Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/9

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2019 r.

poz. 654, 1524.

U S T A W A

z dnia 20 maja 2016 r.

o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa określa warunki i tryb lokalizacji i budowy elektrowni

wiatrowych oraz warunki lokalizacji elektrowni wiatrowych w sąsiedztwie

istniejącej albo planowanej zabudowy mieszkaniowej.

2. Ustawy nie stosuje się do inwestycji realizowanych i użytkowanych na

obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu ustawy z dnia

21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 2214 oraz z 2019 r. poz. 125).

Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) elektrownia wiatrowa – instalację odnawialnego źródła energii, składającą się

z części budowlanej stanowiącej budowlę w rozumieniu prawa budowlanego

oraz urządzeń technicznych, w tym elementów technicznych, w której energia

elektryczna jest wytwarzana z energii wiatru, o mocy większej niż moc

mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.

o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2018 r. poz. 2389 i 2245 oraz

z 2019 r. poz. 42 i 60);

2) elementy techniczne – wirnik z zespołem łopat, zespół przeniesienia napędu,

generator prądotwórczy, układy sterowania i zespół gondoli wraz

z mocowaniem i mechanizmem obrotu.

Rozdział 2

Lokalizacja

Art. 3. Lokalizacja elektrowni wiatrowej następuje wyłącznie na podstawie

miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, o którym mowa

26.09.2019

©Telksinoe s. 2/9

w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu

przestrzennym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1945 oraz z 2019 r. poz. 60 i 235), zwanego

dalej „planem miejscowym”.

Art. 4. 1. Odległość, w której mogą być lokalizowane i budowane:

1) elektrownia wiatrowa – od budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji

mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, oraz

2) budynek mieszkalny albo budynek o funkcji mieszanej, w skład której

wchodzi funkcja mieszkaniowa – od elektrowni wiatrowej

– jest równa lub większa od dziesięciokrotności wysokości elektrowni wiatrowej

mierzonej od poziomu gruntu do najwyższego punktu budowli, wliczając elementy

techniczne, w szczególności wirnik wraz z łopatami (całkowita wysokość

elektrowni wiatrowej).

2. Odległość, o której mowa w ust. 1, wymagana jest również przy lokalizacji

i budowie elektrowni wiatrowej od form ochrony przyrody, o których mowa

w art. 6 ust. 1 pkt 1–3 i 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1614, 2244 i 2340), oraz od leśnych kompleksów

promocyjnych, o których mowa w art. 13b ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r.

o lasach (Dz. U. z 2018 r. poz. 2129 i 2161 oraz z 2019 r. poz. 83 i 125), przy czym

ustanawianie tych form ochrony przyrody oraz leśnych kompleksów promocyjnych

nie wymaga zachowania odległości, o której mowa w ust. 1.

3. Odległość, o której mowa w ust. 1, nie jest wymagana przy przebudowie,

nadbudowie, rozbudowie, remoncie, montażu lub odbudowie budynku

mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja

mieszkaniowa.

Art. 5. 1. Przez odległość, o której mowa w art. 4 ust. 1, rozumie się

najkrótszy odcinek pomiędzy:

1) rzutem poziomym istniejącego budynku mieszkalnego albo istniejącego

budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa,

albo

2) granicą terenu objętego decyzją o warunkach zabudowy, o której mowa

w art. 4 ust. 2 pkt 2 i w art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zwaną dalej „decyzją

26.09.2019

©Telksinoe s. 3/9

WZ”, dotyczącą inwestycji, o której mowa w pkt 1, na którym możliwa jest

lokalizacja tej inwestycji, albo

3) linią rozgraniczającą teren, którego sposób zagospodarowania określony

w planie miejscowym dopuszcza realizację inwestycji, o której mowa

w pkt 1,

4) okręgiem, którego promień jest równy połowie średnicy wirnika wraz

z łopatami, a środek jest środkiem okręgu opisanego na obrysie wieży

istniejącej elektrowni wiatrowej, albo

5) linią rozgraniczającą teren, którego sposób zagospodarowania określony

w planie miejscowym dopuszcza budowę elektrowni wiatrowej.

2. Przez obiekty budowlane, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 4, rozumie się

również obiekty budowlane objęte decyzją o pozwoleniu na budowę albo

zgłoszeniem, wobec którego organ administracji architektoniczno-budowlanej nie

wniósł sprzeciwu.

3. Przez odległość, o której mowa w art. 4 ust. 2, rozumie się najkrótszy

odcinek łączący punkt na granicy obszaru, dla którego ustanowiono formę ochrony

przyrody, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1–3 i 5 ustawy z dnia 16 kwietnia

2004 r. o ochronie przyrody, lub leśnego kompleksu promocyjnego, o którym

mowa w art. 13b ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, i odpowiednio:

okrąg albo linię, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5. Przepis ust. 2 stosuje się.

Art. 6. Odległość określoną zgodnie z art. 4 uwzględniają:

1) organy gminy – przy sporządzaniu oraz uchwalaniu studium uwarunkowań

i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy albo jego zmiany;

2) organy gminy oraz wojewoda – przy sporządzaniu oraz uchwalaniu albo

przyjmowaniu planu miejscowego albo jego zmiany;

3) organy gminy i wojewoda – przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy;

4) organy administracji architektoniczno-budowlanej – przy wydawaniu

pozwolenia na budowę oraz ocenie zasadności wniesienia sprzeciwu wobec

zgłoszenia;

5) organy związku metropolitalnego – przy sporządzaniu oraz uchwalaniu

studium ramowego uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego związku metropolitalnego albo jego zmiany;

26.09.2019

©Telksinoe s. 4/9

6) organy województwa – przy sporządzaniu oraz uchwalaniu planu

zagospodarowania przestrzennego województwa albo jego zmiany;

7) organy wydające decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach – przy

wydawaniu tych decyzji.

Art. 7. 1. Plan miejscowy przewidujący lokalizację elektrowni wiatrowej:

1) określa maksymalną całkowitą wysokość elektrowni wiatrowej;

2) sporządza się co najmniej dla obszaru, na którym, zgodnie z art. 4 ust. 1, nie

mogą być zlokalizowane nowe budynki mieszkalne albo budynki o funkcji

mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, a którego granice

są wyznaczane z uwzględnieniem maksymalnej całkowitej wysokości

elektrowni wiatrowej określonej w tym planie.

2. W uzasadnieniu dołączanym do projektu uchwały w sprawie przystąpienia

do sporządzania planu miejscowego przewidującego lokalizację elektrowni

wiatrowej zamieszcza się w szczególności maksymalną całkowitą wysokość

elektrowni wiatrowej, która zostanie określona w tym planie.

Art. 7a. W przypadku umów przyznających prawo do dysponowania

nieruchomością na cele budowlane związane z lokalizacją elektrowni wiatrowej,

które nie spełniają przesłanek z art. 659 albo art. 693 ustawy z dnia 23 kwietnia

1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1025, 1104, 1629, 2073 i 2244

oraz z 2019 r. poz. 80), stosuje się odpowiednio przepisy art. 675 i art. 677 tej

ustawy.

Art. 7b. Przepisy art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo

budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202, 1276, 1496, 1669 i 2245 oraz z 2019 r.

poz. 51) stosuje się odpowiednio do nadzoru nad użytkowaniem elektrowni

wiatrowych w zakresie oceny stanu technicznego tych elektrowni.

Art. 7c. Przepisy rozdziału 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo

budowlane dotyczące katastrof budowlanych stosuje się odpowiednio do

elektrowni wiatrowych.

Art. 8. W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się

przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu

przestrzennym oraz ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.

26.09.2019

©Telksinoe s. 5/9

Rozdział 3

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 9–11. (pominięte)1)

Rozdział 4

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 12. 1. W przypadku elektrowni wiatrowych, niespełniających wymogów

określonych w art. 4, dopuszcza się jedynie przeprowadzenie remontu oraz

wykonywanie innych czynności niezbędnych do prawidłowego użytkowania

elektrowni, z wyłączeniem działań prowadzących do zwiększenia mocy

zainstalowanej elektrycznej lub zwiększenia jej oddziaływań na środowisko.

2. W przypadkach określonych w ust. 1, minimalna odległość elektrowni

wiatrowej określona w art. 4 nie jest brana pod uwagę przy wydawaniu decyzji

administracyjnych, wymaganych do wykonywania czynności określonych w ust. 1.

Art. 13. 1. Pozwolenia na budowę dotyczące budynku mieszkalnego albo

budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa,

wydane przed dniem wejścia w życie ustawy, zachowują moc.

2. Pozwolenia na budowę dotyczące elektrowni wiatrowych, wydane przed

dniem wejścia w życie ustawy oraz wydane na podstawie postępowania, o którym

mowa w ust. 3, zachowują moc, o ile w ciągu 5 lat od dnia wejścia w życie ustawy

wydana zostanie decyzja o pozwoleniu na użytkowanie.

2a. Do pozwoleń na budowę dotyczących elektrowni wiatrowych, dla których

nie wydano decyzji o pozwoleniu na użytkowanie w terminie, o którym mowa

w ust. 2, stosuje się przepis art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo

budowlane, przyjmując, że terminy w nim określone liczy się od dnia upływu

terminu, o którym mowa w ust. 2.

3. Postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, wszczęte

i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy, prowadzi się na podstawie

przepisów dotychczasowych.

Zamieszczone w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 marca

2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni

wiatrowych (Dz. U. poz. 654).

26.09.2019

©Telksinoe s. 6/9

3a. Postępowania w sprawie zmian pozwoleń na budowę wydanych na

podstawie postępowań, o których mowa w ust. 3, a także postępowań w sprawie

zmian prawomocnych pozwoleń na budowę wydanych na podstawie przepisów

obowiązujących przed dniem wejścia w życie ustawy, prowadzi się na podstawie

przepisów dotychczasowych.

3b. W przypadku gdy wymagana będzie zmiana albo wydanie nowej decyzji

o środowiskowych uwarunkowaniach na potrzeby postępowań określonych

w ust. 3a, organy wydające takie decyzje nie stosują wymogów określonych

w art. 4, pod warunkiem że wydanie albo zmiana pozwoleń na budowę określonych

w ust. 3a nie prowadzi do zwiększenia mocy zainstalowanej elektrycznej lub

oddziaływań elektrowni wiatrowej na środowisko.

4. Zgłoszenia budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia

7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, w stosunku do których organ przed dniem

wejścia w życie ustawy nie wniósł sprzeciwu, pozostają skuteczne.

5. Zgłoszenia budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia

7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, dokonane przed dniem wejścia w życie ustawy,

dla których do dnia wejścia w życie ustawy nie upłynął termin na wniesienie

sprzeciwu, ocenia się według przepisów dotychczasowych.

6. Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego nakazuje rozbiórkę

wybudowanej części obiektu budowlanego, w przypadku nieuzyskania decyzji

o pozwoleniu na użytkowanie, na koszt inwestora, chyba że inwestor uzyska –

w terminie roku od dnia utraty mocy pozwolenia na budowę – nowe lub zamienne

pozwolenie na budowę dotyczące tej elektrowni.

Art. 14. 1. Postępowania w przedmiocie wydania decyzji WZ, dotyczące

budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi

funkcja mieszkaniowa, wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy

prowadzi się przez 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy na podstawie

przepisów dotychczasowych.

2. Postępowania w przedmiocie wydania decyzji WZ, dotyczące budynku

mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja

mieszkaniowa, wszczęte po dniu wejścia w życie ustawy prowadzi się na podstawie

przepisów dotychczasowych przez 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

26.09.2019

©Telksinoe s. 7/9

3. W przypadku decyzji WZ wydanej na podstawie postępowań, o których

mowa w ust. 1 i 2, przesłanki odmowy przez organ administracji architektoniczno-

-budowlanej wydania pozwolenia na budowę lub, w przypadku zgłoszenia,

wniesienia sprzeciwu, nie stanowi fakt, iż inwestycja ta nie spełnia wymogów,

o których mowa w art. 4.

4. Decyzje WZ dotyczące budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji

mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, wydane przed dniem

wejścia w życie ustawy, zachowują moc.

5. Postępowania w przedmiocie wydania decyzji WZ, dotyczące elektrowni

wiatrowych, wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy umarza się.

6. Decyzje WZ dotyczące elektrowni wiatrowych wydane przed dniem

wejścia w życie ustawy tracą moc, chyba że przed dniem wejścia w życie ustawy

wobec inwestycji nimi objętych wszczęto postępowanie o wydanie pozwolenia na

budowę.

7. Utrata mocy decyzji, o których mowa w ust. 6, nie wymaga stwierdzenia

ich wygaśnięcia w trybie określonym w art. 162 Kodeksu postępowania

administracyjnego.

Art. 15. 1. Studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego gminy oraz plany zagospodarowania przestrzennego województwa

uchwalone przed dniem wejścia w życie ustawy zachowują ważność.

2. Plany miejscowe obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy zachowują

moc.

3. Jeżeli w planie miejscowym, o którym mowa w ust. 2 lub w ust. 7 pkt 1,

przewiduje się lokalizację elektrowni wiatrowej, organ administracji

architektoniczno-budowlanej odmawia wydania pozwolenia na budowę, a organ

prowadzący postępowanie w sprawie decyzji o środowiskowych

uwarunkowaniach odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia, jeżeli ta

inwestycja nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 4.

4. Jeżeli w planie miejscowym, o którym mowa w ust. 2 lub w ust. 7 pkt 1

oraz w ust. 8, przewiduje się lokalizację budynku mieszkalnego albo budynku

o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, przesłanki

odmowy przez organ administracji architektoniczno-budowlanej wydania

26.09.2019

pozwolenia na budowę lub, w przypadku zgłoszenia, wniesienia sprzeciwu, nie

stanowi fakt, iż inwestycja ta nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 4.

4a. Jeżeli w planie miejscowym, o którym mowa w ust. 2, ust. 7 pkt 1 albo

ust. 8, przewiduje się lokalizację budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji

mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, a lokalizacja takiego

budynku wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, dla

organu prowadzącego postępowanie w sprawie takiej decyzji fakt, że inwestycja ta

nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 4, nie stanowi przesłanki do odmowy

wydania takiej decyzji.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, do wniosku o wydanie decyzji

o pozwoleniu na budowę elektrowni wiatrowej inwestor dołącza dodatkowo

informację wskazującą na spełnienie warunków określonych w art. 4, zawierającą

dodatkowo:

1) wskazanie projektowanej wysokości elektrowni wiatrowej;

2) kopię mapy ewidencyjnej obejmującej nieruchomości położone w stosunku

do elektrowni wiatrowej w odległości równej i mniejszej niż określona

w art. 4;

3) wskazanie aktualnego sposobu zagospodarowania, w tym zabudowy,

nieruchomości położonych w stosunku do elektrowni wiatrowej w odległości

równej i mniejszej niż określona w art. 4;

4) wypis i wyrys z planu miejscowego obejmującego nieruchomości położone

w stosunku do elektrowni wiatrowej w odległości równej i mniejszej niż

określona w art. 4;

5) informacje o występowaniu form ochrony przyrody, o których mowa

w art. 6 ust. 1 pkt 1–3 i 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie

przyrody oraz od leśnych kompleksów promocyjnych, w stosunku do

elektrowni wiatrowej w odległości równej lub mniejszej niż określona

w art. 4.

6. Do projektów aktów, o których mowa w ust. 1, albo ich zmian, w stosunku

do których przed dniem wejścia w życie ustawy dokonano wyłożenia,

a w przypadku planu zagospodarowania przestrzennego województwa –

przedstawiono projekt planu ministrowi właściwemu do spraw rozwoju

regionalnego w celu stwierdzenia jego zgodności z koncepcją przestrzennego

26.09.2019

zagospodarowania kraju oraz programami rządowymi, stosuje się przepisy

dotychczasowe.

7. Do projektów planów miejscowych albo ich zmian oraz inwestycji

realizowanych na podstawie ustaleń tych planów, w stosunku do których przed

dniem wejścia w życie ustawy:

1) dokonano wyłożenia, stosuje się przepisy dotychczasowe;

2) nie dokonano wyłożenia, stosuje się przepisy ustawy.

8. W ciągu 72 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy dopuszcza się

uchwalanie planów miejscowych przewidujących lokalizację budynku

mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja

mieszkaniowa, na podstawie przepisów dotychczasowych.

9. Przepisów ust. 8 nie stosuje się do planów miejscowych przewidujących

lokalizację nowej elektrowni wiatrowej.

10. W przypadku planów miejscowych, o których mowa w ust. 7 pkt 1,

przewidujących lokalizację elektrowni wiatrowej, właścicielom oraz

użytkownikom wieczystym nieruchomości znajdujących się na obszarze

wyznaczonym zgodnie z art. 7 przysługuje prawo zaskarżenia tego planu

miejscowego do sądu administracyjnego.

Art. 16. 1. Sprawy wszczęte i niezakończone dotyczące postępowań

w sprawie pozwoleń na budowę elektrowni wiatrowych oraz pozwoleń na

użytkowanie elektrowni wiatrowych są prowadzone przez organy, które były

właściwe do ich prowadzenia przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Sprawy wszczęte i niezakończone dotyczące decyzji o środowiskowych

uwarunkowaniach elektrowni wiatrowych są prowadzone przez organy, które były

właściwe do ich prowadzenia przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 17. Od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia 2016 r. podatek

od nieruchomości dotyczący elektrowni wiatrowej ustala się i pobiera zgodnie

z przepisami obowiązującymi przed dniem wejścia w życie ustawy.

Art. 18. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia2).

Ustawa została ogłoszona w dniu 1 lipca 2016 r.

26.09.2019