Wyszukiwarka ustaw

2019 Pozycja 645

©Telksinoe s. 1/52

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2019 r.

poz. 645, 1590,

Dz. U. z 2020 r.

poz. 568.

U S T A W A

z dnia 25 czerwca 1999 r.

o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Świadczenia pieniężne na warunkach i w wysokości określonych

ustawą przysługują osobom objętym ubezpieczeniem społecznym w razie choroby

i macierzyństwa określonym w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie

ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 300 i 303), zwanym dalej

„ubezpieczonymi”.

2. Świadczenia pieniężne z tytułu następstw wypadków przy pracy i chorób

zawodowych określa odrębna ustawa.

Art. 2. Świadczenia pieniężne z ubezpieczenia społecznego w razie choroby

i macierzyństwa, zwanego dalej „ubezpieczeniem chorobowym”, obejmują:

1) zasiłek chorobowy;

2) świadczenie rehabilitacyjne;

3) zasiłek wyrównawczy;

4) (uchylony)

5) zasiłek macierzyński;

6) zasiłek opiekuńczy.

Art. 3. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) tytuł ubezpieczenia chorobowego – zatrudnienie lub inną działalność, których

podjęcie rodzi obowiązek ubezpieczenia chorobowego lub uprawnienie do

objęcia tym ubezpieczeniem na zasadach dobrowolności w rozumieniu

przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych;

2) płatnik składek – płatnika składek na ubezpieczenie chorobowe w rozumieniu

przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych;

14.04.2020

©Telksinoe s. 2/52

3) wynagrodzenie – przychód pracownika stanowiący podstawę wymiaru

składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniu potrąconych przez

pracodawcę składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz

ubezpieczenie chorobowe;

4) przychód – kwotę stanowiącą podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie

chorobowe ubezpieczonego niebędącego pracownikiem, po odliczeniu kwoty

odpowiadającej 13,71% podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie

chorobowe;

5) wypadek w drodze do pracy lub z pracy – zdarzenie, które nastąpiło w drodze

do lub z miejsca wykonywania zatrudnienia lub innej działalności stanowiącej

tytuł ubezpieczenia chorobowego uznane za wypadek na zasadach

określonych w przepisach o emeryturach i rentach z FUS.

Rozdział 2

Zasiłek chorobowy

Art. 4. 1. Ubezpieczony nabywa prawo do zasiłku chorobowego:

1) po upływie 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego – jeżeli

podlega obowiązkowo temu ubezpieczeniu;

2) po upływie 90 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego – jeżeli jest

ubezpieczony dobrowolnie.

2. Do okresów ubezpieczenia chorobowego, o których mowa w ust. 1, wlicza

się poprzednie okresy ubezpieczenia chorobowego, jeżeli przerwa między nimi nie

przekroczyła 30 dni lub była spowodowana urlopem wychowawczym, urlopem

bezpłatnym albo odbywaniem czynnej służby wojskowej przez żołnierza

niezawodowego.

3. Od pierwszego dnia ubezpieczenia chorobowego prawo do zasiłku

chorobowego przysługuje:

1) absolwentom szkół lub uczelni lub osobom, które zakończyły kształcenie w

szkole doktorskiej, którzy zostali objęci ubezpieczeniem chorobowym lub

przystąpili do ubezpieczenia chorobowego w ciągu 90 dni od dnia ukończenia

szkoły lub uzyskania dyplomu ukończenia studiów, lub zakończenia

kształcenia w szkole doktorskiej;

14.04.2020

©Telksinoe s. 3/52

2) jeżeli niezdolność do pracy spowodowana została wypadkiem w drodze do

pracy lub z pracy;

3) ubezpieczonym obowiązkowo, którzy mają wcześniejszy co najmniej 10-letni

okres obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego;

4) posłom i senatorom, którzy przystąpili do ubezpieczenia chorobowego

w ciągu 90 dni od ukończenia kadencji;

5) funkcjonariuszom Służby Celnej, którzy przyjęli propozycję pracy na

podstawie art. 165 ust. 7 i art. 167 ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. –

Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U.

poz. 1948, z późn. zm.1)) i stali się pracownikami w jednostkach

organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej.

Art. 5. (uchylony)

Art. 6. 1. Zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się

niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia

chorobowego.

2. Na równi z niezdolnością do pracy z powodu choroby traktuje się

niemożność wykonywania pracy:

1) w wyniku decyzji wydanej przez właściwy organ albo uprawniony podmiot

na podstawie przepisów o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób

zakaźnych u ludzi;

1a) wskutek poddania się obowiązkowi kwarantanny, o której mowa

w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi;

2) z powodu przebywania w:

a) stacjonarnym zakładzie lecznictwa odwykowego w celu leczenia

uzależnienia alkoholowego,

b) szpitalu albo innym zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego

wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe

świadczenia zdrowotne w celu leczenia uzależnienia od środków

odurzających lub substancji psychotropowych;

1)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 2255, z 2017 r. poz. 379,

1537, 1926 i 2409 oraz z 2018 r. poz. 2354.

14.04.2020

©Telksinoe s. 4/52

3) wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla

kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów.

Art. 7. Zasiłek chorobowy przysługuje również osobie, która stała się

niezdolna do pracy po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli

niezdolność do pracy trwała bez przerwy co najmniej 30 dni i powstała:

1) nie później niż w ciągu 14 dni od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego;

2) nie później niż w ciągu 3 miesięcy od ustania tytułu ubezpieczenia

chorobowego – w razie choroby zakaźnej, której okres wylęgania jest dłuższy

niż 14 dni, lub innej choroby, której objawy chorobowe ujawniają się po

okresie dłuższym niż 14 dni od początku choroby.

Art. 8. Zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do

pracy z powodu choroby lub niemożności wykonywania pracy z przyczyn

określonych w art. 6 ust. 2 – nie dłużej jednak niż przez 182 dni, a jeżeli

niezdolność do pracy została spowodowana gruźlicą lub występuje w trakcie ciąży

– nie dłużej niż przez 270 dni.

Art. 9. 1. Do okresu, o którym mowa w art. 8, zwanego dalej „okresem

zasiłkowym”, wlicza się wszystkie okresy nieprzerwanej niezdolności do pracy, jak

również okresy niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych w art. 6

ust. 2.

2. Do okresu zasiłkowego wlicza się okresy poprzedniej niezdolności do

pracy, spowodowanej tą samą chorobą, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem

poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni.

3. Do okresu zasiłkowego nie wlicza się okresu niezdolności do pracy

przypadającego w okresach, o których mowa w art. 4 ust. 1.

Art. 10. (uchylony)

Art. 11. 1. Miesięczny zasiłek chorobowy, z zastrzeżeniem ust. 1a i 2, wynosi

80% podstawy wymiaru zasiłku.

1a. Miesięczny zasiłek chorobowy, z zastrzeżeniem ust. 1b i 2, za okres

pobytu w szpitalu wynosi 70% podstawy wymiaru zasiłku.

1b. Miesięczny zasiłek chorobowy za okres pobytu w szpitalu od 15 do

33 dnia niezdolności do pracy w roku kalendarzowym w przypadku pracownika,

który ukończył 50 rok życia, wynosi 80% podstawy wymiaru zasiłku.

14.04.2020

©Telksinoe s. 5/52

2. Miesięczny zasiłek chorobowy wynosi 100% podstawy wymiaru zasiłku,

jeżeli niezdolność do pracy lub niemożność wykonywania pracy, o której mowa

w art. 6 ust. 2:

1) przypada w okresie ciąży;

2) powstała wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim

przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz

zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów;

3) powstała wskutek wypadku w drodze do pracy lub z pracy.

3. (uchylony)

4. Zasiłek chorobowy przysługuje za każdy dzień niezdolności do pracy, nie

wyłączając dni wolnych od pracy.

5. Ilekroć przy ustalaniu prawa do zasiłku chorobowego lub jego wysokości

okres jest oznaczony w miesiącach, za miesiąc uważa się 30 dni.

Art. 12. 1. Zasiłek chorobowy nie przysługuje za okresy niezdolności do

pracy, w których ubezpieczony na podstawie przepisów o wynagradzaniu

zachowuje prawo do wynagrodzenia. Okresy te wlicza się do okresu zasiłkowego.

2. Zasiłek chorobowy nie przysługuje również za okresy niezdolności do

pracy przypadającej w czasie:

1) urlopu bezpłatnego;

2) urlopu wychowawczego;

3) tymczasowego aresztowania lub odbywania kary pozbawienia wolności,

z wyjątkiem przypadków, w których prawo do zasiłku wynika

z ubezpieczenia chorobowego osób wykonujących odpłatnie pracę na

podstawie skierowania do pracy w czasie odbywania kary pozbawienia

wolności lub tymczasowego aresztowania;

4) usprawiedliwionej nieobecności w pracy, o której mowa w art. 632 § 8 ustawy

z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 917, z późn.

zm.2)).

2a. Przepisu ust. 2 pkt 4 nie stosuje się, jeżeli niezdolność do pracy powstała

do dnia śmierci pracodawcy i trwa nieprzerwanie po tym dniu.

2)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. p oz. 1000,

1076, 1608, 1629, 2215, 2244, 2245, 2377 i 2432.

14.04.2020

©Telksinoe s. 6/52

3. Okresów niezdolności do pracy, o których mowa w ust. 2, w których

zasiłek nie przysługuje, nie wlicza się do okresu zasiłkowego.

Art. 13. 1. Zasiłek chorobowy z tytułu niezdolności do pracy powstałej

w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego, jak i z tytułu niezdolności do pracy

powstałej po ustaniu tytułu ubezpieczenia nie przysługuje za okres po ustaniu tytułu

ubezpieczenia chorobowego, jeżeli osoba niezdolna do pracy:

1) ma ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy;

2) kontynuuje działalność zarobkową lub podjęła działalność zarobkową

stanowiącą tytuł do objęcia obowiązkowo lub dobrowolnie ubezpieczeniem

chorobowym albo zapewniającą prawo do świadczeń za okres niezdolności

do pracy z powodu choroby;

3) nie nabyła prawa do zasiłku w czasie ubezpieczenia, w przypadkach

określonych w art. 4 ust. 1;

4) jest uprawniona do zasiłku dla bezrobotnych, zasiłku przedemerytalnego,

świadczenia przedemerytalnego, rodzicielskiego świadczenia

uzupełniającego lub nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego;

5) podlega obowiązkowo ubezpieczeniu społecznemu rolników określonemu

w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników.

2. Zasiłek chorobowy nie przysługuje za okres niezdolności do pracy po

ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli ubezpieczenie to ustało po

wyczerpaniu prawa do zasiłku chorobowego.

Art. 14. Ubezpieczonemu będącemu pracownikiem, odsuniętemu od pracy

w trybie określonym w art. 6 ust. 2 pkt 1, z powodu podejrzenia o nosicielstwo

zarazków choroby zakaźnej, zasiłek chorobowy nie przysługuje, jeżeli nie podjął

proponowanej mu przez pracodawcę innej pracy niezabronionej takim osobom,

odpowiadającej jego kwalifikacjom zawodowym lub którą może wykonywać po

uprzednim przeszkoleniu.

Art. 15. 1. Zasiłek chorobowy nie przysługuje ubezpieczonemu za cały okres

niezdolności do pracy, jeżeli niezdolność ta spowodowana została w wyniku

umyślnego przestępstwa lub wykroczenia popełnionego przez tego

ubezpieczonego.

14.04.2020

©Telksinoe s. 7/52

2. Okoliczności, o których mowa w ust. 1, stwierdza się na podstawie

prawomocnego orzeczenia sądu.

Art. 16. Ubezpieczonemu, którego niezdolność do pracy spowodowana

została nadużyciem alkoholu, zasiłek chorobowy nie przysługuje za okres

pierwszych 5 dni tej niezdolności.

Art. 17. 1. Ubezpieczony wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do

pracy pracę zarobkową lub wykorzystujący zwolnienie od pracy w sposób

niezgodny z celem tego zwolnienia traci prawo do zasiłku chorobowego za cały

okres tego zwolnienia.

2. Zasiłek chorobowy nie przysługuje w przypadku, gdy zaświadczenie

lekarskie zostało sfałszowane.

3. Okoliczności, o których mowa w ust. 1 i 2, ustala się w trybie określonym

w art. 68.

Rozdział 3

Świadczenie rehabilitacyjne

Art. 18. 1. Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który

po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze

leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy.

2. Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje przez okres niezbędny do

przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy.

3. O okolicznościach, o których mowa w ust. 1 i 2, orzeka lekarz orzecznik

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

4. Od orzeczenia lekarza orzecznika ubezpieczonemu przysługuje sprzeciw

do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w terminie i na zasadach

przewidzianych w przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych.

5. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych może zgłosić zarzut wadliwości

orzeczenia lekarza orzecznika w terminie i na zasadach przewidzianych

w przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

6. Orzeczenie lekarza orzecznika, od którego nie wniesiono sprzeciwu lub co

do którego nie wniesiono zarzutu wadliwości, albo orzeczenie komisji lekarskiej

14.04.2020

©Telksinoe s. 8/52

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych stanowi podstawę do wydania decyzji

w sprawie świadczenia rehabilitacyjnego.

7. Świadczenie rehabilitacyjne nie przysługuje osobie uprawnionej do

emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, zasiłku dla bezrobotnych,

zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, rodzicielskiego

świadczenia uzupełniającego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego

oraz do urlopu dla poratowania zdrowia, udzielonego na podstawie odrębnych

przepisów.

Art. 19. 1. Świadczenie rehabilitacyjne wynosi 90% podstawy wymiaru

zasiłku chorobowego za okres pierwszych trzech miesięcy, 75% tej podstawy za

pozostały okres, a jeżeli niezdolność do pracy przypada w okresie ciąży – 100% tej

podstawy.

2. Dla celów obliczenia świadczenia rehabilitacyjnego podstawa wymiaru

zasiłku chorobowego przyjęta do obliczenia tego świadczenia podlega waloryzacji

według następujących zasad:

1) jeżeli pierwszy dzień okresu, na który przyznano świadczenie rehabilitacyjne,

przypada w I kwartale kalendarzowym danego roku, podstawa wymiaru

zasiłku chorobowego przyjęta do obliczenia tego świadczenia ulega

podwyższeniu o procent wzrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

ogłaszanego dla celów emerytalnych w III kwartale w stosunku do I kwartału

ubiegłego roku kalendarzowego;

2) jeżeli pierwszy dzień okresu, na który przyznano świadczenie rehabilitacyjne,

przypada w II kwartale kalendarzowym danego roku, podstawa wymiaru

zasiłku chorobowego przyjęta do obliczenia tego świadczenia ulega

podwyższeniu o procent wzrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

ogłaszanego dla celów emerytalnych w IV kwartale w stosunku do II kwartału

ubiegłego roku kalendarzowego;

3) jeżeli pierwszy dzień okresu, na który przyznano świadczenie rehabilitacyjne,

przypada w III kwartale kalendarzowym danego roku, podstawa wymiaru

zasiłku chorobowego przyjęta do obliczenia tego świadczenia ulega

podwyższeniu o procent wzrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

ogłaszanego dla celów emerytalnych w I kwartale tego roku kalendarzowego

w stosunku do III kwartału ubiegłego roku kalendarzowego;

14.04.2020

©Telksinoe s. 9/52

4) jeżeli pierwszy dzień okresu, na który przyznano świadczenie rehabilitacyjne,

przypada w IV kwartale kalendarzowym danego roku, podstawa wymiaru

zasiłku chorobowego przyjęta do obliczenia tego świadczenia ulega

podwyższeniu o procent wzrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

ogłaszanego dla celów emerytalnych w II kwartale tego roku kalendarzowego

w stosunku do IV kwartału ubiegłego roku kalendarzowego.

3. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ogłasza w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w terminie do ostatniego

dnia każdego kwartału kalendarzowego, wskaźnik waloryzacji, obliczony według

zasad określonych w ust. 2, obowiązujący w następnym kwartale.

Art. 20. Przepis art. 53 § 5 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio do

pracownika pobierającego świadczenie rehabilitacyjne, jeżeli zgłosi on swój

powrót do pracodawcy niezwłocznie po wyczerpaniu tego świadczenia, choćby

nastąpiło to po upływie 6 miesięcy od rozwiązania stosunku pracy.

Art. 21. Ilekroć w przepisach o ubezpieczeniu społecznym, o ubezpieczeniu

zdrowotnym, o emeryturach i rentach, a także w przepisach, które uzależniają

uprawnienia od dochodu rodziny, jest mowa o zasiłku chorobowym, należy przez

to rozumieć również świadczenie rehabilitacyjne.

Art. 22. Do świadczenia rehabilitacyjnego stosuje się odpowiednio przepisy

art. 11 ust. 4 i 5, art. 12, art. 13 ust. 1, art. 15 i 17.

Rozdział 4

Zasiłek wyrównawczy

Art. 23. 1. Zasiłek wyrównawczy przysługuje ubezpieczonemu będącemu

pracownikiem ze zmniejszoną sprawnością do pracy, wykonującemu pracę:

1) w zakładowym lub międzyzakładowym ośrodku rehabilitacji zawodowej,

2) u pracodawcy na wyodrębnionym stanowisku pracy, dostosowanym do

potrzeb adaptacji lub przyuczenia do określonej pracy,

jeżeli jego miesięczne wynagrodzenie osiągane podczas rehabilitacji jest niższe od

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ustalonego w myśl art. 36–42.

2. O potrzebie przeprowadzenia rehabilitacji zawodowej orzeka wojewódzki

ośrodek medycyny pracy lub lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

14.04.2020

©Telksinoe s. 10/52

3. Zasiłek wyrównawczy przysługuje przez okres rehabilitacji zawodowej

w warunkach, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4.

4. Prawo do zasiłku wyrównawczego ustaje:

1) z dniem zakończenia rehabilitacji zawodowej i przesunięcia do innej pracy,

nie później jednak niż po 24 miesiącach od dnia, w którym ubezpieczony

będący pracownikiem podjął rehabilitację;

2) jeżeli z uwagi na stan zdrowia ubezpieczonego będącego pracownikiem

rehabilitacja zawodowa stała się niecelowa.

5. O okolicznościach, o których mowa w ust. 4 pkt 2, orzeka lekarz orzecznik

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

6. Do orzeczeń lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

o których mowa w ust. 2 i 5, mają odpowiednie zastosowanie przepisy art. 18 ust. 4

i 5.

Art. 24. 1. Zasiłek wyrównawczy stanowi różnicę między przeciętnym

miesięcznym wynagrodzeniem ustalonym w myśl art. 36–42 a miesięcznym

wynagrodzeniem osiągniętym za pracę w warunkach rehabilitacji zawodowej.

2. Jeżeli ubezpieczony będący pracownikiem przepracował tylko część

miesiąca wskutek nieobecności w pracy z przyczyn usprawiedliwionych, zasiłek

wyrównawczy za ten miesiąc przysługuje w wysokości różnicy między

przeciętnym miesięcznym wynagrodzeniem ustalonym w myśl art. 36–42,

zmniejszonym o jedną trzydziestą część za każdy dzień tej nieobecności,

a wynagrodzeniem osiągniętym w tym miesiącu.

Art. 25. Zasiłek wyrównawczy nie przysługuje ubezpieczonemu będącemu

pracownikiem, uprawnionemu do emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy

lub nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego.

Art. 26. (uchylony)

Rozdział 5

(uchylony)

14.04.2020

©Telksinoe s. 11/52

Rozdział 6

Zasiłek macierzyński

Art. 29. 1. Zasiłek macierzyński przysługuje ubezpieczonej, która w okresie

ubezpieczenia chorobowego albo w okresie urlopu wychowawczego:

1) urodziła dziecko;

2) przyjęła na wychowanie dziecko w wieku do 7 roku życia, a w przypadku

dziecka, wobec którego podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku szkolnego –

do 10 roku życia, i wystąpiła do sądu opiekuńczego w sprawie jego

przysposobienia;

3) przyjęła na wychowanie w ramach rodziny zastępczej, z wyjątkiem rodziny

zastępczej zawodowej, dziecko w wieku do 7 roku życia, a w przypadku

dziecka, wobec którego podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku szkolnego –

do 10 roku życia.

2. Przepisy ust. 1 pkt 2 i 3 stosuje się odpowiednio do ubezpieczonego.

2a. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do funkcjonariuszy Służby

Celnej, którzy przyjęli propozycję pracy na podstawie art. 165 ust. 7 i art. 167 ust.

2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej

Administracji Skarbowej i stali się pracownikami w jednostkach organizacyjnych

Krajowej Administracji Skarbowej, i w dniu objęcia ubezpieczeniem chorobowym

przebywali na urlopie macierzyńskim, urlopie na warunkach urlopu

macierzyńskiego, urlopie rodzicielskim albo urlopie ojcowskim.

3. W przypadku rezygnacji przez ubezpieczoną – matkę dziecka z pobierania

zasiłku macierzyńskiego, po wykorzystaniu przez nią tego zasiłku za okres co

najmniej 14 tygodni po porodzie, zasiłek macierzyński przysługuje

ubezpieczonemu – ojcu dziecka, który uzyskał prawo do urlopu macierzyńskiego

lub przerwał działalność zarobkową w celu sprawowania osobistej opieki nad

dzieckiem.

4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do ubezpieczonych, o których mowa

w ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2.

5. W przypadku rezygnacji przez ubezpieczoną – matkę dziecka, legitymującą

się orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji, z pobierania zasiłku

macierzyńskiego, po wykorzystaniu przez nią tego zasiłku za okres co najmniej

14.04.2020

©Telksinoe s. 12/52

8 tygodni po porodzie, zasiłek macierzyński przysługuje ubezpieczonemu – ojcu

dziecka albo ubezpieczonemu – innemu członkowi najbliższej rodziny, który

uzyskał prawo do urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu

macierzyńskiego albo urlopu rodzicielskiego lub przerwał działalność zarobkową

w celu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem.

6. Po wykorzystaniu przez ubezpieczoną – matkę dziecka zasiłku

macierzyńskiego za okres co najmniej 8 tygodni po porodzie, ubezpieczonemu –

ojcu dziecka albo innemu ubezpieczonemu członkowi najbliższej rodziny, który

uzyskał prawo do urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu

macierzyńskiego albo urlopu rodzicielskiego lub przerwał działalność zarobkową

w celu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, przysługuje prawo do zasiłku

macierzyńskiego za okres, w którym ubezpieczona – matka dziecka przebywa

w szpitalu albo innym zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego wykonującego

działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne,

ze względu na stan zdrowia uniemożliwiający jej sprawowanie osobistej opieki nad

dzieckiem. Zasiłek macierzyński ubezpieczonej – matki dziecka przerywa się na

okres, w którym z zasiłku tego korzysta ubezpieczony – ojciec dziecka albo inny

ubezpieczony członek najbliższej rodziny.

7. W przypadku zgonu ubezpieczonej – matki dziecka albo porzucenia przez

nią dziecka, zasiłek macierzyński przysługuje ubezpieczonemu – ojcu dziecka albo

innemu ubezpieczonemu członkowi najbliższej rodziny, który uzyskał prawo do

urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego albo urlopu

rodzicielskiego lub przerwał działalność zarobkową w celu sprawowania osobistej

opieki nad dzieckiem. W przypadku porzucenia dziecka przez ubezpieczoną –

matkę dziecka, zasiłek macierzyński przysługuje ubezpieczonemu – ojcu dziecka

albo innemu ubezpieczonemu członkowi najbliższej rodziny, za okres

przypadający po dniu porzucenia dziecka przez ubezpieczoną – matkę dziecka, nie

wcześniej jednak niż po wykorzystaniu przez nią 8 tygodni zasiłku

macierzyńskiego po porodzie.

8. Przepisy ust. 3–7 stosuje się odpowiednio w przypadku gdy matka albo

ojciec dziecka korzysta z prawa do urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach

urlopu macierzyńskiego albo urlopu rodzicielskiego na podstawie przepisów

odrębnych.

14.04.2020

©Telksinoe s. 13/52

9. W przypadku:

1) zgonu matki dziecka nieobjętej ubezpieczeniem społecznym w razie choroby

i macierzyństwa, określonym w ustawie z dnia 13 października 1998 r.

o systemie ubezpieczeń społecznych, albo nieposiadającej tytułu do objęcia

takim ubezpieczeniem,

2) porzucenia dziecka przez matkę nieobjętą ubezpieczeniem, o którym mowa

w pkt 1, albo nieposiadającą tytułu do objęcia takim ubezpieczeniem,

3) niemożności sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem przez matkę

nieobjętą ubezpieczeniem, o którym mowa w pkt 1, albo nieposiadającą tytułu

do objęcia takim ubezpieczeniem, legitymującą się orzeczeniem

o niezdolności do samodzielnej egzystencji

– zasiłek macierzyński przysługuje ubezpieczonemu – ojcu dziecka albo innemu

ubezpieczonemu członkowi najbliższej rodziny, który uzyskał prawo do urlopu

macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego albo urlopu

rodzicielskiego lub przerwał działalność zarobkową w celu sprawowania osobistej

opieki nad dzieckiem, za okres przypadający po dniu zaistnienia tych okoliczności.

10. W przypadku podjęcia przez matkę dziecka, nieposiadającą tytułu do

objęcia ubezpieczeniem społecznym w razie choroby i macierzyństwa, określonym

w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych,

zatrudnienia w wymiarze nie niższym niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy,

zasiłek macierzyński przysługuje ubezpieczonemu – ojcu dziecka, który uzyskał

prawo do urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego

albo urlopu rodzicielskiego lub przerwał działalność zarobkową w celu

sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, do wyczerpania wymiaru zasiłku, nie

dłużej niż przez okres trwania zatrudnienia matki.

Art. 29a. 1. Zasiłek macierzyński przysługuje przez okres ustalony

przepisami Kodeksu pracy jako okres urlopu macierzyńskiego, urlopu na

warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu rodzicielskiego oraz urlopu

ojcowskiego.

2. W przypadkach, o których mowa w art. 29 ust. 3–7, okres wypłaty zasiłku

macierzyńskiego zmniejsza się o okres wypłaty tego zasiłku ubezpieczonej – matce

dziecka, a w przypadku, o którym mowa w art. 29 ust. 8, o okres, przez który matka

dziecka korzystała, na podstawie przepisów odrębnych, z prawa do urlopu

14.04.2020

©Telksinoe s. 14/52

macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego albo urlopu

rodzicielskiego.

3. Z zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający okresowi urlopu

rodzicielskiego mogą jednocześnie korzystać ubezpieczeni rodzice dziecka.

W takim przypadku łączny okres zasiłku macierzyńskiego nie może przekraczać

wymiaru urlopu rodzicielskiego określonego przepisami Kodeksu pracy.

4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w przypadku gdy drugi z rodziców

dziecka korzysta z prawa do urlopu rodzicielskiego na podstawie odrębnych

przepisów.

Art. 30. 1. Zasiłek macierzyński przysługuje również w razie urodzenia

dziecka po ustaniu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli ubezpieczenie to ustało

w okresie ciąży:

1) wskutek ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy;

2) z naruszeniem przepisów prawa, stwierdzonym prawomocnym orzeczeniem

sądu.

2. (uchylony)

3. Ubezpieczonej będącej pracownicą, z którą rozwiązano stosunek pracy

w okresie ciąży z powodu ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy i której

nie zapewniono innego zatrudnienia, przysługuje do dnia porodu zasiłek w

wysokości zasiłku macierzyńskiego.

4. Ubezpieczonej będącej pracownicą zatrudnioną na podstawie umowy

o pracę na czas określony, z którą umowa o pracę na podstawie art. 177

§ 3 Kodeksu pracy została przedłużona do dnia porodu – przysługuje prawo do

zasiłku macierzyńskiego po ustaniu ubezpieczenia.

Art. 30a. 1. Ubezpieczona – matka dziecka, nie później niż 21 dni po

porodzie, może złożyć pisemny wniosek o wypłacenie jej zasiłku macierzyńskiego

za okres odpowiadający okresowi urlopu macierzyńskiego i urlopu rodzicielskiego

w pełnym wymiarze.

2. Ubezpieczony, nie później niż 21 dni po przyjęciu dziecka na wychowanie

i wystąpieniu do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania

w sprawie przysposobienia dziecka albo po przyjęciu dziecka na wychowanie jako

rodzina zastępcza, z wyjątkiem rodziny zastępczej zawodowej, może złożyć

14.04.2020

©Telksinoe s. 15/52

pisemny wniosek o wypłacenie mu zasiłku macierzyńskiego za okres

odpowiadający okresowi urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego i urlopu

rodzicielskiego w pełnym wymiarze.

3. W przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, ubezpieczona –

matka dziecka może dzielić się z ubezpieczonym – ojcem dziecka korzystaniem

z zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający okresowi urlopu

rodzicielskiego albo jego części.

4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do wniosku, o którym mowa

w ust. 2.

Art. 31. 1. Miesięczny zasiłek macierzyński za okres ustalony przepisami

Kodeksu pracy jako okres urlopu macierzyńskiego, okres urlopu na warunkach

urlopu macierzyńskiego oraz okres urlopu ojcowskiego wynosi 100% podstawy

wymiaru zasiłku.

2. Miesięczny zasiłek macierzyński za okres ustalony przepisami Kodeksu

pracy jako okres urlopu rodzicielskiego wynosi:

1) 100% podstawy wymiaru zasiłku – za okres do:

a) 6 tygodni urlopu rodzicielskiego, w przypadku, o którym mowa

w art. 1821a § 1 pkt 1 i art. 183 § 4 pkt 1 Kodeksu pracy,

b) 8 tygodni urlopu rodzicielskiego, w przypadkach, o których mowa

w art. 1821a § 1 pkt 2 i art. 183 § 4 pkt 2 Kodeksu pracy,

c) 3 tygodni urlopu rodzicielskiego, w przypadku, o którym mowa

w art. 183 § 4 pkt 3 Kodeksu pracy;

2) 60% podstawy wymiaru zasiłku – za okres urlopu rodzicielskiego

przypadający po okresach, o których mowa w pkt 1.

3. Miesięczny zasiłek macierzyński w przypadku:

1) ubezpieczonej będącej pracownicą, która złożyła wniosek o udzielenie jej,

bezpośrednio po urlopie macierzyńskim, urlopu rodzicielskiego w pełnym

wymiarze, o którym mowa w art. 1791 Kodeksu pracy,

2) ubezpieczonej niebędącej pracownicą, która złożyła wniosek, o którym mowa

w art. 30a ust. 1,

3) ubezpieczonego będącego pracownikiem, który złożył wniosek, o którym

mowa w art. 1824 Kodeksu pracy,

14.04.2020

©Telksinoe s. 16/52

4) ubezpieczonego niebędącego pracownikiem, który złożył wniosek, o którym

mowa w art. 30a ust. 2

– wynosi 80% podstawy wymiaru zasiłku za cały okres odpowiadający okresowi

urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego oraz urlopu

rodzicielskiego.

3a. W przypadku gdy miesięczna kwota zasiłku macierzyńskiego

pomniejszonego o zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych,

obliczonego zgodnie z ust. 1–3, jest niższa niż kwota świadczenia rodzicielskiego,

określonego w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2220 i 2354 oraz z 2019 r. poz. 60 i 303), kwotę zasiłku

macierzyńskiego pomniejszonego o zaliczkę na podatek dochodowy od osób

fizycznych podwyższa się do wysokości świadczenia rodzicielskiego.

3b. Podwyższenie, o którym mowa w ust. 3a, podlega finansowaniu z budżetu

państwa w ramach dotacji do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, o którym mowa

w art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

społecznych.

3c. W przypadku gdy zasiłek macierzyński przysługuje za część miesiąca,

podwyższenie, o którym mowa w ust. 3a, ustala się proporcjonalnie do okresu, za

który jest wypłacany zasiłek macierzyński.

3d. W przypadku gdy oboje rodzice dziecka mają prawo do zasiłku

macierzyńskiego za okres urlopu rodzicielskiego, o którym mowa w ust. 2 pkt 1,

od tego samego dnia, okres pobierania tego zasiłku dzieli się proporcjonalnie

między rodziców, z zachowaniem podstawy wymiaru zasiłku określonej w tym

przepisie.

3e. W przypadku gdy o zasiłek, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, wystąpią oboje

rodzice dziecka, zasiłek ten przysługuje temu z rodziców, który rozpoczął

pobieranie tego zasiłku jako pierwszy.

4. W przypadku rezygnacji z zasiłku macierzyńskiego za okres

odpowiadający okresowi urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze albo

rezygnacji z zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający okresowi urlopu

rodzicielskiego w wymiarze, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, przysługuje

jednorazowe wyrównanie pobranego zasiłku macierzyńskiego do 100% podstawy

wymiaru zasiłku, pod warunkiem niepobrania zasiłku macierzyńskiego za okres

14.04.2020

©Telksinoe s. 17/52

odpowiadający okresowi urlopu rodzicielskiego w wymiarze, o którym mowa

w ust. 2 pkt 2. Przepis art. 64 stosuje się odpowiednio.

4a. Wysokość zasiłku macierzyńskiego zmniejsza się proporcjonalnie do

wymiaru czasu pracy, w którym pracownik łączy korzystanie z urlopu

rodzicielskiego z wykonywaniem pracy u pracodawcy udzielającego takiego

urlopu.

5. Do zasiłku macierzyńskiego stosuje się odpowiednio przepisy art. 11 ust. 4

oraz art. 12 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 3.

Rozdział 7

Zasiłek opiekuńczy

Art. 32. 1. Zasiłek opiekuńczy przysługuje ubezpieczonemu zwolnionemu od

wykonywania pracy z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki nad:

1) dzieckiem w wieku do ukończenia 8 lat w przypadku:

a) nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola

lub szkoły, do których dziecko uczęszcza, a także w przypadku choroby

niani, z którą rodzice mają zawartą umowę uaktywniającą, o której

mowa w art. 50 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi

w wieku do lat 3 (Dz. U. z 2019 r. poz. 409), lub dziennego opiekuna

sprawujących opiekę nad dzieckiem,

b) porodu lub choroby małżonka ubezpieczonego lub rodzica dziecka, stale

opiekujących się dzieckiem, jeżeli poród lub choroba uniemożliwia temu

małżonkowi lub rodzicowi sprawowanie opieki,

c) pobytu małżonka ubezpieczonego lub rodzica dziecka, stale

opiekujących się dzieckiem, w szpitalu albo innym zakładzie leczniczym

podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju

stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne;

2) chorym dzieckiem w wieku do ukończenia 14 lat;

2a) chorym dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o znacznym stopniu

niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze

wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej

osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej

14.04.2020

©Telksinoe s. 18/52

egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna

dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji do ukończenia 18 lat;

2b) dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o znacznym stopniu

niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełno-sprawności łącznie ze

wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej

osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej

egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna

dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji do ukończenia 18 lat

w przypadku:

a) porodu lub choroby małżonka ubezpieczonego lub rodzica dziecka, stale

opiekujących się dzieckiem, jeżeli poród lub choroba uniemożliwia temu

małżonkowi lub rodzicowi sprawowanie opieki,

b) pobytu małżonka ubezpieczonego lub rodzica dziecka, stale

opiekujących się dzieckiem, w szpitalu albo innym zakładzie leczniczym

podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju

stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne;

3) innym chorym członkiem rodziny.

2. Za członków rodziny, o których mowa w ust. 1 pkt 3, uważa się małżonka,

rodziców, rodzica dziecka, ojczyma, macochę, teściów, dziadków, wnuki,

rodzeństwo oraz dzieci w wieku powyżej 14 lat – jeżeli pozostają we wspólnym

gospodarstwie domowym z ubezpieczonym w okresie sprawowania opieki.

3. Za dzieci w rozumieniu ust. 1 i 2 uważa się dzieci własne ubezpieczonego

lub jego małżonka oraz dzieci przysposobione, a także dzieci przyjęte na

wychowanie i utrzymanie.

Art. 32a. 1. W przypadku gdy ubezpieczona matka dziecka przed upływem

8 tygodni po porodzie:

1) przebywa w szpitalu albo w innym zakładzie leczniczym podmiotu

leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne

i całodobowe świadczenia zdrowotne ze względu na stan zdrowia

uniemożliwiający jej sprawowanie osobistej opieki nad dzieckiem albo

2) legitymuje się orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji, albo

3) porzuciła dziecko

14.04.2020

©Telksinoe s. 19/52

– ubezpieczonemu – ojcu dziecka przysługuje dodatkowo, niezależnie od zasiłku

określonego w art. 32, zasiłek opiekuńczy w wymiarze do 8 tygodni, jeżeli

przerwie zatrudnienie lub inną działalność zarobkową w celu sprawowania

osobistej opieki nad dzieckiem.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do innego ubezpieczonego członka

najbliższej rodziny.

Art. 33. 1. Zasiłek opiekuńczy przysługuje przez okres zwolnienia od

wykonywania pracy z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki, nie

dłużej jednak niż przez okres:

1) 60 dni w roku kalendarzowym, jeżeli opieka sprawowana jest nad dziećmi,

o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2;

1a) 30 dni w roku kalendarzowym, jeżeli opieka sprawowana jest nad dziećmi, o

których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 2a i 2b;

2) 14 dni w roku kalendarzowym, jeżeli opieka sprawowana jest nad innymi

członkami rodziny, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 3.

2. Zasiłek opiekuńczy przysługuje łącznie na opiekę nad dziećmi i innymi

członkami rodziny za okres nie dłuższy niż 60 dni w roku kalendarzowym. W

przypadku gdy opieka jest sprawowana wyłącznie nad osobami, o których mowa

w art. 32 ust. 1 pkt 2a, 2b i 3, zasiłek opiekuńczy przysługuje łącznie za okres nie

dłuższy niż 30 dni w roku kalendarzowym.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się niezależnie od liczby osób uprawnionych do

zasiłku opiekuńczego oraz bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny

wymagających opieki.

Art. 34. Zasiłek opiekuńczy nie przysługuje, jeżeli poza ubezpieczonym są

inni członkowie rodziny pozostający we wspólnym gospodarstwie domowym,

mogący zapewnić opiekę dziecku lub choremu członkowi rodziny. Nie dotyczy to

jednak opieki sprawowanej nad chorym dzieckiem w wieku do 2 lat.

Art. 35. 1. Miesięczny zasiłek opiekuńczy wynosi 80% podstawy wymiaru

zasiłku.

2. Do zasiłku opiekuńczego stosuje się odpowiednio przepisy art. 11 ust. 4

oraz art. 12 i 17.

14.04.2020

©Telksinoe s. 20/52

Rozdział 8

Zasady ustalania podstawy wymiaru zasiłków przysługujących

ubezpieczonym będącym pracownikami

Art. 36. 1. Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego

ubezpieczonemu będącemu pracownikiem stanowi przeciętne miesięczne

wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających

miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy.

2. Jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem okresu, o którym

mowa w ust. 1, podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przeciętne

miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia.

3. Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego za jeden dzień niezdolności do

pracy stanowi jedna trzydziesta część wynagrodzenia stanowiącego podstawę

wymiaru zasiłku.

4. Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego ustala się z uwzględnieniem

wynagrodzenia uzyskanego u płatnika składek w okresie nieprzerwanego

ubezpieczenia chorobowego, w trakcie którego powstała niezdolność do pracy.

Art. 37. 1. Jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem pełnego

miesiąca kalendarzowego ubezpieczenia chorobowego, podstawę wymiaru zasiłku

chorobowego stanowi wynagrodzenie, które ubezpieczony będący pracownikiem

osiągnąłby, gdyby pracował pełny miesiąc kalendarzowy.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, podstawę wymiaru zasiłku

chorobowego stanowi:

1) wynagrodzenie miesięczne określone w umowie o pracę lub w innym akcie,

na podstawie którego powstał stosunek pracy, jeżeli wynagrodzenie

przysługuje w stałej miesięcznej wysokości;

2) wynagrodzenie miesięczne obliczone przez podzielenie wynagrodzeni a

osiągniętego za przepracowane dni robocze przez liczbę dni przepracowanych

i pomnożenie przez liczbę dni, które ubezpieczony będący pracownikiem był

obowiązany przepracować w tym miesiącu, jeżeli przepracował choćby

1 dzień;

3) kwota zmiennych składników wynagrodzenia w przeciętnej miesięcznej

wysokości, wypłacona za miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy,

14.04.2020

©Telksinoe s. 21/52

pracownikom zatrudnionym na takim samym lub podobnym stanowisku pracy

u pracodawcy, u którego przysługuje zasiłek chorobowy, jeżeli ubezpieczony

będący pracownikiem nie osiągnął żadnego wynagrodzenia.

Art. 38. 1. Przeciętne miesięczne wynagrodzenie stanowiące podstawę

wymiaru zasiłku chorobowego ustala się przez podzielenie wynagrodzenia

osiągniętego przez ubezpieczonego będącego pracownikiem za okres, o którym

mowa w art. 36 ust. 1 i 2, przez liczbę miesięcy, w których wynagrodzenie to

zostało osiągnięte.

2. Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1, ubezpieczony będący

pracownikiem nie osiągnął wynagrodzenia wskutek nieobecności w pracy

z przyczyn usprawiedliwionych, przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku

chorobowego:

1) wyłącza się wynagrodzenie za miesiące, w których przepracował mniej niż

połowę obowiązującego go czasu pracy;

2) przyjmuje się, po uzupełnieniu według zasad określonych w art. 37 ust. 2,

wynagrodzenie z miesięcy, w których ubezpieczony będący pracownikiem

przepracował co najmniej połowę obowiązującego go czasu pracy.

3. Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1, ubezpieczony będący

pracownikiem w każdym miesiącu z przyczyn usprawiedliwionych wykonywał

pracę przez mniej niż połowę obowiązującego go czasu pracy, przy ustalaniu

podstawy wymiaru zasiłku chorobowego przyjmuje się wynagrodzenie za

wszystkie miesiące po uzupełnieniu według zasad określonych w art. 37 ust. 2.

Art. 39. Przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego wypłacany

zasiłek wyrównawczy traktuje się na równi z wynagrodzeniem.

Art. 40. W razie zmiany umowy o pracę lub innego aktu, na podstawie

którego powstał stosunek pracy, polegającej na zmianie wymiaru czasu pracy,

podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi wynagrodzenie ustalone dla

nowego wymiaru czasu pracy, jeżeli zmiana ta nastąpiła w miesiącu, w którym

powstała niezdolność do pracy, lub w miesiącach, o których mowa w art. 36.

Art. 41. 1. Przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego nie

uwzględnia się składników wynagrodzenia, do których pracownik zachowuje

prawo w okresie pobierania tego zasiłku zgodnie z postanowieniami układów

14.04.2020

©Telksinoe s. 22/52

zbiorowych pracy lub przepisami o wynagradzaniu, jeżeli są one wypłacane za

okres pobierania tego zasiłku.

2. Składników wynagrodzenia przysługujących w myśl umowy o pracę lub

innego aktu, na podstawie którego powstał stosunek pracy, tylko do określonego

terminu nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego

należnego za okres po tym terminie.

3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do składników wynagrodzenia,

których wypłaty zaprzestano na podstawie układu zbiorowego pracy lub przepisów

o wynagradzaniu.

Art. 42. 1. Premie, nagrody i inne składniki wynagrodzenia przysługujące za

okresy miesięczne wlicza się do podstawy wymiaru zasiłku chorobowego w kwocie

wypłaconej pracownikowi za miesiące kalendarzowe, z których wynagrodzenie

przyjmuje się do ustalenia podstawy wymiaru zasiłku.

2. Składniki wynagrodzenia, o których mowa w ust. 1, przysługujące za

okresy kwartalne, wlicza się do przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

przyjmowanego do ustalenia podstawy wymiaru zasiłku chorobowego

w wysokości stanowiącej jedną dwunastą kwot wypłaconych pracownikowi za

cztery kwartały poprzedzające miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy.

3. Składniki wynagrodzenia, o których mowa w ust. 1, przysługujące za

okresy roczne, wlicza się do podstawy wymiaru zasiłku chorobowego w wysokości

stanowiącej jedną dwunastą kwoty wypłaconej pracownikowi za rok poprzedzający

miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy.

4. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do składników wynagrodzenia

wypłacanych za inne okresy.

5. Jeżeli składniki wynagrodzenia, o których mowa w ust. 1–4, nie zostały

wypłacone do czasu ostatecznego sporządzenia listy wypłat zasiłków

chorobowych, do podstawy wymiaru zasiłku przyjmuje się składniki wypłacone za

okres poprzedni.

Art. 43. Podstawy wymiaru zasiłku nie ustala się na nowo, jeżeli między

okresami pobierania zasiłków zarówno tego samego rodzaju, jak i innego rodzaju

nie było przerwy albo przerwa była krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe.

Art. 44. (uchylony)

14.04.2020

©Telksinoe s. 23/52

Art. 45. 1. Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego z tytułu pracy w pełnym

wymiarze czasu pracy nie może być niższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia

za pracę, po odliczeniu kwoty odpowiadającej 13,71% tego wynagrodzenia.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do ubezpieczonych będących pracownikami,

do których wynagrodzenia nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 10

października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2018 r.

poz. 2177).

Art. 46. Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego za okres

po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego nie może być wyższa niż kwota

wynosząca 100% przeciętnego wynagrodzenia. Kwotę tę ustala się miesięcznie,

poczynając od 3. miesiąca kwartału kalendarzowego, na okres 3 miesięcy, na

podstawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału,

ogłaszanego dla celów emerytalnych.

Art. 47. Przepisy art. 36–42 i art. 45 stosuje się odpowiednio przy ustalaniu

podstawy wymiaru świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku wyrównawczego,

zasiłku macierzyńskiego, zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego i zasiłku

opiekuńczego, a do świadczenia rehabilitacyjnego także art. 46.

Rozdział 9

Zasady ustalania podstawy wymiaru zasiłków przysługujących

ubezpieczonym niebędącym pracownikami

Art. 48. 1. Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego

ubezpieczonemu niebędącemu pracownikiem stanowi przeciętny miesięczny

przychód za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc,

w którym powstała niezdolność do pracy.

2. Przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego

ubezpieczonemu niebędącemu pracownikiem stosuje się odpowiednio przepisy

art. 36 ust. 2–4, art. 38 ust. 1, art. 42, art. 43 i art. 46, z zastrzeżeniem art. 48a–50.

Art. 48a. 1. W przypadku ubezpieczonego, dla którego podstawę wymiaru

składek na ubezpieczenie chorobowe stanowi zadeklarowana kwota, podlegającego

ubezpieczeniu chorobowemu przez okres krótszy niż okres, o którym mowa

w art. 48 ust. 1, podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi suma:

14.04.2020

©Telksinoe s. 24/52

1) przeciętnej miesięcznej najniższej podstawy wymiaru składek na

ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniach, o których mowa w art. 3 pkt 4, za

pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia, z których przychód podlega

uwzględnieniu w podstawie wymiaru zasiłku, oraz

2) kwoty stanowiącej iloczyn jednej dwunastej przeciętnej kwoty

zadeklarowanej jako podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie

chorobowe, w części przewyższającej najniższą podstawę wymiaru składek

na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniach, o których mowa w art. 3 pkt 4,

za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia, z których przychód podlega

uwzględnieniu w podstawie wymiaru zasiłku, oraz liczby tych miesięcy.

2. Jeżeli okres ubezpieczenia chorobowego rozpoczął się po przerwie

nieprzekraczającej 30 dni od ustania ubezpieczenia chorobowego z innego tytułu,

w liczbie pełnych miesięcy kalendarzowych ubezpieczenia, o której mowa w ust. 1

pkt 2, uwzględnia się również pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia

z poprzedniego tytułu. Liczba pełnych miesięcy kalendarzowych ubezpieczenia

uwzględnionych z poprzedniego i aktualnego tytułu nie może przekraczać 12.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, przy ustalaniu podstawy wymiaru

zasiłku chorobowego przyjmuje się przeciętną miesięczną najniższą podstawę

wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe oraz przeciętną kwotę

zadeklarowaną jako podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe za

pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia, w części przewyższającej najniższą

podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w ust. 1,

za okres pełnych miesięcy kalendarzowych ubezpieczenia z aktualnego tytułu.

4. Jeżeli przerwa w ubezpieczeniu chorobowym, o której mowa w ust. 2, nie

jest związana z ustaniem tytułu do ubezpieczeń społecznych, a związana jest

jedynie z nieopłaceniem składki na ubezpieczenie chorobowe bądź z opóźnieniem

w jej opłaceniu, w podstawie wymiaru zasiłku uwzględnia się również przeciętny

miesięczny przychód za miesiące przed przerwą.

5. Jeżeli ubezpieczony przez cały okres wykonywania pozarolnic zej

działalności deklaruje podstawę wymiaru składek w kwocie nie niższej niż

określona w art. 18 ust. 8 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, za najniższą

podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, o której mowa w ust. 1,

14.04.2020

©Telksinoe s. 25/52

uważa się kwotę określoną w art. 18 ust. 8 ustawy o systemie ubezpieczeń

społecznych.

Art. 49. 1. Jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem pełnego

miesiąca kalendarzowego ubezpieczenia chorobowego, podstawę wymiaru zasiłku

stanowi:

1) najniższa miesięczna podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe

za miesiąc, w którym powstało prawo do zasiłku, po odliczeniach, o których

mowa w art. 3 pkt 4 – dla ubezpieczonych, dla których określono najniższą

podstawę wymiaru składek;

2) kwota przychodu określona w umowie przypadająca za miesiąc, w którym

powstało prawo do zasiłku, po odliczeniach, o których mowa w art. 3 pkt 4,

a jeżeli kwota ta w umowie nie została określona, kwota przeciętnego

miesięcznego przychodu innych ubezpieczonych, z którymi płatnik składek

zawarł takie same lub podobne umowy – dla ubezpieczonych wykonujących

pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia;

3) przeciętny miesięczny przychód innych członków spółdzielni za miesiąc,

w którym powstało prawo do zasiłku – dla ubezpieczonych będących

członkami rolniczych spółdzielni produkcyjnych i spółdzielni kółek

rolniczych;

4) przeciętny miesięczny przychód osób wykonujących pracę nakładczą na rzecz

danego płatnika składek za miesiąc, w którym powstało prawo do zasiłku –

dla osób wykonujących pracę nakładczą.

2. Jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem pełnego miesiąca

kalendarzowego ubezpieczenia chorobowego, a okres ubezpieczenia chorobowego

rozpoczął się po przerwie nieprzekraczającej 30 dni od ustania ubezpieczenia

chorobowego z innego tytułu, przy ustaleniu podstawy wymiaru zasiłku

chorobowego stosuje się odpowiednio przepis art. 37 ust. 1.

3. W przypadku ubezpieczonego, dla którego podstawę wymiaru składek na

ubezpieczenie chorobowe stanowi zadeklarowana kwota, jeżeli niezdolność do

pracy powstała przed upływem pełnego miesiąca kalendarzowego ubezpieczenia

chorobowego, a okres tego ubezpieczenia rozpoczął się po przerwie

nieprzekraczającej 30 dni od ustania ubezpieczenia chorobowego z innego tytułu,

14.04.2020

©Telksinoe s. 26/52

stosuje się odpowiednio przepisy art. 48a. Przy ustalaniu podstawy wymiaru

zasiłku chorobowego:

1) przyjmuje się miesięczną najniższą podstawę wymiaru składek na

ubezpieczenie chorobowe oraz kwotę zadeklarowaną, w przeliczeniu na pełny

miesiąc kalendarzowy ubezpieczenia, w części przewyższającej najniższą

podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, za miesiąc

kalendarzowy, w którym powstała niezdolność do pracy, po odliczeniach,

o których mowa w art. 3 pkt 4;

2) w liczbie pełnych miesięcy kalendarzowych ubezpieczenia, o której mowa

w art. 48a ust. 1 pkt 2, uwzględnia się również miesiąc kalendarzowy,

w którym powstała niezdolność do pracy.

Art. 50. 1. Jeżeli w okresie, o którym mowa w art. 48 lub art. 48a, przychód

ubezpieczonego niebędącego pracownikiem uległ zmniejszeniu wskutek

niewykonywania pracy lub działalności w okresie pobierania zasiłku chorobowego,

macierzyńskiego, opiekuńczego, świadczenia rehabilitacyjnego albo odbywania

ćwiczeń wojskowych, przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego:

1) wyłącza się przychód za miesiące, w których ubezpieczony wykonywał pracę

lub działalność przez mniej niż połowę miesiąca;

2) przyjmuje się przychód za miesiące, w których ubezpieczony wykonywał

pracę lub działalność przez co najmniej połowę miesiąca.

2. Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1, przychód ubezpieczonego

w każdym miesiącu uległ zmniejszeniu z przyczyn wymienionych w ust. 1, przy

ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego przyjmuje się przychód za

wszystkie miesiące.

Art. 51. (uchylony)

Art. 52. Przy ustalaniu podstawy wymiaru świadczenia rehabilitacyjnego,

zasiłku macierzyńskiego i zasiłku opiekuńczego stosuje się odpowiednio przepisy

art. 36 ust. 2–4, art. 38 ust. 1, art. 42, art. 43, art. 48 ust. 1 i art. 48a–50, a do

świadczenia rehabilitacyjnego także przepisy art. 19 ust. 2 i art. 46.

Art. 52a. Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego dla osób odbywających

służbę zastępczą stanowi kwota świadczenia pieniężnego, określona w przepisach

14.04.2020

©Telksinoe s. 27/52

o służbie zastępczej, w miesiącu, w którym powstała niezdolność do pracy, po

odliczeniach, o których mowa w art. 3 pkt 4.

Rozdział 10

Dokumentowanie prawa do zasiłków i kontrola orzekania o czasowej

niezdolności do pracy

Art. 53. 1. Przy ustalaniu prawa do zasiłków i ich wysokości dowodami

stwierdzającymi czasową niezdolność do pracy z powodu choroby, pobytu

w szpitalu albo innym zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego wykonującego

działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne

albo konieczność osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny

są zaświadczenia lekarskie, o których mowa w art. 55 ust. 1 i art. 55a ust. 7, albo

wydruk zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 6.

2. Przewidywaną datę porodu określa zaświadczenie wystawione przez

lekarza na zwykłym druku, datę porodu zaś dokumentuje się skróconym odpisem

aktu urodzenia dziecka.

3. Przyczynę niemożności wykonywania pracy wskutek poddania się

niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców

komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności do pracy wskutek poddania się

zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów określa zaświadczenie

wystawione przez lekarza na zwykłym druku.

Art. 54. 1. Zakład Ubezpieczeń Społecznych upoważnia do wystawiania

zaświadczeń lekarskich o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby,

pobytu w szpitalu albo innym zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego

wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe

świadczenia zdrowotne albo o konieczności osobistego sprawowania opieki nad

chorym członkiem rodziny, zwanych dalej „zaświadczeniem lekarskim”, lekarza,

lekarza dentystę, felczera lub starszego felczera, zwanych dalej „wystawiającym

zaświadczenie lekarskie”, po złożeniu, w formie pisemnej lub w formie dokumentu

elektronicznego, podpisanego kwalifikowanym podpisem elektronicznym,

podpisem zaufanym, podpisem osobistym albo z wykorzystaniem sposobu

potwierdzania pochodzenia oraz integralności danych dostępnego w systemie

teleinformatycznym udostępnionym bezpłatnie przez Zakład Ubezpieczeń

14.04.2020

©Telksinoe s. 28/52

Społecznych, na elektroniczną skrzynkę podawczą Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych utworzoną zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 16 ust.

3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 570, z 2018 r. poz. 1000,

1544 i 1669 oraz z 2019 r. poz. 60), zwaną dalej „elektroniczną skrzynką podawczą

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych”, oświadczenia, że zobowiązuje się do

przestrzegania zasad orzekania o czasowej niezdolności do pracy i wykonywania

obowiązków wynikających z przepisów ustawy i przepisów o ochronie danych

osobowych.

2. (uchylony)

3. Upoważnienia, o którym mowa w ust. 1, Zakład Ubezpieczeń Społecznych

udziela w formie decyzji.

Art. 54a. 1. Wystawiający zaświadczenie lekarskie, mający utworzony profil

informacyjny, o którym mowa w art. 55a ust. 1, może udzielić upoważnienia do

wystawiania zaświadczeń lekarskich, w jego imieniu i na podstawie danych

dotyczących orzeczonej czasowej niezdolności do pracy zawartych w sporządzonej

przez niego dokumentacji medycznej, o której mowa w art. 55 ust. 4 pkt 2, zwanego

dalej „upoważnieniem do wystawiania zaświadczeń lekarskich”, osobie

wykonującej:

1) zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia

2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2018 r. poz. 2190 i 2219);

2) czynności pomocnicze przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych, o których

mowa w art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach

pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2017 r. poz. 1318, z późn. zm.3)).

2. Upoważnienie do wystawiania zaświadczeń lekarskich może być udzielone

na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy, przy czym po upływie tego okresu można

udzielać kolejnych upoważnień na okresy nie dłuższe niż 12 miesięcy.

Upoważnienie do wystawiania zaświadczeń lekarskich może być w każdym czasie

cofnięte przez wystawiającego zaświadczenie lekarskie.

3. (uchylony)

4. (uchylony)

3)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r. poz. 1524,

z 2018 r. poz. 1115, 1515, 2219 i 2429 oraz z 2019 r. poz. 150.

14.04.2020

©Telksinoe s. 29/52

5. (uchylony)

6. Od dnia udzielenia upoważnienia do wystawiania zaświadczeń lekarskich

do dnia jego cofnięcia albo wygaśnięcia wystawiający zaświadczenie lekarskie

ponosi odpowiedzialność wynikającą z przepisów ustawy za skutki

nieprawidłowego wystawienia zaświadczenia lekarskiego przez osobę

upoważnioną, o której mowa w ust. 1.

7. Osoby upoważnione, o których mowa w ust. 1, mogą być dopuszczone do

przetwarzania danych osobowych zawartych w tych dokumentach po wydaniu im

przez podmiot wykonujący działalność leczniczą upoważnienia do przetwarzania

danych osobowych. Osoby te mogą być obecne przy udzielaniu świadczeń

zdrowotnych oraz są obowiązane do zachowania poufności wszelkich informacji

i danych uzyskanych w związku z wystawianiem zaświadczenia lekarskiego.

Zachowanie poufności obowiązuje również po śmierci ubezpieczonego.

8. (uchylony)

9. (uchylony)

10. (uchylony)

11. Do wystawiania zaświadczeń lekarskich przez osoby upoważnione, o

których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 55 ust. 1–3, art. 55a

ust. 1, ust. 2 pkt 1 i 3, ust. 3–6, 8 i 9 oraz art. 58a dotyczące wystawiającego

zaświadczenie lekarskie, z tym że:

1) przez wystawiającego zaświadczenie lekarskie, o którym mowa w art. 55 ust.

3 pkt 4, rozumie się wystawiającego zaświadczenie lekarskie, o którym mowa

w art. 54 ust. 1;

2) po dokonaniu weryfikacji, o której mowa w art. 31b ust. 9 ustawy z dnia

28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia (Dz. U.

z 2019 r. poz. 408, 730 i 1590), z wynikiem pozytywnym, Zakład

Ubezpieczeń Społecznych, nie później niż w terminie 48 godzin, zapewnia

osobie upoważnionej, o której mowa w ust. 1, możliwość wystawiania

zaświadczeń lekarskich w formie dokumentu elektronicznego za

pośrednictwem systemu teleinformatycznego udostępnionego bezpłatnie

przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, na jej profilu informacyjnym;

3) do osoby upoważnionej, o której mowa w ust. 1, przepisy art. 58a stosuje się

w celu skorygowania błędu popełnionego w zaświadczeniu lekarskim

14.04.2020

©Telksinoe s. 30/52

wystawionym przez tę osobę, a także przez wystawiającego zaświadczenie

lekarskie, który ją upoważnił do wystawiania zaświadczeń lekarskich, oraz

przez inne osoby upoważnione przez niego do wystawiania zaświadczeń

lekarskich.

12. W przypadku, o którym mowa w ust. 11 pkt 3, Zakład Ubezpieczeń

Społecznych udostępnia osobie upoważnionej, o której mowa w ust. 1, na jej profilu

informacyjnym, informacje o wcześniejszych zaświadczeniach lekarskich

zgromadzonych w rejestrze, o którym mowa w art. 55b ust. 1, wystawionych przez

tę osobę, a także przez wystawiającego zaświadczenie lekarskie, który ją upoważnił

do wystawiania zaświadczeń lekarskich, oraz przez inne osoby upoważnione przez

niego do wystawiania zaświadczeń lekarskich.

13. (uchylony)

14. (uchylony)

15. Udzielanie upoważnień, o których mowa w ust. 1, następuje za

pośrednictwem Rejestru Asystentów Medycznych, o którym mowa w art. 31b

ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia,

na zasadach określonych w tej ustawie.

Art. 55. 1. Zaświadczenie lekarskie jest wystawiane zgodnie ze wzorem

ustalonym przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, za pośrednictwem systemu

teleinformatycznego udostępnionego bezpłatnie przez Zakład Ubezpieczeń

Społecznych, w formie dokumentu elektronicznego podpisanego kwalifikowanym

podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, podpisem osobistym albo z

wykorzystaniem sposobu potwierdzania pochodzenia oraz integralności danych

dostępnego w systemie teleinformatycznym udostępnionym bezpłatnie przez

Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

2. Wystawiający zaświadczenie lekarskie przekazuje zaświadczenie lekarskie

na elektroniczną skrzynkę podawczą Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

3. Zaświadczenie lekarskie zawiera:

1) identyfikator i datę wystawienia zaświadczenia lekarskiego;

2) dane ubezpieczonego: pierwsze imię, nazwisko, numer Powszechnego

Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności, zwany dalej „numerem

PESEL”, albo serię i numer paszportu i datę urodzenia, jeżeli nie nadano

14.04.2020

©Telksinoe s. 31/52

numeru PESEL, oraz adres miejsca pobytu ubezpieczonego w czasie trwania

niezdolności do pracy;

3) dane płatnika składek: numer identyfikacji podatkowej, zwany dalej „NIP”,

lub numer PESEL albo serię i numer paszportu, jeżeli nie ma obowiązku

posługiwania się NIP i nie nadano numeru PESEL, oraz rodzaj identyfikatora

płatnika składek;

4) imię, nazwisko i numer prawa wykonywania zawodu wystawiającego

zaświadczenie lekarskie oraz adres miejsca udzielania świadczeń

zdrowotnych;

5) okres orzeczonej czasowej niezdolności do pracy, w tym okres pobytu

w szpitalu;

6) informacje o okolicznościach mających wpływ na prawo do zasiłku

chorobowego lub jego wysokość, zgodnie z art. 7 pkt 2, art. 8, art. 9 ust. 2,

art. 11 ust. 2 pkt 1 i art. 16, podane z zastosowaniem kodów literowych,

o których mowa w art. 57 ust. 1;

7) wskazania lekarskie – odpowiednio: chory powinien leżeć albo chory może

chodzić;

8) okres zwolnienia od wykonywania pracy z powodu konieczności

sprawowania osobistej opieki nad chorym członkiem rodziny, datę urodzenia

tego członka rodziny i stopień jego pokrewieństwa lub powinowactwa

z ubezpieczonym;

9) numer statystyczny choroby ubezpieczonego ustalony według

Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów

Zdrowotnych;

10) oznaczenie instytucji, w której ubezpieczony został zgłoszony do

ubezpieczenia.

4. Orzekanie o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby, pobytu

w szpitalu albo innym zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego wykonującego

działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne

lub o konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny:

1) następuje po przeprowadzeniu bezpośredniego badania stanu zdrowia

ubezpieczonego lub chorego członka rodziny;

14.04.2020

©Telksinoe s. 32/52

2) jest dokumentowane w dokumentacji medycznej na zasadach określonych

w ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw

Pacjenta.

Art. 55a. 1. W celu wystawiania zaświadczeń lekarskich wystawiający

zaświadczenie lekarskie tworzy za pomocą systemu teleinformatycznego

udostępnionego bezpłatnie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych profil

informacyjny.

2. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w celu wystawienia zaświadczenia

lekarskiego udostępnia bezpłatnie wystawiającemu zaświadczenie lekarskie na

jego profilu informacyjnym:

1) dane zgromadzone w prowadzonych na podstawie ustawy o systemie

ubezpieczeń społecznych:

a) Centralnym Rejestrze Ubezpieczonych – pierwsze imię, nazwisko, datę

urodzenia i adres zamieszkania ubezpieczonego,

b) Centralnym Rejestrze Płatników Składek – nazwę skróconą oraz NIP lub

numer PESEL albo serię i numer paszportu płatnika składek, jeżeli nie

ma obowiązku posługiwania się NIP i nie nadano numeru PESEL,

c) Centralnym Rejestrze Członków Rodziny Ubezpieczonych

Uprawnionych do Ubezpieczenia Zdrowotnego – datę urodzenia chorego

członka rodziny i stopień jego pokrewieństwa lub powinowactwa

z ubezpieczonym;

2) informacje o wcześniejszych zaświadczeniach lekarskich wystawionych

ubezpieczonemu, zgromadzone w rejestrze, o którym mowa w art. 55b ust. 1,

oraz o zaświadczeniach, o których mowa w art. 59 ust. 8;

3) informacje, czy płatnik składek posiada profil informacyjny płatnika składek,

o którym mowa w art. 58 ust. 1.

3. Dane i informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a i b oraz pkt 2 i 3,

Zakład Ubezpieczeń Społecznych udostępnia po podaniu przez wystawiającego

zaświadczenie lekarskie numeru PESEL ubezpieczonego albo serii i numeru

paszportu, jeżeli ubezpieczonemu nie nadano numeru PESEL, a dane, o których

mowa w ust. 2 pkt 1 lit. c, po podaniu numeru PESEL członka rodziny albo serii

i numeru paszportu, jeżeli członkowi rodziny nie nadano numeru PESEL.

14.04.2020

©Telksinoe s. 33/52

4. Prawidłowość i aktualność danych i informacji udostępnionych na profilu

informacyjnym wystawiający zaświadczenie lekarskie potwierdza u

ubezpieczonego.

5. W przypadku gdy na profilu informacyjnym wystawiającego

zaświadczenie lekarskie nie zostaną udostępnione dane lub informacje albo zostaną

udostępnione dane lub informacje niekompletne lub nieaktualne, brakujące lub

aktualne dane lub informacje wystawiający zaświadczenie lekarskie uzyskuje od

ubezpieczonego.

6. Na żądanie ubezpieczonego oraz w przypadku gdy z informacji

udostępnionych na profilu informacyjnym wystawiającego zaświadczenie lekarskie

wynika, że płatnik składek nie posiada profilu informacyjnego płatnika składek,

o którym mowa w art. 58 ust. 1, wystawiający zaświadczenie lekarskie przekazuje

ubezpieczonemu wydruk wystawionego zaświadczenia lekarskiego z systemu

teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 1, zawierający dane i informacje,

o których mowa w art. 55 ust. 3 pkt 1–8 i 10, opatrzony jego podpisem i pieczątką.

7. W przypadku gdy wystawienie zaświadczenia lekarskiego w formie

dokumentu elektronicznego, o którym mowa w art. 55 ust. 1, nie jest możliwe, w

szczególności w przypadku braku możliwości dostępu do Internetu lub braku

możliwości podpisania zaświadczenia lekarskiego kwalifikowanym podpisem

elektronicznym, podpisem zaufanym, podpisem osobistym albo z wykorzystaniem

sposobu potwierdzania pochodzenia oraz integralności danych dostępnego w

systemie teleinformatycznym udostępnionym bezpłatnie przez Zakład Ubezpieczeń

Społecznych, wystawiający zaświadczenie lekarskie w dniu badania przekazuje

ubezpieczonemu zaświadczenie lekarskie wystawione na formularzu

zaświadczenia lekarskiego wydrukowanym z systemu teleinformatycznego,

o którym mowa w art. 55 ust. 1, zawierające dane i informacje, o któr ych mowa w

art. 55 ust. 3 pkt 1–8 i 10, opatrzone jego podpisem i pieczątką. Dane i informacje,

o których mowa w art. 55 ust. 3 pkt 2, 3 i 10, oraz dane i informacje dotyczące daty

urodzenia członka rodziny i stopnia jego pokrewieństwa lub powinowactwa z

ubezpieczonym, o których mowa w art. 55 ust. 3 pkt 8, wystawiający zaświadczenie

lekarskie uzyskuje od ubezpieczonego.

14.04.2020

©Telksinoe s. 34/52

8. W przypadkach, o których mowa w ust. 4, 5 i 7, ubezpieczony jest

obowiązany przekazać wystawiającemu zaświadczenie lekarskie dane i informacje

w zakresie niezbędnym do wystawienia zaświadczenia lekarskiego.

9. Wystawiający zaświadczenie lekarskie, w terminie 3 dni roboczych od dnia

wystawienia zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w ust. 7, przekazuje na

elektroniczną skrzynkę podawczą Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

zaświadczenie lekarskie wystawione w formie dokumentu elektronicznego, o

którym mowa w art. 55 ust. 1, zawierające dane i informacje zawarte w

wystawionym zaświadczeniu lekarskim, o którym mowa w ust. 7, oraz informację,

o której mowa w art. 55 ust. 3 pkt 9. Jeżeli przekazanie zaświadczenia lekarskiego

w tym terminie nie jest możliwe, w szczególności w przypadku braku możliwości

dostępu do Internetu lub braku możliwości podpisania zaświadczenia lekarskiego

kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, podpisem

osobistym albo z wykorzystaniem sposobu potwierdzania pochodzenia oraz

integralności danych dostępnego w systemie teleinformatycznym udostępnionym

bezpłatnie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, wystawiający zaświadczenie

lekarskie przekazuje zaświadczenie lekarskie nie później niż w terminie 3 dni

roboczych od ustania przyczyn uniemożliwiających przekazanie zaświadczenia

lekarskiego.

Art. 55b. 1. Zakład Ubezpieczeń Społecznych prowadzi rejestr zaświadczeń

lekarskich zawierający dane i informacje, o których mowa w art. 55 ust. 3.

2. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przechowuje zaświadczenie lekarskie

przez okres 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym je wystawiono.

3. Zakład Ubezpieczeń Społecznych udostępnia bezpłatnie Kasie Rolniczego

Ubezpieczenia Społecznego zaświadczenia lekarskie, o których mowa w art. 55

ust. 1, oraz informacje, o których mowa w art. 58a, jeżeli dotyczą osób

ubezpieczonych w Kasie.

Art. 56. 1. Zakład Ubezpieczeń Społecznych prowadzi rejestr lekarzy,

lekarzy dentystów, felczerów i starszych felczerów, którzy zgłosili wniosek

w sprawie upoważnienia ich do wystawiania zaświadczeń lekarskich.

2. Rejestr, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) numer prawa wykonywania zawodu;

14.04.2020

©Telksinoe s. 35/52

2) imię i nazwisko;

3) numer PESEL albo serię i numer paszportu, w przypadku gdy nie nadano

numeru PESEL;

4) rodzaj i stopień specjalizacji;

5) adres miejsca udzielania świadczeń zdrowotnych;

6) nazwę i siedzibę właściwej izby lekarskiej;

7) informację o cofnięciu upoważnienia, o którym mowa w art. 54 ust. 1.

3. Lekarze, lekarze dentyści, felczerzy i starsi felczerzy, o których mowa

w ust. 1, informują Zakład Ubezpieczeń Społecznych o zmianach w zakresie

danych i informacji gromadzonych w rejestrze, o których mowa w ust. 2.

4. (uchylony)

5. Zakład Ubezpieczeń Społecznych:

1) udostępnia Naczelnej Radzie Lekarskiej oraz systemowi informacji

w ochronie zdrowia, o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r.

o systemie informacji w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2019 r. poz. 408),

informacje zgromadzone w rejestrze, o którym mowa w ust. 1;

2) jest uprawniony do korzystania z informacji, o których mowa w ust. 2,

zgromadzonych w rejestrach lekarzy prowadzonych przez okręgowe rady

lekarskie oraz zgromadzonych w Centralnym Rejestrze Lekarzy i Lekarzy

Dentystów prowadzonym przez Naczelną Radę Lekarską.

6. (uchylony)

Art. 57. 1. W zaświadczeniu lekarskim o czasowej niezdolności do pracy

z powodu choroby lub pobytu w szpitalu albo innym zakładzie leczniczym

podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne

i całodobowe świadczenia zdrowotne informacje o okolicznościach mających

wpływ na prawo do zasiłku chorobowego lub jego wysokość zgodnie z art. 7 pkt 2,

art. 8, art. 9 ust. 2, art. 11 ust. 2 pkt 1 i art. 16 podaje się z zastosowaniem

następujących kodów literowych:

1) kod A– oznacza niezdolność do pracy powstałą po przerwie

nieprzekraczającej 60 dni – spowodowaną tą samą chorobą, która była

przyczyną niezdolności do pracy przed przerwą;

2) kod B – oznacza niezdolność do pracy przypadającą w okresie ciąży;

3) kod C – oznacza niezdolność do pracy spowodowaną nadużyciem alkoholu;

14.04.2020

©Telksinoe s. 36/52

4) kod D – oznacza niezdolność do pracy spowodowaną gruźlicą;

5) kod E – oznacza niezdolność do pracy spowodowaną chorobą, o której mowa

w art. 7 pkt 2.

2. W zaświadczeniu lekarskim, na pisemny wniosek ubezpieczonego, nie

umieszcza się kodu „B” i „D”.

Art. 58. 1. Zakład Ubezpieczeń Społecznych udostępnia bezpłatnie

zaświadczenie lekarskie płatnikowi składek na profilu informacyjnym płatnika

składek, bez informacji, o której mowa w art. 55 ust. 3 pkt 9, nie później niż w dniu

następującym po dniu otrzymania zaświadczenia lekarskiego.

2. Profil informacyjny płatnika składek jest tworzony przez płatnika składek

za pomocą systemu teleinformatycznego udostępnionego bezpłatnie przez Zakład

Ubezpieczeń Społecznych.

3. Profil informacyjny płatnika składek są obowiązani utworzyć płatnicy

składek obowiązani na podstawie art. 47a ust. 1 ustawy z dnia 13 października

1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych do przekazywania dokumentów

niezbędnych do prowadzenia kont płatników składek i kont ubezpieczonych oraz

korekty tych dokumentów przez transmisję danych w formie dokumentu

elektronicznego.

4. Płatnicy składek, którzy utworzyli profil informacyjny płatnika składek, są

obowiązani do jego utrzymywania także wówczas, gdy nie ma do nich

zastosowania obowiązek przekazywania dokumentów niezbędnych do

prowadzenia kont płatników składek i kont ubezpieczonych oraz korekty tych

dokumentów przez transmisję danych w formie dokumentu elektronicznego,

o którym mowa w art. 47a ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie

ubezpieczeń społecznych.

5. Płatnik składek nieposiadający profilu informacyjnego płatnika składek

informuje ubezpieczonego, w formie pisemnej, w pierwszym dniu podlegania

ubezpieczeniu chorobowemu, o obowiązku dostarczania mu przez ubezpieczonego

wydruku zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 6, albo

zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 7.

6. Płatnik składek, o którym mowa w ust. 5, w przypadku utworzenia profilu

informacyjnego płatnika składek, w terminie 7 dni od dnia utworzenia tego profilu,

informuje ubezpieczonego, w formie pisemnej, o ustaniu obowiązku dostarczania

14.04.2020

©Telksinoe s. 37/52

mu przez ubezpieczonego wydruku zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa

w art. 55a ust. 6, albo zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 7.

Art. 58a. 1. W przypadku gdy w zaświadczeniu lekarskim został popełniony

błąd, wystawiający zaświadczenie lekarskie, który wystawił zaświadczenie

lekarskie, w którym został popełniony błąd, albo inny wystawiający zaświadczenie

lekarskie, w terminie 3 dni roboczych od dnia stwierdzenia błędu lub otrzymania

informacji o stwierdzeniu błędu, w szczególności od płatnika składek,

ubezpieczonego lub Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, przekazuje na

elektroniczną skrzynkę podawczą Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, o której

mowa w art. 55 ust. 2, odpowiednio:

1) informację o stwierdzeniu nieważności zaświadczenia lekarskiego, w którym

został popełniony błąd, albo

2) informację, o której mowa w pkt 1, oraz nowe zaświadczenie lekarskie,

zawierające identyfikator i datę jego wystawienia oraz dane i informacje, o

których mowa w art. 55 ust. 3 pkt 2–10, zawarte w zaświadczeniu lekarskim,

w którym został popełniony błąd, po sprostowaniu tego błędu

– podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym,

podpisem osobistym albo z wykorzystaniem sposobu potwierdzania pochodzenia

oraz integralności danych dostępnego w systemie teleinformatycznym

udostępnionym bezpłatnie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

1a. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisu art. 55 ust. 4 pkt 1 nie

stosuje się.

2. Jeżeli przekazanie informacji o stwierdzeniu nieważności zaświadczenia

lekarskiego, w którym został popełniony błąd, lub nowego zaświadczenia

lekarskiego w terminie, o którym mowa w ust. 1, nie jest możliwe, w szczególności

w przypadku braku możliwości dostępu do Internetu lub braku możliwości

podpisania informacji lub zaświadczenia lekarskiego kwalifikowanym podpisem

elektronicznym, podpisem zaufanym, podpisem osobistym albo z wykorzystaniem

sposobu potwierdzania pochodzenia oraz integralności danych dostępnego w

systemie teleinformatycznym udostępnionym bezpłatnie przez Zakład Ubezpieczeń

Społecznych, wystawiający zaświadczenie lekarskie przekazuje informację lub

zaświadczenie lekarskie nie później niż w terminie 3 dni roboczych od ustania

14.04.2020

©Telksinoe s. 38/52

przyczyn uniemożliwiających przekazanie informacji lub zaświadczenia

lekarskiego.

3. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, nie później niż w dniu następującym po

dniu otrzymania informacji o stwierdzeniu nieważności zaświadczenia lekarskiego,

w którym został popełniony błąd, albo informacji o stwierdzeniu nieważności

zaświadczenia lekarskiego, w którym został popełniony błąd, oraz nowego

zaświadczenia lekarskiego udostępnia bezpłatnie na profilu informacyjnym

płatnika składek:

1) informację o stwierdzeniu nieważności zaświadczenia lekarskiego, w którym

został popełniony błąd, płatnikowi składek wskazanemu w zaświadczeniu

lekarskim, w którym został popełniony błąd;

2) nowe zaświadczenie lekarskie, bez informacji, o której mowa w art. 55 ust. 3

pkt 9, płatnikowi składek wskazanemu w nowym zaświadczeniu lekarskim.

4. Informację o stwierdzeniu nieważności zaświadczenia lekarskiego,

w którym został popełniony błąd, wystawiający zaświadczenie lekarskie

przekazuje także, w formie pisemnej, ubezpieczonemu, informując go

równocześnie o obowiązku doręczenia tej informacji płatnikowi składek,

w przypadku gdy z informacji udostępnionych na profilu informacyjnym

wystawiającego zaświadczenie lekarskie wynika, że płatnik składek nie posiada

profilu informacyjnego płatnika składek.

5. Wydruk nowego zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a

ust. 6, wystawiający zaświadczenie lekarskie przekazuje także ubezpieczonemu,

informując go równocześnie o obowiązku doręczenia nowego zaświadczenia

lekarskiego płatnikowi składek, w przypadku gdy z informacji udostępnionych na

profilu informacyjnym wystawiającego zaświadczenie lekarskie wynika, że płatnik

składek nie posiada profilu informacyjnego płatnika składek.

6. Jeżeli w przypadku, o którym mowa w art. 55a ust. 7, w zaświadczeniu

lekarskim na formularzu wydrukowanym z systemu teleinformatycznego błąd

został stwierdzony w dniu badania w obecności ubezpieczonego, wystawiający

zaświadczenie lekarskie informuje ubezpieczonego o stwierdzeniu nieważności

zaświadczenia lekarskiego, w którym został popełniony błąd, oraz przekazuje

ubezpieczonemu nowe zaświadczenie lekarskie. Wystawiający zaświadczenie

lekarskie przesyła informację o stwierdzeniu nieważności formularza

14.04.2020

©Telksinoe s. 39/52

zaświadczenia lekarskiego w systemie teleinformatycznym Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych.

7. Przepisy ust. 1–5 stosuje się odpowiednio, jeżeli w przypadku, o którym

mowa w art. 55a ust. 7, błąd w zaświadczeniu lekarskim wystawionym na

formularzu wydrukowanym z systemu teleinformatycznego zostanie stwierdzony

przed przekazaniem zaświadczenia lekarskiego wystawionego w formie

dokumentu elektronicznego, o którym mowa w art. 55 ust. 1, na elektroniczną

skrzynkę podawczą Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

8. Jeżeli błąd w zaświadczeniu lekarskim ma wpływ na prawo do przyznanego

zasiłku lub jego wysokość, Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydaje decyzję

o braku prawa do zasiłku lub o zmianie jego wysokości. W przypadku gdy do

wypłaty zasiłku jest obowiązany płatnik składek, decyzja jest wydawana na

wniosek płatnika składek lub ubezpieczonego.

Art. 59. 1. Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do pracy

z powodu choroby oraz wystawiania zaświadczeń lekarskich podlega kontroli.

2. Kontrolę wykonują lekarze orzecznicy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

3. W celu kontroli lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych może:

1) przeprowadzić badanie lekarskie ubezpieczonego:

a) w wyznaczonym miejscu,

b) w miejscu jego pobytu;

2) skierować ubezpieczonego na badanie specjalistyczne przez lekarza

konsultanta Zakładu Ubezpieczeń Społecznych;

3) zażądać od wystawiającego zaświadczenie lekarskie udostępnienia

dokumentacji medycznej dotyczącej ubezpieczonego stanowiącej podstawę

wydania zaświadczenia lekarskiego lub udzielenia wyjaśnień i informacji

w sprawie;

4) zlecić wykonanie badań pomocniczych w wyznaczonym terminie.

4. Ubezpieczony jest obowiązany udostępnić posiadaną dokumentację

medyczną lekarzowi przeprowadzającemu badanie, o którym mowa w ust. 3 pkt 1

i 2.

5. Zakład Ubezpieczeń Społecznych zawiadamia ubezpieczonego o terminie

badania przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo przez

14.04.2020

©Telksinoe s. 40/52

lekarza konsultanta lub dostarczenia posiadanych wyników badań pomocniczych.

Zawiadomienie zawiera informację o skutkach, o których mowa w ust. 6 i 10.

5a. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 5, Zakład Ubezpieczeń

Społecznych przekazuje przez:

1) operatora pocztowego – w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. –

Prawo pocztowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2188);

2) pracowników Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub inne upoważnione

osoby;

3) pracodawcę.

5b. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 5a pkt 1, przekazuje się w formie

pisemnej. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 5a pkt 2 i 3, przekazuje się

telefonicznie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w rozumieniu

art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. z 2019 r. poz. 123). Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 5a pkt 2 i 3,

może być przekazane, jeżeli odpowiednio numer telefonu ubezpieczonego lub jego

adres elektroniczny są znane podmiotowi dokonującemu doręczenia.

5c. Zawiadomienie w formie pisemnej przesyłane jest na adres pobytu

ubezpieczonego w okresie czasowej niezdolności do pracy, wskazany w

zaświadczeniu lekarskim. Zawiadomienie przekazywane telefonicznie lub za

pomocą środków komunikacji elektronicznej jest dokonywane odpowiednio na

numer telefonu ubezpieczonego lub na adres elektroniczny, o których mowa w ust.

5b.

5d. Ubezpieczony jest zobowiązany podać wystawiającemu zaświadczenie

lekarskie adres pobytu w okresie czasowej niezdolności do pracy, jeżeli adres

udostępniony na profilu informacyjnym wystawiającego zaświadczenie lekarskie

lub znajdujący się w dokumentacji medycznej ubezpieczonego różni się od adresu

pobytu w okresie czasowej niezdolności do pracy.

5e. Ubezpieczony jest zobowiązany poinformować płatnika składek oraz

Zakład Ubezpieczeń Społecznych o zmianie adresu pobytu, o którym mowa w ust.

5c, w trakcie niezdolności do pracy, nie później niż w ciągu 3 dni od wystąpienia

tej okoliczności.

14.04.2020

©Telksinoe s. 41/52

5f. W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 5d i 5e,

przyjmuje się, że zawiadomienie o terminie badania wysłane na adres pobytu, o

którym mowa w ust. 5c, zostało doręczone skutecznie.

5g. Zawiadomienie przekazane telefonicznie ma skutek doręczenia, jeżeli

rozmowa była rejestrowana, a ubezpieczony wyraził zgodę na nagranie.

Zawiadomienie przekazane za pomocą środków komunikacji elektronicznej ma

skutek doręczenia, jeżeli doręczający otrzymał potwierdzenie jego otrzymania

przez ubezpieczonego.

6. W razie uniemożliwienia badania lub niedostarczenia posiadanych

wyników badań w terminie, o którym mowa w ust. 5, zaświadczenie lekarskie traci

ważność od dnia następującego po tym terminie.

7. Jeżeli po analizie dokumentacji medycznej i po przeprowadzeniu badania

ubezpieczonego lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych określi

wcześniejszą datę ustania niezdolności do pracy niż orzeczona w zaświadczeniu

lekarskim, za okres od tej daty zaświadczenie lekarskie traci ważność.

8. W przypadkach, o których mowa w ust. 7, lekarz orzecznik Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych wystawia zaświadczenie, które jest traktowane na równi

z zaświadczeniem stwierdzającym brak przeciwwskazań do pracy na określonym

stanowisku, wydanym w myśl art. 229 § 4 Kodeksu pracy.

9. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 8, lekarz orzecznik Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych wystawia w formie dokumentu elektronicznego

podpisanego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym,

podpisem osobistym albo z wykorzystaniem sposobu potwierdzania pochodzenia

oraz integralności danych dostępnego w systemie teleinformatycznym

udostępnionym bezpłatnie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, zgodnie ze

wzorem ustalonym przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, za pośrednictwem

systemu teleinformatycznego udostępnionego bezpłatnie przez Zakład

Ubezpieczeń Społecznych. Przepisy art. 55 ust. 2 i art. 55a ust. 7–9 stosuje się

odpowiednio.

9a. W przypadku wystawienia przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych zaświadczenia, o którym mowa w ust. 8, Zakład Ubezpieczeń

Społecznych informuje o tym fakcie wystawiającego zaświadczenie lekarskie.

9b. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 8, zawiera:

14.04.2020

©Telksinoe s. 42/52

1) datę wystawienia;

2) dane ubezpieczonego: pierwsze imię, nazwisko, numer PESEL albo serię

i numer paszportu i datę urodzenia, jeżeli nie nadano numeru PESEL, oraz

adres jego pobytu w czasie trwania niezdolności do pracy;

3) dane płatnika składek: NIP lub numer PESEL albo serię i numer paszportu,

jeżeli nie ma obowiązku posługiwania się NIP i nie nadano numeru PESEL,

oraz rodzaj identyfikatora płatnika składek;

4) datę ustania niezdolności do pracy;

5) identyfikator zaświadczenia lekarskiego, które traci ważność za okres od daty

wskazanej w pkt 4, wskutek okoliczności, o których mowa w ust. 7;

6) imię i nazwisko lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

wystawiającego zaświadczenie;

7) oznaczenie terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych;

8) informacje dla ubezpieczonego o okolicznościach, o których mowa w ust. 7,

a także o konieczności doręczenia zaświadczenia płatnikowi składek,

w przypadku gdy nie posiada on profilu informacyjnego płatnika składek.

9c. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 8, jest udostępniane płatnikowi

składek na zasadach określonych dla zaświadczenia lekarskiego.

9d. Lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przekazuje

ubezpieczonemu w dniu badania:

1) wydruk zaświadczenia, o którym mowa w ust. 8, z systemu

teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 9, albo

2) zaświadczenie, o którym mowa w ust. 8, wystawione na formularzu

zaświadczenia wydrukowanym z systemu teleinformatycznego, o którym

mowa w ust. 9

– opatrzone jego podpisem i pieczątką.

9e. Ubezpieczony dostarcza płatnikowi składek:

1) wydruk zaświadczenia, o którym mowa w ust. 9d pkt 1, jeżeli płatnik składek

nie posiada profilu informacyjnego płatnika składek;

2) zaświadczenie lekarskie, o którym mowa w ust. 9d pkt 2.

10. W przypadkach, o których mowa w ust. 6 i 7, Zakład Ubezpieczeń

Społecznych wydaje decyzję o braku prawa do zasiłku.

14.04.2020

©Telksinoe s. 43/52

11. Kopię decyzji, o której mowa w ust. 10, Zakład Ubezpieczeń Społecznych

przesyła pracodawcy ubezpieczonego, którego ta decyzja dotyczy.

12. Pracodawca może wystąpić do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

o przeprowadzenie kontroli prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do

pracy z powodu choroby oraz wystawiania zaświadczeń lekarskich dla celów

wypłaty wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy, o którym mowa

w art. 92 Kodeksu pracy. Zakład informuje pracodawcę o wyniku postępowania.

13. Poniesione przez ubezpieczonego koszty przejazdu na badania kontrolne

Zakład Ubezpieczeń Społecznych zwraca do wysokości kosztów przejazdu

najtańszym środkiem komunikacji publicznej.

14. (uchylony)

15. (uchylony)

Art. 59a. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii

Naczelnej Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia:

1) tryb i sposób orzekania o czasowej niezdolności do pracy oraz wystawiania

zaświadczenia lekarskiego i zaświadczenia, o którym mowa w art. 59 ust. 8,

2) sposób dokumentowania orzeczonej niezdolności do pracy,

3) tryb i sposób sprostowania błędu w zaświadczeniu lekarskim oraz

przekazywania ubezpieczonemu i płatnikowi składek informacji

o stwierdzeniu nieważności zaświadczenia lekarskiego, w którym został

popełniony błąd, i wydruku nowego zaświadczenia lekarskiego, o którym

mowa w art. 55a ust. 6

– mając na uwadze konieczność zapewnienia prawidłowego i sprawnego orzekania

o czasowej niezdolności do pracy, jednolitości trybu i sposobu wystawiania

zaświadczeń lekarskich i zaświadczeń, o których mowa w art. 59 ust. 8, oraz

sposobu dokumentowania orzeczonej niezdolności do pracy, a także sprawnego

sprostowania błędów w wystawionych zaświadczeniach lekarskich.

Art. 60. 1. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w wystawianiu

zaświadczeń lekarskich, w szczególności gdy zaświadczenie lekarskie zostało

wystawione:

1) bez przeprowadzenia bezpośredniego badania ubezpieczonego,

14.04.2020

©Telksinoe s. 44/52

2) bez udokumentowania rozpoznania stanowiącego podstawę orzeczonej

czasowej niezdolności do pracy

– Zakład Ubezpieczeń Społecznych może, w formie decyzji, cofnąć upoważnienie,

o którym mowa w art. 54 ust. 1, na okres nieprzekraczający 12 miesięcy od dnia, w

którym decyzja stała się ostateczna.

2. W przypadku powtarzającego się naruszania zasad określonych w art. 55

ust. 1–3, art. 55a ust. 6, 7 i 9 oraz art. 57 Zakład Ubezpieczeń Społecznych może,

w drodze decyzji, cofnąć upoważnienie, o którym mowa w art. 54 ust. 1, na okres

nieprzekraczający 3 miesięcy od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

2a. Zakład Ubezpieczeń Społecznych stwierdza, w formie decyzji,

wygaśnięcie upoważnienia, o którym mowa w art. 54 ust. 1, w przypadku uzyskania

informacji o istnieniu przesłanek, o których mowa w art. 162 § 1 pkt 1 Kodeksu

postępowania administracyjnego.

3. (uchylony)

4. Od decyzji, o której mowa w ust. 1–3, przysługuje odwołanie do ministra

właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.

5. Do decyzji, o których mowa w ust. 1–3 i art. 54, stosuje się przepisy

Kodeksu postępowania administracyjnego.

6. Przepisy ust. 2, 4 i 5 stosuje się w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości

w wystawianiu zaświadczeń lekarskich lub powtarzającego się naruszania zasad

określonych w art. 55 ust. 1–3, art. 55a ust. 6 i 9 oraz art. 57 przez osoby

upoważnione, o których mowa w art. 54a ust. 1.

7. W przypadku cofnięcia lub wygaszenia wystawiającemu zaświadczenia

lekarskie upoważnienia, o którym mowa w art. 54 ust. 1, wygasają udzielone przez

niego upoważnienia do wystawiania zaświadczeń lekarskich.

8. Zakład Ubezpieczeń Społecznych niezwłocznie przekazuje ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia informacje dotyczące imienia i nazwiska, numeru

PESEL i numeru prawa wykonywania zawodu wystawiającego zaświadczenie

lekarskie, któremu cofnięto lub wygaszono upoważnienie, przez wprowadzenie ich

do Rejestru Asystentów Medycznych, za pośrednictwem systemu

teleinformatycznego obsługującego ten rejestr wraz ze wskazaniem daty, od której

cofnięto albo wygaszono upoważnienie.

14.04.2020

©Telksinoe s. 45/52

Art. 60a. 1. Zaświadczenia, o których mowa w art. 55 ust. 1 oraz art. 59

ust. 8, mogą być wystawiane przez system teleinformatyczny Elektroniczna

Platforma Gromadzenia, Analizy i Udostępniania Zasobów Cyfrowych

o Zdarzeniach Medycznych, o którym mowa w art. 7 ustawy z dnia 28 kwietnia

2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, za pośrednictwem którego są

przekazywane do systemu informatycznego, o którym mowa w art. 55 ust. 1 oraz

art. 59 ust. 9.

2. Informacje dotyczące zaświadczeń lekarskich, o których mowa

w art. 55 ust. 1, oraz zaświadczeń, o których mowa w art. 59 ust. 8, w zakresie

odpowiadającym informacjom prezentowanym w systemie teleinformatycznym

udostępnionym bezpłatnie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, są

przekazywane systemowi informacji w ochronie zdrowia, o którym mowa

w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia.

Rozdział 11

Postępowanie w sprawach ustalania prawa do zasiłków i zasady ich wypłaty

Art. 61. 1. Prawo do zasiłków określonych w ustawie i ich wysokość ustalają

oraz zasiłki te wypłacają:

1) płatnicy składek na ubezpieczenie chorobowe, którzy zgłaszają do

ubezpieczenia chorobowego powyżej 20 ubezpieczonych, z zastrzeżeniem

pkt 2 lit. d;

2) Zakład Ubezpieczeń Społecznych:

a) ubezpieczonym, których płatnicy składek zgłaszają do ubezpieczenia

chorobowego nie więcej niż 20 ubezpieczonych,

b) ubezpieczonym prowadzącym pozarolniczą działalność i osobom z nimi

współpracującym,

c) ubezpieczonym będącym duchownymi,

d) osobom uprawnionym do zasiłków za okres po ustaniu ubezpieczenia,

e) ubezpieczonym podlegającym ubezpieczeniu chorobowemu w Polsce

z tytułu zatrudnienia u pracodawcy zagranicznego.

2. Liczbę ubezpieczonych, o której mowa w ust. 1, ustala się według stanu na

dzień 30 listopada poprzedniego roku kalendarzowego, a w stosunku do płatników

14.04.2020

©Telksinoe s. 46/52

składek, którzy na ten dzień nie zgłaszali nikogo do ubezpieczenia chorobowego –

według stanu na pierwszy miesiąc, w którym dokonali takiego zgłoszenia.

3. Jeżeli do wypłaty zasiłku obowiązany jest Zakład Ubezpieczeń

Społecznych, płatnik składek przedkłada zaświadczenie zawierające zestawienie

składników wynagrodzenia lub przychodu, stanowiących podstawę wymiaru

zasiłku, którego wzór określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do

spraw zabezpieczenia społecznego.

4. Zakład Ubezpieczeń Społecznych kontynuuje po dniu 31 grudnia podjętą

wcześniej wypłatę zasiłku, nawet jeżeli od dnia 1 stycznia płatnik składek jest

zobowiązany, zgodnie z ust. 1, do wypłaty zasiłków.

Art. 61a. W celu ustalenia prawa do zasiłku i jego wypłaty Zakład

Ubezpieczeń Społecznych ma prawo do przetwarzania danych i informacji

niezbędnych do ustalenia prawa do zasiłków, ich wysokości, podstawy wymiaru

oraz do ich wypłaty.

Art. 61b. 1. Postępowanie w sprawie przyznania i wypłaty zasiłku wszczyna

się na wniosek złożony w formie pisemnej lub w formie dokumentu

elektronicznego podpisanego kwalifikowanym podpisem elektronicznym,

podpisem zaufanym, podpisem osobistym albo z wykorzystaniem sposobu

potwierdzania pochodzenia oraz integralności danych dostępnego w systemie

teleinformatycznym udostępnionym bezpłatnie przez Zakład Ubezpieczeń

Społecznych, na elektroniczną skrzynkę podawczą Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych.

2. Postępowanie w sprawie przyznania i wypłaty zasiłku chorobowego lub

zasiłku opiekuńczego z tytułu opieki nad chorym członkiem rodziny wszczyna się:

1) jeżeli płatnikiem zasiłku jest płatnik składek:

a) posiadający profil informacyjny płatnika składek, na podstawie:

– zaświadczenia lekarskiego w formie dokumentu elektronicznego,

o którym mowa w art. 55 ust. 1, otrzymanego na tym profilu,

– wydruku zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a

ust. 6, albo zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a

ust. 7, przekazanych przez ubezpieczonego,

14.04.2020

©Telksinoe s. 47/52

b) nieposiadający profilu informacyjnego płatnika składek – na podstawie

wydruku zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 6,

albo zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 7,

przekazanych przez ubezpieczonego;

2) jeżeli płatnikiem zasiłku jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych – na podstawie

wydruku zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 6,

zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 7, albo wniosku,

o którym mowa w ust. 1, przekazanych przez ubezpieczonego albo płatnika

składek upoważnionego przez ubezpieczonego.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) dane ubezpieczonego – pierwsze imię, nazwisko, numer PESEL albo serię

i numer paszportu i datę urodzenia, jeżeli nie nadano numeru PESEL, oraz

adres zamieszkania;

2) dane płatnika składek – NIP lub numer PESEL albo serię i numer paszportu,

jeżeli nie ma obowiązku posługiwania się NIP i nie nadano numeru PESEL;

3) informacje o okolicznościach mających wpływ na prawo do zasiłku lub jego

wysokość.

4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się dokumenty niezbędne do

przyznania i wypłaty zasiłku.

5. W przypadku ubezpieczonych, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 2 lit. a,

płatnik składek przekazuje do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosek, wydruk

zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 6, albo zaświadczenie

lekarskie, o którym mowa w art. 55a ust. 7, wraz z dokumentami niezbędnymi do

przyznania i wypłaty zasiłku niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od dnia

ich otrzymania.

6. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze

rozporządzenia, zakres informacji o okolicznościach mających wpływ na prawo do

zasiłku lub jego wysokość, o których mowa w ust. 3 pkt 3, oraz dokumenty

niezbędne do przyznania i wypłaty zasiłków, o których mowa w ust. 4, mając na

uwadze konieczność zapewnienia sprawnego i terminowego ustalania prawa do

zasiłków i dokonywania ich wypłaty.

14.04.2020

©Telksinoe s. 48/52

Art. 62. 1. Ubezpieczony dostarcza wydruk zaświadczenia lekarskiego,

o którym mowa w art. 55a ust. 6, albo zaświadczenie lekarskie, o którym mowa

w art. 55a ust. 7:

1) do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – jeżeli płatnikiem zasiłku jest Zakład

Ubezpieczeń Społecznych;

2) płatnikowi składek – jeżeli płatnikiem zasiłku jest płatnik składek

nieposiadający profilu informacyjnego płatnika składek.

2. Ubezpieczony, o którym mowa w art. 61 ust. 1 pkt 2 lit. a, który został

poinformowany, w formie pisemnej, o obowiązku dostarczania płatnikowi składek

wydruku zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 6, albo

zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 7, dostarcza

odpowiednio wydruk zaświadczenia lekarskiego albo zaświadczenie lekarskie

płatnikowi składek, który przekazuje je niezwłocznie do Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych, podając datę dostarczenia odpowiednio wydruku zaświadczenia

lekarskiego albo zaświadczenia lekarskiego przez ubezpieczonego.

3. (uchylony)

4. Ubezpieczony, uprawniony do zasiłku macierzyńskiego z więcej niż

jednego tytułu, jest obowiązany do poinformowania każdego płatnika zasiłku

o prawie do zasiłku macierzyńskiego z innych tytułów oraz jego wysokości.

5. W przypadku gdy ubezpieczony jest uprawniony do zasiłku

macierzyńskiego z więcej niż jednego tytułu, a łączna kwota wypłacanych

zasiłków macierzyńskich jest niższa niż wysokość świadczenia rodzicielskiego,

podwyższony zasiłek macierzyński, o którym mowa w art. 31 ust. 3a, wypłaca

płatnik wskazany przez ubezpieczonego, z uwzględnieniem ust. 6.

6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, gdy jednym z płatników zasiłku

jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych, podmiotem wypłacającym kwotę

podwyższenia jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

Art. 63. 1. Ubezpieczony może wystąpić do Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych z wnioskiem o ustalenie uprawnień do zasiłku, jeżeli uważa, że

zostały naruszone jego uprawnienia w tym zakresie.

2. Z wnioskiem o ustalenie uprawnień do zasiłku przysługującego

ubezpieczonemu może wystąpić do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych także

płatnik składek na ubezpieczenie chorobowe.

14.04.2020

©Telksinoe s. 49/52

3. Środki odwoławcze od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

określają odrębne przepisy.

Art. 64. 1. Płatnicy składek, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1, wypłacają

zasiłki w terminach przyjętych dla wypłaty wynagrodzeń lub dochodów, a Zakład

Ubezpieczeń Społecznych bieżąco po stwierdzeniu uprawnień. Zasiłki te wypłaca

się nie później jednak niż w ciągu 30 dni od daty złożenia dokumentów

niezbędnych do stwierdzenia uprawnień do zasiłków.

2. Jeżeli płatnik składek nie wypłacił zasiłku w terminie, o którym mowa

w ust. 1, jest on obowiązany do wypłaty odsetek od tego zasiłku w wysokości i na

zasadach określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych.

Art. 65. 1. Zasiłki wypłaca się osobie, której zasiłki te przysługują, lub osobie

przez nią upoważnionej albo osobie, do której rąk wypłaca się wynagrodzenie lub

dochód ubezpieczonego.

2. W razie śmierci ubezpieczonego przed podjęciem należnego mu zasiłku,

zasiłek wypłaca się osobom uprawnionym do podjęcia wynagrodzenia lub dochodu

ubezpieczonego.

Art. 66. 1. Wypłatę zasiłku wstrzymuje się, jeżeli prawo do zasiłku ustało

albo okaże się, że prawo takie w ogóle nie istniało.

2. Jeżeli świadczenie zostało pobrane nienależnie z winy ubezpieczonego lub

wskutek okoliczności, o których mowa w art. 15–17 i art. 59 ust. 6 i 7, wypłacone

kwoty podlegają potrąceniu z należnych ubezpieczonemu zasiłków bieżących oraz

z innych świadczeń z ubezpieczeń społecznych lub ściągnięciu w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3. Decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie zwrotu

bezpodstawnie pobranych zasiłków stanowi tytuł wykonawczy w postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

Art. 67. 1. Roszczenie o wypłatę zasiłku chorobowego, wyrównawczego,

macierzyńskiego oraz opiekuńczego przedawnia się po upływie 6 miesięcy od

ostatniego dnia okresu, za który zasiłek przysługuje.

2. (uchylony)

14.04.2020

©Telksinoe s. 50/52

3. Jeżeli niezgłoszenie roszczenia o wypłatę zasiłku nastąpiło z przyczyn

niezależnych od osoby uprawnionej, termin 6 miesięcy liczy się od dnia, w którym

ustała przeszkoda uniemożliwiająca zgłoszenie roszczenia.

4. Jeżeli niewypłacanie zasiłku w całości lub w części było następstwem

błędu płatnika składek, o którym mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1, albo Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych, roszczenie o wypłatę zasiłku przedawnia się po upływie

3 lat.

Art. 68. 1. Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz płatnicy składek, o których

mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1, są uprawnieni do kontrolowania ubezpieczonych co do

prawidłowości wykorzystywania zwolnień od pracy zgodnie z ich celem oraz są

upoważnieni do formalnej kontroli zaświadczeń lekarskich.

2. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, po zasięgnięciu

opinii Naczelnej Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

zasady i tryb kontroli prawidłowości wykorzystywania zwolnień od pracy oraz

formalnej kontroli zaświadczeń lekarskich.

Art. 69. Do świadczenia rehabilitacyjnego stosuje się odpowiednio przepisy

art. 61, art. 61a, art. 61b ust. 1, 3 i 4 i art. 63–68 oraz przepisy wydane na podstawie

art. 61b ust. 6.

Art. 70. 1. Jeżeli niezdolność ubezpieczonego do pracy uzasadniająca

wypłatę zasiłku chorobowego lub świadczenia rehabilitacyjnego została

spowodowana przez inną osobę w wyniku popełnienia przez nią umyślnego

przestępstwa lub wykroczenia, Zakład Ubezpieczeń Społecznych albo płatnik

składek, o którym mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1, może dochodzić od sprawcy zwrotu

wypłaconego zasiłku chorobowego lub świadczenia rehabilitacyjnego.

2. Okoliczności, o których mowa w ust. 1, stwierdza się na podstawie

prawomocnego orzeczenia sądu.

Rozdział 12

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 71–80. (pominięte)

14.04.2020

©Telksinoe s. 51/52

Rozdział 13

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 81. 1. Zasiłki chorobowe, do których prawo powstało przed dniem

wejścia w życie ustawy, wypłaca się w wysokości, na zasadach i w trybie

określonych w przepisach dotychczasowych, za cały okres nieprzerwanej niezdol-

ności do pracy.

2. Przepis ust. 1 stosuje się do świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku

wyrównawczego, zasiłku macierzyńskiego i zasiłku opiekuńczego.

3. Wysokość świadczenia rehabilitacyjnego, przyznanego po zakończeniu

pobierania zasiłku chorobowego ustalonego według przepisów dotychczasowych,

ustala się z uwzględnieniem podstawy wymiaru zasiłku chorobowego ustalonej

według dotychczasowych zasad.

Art. 82. Do okresu ubezpieczenia chorobowego, o którym mowa w art. 4,

wlicza się okresy ubezpieczenia społecznego, uprawniającego do świadczeń

pieniężnych w razie choroby i macierzyństwa, przed wejściem w życie ustawy,

jeżeli przerwa między tymi okresami albo między nimi i ubezpieczeniem

chorobowym nie przekracza 30 dni.

Art. 83. (pominięty)

Art. 84. (pominięty)

Art. 85. 1. Tracą moc:

1) ustawa z dnia 17 grudnia 1974 r. o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U.

z 1983 r. poz. 143, z późn. zm.4));

2) art. 6 ust. 1 pkt 2 i 8, ust. 2 pkt 1 i 2 i ust. 5, art. 7, art. 9–11 oraz art. 36–

38 ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r. o ubezpieczeniu społecznym osób

4)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1985 r. poz. 15,

z 1986 r. poz. 202, z 1989 r. poz. 21 i 192, z 1991 r. poz. 450, 457 i 474, z 1995 r. poz. 77 oraz

z 1998 r. poz. 1118.

14.04.2020

©Telksinoe s. 52/52

wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia

(Dz. U. z 1995 r. poz. 333, z późn. zm.5))6);

3) art. 3 ust. 1 pkt 2 i 10, ust. 2 pkt 1 i 2, art. 4 oraz art. 6–10 dekretu z dnia

4 marca 1976 r. o ubezpieczeniu społecznym członków rolniczych spółdzielni

produkcyjnych i spółdzielni kółek rolniczych oraz ich rodzin (Dz. U. z 1983 r.

poz. 135, z późn. zm.7))8);

4) art. 5 pkt 2 i 8, art. 7, 13–14, art. 15 ust. 1 oraz art. 30 ustawy z dnia

18 grudnia 1976 r. o ubezpieczeniu społecznym osób prowadzących

działalność gospodarczą oraz ich rodzin (Dz. U. z 1989 r. poz. 250, z późn.

zm.9))10);

5) art. 7 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2 i ust. 3, art. 9, art. 18–20 oraz art. 23 ustawy

z dnia 17 maja 1989 r. o ubezpieczeniu społecznym duchownych (Dz. U.

poz. 156, z późn. zm.11))12).

2. Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie

pozostają w mocy przepisy aktów wykonawczych wydane na podstawie ustawy

wymienionej w ust. 1 pkt 1, jeżeli nie są sprzeczne z przepisami niniejszej ustawy.

Art. 86. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1999 r., z tym że:

1) art. 54, 56, 59, 79 i 83 wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia

ogłoszenia13);

2) art. 80 wchodzi w życie z dniem 1 listopada 1999 r.

5)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1995 r. poz. 617,

z 1996 r. poz. 461, z 1997 r. poz. 153, z 1998 r. poz. 887 i 1118 oraz z 1999 r. poz. 636.

6)

Ustawa utraciła moc z dniem 1 stycznia 2003 r. na podstawie art. 61 pkt 3 ustawy z dnia

30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób

zawodowych (Dz. U. poz. 1673), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

7)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionego dekretu zostały ogłoszone w Dz. U. z 1989 r.

poz. 190, z 1990 r. poz. 206, z 1991 r. poz. 450, z 1995 r. poz. 17, z 1996 r. poz. 461, z 1997 r.

poz. 153, z 1998 r. poz. 1118 oraz z 1999 r. poz. 636.

8)

Dekret utracił moc z dniem 1 stycznia 2003 r. na podstawie art. 61 pkt 4 ustawy, o której mowa

w odnośniku 6.

9)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1990 r. poz. 206,

z 1991 r. poz. 450 i 474, z 1995 r. poz. 17, z 1996 r. poz. 461 i 585, z 1997 r. poz. 153, z 1998 r.

poz. 668, 887 i 1118 oraz z 1999 r. poz. 636.

10)

Ustawa utraciła moc z dniem 1 stycznia 2003 r. na podstawie art. 61 pkt 5 ustawy, o której mowa

w odnośniku 6.

11)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1990 r. poz. 206, z 1991 r. poz. 450,

z 1995 r. poz. 17, z 1996 r. poz. 461, z 1997 r. poz. 153, z 1998 r. poz. 887 i 1118 oraz z 1999 r.

poz. 636.

12)

Ustawa utraciła moc z dniem 1 stycznia 2003 r. na podstawie art. 61 pkt 6 ustawy, o której mowa

w odnośniku 6.

13)

Ustawa została ogłoszona w dniu 12 lipca 1999 r.

14.04.2020