Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/51

Opracowano na podstawie:

Dz. U. z 2019 r.

poz. 622, 1495.

U S T A W A

z dnia 15 marca 2019 r.

o uregulowaniu niektórych spraw w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej 1)

Art. 1. Ustawa określa zasady:

1) pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywateli Zjednoczonego

Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, zwanego dalej „Zjednoczonym

Królestwem”, i członków ich rodzin,

2) przyznawania i wypłaty świadczeń z zabezpieczenia społecznego,

z uwzględnieniem okresów pracy i zamieszkania w Zjednoczonym Królestwie,

3) prowadzenia działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez

przedsiębiorcę zagranicznego ze Zjednoczonego Królestwa świadczącego usługi

z zakresu działalności agencji zatrudnienia na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej,

4) delegowania pracownika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ze

Zjednoczonego Królestwa,

5) ochrony roszczeń pracowniczych w przypadku niewypłacalności pracodawcy

będącego przedsiębiorcą zagranicznym ze Zjednoczonego Królestwa,

6) uczestnictwa osób ze Zjednoczonego Królestwa w obrocie gospodarczym,

7) przystępowania obywateli Zjednoczonego Królestwa i członków ich rodzin do

powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w ustawie z dnia

27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze

Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia

i instytucjach rynku pracy, ustawę z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych

w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawę z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej,

ustawę z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, ustawę z dnia 12 grudnia 2013 r.

o cudzoziemcach oraz ustawę z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców

zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

28.08.2019

©Telksinoe s. 2/51

środków publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1510, z późn. zm.2)), do czasu

udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy lub zezwolenia na pobyt stały,

8) uznawania dokumentów stwierdzających posiadanie uprawnień do kierowania

pojazdami wydanych na terytorium Zjednoczonego Królestwa,

9) kontynuacji egzekucji sądowych prowadzonych na podstawie orzeczeń sądów

Zjednoczonego Królestwa

– w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej

i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej bez zawarcia umowy, o której mowa

w art. 50 ust. 2 zdanie drugie Traktatu o Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. poz. 864,

z 2007 r. poz. 843, z 2011 r. poz. 1555 oraz z 2013 r. poz. 739), a także tryb

postępowania i organy właściwe w tych sprawach.

Art. 2. 1. Przepisy art. 5–16, art. 17 ust. 1, art. 47, art. 49, art. 54, art. 56 oraz

art. 57 stosuje się do obywateli Zjednoczonego Królestwa i członków ich rodzin

niebędących obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej, państw

członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – stron

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej,

którzy posiadali prawo pobytu lub prawo stałego pobytu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy.

2. Przepisy art. 20 ust. 2–5 i 7 stosuje się do osób, o których mowa

w art. 1 ust. 3 pkt 1, 2 lit. a–c oraz pkt 3 i 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.

o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 1265,

z późn. zm.3)), posiadających udokumentowane okresy zatrudnienia, innej pracy

zarobkowej lub prowadzenia pozarolniczej działalności w rozumieniu przepisów tej

ustawy, przebyte na terytorium Zjednoczonego Królestwa w okresie 12 miesięcy od

dnia wejścia w życie ustawy.

3. Przepisy art. 22–36 stosuje się do osób objętych w dniu poprzedzającym dzień

wejścia w życie ustawy zakresem podmiotowym przepisów o koordynacji systemów

zabezpieczenia społecznego, bez względu na ich obywatelstwo, jeżeli te osoby:

1) podlegały ubezpieczeniom społecznym w Rzeczypospolitej Polskiej lub

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1515,

1532, 1544, 1552, 1669, 1925, 2192 i 2429 oraz z 2019 r. poz. 60, 303, 399 i 447.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1149,

1544, 1629, 1669, 2077, 2192, 2215, 2245, 2432 i 2435 oraz z 2019 r. poz. 60 i 577.

28.08.2019

©Telksinoe s. 3/51

2) podlegały ubezpieczeniu społecznemu rolników w Rzeczypospolitej Polskiej,

lub

3) były objęte w Rzeczypospolitej Polskiej systemami zaopatrzenia uregulowanymi

w ustawach, o których mowa w art. 24 pkt 5–8

– oraz jeżeli przed dniem wejścia w życie ustawy osoby te podlegały ubezpieczeniom

społecznym w Zjednoczonym Królestwie lub zamieszkiwały w Zjednoczonym

Królestwie w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy i nadal w nim

zamieszkują.

4. Przepisy art. 22–36 stosuje się odpowiednio do innych osób, jeśli wywodzą

swoje prawa od osób, o których mowa w ust. 3.

5. Przepisy art. 20 ust. 1 i 6, art. 52 oraz art. 55 stosuje się do osób objętych

w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy zakresem podmiotowym

przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, bez względu na ich

obywatelstwo, jeżeli przed dniem wejścia w życie ustawy osoby te podlegały

ustawodawstwu Zjednoczonego Królestwa w zakresie zabezpieczenia społecznego.

6. Przepis art. 40 stosuje się do usługodawców ze Zjednoczonego Królestwa,

którzy świadczą usługi na podstawie umowy zawartej nie później niż w dniu

poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy.

Art. 3. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) członek rodziny – członka rodziny obywatela Zjednoczonego Królestwa

w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli

państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. z 2019 r.

poz. 293);

2) obywatel Zjednoczonego Królestwa – obywatela Zjednoczonego Królestwa

w rozumieniu deklaracji Rządu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii

i Irlandii Północnej z dnia 31 grudnia 1982 r. w sprawie definicji terminu

„obywatele” (Dz. Urz. UE C 23 z 28.01.1983, str. 1) i deklaracji nr 63 załączonej

do Aktu końcowego konferencji międzyrządowej, która przyjęła Traktat

z Lizbony zmieniający Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający

Wspólnotę Europejską, podpisany w dniu 13 grudnia 2007 r. (Dz. Urz. UE C 306

z 17.12.2007, str. 270);

28.08.2019

©Telksinoe s. 4/51

3) okres ubezpieczenia – okres ubezpieczenia w rozumieniu art. 1 lit. t

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia

29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego (Tekst mający znaczenie dla EOG i Szwajcarii) (Dz. Urz. UE L 166

z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.4) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,

rozdz. 5, t. 5, str. 72, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE)

nr 883/2004”;

4) okres zatrudnienia lub okres pracy na własny rachunek – okres zatrudnienia lub

okres pracy na własny rachunek w rozumieniu art. 1 lit. u rozporządzenia (WE)

nr 883/2004;

5) okres zamieszkania – okres zamieszkania w rozumieniu art. 1 lit. v

rozporządzenia (WE) nr 883/2004;

6) państwa członkowskie – państwa członkowskie Unii Europejskiej i państwa-

-strony umowy ustanawiającej Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu

(EFTA);

7) pierwsza karta pobytu – kartę pobytu, o której mowa w art. 3 pkt 11a ustawy

z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2018 r. poz. 2094 i 2399

oraz z 2019 r. poz. 577);

8) polski organ rentowy – jednostkę organizacyjną Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, lub inny organ

ustalający lub wypłacający świadczenia wymieniony w ustawach, o których

mowa w art. 24 pkt 5–8;

9) prawo pobytu – uprawnienie na warunkach określonych w art. 15–19a ustawy

z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii

Europejskiej i członków ich rodzin;

10) prawo stałego pobytu – uprawnienie na warunkach określonych w art. 42–47

ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw

członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin;

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 284 z 30.10.2009, str. 43,

Dz. Urz. UE L 338 z 22.12.2010, str. 35, Dz. Urz. UE L 344 z 29.12.2010, str. 1, Dz. Urz. UE L 149

z 08.06.2012, str. 4, Dz. Urz. UE L 349 z 19.12.2012, str. 45, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1,

Dz. Urz. UE L 188 z 09.07.2013, str. 10, Dz. Urz. UE L 346 z 20.12.2013, str. 27 i Dz. Urz. UE L 76

z 22.03.2017, str. 13.

28.08.2019

©Telksinoe s. 5/51

11) przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego – przepisy

następujących rozporządzeń Unii Europejskiej:

a) rozporządzenia (WE) nr 883/2004,

b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia

16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE)

nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego

(Tekst mający znaczenie dla EOG i dla Szwajcarii) (Dz. Urz. UE L 284

z 30.10.2009, str. 1, z późn. zm.5)),

c) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r.

w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do

pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny

rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie

(Dz. Urz. UE L 149 z 05.07.1971, str. 2, z późn. zm.6) – Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 1, str. 35, z późn. zm.),

d) rozporządzenia Rady (EWG) nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie

wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania

systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób

prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin

przemieszczających się we Wspólnocie (Dz. Urz. UE L 74 z 27.03.1972,

str. 1, z późn. zm.7) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 1,

str. 83, z późn. zm.),

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 338 z 22.12.2010, str. 35,

Dz. Urz. UE L 344 z 29.12.2010, str. 1, Dz. Urz. UE L 12 z 14.01.2012, str. 6, Dz. Urz. UE L 149

z 08.06.2012, str. 4, Dz. Urz. UE L 349 z 19.12.2012, str. 45, Dz. Urz. UE L 346 z 20.12.2013, str. 27,

Dz. Urz. UE L 152 z 20.05.2014, str. 21, Dz. Urz. UE L 366 z 20.12.2014, str. 15, Dz. Urz. UE L 76

z 22.03.2017, str. 13 i Dz. Urz. UE L 54 z 24.02.2018, str. 18.

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 74 z 27.03.1972, str. 1,

Dz. Urz. UE L 306 z 31.12.1972, str. 1, Dz. Urz. UE L 143 z 29.05.1981, str. 1, Dz. Urz. UE L 136

z 19.05.1992, str. 1, Dz. Urz. UE L 181 z 23.07.1993, str. 1, Dz. Urz. UE L 335 z 30.12.1995, str. 1,

Dz. Urz. UE L 28 z 30.01.1997, str. 1, Dz. Urz. UE L 176 z 04.07.1997, str. 1, Dz. Urz. UE L 168

z 13.06.1998, str. 1, Dz. Urz. UE L 209 z 25.07.1998, str. 1, Dz. Urz. UE L 38 z 12.02.1999, str. 1,

Dz. Urz. UE L 164 z 30.06.1999, str. 1, Dz. Urz. UE L 187 z 10.07.2001, str. 1, Dz. Urz. UE L 124

z 20.05.2003, str. 1, Dz. Urz. UE L 236 z 23.09.2003, str. 33, Dz. Urz. UE L 90 z 30.04.2004, str. 864,

Dz. Urz. UE L 100 z 06.04.2004, str. 1, Dz. Urz. UE L 166 z 30.04.2004, str. 1, Dz. Urz. UE L 117

z 04.05.2005, str. 1, Dz. Urz. UE L 114 z 27.04.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 1,

Dz. Urz. UE L 392 z 30.12.2006, str. 1 i Dz. Urz. UE L 177 z 04.07.2008, str. 1.

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 160 z 20.06.1985, str. 7,

Dz. Urz. UE L 181 z 23.07.1993, str. 1, Dz. Urz. UE L 335 z 30.12.1995, str. 1, Dz. Urz. UE L 28

z 30.01.1997, str. 1, Dz. Urz. UE L 176 z 04.07.1997, str. 1, Dz. Urz. UE L 168 z 13.06.1998, str. 1,

Dz. Urz. UE L 209 z 25.07.1998, str. 1, Dz. Urz. UE L 38 z 12.02.1999, str. 1, Dz. Urz. UE L 164

z 30.06.1999, str. 1, Dz. Urz. UE L 14 z 18.01.2001, str. 16, Dz. Urz. UE L 187 z 10.07.2001, str. 1,

Dz. Urz. UE L 62 z 05.03.2002, str. 17, Dz. Urz. UE L 124 z 20.05.2003, str. 1, Dz. Urz. UE L 236

28.08.2019

©Telksinoe s. 6/51

e) rozporządzenia Rady (WE) nr 859/2003 z dnia 14 maja 2003 r.

rozszerzającego przepisy rozporządzenia (EWG) nr 1408/71

i rozporządzenia (EWG) nr 574/72 na obywateli państw trzecich, którzy nie

są jeszcze objęci tymi przepisami wyłącznie ze względu na ich

obywatelstwo (Dz. Urz. UE L 124 z 20.05.2003, str. 1, z późn. zm.8) –

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 4, str. 317, z późn. zm.);

12) ustawodawstwo – ustawodawstwo w rozumieniu art. 1 lit. l rozporządzenia

(WE) nr 883/2004;

13) zaproszenie – zaproszenie, o którym mowa w art. 49 ust. 1 ustawy z dnia

12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.

Art. 4. Organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r.

poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60), zwanej dalej „Kodeksem postępowania

administracyjnego”, w stosunku do wojewody w sprawach, o których mowa w art. 7,

art. 8, art. 10 i art. 11, jest Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, zwany dalej

„Szefem Urzędu”.

Art. 5. Pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatela Zjednoczonego

Królestwa i członka rodziny, o których mowa w art. 2 ust. 1, w okresie od dnia

wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia 2020 r. uważa się za legalny, chyba że

ustawa stanowi inaczej.

Art. 6. 1. Jeżeli w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy obywatel

Zjednoczonego Królestwa posiadał ważne zaświadczenie o zarejestrowaniu pobytu

obywatela UE, domniemywa się, że w tym dniu posiadał prawo pobytu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Jeżeli w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy obywatel

Zjednoczonego Królestwa posiadał ważny dokument potwierdzający prawo stałego

pobytu, domniemywa się, że w tym dniu posiadał prawo stałego pobytu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

z 23.09.2003, str. 33, Dz. Urz. L 271 z 22.10.2003, str. 3, Dz. Urz. UE L 90 z 30.04.2004, str. 864,

Dz. Urz. UE L 100 z 06.04.2004, str. 1, Dz. Urz. UE L 16 z 20.01.2005, str. 3, Dz. Urz. UE L 117

z 04.05.2005, str. 1, Dz. Urz. UE L 36 z 08.02.2006, str. 3, Dz. Urz. UE L 114 z 27.04.2006, str. 1,

Dz. Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 82 z 23.03.2007, str. 6, Dz. Urz. UE L 31

z 05.02.2008, str. 15, Dz. Urz. UE L 39 z 10.02.2009, str. 29 i Dz. Urz. UE L 284 z 30.10.2009, str. 1.

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 344 z 29.12.2010, str. 1.

28.08.2019

©Telksinoe s. 7/51

3. Jeżeli w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy członek rodziny

posiadał ważną kartę pobytu członka rodziny obywatela UE, domniemywa się, że

w tym dniu posiadał prawo pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4. Jeżeli w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy członek rodziny

posiadał ważną kartę stałego pobytu członka rodziny obywatela UE, domniemywa się,

że w tym dniu posiadał prawo stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 7. 1. Obywatelowi Zjednoczonego Królestwa, który w dniu

poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy posiadał prawo pobytu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, udziela się, na jego wniosek, zezwolenia na pobyt czasowy.

2. Członkowi rodziny, który w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie

ustawy posiadał prawo pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, udziela się, na

jego wniosek, zezwolenia na pobyt czasowy.

3. Udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w ust. 1 lub 2,

odmawia się, jeżeli:

1) obywatel Zjednoczonego Królestwa lub członek rodziny nie spełniają warunku,

o którym mowa w ust. 1 lub 2, lub

2) wymagają tego względy obronności, bezpieczeństwa państwa lub ochrony

bezpieczeństwa i porządku publicznego, lub

3) obowiązuje wpis danych obywatela Zjednoczonego Królestwa lub członka

rodziny do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany, lub

4) dane obywatela Zjednoczonego Królestwa lub członka rodziny zostały

przekazane do Systemu Informacyjnego Schengen do celów odmowy wjazdu,

lub

5) w postępowaniu w sprawie udzielenia mu zezwolenia na pobyt czasowy

obywatel Zjednoczonego Królestwa lub członek rodziny:

a) złożył wniosek, który zawiera nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe

informacje, lub dołączył do niego dokumenty zawierające takie dane lub

informacje, lub

b) zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo podrobił lub przerobił dokument

w celu użycia go jako autentycznego lub takiego dokumentu używał jako

autentycznego, lub

28.08.2019

©Telksinoe s. 8/51

6) związek małżeński wnioskodawcy z obywatelem Zjednoczonego Królestwa

został zawarty lub istnieje w celu obejścia przepisów określających zasady

i warunki wjazdu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ich

przejazdu przez to terytorium, pobytu na nim i wyjazdu z niego.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 4, obywatelowi Zjednoczonego

Królestwa lub członkowi rodziny można udzielić zezwolenia na pobyt czasowy,

z uwzględnieniem interesu państwa, które dokonało wpisu do Systemu

Informacyjnego Schengen, jeżeli zaistniały poważne przyczyny uzasadniające

udzielenie tego zezwolenia, w szczególności względy humanitarne lub wynikające

z zobowiązań międzynarodowych.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, wojewoda lub Szef Urzędu w drugiej

instancji:

1) zasięga, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, opinii, o której mowa

w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen z dnia

14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu,

Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie

stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (Dz. Urz. UE L 239

z 22.09.2000, str. 19, z późn. zm.9) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,

rozdz. 19, t. 2, str. 9, z późn. zm.), zwanej dalej „Konwencją Wykonawczą

Schengen”;

2) informuje, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, właściwy organ

innego państwa obszaru Schengen o udzieleniu obywatelowi Zjednoczonego

Królestwa lub członkowi rodziny zezwolenia na pobyt czasowy.

6. W postępowaniu w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy,

o którym mowa w ust. 2, organ prowadzący to postępowanie ustala, czy związek

małżeński wnioskodawcy z obywatelem Zjednoczonego Królestwa został zawarty lub

istnieje w celu obejścia przepisów określających zasady i warunki wjazdu

Zmiany wymienionej Konwencji zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 150 z 06.06.2001, str. 4,

Dz. Urz. UE L 190 z 18.07.2002, str. 1, Dz. Urz. UE L 328 z 05.12.2002, str. 17, Dz. Urz. UE L 67

z 12.03.2003, str. 27, Dz. Urz. UE L 260 z 11.10.2003, str. 37, Dz. Urz. UE L 162 z 30.04.2004,

str. 29, Dz. Urz. UE L 369 z 16.12.2004, str. 5, Dz. Urz. UE L 68 z 15.03.2005, str. 44, Dz. Urz.

UE L 191 z 22.07.2005, str. 18, Dz. Urz. UE L 105 z 13.04.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 381

z 28.12.2006, str. 4, Dz. Urz. UE L 405 z 30.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 205 z 07.08.2007,

str. 63, Dz. Urz. UE L 218 z 23.08.2007, str. 23, Dz. Urz. UE L 299 z 08.11.2008, str. 1 i 43,

Dz. Urz. UE L 243 z 15.09.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 85 z 31.03.2010, str. 1, Dz. Urz. UE L 182

z 29.03.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 327 z 09.12.2017, str. 20 i Dz. Urz. UE L 312 z 07.12.2018,

str. 14.

28.08.2019

©Telksinoe s. 9/51

cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ich przejazdu przez to

terytorium, pobytu na nim i wyjazdu z niego.

7. W przypadku, o którym mowa w ust. 6, w szczególności ustala się, czy

okoliczności sprawy wskazują na to, że:

1) jedno z małżonków przyjęło korzyść majątkową w zamian za wyrażenie zgody

na zawarcie małżeństwa, o ile nie wynikało to ze zwyczaju ugruntowanego

w danym państwie lub danej grupie społecznej;

2) małżonkowie nie wypełniają prawnych obowiązków wynikających z zawarcia

małżeństwa;

3) małżonkowie nie zamieszkują wspólnie lub nie prowadzą wspólnego

gospodarstwa domowego;

4) małżonkowie nie spotkali się przed zawarciem małżeństwa;

5) małżonkowie nie mówią językiem zrozumiałym dla obojga;

6) małżonkowie nie są zgodni co do dotyczących ich danych osobowych i innych

istotnych okoliczności ich dotyczących;

7) jedno z małżonków lub oboje małżonkowie w przeszłości zawierali już pozorne

małżeństwa.

8. W celu dokonania ustaleń, o których mowa w ust. 6 i 7, organ prowadzący

postępowanie może zwrócić się z wnioskiem o przeprowadzenie czynności, o których

mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, do

komendanta oddziału Straży Granicznej lub komendanta placówki Straży Granicznej,

właściwego ze względu na miejsce pobytu członka rodziny.

9. Przy dokonywaniu ustaleń, o których mowa w ust. 6 i 7, oraz przy

przeprowadzaniu czynności, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia

2013 r. o cudzoziemcach, nie stosuje się przepisu art. 79 Kodeksu postępowania

administracyjnego.

10. Przy wykonywaniu czynności mających na celu ustalenie okoliczności,

o których mowa w ust. 3 pkt 5, nie stosuje się przepisu art. 79 Kodeksu postępowania

administracyjnego.

11. Zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w ust. 1 lub 2, udziela się

jednorazowo na okres 5 lat.

12. Zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w ust. 1 lub 2, udziela lub

odmawia jego udzielenia wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu

obywatela Zjednoczonego Królestwa lub członka rodziny, w drodze decyzji.

28.08.2019

©Telksinoe s. 10/51

Art. 8. 1. Zezwolenie na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lub 2,

cofa się, jeżeli wystąpiła przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa

w art. 7 ust. 3 pkt 2, 3 lub 5.

2. Zezwolenie na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lub 2, cofa,

w drodze decyzji, z urzędu albo na wniosek Ministra Obrony Narodowej, Szefa

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Komendanta Głównego Straży Granicznej,

Komendanta Głównego Policji, komendanta oddziału Straży Granicznej, komendanta

placówki Straży Granicznej lub komendanta wojewódzkiego Policji, wojewoda, który

udzielił tego zezwolenia, a w przypadku gdy zezwolenia na pobyt czasowy udzielił

Szef Urzędu w drugiej instancji – wojewoda, który orzekał w tej sprawie w pierwszej

instancji.

3. Przy wykonywaniu czynności mających na celu ustalenie okoliczności,

o których mowa w art. 7 ust. 3 pkt 5, nie stosuje się przepisu art. 79 Kodeksu

postępowania administracyjnego.

Art. 9. 1. Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa

w art. 7 ust. 1 lub 2, obywatel Zjednoczonego Królestwa lub członek rodziny składa

na formularzu, który zawiera:

1) dane wnioskodawcy i informacje, o których mowa w art. 13 ustawy z dnia

12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, w zakresie niezbędnym do wydania

zezwolenia;

2) imię, nazwisko, datę urodzenia oraz informacje o płci, obywatelstwie i miejscu

zamieszkania członków rodziny zamieszkałych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, z określeniem stopnia pokrewieństwa, a także informację o ubieganiu

się przez nich o zezwolenie na pobyt czasowy oraz informacje o tym, czy

pozostają na utrzymaniu obywatela Zjednoczonego Królestwa;

3) następujące dane, które dotyczą dokumentu podróży wnioskodawcy:

a) serię i numer,

b) datę wydania i datę upływu okresu ważności,

c) nazwę organu wydającego,

d) liczbę osób wpisanych do dokumentu podróży;

4) informację o posiadaniu w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy

zaświadczenia o zarejestrowaniu pobytu obywatela UE albo karty pobytu

28.08.2019

©Telksinoe s. 11/51

członka rodziny obywatela UE wydanych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

5) informację o poprzednich pobytach wnioskodawcy na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej w okresie do dnia poprzedzającego dzień wejścia

w życie ustawy;

6) informację o aktualnym pobycie wnioskodawcy na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

7) informację o podróżach i pobytach wnioskodawcy poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej w okresie 5 lat przed dniem złożenia wniosku;

8) wzór podpisu wnioskodawcy;

9) klauzulę o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za

złożenie fałszywego oświadczenia.”.

2. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1–7, składa się pod rygorem

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Klauzula, o której

mowa w ust. 1 pkt 9, zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.

3. Składając wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, wnioskodawca

uzasadnia go i przedstawia ważny dokument podróży i dołącza do wniosku:

1) aktualne fotografie;

2) dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych w nim zawartych i okoliczności

uzasadniających ubieganie się o udzielenie tego zezwolenia – w przypadku gdy

nie zachodzi żadne z domniemań, o których mowa odpowiednio w art. 6 ust. 1

lub 3.

4. W szczególnie uzasadnionym przypadku, gdy wnioskodawca nie posiada

ważnego dokumentu podróży i nie ma możliwości jego uzyskania, może przedstawić:

1) inny ważny dokument potwierdzający jego tożsamość i obywatelstwo –

w przypadku obywatela Zjednoczonego Królestwa;

2) inny ważny dokument potwierdzający jego tożsamość – w przypadku członka

rodziny.

5. Od wnioskodawcy ubiegającego się o udzielenie zezwolenia na pobyt

czasowy pobiera się odciski linii papilarnych.

6. W przypadku gdy z przyczyn zależnych od wojewody nie jest możliwe

pobranie odcisków linii papilarnych od wnioskodawcy w dniu, w którym nastąpiło

28.08.2019

©Telksinoe s. 12/51

jego osobiste stawiennictwo, wojewoda wyznacza termin na ich złożenie, nie krótszy

niż 7 dni.

Art. 10. 1. Obywatelowi Zjednoczonego Królestwa, który w dniu

poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy posiadał prawo stałego pobytu na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, udziela się na czas nieoznaczony, na jego

wniosek, zezwolenia na pobyt stały.

2. Członkowi rodziny, który w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie

ustawy posiadał prawo stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

udziela się na czas nieoznaczony, na jego wniosek, zezwolenia na pobyt stały.

3. Udzielenia zezwolenia na pobyt stały, o którym mowa w ust. 1 i 2, odmawia

się, jeżeli:

1) obywatel Zjednoczonego Królestwa lub członek rodziny nie spełniają warunku,

o którym mowa w ust. 1 lub 2, lub

2) wymagają tego względy obronności, bezpieczeństwa państwa lub ochrony

bezpieczeństwa i porządku publicznego, lub

3) obowiązuje wpis danych obywatela Zjednoczonego Królestwa lub członka

rodziny do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany, lub

4) dane obywatela Zjednoczonego Królestwa lub członka rodziny zostały

przekazane do Systemu Informacyjnego Schengen do celów odmowy wjazdu,

lub

5) w postępowaniu w sprawie udzielenia mu zezwolenia obywatel Zjednoczonego

Królestwa lub członek rodziny:

a) złożył wniosek, który zawiera nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe

informacje, lub dołączył do niego dokumenty zawierające takie dane lub

informacje, lub

b) zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo podrobił lub przerobił dokument

w celu użycia go jako autentycznego lub takiego dokumentu używał jako

autentycznego, lub

6) związek małżeński wnioskodawcy z obywatelem Zjednoczonego Królestwa

został zawarty lub istnieje w celu obejścia przepisów określających zasady

i warunki wjazdu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ich

przejazdu przez to terytorium, pobytu na nim i wyjazdu z niego.

28.08.2019

©Telksinoe s. 13/51

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 4, obywatelowi Zjednoczonego

Królestwa lub członkowi rodziny można udzielić zezwolenia na pobyt stały,

z uwzględnieniem interesu państwa, które dokonało wpisu do Systemu

Informacyjnego Schengen, jeżeli zaistniały poważne przyczyny uzasadniające

udzielenie tego zezwolenia, w szczególności względy humanitarne lub wynikające

z zobowiązań międzynarodowych.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, wojewoda lub Szef Urzędu w drugiej

instancji:

1) zasięga, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, opinii, o której mowa

w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej Schengen;

2) informuje, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, właściwy organ

innego państwa obszaru Schengen o udzieleniu obywatelowi Zjednoczonego

Królestwa lub członkowi rodziny zezwolenia na pobyt stały.

6. W postępowaniu w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt stały, o którym

mowa w ust. 2, organ prowadzący to postępowanie ustala, czy związek małżeński

wnioskodawcy z obywatelem Zjednoczonego Królestwa został zawarty lub istnieje

w celu obejścia przepisów określających zasady i warunki wjazdu cudzoziemców na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ich przejazdu przez to terytorium, pobytu na

nim i wyjazdu z niego.

7. Do ustalenia, czy związek małżeński wnioskodawcy z obywatelem

Zjednoczonego Królestwa został zawarty lub istnieje w celu obejścia przepisów

określających zasady i warunki wjazdu cudzoziemców na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, ich przejazdu przez to terytorium, pobytu na nim i wyjazdu

z niego, stosuje się przepisy art. 7 ust. 7–9.

8. Przy wykonywaniu czynności mających na celu ustalenie okoliczności,

o których mowa w ust. 3 pkt 5, nie stosuje się przepisu art. 79 Kodeksu postępowania

administracyjnego.

9. Zezwolenia na pobyt stały, o którym mowa w ust. 1 lub 2, udziela lub

odmawia jego udzielenia wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu

obywatela Zjednoczonego Królestwa lub członka rodziny, w drodze decyzji.

Art. 11. 1. Zezwolenie na pobyt stały, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lub 2, cofa

się, jeżeli wystąpiła przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa

28.08.2019

©Telksinoe s. 14/51

w art. 10 ust. 3 pkt 2 lub 5 ustawy lub art. 199 ust. 1 pkt 4 lub 5 ustawy z dnia

12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.

2. Zezwolenie na pobyt stały, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lub 2, cofa,

w drodze decyzji, z urzędu albo na wniosek Ministra Obrony Narodowej, Szefa

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Komendanta Głównego Straży Granicznej,

Komendanta Głównego Policji, komendanta oddziału Straży Granicznej, komendanta

placówki Straży Granicznej lub komendanta wojewódzkiego Policji, wojewoda, który

udzielił tego zezwolenia, a w przypadku gdy zezwolenia na pobyt stały udzielił Szef

Urzędu w drugiej instancji – wojewoda, który orzekał w tej sprawie w pierwszej

instancji.

3. Przy wykonywaniu czynności mających na celu ustalenie okoliczności,

o których mowa w art. 10 ust. 3 pkt 5, nie stosuje się przepisu art. 79 Kodeksu

postępowania administracyjnego.

Art. 12. 1. Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały, o którym mowa

w art. 10 ust. 1 lub 2, obywatel Zjednoczonego Królestwa lub członek rodziny składa

na formularzu, który zawiera:

1) dane wnioskodawcy i informacje, o których mowa w art. 13 ustawy z dnia

12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, w zakresie niezbędnym do wydania

zezwolenia;

2) następujące dane, które dotyczą dokumentu podróży wnioskodawcy:

a) serię i numer,

b) datę wydania i datę upływu okresu ważności,

c) nazwę organu wydającego,

d) liczbę osób wpisanych do dokumentu podróży;

3) informację o posiadaniu w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy

dokumentu potwierdzającego prawo stałego pobytu albo karty stałego pobytu

członka rodziny obywatela UE wydanych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

4) informacje o:

a) podróżach i pobytach wnioskodawcy poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej w okresie 5 lat przed dniem złożenia wniosku,

b) poprzednich pobytach wnioskodawcy na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej w okresie do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie ustawy,

28.08.2019

©Telksinoe s. 15/51

c) aktualnym pobycie wnioskodawcy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

5) wzór podpisu wnioskodawcy;

6) klauzulę o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za

złożenie fałszywego oświadczenia.”.

2. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1–4, składa się pod rygorem

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Klauzula, o której

mowa w ust. 1 pkt 6, zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.

3. Składając wniosek, o którym mowa w ust. 1, wnioskodawca uzasadnia go oraz

przedstawia ważny dokument podróży i dołącza do wniosku:

1) aktualne fotografie;

2) dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych w nim zawartych i okoliczności

uzasadniających ubieganie się o udzielenie tego zezwolenia – w przypadku gdy

nie zachodzi żadne z domniemań, o których mowa odpowiednio w art. 6 ust. 2

lub 4.

4. W szczególnie uzasadnionym przypadku, gdy wnioskodawca nie posiada

ważnego dokumentu podróży i nie ma możliwości jego uzyskania, może przedstawić:

1) inny ważny dokument potwierdzający jego tożsamość i obywatelstwo –

w przypadku obywatela Zjednoczonego Królestwa;

2) inny ważny dokument potwierdzający jego tożsamość – w przypadku członka

rodziny.

5. Od wnioskodawcy, który ubiega się o udzielenie zezwolenia na pobyt stały,

pobiera się odciski linii papilarnych.

6. W przypadku gdy z przyczyn zależnych od wojewody nie jest możliwe

pobranie odcisków linii papilarnych od wnioskodawcy w dniu, w którym nastąpiło

jego osobiste stawiennictwo, wojewoda wyznacza termin na ich złożenie, nie krótszy

niż 7 dni.

Art. 13. 1. Wnioski o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa

w art. 7 ust. 1 lub 2, oraz wnioski o udzielenie zezwolenia na pobyt stały, o którym

mowa w art. 10 ust. 1 lub 2, składa się osobiście do dnia 31 grudnia 2020 r.

2. Wnioski w sprawach, o których mowa w ust. 1, złożone po dniu 31 grudnia

2020 r. pozostawia się bez rozpoznania.

28.08.2019

©Telksinoe s. 16/51

3. Jeżeli termin na złożenie wniosku, o którym mowa w ust. 1, został zachowany,

wniosek nie zawiera braków formalnych lub braki formalne zostały usunięte

w terminie:

1) wojewoda umieszcza w dokumencie podróży wnioskodawcy odcisk stempla

potwierdzającego złożenie wniosku o udzielenie obywatelowi Zjednoczonego

Królestwa lub członkowi rodziny zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa

w art. 7 ust. 1 lub 2, lub zezwolenia na pobyt stały, o którym mowa

w art. 10 ust. 1 lub 2;

2) wojewoda wydaje zaświadczenie o złożeniu wniosku o udzielenie obywatelowi

Zjednoczonego Królestwa lub członkowi rodziny zezwolenia na pobyt czasowy,

o którym mowa w art. 7 ust. 1 lub 2, lub zezwolenia na pobyt stały, o którym

mowa w art. 10 ust. 1 lub 2, ważne na okres roku;

3) pobyt obywatela Zjednoczonego Królestwa lub członka rodziny na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej uważa się za legalny do dnia, w którym decyzja

w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa

w art. 7 ust. 1 lub 2, lub zezwolenia na pobyt stały, o którym mowa

w art. 10 ust. 1 lub 2, stanie się ostateczna.

4. Przepisu ust. 3 pkt 3 nie stosuje się w razie zawieszenia, na wniosek strony,

postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy lub zezwolenia na

pobyt stały.

5. Jeżeli strona w terminie roku od dnia zawieszenia na jej wniosek postępowania

w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lub

2, lub zezwolenia na pobyt stały, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lub 2, nie zwróci się

o jego podjęcie, postępowanie to umarza się.

6. W przypadku gdy postępowanie w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt

czasowy, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lub 2, lub zezwolenia na pobyt stały, o którym

mowa w art. 10 ust. 1 lub 2, nie zostało zakończone przed upływem okresu ważności

zaświadczenia, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, wojewoda, przed którym toczy się to

postępowanie, wydaje kolejne zaświadczenie ważne na okres roku. Jeżeli

postępowanie toczy się przed Szefem Urzędu, zaświadczenie wydaje wojewoda, który

orzekał w sprawie udzielenia tego zezwolenia w pierwszej instancji.

7. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, zawiera:

1) nazwę organu, który je wydał;

2) datę wydania;

28.08.2019

©Telksinoe s. 17/51

3) następujące dane, które dotyczą obywatela Zjednoczonego Królestwa lub

członka rodziny, który złożył wniosek:

a) imię (imiona) i nazwisko,

b) datę urodzenia,

c) obywatelstwo;

4) informację o dacie złożenia wniosku;

5) informację o rodzaju zezwolenia, o udzielenie którego wniosek został złożony;

6) informację o uprawnieniach wynikających z ust. 3 pkt 3 i ust. 8;

7) datę upływu ważności zaświadczenia;

8) pieczęć organu, który je wydał;

9) podpis i pieczęć, z podaniem stanowiska służbowego upoważnionego

pracownika organu, który je wydał.

8. Ważne zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, wraz z ważnym

dokumentem podróży z umieszczonym odciskiem stempla, o którym mowa

w ust. 3 pkt 1, uprawnia do wielokrotnego przekraczania granicy bez konieczności

uzyskania wizy.

9. Obywatel Zjednoczonego Królestwa lub członek rodziny zwraca

zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, wojewodzie, który je wydał:

1) najpóźniej w dniu odbioru pierwszej karty pobytu – w przypadku gdy udzielono

mu zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lub 2, lub

zezwolenia na pobyt stały, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lub 2;

2) w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja kończąca postępowanie w inny

sposób niż określony w pkt 1 stała się ostateczna, a w przypadku decyzji Szefa

Urzędu – od dnia doręczenia tej decyzji.

10. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, unieważnia się w przypadku,

gdy obywatel Zjednoczonego Królestwa lub członek rodziny nie zwróci go w terminie

określonym w ust. 9.

11. Organem właściwym w sprawie unieważnienia zaświadczenia, o którym

mowa w ust. 3 pkt 2, jest wojewoda, który je wydał.

12. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, unieważnia się z dniem

upływu terminu jego zwrotu, o którym mowa w ust. 9.

13. W postępowaniu w sprawie udzielenia albo cofnięcia obywatelowi

Zjednoczonego Królestwa lub członkowi rodziny zezwolenia na pobyt czasowy,

o którym mowa w art. 7 ust. 1 lub 2, lub zezwolenia na pobyt stały, o którym mowa

28.08.2019

©Telksinoe s. 18/51

w art. 10 ust. 1 lub 2, stroną postępowania jest wyłącznie cudzoziemiec, o którym

mowa w tych przepisach.

14. W postępowaniu w sprawie udzielenia obywatelowi Zjednoczonego

Królestwa lub członkowi rodziny zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa

w art. 7 ust. 1 lub 2, lub cofnięcia tego zezwolenia stosuje się art. 4, art. 6 ust. 1, art. 7

ust. 1 pkt 1 lit. c, art. 8 ust. 1, 2 i 4, art. 9, art. 10, art. 11, przepisy wykonawcze

wydane na podstawie art. 12 ust. 1, art. 14, art. 15, art. 99 ust. 1 i 1a, art. 105 ust. 2–4

oraz art. 109 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.

15. Do zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lub 2,

udzielonego obywatelowi Zjednoczonego Królestwa lub członkowi rodziny stosuje się

przepisy art. 102 i art. 111 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.

16. W postępowaniu w sprawie udzielenia obywatelowi Zjednoczonego

Królestwa lub członkowi rodziny zezwolenia na pobyt stały, o którym mowa

w art. 10 ust. 1 lub 2, lub cofnięcia tego zezwolenia stosuje się przepisy art. 4,

art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. c, art. 8 ust. 1, 2 i 4, art. 9, art. 10, art. 11, przepisy

wykonawcze wydane na podstawie art. 12 ust. 1, art. 14, art. 15, art. 196 ust. 1 i 5,

art. 207 oraz art. 210 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.

17. Do zezwolenia na pobyt stały, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lub 2,

udzielonego obywatelowi Zjednoczonego Królestwa lub członkowi rodziny stosuje się

art. 200 i art. 208 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.

18. W przypadku wydania ostatecznej decyzji o odmowie udzielenia

obywatelowi Zjednoczonego Królestwa lub członkowi rodziny zezwolenia na pobyt

czasowy, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lub 2, albo zezwolenia na pobyt stały,

o którym mowa w art. 10 ust. 1 lub 2, albo decyzji o umorzeniu postępowania w tych

sprawach stosuje się odpowiednio art. 299 ust. 6 pkt 1 lit. a, ust. 7 i 8 ustawy z dnia

12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, chyba że nie upłynął jeszcze termin, o którym

mowa w art. 5.

Art. 14. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia:

1) wzór formularza wniosku o udzielenie obywatelowi Zjednoczonego Królestwa

lub członkowi rodziny zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa

w art. 7 ust. 1 lub 2;

28.08.2019

©Telksinoe s. 19/51

2) wzór formularza wniosku o udzielenie obywatelowi Zjednoczonego Królestwa

lub członkowi rodziny zezwolenia na pobyt stały, o którym mowa w art. 10 ust. 1

lub 2;

3) liczbę fotografii dołączanych do wniosku o udzielenie obywatelowi

Zjednoczonego Królestwa lub członkowi rodziny zezwoleń, o których mowa

w pkt 1 i 2, oraz szczegółowe wymogi techniczne dotyczące fotografii

dołączanych do tego wniosku;

4) wzór stempla potwierdzającego złożenie wniosku o udzielenie obywatelowi

Zjednoczonego Królestwa lub członkowi rodziny zezwolenia na pobyt czasowy,

o którym mowa w art. 7 ust. 1 lub 2, lub zezwolenia na pobyt stały, o którym

mowa w art. 10 ust. 1 lub 2;

5) wzór zaświadczenia o złożeniu wniosku o udzielenie obywatelowi

Zjednoczonego Królestwa lub członkowi rodziny zezwolenia na pobyt czasowy,

o którym mowa w art. 7 ust. 1 lub 2, lub zezwolenia na pobyt stały, o którym

mowa w art. 10 ust. 1 lub 2;

6) sposób i tryb unieważniania zaświadczenia, o którym mowa w pkt 5;

7) sposób pobierania odcisków linii papilarnych w celu wydania karty pobytu;

8) sposób utrwalania danych umieszczanych w karcie pobytu i przekazywania ich

do spersonalizowania karty pobytu.

2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw

wewnętrznych uwzględni potrzebę zapewnienia sprawności postępowania w sprawie

udzielenia obywatelowi Zjednoczonego Królestwa lub członkowi rodziny zezwoleń,

o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, oraz możliwości skutecznej weryfikacji przesłanek

udzielenia tych zezwoleń.

Art. 15. 1. W karcie pobytu wydanej obywatelowi Zjednoczonego Królestwa lub

członkowi rodziny, którym udzielono zezwolenia na pobyt czasowy na podstawie

art. 7 ust. 1 lub 2, umieszcza się adnotację „Brexit”.

2. W pierwszej karcie pobytu wydanej obywatelowi Zjednoczonego Królestwa

lub członkowi rodziny, którym udzielono zezwolenia na pobyt stały na podstawie

art. 10 ust. 1 lub 2, umieszcza się adnotację „Brexit”.

3. Do kart pobytu wydawanych obywatelowi Zjednoczonego Królestwa lub

członkowi rodziny w zakresie nieuregulowanym ustawą stosuje się odpowiednio

przepisy działu VII ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.

28.08.2019

©Telksinoe s. 20/51

Art. 16. 1. Obywatel Zjednoczonego Królestwa lub członek rodziny, których

pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest uważany za legalny na podstawie

art. 5 lub art. 13 ust. 3, są uprawnieni do wykonywania:

1) pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na takich

samych zasadach jak obywatel polski, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy:

a) wykonywali działalność gospodarczą w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia

6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646, 1479, 1629,

1633 i 2212) albo działalność ta była zawieszona oraz

b) posiadali wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności

Gospodarczej.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2:

1) stosuje się odpowiednio przepisy art. 4 ust. 6 i 7 ustawy z dnia 6 marca 2018 r.

o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób

zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. poz. 649 i 1293);

2) nie stosuje się przepisu art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r.

o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie

Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz. U. poz. 647, 1544, 1629 i 2244 oraz z 2019 r.

poz. 60), jeżeli nastąpiła utrata uprawnień do wykonywania działalności

gospodarczej przysługujących na podstawie art. 4 ust. 1 lub art. 4 ust. 2 pkt 4

ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców

zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 17. 1. Obywatel Zjednoczonego Królestwa lub członek rodziny, który

posiada zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznościami,

o których mowa w art. 7 ust. 1 lub 2, mogą wykonywać pracę na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej bez konieczności posiadania zezwolenia na pracę.

2. Cudzoziemiec, który jest uprawniony do przebywania i wykonywania pracy

na terytorium Zjednoczonego Królestwa i jest zatrudniony przez pracodawcę

mającego siedzibę na terytorium tego państwa oraz do dnia poprzedzającego dzień

wejścia w życie ustawy został czasowo delegowany przez tego pracodawcę w celu

świadczenia usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, może wykonywać pracę

28.08.2019

©Telksinoe s. 21/51

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez konieczności posiadania zezwolenia na

pracę nie dłużej niż przez okres 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Art. 18. Obywatel Zjednoczonego Królestwa lub członek rodziny, posiadający

status bezrobotnego w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy, zachowują

ten status na dotychczasowych zasadach określonych w ustawie z dnia 20 kwietnia

2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, do dnia, o którym mowa

w art. 13 ust. 3 pkt 3, a jeżeli nie złożono wniosku o wydanie zezwolenia, o którym

mowa w art. 7 ust. 1 lub 2 albo w art. 10 ust. 1 lub 2, w terminie wskazanym

w art. 13 ust. 1 – nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2020 r.

Art. 19. 1. Obywatel Zjednoczonego Królestwa lub członek rodziny, o których

mowa w art. 18, zarejestrowani w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy

w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotni z prawem do zasiłku dla bezrobotnych

kontynuują pobieranie tego zasiłku na zasadach określonych w ustawie z dnia

20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy do

wyczerpania okresu, na jaki został przyznany.

2. Obywatel Zjednoczonego Królestwa lub członek rodziny, o których mowa

w art. 18, zarejestrowani w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy

w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotni i będący w tym dniu w okresie

nieprzysługiwania zasiłku, o którym mowa w art. 75 ust. 1 i 2 ustawy z dnia

20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, nabywają

prawo do zasiłku w wysokości i na okresy wynikające z przepisów ustawy z dnia

20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

3. Po dniu 31 grudnia 2020 r. pobieranie zasiłku dla bezrobotnych, o którym

mowa w ust. 1 i 2, jest możliwe, jeżeli obywatel Zjednoczonego Królestwa lub

członek rodziny, o których mowa w ust. 1 i 2, nadal posiadają status bezrobotnego.

Art. 20. 1. Na podstawie przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego do okresu 365 dni, o którym mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia

20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, oraz do okresu

uprawniającego do zasiłku, od którego zależy wysokość i okres pobierania zasiłku,

zalicza się również okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek,

przebyte przez bezrobotnego na terytorium Zjednoczonego Królestwa do dnia

poprzedzającego dzień wejścia w życie ustawy.

28.08.2019

©Telksinoe s. 22/51

2. W okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, do okresu 365 dni,

o którym mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji

zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, oraz do okresu uprawniającego do zasiłku, od

którego zależy wysokość i okres pobierania zasiłku, zalicza się również

udokumentowane okresy zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub prowadzenia

pozarolniczej działalności w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.

o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, przebyte przez bezrobotnego,

o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, 2 lit. a–c oraz pkt 3 i 4 tej ustawy, na terytorium

Zjednoczonego Królestwa, który w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie

ustawy był zatrudniony, wykonywał inną pracę zarobkową lub prowadził pozarolniczą

działalność na terytorium Zjednoczonego Królestwa i kontynuował zatrudnienie,

wykonywanie innej pracy zarobkowej lub prowadzenie pozarolniczej działalności po

tym dniu.

3. W celu wykazania przebycia okresów zatrudnienia, innej pracy zarobkowej

lub prowadzenia pozarolniczej działalności, o których mowa w ust. 2, bezrobotny

przedkłada w powiatowym urzędzie pracy dokumenty wydane przez urzędy

brytyjskie.

4. Okresy, o których mowa w ust. 2, które zostały już raz uwzględnione jako

podstawa przyznania brytyjskiego zasiłku dla bezrobotnych, nie mogą stanowić

podstawy nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

5. Na potwierdzenie okoliczności, o której mowa w ust. 4, bezrobotny, który

ubiega się o przyznanie zasiłku dla bezrobotnych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, składa oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie

fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim

klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za

złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

6. Z zastrzeżeniem ust. 7, organem właściwym do orzekania w sprawach,

o których mowa w ust. 1, jest marszałek województwa. Przepisy art. 8a ust. 1 i 4 oraz

art. 9d ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku

pracy stosuje się odpowiednio.

28.08.2019

©Telksinoe s. 23/51

7. Organem właściwym do orzekania w sprawach, o których mowa w ust. 2, jest

starosta. Przepisów art. 8a ust. 1 i 4 oraz art. 9d ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.

o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie stosuje się.

Art. 21. Zwrot nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych wypłaconych na

podstawie art. 19, art. 52 i art. 53 odbywa się na zasadach określonych w ustawie

z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Art. 22. Do osób, o których mowa w art. 2 ust. 2 i 3, polski organ rentowy

stosuje łącznie przepisy:

1) o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w odniesieniu do osób

objętych tymi rozporządzeniami, dotyczące uregulowanych w tych przepisach:

okresów ubezpieczenia lub zamieszkania oraz świadczeń, dochodów,

zamieszkania, pobytu, okoliczności i zdarzeń, odnoszących się do państw

członkowskich;

2) art. 24–36 w zakresie odnoszącym się do okresów ubezpieczenia lub

zamieszkania oraz świadczeń, dochodów, zamieszkania, pobytu, okoliczności

i zdarzeń, dotyczących terytorium Zjednoczonego Królestwa, z wyjątkiem

terytoriów Zjednoczonego Królestwa nieobjętych przepisami o koordynacji

systemów zabezpieczenia społecznego w dniu poprzedzającym dzień wejścia

w życie ustawy.

Art. 23. Osoby, o których mowa w art. 2 ust. 2 i 3, korzystają z tych samych

praw i podlegają tym samym obowiązkom co obywatele Rzeczypospolitej Polskiej

w odniesieniu do świadczeń, o których mowa w art. 24–36.

Art. 24. Przepisy art. 25–32 dotyczą świadczeń z tytułu starości, niezdolności do

pracy oraz rent rodzinnych w rozumieniu przepisów o koordynacji systemów

zabezpieczenia społecznego, objętych:

1) ustawą z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1270 i 2245 oraz z 2019 r.

poz. 39);

2) ustawą z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. z 2018 r.

poz. 1924);

3) ustawą z dnia 21 listopada 2008 r. o emeryturach kapitałowych (Dz. U. z 2018 r.

poz. 926);

28.08.2019

©Telksinoe s. 24/51

4) ustawą z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U.

z 2019 r. poz. 299 i 303);

5) ustawą z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy

zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2019 r. poz. 289);

6) ustawą z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby

Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura

Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej

Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2019 r. poz. 288);

7) ustawą z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U.

z 2019 r. poz. 52, 55, 60 i 125);

8) ustawą z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2017 r.

poz. 1767, z 2018 r. poz. 5, 1000, 1443 i 1669 oraz z 2019 r. poz. 125).

Art. 25. 1. W przypadku gdy przepisy ustawy, o której mowa w art. 24 pkt 1–4,

uzależniają nabycie, zachowanie, przysługiwanie lub odzyskanie prawa do świadczeń

od przebycia okresów ubezpieczenia, zaliczeniu podlegają, jeżeli jest to konieczne,

okresy ubezpieczenia, zatrudnienia, pracy na własny rachunek lub zamieszkania

przebyte na podstawie ustawodawstwa każdego innego państwa członkowskiego oraz

ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa, tak jakby były to okresy przebyte na

podstawie mającej zastosowanie ustawy, o której mowa w art. 24 pkt 1–4, przy czym

w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa zaliczeniu podlegają wyłącznie okresy

przypadające przed dniem wejścia w życie ustawy.

2. Polski organ rentowy, dokonując ustalenia podstawy wymiaru świadczeń,

zalicza wyłącznie okresy ubezpieczenia przebyte na podstawie mającej zastosowanie

ustawy, o której mowa w art. 24 pkt 1–4.

3. Jeżeli okres ubezpieczenia, przebyty na podstawie mającej zastosowanie

ustawy, o której mowa w art. 24 pkt 1–4, jest krótszy niż 12 miesięcy i na podstawie

tego okresu nie przysługują świadczenia, polski organ rentowy nie przyznaje tych

świadczeń zgodnie z przepisem ust. 1.

Art. 26. 1. W przypadkach, w których na podstawie przepisów ustaw, o których

mowa w art. 24, otrzymywanie świadczeń z zabezpieczenia społecznego i innego

dochodu powoduje skutki prawne, odpowiednie przepisy mają zastosowanie także do

28.08.2019

©Telksinoe s. 25/51

otrzymywanych świadczeń równoważnych nabytych na podstawie ustawodawstwa

innego państwa członkowskiego oraz ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa

i dochodów osiągniętych w innym państwie członkowskim oraz w Zjednoczonym

Królestwie.

2. W przypadkach, w których na podstawie przepisów ustaw, o których mowa

w art. 24, zaistnieniu pewnych okoliczności lub zdarzeń są przypisywane skutki

prawne, uwzględnieniu podlegają podobne okoliczności lub zdarzenia zaistniałe

w każdym innym państwie członkowskim oraz w Zjednoczonym Królestwie, tak jak

gdyby miały one miejsce na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Przepisy ust. 1 i 2 dotyczą także świadczeń, dochodów, okoliczności

i zdarzeń, które wystąpiły przed dniem wejścia w życie ustawy, pod warunkiem że

zobowiązania z nich wynikające nie zostały wcześniej uregulowane.

Art. 27. 1. Na wniosek osoby zamieszkałej na terytorium Zjednoczonego

Królestwa uprawnionej do świadczeń, które w dniu poprzedzającym dzień wejścia

w życie ustawy są objęte przepisami o koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego, świadczenia wymienione w ustawach, o których mowa w art. 24,

wypłaca się wraz z dodatkami i innymi świadczeniami podlegającymi łącznej

wypłacie, w państwie zamieszkania, na rachunek bankowy w Zjednoczonym

Królestwie lub w innej formie wskazanej przez polski organ rentowy, w terminach

i trybie ustalonych przez ten organ. Wypłata jest dokonywana w walucie swobodnie

wymienialnej.

2. Przepis ust. 1 stosuje się również do osób innych niż wymienione

w art. 2 ust. 2 i 3, jeżeli zamieszkują na terytorium Zjednoczonego Królestwa.

Art. 28. Jeżeli przepis mającej zastosowanie ustawy, o której mowa

w art. 24 pkt 1–4, uzależnia nabycie prawa do świadczenia od przebycia okresów

ubezpieczenia wyłącznie w odniesieniu do określonego zatrudnienia lub zawodu,

zaliczeniu podlegają okresy przebyte na podstawie ustawodawstwa Zjednoczonego

Królestwa wyłącznie wtedy, gdy okresy te zostały przebyte na podstawie podobnego

systemu lub w ramach tego samego zatrudnienia, lub w tym samym zawodzie, przy

czym w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa zaliczeniu podlegają wyłącznie

okresy przypadające przed dniem wejścia w życie ustawy.

Art. 29. 1. Jeżeli uprawniony nabył prawo do świadczenia na podstawie art. 25

lub art. 28, przysługujące mu świadczenie jest ustalane w następujący sposób:

28.08.2019

©Telksinoe s. 26/51

1) w pierwszej kolejności polski organ rentowy ustala teoretyczną kwotę

świadczenia równą świadczeniu, o które zainteresowany mógłby się ubiegać,

gdyby wszystkie okresy ubezpieczenia lub zamieszkania, przebyte

z uwzględnieniem ustawodawstw wszystkich innych państw członkowskich oraz

ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa, zostały przebyte na podstawie

mającej zastosowanie ustawy, o której mowa w art. 24 pkt 1–4;

2) w dalszej kolejności polski organ rentowy ustala rzeczywistą kwotę świadczenia

proporcjonalnego, mnożąc kwotę teoretyczną przez iloraz długości okresów

ubezpieczenia przebytych na podstawie mającej zastosowanie ustawy, o której

mowa w art. 24 pkt 1–4, do całkowitej długości okresów ubezpieczenia

i zamieszkania, przebytych na podstawie ustawodawstw wszystkich innych

państw członkowskich i ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa.

2. Jeżeli uprawniony nabył prawo do świadczenia bez konieczności stosowania

przepisów art. 25 i art. 28, przysługujące mu świadczenie jest obliczane wyłącznie na

podstawie okresów ubezpieczenia przebytych na podstawie mającej zastosowanie

ustawy, o której mowa w art. 24 pkt 1–4.

Art. 30. 1. Jeżeli polski organ rentowy stosuje zasady przeciwdziałania

kumulacji, o których mowa w art. 53 i art. 55 rozporządzenia (WE) nr 883/2004,

ponieważ osoba, o której mowa w art. 22 pkt 1 lub 2, otrzymuje dochód z innego

państwa członkowskiego lub ze Zjednoczonego Królestwa, należne świadczenie może

być obniżone wyłącznie o kwotę takiego dochodu.

2. Jeżeli otrzymanie dochodu wymaga zastosowania zasad przeciwdziałania

kumulacji, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do:

1) dwóch lub większej liczby świadczeń ustalonych na podstawie okresów

ubezpieczenia przebytych w jednym państwie, polski organ rentowy dzieli kwoty

dochodów, które zostały uwzględnione, przez liczbę świadczeń podlegających

wspomnianym zasadom;

2) jednego świadczenia lub większej liczby świadczeń ustalonych na podstawie

okresów ubezpieczenia przebytych w dwóch państwach lub większej liczbie

państw, polski organ rentowy uwzględnia dochody i wszystkie składniki

przewidziane do celów stosowania wspomnianych zasad jako funkcję stosunku

okresów ubezpieczenia i zamieszkania ustalonych do wyliczeń, o których mowa

w art. 29 ust. 1 pkt 2.

28.08.2019

©Telksinoe s. 27/51

Art. 31. 1. Osoba uprawniona do emerytury lub renty objętej ustawą, o której

mowa w art. 24 pkt 1–4, która zamieszkuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

nie może otrzymać emerytury lub renty w kwocie niższej od świadczenia najniższego,

przewidzianego w mającej zastosowanie ustawie, o której mowa w art. 24 pkt 1–4, za

okres ubezpieczenia równy wszystkim uwzględnionym na podstawie art. 25 lub

art. 28 okresom ubezpieczenia przebytym w Zjednoczonym Królestwie,

Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym państwie członkowskim.

2. Polski organ rentowy podwyższa uprawnionemu przez okres jego

zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej kwotę otrzymywanego

świadczenia, w taki sposób, aby suma świadczenia przyznanego na podstawie mającej

zastosowanie ustawy, o której mowa w art. 24 pkt 1–4, i całkowitej wysokości

świadczeń należnych z państw członkowskich oraz ze Zjednoczonego Królestwa nie

była niższa od kwoty najniższego świadczenia przewidzianego w mającej

zastosowanie ustawie, o której mowa w art. 24 pkt 1–4.

Art. 32. 1. Okresy ubezpieczenia przebyte zgodnie z ustawodawstwem

Zjednoczonego Królestwa są zaliczane przez polski organ rentowy na podstawie

zaświadczenia lub dokumentu wydanego przez właściwą instytucję Zjednoczonego

Królestwa, przekazanego do polskiego organu rentowego przez wnioskodawcę.

2. Polskie organy rentowe mogą wymieniać się z właściwymi instytucjami

Zjednoczonego Królestwa dokumentami i danymi niezbędnymi do celów realizacji

ustawy.

3. Zaświadczenia lub dokumenty wydane przez właściwe instytucje

Zjednoczonego Królestwa, o których mowa w ust. 1, są uznawane przez polskie

organy rentowe do celów realizacji art. 22–36.

4. Polskie organy rentowe mogą wymieniać z właściwymi instytucjami

Zjednoczonego Królestwa dane w ramach Systemu Elektronicznej Wymiany

Informacji dotyczących Zabezpieczenia Społecznego, o których mowa w przepisach

o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

5. Polskie organy rentowe mogą zawierać odpowiednie porozumienia

z właściwymi instytucjami Zjednoczonego Królestwa w sprawie przekazywania

i pozyskiwania danych drogą papierową lub elektroniczną, w sprawach

indywidualnych, jak również w sprawach masowej wymiany informacji.

28.08.2019

©Telksinoe s. 28/51

Art. 33. Przepisy art. 34–36 dotyczą świadczeń pieniężnych z tytułu choroby,

macierzyństwa i równoważnych świadczeń dla ojca oraz zasiłków z tytułu śmierci,

w rozumieniu przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego,

objętych:

1) ustawą z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2017 r. poz. 1368,

z późn. zm.10));

2) ustawą z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych;

3) ustawą z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników.

Art. 34. 1. Do okresów ubezpieczenia chorobowego, o których mowa

w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, zalicza się okresy

ubezpieczenia uprawniające do świadczeń pieniężnych z tytułu choroby przebyte na

podstawie ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa przed dniem wejścia w życie

ustawy, jeżeli przerwa między okresami ubezpieczenia przebytymi na podstawie

ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa a okresami ubezpieczenia chorobowego

określonymi w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

społecznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 300 i 303) nie przekroczyła 30 dni.

2. Obowiązkowe okresy ubezpieczenia uprawniające do świadczeń pieniężnych

z tytułu choroby, przebyte na podstawie ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa

przed dniem wejścia w życie ustawy, zalicza się przy ustalaniu 10-letniego okresu

obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego, o którym mowa w art. 4 ust. 3 pkt 3

ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

3. Dokumentem, który potwierdza okresy ubezpieczenia uprawniające do

świadczeń pieniężnych z tytułu choroby przebyte na podstawie ustawodawstwa

Zjednoczonego Królestwa, jest zaświadczenie wydane przez właściwą instytucję

Zjednoczonego Królestwa, złożone przez ubezpieczonego.

Art. 35. 1. Świadczenia, o których mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r.

o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby

10)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1076,

1544, 1629, 1669, 1925 i 2244 oraz z 2019 r. poz. 60 i 303.

28.08.2019

©Telksinoe s. 29/51

i macierzyństwa, nie przysługują za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia

chorobowego, jeżeli osoba niezdolna do pracy:

1) jest zatrudniona lub wykonuje pracę na własny rachunek w Zjednoczonym

Królestwie, która stanowi tytuł do objęcia ubezpieczeniem uprawniającym do

świadczeń pieniężnych z tytułu choroby na podstawie ustawodawstwa

Zjednoczonego Królestwa albo zapewnia prawo do świadczeń za okres

niezdolności do pracy z powodu choroby na podstawie ustawodawstwa

Zjednoczonego Królestwa;

2) ma ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy na

podstawie ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa albo jest uprawniona do

odpowiedniego świadczenia, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia

25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego

w razie choroby i macierzyństwa, przyznanego na podstawie ustawodawstwa

Zjednoczonego Królestwa.

2. Świadczenie rehabilitacyjne, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca

1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby

i macierzyństwa, nie przysługuje, jeżeli wnioskodawca ma ustalone prawo do

emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy na podstawie ustawodawstwa

Zjednoczonego Królestwa albo jest uprawniony do odpowiedniego świadczenia,

o którym mowa w art. 18 ust. 7 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach

pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa,

przyznanego na podstawie ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa.

3. Zasiłek wyrównawczy, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r.

o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby

i macierzyństwa, nie przysługuje, jeżeli wnioskodawca ma ustalone prawo do

emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy na podstawie ustawodawstwa

Zjednoczonego Królestwa albo jest uprawniony do odpowiedniego świadczenia,

o którym mowa w art. 25 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach

pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa,

przyznanego na podstawie ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa.

4. Świadczenia przyznane na podstawie ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r.

o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby

i macierzyństwa nie mogą ulec zmniejszeniu, zawieszeniu lub wstrzymaniu z tego

powodu, że uprawniony do tych świadczeń mieszka lub przebywa na terytorium

28.08.2019

©Telksinoe s. 30/51

Zjednoczonego Królestwa. Na wniosek uprawnionego świadczenia są wypłacane na

terytorium Zjednoczonego Królestwa. Wypłata dokonywana jest w walucie

swobodnie wymienialnej.

Art. 36. Zasiłek pogrzebowy nie może ulec zmniejszeniu, zawieszeniu lub

wstrzymaniu z tego powodu, że uprawniony mieszka lub przebywa na terytorium

Zjednoczonego Królestwa. Na wniosek uprawnionego zasiłek jest wypłacany na

terytorium Zjednoczonego Królestwa. Wypłata dokonywana jest w walucie

swobodnie wymienialnej.

Art. 37. Obywatela Zjednoczonego Królestwa lub członka rodziny, których

pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest uważany za legalny na podstawie

art. 5 lub art. 13 ust. 3, do celów ubezpieczenia zdrowotnego traktuje się na równi

z osobami, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia

27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków

publicznych.

Art. 38. 1. Do świadczenia usług, o których mowa w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia

20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej przez przedsiębiorcę zagranicznego ze Zjednoczonego

Królestwa prowadzącego w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy

działalność w zakresie:

1) pracy tymczasowej na podstawie wpisu do rejestru agencji zatrudnienia, zgodnie

z art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia

i instytucjach rynku pracy, lub

2) pośrednictwa pracy, doradztwa personalnego lub poradnictwa zawodowego

w ramach złożonego zawiadomienia, o którym mowa w art. 19i ust. 1 ustawy

z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

– stosuje się przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia

i instytucjach rynku pracy dotyczące świadczenia tych usług przez przedsiębiorcę

zagranicznego z państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

2. Przepisy wskazane w ust. 1 stosuje się do przedsiębiorcy zagranicznego ze

Zjednoczonego Królestwa:

1) jeżeli usługi, o których mowa w ust. 1, są świadczone na podstawie umowy

o świadczenie usług z zakresu działalności agencji zatrudnienia, zawartej nie

później niż w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy, oraz

28.08.2019

©Telksinoe s. 31/51

2) wyłącznie przez okres niezbędny do wykonania tych usług, jednak nie dłużej niż

przez okres 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

3. Z dniem następującym po upływie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy

marszałek województwa, w formie czynności materialno-technicznej, z urzędu

wykreśla przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 1, odpowiednio z rejestru agencji

zatrudnienia albo z wykazu przedsiębiorców zagranicznych.

Art. 39. Do pracodawcy delegującego pracownika na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej ze Zjednoczonego Królestwa oraz do pracownika

delegowanego przez takiego pracodawcę, jeżeli delegowanie nastąpiło do dnia

poprzedzającego dzień wejścia w życie ustawy i trwa po tym dniu, stosuje się

odpowiednio przepisy ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników

w ramach świadczenia usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2206) w zakresie, w jakim były

one stosowane przed tym dniem, nie dłużej niż przez okres 3 miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy; w takim przypadku nie stosuje się przepisu art. 26 tej ustawy.

Art. 40. 1. Do świadczenia usług, w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy z dnia

6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych

osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, przez usługodawcę ze Zjednoczonego Królestwa stosuje się odpowiednio

przepisy dotyczące świadczenia usług przez usługodawcę z państwa członkowskiego

w rozumieniu art. 3 pkt 10 tej ustawy:

1) jeżeli usługi są świadczone na podstawie umowy zawartej nie później niż w dniu

poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy oraz

2) wyłącznie na okres niezbędny do ich wykonania, jednak nie dłużej niż przez

okres 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

2. Usługodawcą ze Zjednoczonego Królestwa, o którym mowa w ust. 1, jest

przedsiębiorca zagraniczny, w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 6 marca 2018 r.

o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych

w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ze Zjednoczonego

Królestwa, który wykonuje działalność gospodarczą zgodnie z obowiązującymi

w Zjednoczonym Królestwie przepisami, a na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

czasowo świadczy usługę.

28.08.2019

©Telksinoe s. 32/51

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli po dniu poprzedzającym dzień wejścia

w życie ustawy nastąpiła zmiana umowy powodująca istotne wydłużenie okresu

niezbędnego do wykonania usług.

Art. 41. W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia

i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 1265, z późn. zm.11)) w art. 1 w ust. 3

w pkt 2 po lit. f dodaje się lit. fa w brzmieniu:

„fa) posiadających w Rzeczypospolitej Polskiej zezwolenie na pobyt czasowy,

o którym mowa w art. 7 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 15 marca 2019 r.

o uregulowaniu niektórych spraw w związku z wystąpieniem

Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii

Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej bez zawarci a

umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz. U.

poz. 000),”.

Art. 42. W ustawie z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych

w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. z 2018 r. poz. 1433 i 2192) wprowadza

się następujące zmiany:

1) w art. 2 w ust. 1:

a) wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Przepisy ustawy stosuje się w przypadku niewypłacalności pracodawcy

będącego przedsiębiorcą, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia

6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646, 1479, 1629,

1633 i 2212), położonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

oddziałem banku zagranicznego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20 ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2187,

2243 i 2354 oraz z 2019 r. poz. 326), a także przedsiębiorcą zagranicznym

pochodzącym z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw

członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –

stron umowy o Europejskim Porozumieniu Gospodarczym lub ze

Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, który

utworzył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oddział lub

przedstawicielstwo, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 6 marca

11)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1149,

1544, 1629, 1669, 2077, 2192, 2215, 2245, 2432 i 2435 oraz z 2019 r. poz. 60 i 577.

28.08.2019

©Telksinoe s. 33/51

2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych

osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 649 i 1293), o ile:”,

b) tiret drugie otrzymuje brzmienie:

„– w przypadku przedsiębiorców zagranicznych z Danii, państw

członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz

Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej – może

być wobec nich uznane główne zagraniczne postępowanie

upadłościowe, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 28 lutego

2003 r. – Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 498), dotyczące

międzynarodowego postępowania upadłościowego,”,

c) tiret czwarte otrzymuje brzmienie:

„– w przypadku przedsiębiorców zagranicznych z państw członkowskich

Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym oraz Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii

i Irlandii Północnej, działających na terenie Rzeczypospolitej Polskiej

jako oddział instytucji kredytowej lub zakładu ubezpieczeń – może

zostać wszczęte wobec instytucji kredytowej lub zakładu ubezpieczeń

postępowanie upadłościowe, postępowanie restrukturyzacyjne lub inne

podobne postępowanie,”;

2) w art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Niewypłacalność pracodawcy, o którym mowa w art. 2 ust. 1, zachodzi

również w przypadku wszczęcia postępowania upadłościowego, postępowania

układowego lub innego podobnego postępowania w państwach członkowskich

Unii Europejskiej, państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) – stronach umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym oraz w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii

Północnej wobec instytucji kredytowych i zakładów ubezpieczeń mających

siedziby w tych państwach.”;

3) w art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Niewypłacalność pracodawcy, o którym mowa w art. 2 ust. 1, zachodzi

również w przypadku wydania, zgodnie z przepisami Prawa upadłościowego

28.08.2019

©Telksinoe s. 34/51

dotyczącymi międzynarodowego postępowania upadłościowego, przez sąd

upadłościowy postanowienia o uznaniu orzeczenia o wszczęciu głównego

zagranicznego postępowania upadłościowego wobec przedsiębiorcy

zagranicznego z Danii, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o

Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym oraz ze Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii

Północnej.”;

4) art. 9 otrzymuje brzmienie:

„Art. 9. Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 2 ust. 1, prowadzący

działalność gospodarczą wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą również na terytorium

innych państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz Zjednoczonego Królestwa

Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, w odniesieniu do działalności

prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz oddział banku

zagranicznego, oddział instytucji kredytowej, oddział zagranicznego zakładu

ubezpieczeń, a także oddział lub przedstawicielstwo przedsiębiorcy

zagranicznego, zwany dalej „pracodawcą”, jest obowiązany opłacać składki za

pracowników na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, zwany

dalej „Funduszem”.”;

5) w art. 17:

a) w ust. 1:

– pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) wydania przez sąd upadłościowy postanowienia o uznaniu

głównego zagranicznego postępowania upadłościowego

wszczętego wobec przedsiębiorcy zagranicznego z Danii, państw

członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym

lub ze Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii

Północnej;”,

– pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie:

„3) wydania przez sąd zagraniczny orzeczenia o wszczęciu

postępowania upadłościowego, postępowania układowego lub

28.08.2019

©Telksinoe s. 35/51

innego podobnego postępowania w państwach członkowskich

Unii Europejskiej, państwach członkowskich Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronach umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w Zjednoczonym

Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, wobec instytucji

kredytowych i zakładów ubezpieczeń mających siedziby w tych

państwach;

4) wydania w państwach członkowskich Unii Europejskiej,

państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) – stronach umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym lub w Zjednoczonym Królestwie

Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przez organ sądowy lub

każdy inny właściwy organ lub sąd zagraniczny orzeczenia,

zgodnie z którym nie zostaje wszczęte postępowanie

upadłościowe z uwagi na stwierdzenie definitywnego zamknięcia

przedsiębiorstwa albo z powodu niewystarczalności aktywów na

zaspokojenie kosztów tego postępowania w odniesieniu do

przedsiębiorcy zagranicznego, instytucji kredytowej lub

zagranicznego zakładu ubezpieczeń.”,

b) w ust. 4:

– pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 – wydania,

zgodnie z przepisami Prawa upadłościowego dotyczącymi

międzynarodowego postępowania upadłościowego, przez sąd

upadłościowy postanowienia o uznaniu orzeczenia o wszczęciu

głównego zagranicznego postępowania upadłościowego wobec

przedsiębiorcy zagranicznego z Danii, państw członkowskich

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub ze

Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

albo”,

– pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 3 – opublikowania

w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej albo we właściwym

28.08.2019

©Telksinoe s. 36/51

dzienniku urzędowym Zjednoczonego Królestwa Wielkiej

Brytanii i Irlandii Północnej orzeczenia sądu zagranicznego

o wszczęciu postępowania upadłościowego, postępowania

układowego lub innego podobnego postępowania wobec instytucji

kredytowych lub zagranicznych zakładów ubezpieczeń, albo”;

6) w art. 23 ust. 8a otrzymuje brzmienie:

„8a. W przypadku gdy sąd upadłościowy, organ sądowy lub każdy inny

właściwy organ Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

lub państwa członkowskiego Unii Europejskiej, z wyłączeniem Danii,

uprawniony do wszczęcia i prowadzenia postępowania upadłościowego

w stosunku do osoby fizycznej wyda orzeczenie o umorzeniu zobowiązań

upadłego, kwotę umorzonego zobowiązania w części stanowiącej wierzytelność

Funduszu marszałek województwa, o którym mowa w art. 15 ust. 3, zalicza

w koszty Funduszu, o czym niezwłocznie zawiadamia dysponenta Funduszu.”.

Art. 43. W ustawie z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U.

z 2018 r. poz. 1044, 1293, 1592, 1669 i 1716) w załączniku do ustawy w części III

wprowadza się następujące zmiany:

1) w ust. 2 w kolumnie 4 dodaje się pkt 3 w brzmieniu:

„3) zezwolenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 15 marca

2019 r. o uregulowaniu niektórych spraw w związku z wystąpieniem

Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii

Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej bez zawarcia

umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz. U.

poz. 000)”;

2) w ust. 3 w kolumnie 4 dodaje się pkt 4 i 5 w brzmieniu:

„4) na podstawie art. 10 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 15 marca 2019 r.

o uregulowaniu niektórych spraw w związku z wystąpieniem

Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii

Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej bez zawarcia

umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej

5) na podstawie art. 195 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r.

o cudzoziemcach”.

28.08.2019

Art. 44. W ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U.

z 2019 r. poz. 341) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 4:

a) w ust. 1 w pkt 2 lit. c otrzymuje brzmienie:

„c) krajowe prawo jazdy wydane w innym państwie członkowskim Unii

Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej, państwie członkowskim

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w Zjednoczonym

Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej,”,

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie jest uznawane za

ważne prawo jazdy wydane w innym państwie członkowskim Unii

Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej, państwie członkowskim

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w Zjednoczonym Królestwie

Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, jeżeli na terytorium któregokolwiek

z tych państw to prawo jazdy zostało zatrzymane lub czasowo albo na stałe

cofnięto posiadane uprawnienie do kierowania pojazdem.”;

2) w art. 5:

a) w ust. 1 w pkt 2 lit. b otrzymuje brzmienie:

„b) państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji

Szwajcarskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym lub Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii

i Irlandii Północnej – z wyjątkiem kierowania ciągnikiem rolniczym.”,

b) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpowiednio

motorowerem lub pojazdem silnikowym może kierować osoba posiadająca

ważne zagraniczne prawo jazdy wydane przez państwo członkowskie Unii

Europejskiej, Konfederację Szwajcarską, państwo członkowskie

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Zjednoczone Królestwo

Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej – w okresie ważności prawa jazdy.”;

3) w art. 12:

28.08.2019

a) w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie:

„7) która rozpoczęła w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej,

Konfederacji Szwajcarskiej, państwie członkowskim Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w Zjednoczonym

Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej procedurę wymiany

prawa jazdy na krajowe prawo jazdy lub procedurę wydania wtórnika

polskiego krajowego prawa jazdy.”,

b) ust. 2a otrzymuje brzmienie:

„2a. W celu wydania prawa jazdy właściwy organ wydający prawo

jazdy zwraca się do odpowiednich organów państw członkowskich Unii

Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej, państw członkowskich

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Zjednoczonego Królestwa

Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o potwierdzenie, że osoba ubiegająca

się o uprawnienie nie posiada prawa jazdy wydanego w jednym z tych

państw ani nie rozpoczęła procedury wymiany prawa jazdy na krajowe

prawo jazdy lub procedury wydania wtórnika polskiego krajowego prawa

jazdy.”;

4) w art. 14:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Osoba posiadająca ważne krajowe prawo jazdy wydane za granicą

może, na swój wniosek, otrzymać prawo jazdy odpowiedniej kategorii, za

opłatą, o której mowa w art. 10 ust. 1, oraz po uiszczeniu opłaty

ewidencyjnej, po zwrocie zagranicznego dokumentu organowi wydającemu

prawo jazdy. Jeżeli prawo jazdy wydane za granicą nie jest określone

w konwencjach o ruchu drogowym, o których mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. a i b, dodatkowym warunkiem otrzymania polskiego

prawa jazdy jest złożenie z wynikiem pozytywnym części teoretycznej

egzaminu państwowego i przedstawienie uwierzytelnionego tłumaczenia

zagranicznego dokumentu. Warunek ten nie dotyczy krajowego prawa jazdy

wydanego w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji

Szwajcarskiej, państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze

28.08.2019

Gospodarczym lub w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii

Północnej.”,

b) ust. 2a–2d otrzymują brzmienie:

„2a. Krajowe prawo jazdy wydane w państwie członkowskim Unii

Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej, państwie członkowskim

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w Zjednoczonym Królestwie

Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, którego termin ważności upłynął,

a osoba posiadająca to prawo jazdy spełnia warunek, o którym mowa

w art. 11 ust. 1 pkt 5, podlega wymianie na zasadach określonych

w ust. 1 po potwierdzeniu danych zamieszczonych w oryginale dokumentu

przez właściwy organ tego państwa, który go wydał, oraz po dostarczeniu

przez osobę wnioskującą o wymianę prawa jazdy dokumentów

umożliwiających przedłużenie terminu ważności prawa jazdy.

2b. W celu wymiany krajowego prawa jazdy osoby, której prawo

jazdy zostało wydane przez inne niż Rzeczpospolita Polska państwo

członkowskie Unii Europejskiej, Konfederację Szwajcarską, państwo

członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –

stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Zjednoczone

Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, właściwy organ wydający

prawo jazdy zwraca się do właściwego organu tego państwa

o potwierdzenie danych zamieszczonych w oryginale dokumentu.

2c. Organ wydający prawo jazdy wymienia informacje z właściwym

organem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji

Szwajcarskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym lub Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii

Północnej, które wydało prawo jazdy, o rozpoczęciu procedury wymiany,

przedłużenia tego prawa jazdy lub zgłoszenia jego zatrzymania lub utraty.

2d. Potwierdzenie danych, o którym mowa w ust. 2a i 2b, oraz

wymiana informacji, o której mowa w ust. 2c, w zakresie prawa jazdy

wydanego przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederację

Szwajcarską, państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o Europejskim Obszarze

28.08.2019

Gospodarczym lub przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii

i Irlandii Północnej następują wyłącznie w drodze teletransmisji przy użyciu

Europejskiej Sieci Praw Jazdy. W przypadku gdy w odniesieniu do praw

jazdy wydanych przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii

Północnej użycie Europejskiej Sieci Praw Jazdy nie byłoby możliwe,

potwierdzenie danych i wymiana informacji może nastąpić w inny sposób,

w szczególności w formie papierowej lub za pomocą poczty

elektronicznej.”.

Art. 45. W ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2018 r.

poz. 2094 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 577) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 159 w ust. 1 w pkt 1 po lit. hc dodaje się lit. hd w brzmieniu:

„hd) na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 7 ust. 1

lub 2 ustawy z dnia 15 marca 2019 r. o uregulowaniu niektórych spraw

w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii

i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii

Atomowej bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 Traktatu

o Unii Europejskiej (Dz. U. poz. 000),”;

2) w art. 160:

a) po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:

„1a) cudzoziemcowi będącemu członkiem rodziny obywatela

Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej,

zwanego dalej „Zjednoczonym Królestwem”, zamieszkującego na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na

pobyt czasowy lub zezwolenia na pobyt stały, o których mowa

w art. 7 ust. 1 lub art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2019 r.

o uregulowaniu niektórych spraw w związku z wystąpieniem

Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej bez

zawarcia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii

Europejskiej, lub zezwolenia na pobyt stały, o którym mowa

w art. 195 ust. 1 pkt 10, innemu niż ten, o którym mowa w art. 2 pkt 4

ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium

28.08.2019

obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich

rodzin, który przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

wspólnie z tym obywatelem – ze względu na:

a) zależność finansową od niego lub pozostawanie z nim

w gospodarstwie domowym w kraju, z którego przybył

cudzoziemiec, lub

b) poważne względy zdrowotne wymagające osobistej opieki ze

strony tego obywatela

– jeżeli cudzoziemiec spełnia wymogi, o których mowa

w art. 159 ust. 1 pkt 2;”,

b) w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu:

„4) cudzoziemcowi prowadzącemu życie rodzinne w rozumieniu

Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności,

sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., z zamieszkującym na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatelem Zjednoczonego

Królestwa, który posiada zezwolenie na pobyt czasowy lub zezwolenie

na pobyt stały, o których mowa w art. 7 ust. 1 albo art. 10 ust. 1

ustawy z dnia 15 marca 2019 r. o uregulowaniu niektórych spraw

w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej

Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej

Wspólnoty Energii Atomowej bez zawarcia umowy, o której mowa

w art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej, lub zezwolenie na pobyt

stały, o którym mowa w art. 195 ust. 1 pkt 10, z którym przebywa

wspólnie na tym terytorium, jeżeli cudzoziemiec spełnia wymogi,

o których mowa w art. 159 ust. 1 pkt 2.”;

3) w art. 195:

a) w ust. 1 w pkt 9 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyraz „lub”

oraz dodaje się pkt 10 w brzmieniu:

„10) jest obywatelem Zjednoczonego Królestwa lub członkiem jego

rodziny w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r.

o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz

wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii

Europejskiej i członków ich rodzin, który przebywa na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej wspólnie z tym obywatelem, który w dniu

28.08.2019

poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy z dnia 15 marca 2019 r.

o uregulowaniu niektórych spraw w związku z wystąpieniem

Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej bez

zawarcia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii

Europejskiej, posiadał prawo pobytu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej i spełnia łącznie następujące warunki:

a) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej legalnie

i nieprzerwanie co najmniej przez 5 lat bezpośrednio przed

złożeniem wniosku,

b) posiada źródło stabilnego i regularnego dochodu wystarczającego

na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny

pozostających na jego utrzymaniu,

c) posiada ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu ustawy z dnia

27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie

pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.”,

b) ust. 2a otrzymuje brzmienie:

„2a. Do ustalenia, czy cudzoziemiec ubiegający się o udzielenie

zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, posiada dochód, o którym mowa

w ust. 1 pkt 6 lit. c lub pkt 10, stosuje się przepis art. 114 ust. 2.”,

c) po ust. 2a dodaje się ust. 2b w brzmieniu:

„2b. Wymóg posiadania źródła stabilnego i regularnego dochodu

w przypadku, o którym mowa w art. 195 ust. 1 pkt 10, uważa się za

spełniony również wówczas, gdy koszty utrzymania cudzoziemca będzie

pokrywał członek rodziny obowiązany do jego utrzymania, który

zamieszkuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”;

4) w art. 197 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

„3a. Udzielenia zezwolenia na pobyt stały cudzoziemcowi, o którym mowa

w art. 195 ust. 1 pkt 10, odmawia się w przypadkach, o których mowa

w ust. 1 pkt 1–4 lub 7.”;

5) w art. 199 w ust. 2 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3

w brzmieniu:

28.08.2019

„3) art. 195 ust. 1 pkt 10, cofa się zezwolenie na pobyt stały w przypadkach,

o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3, 4 lub 5.”;

6) w art. 236 po pkt 1a dodaje się pkt 1b–1d w brzmieniu:

„1b) wydania karty pobytu cudzoziemcowi, któremu udzielono zezwolenia na

pobyt czasowy na podstawie art. 7 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 15 marca

2019 r. o uregulowaniu niektórych spraw w związku z wystąpieniem

Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii

Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej bez zawarcia

umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej;

1c) wydania pierwszej karty pobytu cudzoziemcowi, któremu udzielono

zezwolenia na pobyt stały na podstawie art. 10 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia

15 marca 2019 r. o uregulowaniu niektórych spraw w związku

z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii

Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii

Europejskiej;

1d) wydania pierwszej karty pobytu cudzoziemcowi, któremu udzielono

zezwolenia na pobyt czasowy na podstawie art. 195 ust. 1 pkt 10;”;

7) w art. 244 w ust. 1 w pkt 18 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 19

w brzmieniu:

„19) adnotację „Brexit” w pierwszej karcie pobytu wydanej obywatelowi

Zjednoczonego Królestwa lub członkowi jego rodziny, którym udzielono

zezwolenia na pobyt stały na podstawie art. 195 ust. 1 pkt 10.”.

Art. 46. W ustawie z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa

przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 649 i 1293) w art. 4:

[1) w ust. 2 w pkt 1 lit. c otrzymuje brzmienie: Przepis

uchylający pkt 1

„c) zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o której

w art. 46 wejdzie

mowa w art. 144, art. 159 ust. 1 lub art. 186 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia w życie z dniem

wystąpienia

12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2018 r. poz. 2094 i 2399 oraz Zjednoczonego

Królestwa z Unii

z 2019 r. poz. 577 i 000), lub w związku z okolicznością, o której mowa Europejskiej bez

w art. 7 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 15 marca 2019 r. o uregulowaniu zawarcia umowy,

o której mowa w

niektórych spraw w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa art. 50 ust. 2

zdanie drugie

Traktatu o Unii

28.08.2019

Europejskiej (Dz.

U. z 2004 r. poz.

864) (Dz. U. z

2019 r. poz.

1495).

Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej

Wspólnoty Energii Atomowej bez zawarcia umowy, o której mowa

w art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz. U. poz. 000),”;]

2) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Osoby zagraniczne inne niż wymienione w ust. 1 i 2 mają prawo do

podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej wyłącznie w formie

spółki jawnej, partnerskiej, komandytowej, komandytowo-akcyjnej,

z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjnej, a także do przystępowania do

takich spółek oraz obejmowania bądź nabywania ich udziałów lub akcji, o ile

umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.”.

Art. 47. 1. Postępowania prowadzone wobec obywateli Zjednoczonego

Królestwa lub członków rodziny w sprawie zarejestrowania pobytu, wydania lub

wymiany zaświadczenia o zarejestrowaniu pobytu, wydania lub wymiany karty

pobytu członka rodziny obywatela UE, wydania lub wymiany dokumentu

potwierdzającego prawo stałego pobytu oraz wydania lub wymiany karty stałego

pobytu członka rodziny obywatela UE wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia

w życie ustawy umarza się.

2. Postępowania w sprawie wydalenia obywateli Zjednoczonego Królestwa lub

członków rodziny wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy

umarza się. W takim przypadku wojewoda lub Szef Urzędu zawiadamia niezwłocznie

właściwy ze względu na miejsce pobytu obywatela Zjednoczonego Królestwa lub

członka rodziny organ Straży Granicznej, który bada istnienie podstaw do

zobowiązania cudzoziemca do powrotu.

Art. 48. 1. Zaproszenia wpisane do ewidencji zaproszeń na wniosek obywatela

Zjednoczonego Królestwa lub członka rodziny przed dniem wejścia w życie ustawy

zachowują ważność na okresy w nich wskazane.

2. Wnioski obywateli Zjednoczonego Królestwa lub członków rodziny

w sprawie wpisania zaproszenia do ewidencji zaproszeń, złożone przed dniem wejścia

w życie ustawy, rozpatruje się jak wnioski złożone przez obywateli państw

członkowskich Unii Europejskiej lub członków rodziny.

3. Wizy wydane w celu, o którym mowa w art. 60 ust. 1 pkt 17 ustawy

zmienianej w art. 45, w związku z dołączeniem do obywatela Zjednoczonego

Królestwa zachowują ważność na okres, na jaki zostały wydane.

28.08.2019

4. W postępowaniach w sprawie wydania wizy w celu, o którym mowa

w art. 60 ust. 1 pkt 17 ustawy zmienianej w art. 45, wszczętych i niezakończonych

przed dniem wejścia w życie ustawy, dotyczących członków rodziny, o których mowa

w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw

członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin, w związku z zamiarem

dołączenia przez nich do obywatela Zjednoczonego Królestwa, tego obywatela

Zjednoczonego Królestwa uważa się za obywatela państwa członkowskiego Unii

Europejskiej.

5. Zezwolenia na pobyt czasowy, o których mowa w art. 160 pkt 1 ustawy

zmienianej w art. 45, udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy członkom

rodziny obywateli Zjednoczonego Królestwa innym niż określeni w art. 2 pkt 4

ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii

Europejskiej i członków ich rodzin zachowują ważność na okresy, na jakie zostały

udzielone.

6. W postępowaniach w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy,

o którym mowa w art. 160 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 45, wszczętych

i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, dotyczących członków

rodziny obywateli Zjednoczonego Królestwa innych niż określeni w art. 2 pkt 4

ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii

Europejskiej i członków ich rodzin, obywatela Zjednoczonego Królestwa uważa się

za obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

7. Zezwolenia na pobyt czasowy, o których mowa w art. 160 pkt 3 ustawy

zmienianej w art. 45, udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy cudzoziemcom

prowadzącym życie rodzinne z obywatelami Zjednoczonego Królestwa w rozumieniu

Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej

w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. poz. 284, z późn. zm.12)),

zachowują ważność na okresy, na jakie zostały udzielone.

12)

Zmiany wymienionej Konwencji zostały ogłoszone w Dz. U. z 1995 r. poz. 175, 176 i 177, z 1998 r.

poz. 962, z 2001 r. poz. 266, z 2003 r. poz. 364 oraz z 2010 r. poz. 587.

28.08.2019

8. W postępowaniach w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy,

o którym mowa w art. 160 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 45, wszczętych

i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, dotyczących cudzoziemców

prowadzących życie rodzinne z obywatelem Zjednoczonego Królestwa w rozumieniu

Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej

w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., obywatela Zjednoczonego Królestwa uważa się za

obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Art. 49. 1. Z dniem udzielenia obywatelowi Zjednoczonego Królestwa lub

członkowi rodziny zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lub

2, zaświadczenie o zarejestrowaniu pobytu lub karta pobytu członka rodziny

obywatela UE tracą ważność.

2. Z dniem udzielenia zezwolenia na pobyt stały, o którym mowa w art. 10 ust. 1

lub 2, dokument potwierdzający prawo stałego pobytu lub karta stałego pobytu

członka rodziny obywatela UE tracą ważność.

3. Z dniem udzielenia zezwolenia na pobyt stały, o którym mowa

w art. 195 ust. 1 pkt 10 ustawy zmienianej w art. 45, zaświadczenie o zarejestrowaniu

pobytu lub karta pobytu członka rodziny obywatela UE tracą ważność.

4. Obywatel Zjednoczonego Królestwa oraz członek rodziny zwracają

dokumenty, o których mowa w ust. 1–3, organowi, który je wydał, niezwłocznie, nie

później niż w dniu odbioru pierwszej karty pobytu po udzieleniu zezwolenia, o którym

mowa w ust. 1–3.

5. W przypadkach gdy zezwoleń, o których mowa w ust. 1–3, nie udzielono do

dnia 30 września 2021 r. lub gdy nie zostały złożone wnioski o udzielenie jednego

z zezwoleń, o których mowa w ust. 1–3, zaświadczenia o zarejestrowaniu pobytu,

karty pobytu członka rodziny obywatela UE, dokumenty potwierdzające prawo

stałego pobytu lub karty stałego pobytu członka rodziny obywatela UE tracą ważność

z upływem tego dnia.

6. Obywatel Zjednoczonego Królestwa oraz członek rodziny zwracają

dokumenty, o których mowa w ust. 5, organowi, który je wydał, w terminie 14 dni od

dnia, o którym mowa w ust. 5.

Art. 50. 1. Członek rodziny, który jest obywatelem państwa członkowskiego

posiadającym prawo pobytu na podstawie art. 18 lub art. 19a ustawy z dnia 14 lipca

2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe

28.08.2019

z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich

rodzin w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy, zachowuje to prawo

pobytu.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przy ustalaniu, czy członek rodziny

posiada prawo pobytu, obywatela Zjednoczonego Królestwa uważa się za obywatela

państwa członkowskiego.

Art. 51. Zezwolenie na pobyt stały udzielone obywatelowi Zjednoczonego

Królestwa na podstawie dotychczasowych przepisów przed dniem wejścia w życie

ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii

Europejskiej i członków ich rodzin zachowuje ważność.

Art. 52. W sprawach, o których mowa w art. 8a ust. 1 oraz art. 9d ustawy z dnia

20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, wszczętych

i niezakończonych ostateczną decyzją do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie

ustawy, w których okres ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek

przebyty przez bezrobotnego w Zjednoczonym Królestwie ma wpływ na nabycie,

wysokość lub okres pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b

ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy,

stosuje się przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego również

w odniesieniu do okresów ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek

przebytych przez bezrobotnego w Zjednoczonym Królestwie. Przepisu art. 20 ust. 2

nie stosuje się.

Art. 53. Usługi rynku pracy i instrumenty rynku pracy, do udziału w których do

dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie ustawy został skierowany obywatel

Zjednoczonego Królestwa oraz członek rodziny, o których mowa w art. 18, są

realizowane na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji

zatrudnienia i instytucjach rynku pracy do czasu ich zakończenia.

Art. 54. 1. Do dnia 31 grudnia 2020 r. prawo do:

1) świadczeń określonych w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach

rodzinnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2220 i 2354 oraz z 2019 r. poz. 60, 303 i 577),

ustawie z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów

28.08.2019

(Dz. U. z 2018 r. poz. 554, z późn. zm.13)), ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r.

o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. z 2017 r. poz. 2092),

ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2134 i 2354 oraz z 2019 r. poz. 60, 303 i 577), przepisach

wydanych na podstawie art. 187a ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r.

o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2018 r. poz. 998,

1076, 1544 i 2245),

2) posiadania Karty Dużej Rodziny, o której mowa w ustawie z dnia 5 grudnia

2014 r. o Karcie Dużej Rodziny (Dz. U. z 2017 r. poz. 1832, z późn. zm.14))

– przysługuje, na zasadach określonych w tych ustawach i przepisach,

zamieszkującemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatelowi

Zjednoczonego Królestwa, który posiadał w dniu poprzedzającym dzień wejścia

w życie ustawy prawo pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo prawo

stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Przepis ust. 1 stosuje się także w przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 3.

Art. 55. 1. W sprawach świadczeń rodzinnych lub świadczeń wychowawczych,

w których zastosowanie miały przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego w związku z członkostwem Zjednoczonego Królestwa w Unii

Europejskiej, za okres do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie ustawy

rozstrzyga, na dotychczasowych zasadach, wojewoda.

2. Decyzje wydane przez wojewodę na podstawie art. 21 oraz art. 23a ustawy

z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, a także art. 11 oraz art. 16

ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci,

w sprawach, w których osoba uprawniona do świadczeń lub członek rodziny tej osoby

przebywa na terytorium Zjednoczonego Królestwa, wygasają z mocy prawa z dniem

wejścia w życie ustawy.

3. Wnioski o świadczenia w sprawach zakończonych wydaniem decyzji,

o których mowa w ust. 2, wojewoda niezwłocznie przekazuje do organu właściwego

w celu ich rozpatrzenia za okres od dnia wejścia w życie ustawy.

13)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 650,

1000, 1544, 1669, 2354 i 2432 oraz z 2019 r. poz. 55, 60 i 303.

14)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r. poz. 2161,

z 2018 r. poz. 1544, 1669, 2383 i 2432 oraz z 2019 r. poz. 60.

28.08.2019

Art. 56. Obywatelowi Zjednoczonego Królestwa oraz członkowi rodziny,

spełniającym przesłanki, o których mowa w art. 5 pkt 3 ustawy z dnia 12 marca

2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1508, z późn. zm.15)), w dniu

poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy, przysługuje prawo do świadczeń

z pomocy społecznej na takich warunkach jak obywatelowi państwa członkowskiego,

przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Art. 57. Obywatelowi Zjednoczonego Królestwa oraz członkowi rodziny,

spełniającym przesłanki, o których mowa w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 27 czerwca

2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1340 i 1669), w dniu poprzedzającym

dzień wejścia w życie ustawy, przysługuje prawo do renty socjalnej na takich

warunkach jak obywatelowi państwa członkowskiego, przez okres 12 miesięcy od

dnia wejścia w życie ustawy.

Art. 58. Przepisy art. 17–19, art. 20 ust. 1, art. 22–36, art. 52 i art. 54–57 tracą

moc z dniem wejścia w życie przepisów prawa Unii Europejskiej lub umowy

międzynarodowej, o której mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 14 kwietnia 2000 r.

o umowach międzynarodowych (Dz. U. poz. 443, z 2002 r. poz. 1824, z 2010 r.

poz. 1395, z 2011 r. poz. 676 oraz z 2019 r. poz. 109), regulujących stosunki

w zakresie zabezpieczenia społecznego między Rzecząpospolitą Polską

a Zjednoczonym Królestwem – w zakresie, w jakim przepisy prawa Unii Europejskiej

albo umowy międzynarodowej regulują kwestie objęte ustawą.

Art. 59. Do spraw dotyczących prowadzenia agencji zatrudnienia przez

przedsiębiorców zagranicznych ze Zjednoczonego Królestwa wszczętych

i niezakończonych do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie ustawy stosuje się

przepisy dotychczasowe.

Art. 60. 1. Przepisy art. 42 stosuje się przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy.

2. Wypłata świadczeń na rzecz pracownika zatrudnionego u pracodawcy ze

Zjednoczonego Królestwa będącego przedsiębiorcą w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 42 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą może być dokonywana

również po terminie, o którym mowa w ust. 1, jednak pod warunkiem, że

15)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1693,

2192, 2245, 2354 i 2529 oraz z 2019 r. poz. 271.

28.08.2019

niewypłacalność tego pracodawcy nastąpiła w okresie 12 miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy.

Art. 61. 1. Do orzeczeń sądów Zjednoczonego Królestwa oraz pochodzących

z tego państwa ugód i dokumentów urzędowych od dnia jego wystąpienia z Unii

Europejskiej nie stosuje się przepisów księgi czwartej części czwartej ustawy z dnia

17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360,

z późn. zm.16)).

2. Postępowania egzekucyjne prowadzone na podstawie orzeczeń, ugód lub

dokumentów urzędowych pochodzących ze Zjednoczonego Królestwa, stanowiących

tytuły wykonawcze, o których mowa w art. 115314 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.

– Kodeks postępowania cywilnego, organ egzekucyjny z urzędu zawiesza z dniem

wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej.

3. W sprawach, o których mowa w ust. 2, organ egzekucyjny wzywa

wierzyciela, aby w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wezwania złożył wniosek

o stwierdzenie wykonalności orzeczenia, ugody lub dokumentu urzędowego,

o których mowa w ust. 2, oraz przedłożył dokument potwierdzający ten fakt.

W przypadku bezskutecznego upływu terminu organ egzekucyjny umarza

postępowanie.

4. Organ egzekucyjny z urzędu podejmuje zawieszone postępowanie po

przedłożeniu przez wierzyciela odpisu prawomocnego postanowienia o nadaniu

klauzuli wykonalności orzeczeniu, ugodzie lub dokumentowi urzędowemu, o których

mowa w ust. 2.

5. Organ egzekucyjny z urzędu umarza postępowanie w razie prawomocnego

oddalenia wniosku wierzyciela o stwierdzenie wykonalności orzeczenia, ugody lub

dokumentu urzędowego, o których mowa w ust. 2. Postępowanie egzekucyjne umarza

się również po upływie 6 miesięcy od dnia złożenia przez wierzyciela dokumentu,

o którym mowa w ust. 3, chyba że postępowanie o stwierdzenie wykonalności nie

zostało jeszcze prawomocnie zakończone.

6. W postępowaniu o stwierdzenie wykonalności prowadzonym na skutek

wniosku, o którym mowa w ust. 3, nie stosuje się przepisu art. 1151 § 2 ustawy z dnia

17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego. We wniosku o stwierdzenie

16)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1467,

1499, 1544, 1629, 1637, 1693, 2385 i 2432 oraz z 2019 r. poz. 55 i 60.

28.08.2019

wykonalności orzeczenia, ugody lub dokumentu urzędowego, o których mowa

w ust. 2, wierzyciel jest obowiązany wskazać sygnaturę akt sprawy i organ, przed

którym toczy się postępowanie egzekucyjne.

7. Przepisy ust. 1–6 stosuje się odpowiednio do postępowań wykonawczych

toczących się na podstawie pochodzących ze Zjednoczonego Królestwa orzeczeń,

o których mowa w art. 115315 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks

postępowania cywilnego.

Art. 62. Minister właściwy do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej

w Unii Europejskiej ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, dzień wystąpienia Zjednoczonego

Królestwa z Unii Europejskiej bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2

zdanie drugie Traktatu o Unii Europejskiej.

Art. 63. Ustawa wchodzi w życie z dniem wystąpienia Zjednoczonego

Królestwa z Unii Europejskiej bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2

zdanie drugie Traktatu o Unii Europejskiej.

28.08.2019