Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2019 Pozycja 545
©Telksinoe s. 1/34
Opracowano na podstawie: t.j.
Dz. U. z 2019 r.
poz. 545, 1030, 1210, 2020.
U S T A W A
z dnia 20 maja 2016 r.
o efektywności energetycznej 1)
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa określa:
1) zasady opracowywania krajowego planu działań dotyczącego efektywności
energetycznej;
2) zadania jednostek sektora publicznego w zakresie efektywności
energetycznej;
3) zasady realizacji obowiązku uzyskania oszczędności energii;
4) zasady przeprowadzania audytu energetycznego przedsiębiorstwa.
Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) audyt efektywności energetycznej ? opracowanie zawierające analizę zużycia
energii oraz określające stan techniczny obiektu, urządzenia technicznego lub
instalacji, zawierające wykaz przedsięwzięć służących poprawie
efektywności energetycznej obiektu, urządzenia technicznego lub instalacji,
a także ocenę ich opłacalności ekonomicznej i możliwej do uzyskania
oszczędności energii;
2) ciepło ? ciepło w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. ?
Prawo energetyczne (Dz. U. z 2018 r. poz. 755, z późn. zm.2));
3) efektywność energetyczna ? stosunek uzyskanej wielkości efektu użytkowego
danego obiektu, urządzenia technicznego lub instalacji, w typowych
warunkach ich użytkowania lub eksploatacji, do ilości zużycia energii przez
1)
Niniejsza ustawa wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia
25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE
i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz. Urz. UE L
315 z 14.11.2012, str. 1, z późn. zm.).
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 650,
685, 771, 1000, 1356, 1629, 1637 i 2348 oraz z 2019 r. poz. 42 i 125.
06.11.2019
©Telksinoe s. 2/34
ten obiekt, urządzenie techniczne lub instalację, albo w wyniku wykonanej
usługi niezbędnej do uzyskania tego efektu;
4) efekt użytkowy ? efekt uzyskany w wyniku dostarczenia energii do danego
obiektu, urządzenia technicznego lub instalacji, w szczególności wykonanie
pracy mechanicznej, zapewnienie komfortu cieplnego lub oświetlenie;
5) energia ? energię pierwotną lub energię finalną;
6) energia pierwotna ? energię zawartą w pierwotnych nośnikach energii,
pozyskiwaną bezpośrednio ze środowiska, a w szczególności: w węglu
kamiennym energetycznym (łącznie z węglem odzyskanym z hałd), w węglu
kamiennym koksowym, w węglu brunatnym, w ropie naftowej (łącznie
z gazoliną), w gazie ziemnym wysokometanowym (łącznie z gazem
z odmetanowania kopalń węgla kamiennego), w gazie ziemnym
zaazotowanym, w torfie do celów opałowych, oraz energię: wody, wiatru,
słoneczną, geotermalną wykorzystywaną do wytwarzania energii
elektrycznej, ciepła lub chłodu, a także biomasę w rozumieniu ustawy z dnia
25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U.
z 2018 r. poz. 1344, 1356 i 1629);
7) energia finalna ? energię lub paliwa w rozumieniu art. 3 pkt 1 i 3 ustawy
z dnia 10 kwietnia 1997 r. ? Prawo energetyczne, zużywane przez odbiorcę
końcowego;
[8) jednostka sektora publicznego – podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 1 Nowe brzmienie
pkt 8 w art. 2
pkt 1?3a ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych wejdzie w życie z
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1986 i 2215 oraz z 2019 r. poz. 53);] dn. 1.01.2021 r.
(Dz. U. z 2019 r.
<8) jednostka sektora publicznego – podmiot, o którym mowa w art. 4 poz. 2020).
ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U.
poz. 2019);>
9) odbiorca końcowy ? odbiorcę końcowego w rozumieniu art. 3 pkt 13a ustawy
z dnia 10 kwietnia 1997 r. ? Prawo energetyczne;
10) oszczędność energii ? ilość energii stanowiącą różnicę między energią
potencjalnie zużytą przez obiekt, urządzenie techniczne lub instalację
w danym okresie, przed zrealizowaniem jednego lub kilku przedsięwzięć
służących poprawie efektywności energetycznej, a energią zużytą przez ten
obiekt, urządzenie techniczne lub instalację w takim samym okresie, po
06.11.2019
©Telksinoe s. 3/34
zrealizowaniu tych przedsięwzięć i po uwzględnieniu znormalizowanych
warunków zewnętrznych wpływających na zużycie energii;
11) przedsiębiorstwo energetyczne ? przedsiębiorstwo energetyczne
w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. ? Prawo
energetyczne;
12) przedsięwzięcie służące poprawie efektywności energetycznej ? działanie
polegające na wprowadzeniu zmian lub usprawnień w obiekcie, w urządzeniu
technicznym lub w instalacji, w wyniku których uzyskuje się oszczędność
energii;
13) tona oleju ekwiwalentnego ? równoważnik jednej tony ropy naftowej
o wartości opałowej równej 41 868 kJ/kg.
Art. 3. 1. Od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, zwanego dalej
„Prezesem URE”, służy odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – sądu
ochrony konkurencji i konsumentów, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
2. Postępowanie w sprawie odwołania od decyzji Prezesa URE toczy się
według przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. ? Kodeks postępowania
cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, z późn. zm.3)) o postępowaniu w sprawach
z zakresu regulacji energetyki.
3. Do postanowień wydanych przez Prezesa URE, na które przysługuje
zażalenie, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Zażalenie wnosi się
w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
Rozdział 2
Krajowy plan działań dotyczący efektywności energetycznej
Art. 4. 1. Minister właściwy do spraw energii co 3 lata opracowuje krajowy
plan działań dotyczący efektywności energetycznej, zwany dalej „krajowym
planem działań”, do dnia 31 stycznia roku, w którym jest obowiązek opracowania
tego planu.
2. Krajowy plan działań zawiera w szczególności:
1) opis planowanych programów zawierających działania w zakresie poprawy
efektywności energetycznej w poszczególnych sektorach gospodarki;
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1467,
1499, 1544, 1629, 1637, 1693, 2385 i 2432 oraz z 2019 r. poz. 55 i 60.
06.11.2019
©Telksinoe s. 4/34
2) określenie krajowego celu w zakresie efektywności energetycznej;
3) informacje o osiągniętej oszczędności energii, w tym w przesyłaniu lub
w dystrybucji, w dostarczaniu oraz w końcowym zużyciu energii;
4) strategię wspierania inwestycji w renowację budynków zawierającą:
a) wyniki dokonanego przeglądu budynków znajdujących się na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej,
b) określenie sposobów przebudowy lub remontu budynków, o których
mowa w lit. a,
c) dane szacunkowe o możliwej do uzyskania oszczędności energii
w wyniku przebudowy lub remontu budynków, o których mowa w lit. a.
3. Strategię, o której mowa w ust. 2 pkt 4, minister właściwy do spraw
budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz
mieszkalnictwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw energii, do dnia
31 grudnia roku poprzedzającego rok, w którym jest obowiązek opracowania
krajowego planu działań.
Art. 5. 1. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw energii,
przyjmuje, w drodze uchwały, krajowy plan działań.
2. Krajowy plan działań po jego przyjęciu przez Radę Ministrów jest
przekazywany Komisji Europejskiej, do dnia 30 kwietnia danego roku, w którym
jest obowiązek opracowania tego planu, przez ministra właściwego do spraw
energii.
Rozdział 3
Zadania jednostek sektora publicznego w zakresie efektywności
energetycznej
Art. 6. 1. Jednostka sektora publicznego realizuje swoje zadania, stosując co
najmniej jeden ze środków poprawy efektywności energetycznej, o których mowa
w ust. 2, zwanych dalej „środkami poprawy efektywności energetycznej”.
2. Środkami poprawy efektywności energetycznej są:
1) realizacja i finansowanie przedsięwzięcia służącego poprawie efektywności
energetycznej;
2) nabycie urządzenia, instalacji lub pojazdu, charakteryzujących się niskim
zużyciem energii oraz niskimi kosztami eksploatacji;
06.11.2019
©Telksinoe s. 5/34
3) wymiana eksploatowanego urządzenia, instalacji lub pojazdu na urządzenie,
instalację lub pojazd, o których mowa w pkt 2, lub ich modernizacja;
4) realizacja przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w rozumieniu ustawy
z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów
(Dz. U. z 2018 r. poz. 966 oraz z 2019 r. poz. 51);
5) wdrażanie systemu zarządzania środowiskowego, o którym mowa w art. 2
pkt 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)
nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału
organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS),
uchylającego rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje Komisji
2001/681/WE i 2006/193/WE (Dz. Urz. UE L 342 z 22.12.2009, str. 1,
z późn. zm.), potwierdzone uzyskaniem wpisu do rejestru EMAS, o którym
mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o krajowym systemie
ekozarządzania i audytu (EMAS) (Dz. U. poz. 1060);
6) realizacja gminnych programów niskoemisyjnych, o których mowa w ustawie
z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów.
3. Jednostka sektora publicznego informuje o stosowanych środkach poprawy
efektywności energetycznej na swojej stronie internetowej lub w inny sposób
zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości.
Art. 7. 1. Jednostka sektora publicznego może realizować i finansować
przedsięwzięcie lub przedsięwzięcia tego samego rodzaju służące poprawie
efektywności energetycznej na podstawie umowy o poprawę efektywności
energetycznej.
2. Umowa o poprawę efektywności energetycznej określa w szczególności:
1) możliwe do uzyskania oszczędności energii w wyniku realizacji
przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie
efektywności energetycznej z zastosowaniem środka poprawy efektywności
energetycznej;
2) sposób ustalania wynagrodzenia, którego wysokość jest uzależniona od
oszczędności energii uzyskanej w wyniku realizacji przedsięwzięć, o których
mowa w pkt 1.
06.11.2019
©Telksinoe s. 6/34
Art. 8. 1. Organy władzy publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia
2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077, z późn. zm.4)), których
obszar działania obejmuje terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej
„organami władzy publicznej”:
1) nabywają efektywne energetycznie produkty lub
2) zlecają usługi, których wykonanie związane jest ze zużyciem energii,
3) nabywają lub wynajmują efektywne energetycznie budynki lub ich części,
które spełniają co najmniej wymagania minimalne w zakresie oszczędności
energii i izolacyjności cieplnej określone w przepisach wydanych na
podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1202, 1276, 1496, 1669 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 51),
lub
4) w użytkowanych budynkach należących do Skarbu Państwa poddawanych
przebudowie zapewniają wypełnienie zaleceń, o których mowa w art. 10
pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o charakterystyce energetycznej
budynków (Dz. U. z 2018 r. poz. 1984), lub
5) realizują inne środki poprawy efektywności energetycznej w zakresie
charakterystyki energetycznej budynków.
2. Przepisów ust. 1 pkt 3–5 nie stosuje się do budynków:
1) podlegających ochronie na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lipca
2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2018 r.
poz. 2067 i 2245);
2) wykorzystywanych na potrzeby obronności państwa, z wyjątkiem:
a) kwater w rozumieniu ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r.
o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U.
z 2018 r. poz. 2356),
b) budynków przeznaczonych na cele biurowe i użytkowanych przez
jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub
przez niego nadzorowane.
[3. Przepisów ust. 1 nie stosuje się do zamówień na dostawy, usługi lub roboty
budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 62,
1000, 1366, 1669, 1693, 2245, 2354 i 2500 oraz z 2019 r. poz. 303 i 326.
06.11.2019
©Telksinoe s. 7/34
publicznych, jeżeli kwota wartości zamówienia jest niższa niż kwota określona
w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 tej ustawy.]
<3. Przepisów ust. 1 nie stosuje się do zamówień na dostawy, usługi lub Nowe brzmienie
ust. 3 w art. 8
roboty budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo wejdzie w życie z
zamówień publicznych, jeżeli kwota wartości zamówienia jest niższa niż progi dn. 1.01.2021 r.
(Dz. U. z 2019 r.
unijne, o których mowa w art. 3 ust. 1 tej ustawy.> poz. 2020).
4. Nabywane przez organy władzy publicznej produkty lub usługi, o których
mowa w ust. 1, muszą spełniać:
1) kryterium zaliczania do najwyższej klasy efektywności energetycznej, jaka
jest możliwa do osiągnięcia – w przypadku produktów związanych z energią,
określonych w aktach delegowanych w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia
14 września 2012 r. o etykietowaniu energetycznym produktów związanych
z energią (Dz. U. z 2016 r. poz. 1790 oraz z 2019 r. poz. 1030),
2) wymagania w zakresie poziomów referencyjnych efektywności energetycznej
określonych w aktach delegowanych, o których mowa w pkt 1 – w przypadku
gdy produkt nie jest objęty wymaganiami określonymi w pkt 1 i wchodzi
w zakres rozporządzeń Komisji UE w sprawie wykonania dyrektywy
Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE z dnia 21 października
2009 r. ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących eko-
projektu dla produktów związanych z energią (Dz. Urz. UE L
285 z 31.10.2009, str. 10, z późn. zm.),
3) wymogi efektywności energetycznej co najmniej odpowiadające
wymaganiom wymienionym w umowie między rządem Stanów
Zjednoczonych Ameryki a Unią Europejską w sprawie koordynacji
programów znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych
(Dz. Urz. UE L 63 z 06.03.2013, str. 7) ? w przypadku urządzeń biurowych
wymienionych w tej umowie,
4) kryterium posiadania najwyższej klasy efektywności paliwowej określonej
w załączniku nr 1 do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)
nr 1222/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie etykietowania opon pod
kątem efektywności paliwowej i innych zasadniczych parametrów (Dz. Urz.
UE L 342 z 22.12.2009, str. 46, z późn. zm.) ? w przypadku opon
06.11.2019
©Telksinoe s. 8/34
– jeżeli zostanie zachowana zgodność z kryteriami opłacalności i technicznej
przydatności oraz będzie to ekonomicznie uzasadnione.
5. Obowiązek spełnienia kryteriów, o których mowa w ust. 4 pkt 4, nie
zabrania nabywania przez organy władzy publicznej opon o najwyższej klasie
przyczepności na mokrej nawierzchni lub zewnętrznego hałasu toczenia, jeżeli jest
to uzasadnione względami bezpieczeństwa lub zdrowia publicznego.
6. Udzielając zamówienia publicznego, którego przedmiotem są usługi,
organy władzy publicznej zobowiązują wykonawcę tej usługi do stosowania
produktów spełniających wymagania określone w ust. 4, jeżeli na potrzeby
wykonania tej usługi nabyte zostały nowe produkty.
7. W wyniku podjętych działań, o których mowa w ust. 1 pkt 3–5,
oszczędność energii pierwotnej do dnia 31 grudnia 2020 r. powinna wynosić nie
mniej niż 2730 ton oleju ekwiwalentnego.
8. Organy władzy publicznej, do dnia 31 stycznia każdego roku, przekazują
ministrowi właściwemu do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa sprawozdania z podjętych działań, o których
mowa w ust. 1 pkt 3–5, w roku poprzednim, dotyczących budynków należących do
Skarbu Państwa i użytkowanych przez te organy.
9. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw
energii, do dnia 31 marca każdego roku, informacje wynikające ze sprawozdań,
o których mowa w ust. 8, o uzyskanych przez organy władzy publicznej
oszczędnościach energii pierwotnej w budynkach użytkowanych przez te organy
i należących do Skarbu Państwa.
10. Minister właściwy do spraw energii przekazuje Komisji Europejskiej
informacje, o których mowa w ust. 9, oraz sprawozdanie z postępu w dążeniu do
osiągnięcia krajowego celu w zakresie efektywności energetycznej wymienionego
w art. 4 ust. 2 pkt 2, do dnia 30 kwietnia każdego roku.
Art. 9. 1. Minister właściwy do spraw energii, minister właściwy do spraw
transportu oraz minister właściwy do spraw budownictwa, planowania
i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa:
1) organizują kampanie promujące stosowanie środków poprawy efektywności
energetycznej, w tym wprowadzanie innowacyjnych technologii;
06.11.2019
©Telksinoe s. 9/34
2) prowadzą działania informacyjno-edukacyjne o dostępnych środkach
poprawy efektywności energetycznej.
2. Minister właściwy do spraw energii, w ramach promowania środków
poprawy efektywności energetycznej, prowadzi działania informacyjno-
-edukacyjne o zużyciu energii przez produkty związane z energią w rozumieniu
ustawy z dnia 14 września 2012 r. o etykietowaniu energetycznym produktów
związanych z energią.
3. Minister właściwy do spraw energii:
1) monitoruje stosowanie środków poprawy efektywności energetycznej;
2) zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej
ministra właściwego do spraw energii:
a) informacje o instrumentach służących finansowaniu środków poprawy
efektywności energetycznej oraz sposobie ich pozyskiwania,
b) wytyczne dotyczące sposobu uwzględniania kryterium efektywności
energetycznej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego.
Rozdział 4
Zasady realizacji obowiązku uzyskania oszczędności energii
Art. 10. 1. Podmioty, o których mowa w ust. 2, zwane dalej „podmiotami
zobowiązanymi”, są obowiązane:
1) zrealizować przedsięwzięcie lub przedsięwzięcia służące poprawie
efektywności energetycznej u odbiorcy końcowego, w wyniku których
uzyskuje się oszczędności energii finalnej w wysokości określonej w art. 14
ust. 1, potwierdzone audytem efektywności energetycznej, o którym mowa
w art. 25, lub
2) uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi URE świadectwo
efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 20 ust. 1
– z zastrzeżeniem art. 11.
2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, realizują:
1) przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą
w zakresie wytwarzania lub obrotu energią elektryczną, ciepłem lub gazem
ziemnym i sprzedające energię elektryczną, ciepło lub gaz ziemny odbiorcom
końcowym przyłączonym do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
06.11.2019
©Telksinoe s. 10/34
2) odbiorca końcowy przyłączony do sieci na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej będący członkiem giełdy w rozumieniu ustawy z dnia
26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 312)
lub członkiem rynku organizowanego przez podmiot prowadzący na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, w odniesieniu do
transakcji zawieranych we własnym imieniu na giełdzie towarowej lub na
rynku organizowanym przez ten podmiot;
3) odbiorca końcowy przyłączony do sieci na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej będący członkiem giełdowej izby rozrachunkowej w rozumieniu
ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, w odniesieniu
do transakcji zawieranych przez niego poza giełdą towarową lub rynkiem,
o których mowa w pkt 2, będących przedmiotem rozliczeń prowadzonych
w ramach tej izby przez spółkę prowadzącą giełdową izbę rozrachunkową,
przez Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. lub przez spółkę,
której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. przekazał
wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48
ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
(Dz. U. z 2018 r. poz. 2286, 2243 i 2244);
4) odbiorca końcowy przyłączony do sieci na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej sprowadzający gaz ziemny w ramach nabycia
wewnątrzwspólnotowego lub importu w rozumieniu przepisów o podatku
akcyzowym, w odniesieniu do ilości tego gazu zużytego na własny użytek;
5) towarowy dom maklerski lub dom maklerski w rozumieniu ustawy z dnia
26 października 2000 r. o giełdach towarowych, w odniesieniu do transakcji
realizowanych na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez
podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek
regulowany, na zlecenie odbiorców końcowych przyłączonych do sieci na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
3. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy przedsiębiorstwa
energetycznego sprzedającego ciepło odbiorcom końcowym, jeżeli łączna wielkość
zamówionej mocy cieplnej przez tych odbiorców nie przekracza 5 MW w danym
roku kalendarzowym.
Art. 11. 1. Obowiązek, o którym mowa w art. 10 ust. 1, w zakresie:
06.11.2019
©Telksinoe s. 11/34
1) 30% tego obowiązku za 2016 r.,
2) 20% tego obowiązku za 2017 r.,
3) 10% tego obowiązku za 2018 r.
– podmiot zobowiązany może zrealizować, uiszczając opłatę zastępczą.
2. Podmiot zobowiązany może również zrealizować obowiązek, o którym
mowa w art. 10 ust. 1, za 2016 r., 2017 r. i 2018 r., uiszczając opłatę zastępczą
w zakresie wyższym niż wskazany w ust. 1, jeżeli wykaże, że w roku
kalendarzowym, którego dotyczy ten obowiązek, składał zlecenia kupna praw
majątkowych wynikających ze świadectw efektywności energetycznej
w transakcjach sesyjnych, lecz z powodu niewystarczającej liczby ofert sprzedaży
tych praw lub gdy oferowana cena tych praw była wyższa niż jednostkowa opłata
zastępcza, o której mowa w art. 12 ust. 2 i 3, nie nabył praw na sześciu sesjach
w ciągu roku kalendarzowego, którego dotyczy obowiązek, o którym mowa
w art. 10 ust. 1.
3. Podmiot zobowiązany może również zrealizować obowiązek, o którym
mowa w art. 10 ust. 1, za 2019 r. i za każdy kolejny rok, uiszczając opłatę
zastępczą, jeżeli w transakcjach sesyjnych w ciągu roku kalendarzowego, którego
dotyczy obowiązek, o którym mowa w art. 10 ust. 1, nie nabył praw majątkowych
wynikających ze świadectw efektywności energetycznej z uwagi na fakt, że cena
praw majątkowych wynikających z tych świadectw była wyższa niż wysokość
jednostkowej opłaty zastępczej, o której mowa w art. 12 ust. 2 i 3, lub z uwagi na
niewystarczającą liczbę ofert sprzedaży tych praw.
Art. 12. 1. Opłatę zastępczą oblicza się jako iloczyn jednostkowej opłaty
zastępczej, o której mowa w ust. 2 i 3, i oszczędności energii finalnej, wyrażonej
w tonach oleju ekwiwalentnego, wynikającej z wysokości obowiązku, o której
mowa w art. 14 ust. 1, realizowanego w danym roku opłatą zastępczą.
2. Jednostkowa opłata zastępcza wynosi:
1) 1000 zł za 2016 r.,
2) 1500 zł za 2017 r.
– za tonę oleju ekwiwalentnego.
3. Wysokość jednostkowej opłaty zastępczej za rok 2018 oraz za każdy
kolejny rok zwiększa się o 5% w stosunku do wysokości jednostkowej opłaty
zastępczej obowiązującej za rok poprzedni.
06.11.2019
©Telksinoe s. 12/34
4. Opłatę zastępczą uiszcza się na rachunek bankowy Narodowego Funduszu
Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, do dnia 30 czerwca roku
następującego po roku, którego dotyczy obowiązek, o którym mowa w art. 10
ust. 1. Wpływy z opłaty zastępczej stanowią przychód tego Funduszu.
5. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej przeznacza
środki w wysokości stanowiącej równowartość wpływów z opłaty zastępczej na
realizację przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej u
odbiorców końcowych.
6. Zarząd Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej
przekazuje ministrowi właściwemu do spraw energii sprawozdanie o wysokości
środków przeznaczonych na realizację przedsięwzięć służących poprawie
efektywności energetycznej u odbiorców końcowych oraz uzyskanej oszczędności
energii finalnej w wyniku realizacji takich przedsięwzięć, w podziale na rodzaje
przedsięwzięć wymienione w art. 19 ust. 1, do dnia 31 lipca każdego roku za
poprzedni rok kalendarzowy.
Art. 13. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesje na obrót
energią elektryczną lub gazem ziemnym, w terminie miesiąca od zakończenia roku
kalendarzowego, w którym zakupiło energię elektryczną lub gaz ziemny w wyniku
transakcji zawartej za pośrednictwem towarowego domu maklerskiego lub domu
maklerskiego na giełdzie towarowej, lub na rynku organizowanym przez podmiot
prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, jest
obowiązane przekazać towarowemu domowi maklerskiemu lub domowi
maklerskiemu deklarację o ilości energii elektrycznej lub gazu ziemnego
zakupionych w wyniku tej transakcji i zużytych na własny użytek oraz
przeznaczonych do dalszej odsprzedaży.
2. Deklaracja, o której mowa w ust. 1, stanowi podstawę wykonania przez
towarowy dom maklerski lub dom maklerski obowiązku, o którym mowa w art. 10
ust. 1.
3. Realizacja zlecenia nabycia energii elektrycznej lub gazu ziemnego na
giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, przez towarowy dom
maklerski lub dom maklerski może nastąpić po złożeniu przez składającego
zlecenie zabezpieczenia na pokrycie kosztów wykonania przez towarowy dom
06.11.2019
©Telksinoe s. 13/34
maklerski lub dom maklerski obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1,
w zakresie określonym w art. 10 ust. 2 pkt 2. Wysokość zabezpieczenia oraz
sposób jego złożenia określa umowa zawarta między towarowym domem
maklerskim lub domem maklerskim a składającym zlecenie.
Art. 14. 1. Podmioty zobowiązane są obowiązane uzyskać w każdym roku
oszczędność energii finalnej w wysokości 1,5%:
1) ilości energii elektrycznej, ciepła lub gazu ziemnego, wyrażonej w tonach
oleju ekwiwalentnego, sprzedanych w danym roku odbiorcom końcowym
przyłączonym do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
pomniejszonej o ilość energii zaoszczędzonej przez odbiorców końcowych,
o których mowa w art. 15 ust. 1, określonej w oświadczeniu wskazanym
w tym przepisie;
2) ilości energii elektrycznej lub gazu ziemnego, wyrażonej w tonach oleju
ekwiwalentnego, zakupionych w danym roku:
a) na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot
prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany
w transakcjach zawieranych we własnym imieniu przez odbiorców
końcowych, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 2,
b) poza giełdą towarową lub rynkiem organizowanym przez podmiot
prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany
lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A.
przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa
w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi, w transakcjach zawieranych we własnym imieniu przez
odbiorców końcowych, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 3,
c) przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski w rozumieniu ustawy
z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, w odniesieniu do
transakcji realizowanych na zlecenie odbiorców końcowych
przyłączonych do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3) ilości gazu ziemnego, wyrażonej w tonach oleju ekwiwalentnego,
sprowadzonego w danym roku na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub importu w rozumieniu
06.11.2019
©Telksinoe s. 14/34
przepisów o podatku akcyzowym i zużytego na własny użytek, inny niż cele
nieenergetyczne.
2. Ilość gazu ziemnego sprzedanego w danym roku odbiorcom końcowym
przyłączonym do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o której mowa
w ust. 1 pkt 1 i 2, pomniejsza się o ilość gazu ziemnego sprzedanego w danym
roku:
1) przedsiębiorstwom energetycznym w celu jego zużycia na potrzeby
wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła, z wyjątkiem gazu ziemnego
sprzedanego w danym roku przedsiębiorstwom energetycznym, o których
mowa w art. 10 ust. 3;
2) w celu jego zużycia na cele nieenergetyczne.
3. Oszczędność energii finalnej uzyskana średnio w ciągu roku w wyniku
realizacji przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących
poprawie efektywności energetycznej, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, jest
uwzględniana w poszczególnych latach realizacji obowiązku do wysokości, która
nie przekracza sumy obowiązku za poszczególne lata zrealizowanego przy
wykorzystaniu tego przedsięwzięcia lub tych przedsięwzięć.
Art. 15. 1. Odbiorca końcowy, który:
1) w roku poprzedzającym rok realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 10
ust. 1, zużył nie mniej niż 100 GWh energii elektrycznej i który wykonuje
działalność gospodarczą oznaczoną następującymi kodami Polskiej
Klasyfikacji Działalności (PKD): 0510, 0729, 0811, 0891, 0893, 0899, 1032,
1039, 1041, 1062, 1104, 1106, 1310, 1320, 1394, 1395, 1411, 1610, 1621,
1711, 1712, 1722, 1920, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2060, 2110,
2221, 2222, 2311, 2312, 2313, 2314, 2319, 2320, 2331, 2342, 2343, 2349,
2399, 2410, 2420, 2431, 2432, 2434, 2441, 2442, 2443, 2444, 2445, 2446,
2720, 3299, 2011, 2332, 2351, 2352, 2451, 2452, 2453, 2454, 2611, 2680,
3832 oraz
2) zakończył, nie wcześniej niż w dniu 1 stycznia 2014 r., przedsięwzięcie lub
przedsięwzięcia tego samego rodzaju służące poprawie efektywności
energetycznej, ograniczając zużycie energii elektrycznej, ciepła lub gazu
ziemnego, a w wyniku ich realizacji uzyskana została oszczędność energii
06.11.2019
©Telksinoe s. 15/34
finalnej w ilości nie mniejszej niż 10 ton oleju ekwiwalentnego średnio
w ciągu roku
– przedkłada przedsiębiorstwu energetycznemu sprzedającemu temu odbiorcy
energię elektryczną, ciepło lub gaz ziemny informację, o której mowa w ust. 2, oraz
oświadczenie następującej treści:
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.
? Kodeks karny oświadczam, że zrealizowane zostało przedsięwzięcie
lub przedsięwzięcia tego samego rodzaju służące poprawie efektywności
energetycznej i uzyskana została oszczędność energii finalnej, wyrażona
w tonach oleju ekwiwalentnego, potwierdzona w audycie efektywności
energetycznej w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2016 r.
o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 545)”; klauzula ta
zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie
fałszywych oświadczeń.
2. Informacja przedkładana przedsiębiorstwu energetycznemu, o którym
mowa w ust. 1, zawiera określenie:
1) przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie
efektywności energetycznej, o których mowa w ust. 1;
2) ilości energii finalnej, wyrażonej w tonach oleju ekwiwalentnego,
zaoszczędzonej średnio w ciągu roku w wyniku realizacji przedsięwzięcia lub
przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności
energetycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 2;
3) ilości energii finalnej, wyrażonej w tonach oleju ekwiwalentnego, niezbędnej
do wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1, obliczonego od
ilości energii elektrycznej ciepła lub gazu ziemnego zakupionych w danym
roku przez odbiorcę końcowego, o którym mowa w ust. 1.
3. Do oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, należy dołączyć audyt
efektywności energetycznej potwierdzający uzyskaną oszczędność energii finalnej.
4. Przedsiębiorstwo energetyczne, które otrzymało oświadczenie wraz
z audytem efektywności energetycznej, przekazuje Prezesowi URE oświadczenie
i audyt podczas wykonywania obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1.
06.11.2019
©Telksinoe s. 16/34
5. Odbiorca końcowy, o którym mowa w ust. 1, może w kolejnych latach
przedstawić przedsiębiorstwu energetycznemu sprzedającym temu odbiorcy
energię elektryczną, ciepło lub gaz ziemny oświadczenia zawierające dane
dotyczące tego samego przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju
służących poprawie efektywności energetycznej, jeżeli suma ilości energii finalnej,
o której mowa w ust. 2 pkt 3, określonej w poszczególnych oświadczeniach jest nie
większa niż ilość energii finalnej, o której mowa w ust. 2 pkt 2.
Art. 16. 1. Podmiot zobowiązany może rozliczyć wykonanie obowiązku,
o którym mowa w art. 10 ust. 1, w zakresie nierealizowanym opłatą zastępczą, do
dnia 30 czerwca trzeciego roku następującego po roku, którego dotyczy obowiązek,
chyba że złożył do Prezesa URE wniosek o łączne rozliczenie wykonania
obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1, za dwa lub trzy lata.
2. W przypadku łącznego rozliczenia wykonania obowiązku, o którym mowa
w art. 10 ust. 1, w zakresie nierealizowanym opłatą zastępczą, dokonuje się go do
dnia 30 czerwca roku następującego po ostatnim roku z dwuletniego lub
trzyletniego okresu realizacji tego obowiązku.
3. Do rozliczenia wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1
pkt 1, nie zalicza się przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju
służących poprawie efektywności energetycznej, dla których zostały wydane
świadectwa efektywności energetycznej, o których mowa w art. 20 ust. 1.
4. Rozliczając wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1,
podmiot zobowiązany przedkłada Prezesowi URE audyt efektywności
energetycznej, o którym mowa w art. 23, oraz oświadczenie następującej treści:
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.
? Kodeks karny oświadczam, że zrealizowane zostało przedsięwzięcie
lub przedsięwzięcia tego samego rodzaju służące poprawie efektywności
energetycznej i uzyskana została oszczędność energii finalnej, wyrażona
w tonach oleju ekwiwalentnego, potwierdzona w audycie efektywności
energetycznej w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2016 r.
o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 545).”; klauzula ta
zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie
fałszywych oświadczeń.
06.11.2019
©Telksinoe s. 17/34
5. Podmiot zobowiązany w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 2 i 3,
rozliczając wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1, przedkłada
Prezesowi URE oświadczenie następującej treści:
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.
? Kodeks karny oświadczam, że składałem zlecenia kupna praw
majątkowych wynikających ze świadectw efektywności energetycznej
w transakcjach sesyjnych, lecz z powodu niewystarczającej liczby ofert
sprzedaży tych praw/oferowanej ceny tych praw wyższej niż wysokość
jednostkowej opłaty zastępczej, o której mowa w art. 12 ust. 2 albo 3,
nie nabyłem tych praw w roku kalendarzowym, którego dotyczy
obowiązek, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja
2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 545).”;
klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za
składanie fałszywych oświadczeń.
Art. 17. 1. Podmiot zobowiązany oraz odbiorca końcowy, o którym mowa
w art. 15 ust. 1, przedstawiają Prezesowi URE, na jego żądanie, dokumenty lub
informacje niezbędne do oceny wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 10
ust. 1, oraz ogłoszenia informacji, o której mowa w ust. 2, z zachowaniem
przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie
chronionych.
2. Prezes URE ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji
Energetyki, zwanym dalej „BIP URE”, informacje o osiągniętej oszczędności
energii finalnej wynikającej z realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 10
ust. 1, przez podmioty zobowiązane, łącznie lub oddzielnie dla każdego z tych
podmiotów, do dnia 31 grudnia danego roku następującego po roku wykonania
obowiązku określonego w art. 10 ust. 1.
Art. 18. Oszczędność energii finalnej uzyskana w wyniku realizacji
obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1, do dnia 31 grudnia 2020 r. powinna
wynosić nie mniej niż 2645 tys. ton oleju ekwiwalentnego.
Art. 19. 1. Poprawie efektywności energetycznej służą następujące rodzaje
przedsięwzięć:
06.11.2019
©Telksinoe s. 18/34
1) izolacja instalacji przemysłowych;
2) przebudowa lub remont budynku wraz z instalacjami i urządzeniami
technicznymi;
3) modernizacja lub wymiana:
a) oświetlenia,
b) urządzeń i instalacji wykorzystywanych w procesach przemysłowych
lub w procesach energetycznych lub telekomunikacyjnych lub
informatycznych,
c) lokalnych sieci ciepłowniczych i lokalnych źródeł ciepła w rozumieniu
art. 2 pkt 6 i 7 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu
termomodernizacji i remontów,
d) modernizacja lub wymiana urządzeń przeznaczonych do użytku
domowego;
4) odzyskiwanie energii, w tym odzyskiwanie energii w procesach
przemysłowych;
5) ograniczenie strat:
a) związanych z poborem energii biernej,
b) sieciowych związanych z przesyłaniem lub dystrybucją energii
elektrycznej lub gazu ziemnego,
c) na transformacji,
d) w sieciach ciepłowniczych,
e) związanych z systemami zasilania urządzeń telekomunikacyjnych lub
informatycznych;
6) stosowanie, do ogrzewania lub chłodzenia obiektów, energii wytwarzanej
w instalacjach odnawialnego źródła energii, ciepła użytkowego
w wysokosprawnej kogeneracji w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia
1997 r. ? Prawo energetyczne lub ciepła odpadowego z instalacji
przemysłowych.
2. Minister właściwy do spraw energii ogłasza, w drodze obwieszczenia,
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,
szczegółowy wykaz przedsięwzięć służących poprawie efektywności
energetycznej.
06.11.2019
©Telksinoe s. 19/34
Art. 20. 1. Potwierdzeniem planowanej do zaoszczędzenia ilości energii
finalnej wynikającej z przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju
służących poprawie efektywności energetycznej, o których mowa w art. 19 ust. 1,
jest świadectwo efektywności energetycznej.
2. Świadectwo efektywności energetycznej nie przysługuje dla
przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie
efektywności energetycznej:
1) jeżeli na ich realizację przyznano:
a) premię termomodernizacyjną w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada
2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów,
b) pomoc inwestycyjną, w przypadku gdy przyznanie tego świadectwa
spowoduje przekroczenie dopuszczalnej wysokości pomocy publicznej
na to przedsięwzięcie lub te przedsięwzięcia, przyjmując, że wartość
praw majątkowych wynikających z tych świadectw stanowi iloczyn
kwoty 1500 zł za tonę oleju ekwiwalentnego oraz ilości energii finalnej,
o której mowa w ust. 4 pkt 2 lit. b;
2) jeżeli w wyniku ich realizacji uzyskuje się oszczędność energii w ilości
mniejszej niż 10 ton oleju ekwiwalentnego średnio w ciągu roku;
3) określonych w oświadczeniu, o którym mowa w art. 15 ust. 1;
4) zrealizowanych w celu wypełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 10
ust. 1 pkt 1.
2a. Przepisu ust. 2 pkt 1 nie stosuje się do przedsięwzięć niskoemisyjnych
realizowanych w ramach gminnych programów niskoemisyjnych, o których mowa
w ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów.
3. Świadectwo efektywności energetycznej wydaje Prezes URE na wniosek
podmiotu:
1) u którego będzie realizowane przedsięwzięcie lub przedsięwzięcia tego
samego rodzaju służące poprawie efektywności energetycznej, albo
2) upoważnionego przez podmiot, o którym mowa w pkt 1.
4. Wniosek o wydanie świadectwa efektywności energetycznej zawiera:
1) imię, nazwisko, numer PESEL – o ile został nadany, adres zamieszkania albo
nazwę, adres siedziby oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu,
o którym mowa w ust. 3 pkt 1 albo 2;
06.11.2019
©Telksinoe s. 20/34
2) określenie:
a) przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących
poprawie efektywności energetycznej oraz miejsca ich lokalizacji,
b) ilości energii finalnej, wyrażonej w tonach oleju ekwiwalentnego,
planowanej do zaoszczędzenia średnio w ciągu roku, w wyniku realizacji
przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących
poprawie efektywności energetycznej;
3) wskazanie okresu uzyskiwania oszczędności energii finalnej dla danego
przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie
efektywności energetycznej, wyrażonego w latach kalendarzowych;
4) oznaczenie terminu realizacji przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego
rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej.
5. Do wniosku o wydanie świadectwa efektywności energetycznej należy
dołączyć:
1) audyt efektywności energetycznej, z wyłączeniem audytu, o którym mowa
w art. 25 ust. 3;
2) oświadczenie następującej treści:
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.
? Kodeks karny oświadczam, że:
1) dane i informacje zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 20
ust. 4 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z
2019 r. poz. 545), są zgodne z prawdą;
2) nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, 3 i 4 ustawy
z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej.”; klauzula ta zastępuje
pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
oświadczeń.
6. W przypadku gdy wniosek o wydanie świadectwa efektywności
energetycznej nie zawiera danych lub dokumentów, o których mowa w ust. 4 lub
5, Prezes URE niezwłocznie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku
w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Nieuzupełnienie wniosku
w wyznaczonym terminie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.
06.11.2019
©Telksinoe s. 21/34
7. Wniosek o wydanie świadectwa efektywności energetycznej może być
złożony za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o których mowa
w ustawie z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U.
z 2019 r. poz. 123).
Art. 21. 1. Świadectwo efektywności energetycznej zawiera w szczególności:
1) numer świadectwa efektywności energetycznej;
2) imię i nazwisko lub nazwę, adres siedziby oraz numer identyfikacji
podatkowej (NIP) podmiotu, o którym mowa w art. 20 ust. 3 pkt 1 albo 2;
3) określenie wartości świadectwa efektywności energetycznej, wyrażonej
w tonach oleju ekwiwalentnego, równej ilości energii finalnej planowanej do
zaoszczędzenia średnio w ciągu roku, w wyniku realizacji przedsięwzięcia lub
przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności
energetycznej.
2. Wartość świadectwa efektywności energetycznej, o której mowa w ust. 1
pkt 3, dla przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących
poprawie efektywności energetycznej, w wyniku których planowane jest uzyskanie
oszczędności energii pierwotnej, ustala się z uwzględnieniem współczynników
sprawności procesów przetwarzania energii pierwotnej w energię finalną, o których
mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 29.
Art. 22. 1. Prezes URE wydaje świadectwo efektywności energetycznej,
w terminie 45 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie świadectwa efektywności
energetycznej. Do wydawania świadectw efektywności energetycznej stosuje się
odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. ? Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60) o wydawaniu
zaświadczeń.
2. Prezes URE zamieszcza w BIP URE informacje o wydanych świadectwach
efektywności energetycznej wraz z kartą audytu efektywności energetycznej,
o której mowa w art. 25 ust. 1 pkt 2, w terminie 7 dni od dnia ich wydania.
Art. 23. 1. Podmiot, któremu wydano świadectwo efektywności
energetycznej, sporządza audyt efektywności energetycznej potwierdzający
uzyskanie planowanej oszczędności energii finalnej z zakończonego
06.11.2019
©Telksinoe s. 22/34
przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie
efektywności energetycznej.
2. Nie sporządza się audytu efektywności energetycznej, o którym mowa
w ust. 1, dla przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących
poprawie efektywności energetycznej, których realizacja została zakończona, jeżeli
dla tego przedsięwzięcia lub tych przedsięwzięć zaplanowano osiągnięcie
oszczędności energii finalnej w ilości nieprzekraczającej równowartości 100 ton
oleju ekwiwalentnego średnio w ciągu roku.
Art. 24. 1. Podmiot, o którym mowa w art. 23 ust. 1, zawiadamia Prezesa
URE o zakończeniu realizacji przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego
rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej, w terminie 45 dni od dnia
zakończenia ich realizacji. Do zawiadomienia należy dołączyć:
1) audyt efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 23 ust. 1, jeżeli jest
wymagany;
2) oświadczenie następującej treści:
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.
? Kodeks karny oświadczam, że zakończono przedsięwzięcie lub
przedsięwzięcia tego samego rodzaju służące poprawie efektywności
energetycznej i uzyskano oszczędność energii finalnej w ilości
określonej w świadectwie efektywności energetycznej w rozumieniu
przepisów o efektywności energetycznej.”; klauzula ta zastępuje
pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
oświadczeń.
2. Prezes URE informuje podmiot, o którym mowa w art. 30 ust. 3,
o świadectwie efektywności energetycznej wydanym dla podmiotu wskazanego
w tym świadectwie, który zakończył realizację przedsięwzięcia lub przedsięwzięć
tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej, w terminie
30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1.
Art. 25. 1. Audyt efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 10
ust. 1 pkt 1, w art. 15 ust. 3, w art. 20 ust. 5 pkt 1 oraz w art. 23 ust. 1, zawiera
w szczególności:
06.11.2019
©Telksinoe s. 23/34
1) imię, nazwisko i adres zamieszkania albo nazwę i adres siedziby podmiotu:
a) u którego będzie realizowane przedsięwzięcie lub przedsięwzięcia tego
samego rodzaju służące poprawie efektywności energetycznej albo
b) który zakończył przedsięwzięcie lub przedsięwzięcia tego samego
rodzaju służące poprawie efektywności energetycznej;
2) kartę audytu efektywności energetycznej sporządzoną zgodnie ze wzorem
określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 29;
3) oznaczenie przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących
poprawie efektywności energetycznej oraz miejsca ich lokalizacji;
4) ocenę stanu technicznego obiektu, urządzenia technicznego lub instalacji;
5) analizę:
a) zużycia energii przez obiekt, urządzenie techniczne lub instalację oraz
b) planowanych do uzyskania oszczędności energii z niezakończonego
przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących
poprawie efektywności energetycznej albo
c) efektów uzyskanych z zakończonego przedsięwzięcia lub przedsięwzięć
tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej,
w tym w szczególności określenie osiągniętej oszczędności energii.
2. Audyt efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 20 ust. 5 pkt 1,
powinien zawierać także opis możliwych rodzajów i wariantów realizacji
przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie
efektywności energetycznej wraz z oceną opłacalności ekonomicznej tego
przedsięwzięcia lub tych przedsięwzięć i możliwej do uzyskania oszczędności
energii.
3. Audyt efektywności energetycznej dostarczania ciepła zawiera ocenę
efektywności energetycznej sieci ciepłowniczej oraz innego indywidualnego źródła
ciepła wytwarzającego i dostarczającego ciepło do obiektu budowlanego, ze
wskazaniem, który sposób dostarczania ciepła zapewnia większą efektywność
energetyczną. Do audytu tego nie stosuje się ust. 1 pkt 4 i 5.
4. Audyty efektywności energetycznej, o których mowa w art. 20 ust. 5 pkt 1
oraz w art. 23 ust. 1, nie mogą być sporządzane przez tę samą osobę dla tego
samego przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących
poprawie efektywności energetycznej.
06.11.2019
©Telksinoe s. 24/34
Art. 26. 1. Prezes URE dokonuje wyrywkowej weryfikacji:
1) audytu efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1,
art. 15 ust. 3, art. 20 ust. 5 pkt 1 lub art. 23 ust. 1;
2) zgodności oszczędności energii finalnej osiągniętej z przedsięwzięcia lub
przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności
energetycznej, których realizację zakończono, z ilością energii finalnej
określonej we wniosku o wydanie świadectwa efektywności energetycznej.
2. Prezes URE może zlecić dokonanie wyrywkowej weryfikacji, o której Zmiana w ust. 2
w art. 26 wejdzie
mowa w ust. 1, podmiotowi wyłonionemu zgodnie z przepisami [o zamówieniach w życie z dn.
publicznych] U. z 2019 r. poz.
publicznych>. 2020).
3. O negatywnej weryfikacji oszczędności energii finalnej Prezes URE
zawiadamia niezwłocznie podmiot, który realizuje obowiązek, o którym mowa
w art. 10 ust. 1 pkt 1, oraz podmiot, o którym mowa w art. 15 ust. 5, art. 20 ust. 3
lub art. 25 ust. 1 pkt 1.
Art. 27. Podmiot, który zawiadamiając Prezesa URE o zakończeniu realizacji
przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie
efektywności energetycznej, udzielił nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd
informacji o zakończeniu ich realizacji, a także w przypadku negatywnej
weryfikacji oszczędności energii, o której mowa w art. 26 ust. 3, nie może
występować z wnioskiem o wydanie świadectwa efektywności energetycznej przez
5 lat od dnia, w którym przedsięwzięcie to lub przedsięwzięcia te powinny być
zakończone.
Art. 28. 1. Podmiot, któremu wydano świadectwo efektywności
energetycznej o wartości odpowiadającej ilości energii finalnej większej niż ilość
energii zaoszczędzonej z przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju
służących poprawie efektywności energetycznej, których realizację zakończono,
stwierdzonej przez Prezesa URE na podstawie dokonanej weryfikacji oszczędności
energii finalnej, o której mowa w art. 26 ust. 1, jest obowiązany, w terminie
6 miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3,
przedstawić do umorzenia Prezesowi URE świadectwo efektywności energetycznej
o wartości określonej w ust. 2.
06.11.2019
©Telksinoe s. 25/34
2. Wartość świadectwa efektywności energetycznej, które jest obowiązany
przedstawić do umorzenia podmiot, o którym mowa w ust. 1, stanowi różnicę
między ilością energii finalnej wynikającą ze świadectwa efektywności
energetycznej przyznanego temu podmiotowi a ilością energii zaoszczędzonej,
o której mowa w ust. 1, wyrażoną w tonach oleju ekwiwalentnego.
3. Prezes URE niezwłocznie zawiadamia podmiot, o którym mowa w ust. 1,
o obowiązku przedstawienia do umorzenia świadectwa efektywności energetycznej
o wartości, o której mowa w ust. 2.
4. Do wykonywania obowiązku, o którym mowa w ust. 3, stosuje się
odpowiednio przepisy art. 30 i art. 31.
Art. 29. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze
rozporządzenia:
1) szczegółowy zakres i sposób sporządzania audytu efektywności
energetycznej,
2) wzór karty, o której mowa w art. 25 ust. 1 pkt 2,
3) szczegółowy sposób i tryb wyrywkowej weryfikacji audytu efektywności
energetycznej, o której mowa w art. 26 ust. 1,
4) dane i metody, które mogą być wykorzystywane przy określaniu i weryfikacji
uzyskanych oszczędności energii,
5) sposób sporządzania oceny efektywności energetycznej dostarczania ciepła,
o której mowa w art. 25 ust. 3,
6) współczynniki sprawności procesów przetwarzania energii pierwotnej
w energię finalną,
7) sposób przeliczania jednostek energii na porównywalne jednostki
– biorąc pod uwagę aktualny stan wiedzy technicznej w zakresie efektywności
energetycznej, zapewnienie zharmonizowanych zasad pomiarów oraz sprawnej
i prawidłowej weryfikacji oszczędności energii.
Art. 30. 1. Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności
energetycznej są towarem giełdowym w rozumieniu ustawy z dnia 26 października
2000 r. o giełdach towarowych. Prawa te są zbywalne.
2. Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności energetycznej
powstają z chwilą zapisania świadectwa efektywności energetycznej po raz
06.11.2019
©Telksinoe s. 26/34
pierwszy na koncie w rejestrze świadectw efektywności energetycznej, na
podstawie informacji, o której mowa w art. 24 ust. 2, i przysługują podmiotowi
będącemu posiadaczem tego konta.
3. Przeniesienie praw majątkowych wynikających ze świadectwa
efektywności energetycznej następuje z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu
w rejestrze świadectw efektywności energetycznej prowadzonym przez podmiot
prowadzący:
1) giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r.
o giełdach towarowych lub
2) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany w rozumieniu
ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
– organizujący obrót prawami majątkowymi wynikającymi ze świadectw
efektywności energetycznej.
4. Podmiot, o którym mowa w ust. 3, jest obowiązany prowadzić rejestr
świadectw efektywności energetycznej w sposób zapewniający:
1) identyfikację:
a) podmiotów, którym przysługują prawa majątkowe wynikające ze
świadectw efektywności energetycznej,
b) przysługujących praw majątkowych wynikających ze świadectw
efektywności energetycznej;
2) zgodność ilości energii finalnej objętej świadectwami efektywności
energetycznej wpisanymi do rejestru świadectw efektywności energetycznej
z ilością energii finalnej odpowiadającą prawom majątkowym wynikającym
z tych świadectw.
5. Wpis do rejestru świadectw efektywności energetycznej oraz dokonane
zmiany wpisu w tym rejestrze podlegają opłacie w wysokości odzwierciedlającej
koszty prowadzenia rejestru.
Art. 31. 1. Podmiot zobowiązany lub inny podmiot, któremu przysługują
prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności energetycznej, składa
do podmiotu, o którym mowa w art. 30 ust. 3, wniosek o wydanie dokumentu
stwierdzającego prawa majątkowe wynikające z tego świadectwa.
2. Podmiot, o którym mowa w art. 30 ust. 3, jest obowiązany wydać
dokument stwierdzający prawa majątkowe wynikające ze świadectwa
06.11.2019
©Telksinoe s. 27/34
efektywności energetycznej, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, o którym
mowa w ust. 1.
Art. 32. 1. Prezes URE, na wniosek podmiotu zobowiązanego, któremu
przysługują prawa majątkowe wynikające ze świadectw efektywności
energetycznej, w drodze decyzji, umarza te świadectwa w całości albo w części.
2. Towarowy dom maklerski lub dom maklerski, wykonując obowiązek,
o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, w odniesieniu do transakcji realizowanych
na zlecenie odbiorców końcowych, może złożyć wniosek do Prezesa URE o
umorzenie świadectw efektywności energetycznej należących do innego podmiotu,
któremu przysługują wynikające z tych świadectw prawa majątkowe, o ile dołączy
pisemną zgodę tego podmiotu na zaliczenie tych świadectw do wypełnienia
obowiązku przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski.
3. Świadectwo efektywności energetycznej umorzone do dnia 30 czerwca
danego roku kalendarzowego jest uwzględniane przy rozliczeniu wykonania
obowiązku określonego w art. 10 ust. 1 pkt 2 za poprzedni rok kalendarzowy, z
zastrzeżeniem art. 16 ust. 1 i 2.
4. Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności energetycznej
wygasają z chwilą umorzenia tego świadectwa.
5. Podmiot zobowiązany wraz z wnioskiem o umorzenie świadectwa
efektywności energetycznej przedkłada Prezesowi URE dokument, o którym mowa
w art. 31 ust. 2.
6. Prezes URE przekazuje informacje o umorzonych świadectwach
efektywności energetycznej podmiotowi, o którym mowa w art. 30 ust. 3.
Art. 33. Prezes URE może przeprowadzić kontrolę zgodności ze stanem
faktycznym oświadczenia, o którym mowa w art. 20 ust. 5 pkt 2, w zakresie,
o którym mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 lit. b.
Art. 34. 1. Czynności kontrolne wykonują pracownicy Urzędu Regulacji
Energetyki, zwani dalej „przeprowadzającymi kontrolę”, na podstawie pisemnego
upoważnienia Prezesa URE.
2. Przeprowadzający kontrolę są uprawnieni do żądania ustnych lub
pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub danych zawartych na innych
06.11.2019
©Telksinoe s. 28/34
nośnikach informacji, mających związek z przedmiotem kontroli, oraz
udostępnienia ich.
Art. 35. 1. Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół zawierający
ocenę zgodności ze stanem faktycznym oświadczenia, o którym mowa w art. 20
ust. 5 pkt 2, w zakresie, o którym mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 lit. b. Termin do
złożenia zastrzeżeń do protokołu nie może być krótszy niż 7 dni od dnia jego
doręczenia kontrolowanemu.
2. W przypadku odmowy podpisania protokołu przez kontrolowanego
przeprowadzający kontrolę zamieszczają o tym adnotację w protokole.
3. W przypadku stwierdzenia w wyniku kontroli niezgodności ze stanem
faktycznym złożonego oświadczenia, o którym mowa w art. 20 ust. 5 pkt 2,
w zakresie, o którym mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 lit. b, Prezes URE, w terminie
30 dni od dnia zakończenia kontroli, wydaje postanowienie o odmowie wydania
świadectwa efektywności energetycznej, na które przysługuje zażalenie.
Rozdział 5
Zasady przeprowadzania audytu energetycznego przedsiębiorstwa
Art. 36. 1. Przedsiębiorca w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. –
Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646, 1479, 1629, 1633 i 2212), z wyjątkiem
mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy w rozumieniu tej
ustawy, przeprowadza co 4 lata audyt energetyczny przedsiębiorstwa lub zleca jego
przeprowadzenie.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do przedsiębiorcy posiadającego:
1) system zarządzania energią określony w Polskiej Normie dotyczącej
systemów zarządzania energią, wymagań i zaleceń użytkowania lub
2) system zarządzania środowiskowego, o którym mowa w art. 2
pkt 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)
nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału
organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS),
uchylającego rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje Komisji
2001/681/WE i 2006/193/WE
? jeżeli w ramach tych systemów przeprowadzono audyt energetyczny
przedsiębiorstwa.
06.11.2019
©Telksinoe s. 29/34
3. Audyt energetyczny przedsiębiorstwa przeprowadza:
1) podmiot niezależny od audytowanego przedsiębiorcy, posiadający wiedzę
oraz doświadczenie zawodowe w przeprowadzaniu tego rodzaju audytu;
2) ekspert audytowanego przedsiębiorcy, jeżeli nie jest on bezpośrednio
zaangażowany w audytowaną działalność tego przedsiębiorcy.
Art. 37. 1. Audyt energetyczny przedsiębiorstwa jest procedurą mającą na
celu przeprowadzenie szczegółowych i potwierdzonych obliczeń dotyczących
proponowanych przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej
oraz dostarczenie informacji o potencjalnych oszczędnościach energii.
2. Audyt energetyczny przedsiębiorstwa:
1) należy przeprowadzać na podstawie aktualnych, reprezentatywnych,
mierzonych i możliwych do zidentyfikowania danych dotyczących zużycia
energii oraz, w przypadku energii elektrycznej, zapotrzebowania na moc;
2) zawiera szczegółowy przegląd zużycia energii w budynkach lub zespołach
budynków, w instalacjach przemysłowych oraz w transporcie,
odpowiadających łącznie za co najmniej 90% całkowitego zużycia energii
przez to przedsiębiorstwo;
3) powinien opierać się, o ile to możliwe, na analizie kosztowej cyklu życia
budynku lub zespołu budynków oraz instalacji przemysłowych, a nie na
okresie zwrotu nakładów, tak aby uwzględnić oszczędności energii
w dłuższym okresie, wartości rezydualne inwestycji długoterminowych oraz
stopy dyskonta.
3. Przedsiębiorca przechowuje, do celów kontrolnych, dane dotyczące audytu
energetycznego przedsiębiorstwa, przez 5 lat.
Art. 38. 1. Przedsiębiorca:
1) o którym mowa w art. 36 ust. 1, zawiadamia Prezesa URE
o przeprowadzonym audycie energetycznym przedsiębiorstwa,
2) o którym mowa w art. 36 ust. 2, zawiadamia Prezesa URE
o przeprowadzonym audycie energetycznym przedsiębiorstwa w ramach
systemu, o którym mowa w art. 36 ust. 2
06.11.2019
©Telksinoe s. 30/34
– w terminie 30 dni od dnia jego przeprowadzenia; do zawiadomienia należy
dołączyć informację o możliwych do uzyskania oszczędnościach energii
wynikających z przeprowadzonego audytu energetycznego przedsiębiorstwa.
2. Prezes URE przekazuje ministrowi właściwemu do spraw energii
informacje o:
1) liczbie przeprowadzonych audytów energetycznych przedsiębiorstwa,
2) liczbie przedsiębiorców:
a) którzy przeprowadzili audyt energetyczny przedsiębiorstwa,
b) o których mowa w art. 36 ust. 2,
3) możliwych do uzyskania oszczędnościach energii, wynikających
z przeprowadzonych audytów energetycznych przedsiębiorstwa
– z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych lub innych
informacji prawnie chronionych, do dnia 31 stycznia roku następującego po roku,
w którym przedsiębiorca, o którym mowa w art. 36 ust. 1, przesłał informację,
o której mowa w ust. 1.
Rozdział 6
Kary pieniężne
Art. 39. 1. Karze pieniężnej podlega ten, kto:
1) nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1;
2) nie uiszcza opłaty zastępczej w przypadku, o którym mowa w art. 11;
3) nie przedkłada towarowemu domowi maklerskiemu lub domowi
maklerskiemu deklaracji, o której mowa w art. 13 ust. 1, lub przedkłada ją
niezgodną ze stanem faktycznym;
4) nie przedstawia, w wyznaczonym terminie, dokumentów lub informacji,
o których mowa w art. 17 ust. 1, albo przedstawiając je, udziela
nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji;
5) zawiadamiając Prezesa URE o zakończeniu przedsięwzięcia lub
przedsięwzięć tego samego rodzaju, udziela nieprawdziwych lub
wprowadzających w błąd informacji;
6) nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 28 ust. 1;
7) nie przeprowadza audytu energetycznego przedsiębiorstwa.
06.11.2019
©Telksinoe s. 31/34
2. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza Prezes URE, w drodze
decyzji.
Art. 40. 1. Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach, o których
mowa w art. 39 ust. 1:
1) pkt 1?5, nie może być wyższa niż 10% przychodu ukaranego
przedsiębiorstwa energetycznego lub odbiorcy końcowego, lub towarowego
domu maklerskiego, lub domu maklerskiego, o których mowa w art. 10 ust. 2,
osiągniętego w poprzednim roku podatkowym;
2) pkt 6, nie może być wyższa niż 3 000 000 zł;
3) pkt 7, nie może być wyższa niż 5% przychodu ukaranego przedsiębiorcy,
osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.
2. Ustalając wysokość kar pieniężnych, o których mowa w art. 39 ust. 1,
Prezes URE uwzględnia zakres naruszeń, powtarzalność naruszeń oraz możliwości
finansowe ukaranego podmiotu.
Art. 41. Prezes URE może odstąpić od wymierzenia kary pieniężnej, o której
mowa w art. 39 ust. 1, jeżeli zakres naruszeń jest znikomy, a podmiot zaprzestał
naruszania prawa lub zrealizował obowiązek, zanim Prezes URE powziął o tym
wiadomość.
Art. 42. 1. Karę pieniężną, o której mowa w art. 39 ust. 1, uiszcza się
w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja Prezesa URE o wymierzeniu kary
pieniężnej stała się prawomocna.
2. Wpływy z tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa i są
wnoszone na rachunek właściwego urzędu skarbowego.
3. Do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800,
z późn. zm.5)). Kara pieniężna podlega ściągnięciu w trybie przepisów o
postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 650,
723, 771, 1000, 1039, 1075, 1499, 1540, 1544, 1629, 1693, 2126, 2193, 2244 i 2354 oraz z 2019
r. poz. 60.
06.11.2019
©Telksinoe s. 32/34
Rozdział 7
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 43–48. (pominięte)6)
Rozdział 8
Przepisy przejściowe
Art. 49. Krajowy plan działań minister właściwy do spraw energii po raz
pierwszy przekazuje Komisji Europejskiej, do dnia 30 kwietnia 2017 r.
Art. 50. Sprawozdanie, o którym mowa w art. 12 ust. 6, Zarząd Narodowego
Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej po raz pierwszy przekaże
ministrowi właściwemu do spraw energii do dnia 31 lipca 2017 r.
Art. 51. 1. Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 36 ust. 1, po raz pierwszy
przeprowadzi audyt energetyczny przedsiębiorstwa w terminie 12 miesięcy od dnia
wejścia w życie ustawy.
2. Audyt energetyczny przedsiębiorstwa przeprowadzony przed dniem
wejścia w życie ustawy, ale nie wcześniej niż przed dniem 5 grudnia 2012 r.,
i spełniający wymagania, o których mowa w art. 37 ust. 1 i 2, uznaje się za audyt
energetyczny w rozumieniu art. 36 ust. 1. O przeprowadzeniu takiego audytu
przedsiębiorstwo zawiadamia Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w terminie
30 dni od dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 52. Właściciel lub zarządca lokali wyposaży je, o ile będzie to
technicznie wykonalne i opłacalne, w ciepłomierze lub wodomierze ciepłej wody
użytkowej, o których mowa w art. 45a ust. 7 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 43, do
dnia 31 grudnia 2016 r.
Art. 53. 1. Do wykonania i rozliczenia wykonania obowiązku, o którym
mowa w art. 12 ust. 1 i art. 23 ust. 3 ustawy uchylanej w art. 59, za okres przed
dniem wejścia w życie ustawy, oraz w zakresie kar pieniężnych za niedopełnienie
tego obowiązku stosuje się przepisy dotychczasowe.
6)
Zamieszczone w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego
2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o efektywności energetycznej (Dz. U.
poz. 545).
06.11.2019
©Telksinoe s. 33/34
2. Wskaźnik, o którym mowa w art. 3 ustawy z dnia 29 grudnia 2015 r.
o zmianie ustawy o efektywności energetycznej, stosuje się do obliczenia ilości
energii pierwotnej odpowiadającej wartości świadectwa efektywności
energetycznej, które są obowiązane uzyskać i przedstawić do umorzenia podmioty,
o których mowa w art. 12 ust. 2 ustawy uchylanej w art. 59, do dnia wejścia
w życie ustawy.
Art. 54. 1. Opłaty zastępcze, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy
uchylanej w art. 59, uiszczane na rachunek bankowy Narodowego Funduszu
Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej po dniu wejścia w życie ustawy
stanowią przychód tego Funduszu i są uwzględniane przy ustalaniu wysokości
zobowiązania określonego w art. 401c ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. –
Prawo ochrony środowiska.
2. Kary pieniężne wymierzane na podstawie art. 35 ustawy uchylanej
w art. 59 płatne po dniu wejścia w życie ustawy uiszcza się na rachunek bankowy
właściwego urzędu skarbowego. Wpływy z tych kar stanowią dochód budżetu
państwa.
Art. 55. 1. Do dnia 30 czerwca 2021 r. świadectwa efektywności
energetycznej wydane na podstawie ustawy uchylanej w art. 59 uwzględnia się
w realizacji obowiązku określonego w art. 10 ust. 1.
2. Przy rozliczeniu wykonania obowiązku określonego w art. 10 ust. 1
przyjmuje się, że wartość świadectw efektywności energetycznej, o których mowa
w ust. 1, wyrażona w tonach oleju ekwiwalentnego, odpowiada wartości świadectw
efektywności energetycznej, o których mowa w art. 20.
Art. 56. Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia
w życie ustawy dotyczących świadectw efektywności energetycznej oraz
przetargów stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 57. 1. Przedsięwzięcie lub przedsięwzięcia służące poprawie
efektywności energetycznej zakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, ale
nie wcześniej niż przed dniem 1 stycznia 2014 r., dla których nie wydano
świadectw efektywności energetycznej w rozumieniu ustawy uchylanej w art. 59
oraz świadectw efektywności energetycznej, o których mowa w ust. 2, do dnia
06.11.2019
©Telksinoe s. 34/34
30 czerwca 2019 r. zalicza się na poczet realizacji obowiązku określonego w art. 10
ust. 1.
2. Dla przedsięwzięcia lub przedsięwzięć służących poprawie efektywności
energetycznej, zakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, ale nie
wcześniej niż przed dniem 1 stycznia 2014 r., dla których nie wydano świadectw
efektywności energetycznej w rozumieniu ustawy uchylanej w art. 59, Prezes
Urzędu Regulacji Energetyki wydaje świadectwa efektywności energetycznej, na
wniosek podmiotu, u którego zostało zrealizowane to przedsięwzięcie lub te
przedsięwzięcia, albo podmiotu upoważnionego przez ten podmiot, złożony
w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Do wniosku o wydanie
świadectw efektywności energetycznej należy dołączyć audyt efektywności
energetycznej, o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 5 lit. c.
3. Świadectwa efektywności energetycznej, o których mowa w ust. 2, Prezes
Urzędu Regulacji Energetyki umarza w całości lub części, na wniosek podmiotu
zobowiązanego, do dnia 30 czerwca danego roku kalendarzowego; świadectwa te
uwzględnia się przy rozliczeniu wykonania obowiązku określonego w art. 10
ust. 1 za rok kalendarzowy, w którym zostało ono wydane.
4. Przepisy art. 20–23 stosuje się odpowiednio do wydawania świadectw,
o których mowa w ust. 2.
Art. 58. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie
art. 28 ust. 6 ustawy uchylanej w art. 59 zachowują moc do dnia wejścia w życie
przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 29, nie dłużej jednak niż
12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 46 ust. 1,
3 i 5 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne zachowują moc do
dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych, nie dłużej jednak niż
18 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
Rozdział 9
Przepisy końcowe
Art. 59. Traci moc ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o efektywności
energetycznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2167 i 2359 oraz z 2016 r. poz. 266).
Art. 60. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2016 r.
06.11.2019