Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/152

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2019 r.

poz. 537, 577, 730, 1590,

Dz. U. z 2020 r.

poz. 278.

U S T A W A

z dnia 5 grudnia 1996 r.

o zawodach lekarza i lekarza dentysty 1)

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa zasady i warunki wykonywania zawodów lekarza

i lekarza dentysty.

Art. 2. 1. Wykonywanie zawodu lekarza polega na udzielaniu przez osobę

posiadającą wymagane kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami,

świadczeń zdrowotnych, w szczególności: badaniu stanu zdrowia, rozpoznawaniu

chorób i zapobieganiu im, leczeniu i rehabilitacji chorych, udzielaniu porad

lekarskich, a także wydawaniu opinii i orzeczeń lekarskich.

2. Wykonywanie zawodu lekarza dentysty polega na udzielaniu przez osobę

posiadającą wymagane kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami,

świadczeń określonych w ust. 1, w zakresie chorób zębów, jamy ustnej, części

twarzowej czaszki oraz okolic przyległych.

2a. (uchylony)

3. Za wykonywanie zawodu lekarza uważa się także prowadzenie przez

lekarza prac badawczych w dziedzinie nauk medycznych lub promocji zdrowia,

nauczanie zawodu lekarza, kierowanie podmiotem leczniczym, o którym mowa

w art. 4 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U.

z 2018 r. poz. 2190 i 2219) lub zatrudnienie w podmiotach zobowiązanych do

finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 2005/36/WE

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji

zawodowych (Dz. Urz. UE L 255 z 30.09.2005, str. 22, z późn. zm.).

05.03.2020

©Telksinoe s. 2/152

finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1510, z późn. zm.2))

lub urzędach te podmioty obsługujących, w ramach którego wykonuje się

czynności związane z przygotowywaniem, organizowaniem lub nadzorem nad

udzielaniem świadczeń opieki zdrowotnej.

4. Lekarz, lekarz dentysta może wykonywać czynności, o których mowa

w ust. 1 i 2, także za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów

łączności.

Art. 3. 1. Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o lekarzu bez bliższego

określenia, rozumie się przez to również lekarza dentystę.

1a. Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o recepcie, należy przez to

rozumieć receptę w postaci elektronicznej albo w postaci papierowej.

2. Ilekroć w ustawie jest mowa o państwie członkowskim Unii Europejskiej,

należy przez to rozumieć również państwo członkowskie Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym oraz Konfederację Szwajcarską.

3. Ilekroć w ustawie jest mowa o obywatelach państw członkowskich Unii

Europejskiej, rozumie się przez to także:

1) członków ich rodzin w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 lipca 2006 r.

o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe

z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej

i członków ich rodzin (Dz. U. z 2019 r. poz. 293);

2) obywateli państw trzecich posiadających zezwolenie na pobyt rezydenta

długoterminowego Unii Europejskiej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia

12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2018 r. poz. 2094 i 2399);

3) cudzoziemców posiadających status uchodźcy lub objętych ochroną

uzupełniającą;

4) cudzoziemców, którzy przybywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

lub przebywają na tym terytorium w celu połączenia się z rodziną i są

członkami rodziny cudzoziemca zamieszkującego na terytorium

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1515,

1532, 1544, 1552, 1669, 1925, 2192 i 2429 oraz z 2019 r. poz. 60 i 303.

05.03.2020

©Telksinoe s. 3/152

Rzeczypospolitej Polskiej w związku z nadaniem mu statusu uchodźcy lub

udzieleniem mu ochrony uzupełniającej;

5) obywateli państw trzecich, którzy ubiegają się o przyjęcie na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej w celu podjęcia pracy w zawodzie wymagającym

wysokich kwalifikacji, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 grudnia

2013 r. o cudzoziemcach;

6) obywateli państw trzecich, którzy zostali przyjęci na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej w celach innych niż wykonywanie pracy zgodnie

z prawem Unii Europejskiej lub prawem krajowym i mają prawo do

wykonywania pracy oraz posiadają dokument pobytowy wydany zgodnie

z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1030/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r.

ustanawiającym jednolity wzór dokumentów pobytowych dla obywateli

państw trzecich (Dz. Urz. UE L 157 z 15.06.2002, str. 1, z późn. zm.), oraz

obywateli państw trzecich, którzy zostali przyjęci na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej w celu wykonywania pracy zgodnie z prawem Unii

Europejskiej lub prawem krajowym;

7) obywateli państw trzecich posiadających zezwolenie na pobyt czasowy

udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 151 ust. 1,

art. 151b ust. 1, art. 157a ust. 1 lub art. 157g ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia

2013 r. o cudzoziemcach;

8) obywateli państw trzecich posiadających wizę krajową w celu odbycia

studiów pierwszego stopnia, studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów

magisterskich albo kształcenia się w szkole doktorskiej, z adnotacją

„student”, wizę krajową w celu prowadzenia badań naukowych lub prac

rozwojowych, wizę krajową w celu odbycia stażu lub wizę krajową w celu

udziału w programie wolontariatu europejskiego;

9) obywateli państw trzecich przebywających na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej w związku z korzystaniem z mobilności krótkoterminowej naukowca

na warunkach określonych w art. 156b ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r.

o cudzoziemcach;

05.03.2020

©Telksinoe s. 4/152

10) obywateli państw trzecich przebywających na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej w związku z korzystaniem z mobilności studenta na warunkach

określonych w art. 149b ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r.

o cudzoziemcach.

4. Ilekroć w ustawie jest mowa o elektronicznej karcie szkolenia

specjalizacyjnego, zwanej dalej „EKS”, rozumie się przez to elektroniczne

odwzorowanie karty szkolenia specjalizacyjnego, której wzór określają przepisy

wydane na podstawie art. 16x ust. 1 pkt 10 i ust. 2–4, stanowiące potwierdzenie

realizacji programu specjalizacji i jego ukończenia.

5. Konto w Systemie Monitorowania Kształcenia Pracowników Medycznych,

o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie

informacji w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2017 r. poz. 1845, z późn. zm.3)), zwanym

dalej „SMK”, zakłada w celu dokonywania czynności w tym systemie:

1) lekarz albo lekarz dentysta;

2) kierownik specjalizacji.

6. Warunkiem dokonywania przez osoby określone w ust. 5 czynności za

pomocą SMK jest uwierzytelnienie osoby, która konto założyła, i weryfikacja

uprawnień tej osoby.

7. Uwierzytelnienia, o którym mowa w ust. 6, dokonuje się na podstawie

wniosku o nadanie uprawnień, przez:

1) podpisanie kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym

albo podpisem osobistym lub

2) potwierdzenie przez właściwą okręgową izbę lekarską lub Naczelną Izbę

Lekarską tożsamości osoby, która konto założyła.

8. Weryfikacji uprawnień, o których mowa w ust. 6, dokonuje w stosunku do:

1) lekarza albo lekarza dentysty, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, właściwa

miejscowo okręgowa izba lekarska, a jeżeli nie jest możliwe ustalenie

właściwej okręgowej izby lekarskiej – Naczelna Izba Lekarska;

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 697,

1515, 1544, 2219 i 2429 oraz z 2019 r. poz. 60.

05.03.2020

©Telksinoe s. 5/152

2) kierownika specjalizacji – właściwa jednostka uprawniona do prowadzenia

szkolenia specjalizacyjnego.

Art. 4. Lekarz ma obowiązek wykonywać zawód, zgodnie ze wskazaniami

aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi mu metodami i środkami zapobiegania,

rozpoznawania i leczenia chorób, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz

z należytą starannością.

Art. 4a. Dane zamieszczane w SMK, na podstawie niniejszej ustawy, mogą

zostać udostępnione:

1) lekarzowi – w zakresie śledzenia przebiegu własnego kształcenia;

2) uczelniom – w zakresie zadań określonych niniejszą ustawą oraz monitoringu

karier zawodowych absolwentów, o którym mowa w ustawie z dnia 20 lipca

2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668, 2024

i 2245 oraz z 2019 r. poz. 276);

3) konsultantom krajowym i konsultantom wojewódzkim – w zakresie, w jakim

biorą udział w kształceniu lekarzy, w szczególności w zakresie zadań

określonych niniejszą ustawą oraz ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o

konsultantach w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2017 r. poz. 890 oraz z 2018 r.

poz. 1669);

4) Centrum Egzaminów Medycznych – w zakresie zadań określonych niniejszą

ustawą, w szczególności organizowania i przeprowadzania egzaminów

państwowych oraz innych egzaminów z zakresu kształcenia lekarzy;

5) Centrum Medycznemu Kształcenia Podyplomowego – w zakresie zadań

określonych niniejszą ustawą, w szczególności udzielania akredytacji

jednostkom organizacyjnym, koordynacji organizacji kursów szkoleniowych

oraz kontroli i monitorowania realizacji szkolenia specjalizacyjnego;

6) wojewodom – w zakresie zadań określonych niniejszą ustawą,

w szczególności w zakresie procesu szkolenia specjalizacyjnego lekarzy;

7) Ministrowi Obrony Narodowej – w zakresie zadań określonych niniejszą

ustawą oraz ustawą z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy

zawodowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 330), w szczególności w zakresie procesu

szkolenia specjalizacyjnego lekarzy będących żołnierzami w czynnej służbie

05.03.2020

©Telksinoe s. 6/152

wojskowej, a także pełniących służbę lub zatrudnionych w podmiotach

leczniczych utworzonych i nadzorowanych przez Ministra Obrony

Narodowej;

8) ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych – w zakresie zadań

określonych niniejszą ustawą, w szczególności w zakresie procesu szkolenia

specjalizacyjnego lekarzy pełniących służbę lub zatrudnionych w podmiotach

leczniczych, utworzonych przez ministra właściwego do spraw

wewnętrznych;

9) podmiotom, o których mowa w art. 19 ust. 1, w zakresie zadań określonych

niniejszą ustawą;

10) okręgowym radom lekarskim oraz Naczelnej Radzie Lekarskiej – w zakresie

zadań określonych niniejszą ustawą oraz ustawą z dnia 2 grudnia 2009 r.

o izbach lekarskich (Dz. U. z 2018 r. poz. 168 i 1669).

Rozdział 2

Prawo wykonywania zawodu lekarza

Art. 5. 1. Okręgowa rada lekarska przyznaje, z zastrzeżeniem ust. 2–6 oraz

art. 5a–5c, prawo wykonywania zawodu lekarza albo prawo wykonywania zawodu

lekarza dentysty osobie, która:

1) jest obywatelem polskim lub obywatelem innego niż Rzeczpospolita Polska

państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

2) posiada:

a) dyplom lekarza wydany przez polską szkołę wyższą potwierdzający

ukończenie co najmniej sześcioletnich studiów na kierunku lekarskim,

obejmujących co najmniej 5500 godzin dydaktycznych zajęć

teoretycznych i praktycznych, w tym dwusemestralne praktyczne

nauczanie w dziedzinach klinicznych na 6. roku studiów, lub dyplom

lekarza dentysty wydany przez polską szkołę wyższą potwierdzający

ukończenie co najmniej pięcioletnich studiów na kierunku

lekarsko-dentystycznym, obejmujących co najmniej dwusemestralne

praktyczne nauczanie na 5. roku studiów, lub

05.03.2020

©Telksinoe s. 7/152

b) dyplom lekarza wydany przez polską szkołę wyższą potwierdzający

ukończenie studiów na kierunku lekarskim rozpoczętych przed dniem

1 października 2012 r. lub dyplom lekarza dentysty wydany przez polską

szkołę wyższą potwierdzający ukończenie studiów na kierunku

lekarsko-dentystycznym rozpoczętych przed dniem 1 października

2012 r., lub

c) dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza lub lekarza

dentysty, spełniające minimalne wymogi kształcenia określone

w przepisach prawa Unii Europejskiej, wydany przez inne niż

Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej,

wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 6b, i towarzyszące mu

odpowiednie świadectwo wymienione w wykazie, o którym mowa

w art. 6b, lub

d) dyplom lekarza lub lekarza dentysty wydany przez inne państwo niż

państwo członkowskie Unii Europejskiej, pod warunkiem że dyplom

został uznany w Rzeczypospolitej Polskiej za równorzędny zgodnie

z odrębnymi przepisami oraz że spełnia minimalne wymogi kształcenia

określone w przepisach prawa Unii Europejskiej;

3) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

4) posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu lekarza lub

lekarza dentysty;

5) wykazuje nienaganną postawę etyczną.

2. Osobie spełniającej warunki określone w ust. 1 okręgowa rada lekarska

przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza albo prawo wykonywania zawodu

lekarza dentysty, jeżeli włada językiem polskim w mowie i w piśmie w zakresie

niezbędnym do wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty określonym

w przepisach wydanych na podstawie art. 7a pkt 1.

3. Osobie, która spełnia warunki określone w ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a, b albo

d, a także pkt 3–5 oraz ust. 2, okręgowa rada lekarska przyznaje prawo

wykonywania zawodu lekarza albo prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty,

jeżeli odbyła staż podyplomowy lub uzyskała uznanie stażu podyplomowego

05.03.2020

©Telksinoe s. 8/152

odbytego poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny ze stażem

podyplomowym odbytym w Rzeczypospolitej Polskiej.

4. Osobie, która spełnia warunki określone w ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a, b albo

d, a także pkt 3–5 oraz ust. 2, okręgowa rada lekarska przyznaje prawo

wykonywania zawodu lekarza albo prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty,

jeżeli złożyła z wynikiem pozytywnym Lekarski Egzamin Końcowy lub

Lekarsko-Dentystyczny Egzamin Końcowy w języku polskim lub w języku,

w jakim są prowadzone w polskich uczelniach medycznych studia na kierunku

lekarskim lub lekarsko-dentystycznym, jeżeli ukończyła studia w tym języku.

5. Za równoważne ze złożeniem z wynikiem pozytywnym egzaminu,

o którym mowa w ust. 4, uznaje się złożenie z wynikiem pozytywnym Lekarskiego

Egzaminu Państwowego lub Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Państwowego

albo egzaminu kończącego staż podyplomowy lekarza lub egzaminu końcowego

kończącego staż podyplomowy lekarza dentysty.

6. Wymóg, o którym mowa w ust. 3 i 4, dotyczy także osoby, która spełnia

warunki określone w ust. 1 pkt 1 i 3–5 oraz ust. 2 i posiada dokument

potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza lub lekarza dentysty, o którym mowa

w ust. 1 pkt 2 lit. c, ale nie posiada towarzyszącego mu świadectwa, wymienionego

w wykazie, o którym mowa w art. 6b.

7. W celu odbycia stażu podyplomowego okręgowa rada lekarska przyznaje

prawo wykonywania zawodu lekarza albo prawo wykonywania zawodu lekarza

dentysty na czas odbywania tego stażu.

8. (uchylony)

9. Praktyczne nauczanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, jest odbywane

1) uczelniach prowadzących kształcenie na kierunkach lekarskim i lekarsko-

-dentystycznym w symulowanych warunkach klinicznych;

2) podmiotach leczniczych, które zawarły w tym zakresie umowy z uczelniami,

o których mowa w pkt 1.

10. Podmioty lecznicze, o których mowa w ust. 9 pkt 2:

05.03.2020

©Telksinoe s. 9/152

1) udzielają świadczeń zdrowotnych umożliwiających realizację ramowego

programu zajęć praktycznych;

2) zatrudniają lekarzy lub lekarzy dentystów posiadających kwalifikacje

zawodowe odpowiadające rodzajowi zajęć teoretycznych i praktycznych

określonych w ramowym programie zajęć praktycznych;

3) posiadają bazę diagnostyczno-terapeutyczną umożliwiającą realizację

ramowego programu zajęć praktycznych.

11. Osoba odbywająca praktyczne nauczanie prowadzi dziennik praktyk.

12. Osoba odbywająca praktyczne nauczanie wykonuje czynności wynikające

z ramowego programu zajęć praktycznych pod bezpośrednim nadzorem opiekuna.

13. Opiekunem może być lekarz lub lekarz dentysta będący nauczycielem

akademickim albo inny lekarz lub lekarz dentysta posiadający co najmniej 3-letni

staż zawodowy albo specjalizację w odpowiedniej dziedzinie medycyny właściwej

dla danej części programu zajęć praktycznych.

14. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

ramowy program zajęć praktycznych oraz sposób ich odbywania, dokumentowania

i zaliczania, w tym zakres danych, które powinny być zawarte w dzienniku praktyk,

uwzględniając konieczność zapewnienia wiedzy i umiejętności niezbędnych do

samodzielnego wykonywania zawodu lekarza.

Art. 5a. Osobie, która spełnia warunki określone w art. 5 ust. 1 pkt 1 i 3–5

oraz ust. 2, okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza,

jeżeli:

1) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza, świadczący

o rozpoczęciu kształcenia przed dniem:

a) 20 grudnia 1976 r. w Królestwie Belgii, Królestwie Danii, Republice

Francuskiej, Królestwie Niderlandów, Republice Irlandii, Wielkim

Księstwie Luksemburga, Republice Federalnej Niemiec, Republice

Włoskiej lub Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii

Północnej,

b) 1 stycznia 1981 r. w Republice Greckiej,

c) 1 stycznia 1986 r. w Królestwie Hiszpanii lub Republice Portugalii,

05.03.2020

©Telksinoe s. 10/152

d) 3 października 1990 r. w byłej Niemieckiej Republice Demokratycznej,

pod warunkiem że dokument uprawnia do wykonywania zawodu lekarza

na terytorium Republiki Federalnej Niemiec na tych samych warunkach

jak dokument potwierdzający tego rodzaju kwalifikacje przyznany przez

odpowiednie władze Republiki Federalnej Niemiec,

e) 1 stycznia 1994 r. w Republice Austrii, Republice Finlandii, Królestwie

Szwecji, Republice Islandii lub Królestwie Norwegii,

f) 1 maja 1995 r. w Księstwie Liechtensteinu,

g) 1 czerwca 2002 r. w Konfederacji Szwajcarskiej,

h) 1 maja 2004 r. w Republice Czeskiej, Republice Słowackiej, Republice

Słowenii, Republice Litewskiej, Republice Łotewskiej, Republice

Estońskiej, Republice Węgierskiej, Republice Malty lub Republice

Cypryjskiej,

i) 1 stycznia 2007 r. w Republice Bułgarii lub Rumunii,

j) 1 lipca 2013 r. w Republice Chorwacji

– oraz zaświadczenie wydane przez właściwe organy państwa

członkowskiego Unii Europejskiej potwierdzające, że faktycznie i zgodnie

z prawem wykonywała zawód lekarza przez co najmniej trzy kolejne lata

w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia,

albo

2) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza, świadczący

o rozpoczęciu kształcenia przed dniem:

a) 20 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Estońskiej,

b) 21 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Łotewskiej,

c) 11 marca 1990 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Litewskiej,

d) 25 czerwca 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki Słowenii,

da) 8 października 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki

Chorwacji,

05.03.2020

©Telksinoe s. 11/152

e) 1 stycznia 1993 r. w byłej Czechosłowacji w przypadku Republiki

Czeskiej lub Republiki Słowackiej

– oraz zaświadczenie wydane przez właściwe organy odpowiednio: Republiki

Estońskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Słowenii,

Republiki Chorwacji, Republiki Czeskiej lub Republiki Słowackiej

potwierdzające, że dokument ten ma na terytorium tych państw taką samą

moc, jak dokumenty wymienione w odniesieniu do tych państw w wykazie,

o którym mowa w art. 6b, oraz że faktycznie i zgodnie z prawem wykonywała

zawód lekarza przez co najmniej trzy kolejne lata w okresie pięciu lat

bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia, albo

3) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza wydany

przez inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii

Europejskiej, inny niż dokumenty wymienione w wykazie, o którym mowa

w art. 6b, oraz zaświadczenie wydane przez właściwe organy państwa

członkowskiego Unii Europejskiej potwierdzające, że posiadany przez nią

dokument potwierdzający formalne kwalifikacje został uzyskany w wyniku

ukończenia kształcenia spełniającego minimalne wymogi określone

w przepisach Unii Europejskiej i jest w tym państwie uznawany za

odpowiadający dokumentom potwierdzającym kwalifikacje wymienionym

w wykazie, o którym mowa w art. 6b.

Art. 5b. 1. Osobie, która spełnia warunki określone w art. 5 ust. 1 pkt 1 i 3–5

oraz ust. 2, okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza

dentysty, jeżeli:

1) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza dentysty,

świadczący o rozpoczęciu kształcenia przed dniem:

a) 28 stycznia 1980 r. w Królestwie Belgii, Królestwie Danii, Królestwie

Niderlandów, Republice Francuskiej, Republice Irlandii, Wielkim

Księstwie Luksemburga, Republice Federalnej Niemiec lub

Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej,

b) 1 stycznia 1981 r. w Republice Greckiej,

c) 1 stycznia 1986 r. w Republice Portugalii,

05.03.2020

©Telksinoe s. 12/152

d) 3 października 1990 r. w byłej Niemieckiej Republice Demokratycznej,

pod warunkiem że dokument uprawnia do wykonywania zawodu lekarza

dentysty na terytorium Republiki Federalnej Niemiec na tych samych

warunkach jak dokument potwierdzający tego rodzaju kwalifikacje

przyznany przez właściwe organy Republiki Federalnej Niemiec,

e) 1 stycznia 1994 r. w Królestwie Szwecji, Republice Finlandii, Republice

Islandii lub Królestwie Norwegii,

f) 1 maja 1995 r. w Księstwie Liechtensteinu,

g) 1 czerwca 2002 r. w Konfederacji Szwajcarskiej,

h) 1 maja 2004 r. w Republice Słowenii, Republice Litewskiej, Republice

Łotewskiej, Republice Estońskiej, Republice Węgierskiej, Republice

Malty lub Republice Cypryjskiej,

i) 1 stycznia 2007 r. w Republice Bułgarii,

j) 1 lipca 2013 r. w Republice Chorwacji

– oraz zaświadczenie wydane przez właściwe organy państwa

członkowskiego Unii Europejskiej potwierdzające, że faktycznie i zgodnie

z prawem wykonywała zawód lekarza dentysty przez co najmniej trzy kolejne

lata w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie

zaświadczenia, albo

2) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza dentysty,

świadczący o rozpoczęciu kształcenia przed dniem:

a) 20 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Estońskiej,

b) 21 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Łotewskiej,

c) 11 marca 1990 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Litewskiej,

d) 25 czerwca 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki Słowenii,

e) 8 października 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki

Chorwacji

05.03.2020

©Telksinoe s. 13/152

– oraz zaświadczenie wydane przez właściwe organy odpowiednio: Republiki

Estońskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Słowenii

lub Republiki Chorwacji potwierdzające, że dokument ten ma na terytorium

tych państw taką samą moc, jak dokumenty wymienione w odniesieniu do

tych państw w wykazie, o którym mowa w art. 6b, oraz że faktycznie

i zgodnie z prawem wykonywała zawód lekarza dentysty przez co najmniej

trzy kolejne lata w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie

zaświadczenia, albo

3) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza dentysty,

świadczący o rozpoczęciu kształcenia medycznego przed dniem:

a) 28 stycznia 1980 r. w Republice Włoskiej,

b) 1 stycznia 1986 r. w Królestwie Hiszpanii,

c) 1 stycznia 1994 r. w Republice Austrii,

d) 1 października 2003 r. w Rumunii,

e) 1 maja 2004 r. w Republice Czeskiej, Republice Słowackiej lub byłej

Czechosłowacji

– oraz zaświadczenie wydane przez właściwe organy odpowiednio: Republiki

Włoskiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Austrii, Rumunii, Republiki

Czeskiej lub Republiki Słowackiej potwierdzające, że faktycznie i zgodnie z

prawem wykonywała zawód lekarza dentysty na terytorium tych państw przez

co najmniej trzy kolejne lata w okresie pięciu lat bezpośrednio

poprzedzających wydanie zaświadczenia oraz że jest uprawniona do

wykonywania zawodu lekarza dentysty na takich samych warunkach jak

posiadacze dokumentów wymienionych w wykazie, o którym mowa

w art. 6b, albo

4) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza wydany

w Republice Włoskiej, świadczący o rozpoczęciu kształcenia w okresie

między dniem 28 stycznia 1980 r. a dniem 31 grudnia 1984 r., oraz

zaświadczenie wydane przez właściwe organy Republiki Włoskiej

potwierdzające, że:

05.03.2020

©Telksinoe s. 14/152

a) zdała test umiejętności przed odpowiednimi włoskimi władzami, w celu

ustalenia, że posiadana przez nią wiedza i umiejętności odpowiadają

kwalifikacjom potwierdzonym w dokumentach wymienionych

w odniesieniu do Republiki Włoskiej w wykazie, o którym mowa

w art. 6b, z wyłączeniem osób, które ukończyły co najmniej trzyletnie

studia, co do których właściwe organy Republiki Włoskiej potwierdziły,

że są one równoważne z kształceniem, o którym mowa w przepisach

prawa Unii Europejskiej,

b) faktycznie i zgodnie z prawem wykonywała zawód lekarza dentysty na

terytorium Republiki Włoskiej przez co najmniej trzy kolejne lata

w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie

zaświadczenia,

c) jest uprawniona do wykonywania zawodu lekarza dentysty na takich

samych warunkach jak posiadacze dokumentów wymienionych

w odniesieniu do Włoch w wykazie, o którym mowa w art. 6b, albo

4a) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza wydany

w Królestwie Hiszpanii, świadczący o rozpoczęciu kształcenia w okresie

między dniem 1 stycznia 1986 r. a dniem 31 grudnia 1997 r., oraz

zaświadczenie wydane przez właściwe organy Królestwa Hiszpanii

potwierdzające, że:

a) ukończyła co najmniej trzyletnie studia, uznawane przez właściwe

organy Królestwa Hiszpanii za równoważne z kształceniem, o którym

mowa w przepisach prawa Unii Europejskiej,

b) faktycznie i zgodnie z prawem wykonywała zawód lekarza dentysty na

terytorium Królestwa Hiszpanii przez co najmniej trzy kolejne lata

w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie

zaświadczenia,

c) jest uprawniona do wykonywania zawodu lekarza dentysty na takich

samych warunkach jak posiadacze dokumentów wymienionych

w odniesieniu do Królestwa Hiszpanii w wykazie, o którym mowa

w art. 6b, albo

05.03.2020

©Telksinoe s. 15/152

5) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza dentysty

wydany przez inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii

Europejskiej, inny niż dokumenty wymienione w wykazie, o którym mowa

w art. 6b, oraz zaświadczenie wydane przez właściwe organy państwa

członkowskiego Unii Europejskiej potwierdzające, że posiadany przez nią

dokument potwierdzający formalne kwalifikacje został uzyskany w wyniku

ukończenia kształcenia spełniającego minimalne wymogi określone

w przepisach Unii Europejskiej i jest w tym państwie uznawany za

odpowiadający dokumentom potwierdzającym kwalifikacje wymienionym

w wykazie, o którym mowa w art. 6b.

2. Osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 3, które ukończyły co najmniej

trzyletnie studia, co do których właściwe organy w danym państwie członkowskim

Unii Europejskiej potwierdziły, że są one równoważne z kształceniem określonym

w przepisach prawa Unii Europejskiej są zwolnione z obowiązku przedstawienia

zaświadczenia wydanego przez właściwe organy odpowiednio: Republiki

Włoskiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Austrii, Rumunii, Republiki Czeskiej lub

Republiki Słowackiej potwierdzające, że faktycznie i zgodnie z prawem

wykonywały zawód lekarza dentysty na terytorium tych państw przez co najmniej

trzy kolejne lata w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie

zaświadczenia.

3. Wymogi określone w ust. 1 pkt 4 lit. a–c dotyczą również osób, które

rozpoczęły studia po dniu 31 grudnia 1984 r., o ile trzyletni okres studiów

rozpoczął się przed dniem 31 grudnia 1994 r.

Art. 5c. 1. Osobie, która spełnia warunki określone w art. 5 ust. 1 pkt 1 i 3–5

oraz ust. 2 i:

1) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza lub lekarza

dentysty, o którym mowa w art. 5a pkt 1 i 2, art. 5b ust. 1 pkt 1–4, lecz nie

może przedstawić zaświadczenia wydanego przez właściwe organy państwa

członkowskiego Unii Europejskiej potwierdzającego faktyczne i zgodne

z prawem wykonywanie zawodu lekarza lub lekarza dentysty na terytorium

05.03.2020

©Telksinoe s. 16/152

tego państwa członkowskiego przez co najmniej trzy kolejne lata w okresie

pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia, albo

2) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza lub lekarza

dentysty wydany przez inne państwo niż państwo członkowskie Unii

Europejskiej i może przedstawić zaświadczenie, że posiada trzyletnie

doświadczenie zawodowe w zawodzie lekarza lub lekarza dentysty, uzyskane

na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, które uznało to

potwierdzenie kwalifikacji zawodowych zgodnie z wewnętrznymi przepisami

tego państwa oraz potwierdziło uzyskane doświadczenie zawodowe

– okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza lub

prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty, jeżeli minister właściwy do spraw

zdrowia uznał kwalifikacje tej osoby do wykonywania zawodu lekarza lub lekarza

dentysty w wyniku postępowania określonego w odrębnych przepisach o zasadach

uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii

Europejskiej, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. W przypadkach określonych w ust. 1 uprawnienie do wyboru stażu

adaptacyjnego albo testu umiejętności w rozumieniu przepisów o zasadach

uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii

Europejskiej może zostać wyłączone.

Art. 5d. (uchylony)

Art. 5e. (uchylony)

Art. 5f. Lekarzowi, który został skierowany do odbycia stażu adaptacyjnego

albo przystąpienia do testu umiejętności, o których mowa w art. 5c ust. 2,

okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu na czas określony

niezbędny do odbycia tego stażu albo przystąpienia do tego testu.

Art. 6. 1. W celu uzyskania prawa wykonywania zawodu, o którym mowa

w art. 5 ust. 1, lekarz lub lekarz dentysta przedstawia okręgowej radzie lekarskiej,

na obszarze której zamierza wykonywać zawód, odpowiednie dokumenty

potwierdzające spełnienie wymagań:

05.03.2020

©Telksinoe s. 17/152

1) określonych w art. 5 ust. 1 i2 oraz stwierdzających odbycie stażu

podyplomowego albo uzyskanie decyzji wydanej na podstawie art. 15 ust. 8

albo 9 i złożenie Lekarskiego Egzaminu Końcowego lub

Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Końcowego z wynikiem pozytywnym –

w przypadku osób, o których mowa w art. 5 ust. 3, 4 i 6, albo

2) określonych w art. 5 ust. 1 i 2 – w przypadku osób, o których mowa

w art. 5 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. c, albo

3) określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 i pkt 3–5 oraz w ust. 2 i w art. 5a pkt 1 albo

pkt 2 albo pkt 3 – w przypadku osób, o których mowa w art. 5a, albo

4) określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 i pkt 3–5 oraz w ust. 2 i w art. 5b ust. 1 pkt 1

albo pkt 2 albo pkt 3 albo pkt 4 albo pkt 4a albo pkt 5 – w przypadku osób,

o których mowa w art. 5b, albo

5) określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 i pkt 3–5 oraz w ust. 2 i w art. 5c ust. 1 –

w przypadku osób, o których mowa w art. 5c.

2. Za wystarczające w zakresie spełnienia wymagania:

1) o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 – uznaje się złożenie oświadczenia

następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia oświadczam, że posiadam pełną zdolność do

czynności prawnych”. Oświadczenie powinno również zawierać nazwisko

i imię lekarza lub lekarza dentysty, oznaczenie miejsca i datę złożenia

oświadczenia oraz podpis lekarza lub lekarza dentysty;

2) o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5 – uznaje się złożenie oświadczenia

następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia oświadczam, że nie byłem karany za umyślne

przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe oraz że nie toczy się

przeciwko mnie postępowanie karne w sprawie o umyślnie popełnione

przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, oraz że nie zachodzą okoliczności,

które zgodnie z Kodeksem Etyki Lekarskiej oraz innymi przepisami prawa,

w rozumieniu wymogu określonego w art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia

5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, mogłyby mieć

wpływ na wykonywanie zawodu lekarza lub lekarza dentysty na terytorium

05.03.2020

©Telksinoe s. 18/152

Rzeczypospolitej Polskiej”. Oświadczenie powinno również zawierać

nazwisko i imię lekarza, oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia oraz

podpis lekarza.

3) (uchylony)

2a. Potwierdzeniem spełnienia wymogu, o którym mowa w art. 5 ust. 2, jest

złożenie z pozytywnym wynikiem egzaminu z języka polskiego, o którym mowa

w art. 7 ust. 3. Wymóg złożenia egzaminu z języka polskiego nie dotyczy osoby,

która ukończyła studia medyczne w języku polskim, a także osoby, która posiada

obywatelstwo polskie albo obywatelstwo państwa członkowskiego Unii

Europejskiej i przedstawi dokument potwierdzający znajomość języka polskiego,

wymieniony w wykazie, o którym mowa w ust. 2b.

2b. Minister właściwy do spraw zdrowia ogłosi, w drodze obwieszczenia,

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz

dokumentów potwierdzających znajomość języka polskiego.

3. W przypadku lekarza lub lekarza dentysty obywatela państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, okręgowa rada lekarska, w zakresie spełnienia

wymagania, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, uznaje za wystarczające

przedstawienie dokumentów wydanych przez właściwe organy państwa

członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska,

potwierdzających, że są spełnione wymogi dotyczące postawy etycznej lekarza

oraz że nie jest karany, oraz nie zawieszono mu bądź nie pozbawiono go prawa

wykonywania zawodu z powodu poważnego przewinienia zawodowego lub

przestępstwa. Jeżeli właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej

innego niż Rzeczpospolita Polska nie wydają takich dokumentów, stosuje się

przepis ust. 2 pkt 2.

4. Dokumentem potwierdzającym spełnienie wymagania określonego

w art. 5 ust. 1 pkt 4 jest orzeczenie o stanie zdrowia pozwalającym na

wykonywanie zawodu lekarza lub lekarza dentysty w zakresie określonym w art. 2,

wydane przez lekarza upoważnionego na podstawie przepisów o przeprowadzaniu

badań lekarskich pracowników w zakresie profilaktycznej opieki zdrowotnej nad

05.03.2020

©Telksinoe s. 19/152

pracownikami oraz orzeczeń wydawanych dla celów przewidzianych w Kodeksie

pracy.

5. W przypadku obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej, za

wystarczające w zakresie spełnienia wymagania określonego

w art. 5 ust. 1 pkt 4 uznaje się dokumenty odnoszące się do stanu zdrowia

fizycznego lub psychicznego wymagane do wykonywania zawodu lekarza lub

lekarza dentysty w danym państwie członkowskim Unii Europejskiej.

W przypadku gdy dokumenty tego rodzaju nie są wydawane przez to państwo,

z którego lekarz lub lekarz dentysta przybywa, za wystarczające uznaje się

odpowiednie świadectwo wydane przez organy właściwe tego państwa.

6. W celu uzyskania prawa wykonywania zawodu, o którym mowa

w art. 5 ust. 7, lekarz lub lekarz dentysta przedstawia okręgowej radzie lekarskiej,

na obszarze której zamierza odbyć staż podyplomowy, dokumenty potwierdzające

spełnienie wymagań, o których mowa w:

1) art. 5 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a, b albo d oraz pkt 3–5 i ust. 2 albo

2) art. 5 ust. 1 pkt 1, 3–5 i ust. 2, oraz dokument potwierdzający formalne

kwalifikacje lekarza lub lekarza dentysty, o którym mowa

w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c.

7. W celu uzyskania prawa wykonywania zawodu na czas określony

niezbędny do odbycia stażu adaptacyjnego albo przystąpienia do testu umiejętności

w rozumieniu przepisów o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych

nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej – lekarz albo lekarz

dentysta, o którym mowa w art. 5c ust. 1, przedstawia okręgowej radzie lekarskiej,

na obszarze której zamierza odbyć staż adaptacyjny albo przystąpić do testu

umiejętności, dokumenty stwierdzające spełnienie wymagań, o których mowa

w art. 5 ust. 1 pkt 1 i 3–5, ust. 2 oraz w art. 5c ust. 1 pkt 1 albo 2, oraz

postanowienie ministra właściwego do spraw zdrowia w sprawie odbycia stażu

adaptacyjnego albo przystąpienia do testu umiejętności.

8. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej

Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, wzory dokumentów prawa

wykonywania zawodu, o których mowa w ust. 10, uwzględniając w szczególności

05.03.2020

©Telksinoe s. 20/152

niezbędne dane osobowe lekarza, numer prawa wykonywania zawodu, adnotacje

o wpisie do okręgowego rejestru lekarzy oraz dane dotyczące kwalifikacji lekarza.

9. Dokumenty, o których mowa w ust. 3–5, mogą być przedstawiane w ciągu

3 miesięcy od daty ich wydania.

10. Na podstawie złożonych dokumentów i oświadczeń, o których mowa

w ust. 1–7, okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza

albo prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty na podstawie art. 5 ust. 1 albo

ust. 7, albo art. 5f i wydaje dokument „Prawo wykonywania zawodu lekarza” albo

„Prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty”.

10a. W przypadku przyznania prawa wykonywania zawodu lekarza albo

prawa wykonywania zawodu lekarza dentysty, o którym mowa w art. 5 ust. 7,

art. 5f albo art. 7 ust. 2, w dokumencie „Prawo wykonywania zawodu lekarza” albo

„Prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty” zamieszcza się odpowiednio

informację o przyznaniu tego prawa w celu odbycia stażu podyplomowego na czas

odbywania tego stażu albo na czas określony niezbędny do odbycia stażu

adaptacyjnego albo przystąpienia do testu umiejętności.

11. Okręgowa rada lekarska, na wniosek lekarza lub lekarza dentysty, wydaje:

1) zaświadczenie stwierdzające, że lekarz lub lekarz dentysta posiada

kwalifikacje zgodne z wymaganiami wynikającymi z przepisów prawa Unii

Europejskiej oraz że posiadany dyplom, świadectwo lub inny dokument

potwierdzający posiadanie formalnych kwalifikacji odpowiada dokumentom

potwierdzającym formalne kwalifikacje lekarza lub lekarza dentysty

wynikające z przepisów prawa Unii Europejskiej;

2) zaświadczenie potwierdzające posiadanie przez lekarza, lekarza dentystę

specjalizacji równorzędnej ze specjalizacją wymienioną w przepisach

obowiązujących w Unii Europejskiej w odniesieniu do Rzeczypospolitej

Polskiej;

3) zaświadczenie potwierdzające, że lekarz, lekarz dentysta posiada prawo

wykonywania zawodu, którego nie został pozbawiony ani które nie zostało

zawieszone, oraz że nie został ukarany przez sąd lekarski, nie toczy się

przeciwko niemu postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności

05.03.2020

©Telksinoe s. 21/152

zawodowej albo wszczęte przez okręgową radę lekarską mogące skutkować

zawieszeniem prawa wykonywania zawodu ani ograniczeniem

w wykonywaniu określonych czynności medycznych;

4) zaświadczenie o przebiegu pracy zawodowej;

5) inne zaświadczenia wymagane przez właściwe organy innych niż

Rzeczpospolita Polska państw członkowskich Unii Europejskiej zgodnie

z przepisami prawa Unii Europejskiej.

12. Naczelna Rada Lekarska wydaje zaświadczenia, o których mowa

w ust. 11, jeżeli nie jest możliwe ustalenie właściwej okręgowej rady lekarskiej.

13. Za każde zaświadczenie, o którym mowa w ust. 11 i 12, pobiera się opłatę

w wysokości 3% minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na podstawie

przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za

pracę (Dz. U. z 2018 r. poz. 2177), obowiązującego w roku wydania

zaświadczenia. Opłatę wnosi się na rachunek bankowy rady, która wydała to

zaświadczenie.

Art. 6a. 1. Okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu

lekarza albo prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty albo odmawia

przyznania tego prawa niezwłocznie po złożeniu wszystkich dokumentów

określonych ustawą, nie później jednak niż w terminie miesiąca od dnia ich

złożenia.

1a. W przypadku stwierdzenia w dokumentach braków formalnych okręgowa

rada lekarska, w terminie 14 dni od dnia otrzymania dokumentów, wzywa do ich

uzupełnienia.

2. Jeżeli okręgowa rada lekarska posiada informacje dotyczące ważnego

zdarzenia, które wystąpiło przed podjęciem w Rzeczypospolitej Polskiej

działalności przez obywatela innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i które może mieć wpływ na podjęcie

lub wykonywanie zawodu lekarza, informuje o tym zdarzeniu państwo

członkowskie Unii Europejskiej, którego obywatelstwo cudzoziemiec posiada lub

z którego przybywa, i występuje z wnioskiem o weryfikację tych informacji oraz

o zawiadomienie o działaniach, które zostały podjęte w związku z tym zdarzeniem.

05.03.2020

©Telksinoe s. 22/152

2a. Okręgowa rada lekarska współpracuje z właściwymi organami państw

członkowskich Unii Europejskiej oraz przekazuje właściwym organom państw

członkowskich Unii Europejskiej informacje o toczących się i prawomocnie

zakończonych postępowaniach dyscyplinarnych lub karnych oraz innych

poważnych okolicznościach, które mogą mieć wpływ na wykonywanie zawodu

lekarza lub lekarza dentysty, z uwzględnieniem przepisów dotyczących ochrony

danych osobowych oraz w przypadku wniosku tych organów dotyczącego

przekazania tych informacji sprawdza okoliczności faktyczne oraz zawiadamia te

organy o poczynionych ustaleniach.

2b. Wymiana informacji, o których mowa w ust. 2 i 2a, odbywa się za

pośrednictwem Systemu Wymiany Informacji na Rynku Wewnętrznym IMI,

o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

nr 1024/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie współpracy

administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku

wewnętrznym i uchylającym decyzję Komisji 2008/49/WE („rozporządzeniu

w sprawie IMI”) (Dz. Urz. UE L 316 z 14.11.2012, str. 1, z późn. zm.).

3. (uchylony)

4. W przypadku uzasadnionych wątpliwości dotyczących autentyczności

dyplomów lub dokumentów wydanych przez właściwe organy państw

członkowskich Unii Europejskiej, okręgowa rada lekarska zwraca się do

odpowiednich właściwych organów tego państwa o potwierdzenie autentyczności

dokumentów potwierdzających formalne kwalifikacje, w tym dotyczące

specjalizacji, wydanych w tym państwie, a także o poświadczenie, że lekarz

zamierzający wykonywać zawód na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uzyskał

pełne wykształcenie zgodne z przepisami obowiązującymi w określonym państwie

członkowskim Unii Europejskiej.

5. Dokumenty przekazane w ramach weryfikacji zachowują ważność przez

okres trzech miesięcy od dnia ich wydania.

Art. 6b. Minister właściwy do spraw zdrowia ogłosi, w drodze

obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski”, wykaz dyplomów, świadectw i innych dokumentów poświadczających

05.03.2020

©Telksinoe s. 23/152

formalne kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty przez

obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej.

Art. 7. 1. Cudzoziemcowi niebędącemu obywatelem państwa

członkowskiego Unii Europejskiej okręgowa rada lekarska właściwa ze względu

na zamierzone miejsce wykonywania zawodu przyznaje prawo wykonywania

zawodu lekarza albo prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty na czas

nieokreślony albo na czas określony, jeżeli spełnia następujące warunki:

1) posiada dyplom lekarza lub lekarza dentysty wydany:

a) przez polską szkołę wyższą lub

b) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii

Europejskiej, lub

c) w innym państwie niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, pod

warunkiem że dyplom został uznany w Rzeczypospolitej Polskiej za

równoważny zgodnie z odrębnymi przepisami oraz że spełnia minimalne

wymogi kształcenia określone w przepisach Unii Europejskiej;

2) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

3) posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu lekarza lub

lekarza dentysty;

4) wykazuje nienaganną postawę etyczną;

5) wykazuje znajomość języka polskiego określoną w ust. 3;

6) odbył staż podyplomowy;

7) złożył z wynikiem pozytywnym Lekarski Egzamin Końcowy lub

Lekarsko-Dentystyczny Egzamin Końcowy; przepis art. 5 ust. 5 stosuje się

odpowiednio;

8) uzyskał prawo pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie

z odrębnymi przepisami.

1a. Cudzoziemcowi, o którym mowa w ust. 1, zamierzającemu wykonywać

zawód na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie w celu odbycia

kształcenia podyplomowego w określonej formie lub odbycia kształcenia w szkole

doktorskiej w celu uzyskania stopnia naukowego albo uczestniczenia w badaniach

05.03.2020

©Telksinoe s. 24/152

naukowych i pracach rozwojowych, przyznaje się prawo wykonywania zawodu na

czas określony, jeżeli spełnia warunki określone w ust. 1.

1b. Prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w ust. 1a, przyznaje się

wyłącznie na okres kształcenia podyplomowego w określonej formie lub trwania

studiów, lub prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych we wskazanym

miejscu kształcenia, studiów lub prowadzenia badań.

2. Cudzoziemcowi, o którym mowa w ust. 1, w celu odbycia stażu

podyplomowego przyznaje się prawo wykonywania zawodu lekarza albo prawo

wykonywania zawodu lekarza dentysty na czas odbywania tego stażu, jeżeli spełnia

warunki określone w ust. 1 pkt 1–5 i 8.

3. Cudzoziemcowi, o którym mowa w ust. 1, przyznaje się prawo

wykonywania zawodu, o którym mowa w ust. 1, 1a i 2, jeżeli ukończył studia

medyczne w języku polskim albo jeżeli wykazał znajomość języka polskiego

niezbędną do wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty potwierdzoną

egzaminem z języka polskiego.

3a. (uchylony)

4. (uchylony)

5. Przepisy art. 6 ust. 1–3 stosuje się odpowiednio.

6. Egzamin, o którym mowa w ust. 3, przeprowadza Naczelna Rada Lekarska.

6a. W celu przeprowadzenia egzaminu, o którym mowa w ust. 3, Naczelna

Rada Lekarska powołuje sześcioosobową komisję egzaminacyjną, w której skład

wchodzą lekarze o odpowiednio wysokich kwalifikacjach, w tym co najmniej

dwóch legitymujących się tytułem specjalisty z wybranej dziedziny medycznej,

oraz co najmniej jedna osoba posiadająca wykształcenie wyższe na kierunku

filologia polska. Komisja egzaminacyjna wybiera spośród swoich członków

przewodniczącego i sekretarza. Sekretarz komisji sporządza protokół przebiegu

egzaminu, a podpisują go członkowie i przewodniczący.

7. Opłatę za egzamin, o którym mowa w ust. 3, ponosi osoba zdająca,

a wpływy z tego tytułu stanowią przychód Naczelnej Rady Lekarskiej.

8. (uchylony)

05.03.2020

©Telksinoe s. 25/152

Art. 7a. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii

Naczelnej Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia:

1) zakres znajomości języka polskiego w mowie i piśmie, niezbędnej do

wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty, mając na względzie

w szczególności zakres uprawnień zawodowych określonych w art. 2;

2) sposób i tryb przeprowadzenia egzaminu, o którym mowa w art. 7 ust. 3,

wysokość opłaty za ten egzamin oraz wzór zaświadczenia potwierdzającego

pozytywne złożenie egzaminu, mając na względzie zapewnienie

prawidłowego przebiegu egzaminu oraz koszt organizacji egzaminu.

Art. 7b. SMK zawiera informacje o przyznanych prawach wykonywania

zawodu, o których mowa w art. 5–5c, art. 5f i art. 7.

Art. 8. 1. Lekarz, który uzyskał prawo wykonywania zawodu, podlega

wpisowi do rejestru prowadzonego przez właściwą okręgową radę lekarską.

2. Naczelna Rada Lekarska określi szczegółowy tryb postępowania

w sprawach przyznawania prawa wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty

i prowadzenia rejestru lekarzy.

Art. 8a. Nie przyznaje się częściowego dostępu do wykonywania zawodów

lekarza oraz lekarza dentysty, zarówno w zakresie czynności zawodowych lekarza

albo lekarza dentysty bez specjalizacji, jak i lekarza albo lekarza dentysty

specjalisty.

Art. 9. 1. Lekarz o odpowiednio wysokich kwalifikacjach, nieposiadający

prawa wykonywania zawodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale

posiadający to prawo w innym państwie, może prowadzić teoretyczne i praktyczne

nauczanie zawodu lekarza lub brać udział w konsylium lekarskim i wykonywać

zabiegi, których potrzeba wynika z tego konsylium lub programu nauczania, jeżeli:

1) został zaproszony przez lekarza posiadającego prawo wykonywania zawodu

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, każdorazowo po uzyskaniu zgody

właściwej okręgowej rady lekarskiej, lub

2) został zaproszony przez lekarza wykonującego zawód w podmiocie

leczniczym w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, każdorazowo

05.03.2020

©Telksinoe s. 26/152

po uzyskaniu zgody kierownika tego podmiotu i właściwej okręgowej rady

lekarskiej, lub

3) został zaproszony przez szpital kliniczny lub podmiot, o którym mowa

w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4–8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo

o szkolnictwie wyższym i nauce, prowadzący działalność w zakresie nauk

medycznych lub nauk o zdrowiu, który informuje o tym właściwą okręgową

radę lekarską.

2. Lekarz, lekarz dentysta będący obywatelem państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, który posiada prawo do wykonywania zawodu lekarza lub lekarza

dentysty w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii

Europejskiej, może czasowo i okazjonalnie wykonywać zawód lekarza, lekarza

dentysty bez konieczności uzyskania prawa wykonywania zawodu lekarza albo

prawa wykonywania zawodu lekarza dentysty albo bez konieczności uzyskania

wpisu do rejestru indywidualnych praktyk lekarskich lub rejestru indywidualnych

specjalistycznych praktyk lekarskich, jeżeli złoży w okręgowej izbie lekarskiej

właściwej ze względu na miejsce zamierzonego wykonywania zawodu:

1) pisemne oświadczenie o zamiarze tymczasowego i okazjonalnego

wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty, z podaniem miejsca i, o ile

to możliwe, czasu jego wykonywania na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, oraz

2) dokument potwierdzający obywatelstwo, oraz

3) zaświadczenie wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, stwierdzające, że posiada w tym państwie prawo do

wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty, które w czasie składania

oświadczenia nie jest zawieszone lub ograniczone, i że wykonuje zawód

lekarza, oraz

4) dokument potwierdzający kwalifikacje formalne lekarza lub lekarza dentysty.

2a. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do cudzoziemca posiadającego zezwolenie

na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o której mowa

w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r.

05.03.2020

©Telksinoe s. 27/152

o cudzoziemcach, oraz cudzoziemca, któremu w Rzeczypospolitej Polskiej nadano

status uchodźcy lub udzielono ochrony uzupełniającej.

3. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, składa się przed

rozpoczęciem po raz pierwszy wykonywania zawodu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej i ponawia w każdym roku, w którym lekarz lub lekarz

dentysta zamierza wykonywać w sposób tymczasowy i okazjonalny zawód na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4. Lekarz, lekarz dentysta, o którym mowa w ust. 2, dokumenty określone

w ust. 2 pkt 2–4 przedstawia właściwej okręgowej radzie lekarskiej przed

rozpoczęciem po raz pierwszy wykonywania zawodu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej oraz każdorazowo w przypadku istotnej zmiany

zawartych w nim informacji.

5. Lekarz, lekarz dentysta, o którym mowa w ust. 2, z chwilą złożenia

oświadczenia oraz dokumentów, o których mowa w ust. 2, zostaje wpisany do

rejestru lekarzy tymczasowo i okazjonalnie wykonujących zawód prowadzonym

przez właściwą okręgową radę lekarską.

6. Rejestr, o którym mowa w ust. 5, jest prowadzony w formie

ewidencyjno-informatycznej i zawiera następujące dane:

1) numer wpisu do rejestru;

2) tytuł zawodowy;

3) imiona i nazwisko;

4) płeć;

5) datę urodzenia;

6) miejsce urodzenia;

7) obywatelstwo;

8) numer dokumentu tożsamości;

9) nazwę i oznaczenie dokumentu potwierdzającego prawo do wykonywania

zawodu lekarza w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż

Rzeczpospolita Polska;

10) posiadane specjalizacje;

05.03.2020

©Telksinoe s. 28/152

11) miejsce, okres, formę i zakres świadczeń zdrowotnych udzielanych w ramach

tymczasowego i okazjonalnego wykonywania zawodu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli ich określenie jest możliwe;

12) datę wystawienia zaświadczenia przez okręgową radę lekarską o spełnieniu

przez niego obowiązku złożenia oświadczenia;

13) adres do korespondencji.

7. Okręgowa rada lekarska dokonuje wpisu lekarza, lekarza dentysty do

rejestru, o którym mowa w ust. 6, oraz wydaje lekarzowi, lekarzowi dentyście

zaświadczenie o spełnieniu przez niego obowiązku złożenia zaświadczenia oraz

dokumentów, o których mowa w ust. 2. Wpis do rejestru oraz wydanie

zaświadczenia nie może powodować opóźnień lub utrudnień w tymczasowym

i okazjonalnym wykonywaniu zawodu.

8. Okręgowa rada lekarska, każdorazowo, w okresie, kiedy lekarz lub lekarz

dentysta tymczasowo i okazjonalnie wykonuje zawód na terenie jej działania, może

zwracać się do właściwych organów państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

w którym lekarz ten posiada prawo do wykonywania zawodu, o przekazanie

informacji potwierdzających, że wykonuje on zawód w tym państwie zgodnie

z prawem i że nie był karany w związku z wykonywaniem zawodu.

9. Przepis art. 6a ust. 4 stosuje się odpowiednio.

10. Lekarz, lekarz dentysta, o którym mowa w ust. 2, składa oświadczenie, że

pomieszczenia, urządzenia i sprzęt medyczny, jeżeli je posiada, spełniają

wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 50b ust. 3.

11. Do lekarza, lekarza dentysty, o którym mowa w ust. 2, stosuje się

odpowiednio przepisy art. 54 i 56.

12. Okręgowa rada lekarska każdorazowo może ocenić tymczasowy

i okazjonalny charakter wykonywania zawodu, uwzględniając jego okres,

częstotliwość, regularność i ciągłość.

13. Lekarz, o którym mowa w ust. 2, jest zwolniony z obowiązku rejestracji

w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych w celu dokonywania rozliczeń związanych

z tymczasowym i okazjonalnym wykonywaniem zawodu lekarza. W takim

przypadku lekarz informuje o tymczasowym i okazjonalnym wykonywaniu

05.03.2020

©Telksinoe s. 29/152

zawodu na piśmie właściwy ze względu na miejsce wykonywania zawodu oddział

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo, przed rozpoczęciem wykonywania czyn-

ności zawodowych albo, w nagłych wypadkach, po ich wykonaniu.

14. Do lekarza, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 31 i 45 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich.

15. Lekarz, o którym mowa w ust. 2, udzielający świadczeń czasowo

i okazjonalnie wyłącznie w ramach umów międzynarodowych zawartych

z państwem członkowskim Unii Europejskiej w celu współpracy transgranicznej

w zakresie ratownictwa medycznego, nie składa okręgowej radzie lekarskiej

właściwej ze względu na miejsce zamierzonego wykonywania zawodu

dokumentów, o których mowa w ust. 2. Przepisów ust. 3–13 nie stosuje się.

Art. 9a. W przypadkach, w których lekarz lub lekarz dentysta tymczasowo

i okazjonalnie wykonuje zawód na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na

zasadach, o których mowa w art. 9 ust. 2 i 3–12, okręgowa rada lekarska lub

Naczelna Rada Lekarska mogą wymagać od lekarza lub lekarza dentysty

przekazania pacjentom wszystkich lub niektórych spośród następujących

informacji:

1) w przypadku gdy lekarz, lekarz dentysta jest wpisany do rejestru

przedsiębiorców lub podobnego rejestru publicznego – wskazania tego

rejestru, numeru, pod jakim występuje w rejestrze, lub innych zawartych

w tym rejestrze danych pozwalających na identyfikację lekarza, lekarza

dentysty;

2) nazwy i adresu właściwego organu udzielającego zezwolenia na

wykonywanie zawodu w państwie członkowskim siedziby;

3) wskazania stowarzyszenia zawodowego lub podobnej instytucji, w której

lekarz, lekarz dentysta jest zarejestrowany;

4) tytułu zawodowego;

5) w przypadku gdy lekarz, lekarz dentysta prowadzi działalność podlegającą

opodatkowaniu podatkiem VAT – numeru identyfikacji podatkowej VAT;

05.03.2020

©Telksinoe s. 30/152

6) szczegółów dotyczących polisy ubezpieczeniowej lub innych środków

indywidualnego lub zbiorowego zabezpieczenia w odniesieniu do

odpowiedzialności zawodowej.

Art. 9b. 1. Lekarz udzielający stale świadczeń zdrowotnych członkom kadry

narodowej biorącym udział w igrzyskach olimpijskich, paraolimpijskich,

igrzyskach głuchych, mistrzostwach świata lub Europy, zwanych dalej

„wydarzeniem sportowym”, organizowanych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, może w czasie trwania tego wydarzenia sportowego wykonywać zawód

lekarza bez konieczności uzyskania prawa wykonywania zawodu, jeżeli złoży

w Okręgowej Izbie Lekarskiej w Warszawie:

1) pisemne oświadczenie o zamiarze czasowego wykonywania zawodu lekarza

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz

2) zaświadczenie wydane przez właściwy organ państwa, w którym wykonuje

zawód lekarza, że posiada w tym państwie prawo wykonywania zawodu

lekarza, które w czasie składania oświadczenia nie jest zawieszone ani

ograniczone, oraz

3) dokument potwierdzający formalne kwalifikacje do wykonywania zawodu

lekarza.

2. Oświadczenie oraz dokumenty, o których mowa w ust. 1, lekarz składa za

pośrednictwem organizatora wydarzenia sportowego, nie później niż na 60 dni

przed dniem rozpoczęcia tego wydarzenia.

3. Okręgowa Izba Lekarska w Warszawie po otrzymaniu oświadczenia oraz

dokumentów, o których mowa w ust. 1, wydaje lekarzowi zaświadczenie

o spełnieniu obowiązku złożenia oświadczenia oraz dokumentów, o których mowa

w ust. 1.

4. Wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 3, podlega opłacie

w wysokości nie wyższej niż 1,5% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia, do dnia

15 stycznia każdego roku.

05.03.2020

©Telksinoe s. 31/152

5. Opłata stanowi przychód Okręgowej Izby Lekarskiej w Warszawie.

6. Przepisy ust. 1–5 nie dotyczą obywateli innych państw członkowskich Unii

Europejskiej świadczących usługi transgraniczne zgodnie z dyrektywą

2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie

uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz. Urz. UE L 255 z 30.09.2005, str. 22,

z późn. zm.).

Art. 10. 1. Lekarz, który zamierza podjąć wykonywanie zawodu po upływie

5 lat od uzyskania dyplomu lekarza albo lekarza dentysty, przed przyznaniem

prawa wykonywania zawodu jest obowiązany do odbycia przeszkolenia

teoretycznego, którego tryb, program, miejsce i okres określi okręgowa rada

lekarska, w drodze uchwały, biorąc pod uwagę długość okresu, który upłynął od

uzyskania dyplomu. Koszty tego przeszkolenia ponosi lekarz.

2. (uchylony)

3. Lekarz posiadający prawo wykonywania zawodu, który nie wykonuje go

przez okres dłuższy niż 5 lat, a zamierza podjąć jego wykonywanie, ma obowiązek

zawiadomienia o tym właściwej okręgowej rady lekarskiej i odbycia przeszkolenia.

4. Przepisów ust. 1 i 3 nie stosuje się do lekarza będącego obywatelem

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, który posiada dyplom lub inne

dokumenty poświadczające formalne kwalifikacje wymienione w wykazie,

o którym mowa w art. 6b, i dotychczas nie uzyskał prawa wykonywania zawodu

lekarza albo prawa wykonywania zawodu lekarza dentysty na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 11. 1. Jeżeli okręgowa rada lekarska stwierdzi, że istnieje uzasadnione

podejrzenie niedostatecznego przygotowania zawodowego lekarza, powołuje

komisję złożoną z lekarzy o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych, która

wydaje opinię o przygotowaniu zawodowym tego lekarza.

2. Okręgowa rada lekarska na podstawie opinii komisji, o której mowa

w ust. 1, może zobowiązać lekarza do odbycia uzupełniającego przeszkolenia.

Zainteresowany lekarz jest uprawniony do uczestnictwa w posiedzeniu okręgowej

rady lekarskiej w czasie rozpatrywania jego sprawy.

3. Lekarz ma obowiązek stawienia się przed komisją, o której mowa w ust. 1.

05.03.2020

©Telksinoe s. 32/152

4. W razie nieusprawiedliwionego niestawiania się lekarza przed komisją,

o której mowa w ust. 1, lub uchylania się od uczestnictwa w przeszkoleniu,

o którym mowa w ust. 2 oraz art. 10 ust. 3, okręgowa rada lekarska podejmuje

uchwałę o zawieszeniu lekarzowi prawa wykonywania zawodu lub o ograniczeniu

w wykonywaniu określonych czynności medycznych do czasu zakończenia

przeszkolenia.

5. Okręgowa rada lekarska ustala tryb, miejsce i program przeszkolenia,

o którym mowa w ust. 2 oraz w art. 10 ust. 3. Koszty tego przeszkolenia ponosi

lekarz.

Art. 12. 1. Jeżeli okręgowa rada lekarska stwierdzi, że istnieje uzasadnione

podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu lub ograniczenia

w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych ze względu na stan

zdrowia uniemożliwiający wykonywanie zawodu lekarza, powołuje komisję

złożoną z lekarzy specjalistów z odpowiednich dziedzin medycyny. Komisja ta

wydaje orzeczenie w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu

albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych.

2. Lekarz ma obowiązek stawienia się przed komisją, o której mowa w ust. 1,

i poddania się niezbędnym badaniom.

3. Okręgowa rada lekarska na podstawie orzeczenia komisji może podjąć

uchwałę o zawieszeniu prawa wykonywania zawodu na okres trwania niezdolności

albo o ograniczeniu wykonywania określonych czynności medycznych na okres

trwania niezdolności. Zainteresowany lekarz jest uprawniony do uczestnictwa

w posiedzeniu okręgowej rady lekarskiej w czasie rozpatrywania jego sprawy.

4. Jeżeli lekarz odmawia poddania się badaniu przez komisję lub gdy

okręgowa rada lekarska na podstawie wyników postępowania wyjaśniającego uzna,

że dalsze wykonywanie zawodu lub ściśle określonych czynności medycznych

przez lekarza grozi niebezpieczeństwem dla osób przez niego leczonych, okręgowa

rada lekarska podejmuje uchwałę o zawieszeniu lekarza w prawie wykonywania

zawodu albo o ograniczeniu w wykonywaniu określonych czynności medycznych

do czasu zakończenia postępowania.

05.03.2020

©Telksinoe s. 33/152

5. Lekarz, w stosunku do którego podjęto uchwałę o zawieszeniu prawa

wykonywania zawodu lub ograniczeniu wykonywania określonych czynności

medycznych, może wystąpić do okręgowej rady lekarskiej o uchylenie uchwały,

jeżeli ustaną przyczyny zawieszenia lub ograniczenia, nie wcześniej jednak niż po

upływie 6 miesięcy od podjęcia uchwały okręgowej rady lekarskiej.

6. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej

Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, tryb powoływania i sposób

działania komisji, o której mowa w ust. 1, oraz tryb orzekania o niezdolności do

wykonywania zawodu lekarza albo o ograniczeniu w wykonywaniu ściśle

określonych czynności medycznych, mając na uwadze konieczność prawidłowego

wykonywania zawodu przez lekarza.

Art. 13. Postępowanie w sprawach, o których mowa w art. 11 i 12, jest

poufne.

Art. 14. Prawo wykonywania zawodu lekarz traci z mocy prawa

w przypadku:

1) utraty obywatelstwa polskiego lub innego państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, jeżeli nie nabył równocześnie obywatelstwa innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej;

2) ubezwłasnowolnienia całkowitego lub częściowego;

3) upływu czasu, na jaki zostało przyznane.

Rozdział 2a

Lekarski Egzamin Końcowy i Lekarsko-Dentystyczny Egzamin Końcowy

Art. 14a. 1. Lekarski Egzamin Końcowy (LEK) i Lekarsko-Dentystyczny

Egzamin Końcowy (LDEK) organizuje i przeprowadza Centrum Egzaminów

Medycznych, zwane dalej „CEM”. CEM jest państwową jednostką budżetową

podległą ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.

2. LEK i LDEK odbywają się dwa razy do roku, równocześnie, zgodnie

z regulaminem porządkowym LEK i LDEK, o którym mowa w art. 14f ust. 2,

w miejscach i terminach ustalonych przez dyrektora CEM.

3. Do LEK może przystąpić lekarz.

05.03.2020

©Telksinoe s. 34/152

4. Do LDEK może przystąpić lekarz dentysta.

5. Osoba zamierzająca przystąpić do LEK albo LDEK składa do dyrektora

CEM, za pomocą SMK, zgłoszenie do LEK albo LDEK, do dnia:

1) 15 lipca roku kalendarzowego, w którym jest przeprowadzany dany egzamin

– w przypadku egzaminów wyznaczonych w okresie od dnia 1 września do

dnia 30 września;

2) 30 listopada roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym jest

przeprowadzany dany egzamin – w przypadku egzaminów wyznaczonych

w okresie od dnia 1 lutego do dnia 28 lutego.

6. Do terminów, o których mowa w ust. 5, nie stosuje się przepisów art. 58–

60 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60). W przypadku awarii SMK

trwającej dłużej niż godzinę, uniemożliwiającej dokonanie zgłoszenia w okresie

tygodnia przed upływem terminów, o których mowa w ust. 5, termin ten przedłuża

się o czas trwania awarii. Przedłużenie następuje z urzędu przez operatora systemu.

7. Zgłoszenie do LEK albo LDEK, o którym mowa w ust. 5, zawiera

następujące dane:

1) imię (imiona) i nazwisko;

2) datę urodzenia;

3) miejsce urodzenia;

4) numer PESEL, a w przypadku jego braku – cechy dokumentu

potwierdzającego tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;

5) obywatelstwo (obywatelstwa);

6) adres do korespondencji i adres poczty elektronicznej oraz numer telefonu,

jeżeli posiada;

7) numer prawa wykonywania zawodu lekarza albo prawa wykonywania

zawodu lekarza dentysty, jeżeli posiada;

8) numer i datę wydania dyplomu lekarza albo lekarza dentysty albo

zaświadczenia o ukończeniu studiów na kierunku lekarskim albo lekarsko-

-dentystycznym, jeżeli w dniu złożenia zgłoszenia legitymuje się takim

dokumentem;

05.03.2020

©Telksinoe s. 35/152

9) nazwę uczelni, w której zgłaszający się ukończył studia na kierunku lekarskim

lub lekarsko-dentystycznym, oraz datę ich ukończenia, a w przypadku lekarza

albo lekarza dentysty, który ukończył studia na kierunku lekarskim lub

lekarsko-dentystycznym w państwie innym niż państwo członkowskie Unii

Europejskiej – nazwę polskiej uczelni, która przeprowadziła nostryfikację

dyplomu ukończenia tych studiów;

10) wskazanie okręgowej rady lekarskiej, która w przypadku lekarza albo lekarza

dentysty, który ukończył uczelnię w państwie członkowskim Unii

Europejskiej, przyznała zgłaszającemu się prawo wykonywania zawodu

lekarza albo prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty;

11) wskazanie preferowanego miejsca składania LEK albo LDEK, spośród

wskazanych przez CEM;

12) wskazanie języka, w którym zgłaszający się zamierza składać LEK albo

LDEK.

8. W przypadku złożenia zgłoszenia do LEK albo LDEK, o którym mowa

w ust. 5, po raz drugi i kolejny oraz za LEK albo LDEK składany w języku obcym,

o którym mowa w art. 5 ust. 4, zgłaszający się wnosi opłatę egzaminacyjną

w wysokości nie wyższej niż 10% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia, do dnia

15 stycznia każdego roku. Opłatę egzaminacyjną pobiera dyrektor CEM i stanowi

ona dochód budżetu państwa. Opłata jest wnoszona na rachunek bankowy

wskazany przez CEM, podany za pomocą SMK w trakcie składania zgłoszenia,

o którym mowa w ust. 5. Opłatę uiszcza się niezwłocznie po dokonaniu zgłoszenia,

nie później niż w terminie 5 dni od dnia upływu terminu składania zgłoszeń,

o którym mowa w ust. 5.

9. W przypadku niewniesienia opłaty, o której mowa w ust. 8, albo wniesienia

jej w wysokości niższej niż należna, dyrektor CEM wzywa zgłaszającego się do

uzupełnienia braków formalnych za pomocą SMK lub środków komunikacji

elektronicznej, wykorzystując adres poczty elektronicznej wskazany przez

05.03.2020

©Telksinoe s. 36/152

zgłaszającego się w zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 7 pkt 6. Przepisu art. 64

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego nie

stosuje się. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych w terminie 7 dni od

dnia skierowania wezwania dotknięte nimi zgłoszenie do LEK albo LDEK traktuje

się jako niezłożone. O konsekwencji tej dyrektor CEM informuje w wezwaniu do

uzupełnienia braków formalnych.

10. Dyrektor CEM zawiadamia zgłaszającego się o miejscu i terminie

przeprowadzenia LEK albo LDEK oraz nadanym numerze kodowym.

Zawiadomienie jest przekazywane za pomocą SMK lub środków komunikacji

elektronicznej na adres poczty elektronicznej wskazany przez zgłaszającego się

w zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 7 pkt 6, nie później niż 14 dni przed terminem

przeprowadzenia danego LEK albo LDEK.

Art. 14b. 1. LEK i LDEK składa się przed Komisją Egzaminacyjną.

2. Członków Komisji Egzaminacyjnej powołuje i odwołuje dyrektor CEM.

Kandydatów do Komisji Egzaminacyjnej zgłaszają dyrektor CEM, rektorzy uczelni

prowadzących kształcenie na kierunku lekarskim lub lekarsko-dentystycznym,

wojewodowie i okręgowe rady lekarskie.

3. Członkiem Komisji Egzaminacyjnej nie może być osoba skazana

prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia

publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.

4. Przewodniczącym Komisji Egzaminacyjnej jest osoba wskazana przez

dyrektora CEM.

5. W celu przeprowadzenia LEK i LDEK w ustalonych terminach i miejscach

dyrektor CEM wyznacza spośród członków Komisji Egzaminacyjnej Zespoły

Egzaminacyjne.

6. Członkiem Zespołu Egzaminacyjnego nie może być osoba, w stosunku do

której kandydat do złożenia LEK albo LDEK w tym Zespole Egzaminacyjnym jest:

1) jego małżonkiem;

2) osobą pozostającą z nim w stosunku:

a) pokrewieństwa albo powinowactwa do drugiego stopnia,

b) przysposobienia;

05.03.2020

©Telksinoe s. 37/152

3) osobą pozostającą z nim we wspólnym pożyciu;

4) osobą pozostającą wobec niego w stosunku zależności służbowej.

7. Powody wyłączenia określone w ust. 6 pkt 1 i 2 trwają pomimo ustania

małżeństwa lub przysposobienia.

8. Członkowie Zespołu Egzaminacyjnego przed rozpoczęciem LEK albo

LDEK składają dyrektorowi CEM pisemne oświadczenie, pod rygorem

odpowiedzialności karnej, że nie pozostają z żadnym ze zgłaszających się do LEK

albo LDEK przed tym Zespołem Egzaminacyjnym w stosunku, o którym mowa

w ust. 6, oraz nie zostali skazani prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo

umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.

Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej

treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

9. Dyrektor CEM odwołuje członka Komisji Egzaminacyjnej w przypadku:

1) złożenia rezygnacji;

2) choroby uniemożliwiającej sprawowanie przez niego funkcji członka Komisji

Egzaminacyjnej;

3) niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków członka

Komisji Egzaminacyjnej;

4) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane

z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;

5) złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia, o którym mowa w ust. 8.

10. Członkom Zespołów Egzaminacyjnych, o których mowa w ust. 5, oraz

komisji, o której mowa w art. 14e ust. 2, przysługuje:

1) wynagrodzenie za udział w pracach tego Zespołu albo komisji, w wysokości

nie wyższej niż 500 złotych dla Przewodniczącego i nie wyższej niż

300 złotych dla członka;

2) zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca

05.03.2020

©Telksinoe s. 38/152

1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 917, z późn. zm.4))

przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;

3) zwolnienie od pracy w dniu wykonywania czynności Zespołu

Egzaminacyjnego, o którym mowa w ust. 5, albo komisji, o której mowa

w art. 14e ust. 2, bez zachowania prawa do wynagrodzenia w przypadku

organizowania LEK albo LDEK w dniu roboczym.

11. Szczegółowy tryb wypłaty wynagrodzenia, o którym mowa

w ust. 10 pkt 1, oraz zwrotu kosztów, o których mowa w ust. 10 pkt 2, określa,

w drodze zarządzenia, dyrektor CEM.

Art. 14c. 1. LEK i LDEK są składane w formie pisemnych testów, odrębnych

dla zawodu lekarza i zawodu lekarza dentysty, opracowanych na każdy termin

egzaminu przez ekspertów w zakresie zagadnień objętych LEK i LDEK.

2. Pytania testowe LEK i LDEK obejmują problematykę z zakresu dziedzin

medycyny, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 14f ust. 1, ze

szczególnym uwzględnieniem procedur diagnostycznych i leczniczych.

3. Testy i pytania testowe LEK i LDEK są opracowywane, przetwarzane,

dystrybuowane i przechowywane w sposób uniemożliwiający dostęp do nich

osobom innym niż uczestniczące w ich opracowywaniu, przetwarzaniu,

dystrybuowaniu i przechowywaniu, przeprowadzającym LEK lub LDEK lub

sprawującym nadzór nad ich przeprowadzeniem.

4. Testy i pytania testowe LEK i LDEK mogą być udostępnione wyłącznie

osobie przystępującej do tego egzaminu, na jej wniosek, po ich wykorzystaniu

w LEK lub LDEK. Dyrektor CEM udostępnia testy i pytania testowe w drodze ich

okazania w siedzibie CEM. Zakazane jest wynoszenie poza siedzibę CEM

udostępnianych testów i pytań testowych oraz ich reprodukowanie, kopiowanie

jakąkolwiek techniką lub przepisywanie. W przypadku naruszenia tego zakazu

udostępnianie zostaje przerwane. Przebieg udostępniania może być monitorowany

za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1000,

1076, 1608, 1629, 2215, 2244, 2245, 2377 i 2432.

05.03.2020

©Telksinoe s. 39/152

5. Udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września

2001 r. o dostępie do informacji publicznej podlegają wyłącznie pytania testowe

wraz z poprawnymi odpowiedziami wykorzystane na potrzeby LEK albo LDEK,

po upływie 5 lat od dnia przeprowadzenia tego egzaminu.

Art. 14d. 1. Zgłaszający się do LEK albo LDEK przedstawia bezpośrednio

przed egzaminem Zespołowi Egzaminacyjnemu, o którym mowa w art. 14b ust. 5,

dokument potwierdzający tożsamość. W przypadku braku dokumentu

potwierdzającego tożsamość zgłaszającego się nie może on przystąpić do

egzaminu.

2. LEK i LDEK polega na rozwiązaniu odpowiedniego testu składającego się

z 200 pytań zawierających 5 odpowiedzi, z których tylko jedna jest prawidłowa. Za

każdą prawidłową odpowiedź uzyskuje się 1 punkt. W przypadku braku

odpowiedzi, zaznaczenia nieprawidłowej odpowiedzi albo zaznaczenia więcej niż

jednej odpowiedzi punkty nie są przyznawane.

3. Przebieg LEK i LDEK może być dokumentowany za pomocą urządzeń

rejestrujących obraz i dźwięk, o czym zgłaszającego się do LEK albo LDEK

informuje się w zawiadomieniu o egzaminie lub bezpośrednio przed rozpoczęciem

egzaminu.

4. Test jest rozwiązywany przez zdającego samodzielnie. Podczas zdawania

LEK i LDEK zdający nie może korzystać z żadnych pomocy naukowych

i dydaktycznych, a także nie może korzystać z urządzeń służących do kopiowania

oraz przekazywania i odbioru informacji. Naruszenie tego zakazu lub

rozwiązywanie testu niesamodzielnie stanowi podstawę zdyskwalifikowania

zdającego, co jest równoważne z uzyskaniem przez niego wyniku negatywnego.

5. W przypadku stwierdzenia w trakcie egzaminu naruszenia zakazu,

o którym mowa w ust. 4, lub rozwiązywania testu niesamodzielnie,

przewodniczący Zespołu Egzaminacyjnego, o którym mowa w art. 14b ust. 5,

dokonuje dyskwalifikacji zdającego i odnotowuje fakt dyskwalifikacji wraz ze

wskazaniem jej przyczyny oraz godziną przerwania egzaminu testowego

w protokole egzaminacyjnym.

05.03.2020

©Telksinoe s. 40/152

6. W przypadku stwierdzenia, po zakończeniu egzaminu, na podstawie

analizy obrazu i dźwięku zarejestrowanych za pomocą urządzeń rejestrujących

obraz i dźwięk, o których mowa w ust. 3, że zdający naruszył zakaz, o którym

mowa w ust. 4, lub rozwiązał test niesamodzielnie, Przewodniczący Komisji

Egzaminacyjnej, o którym mowa w art. 14b ust. 4, dokonuje dyskwalifikacji

zdającego. Fakt dyskwalifikacji wraz ze wskazaniem jej przyczyny odnotowuje się

w protokole egzaminacyjnym.

7. O dyskwalifikacji, o której mowa w ust. 6, dyrektor CEM zawiadamia na

piśmie osobę zdyskwalifikowaną. Informację o dyskwalifikacji dyrektor CEM

zamieszcza w SMK.

8. O dyskwalifikacji dyrektor CEM zawiadamia właściwego okręgowego

rzecznika odpowiedzialności zawodowej, jeżeli lekarz lub lekarz dentysta jest

członkiem okręgowej izby lekarskiej, albo właściwego okręgowego rzecznika

odpowiedzialności zawodowej wojskowej izby lekarskiej, jeżeli lekarz lub lekarz

dentysta jest członkiem wojskowej izby lekarskiej.

9. Osoba zdyskwalifikowana nie może przystąpić do LEK albo LDEK

w kolejnym najbliższym terminie egzaminu przypadającym po dniu

dyskwalifikacji.

Art. 14e. 1. Zdający LEK albo LDEK w danym terminie może wnieść

w trakcie egzaminu albo bezpośrednio po jego zakończeniu, przed opuszczeniem

sali egzaminacyjnej, merytoryczne zastrzeżenie do pytania testowego

wykorzystanego podczas tego LEK albo LDEK. Zastrzeżenie składa się

dyrektorowi CEM na formularzu, którego wzór opracowuje CEM.

2. Zastrzeżenie, o którym mowa w ust. 1, rozpatruje w terminie 3 dni od dnia,

w którym odbył się egzamin, komisja powołana przez dyrektora CEM spośród

osób, których wiedza, doświadczenie i autorytet dają rękojmię prawidłowego

rozpatrzenia wniesionych zastrzeżeń. W przypadku uznania zastrzeżenia komisja

unieważnia pytanie testowe objęte zastrzeżeniem. Rozstrzygnięcie to powoduje

obniżenie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów z testu. Za

unieważnione pytanie nie przyznaje się punktów.

05.03.2020

©Telksinoe s. 41/152

3. Rozstrzygnięcie, o którym mowa w ust. 2, niezgodne z przepisami prawa

jest nieważne.

4. Pozytywny wynik LEK albo LDEK otrzymuje zdający, który uzyskał co

najmniej 56% maksymalnej liczby punktów z testu. Wynik egzaminu nie stanowi

decyzji w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania

administracyjnego.

5. Osoba, która złożyła LEK albo LDEK z wynikiem negatywnym albo

złożyła LEK albo LDEK z niesatysfakcjonującym ją wynikiem, może przystąpić

ponownie do egzaminu w innym terminie.

6. Osobie, która złożyła LEK albo LDEK, dyrektor CEM wydaje świadectwo

złożenia LEK albo świadectwo złożenia LDEK w terminie 21 dni od dnia złożenia

egzaminu. Podpis dyrektora CEM umieszczony na świadectwie może być

odwzorowany mechanicznie. Wynik egzaminu danej osoby jest jej udostępniany za

pomocą SMK. Na wniosek tej osoby dyrektor CEM wydaje odpłatnie duplikat

świadectwa złożenia LEK albo świadectwa złożenia LDEK albo dokonuje ich

korekty. Opłata za te czynności wynosi 50 zł. Opłaty nie wnosi się w przypadku,

gdy korekta wynika z błędu CEM.

7. Wyniki LEK i LDEK dyrektor CEM udostępnia za pomocą SMK organom,

o których mowa w art. 16c ust. 8, uczelniom w zakresie dotyczącym ich

absolwentów oraz Naczelnej Radzie Lekarskiej.

8. W przypadku rażących uchybień dotyczących procedury przebiegu LEK

albo LDEK lub nieprzewidzianych sytuacji mających wpływ na przeprowadzenie

LEK albo LDEK dyrektor CEM, po uzyskaniu zgody ministra właś ciwego do

spraw zdrowia, może wydać zarządzenie o unieważnieniu egzaminu dla

poszczególnych albo wszystkich zdających.

9. W przypadku unieważnienia LEK albo LDEK z przyczyn nieleżących po

stronie zdającego nie pobiera się opłaty, o której mowa w art. 14a ust. 8, od osoby

zgłaszającej się do kolejnego egzaminu, która przystępowała do unieważnionego

egzaminu.

10. Dokumentacja dotycząca LEK i LDEK jest przechowywana przez

właściwe podmioty zgodnie z przepisami art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 14 lipca

05.03.2020

©Telksinoe s. 42/152

1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2018 r. poz. 217,

357, 398 i 650 oraz z 2019 r. poz. 55).

Art. 14f. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze

rozporządzenia:

1) wykaz dziedzin medycyny oraz zakres problematyki uwzględnianej przy

opracowywaniu pytań testowych LEK i LDEK,

2) tryb powoływania członków Komisji Egzaminacyjnej, o której mowa

w art. 14b ust. 1, i komisji, o której mowa w art. 14e ust. 2,

3) wzór oświadczenia, o którym mowa w art. 14b ust. 8,

4) sposób i szczegółowy tryb przeprowadzania LEK i LDEK, w tym okres,

w którym powinny być wyznaczone ich terminy,

5) wysokość opłaty, o której mowa w art. 14a ust. 8, oraz sposób jej uiszczania,

6) wysokość wynagrodzenia dla członków i przewodniczących Zespołów

Egzaminacyjnych oraz komisji, o której mowa w art. 14e ust. 2,

7) szczegółowy tryb unieważniania LEK albo LDEK,

8) szczegółowy sposób ustalania wyników LEK i LDEK,

9) wzory świadectwa złożenia LEK i świadectwa złożenia LDEK,

10) tryb wydawania przez dyrektora CEM duplikatu albo odpisu świadectwa

złożenia LEK albo świadectwa złożenia LDEK oraz sposób uiszczania opłaty,

o której mowa w art. 14e ust. 6,

11) tryb dokonywania przez dyrektora CEM korekty świadectwa złożenia LEK

albo świadectwa złożenia LDEK oraz sposób uiszczania opłaty, o której

mowa w art. 14e ust. 6

– mając na uwadze zakres wiedzy i umiejętności, które zgłaszający się do egzaminu

powinien posiadać, oraz uwzględniając prawidłowe przygotowanie i przebieg LEK

i LDEK oraz zachowanie bezstronności pracy Zespołów Egzaminacyjnych,

o których mowa w art. 14b ust. 5, i komisji, o której mowa w art. 14e ust. 2, nakład

ich pracy, a także konieczność zapewnienia prawidłowego tworzenia dokumentacji

dotyczącej złożenia LEK albo LDEK.

2. Dyrektor CEM wydaje regulamin porządkowy LEK i LDEK, zatwierdzany

przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

05.03.2020

©Telksinoe s. 43/152

Rozdział 3

Kształcenie podyplomowe

Art. 15. 1. Okres stażu podyplomowego lekarza nie może być krótszy niż

12 miesięcy.

2. Okres stażu podyplomowego lekarza dentysty wynosi 12 miesięcy.

3. (uchylony)

3a. Lekarz odbywa staż podyplomowy pod nadzorem lekarza posiadającego

specjalizację, o której mowa w art. 64 ust. 1, tytuł specjalisty w określonej

dziedzinie medycyny albo lekarza dentysty wykonującego zawód przez okres co

najmniej 5 lat, zwanego dalej „opiekunem”.

3b. Lekarz, o którym mowa w ust. 3a, jest uprawniony do wykonywania

zawodu wyłącznie w miejscu odbywania stażu, z zastrzeżeniem art. 30, oraz

w sytuacji gdy prowadzi prace badawcze w dziedzinie nauk medycznych pod

kierunkiem lekarza posiadającego prawo wykonywania zawodu. Lekarz stażysta

jest uprawniony w szczególności do:

1) przedmiotowego i podmiotowego badania pacjenta oraz udzielania porad

lekarskich po konsultacji z opiekunem;

2) wydawania, po konsultacji z opiekunem, zleceń lekarskich;

3) wydawania skierowań na badania laboratoryjne oraz inne badania

diagnostyczne, a po uzgodnieniu z lekarzem posiadającym prawo

wykonywania zawodu na czas nieokreślony na badania wymagające metod

diagnostycznych i leczniczych stwarzających podwyższone ryzyko dla

pacjenta;

4) samodzielnego stosowania zleconych przez lekarza posiadającego prawo

wykonywania zawodu na czas nieokreślony metod diagnostycznych

i leczniczych, których praktyczna umiejętność została stwierdzona przez

opiekuna;

5) wspólnego z lekarzem posiadającym prawo wykonywania zawodu na czas

nieokreślony stosowania metod diagnostycznych i leczniczych stwarzających

podwyższone ryzyko dla pacjenta oraz wspólnego z nim wykonywania

zabiegów operacyjnych, objętych programem stażu podyplomowego;

05.03.2020

©Telksinoe s. 44/152

6) prowadzenia we współpracy z opiekunem historii choroby i innej

dokumentacji medycznej;

7) udzielania informacji o stanie zdrowia pacjenta;

8) zlecania czynności pielęgnacyjnych;

9) w stanach nagłych do doraźnego podania lub zlecenia podania pacjentowi

leków, a jeżeli są to leki silnie lub bardzo silnie działające – po zasięgnięciu,

w miarę możliwości, opinii jednego lekarza;

10) stwierdzania zgonu;

11) wystawiania recept oraz wydawania opinii i orzeczeń lekarskich po

uzgodnieniu z opiekunem treści zawartych w nich informacji.

3c. (uchylony)

3d. Lekarz, lekarz dentysta odbywa staż podyplomowy na podstawie umowy

o pracę, zawartej na czas określony, w celu przygotowania zawodowego

obejmującego realizację programu stażu podyplomowego, z zastrzeżeniem ust. 7a.

3e. Cudzoziemiec, niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, odbywa staż podyplomowy na zasadach obowiązujących obywateli

polskich, jeżeli spełnia co najmniej jeden z poniższych warunków:

1) posiada zezwolenie na pobyt stały w Rzeczypospolitej Polskiej lub

zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej;

2) posiada status uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej;

3) posiada ważną Kartę Polaka.

3f. Cudzoziemiec niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, który nie spełnia warunków, o których mowa w ust. 3e, odbywa staż

podyplomowy na podstawie umowy cywilnoprawnej o staż podyplomowy,

zawartej z jednostką, o której mowa w art. 5 ust. 9, w której to umowie określa się

zakres wzajemnych zobowiązań na czas jego odbywania.

3g. (uchylony)

4. Organizacja, finansowanie oraz zapewnienie warunków odbywania stażu

podyplomowego przez absolwentów studiów lekarskich i lekarsko-dentystycznych

będących obywatelami polskimi, zamierzających wykonywać zawód na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, mających stałe miejsce zamieszkania na obszarze

05.03.2020

©Telksinoe s. 45/152

województwa, a w przypadku osób będących obywatelami innego niż

Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej zamierzających

odbywać staż podyplomowy na obszarze tego województwa, jest zadaniem

marszałka województwa z zakresu administracji rządowej. Koszt obsługi tego

zadania wynosi 123 zł za każdego finansowanego lekarza stażystę.

4a. W roku 2009 środki przeznaczone na sfinansowanie stażu

podyplomowego, o którym mowa w ust. 4, przekazuje marszałkowi województwa