Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2019 Pozycja 521
©Telksinoe s. 1/52
Opracowano na podstawie: t.j.
Dz. U. z 2019 r.
poz. 521, 1403,
Dz. U. z 2020 r.
poz. 150, 284.
U S T A W A
z dnia 24 kwietnia 2009 r.
o bateriach i akumulatorach 1)
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa określa:
1) wymagania dotyczące wprowadzanych do obrotu baterii i akumulatorów;
2) zasady wprowadzania do obrotu baterii i akumulatorów;
3) zasady zbierania, przetwarzania, recyklingu i unieszkodliwiania zużytych baterii
i zużytych akumulatorów.
Art. 2. Ustawa ma na celu:
1) ograniczenie negatywnego wpływu baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii
i zużytych akumulatorów na środowisko przez redukcję ilości substancji
niebezpiecznych w bateriach i akumulatorach oraz właściwe zbieranie
i recykling powstających z nich odpadów, w tym przez wspieranie wysokiego
poziomu zbierania zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów
przenośnych;
2) zharmonizowanie wymogów dotyczących zawartości metali ciężkich
w bateriach i akumulatorach oraz wymogów dotyczących ich oznakowania;
3) zapewnienie sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego i uniknięcia
zniekształcenia konkurencji w obrębie Unii Europejskiej.
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 2006/66/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie baterii i akumulatorów oraz
zużytych baterii i akumulatorów oraz uchylającej dyrektywę 91/157/EWG (Dz. Urz. UE L 266
z 26.09.2006, str. 1, z późn. zm.).
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony
Środowiska, ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawę
z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawę z dnia 13 września
1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, ustawę z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji
Handlowej, ustawę z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach, ustawę z dnia 27 kwietnia 2001 r. –
Prawo ochrony środowiska, ustawę z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców
w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie
depozytowej, ustawę z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji,
ustawę z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych oraz ustawę z dnia 29 lipca 2005 r.
o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.
10.03.2020
©Telksinoe s. 2/52
Art. 3. Ustawa reguluje prawa i obowiązki podmiotów:
1) wprowadzających do obrotu baterie lub akumulatory;
2) dystrybuujących baterie lub akumulatory lub sprzęt;
3) zbierających, przetwarzających, dokonujących recyklingu lub unieszkodliwiania
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;
4) użytkujących baterie lub akumulatory.
Art. 4. 1. Przepisy ustawy stosuje się do:
1) wszystkich rodzajów baterii i akumulatorów produkowanych i wprowadzanych
do obrotu, niezależnie od ich kształtu, pojemności, masy, składu materiałowego,
sposobu użycia oraz niezależnie od tego, czy stanowią przynależność albo część
składową urządzenia lub dodatek do innych produktów;
2) zużytych baterii i zużytych akumulatorów.
2. Przepisów ustawy nie stosuje się do baterii i akumulatorów używanych w:
1) urządzeniach związanych z ochroną podstawowych interesów bezpieczeństwa
państw członkowskich Unii Europejskiej, broni, amunicji i sprzęcie wojennym,
z wyjątkiem produktów, które nie są przeznaczone specjalnie do celów
wojskowych;
2) urządzeniach przeznaczonych do wysyłania w przestrzeń kosmiczną.
Art. 4a. 1. Przepisów ustawy w zakresie osiągania wymaganych poziomów
zbierania, w tym dotyczących opłaty produktowej, organizowania i finansowania
zbierania, przetwarzania, recyklingu i unieszkodliwiania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów, zawierania umowy ze zbierającym zużyte baterie lub zużyte
akumulatory oraz z prowadzącym zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów, składania wykazu zakładów przetwarzania zużytych baterii lub
zużytych akumulatorów, nie stosuje się do:
1) wprowadzającego baterie lub akumulatory, który w danym roku kalendarzowym
wprowadził do obrotu baterie przenośne lub akumulatory przenośne o łącznej
masie nieprzekraczającej 1 kg;
2) wprowadzającego baterie lub akumulatory, który w danym roku kalendarzowym
wprowadził do obrotu baterie przemysłowe lub akumulatory przemysłowe,
baterie samochodowe lub akumulatory samochodowe o łącznej masie
nieprzekraczającej 100 kg.
2. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie, jeżeli:
10.03.2020
©Telksinoe s. 3/52
1) przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, złoży marszałkowi województwa,
w terminie do dnia 15 marca każdego roku:
a) zaświadczenie lub oświadczenie o pomocy de minimis w zakresie, o którym
mowa w art. 37 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu
w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 362),
b) informacje, których zakres został określony w przepisach wydanych na
podstawie art. 37 ust. 2a ustawy, o której mowa w lit. a, a w przypadku
przedsiębiorców, do których nie stosuje się przepisów o rachunkowości,
także inne dokumenty pozwalające ocenić sytuację finansową
przedsiębiorcy za okres 3 ostatnich lat obrotowych;
2) stanowi pomoc de minimis:
a) w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia
18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu
o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz.
UE L 352 z 24.12.2013, str. 1) albo
b) w rolnictwie w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (UE)
nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107
i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis
w sektorze rolnym (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 9).
3. Wartość pomocy de minimis odpowiada wartości zwolnienia z opłaty
produktowej, obliczanej z zastosowaniem stawki opłaty produktowej dla zużytych
baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych, wskazanej w przepi-
sach wydanych na podstawie art. 40 ust. 2.
4. Zaświadczenia lub oświadczenia, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a, oraz
informacje i dokumenty, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lit. b, mogą być przekazywane
za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.
Art. 5. W sprawach dotyczących zużytych baterii i zużytych akumulatorów
w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 grudnia
2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2018 r. poz. 992, z późn. zm.2)).
Art. 6. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1000,
1479, 1544, 1564 i 1592 oraz z 2019 r. poz. 60.
10.03.2020
©Telksinoe s. 4/52
1) bateria, akumulator – źródło energii elektrycznej wytwarzanej przez
bezpośrednie przetwarzanie energii chemicznej, które składa się z jednego albo
kilku:
a) pierwotnych ogniw baterii nienadających się do powtórnego naładowania
albo
b) wtórnych ogniw baterii nadających się do powtórnego naładowania;
2) bateria przemysłowa, akumulator przemysłowy – baterię i akumulator, które są
przeznaczone wyłącznie do celów przemysłowych, zawodowych lub do
używania w pojazdach elektrycznych, w szczególności określone w załączniku
nr 1 do ustawy;
3) bateria przenośna, akumulator przenośny – baterię i akumulator, w tym ogniwo
guzikowe lub zestaw, które są szczelnie zamknięte i mogą być przenoszone
w ręku oraz nie stanowią baterii przemysłowej i akumulatora przemysłowego
albo baterii samochodowej i akumulatora samochodowego, w szczególności
określone w załączniku nr 2 do ustawy;
4) bateria samochodowa, akumulator samochodowy – baterię i akumulator, które są
używane do rozruszników, oświetlenia lub inicjowania zapłonu w pojazdach;
5) decyzje związane z gospodarką odpadami – decyzje, o których mowa w art. 41
ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach oraz w art. 181 ust. 1 pkt 1 i 4
ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2018 r.
poz. 799, z późn. zm.3));
5a) eksport – wywóz baterii lub akumulatorów z terytorium kraju na terytorium
państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej lub państwem
członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stroną
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym w celu wyprowadzenia
z terytorium kraju;
6) elektronarzędzie bezprzewodowe – podręczny sprzęt zasilany baterią lub
akumulatorem, który jest przeznaczony do wykorzystania w działalności
serwisowej, budowlanej lub ogrodniczej, w tym narzędzia przeznaczone do
toczenia, frezowania, szlifowania, rozdrabniania, piłowania, ścinania, wiercenia,
przebijania otworów, wykrawania, kucia, nitowania, skręcania, polerowania lub
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1356,
1479, 1564, 1590, 1592, 1648, 1722, 2161 i 2533 oraz z 2019 r. poz. 42.
10.03.2020
©Telksinoe s. 5/52
podobnej obróbki drewna, metalu i innych materiałów, a także do koszenia,
cięcia i innych prac;
7) import – przywóz baterii lub akumulatorów z terytorium państwa niebędącego
państwem członkowskim Unii Europejskiej lub państwem członkowskim
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stroną umowy
o Europejskim Obszarze Gospodarczym w celu wprowadzenia do obrotu na
terytorium kraju;
8) marszałek województwa – odpowiednio:
a) w przypadku wprowadzającego baterie lub akumulatory – marszałka
województwa właściwego ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania
wprowadzającego baterie lub akumulatory, a w przypadku braku siedziby
lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju – Marszałka Województwa
Mazowieckiego,
b) w przypadku zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory,
prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów lub prowadzącego recykling zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów – marszałka województwa właściwego ze względu na
miejsce prowadzenia działalności w zakresie zbierania, przetwarzania lub
recyklingu zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;
9) miejsce odbioru – wyznaczoną część obiektu budowlanego, którym włada
podmiot, którego podstawowa działalność nie polega na gospodarowaniu
odpadami, w tym szkoły, placówki oświatowej lub kulturalno-oświatowej,
siedziby urzędu lub instytucji, punkt świadczący usługi w zakresie wymiany
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów lub placówkę handlową
prowadzoną przez sprzedawcę detalicznego lub sprzedawcę hurtowego, do
których użytkownik końcowy może oddać zużyte baterie przenośne i zużyte
akumulatory przenośne;
10) ogniwo guzikowe – małą baterię przenośną i akumulator przenośny o średnicy
większej niż wysokość, które są wykorzystywane do specjalnych celów,
w szczególności do zasilania aparatów słuchowych, zegarków, małych urządzeń
przenośnych lub urządzeń do zasilania rezerwowego;
10a) podmiot pośredniczący – podmiot, za pośrednictwem którego wprowadzający
baterie lub akumulatory wykonuje obowiązki w zakresie i na zasadach
określonych w ustawie;
10.03.2020
©Telksinoe s. 6/52
11) poziom zbierania – wyrażony w procentach stosunek masy zużytych baterii
przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych zebranych zgodnie z ustawą
w danym roku kalendarzowym do średniej masy baterii przenośnych
i akumulatorów przenośnych wprowadzonych do obrotu przez wprowadzającego
baterie lub akumulatory w danym roku kalendarzowym oraz w dwóch latach
poprzednich;
12) przedsiębiorca – przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646, 1479, 1629, 1633 i 2212);
13) przetwarzanie – czynności podejmowane po dostarczeniu zużytych baterii lub
zużytych akumulatorów prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii
lub zużytych akumulatorów w celu ich sortowania, przygotowania do recyklingu
lub unieszkodliwiania;
14) sprzedawca detaliczny – przedsiębiorcę, który w ramach wykonywanej
działalności gospodarczej udostępnia odpłatnie lub nieodpłatnie baterie lub
akumulatory w celu używania przez użytkowników końcowych, w tym także
jako przynależność albo część składową urządzenia lub dodatek do innych
produktów;
15) sprzedawca hurtowy – przedsiębiorcę, który w ramach wykonywanej
działalności gospodarczej udostępnia odpłatnie lub nieodpłatnie baterie lub
akumulatory w celu ich dalszego odpłatnego lub nieodpłatnego udostępniania,
w tym także jako przynależność albo część składową urządzenia lub dodatek do
innych produktów;
16) sprzęt – sprzęt w rozumieniu art. 4 pkt 13 ustawy z dnia 11 września 2015 r.
o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1466 i
1479 oraz z 2019 r. poz. 125), który jest w całości albo w części zasilany
bateriami lub akumulatorami lub jest przystosowany do tego rodzaju zasilania;
17) terytorium kraju – terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
18) urząd marszałkowski – odpowiednio:
a) w przypadku wprowadzającego baterie lub akumulatory – urząd
marszałkowski właściwy ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania
wprowadzającego baterie lub akumulatory, a w przypadku braku siedziby
lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju – Urząd Marszałkowski
Województwa Mazowieckiego,
10.03.2020
©Telksinoe s. 7/52
b) w przypadku zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub
prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów – urząd marszałkowski właściwy ze względu na miejsce
prowadzenia działalności w zakresie zbierania lub przetwarzania zużytych
baterii lub zużytych akumulatorów;
19) użytkownik końcowy – podmiot wykorzystujący energię elektryczną z baterii
lub akumulatorów;
20) wewnątrzwspólnotowa dostawa – wywóz baterii lub akumulatorów z terytorium
kraju na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego
Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym;
21) wewnątrzwspólnotowe nabycie – przywóz baterii lub akumulatorów z terytorium
innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym w celu
wprowadzenia do obrotu na terytorium kraju;
22) wprowadzający baterie lub akumulatory – przedsiębiorcę, który wykonuje
działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu baterii lub
akumulatorów, w tym zamontowanych w sprzęcie lub pojazdach, po raz
pierwszy na terytorium kraju; za wprowadzającego baterie lub akumulatory
uważa się także przedsiębiorcę:
a) dokonującego importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia baterii lub
akumulatorów na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej,
b) który zlecił wytworzenie baterii lub akumulatorów i którego oznaczenie
zostało umieszczone na bateriach lub akumulatorach;
23) wprowadzanie do obrotu – odpłatne albo nieodpłatne udostępnienie na
terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –
strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym w celu używania lub
dystrybucji;
24) zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory:
10.03.2020
©Telksinoe s. 8/52
a) podmiot prowadzący punkt zbierania odpadów, posiadający zezwolenie na
prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów w postaci zużytych
baterii lub zużytych akumulatorów,
b) gminną jednostkę organizacyjną prowadzącą działalność w zakresie
odbierania odpadów komunalnych,
c) przedsiębiorcę wpisanego do rejestru działalności regulowanej w zakresie
odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości;
25) zestaw – zespół baterii lub akumulatorów połączonych ze sobą lub otoczonych
zewnętrzną osłoną w taki sposób, że nie jest przeznaczony do dzielenia na części
ani otwierania przez użytkownika końcowego;
26) zużyte baterie, zużyte akumulatory – baterie i akumulatory będące odpadami
w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.
Art. 7. 1. Wprowadzenie do obrotu baterii lub akumulatorów na terytorium kraju
następuje z dniem:
1) wydania baterii lub akumulatorów z magazynu lub przekazania osobie trzeciej,
z przeznaczeniem do używania lub dystrybucji na terytorium kraju –
w przypadku baterii lub akumulatorów wyprodukowanych na terytorium kraju;
2) wystawienia faktury potwierdzającej wewnątrzwspólnotowe nabycie;
3) przywozu baterii lub akumulatorów na terytorium kraju.
2. Jeżeli z przepisów ust. 1 wynika, że wprowadzenie baterii lub akumulatorów
do obrotu nastąpiło w dwóch terminach, za dzień wprowadzenia baterii lub
akumulatorów do obrotu na terytorium kraju uważa się dzień wcześniejszy.
3. Ciężar udowodnienia, że wprowadzenie do obrotu baterii lub akumulatorów
na terytorium kraju nie nastąpiło albo nastąpiło w innym dniu niż określony w ust. 1,
spoczywa na wprowadzającym baterie lub akumulatory.
Rozdział 2
Wymagania dotyczące wprowadzanych do obrotu baterii i akumulatorów oraz
sprzętu
Art. 8. 1. Wprowadzane do obrotu baterie i akumulatory, w tym baterie
i akumulatory zamontowane w sprzęcie, nie mogą zawierać więcej niż 0,0005%
wagowo rtęci.
2. Wprowadzane do obrotu baterie przenośne i akumulatory przenośne, w tym
zamontowane w sprzęcie, nie mogą zawierać więcej niż 0,002% wagowo kadmu.
10.03.2020
©Telksinoe s. 9/52
3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do baterii przenośnych i akumulatorów
przenośnych przeznaczonych do użytku w:
1) systemach awaryjnych i alarmowych, w tym w oświetleniu awaryjnym;
2) urządzeniach medycznych.
3) (uchylony)
Art. 9. 1. Wprowadzane do obrotu baterie i akumulatory, w tym zestawy oraz
ogniwa guzikowe, powinny być oznakowane symbolem selektywnego zbierania,
którego wzór jest określony w załączniku nr 3 do ustawy.
2. Wprowadzane do obrotu:
1) baterie i akumulatory, w tym zestawy, powinny być oznakowane:
a) symbolem chemicznym Cd, jeżeli zawierają powyżej 0,002% wagowo
kadmu,
b) symbolem chemicznym Pb, jeżeli zawierają powyżej 0,004% wagowo
ołowiu;
2) ogniwa guzikowe powinny być oznakowane symbolem chemicznym Hg, jeżeli
zawierają powyżej 0,0005% wagowo rtęci.
3. Wzory symboli, o których mowa w ust. 2, są określone w załączniku nr 4 do
ustawy.
4. Wprowadzane do obrotu baterie przenośne i akumulatory przenośne oraz
baterie samochodowe i akumulatory samochodowe powinny być zaopatrzone
w informację o ich pojemności, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE)
nr 1103/2010 z dnia 29 listopada 2010 r. ustalającym, na mocy dyrektywy
2006/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, przepisy dotyczące znakowania
baterii i akumulatorów przenośnych, wtórnych (ładowalnych) oraz samochodowych
informacjami o ich pojemności (Dz. Urz. WE L 313 z 30.11.2010, str. 3–7).
5. Symbole, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz informację, o której mowa
w ust. 4, umieszcza się w sposób widoczny, czytelny i trwały.
6. (uchylony)
7. (uchylony)
Art. 10. 1. Zakazuje się wprowadzania do obrotu oraz dystrybucji baterii
i akumulatorów niespełniających wymagań określonych w art. 8 i 9.
2. Wprowadzający do obrotu baterie lub akumulatory jest obowiązany do
wycofania z obrotu baterii i akumulatorów niespełniających wymagań określonych
w art. 8 i 9.
10.03.2020
©Telksinoe s. 10/52
3. W przypadku niewycofania z obrotu baterii i akumulatorów niespełniających
wymagań określonych w art. 8 i 9 Główny Inspektor Ochrony Środowiska wydaje
z urzędu decyzję o wycofaniu z obrotu tych baterii lub akumulatorów.
4. Decyzja, o której mowa w ust. 3, zawiera:
1) zobowiązanie wprowadzającego do obrotu baterie lub akumulatory do
odpowiedniego publicznego wezwania sprzedawców detalicznych,
sprzedawców hurtowych oraz użytkowników końcowych baterii lub
akumulatorów niespełniających wymagań określonych w art. 8 i 9 do oddawania
tych baterii i akumulatorów na koszt i odpowiedzialność wprowadzającego do
obrotu baterie lub akumulatory;
2) określenie miejsca lub miejsc przyjmowania baterii i akumulatorów
niespełniających wymagań określonych w art. 8 i 9;
3) nakaz przetworzenia i recyklingu wycofanych z obrotu baterii i akumulatorów,
zgodnie z przepisami ustawy.
5. Wojewódzki inspektor inspekcji handlowej właściwy ze względu na miejsce
kontroli sprzedawcy detalicznego lub sprzedawcy hurtowego może zarządzić w toku
kontroli, w drodze decyzji, wstrzymanie dystrybucji baterii lub akumulatorów
niespełniających wymagań określonych w art. 8 i 9.
6. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 5, sprzedawca detaliczny
lub sprzedawca hurtowy jest obowiązany do zwrotu baterii i akumulatorów
niespełniających wymagań określonych w art. 8 i 9 do dostawcy, a w przypadku braku
takiej możliwości – do przekazania tych baterii i akumulatorów jako zużytych baterii
i zużytych akumulatorów do przetworzenia i recyklingu.
7. Informację o wynikach kontroli oraz kopię decyzji, o której mowa w ust. 5,
wojewódzki inspektor inspekcji handlowej przedkłada Głównemu Inspektorowi
Ochrony Środowiska w terminie 30 dni od dnia jej wydania.
8. Decyzjom, o których mowa w ust. 3 i 5, może być nadany rygor
natychmiastowej wykonalności.
9. Koszty związane z wycofaniem z obrotu, wstrzymaniem dystrybucji lub
przekazaniem do przetworzenia i recyklingu baterii i akumulatorów ponosi
wprowadzający do obrotu baterie lub akumulatory.
Art. 11. 1. Produkowany i wprowadzany do obrotu sprzęt powinien być
zaprojektowany w sposób umożliwiający łatwe usunięcie z niego zużytych baterii
i zużytych akumulatorów.
10.03.2020
©Telksinoe s. 11/52
1a. Jeżeli zużyte baterie i zużyte akumulatory nie mogą zostać łatwo usunięte
przez użytkownika końcowego, wprowadzający baterie lub akumulatory zapewnia
urządzenia zaprojektowane w taki sposób, aby zużyte baterie i zużyte akumulatory
mogły być łatwo usunięte przez niezależne od wprowadzającego baterie lub
akumulatory podmioty profesjonalne zajmujące się serwisowaniem lub naprawą
urządzeń.
2. Do wprowadzanego do obrotu i dystrybuowanego sprzętu, w którym są
zamontowane baterie lub akumulatory, powinna być dołączona instrukcja zawierająca
informację o:
1) sposobie bezpiecznego usunięcia baterii lub akumulatorów z tego sprzętu;
2) rodzaju zamontowanych baterii lub akumulatorów.
3. W przypadku wprowadzania do obrotu na terytorium kraju sprzętu, w którym
są zamontowane baterie lub akumulatory, instrukcję, o której mowa w ust. 2,
sporządza się w języku polskim.
4. Przepisów ust. 1–3 nie stosuje się do:
1) sprzętu, który służy ochronie bezpieczeństwa lub porządku publicznego państw
członkowskich Unii Europejskiej;
2) sprzętu, w którym baterie lub akumulatory są przylutowane, zgrzewane lub
w inny sposób przymocowane na stałe do końcówek zasilających, zapewniając
ciągły dopływ prądu w warunkach nietypowej eksploatacji oraz w podtrzymaniu
danych w ich niezmienionym stanie w sprzęcie informatycznym, w którym
użycie baterii lub akumulatorów jest technicznie niezbędne;
3) sprzętu medycznego, który służy do podtrzymywania funkcji życiowych, oraz
stymulatorów serca, w których jest niezbędne nieprzerwane źródło zasilania,
a baterie lub akumulatory mogą być usunięte tylko przez wykwalifikowane
osoby;
4) sprzętu przenośnego, w którym wymiana baterii lub akumulatorów przez
niewykwalifikowane osoby może stanowić zagrożenie dla użytkownika
końcowego lub niekorzystnie wpłynąć na pracę sprzętu.
Rozdział 3
Postępowanie ze zużytymi bateriami i zużytymi akumulatorami
Art. 12. Zakazuje się umieszczania zużytych baterii i zużytych akumulatorów
razem z innymi odpadami w tym samym pojemniku.
10.03.2020
©Telksinoe s. 12/52
Art. 13. 1. Zużyte baterie samochodowe i zużyte akumulatory samochodowe
oraz zużyte baterie przemysłowe i zużyte akumulatory przemysłowe powinny być
zbierane selektywnie według rodzajów w celu ułatwienia ich przetwarzania za pomocą
technologii i instalacji służących do przetwarzania i recyklingu poszczególnych
rodzajów zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o których mowa w art. 15
ust. 1.
2. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
sposób selektywnego zbierania zużytych baterii samochodowych, zużytych
akumulatorów samochodowych, zużytych baterii przemysłowych lub zużytych
akumulatorów przemysłowych, uwzględniając technologie przetwarzania i recyklingu
oraz kierując się potrzebą zapewnienia wysokich poziomów recyklingu.
Art. 14. 1. Magazynowanie i przetwarzanie zużytych baterii i zużytych
akumulatorów w zakładach przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów powinny odbywać się w miejscach o utwardzonym,
nieprzepuszczalnym podłożu, odpornych na działanie warunków atmosferycznych lub
w odpowiednich pojemnikach nieprzewodzących prądu, odpornych na działanie
substancji zawartych w bateriach lub akumulatorach oraz działanie warunków
atmosferycznych.
2. Magazynowanie zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych,
zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii
przemysłowych kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów przemysłowych
kwasowo-ołowiowych w zakładach przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów powinno odbywać się na nieprzepuszczalnych podłożach,
podłączonych do kanalizacji działającej w obiegu zamkniętym, kierującej ścieki do
specjalnych zbiorników lub do instalacji przerabiającej zużyte baterie lub zużyte
akumulatory.
3. Zużyte baterie i zużyte akumulatory przeznaczone do przetwarzania
i recyklingu mogą być magazynowane nie dłużej niż przez okres roku łącznie przez
wszystkich kolejnych posiadaczy tych odpadów.
4. Minister właściwy do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia,
wymagania dotyczące magazynowania, przetwarzania i recyklingu zużytych baterii
lub zużytych akumulatorów, kierując się względami ochrony środowiska oraz
koniecznością zapewnienia wysokiego poziomu recyklingu.
10.03.2020
©Telksinoe s. 13/52
Art. 15. 1. Za pomocą technologii i instalacji służących do przetwarzania
i recyklingu poszczególnych rodzajów zużytych baterii lub zużytych akumulatorów
muszą zostać osiągnięte następujące minimalne poziomy wydajności recyklingu:
1) w przypadku zużytych baterii kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów
kwasowo-ołowiowych – 65% masy zużytych baterii kwasowo-ołowiowych lub
zużytych akumulatorów kwasowo-ołowiowych, w tym recykling zawartości
ołowiu w najwyższym, technicznie możliwym do osiągnięcia stopniu, przy
jednoczesnym unikaniu nadmiernych kosztów;
2) w przypadku zużytych baterii niklowo-kadmowych i zużytych akumulatorów
niklowo-kadmowych – 75% masy zużytych baterii niklowo-kadmowych lub
zużytych akumulatorów niklowo-kadmowych, w tym recykling zawartości
kadmu w najwyższym, technicznie możliwym do osiągnięcia stopniu, przy
jednoczesnym unikaniu nadmiernych kosztów;
3) w przypadku pozostałych zużytych baterii i zużytych akumulatorów – 50% masy
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.
2. (uchylony)
3. Prowadzący recykling zużytych baterii lub zużytych akumulatorów jest
obowiązany do sporządzenia i przedłożenia marszałkowi województwa sprawozdań,
o których mowa w art. 3 ust. 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 493/2012 z dnia
11 czerwca 2012 r. ustanawiającego na podstawie dyrektywy 2006/66/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady szczegółowe przepisy dotyczące obliczania wydajności
recyklingu dla procesów recyklingu zużytych baterii i akumulatorów (Dz. Urz.
UE L 151 z 12.06.2012, str. 9), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE)
nr 493/2012”, na zasadach i w trybie określonych w tym rozporządzeniu.
4. W przypadku gdy proces recyklingu zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów jest prowadzony kolejno przez kilku prowadzących recykling, każdy
kolejny prowadzący recykling jest obowiązany przekazać prowadzącemu recykling,
w którego instalacji rozpoczął się proces recyklingu, informacje niezbędne do
sporządzenia sprawozdań, o których mowa w art. 3 ust. 4 rozporządzenia Komisji
(UE) nr 493/2012, nie później niż w terminie do dnia 15 stycznia za poprzedni rok
kalendarzowy.
Art. 16. 1. Zakazuje się unieszkodliwiania zużytych baterii i zużytych
akumulatorów przez ich składowanie na składowisku odpadów lub termiczne
przekształcanie.
10.03.2020
©Telksinoe s. 14/52
2. Odpady powstałe po przetworzeniu zużytych baterii i zużytych akumulatorów,
o którym mowa w art. 63 ust. 1 pkt 2, nienadające się do recyklingu, w zależności od
właściwości, mogą zostać unieszkodliwione przez składowanie na składowisku
odpadów lub poddane termicznemu przekształcaniu.
Rozdział 4
Rejestr wprowadzających baterie lub akumulatory oraz prowadzących zakłady
przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów
Art. 17. (uchylony)
Art. 18. 1. Przedsiębiorca przed rozpoczęciem działalności w zakresie
wprowadzania do obrotu baterii lub akumulatorów na teryto rium kraju lub
przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, przed dokonaniem
pierwszego wprowadzenia do obrotu baterii lub akumulatorów na terytorium kraju lub
pierwszego przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, jest
obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru, o którym mowa w ustawie z dnia
14 grudnia 2012 r. o odpadach.
2. Podmiot pośredniczący przed rozpoczęciem działalności jest obowiązany do
uzyskania wpisu do rejestru, o którym mowa w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r.
o odpadach.
Art. 19–26. (uchylone)
Rozdział 5
Obowiązki wprowadzających baterie lub akumulatory
Art. 27. 1. Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do
zorganizowania i sfinansowania zbierania, przetwarzania, recyklingu
i unieszkodliwiania zużytych baterii i zużytych akumulatorów oraz właściwego
gospodarowania zużytymi bateriami i zużytymi akumulatorami.
2. Wprowadzający baterie samochodowe, akumulatory samochodowe, baterie
przemysłowe lub akumulatory przemysłowe oraz użytkownicy tych baterii lub
akumulatorów mogą zawierać między sobą porozumienia dotyczące finansowania
zbierania, przetwarzania, recyklingu i unieszkodliwiania tych baterii lub
akumulatorów.
Art. 28. 1. Wprowadzający baterie lub akumulatory może wykonywać
obowiązki, o których mowa w art. 27, art. 31, art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 2,
10.03.2020
©Telksinoe s. 15/52
art. 35, art. 36 ust. 1 i 4, art. 37 ust. 1 i 6 lub art. 41 ust. 3, za pośrednictwem podmiotu
pośredniczącego.
2. Odpowiedzialność za prawidłową realizację obowiązków, o których mowa
w ust. 1, spoczywa na wprowadzającym baterie lub akumulatory.
3. Podmiot pośredniczący jest obowiązany posiadać wdrożony system
zarządzania środowiskowego zgodny z wymaganiami systemu ekozarządzania
i audytu (EMAS) lub z normą ISO 14001.
4. Wykonywanie obowiązków wprowadzającego baterie lub akumulatory za
pośrednictwem podmiotu pośredniczącego odbywa się na podstawie umowy zawartej
w formie pisemnej pod rygorem nieważności.
5. Wprowadzający baterie lub akumulatory oraz podmiot pośredniczący są
obowiązani przechowywać umowy, o których mowa w ust. 4, przez okres 5 lat, licząc
od końca roku kalendarzowego, w którym umowa przestała obowiązywać.
Art. 29. Wprowadzający baterie lub akumulatory może wprowadzać do obrotu
tylko baterie i akumulatory oznakowane w sposób, o którym mowa w art. 9.
Art. 30. Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do
umieszczania numeru rejestrowego na dokumentach związanych z obrotem bateriami
i akumulatorami.
Art. 31. 1. W przypadku zgłoszenia przez użytkownika końcowego potrzeby
odbioru zużytych baterii samochodowych, zużytych akumulatorów samochodowych,
zużytych baterii przemysłowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych,
z wyjątkiem baterii kwasowo-ołowiowych i akumulatorów kwasowo-ołowiowych,
wprowadzający baterie lub akumulatory, który wprowadził je do obrotu, jest
obowiązany do odebrania od użytkownika końcowego, w terminie 30 dni od dnia
zgłoszenia, tych baterii i akumulatorów, w ilości nie większej niż ilość przekazana
temu użytkownikowi końcowemu, i przekazania ich do przetwarzania i recyklingu.
2. Wprowadzający baterie samochodowe kwasowo-ołowiowe, akumulatory
samochodowe kwasowo-ołowiowe, baterie przemysłowe kwasowo-ołowiowe lub
akumulatory przemysłowe kwasowo-ołowiowe jest obowiązany do odebrania na
własny koszt zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych
akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii
przemysłowych kwasowo-ołowiowych i zużytych akumulatorów przemysłowych
10.03.2020
©Telksinoe s. 16/52
kwasowo-ołowiowych od użytkownika końcowego, sprzedawcy detalicznego oraz
sprzedawcy hurtowego i przekazania ich do przetwarzania i recyklingu.
3. Wprowadzający baterie samochodowe kwasowo-ołowiowe, akumulatory
samochodowe kwasowo-ołowiowe, baterie przemysłowe kwasowo-ołowiowe lub
akumulatory przemysłowe kwasowo-ołowiowe jest obowiązany do dołączenia do nich
informacji o warunkach i trybie ich zwrotu oraz o zorganizowanych dla nich punktach
zbierania.
Art. 32. 1. Wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne jest
obowiązany do zawarcia umowy w formie pisemnej pod rygorem nieważności, ze
zbierającym zużyte baterie lub zużyte akumulatory, dotyczącej zbierania zużytych
baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych.
2. Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności:
1) warunki finansowania przez wprowadzającego baterie przenośne lub
akumulatory przenośne zbierania zużytych baterii przenośnych lub zużytych
akumulatorów przenośnych;
2) zobowiązanie do składania przez zbierającego zużyte baterie lub zużyte
akumulatory wprowadzającemu baterie przenośne lub akumulatory przenośne:
a) (uchylona)
b) wykazu punktów zbierania prowadzonych przez danego zbierającego
zużyte baterie lub zużyte akumulatory,
c) wykazu miejsc odbioru, z których odbiera zużyte baterie lub zużyte
akumulatory, wraz z informacją na temat okresu trwania umowy
z prowadzącym miejsce odbioru.
3. Ustalając usytuowanie punktów zbierania oraz miejsc odbioru, strony umowy
kierują się gęstością zaludnienia, umożliwiając użytkownikom końcowym pozbycie
się zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych w łatwo
dostępnym miejscu zlokalizowanym w najbliższej okolicy miejsca ich zamieszkania
lub prowadzenia działalności.
Art. 33. 1. Wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne jest
obowiązany do osiągnięcia poziomów zbierania w wysokości określonej w przepisach
wydanych na podstawie ust. 2.
2. Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, roczne poziomy zbierania
10.03.2020
©Telksinoe s. 17/52
zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych
w poszczególnych latach, uwzględniając:
1) konieczność osiągnięcia do dnia 26 września 2012 r. poziomu zbierania
w wysokości co najmniej 25% oraz do dnia 26 września 2016 r. i w kolejnych
latach – w wysokości co najmniej 45%;
2) potrzebę stopniowego tworzenia krajowego systemu zbierania zużytych baterii
przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych oraz zwiększania jego
efektywności;
3) działania na rzecz konkurencyjności polskiej gospodarki oraz konieczność
realizacji zobowiązań międzynarodowych.
Art. 34. 1. Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do
prowadzenia ewidencji obejmującej informacje o rodzaju i masie wprowadzanych do
obrotu baterii i akumulatorów.
2. Wprowadzający baterie lub akumulatory sporządza sprawozdanie zawierające
informacje, o których mowa w art. 73 ust. 2 pkt 1 i pkt 6 lit. a ustawy z dnia
14 grudnia 2012 r. o odpadach, na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie.
3. (uchylony)
4. Przy ustalaniu masy wprowadzanych do obrotu baterii i akumulatorów nie
uwzględnia się masy tych baterii i akumulatorów, w tym także stanowiących
przynależność albo część składową urządzenia lub dodatek do innych produktów,
które zostały wyeksportowane lub były przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
dokonanej przez wprowadzającego baterie lub akumulatory lub innego przedsiębiorcę.
5. Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do przechowywania
ewidencji, o której mowa w ust. 1, przez okres 5 lat, licząc od końca roku
kalendarzowego, którego ona dotyczy.
6. (uchylony)
Art. 35. Wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne
sporządza sprawozdanie zawierające informacje oraz wykazy, o których mowa
w art. 73 ust. 2 pkt 1 i pkt 6 lit. d tiret pierwsze i trzecie ustawy z dnia 14 grudnia
2012 r. o odpadach, na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie.
Art. 36. 1. Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do zawarcia
umowy w formie pisemnej pod rygorem nieważności z prowadzącym zakład
przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.
10.03.2020
©Telksinoe s. 18/52
2. Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności:
1) warunki finansowania przez wprowadzającego baterie lub akumulatory
przetwarzania i recyklingu zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;
2) zobowiązanie prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów do co najmniej nieodpłatnego przyjmowania zużytych baterii
i zużytych akumulatorów, które poddaje procesom przetwarzania i recyklingu.
3) (uchylony)
3. W przypadku:
1) wygaśnięcia lub cofnięcia decyzji związanej z gospodarką odpadami
prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów,
2) rozwiązania lub wygaśnięcia umowy, o której mowa w ust. 1
– wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany, w terminie 3 miesięcy
odpowiednio od dnia wygaśnięcia lub cofnięcia decyzji związanej z gospodarką
odpadami, rozwiązania lub wygaśnięcia umowy, do zawarcia nowej umowy, o której
mowa w ust. 1.
4. Wprowadzający baterie lub akumulatory sporządza wykaz, o którym mowa
w art. 73 ust. 2 pkt 1 i pkt 6 lit. b ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, na
zasadach i w trybie określonych w tej ustawie.
5. (uchylony)
Art. 37. 1. Wprowadzający baterie lub akumulatory jest obowiązany do
finansowania publicznych kampanii edukacyjnych.
2. Publiczne kampanie edukacyjne oznaczają wszelkie działania mające na celu
podnoszenie stanu świadomości ekologicznej społeczeństwa w zakresie
prawidłowego postępowania z odpadami w postaci zużytych baterii i zużytych
akumulatorów oraz wspomagające osiągnięcie wysokiego poziomu selektywnego
zbierania tych odpadów, w tym informowanie przy wykorzystaniu środków
masowego przekazu, ulotek, broszur informacyjnych i plakatów oraz organizowanie
konkursów, konferencji i akcji o charakterze informacyjno-edukacyjnym.
3. Publiczne kampanie edukacyjne powinny uwzględniać informowanie
użytkowników końcowych w szczególności o:
1) możliwym wpływie substancji stosowanych w bateriach i akumulatorach na
środowisko i zdrowie ludzi;
2) zaleceniu prowadzenia selektywnego zbierania;
10.03.2020
©Telksinoe s. 19/52
3) dostępnych dla nich systemach zbierania i recyklingu;
4) ich roli w przyczynianiu się do recyklingu zużytych baterii i zużytych
akumulatorów;
5) znaczeniu symboli, których wzory są określone w załącznikach nr 3 i 4 do
ustawy.
4. Wprowadzający baterie lub akumulatory, wykonując obowiązek, o którym
mowa w ust. 1:
1) przeznacza na publiczne kampanie edukacyjne, w terminie do dnia 1 marca roku
następującego po roku, którego dotyczy opłata na publiczne kampanie
edukacyjne, kwotę co najmniej równą tej opłacie albo
2) wnosi na odrębny rachunek bankowy urzędu marszałkowskiego opłatę na
publiczne kampanie edukacyjne, w terminie do dnia 15 marca roku
następującego po roku, którego dotyczy opłata.
4a. W przypadku gdy wprowadzający baterie lub akumulatory nie przeznaczył
na publiczne kampanie edukacyjne w terminie do dnia 1 marca roku następującego po
roku, którego dotyczy opłata na publiczne kampanie edukacyjne, kwoty co najmniej
równej opłacie na publiczne kampanie edukacyjne, wysokość opłaty, o której mowa
w ust. 4 pkt 2, ulega obniżeniu o kwotę faktycznie poniesioną przez wprowadzającego
baterie lub akumulatory na publiczne kampanie edukacyjne.
5. (uchylony)
5a. Stawka opłaty na publiczne kampanie edukacyjne wynosi 0,03 zł za kilogram
wprowadzonych do obrotu baterii lub akumulatorów.
5b. Opłata na publiczne kampanie edukacyjne stanowi iloczyn stawki, o której
mowa w ust. 5a, oraz masy wprowadzonych do obrotu baterii i akumulatorów w roku
kalendarzowym, którego dotyczy opłata, przez wprowadzającego baterie lub
akumulatory.
6. Wprowadzający baterie lub akumulatory, obowiązany do finansowania
publicznych kampanii edukacyjnych, sporządza sprawozdanie zawierające
informacje, o których mowa w art. 73 ust. 2 pkt 1 i pkt 6 lit. c ustawy z dnia
14 grudnia 2012 r. o odpadach, na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie.
7. (uchylony)
8. Wprowadzający baterie lub akumulatory nie finansuje publicznych kampanii
edukacyjnych, jeżeli wysokość środków, które jest obowiązany przeznaczyć na
publiczne kampanie edukacyjne, nie przekracza 10 zł w danym roku kalendarzowym.
10.03.2020
©Telksinoe s. 20/52
9. Podmiot pośredniczący, realizując obowiązek, o którym mowa w ust. 1, na
podstawie umów zawartych z więcej niż jednym wprowadzającym baterie lub
akumulatory, może prowadzić wspólną publiczną kampanię edukacyjną dla
wszystkich wprowadzających baterie lub akumulatory, pod warunkiem że środki
przeznaczone na tę kampanię są co najmniej równe sumie środków, które
wprowadzający baterie lub akumulatory są obowiązani przeznaczyć na publiczne
kampanie edukacyjne.
10. Do opłaty, o której mowa w ust. 4 pkt 2, stosuje się odpowiednio przepisy
działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r.
poz. 800, z późn. zm.4)), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują
marszałkowi województwa.
Rozdział 6
Opłata produktowa
Art. 38. 1. Rozliczenie wykonania obowiązku zapewnienia wymaganego
poziomu zbierania, o którym mowa w art. 33, następuje na koniec roku
kalendarzowego.
2. Jeżeli wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne nie
wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 33, jest obowiązany do ponoszenia opłaty
produktowej.
Art. 39. 1. Podstawę obliczenia opłaty produktowej stanowi masa zebranych
zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych.
2. Należną opłatę produktową oblicza się jako iloczyn stawki opłaty produktowej
i różnicy między masą zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów
przenośnych, jaką należy zebrać, aby osiągnąć wymagany poziom zbierania w danym
roku kalendarzowym, a masą zebranych w tym roku zużytych baterii przenośnych
i zużytych akumulatorów przenośnych.
Art. 40. 1. Stawka opłaty produktowej dla zużytych baterii przenośnych
i zużytych akumulatorów przenośnych wynosi od 0,80 zł do 12 zł za kilogram.
2. Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat produktowych,
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 650, 723,
771, 1000, 1039, 1075, 1499, 1540, 1544, 1629, 1693, 2126, 2193, 2244 i 2354 oraz z 2019 r. poz.
60.
10.03.2020
©Telksinoe s. 21/52
o których mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zróżnicowania tych opłat
z uwagi na rodzaje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów oraz koszty zbierania
i recyklingu zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.
Art. 41. 1. Obowiązek obliczenia należnej opłaty produktowej powstaje na
koniec roku kalendarzowego.
2. Opłata produktowa jest wpłacana na odrębny rachunek bankowy urzędu
marszałkowskiego w terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku, którego
opłata dotyczy.
3. Wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne sporządza
sprawozdanie zawierające informacje, o których mowa w art. 73 ust. 2 pkt 1 i pkt 6
lit. d tiret drugie ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, na zasadzie i w trybie
określonych w tej ustawie.
4. (uchylony)
Art. 42. 1. W razie stwierdzenia, że wprowadzający baterie przenośne lub
akumulatory przenośne, mimo ciążącego obowiązku, nie dokonał wpłaty opłaty
produktowej lub dokonał wpłaty w wysokości niższej od należnej, marszałek
województwa wydaje decyzję, w której określa wysokość zaległości z tytułu opłaty
produktowej.
2. W przypadku niewykonania decyzji określonej w ust. 1 marszałek
województwa ustala, w drodze decyzji, dodatkową opłatę produktową w wysokości
odpowiadającej 50% kwoty niewpłaconej opłaty produktowej.
3. Termin płatności opłat, o których mowa w ust. 1 i 2, wynosi 14 dni od dnia,
w którym decyzja ustalająca wysokość opłaty stała się ostateczna.
Art. 43. Do opłat produktowych stosuje się odpowiednio przepisy działu III
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia
organów podatkowych przysługują marszałkowi województwa.
Rozdział 7
Obowiązki użytkowników końcowych
Art. 44. Użytkownik końcowy jest obowiązany do przekazania zużytych baterii
przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych, w tym baterii przenośnych
i akumulatorów przenośnych, które nie mogą stanowić już źródła energii, do
zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub do miejsca odbioru.
10.03.2020
©Telksinoe s. 22/52
Art. 45. 1. Użytkownik końcowy jest obowiązany do przekazania zużytych
baterii samochodowych i zużytych akumulatorów samochodowych sprzedawcy
detalicznemu baterii samochodowych lub akumulatorów samochodowych,
podmiotowi prowadzącemu usługi w zakresie wymiany zużytych baterii
samochodowych lub zużytych akumulatorów samochodowych, zbierającemu zużyte
baterie samochodowe lub zużyte akumulatory samochodowe, prowadzącemu zakład
przetwarzania zużytych baterii samochodowych lub zużytych akumulatorów
samochodowych lub wprowadzającemu baterie samochodowe lub akumulatory
samochodowe.
2. Użytkownik końcowy jest obowiązany do przekazania zużytych baterii
przemysłowych i zużytych akumulatorów przemysłowych sprzedawcy detalicznemu
baterii przemysłowych lub akumulatorów przemysłowych, podmiotowi
prowadzącemu usługi w zakresie wymiany zużytych baterii przemysłowych lub
zużytych akumulatorów przemysłowych, prowadzącemu zakład przetwarzania
zużytych baterii przemysłowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych lub
wprowadzającemu baterie przemysłowe lub akumulatory przemysłowe.
3. Użytkownik końcowy jest obowiązany do przekazania zużytych baterii
przemysłowych niklowo-kadmowych i zużytych akumulatorów przemysłowych
niklowo-kadmowych prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii niklowo-
-kadmowych lub zużytych akumulatorów niklowo-kadmowych.
Rozdział 8
Obowiązki prowadzących miejsca odbioru
Art. 46. 1. W miejscu odbioru zakazuje się zbierania zużytych baterii
przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych wraz z innymi odpadami w tym
samym pojemniku.
2. Pojemniki służące do zbierania zużytych baterii przenośnych i zużytych
akumulatorów przenośnych w miejscach odbioru powinny być ustawione w miejscu
publicznie dostępnym.
3. W miejscach odbioru zużyte baterie przenośne i zużyte akumulatory
przenośne są przyjmowane nieodpłatnie.
4. W miejscu odbioru powinna znajdować się czytelna i dostępna dla
użytkownika końcowego informacja na temat możliwości oddania zużytych baterii
przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych w tym miejscu.
10.03.2020
©Telksinoe s. 23/52
5. Informacja, o której mowa w ust. 4, może być umieszczona na pojemniku
służącym do zbierania zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów
przenośnych.
Art. 47. Przy sprzedaży użytkownikowi końcowemu nowych baterii
przenośnych i akumulatorów przenośnych nie wykazuje się oddzielnie kosztów
zbierania, przetwarzania i recyklingu.
Art. 48. Sprzedawca detaliczny baterii przenośnych lub akumulatorów
przenośnych, którego powierzchnia sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy
z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U.
z 2018 r. poz. 1945 oraz z 2019 r. poz. 60 i 235) przekracza 25 m2, jest obowiązany
do:
1) przyjęcia selektywnie zebranych zużytych baterii przenośnych i zużytych
akumulatorów przenośnych od użytkownika końcowego przez udostępnienie
pojemnika na zużyte baterie przenośne i zużyte akumulatory przenośne, bez
możliwości żądania od niego zapłaty za ich przyjęcie;
2) przekazania zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1,
sprzedawcy hurtowemu lub zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory.
Art. 49. Sprzedawca hurtowy baterii przenośnych lub akumulatorów
przenośnych jest obowiązany do:
1) przyjęcia zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych
od użytkownika końcowego oraz od sprzedawcy detalicznego, któremu
przekazał baterie przenośne lub akumulatory przenośne, bez możliwości żądania
od niego zapłaty za ich przyjęcie;
2) przekazania zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1,
zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory.
Art. 50. Przedsiębiorca świadczący usługi w zakresie wymiany zużytych baterii
lub zużytych akumulatorów jest obowiązany do:
1) przyjęcia selektywnie zebranych zużytych baterii przenośnych i zużytych
akumulatorów przenośnych od użytkownika końcowego, bez możliwości
żądania od niego zapłaty za ich przyjęcie;
2) przekazania zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa w pkt 1,
zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącemu zakład
przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.
10.03.2020
©Telksinoe s. 24/52
Art. 51. 1. Prowadzący miejsce odbioru, niebędący sprzedawcą detalicznym,
sprzedawcą hurtowym lub przedsiębiorcą świadczącym usługi w zakresie wymiany
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o których mowa odpowiednio w art. 48–
50, może przyjmować od użytkowników końcowych zużyte baterie przenośne i zużyte
akumulatory przenośne, jeżeli ma zawartą umowę ze zbierającym zużyte baterie lub
zużyte akumulatory na odbiór zużytych baterii przenośnych lub zużytych
akumulatorów przenośnych. Umowa jest zawierana w formie pisemnej pod rygorem
nieważności.
2. Umowa, o której mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności zobowiązanie się
zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory do:
1) co najmniej nieodpłatnego i okresowego odbioru zużytych baterii przenośnych
i zużytych akumulatorów przenośnych;
2) nieodpłatnego dostarczenia pojemników do gromadzenia zużytych baterii
przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych.
Art. 52. Prowadzący miejsce odbioru jest zwolniony z obowiązku:
1) uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów, o którym mowa w ustawie z dnia
14 grudnia 2012 r. o odpadach;
2) uzyskania wpisu do rejestru, o którym mowa w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r.
o odpadach;
3) zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
o którym mowa w art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1202, 1276, 1496, 1669 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 51),
w związku ze zbieraniem zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;
4) prowadzenia ewidencji odpadów, o której mowa w ustawie z dnia 14 grudnia
2012 r. o odpadach.
Rozdział 9
Opłata depozytowa oraz obowiązki sprzedawców detalicznych baterii kwasowo-
-ołowiowych lub akumulatorów kwasowo-ołowiowych
Art. 53. 1. Sprzedawca detaliczny baterii samochodowych kwasowo-
-ołowiowych lub akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych jest
obowiązany do przyjęcia zużytych baterii samo chodowych kwasowo-ołowiowych
oraz zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych od użytkownika
końcowego.
10.03.2020
©Telksinoe s. 25/52
1a. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy sprzedawcy detalicznego
baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych oraz akumulatorów samochodowych
kwasowo-ołowiowych udostępnianych jako przynależność albo część składowa
innych urządzeń.
2. Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do
umieszczenia w punkcie sprzedaży, w widocznym miejscu, informacji o:
1) warunkach i trybie zwrotu zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których
mowa w ust. 1, oraz możliwości zwrotu pobranej opłaty depozytowej w punkcie
sprzedaży;
2) punktach zbierania zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których mowa
w ust. 1, zorganizowanych przez wprowadzającego baterie lub akumulatory,
którego baterie lub akumulatory sprzedaje.
Art. 54. 1. Sprzedawca detaliczny baterii samochodowych kwasowo-
-ołowiowych lub akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych jest
obowiązany do pobrania od kupującego niebędącego przedsiębiorcą opłaty
depozytowej oraz do potwierdzenia jej pobrania, jeżeli przy sprzedaży tych baterii lub
akumulatorów kupujący nie przekazał mu zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów, o których mowa w art. 53 ust. 1.
1a. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy sprzedawcy detalicznego
baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych oraz akumulatorów samochodowych
kwasowo-ołowiowych udostępnianych jako przynależność albo część składowa
innych urządzeń.
2. Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany, w terminie
30 dni od dnia pobrania opłaty depozytowej, do przyjęcia zużytych baterii
samochodowych kwasowo-ołowiowych lub zużytych akumulatorów samochodowych
kwasowo-ołowiowych oraz do zwrotu pobranej opłaty depozytowej i potwierdzenia
jej zwrotu.
3. Jeżeli zwrot pobranej opłaty depozytowej przez sprzedawcę detalicznego,
o którym mowa w ust. 1, jest niemożliwy z powodu jego likwidacji, upadłości albo
przerwy w wykonywanej działalności gospodarczej, wprowadzający baterie samo-
chodowe kwasowo-ołowiowe lub akumulatory samochodowe kwasowo-ołowiowe
jest obowiązany, w terminie 45 dni od dnia ich sprzedaży, do przyjęcia od kupującego,
o którym mowa w ust. 1, zużytych baterii lub zużytych akumulatorów
wprowadzonych przez niego do obrotu oraz do zwrotu pobranej opłaty depozytowej
10.03.2020
©Telksinoe s. 26/52
i potwierdzenia jej zwrotu w zorganizowanych przez niego punktach zbierania tych
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.
4. Potwierdzenie pobrania i zwrotu opłaty depozytowej, o której mowa w ust. 1–
3, następuje na dokumencie potwierdzającym pobranie opłaty depozytowej oraz
dokumencie potwierdzającym zwrot opłaty depozytowej.
5. Sprzedawca detaliczny jest obowiązany do przechowywania dokumentu
potwierdzającego pobranie opłaty depozytowej i dokumentu potwierdzającego zwrot
opłaty depozytowej przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego
one dotyczą.
6. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wzór
dokumentu potwierdzającego pobranie opłaty depozytowej i dokumentu
potwierdzającego zwrot opłaty depozytowej, o których mowa w ust. 4, kierując się
potrzebą ujednolicenia dokumentów oraz zapewnienia prawidłowego gospodarowania
wpływami z opłat depozytowych.
Art. 55. 1. Stawka opłaty depozytowej wynosi 30 zł za sztukę baterii
samochodowej kwasowo-ołowiowej i akumulatora samochodowego kwasowo-
-ołowiowego.
2. (uchylony)
Art. 56. 1. Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w art. 54 ust. 1, przekazuje
nieodebraną opłatę depozytową na odrębny rachunek bankowy urzędu
marszałkowskiego właściwego ze względu na siedzibę tego sprzedawcy, w terminie
do dnia 15 marca roku następującego po roku, w którym nastąpiło pobranie opłaty.
1a. Do opłat depozytowych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów
podatkowych przysługują marszałkowi województwa.
2. Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do
sporządzenia i przedłożenia marszałkowi województwa, w terminie do dnia 15 marca
roku następującego po roku, w którym nastąpiło pobranie opłaty, sprawozdania
o wysokości pobranej opłaty depozytowej i przekazanej nieodebranej opłaty
depozytowej.
3. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wzór
sprawozdania, o którym mowa w ust. 2, oraz sposób jego przekazywania, kierując się
potrzebą ujednolicenia sprawozdań oraz ułatwieniem przekazywania tych sprawozdań
marszałkowi województwa.
10.03.2020
©Telksinoe s. 27/52
Rozdział 10
Obowiązki zbierających zużyte baterie lub zużyte akumulatory
Art. 57. Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany do
odebrania zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych od
prowadzącego miejsce odbioru, z którym ma zawartą umowę, o której mowa w art. 51
ust. 1.
Art. 58. 1. Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany do
przekazania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów prowadzącemu zakład
przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, a w przypadku zużytych
baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych – w pierwszej kolejności
prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,
który prowadzi co najmniej sortowanie zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.
2. Zbierający zużyte baterie kwasowo-ołowiowe lub zużyte akumulatory
kwasowo-ołowiowe jest obowiązany do przekazania tych baterii i akumulatorów
prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,
który spełnia wymagania, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 1 i w przepisach
wydanych na podstawie art. 63 ust. 7 oraz jest wpisany do rejestru, o którym mowa
w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.
3. Zbierający zużyte baterie niklowo-kadmowe lub zużyte akumulatory niklowo-
-kadmowe jest obowiązany do przekazania tych baterii i akumulatorów
prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii niklowo-kadmowych lub
zużytych akumulatorów niklowo-kadmowych.
Art. 59. [1. Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany do
prowadzenia ewidencji obejmującej informacje o masie zebranych zużytych baterii
przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych, ogółem i w rozbiciu na
poszczególnych wprowadzających baterie lub akumulatory, z którymi ma zawartą
umowę, o której mowa w art. 32 ust. 1, oraz ewidencji zaświadczeń, o których mowa
w art. 59a ust. 1.]
<1. Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany do Nowe brzmienie
ust. 1 i 5 w art. 59
prowadzenia ewidencji obejmującej informacje o masie zebranych zużytych wejdzie w życie z
dn. 1.01.2021 r.
baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych, ogółem i w rozbiciu
(Dz. U. z 2019 r.
na poszczególnych wprowadzających baterie lub akumulatory, z którymi ma poz. 1403).
zawartą umowę, o której mowa w art. 32 ust. 1.>
10.03.2020
©Telksinoe s. 28/52
2. W przypadku wprowadzających baterie przenośne lub akumulatory
przenośne, którzy przekazali realizację obowiązków wynikających z ustawy temu
samemu podmiotowi, o którym mowa w art. 28 ust. 1, w tym obowiązek podpisania
umowy ze zbierającym zużyte baterie lub zużyte akumulatory, dopuszcza się
możliwość sporządzenia zbiorczych informacji, o których mowa w ust. 1.
3. Zbierający zużyte baterie przenośne lub zużyte akumulatory przenośne, który
przekazuje zużyte baterie lub zużyte akumulatory bezpośrednio prowadzącemu zakład
przetwarzania, sporządza sprawozdanie zawierające informacje, o których mowa
w art. 75 ust. 2 pkt 1 i 9 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, na zasadach
i w trybie określonych w tej ustawie.
4. Przez masę zużytych baterii i zużytych akumulatorów należy rozumieć
odpowiednio masę zużytych baterii lub zużytych akumulatorów zebranych
bezpośrednio od użytkowników końcowych, z miejsc odbioru oraz zakładów
przetwarzania w rozumieniu art. 4 pkt 22 ustawy z dnia 11 września 2015 r.
o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym i przekazanych bezpośrednio
prowadzącemu zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.
[5. Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany do
przechowywania ewidencji, o których mowa w ust. 1, oraz zaświadczeń, o których
mowa w art. 59a ust. 1, przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
którego dotyczą.]
<5. Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany do
przechowywania ewidencji, o której mowa w ust. 1, przez okres 5 lat, licząc od
końca roku kalendarzowego, którego dotyczy.>
6. (uchylony)
Art. 59a. 1. [Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory jest obowiązany
wydać wprowadzającemu baterie lub akumulatory, z którym ma zawartą umowę, lub
podmiotowi pośredniczącemu, z którym ma zawartą umowę, w terminie do dnia
28 lutego każdego roku za poprzedni rok kalendarzowy, zaświadczenie o zebranych
zużytych bateriach przenośnych lub zużytych akumulatorach przenośnych
zawierające:] zaświadczenie o zebranych zużytych bateriach przenośnych lub zużytych
akumulatorach przenośnych, za pośrednictwem indywidualnego konta w Bazie
danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, o której
10.03.2020
Nowe brzmienie
wprowadzenia do
wyliczenia i
©Telksinoe s. 29/52
mowa w art. 79 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, zwanej dalej
„BDO”, zawierające:>
1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby zbierającego
zużyte baterie lub zużyte akumulatory;
2) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby prowadzącego
zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, do którego
przekazano zużyte baterie lub zużyte akumulatory;
3) numer rejestrowy prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub
zużytych akumulatorów, do którego przekazano zużyte baterie lub zużyte
akumulatory;
4) numer identyfikacji podatkowej (NIP) zbierającego zużyte baterie lub zużyte
akumulatory, o ile został nadany;
5) (uchylony)
6) numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego zakład przetwarzania
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, do którego przekazano zużyte
baterie lub zużyte akumulatory, o ile został nadany;
7) (uchylony)
8) rodzaj zebranych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;
9) masę zebranych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;
10) masę zużytych baterii lub zużytych akumulatorów przekazanych do zakładu
przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;
[11) numer kolejny z ewidencji zaświadczeń o zebranych zużytych bateriach
i zużytych akumulatorach.]
[2. Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory sporządza zaświadczenie,
o którym mowa w ust. 1, w trzech egzemplarzach, z których pierwszy otrzymuje
wprowadzający baterie lub akumulatory, lub podmiot pośredniczący, z którym ma
podpisaną umowę, drugi jest przekazywany marszałkowi województwa, a trzeci
pozostaje u zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory.]
<2. Zbierający zużyte baterie lub zużyte akumulatory udostępnia
zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, za pośrednictwem indywidualnego konta
w BDO, w terminie do dnia 28 lutego każdego roku za poprzedni rok Nowe brzmienie
ust. 2 w art. 59a i
kalendarzowy, wprowadzającemu baterie lub akumulatory, z którym ma przepis
uchylający art.
zawartą umowę, albo podmiotowi pośredniczącemu, z którym ma zawartą 59b wejdą w życie
umowę, oraz marszałkowi województwa.> z dn. 1.01.2021 r.
(Dz. U. z 2019 r.
poz. 1403).
10.03.2020
©Telksinoe s. 30/52
3. W przypadku podmiotu pośredniczącego realizującego obowiązki w imieniu
więcej niż jednego wprowadzającego baterie lub akumulatory, w tym obowiązek
podpisania umowy ze zbierającym zużyte baterie lub zużyte akumulatory, dopuszcza
się możliwość sporządzenia zbiorczego zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1,
obejmującego łącznie wszystkich wprowadzających baterie lub akumulatory,
w imieniu których działa ten sam podmiot pośredniczący.
4. Łączna masa zużytych baterii i zużytych akumulatorów wskazana
w zaświadczeniach, o których mowa w ust. 1, nie może być większa od masy zużytych
baterii i zużytych akumulatorów zebranych przez zbierającego zużyte baterie lub
zużyte akumulatory.
[Art. 59b. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze
rozporządzenia:
1) wzór ewidencji zaświadczeń, o której mowa w art. 59 ust. 1, sposób jej
prowadzenia oraz jej zakres,
2) wzór zaświadczenia, o którym mowa w art. 59a ust. 1
? kierując się potrzebą ujednolicenia ewidencji i treści zaświadczeń oraz ułatwienia
prowadzenia ewidencji.]
Rozdział 11
Obowiązki prowadzących zakłady przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów
Art. 60. 1. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów jest obowiązany do przetwarzania i recyklingu zużytych baterii lub
zużytych akumulatorów oraz powstających z nich odpadów w sposób bezpieczny dla
środowiska i zdrowia ludzi.
2. Zabrania się przetwarzania zużytych baterii i zużytych akumulatorów poza
zakładem przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.
Art. 61. 1. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów, który ma zawartą z wprowadzającym baterie lub akumulatory umowę,
o której mowa w art. 36 ust. 1, jest obowiązany do przyjmowania zużytych baterii
i zużytych akumulatorów, bez możliwości żądania zapłaty za ich przyjęcie.
2. Łączna ilość zużytych baterii i zużytych akumulatorów przyjmowana do
zakładu przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów na podstawie
umów zawartych z wprowadzającymi baterie lub akumulatory nie może przekroczyć
10.03.2020
©Telksinoe s. 31/52
ilości odpadów dopuszczonych do odzysku w zezwoleniu na prowadzenie działalności
w zakresie odzysku.
Art. 62. 1. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii samochodowych
kwasowo-ołowiowych, zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-
-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo -ołowiowych lub zużytych
akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych jest obowiązany do uzyskania
pozwolenia zintegrowanego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia
2001 r. – Prawo ochrony środowiska.
2. Pozwolenie, o którym mowa w ust. 1, jest wydawane prowadzącemu zakład
przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, który spełnia wymagania,
o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 1 i w przepisach wydanych na podstawie art. 63
ust. 7.
Art. 63. 1. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów, z wyjątkiem prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii
samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych akumulatorów samochodowych
kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub
zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych, w ramach
prowadzonej działalności przygotowuje zużyte baterie i zużyte akumulatory do
recyklingu i unieszkodliwiania przez:
1) sortowanie zużytych baterii i zużytych akumulatorów na poszczególne rodzaje,
ułatwiające ich przetwarzanie za pomocą technologii i instalacji służących do
przetwarzania i recyklingu poszczególnych rodzajów zużytych baterii i zużytych
akumulatorów, o których mowa w art. 15 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 6, lub
2) przetwarzanie poszczególnych rodzajów zużytych baterii i zużytych
akumulatorów na odpowiednie frakcje materiałowe i recykling co najmniej
wyodrębnionych metali w instalacjach i przy użyciu technologii zapewniających
osiągnięcie co najmniej minimalnych poziomów wydajności recyklingu,
o których mowa w art. 15 ust. 1.
2. Prowadzący zakład przetwarzania, w którym przetwarza się zużyte baterie
samochodowe kwasowo-ołowiowe, zużyte akumulatory samochodowe kwasowo-
-ołowiowe, zużyte baterie przemysłowe kwasowo-ołowiowe lub zużyte akumulatory
przemysłowe kwasowo-ołowiowe, zapewnia co najmniej przekazanie powstałych
w wyniku przetwarzania frakcji zawierających ołów i jego związki oraz frakcji
tworzyw sztucznych do instalacji prowadzących recykling ołowiu i jego związków lub
10.03.2020
©Telksinoe s. 32/52
recykling tworzyw sztucznych, spełniających wymagania określone w przepisach
wydanych na podstawie ust. 7.
3. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest obowiązany do przekazania
poszczególnych rodzajów posortowanych zużytych baterii i zużytych akumulatorów
prowadzącemu zakład przetwarzania danego rodzaju zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dla których sam nie prowadzi
przetwarzania, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.
4. Sortowanie zużytych baterii i zużytych akumulatorów na poszczególne
rodzaje stanowi proces odzysku R12 wymieniony w załączniku nr 1 do ustawy z dnia
14 grudnia 2012 r. o odpadach.
5. Przetwarzanie i recykling, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stanowią,
w zależności od stosowanej metody, procesy odzysku R3–R6 wymienione
w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.
5a. Przetwarzanie i recykling, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oraz przetwarzanie
i recykling zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o których mowa w ust. 2,
obejmuje co najmniej usunięcie wszystkich cieczy i kwasów.
6. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia, inne rodzaje
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, które powinny być wydzielone
w procesie sortowania, kierując się koniecznością zapewnienia wymaganych
poziomów recyklingu oraz ułatwieniem procesów sortowania.
7. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe wymagania dotyczące:
1) procesu przetwarzania zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych,
zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych
baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub zużytych akumulatorów
przemysłowych kwasowo-ołowiowych,
2) instalacji prowadzących recykling ołowiu i jego związków lub recykling
tworzyw sztucznych
? biorąc pod uwagę rozwój techniczny i naukowy oraz najlepsze dostępne techniki,
a także kierując się potrzebą zapewnienia bezpiecznego dla środowiska i zdrowia ludzi
przetwarzania i recyklingu zużytych baterii i zużytych akumulatorów.
10.03.2020
©Telksinoe s. 33/52
Art. 64. 1. [Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów, w zależności od rodzaju prowadzonego przetwarzania i recyklingu,
jest obowiązany do prowadzenia ewidencji zaświadczeń, o których mowa w art. 64a
ust. 1, oraz ewidencji obejmującej informacje o:] przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, w zależności od
Nowe brzmienie
rodzaju prowadzonego przetwarzania i recyklingu, jest obowiązany do wprowadzenia do
wyliczenia w ust.
prowadzenia ewidencji obejmującej informacje o:> 1 w art. 64
wejdzie w życie z
1) rodzaju i masie przyjętych do przetwarzania zużytych baterii i zużytych dn. 1.01.2021 r.
(Dz. U. z 2019 r.
akumulatorów; poz. 1403).
2) rodzaju i masie przetworzonych zużytych baterii i zużytych akumulatorów;
3) osiągniętych poziomach recyklingu;
4) osiągniętych poziomach wydajności recyklingu.
2. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów jest obowiązany do przetwarzania i recyklingu zużytych baterii
i zużytych akumulatorów w instalacjach i przy użyciu technologii spełniających
wymogi określone dla najlepszych dostępnych technik zapewniających osiągnięcie co
najmniej wymaganych poziomów wydajności recyklingu, o których mowa w art. 15
ust. 1.
3. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na prowadzenie działalności
w zakresie odzysku i unieszkodliwiania odpadów prowadzącemu zakład
przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, w którym zastosowane
technologie i instalacje nie zapewniają osiągnięcia poziomów wydajności recyklingu,
o których mowa w art. 15 ust. 1.
4. Masę zużytych baterii i zużytych akumulatorów przyjętych przez
prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów
ustala się na podstawie kart przekazania odpadu.
5. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów jest obowiązany do sporządzania sprawozdania zawierającego
informacje, o których mowa w art. 75 ust. 2 pkt 1 i 10 ustawy z dnia 14 grudnia
2012 r. o odpadach, na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie.
[6. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych Nowe brzmienie
wprowadzenia
akumulatorów jest obowiązany do przechowywania ewidencji, o których mowa ust. 6 w art. 64
wejdzie w życie z
w ust. 1, oraz zaświadczeń, o których mowa w art. 64a ust. 1, przez okres 5 lat, licząc
dn. 1.01.2021 r.
od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą.] (Dz. U. z 2019 r.
poz. 1403).
10.03.2020
©Telksinoe s. 34/52
<6. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów jest obowiązany do przechowywania ewidencji, o której mowa
w ust. 1, przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego
dotyczy.>
7. (uchylony)
Art. 64a. 1. [Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych Nowe brzmienie
wprowadzenia do
akumulatorów jest obowiązany wydać wprowadzającemu baterie lub akumulatory, wyliczenia w ust.
1 w art. 64a
z którym ma zawartą umowę, lub podmiotowi pośredniczącemu, z którym ma zawartą
wejdzie w życie z
umowę, w terminie do dnia 28 lutego każdego roku za poprzedni rok kalendarzowy, dn. 1.01.2021 r.
(Dz. U. z 2019 r.
zaświadczenie o przetworzonych zużytych bateriach lub zużytych akumulatorach poz. 1403).
zawierające:] akumulatorów sporządza zaświadczenie o przetworzonych zużytych bateriach
lub zużytych akumulatorach, za pośrednictwem indywidualnego konta w BDO,
zawierające:>
1) numer rejestrowy prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub
zużytych akumulatorów;
2) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby prowadzącego
zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;
3) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby prowadzącego
działalność w zakresie recyklingu, do którego przekazano zużyte baterie lub
zużyte akumulatory;
4) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby prowadzącego
działalność w zakresie unieszkodliwiania, do którego przekazano zużyte baterie
lub zużyte akumulatory;
5) numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego zakład przetwarzania
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o ile został nadany;
6) (uchylony)
7) numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego działalność w zakresie
recyklingu, do którego przekazano zużyte baterie lub zużyte akumulatory, o ile
został nadany;
8) (uchylony)
9) numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego działalność w zakresie
unieszkodliwiania, do którego przekazano zużyte baterie lub zużyte
akumulatory, o ile został nadany;
10.03.2020
©Telksinoe s. 35/52
10) (uchylony)
11) rodzaj przyjętych do przetworzenia zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;
12) masę przyjętych do przetworzenia zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;
13) rodzaj przetworzonych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;
14) masę przetworzonych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów;
15) oznaczenie procesu recyklingu, z podaniem procesu określonego w załączniku
nr 1 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach;
16) oznaczenie procesu unieszkodliwiania, z podaniem procesu określonego
w załączniku nr 2 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach;
17) masę zużytych baterii lub zużytych akumulatorów wyeksportowanych w celu
poddania procesom recyklingu i unieszkodliwiania;
18) masę zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, które stanowiły przedmiot
wewnątrzwspólnotowej dostawy w celu poddania procesom recyklingu
i unieszkodliwiania;
19) masę zużytych baterii lub zużytych akumulatorów przekazanych do recyklingu;
20) masę zużytych baterii lub zużytych akumulatorów przekazanych do
unieszkodliwiania;
21) numer kolejny z ewidencji zaświadczeń o przetworzonych zużytych bateriach
i zużytych akumulatorach;
22) roczne moce przerobowe zakładu przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów.
[2. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów sporządza zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, w trzech
egzemplarzach, z których pierwszy otrzymuje wprowadzający baterie lub
akumulatory, lub podmiot pośredniczący, z którym ma podpisaną umowę, drugi jest
przekazywany marszałkowi województwa, a trzeci pozostaje u prowadzącego zakład
przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów.]
<2. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych Nowe brzmienie
ust. 2 w art. 64a i
akumulatorów udostępnia zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, przepis
uchylający art.
za pośrednictwem indywidualnego konta w BDO, w terminie do dnia 28 lutego 64b wejdą w życie
każdego roku za poprzedni rok kalendarzowy, wprowadzającemu baterie lub z dn. 1.01.2021 r.
(Dz. U. z 2019 r.
akumulatory, z którym ma zawartą umowę, albo podmiotowi pośredniczącemu, poz. 1403).
z którym ma zawartą umowę, oraz marszałkowi województwa.>
10.03.2020
©Telksinoe s. 36/52
3. W przypadku podmiotu pośredniczącego realizującego obowiązki w imieniu
więcej niż jednego wprowadzającego baterie lub akumulatory, w tym obowiązek
podpisania umowy z prowadzącym zakład przetwarzania zużytych baterii lub
zużytych akumulatorów, dopuszcza się możliwość sporządzenia zbiorczego
zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, obejmującego łącznie wszystkich
wprowadzających baterie lub akumulatory, w imieniu których działa ten sam podmiot
pośredniczący.
4. Łączna masa przetworzonych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów
wskazana w zaświadczeniach, o których mowa w ust. 1, nie może przekraczać
rocznych mocy przerobowych zakładu przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów określonych w decyzjach związanych z gospodarką odpadami.
[Art. 64b. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia:
1) wzór ewidencji zaświadczeń, o której mowa w art. 64 ust. 1, sposób jej
prowadzenia oraz jej zakres,
2) wzór zaświadczenia, o którym mowa w art. 64a ust. 1
? kierując się potrzebą ujednolicenia ewidencji i treści zaświadczeń oraz ułatwienia
prowadzenia ewidencji.]
Rozdział 12
Obowiązki organów administracji publicznej
Art. 65. 1. Marszałek województwa prowadzi odrębny rachunek bankowy
w celu gromadzenia i przekazywania wpływów z opłaty produktowej, dodatkowej
opłaty produktowej, opłaty na publiczne kampanie edukacyjne oraz nieodebranej
opłaty depozytowej.
2. Wpływy z tytułu opłat, o których mowa w ust. 1, powiększone o przychody
z oprocentowania rachunków bankowych i pomniejszone o dochody budżetu
samorządu województwa, o których mowa w ust. 3, marszałek województwa
przekazuje w terminie 30 dni po upływie każdego kwartału na rachunek bankowy
Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.
3. Wpływy z tytułu opłat, o których mowa w ust. 1, w wysokości 5% stanowią
dochody budżetu samorządu województwa z przeznaczeniem na koszty egzekucji
należności z tytułu tych opłat i obsługę administracyjną systemu tych opłat.
Art. 66. (uchylony)
Art. 67. (uchylony)
10.03.2020
©Telksinoe s. 37/52
Art. 68. (uchylony)
Art. 69. 1. (uchylony)
2. (uchylony)
3. (uchylony)
4. Marszałek województwa udostępnia na stronie internetowej urzędu
marszałkowskiego oraz w sposób zwyczajowo przyjęty wykaz miejsc odbioru oraz
zbierających zużyte baterie lub zużyte akumulatory na terenie województwa.
Art. 70. 1. Marszałek województwa sprawuje kontrolę przestrzegania przepisów
ustawy w zakresie objętym właściwością tego organu, w szczególności w zakresie
opłaty produktowej, opłaty depozytowej oraz wykorzystania środków
przekazywanych przez wprowadzających baterie lub akumulatory, o których mowa
w art. 37 ust. 4.
2. Do przeprowadzenia kontroli marszałek województwa może upoważnić
pracowników podległego mu urzędu marszałkowskiego.
2a. Czynności kontrolne są wykonywane przez kontrolującego po okazaniu
legitymacji służbowej oraz doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli.
2b. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2a, zawiera co najmniej:
1) wskazanie podstawy prawnej;
2) oznaczenie organu kontroli;
3) datę i miejsce wystawienia;
4) imię i nazwisko kontrolującego oraz numer jego legitymacji służbowej;
5) firmę przedsiębiorcy objętego kontrolą;
6) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;
7) datę rozpoczęcia i przewidywany termin zakończenia kontroli;
8) podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego stanowiska
lub funkcji;
9) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy.
3. Osoba kontrolująca jest uprawniona do:
1) wstępu wraz z rzeczoznawcami i niezbędnymi urządzeniami przez całą dobę na
teren nieruchomości, obiektu lub ich części, na których jest wykonywana
działalność gospodarcza, a w godzinach od 6 do 22 – na pozostały teren;
2) przeprowadzania badań lub wykonywania innych niezbędnych czynności
kontrolnych;
10.03.2020
©Telksinoe s. 38/52
3) żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i przesłuchiwania
osób w zakresie niezbędnym do ustalenia stanu faktycznego;
4) żądania okazania dokumentów i udostępnienia danych mających związek
z problematyką kontroli.
4. Marszałek województwa występuje do wojewódzkiego inspektora ochrony
środowiska o podjęcie działań będących w zakresie jego kompetencji, jeżeli w wyniku
kontroli stwierdzi naruszenie przez kontrolowany podmiot lub kontrolowaną osobę
fizyczną przepisów ustawy lub wystąpi uzasadnione podejrzenie, że takie naruszenie
mogło nastąpić, przekazując dokumentację sprawy.
5. Kierownik kontrolowanego podmiotu oraz kontrolowana osoba fizyczna są
obowiązani umożliwić przeprowadzanie kontroli, a w szczególności dokonanie
czynności, o których mowa w ust. 3.
Art. 71. 1. Z czynności kontrolnych osoba kontrolująca sporządza protokół,
którego jeden egzemplarz doręcza kierownikowi kontrolowanego podmiotu lub
kontrolowanej osobie fizycznej.
2. Protokół podpisuje osoba kontrolująca oraz kontrolowany podmiot lub
kontrolowana osoba fizyczna, którzy mogą wnieść do protokołu zastrzeżenia i uwagi
wraz z uzasadnieniem.
3. W razie odmowy podpisania protokołu przez kierownika kontrolowanego
podmiotu lub kontrolowaną osobę fizyczną osoba kontrolująca umieszcza o tym
wzmiankę w protokole, a odmawiający podpisu może, w terminie 7 dni, przedstawić
swoje stanowisko na piśmie marszałkowi województwa.
Art. 71a. Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się
przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.
Art. 71b. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska co najmniej raz w roku
przeprowadza kontrolę zakładu przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów.
Art. 72. 1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska sporządza i przedkłada
Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 15 lutego każdego
roku, zbiorczą informację o wynikach kontroli przedsiębiorców wpisanych do rejestru,
o którym mowa w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, skontrolowanych
w poprzednim roku kalendarzowym.
10.03.2020
©Telksinoe s. 39/52
2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska, na podstawie wyników kontroli, Zmiana w ust. 2
w art. 72 wejdzie
o których mowa w ust. 1, oraz posiadanych informacji, w tym danych zawartych w życie z dn.
1.01.2021 r. (Dz.
w [Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, o której U. z 2019 r. poz.
mowa w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach] , sporządza 1403).
i przedkłada ministrowi właściwemu do spraw klimatu, w terminie do dnia 15 maja
roku następującego po roku, którego dotyczy, roczny raport o funkcjonowaniu
gospodarki bateriami i akumulatorami oraz zużytymi bateriami i zużytymi
akumulatorami, w tym informacje na temat osiągniętych poziomów zbierania oraz
recyklingu.
3. Minister właściwy do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia,
zakres i wzór raportu, o którym mowa w ust. 2, kierując się koniecznością określenia
danych w celu dokonania oceny funkcjonowania systemu gospodarki bateriami
i akumulatorami oraz zużytymi bateriami i zużytymi akumulatorami.
Art. 73. Kontrolę przestrzegania przez sprzedawców detalicznych
i sprzedawców hurtowych przepisów art. 8, art. 9, art. 10 ust. 1, art. 11, art. 31 ust. 3,
art. 48–50, art. 53 oraz art. 54 ust. 1 i 2 sprawuje Inspekcja Handlowa.
Rozdział 13
Przepisy karne i kary pieniężne
Art. 74. Kto, wbrew przepisowi art. 10 ust. 1, prowadzi dystrybucję baterii lub
akumulatorów niespełniających wymagań określonych w art. 8 lub 9, podlega karze
grzywny.
Art. 75. Kto, wbrew przepisowi art. 10 ust. 5, nie wykonuje decyzji
o wstrzymaniu dystrybucji baterii lub akumulatorów niespełniających wymagań
określonych w art. 8 lub 9, podlega karze grzywny do 10 000 zł.
Art. 76. Kto, wbrew przepisowi art. 10 ust. 6, nie zwraca baterii lub
akumulatorów niespełniających wymagań określonych w art. 8 lub 9 do dostawcy lub,
w przypadku braku takiej możliwości, nie przekazuje tych baterii lub akumulatorów
jako zużytych baterii i zużytych akumulatorów do przetworzenia i recyklingu, podlega
karze grzywny do 10 000 zł.
Art. 77. Kto, wbrew przepisom art. 11 ust. 2 i 3, prowadzi dystrybucję sprzętu,
w którym są zamontowane baterie lub akumulatory, bez dołączenia do niego
10.03.2020
©Telksinoe s. 40/52
instrukcji, a w przypadku wprowadzania do obrotu na terytorium kraju – bez
dołączenia do niego instrukcji w języku polskim, podlega karze grzywny.
Art. 78. Kto, wbrew przepisowi art. 12, umieszcza zużyte baterie lub zużyte
akumulatory razem z innymi odpadami w tym samym pojemniku, podlega karze
grzywny.
Art. 79. (uchylony)
Art. 80. Kto, wbrew przepisowi art. 30, nie umieszcza numeru rejestrowego na
dokumentach związanych z obrotem bateriami i akumulatorami, podlega karze
grzywny.
Art. 81. Kto, wbrew przepisom art. 31:
1) nie odbiera od użytkownika końcowego zużytych baterii samochodowych,
zużytych akumulatorów samochodowych, zużytych baterii przemysłowych lub
zużytych akumulatorów przemysłowych,
2) nie odbiera na własny koszt od użytkownika końcowego, sprzedawcy
detalicznego oraz sprzedawcy hurtowego zużytych baterii samochodowych
kwasowo-ołowiowych, zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-
-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub
zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub nie
przekazuje ich do przetwarzania i recyklingu,
3) nie dołącza do baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, akumulatorów
samochodowych kwasowo-ołowiowych, baterii przemysłowych kwasowo-
-ołowiowych lub akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych
informacji o warunkach i trybie ich zwrotu oraz o zorganizowanych dla nich
punktach zbierania
– podlega karze grzywny.
Art. 82. (uchylony)
Art. 83. Kto, wbrew przepisom art. 34, nie prowadzi lub nie przechowuje
ewidencji obejmującej informacje o rodzaju i masie wprowadzonych do obrotu baterii
i akumulatorów, lub prowadzi ewidencję nierzetelnie, podlega karze grzywny.
Art. 84. (uchylony)
Art. 85. (uchylony)
Art. 86. Kto, wbrew przepisom art. 48:
10.03.2020
©Telksinoe s. 41/52
1) nie przyjmuje selektywnie zebranych zużytych baterii przenośnych lub zużytych
akumulatorów przenośnych od użytkownika końcowego lub żąda od niego
zapłaty za ich przyjęcie,
2) nie przekazuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o których mowa
w pkt 1, sprzedawcy hurtowemu lub zbierającemu zużyte baterie lub zużyte
akumulatory
– podlega karze grzywny.
Art. 87. Kto, wbrew przepisom art. 49:
1) nie przyjmuje zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów
przenośnych od użytkownika końcowego oraz od sprzedawcy detalicznego,
któremu przekazał baterie przenośne lub akumulatory przenośne, lub żąda
zapłaty za ich przyjęcie,
2) nie przekazuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o których mowa
w pkt 1, zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory
– podlega karze grzywny.
Art. 88. Kto, wbrew przepisom art. 50:
1) nie przyjmuje selektywnie zebranych zużytych baterii przenośnych lub zużytych
akumulatorów przenośnych od użytkownika końcowego lub żąda od niego
zapłaty za ich przyjęcie,
2) nie przekazuje zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o których mowa
w pkt 1, zbierającemu zużyte baterie lub zużyte akumulatory lub prowadzącemu
zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów
– podlega karze grzywny.
Art. 89. Kto, wbrew przepisom art. 53:
1) nie przyjmuje zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych lub
zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych od
użytkownika końcowego,
2) nie umieszcza w punkcie sprzedaży, w widocznym miejscu, informacji o:
a) warunkach i trybie zwrotu zużytych baterii i zużytych akumulatorów,
o których mowa w pkt 1, oraz możliwości zwrotu pobranej opłaty
depozytowej w punkcie sprzedaży,
10.03.2020
©Telksinoe s. 42/52
b) punktach zbierania zużytych baterii i zużytych akumulatorów, o których
mowa w pkt 1, zorganizowanych przez wprowadzającego baterie lub
akumulatory, którego baterie lub akumulatory sprzedaje
– podlega karze grzywny.
Art. 90. Kto, wbrew przepisom art. 54:
1) nie pobiera od kupującego opłaty depozytowej lub nie potwierdza jej pobrania,
2) w terminie 30 dni od dnia pobrania opłaty depozytowej, nie przyjmuje zużytych
baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych akumulatorów
samochodowych kwasowo-ołowiowych lub nie zwraca pobranej opłaty
depozytowej wraz z potwierdzeniem jej zwrotu,
3) w terminie 45 dni od dnia sprzedaży, nie przyjmuje od kupującego
wprowadzonych przez siebie do obrotu baterii i akumulatorów lub nie zwraca
pobranej opłaty depozytowej, lub nie potwierdza jej zwrotu
– podlega karze grzywny.
Art. 91. Kto, wbrew przepisowi art. 57, nie odbiera zużytych baterii przenośnych
lub zużytych akumulatorów przenośnych od prowadzącego miejsce odbioru, z którym
ma zawartą umowę, o której mowa w art. 51 ust. 1, podlega karze grzywny.
Art. 92. Kto, wbrew przepisom art. 59:
1) nie prowadzi lub nie przechowuje ewidencji obejmującej informacje o masie
zebranych zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych,
ogółem i w rozbiciu na poszczególnych wprowadzających baterie lub
akumulatory, z którymi ma zawartą umowę, lub prowadzi ewidencję nierzetelnie
2) (uchylony)
– podlega karze grzywny.
[Art. 92a. Kto, wbrew przepisom art. 59a, nie wydaje zaświadczenia
o zebranych zużytych bateriach i zużytych akumulatorach lub wydaje je nieterminowo,
podlega karze grzywny.]
o zebranych zużytych bateriach przenośnych i zużytych akumulatorach
przenośnych albo nie udostępnia zaświadczenia w terminie lub udostępnia
zaświadczenie zawierające informacje nierzetelne, podlega karze grzywny.>
Art. 93. (uchylony) Nowe brzmienie
art. 92a i 95
wejdzie w życie z
10.03.2020 dn. 1.01.2021 r.
(Dz. U. z 2019 r.
poz. 1403).
©Telksinoe s. 43/52
Art. 94. Kto, wbrew przepisom art. 61, nie przyjmuje zużytych baterii lub
zużytych akumulatorów lub żąda zapłaty za ich przyjęcie, podlega karze grzywny.
[Art. 95. Kto, wbrew przepisom art. 64, nie prowadzi lub nie przechowuje
ewidencji zaświadczeń oraz ewidencji obejmującej informacje o rodzaju i masie
przyjętych do przetwarzania zużytych baterii i zużytych akumulatorów,
przetworzonych zużytych baterii i zużytych akumulatorów, osiągniętych poziomów
recyklingu oraz osiągniętych poziomów wydajności recyklingu, lub prowadzi
ewidencje nierzetelnie, podlega karze grzywny.]
ewidencji obejmującej informacje o rodzaju i masie przyjętych do przetwarzania
zużytych baterii i zużytych akumulatorów, przetworzonych zużytych baterii
i zużytych akumulatorów, osiągniętych poziomów recyklingu oraz osiągniętych
poziomów wydajności recyklingu, lub prowadzi ewidencję nierzetelnie, podlega
karze grzywny.>
[Art. 95a. Kto, wbrew przepisom art. 64a, nie wydaje zaświadczenia
o przetworzonych zużytych bateriach lub zużytych akumulatorach lub wydaje je
nieterminowo, podlega karze grzywny.]
o przetworzonych zużytych bateriach i zużytych akumulatorach albo nie Nowe brzmienie
art. 95a wejdzie
udostępnia zaświadczenia w terminie lub udostępnia zaświadczenie zawierające w życie z dn.
informacje nierzetelne, podlega karze grzywny.> 1.01.2021 r. (Dz.
U. z 2019 r. poz.
1403).
Art. 96. 1. Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 74–95a,
następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
2. Za wykroczenia, o których mowa w art. 74–95a, odpowiada, jak sprawca,
także ten, kto na podstawie przepisu prawa, decyzji właściwego organu, umowy lub
faktycznego wykonywania zajmuje się sprawami przedsiębiorcy związanymi
z wprowadzaniem baterii lub akumulatorów, ich dystrybucją lub gospodarowaniem
zużytymi bateriami lub zużytymi akumulatorami.
Art. 97. Kto, wbrew przepisowi art. 10 ust. 1, wprowadza do obrotu baterie lub
akumulatory niespełniające wymagań określonych w art. 8 lub art. 9, podlega karze
pieniężnej od 2000 zł do 150 000 zł.
10.03.2020
©Telksinoe s. 44/52
Art. 98. Kto, wbrew przepisowi art. 10 ust. 2, nie wycofuje z obrotu baterii lub
akumulatorów niespełniających wymagań określonych w art. 8 lub art. 9, podlega
karze pieniężnej od 2000 zł do 150 000 zł.
Art. 99. Kto, wbrew przepisom art. 11 ust. 2 i 3, wprowadza do obrotu sprzęt,
w którym są zamontowane baterie lub akumulatory, bez dołączenia do niego
instrukcji, a w przypadku wprowadzania do obrotu na terytorium kraju – bez
dołączenia do niego instrukcji w języku polskim, lub dołącza instrukcję nierzetelną,
podlega karze pieniężnej od 2000 zł do 150 000 zł.
Art. 99a. Kto, wbrew przepisowi art. 15 ust. 3, nie przedkłada marszałkowi
województwa sprawozdań o osiągniętym poziomie wydajności recyklingu, o których
mowa w art. 3 ust. 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 493/2012, lub nie przedkłada ich
terminowo, podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 zł do 2000 zł.
Art. 99b. Podmiot pośredniczący, który nie posiada wdrożonego systemu
zarządzania środowiskowego, o którym mowa w art. 28 ust. 3, podlega karze
pieniężnej w wysokości 20 000 zł.
Art. 99c. Kto, wbrew przepisowi art. 63 ust. 2, nie zapewnia co najmniej
przekazania frakcji zawierających ołów i jego związki oraz frakcji tworzyw
sztucznych do instalacji prowadzących recykling ołowiu i jego związków lub
recykling tworzyw sztucznych spełniających wymagania określone w przepisach
wydanych na podstawie art. 63 ust. 7, podlega karze pieniężnej w wysokości od
10 000 zł do 1 000 000 zł.
Art. 100. (uchylony)
Art. 100a. Kto, wbrew przepisowi art. 56 ust. 1, nie przekazuje nieodebranej
opłaty depozytowej lub przekazuje ją nieterminowo, podlega karze pieniężnej
w wysokości od 1000 zł do 15 000 zł.
Art. 100b. Kto, wbrew przepisom art. 56 ust. 2, nie przedkłada marszałkowi
województwa sprawozdania o wysokości pobranej opłaty depozytowej i przekazanej
nieodebranej opłaty depozytowej, składa je nieterminowo lub składa sprawozdanie
nierzetelne, podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 zł do 20 000 zł.
Art. 101. Kto, wbrew przepisom art. 58, nie przekazuje zużytych baterii lub
zużytych akumulatorów do odpowiedniego prowadzącego zakład przetwarzania
10.03.2020
©Telksinoe s. 45/52
zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, podlega karze pieniężnej od 10 000 zł
do 200 000 zł.
Art. 102. Kto, wbrew przepisowi art. 63 ust. 3, nie przekazuje poszczególnych
rodzajów posortowanych zużytych baterii lub zużytych akumulatorów prowadzącemu
zakład przetwarzania danego rodzaju zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,
podlega karze pieniężnej od 2000 zł do 200 000 zł.
Art. 103. 1. Kary pieniężne, o których mowa w art. 97–99c i art. 100a–102,
wymierza, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor ochrony środowiska.
2. Ustalając wysokość kar pieniężnych, o których mowa w art. 97–99c
i art. 100a–102, uwzględnia się zakres naruszenia oraz dotychczasową działalność
podmiotu.
3. Kary pieniężne wnosi się na odrębny rachunek bankowy wojewódzkiego
inspektoratu ochrony środowiska.
3a. Kary pieniężne wnosi się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja
o wymierzeniu kary pieniężnej stała się ostateczna.
3b. Wpływy z tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.
4. W sprawach dotyczących kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy
działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z tym że
uprawnienia organów podatkowych przysługują wojewódzkiemu inspektorowi
ochrony środowiska.
Rozdział 14
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 104–114. (pominięte)
Rozdział 15
Przepisy epizodyczne, przejściowe, dostosowujące i końcowe
Art. 114a. Roczny raport o funkcjonowaniu gospodarki bateriami
i akumulatorami oraz zużytymi bateriami i zużytymi akumulatorami, w tym
informacje na temat osiągniętych poziomów zbierania oraz recyklingu, o którym
mowa w art. 72 ust. 2, za 2019 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska sporządza i
przedkłada ministrowi właściwemu do spraw środowiska, w terminie do dnia 30
listopada 2020 r.
10.03.2020
©Telksinoe s. 46/52
Art. 115. Przedsiębiorca, który wykonuje działalność gospodarczą w zakresie
wprowadzania do obrotu baterii lub akumulatorów na terytorium kraju oraz
przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, jest obowiązany do
złożenia Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska wniosku o wpis do rejestru,
w terminie do dnia 30 listopada 2009 r.
Art. 116. 1. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii samochodowych
kwasowo-ołowiowych, zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-
-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo -ołowiowych lub zużytych
akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych, który nie spełnia wymagań,
o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 1 i w przepisach wydanych na podstawie art. 63
ust. 7, jest obowiązany do dostosowania zakładu do tych wymagań oraz uzyskania
decyzji zmieniającej posiadane decyzje związane z gospodarką odpadami, w terminie
3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2. Prowadzący zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów, który nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2 i 3,
jest obowiązany do dostosowania zakładu do tych wymagań oraz uzyskania decyzji
zmieniającej posiadane decyzje związane z gospodarką odpadami, w terminie do dnia
26 września 2011 r.
3. Jeżeli prowadzący zakład, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nie dostosował tego
zakładu do wymagań wynikających z ustawy oraz nie uzyskał decyzji zmieniającej
posiadane decyzje związane z gospodarką odpadami, właściwy organ, który wydał
decyzje w zakresie gospodarki odpadami, stwierdza z urzędu, w drodze decyzji, że
decyzje te wygasły bez odszkodowania, odpowiednio w terminie 3 miesięcy od dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy albo z dniem 26 września 2011 r.
Art. 117. 1. Do praw i obowiązków wynikających z ustawy zmienianej
w art. 111, w tym do zobowiązań z tytułu opłaty produktowej oraz obowiązków
sprawozdawczych, stosuje się przepisy tej ustawy obowiązujące w chwili powstania
tych praw i obowiązków.
2. Środki zgromadzone przed dniem 1 maja 2010 r. na rachunku bankowym,
o którym mowa w art. 30 ustawy zmienianej w art. 111, Narodowy Fundusz Ochrony
Środowiska i Gospodarki Wodnej przeznacza na finansowanie działań w zakresie:
1) odzysku i recyklingu odpadów poużytkowych powstałych z akumulatorów
niklowo-kadmowych, niklowo-żelazowych, innych akumulatorów
elektrycznych oraz ogniw i baterii galwanicznych;
10.03.2020
©Telksinoe s. 47/52
2) edukacji ekologicznej dotyczącej selektywnego zbierania i recyklingu odpadów
poużytkowych z akumulatorów niklowo-kadmowych, niklowo-żelazowych,
innych akumulatorów elektrycznych oraz baterii i ogniw galwanicznych;
3) selektywnego zbierania odpadów poużytkowych z akumulatorów niklowo-
-kadmowych, niklowo-żelazowych, innych akumulatorów elektrycznych oraz
baterii i ogniw galwanicznych wykonywanych przez gminy;
4) badań laboratoryjnych na zawartość metali ciężkich w bateriach lub
akumulatorach zleconych przez Inspekcję Handlową;
5) wdrażania przez zakłady przetwarzania zużytych baterii lub zużytych
akumulatorów certyfikowanych systemów zarządzania środowiskowego,
umożliwiających dobrowolne uczestnictwo we wspólnotowym systemie
ekozarządzania i audytu (EMAS).
Art. 118. 1. Baterie i akumulatory niespełniające wymagań określonych w art. 8
i 9, które zostały wprowadzone do obrotu przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy, nie podlegają wycofaniu z obrotu.
2. Ciężar udowodnienia, że wprowadzenie do obrotu baterii lub akumulatorów
nastąpiło przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, spoczywa na
wprowadzającym baterie lub akumulatory.
Art. 119. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 3 ustawy
zmienianej w art. 114 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 10 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 114,
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 120. 1. Wprowadzający baterie lub akumulatory przedkłada sprawozdania
i wykazy, o których mowa w art. 34 ust. 2, art. 35 ust. 1, art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 6,
art. 41 ust. 3, art. 59 ust. 3 i art. 64 ust. 5, za rok 2010, w terminie do dnia 15 marca
2011 r.
2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska sporządza i przedkłada ministrowi
właściwemu do spraw środowiska roczny raport o funkcjonowaniu gospodarki
bateriami i akumulatorami oraz zużytymi bateriami i zużytymi akumulatorami,
o którym mowa w art. 72 ust. 2, za rok 2010, w terminie do dnia 15 maja 2011 r.
Art. 121. 1. Do czasu utworzenia bazy danych, o której mowa w art. 23 ust. 1
pkt 1 i art. 69 ust. 2, marszałek województwa jest obowiązany do przedłożenia
zbiorczego sprawozdania ze sprawozdań, o których mowa w art. 69 ust. 1, Głównemu
10.03.2020
©Telksinoe s. 48/52
Inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 15 kwietnia roku, w którym te
sprawozdania zostały przekazane.
2. Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze
rozporządzenia, wzory zbiorczych sprawozdań, o których mowa w ust. 1, oraz sposób
ich przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia sprawozdań.
Art. 122. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia5),
z wyjątkiem:
1) art. 11 ust. 2 i 3, art. 15 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 48, art. 49, art. 77, art. 86, art. 87
i art. 99, które wchodzą w życie w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2) art. 9 ust. 4, który wchodzi w życie z dniem 26 września 2009 r.;
3) art. 17–26 i art. 79, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2009 r.;
4) art. 30, art. 32–43, art. 53–56, art. 65, art. 69, art. 72, art. 80, art. 82–85, art. 89,
art. 90, art. 100, art. 104–106, art. 111 pkt 1–13 i 15–20 oraz art. 114 pkt 2, które
wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.;
5) art. 111 pkt 14, który wchodzi w życie z dniem 1 maja 2010 r.;
6) art. 15 ust. 1 pkt 2 i 3, które wchodzą w życie z dniem 26 września 2011 r.;
7) art. 66–68, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
5)
Ustawa została ogłoszona w dniu 28 maja 2009 r.
10.03.2020
©Telksinoe s. 49/52
Załączniki do ustawy
z dnia 24 kwietnia 2009 r.
Załącznik nr 1
Baterie przemysłowe i akumulatory przemysłowe
1. Baterie i akumulatory, które są przeznaczone do awaryjnego lub rezerwowego
zasilania energetycznego, w tym w szpitalach, na lotniskach i w biurach.
2. Baterie i akumulatory, które są przeznaczone do używania w środkach
transportu, w tym w pociągach i w samolotach, na morskich platformach
wiertniczych i w latarniach morskich.
3. Baterie i akumulatory, które są przeznaczone wyłącznie do podręcznych
terminali płatniczych, w tym w placówkach handlowych i restauracjach oraz
czytników kodów kreskowych w placówkach handlowych.
4. Baterie i akumulatory, które są przeznaczone wyłącznie do profesjonalnego
sprzętu wideo dla stacji telewizyjnych i profesjonalnych studiów.
5. Baterie i akumulatory, które są przeznaczone wyłącznie do latarek górniczych
i latarek dla nurków umieszczonych na kaskach górników i nurków,
z wyłączeniem baterii i akumulatorów, o których mowa w załączniku nr 2 do
ustawy.
6. Rezerwowe baterie i akumulatory, które są przeznaczone do drzwi
uruchamianych elektrycznie, zapobiegające ich blokowaniu lub przytrzaśnięciu
osób.
7. Baterie i akumulatory, które są przeznaczone do używania w oprzyrządowaniu
lub w różnych rodzajach sprzętu pomiarowego i oprzyrządowania,
z wyłączeniem baterii i akumulatorów, o których mowa w załączniku nr 2 do
ustawy.
8. Baterie i akumulatory, które są przeznaczone do używania w powiązaniu
z płytką ogniwa słonecznego, urządzeniami fotogalwanicznymi i innymi
urządzeniami wykorzystującymi energię odnawialną.
9. Baterie i akumulatory, które są przeznaczone do używania w pojazdach
z napędem elektrycznym, w szczególności w wyposażonych w napęd
elektryczny samochodach, wózkach inwalidzkich, rowerach, pojazdach
używanych na lotnisku i pojazdach do transportu automatycznego.
10. Inne baterie i akumulatory, niewymienione w pkt 1–9 oraz które nie są bateriami
przenośnymi i akumulatorami przenośnymi oraz bateriami samochodowymi
i akumulatorami samochodowymi.
10.03.2020
©Telksinoe s. 50/52
Załącznik nr 2
Baterie przenośne i akumulatory przenośne
1. Baterie jednoogniwowe typu AA i AAA.
2. Baterie i akumulatory, które są przeznaczone do używania w telefonach
przenośnych, komputerach przenośnych, elektronarzędziach bezprzewodowych,
zabawkach i sprzęcie gospodarstwa domowego.
3. Baterie i akumulatory, które są przeznaczone do używania w gospodarstwach
domowych do zwykłych celów.
4. Inne baterie i akumulatory, niewymienione w pkt 1–3, które mogą być bez
trudności przenoszone oraz nie są bateriami samochodowymi i akumulatorami
samochodowymi oraz bateriami przemysłowymi i akumulatorami
przemysłowymi.
10.03.2020
©Telksinoe s. 51/52
Załącznik nr 3
Wzór oznakowania baterii i akumulatorów symbolem selektywnego zbierania1)
Objaśnienie:
1)
Symbol powinien zajmować co najmniej 3% największej powierzchni bocznej baterii lub
akumulatora lub zestawu, osiągając maksymalne wymiary 5×5 cm. W przypadku ogniw
cylindrycznych symbol ten powinien zajmować co najmniej 1,5% powierzchni baterii lub
akumulatora, osiągając maksymalne wymiary 5×5 cm.
W przypadku gdy wielkość baterii lub akumulatora lub zestawu jest taka, że symbol byłby mniejszy niż
0,5×0,5 cm, baterii i akumulatora lub zestawu nie oznacza się, a na opakowaniu umieszcza się
symbol o wymiarze co najmniej 1×1 cm.
10.03.2020
©Telksinoe s. 52/52
Załącznik nr 4
Wzór oznakowania baterii i akumulatorów symbolem chemicznym rtęci1)
Hg
Wzór oznakowania baterii i akumulatorów symbolem chemicznym kadmu1)
Cd
Wzór oznakowania baterii i akumulatorów symbolem chemicznym ołowiu1)
Pb
Objaśnienie:
1)
Symbole umieszcza się poniżej symbolu, o którym mowa w załączniku nr 3 do ustawy, w taki
sposób, aby zajmował powierzchnię co najmniej jednej czwartej wielkości tego symbolu.
10.03.2020