Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/15

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2019 r.

poz. 482, 2020,

Dz. U. z 2020 r.

poz. 284, 1086.

U S T A W A

z dnia 20 października 1994 r.

o specjalnych strefach ekonomicznych

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa zasady i tryb ustanawiania specjalnych stref

ekonomicznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zarządzania takimi strefami

oraz szczególne zasady i warunki prowadzenia na ich terenie działalności

gospodarczej.

Art. 2. Specjalną strefą ekonomiczną, zwaną dalej „strefą”, jest wyodrębniona

zgodnie z przepisami ustawy, niezamieszkała część terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, na której terenie może być prowadzona działalność gospodarcza na zasadach

określonych ustawą.

Art. 3. Strefa może być ustanowiona w celu przyspieszenia rozwoju

gospodarczego części terytorium kraju, w szczególności przez:

1) rozwój określonych dziedzin działalności gospodarczej;

2) rozwój nowych rozwiązań technicznych i technologicznych oraz ich

wykorzystanie w gospodarce narodowej;

3) rozwój eksportu;

4) zwiększenie konkurencyjności wytwarzanych wyrobów i świadczonych usług;

5) zagospodarowanie istniejącego majątku przemysłowego i infrastruktury

gospodarczej;

6) tworzenie nowych miejsc pracy;

7) zagospodarowanie niewykorzystanych zasobów naturalnych z zachowaniem

zasad równowagi ekologicznej.

09.07.2020

©Telksinoe s. 2/15

Rozdział 2

Ustanawianie, łączenie, znoszenie stref oraz zmiana ich obszaru

Art. 4. 1. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw

gospodarki, ustanawia strefę w drodze rozporządzenia. W rozporządzeniu tym określa

się:

1) nazwę, teren i granice strefy,

2) zarządzającego strefą, zwanego dalej „zarządzającym”,

3) okres, na jaki ustanawia się strefę

– biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia realizacji celów, o których mowa w art. 3,

na terenie obejmowanym strefą.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki przedstawia wniosek, o którym mowa

w ust. 1, po uzyskaniu opinii zarządu województwa oraz zgody rady gminy właściwej

ze względu na położenie strefy.

3. Minister właściwy do spraw gospodarki dołącza do wniosku, o którym mowa

w ust. 1, analizę przewidywanych skutków społecznych i ekonomicznych

ustanowienia strefy.

4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

1) przedmioty działalności gospodarczej, na które nie będzie wydawane

zezwolenie, o którym mowa w art. 16 ust. 1,

2) maksymalną wielkość pomocy publicznej, którą można udzielić przedsiębiorcy

prowadzącemu działalność gospodarczą na terenie strefy na podstawie

zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1,

3) warunki udzielania pomocy publicznej przedsiębiorcy prowadzącemu

działalność gospodarczą na terenie strefy na podstawie zezwolenia, o którym

mowa w art. 16 ust. 1,

4) warunki uznawania wydatków za wydatki poniesione na inwestycję na terenie

strefy, a także ich minimalną wysokość,

5) koszty inwestycji uwzględniane przy obliczaniu wielkości pomocy publicznej

dla przedsiębiorców, którzy uzyskali zezwolenie, o którym mowa w art. 16

ust. 1, po dniu 31 grudnia 2000 r.,

6) sposób dyskontowania kosztów inwestycji i wielkości pomocy publicznej na

dzień uzyskania zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1

09.07.2020

©Telksinoe s. 3/15

– biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia zgodności udzielonej pomocy z prawem

Unii Europejskiej.

Art. 5. 1. Strefa może być ustanowiona, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, wyłącznie na

gruntach stanowiących własność zarządzającego, Skarbu Państwa, jednoosobowej

spółki Skarbu Państwa, jednostki samorządu terytorialnego albo związku

komunalnego lub będących w użytkowaniu wieczystym zarządzającego albo

jednoosobowej spółki Skarbu Państwa.

2. Strefa może być ustanowiona także, jeżeli nabycie przez zarządzającego lub

jednostkę samorządu terytorialnego prawa do gruntów, o którym mowa w ust. 1,

wynika z umowy zobowiązującej, która przewiduje ustanowienie strefy jako jedyny

warunek nabycia.

3. Część strefy może obejmować grunty stanowiące własność lub użytkowanie

wieczyste podmiotów innych niż wymienione w ust. 1, za ich zgodą, w przypadku

gdy:

1) (uchylony)

2) (uchylony)

2a) (uchylony)

3) (uchylony)

4) pełna realizacja rozpoczętej inwestycji będzie wymagała zwiększenia terenu

strefy o nie więcej niż 2 ha.

4. (uchylony)

Art. 5a. 1. Rada Ministrów, mając na względzie realizację celów, o których

mowa w art. 3, może, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, w drodze

rozporządzenia, znieść strefę przed upływem okresu, na jaki została ona ustanowiona,

połączyć strefy, z tym że łączny obszar wszystkich stref nie może przekroczyć 25 tys.

ha.

1a. (uchylony)

2. Zniesienie strefy nie może nastąpić w okresie, w którym pozostaje w mocy

choćby jedno zezwolenie wydane na podstawie art. 16 ust. 1.

3. Zakazu, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się, gdy obszar, na którym

przedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą na podstawie zezwolenia, zostanie

09.07.2020

©Telksinoe s. 4/15

włączony do obszaru innej strefy z zachowaniem prawa przedsiębiorcy do zwolnień

podatkowych na dotychczasowych warunkach.

4. Zmniejszenie obszaru strefy nie może dotyczyć nieruchomości, na których

prowadzona jest działalność na podstawie zezwolenia wydanego zgodnie z art. 16

ust. 1, chyba że przedsiębiorca prowadzący tam działalność na podstawie zezwolenia

wyrazi na to zgodę.

5. (uchylony)

Rozdział 3

Zarządzanie strefą i zwolnienia podatkowe

Art. 6. 1. Zarządzającym może być wyłącznie spółka akcyjna lub spółka

z ograniczoną odpowiedzialnością, w której Skarb Państwa albo samorząd

województwa posiada większość głosów, które mogą być oddane na walnym zgroma-

dzeniu lub zgromadzeniu wspólników.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

Art. 6a. 1. Pełnienia funkcji członka zarządu spółki będącej zarządzającym nie

można łączyć z zatrudnieniem u przedsiębiorcy prowadzącego działalność

gospodarczą na terenie danej strefy lub przedsiębiorcy korzystającego ze wsparcia

nowej inwestycji na podstawie decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10

maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. poz. 1162), bez względu na

podstawę prawną zatrudnienia.

2. Zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, nie można podjąć w okresie roku od

dnia zaprzestania pełnienia funkcji członka zarządu spółki będącej zarządzającym.

Art. 7. 1. Do składu rady nadzorczej spółki będącej zarządzającym, w stosunku

do której Skarb Państwa posiada większość głosów, które mogą być oddane na

walnym zgromadzeniu lub zgromadzeniu wspólników, powołuje się nie więcej niż

6 osób, w tym:

1) po jednym przedstawicielu: ministra właściwego do spraw gospodarki, ministra

właściwego do spraw finansów publicznych, ministra właściwego do spraw

aktywów państwowych oraz Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów – jako przedstawicieli Skarbu Państwa;

09.07.2020

©Telksinoe s. 5/15

2) nie więcej niż dwóch przedstawicieli jednostek samorządu terytorialnego,

których udział w kapitale zakładowym tej spółki jest największy.

1a. Do składu rady nadzorczej spółki będącej zarządzającym, w stosunku do

której samorząd województwa posiada większość głosów, które mogą być oddane na

walnym zgromadzeniu lub zgromadzeniu wspólników, powołuje się nie więcej niż

5 osób, w tym:

1) dwóch przedstawicieli samorządu województwa;

2) przedstawiciela ministra właściwego do spraw gospodarki;

3) nie więcej niż dwóch przedstawicieli jednostek samorządu terytorialnego,

z wyłączeniem samorządu województwa, których udział w kapitale zakładowym

tej spółki jest największy.

1b. (uchylony)

2. Do składu rady nadzorczej, o której mowa w ust. 1 i 1a, nie może być powołana

osoba, która jest członkiem rady nadzorczej, zarządu lub pracownikiem przedsiębiorcy

prowadzącego działalność gospodarczą na terenie strefy lub przedsiębiorcy

korzystającego ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie decyzji o

wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych

inwestycji, lub pozostaje z takim przedsiębiorcą w powiązaniach w rozumieniu art.

11a ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób

prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1036, z późn. zm.1)).

Art. 8. 1. Do zadań zarządzającego należy prowadzenie – zgodnie z planem

rozwoju strefy określonym w art. 9, regulaminem strefy, o którym mowa w art. 10,

oraz przepisami prawa – działań zmierzających do rozwoju działalności gospodarczej

prowadzonej na terenie strefy, a w szczególności:

1) umożliwianie, na podstawie umowy, przedsiębiorcom prowadzącym działalność

na terenie strefy używania i korzystania ze składników mienia położonych na

obszarze strefy, których zarządzający jest właścicielem lub posiadaczem

zależnym;

2) gospodarowanie w sposób ułatwiający prowadzenie działalności gospodarczej

na terenie strefy urządzeniami infrastruktury gospodarczej i technicznej oraz

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1162,

1291, 1629, 1669, 1693, 2073, 2159, 2192, 2193, 2212, 2215, 2243, 2244, 2245, 2429 i 2500 oraz

z 2019 r. poz. 37 i 326.

09.07.2020

©Telksinoe s. 6/15

innymi składnikami mienia, których zarządzający jest właścicielem lub

posiadaczem zależnym;

3) świadczenie, na podstawie umowy, przedsiębiorcom prowadzącym działalność

na obszarze strefy usług oraz tworzenie warunków do świadczenia usług przez

osoby trzecie;

4) prowadzenie działań promujących podejmowanie działalności gospodarczej

w strefie;

5) podejmowanie działań zmierzających do powstawania klastrów;

6) współpraca w zakresie uwzględniania w procesie kształcenia potrzeb rynku

pracy w strefie:

a) ze szkołami ponadpodstawowymi, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2

ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018 r. poz.

996, 1000, 1290, 1669 i 2245),

b) z uczelniami lub federacjami podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i

nauki w rozumieniu ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie

wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668, 2024 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 276).

2. Zarządzający może zbywać przysługujące mu prawo własności nieruchomości

i użytkowania wieczystego gruntów położonych na terenie strefy, jeżeli jest to zgodne

z planem rozwoju strefy, o którym mowa w art. 9. Zarządzającemu służy prawo

pierwokupu w zakresie prawa własności i użytkowania wieczystego położonych na

obszarze strefy nieruchomości.

3. Zarządzający realizując zadania określone planem rozwoju strefy, o którym

mowa w art. 9, może zlecać osobom trzecim wykonanie niektórych zadań, o których

mowa w ust. 1.

4. Organ właściwy na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.

o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r. poz. 2204 i 2348 oraz z 2019 r. poz.

270) może zlecić zarządzającemu w drodze umowy przygotowanie nieruchomości do

sprzedaży oraz zorganizowanie i przeprowadzenie przetargu na zbycie tej

nieruchomości.

Art. 8a. [1. Zarządzający będący podmiotem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt

3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2018 r.

poz. 1986 i 2215 oraz z 2019 r. poz. 53), udzielając zamówienia, o którym mowa

w art. 4d ust. 1 pkt 9 tej ustawy, którego wartość przekracza wyrażoną w złotych

09.07.2020

©Telksinoe s. 7/15

równowartość kwoty 30 000 euro, zamieszcza ogłoszenie o udzielanym zamówieniu na

swojej stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej.]

<1. Zarządzający będący podmiotem, o którym mowa w art. 4 pkt 3 ustawy Nowe brzmienie

ust. 1 w art. 8a

z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. poz. 2019), wejdzie w życie z

udzielając zamówienia, o którym mowa w art. 11 ust. 5 pkt 9 tej ustawy, którego dn. 1.01.2021 r.

(Dz. U. z 2019 r.

wartość jest równa lub przekracza kwotę 130 000 złotych, zamieszcza ogłoszenie poz. 2020).

o udzielanym zamówieniu na swojej stronie podmiotowej Biuletynu Informacji

Publicznej.>

2. Zamówienie, o którym mowa w ust. 1, jest udzielane w sposób zapewniający

zachowanie przejrzystości i równego traktowania podmiotów zainteresowanych

wykonaniem zamówienia oraz z uwzględnieniem okoliczności mogących mieć wpływ

na jego udzielenie.

3. Zarządzający nie udostępnia informacji związanych z zamówieniem, o którym

mowa w ust. 1, stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy z dnia

16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2018 r. poz. 419

i 1637), jeżeli podmiot zainteresowany wykonaniem zamówienia, nie później niż

przed zawarciem umowy o wykonanie tego zamówienia, zastrzegł, że nie mogą być

one udostępniane.

4. Zarządzający zamieszcza niezwłocznie na swojej stronie podmiotowej

Biuletynu Informacji Publicznej informację o udzieleniu zamówienia, o którym mowa

w ust. 1, podając nazwę albo imię i nazwisko podmiotu, z którym zawarł umowę o

wykonanie zamówienia, albo informację o nieudzieleniu tego zamówienia.

Art. 9. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki ustala, w drodze

rozporządzenia, plan rozwoju strefy, uwzględniając analizę, o której mowa w art. 4

ust. 3.

2. Plan rozwoju strefy określa w szczególności cele ustanowienia strefy,

działania służące osiągnięciu tych celów oraz obowiązki zarządzającego dotyczące

działań zmierzających do osiągnięcia celów ustanowienia strefy i terminy wykonania

tych obowiązków.

Art. 10. 1. Sposób wykonywania zarządu strefą przez zarządzającego określa

regulamin strefy.

09.07.2020

©Telksinoe s. 8/15

2. Regulamin strefy wydaje zarządzający. Wydanie oraz zmiana regulaminu

strefy wymaga zatwierdzenia przez ministra właściwego do spraw gospodarki.

3. Zarządzający doręcza regulamin strefy przedsiębiorcom prowadzącym

działalność na terenie strefy przy zawarciu umów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1

i 3, a także podaje regulamin do wiadomości publicznej.

Art. 11. 1. Przedsiębiorcy prowadzący działalność na terenie strefy mogą

powołać radę strefy.

2. Rada strefy może przedstawiać opinie i wnioski w sprawach dotyczących

prowadzenia działalności na terenie strefy i jej rozwoju.

3. Organizację i tryb działania rady strefy określa opracowany i uchwalony przez

radę regulamin.

Art. 12. 1. Dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na

terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby

prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od

podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku

dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób

fizycznych. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy czym wielkość tej pomocy

nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej w przepisach wydanych

na podstawie art. 4 ust. 4.

2. W przypadku gdy przedsiębiorca posiada co najmniej dwa zezwolenia, o

których mowa w art. 16 ust. 1, przyjmuje się, że rozliczenie pomocy publicznej

następuje zgodnie z kolejnością wydawania zezwoleń.

3. Rozliczenie pomocy publicznej przyznanej przedsiębiorcy na podstawie

zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, ma zastosowanie wyłącznie do

zezwolenia, w ramach którego realizowana jest inwestycja i w oparciu o tę inwestycję

prowadzona jest działalność gospodarcza.

Art. 12a. 1. Przedsiębiorcy korzystający z pomocy publicznej, udzielanej

zgodnie z ustawą, obowiązani do prowadzenia ksiąg podatkowych – przechowują

księgi i związane z ich prowadzeniem dokumenty, a przedsiębiorcy korzystający

z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, z tytułu tworzenia nowych miejsc

pracy – dodatkowo przechowują dokumenty związane z poborem podatków oraz

09.07.2020

©Telksinoe s. 9/15

innych dochodów budżetu państwa, a także przychodów państwowych funduszy

celowych.

2. Księgi oraz dokumenty określone w ust. 1 są przechowywane do czasu

upływu okresu przedawnienia roszczeń związanych ze zwrotem pomocy publicznej.

Art. 12b. 1. W przypadku cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1,

przedsiębiorca jest obowiązany do zwrotu pomocy publicznej, udzielonej zgodnie

z ustawą. Do dnia zwrotu tej pomocy przedsiębiorcy nie może zostać udzielone nowe

zezwolenie.

2. W przypadku cofnięcia albo stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia, o którym

mowa w art. 16 ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje

naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu dla przedsiębiorcy w sprawach

podatku dochodowego kopię wydanej decyzji w terminie 14 dni, licząc od dnia,

w którym decyzja ta stała się prawomocna.

3. W przypadku cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, naczelnik

urzędu skarbowego, o którym mowa w ust. 2, określa w drodze decyzji kwotę pomocy

publicznej podlegającą zwrotowi pomniejszoną odpowiednio o kwotę podatku

należnego, o którym mowa w art. 21 ust. 5c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku

dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509, z późn. zm.2)) albo art.

17 ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

4. W kwocie pomocy publicznej podlegającej zwrotowi, o której mowa w ust. 3,

uwzględnia się odsetki liczone jak dla zaległości podatkowych. W odniesieniu do

pomocy publicznej wynikającej ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 5c pkt 1

ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i art. 17

ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych,

odsetki liczone są za okres od dnia udzielenia pomocy publicznej do dnia wydania

decyzji o uchyleniu, a zakresie pozostałej pomocy publicznej podlegającej zwrotowi

do dnia jej zwrotu. W odniesieniu do pomocy publicznej wynikającej ze zwolnienia,

o którym mowa w art. 21 ust. 5c pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku

dochodowym od osób fizycznych i art. 17 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r.

o podatku dochodowym od osób prawnych, odsetek nie nalicza się.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1540,

1552, 1629, 1669, 1693, 2073, 2126, 2159, 2192, 2193, 2215, 2242, 2244, 2245, 2246, 2429 i 2529

oraz z 2019 r. poz. 29, 271 i 303.

09.07.2020

©Telksinoe s. 10/15

Art. 12c. Roszczenia związane ze zwrotem pomocy publicznej, udzielanej

zgodnie z ustawą, przedawniają się z upływem 10 lat, licząc od końca roku

kalendarzowego, w którym przedsiębiorca skorzystał z tej pomocy.

Art. 13. (uchylony)

Art. 14. (uchylony)

Art. 15. 1. Na wniosek zarządzającego starosta, wykonujący zadania z zakresu

administracji rządowej, właściwy ze względu na położenie strefy może, za zgodą

wojewody, powierzyć zarządzającemu prowadzenie, w tym wydawanie decyzji

administracyjnych w pierwszej instancji, następujących spraw z zakresu prawa

budowlanego dotyczących terenu strefy: wydawanie decyzji o pozwoleniu na budowę,

przenoszenie pozwolenia na budowę na inną osobę, orzekanie o utracie ważności

pozwolenia na budowę, przyjmowanie zawiadomień o zakończeniu budowy,

wydawanie pozwoleń na użytkowanie obiektu budowlanego, udzielanie pozwolenia

na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, nakazanie

przeprowadzenia kontroli obiektu budowlanego i żądanie przedstawienia ekspertyzy

stanu technicznego obiektu budowlanego.

2. Na wniosek zarządzającego rada gminy właściwej ze względu na położenie

strefy może upoważnić zarządzającego do wydawania decyzji w sprawach ustalenia

warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczących terenów położonych

w strefie.

Rozdział 4

Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy

uprawniające do korzystania z pomocy publicznej

Art. 16. 1. Podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie

z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej

strefy uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej „zezwoleniem”.

2. Zezwolenie określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki

dotyczące w szczególności:

1) zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej

na terenie strefy przez określony czas określonej liczby pracowników;

09.07.2020

2) dokonania przez przedsiębiorcę na terenie strefy inwestycji o wartości

przewyższającej określoną kwotę;

3) terminu zakończenia inwestycji;

4) maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych inwestycji i dwuletnich

kosztów kwalifikowanych pracy;

5) wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 3 – w przypadku, gdy inwestycja będzie

realizowana na gruntach stanowiących własność lub użytkowanie wieczyste

podmiotów innych niż wymienione w art. 5 ust. 1.

3. (uchylony)

4.Minister właściwy do spraw gospodarki cofa i zmienia zezwolenie. Cofnięcie

i zmiana zezwolenia następuje na warunkach określonych w art. 19 ust. 2–4.

5. Minister właściwy do spraw gospodarki zasięga opinii zarządzającego strefą

przed wydaniem decyzji w sprawie cofnięcia lub zmiany zezwolenia.

6. Do postępowania w sprawie cofania i zmiany zezwolenia stosuje się przepisy

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U.

z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60).

Art. 17. (uchylony)

Art. 17a. (uchylony)

Art. 18. Minister właściwy do spraw gospodarki przeprowadza kontrolę

działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w zakresie i na zasadach

określonych w art. 40 oraz rozdziale 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo

przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646, 1479, 1629, 1633 i 2212).

Art. 19. 1. Zezwolenie wygasa z upływem okresu, na jaki została ustanowiona

strefa.

2. (uchylony)

3. Zezwolenie może być cofnięte albo zakres lub przedmiot działalności

określony w zezwoleniu może zostać ograniczony, jeżeli przedsiębiorca:

1) zaprzestał na terenie strefy prowadzenia działalności gospodarczej, na którą

posiadał zezwolenie, lub

2) rażąco uchybił warunkom określonym w zezwoleniu, lub

09.07.2020

3) nie usunął uchybień stwierdzonych w toku kontroli, o której mowa w art. 18,

w terminie do ich usunięcia wyznaczonym w wezwaniu ministra właściwego do

spraw gospodarki, lub

4) wystąpił z wnioskiem o cofnięcie zezwolenia albo ograniczenie zakresu lub

przedmiotu działalności określonego w zezwoleniu.

4. Minister właściwy do spraw gospodarki może, na wniosek przedsiębiorcy, po

zasięgnięciu opinii zarządzającego strefą, zmienić zezwolenie, przy czym zmiana nie

może:

1) dotyczyć obniżenia poziomu zatrudnienia, określonego w zezwoleniu w dniu

jego udzielenia, o więcej niż 20%;

2) skutkować zwiększeniem pomocy publicznej;

3) dotyczyć spełnienia wymagań odnoszących się do inwestycji realizowanej na

gruntach stanowiących własność lub użytkowanie wieczyste podmiotów innych

niż wymienione w art. 5 ust. 1.

5. Minister właściwy do spraw gospodarki stwierdza wygaśnięcie zezwolenia na

wniosek przedsiębiorcy, który:

1) nie skorzystał z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, na podstawie

tego zezwolenia – jeśli przedsiębiorca posiada wyłącznie jedno zezwolenie, lub

2) nie osiągnął przychodów oraz nie korzystał ze zwolnienia w ramach zezwolenia,

w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych lub ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób

prawnych, z inwestycji, na którą zostało wydane zezwolenie – jeśli

przedsiębiorca posiada więcej niż jedno zezwolenie, lub

3) skorzystał z pomocy publicznej udzielonej zgodnie z ustawą i spełnił wszystkie

warunki określone w zezwoleniu oraz warunki udzielania pomocy publicznej, o

których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 4.

6. Do wniosku, o którym mowa w ust. 5, przedsiębiorca dołącza oświadczenie o

nieskorzystaniu z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, na podstawie

zezwolenia, którego wniosek dotyczy, albo o nieosiągnięciu przychodów z inwestycji,

na którą zostało wydane zezwolenie, albo oświadczenie o realizacji warunków

udzielenia pomocy publicznej, o których mowa w ust. 5.

7. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, składa się pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie

09.07.2020

jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta

zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

zeznań.

Art. 19a. (uchylony)

Art. 20. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki może, w drodze

rozporządzenia, powierzyć zarządzającemu:

1) (uchylony)

2) wykonywanie, w jego imieniu, kontroli realizacji warunków zezwolenia

– uwzględniając potrzebę zapewnienia właściwego funkcjonowania strefy.

1a. (uchylony)

2. W przypadku powierzenia zarządzającemu wykonania bieżącej kontroli,

o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest on upoważniony do dokonywania czynności

kontrolnych przewidzianych dla organu koncesyjnego w przepisach o

koncesjonowaniu działalności gospodarczej w zakresie ustalonym w rozporządzeniu,

o którym mowa w ust. 1.

3. Zarządzający niezwłocznie zawiadamia ministra właściwego do spraw

gospodarki o powstaniu okoliczności, o których mowa w art. 19 ust. 3, i może

występować do ministra właściwego do spraw gospodarki z wnioskiem o cofnięcie

zezwolenia, ograniczenie jego zakresu lub przedmiotu działalności określonego

w zezwoleniu.

4. Minister właściwy do spraw gospodarki jest upoważniony do kontroli

zarządzającego w zakresie realizacji zadań powierzonych na podstawie

rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1, oraz zadań, o których mowa w art. 8, na

zasadach określonych w rozdziale 4 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu

nowych inwestycji.

Rozdział 5

Zmiany w przepisach obowiązujących. Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 21–23. (pominięte)

Art. 24. 1. Z dniem wejścia w życie przepisów, o których mowa w art. 4 ust. 1,

minister właściwy do spraw Skarbu Państwa przejmuje czynności i uprawnienia

09.07.2020

w stosunku do spółki ustanowionej zarządzającym, wykonywane przed tym dniem

w imieniu Skarbu Państwa przez inny organ administracji rządowej, z tym że

o udostępnieniu akcji lub udziałów należących do Skarbu Państwa takiej spółki,

powstałej z przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego na podstawie ustawy

z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. poz. 298,

z późn. zm.3))4), postanawia minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, po

zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw gospodarki.

2. Do powstałej na podstawie ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw

państwowych spółki będącej zarządzającym nie stosuje się art. 17, art. 19 ust. 1 zdanie

drugie, art. 23 ust. 1–3, art. 24, 28 i 29 ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw

państwowych4).

3. Organ administracji rządowej właściwy w sprawach gospodarki gruntami

w odniesieniu do gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa lub wójt

(burmistrz, prezydent miasta) w odniesieniu do gruntów stanowiących własność

gminy może wnieść do spółki będącej zarządzającym prawo własności gruntów,

których użytkownikiem wieczystym jest ta spółka, lub gruntów, które pozostawały

w użytkowaniu wieczystym przedsiębiorstwa państwowego likwidowanego w celu

wniesienia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części mienia przedsiębiorstwa do

spółki. Wniesienie prawa własności gruntów, które pozostawały w użytkowaniu

wieczystym likwidowanego przedsiębiorstwa państwowego, następuje

w porozumieniu z organem założycielskim przedsiębiorstwa. W przypadkach

określonych w niniejszym ustępie prawo użytkowania wieczystego wygasa z chwilą

wniesienia prawa własności gruntu do spółki będącej zarządzającym.

Art. 25. 1. Zarządzający jest zwolniony od opłaty skarbowej z tytułu nabycia lub

zbycia praw do nieruchomości położonych na terenie strefy.

2. (uchylony)

Art. 26. Rada Ministrów przedstawia Sejmowi informację o realizacji ustawy,

wraz ze sprawozdaniem z wykonania budżetu.

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1990 r. poz. 498, z 1991 r. poz. 253

i 480, z 1994 r. poz. 591 i 685 oraz z 1996 r. poz. 405 i 496.

Ustawa utraciła moc na podstawie art. 74 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i

prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. poz. 561), która weszła w życie z dniem 8

stycznia 1997 r.

09.07.2020

Art. 27. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia5),

z wyjątkiem przepisu art. 15, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.

Ustawa została ogłoszona w dniu 23 listopada 1994 r.

09.07.2020