Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/41

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2019 r.

poz. 269,

Dz. U. z 2020 r.

poz. 284, 285.

U S T A W A

z dnia 22 lipca 2006 r.

o paszach 1)

Art. 1. Ustawa określa:

1. Przepisy niniejszej ustawy wykonują postanowienia:

1) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001

r. ustanawiającego zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych

przenośnych gąbczastych encefalopatii (Dz. Urz. WE L 147 z 31.05.2001, str. 1, z późn.

zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 32, str. 289) w zakresie

dotyczącym pasz;

2) rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia

2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego,

powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego

procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1,

z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463, z późn. zm.);

3) rozporządzenia (WE) nr 1946/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca

2003 r. w sprawie transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie

zmodyfikowanych (Dz. Urz. UE L 287 z 05.11.2003, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie

specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 650);

4) rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września

2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz. Urz. UE L 268 z

18.10.2003, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 32, str. 432);

5) rozporządzenia (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września

2003 r. dotyczącego możliwości śledzenia i etykietowania organizmów

zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów

paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i

zmieniającego dyrektywę 2001/18/WE (Dz. Urz. UE L 268 z 18.10.2003, str. 24; Dz.

Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 32, str. 455);

6) rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września

2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (Dz. Urz. UE L 268 z

18.10.2003, str. 29; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 40, str. 238);

7) rozporządzenia Komisji (WE) nr 641/2004 z dni a 6 kwietnia 2004 r. w sprawie

szczegółowych zasad wykonywania rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu

Europejskiego i Rady odnoszącego się do wniosków o zatwierdzenie nowego typu

żywności i paszy genetycznie zmodyfikowanej, powiadamiania o istniejących

produktach oraz przypadkowym lub technicznie nieuniknionym występowaniu materiału

genetycznie zmodyfikowanego, który pomyślnie przeszedł ocenę ryzyka (Dz. Urz. UE L

102 z 07.04.2004, str. 14; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str.

36);

8) rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności

z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i

dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie

wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200) w zakresie dotyczącym pasz;

9) rozporządzenia (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia

2005 r. ustanawiającego wymagania dotyczące higieny pasz (Dz. Urz. UE L 35 z

08.02.2005, str. 1);

18.03.2020

©Telksinoe s. 2/41

1) właściwość organów w zakresie higieny i urzędowej kontroli pasz oraz

dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt, określonych w przepisach:

10) rozporządzenia Komisji (WE) nr 378/2005 z dnia 4 marca 2005 r. w sprawie

szczegółowych zasad wykonania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 Parlamentu

Europejskiego i Rady w zakresie obowiązków i zadań laboratorium referencyjnego

Wspólnoty dotyczących wniosków o wydanie zezwolenia na stosowanie dodatków

paszowych (Dz. Urz. UE L 59 z 05.03.2005, str. 8);

11) rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego

2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w

żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni,

zmieniającego dyrektywę Rady 91/414/EWG (Dz. Urz. UE L 70 z 16.03.2005, str. 1, z

późn. zm.);

12) rozporządzenia Komisji (WE) nr 429/2008 z dnia 25 kwietnia 2008 r. w sprawie

szczegółowych zasad wykonania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 Parlamentu

Europejskiego i Rady w zakresie sporządzania i przedstawiania wniosków oraz oceny

dodatków paszowych i udzielania zezwoleń na dodatki paszowe (Dz. Urz. UE L 133 z

22.05.2008, str. 1);

13) rozporządzenia Komisji (WE) nr 152/2009 z dnia 27 stycznia 2009 r. ustanawiającego

metody pobierania próbek i dokonywania analiz do celów urzędowej kontroli pasz (Dz.

Urz. UE L 54 z 26.02.2009, str. 1);

14) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009

r. w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz, zmieniającego rozporządzenie

(WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady i uchylającego dyrektywę Rady

79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady 82/471/EWG,

83/228/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE i 96/25/WE oraz decyzję Komisji 2004/217/WE

(Dz. Urz. UE L 229 z 01.09.2009, str. 1, z późn. zm.);

15) rozporządzenia Komisji (WE) nr 669/2009 z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie wykonania

rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie

zwiększonego poziomu kontroli urzędowych przywozu niektórych rodzajów pasz

i żywności niepochodzących od zwierząt i zmieniającego decyzję 2006/504/WE (Dz. Urz.

UE L 194 z 25.07.2009, str. 11, z późn. zm.).

2. Przepisy niniejszej ustawy wdrażają postanowienia:

1) dyrektywy Komisji 82/475/EWG z dnia 23 czerwca 1982 r. ustanawiającej kategorie

składników, które mogą być stosowane do celów etykietowania mieszanek paszowych dla

zwierząt domowych (Dz. Urz. WE L 213 z 21.07.1982, str. 27, z późn. zm.; Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 5, str. 158);

2) dyrektywy Rady 90/167/EWG z dnia 26 marca 1990 r. ustanawiającej warunki

przygotowania, wprowadzania do obrotu i użycia pasz leczniczych we Wspólnocie (Dz.

Urz. WE L 92 z 07.04.1990, str. 42; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 10,

str. 57);

3) dyrektywy Rady 98/51/WE z dnia 9 lipca 1998 r. ustanawiającej niektóre środki w celu

wykonania dyrektywy Rady 95/69/WE ustanawiającej warunki i środki dla zatwierdzania

i rejestracji określonych zakładów i pośredników prowadzących działalność w sektorze

pasz zwierzęcych (Dz. Urz. WE L 208 z 24.07.1998, str. 43, z późn. zm.; Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 23, str. 282);

4) dyrektywy Komisji 98/68/WE z dnia 10 września 1998 r. ustanawiającej dokument

wzorcowy określony w art. 9 ust. 1 dyrektywy Rady 95/53/WE i niektóre reguły kontroli

przy wprowadzaniu do Wspólnoty pasz z państw trzecich (Dz. Urz. WE L 261 z 24.09.1998,

str. 32; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 24, str. 3);

5) dyrektywy 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie

niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych (Dz. Urz. WE L 140 z 30.05.2002, str. 10,

z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 36, str. 3);

6) dyrektywy Komisji 2008/38/WE z dnia 5 marca 2008 r. ustanawiającej wykaz

planowanych zastosowań pasz zwierzęcych do szczególnych potrzeb żywieniowych (Dz.

Urz. UE L 62 z 06.03.2008, str. 9, z późn. zm.).

18.03.2020

©Telksinoe s. 3/41

a) rozporządzenia (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiającego wymagania dotyczące

higieny pasz (Dz. Urz. UE L 35 z 08.02.2005, str. 1), zwanego dalej

„rozporządzeniem nr 183/2005”,

b) rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych

w żywieniu zwierząt (Dz. Urz. UE L 268 z 18.10.2003, str. 29; Dz. Urz.

UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 40, str. 238), zwanego dalej

„rozporządzeniem nr 1831/2003”,

c) rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych

przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym

i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt

i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1; Dz. Urz.

UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200), zwanego dalej

„rozporządzeniem nr 882/2004”,

d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr

999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającego zasady dotyczące

zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych

encefalopatii (Dz. Urz. WE L 147 z 31.05.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz.

Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 32, str. 289, z późn. zm.),

zwanego dalej „rozporządzeniem nr 999/2001”,

e) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr

767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wprowadzania na rynek

i stosowania pasz, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr

1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady i uchylającego dyrektywę

Rady 79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady

82/471/EWG, 83/228/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE i 96/25/WE oraz

decyzję Komisji 2004/217/WE (Dz. Urz. UE L 229 z 01.09.2009, str. 1),

zwanego dalej „rozporządzeniem nr 767/2009”

– z uwzględnieniem zasad, obowiązków i wymagań, określonych

w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

28 stycznia 2002 r. ustanawiającym ogólne zasady i wymagania prawa

18.03.2020

©Telksinoe s. 4/41

żywnościowego, powołującym Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa

Żywności oraz ustanawiającym procedury w zakresie bezpieczeństwa

żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463, z późn. zm.), zwanym

dalej „rozporządzeniem nr 178/2002”;

2) właściwość organów w zakresie dotyczącym zezwoleń, oznakowania

i nadzoru nad organizmami genetycznie zmodyfikowanymi przeznaczonymi

do użytku paszowego oraz paszami genetycznie zmodyfikowanymi,

określonym w przepisach:

a) rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej

żywności i paszy (Dz. Urz. UE L 268 z 18.10.2003, str. 1; Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 32, str. 432), zwanego dalej

„rozporządzeniem nr 1829/2003”,

b) rozporządzenia (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 22 września 2003 r. dotyczącego możliwości śledzenia

i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz

możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych

wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i

zmieniającego dyrektywę 2001/18/WE (Dz. Urz. UE L

268 z 18.10.2003, str. 24; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.

13, t. 32, str. 455), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1830/2003”;

3) właściwość organów w sprawach transgranicznego przemieszczania

organizmów genetycznie zmodyfikowanych, w zakresie dotyczącym

organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych do użytku

paszowego, określonego w przepisach rozporządzenia (WE) nr

1946/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r.

w sprawie transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie

zmodyfikowanych (Dz. Urz. UE L 287 z 05.11.2003, str. 1; Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 650), zwanego dalej

„rozporządzeniem nr 1946/2003”;

18.03.2020

©Telksinoe s. 5/41

4) zasady wytwarzania i stosowania pasz leczniczych, obrotu nimi, a także

wymagania dotyczące ich jakości i sposób sprawowania nadzoru nad tymi

paszami oraz ich urzędowej kontroli;

5) wymagania dotyczące higieny pasz i wprowadzania ich do obrotu, sposób

sprawowania nadzoru nad tymi paszami oraz ich urzędowej kontroli,

w zakresie nieuregulowanym w przepisach wymienionych w pkt 1.

Art. 2. Ustawa nie narusza przepisów:

1) o weterynaryjnej kontroli granicznej;

2) o kontroli weterynaryjnej w handlu;

3) o organizmach genetycznie zmodyfikowanych;

4) prawa farmaceutycznego.

Art. 3. Do postępowania w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych

w drodze decyzji administracyjnej, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania

administracyjnego, chyba że przepisy wymienione w art. 1 pkt 1 albo ustawa

stanowią inaczej.

Art. 3a. Do postępowania w sprawach:

1) o których mowa w art. 7 ust. 2 i 4, art. 10, art. 16, art. 17, art. 21 oraz art. 37,

2) dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej

na podstawie art. 7 ust. 2 i 4, art. 10, art. 16, art. 17, art. 21 lub art. 37 oraz

w sprawach wznowienia postępowania zakończonego wydaniem takiej

decyzji

– nie stosuje się przepisu art. 32 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo

przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646, 1479, 1629, 1633 i 2212).

Art. 4. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) prawo żywnościowe – prawo żywnościowe w rozumieniu art. 3 ust.

1 rozporządzenia nr 178/2002;

2) pasza – paszę w rozumieniu art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 178/2002;

3) pasza genetycznie zmodyfikowana – genetycznie zmodyfikowaną paszę

w rozumieniu art. 2 ust. 7 rozporządzenia nr 1829/2003;

4) organizm genetycznie zmodyfikowany przeznaczony do użytku paszowego –

genetycznie zmodyfikowany organizm do użytku paszowego w rozumieniu

art. 2 ust. 9 rozporządzenia nr 1829/2003;

18.03.2020

©Telksinoe s. 6/41

5) materiały paszowe – materiały paszowe w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. g

rozporządzenia nr 767/2009;

6) mieszanka paszowa – mieszankę paszową w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. h

rozporządzenia nr 767/2009;

7) dodatki paszowe – dodatki paszowe w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit.

a rozporządzenia nr 1831/2003;

8) premiks – premiks w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. e rozporządzenia nr

1831/2003;

9) pasze lecznicze – mieszaninę jednego lub kilku dopuszczonych do obrotu, na

podstawie przepisów prawa farmaceutycznego, premiksów leczniczych

z jedną lub kilkoma paszami, przeznaczoną, ze względu na swoje właściwości

profilaktyczne lub lecznicze, do podawania zwierzętom w formie

niezmienionej;

10) mieszanka paszowa pełnoporcjowa – mieszankę paszową pełnoporcjową

w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. i rozporządzenia nr 767/2009;

11) mieszanka paszowa uzupełniająca – mieszankę paszową uzupełniającą

w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. j rozporządzenia nr 767/2009;

12) mieszanka paszowa dietetyczna – paszę przeznaczoną do szczególnych

potrzeb żywieniowych w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. o rozporządzenia nr

767/2009;

13) podmiot działający na rynku pasz – podmiot w rozumieniu art. 3 lit. b

rozporządzenia nr 183/2005;

14) laboratorium urzędowe – laboratorium określone w art. 12 rozporządzenia nr

882/2004;

15) zakład – zakład w rozumieniu art. 3 lit. d rozporządzenia nr 183/2005;

16) wprowadzanie do obrotu – wprowadzanie na rynek w rozumieniu art. 3 ust.

8 rozporządzenia nr 178/2002;

17) państwo trzecie – państwo niebędące członkiem Unii Europejskiej,

z wyjątkiem państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) będącego stroną umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym;

18) przesyłka – określoną ilość pasz lub pasz leczniczych, objętą tym samym

dokumentem potwierdzającym przeprowadzenie kontroli przesyłki,

18.03.2020

©Telksinoe s. 7/41

przewożoną jednym środkiem transportu oraz pochodzącą z jednego państwa

trzeciego lub jego części;

19) osoba odpowiedzialna za przesyłkę – osobę odpowiedzialną za przesyłkę

w rozumieniu przepisów o weterynaryjnej kontroli granicznej;

20) (uchylony)

21) zwierzę gospodarskie – zwierzę wykorzystywane do produkcji żywności

w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. c rozporządzenia nr 767/2009;

22) zwierzę domowe – zwierzę domowe w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. f

rozporządzenia nr 767/2009.

Art. 5. 1. Organy Inspekcji Weterynaryjnej wykonują zadania i obowiązki

związane z higieną i urzędową kontrolą pasz na zasadach, w zakresie i w sposób

określony w przepisach wymienionych w art. 1 pkt 1 oraz w ustawie.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii

Europejskiej wydanych w trybie art. 31 ust. 2 rozporządzenia nr 183/2005 lub art.

62 ust. 3 rozporządzenia nr 882/2004 wynika obowiązek podjęcia lub wykonania

przez właściwy organ określonych zadań lub czynności w zakresie higieny lub

urzędowej kontroli pasz, określa, w drodze rozporządzenia:

1) rodzaje zadań lub czynności wskazanych w tych przepisach, wykonywanych

przez organy Inspekcji Weterynaryjnej, i sposób ich wykonywania, lub

2) szczegółowe wymagania dotyczące higieny lub urzędowej kontroli pasz

w zakresie przekazanym do uregulowania przez Rzeczpospolitą Polską lub

państwa członkowskie Unii Europejskiej

– mając na względzie realizację celów określonych w prawie żywnościowym,

w tym zapewnienie bezpieczeństwa pasz oraz skutecznej ich kontroli, a także

zapobieganie zagrożeniom dla zdrowia publicznego, ograniczanie lub

eliminowanie tych zagrożeń.

Art. 6. 1. Przy wykonywaniu rodzajów działalności wymienionych w art.

2 ust. 2 rozporządzenia nr 183/2005 stosuje się, w przypadku wydania przepisów

wykonawczych na podstawie upoważnienia zawartego w ust. 2, wymagania okreś-

lone w tych przepisach.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze

rozporządzenia, wymagania, jakie powinny być spełnione przy prowadzeniu

18.03.2020

©Telksinoe s. 8/41

wszystkich lub niektórych rodzajów działalności wymienionych w art. 2 ust. 2

rozporządzenia nr 183/2005, mając na względzie zapewnienie ochrony zdrowia

publicznego i realizację celów określonych w prawie żywnościowym.

3. Do kontroli wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie

ust. 2 stosuje się odpowiednio przepisy rozporządzenia nr 882/2004 i przepisy

wydane w trybie tego rozporządzenia oraz ustawę.

Art. 7. 1. Powiatowy lekarz weterynarii, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, jest

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej właściwym organem w rozumieniu

rozporządzenia nr 882/2004, rozporządzenia nr 183/2005, rozporządzenia nr

999/2001, rozporządzenia nr 767/2009 oraz przepisów wydanych w trybie tych

rozporządzeń.

2. Powiatowy lekarz weterynarii, w zakresie zadań określonych w przepisach

rozporządzenia nr 882/2004, rozporządzenia nr 183/2005, rozporządzenia nr

999/2001, rozporządzenia nr 767/2009 oraz w przepisach wydanych w trybie tych

rozporządzeń, wydaje decyzje administracyjne i wykonuje inne czynności

związane z:

1) rejestracją, zawieszaniem, cofaniem rejestracji i dokonywaniem zmian

w rejestracji zakładów oraz zatwierdzaniem, zawieszaniem, cofaniem

zatwierdzenia, warunkowym zatwierdzaniem i dokonywaniem zmian

w zatwierdzaniu zakładów, w tym:

a) prowadzeniem rejestru zakładów, o którym mowa w art. 9 ust. 3,

b) przyjmowaniem oświadczeń, o których mowa w art. 17 ust. 2

– rozporządzenia nr 183/2005;

2) urzędową kontrolą pasz i innymi zadaniami określonymi w rozporządzeniu

nr 882/2004 oraz w przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia,

w tym stosowaniem środków, o których mowa w art. 54 tego rozporządzenia;

3) udostępnianiem i przekazywaniem informacji w zakresie określonym w art.

5 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 767/2009.

3. Decyzje administracyjne w zakresie określonym w ust. 2 wydaje się

z urzędu, chyba że przepisy rozporządzenia nr 882/2004 lub rozporządzenia nr

183/2005, lub rozporządzenia nr 999/2001, lub przepisy wydane w trybie tych roz-

porządzeń, lub ustawa stanowią inaczej.

18.03.2020

©Telksinoe s. 9/41

4. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,

sprawy rozstrzygane w drodze decyzji administracyjnych przez powiatowego

lekarza weterynarii, wskazując, jakie decyzje są wydawane z urzędu, a jakie na

wniosek, w tym treść tych wniosków, mając na względzie realizację celów

określonych w prawie żywnościowym oraz zapewnienie jednolitego sposobu

przeprowadzania urzędowych kontroli pasz.

Art. 8. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa, jeżeli ustawa nie stanowi

inaczej, w sprawach dotyczących organizmów genetycznie zmodyfikowanych

przeznaczonych do użytku paszowego i pasz genetycznie zmodyfikowanych ma

kompetencje oraz wykonuje zadania i obowiązki właściwego organu krajowego

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, właściwego organu krajowego,

właściwego organu w państwie członkowskim Unii Europejskiej, określonych w

rozporządzeniu nr 1829/2003 i rozporządzeniu nr 1830/2003.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa w sprawach dotyczących

organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych do użytku paszowego

i pasz genetycznie zmodyfikowanych ma kompetencje oraz wykonuje zadania i

obowiązki określone dla państwa członkowskiego Unii Europejskiej w art. 30 ust.

4, art. 33 ust. 1 i art. 36 rozporządzenia nr 1829/2003.

3. Minister właściwy do spraw rolnictwa ma również kompetencje oraz

wykonuje zadania i obowiązki określone dla państwa członkowskiego Unii

Europejskiej w art. 18 ust. 6, art. 20 ust. 2, art. 21 ust. 4 i art. 22 ust.

1 rozporządzenia nr 1829/2003.

4. Minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym do

podawania do wiadomości publicznej informacji uzyskanych w ramach

postępowania w sprawach zezwolenia na wprowadzanie do obrotu, używanie lub

przetwarzanie organizmu genetycznie zmodyfikowanego przeznaczonego do

użytku paszowego i paszy genetycznie zmodyfikowanej, mających zgodnie

z przepisami rozporządzenia nr 1829/2003 charakter poufny, w przypadkach

określonych w art. 30 ust. 6 tego rozporządzenia, oraz do udostępniania

dokumentacji otrzymanej na podstawie tego rozporządzenia.

5. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii

Europejskiej wydanych w trybie art. 35 rozporządzenia nr 1829/2003 lub art.

10 rozporządzenia nr 1830/2003 wynika obowiązek podjęcia lub wykonania przez

18.03.2020

©Telksinoe s. 10/41

państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwy organ, właściwy organ krajowy

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, właściwy organ krajowy, właściwy

organ w państwie członkowskim Unii Europejskiej określonych zadań lub

czynności w zakresie dotyczącym organizmów genetycznie zmodyfikowanych

przeznaczonych do użytku paszowego lub pasz genetycznie zmodyfikowanych,

wykonuje je, jeżeli należy to do zakresu działania ministra właściwego do spraw

rolnictwa, określonego w ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach

administracji rządowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 762, z późn. zm.2)).

Art. 9. Główny Lekarz Weterynarii w sprawach transgranicznego

przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych do

użytku paszowego lub pasz genetycznie zmodyfikowanych ma kompetencje oraz

wykonuje zadania i obowiązki określone dla państwa członkowskiego Unii

Europejskiej w art. 9 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 15 ust. 1 rozporządzenia nr 1946/2003.

Art. 10. 1. Wniosek o:

1) wpis do rejestru zakładów składają podmioty, o których mowa w art. 9 ust.

2 rozporządzenia nr 183/2005,

2) zatwierdzenie zakładu składają podmioty, o których mowa w art.

10 rozporządzenia nr 183/2005

– w terminie co najmniej 30 dni przed dniem rozpoczęcia planowanej działalności.

2. Wniosek o wpis do rejestru zakładów albo wniosek o zatwierdzenie

zakładu zawiera:

1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres

wnioskodawcy;

1a) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo

numer identyfikacyjny w ewidencji gospodarstw rolnych w rozumieniu

przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji

gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, o ile

wnioskodawca taki numer posiada;

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 810,

1090, 1467, 1544, 1560, 1669, 1693, 2227 i 2340.

18.03.2020

©Telksinoe s. 11/41

1b) numer identyfikacji podatkowej (NIP) albo numer identyfikacji podatkowej

nadany w kraju pochodzenia wnioskodawcy – w przypadku gdy

wnioskodawca nie posiada obywatelstwa polskiego;

2) określenie:

a) rodzaju i zakresu działalności, która ma być wykonywana,

b) lokalizacji zakładu, w którym ma być wykonywana działalność.

3. Do wniosku dołącza się:

1) (uchylony)

2) (uchylony)

3) kopię zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej

udzielonego przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej –

w przypadku gdy wnioskodawca będący cudzoziemcem, w rozumieniu

przepisów o cudzoziemcach, zamierza wykonywać działalność gospodarczą

na podstawie przepisów obowiązujących w tym zakresie w Rzeczypospolitej

Polskiej, albo

4) (uchylony)

5) (uchylony)

4. Powiatowy lekarz weterynarii, wydając decyzję administracyjną

o zatwierdzeniu zakładu, nadaje temu zakładowi numer identyfikacyjny, o którym

mowa w art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 183/2005.

Art. 11. 1. Powiatowy lekarz weterynarii prowadzi, na obszarze swojej

właściwości, rejestr, o którym mowa w art. 9 rozporządzenia nr 183/2005, i wykaz

zakładów zatwierdzonych zgodnie z art. 13 rozporządzenia nr 183/2005.

2. Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje, za pośrednictwem

wojewódzkiego lekarza weterynarii, Głównemu Lekarzowi Weterynarii informacje

i dane zawarte w prowadzonych wykazach, w tym informacje o każdej zmianie

stanu faktycznego lub prawnego ujawnionego w tych wykazach.

3. Główny Lekarz Weterynarii prowadzi krajowy wykaz zakładów, o którym

mowa w art. 19 rozporządzenia nr 183/2005, na podstawie informacji i danych

określonych w ust. 2.

4. Główny Lekarz Weterynarii ogłasza corocznie, na stronie internetowej

administrowanej przez Główny Inspektorat Weterynarii, wykaz, o którym mowa

w ust. 3.

18.03.2020

©Telksinoe s. 12/41

5. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,

sposób:

1) prowadzenia rejestru zakładów i wykazu zakładów zatwierdzonych,

prowadzonych przez powiatowych lekarzy

weterynarii, w tym zakres danych i informacji wpisywanych do tego rejestru lub

tego wykazu, które zostały uzyskane przez powiatowego lekarza weterynarii

przy wykonywaniu urzędowej kontroli tych zakładów, mając na względzie

rodzaj działalności objętej rejestracją lub zatwierdzeniem i bezpieczeństwo

pasz wytwarzanych w tych zakładach;

2) ustalania krajowego numeru referencyjnego, o którym mowa

w rozporządzeniu nr 183/2005 w załączniku V w rozdziale II w ust. 3, mając

na względzie możliwość identyfikacji zakładu i miejsca prowadzenia

produkcji.

Art. 12. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w sprawach dotyczących

pasz, jest organem właściwym w zakresie:

1) przekazywania informacji, o których mowa w art. 35 ust. 2 rozporządzenia

nr 882/2004, art. 10 rozporządzenia nr 178/2002 i art. 12 rozporządzenia

nr 183/2005;

2) o którym mowa w art. 13 rozporządzenia nr 178/2002;

3) (uchylony)

4) dokonywania oceny wytycznych krajowych i ich przekazywania stosownie do

art. 21 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 183/2005;

5) składania powiadomień, o których mowa w art. 30 rozporządzenia nr

183/2005;

6) współpracy z Komisją Europejską i Europejskim Urzędem do spraw

Bezpieczeństwa Żywności, o którym mowa w rozdziale III rozporządzenia nr

178/2002, w sprawach dotyczących wprowadzania do obrotu, przetwarzania

lub stosowania dodatków paszowych, w tym:

a) otrzymywania informacji, o których mowa w art. 7 ust. 1,

b) składania wniosku o udostępnienie informacji, o których mowa w art.

7 ust. 2 lit. b,

c) otrzymywania opinii, o których mowa w art. 8 ust. 5 i w art. 13 ust. 3,

d) składania wniosku, o którym mowa w art. 13 ust. 1 i w art. 19,

18.03.2020

©Telksinoe s. 13/41

e) powiadamiania Komisji Europejskiej o zasadach i środkach, o których

mowa w art. 24

– rozporządzenia nr 1831/2003;

7) o którym mowa w art. 10 ust. 2, 3 i 6 oraz art. 26 ust. 1 lit. b rozporządzenia

nr 767/2009.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym do

podawania do wiadomości publicznej informacji uzyskanych w ramach

współpracy, o której mowa w ust. 1 pkt 6, mających zgodnie z przepisami

rozporządzenia nr 1831/2003 charakter poufny, w przypadku określonym w art.

18 ust. 6 tego rozporządzenia, oraz do udostępniania

dokumentacji otrzymanej na podstawie tego rozporządzenia.

Art. 13. 1. Główny Lekarz Weterynarii, w sprawach dotyczących pasz, jest

organem właściwym w zakresie:

1) monitorowania i kontrolowania przestrzegania prawa żywnościowego,

stosownie do art. 17 ust. 2 akapit pierwszy i drugi rozporządzenia nr

178/2002;

2) przyjmowania informacji od podmiotów działających na rynku pasz oraz

współpracy z nimi, zgodnie z art. 20 ust. 3 i 4 rozporządzenia nr 178/2002;

3) współpracy z Europejskim Urzędem do spraw Bezpieczeństwa Żywności

w zakresie wymiany informacji, przekazywania danych i przyjmowania

powiadomień uzyskanych w wyniku działalności tego urzędu, określonym

w rozdziale III rozporządzenia nr 178/2002;

4) wykonywania zadań i przekazywania informacji w ramach systemu

wczesnego ostrzegania określonego w art. 50 rozporządzenia nr 178/2002;

5) powiadamiania Komisji Europejskiej i innych państw członkowskich Unii

Europejskiej w zakresie, o którym mowa w art. 21 ust. 4 oraz art. 23 ust.

7 rozporządzenia nr 882/2004;

6) podejmowania współpracy z właściwymi organami innych państw

członkowskich Unii Europejskiej w przypadkach określonych w art. 37–

39 rozporządzenia nr 882/2004;

7) powiadamiania Komisji Europejskiej i współpracy z tą Komisją oraz innymi

państwami członkowskimi Unii Europejskiej w przypadku stwierdzenia

18.03.2020

©Telksinoe s. 14/41

działań sprzecznych z prawem paszowym, zgodnie z art. 40 rozporządzenia

nr 882/2004;

8) podejmowania działań i współpracy w zakresie określonym w art.

45 rozporządzenia nr 882/2004 oraz powiadamiania Komisji Europejskiej

i współpracy z tą Komisją w przypadku przeprowadzania kontroli, o której

mowa w art. 52 tego rozporządzenia, przez państwa trzecie;

9) powiadamiania Komisji Europejskiej zgodnie z art. 5 ust. 4 rozporządzenia

nr 882/2004;

10) przekazywania Komisji Europejskiej wykazu zakładów zatwierdzonych

zgodnie z art. 13 rozporządzenia nr 183/2005.

2. Główny Lekarz Weterynarii, w sprawach dotyczących pasz, jest instytucją

wyznaczoną do kontaktów, o której mowa w art. 35 rozporządzenia nr 882/2004.

Art. 14. 1. Główny Lekarz Weterynarii opracowuje operacyjny plan

awaryjny, o którym mowa w art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 882/2004, zwany dalej

„planem awaryjnym”, na podstawie analizy ryzyka wystąpienia zagrożeń dla

zdrowia ludzi, zwierząt oraz dla środowiska i uzgadnia go z ministrem właściwym

do spraw rolnictwa.

2. Projekt planu awaryjnego jest uzgadniany także z ministrami właściwymi

do spraw: klimatu, środowiska, zdrowia i finansów publicznych.

3. Rada Ministrów zatwierdza, w drodze uchwały, plan awaryjny, określając

źródła finansowania wskazanych w nim zadań.

4. Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej zatwierdzony

przez Radę Ministrów plan awaryjny.

5. Do zmiany planu awaryjnego przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio.

Art. 15. 1. Zabrania się wytwarzania, wprowadzania do obrotu i stosowania

w żywieniu zwierząt:

1) materiałów wymienionych w załączniku nr III do rozporządzenia nr

767/2009, zwanych dalej „substancjami zabronionymi”;

2) pasz zawierających substancję lub produkt, z wyłączeniem czynników

patogennych obecnych w paszy lub na jej powierzchni, które stanowią

potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzi lub zwierząt, lub dla środowiska

oraz mogą niekorzystnie wpływać na produkcję zwierzęcą, zwanych dalej

18.03.2020

©Telksinoe s. 15/41

„substancjami niepożądanymi”, w ilości przekraczającej ich dopuszczalną

zawartość;

3) materiałów paszowych i mieszanek paszowych zawierających pozostałości

pestycydów w ilości przekraczającej ich dopuszczalną zawartość;

4) pasz genetycznie zmodyfikowanych oraz organizmów genetycznie

zmodyfikowanych przeznaczonych do użytku paszowego.

2. Zabrania się wytwarzania mieszanek paszowych z materiałów paszowych,

które zawierają substancje niepożądane w ilości przekraczającej ich dopuszczalną

zawartość.

3. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia, że pasza zawiera

substancję niepożądaną w określonej ilości, podejmuje we współpracy

z podmiotem działającym na rynku pasz działania mające na celu ustalenie źródła

pochodzenia tej substancji, ograniczenie lub likwidację tego źródła lub inne

działania mające na celu przeciwdziałanie potencjalnemu zagrożeniu, o którym

mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a.

4. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

1) dopuszczalne zawartości substancji niepożądanych w paszach,

2) zawartość niektórych substancji niepożądanych w paszy, po stwierdzeniu

których podejmuje się działania, o których mowa w ust. 3, oraz rodzaje tych

działań w odniesieniu do określonej substancji niepożądanej

– mając na względzie ochronę zdrowia ludzi i zwierząt oraz ochronę środowiska,

a także zapewnienie właściwej jakości produktów pochodzenia zwierzęcego.

5. (uchylony)

Art. 15a. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa opracowuje plan

wykorzystania krajowych źródeł białka oraz zminimalizowania deficytu białka

paszowego w żywieniu zwierząt w zakresie pozyskiwania białka paszowego ze

źródeł krajowych.

2. Plan, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności wskazanie:

1) alternatywnych źródeł białka wobec białka genetycznie zmodyfikowanego;

2) możliwości zwiększenia udziału krajowych źródeł białka w paszach;

3) działań, jakie powinny być podjęte w zakresie ograniczania importu pasz

genetycznie zmodyfikowanych.

18.03.2020

©Telksinoe s. 16/41

3. Minister właściwy do spraw rolnictwa zamieszcza na stronie internetowej

urzędu go obsługującego plan, o którym mowa w ust. 1.

Art. 16. 1. Podmiot zamierzający prowadzić działalność w zakresie

wytwarzania pasz leczniczych przeznaczonych do obrotu składa wniosek

o zatwierdzenie zakładu do wojewódzkiego lekarza weterynarii właściwego ze

względu na miejsce położenia zakładu. Przepisy art. 10 ust. 1–3 stosuje się

odpowiednio.

2. Wojewódzki lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 1, przeprowadza

kontrolę w celu sprawdzenia, czy zakład spełnia następujące warunki techniczne

i organizacyjne:

1) został w nim wdrożony system wewnętrznej kontroli jakości wytwarzanych

pasz leczniczych, obejmujący określenie:

a) częstotliwości i sposobu pobierania próbek do badań w miejscach,

w których może nastąpić pogorszenie jakości produktów,

b) metody przeprowadzania badań,

c) sposobu postępowania z produktami niespełniającymi wymagań

jakościowych;

2) wytwórca pasz leczniczych ma plan zakładu, na którym zostały umieszczone

w szczególności pomieszczenia produkcyjne, magazynowe, socjalne

i sanitarne, z zaznaczeniem:

a) linii technologicznej wraz z miejscami, o których mowa w pkt 1 lit. a,

b) dróg przemieszczania pasz leczniczych,

c) stanowisk pracy;

3) została wyznaczona osoba odpowiedzialna za kontrolę jakości wytwarzanych

pasz leczniczych;

4) został określony zakres obowiązków pracowników zatrudnionych na

stanowiskach pracy związanych z procesem technologicznym;

5) wytwarzanie pasz będzie prowadzone przy użyciu urządzeń, których

parametry, konstrukcja i rozmieszczenie:

a) uniemożliwiają zanieczyszczenie pasz i zmianę kolejności lub

pominięcie określonego etapu cyklu produkcyjnego,

18.03.2020

©Telksinoe s. 17/41

b) umożliwiają ich czyszczenie po zakończeniu produkcji każdego

asortymentu oraz zachowanie homogenności i utrzymanie stałej

zawartości substancji czynnej w jednym gramie paszy leczniczej;

6) procesem produkcji pasz leczniczych będzie kierowała osoba, która

ukończyła studia wyższe na jednym z kierunków: biologia, chemia, farmacja,

rolnictwo, zootechnika lub weterynaria.

3. Jeżeli zakład spełnia warunki określone w ust. 2, wojewódzki lekarz

weterynarii zatwierdza, w drodze decyzji administracyjnej, zakład do wytwarzania

paszy leczniczej przeznaczonej do obrotu, nadając numer identyfikacyjny,

o którym mowa w art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 183/2005.

4. Zatwierdzenie, o którym mowa w ust. 3, uprawnia również do wytwarzania

w zakładzie przeznaczonej do wytworzenia paszy leczniczej mieszaniny jednego

lub kilku dopuszczonych do obrotu, na podstawie przepisów prawa farma-

ceutycznego, premiksów leczniczych z materiałem paszowym stanowiącym nośnik

dla premiksu leczniczego w stężeniu umożliwiającym wytworzenie tej paszy,

zwanej dalej „produktem pośrednim”.

Art. 17. 1. Dopuszcza się wytwarzanie pasz leczniczych nieprzeznaczonych

do obrotu:

1) jeżeli są one wytwarzane wyłącznie z produktu pośredniego;

2) w zatwierdzonym w tym celu zakładzie.

2. Podmiot zamierzający prowadzić działalność w zakresie wytwarzania pasz

leczniczych nieprzeznaczonych do obrotu składa wniosek o zatwierdzenie zakładu

do wojewódzkiego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce

położenia zakładu. Przepisy art. 10 ust. 1–3 oraz art. 16 ust. 2 i 3 stosuje się

odpowiednio.

3. Procesem produkcji pasz leczniczych nieprzeznaczonych do obrotu może

również kierować osoba, która:

1) posiada co najmniej średnie lub średnie branżowe wykształcenie rolnicze,

weterynaryjne lub o kierunku technologia żywności oraz co najmniej 3 letnie

doświadczenie w zakresie wytwarzania pasz lub

2) złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin ze znajomości zagadnień

dotyczących wytwarzania pasz leczniczych z produktu pośredniego przed

komisją powołaną przez wojewódzkiego lekarza weterynarii.

18.03.2020

©Telksinoe s. 18/41

4. Wojewódzki lekarz weterynarii wydaje zaświadczenie potwierdzające

złożenie egzaminu z wynikiem pozytywnym.

5. Za przeprowadzenie egzaminu pobiera się opłatę, która stanowi dochód

budżetu państwa i jest wpłacana na rachunek wojewódzkiego inspektoratu

weterynarii najpóźniej w dniu przystąpienia do egzaminu.

6. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowy zakres zagadnień objętych egzaminem, o którym mowa w ust.

3 pkt 2,

2) szczegółowe warunki i sposób przeprowadzania egzaminu, o którym mowa

w ust. 3 pkt 2, w tym sposób powoływania i skład komisji egzaminacyjnej,

3) wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 4,

4) wysokość opłaty za przeprowadzenie egzaminu

– mając na względzie, aby osoby kierujące procesem produkcji pasz leczniczych

nieprzeznaczonych do obrotu posiadały odpowiednie kwalifikacje, zapewnienie

rzetelnego i bezstronnego przeprowadzania egzaminu oraz koszty niezbędne do

jego przeprowadzenia.

Art. 18. 1. Podmiot prowadzący działalność w zakładzie, o którym mowa

w art. 16 ust. 3, zwany dalej „wytwórcą pasz leczniczych przeznaczonych do

obrotu”, prowadzi dokumentację:

1) użycia premiksów leczniczych do wytwarzania pasz leczniczych

i przechowywania tych premiksów;

2) wytwarzania pasz leczniczych i produktów pośrednich, zwaną dalej

„raportem wytwarzania”;

3) obrotu paszami leczniczymi i produktami pośrednimi, zwaną dalej „raportem

obrotu”.

2. Podmiot prowadzący działalność w zakładzie, o którym mowa w art.

17 ust. 1 pkt 2, zwany dalej „wytwórcą pasz leczniczych nieprzeznaczonych do

obrotu”, prowadzi dokumentację wytwarzania pasz leczniczych z produktu

pośredniego, zwaną dalej „raportem wytwarzania pasz nieprzeznaczonych do

obrotu”.

3. Wojewódzki lekarz weterynarii przekazuje Głównemu Lekarzowi

Weterynarii informacje dotyczące zakładów zatwierdzonych do wytwarzania pasz

leczniczych oraz wszelkich zmian dokonanych w tym zakresie.

18.03.2020

©Telksinoe s. 19/41

4. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe warunki techniczne i organizacyjne, jakie powinien spełniać

zakład, w którym wytwarza się pasze lecznicze przeznaczone do obrotu oraz

produkty pośrednie, a także sposób ich produkcji,

2) stężenie produktu pośredniego,

3) sposób prowadzenia raportu wytwarzania i raportu obrotu,

4) warunki, sposób przechowywania i wprowadzania do obrotu pasz leczniczych

przeznaczonych do obrotu oraz produktów pośrednich przez wytwórcę pasz

leczniczych przeznaczonych do obrotu,

5) sposób znakowania i transportu pasz leczniczych przeznaczonych do obrotu

oraz produktów pośrednich przez wytwórcę pasz leczniczych przeznaczonych

do obrotu, a także sposób dokumentowania użycia premiksów leczniczych do

wytwarzania tych pasz i przechowywania tych premiksów,

6) warunki i sposób pobierania próbek pasz leczniczych przeznaczonych do

obrotu oraz produktów pośrednich

– mając na względzie zapewnienie właściwej jakości pasz leczniczych

przeznaczonych do obrotu i produktów pośrednich, ich bezpieczeństwo dla zdrowia

ludzi i zwierząt oraz ich skuteczność w leczeniu zwierząt.

5. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe warunki techniczne i organizacyjne, jakie powinien spełniać

zakład, w którym wytwarza się pasze lecznicze nieprzeznaczone do obrotu,

oraz sposób ich produkcji,

2) dokumenty składające się na raport wytwarzania paszy leczniczej

nieprzeznaczonej do obrotu i sposób prowadzenia tego raportu,

3) warunki i sposób przechowywania pasz leczniczych nieprzeznaczonych do

obrotu,

4) warunki i sposób pobierania próbek pasz leczniczych nieprzeznaczonych do

obrotu

– mając na względzie zapewnienie właściwej jakości pasz leczniczych

nieprzeznaczonych do obrotu, ich bezpieczeństwo dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz

ich skuteczność w leczeniu zwierząt.

Art. 19. W zakresie nieuregulowanym w art. 16–18 do zakładów

zatwierdzonych do wytwarzania pasz leczniczych stosuje się odpowiednio przepisy

18.03.2020

©Telksinoe s. 20/41

art. 9 i art. 11–19 rozporządzenia nr 183/2005 oraz, w zakresie urzędowej kontroli

tych pasz, przepisy rozporządzenia nr 882/2004 i przepisy wydane w trybie tego

rozporządzenia oraz ustawę. Właściwym organem w rozumieniu tych przepisów

jest wojewódzki lekarz weterynarii, a krajowy wykaz zakładów, o którym mowa

w art. 19 rozporządzenia nr 183/2005, prowadzi Główny Lekarz Weterynarii.

Art. 20. 1. Pasze lecznicze i produkty pośrednie może wprowadzać do obrotu:

1) wytwórca pasz leczniczych przeznaczonych do obrotu;

2) podmiot, który dostarcza pasze lecznicze lub produkty pośrednie zgodnie

z art. 22 ust. 1, wpisany na listę prowadzoną przez Głównego Lekarza

Weterynarii, zwany dalej „dystrybutorem”.

2. Wpisu na listę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, dokonuje się na wniosek

podmiotu, który zapewni, że:

1) pasze lecznicze i produkty pośrednie będą przewożone środkami transportu

i przechowywane w miejscach spełniających warunki techniczne niezbędne

do zachowania wymaganej jakości tych pasz i produktów, w tym temperatury,

w jakiej się je przechowuje;

2) będzie prowadzona dokumentacja obrotu paszami leczniczymi i produktami

pośrednimi.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera:

1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres

wnioskodawcy;

1a) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile

wnioskodawca taki numer posiada;

1b) numer identyfikacji podatkowej (NIP) albo numer identyfikacji podatkowej

nadany w kraju pochodzenia wnioskodawcy – w przypadku gdy

wnioskodawca nie posiada obywatelstwa polskiego;

2) określenie:

a) rodzaju i zakresu działalności, która ma być wykonywana,

b) lokalizacji miejsca, w którym mają być przechowywane pasze lecznicze

i produkty pośrednie.

4. Do wniosku dołącza się:

1) oświadczenie o zapewnieniu warunków, o których mowa w ust. 2;

2) (uchylony)

18.03.2020

©Telksinoe s. 21/41

3) (uchylony)

4) kopię zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej

udzielonego przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej – jeżeli

wnioskodawca będący cudzoziemcem, w rozumieniu przepisów o

cudzoziemcach, zamierza wykonywać działalność gospodarczą na podstawie

przepisów obowiązujących w tym zakresie w Rzeczypospolitej Polskiej, albo

5) (uchylony)

Art. 21. 1. Główny Lekarz Weterynarii:

1) wydaje decyzję administracyjną w sprawie wpisu na listę, o której mowa

w art. 20 ust. 1 pkt 2, po zasięgnięciu opinii:

a) wojewódzkiego lekarza weterynarii, właściwego ze względu na miejsce,

w którym mają być przechowywane pasze lecznicze i produkty

pośrednie, albo

b) organu, innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, sprawującego nadzór nad obrotem paszami leczniczymi

i produktami pośrednimi, właściwego ze względu na miejsce

zamieszkania albo siedzibę dystrybutora;

2) wydając decyzję o wpisie na listę, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2, nadaje

dystrybutorowi numer identyfikacyjny określony w art. 19 ust.

2 rozporządzenia nr 183/2005.

2. Główny Lekarz Weterynarii odmawia, w drodze decyzji administracyjnej,

wpisu na listę, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2, jeżeli z opinii, o której mowa

w ust. 1 pkt 1, wynika, że podmiot nie zapewni spełniania wymagań, o których

mowa w art. 20 ust. 2 pkt 2.

3. Główny Lekarz Weterynarii skreśla, w drodze decyzji administracyjnej,

dystrybutora z listy, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2, jeżeli w wyniku kontroli

zostanie ustalone, że:

1) pasze lecznicze lub produkty pośrednie są przewożone środkami transportu

lub przechowywane w miejscach, które nie spełniają warunków technicznych

zapewniających zachowanie wymaganej jakości tych pasz i produktów, lub

2) dystrybutor nie prowadzi dokumentacji obrotu tymi paszami lub produktami.

4. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

18.03.2020

©Telksinoe s. 22/41

1) szczegółowe warunki techniczne, jakie powinny spełniać środki transportu

oraz miejsca przechowywania pasz leczniczych i produktów pośrednich, które

powinien zapewnić dystrybutor,

2) sposób prowadzenia dokumentacji obrotu paszami leczniczymi i produktami

pośrednimi,

3) warunki, sposób przechowywania i wprowadzania do obrotu pasz leczniczych

przeznaczonych do obrotu oraz produktów pośrednich przez dystrybutora,

4) sposób transportu pasz leczniczych przeznaczonych do obrotu oraz produktów

pośrednich przez dystrybutora

– mając na względzie zapewnienie właściwej jakości pasz leczniczych

przeznaczonych do obrotu i produktów pośrednich, ich bezpieczeństwo dla zdrowia

ludzi i zwierząt oraz ich skuteczność w leczeniu zwierząt.

5. Do kontroli dystrybutorów w zakresie spełniania wymagań niezbędnych do

zachowania wymaganej jakości pasz leczniczych i produktów pośrednich, w tym

wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 4, stosuje się

odpowiednio przepisy rozporządzenia nr 882/2004 oraz przepisy wydane w trybie

tego rozporządzenia. Właściwym organem w rozumieniu tych przepisów jest

wojewódzki lekarz weterynarii.

Art. 22. 1. Pasze lecznicze i produkty pośrednie przekazuje się odbiorcy

wskazanemu w zleceniu wystawionym przez lekarza weterynarii świadczącego

usługi z zakresu medycyny weterynaryjnej.

2. Lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 1, w przypadku braku

dopuszczonego do obrotu premiksu leczniczego właściwego dla danego gatunku

zwierząt lub leczonej jednostki chorobowej, może zlecić wytwórcy paszy

leczniczej przeznaczonej do obrotu wytworzenie jej z innych dopuszczonych do

obrotu premiksów leczniczych, podając w zleceniu:

1) dokładny skład paszy leczniczej, ze szczególnym uwzględnieniem sposobu

dawkowania premiksu leczniczego;

2) okres karencji paszy leczniczej.

3. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,

wzór zlecenia na wprowadzenie do obrotu pasz leczniczych i produktów

pośrednich, o którym mowa w ust. 1, mając na względzie bezpieczeństwo tych pasz

i produktów dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz ich skuteczność w leczeniu zwierząt.

18.03.2020

©Telksinoe s. 23/41

Art. 23–27. (uchylone)

Art. 28. 1. Mieszanka paszowa dietetyczna może być wprowadzana do

obrotu, jeżeli spełnia wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie

ust. 2.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

1) przeznaczenie mieszanek paszowych dietetycznych, w tym gatunki lub

kategorie zwierząt, u których można je stosować,

2) właściwości pokarmowe mieszanek paszowych dietetycznych,

3) wymagania, jakie powinno spełniać oznakowanie mieszanek paszowych

dietetycznych,

4) zalecenia, zgodnie z którymi mają być stosowane mieszanki paszowe

dietetyczne

– mając na uwadze szczególne właściwości tych mieszanek oraz wymagania

dotyczące kontroli pasz.

Art. 29. (uchylony)

Art. 30. 1. Oznakowania mieszanek paszowych przeznaczonych dla zwierząt

domowych dokonuje się z uwzględnieniem kategorii grupujących kilka materiałów

paszowych charakteryzujących się tym samym źródłem pochodzenia, okreś lonych

w przepisach wydanych na podstawie ust. 2.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,

kategorie grupujące materiały paszowe charakteryzujące się tym samym źródłem

pochodzenia, mając na względzie zapewnienie ochrony interesów nabywców

i obiektywnych kryteriów kontroli oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii

Europejskiej.

Art. 31. 1. Materiały paszowe i mieszanki paszowe wprowadza się do obrotu,

przetwarza lub stosuje w żywieniu zwierząt, jeżeli są spełnione wymagania

określone dla tych materiałów paszowych i mieszanek paszowych w przepisach

rozporządzenia nr 767/2009.

2. Materiały paszowe i mieszanki paszowe niespełniające wymagań

określonych w przepisach rozporządzenia nr 767/2009 mogą być stosowane

w żywieniu zwierząt wykorzystywanych wyłącznie do badań naukowych, po

18.03.2020

©Telksinoe s. 24/41

powiadomieniu powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na

miejsce prowadzenia tych badań.

3. Zwierzęta gospodarskie wykorzystywane do badań naukowych, o których

mowa w ust. 2, i produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od tych zwierząt

lub z tych zwierząt mogą być wprowadzane do obrotu i przeznaczone do spożycia

przez ludzi, jeżeli powiatowy lekarz weterynarii właściwy ze względu na miejsce

prowadzenia tych badań, po przeprowadzeniu niezbędnych badań laboratoryjnych,

stwierdzi, że nie będzie to miało szkodliwego wpływu na zdrowie ludzi lub zwierząt

oraz na środowisko.

Art. 32. 1. Dodatki paszowe wprowadza się do obrotu, przetwarza lub stosuje

w żywieniu zwierząt, jeżeli są spełnione wymagania określone w przepisach

rozporządzenia nr 1831/2003.

2. Dopuszcza się stosowanie do badań naukowych, jako dodatków

paszowych, substancji określonych w art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 1831/2003,

które nie zostały dopuszczone do obrotu, przetwarzania lub stosowania na

podstawie tego rozporządzenia.

3. Badania naukowe, o których mowa w ust. 2, przeprowadza się zgodnie

z zasadami i warunkami określonymi w art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 1831/2003,

po powiadomieniu powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na

miejsce prowadzenia tych badań.

4. Zwierzęta gospodarskie wykorzystywane do badań naukowych, o których

mowa w ust. 2, i produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od tych zwierząt

lub z tych zwierząt mogą być wprowadzane do obrotu i przeznaczone do spożycia

przez ludzi, jeżeli powiatowy lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 3, po

przeprowadzeniu niezbędnych badań laboratoryjnych, stwierdzi, że nie będzie to

miało szkodliwego wpływu na zdrowie ludzi lub zwierząt oraz na środowisko.

5. Powiatowy lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 3, nadzoruje

przeprowadzanie badań naukowych, o których mowa w ust. 2.

Art. 33. 1. Organy Inspekcji Weterynaryjnej sprawują nadzór nad Nowe brzmienie

ust. 2 w art. 33

wytwarzaniem, obrotem i stosowaniem pasz oraz pasz leczniczych. wejdzie w życie z

dn. 1.07.2020 r.

[2. Organy Inspekcji Handlowej sprawują, zgodnie z przepisami o Inspekcji

(Dz. U. z 2020 r.

Handlowej, nadzór nad obrotem detalicznym paszami przeznaczonymi dla zwierząt poz. 285).

18.03.2020

©Telksinoe s. 25/41

domowych, z wyłączeniem obrotu tymi paszami prowadzonego przez zakłady

lecznicze dla zwierząt.]

<2. Organy Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych sprawują, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 grudnia

2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2019 r.

poz. 2178 oraz z 2020 r. poz. 285), nadzór nad obrotem detalicznym paszami

przeznaczonymi dla zwierząt domowych, z wyłączeniem obrotu tymi paszami

prowadzonego przez zakłady lecznicze dla zwierząt.>

Art. 34. 1. Dopuszcza się wytwarzanie pasz, które mają być wywiezione poza

obszar celny Unii Europejskiej i które nie spełniają warunków określonych

w przepisach wymienionych w art. 1 pkt 1 lub w ustawie, przez podmiot działający

na rynku pasz wykonujący już działalność w zakresie wytwarzania danego rodzaju

pasz, jeżeli podmiot ten zgłosił zamiar rozpoczęcia takiego wytwarzania

powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na miejsce

wytwarzania tych pasz.

2. Podmiot wytwarzający pasze, o których mowa w ust. 1, zgłasza

powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na miejsce

wytwarzania tych pasz zaprzestanie ich wytwarzania.

3. Do zgłoszeń, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy

art. 10 ust. 1–3, przy czym zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera ponadto

określenie rodzaju i ilości pasz oraz wskazanie państwa ich przeznaczenia.

4. Pasze, o których mowa w ust. 1, znakuje się w sposób wyraźnie

wskazujący, że są przeznaczone do wywozu poza obszar celny Unii Europejskiej,

i przechowuje się w odrębnych pomieszczeniach lub zbiornikach oraz przewozi się

w takich zbiornikach.

Art. 35. Przepisy art. 36–41, do dnia ogłoszenia przez Komisję Europejską

wykazów przewidzianych w art. 23 ust. 1 lit. a i b rozporządzenia nr 183/2005,

stosuje się do przywozu przesyłek:

1) dodatków paszowych z kategorii:

a) dietetycznych, z grupy: witamin, prowitamin i chemicznie dobrze

zdefiniowanych substancji o podobnym działaniu, związków

18.03.2020

©Telksinoe s. 26/41

pierwiastków śladowych, aminokwasów, ich soli i podobnych

produktów,

b) zootechnicznych, z grupy: substancji polepszających strawność,

stabilizatorów flory jelitowej, substancji, które korzystnie wpływają na

środowisko, oraz innych dodatków zootechnicznych,

c) technologicznych, z grupy przeciwutleniaczy, dla których jest określona

maksymalna zawartość w mieszankach paszowych pełnoporcjowych,

d) sensorycznych, z grupy barwników: karotenoidy i ksantofile,

e) kokcydiostatyków i histomonostatyków;

2) dodatków paszowych innych niż określone w pkt 1, dla których została

ustalona ich maksymalna zawartość w mieszankach paszowych

pełnoporcjowych;

3) materiałów paszowych z grup:

a) białka uzyskiwanego z mikroorganizmów należących do grup bakterii,

drożdży, glonów i grzybów, z wyłączeniem drożdży hodowanych na

substancjach pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego,

b) produktów ubocznych uzyskiwanych w procesie wytwarzania

aminokwasów w drodze fermentacji;

4) premiksów zawierających dodatki paszowe, o których mowa w pkt 1;

5) mieszanek paszowych zawierających premiksy, o których mowa w pkt 4.

Art. 36. 1. Dopuszcza się przywóz przesyłek pasz wymienionych w art.

35 z zakładów państw trzecich mających przedstawicielstwo:

1) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wpisanych do ewidencji zakładów

państw trzecich prowadzonej przez Głównego Lekarza Weterynarii, zwanej

dalej „ewidencją”;

2) na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

2. Zakłady państw trzecich wpisuje się do ewidencji, jeżeli:

1) dla przedsiębiorcy zagranicznego wykonującego działalność gospodarczą

w państwie trzecim, do którego należy zakład, utworzono przedstawicielstwo

z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) przedstawicielstwo, o którym mowa w pkt 1:

18.03.2020

©Telksinoe s. 27/41

a) zapewni, że zakład, który reprezentuje, spełnia wymagania co najmniej

równoważne wymaganiom określonym dla prowadzenia danego rodzaju

działalności,

b) zobowiąże się do prowadzenia rejestru zgodnie z przepisami

dotyczącymi prowadzenia dokumentacji, określonymi w załączniku II do

rozporządzenia nr 183/2005.

Art. 37. 1. Główny Lekarz Weterynarii dokonuje wpisu zakładu do ewidencji

na wniosek przedstawicielstwa reprezentującego ten zakład. Wniosek powinien być

sporządzony na piśmie w języku polskim.

2. Wniosek o wpis do ewidencji zawiera:

1) oznaczenie i adres przedstawicielstwa na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

1a) numer wpisu przedstawicielstwa do rejestru przedstawicielstw prowadzonego

na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach

uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych

w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U.

poz. 649 i 1293);

2) określenie przedmiotu działalności gospodarczej przedsiębiorcy

zagranicznego z podaniem miejsca i zakresu działalności prowadzonej

w zakładzie oraz rodzaju wytwarzanych pasz;

3) imię, nazwisko i adres na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osoby

upoważnionej w przedstawicielstwie do reprezentowania przedsiębiorcy

zagranicznego;

4) oświadczenie zawierające zapewnienie i zobowiązanie, o których mowa

w art. 36 ust. 2 pkt 2.

3. (uchylony)

4. Główny Lekarz Weterynarii:

1) dokonując wpisu zakładu do ewidencji, nadaje temu zakładowi, w drodze

decyzji administracyjnej, numer identyfikacyjny;

2) odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, wpisu do ewidencji, jeżeli

wniosek o wpis do ewidencji nie spełnia wymagań określonych w ust. 2 lub

18.03.2020

©Telksinoe s. 28/41

Art. 38. Ewidencja jest jawna i zawiera dane, o których mowa w art. 37 ust.

2, oraz numer identyfikacyjny zakładu.

Art. 39. 1. Główny Lekarz Weterynarii ogłasza corocznie, na stronie

internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Weterynarii, w terminie

do dnia 30 listopada, wykaz zakładów państw trzecich, z których dopuszcza się

przywóz pasz, na podstawie danych objętych ewidencją.

2. Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej corocznie,

w terminie do dnia 31 grudnia, wykaz zakładów państw trzecich, z których

dopuszcza się przywóz pasz, zawierający dane dotyczące tych zakładów objęte

ewidencją.

Art. 40. Główny Lekarz Weterynarii skreśla, w drodze decyzji

administracyjnej, zakład z ewidencji, jeżeli:

1) w wyniku kontroli pasz pochodzących z tego zakładu zostanie ustalone, że

pasze te lub zakład nie spełniają wymagań określonych w przepisach

wymienionych w art. 1 pkt 1 oraz w ustawie, lub

2) w wyniku kontroli przeprowadzonej w zakładzie przez właściwe organy Unii

Europejskiej zostanie ustalone, że zakład nie spełnia wymagań, o których

mowa w art. 36 ust. 2 pkt 2 lit. a, lub

3) przedstawicielstwo nie prowadzi rejestru, o którym mowa w art. 36 ust. 2 pkt

2 lit. b, lub prowadzi ten rejestr w sposób niezgodny z przepisami ustawy, lub

4) przedstawicielstwo, które reprezentuje zakład, zostanie wykreślone z rejestru

przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych prowadzonego na

podstawie ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa

przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie

gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 41. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze

rozporządzenia:

1) sposób ustalania numeru identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 37 ust.

4 pkt 1, mając na względzie zapewnienie prawidłowej identyfikacji zakładów

państw trzecich, z których mogą być przywożone pasze;

2) wzór ewidencji, mając na względzie przepisy Unii Europejskiej obowiązujące

w tym zakresie.

18.03.2020

Art. 42. 1. Urzędową kontrolę pasz i pasz leczniczych przeprowadza się na

podstawie zintegrowanego wieloletniego krajowego planu urzędowej kontroli,

o którym mowa w art. 41 rozporządzenia nr 882/2004.

2. Plan urzędowej kontroli, o którym mowa w ust. 1, sporządza się na

podstawie analizy ryzyka oraz wyników dotychczasowych urzędowych kontroli,

uwzględniając konieczność objęcia kontrolą każdego etapu wytwarzania, obrotu

oraz stosowania pasz lub pasz leczniczych, a także mając na uwadze zalecenia

Komisji Europejskiej w tym zakresie.

3. Czynności kontrolne w zakresie urzędowej kontroli pasz i pasz leczniczych

przeprowadza się zgodnie z przepisami o Inspekcji Weterynaryjnej. Do kontroli

działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy

z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.

Art. 43. 1. Główny Lekarz Weterynarii przedkłada ministrowi właściwemu

do spraw rolnictwa, corocznie, w terminie do dnia 30 kwietnia, sprawozdanie

dotyczące wdrażania planu urzędowej kontroli, o którym mowa w art. 42 ust. 1,

w zakresie pasz i pasz leczniczych.

2. Sprawozdanie, o którym mowa ust. 1, zawiera w szczególności informacje

1) liczbie i rodzajach przeprowadzonych urzędowych kontroli;

2) wynikach urzędowych kontroli, wraz z ich opisem, w tym liczbie i rodzajach

stwierdzonych naruszeń przepisów wymienionych w art. 1 pkt 1 oraz ustawy;

3) działaniach podjętych w związku ze stwierdzonymi naruszeniami przepisów

wymienionych w art. 1 pkt 1 oraz ustawy.

3. (uchylony)

Art. 44. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze

rozporządzenia:

1) (uchylony)

2) (uchylony)

3) wykaz laboratoriów upoważnionych do prowadzenia badań w ramach

urzędowej kontroli (laboratoria urzędowe), mając na względzie zapewnienie

rzetelności i obiektywności przeprowadzanych badań.

18.03.2020

Art. 45. 1. W ramach nadzoru sprawowanego przez Inspekcję Weterynaryjną

nad wytwarzaniem i stosowaniem pasz, w tym pasz leczniczych, oraz obrotem nimi

działają krajowe laboratoria referencyjne określone na podstawie ust. 3 oraz

krajowe laboratoria referencyjne określone na podstawie przepisów o Inspekcji

Weterynaryjnej.

2. Zadania krajowych laboratoriów referencyjnych określone w art. 33 ust.

2 rozporządzenia nr 882/2004, wykonywane w ramach nadzoru sprawowanego

przez Inspekcję Weterynaryjną nad wytwarzaniem i stosowaniem pasz, w tym pasz

leczniczych oraz obrotem nimi, są finansowane z budżetu państwa, z części, której

dysponentem jest minister właściwy do spraw rolnictwa.

3. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,

krajowe laboratoria referencyjne będące krajowymi laboratoriami referencyjnymi,

o których mowa w art. 33 ust. 1 rozporządzenia nr 882/2004, działające w zakresie

innym niż określony w przepisach o Inspekcji Weterynaryjnej, a w przypadku gdy

dla każdego wspólnotowego laboratorium referencyjnego zostanie określone

więcej niż jedno krajowe laboratorium referencyjne, określi także sposób

współpracy tych laboratoriów, mając na względzie wykonywane przez te

laboratoria zadania i spełnianie przez nie wymagań określonych w art. 33 ust. 2

i 3 tego rozporządzenia, a także zapewnienie efektywnej współpracy tych

laboratoriów oraz koordynację ich zadań i współpracy z innymi krajowymi

laboratoriami referencyjnymi i wspólnotowymi laboratoriami referencyjnymi.

4. Minister właściwy do spraw rolnictwa przekazuje informacje, o których

mowa w art. 33 ust. 4 rozporządzenia nr 882/2004.

5. Minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym w sprawie

składania wniosków, o których mowa w art. 6 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE)

nr 378/2005 z dnia 4 marca 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad wykonania

rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie

obowiązków i zadań laboratorium referencyjnego Wspólnoty dotyczących

wniosków o wydanie zezwolenia na stosowanie dodatków paszowych (Dz. Urz. UE

L 59 z 05.03.2005, str. 8).

Art. 46. 1. Wprowadzane na obszar celny Unii Europejskiej pasze lub pasze

lecznicze podlegają kontroli granicznej przeprowadzanej przez granicznego lekarza

18.03.2020

weterynarii, zgodnie z zasadami określonymi w rozdziale V rozporządzenia

nr 882/2004, z przepisami o weterynaryjnej kontroli granicznej oraz ustawą.

2. Osoba odpowiedzialna za przesyłkę przekazuje granicznemu lekarzowi

weterynarii, pisemnie lub w wersji elektronicznej, informacje o przewidywanym

terminie przywozu oraz o rodzaju i ilości przesyłki, nie później niż na dzień

roboczy przed dniem przywozu.

Art. 47. 1. Graniczny lekarz weterynarii po przeprowadzeniu kontroli

granicznej:

1) wystawia dokument potwierdzający przeprowadzenie kontroli przesyłki

i wpisuje w nim zakres przeprowadzonej kontroli oraz jej wyniki – jeżeli

miejsce przeznaczenia przesyłki jest położone na terytorium innego niż

Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

2) wystawia dokument, o którym mowa w pkt 1, i wpisuje w nim zakres

przeprowadzonej kontroli oraz jej wyniki oraz informuje o tym powiatowego

lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce przeznaczenia

przesyłki – jeżeli miejsce wprowadzenia do obrotu przesyłki jest położone na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3) wpisuje numer dokumentu, o którym mowa w pkt 1, do dokumentów

towarzyszących przesyłce.

2. Dokument, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest przekazywany wraz

z przesyłką do pierwszego miejsca jej przeznaczenia, a jeżeli przesyłka jest

podzielona na części – z każdą częścią tej przesyłki.

3. W przypadku gdy kontrola graniczna przesyłki, której miejsce

przeznaczenia jest położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, została

dokonana w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, osoba

odpowiedzialna za przesyłkę przedstawia dokument potwierdzający

przeprowadzenie kontroli przesyłki oraz jego tłumaczenie na język polski

powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na miejsce

przeznaczenia przesyłki niezwłocznie po dostarczeniu przesyłki do tego miejsca.

4. Dokument, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest przekazywany wraz

z przesyłką również wówczas, gdy przesyłka niepochodząca z państwa

członkowskiego Unii Europejskiej opuszcza skład celny lub magazyn znajdujący

18.03.2020

się w wolnym obszarze celnym i jest przeznaczona do wprowadzenia na obszar

celny Unii Europejskiej.

Art. 48. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze

rozporządzenia, wzór dokumentu potwierdzającego przeprowadzenie kontroli

przesyłki, o którym mowa w art. 47 ust. 1 pkt 1, oraz sposób jego wystawiania i

wypełniania, mając na względzie zapewnienie zgodności wzoru tego dokumentu

oraz sposobu jego wystawiania i wypełniania z zasadami obowiązującymi

w prawie Unii Europejskiej.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz

przejść granicznych, na których może być dokonywana kontrola graniczna pasz

i pasz leczniczych, oraz rodzaje pasz i pasz leczniczych, które mogą być

poddawane kontroli granicznej na poszczególnych przejściach granicznych, biorąc

pod uwagę podział przejść granicznych na te, w których dokonuje się wyłącznie

kontroli pasz i pasz leczniczych niezawierających materiałów pochodzących

z tkanek zwierząt, i te, w których dokonuje się kontroli wszystkich pasz i pasz

leczniczych.

3. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw wewnętrznych może określić, w drodze rozporządzenia,

wykaz miejsc kontroli innych niż określone w przepisach wydanych na podstawie

ust. 2, w których może być dokonywana kontrola graniczna pasz, mając na

względzie zwiększony poziom kontroli pasz.

Art. 49. 1. Wojewoda, na wniosek wojewódzkiego lekarza weterynarii, może,

w przypadku gdy pasza lub pasza lecznicza stanowi poważne zagrożenie dla

zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla środowiska, w drodze rozporządzenia – aktu

prawa miejscowego:

1) ograniczyć albo zakazać wytwarzania, obrotu lub stosowania w żywieniu

zwierząt tych pasz;

2) nakazać badanie kliniczne zwierząt oraz badanie prób laboratoryjnych

pobranych od zwierzęcia lub ze zwłok zwierzęcych, jak również

przeprowadzenie sekcji zwłok zwierzęcych;

3) nakazać leczenie zwierząt lub wykonanie innych zabiegów na zwierzętach.

18.03.2020

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa może, w przypadku gdy pasza lub

pasza lecznicza stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla

środowiska na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części przekraczającej

obszar województwa, w drodze rozporządzenia, zarządzić środki, o których mowa

w ust. 1, mając na względzie ochronę zdrowia ludzi lub zwierząt oraz ochronę

środowiska.

Art. 50. 1. Jeżeli podmiot działający na rynku pasz wykonujący działalność

w zakresie wytwarzania lub obrotu paszami lub paszami leczniczymi, który

wprowadził paszę do obrotu, lub osoba odpowiedzialna za przesyłkę w przypadku

paszy lub paszy leczniczej przywożonej z państwa trzeciego, posiadają dowody, że

pasza lub pasza lecznicza nie spełniają wymagań określonych w przepisach

wymienionych w art. 1 pkt 1 oraz w ustawie, co stwarza poważne zagrożenie dla

zdrowia ludzi lub zwierząt oraz dla środowiska, powiadamiają o tym powiatowego

lekarza weterynarii.

2. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje:

1) umożliwiające identyfikację paszy lub paszy leczniczej i ustalenie miejsca,

w którym aktualnie się one znajdują;

2) o możliwych zagrożeniach stwarzanych przez paszę lub paszę leczniczą;

3) o działaniach podjętych w celu zapobieżenia możliwemu zagrożeniu

stwarzanemu przez paszę lub paszę leczniczą.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do osób kierujących

laboratoriami przeprowadzającymi analizy pasz lub pasz leczniczych.

4. Powiatowy lekarz weterynarii, po otrzymaniu informacji, że pasza lub

pasza lecznicza nie spełniają wymagań określonych w przepisach wymienionych

w art. 1 pkt 1 oraz w ustawie, niezwłocznie podejmuje działania mające na celu

niedopuszczenie do wykorzystania takiej paszy lub paszy leczniczej w żywieniu

zwierząt, przystępując jednocześnie do oceny ryzyka stwarzanego przez tę paszę

lub paszę leczniczą polegającej na przeprowadzeniu badań mających na celu okreś-

lenie:

1) charakteru zagrożenia, a w przypadku gdy jest to niezbędne – zawartości

substancji zabronionych lub niepożądanych;

2) źródła zagrożenia lub pochodzenia substancji zabronionych lub

niepożądanych.

18.03.2020

5. Powiatowy lekarz weterynarii może objąć oceną ryzyka, o której mowa

w ust. 4, także inne przesyłki tej samej paszy lub paszy leczniczej, które mogą

zawierać substancje niepożądane w ilości przekraczającej ich dopuszczalną

zawartość lub stwarzać zagrożenie wynikające z niespełniania przez pasze

wymagań określonych w przepisach wymienionych w art. 1 pkt 1 oraz w ustawie.

Art. 51. 1. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia, że pasza

lub pasza lecznicza stwarzają poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz

dla środowiska:

1) informuje niezwłocznie:

a) wojewódzkiego lekarza weterynarii o potrzebie wydania rozporządzenia,

o którym mowa w art. 49 ust. 1, oraz

b) Głównego Lekarza Weterynarii;

2) przeprowadza urzędową kontrolę, aby nie dopuścić do powstania zagrożenia

dla innych pasz lub pasz leczniczych.

2. W informacji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, powiatowy lekarz weterynarii

podaje dane określone w art. 47 ust. 1 oraz dane pozwalające zidentyfikować

zwierzęta, które były karmione tą paszą lub paszą leczniczą.

3. Główny Lekarz Weterynarii niezwłocznie przekazuje Komisji Europejskiej

informację, o której mowa w ust. 1 pkt 1, wskazując działania podjęte w tym

zakresie albo działania, których podjęcie jest planowane.

4. Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio do pasz i pasz leczniczych

pochodzących z państw trzecich, które zostały przywiezione na terytorium państw

członkowskich Unii Europejskiej w celu wprowadzenia ich do obrotu.

5. Główny Lekarz Weterynarii informuje Komisję Europejską i inne państwa

członkowskie Unii Europejskiej o ustaniu zagrożenia, o którym mowa w ust. 1.

Art. 52. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw klimatu oraz ministrem właściwym do spraw

środowiska, po uprzednim powiadomieniu Komisji Europejskiej, może,

w przypadku poważnego zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla

środowiska, w drodze rozporządzenia:

18.03.2020

1) wprowadzić czasowy zakaz przywozu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej lub przewozu przez jej terytorium pasz lub pasz leczniczych

z państw, w których to zagrożenie występuje,

2) określić szczególne wymagania dla pasz lub pasz leczniczych przywożonych

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z innych państw

– mając na względzie ochronę zdrowia ludzi i zwierząt oraz bezpieczeństwo

środowiska, a także opinię Komisji Europejskiej w zakresie zastosowania

wymienionych zakazów lub ograniczeń.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa niezwłocznie powiadamia Komisję

Europejską i inne państwa członkowskie Unii Europejskiej o wprowadzonych

zakazach lub ograniczeniach.

Art. 53. 1. Kto:

1) wytwarza, wprowadza do obrotu lub stosuje w żywieniu zwierząt pasze

niespełniające warunków określonych w rozporządzeniu nr 183/2005,

przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia lub ustawie,

2) wytwarza, wprowadza do obrotu lub stosuje w żywieniu zwierząt dodatki

paszowe niespełniające warunków określonych w art. 3 ust. 1 lub ust. 3–5, art.

10 ust. 1 lub ust. 7, art. 11, art. 12 ust. 1 lub art. 16 ust. 5 rozporządzenia

nr 1831/2003,

3) wprowadza do obrotu lub stosuje jako dodatki paszowe antybiotyki inne niż

kokcydiostatyki i histomonostatyki,

4) wytwarza, wprowadza do obrotu lub stosuje w żywieniu zwierząt pasze

niespełniające warunków określonych w art. 4 lub art. 6 rozporządzenia nr

767/2009,

5) wytwarza, wprowadza do obrotu lub stosuje w żywieniu zwierząt pasze,

o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2–4,

6) wytwarza mieszanki paszowe z materiałów paszowych zawierających

substancje niepożądane w ilości przekraczającej ich dopuszczalną zawartość,

7) wprowadza do obrotu pasze genetycznie zmodyfikowane bez uzyskania

zezwolenia, o którym mowa w przepisach rozporządzenia nr 1829/2003, albo

dokonuje tej czynności niezgodnie z warunkami określonymi w tym

zezwoleniu,

18.03.2020

8) nie wycofuje z obrotu paszy genetycznie zmodyfikowanej określonej

w decyzji Komisji Europejskiej albo dokonuje tej czynności niezgodnie z tą

decyzją,

9) nie umieszcza na wprowadzanej do obrotu paszy genetycznie

zmodyfikowanej oznakowania określonego w przepisach rozporządzenia nr

1829/2003 lub rozporządzenia nr 1830/2003 albo dokonuje tej czynności

niezgodnie z tymi przepisami,

10) nie wykonuje obowiązku monitorowania wprowadzonej do obrotu paszy

genetycznie zmodyfikowanej określonego w przepisach rozporządzenia nr

1829/2003 albo wykonuje ten obowiązek niezgodnie z tymi przepisami,

11) posiadając zezwolenie na wprowadzanie do obrotu, używanie lub

przetwarzanie paszy genetycznie zmodyfikowanej albo organizmów

genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych do użytku paszowego, nie

przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej informacji o:

a) nowych danych naukowych lub technicznych, które mogą mieć wpływ

na ocenę bezpieczeństwa stosowania paszy genetycznie

zmodyfikowanej,

b) zakazach lub ograniczeniach nałożonych przez właściwe organy państwa

trzeciego, w którym pasza jest wprowadzana do obrotu,

12) nie stosuje się do decyzji, o której mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia

nr 1946/2003,

13) dokonuje transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie

zmodyfikowanych, przeznaczonych do użytku paszowego lub do ich

przetwarzania, w sposób niezgodny z art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr

1946/2003,

14) będąc podmiotem działającym na rynku pasz, wykonuje działalność bez

wymaganej rejestracji lub zatwierdzenia albo bez uprzedniego zgłoszenia

zamiaru rozpoczęcia tej działalności,

15) przeprowadza badania naukowe z zastosowaniem jako dodatku paszowego

substancji, która nie została dopuszczona do obrotu, przetwarzania lub

stosowania, niezgodnie z zasadami określonymi w art. 3 ust. 2 rozporządzenia

nr 1831/2003 lub bez powiadomienia powiatowego lekarza weterynarii,

18.03.2020

16) przeznacza do produkcji żywności, niezgodnie z przepisami ustawy,

zwierzęta wykorzystywane do badań naukowych z zastosowaniem jako

dodatku paszowego substancji, która nie została dopuszczona do obrotu,

przetwarzania lub stosowania,

17) (uchylony)

18) będąc wytwórcą pasz leczniczych przeznaczonych do obrotu, wytwarza,

przechowuje, wprowadza do obrotu lub transportuje te pasze lub produkty

pośrednie niezgodnie z wymaganiami określonymi w art. 16 ust. 1, 2 lub 4,

w art. 18 ust. 1 lub w przepisach wydanych na podstawie ust. 4, art. 20 ust. 1

lub art. 22 ust. 1,

19) będąc wytwórcą pasz leczniczych nieprzeznaczonych do obrotu, wytwarza

i przechowuje te pasze niezgodnie z wymaganiami określonymi w art. 17 ust.

1–3 lub w art. 18 ust. 2 lub w przepisach wydanych na podstawie ust. 5,

20) będąc dystrybutorem, przechowuje, wprowadza do obrotu lub transportuje

pasze lecznicze niezgodnie z wymaganiami określonymi w art. 20 ust. 1 lub 4

lub art. 22 ust. 1,

21) nie znakuje wprowadzanych do obrotu materiałów paszowych, mieszanek

paszowych lub pasz leczniczych albo znakuje je niezgodnie z wymaganiami

określonymi w art. 15–21 rozporządzenia nr 767/2009,

22) nie znakuje wprowadzanych do obrotu dodatków paszowych lub premiksów

albo znakuje je niezgodnie z przepisami art. 16 ust. 1–4 i 6 rozporządzenia nr

1831/2003,

23) stosuje w żywieniu zwierząt pasze niespełniające warunków określonych

w ustawie w celach innych niż do badań naukowych lub bez powiadomienia

powiatowego lekarza weterynarii,

24) nie informuje powiatowego lekarza weterynarii o rodzaju i ilości pasz lub

pasz leczniczych przywiezionych z innego państwa członkowskiego Unii

Europejskiej,

25) nie informuje powiatowego lekarza weterynarii o tym, że pasza lub pasza

lecznicza, niespełniające wymagań określonych w ustawie, mogą stwarzać

poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub dla środowiska,

18.03.2020

26) wytwarza, wprowadza do obrotu lub stosuje w żywieniu zwierząt materiały

paszowe lub mieszanki paszowe uzupełniające niezgodnie z warunkami

określonymi w art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 767/2009,

27) wytwarza, wprowadza do obrotu lub stosuje w żywieniu zwierząt mieszanki

paszowe dietetyczne niezgodnie z warunkami określonymi w art.

10 rozporządzenia nr 767/2009,

28) wprowadza do obrotu pasze lub pasze lecznicze niezgodnie z warunkami

określonymi w art. 11, art. 13 lub art. 14 rozporządzenia nr 767/2009,

29) wprowadza do obrotu materiały paszowe lub mieszanki paszowe pakowane

niezgodnie z warunkami określonymi w art. 23 rozporządzenia nr 767/2009,

30) wytwarza, wprowadza do obrotu lub stosuje w żywieniu zwierząt materiały

paszowe lub mieszanki paszowe zawierające pozostałości pestycydów

w ilości przekraczającej ich dopuszczalną zawartość określoną zgodnie z art.

18 rozporządzenia nr 396/2005 lub wytwarza, wprowadza do obrotu lub

stosuje w żywieniu zwierząt materiały paszowe lub mieszanki paszowe

zawierające pozostałości pestycydów z naruszeniem art. 19 tego

rozporządzenia,

31) nie informuje właściwego granicznego lekarza weterynarii o przybyciu

przesyłki pasz podlegającej wzmożonej kontroli weterynaryjnej w sposób

określony w art. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 669/2009 z dnia 24 lipca

2009 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu

Europejskiego i Rady w sprawie zwiększonego poziomu kontroli urzędowych

przywozu niektórych rodzajów pasz i żywności niepochodzących od zwierząt

i zmieniającego decyzję 2006/504/WE (Dz. Urz. UE L 194 z 25.07.2009, str.

11, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 669/2009”,

32) narusza zabezpieczenia przesyłki pasz podlegającej wzmożonej kontroli

weterynaryjnej przed uzyskaniem wyników kontroli bezpośredniej przesyłki,

o której mowa w art. 8 rozporządzenia nr 669/2009, lub wprowadza do obrotu

te pasze przed uzyskaniem pozytywnych wyników tej kontroli

– podlega karze grzywny.

2. W sprawach, o których mowa w ust. 1, orzeka się na podstawie przepisów

o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

18.03.2020

Art. 53a. 1. Podmiot działający na rynku pasz, który wytwarza lub

wprowadza do obrotu pasze dla określonego

gatunku lub kategorii zwierząt, zawierające lub wytworzone z udziałem

produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu art. 3 pkt 1

w związku z art. 2 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr

1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne

dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do

spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002

(rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz. Urz. UE

L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.) lub produktów pochodnych w rozumieniu

art. 3 pkt 2 tego rozporządzenia, których stosowanie w żywieniu takich zwierząt

jest zabronione na podstawie art. 11 ust. 1 tego rozporządzenia

– podlega karze pieniężnej.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość kar pieniężnych za naruszenia, o których mowa w ust. 1, różnicując je

w zależności od rodzaju lub kategorii zwierząt, w żywieniu których miały być

stosowane pasze zawierające lub wytworzone z udziałem niedozwolonych do

stosowania w żywieniu takich zwierząt produktów ubocznych pochodzenia

zwierzęcego lub produktów pochodnych, oraz uwzględniając stopień zagrożenia,

jakie dane naruszenie stwarza dla bezpieczeństwa zdrowia publicznego i zdrowia

zwierząt, a także biorąc pod uwagę, że wysokość kary pieniężnej, o której mowa

w ust. 1, nie przekracza trzydziestokrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia

miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanej przez

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

Art. 53b. W przypadku ponownego popełnienia takiego samego czynu,

o którym mowa w art. 53a ust. 1, wysokość kary pieniężnej:

1) jest nie niższa od wysokości kary pieniężnej wymierzonej poprzednio za takie

naruszenie;

2) ustala się, dokonując powiększenia o 25% wysokości kary pieniężnej

ustalonej zgodnie z pkt 1 i z przepisami wydanymi na podstawie art. 53a ust.

18.03.2020

Art. 53c. Kary pieniężne wymierza, w drodze decyzji administracyjnej,

powiatowy lekarz weterynarii.

Art. 53d. Egzekucja nałożonych kar pieniężnych następuje w trybie

przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 53e. Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na

rachunek bankowy właściwego powiatowego inspektoratu weterynarii, w terminie

14 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary stała się ostateczna.

Art. 53f. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje

się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja

podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.3)).

Art. 54–58. (pominięte)

Art. 59. Zezwolenia na wytwarzanie pasz leczniczych, wydane na podstawie

przepisów dotychczasowych, uważa się za zatwierdzenia zakładów do wytwarzania

pasz leczniczych przeznaczonych do obrotu w rozumieniu ustawy.

Art. 60. Operacyjny plan gotowości, o którym mowa w art. 44j ustawy

wymienionej w art. 64, staje się operacyjnym planem awaryjnym w rozumieniu art.

13 ust. 1 rozporządzenia nr 882/2004 i zachowuje moc do dnia zatwierdzenia przez

Radę Ministrów planu awaryjnego zgodnie z art. 14 ust. 3.

Art. 61. Powiadomienia i wnioski, o których mowa w art. 18 ust. 1

i 2 rozporządzenia nr 183/2005, złożone powiatowym lekarzom weterynarii

zgodnie z tymi przepisami uznaje się za złożone skutecznie.

Art. 62. Ilekroć w przepisach wdrażających lub wykonując ych przepisy Unii

Europejskiej lub w innych przepisach dotyczących środków żywienia zwierząt jest

mowa o:

1) środkach żywienia zwierząt – należy przez to rozumieć pasze w rozumieniu

art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 178/2002;

2) przepisach o środkach żywienia zwierząt – należy przez to rozumieć przepisy

ustawy.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 650,

723, 771, 1000, 1039, 1075, 1499, 1540, 1544, 1629, 1693, 2126, 2193, 2244 i 2354 oraz z 2019

r. poz. 60.

18.03.2020

Art. 62a. Z dniem 31 grudnia 2012 r. tracą ważność zezwolenia na

wprowadzanie do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktów GMO

będących paszami genetycznie zmodyfikowanymi lub organizmami genetycznie

zmodyfikowanymi przeznaczonymi do użytku paszowego, wydane na podstawie

przepisów o organizmach genetycznie zmodyfikowanych.

Art. 63. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie:

1) art. 4 ust. 2, art. 6 ust. 4, art. 20 ust. 5, art. 30p ust. 5, art. 30s, art. 31 ust. 2,

art. 32 ust. 2, art. 36 ust. 8 pkt 1, art. 38 ust. 7 i 8, art. 42 ust. 2, art. 43j pkt 1,

art. 44 ust. 10, art. 44a ust. 6 i art. 44h ustawy wymienionej w art. 64

zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 15 ust. 4 i 5, art. 18 ust. 4, art. 23 ust. 2, art. 24 ust. 7, art.

25 ust. 3, art. 26 ust. 2, art. 27 ust. 3, art. 11 ust. 5 pkt 2, art. 30 ust. 8 i 9, art.

28 ust. 2, art. 41 pkt 1, art. 44, art. 45 ust. 3 i art. 48;

2) art. 25 ustawy wymienionej w art. 56 zachowują moc do dnia wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 25 ust. 1 tej ustawy,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 64. Traci moc ustawa z dnia 23 sierpnia 2001 r. o środkach żywienia

zwierząt (Dz. U. z 2005 r. poz. 2143).

Art. 65. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia4),

z wyjątkiem art. 15 ust. 1 pkt 4 oraz art. 53 ust. 1 pkt 5 w zakresie dotyczącym art.

15 ust. 1 pkt 4, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.

Ustawa została ogłoszona w dniu 11 sierpnia 2006 r.

18.03.2020