Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2019 Pozycja 266
©Telksinoe s. 1/37
Opracowano na podstawie: t.j.
Dz. U. z 2019 r.
poz. 266, 730.
U S T A W A
z dnia 16 kwietnia 2004 r.
o wyrobach budowlanych 1)
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. 1. Ustawa określa zasady wprowadzania do obrotu lub udostępniania
na rynku krajowym wyrobów budowlanych, zasady kontroli wyrobów
budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych na rynku oraz określa
właściwość organów w zakresie wykonywania zadań administracyjnych
i obowiązków wynikających z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) Nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiającego zharmonizowane
warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającego
dyrektywę Rady 89/106/EWG (Dz. Urz. UE L 88 z 04.04.2011, str. 5), zwanego
dalej „rozporządzeniem Nr 305/2011”.
2. Do akredytacji, autoryzacji i notyfikacji jednostek uczestniczących
w procesie oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych stosuje się
odpowiednio przepisy rozdziału 4 i 5 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r.
o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. z 2017 r. poz. 1398 oraz z
2018 r. poz. 650 i 1338).
Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) wyrobie budowlanym – należy przez to rozumieć wyrób budowlany, o którym
mowa w art. 2 pkt 1 rozporządzenia Nr 305/2011;
2) (uchylony)
3) (uchylony)
4) (uchylony)
1)
Niniejsza ustawa wdraża postanowienia dyrektywy 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r.
w sprawie zbliżenia ustaw i aktów wykonawczych Państw Członkowskich dotyczących
wyrobów budowlanych. Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 7 lipca 1994 r. –
Prawo budowlane, ustawę z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności.
29.04.2019
©Telksinoe s. 2/37
5) znaku budowlanym – należy przez to rozumieć znak wskazujący, że wyrób
budowlany oznaczony tym znakiem może być udostępniany na rynku
krajowym i stosowany przy wykonywaniu robót budowlanych;
6) producencie – należy przez to rozumieć także upoważnionego przedstawiciela
producenta;
7) sprzedawcy – należy przez to rozumieć dystrybutora, o którym mowa w art. 2
pkt 20 rozporządzenia Nr 305/2011;
8) właściwym organie – należy przez to rozumieć organy nadzoru budowlanego,
stosownie do ich właściwości, określonej w art. 11, 13 i 14;
9) kontrolowanym – należy przez to rozumieć przedsiębiorcę w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U.
poz. 646, 1479, 1629, 1633 i 2212) lub osobę prowadzącą działalność, o której
mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców,
u których prowadzi się kontrolę wyrobów budowlanych wprowadzonych do
obrotu;
10) wprowadzeniu do obrotu – należy przez to rozumieć wprowadzenie do obrotu,
o którym mowa w art. 2 pkt 17 rozporządzenia Nr 305/2011;
11) wycofaniu z obrotu – należy przez to rozumieć wycofanie z obrotu, o którym
mowa w art. 2 pkt 23 rozporządzenia Nr 305/2011;
12) udostępnianiu na rynku krajowym – należy przez to rozumieć każde
dostarczanie wyrobu budowlanego w celu dystrybucji lub zastosowania na
rynku krajowym w ramach działalności handlowej, odpłatnie lub
nieodpłatnie;
13) zasadniczych charakterystykach – należy przez to rozumieć zasadnicze
charakterystyki, o których mowa w art. 2 pkt 4 rozporządzenia Nr 305/2011;
14) właściwościach użytkowych wyrobu budowlanego – należy przez to rozumieć
właściwości użytkowe wyrobu budowlanego, o których mowa w art. 2
pkt 5 rozporządzenia Nr 305/2011;
15) krajowej ocenie technicznej – należy przez to rozumieć udokumentowaną,
pozytywną ocenę właściwości użytkowych tych zasadniczych charakterystyk
wyrobu budowlanego, które zgodnie z zamierzonym zastosowaniem mają
wpływ na spełnienie podstawowych wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 1
pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz.
29.04.2019
©Telksinoe s. 3/37
1202, 1276, 1496, 1669 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 51), przez obiekty
budowlane, w których wyrób będzie zastosowany;
16) zamierzonym zastosowaniu – należy przez to rozumieć zamierzone
zastosowanie, o którym mowa w art. 2 pkt 14 rozporządzenia Nr 305/2011,
albo zamierzone zastosowanie wyrobu budowlanego określone w Polskiej
Normie wyrobu lub krajowej ocenie technicznej.
Art. 3. 1. Organem opiniodawczo-doradczym Głównego Inspektora Nadzoru
Budowlanego w sprawach wyrobów budowlanych jest Rada Wyrobów
Budowlanych.
2. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego:
1) powołuje i odwołuje członków Rady Wyrobów Budowlanych spośród osób:
a) rekomendowanych przez izby samorządów zawodowych architektów
i inżynierów budownictwa, organizacje zrzeszające producentów
wyrobów budowlanych oraz osób wskazanych przez jednostki oceny
technicznej lub
b) dysponujących szczególną wiedzą techniczną, ekonomiczną lub prawną
w sprawach wyrobów budowlanych;
2) powołuje przewodniczącego Rady Wyrobów Budowlanych spośród jej
członków;
3) nadaje regulamin określający organizację i tryb działania Rady Wyrobów
Budowlanych;
4) przekazuje ministrowi właściwemu do spraw budownictwa, planowania
i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa roczne
sprawozdanie z działalności Rady Wyrobów Budowlanych.
3. W posiedzeniach Rady Wyrobów Budowlanych bierze udział
przedstawiciel ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania
i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.
4. Członkom Rady Wyrobów Budowlanych nie przysługuje wynagrodzenie
z tytułu udziału w pracach i w posiedzeniach Rady Wyrobów Budowlanych oraz
zwrot kosztów przejazdu i noclegów.
Art. 3a. Wystąpienie z żądaniem, o którym mowa
w art. 18 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679
29.04.2019
©Telksinoe s. 4/37
z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku
z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich
danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie
danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.2)), przez osobę, której
dane są przetwarzane w związku z realizacją przez Głównego Inspektora Nadzoru
Budowlanego oraz wojewódzkich inspektorów nadzoru budowlanego zadań
w zakresie:
1) gromadzenia informacji o wynikach zleconych badań próbek wyrobów
budowlanych, przeprowadzonych kontrolach wyrobów budowlanych
wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych na rynku krajowym,
wydanych postanowieniach, decyzjach i opiniach,
2) prowadzenia krajowego wykazu zakwestionowanych wyrobów budowlanych,
o którym mowa w art. 15
– nie wpływa na realizację zadań w tym zakresie.
Rozdział 2
Wprowadzenie do obrotu lub udostępnianie na rynku krajowym wyrobów
budowlanych
Art. 4. Wyrób budowlany może być wprowadzony do obrotu lub
udostępniany na rynku krajowym, jeżeli nadaje się do stosowania przy
wykonywaniu robót budowlanych, w zakresie odpowiadającym jego
właściwościom użytkowym i zamierzonemu zastosowaniu co oznacza, że jego
właściwości użytkowe umożliwiają prawidłowo zaprojektowanym i wykonanym
obiektom budowlanym, w których ma on być zastosowany w sposób trwały,
spełnienie podstawowych wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy
z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.
Art. 5. 1. Wyrób budowlany objęty normą zharmonizowaną lub zgodny
z wydaną dla niego europejską oceną techniczną, może być wprowadzony do
obrotu lub udostępniany na rynku krajowym wyłącznie zgodnie z rozporządzeniem
Nr 305/2011. Wzór oznakowania CE określa załącznik II do rozporządzenia
2)
Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018,
str. 2.
29.04.2019
©Telksinoe s. 5/37
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r.
ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się
do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającego rozporządzenie
(EWG) nr 339/93 (Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2008, str. 30).
2. Wyrób budowlany nieobjęty normą zharmonizowaną, dla której zakończył
się okres koegzystencji, o którym mowa w art. 17 ust. 5 rozporządzenia
Nr 305/2011, i dla którego nie została wydana europejska ocena techniczna, może
być wprowadzony do obrotu lub udostępniany na rynku krajowym, jeżeli został
oznakowany znakiem budowlanym, którego wzór określa załącznik nr 1 do ustawy.
3. Wyrób budowlany nieobjęty zakresem przedmiotowym
zharmonizowanych specyfikacji technicznych, o których mowa w art. 2
pkt 10 rozporządzenia Nr 305/2011, może być udostępniany na rynku krajowym,
jeżeli został legalnie wprowadzony do obrotu w innym państwie członkowskim
Unii Europejskiej lub w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym oraz w Turcji, a jego właściwości użytkowe umożliwiają spełnienie
podstawowych wymagań przez obiekty budowlane zaprojektowane i budowane
w sposób określony w przepisach techniczno-budowlanych, oraz zgodnie
z zasadami wiedzy technicznej. Wraz z wyrobem budowlanym udostępnianym na
rynku krajowym dostarcza się informacje o jego właściwościach użytkowych
oznaczonych zgodnie z przepisami państwa, w którym wyrób budowlany został
wprowadzony do obrotu, instrukcje stosowania, instrukcje obsługi oraz informacje
dotyczące zagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa, jakie ten wyrób stwarza
podczas stosowania i użytkowania.
Art. 6. (uchylony)
Art. 6a. Ocenę i monitorowanie jednostek notyfikowanych prowadzi Polskie
Centrum Akredytacji.
Art. 6b. 1. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania
i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa wyznaczy, w drodze
decyzji, jednostki oceny technicznej (JOT), o których mowa
w art. 29 rozporządzenia Nr 305/2011, upoważnione do wydawania europejskich
ocen technicznych dla grup wyrobów budowlanych wymienionych w Załączniku
29.04.2019
©Telksinoe s. 6/37
IV Tabela 1 do tego rozporządzenia, oraz monitoruje działania i kompetencje
wyznaczonych jednostek, w tym spełnienie obowiązku określonego w art. 30
ust. 2 rozporządzenia Nr 305/2011.
2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest wydawana na wniosek instytutu
badawczego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r.
o instytutach badawczych (Dz. U. z 2018 r. poz. 736 i 1669) spełniającej
wymagania dla jednostek oceny technicznej, określone w Załączniku IV Tabela
2 do rozporządzenia Nr 305/2011.
3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1) oznaczenie instytutu badawczego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych składającego wniosek, jego
siedzibę i adres;
2) określenie zakresu przedmiotowego wniosku poprzez wskazanie grup
wyrobów budowlanych wymienionych w załączniku IV Tabela 1 do
rozporządzenia Nr 305/2011.
4. Do wniosku dołącza się informacje i dokumenty potwierdzające spełnienie
wymagań, o których mowa w ust. 2, stosownie do zakresu przedmiotowego
wniosku.
5. Decyzja, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności:
1) oznaczenie jednostki oceny technicznej oraz siedzibę i adres tej jednostki;
2) zakres właściwości jednostki oceny technicznej poprzez wskazanie grup
wyrobów budowlanych, o których mowa w ust. 1.
6. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa, w drodze decyzji, ogranicza zakres
właściwości albo uchyla decyzję, o której mowa w ust. 1, w przypadku
stwierdzenia, że jednostka oceny technicznej przestała spełniać wymagania,
o których mowa w ust. 2.
Art. 7. (uchylony)
Art. 8. 1. Oznakowanie znakiem budowlanym umieszcza się na wyrobie
budowlanym, dla którego producent sporządził, na swoją wyłączną
odpowiedzialność, krajową deklarację właściwości użytkowych wyrobu
budowlanego, zwaną dalej „krajową deklaracją”. Właściwości użytkowe wyrobu
29.04.2019
©Telksinoe s. 7/37
budowlanego, zadeklarowane w krajowej deklaracji zgodnie z właściwą
przedmiotowo Polską Normą wyrobu lub krajową oceną techniczną, należy odnieść
do tych zasadniczych charakterystyk, które mają wpływ na spełnienie
podstawowych wymagań przez obiekty budowlane, zgodnie z zamierzonym
zastosowaniem tego wyrobu. Informacje o właściwościach użytkowych wyrobu
budowlanego w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk tego wyrobu można
podać wyłącznie, o ile zostały określone w krajowej deklaracji.
1a. Przez umieszczenie lub zlecenie umieszczenia znaku budowlanego na
wyrobie budowlanym producent ponosi odpowiedzialność za zgodność tego
wyrobu z deklarowanymi właściwościami użytkowymi, wymaganiami
określonymi w niniejszej ustawie oraz w przepisach odrębnych, mającymi
zastosowanie do tego wyrobu.
2. Wyrób budowlany wytwarzany tradycyjnie, na określonym terenie p rzy
użyciu metod sprawdzonych w wieloletniej praktyce, przeznaczony do lokalnego
stosowania, zwany dalej „regionalnym wyrobem budowlanym”, może być
oznakowany znakiem budowlanym, na wyłączną odpowiedzialność producenta.
3. O uznaniu, że dany wyrób budowlany jest regionalnym wyrobem
budowlanym, orzeka, w drodze decyzji, na wniosek producenta, właściwy
wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego.
4. Oznakowanie znakiem budowlanym regionalnego wyrobu budowlanego
jest dopuszczalne wyłącznie po uzyskaniu decyzji, o której mowa w ust. 3, oraz
wydaniu, przez producenta, na jego wyłączną odpowiedzialność, oświadczenia, że
wyrób budowlany został wytworzony w sposób, o którym mowa w ust. 2, i nadaje
się do stosowania zgodnie z przeznaczeniem.
5. (uchylony)
5a. Kopię krajowej deklaracji dostarcza się lub udostępnia w wersji
papierowej lub elektronicznej odbiorcy z każdym wyrobem udostępnianym na
rynku krajowym.
5b. Wraz z krajową deklaracją dostarcza się lub udostępnia kartę
charakterystyki lub informacje o substancjach zawartych w wyrobie budowlanym,
o których mowa odpowiednio w art. 31 lub art. 33 rozporządzenia (WE)
Nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r.
w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń
29.04.2019
©Telksinoe s. 8/37
w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji
Chemikaliów, zmieniającego
dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG)
nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady
76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE
i 2000/21/WE (Dz. Urz. UE L 396 z 30.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej
„rozporządzeniem REACH”.
5c. Producent, deklarując właściwości użytkowe wyrobu budowlanego
w krajowej deklaracji stosuje krajowe systemy oceny i weryfikacji stałości
właściwości użytkowych wyrobu budowlanego określone w przepisach wydanych
na podstawie ust. 8.
6. (uchylony)
7. (uchylony)
8. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób deklarowania właściwości użytkowych wyrobów budowlanych oraz
krajowe systemy oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych
wyrobów budowlanych, biorąc pod uwagę Załącznik V do rozporządzenia
Nr 305/2011 oraz art. 36 i art. 37 tego rozporządzenia;
2) grupy wyrobów budowlanych objętych obowiązkiem sporządzania krajowej
deklaracji oraz właściwe dla tych grup krajowe systemy oceny i weryfikacji
stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych, biorąc pod uwagę
Tabelę 1 Załącznika IV do rozporządzenia Nr 305/2011 oraz inne wyroby
budowlane o szczególnym znaczeniu dla spełniania podstawowych wymagań
przez obiekty budowlane, a także wpływ wyrobu budowlanego lub grupy
wyrobów budowlanych na spełnienie podstawowych wymagań przez obiekt
budowlany, w którym te wyroby są stosowane, oraz ustalenia Komisji
Europejskiej dotyczące systemów oceny i weryfikacji stałości właściwości
użytkowych dla poszczególnych grup wyrobów budowlanych i ich
zastosowań;
3) wzór i treść krajowej deklaracji oraz sposób jej dostarczania lub udostępniania
odbiorcy, biorąc pod uwagę zawartość deklaracji właściwości użytkowych
29.04.2019
©Telksinoe s. 9/37
oraz zasady jej dostarczania określone w art. 6 oraz w art. 7 rozporządzenia
Nr 305/2011;
4) sposób znakowania wyrobów budowlanych znakiem budowlanym oraz zakres
informacji towarzyszących temu znakowi, biorąc pod uwagę zasady i warunki
umieszczania oznakowania CE określone w rozporządzeniu Nr 305/2011.
Art. 9. 1. Krajową ocenę techniczną wydaje się dla wyrobu budowlanego:
1) nieobjętego zakresem przedmiotowym Polskiej Normy wyrobu, albo
2) jeżeli w odniesieniu do co najmniej jednej zasadniczej charakterystyki
wyrobu budowlanego metoda oceny przewidziana w Polskiej Normie wyrobu
nie jest właściwa, albo
3) jeżeli Polska Norma wyrobu nie przewiduje metody oceny w odniesieniu do
co najmniej jednej zasadniczej charakterystyki wyrobu budowlanego.
2. Krajowe oceny techniczne są wydawane, zmieniane, przedłużane
i uchylane na wniosek producenta przez:
1) jednostki oceny technicznej, o których mowa w art. 6b ust. 1, zgodnie
z zakresem ich właściwości albo
2) wyznaczone przez ministra właściwego do spraw budownictwa, lokalnego
planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa3)
instytuty badawcze w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r.
o instytutach badawczych, zwane dalej „krajowymi jednostkami oceny
technicznej”.
3. Krajową ocenę techniczną wydaje się na okres 5 lat. Okres ten może być
przedłużany na kolejne okresy nie dłuższe niż 5 lat. Krajowa ocena techniczna
obowiązuje od dnia jej wydania.
4. Wydanie krajowej oceny technicznej, jej zmiana lub przedłużenie terminu
ważności następuje na koszt wnioskodawcy. Odpłatność za te czynności określa się
na podstawie iloczynu stawki godzinowej i liczby godzin pracy wykonanej
w ramach tych czynności. Wysokość stawki godzinowej nie może być wyższa niż
120 zł.
3)
Obecnie minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa, na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 1a i art. 9a ustawy
z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 762, 810,
1090, 1467, 1544, 1560, 1669, 1693, 2227 i 2340), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia
1999 r.
29.04.2019
©Telksinoe s. 10/37
5. Krajową ocenę techniczną wydaje się, zmienia i przedłuża po
przeprowadzeniu postępowania w sprawie wydania krajowej oceny technicznej na
podstawie oceny właściwości użytkowych wyrobu budowlanego i przewidywanej
trwałości zidentyfikowanego wyrobu budowlanego, potwierdzonych, w zależności
od potrzeb, badaniami i obliczeniami z uwzględnieniem zharmonizowanych metod
badań i obliczeń, oględzinami, opiniami ekspertów lub innymi dokumentami,
uwzględniając w tej ocenie mające zastosowanie przepisy, w tym przepisy
techniczno-budowlane, oraz zasady wiedzy technicznej.
6. Postępowanie, o którym mowa w ust. 5, obejmuje w szczególności:
1) przeprowadzenie analizy ryzyka przez określenie możliwych zagrożeń
i korzyści związanych ze stosowaniem ocenianego wyrobu budowlanego przy
wykonywaniu robót budowlanych;
2) ustalenie, na podstawie analizy ryzyka, kryteriów technicznych do oceny
właściwości użytkowych wyrobu budowlanego w odniesieniu do
zasadniczych charakterystyk wynikających z przepisów techniczno-budowla-
nych i zasad wiedzy technicznej;
3) określenie metod oceny wyrobu budowlanego przez zaprojektowanie
i walidację odpowiednich metod badań i obliczeń do oceny właściwości
użytkowych odnoszących się do zasadniczych charakterystyk, z uwzględnie-
niem aktualnego stanu wiedzy technicznej;
4) określenie, na podstawie analizy i oceny procesu produkcyjnego wyrobu
budowlanego, wymagań w odniesieniu do zakładowej kontroli produkcji
w celu zapewnienia stałości właściwości użytkowych wyrobu budowlanego
w procesie produkcyjnym tego wyrobu.
7. Krajową ocenę techniczną uchyla jednostka, która ją wydała, z własnej
inicjatywy albo na wniosek Głównego
Inspektora Nadzoru Budowlanego, po przeprowadzeniu postępowania
wyjaśniającego z udziałem wnioskodawcy, w przypadku niepotwierdzenia
w trakcie stosowania wyrobu budowlanego pozytywnej oceny jego właściwości
użytkowych w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk, określonych
w wydanej krajowej ocenie technicznej lub dokonania zmiany przepisów w tym
zakresie.
29.04.2019
©Telksinoe s. 11/37
8. Jednostki, o których mowa w ust. 2, prowadzą wykaz wydanych i wykaz
uchylonych krajowych ocen technicznych oraz przekazują niezwłocznie
Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego informację o wydanej oraz
uchylonej krajowej ocenie technicznej, która zawiera:
1) numer krajowej oceny technicznej;
2) nazwę wyrobu budowlanego;
3) określenie wnioskodawcy;
4) określenie rodzaju wyrobu budowlanego, jego typu i zamierzonego
zastosowania;
5) wskazanie okresu ważności krajowej oceny technicznej lub datę jej uchylenia.
9. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1) wzór wniosku o wydanie krajowej oceny technicznej;
2) tryb wydawania, zmiany lub przedłużenia terminu ważności krajowej oceny
technicznej;
3) zawartość krajowej oceny technicznej;
4) sposób ustalania liczby godzin pracy niezbędnych do wydania, zmiany lub
przedłużenia terminu ważności krajowej oceny technicznej;
5) sposób prowadzenia wykazu wydanych i wykazu uchylonych krajowych ocen
technicznych oraz zakres umieszczonych w nich danych.
10. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 9, zapewnia się, aby:
1) wzór wniosku o wydanie krajowej oceny technicznej zawierał
w szczególności określenie i adres wnioskodawcy oraz miejsce produkcji
wyrobu budowlanego, nazwę techniczną i nazwę handlową, opis techniczny
wyrobu budowlanego, określenie zamierzonego zastosowania lub zastosowań
wyrobu budowlanego, dane dotyczące właściwości użytkowych wyrobu
budowlanego;
2) zawartość krajowej oceny technicznej zapewniała podstawę do określenia
przez producenta właściwości użytkowych wyrobu budowlanego
w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk;
3) sposób ustalania liczby godzin pracy niezbędnych do wydania, zmiany lub
przedłużenia terminu ważności krajowej oceny technicznej odnosił się do
rzeczywistej liczby godzin pracy potrzebnych do wykonania tych czynności;
29.04.2019
©Telksinoe s. 12/37
4) postępowanie w sprawie wydania, zmiany lub przedłużenia terminu ważności
krajowej oceny technicznej prowadzone było w sposób możliwie najmniej
uciążliwy dla wnioskodawcy oraz uwzględniało innowacyjność wyrobu
budowlanego objętego krajową oceną techniczną, podstawy naukowe
i wiedzę praktyczną związaną z oceną właściwości użytkowych wyrobu
budowlanego;
5) prowadzone wykazy zapewniały jednolitą informację o wydanych
i uchylonych krajowych ocenach technicznych.
11. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania
i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, mając na uwadze
konieczność zapewnienia wydawania krajowych ocen technicznych dla wyrobów
budowlanych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 8 ust. 8,
wyznacza, w drodze decyzji, krajowe jednostki oceny technicznej, upoważnione do
wydawania krajowych ocen technicznych, oraz monitoruje działania i kompetencje
jednostek upoważnionych do wydawania tych ocen.
12. Decyzję, o której mowa w ust. 11, wydaje się na wniosek instytutu
badawczego, jeżeli spełnia wymagania dotyczące jednostek do spraw oceny
technicznej określone w Tabeli 2 Załącznika IV do rozporządzenia Nr 305/2011.
Ponadto, instytut badawczy powinien wykazać się znajomością Polskich Norm
wyrobów w zakresie wnioskowanej właściwości oraz metod badań i obliczeń dla
wyrobów budowlanych.
13. Wniosek, o którym mowa w ust. 12, zawiera:
1) oznaczenie instytutu badawczego składającego wniosek, jego siedzibę i adres;
2) określenie zakresu przedmiotowego wniosku przez wskazanie wyrobów
budowlanych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 8 ust. 8.
14. Do wniosku, o którym mowa w ust. 12, dołącza się oświadczenie
o spełnieniu wymagań określonych dla krajowej jednostki oceny technicznej oraz
dokumenty potwierdzające spełnienie tych wymagań.
15. Decyzja, o której mowa w ust. 11, zawiera w szczególności:
1) oznaczenie krajowej jednostki oceny technicznej, jej siedzibę i adres;
2) określenie zakresu właściwości przez wskazanie wyrobów budowlanych
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 8 ust. 8.
29.04.2019
©Telksinoe s. 13/37
16. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania
i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, w drodze decyzji,
ogranicza zakres właściwości krajowej jednostki oceny technicznej albo uchyla
decyzję, o której mowa w ust. 11, w przypadku stwierdzenia, że jednostka przestała
spełniać w części albo w całości wymagania niezbędne do uzyskania upoważnienia
do wydawania krajowych ocen technicznych.
17. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania
i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa prowadzi wykaz
jednostek upoważnionych do wydawania krajowych ocen technicznych oraz
zamieszcza go w Biuletynie Informacji Publicznej.
Art. 10. 1. Dopuszczone do jednostkowego zastosowania w obiekcie
budowlanym są wyroby budowlane, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa
w art. 5 ust. 1, wykonane według indywidualnej dokumentacji technicznej,
sporządzonej przez projektanta obiektu lub z nim uzgodnionej, dla których
producent wydał oświadczenie, że zapewniono zgodność wyrobu budowlanego z tą
dokumentacją oraz z przepisami.
2. Indywidualna dokumentacja techniczna, o której mowa w ust. 1, powinna
zawierać opis rozwiązania konstrukcyjnego, charakterystykę materiałową
i informację dotyczącą projektowanych właściwości użytkowych wyrobu
budowlanego oraz określać warunki jego zastosowania w danym obiekcie
budowlanym, a także, w miarę potrzeb, instrukcję obsługi i eksploatacji.
3. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać:
1) nazwę i adres wydającego oświadczenie;
2) nazwę wyrobu budowlanego i miejsce jego wytworzenia;
3) identyfikację dokumentacji technicznej;
4) stwierdzenie zgodności wyrobu budowlanego z dokumentacją techniczną
oraz przepisami;
5) adres obiektu budowlanego (budowy), w którym wyrób budowlany ma być
zastosowany;
6) miejsce i datę wydania oraz podpis wydającego oświadczenie.
29.04.2019
©Telksinoe s. 14/37
Rozdział 2a
Obowiązki producentów, upoważnionych przedstawicieli producentów,
importerów i sprzedawców w zakresie wyrobów budowlanych znakowanych
znakiem budowlanym
Art. 10a. 1. Producent sporządza krajową deklarację oraz dokumentację
techniczną zawierającą istotne elementy związane z wymaganym krajowym
systemem oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobu
budowlanego.
2. Producent umieszcza na wyrobie budowlanym lub jego etykiecie znak
budowlany, informacje towarzyszące, określone w przepisach wydanych na
podstawie art. 8 ust. 8, oraz dodatkową informację umożliwiającą identyfikację
wyrobu budowlanego.
3. W przypadku gdy wielkość lub charakter wyrobu budowlanego
uniemożliwiają umieszczenie na nim informacji, o których mowa w ust. 2,
informacje te producent umieszcza na opakowaniu lub w dokumentach
towarzyszących temu wyrobowi.
4. Producent wraz z wyrobem budowlanym udostępnianym na rynku
krajowym dostarcza lub udostępnia dokumenty określone w art. 8 ust. 5a i 5b,
a także w stosownych przypadkach dostarcza instrukcje stosowania, instrukcje
obsługi lub informacje dotyczące zagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa, jakie
wyrób budowlany stwarza podczas stosowania i użytkowania.
5. Informacje, dokumenty i instrukcje, o których mowa w ust. 2–4, sporządza
się w języku polskim.
6. Producent w odniesieniu do wprowadzonych do obrotu wyrobów
budowlanych:
1) prowadzi ewidencję:
a) skarg,
b) wyrobów budowlanych niespełniających wymagań określonych
w niniejszej ustawie,
c) wyrobów budowlanych wycofanych z obrotu lub z użytkowania;
2) informuje sprzedawców o wyrobach budowlanych wycofanych z obrotu lub
z użytkowania.
29.04.2019
©Telksinoe s. 15/37
7. Producent stosuje procedury zapewniające utrzymanie przy produkcji
wyrobu budowlanego deklarowanych właściwości użytkowych, w tym
w uzasadnionych przypadkach, prowadzi badania próbek wyrobów budowlanych
wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych na rynku krajowym.
8. Producent przechowuje krajową deklarację oraz związaną z nią
dokumentację techniczną przez okres co najmniej 10 lat od dnia wprowadzenia do
obrotu wyrobu budowlanego.
Art. 10b. 1. Producent może wyznaczyć, w formie pisemnej, upoważnionego
przedstawiciela mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2. W przypadku gdy producent ma siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej
lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym – lub Turcji,
wyznacza upoważnionego przedstawiciela, o którym mowa w ust. 1.
3. Zakres udzielonego pełnomocnictwa powinien umożliwić upoważnionemu
przedstawicielowi wykonywanie co najmniej następujących zadań:
1) przechowywanie krajowej deklaracji i dokumentacji technicznej do
dyspozycji właściwego organu przez okres co najmniej 10 lat od dnia
wprowadzenia do obrotu wyrobu budowlanego;
2) na uzasadnione żądanie właściwego organu – dostarczanie organowi
informacji i dokumentacji, niezbędnych do wykazania zgodności danego
wyrobu budowlanego z deklaracją właściwości użytkowych i z innymi
mającymi zastosowanie wymaganiami określonymi w niniejszej ustawie;
3) na żądanie właściwego organu – współpracę z organem w działaniach
podjętych w celu usunięcia zagrożeń, jakie stwarzają wyroby budowlane
objęte udzielonym pełnomocnictwem.
4. Zakres udzielonego pełnomocnictwa nie może obejmować sporządzania
dokumentacji technicznej.
Art. 10c. 1. Importer wyrobów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 2
i 3, może wprowadzić do obrotu lub udostępniać na rynku krajowym wyłącznie
wyroby budowlane, które spełniają wymagania określone w niniejszej ustawie.
2. Importer zapewnia, aby w czasie, gdy ponosi on odpowiedzialność za
wyrób budowlany, warunki jego przechowywania lub transportu nie wpływały
29.04.2019
©Telksinoe s. 16/37
niekorzystnie na jego zgodność z krajową deklaracją i z innymi wymaganiami
określonymi w niniejszej ustawie.
3. Importer umieszcza na wyrobie budowlanym swoją nazwę lub zastrzeżony
znak towarowy oraz swój adres kontaktowy.
4. W przypadku gdy wielkość lub charakter wyrobu budowlanego
uniemożliwiają umieszczenie na nim informacji, o których mowa w ust. 3, importer
umieszcza wymagane informacje na opakowaniu lub w dokumentach
towarzyszących temu wyrobowi.
5. Importer przechowuje kopię krajowej deklaracji przez okres co najmniej
10 lat od dnia wprowadzenia do obrotu wyrobu budowlanego i zapewnia przez ten
okres udostępnianie właściwemu organowi, na jego żądanie, dokumentacji
technicznej.
6. Na żądanie właściwego organu importer współpracuje z tym organem
w działaniach, które organ podejmuje w celu usunięcia zagrożeń, jakie stwarzają
wyroby budowlane udostępniane przez niego na rynku krajowym.
7. Przepisy art. 10a ust. 4–6 stosuje się odpowiednio do importera.
Art. 10d. 1. Sprzedawca może udostępnić na rynku krajowym wyroby
budowlane, o których mowa w art. 5 ust. 2, jeżeli są one oznakowane znakiem
budowlanym i towarzyszą im dokumenty, informacje i instrukcje, o których mowa
w art. 10a ust. 2 i 4.
2. Na żądanie właściwego organu sprzedawca współpracuje z tym organem
w działaniach, które organ podejmuje w celu usunięcia zagrożeń, jakie stwarzają
wyroby budowlane udostępniane przez niego na rynku krajowym.
3. Przepis art. 10c ust. 2 stosuje się odpowiednio do sprzedawcy.
Rozdział 3
Organy właściwe w zakresie kontroli i postępowania administracyjnego
w sprawie wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub
udostępnianych na rynku krajowym oraz obowiązki tych organów
Art. 11. Organami właściwymi w sprawach wyrobów budowlanych
wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych na rynku krajowym, w zakresie
uregulowanym w niniejszej ustawie, oraz organami nadzoru rynku, w rozumieniu
29.04.2019
©Telksinoe s. 17/37
ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku,
są:
1) wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego;
2) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.
Art. 12. Do podstawowych obowiązków właściwych organów należy
kontrola wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych na rynku krajowym
wyrobów budowlanych, prowadzenie postępowań administracyjnych w tym
zakresie oraz wykonywanie zadań, o których mowa w art. 59 ust. 3 i ust. 4 pkt 2 i 3
oraz art. 62 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności
i nadzoru rynku.
Art. 13. 1. Do obowiązków wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego
należy:
1) prowadzenie kontroli planowych i doraźnych;
2) prowadzenie postępowań administracyjnych w pierwszej instancji,
z zastrzeżeniem art. 14 ust. 3a;
3) udział w kontrolach prowadzonych przez Głównego Inspektora Nadzoru
Budowlanego – na jego wezwanie;
4) zlecanie badań pobranych w toku kontroli próbek wyrobów budowlanych;
5) przekazywanie Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego informacji
o wynikach zleconych badań próbek, przeprowadzonych kontrolach wyrobów
budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych na rynku
krajowym oraz wydanych postanowieniach i decyzjach, a także o wydanych
opiniach, o których mowa w pkt 6;
6) wydawanie dla organów celnych opinii o wyrobach budowlanych.
2. Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego sporządza wojewódzki
roczny plan kontroli i przedkłada go do zatwierdzenia Głównemu Inspektorowi
Nadzoru Budowlanego, do dnia 15 listopada roku poprzedzającego rok objęty
planem.
3. Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego wprowadza do planu,
o którym mowa w ust. 2, zadania wskazane przez Głównego Inspektora Nadzoru
Budowlanego.
29.04.2019
©Telksinoe s. 18/37
4. Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego sporządza sprawozdanie
z wykonania planu, o którym mowa w ust. 2, uwzględniając kontrole doraźne,
i przekazuje je do końca marca roku następnego Głównemu Inspektorowi Nadzoru
Budowlanego. W sprawozdaniu należy zawrzeć informacje sprawozdawcze
przekazywane Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanemu
dalej „Prezesem UOKiK”.
5. Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego może wezwać powiatowego
inspektora nadzoru budowlanego do przeprowadzenia kontroli wskazanej budowy
lub robót budowlanych w zakresie stosowania określonych wyrobów
budowlanych.
Art. 14. 1. Do obowiązków Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego
należy:
1) prowadzenie Krajowego Wykazu Zakwestionowanych Wyrobów
Budowlanych;
2) zatwierdzanie wojewódzkich rocznych planów kontroli;
3) przedstawianie Prezesowi UOKiK do zaopiniowania okresowych planów
kontroli wprowadzonych do obrotu wyrobów budowlanych, o których mowa
w art. 5 ust. 1;
4) sporządzanie i przekazywanie Prezesowi UOKiK rocznych sprawozdań
z przeprowadzonych kontroli wprowadzonych do obrotu wyrobów
budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1;
5) gromadzenie informacji o wynikach zleconych badań próbek,
przeprowadzonych kontrolach wyrobów budowlanych wprowadzonych do
obrotu lub udostępnianych na rynku krajowym, wydanych postanowieniach,
decyzjach i opiniach;
6) kontrola działania wojewódzkich organów nadzoru budowlanego;
7) prowadzenie punktu kontaktowego do spraw wyrobów budowlanych,
o którym mowa w art. 10 rozporządzenia Nr 305/2011.
2. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego może:
1) sporządzać roczne plany kontroli;
2) prowadzić kontrole planowe i doraźne;
3) zlecać badania pobranych, w toku kontroli, próbek wyrobów budowlanych;
29.04.2019
©Telksinoe s. 19/37
4) wydawać wojewódzkim inspektorom nadzoru budowlanego wytyczne
i zalecenia dotyczące kontroli wyrobów budowlanych wprowadzonych do
obrotu lub udostępnianych na rynku krajowym oraz sprawować nadzór nad
ich realizacją;
5) wydawać wojewódzkim inspektorom nadzoru budowlanego wytyczne
i zalecenia, zapewniające jednolitość postępowań w sprawach wyrobów
budowlanych.
3. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego może wezwać wojewódzkiego
inspektora nadzoru budowlanego do:
1) udziału w prowadzonej kontroli, o której mowa w ust. 2 pkt 2;
2) przeprowadzenia doraźnej kontroli w określonym zakresie;
3) wprowadzenia do wojewódzkiego rocznego planu kontroli określonych
zadań.
3a. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego może prowadzić postępowania
administracyjne w pierwszej instancji na podstawie ustaleń dokonanych w wyniku
kontroli. W takim przypadku wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego nie
wszczyna postępowania administracyjnego.
4. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1) zakres informacji o wynikach zleconych badań próbek, przeprowadzonych
kontrolach wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub
udostępnianych na rynku krajowym, wydanych postanowieniach, decyzjach
i opiniach, przekazywanych przez wojewódzkich inspektorów nadzoru
budowlanego Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego,
2) sposób i termin przekazywania tych informacji
– mając na uwadze potrzebę monitorowania systemu kontroli wyrobów
budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnianych na rynku krajowym.
Art. 14a. Organy administracji publicznej w zakresie swojej właściwości są
obowiązane do współdziałania z organami nadzoru budowlanego w sprawach
kontroli wyrobów budowlanych.
Art. 15. 1. W Krajowym Wykazie Zakwestionowanych Wyrobów
Budowlanych, zwanym dalej „Wykazem”, są gromadzone dane i informacje
29.04.2019
©Telksinoe s. 20/37
dotyczące wyrobów budowlanych podlegających oznakowaniu znakiem
budowlanym, niezgodnych z wymaganiami określonymi w niniejszej ustawie,
a w szczególności:
1) dane umożliwiające identyfikację zakwestionowanego wyrobu budowlanego;
2) informacje o:
a) rodzaju i zakresie niezgodności zakwestionowanego wyrobu
budowlanego,
b) środkach, jakie zastosowano w odniesieniu do zakwestionowanego
wyrobu budowlanego,
c) zagrożeniach, jakie może spowodować zakwestionowany wyrób
budowlany, wraz z określeniem tych zagrożeń.
2. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonuje wpisów do Wykazu
w przypadku wydania decyzji ostatecznych, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2
i 3 i ust. 2 oraz w art. 31 ust. 1 pkt 2 i ust. 2.
3. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na wniosek wojewódzkiego
inspektora nadzoru budowlanego lub z urzędu:
1) usuwa wpis w Wykazie, w przypadku gdy producent, importer lub
sprzedawca udowodni, że wycofał z obrotu wszystkie egzemplarze
zakwestionowanego wyrobu budowlanego, lub w przypadku gdy
niezgodności zakwestionowanego wyrobu budowlanego z wymaganiami
określonymi w niniejszej ustawie zostały usunięte, nie wcześniej jednak niż
w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym decyzje, na podstawie których
dokonano wpisu, stały się ostateczne;
2) może usunąć wpis w Wykazie, w przypadku gdy producent, importer lub
sprzedawca zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej, nie wcześniej
jednak niż po upływie 24 miesięcy od dnia dokonania wpisu;
3) może usunąć wpis w Wykazie po upływie 5 lat od dnia dokonania wpisu.
4. Wykaz jest publicznie dostępny.
5. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego może, w każdym czasie, podać
do publicznej wiadomości informacje zawarte w Wykazie.
6. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób
prowadzenia Wykazu.
29.04.2019
©Telksinoe s. 21/37
7. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 6, powinno określać
w szczególności:
1) wzór Wykazu;
2) sposób dokonywania i usuwania wpisów w tym Wykazie;
3) niezbędne informacje o decyzjach, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3
i ust. 2 oraz w art. 31 ust. 1 pkt 2 i ust. 2.
Art. 15a. 1. Właściwy organ niezwłocznie przekazuje Prezesowi UOKiK
kopie decyzji ostatecznych, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 31
ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2 oraz art. 31a ust. 3, dotyczących wyrobów budowlanych
podlegających oznakowaniu CE.
2. Prezes UOKiK na podstawie kopii decyzji ostatecznych, o których mowa
w art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 31 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2 oraz art. 31a ust. 3,
dotyczących wyrobów budowlanych podlegających oznakowaniu CE, dokonuje
wpisu do rejestru wyrobów niezgodnych z wymaganiami lub stwarzających
zagrożenie, o którym mowa w art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r.
o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, zwanego dalej „rejestrem”.
3. Prezes UOKiK, na wniosek właściwego organu usuwa wpis z rejestru,
w przypadku gdy producent, importer lub sprzedawca:
1) wykaże, że wykonał decyzje, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2,
art. 31 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2 oraz art. 31a ust. 3, dotyczące wyrobów
budowlanych podlegających oznakowaniu CE, nie wcześniej jednak niż
w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym decyzje, na podstawie których
dokonano wpisu, stały się ostateczne;
2) zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej, nie wcześniej jednak niż
po upływie 24 miesięcy od dnia dokonania wpisu.
Rozdział 4
Kontrola i postępowanie administracyjne w sprawie wprowadzonych do
obrotu lub udostępnianych
na rynku krajowym wyrobów budowlanych
Art. 16. 1. Właściwy organ wszczyna kontrolę z urzędu, a w przypadku
wyrobów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1, również na wniosek
Prezesa UOKiK.
29.04.2019
©Telksinoe s. 22/37
1a. Postępowanie w sprawie wyrobów budowlanych niespełniających
wymagań określonych w niniejszej ustawie wszczyna się z urzędu, na podstawie
ustaleń kontroli.
2. Właściwy organ lub osoba działająca z jego upoważnienia, zwane dalej
„kontrolującym”, mają prawo wstępu na teren budowy, teren obiektów i do
pomieszczeń, w których znajdują się wyroby budowlane i dokumenty objęte
zakresem kontroli.
2a. Właściwy organ, na zasadach określonych w art. 25 ust. 2–6, w celu
ustalenia czy wyrób budowlany posiada
deklarowane właściwości użytkowe, może pobierać nieodpłatnie próbki
wyrobu budowlanego u sprzedawcy oraz z wyrobów budowlanych składowanych
na terenie budowy, jeżeli budowa jest prowadzona w ramach działalności
gospodarczej inwestora lub obiekt budowlany jest wznoszony w celu
wprowadzenia go do obrotu, a także budowy prowadzonej z wykorzystaniem
środków publicznych oraz zlecać ich badanie. Wyniki badań próbek wyrobu
budowlanego mogą stanowić podstawę wszczęcia kontroli.
3. W kontroli prowadzonej przez właściwy organ, a dotyczącej wyrobów
budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1, może uczestniczyć pracownik
Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, upoważniony przez Prezesa Urzędu
Ochrony Konkurencji i Konsumentów, za zgodą organu prowadzącego kontrolę,
lub przedstawiciel właściwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej
lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz Turcji, do
czynności którego stosuje się przepisy niniejszego rozdziału dotyczące osoby
kontrolującej.
Art. 17. 1. Kontrole wyrobów budowlanych przeprowadza się w siedzibie
kontrolowanego lub w miejscu wykonywania jego działalności, w czasie jej
wykonywania oraz w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego
upoważnionej.
1a. Czynności kontrolne są prowadzone po okazaniu kontrolowanemu albo
osobie przez niego upoważnionej legitymacji służbowej oraz doręczeniu
upoważnienia do przeprowadzenia kontroli.
29.04.2019
©Telksinoe s. 23/37
2. Kontrola lub poszczególne czynności kontrolne, za zgodą kontrolowanego,
mogą być przeprowadzane również w siedzibie organu jeżeli może to usprawnić
prowadzenie kontroli.
3. Kontrola dotyczy wyłącznie wyrobu budowlanego, prawidłowości jego
oznakowania, oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobu
budowlanego oraz jego zamierzonego zastosowania.
3a. Kontrolę wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub
udostępnianych na rynku krajowym prowadzi się zgodnie z programem kontroli
albo jako kontrolę doraźną.
3b. Kontrolę prowadzą co najmniej dwie osoby.
3c. Kontrolę należy prowadzić, stosując najprostsze metody i w sposób
najmniej uciążliwy dla kontrolowanego.
4. Kontrolowany oraz inne podmioty posiadające dowody lub informacje
niezbędne do ustalenia, czy wyrób budowlany spełnia wymagania określone
niniejszą ustawą, są obowiązani do przekazania tych dowodów i udzielenia
informacji na żądanie organu prowadzącego kontrolę.
5. Żądanie, o którym mowa w ust. 4, powinno zawierać:
1) określenie rodzaju dowodów oraz rodzaju i zakresu informacji, którego
dotyczy;
2) wskazanie celu żądania;
3) określenie terminu udostępnienia dowodów lub udzielenia informacji;
4) pouczenie o skutkach nieudostępnienia żądanych dowodów lub informacji
albo udostępnienia dowodów lub informacji nieprawdziwych lub
wprowadzających w błąd.
Art. 18. 1. W trakcie kontroli kontrolujący może żądać od kontrolowanego
producenta albo importera przedstawienia:
1) deklaracji właściwości użytkowych lub krajowej deklaracji;
2) nazwy i adresu zakładu, w którym wyrób budowlany jest wytwarzany,
a w przypadku wyrobów importowanych nazwy i adresu producenta;
3) karty charakterystyki lub informacji o substancjach zawartych w wyrobie
budowlanym, o których mowa odpowiednio w art. 31 lub
art. 33 rozporządzenia REACH;
29.04.2019
©Telksinoe s. 24/37
4) ogólnego opisu wyrobu budowlanego, schematów, instrukcji stosowania,
instrukcji obsługi oraz informacji dotyczących zagrożenia dla zdrowia
i bezpieczeństwa, jakie wyrób budowlany stwarza podczas stosowania
i użytkowania.
2. Kontrolujący może dodatkowo żądać od producenta dokumentacji
technicznej, o której mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia Nr 305/2011 oraz
w art. 10a ust. 1, a w przypadku importera wyznaczyć termin udostępnienia tej
dokumentacji.
3. W trakcie kontroli kontrolujący może żądać od kontrolowanego
sprzedawcy:
1) wskazania nazwy i adresu producenta, importera lub sprzedawcy, od którego
nabył wyrób budowlany;
2) dokumentów, instrukcji, informacji i opisów, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
3 i 4.
3) (uchylony)
4. W przypadku gdy kontrolowany wyrób budowlany może stwarzać
zagrożenie dla życia, zdrowia, mienia lub środowiska, kontrolujący może żądać od
kontrolowanego sprzedawcy, jeżeli producent lub importer ma siedzibę poza
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przedstawienia, w wyznaczonym terminie,
dokumentacji technicznej, o której mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia
Nr 305/2011 oraz w art. 10a ust. 1.
5. W trakcie kontroli kontrolujący może ponadto:
1) badać dokumenty w zakresie objętym kontrolą oraz żądać od kontrolowanego
sporządzenia ich kopii oraz tłumaczeń na język polski, jeżeli jest to niezbędne
do przeprowadzenia kontroli;
2) dokonywać oględzin wyrobów budowlanych w zakresie objętym kontrolą;
3) legitymować osoby w celu stwierdzenia ich tożsamości, jeżeli jest to
niezbędne na potrzeby kontroli;
4) żądać od kontrolowanego udzielenia w wyznaczonym terminie pisemnych lub
ustnych wyjaśnień w sprawach objętych zakresem kontroli;
5) przesłuchiwać osoby w charakterze strony, świadka lub biegłego, jeżeli jest to
niezbędne do wyczerpującego wyjaśnienia okoliczności sprawy;
6) zasięgać opinii biegłych, jeżeli jest to niezbędne na potrzeby kontroli;
29.04.2019
©Telksinoe s. 25/37
7) zabezpieczać dowody, wyroby budowlane, pomieszczenia lub środki
przewozowe;
8) pobierać nieodpłatnie próbki wyrobów budowlanych do badań.
6. Kontrolowany jest obowiązany:
1) umożliwić kontrolującemu dokonanie czynności kontrolnych, o których
mowa w ust. 5;
2) potwierdzić zgodność kopii dokumentów z oryginałami.
Art. 19. 1. Informacje uzyskane przez właściwy organ w trakcie kontroli lub
postępowania administracyjnego nie podlegają ujawnieniu, jeżeli przekazujący je
wskaże przyczynę, z powodu której wnioskuje o ich nieujawnienie.
2. Informacje uzyskane w trakcie kontroli lub postępowania
administracyjnego, objęte tajemnicą producenta, importera lub sprzedawcy,
rozumiane jako nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne,
technologiczne oraz organizacyjne producenta, importera lub sprzedawcy bądź
inne informacje, co do których producent, importer lub sprzedawca podjął
niezbędne działania w celu zachowania ich poufności, mogą być w ykorzystane
wyłącznie do celów, dla których zostały zgromadzone.
3. Jeżeli zachodzi potrzeba ujawnienia informacji, o których mowa w ust. 1
lub 2, oraz dowodów uzyskanych w trakcie kontroli lub postępowania
administracyjnego, właściwy organ lub Prezes UOKiK – w przypadku wyrobów,
o których mowa w art. 5 ust. 1, ujawni je w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia
podjętych rozstrzygnięć.
Art. 20. 1. Kontrolujący jest uprawniony, za okazaniem legitymacji
służbowej, do wstępu na teren jednostki kontrolowanej, poruszania się po tym
terenie oraz znajdujących się tam obiektach i pomieszczeniach.
2. Do kontrolującego stosuje się przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy
obowiązujące w jednostce kontrolowanej.
Art. 21. 1. Wyniki kontroli kontrolujący dokumentuje w protokole kontroli.
2. Kontrolujący jest obowiązany zapoznać kontrolowanego lub osobę przez
niego upoważnioną z treścią protokołu.
3. Protokół podpisują kontrolujący oraz kontrolowany lub osoba przez niego
upoważniona, w której obecności przeprowadzono kontrolę.
29.04.2019
©Telksinoe s. 26/37
4. Jeden egzemplarz protokołu przekazuje się, za pokwitowaniem,
kontrolowanemu lub osobie przez niego upoważnionej, w której obecności
przeprowadzono kontrolę, a drugi pozostawia się w aktach sprawy.
5. W razie odmowy podpisania lub odbioru protokołu kontrolujący
sporządzający protokół powinien zrobić o tym adnotację w protokole, podając,
jeżeli jest to możliwe, przyczynę odmowy.
6. Kontrolowany może zgłosić uwagi bezpośrednio do protokołu kontroli lub
wnieść je na piśmie, w terminie 7 dni od dnia przedstawienia protokołu do podpisu.
7. Właściwy organ jest obowiązany ustosunkować się do uwag zgłoszonych
do protokołu kontroli niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 14 dni od
dnia ich otrzymania.
8. O braku uwag do protokołu należy zrobić adnotację w protokole.
Art. 21a. 1. W przypadku dokonania oględzin lub przeprowadzenia innych
dowodów kontrolujący sporządza odrębne protokoły. Przepisy art. 21 stosuje się
odpowiednio.
2. O sporządzeniu odrębnego protokołu należy zrobić adnotację w protokole
kontroli.
Art. 21b. Kontrolujący mogą, z urzędu lub na wniosek kontrolowanego,
prostować błędy pisarskie i rachunkowe bądź inne oczywiste pomyłki przez
dokonanie adnotacji w protokole kontroli lub odrębnym protokole, o którym mowa
w art. 21a ust. 1, opatrzonej datą i podpisem osoby dokonującej adnotacji.
Art. 22. 1. Właściwy organ może, w drodze postanowienia, dokonać
zabezpieczenia dowodów na czas niezbędny do realizacji zadań kontroli. Na
postanowienie przysługuje zażalenie.
2. Zabezpieczeniu, o którym mowa w ust. 1, podlegają w szczególności
dokumenty, informacje oraz wyroby budowlane, jeżeli stanowią lub mogą stanowić
dowód nieprawidłowości stwierdzonych w toku kontroli.
3. Właściwy organ, który wydał w I instancji postanowienie, o którym mowa
w ust. 1, stwierdza jego wygaśnięcie, jeżeli ustały przyczyny powodujące
konieczność zabezpieczenia dowodów.
Art. 22a. Zabezpieczenia dowodów wykonuje się w odniesieniu do:
29.04.2019
©Telksinoe s. 27/37
1) wyrobów budowlanych – przez opatrzenie plombami, pieczęciami lub innymi
znakami urzędowymi oraz przekazanie ich do przechowania kontrolowanemu
lub jego przedstawicielowi, z zastrzeżeniem pkt 2, albo przez ich
przechowywanie w zabezpieczonym pomieszczeniu kontrolowanego lub
właściwego organu, w warunkach właściwych dla poszczególnych rodzajów
wyrobów budowlanych;
2) dokumentów, ewidencji, informacji i innych rzeczy niebędących wyrobami
budowlanymi oraz wyrobów budowlanych, które mogą być dowodami
w sprawach – przez:
a) oddanie na przechowanie kontrolowanemu lub osobie go reprezentującej
w zamkniętym i zabezpieczonym pomieszczeniu,
b) opieczętowanie lub nałożenie innych znaków urzędowych i oddanie na
przechowanie osobom, o których mowa w lit. a,
c) złożenie na przechowanie w pomieszczeniu właściwego organu;
3) pomieszczeń – przez ich zamknięcie oraz nałożenie plomb, pieczęci lub
innych znaków urzędowych;
4) produktów niebezpiecznych – przez ich umieszczenie w pomieszczeniach
i w warunkach spełniających wymagania określone w przepisach odrębnych;
5) środków przewozowych – przez opieczętowanie lub nałożenie innych znaków
urzędowych.
Art. 22b. 1. Postanowienie dotyczące zabezpieczenia dowodów, o którym
mowa w art. 22, powinno zawierać określenie terminu zabezpieczenia.
2. Jeżeli jest to możliwe, termin zabezpieczenia wyrobów powinien być
określany z uwzględnieniem terminów gwarancji oraz innych terminów
określających ważność lub trwałość wyrobu budowlanego.
Art. 22c. 1. Właściwy organ może, w drodze postanowienia, dokonać
zabezpieczenia wyrobu budowlanego przed dalszym przekazywaniem, jeżeli:
1) kontrolowany nie przedstawi deklaracji, informacji oraz dokumentacji
technicznej, związanych z kontrolowanym wyrobem budowlanym, o których
mowa w art. 18 ust. 1–4, albo
2) dokumenty wskazują, że wyrób budowlany może nie spełniać wymagań
określonych niniejszą ustawą, albo
29.04.2019
©Telksinoe s. 28/37
3) dokonane przez kontrolującego oględziny wyrobu budowlanego wskazują, że
wyrób budowlany może nie spełniać wymagań określonych niniejszą ustawą,
albo
4) posiadane przez organ (kontrolującego) dowody, w rozumieniu przepisów
Kodeksu postępowania administracyjnego, wskazują, że właściwości
użytkowe wyrobu są niezgodne z deklarowanymi.
2. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje zażalenie.
3. Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, traci ważność po upływie
2 miesięcy od dnia doręczenia kontrolowanemu.
4. Organ, który wydał w pierwszej instancji postanowienie, o którym mowa
w ust. 1, stwierdza, w drodze postanowienia, jego wygaśnięcie przed upływem
2 miesięcy od dnia doręczenia, jeżeli ustały przyczyny uzasadniające
zabezpieczenie wyrobu budowlanego.
5. Zabezpieczenia wyrobu budowlanego dokonuje się przez opieczętowanie
oraz sporządzenie inwentaryzacji w formie protokołu. Przepis art. 22a stosuje się
odpowiednio.
Art. 23. 1. W związku z wykonywaniem czynności kontrolnych kontrolujący
korzysta z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy
publicznych.
2. Właściwy miejscowo komendant Policji jest obowiązany, na wniosek
właściwego organu, do zapewnienia kontrolującemu pomocy Policji w trakcie
wykonywania kontroli.
Art. 23a. Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy,
z wyłączeniem pobierania próbek wyrobu budowlanego, o którym mowa
w art. 16 ust. 2a, stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. –
Prawo przedsiębiorców.
Art. 24. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania
i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze
rozporządzenia, sposób przygotowania kontroli, wzór upoważnienia do
przeprowadzenia kontroli, wzory protokołów kontroli oraz oględzin uwzględniając
zakres i rodzaj przeprowadzanej kontroli oraz zapewniając możliwość identyfikacji
organu kontroli i osób wykonujących czynności kontrolne oraz możliwość
29.04.2019
©Telksinoe s. 29/37
identyfikacji kontrolowanego i identyfikacji wyrobu budowlanego objętego
kontrolą.
Art. 25. 1. Właściwy organ może poddać wyrób budowlany, zabezpieczony
zgodnie z art. 22c, badaniom lub zlecić ich przeprowadzenie w zakresie
wynikającym z dokumentów i dowodów określonych w art. 22c ust. 1, w celu
ustalenia, czy posiada on deklarowane przez producenta właściwości użytkowe.
2. W celu ustalenia, czy wyrób budowlany spełnia wymagania określone
niniejszą ustawą, można pobierać próbki wyrobu budowlanego, w ilościach
niezbędnych do przeprowadzenia badań.
3. Pobranie próbki wyrobu budowlanego stwierdza się przez sporządzenie
protokołu.
4. Równocześnie z pobraniem próbki wyrobu budowlanego należy,
z zastrzeżeniem ust. 6, pobrać i zabezpieczyć dodatkową próbkę kontrolną wyrobu
budowlanego z tej samej partii w ilości odpowiadającej ilości pobranej do badań.
5. Próbka kontrolna jest przechowywana przez kontrolowanego, do czasu jej
zwolnienia przez właściwy organ, w warunkach uniemożliwiających zmianę
jakości lub cech charakterystycznych wyrobu budowlanego.
6. Próbki kontrolnej nie pobiera się, jeżeli:
1) pobranie próbki byłoby utrudnione z uwagi na wartość, rodzaj lub niewielką
ilość wyrobu budowlanego;
2) przechowanie próbki w warunkach uniemożliwiających zmianę jakości lub
cech charakterystycznych wyrobu budowlanego jest niemożliwe.
Art. 26. 1. Właściwy organ może zlecić badanie pobranych próbek wyrobu
budowlanego lub próbek kontrolnych akredytowanemu laboratorium, albo –
w przypadku, gdy żadne laboratorium nie posiada akredytacji w zakresie
kontrolowanego wyrobu budowlanego – laboratorium właściwej przedmiotowo
jednostki oceny technicznej lub laboratorium właściwej przedmiotowo krajowej
jednostki oceny technicznej. Badanie próbki kontrolnej przeprowadza się na
wniosek kontrolowanego.
2. Po przeprowadzeniu badań sporządza się sprawozdanie z badań, które
dołącza się do protokołu kontroli.
29.04.2019
©Telksinoe s. 30/37
3. Jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że wyrób budowlany nie spełnia
wymagań określonych niniejszą ustawą, kontrolowany jest obowiązany do
uiszczenia opłaty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań.
Do kosztów tych zalicza się koszty badań przeprowadzonych przez laboratoria,
o których mowa w ust. 1, oraz koszty transportu i przechowywania próbki.
4. Opłatę, o której mowa w ust. 3, właściwy organ ustala, w drodze
postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Opłatę uiszcza się w terminie 14 dni
od dnia doręczenia postanowienia. W przypadku nieuiszczenia jej w terminie
podlega ona ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji.
5. Opłata, o której mowa w ust. 3, stanowi dochód budżetu państwa.
6. W przypadku gdy przeprowadzone badania wykazały, że wyrób budowlany
spełnia wymagania określone niniejszą ustawą, koszty przeprowadzonych badań
ponosi Skarb Państwa.
7. Wyniki badań próbek, o których mowa w ust. 1, Główny Inspektor
Nadzoru Budowlanego publikuje, w formie komunikatu, w Biuletynie Informacji
Publicznej Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego.
Art. 27. 1. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania
i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze
rozporządzenia:
1) sposób pobierania oraz badania próbki wyrobu budowlanego;
2) wzór protokołu pobrania próbki wyrobu budowlanego lub próbki kontrolnej;
3) sposób zabezpieczenia próbek wyrobu budowlanego i próbek kontrolnych;
4) wzór sprawozdania z badań;
5) sposób postępowania z pozostałościami po próbkach;
6) sposób ustalania, uiszczania i zwrotu opłaty, o której mowa w art. 26 ust. 3.
2. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, należy uwzględnić, że
sposób pobierania próbki nie może stanowić nadmiernego utrudnienia dla
kontrolowanego, sposób zabezpieczenia próbki powinien zapewnić jej ochronę
przed zniszczeniem lub uszkodzeniem, a koszty badań powinny odpowiadać
rzeczywistym kosztom pobrania, badania, transportu i przechowywania próbki.
(oznaczenie i tytuł rozdziału 5 – uchylone)
29.04.2019
©Telksinoe s. 31/37
Art. 28. (uchylony)
Art. 29. (uchylony)
Art. 30. 1. Właściwy organ, w wyniku kontroli u sprzedawcy, w przypadku
stwierdzenia, że wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych w niniejszej
ustawie, wydaje:
1) postanowienie zakazujące dalszego udostępniania wyrobu budowlanego
przez sprzedawcę, wyznaczając termin usunięcia określonych
nieprawidłowości, albo
2) decyzję zakazującą dalszego udostępniania wyrobu budowlanego przez
sprzedawcę oraz decyzję nakazującą wycofanie z obrotu tego wyrobu przez
producenta lub importera, albo
3) decyzję nakazującą wycofanie z obrotu wyrobu budowlanego przez
sprzedawcę, jeżeli producent lub importer ma siedzibę poza terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
1a. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przysługuje zażalenie.
2. W przypadku nieusunięcia w terminie nieprawidłowości określonych
w postanowieniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, właściwy organ zakazuje,
w drodze decyzji, obrotu wyrobem budowlanym.
3. Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, podlegają natychmiastowemu
wykonaniu.
4. Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, przekazuje się
niezwłocznie organowi właściwemu ze względu na siedzibę lub miejsce
zamieszkania producenta lub importera wyrobu budowlanego, stanowiącego
przedmiot decyzji. Organ ten jest obowiązany do przeprowadzenia niezwłocznie
kontroli tego wyrobu u producenta lub importera.
Art. 31. 1. Właściwy organ, w wyniku kontroli u producenta albo importera,
w przypadku stwierdzenia, że wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych
w niniejszej ustawie, wydaje:
1) postanowienie zakazujące dalszego udostępniania wyrobu budowlanego,
wyznaczając termin usunięcia określonych nieprawidłowości, albo
2) decyzję nakazującą wycofanie z obrotu wyrobu budowlanego, albo
29.04.2019
©Telksinoe s. 32/37
3) decyzję nakazującą ograniczenie udostępniania wyrobu budowlanego
użytkownikowi, konsumentowi i sprzedawcy.
1a. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przysługuje zażalenie.
2. W przypadku nieusunięcia w terminie nieprawidłowości określonych
w postanowieniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, właściwy organ nakazuje,
w drodze decyzji, wycofanie z obrotu wyrobu budowlanego.
3. Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, podlegają natychmiastowemu
wykonaniu.
Art. 31a. 1. W decyzjach nakazujących wycofanie z obrotu wyrobu
budowlanego, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 i art. 31 ust. 1 pkt 2, właściwy
organ może nakazać producentowi, importerowi lub sprzedawcy odkupienie
wyrobu budowlanego na żądanie osób, które faktycznie nim władają.
2. W decyzjach, o których mowa w ust. 1, właściwy organ może nakazać
powiadomienie przez stronę postępowania konsumentów lub użytkowników
wyrobu budowlanego o stwierdzonych niezgodnościach z wymaganiami
określonymi niniejszą ustawą, określając termin i sposób ich powiadomienia.
3. W przypadku wydania decyzji stwierdzającej, że wyrób budowlany nie
spełnia wymagań określonych niniejszą ustawą, właściwy organ może nakazać,
w drodze decyzji, zniszczenie wyrobu budowlanego na koszt producenta, importera
lub sprzedawcy, jeżeli producent lub importer mają siedzibę poza terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, o ile w inny sposób nie można usunąć zagrożeń
spowodowanych przez ten wyrób.
4. Postanowienia i decyzje, o których mowa w art. 30 i art. 31, wydaje się
w zależności od rodzaju stwierdzonych niezgodności wyrobu budowlanego
z wymaganiami określonymi niniejszą ustawą oraz od stopnia zagrożenia
powodowanego przez wyrób budowlany, mając na celu, w szczególności,
zapobieżenie powstaniu zagrożenia lub usunięcie już istniejącego oraz zapewnienie
bezpieczeństwa, zdrowia i życia użytkowników obiektów budowlanych, a także
ochronę środowiska.
5. W przypadku stwierdzenia niezgodności, o których mowa
w art. 59 rozporządzenia Nr 305/2011, albo w przypadku stwierdzenia
nieprawidłowości w oznakowaniu znakiem budowlanym, braku oznakowania
znakiem budowlanym, braku krajowej deklaracji lub jej nieprawidłowego
29.04.2019
©Telksinoe s. 33/37
sporządzenia oraz w przypadku, gdy dokumentacja techniczna jest niekompletna
lub niedostępna u kontrolowanego, właściwy organ wydaje postanowienie,
o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1 albo w art. 31 ust. 1 pkt 1, wyznaczając
termin usunięcia nieprawidłowości.
Art. 32. Właściwy organ wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, jeżeli:
1) stwierdzi, że wyrób budowlany spełnia wymagania określone niniejszą
ustawą;
2) niezgodność wyrobu budowlanego z wymaganiami określonymi niniejszą
ustawą została usunięta albo wyrób ten został wycofany z obrotu;
3) postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Art. 32a. W przypadku gdy po wydaniu decyzji, o których mowa w art. 30
ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2 oraz w art. 31 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, niezgodności wyrobu
budowlanego z wymaganiami określonymi niniejszą ustawą zostały usunięte lub
wyrób budowlany został wycofany z obrotu, właściwy organ na wniosek
producenta, importera lub sprzedawcy, w drodze decyzji, stwierdza:
1) usunięcie niezgodności wyrobu budowlanego z wymaganiami określonymi
niniejszą ustawą albo
2) wycofanie z obrotu wyrobu budowlanego.
Art. 33. 1. Stronami w postępowaniu administracyjnym są: producent,
importer lub sprzedawca wyrobu budowlanego.
2. Organizacja społeczna może występować z żądaniem dopuszczenia do
udziału w postępowaniu administracyjnym tylko w przypadku, gdy strona
postępowania jest członkiem tej organizacji. Przepisów art. 31 § 1, 4 i 5 Kodeksu
postępowania administracyjnego nie stosuje się w postępowaniach prowadzonych
na podstawie niniejszej ustawy.
Rozdział 6
Przepisy karne
Art. 34. (uchylony)
Art. 35. Kto utrudnia lub udaremnia wykonywanie czynności kontrolnych
właściwego organu lub pobieranie próbek wyrobów budowlanych przez ten organ,
podlega karze grzywny.
29.04.2019
©Telksinoe s. 34/37
Art. 35a. (uchylony)
Art. 36. Orzekanie w sprawach określonych w art. 35 następuje na podstawie
przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Rozdział 6a
Kary pieniężne
Art. 36a. Producent albo importer, który wprowadza do obrotu wyrób
budowlany nienadający się do zamierzonego zastosowania w zakresie
zadeklarowanych właściwości użytkowych, podlega karze pieniężnej w wysokości
do 100 000 zł.
Art. 36b. Producent, który umieszcza oznakowanie CE albo znak budowlany
na wyrobie budowlanym, który nie posiada właściwości użytkowych określonych
w deklaracji właściwości użytkowych lub krajowej deklaracji, podlega karze
pieniężnej w wysokości do 100 000 zł.
Art. 36c. Producent albo importer, który wprowadza do obrotu wyrób
budowlany podlegający obowiązkowi oznakowania CE lub znakiem budowlanym
bez tego oznakowania, podlega karze pieniężnej w wysokości do 20 000 zł.
Art. 36d. Producent, który nie dopełnia obowiązku sporządzenia
i przechowywania deklaracji właściwości użytkowych, krajowej deklaracji,
dokumentacji technicznej, lub sporządza je niezgodnie z wymaganiami
określonymi odpowiednio w przepisach rozporządzenia nr 305/2011 albo
przepisach niniejszej ustawy, podlega karze pieniężnej w wysokości do 20 000 zł.
Art. 36e. Producent, który nie dopełnia obowiązków dołączania lub
udostępniania wraz z wyrobem budowlanym, podlegającym obowiązkowi
oznakowania CE lub znakiem budowlanym:
1) informacji towarzyszącej temu oznakowaniu wraz z informacją
umożliwiającą identyfikację wyrobu budowlanego lub
2) kopii deklaracji właściwości użytkowych albo krajowej deklaracji, lub
3) instrukcji stosowania, instrukcji obsługi lub informacji dotyczących
bezpieczeństwa użytkowania
– podlega karze pieniężnej w wysokości do 10 000 zł.
29.04.2019
©Telksinoe s. 35/37
Art. 36f. Importer, który nie dopełnia obowiązku umieszczenia informacji
umożliwiających jego identyfikację na wyrobie budowlanym podlegającym
obowiązkowi oznakowania CE lub znakiem budowlanym, podlega karze pieniężnej
w wysokości do 10 000 zł.
Art. 36g. Importer, który nie dopełnia obowiązku zapewnienia udostępnienia
dokumentacji technicznej właściwemu organowi, lub przechowywania kopii
deklaracji właściwości użytkowych albo krajowej deklaracji, podlega karze
pieniężnej w wysokości do 10 000 zł.
Art. 36h. Sprzedawca, który udostępnia na rynku krajowym wyrób
budowlany, podlegający obowiązkowi oznakowania CE lub znakiem budowlanym
bez tego oznakowania lub bez informacji towarzyszącej temu oznakowaniu, lub do
którego nie jest dołączona lub udostępniona deklaracja właściwości użytkowych
albo krajowa deklaracja, podlega karze pieniężnej w wysokości do 10 000 zł.
Art. 36i. Producent, importer albo sprzedawca obowiązany do
przechowywania próbki kontrolnej, który niszczy ją, usuwa spod zabezpieczenia,
lub przechowuje ją w warunkach niezgodnych z wymaganiami określonymi
w art. 25 ust. 5, podlega karze pieniężnej w wysokości do 20 000 zł.
Art. 36j. 1. Kary pieniężne, o których mowa w art. 36a–36h, nakłada,
w drodze decyzji, właściwy organ prowadzący postępowanie.
2. Karę pieniężną, o której mowa w art. 36i, nakłada, w drodze decyzji,
właściwy organ prowadzący postępowanie.
3. Ustalając wysokość kar pieniężnych, właściwy organ uwzględnia
w szczególności stopień, okoliczności naruszenia przepisów ustawy, liczbę
wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu lub udostępnionych na rynku
krajowym niezgodnych z wymaganiami ustawy, uprzednie naruszenie przepisów
ustawy, a także współpracę z właściwym organem prowadzącym postępowanie,
w szczególności przyczynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia
postępowania.
4. Właściwy organ odstępuje od nałożenia kary pieniężnej, jeżeli producent,
importer lub sprzedawca podlegający karze przedstawił dowody potwierdzające
wykonanie postanowień, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1 i art. 31 ust. 1 pkt 1.
29.04.2019
©Telksinoe s. 36/37
Art. 36k. 1. Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym
decyzja stała się ostateczna.
2. Karę pieniężną wnosi się na rachunek bankowy organu, który ją nałożył.
3. Nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, jeżeli
od dnia popełnienia czynu, o którym mowa w art. 36c–36i, upłynęły 3 lata, licząc
od końca roku, w którym czyn został popełniony.
4. Kary pieniężnej nie pobiera się po upływie 3 lat od dnia wydania
ostatecznej decyzji o nałożeniu kary.
5. Środki finansowe pochodzące z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu
państwa.
6. Do kar pieniężnych, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się
odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.4)).
7. Kary pieniężne podlegają egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze
pieniężnym.
Rozdział 7
Przepisy zmieniające, przepisy przejściowe i końcowe
Art. 37–39. (pominięte)
Art. 40. Wyroby budowlane dopuszczone do obrotu i powszechnego
stosowania w budownictwie na podstawie przepisów dotychczasowych i na
zasadach w tych przepisach określonych nadają się do stosowania, w rozumieniu
niniejszej ustawy, przy wykonywaniu robót budowlanych.
Art. 41. (pominięty)
Art. 42. Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą
Polską członkostwa w Unii Europejskiej5).
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 650,
723, 771, 1000, 1039, 1075, 1499, 1540, 1544, 1629, 1693, 2126, 2193, 2244 i 2354 oraz z 2019
r. poz. 60.
5)
Rzeczpospolita Polska uzyskała członkostwo w Unii Europejskiej z dniem 1 maja 2004 r.
29.04.2019
37
935.TO
Załączniki do ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r.
Załącznik nr 1
WZÓR ZNAKU BUDOWLANE GO
WYRÓB REGIONALNY
Objaśnienia:
1. Znak jest zbudowany na proporcjach WOJEWÓDZTWO ....................... zbliżonych do kwadratu z przesuniętym
lewym bokiem.
2. W kwadrat jest wpisana litera B wykreślona w perspektywie równoległej.
3. Wysokość znaku budowlanego (wymiar a) nie może być mniejsza niż 10 mm.
4. Przy zmniejszaniu lub powiększaniu wzoru znaku budowlanego należy zachować j ego proporcje.
5. Ramka z nazwą „WYRÓB REGIONALNY WOJEWÓDZTWO ....................” stosowana wyłącznie w przypadku
oznakowania wyrobu budowlanego, o którym mowa w art. 8 ust. 2. W miejsce kropek należy wpisać nazwę
województwa, w którym wyrób budowlany został wytworzony.
Załącznik nr 2
(uchylony)
29.04.2019
Do góry