Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2019 Pozycja 2365
©Telksinoe s. 1/15
Opracowano na podstawie t.j.
Dz. U. z 2019 r.
poz. 2365,
Dz. U. z 2020 r.
poz. 322.
U S T A W A
z dnia 11 września 2015 r.
o zdrowiu publicznym
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. 1. Ustawa określa zadania z zakresu zdrowia publicznego, podmioty
uczestniczące w realizacji tych zadań oraz zasady finansowania zadań z zakresu
zdrowia publicznego.
2. Przez zdrowie publiczne rozumie się zadania określone w art. 2.
Art. 2. Zadania z zakresu zdrowia publicznego obejmują:
1) monitorowanie i ocenę stanu zdrowia społeczeństwa, zagrożeń zdrowia oraz
jakości życia związanej ze zdrowiem społeczeństwa;
2) edukację zdrowotną dostosowaną do potrzeb różnych grup społeczeństwa,
w szczególności dzieci, młodzieży i osób starszych;
3) promocję zdrowia;
4) profilaktykę chorób;
5) działania w celu rozpoznawania, eliminowania lub ograniczania zagrożeń
i szkód dla zdrowia fizycznego i psychicznego w środowisku zamieszkania,
nauki, pracy i rekreacji;
6) analizę adekwatności i efektywności udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej
w odniesieniu do rozpoznanych potrzeb zdrowotnych społeczeństwa;
7) inicjowanie i prowadzenie:
a) działalności naukowej w zakresie zdrowia publicznego,
b) współpracy międzynarodowej dotyczącej działalności naukowej w zakresie
zdrowia publicznego;
8) rozwój kadr uczestniczących w realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego;
9) ograniczanie nierówności w zdrowiu wynikających z uwarunkowań społeczno-
-ekonomicznych;
30.07.2020
©Telksinoe s. 2/15
10) działania w obszarze aktywności fizycznej.
Art. 3. 1. Zadania z zakresu zdrowia publicznego realizują, współdziałając ze
sobą, organy administracji rządowej, zgodnie z kompetencjami określonymi
w ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U.
z 2019 r. poz. 945, 1248, 1696 i 2170), państwowe jednostki organizacyjne, w tym
agencje wykonawcze, a także jednostki samorządu terytorialnego, realizujące zadania
własne polegające na promocji lub ochronie zdrowia.
2. W realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego mogą uczestniczyć
podmioty, których cele statutowe lub przedmiot działalności dotyczą spraw objętych
zadaniami określonymi w art. 2, w tym organizacje pozarządowe i podmioty,
o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności
pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2019 r. poz. 688, 1570 i 2020).
3. W realizacji zadań, o których mowa w art. 2 pkt 1, samorząd gminy oraz
samorząd powiatu mogą współpracować z samorządem województwa.
4. W realizacji zadań, o których mowa w art. 2 pkt 6, samorząd województwa
współpracuje z wojewodą.
5. Narodowy Fundusz Zdrowia realizuje zadania z zakresu zdrowia publicznego
obejmujące finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych
w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1373, z późn. zm.1))
oraz dofinansowanie programów polityki zdrowotnej na zasadach określonych
w art. 48d tej ustawy.
Rozdział 2
Koordynacja i opiniowanie realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego
Art. 4. 1. Zadania wynikające z ustawy koordynuje minister właściwy do spraw
zdrowia.
2. Do zadań ministra właściwego do spraw zdrowia w zakresie koordynacji
zadań z zakresu zdrowia publicznego należy:
1) przygotowanie projektu Narodowego Programu Zdrowia, o którym mowa
w art. 9 ust. 1;
2) monitorowanie realizacji zadań, o których mowa w art. 2;
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1394,
1590, 1694, 1726, 1818, 1905 i 2020.
30.07.2020
©Telksinoe s. 3/15
3) zapewnianie spójności zadań realizowanych przez organy i podmioty, o których
mowa w art. 3;
4) sygnalizowanie właściwym organom i podmiotom, o których mowa w art. 3,
potrzeby podjęcia określonych zadań z zakresu zdrowia publicznego;
5) gromadzenie i analizowanie informacji dotyczących sytuacji zdrowotnej
społeczeństwa i rozpowszechnienia czynników ryzyka oraz udostępnianie tych
informacji w sposób uniemożliwiający identyfikację osób, których dotyczą;
6) analizowanie informacji, o których mowa w art. 12;
7) sporządzanie informacji o zadaniach z zakresu zdrowia publicznego
zrealizowanych lub podjętych w danym roku, wraz z ich ewaluacją.
3. Do realizacji zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 6, minister właściwy
do spraw zdrowia może powoływać zespoły robocze składające się z osób
posiadających wiedzę i doświadczenie związane z realizacją zadań z zakresu zdrowia
publicznego. Działalność zespołów jest finansowana z budżetu państwa z części
pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw zdrowia.
4. Rada Ministrów może, na podstawie art. 10 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 8 sierpnia
1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. z 2019 r. poz. 1171), ustanowić Pełnomocnika
Rządu do spraw zdrowia publicznego. Pełnomocnik, w zakresie określonym
w przepisach o jego ustanowieniu, realizuje zadania ministra właściwego do spraw
zdrowia z zakresu zdrowia publicznego wynikające z ustawy.
Art. 5. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia współdziała z organami władzy
publicznej, jednostkami podległymi lub nadzorowanymi przez ministra właściwego
do spraw zdrowia, w tym z Narodowym Funduszem Zdrowia, Narodowym Instytutem
Zdrowia Publicznego – Państwowym Zakładem Higieny, jednostkami właściwymi
w sprawach przeciwdziałania uzależnieniom, Instytutem Medycyny Wsi, Głównym
Inspektorem Sanitarnym, a także Centralnym Instytutem Ochrony Pracy –
Państwowym Instytutem Badawczym, Głównym Inspektorem Sanitarnym Wojska
Polskiego oraz podmiotami, o których mowa w art. 3 ust. 2.
2. Organy władzy publicznej oraz państwowe jednostki organizacyjne są
obowiązane do współpracy i udzielania pomocy ministrowi właściwemu do spraw
zdrowia, w tym do bezpłatnego udostępniania mu informacji, dokumentów i danych,
którymi dysponują, niezbędnych do realizacji jego zadań, w terminie określonym
przez ministra właściwego do spraw zdrowia. Dane są udostępniane w postaci zbiorów
danych jednostkowych uniemożliwiających identyfikację osób, których dotyczą.
30.07.2020
©Telksinoe s. 4/15
Art. 6. 1. Tworzy się Radę do spraw Zdrowia Publicznego, zwaną dalej „Radą”,
pełniącą funkcję opiniodawczo-doradczą dla ministra właściwego do spraw zdrowia.
2. Do zadań Rady należy:
1) opiniowanie projektu Narodowego Programu Zdrowia, o którym mowa w art. 9
ust. 1, i ewaluacja wdrażania tego programu;
2) przedstawianie ministrowi właściwemu do spraw zdrowia propozycji nowych
zadań służących realizacji celów operacyjnych Narodowego Programu Zdrowia,
o którym mowa w art. 9 ust. 1;
3) wykonywanie innych zadań opiniodawczo-doradczych w zakresie zdrowia
publicznego powierzonych przez ministra właściwego do spraw zdrowia.
3. Obsługę Rady zapewnia komórka organizacyjna w urzędzie obsługującym
ministra właściwego do spraw zdrowia.
4. Koszty funkcjonowania Rady są pokrywane z budżetu państwa z części
pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw zdrowia.
Art. 7. 1. Rada składa się z:
1) przedstawiciela Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej;
2) przedstawicieli każdego z ministrów kierujących działami administracji
rządowej;
3) konsultantów krajowych w dziedzinach: zdrowia publicznego, epidemiologii,
chorób zakaźnych, kardiologii, onkologii klinicznej, diabetologii, psychiatrii,
medycyny pracy, zdrowia środowiskowego oraz pielęgniarstwa;
4) nie więcej niż czterech przedstawicieli wskazanych przez stronę samorządową
Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego;
5) przedstawiciela Narodowego Funduszu Zdrowia;
6) przedstawiciela Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego
Zakładu Higieny;
7) przedstawiciela Instytutu Żywności i Żywienia;
8) przedstawiciela Głównego Inspektora Sanitarnego;
9) (uchylony)
10) przedstawiciela Głównego Inspektora Sanitarnego Wojska Polskiego;
11) przedstawiciela Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych;
12) przedstawiciela Naczelnej Rady Lekarskiej;
13) przedstawiciela Naczelnej Rady Aptekarskiej;
14) przedstawiciela Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych;
30.07.2020
©Telksinoe s. 5/15
15) nie więcej niż dwóch przedstawicieli reprezentatywnych organizacji
pracodawców;
16) przedstawiciela organizacji pozarządowych i podmiotów, o których mowa
w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku
publicznego i o wolontariacie, których cele statutowe lub przedmiot działalności
dotyczą spraw objętych zadaniami określonymi w art. 2.
2. Członków Rady powołuje minister właściwy do spraw zdrowia:
1) na wniosek właściwego organu, organizacji lub podmiotu, o których mowa
w ust. 1 pkt 1, 2 i 4–14, z wyjątkiem członka powoływanego z własnej
inicjatywy;
2) spośród osób zgłoszonych, w terminie 14 dni od dnia publikacji na stronie
podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra
właściwego do spraw zdrowia ogłoszenia o zamiarze powołania Rady lub zmian
w jej składzie, przez organizacje lub podmioty określone w ust. 1 pkt 15 i 16.
3. Minister właściwy do spraw zdrowia odwołuje członka Rady z własnej
inicjatywy albo na wniosek właściwego organu, organizacji lub podmiotu, o których
mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 4–16. W przypadku odwołania członka Rady z własnej
inicjatywy minister właściwy do spraw zdrowia niezwłocznie powiadamia o tym
właściwy organ, organizację lub podmiot.
4. Przewodniczącego Rady wyznacza minister właściwy do spraw zdrowia.
5. Rada podejmuje uchwały zwykłą większością głosów w obecności co
najmniej połowy jej członków. W przypadku równej liczby głosów decyduje głos
przewodniczącego Rady.
6. W posiedzeniach Rady mogą brać udział z głosem doradczym osoby
zaproszone przez przewodniczącego Rady.
7. W celu realizacji zadań określonych w art. 6 ust. 2 Rada może tworzyć
zespoły robocze.
8. W skład zespołów, o których mowa w ust. 7, mogą wchodzić osoby niebędące
członkami Rady.
9. Szczegółowy tryb pracy Rady określa regulamin pracy Rady uchwalony przez
Radę i zatwierdzony przez ministra właściwego do spraw zdrowia.
Art. 8. 1. Członkom Rady oraz osobom, o których mowa w art. 7 ust. 6 i 8,
w związku z wykonywanymi czynnościami przysługuje zwrot kosztów przejazdu
w wysokości i na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie
30.07.2020
©Telksinoe s. 6/15
art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r.
poz. 1040, 1043 i 1495).
2. Pracodawca jest obowiązany zwolnić pracownika od pracy na czas niezbędny
do wzięcia udziału w posiedzeniach Rady. W przypadku skorzystania przez
pracownika ze zwolnienia od pracy pracodawca wydaje zaświadczenie określające
wysokość utraconego wynagrodzenia za czas tego zwolnienia w celu uzyskania przez
pracownika od ministra właściwego do spraw zdrowia rekompensaty pieniężnej z tego
tytułu – w wysokości przewidzianej w zaświadczeniu, chyba że obowiązujące u
danego pracodawcy przepisy prawa pracy przewidują zachowanie przez pracownika
prawa do wynagrodzenia za czas zwolnienia.
3. Zwrot kosztów przejazdu oraz rekompensata, o których mowa w ust. 1 i 2, są
finansowane z budżetu państwa z części pozostającej w dyspozycji ministra
właściwego do spraw zdrowia.
Rozdział 3
Narodowy Program Zdrowia i Komitet Sterujący Narodowego Programu
Zdrowia
Art. 9. 1. Narodowy Program Zdrowia, zwany dalej „NPZ”, jest dokumentem
ustanawianym w celu realizacji polityki zdrowia publicznego i opiera się na
współdziałaniu organów administracji rządowej, jednostek samorządu terytorialnego
oraz podmiotów, o których mowa w art. 3 ust. 2.
2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, NPZ obejmujący:
1) cel strategiczny NPZ ukierunkowany na wydłużenie życia w zdrowiu ludności
Rzeczypospolitej Polskiej i poprawę jakości życia związanej ze zdrowiem oraz
ograniczanie społecznych nierówności w zdrowiu,
2) cele operacyjne służące realizacji celu strategicznego ukierunkowane na
zmniejszenie narażenia społeczeństwa na największe zagrożenia zdrowia,
3) zadania służące realizacji celów operacyjnych,
4) podmioty odpowiedzialne za realizację zadań,
5) realizatorów zadań,
6) tryb i wysokość finansowania zadań,
7) wskaźniki i sposób monitorowania i ewaluacji NPZ
– mając na uwadze stan zdrowia społeczeństwa, skalę występowania czynników
ryzyka zdrowotnego i czynników o działaniu ochronnym dla zdrowia oraz
30.07.2020
©Telksinoe s. 7/15
efektywność i skuteczność zadań podejmowanych na rzecz poprawy stanu zdrowia
i jakości życia.
3. NPZ sporządza się na okres nie krótszy niż 5 lat.
4. Na realizację zadań określonych w NPZ jednostki samorządu terytorialnego
oraz podmioty, o których mowa w art. 3 ust. 2, mogą otrzymywać dotacje celowe
z budżetu państwa.
Art. 10. 1. Tworzy się Komitet Sterujący Narodowego Programu Zdrowia,
zwany dalej „Komitetem”. Do zadań Komitetu należy bieżąca koordynacja działań
i rozwiązywanie problemów związanych z realizacją NPZ.
2. Komitet składa się z przedstawicieli ministrów wskazanych w NPZ jako
podmioty odpowiedzialne za realizację zadań w nim określonych, w randze sekretarza
lub podsekretarza stanu, oraz z ministra właściwego do spraw zdrowia.
3. Członków Komitetu powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw zdrowia
na wniosek właściwych ministrów.
4. Przewodniczącym Komitetu jest minister właściwy do spraw zdrowia.
5. Komitet podejmuje rozstrzygnięcia zwykłą większością głosów w obecności
co najmniej połowy jego członków. W przypadku równej liczby głosów decyduje głos
przewodniczącego Komitetu.
6. Członkowie Komitetu odpowiadają za wdrażanie zadań NPZ w zakresie
właściwym dla reprezentowanego ministra.
7. Obsługę Komitetu zapewnia komórka organizacyjna w urzędzie
obsługującym ministra właściwego do spraw zdrowia.
8. Członkom Komitetu, w związku z wykonywanymi czynnościami, nie
przysługuje wynagrodzenie.
9. Koszty funkcjonowania Komitetu są pokrywane z budżetu państwa z części
pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw zdrowia.
10. Szczegółowy tryb pracy Komitetu określa regulamin pracy Komitetu
uchwalony przez Komitet.
Art. 11. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia może zgłaszać do Prezesa Rady
Ministrów wnioski dotyczące realizacji zadań z zakresu spraw wskazanych w NPZ.
2. Podmiot wskazany jako odpowiedzialny za realizację zadań z zakresu spraw
wskazanych w NPZ, dla osiągnięcia celów określonych w tym programie, jest
obowiązany współdziałać z ministrem właściwym do spraw zdrowia.
30.07.2020
©Telksinoe s. 8/15
Art. 12. 1. Organy administracji rządowej, z wyłączeniem wojewody, agencje
wykonawcze oraz inne państwowe jednostki organizacyjne uczestniczące w realizacji
zadań z zakresu zdrowia publicznego przekazują ministrowi właściwemu do spraw
zdrowia, do dnia 30 kwietnia każdego roku, roczną informację o zrealizowanych lub
podjętych w ubiegłym roku zadaniach z zakresu zdrowia publicznego.
2. Jednostki samorządu terytorialnego przekazują właściwemu wojewodzie, do
dnia 31 marca każdego roku, roczną informację o zrealizowanych lub podjętych
w ubiegłym roku zadaniach z zakresu zdrowia publicznego.
3. Wojewoda weryfikuje informację, o której mowa w ust. 2, pod względem:
1) spełniania wymagań, o których mowa w ust. 7;
2) zgodności realizowanych przez jednostkę samorządu terytorialnego celów
i podjętych lub zrealizowanych zadań z celami operacyjnymi i zadaniami
służącymi do ich realizacji, określonymi w NPZ.
4. W przypadku braku możliwości zweryfikowania informacji w zakresie,
o którym mowa w ust. 3, wojewoda występuje do jednostki samorządu terytorialnego
o jej uzupełnienie lub dostosowanie do wymagań, o których mowa w ust. 7.
5. Wojewoda na podstawie informacji, o których mowa w ust. 2, przygotowuje
informację zbiorczą wraz z opinią dotyczącą zgodności zrealizowanych lub podjętych
zadań z priorytetami dla regionalnej polityki zdrowotnej, o których mowa w art. 95c
ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych.
6. Informację zbiorczą oraz opinię, o których mowa w ust. 5, wojewoda, wraz
z informacjami o zadaniach zrealizowanych przez niego w okresie objętym
sprawozdaniem, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zdrowia do dnia
30 września każdego roku.
7. Informacje, o których mowa w ust. 1, 2 i 5, zawierają:
1) określenie odpowiednio organu sporządzającego informację lub ją
przekazującego;
2) wskazanie realizowanego celu operacyjnego NPZ dla podjętych lub
zrealizowanych zadań z zakresu zdrowia publicznego, jeżeli dotyczy;
3) opis zadań z zakresu zdrowia publicznego zrealizowanych lub podjętych
w ubiegłym roku;
4) wskazanie źródeł i wysokości finansowania zadań zrealizowanych lub podjętych
w ubiegłym roku;
30.07.2020
©Telksinoe s. 9/15
5) inne informacje uznane przez dany organ za istotne w zakresie zadań podjętych
w ubiegłym roku.
8. Na podstawie informacji oraz opinii, o których mowa w ust. 1, 2 i 5, minister
właściwy do spraw zdrowia sporządza, co dwa lata, informację o zrealizowanych lub
podjętych zadaniach z zakresu zdrowia publicznego, o której mowa w art. 4 ust. 2
pkt 7, zawierającą ocenę zgodności zrealizowanych lub podjętych przez jednostki
samorządu terytorialnego zadań z priorytetami dla regionalnej polityki zdrowotnej,
o których mowa w art. 95c ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki
zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Minister właściwy do spraw
zdrowia przekazuje informację Radzie Ministrów do dnia 30 listopada roku
następującego po ostatnim roku objętym informacją.
9. W przypadku stwierdzenia niezgodności zadań realizowanych przez jednostkę
samorządu terytorialnego z priorytetami dla regionalnej polityki zdrowotnej
wojewoda przekazuje swoją opinię w tym zakresie organowi stanowiącemu danej
jednostki.
10. Rada Ministrów przekazuje Sejmowi informację, o której mowa w ust. 8, nie
później niż w terminie trzech miesięcy od dnia przyjęcia jej przez Radę Ministrów.
11. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
sposób przekazywania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz wzór dokumentu
zawierającego taką informację, uwzględniając możliwość sprawnego
przeprowadzenia analizy uzyskanych informacji i ich przetworzenia w celu
sporządzenia informacji, o której mowa w ust. 5.
Rozdział 4
Zasady finansowania zadań z zakresu zdrowia publicznego
Art. 13. Zadania z zakresu zdrowia publicznego są finansowane ze środków
pozostających w dyspozycji:
1) ministra właściwego do spraw zdrowia, w tym ze środków państwowych
funduszy celowych;
2) realizujących zadania z zakresu zdrowia publicznego:
a) innych ministrów lub centralnych organów administracji rządowej, w tym
ze środków państwowych funduszy celowych,
b) agencji wykonawczych i innych państwowych jednostek organizacyjnych,
w tym Narodowego Funduszu Zdrowia;
30.07.2020
©Telksinoe s. 10/15
3) jednostek samorządu terytorialnego.
Art. 14. 1. Powierzenie realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego przez
odpowiedniego dysponenta środków, o których mowa w art. 13, odbywa się w trybie
konkursu ofert ogłaszanego przez tego dysponenta.
2. Dysponent środków, o których mowa w art. 13, nie ogłasza konkursu ofert na
realizację zadania, o którym mowa w ust. 1, jeżeli w NPZ określono podmiot
właściwy do realizacji tego zadania oraz wskazano, że powierzenie jego realizacji
następuje na wniosek tego podmiotu składany do odpowiedniego dysponenta
środków.
3. Na realizację powierzonego zadania w trybie, o którym mowa w ust. 1 i 2,
odpowiedni dysponent przekazuje środki na podstawie umowy zawartej z realizatorem
zadania.
4. Do wyboru realizatorów zadań nie stosuje się przepisów o zamówieniach
publicznych oraz przepisów o prowadzeniu działalności pożytku publicznego na
podstawie zlecenia realizacji zadań publicznych, o których mowa w rozdziale 2 działu
II ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego
i o wolontariacie.
5. Przepisów ustawy nie stosuje się do trybu powierzania realizacji zadań
finansowanych ze środków państwowych funduszy celowych.
Art. 15. 1. W ogłoszeniu o konkursie ofert określa się:
1) zadanie będące przedmiotem konkursu ofert;
2) wysokość środków przeznaczonych na realizację zadania;
3) terminy i warunki realizacji zadania;
4) kryteria oceny ofert;
5) miejsce i termin składania ofert;
6) termin rozstrzygnięcia konkursu ofert;
7) termin i sposób ogłoszenia wyników konkursu ofert;
8) sposób odwołania się od rozstrzygnięcia konkursu ofert;
9) poziom i sposób obliczania minimalnego współfinansowania zadania przez
podmiot ogłaszający konkurs, jeżeli współfinansowanie zadania jest warunkiem
otrzymania środków;
10) wykaz dokumentów, które należy dołączyć do oferty;
30.07.2020
©Telksinoe s. 11/15
11) informację o możliwości odwołania konkursu ofert przed upływem terminu na
złożenie ofert oraz możliwości przedłużenia terminu złożenia ofert i terminu
rozstrzygnięcia konkursu ofert;
12) sposób złożenia oferty i dokumentów, o których mowa w pkt 10.
2. Ogłoszenie o konkursie ofert może zawierać dodatkowo:
1) opis sposobu oceny ofert w zakresie każdego z kryteriów oceny ofert;
2) sposób i terminy przekazania środków na rzecz realizatorów zadań.
3. Wraz z ogłoszeniem o konkursie ofert zamieszcza się wzór formularza oferty,
zgodnie z którym realizator zadania składa ofertę.
4. Ogłoszenie o konkursie ofert umieszcza się na stronie podmiotowej Biuletynu
Informacji Publicznej podmiotu ogłaszającego konkurs oraz w jego siedzibie.
5. Oferta złożona w konkursie ofert zawiera:
1) szczegółowy sposób realizacji zadania;
2) termin i miejsce realizacji zadania;
3) harmonogram działań w zakresie realizacji zadania;
4) informację o wysokości wnioskowanych środków;
5) informację o wysokości współfinansowania realizacji zadania, jeżeli dotyczy;
6) informację o wcześniejszej działalności podmiotu składającego ofertę, jeżeli
działalność ta dotyczy zadania określonego w ogłoszeniu o konkursie ofert;
7) informację o posiadanych zasobach rzeczowych oraz zasobie kadrowym
i kompetencjach osób zapewniających wykonanie zadania, a także o zakresie
obowiązków tych osób;
8) informację o wysokości środków przeznaczonych na realizację zadania oraz
kosztorys wykonania zadania, w szczególności uwzględniający koszty
administracyjne.
6. Do oferty dołącza się:
1) aktualny odpis z odpowiedniego rejestru lub inne dokumenty informujące
o statusie prawnym podmiotu składającego ofertę i umocowanie osób go
reprezentujących;
2) oświadczenie potwierdzające, że w stosunku do podmiotu składającego ofertę
nie stwierdzono niezgodnego z przeznaczeniem wykorzystania środków
publicznych;
3) oświadczenie osoby uprawnionej do reprezentowania podmiotu składającego
ofertę o niekaralności zakazem pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem
30.07.2020
©Telksinoe s. 12/15
środkami publicznymi oraz niekaralności za umyślne przestępstwo lub umyślne
przestępstwo skarbowe;
4) oświadczenie, że podmiot składający ofertę jest jedynym posiadaczem rachunku,
na który zostaną przekazane środki, i zobowiązuje się go utrzymywać do chwili
zaakceptowania rozliczenia tych środków pod względem finansowym
i rzeczowym;
5) oświadczenie osoby upoważnionej do reprezentacji podmiotu składającego
ofertę wskazujące, że kwota środków przeznaczona zostanie na realizację
zadania zgodnie z ofertą i że w tym zakresie zadanie nie będzie finansowane
z innych źródeł.
Art. 16. Wniosek, o którym mowa w art. 14 ust. 2, zawiera informacje,
o których mowa w art. 15 ust. 5 pkt 1–5 i 8. Do wniosku dołącza się dokumenty,
o których mowa w art. 15 ust. 6.
Art. 17. 1. Realizatorzy zadań, z którymi została zawarta umowa, o której mowa
w art. 14 ust. 3, są obowiązani do prowadzenia wyodrębnionej ewidencji księgowej
otrzymanych środków oraz dokonywanych z tych środków wydatków.
2. Odpowiedni dysponent środków nadzoruje prawidłowość wydatkowania
przekazanych środków pod względem racjonalności, celowości, gospodarności
i legalności ich wydatkowania oraz spełnienia zasad, o których mowa w art. 44
ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz.
869, 1622, 1649 i 2020).
3. Dysponentowi środków przysługuje prawo przeprowadzenia kontroli
w siedzibie realizatora zadań, który otrzymał środki, oraz odbierania w ramach
przeprowadzanej kontroli oświadczeń.
4. Oświadczenia, o których mowa w ust. 3 oraz w art. 15 ust. 6 pkt 2–5, składa
się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.
Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej
treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej
za składanie fałszywych zeznań.
5. Do środków przekazywanych na podstawie umowy zawartej na podstawie
art. 14 ust. 3, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się przepisy o finansach
publicznych dotyczące dotacji.
30.07.2020
©Telksinoe s. 13/15
Art. 18. Nie mniej niż 10% środków przeznaczonych na realizację zadań NPZ
przeznacza się na zadania z zakresu:
1) monitorowania i oceny stanu zdrowia i związanej z nim jakości życia
społeczeństwa;
2) identyfikacji i analizy rozpowszechnienia czynników stanowiących zagrożenie
stanu zdrowia społeczeństwa;
3) identyfikacji przyczyn nierówności w zdrowiu wynikających z uwarunkowań
społeczno-ekonomicznych;
4) inicjowania i prowadzenia badań naukowych:
a) zmierzających do oceny związku między potencjalnymi czynnikami
szkodliwymi dla zdrowia lub innymi czynnikami ryzyka a stanem zdrowia
ludności,
b) dotyczących oceny skuteczności i efektywności działań z zakresu zdrowia
publicznego, obejmujących testowanie skuteczności zadań z zakresu
zdrowia publicznego polegających na promocji zdrowia lub profilaktyce
chorób innych niż określone w NPZ.
Rozdział 5
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe, dostosowujące
i końcowe
Art. 19–25. (pominięte)
Art. 26. Wojewoda po raz pierwszy dołącza opinię dotyczącą zgodności
zrealizowanych lub podjętych zadań z priorytetami dla regionalnej polityki
zdrowotnej, o których mowa w art. 95c ustawy zmienianej w art. 22, do:
1) informacji zbiorczej, o której mowa w art. 12 ust. 5, za 2017 r.;
2) wniosku, o którym mowa w art. 48d ust. 2 ustawy zmienianej w art. 22,
składanego w 2017 r.
Art. 27. 1. Do zadań z zakresu zdrowia publicznego, których realizacja
rozpoczęła się przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy
dotychczasowe.
2. Do postępowań dotyczących realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego
wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się
przepisy dotychczasowe.
Art. 28. 1. Na 2016 r. następujące programy:
30.07.2020
©Telksinoe s. 14/15
1) wojewódzki program profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych
oraz gminny program profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych,
o których mowa w art. 4 ust. 1 oraz art. 41 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 19,
2) Wojewódzki Program Przeciwdziałania Narkomanii oraz Gminny Program
Przeciwdziałania Narkomanii, o których mowa w art. 9 ust. 1 oraz art. 10
ust. 2 ustawy zmienianej w art. 23
– są uchwalane i realizowane na dotychczasowych zasadach.
2. Działania podejmowane przez jednostki samorządu terytorialnego w 2016 r.
w zakresie ochrony zdrowia psychicznego są realizowane na dotychczasowych
zasadach.
Art. 29. 1. W latach 2016–2025 maksymalny limit wydatków budżetu państwa,
będących skutkiem finansowym ustawy, wynosi w roku:
1) 2016 – 70,7 mln zł, w tym 0,7 mln zł w budżetach wojewodów;
2) 2017 – 80,7 mln zł, w tym 0,7 mln zł w budżetach wojewodów;
3) 2018 – 40,7 mln zł, w tym 0,7 mln zł w budżetach wojewodów;
4) 2019 – 80,7 mln zł, w tym 0,7 mln zł w budżetach wojewodów;
5) 2020 – 80,7 mln zł, w tym 0,7 mln zł w budżetach wojewodów;
6) 2021 – 80,7 mln zł, w tym 0,7 mln zł w budżetach wojewodów;
7) 2022 – 80,7 mln zł, w tym 0,7 mln zł w budżetach wojewodów;
8) 2023 – 80,7 mln zł, w tym 0,7 mln zł w budżetach wojewodów;
9) 2024 – 80,7 mln zł, w tym 0,7 mln zł w budżetach wojewodów;
10) 2025 – 80,7 mln zł, w tym 0,7 mln zł w budżetach wojewodów.
2. W latach 2016–2025 maksymalny limit wydatków Funduszu Rozwiązywania
Problemów Hazardowych, Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej i Funduszu Zajęć
Sportowych dla Uczniów, będących skutkiem finansowym ustawy, wynosi w roku:
1) 2016 – 70 mln zł;
2) 2017 – 60 mln zł;
3) 2018 – 100 mln zł;
4) 2019 – 60 mln zł;
5) 2020 – 60 mln zł;
6) 2021 – 60 mln zł;
7) 2022 – 60 mln zł;
8) 2023 – 60 mln zł;
9) 2024 – 60 mln zł;
30.07.2020
©Telksinoe s. 15/15
10) 2025 – 60 mln zł.
3. W przypadku gdy wielkość wydatków, o których mowa w ust. 1 i 2, po
pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie więcej niż 65% limitu
wydatków przewidzianych na dany rok, wielkość przyznanych środków
przeznaczonych na wydatki obniża się w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę
między wielkością tego limitu a kwotą przekroczenia wydatków. W pierwszej
kolejności ogranicza się wydatki na zadania, o których mowa w art. 2 pkt 1, 5, 7 i 8.
4. Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitów wydatków,
o których mowa w ust. 1 i 2, jest minister właściwy do spraw zdrowia, a organami
właściwymi do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, są
odpowiednio minister właściwy do spraw zdrowia, minister właściwy do spraw
kultury fizycznej, inni właściwi ministrowie wskazani jako podmioty odpowiedzialne
za realizację zadań w Narodowym Programie Zdrowia oraz wojewodowie.
5. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej, inni właściwi ministrowie
wskazani jako podmioty odpowiedzialne za realizację zadań w Narodowym
Programie Zdrowia oraz wojewodowie są obowiązani do przekazywania ministrowi
właściwemu do spraw zdrowia informacji o stopniu realizacji zadań z zakresu zdrowia
publicznego, umożliwiających monitorowanie limitu wydatków, o których mowa
w ust. 1 i 2, w terminie umożliwiającym wdrożenie mechanizmu korygującego.
Art. 30. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia2),
z wyjątkiem:
1) art. 4 ust. 2 pkt 7, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2017 r.;
2) art. 9, art. 19 pkt 1, 3, 4 i 6, art. 20, art. 23 i art. 25 pkt 1, które wchodzą w życie
z dniem 1 stycznia 2016 r.;
3) art. 12 i art. 22, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.;
4) art. 21, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.
2)
Ustawa została ogłoszona w dniu 18 listopada 2015 r.
30.07.2020
Do góry