Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/36

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2019 r.

poz. 2216,

Dz. U. z 2020 r.

poz. 190.

U S T A W A

z dnia 21 sierpnia 1997 r.

Prawo o ustroju sądów wojskowych

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. § 1. Sądy wojskowe sprawują w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej wymiar sprawiedliwości w sprawach karnych w zakresie przewidzianym

w ustawach oraz orzekają w innych sprawach, jeżeli zostały one przekazane do ich

właściwości odrębnymi ustawami.

§ 2. W wypadkach przewidzianych w ustawach sądy wojskowe sprawują

wymiar sprawiedliwości w sprawach karnych w stosunku do osób nienależących do

Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 2. Do sądów wojskowych oraz żołnierzy pełniących służbę w tych sądach

mają zastosowanie przepisy dotyczące jednostek wojskowych i żołnierzy w czynnej

służbie wojskowej, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Art. 3. § 1. Sądami wojskowymi są wojskowe sądy okręgowe i wojskowe sądy

garnizonowe.

§ 2. (uchylony)

§ 3. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości,

po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, w drodze rozporządzenia, tworzy

i znosi sądy wojskowe oraz określa ich siedziby i obszary właściwości, mając na

względzie potrzebę zapewnienia racjonalnej organizacji sądownictwa wojskowego

przez dostosowanie liczby sądów, ich wielkości i obszarów właściwości do

rozmieszczenia Sił Zbrojnych, realizującej zasadę dostępu do sądu i uwzględniającej

ekonomię postępowania sądowego, w celu zagwarantowania realizacji prawa do

rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie, a także biorąc pod uwagę potrzeby Sił

Zbrojnych w przypadku ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny.

13.02.2020

©Telksinoe s. 2/36

§ 4. Kierując się kryteriami i celem, o których mowa w § 3, Minister Obrony

Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia,

może tworzyć i znosić wydziały zamiejscowe wojskowych sądów garnizonowych.

§ 5. (uchylony)

§ 6. (uchylony)

Art. 4. § 1. Działalność sądów wojskowych jest finansowana z wyodrębnionych

środków budżetowych Ministerstwa Obrony Narodowej.

§ 2. Minister Obrony Narodowej, jako dysponent części budżetowej, nie jest

uprawniony do dokonywania przeniesień, o których mowa w art. 171 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, 1622 i 1649),

jeżeli powodowałoby to zmniejszenie wydatków w rozdziale klasyfikacji wydatków

dotyczących sądów wojskowych.

§ 3. Organami kierującymi gospodarką finansową sądów wojskowych są prezesi

tych sądów.

§ 4. Projekty planów finansowych oraz plany finansowe dla sądów wojskowych

opracowują prezesi tych sądów, według zasad określonych w odrębnych przepisach

o finansach publicznych, które Minister Sprawiedliwości przedkłada Krajowej Radzie

Sądownictwa, a ta na ich podstawie składa wniosek do Ministra Obrony Narodowej

o opracowanie dochodów i wydatków sądów wojskowych.

§ 5. Organy wymienione w § 4 są związane założeniami, o których mowa

w art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

§ 6. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

i ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe zasady planowania i prowadzenia gospodarki

finansowej i działalności inwestycyjnej sądów wojskowych.

Art. 5. § 1. Nadzór nad działalnością sądów wojskowych w zakresie orzekania

sprawuje Sąd Najwyższy.

§ 2. Zwierzchni nadzór nad sądami wojskowymi w zakresie organizacji

i działalności administracyjnej sprawuje Minister Sprawiedliwości.

§ 3. Nadzór w zakresie czynnej służby wojskowej żołnierzy pełniących służbę

w sądach wojskowych sprawuje Minister Obrony Narodowej.

§ 4. (uchylony)

13.02.2020

©Telksinoe s. 3/36

§ 5. (uchylony)

§ 6. (uchylony)

Art. 6. Minister Sprawiedliwości przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej

Polskiej i Krajowej Radzie Sądownictwa informację o działalności sądów

wojskowych.

Art. 6a. Prezesi wojskowych sądów okręgowych właściwych dla siedziby

organu wnioskującego o udostępnienie danych przekazują corocznie Ministrowi

Sprawiedliwości informację na temat przetwarzania danych telekomunikacyjnych,

pocztowych i internetowych, z podziałem na liczbę i rodzaj udostępnianych danych,

oraz wyników przeprowadzonych kontroli, w terminie do dnia 31 marca roku

następującego po roku nią objętym, celem realizacji zadania, o którym mowa

w art. 175b § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 52, 55, 60, 125, 1469 i 1495).

Art. 6b. § 1. Sądy wojskowe są administratorami danych osobowych

przetwarzanych w postępowaniach sądowych.

§ 2. Do przetwarzania danych osobowych w postępowaniach sądowych

przepisów art. 15, art. 16 – w zakresie, w jakim przepisy szczególne przewidują

odrębny tryb sprostowania, oraz art. 18 i art. 19 rozporządzenia Parlamentu

Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony

osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie

swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne

rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn.

zm.1)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2016/679”, nie stosuje się.

§ 3. W związku z przetwarzaniem danych osobowych w postępowaniach

sądowych wykonanie obowiązków, o których mowa w art. 13 rozporządzenia

2016/679, następuje przez umieszczenie informacji określonych w art. 13 ust. 2

rozporządzenia 2016/679 w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej

oraz w widocznym miejscu w budynku sądu.

Art. 6c. § 1. Nadzór nad przetwarzaniem danych osobowych w postępowaniach

sądowych wykonują:

Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2.

13.02.2020

©Telksinoe s. 4/36

1) w zakresie działalności wojskowego sądu garnizonowego – prezes wojskowego

sądu okręgowego;

2) w zakresie działalności wojskowego sądu okręgowego – Krajowa Rada

Sądownictwa.

§ 2. Do nadzoru, o którym mowa w § 1, przepisy art. 175dd § 2 i 3 oraz działu I

rozdziału 5a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych

stosuje się odpowiednio.

Art. 7. § 1. Sądy wojskowe rozpoznają sprawy w swojej siedzibie,

z zastrzeżeniem § 2 i 3.

§ 2. Jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, sądy wojskowe mogą

rozpoznawać sprawy lub pełnić inne czynności poza swoją siedzibą, a w razie

konieczności i poza obszarem swojej właściwości, w tym również – jeżeli umowa

międzynarodowa tak stanowi – poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 3. W wypadku określonym w § 2 rozpoznawanie spraw karnych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej odbywa się tylko w siedzibach sądów wojskowych lub

sądów powszechnych.

Art. 7a. Osoby pozostające ze sobą w stosunku pokrewieństwa w linii prostej

lub powinowactwa w linii prostej albo w stosunku przysposobienia, małżonkowie oraz

rodzeństwo nie mogą być sędziami w tym samym sądzie.

Art. 8. § 1. W wypadkach, w których ustawy przewidują wniesienie do sądu

wojskowego środka odwoławczego od orzeczeń lub decyzji wydanych przez organy

wojskowe, sprawę rozpoznaje wojskowy sąd garnizonowy obejmujący swoją

właściwością jednostkę wojskową, w której żołnierz pełni czynną służbę wojskową

lub pracownik jest zatrudniony, jeżeli te ustawy nie stanowią inaczej.

§ 2. W sprawach, o których mowa w § 1, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej,

stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego dotyczące

postępowania odwoławczego.

Rozdział 2

Samorząd sędziowski i organy sądów

Art. 9. Organem samorządu sędziowskiego jest Zgromadzenie Sędziów Sądów

Wojskowych.

13.02.2020

©Telksinoe s. 5/36

Art. 10. § 1. Zgromadzenie Sędziów Sądów Wojskowych, zwane dalej

„Zgromadzeniem”, tworzą sędziowie sądów wojskowych.

§ 2. Zgromadzeniu przewodniczą – na przemian – prezesi wojskowych sądów

okręgowych. Kadencja przewodniczącego trwa 2 lata.

§ 3. Do zadań Zgromadzenia należy:

1) przedstawianie Krajowej Radzie Sądownictwa kandydatów na stanowiska

sędziów wojskowych sądów garnizonowych oraz wojskowych sądów

okręgowych;

2) (uchylony)

3) wybór członków kolegiów wojskowych sądów okręgowych;

4) (uchylony)

5) (uchylony)

6) wysłuchanie informacji Ministra Sprawiedliwości o działalności sądów

wojskowych oraz wyrażanie opinii w tym zakresie;

7) podejmowanie działań w zakresie doskonalenia kwalifikacji zawodowych

sędziów i działalności sądów wojskowych;

8) wypowiadanie się w sprawach obowiązków i praw sędziów;

9) wyrażanie opinii w sprawach zgłoszonych przez Krajową Radę Sądownictwa,

Ministra Sprawiedliwości oraz Ministra Obrony Narodowej.

§ 4. Do wyboru oraz wyrażania opinii, o których mowa w § 3, wymagana jest

obecność przynajmniej dwóch trzecich liczby członków Zgromadzenia, a uchwały

w tych sprawach zapadają bezwzględną większością głosów.

§ 5. Głosowanie jest tajne w sprawach, o których mowa w § 3 pkt 1–3,

a ponadto, jeżeli żądanie takie zgłosi chociażby jeden z obecnych członków

Zgromadzenia.

§ 6. Sędziowie sądów wojskowych są obowiązani brać udział w posiedzeniach

Zgromadzenia.

§ 7. Zgromadzenie zbiera się co najmniej raz w roku. Posiedzenie Zgromadzenia

zwołuje jego przewodniczący z własnej inicjatywy, na wniosek Ministra

Sprawiedliwości, Ministra Obrony Narodowej, albo na wniosek jednej piątej liczby

członków Zgromadzenia.

§ 8. Szczegółowy tryb odbywania posiedzeń Zgromadzenia Sędziów Sądów

Wojskowych określa regulamin uchwalony przez Zgromadzenie.

13.02.2020

©Telksinoe s. 6/36

Art. 10a. Organami sądów wojskowych są:

1) w wojskowych sądach okręgowych – prezes sądu oraz kolegium wojskowego

sądu okręgowego;

2) w wojskowych sądach garnizonowych – prezes sądu.

Art. 11. § 1. Prezes wojskowego sądu okręgowego i prezes wojskowego sądu

garnizonowego, zwani dalej „prezesami sądów wojskowych”, kierują działalnością

sądu oraz są przełożonymi sędziów i pozostałego składu osobowego danego sądu.

§ 2. Prezesa sądu wojskowego zastępuje wyznaczony zastępca lub sędzia.

§ 3. Prezesa sądu wojskowego i jego zastępcę powołuje, spośród sędziów sądów

wojskowych, Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej.

§ 4. (uchylony)

§ 5. Prezes sądu wojskowego i jego zastępca mogą być odwołani przez Ministra

Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej w toku kadencji w

przypadku:

1) rażącego lub uporczywego niewywiązywania się z obowiązków służbowych;

2) gdy dalsze pełnienie funkcji z innych powodów nie da się pogodzić z dobrem

wymiaru sprawiedliwości;

3) stwierdzenia szczególnie niskiej efektywności działań w zakresie pełnionego

nadzoru administracyjnego lub organizacji pracy w sądzie lub sądach niższych;

4) złożenia rezygnacji z pełnionej funkcji.

§ 6. Odwołanie prezesa sądu wojskowego albo jego zastępcy następuje po

zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa. Zamiar odwołania, wraz z

pisemnym uzasadnieniem, Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem

Obrony Narodowej przedstawia Krajowej Radzie Sądownictwa w celu uzyskania

opinii.

§ 6a. Występując o opinię do Krajowej Rady Sądownictwa Minister

Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej może zawiesić

prezesa sądu wojskowego albo jego zastępcę w pełnieniu czynności. Przepis art. 22b

§ 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych stosuje się

odpowiednio.

13.02.2020

©Telksinoe s. 7/36

§ 6b. Negatywna opinia Krajowej Rady Sądownictwa dotycząca odwołania

prezesa sądu wojskowego jest dla Ministra Sprawiedliwości wiążąca, jeżeli uchwała

w tej sprawie została podjęta większością dwóch trzecich głosów.

§ 7. Niewydanie opinii przez Krajową Radę Sądownictwa w terminie 30 dni od

dnia przedstawienia przez Ministra Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem

Obrony Narodowej zamiaru odwołania prezesa sądu wojskowego albo jego zastępcy

nie stoi na przeszkodzie odwołaniu.

§ 8. W przypadku złożenia przez prezesa sądu wojskowego albo jego zastępcę

rezygnacji z pełnionej funkcji w toku kadencji, Minister Sprawiedliwości w

porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej odwołuje go bez zasięgania opinii,

o której mowa w § 6.

Art. 11a. § 1. Prezes wojskowego sądu okręgowego jest powoływany na okres 4

lat i nie może być ponownie powołany do pełnienia funkcji prezesa lub jego zastępcy

w tym sądzie przed upływem 4 lat od dnia zakończenia kadencji.

§ 2. Zastępca prezesa wojskowego sądu okręgowego jest powoływany na okres

4 lat i nie może być ponownie powołany do pełnienia tej samej funkcji w tym sądzie

przed upływem 4 lat od dnia zakończenia kadencji.

§ 3. Prezes wojskowego sądu garnizonowego jest powoływany na okres 4 lat,

najwyżej na dwie kolejne kadencje, i nie może być powołany do pełnienia funkcji

prezesa lub jego zastępcy przed upływem 4 lat od dnia zakończenia pełnienia tej

funkcji.

§ 4. Zastępca prezesa wojskowego sądu garnizonowego jest powoływany na

okres 4 lat, najwyżej na 2 kolejne kadencje.

§ 5. W przypadku podziału sądu lub połączenia sądów, przy obejmowaniu

funkcji prezesa sądu wojskowego albo jego zastępcy w sądzie utworzonym wskutek

podziału lub połączenia, do okresu kadencji zalicza się okres pełnienia takiej samej

funkcji w sądzie, który uległ podziałowi lub połączeniu.

Art. 12. § 1. Kolegium wojskowego sądu okręgowego, zwane dalej „kolegium”,

składa się z prezesa wojskowego sądu okręgowego oraz 6 członków, w tym 3 sędziów

wojskowego sądu okręgowego i 3 sędziów wojskowych sądów garnizonowych,

wybranych przez Zgromadzenie spośród sędziów orzekających w sądach działających

na obszarze właściwości wojskowego sądu okręgowego.

13.02.2020

©Telksinoe s. 8/36

§ 2. Przewodniczącym kolegium jest prezes wojskowego sądu okręgowego,

a w razie jego nieobecności – zastępca przewodniczącego, wybrany przez kolegium

spośród jego członków.

§ 3. Kadencja kolegium trwa 2 lata.

Art. 13. § 1. Do zadań kolegium należą sprawy niezastrzeżone w ustawie do

wyłącznej właściwości Zgromadzenia, a w szczególności:

1) przedstawianie Zgromadzeniu opinii o kandydatach na stanowiska sędziów

sądów wojskowych;

2) wyrażanie opinii w sprawach wyznaczania na stanowiska służbowe prezesów

sądów wojskowych i ich zastępców;

3) opiniowanie wniosków o przeniesienie sędziego na inne miejsce służbowe;

4) wyrażanie opinii w sprawach przedstawionych przez Krajową Radę

Sądownictwa, Ministra Sprawiedliwości, Ministra Obrony Narodowej oraz przez

prezesa wojskowego sądu okręgowego;

5) wypowiadanie się w przypadkach zachowań sędziów naruszających zasady

etyki;

6) wyrażanie zgody na delegowanie sędziego wojskowego sądu garnizonowego

przez prezesa wojskowego sądu okręgowego.

§ 2. Do podjęcia uchwał wymagana jest obecność przynajmniej dwóch trzecich

członków kolegium. Uchwały kolegium zapadają większością głosów, przy czym

w razie równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego.

§ 3. Kolegium zbiera się w zależności od potrzeb, nie rzadziej niż raz na pół roku.

§ 4. Posiedzenia kolegium zwołuje jego przewodniczący z własnej inicjatywy

lub na wniosek jednej trzeciej członków kolegium.

Rozdział 3

Nadzór i administracja sądowa

Art. 14. § 1. Prezesi sądów wojskowych wykonują czynności nadzoru

służbowego i administracji sądowej przewidziane w przepisach postępowania

sądowego oraz w regulaminach urzędowania, a także inne czynności określone

w ustawach i odrębnych przepisach.

13.02.2020

©Telksinoe s. 9/36

§ 2. W zakresie, o którym mowa w § 1, prezesi wojskowych sądów

garnizonowych podlegają prezesom właściwych wojskowych sądów okręgowych,

a prezesi tych sądów – Ministrowi Sprawiedliwości.

§ 3. Prezesi sądów wojskowych mogą zlecać poszczególne czynności nadzoru

służbowego i administracji sądowej swoim zastępcom, a w szczególnych przypadkach

– sędziom.

§ 4. Prezes sądu wojskowego wyznacza sędziego do sprawowania nadzoru

penitencjarnego.

Art. 15. § 1. Osoby powołane do kierowania i nadzoru nad działalnością

administracyjną sądów wojskowych mają prawo wglądu w czynności tych sądów,

mogą żądać wyjaśnień oraz usunięcia uchybień. Minister Sprawiedliwości oraz

prezesi sądów wojskowych mogą uchylać zarządzenia administracyjne niezgodne

z prawem albo naruszające sprawność postępowania sądowego lub z innych powodów

niecelowe.

§ 2. Sędziowie wykonujący czynności, o których mowa w § 1, mogą być obecni

na rozprawie toczącej się z wyłączeniem jawności.

§ 3. W razie stwierdzenia uchybienia w zakresie sprawności postępowania

sądowego, Minister Sprawiedliwości oraz prezesi sądów wojskowych mogą zwrócić

na nie, na piśmie, uwagę i żądać usunięcia skutków tego uchybienia. Sędzia, którego

dotyczy zwrócona uwaga może, w terminie 7 dni, złożyć pisemne zastrzeżenie do

organu, który zwrócił uwagę, co nie zwalnia go od obowiązku usunięcia skutków

uchybienia.

§ 3a. W razie złożenia zastrzeżenia organ, o którym mowa w § 3, uchyla uwagę

albo przekazuje sprawę do rozpoznania sądowi dyscyplinarnemu.

§ 3b. W przypadku przewidzianym w § 3a, sąd dyscyplinarny wydaje

postanowienie po wysłuchaniu Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów

Wojskowych oraz sędziego, chyba że nie jest to możliwe. Na postanowienie

odmawiające uwzględnienia zastrzeżenia sędziemu przysługuje zażalenie. Zażalenie

rozpoznaje ten sam sąd dyscyplinarny w innym równorzędnym składzie.

§ 4. Minister Sprawiedliwości może zwrócić prezesowi lub zastępcy prezesa

sądu wojskowego pisemną uwagę, jeżeli stwierdzi uchybienia w zakresie kierowania

sądem albo sprawowania przez prezesa przysługującego mu nadzoru nad działalnością

administracyjną sądów wojskowych.

13.02.2020

©Telksinoe s. 10/36

§ 5. Uprawnienia określone w § 4 przysługują Ministrowi Obrony Narodowej

odnośnie do nadzoru w zakresie czynnej służby wojskowej żołnierzy pełniących

służbę w sądach wojskowych.

Art. 16. Czynności z zakresu nadzoru i administracji sądowej, o których mowa

w art. 5 § 2 i 3, art. 14 § 1 i 3 oraz w art. 15, nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której

sędziowie są niezawiśli.

Art. 17. § 1. W sądach wojskowych działają sekretariaty oraz inne komórki

organizacyjne, które tworzy prezes sądu wojskowego.

§ 2. Zasady wyznaczania żołnierzy zawodowych i pracowników cywilnych na

stanowiska w sekretariatach i innych komórkach organizacyjnych sądów wojskowych

oraz kwalifikacje wymagane do objęcia stanowisk określają odrębne przepisy.

Art. 18. § 1. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej określa, w drodze rozporządzenia:

1) organizację sądów wojskowych oraz ustala regulamin wewnętrzny urzędowania

tych sądów;

2) szczegółowy tryb wykonywania nadzoru, o którym mowa w art. 5 § 2, art. 14

i art. 15;

3) szczegółowe zasady archiwizacji, niszczenia i przekazywania właściwym

archiwom państwowym akt spraw sądowych.

§ 1a. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej

określi, w drodze zarządzenia, organizację i zakres działania sekretariatów sądowych

oraz innych działów administracji sądowej.

§ 2. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

określa, w drodze rozporządzenia, sposób wykonywania nadzoru, o którym mowa

w art. 5 § 3.

§ 3. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej

określa, w drodze rozporządzenia, liczbę sędziów w sądach wojskowych, mając na

względzie konieczność prawidłowej organizacji sądów wojskowych oraz potrzebę

zapewnienia sprawności postępowania sądowego.

§ 4. (uchylony)

13.02.2020

©Telksinoe s. 11/36

Rozdział 4

Sędziowie sądów wojskowych

Art. 19. § 1. Wojskowy sąd garnizonowy składa się z sędziów tego sądu.

§ 2. Wojskowy sąd okręgowy składa się z sędziów tego sądu.

Art. 20. Sędziowie sądów wojskowych w zakresie orzekania są niezawiśli

i podlegają tylko ustawom.

Art. 21. § 1. Sędzia sądu wojskowego jest obowiązany postępować zgodnie ze

ślubowaniem sędziowskim oraz stale podnosić kwalifikacje zawodowe.

§ 2. Sędzia sądu wojskowego powinien w służbie i poza służbą strzec powagi

stanowiska sędziowskiego i unikać wszystkiego, co mogłoby przynieść ujmę godności

sędziego lub osłabiać zaufanie do jego bezstronności.

§ 3. W okresie zajmowania stanowiska sędzia sądu wojskowego nie może

należeć do partii politycznych ani brać udziału w żadnej działalności politycznej.

Art. 21a. Sędzia jest obowiązany wykonywać czynności związane

z powierzonymi mu obowiązkami sędziego sądu dyscyplinarnego przy wojskowym

sądzie okręgowym.

Art. 22. § 1. Sędzią sądu wojskowego, zwanym dalej „sędzią”, może być oficer

pełniący zawodową służbę stałą, który:

1) posiada wyłącznie obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych

i publicznych, a także nie był prawomocnie skazany za umyślne przestępstwo

ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;

2) jest nieskazitelnego charakteru;

3) ukończył wyższe studia prawnicze w Polsce i uzyskał tytuł magistra lub

zagraniczne uznane w Polsce;

4) (uchylony)

5) złożył egzamin sędziowski lub prokuratorski;

6) ukończył aplikację sędziowską w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury

lub pracował w charakterze asesora prokuratorskiego co najmniej trzy lata;

7) ukończył 29 lat.

§ 2. (uchylony)

§ 3. Wymagania określone w § 1 pkt 5 i 6 nie dotyczą:

13.02.2020

©Telksinoe s. 12/36

1) profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych w polskich szkołach

wyższych, w Polskiej Akademii Nauk oraz w innych placówkach naukowych

i naukowo-badawczych;

2) osób, które zajmowały stanowiska sędziów, prokuratorów, wiceprokuratorów

i podprokuratorów;

3) adwokatów, radców prawnych oraz notariuszy, którzy wykonywali ten zawód co

najmniej przez 3 lata, a także osób, które, przez taki sam okres, zajmowały

stanowiska: prezesa, wiceprezesa lub radcy Prokuratorii Generalnej

Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 22a. § 1. Kandydaci na stanowiska sędziów sądu wojskowego spełniający

warunki, o których mowa w art. 22, są powoływani do zawodowej służby wojskowej

pełnionej jako służba stała na podstawie dobrowolnego zgłoszenia się do tej służby,

po odbyciu szkolenia wojskowego i zdaniu egzaminu na oficera.

§ 2. Do odbycia szkolenia wojskowego, o którym mowa w § 1, powołuje, na

wniosek Ministra Sprawiedliwości, organ uprawniony do powoływania do służby

kandydackiej na podstawie odrębnych przepisów, określając miejsce szkolenia.

§ 3. Kandydaci na stanowiska sędziów, o których mowa w § 1, są mianowani na

stopień wojskowy odpowiadający stopniowi etatowemu z dniem powołania do

pełnienia urzędu na stanowisku sędziego.

§ 4. Rozkaz personalny o powołaniu do zawodowej służby wojskowej

kandydatów na stanowiska sędziów, o których mowa w § 1, wydaje, na wniosek

Ministra Sprawiedliwości, z dniem powołania do pełnienia urzędu na stanowisku

sędziego, Minister Obrony Narodowej.

§ 5. (uchylony)

Art. 23. § 1. Sędzią sądu wojskowego jest osoba powołana na to stanowisko

przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, która złożyła ślubowanie wobec

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 1a. Sędziowie sądów wojskowych są powoływani na stanowiska:

1) sędziego wojskowego sądu garnizonowego;

2) sędziego wojskowego sądu okręgowego.

§ 1b. Powołując do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim, Prezydent

Rzeczypospolitej Polskiej wyznacza miejsce służbowe (siedzibę) sędziego.

13.02.2020

©Telksinoe s. 13/36

§ 2. Zgromadzenie ocenia zgłoszonych kandydatów na stanowiska sędziów

w drodze głosowania i przekazuje wszystkie zgłoszone kandydatury, ze wskazaniem

liczby uzyskanych głosów, Krajowej Radzie Sądownictwa, za pośrednictwem

Ministra Sprawiedliwości. Minister Sprawiedliwości i Minister Obrony Narodowej

wyrażają o każdym z kandydatów do objęcia stanowiska sędziowskiego opinie wraz

z uzasadnieniem, które Minister Sprawiedliwości przedstawia Krajowej Radzie

Sądownictwa wraz z kandydaturami, a także z informacjami uzyskanymi od organu

Policji o każdym z kandydatów.

§ 3. Kandydatów na stanowiska sędziów zgłasza Zgromadzeniu Minister

Sprawiedliwości.

§ 4. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej

może, po wysłuchaniu opinii kolegium właściwego sądu, zgłosić Krajowej Radzie

Sądownictwa kandydatów na stanowiska sędziów.

§ 5. Kandydaci na stanowiska sędziów zgłaszają swoje kandydatury Ministrowi

Sprawiedliwości. Minister Sprawiedliwości, przed zgłoszeniem kandydatur

Zgromadzeniu ocenia kwalifikacje kandydatów, zasięga opinii właściwego kolegium

i zawiadamia Ministra Obrony Narodowej, przekazując wypełnioną kartę zgłoszenia

kandydata.

Art. 23a. § 1. W ramach działalności sądu wojskowego lub jego organów

niedopuszczalne jest kwestionowanie umocowania sądów i trybunałów,

konstytucyjnych organów państwowych oraz organów kontroli i ochrony prawa.

§ 2. Niedopuszczalne jest ustalanie lub ocena przez sąd wojskowy lub inny organ

władzy zgodności z prawem powołania sędziego lub wynikającego z tego powołania

uprawnienia do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości.

Art. 24. § 1. Sędziowie zajmują stanowiska:

1) sędziego wojskowego sądu garnizonowego;

2) sędziego wojskowego sądu okręgowego.

3) (uchylony)

4) (uchylony)

§ 2. (uchylony)

§ 3. Objęcie stanowiska przez sędziego stwierdza Minister Obrony Narodowej.

13.02.2020

©Telksinoe s. 14/36

Art. 25. § 1. Sędziowie i ławnicy na rozprawach używają stroju urzędowego.

Strojem urzędowym sędziego i ławnika na rozprawie sądowej jest toga, a sędziego

przewodniczącego na rozprawie – także nakładany na kołnierz togi łańcuch

z wizerunkiem orła.

§ 2. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi, w drodze

rozporządzenia, wzór stroju urzędowego sędziów i ławników, uwzględniając

uroczysty charakter stroju, odpowiedni dla powagi sądu, i tradycję utrwaloną

w sądownictwie.

Art. 26. § 1. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej, po uzyskaniu zgody sędziego, może delegować sędziego na okres

nieprzekraczający trzech miesięcy w roku kalendarzowym do pełnienia obowiązków

sędziowskich lub wykonywania czynności administracyjnych w innym sądzie

wojskowym lub w sądzie powszechnym albo w Ministerstwie Sprawiedliwości, a na

wniosek Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego lub Prezesa Naczelnego Sądu

Administracyjnego – także, odpowiednio, w Sądzie Najwyższym lub sądzie

administracyjnym.

§ 2. Prezes wojskowego sądu okręgowego, po uzyskaniu zgody sędziego oraz

kolegium właściwego sądu, może delegować sędziego wojskowego sądu

garnizonowego do pełnienia obowiązków sędziego na obszarze właściwości danego

wojskowego sądu okręgowego na czas nie dłuższy niż miesiąc w roku

kalendarzowym.

§ 3. Za zgodą sędziego okres delegowania, o którym mowa w § 1 i 2, może

zostać przedłużony na czas określony.

§ 4. Sędzia nie może łączyć funkcji orzekania z wykonywaniem czynności

administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce

organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej,

z wyłączeniem Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury.

Art. 26a. § 1. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej może delegować sędziego, za jego zgodą, do pełnienia obowiązków lub

pełnienia określonej funkcji poza granicami państwa w ramach działań

podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe oraz zespoły

13.02.2020

©Telksinoe s. 15/36

międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym umów

konstytuujących organizację międzynarodową, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą

Polską, zgodnie z kwalifikacjami sędziego, na czas określony, nie dłuższy niż cztery

lata, z możliwością ponownego delegowania na kolejny okres, nieprzekraczający

czterech lat.

§ 2. Wydatki związane z delegacją sędziego sądu wojskowego poza granice

państwa są pokrywane z budżetu państwa, z wyodrębnionych środków budżetowych

Ministerstwa Obrony Narodowej.

§ 3. Wydatki, o których mowa w § 2, mogą być również pokrywane w całości

lub w części ze środków przeznaczonych na ten cel przez organizację

międzynarodową, którymi dysponowanie powierzono Ministrowi Obrony Narodowej.

Art. 27. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem

Sprawiedliwości może powierzyć czasowe pełnienie czynności sędziowskich

oficerowi rezerwy powołanemu na ćwiczenia wojskowe, który jest sędzią sądu

powszechnego.

Art. 28. § 1. Sędziowie są obowiązani do złożenia oświadczenia o swoim stanie

majątkowym. Oświadczenie o stanie majątkowym dotyczy majątku osobistego oraz

objętego małżeńską wspólnością majątkową. Oświadczenie to powinno zawierać w

szczególności informacje o:

1) posiadanych zasobach pieniężnych;

2) posiadanych nieruchomościach i tytułach prawnych do ich posiadania;

3) posiadanych rzeczach ruchomych o wartości jednostkowej powyżej 10.000 zł;

4) posiadanych udziałach i akcjach w spółkach prawa handlowego;

5) posiadanych instrumentach finansowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca

2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 2286, z późn.

zm.2)) innych niż wskazane w pkt 4;

6) dochodach podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób

fizycznych, uzyskanych w okresie roku przed dniem, na który składane jest

oświadczenie, o ile ich łączna wartość przekracza 10.000 zł, i ich źródłach, z

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 2243 i

2244 oraz z 2019 r. poz. 730, 875, 1655 i 1798.

13.02.2020

©Telksinoe s. 16/36

wyłączeniem dochodów uzyskanych w związku z pełnieniem urzędu na

stanowisku sędziowskim;

7) nabytym przez składającego oświadczenie albo jego małżonka od Skarbu

Państwa, innej państwowej osoby prawnej, jednostek samorządu terytorialnego,

ich związków lub samorządowej osoby prawnej, mieniu, które podlegało zbyciu

w drodze przetargu;

8) wierzytelnościach i zobowiązaniach pieniężnych o wartości powyżej 10.000 zł.

§ 1a. Oświadczenie, o którym mowa w § 1, składa się w dwóch egzemplarzach.

§ 2. Oświadczenia, o których mowa w § 1, sędziowie składają prezesowi

właściwego wojskowego sądu okręgowego, który dokonuje analizy zawartych w nich

danych.

§ 3. Prezesi wojskowych sądów okręgowych składają oświadczenie, o którym

mowa w § 1, Krajowej Radzie Sądownictwa, która dokonuje analizy danych w nim

zawartych.

§ 4. Oświadczenie, o którym mowa w § 1, składa się w terminie 30 dni od dnia

objęcia urzędu sędziego, według stanu na dzień objęcia urzędu, a następnie co roku do

dnia 30 kwietnia, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego, a także w

terminie 30 dni od dnia opuszczenia urzędu sędziego, według stanu na dzień

opuszczenia urzędu.

§ 4a. Oświadczenie składane w związku z objęciem urzędu sędziego nie zawiera

informacji, o których mowa w § 1 pkt 6. Oświadczenie składane w związku z

opuszczeniem urzędu sędziego zawiera informacje, o których mowa w § 1 pkt 6,

za okres od dnia 1 stycznia roku opuszczenia urzędu do dnia opuszczenia urzędu.

§ 5. Informacje zawarte w oświadczeniu, o którym mowa w § 1, są jawne, także

co do imienia i nazwiska, z wyjątkiem danych adresowych, informacji o miejscu

położenia nieruchomości, a także informacji umożliwiających identyfikację

ruchomości sędziego. Na wniosek sędziego, który złożył oświadczenie, podmiot

uprawniony do odebrania oświadczenia może zdecydować o objęciu informacji

zawartych w oświadczeniu ochroną przewidzianą dla informacji niejawnych

o klauzuli tajności „zastrzeżone”, określoną w przepisach ustawy z dnia 5 sierpnia

2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 742), jeżeli ujawnienie

tych informacji mogłoby powodować zagrożenie dla sędziego lub osób dla niego

najbliższych. Minister Sprawiedliwości jest uprawniony do zniesienia tej klauzuli.

13.02.2020

©Telksinoe s. 17/36

W stosunku do tego uprawnienia przepisu art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r.

o ochronie informacji niejawnych nie stosuje się.

§ 5a. Jawne informacje zawarte w oświadczeniach o stanie majątkowym podmiot

uprawniony do odebrania oświadczenia udostępnia w Biuletynie Informacji

Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do

informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429), nie później niż do dnia 30 czerwca

każdego roku.

§ 5b. Oświadczenie, o którym mowa w § 1, przechowuje się przez 6 lat.

§ 6. Jeden egzemplarz oświadczenia o stanie majątkowym podmiot uprawniony

do odebrania oświadczenia przekazuje do urzędu skarbowego właściwego ze względu

na miejsce zamieszkania sędziego. Właściwy urząd skarbowy jest uprawniony do

analizy danych zawartych w oświadczeniu, w tym również do porównania jego treści

z treścią uprzednio złożonych oświadczeń oraz rocznych zeznań podatkowych (PIT).

Jeżeli wynik analizy budzi uzasadnione wątpliwości co do legalności pochodzenia

majątku ujawnionego w oświadczeniu, urząd skarbowy kieruje sprawę do właściwego

postępowania, prowadzonego na podstawie odrębnych przepisów.

§ 7. Oświadczenie, o którym mowa w § 1, składa się pod rygorem

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający

oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści:

„Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”.

Klauzula ta zastępuje pouczenie organu uprawnionego do odebrania oświadczenia o

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

Art. 29. Do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 28, stosuje się

odpowiednio formularz, którego wzór określony jest w przepisach wykonawczych

wydanych na podstawie art. 88 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów

powszechnych.

Art. 30. § 1. Sędzia nie może być zatrzymany ani pociągnięty do

odpowiedzialności karnej bez zezwolenia właściwego sądu dyscyplinarnego. Nie

dotyczy to zatrzymania w razie ujęcia sędziego na gorącym uczynku popełnienia

przestępstwa, jeżeli zatrzymanie jest niezbędne do zapewnienia prawidłowego toku

postępowania. Do czasu wydania uchwały zezwalającej na pociągnięcie sędziego do

odpowiedzialności karnej wolno podejmować tylko czynności niecierpiące zwłoki.

13.02.2020

©Telksinoe s. 18/36

§ 1a. Jeżeli wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do

odpowiedzialności karnej lub tymczasowe aresztowanie dotyczy sędziego ujętego na

gorącym uczynku zbrodni lub występku zagrożonego karą pozbawienia wolności,

której górna granica wynosi co najmniej 8 lat, występku, o którym mowa

w art. 177 § 1 Kodeksu karnego w związku z art. 178 § 1 Kodeksu karnego, a także

w art. 178a § 1 lub 4 Kodeksu karnego, i pozostającego nadal zatrzymanym, sąd

dyscyplinarny podejmuje uchwałę w przedmiocie wniosku niezwłocznie, nie później

niż przed upływem 24 godzin od jego wpłynięcia do sądu dyscyplinarnego. Uchwała

zezwalająca na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej lub tymczasowe

aresztowanie sędziego jest natychmiast wykonalna.

§ 2. O zatrzymaniu sędziego niezwłocznie powiadamia się prezesa wojskowego

sądu okręgowego właściwego ze względu na miejsce zatrzymania. Może on nakazać

natychmiastowe zwolnienie zatrzymanego sędziego. O fakcie zatrzymania sędziego

prezes wojskowego sądu okręgowego niezwłocznie zawiadamia Krajową Radę

Sądownictwa, Ministra Sprawiedliwości i Ministra Obrony Narodowej.

§ 3. Wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności

karnej, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany

przez adwokata albo radcę prawnego będącego pełnomocnikiem.

§ 4. Postanowienie zezwalające na wszczęcie przeciwko sędziemu postępowania

karnego można wydać, jeżeli zachodzi dostatecznie uzasadnione podejrzenie

popełnienia przez niego przestępstwa.

§ 5. Jeżeli wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności

karnej nie odpowiada warunkom formalnym pisma procesowego określonym

w Kodeksie postępowania karnego lub jest oczywiście bezzasadny, prezes sądu

dyscyplinarnego odmawia jego przyjęcia. Na zarządzenie o odmowie przyjęcia

wniosku przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego właściwego do rozpoznania

wniosku.

§ 6. W terminie siedmiu dni od dnia doręczenia uchwały odmawiającej

zezwolenia na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, organowi lub

osobie, która wniosła o zezwolenie, oraz Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Sędziów

Sądów Wojskowych przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego drugiej instancji.

W tym samym terminie sędziemu przysługuje zażalenie na uchwałę zezwalającą na

pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej. Poza tym do postępowania przed sądem

13.02.2020

©Telksinoe s. 19/36

dyscyplinarnym w sprawach o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do

odpowiedzialności karnej stosuje się przepisy o postępowaniu dyscyplinarnym.

Art. 31. Sędziowie są nieusuwalni ze swojego stanowiska, z wyjątkiem

wypadków przewidzianych w ustawie.

Art. 32. § 1. Stosunek służbowy sędziego rozwiązuje się z mocy prawa, jeżeli

sędzia zrzekł się urzędu lub został przeniesiony w stan spoczynku z powodu uznania

orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej za trwale niezdolnego do zawodowej

służby wojskowej. Zrzeczenie się urzędu jest skuteczne po upływie trzech miesięcy

od dnia złożenia na ręce Ministra Sprawiedliwości oświadczenia, chyba że na wniosek

sędziego Minister Sprawiedliwości określi inny termin. O rozwiązaniu stosunku

służbowego z mocy prawa Minister Sprawiedliwości zawiadamia Krajową Radę

Sądownictwa, Ministra Obrony Narodowej i sędziego, z tym że w wypadku

zrzeczenia się urzędu również Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 2. Sędziego, który zrzekł się urzędu, wyznacza się za jego zgodą ponownie na

stanowisko zajmowane poprzednio lub na stanowisko równorzędne poprzednio

zajmowanemu, jeżeli nie ma innych przeszkód prawnych i istnieje taka możliwość.

§ 3. W przypadku nieskorzystania przez sędziego z przysługującego mu prawa,

o którym mowa w § 2, zwalnia się go z zawodowej służby wojskowej, chociażby nie

spełniał warunków określonych w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy

zawodowych.

§ 4. (uchylony)

§ 5. (uchylony)

§ 6. (uchylony)

§ 7. (uchylony)

§ 8. (uchylony)

§ 9. (uchylony)

Art. 32a. § 1. W przypadku zniesienia sądu wojskowego sędzia tego sądu, na

swój wniosek lub za swoją zgodą, jest powoływany, w trybie określonym

w przepisach ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych,

na urząd sędziego sądu powszechnego, jeżeli nie ma innych przeszkód prawnych.

§ 2. W wypadku przewidzianym w § 1 Krajowa Rada Sądownictwa,

z inicjatywy zainteresowanego, przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej,

13.02.2020

©Telksinoe s. 20/36

bez zasięgania opinii właściwego zgromadzenia sędziów, wniosek o powołanie

sędziego sądu wojskowego na urząd sędziego sądu powszechnego.

§ 3. Powołanie sędziego sądu wojskowego na urząd sędziego sądu

powszechnego w trybie, o którym mowa w § 2, następuje odpowiednio: sędzia

wojskowego sądu garnizonowego na stanowisko sędziego w sądzie rejonowym,

a sędzia wojskowego sądu okręgowego na stanowisko sędziego w sądzie okręgowym.

§ 4. W razie odmowy przedstawienia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej

wniosku, o którym mowa w § 2, zainteresowanemu służy odwołanie do Sądu

Najwyższego.

§ 5. Z chwilą powołania sędziego sądu wojskowego na urząd sędziego sądu

powszechnego zwalnia się go, z mocy prawa, z zawodowej służby wojskowej.

Art. 33. § 1. Sędzia, który został mianowany, powołany lub wybrany do

pełnienia funkcji w organach państwowych, samorządu terytorialnego, w służbie

dyplomatycznej, konsularnej lub w organach organizacji międzynarodowych

i ponadnarodowych działających na podstawie umów międzynarodowych

ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską, jest obowiązany zrzec się niezwłocznie

swojego urzędu.

§ 2. Sędzia, który zrzekł się urzędu z przyczyn określonych w § 1, może

powrócić na urząd sędziego i poprzednio zajmowane stanowisko, jeżeli przerwa

w pełnieniu obowiązków sędziego nie przekracza dziewięciu lat, chyba że pełnił

funkcje sędziowskie w międzynarodowych lub ponadnarodowych organach

sądowych.

§ 3. W wypadku przewidzianym w § 2 Krajowa Rada Sądownictwa,

z inicjatywy zainteresowanego, po uzyskaniu opinii Zgromadzenia Sądów

Wojskowych, przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosek

o powołanie byłego sędziego na urząd sędziego na poprzednio zajmowane stanowisko

i miejsce służbowe, niezależnie od liczby stanowisk sędziowskich w danym sądzie,

chyba że nie spełnia on warunków wymaganych do powołania na urząd sędziego.

§ 4. W razie odmowy przedstawienia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej

wniosku, o którym mowa w § 3, zainteresowanemu służy odwołanie do Sądu

Najwyższego.

13.02.2020

©Telksinoe s. 21/36

Art. 34. § 1. Prawomocny wyrok sądu dyscyplinarnego o złożeniu sędziego

z urzędu oraz prawomocne orzeczenie sądu orzekające środek karny w postaci

pozbawienia praw publicznych lub zakazu zajmowania stanowiska sędziego pociąga

za sobą, z mocy prawa, utratę urzędu i stanowiska sędziego; stosunek służbowy

sędziego wygasa z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia lub wyroku.

§ 2. O wygaśnięciu stosunku służbowego, o którym mowa w § 1, sędziego

zawiadamia Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej.

Art. 35. § 1. Sędziego nie można zwolnić z zawodowej służby wojskowej przed

rozwiązaniem stosunku służbowego z mocy prawa lub przed utratą przez niego

stanowiska albo przeniesieniem w stan spoczynku.

§ 2. W przypadku, o którym mowa w § 1, sędziego zwalnia się z zawodowej

służby wojskowej jednocześnie z rozwiązaniem stosunku służbowego z mocy prawa

lub utratą przez niego tego stanowiska, a w przypadku stanu spoczynku – z dniem

podjęcia ostatecznej uchwały o przeniesieniu.

§ 2a. W przypadku przeniesienia w stan spoczynku oraz w przypadku powołania

na urząd sędziego sądu powszechnego w trybie określonym w art. 32a uznaje się, iż

zwolnienie sędziego z zawodowej służby wojskowej nastąpiło w drodze

wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego

przez właściwy organ.

§ 3. Sędziego przenosi się w stan spoczynku, jeżeli z powodu choroby lub utraty

sił uznany został orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej za niezdolnego do

zawodowej służby wojskowej, chyba że na swój wniosek jest powoływany, w trybie

określonym w przepisach ustawy, o której mowa w art. 32a § 1, z zastrzeżeniem § 4

i 5, na urząd sędziego sądu powszechnego, jeżeli nie ma innych przeszkód prawnych

i istnieje taka możliwość.

§ 4. W przypadku uznania sędziego orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej

za trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej Krajowa Rada Sądownictwa,

z inicjatywy zainteresowanego, przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej

– bez zasięgania opinii właściwego zgromadzenia sędziów – wniosek o powołanie

sędziego sądu wojskowego na urząd sędziego sądu powszechnego.

13.02.2020

©Telksinoe s. 22/36

§ 5. Powołanie sędziego sądu wojskowego na urząd sędziego sądu

powszechnego w trybie, o którym mowa w § 3 i 4, następuje w sposób, o którym

mowa w art. 32a § 3.

§ 6. W razie odmowy przedstawienia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej

wniosku, o którym mowa w § 4, zainteresowanemu służy odwołanie do Sądu

Najwyższego.

Art. 36. § 1. Sędziego, który z przyczyn określonych w art. 34 utracił

stanowisko, zwalnia się z zawodowej służby wojskowej.

§ 2. Zwolnienie z przyczyn określonych w § 1 pociąga za sobą takie same skutki,

jak zwolnienie żołnierza ukaranego karą dyscyplinarną usunięcia z zawodowej służby

wojskowej, przewidzianą w przepisach o dyscyplinie wojskowej.

Art. 36a. § 1. Uposażenie sędziów sądów wojskowych w stanie spoczynku

i uposażenie rodzinne członków ich rodzin ustala:

1) prezes wojskowego sądu garnizonowego – w stosunku do sędziów tego sądu;

2) prezes wojskowego sądu okręgowego – w stosunku do sędziów tego sądu oraz

prezesa wojskowego sądu garnizonowego i jego zastępcy;

3) Minister Sprawiedliwości – w stosunku do prezesa wojskowego sądu

okręgowego jego zastępców.

4) (uchylony)

§ 2. Uposażenie sędziów sądów wojskowych w stanie spoczynku i uposażenie

rodzinne członków ich rodzin wypłaca wojskowy organ emerytalny.

§ 3. W razie orzeczenia kary wymienionej w art. 104 §3 pkt 4 lub

w przypadkach przewidzianych w art. 104 § 4 ustawy powołanej w art. 32a § 1 sędzia

pozbawiony prawa do stanu spoczynku i uposażenia albo członek jego rodziny

pozbawiony prawa do uposażenia rodzinnego nabywa prawo do zaopatrzenia

emerytalnego, jeżeli spełnia warunki określone w przepisach ustawy z dnia 10 grudnia

1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U.

z 2019 r. poz. 289, 730, 1635 i 1726).

§ 4. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb ustalania i wypłacania

uposażeń sędziom sądów wojskowych w stanie spoczynku oraz uposażeń rodzinnych

członkom ich rodzin, mając na uwadze konieczność zapewnienia osobom

13.02.2020

©Telksinoe s. 23/36

uprawnionym ciągłości źródeł utrzymania oraz udogodnień w odbiorze uposażeń

i uposażeń rodzinnych.

Rozdział 5

Odpowiedzialność dyscyplinarna sędziów sądów wojskowych

Art. 37. § 1. Za wykroczenia oraz za przewinienia dyscyplinarne sędziowie

ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną przed sądami dyscyplinarnymi.

§ 2. Przewinieniem dyscyplinarnym w rozumieniu ustawy jest naruszenie

obowiązków sędziego, w tym:

1) oczywista i rażąca obraza przepisów prawa;

2) działanie lub zaniechanie mogące uniemożliwić lub istotnie utrudnić

funkcjonowanie organu wymiaru sprawiedliwości;

3) działanie kwestionujące istnienie stosunku służbowego sędziego, skuteczność

powołania sędziego, lub umocowanie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej

Polskiej;

4) działalność publiczną nie dającą się pogodzić z zasadami niezależności sądów

i niezawisłości sędziów;

5) uchybienie godności urzędu;

6) naruszenie dyscypliny wojskowej oraz zasad honoru i godności żołnierskiej.

§ 3. Sędzia odpowiada dyscyplinarnie także za swoje postępowanie przed

objęciem stanowiska, jeżeli przez nie uchybił obowiązkowi piastowanego wówczas

urzędu państwowego lub okazał się niegodnym stanowiska sędziego.

Art. 38. Prowadzenie postępowania karnego przeciwko sędziemu nie wyklucza

postępowania dyscyplinarnego o ten sam czyn.

Art. 39. § 1. Karami dyscyplinarnymi są:

1) upomnienie;

2) nagana;

2a) obniżenie uposażenia zasadniczego sędziego o 5%–20% na okres od sześciu

miesięcy do dwóch lat;

2b) kara pieniężna w wysokości podlegającego wypłacie za miesiąc poprzedzający

wydanie prawomocnego wyroku skazującego jednomiesięcznego

wynagrodzenia zasadniczego powiększonego o przysługujący sędziemu dodatek

za długoletnią pracę, dodatek funkcyjny i dodatek specjalny;

13.02.2020

©Telksinoe s. 24/36

3) usunięcie z zajmowanej funkcji;

4) przeniesienie na inne miejsce służbowe;

5) złożenie sędziego z urzędu.

§ 1a. Za przewinienie dyscyplinarne określone w art. 37 § 2 pkt 2–4, wymierza

się karę, o której mowa w § 1 pkt 4 lub 5, a w przypadku mniejszej wagi – karę,

o której mowa w § 1 pkt 2a, 2b lub 3.

§ 2. Orzekając karę złożenia sędziego z urzędu, sądy dyscyplinarne mogą

wystąpić do właściwego organu z wnioskiem o pozbawienie ukaranego stopnia

oficerskiego.

§ 3. Sędzia, któremu wymierzono karę określoną w § 1 pkt 2a–4, nie może być

wyznaczony przez okres pięciu lat na wyższe sędziowskie stanowisko służbowe, a

także nie może być w tym czasie członkiem kolegium sądu wojskowego, orzekać w

sądzie dyscyplinarnym ani objąć w sądzie funkcji prezesa sądu, wiceprezesa sądu lub

kierownika wydziału zamiejscowego sądu.

§ 3a. Kara określona w § 1 pkt 4 polega na zmianie miejsca służbowego

sędziego na znajdujące się w:

1) wojskowym sądzie garnizonowym z siedzibą na obszarze innego okręgu

wojskowego sądu okręgowego – w przypadku sędziego wojskowego sądu

garnizonowego;

2) innym wojskowym sądzie okręgowym – w przypadku sędziego wojskowego

sądu okręgowego.

§ 3b. Okręg lub sąd, o którym mowa w § 3a, określa sąd dyscyplinarny

w wyroku.

§ 3c. W przypadku gdy określenie miejsca służbowego zgodnie z § 3a

pkt 1 byłoby niecelowe z uwagi na szczególne okoliczności związane z ukaranym, sąd

dyscyplinarny może określić nowe miejsce służbowe sędziego w miejscu znajdującym

się w sądzie na obszarze tego samego okręgu wojskowego sądu okręgowego.

§ 4. Wymierzenie kary określonej w § 1 pkt 5 pociąga za sobą utratę możliwości

ponownego powołania ukaranego na urząd sędziego.

§ 5. W wypadku przewinienia dyscyplinarnego lub wykroczenia mniejszej wagi,

sąd dyscyplinarny może odstąpić od wymierzania kary.

Art. 39a. § 1. W sprawach dyscyplinarnych sędziów orzekają:

1) w pierwszej instancji:

13.02.2020

©Telksinoe s. 25/36

a) sądy dyscyplinarne przy wojskowych sądach okręgowych w składzie trzech

sędziów,

b) Sąd Najwyższy w składzie dwóch sędziów Izby Dyscyplinarnej i jednego

ławnika Sądu Najwyższego w sprawach przewinień dyscyplinarnych

wyczerpujących znamiona umyślnych przestępstw ściganych z oskarżenia

publicznego, umyślnych przestępstw skarbowych lub sprawach, w których

Sąd Najwyższy zwrócił się z wnioskiem o rozpoznanie sprawy

dyscyplinarnej wraz z wytknięciem uchybienia, oraz w sprawach, o których

mowa w art. 37 § 2 pkt 3;

2) w drugiej instancji – Sąd Najwyższy w składzie dwóch sędziów Izby

Dyscyplinarnej i jednego ławnika Sądu Najwyższego.

§ 2. Od rozpoznania spraw dyscyplinarnych w których właściwy jest sąd

dyscyplinarny przy wojskowym sądzie okręgowym, o którym mowa

w § 1 pkt 1 lit. a jest wyłączony sąd dyscyplinarny, w okręgu którego pełni służbę

sędzia objęty postępowaniem dyscyplinarnym.

§ 2a. W sprawach, o których mowa w art. 30, orzeka w pierwszej instancji Sąd

Najwyższy w składzie jednego sędziego Izby Dyscyplinarnej, a w drugiej instancji –

Sąd Najwyższy w składzie trzech sędziów Izby Dyscyplinarnej.

§ 2b. W sprawach, w których właściwy jest Sąd Najwyższy, czynności prezesa

sądu dyscyplinarnego wykonuje Prezes Sądu Najwyższego kierujący pracą Izby

Dyscyplinarnej.

§ 3. (uchylony)

§ 4. Jeżeli z powodu wyłączenia sędziów rozpoznanie sprawy w danym sądzie

dyscyplinarnym nie jest możliwe i nie ma również możliwości przekazania tej sprawy

innemu równorzędnemu sądowi dyscyplinarnemu, Prezes Sądu Najwyższego

kierujący pracą Izby Dyscyplinarnej przekazuje sprawę do rozpoznania

odpowiedniemu sądowi dyscyplinarnemu ustanowionemu dla sędziów sądów

powszechnych.

Art. 39b. § 1. Minister Sprawiedliwości powierza obowiązki sędziego sądu

dyscyplinarnego przy wojskowym sądzie okręgowym sędziemu posiadającemu co

najmniej dziesięcioletni staż pracy na stanowisku sędziego, po zasięgnięciu opinii

Krajowej Rady Sądownictwa.

13.02.2020

§ 2. Wykonywanie obowiązków sędziego sądu dyscyplinarnego przy

wojskowym sądzie okręgowym jest niezależne od wykonywania obowiązków

służbowych związanych z zajmowanym przez sędziego miejscem służbowym.

§ 3. Kadencja sędziego sądu dyscyplinarnego przy wojskowym sądzie

okręgowym trwa sześć lat.

§ 4. Po upływie kadencji sędzia sądu dyscyplinarnego przy wojskowym sądz ie

okręgowym może brać udział w rozpoznawaniu sprawy rozpoczętej wcześniej z jego

udziałem, do czasu jej zakończenia.

§ 5. Kadencja sędziego sądu dyscyplinarnego przy wojskowym sądzie

okręgowym wygasa przed jej upływem w przypadku:

1) rozwiązania albo wygaśnięcia stosunku służbowego sędziego;

2) przejścia albo przeniesienia sędziego w stan spoczynku;

3) ukarania sędziego karą dyscyplinarną określoną w art. 39 § 1 pkt 2–4.

Art. 39c. § 1. Prezesa sądu dyscyplinarnego przy wojskowym sądzie

okręgowym powołuje spośród sędziów tego sądu dyscyplinarnego Prezes Sądu

Najwyższego kierujący pracą Izby Dyscyplinarnej. Kadencja prezesa sądu

dyscyplinarnego przy wojskowym sądzie okręgowym trwa trzy lata.

§ 2. Prezes sądu dyscyplinarnego przy wojskowym sądzie okręgowym może być

odwołany przez Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej

w toku kadencji w przypadku:

1) rażącego lub uporczywego niewywiązywania się z obowiązków służbowych;

2) gdy dalsze pełnienie funkcji z innych powodów nie da się pogodzić z dobrem

wymiaru sprawiedliwości;

3) złożenia rezygnacji z pełnionej funkcji.

§ 3. W razie nieobecności prezesa sądu dyscyplinarnego przy wojskowym sądzie

okręgowym jego obowiązki pełni najstarszy służbą sędzia sądu dyscyplinarnego przy

wojskowym sądzie okręgowym.

§ 4. Prezes wojskowego sądu okręgowego zapewnia odpowiednie warunki

lokalowe i techniczne oraz obsługę administracyjno-finansową sądu dyscyplinarnego

przy wojskowym sądzie okręgowym.

Art. 39d. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, liczbę sędziów w sądach

13.02.2020

dyscyplinarnych przy wojskowych sądach okręgowych, kierując się względami

organizacyjnymi oraz potrzebą zapewnienia sprawnego postępowania w sprawach

dyscyplinarnych.

Art. 40. § 1. Oskarżycielem przed sądem dyscyplinarnym w sprawach sędziów

wojskowych sądów okręgowych, a także prezesów oraz zastępców prezesów

wojskowych sądów garnizonowych jest Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów

Sądów Wojskowych, zaś w sprawach pozostałych sędziów – Zastępca Rzecznika

Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Wojskowych.

§ 2. Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Wojskowych oraz Zastępcę

Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Wojskowych powołuje na czteroletnią

kadencję Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Ministra Obrony

Narodowej i Krajowej Rady Sądownictwa.

§ 3. Jeżeli Minister Obrony Narodowej i Krajowa Rada Sądownictwa w terminie

trzydziestu dni od dnia przedstawienia przez Ministra Sprawiedliwości zamiaru

powołania Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Wojskowych oraz Zastępcy

Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Wojskowych, nie przedstawi opinii,

Minister Sprawiedliwości powołuje ich bez opinii.

§ 4. Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Wojskowych oraz Zastępca

Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Wojskowych działają przy Krajowej

Radzie Sądownictwa, która zapewnia im obsługę administracyjną przez utworzenie

odrębnej komórki organizacyjnej w ramach Biura Krajowej Rady Sądownictwa.

§ 5. Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Wojskowych oraz Zastępca

Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Wojskowych wykonują swoje obowiązki

do czasu powołania osób pełniących te funkcje w kolejnej kadencji.

§ 6. Obwiniony może ustanowić obrońcę spośród sędziów, prokuratorów,

adwokatów lub radców prawnych.

Art. 40a. § 1. Minister Sprawiedliwości może powołać Rzecznika

Dyscyplinarnego Ministra Sprawiedliwości do prowadzenia określonej sprawy

sędziego. Powołanie Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra Sprawiedliwości wyłącza

innego rzecznika od podejmowania czynności w sprawie.

§ 2. Rzecznik Dyscyplinarny Ministra Sprawiedliwości jest powoływany

spośród sędziów lub sędziów sądów powszechnych. W sprawie przewinień

13.02.2020

dyscyplinarnych wyczerpujących znamiona umyślnych przestępstw ściganych

z oskarżenia publicznego, Rzecznik Dyscyplinarny Ministra Sprawiedliwości może

zostać powołany także spośród prokuratorów wskazanych przez Prokuratora

Krajowego. W uzasadnionych przypadkach, w szczególności śmierci lub

przedłużającej się przeszkody w pełnieniu funkcji Rzecznika Dyscyplinarnego

Ministra Sprawiedliwości, Minister Sprawiedliwości wyznacza w miejsce tej osoby

innego sędziego, albo, w sprawie przewinienia dyscyplinarnego wyczerpującego

znamiona umyślnego przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, sędziego lub

prokuratora.

§ 3. Rzecznik Dyscyplinarny Ministra Sprawiedliwości może wszcząć

postępowanie na wniosek Ministra Sprawiedliwości albo wstąpić do toczącego się

postępowania.

§ 4. Powołanie Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra Sprawiedliwości jest

równoznaczne z żądaniem podjęcia postępowania wyjaśniającego albo postępowania

dyscyplinarnego.

§ 5. Funkcja Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra Sprawiedliwości wygasa

z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia o odmowie wszczęcia postępowania

dyscyplinarnego, umorzeniu postępowania dyscyplinarnego albo uprawomocnienia

się orzeczenia kończącego postępowanie dyscyplinarne. Wygaśnięcie funkcji

Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra Sprawiedliwości nie stoi na przeszkodzie

ponownemu powołaniu przez Ministra Sprawiedliwości Rzecznika Dyscyplinarnego

Ministra Sprawiedliwości w tej samej sprawie.

Art. 40b. Przepisy art. 41–41aa w zakresie dotyczącym Rzecznika

Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Wojskowych stosuje się odpowiednio do Zastępcy

Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Wojskowych i Rzecznika

Dyscyplinarnego Ministra Sprawiedliwości.

Art. 41. § 1. Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Wojskowych podejmuje

czynności dyscyplinarne na żądanie Krajowej Rady Sądownictwa, Ministra

Sprawiedliwości, Ministra Obrony Narodowej, prezesów właściwych sądów

wojskowych, kolegium, a także z własnej inicjatywy, po wstępnym ustaleniu

okoliczności koniecznych dla stwierdzenia znamion przewinienia dyscyplinarnego.

Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Wojskowych, w zakresie prowadzenia

13.02.2020

postępowania wyjaśniającego, jest związan y wskazaniem organu uprawnionego.

Czynności wyjaśniające powinny być przeprowadzone w terminie trzydziestu dni od

dnia podjęcia pierwszej czynności przez Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów

Wojskowych.

§ 2. (uchylony)

§ 3. (uchylony)

§ 4. (uchylony)

§ 5. (uchylony)

Art. 41a. § 1. Po rozpoznaniu sprawy na rozprawie, sąd dyscyplinarny orzeka

wyrokiem.

§ 2. Jeżeli przewinienie zawiera znamiona przestępstwa, sąd dyscyplinarny

z urzędu rozpoznaje sprawę w zakresie zezwolenia na pociągnięcie sędziego do

odpowiedzialności karnej i wydaje postanowienie w przedmiocie zezwolenia,

o którym mowa w art. 30 § 1, co nie wstrzymuje biegu postępowania dyscyplinarnego.

§ 3. Od wydanego w pierwszej instancji wyroku sądu dyscyplinarnego oraz

postanowienia i zarządzenia zamykających drogę do wydania wyroku przysługuje

odwołanie obwinionemu i Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Sędziów Sądów

Wojskowych, a także Krajowej Radzie Sądownictwa, Ministrowi Sprawiedliwości

oraz Ministrowi Obrony Narodowej, którym doręcza się odpis orzeczenia.

§ 4. Rozstrzygnięcia zapadające w toku postępowania dyscyplinarnego

wymagają z urzędu uzasadnienia na piśmie i doręczenia ich stronom.

Art. 41aa. § 1. Sąd dyscyplinarny, uznając na podstawie materiału zebranego

przez Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Wojskowych, że okoliczności

czynu i wina obwinionego nie budzą wątpliwości, a wystarczające będzie

wymierzenie kar określonych w art. 39 § 1 pkt 1–3, może wydać wyrok nakazowy.

§ 2. Wyrok nakazowy wydaje sąd dyscyplinarny w składzie jednego sędziego.

§ 3. Wyrokiem nakazowym karę, o której mowa w art. 39 § 1 pkt 2a, orzeka się

w wymiarze od 5% do 10% uposażenia zasadniczego na okres od sześciu miesięcy do

roku.

§ 4. Od wyroku nakazowego obwinionemu, Rzecznikowi Dyscyplinarnemu

Sędziów Sądów Wojskowych, Krajowej Radzie Sądownictwa, Ministrowi

Sprawiedliwości i Ministrowi Obrony Narodowej służy sprzeciw.

13.02.2020

§ 5. Sprzeciw wnosi się do sądu dyscyplinarnego, który wydał wyrok nakazowy,

w terminie zawitym siedmiu dni od dnia jego doręczenia.

Art. 41b. § 1. Sąd dyscyplinarny może zawiesić w czynnościach służbowych

sędziego, przeciwko któremu wszczęto postępowanie dyscyplinarne lub

o ubezwłasnowolnienie.

§ 1a. Jeżeli sąd dyscyplinarny wydaje uchwałę zezwalającą na pociągnięcie

sędziego do odpowiedzialności karnej za przestępstwo umyślne, z urzędu zawiesza

sędziego w czynnościach służbowych, a wydając uchwałę zezwalającą na pociąg-

nięcie sędziego do odpowiedzialności karnej za przestępstwo nieumyślne, może

z urzędu zawiesić sędziego w czynnościach służbowych.

§ 2. Zawieszenie w czynnościach sędziego pociąga za sobą skutki zawieszenia

w czynnościach służbowych na podstawie przepisów o dyscyplinie wojskowej; nie

dotyczy to osób, w stosunku do których wszczęto postępowanie o ubezwłasno-

wolnienie.

§ 3. Zawieszenie w czynnościach ustaje z chwilą prawomocnego zakończenia

postępowania, o którym mowa w § 1, jeżeli sąd dyscyplinarny wcześniej nie uchylił

zawieszenia.

§ 4. Na uchwałę w przedmiocie zawieszenia w czynnościach sędziego

przysługuje zażalenie do sądu drugiej instancji. Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje

wykonania uchwały.

Art. 41c. § 1. Przewodniczący sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji przesyła

odpis prawomocnego wyroku sądu dyscyplinarnego Krajowej Radzie Sądownictwa,

Ministrowi Sprawiedliwości i Ministrowi Obrony Narodowej, a ponadto prezesowi

właściwego sądu i kolegium.

§ 2. Wykonanie wyroku należy do Ministra Sprawiedliwości w porozumieniu

z Ministrem Obrony Narodowej.

Art. 41d. Minister Sprawiedliwości ma wgląd w czynności sądu

dyscyplinarnego pierwszej instancji.

Art. 42. § 1. Odpis prawomocnego wyroku skazującego na karę dyscyplinarną

oraz odpis prawomocnego wyroku określonego w art. 39 § 5 dołącza się do akt

osobowych sędziego.

13.02.2020

§ 2. Po upływie pięciu lat od dnia uprawomocnienia się wyroku orzekającego

karę przewidzianą w art. 39 § 1 pkt 1–4 oraz wyroku określonego w art. 39 § 5,

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej zarządza

usunięcie odpisu wyroku z akt osobowych, jeżeli w tym okresie nie wydano przeciwko

sędziemu innego wyroku skazującego. W takim przypadku dopuszczalne jest tylko

jednoczesne usunięcie z akt osobowych sędziego odpisów wszystkich wyroków.

§ 3. Prezes sądu prowadzący akta osobowe sędziego niezwłocznie zawiad amia

Ministra Sprawiedliwości o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w § 2 zdanie

pierwsze.

Art. 42a. Krajowa Rada Sądownictwa, Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego,

Minister Sprawiedliwości oraz Minister Obrony Narodowej mogą wystąpić

o wznowienie postępowania dyscyplinarnego.

Rozdział 6

(uchylony)

Rozdział 7

(uchylony)

Rozdział 8

Ławnicy

Art. 54. Ławnikiem w sądzie wojskowym, zwanym dalej „ławnikiem”, może

być tylko żołnierz w czynnej służbie wojskowej, a w przypadkach określonych

w ustawie – również ławnik sądu powszechnego.

Art. 55. § 1. Ławnikiem może być żołnierz, który:

1) ukończył 18 lat i korzysta z praw cywilnych i obywatelskich;

2) jest nieskazitelnego charakteru oraz wyróżnia się w wykonywaniu zadań

służbowych i przestrzeganiu dyscypliny wojskowej.

§ 2. Ławnikiem nie może być żołnierz, który pełni służbę w sądzie wojskowym,

w wojskowej jednostce organizacyjnej prokuratury lub w żandarmerii wojskowej.

§ 3. Nie można być ławnikiem jednocześnie w więcej niż jednym sądzie.

Art. 56. § 1. Ławników wybiera się do wojskowych sądów okręgowych.

13.02.2020

§ 2. Ławników wybiera się większością głosów na zebraniach żołnierzy

jednostek wojskowych, stacjonujących na obszarze właściwości poszczególnych

sądów wojskowych, spośród kandydatów zgłoszonych na zebraniu.

§ 3. Kadencja ławnika trwa 3 lata. Ławników będących żołnierzami pełniącymi

zasadniczą służbę wojskową wybiera się na okres odbywania tej służby.

§ 4. Liczbę ławników wybieranych do poszczególnych sądów wojskowych oraz

termin ich wyboru określają prezesi właściwych sądów wojskowych.

Art. 57. (uchylony)

Art. 58. § 1. Mandat ławnika wygasa:

1) w razie śmierci;

2) z upływem kadencji;

3) z dniem zwolnienia z czynnej służby wojskowej;

4) w razie przeniesienia do pełnienia służby w organach wymienionych w art. 55

§ 2;

5) w razie przeniesienia do innej jednostki wojskowej, stacjonującej na obszarze

właściwości innego sądu wojskowego;

6) w razie skazania prawomocnym wyrokiem sądu lub warunkowego umorzenia

postępowania karnego;

7) w razie orzeczenia prawomocnym wyrokiem o ograniczeniu lub utracie praw

cywilnych;

8) w razie ukarania prawomocnym orzeczeniem dyscyplinarnym;

9) w razie odwołania ławnika przez zebranie żołnierzy w jednostce wojskowej,

w której pełni służbę;

10) wskutek zrzeczenia się mandatu.

§ 2. Prezes właściwego sądu stwierdza wygaśnięcie mandatu ławnika.

Art. 59. § 1. Zebranie żołnierzy w jednostce wojskowej, w której ławnik pełni

służbę, odwołuje ławnika większością głosów w razie:

1) niewykonywania obowiązków ławnika;

2) zachowania godzącego w powagę sądu;

3) utraty warunków, o których mowa w art. 55 § 1 pkt 2.

§ 2. Zebranie żołnierzy, o którym mowa w § 1, może odwołać ławnika z własnej

inicjatywy lub na wniosek prezesa właściwego sądu wojskowego.

13.02.2020

Art. 60. § 1. W wypadku wygaśnięcia mandatu lub odwołania ławnika dokonuje

się, w razie potrzeby, wyboru nowego ławnika.

§ 2. Dodatkowe wybory ławników zarządza prezes właściwego sądu

wojskowego.

§ 3. Mandat ławnika wybranego dodatkowo w czasie trwania kadencji wygasa

z upływem kadencji ogółu ławników sądu.

Art. 61. W wypadkach określonych w art. 58 § 1 pkt 2, 3 i 5 ławnik może

jeszcze być wyznaczony do udziału w rozpoznaniu sprawy rozpoczętej z jego

udziałem przed dniem wygaśnięcia mandatu, do czasu jej zakończenia.

Art. 62. Ławnicy składają ślubowanie według roty ustalonej dla sędziów wobec

prezesa właściwego sądu wojskowego, który po odebraniu ślubowania dokonuje

wpisu na listę ławników.

Art. 63. Ławnicy pełniący czynną służbę wojskową w garnizonach, poza

miejscem rozpoznania sprawy, otrzymują należności przysługujące żołnierzom

zawodowym z tytułu podróży służbowej.

Art. 64. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem

Sprawiedliwości określa, w drodze rozporządzenia, organizację zebrań żołnierskich

oraz szczegółowe zasady wybierania i odwoływania ławników.

Rozdział 8a

Asystenci sędziów, urzędnicy i inni pracownicy sądów wojskowych

Art. 64a. W sądach wojskowych mogą być zatrudniani asystenci sędziów.

Art. 64b. § 1. W sądach wojskowych są zatrudniani urzędnicy i inni pracownicy

sądowi.

§ 2. Zasady zatrudniania urzędników i innych pracowników sądów wojskowych

oraz ich obowiązki i prawa określają przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r.

o pracownikach sądów i prokuratury (Dz. U. z 2018 r. poz. 577).

Rozdział 9

Zmiany w przepisach obowiązujących oraz przepisy przejściowe i końcowe

Art. 65–69. (pominięte)

13.02.2020

Art. 70. § 1. Do sądów wojskowych, asystentów sędziów oraz ławników stosuje

się odpowiednio przepisy art. 4, art. 5, art. 8, art. 9c, art. 9d, art. 20a, art. 22b § 2,

art. 37 § 8, art. 37e § 1 i 3, art. 40, art. 41a–41d, art. 42, art. 44–52, art. 53 § 1–3,

art. 54, art. 57 § 1 i 7 zdanie pierwsze i drugie, art. 58 § 1, 3–4a, 5 i 6, art. 60, art. 65,

art. 66, art. 69 § 1 i 1b–2a, art. 70, art. 71, art. 73–75, art. 77 § 2–2b, 3a, 4 i 6–7,

art. 78 § 1–4, art. 78a § 1–3 i 6, art. 79, art. 80 § 2d–2h i 4, art. 82a, art. 83, art. 84 § 3,

art. 85, art. 86, art. 88a–90, art. 91 § 1, 1c–2, 6, 7 i 9–12, art. 91a, art. 92, art. 93,

art. 94 § 1, 3 i 4, art. 95, art. 98 § 1 i 2, art. 99, art. 100 § 1–4, art. 101 § 2–4, art. 102,

art. 104–106, art. 108, art. 109a, art. 109b, art. 111, art. 113 § 2–4, art. 113a, art. 113b,

art. 114 § 2–13, art. 115, art. 115a, art. 115c–118, art. 120–122, art. 125–128, art. 130,

art. 131, art. 133, art. 133a, art. 147 § 3, art. 156, art. 159 § 1 pkt 5 i 6, art. 167,

art. 169, art. 170 § 3 i art. 171–174 ustawy, o której mowa w art. 32a § 1, oraz

przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 41 § 2, art. 41e, art. 57 § 9,

art. 78 § 5, art. 78a § 7, art. 91 § 8 i art. 148 § 3 tej ustawy, z tym że:

1) określone w przepisach czynności i uprawnienia Ministra Sprawiedliwości,

zgromadzenia ogólnego sędziów, kolegium sądu, prezesów sądów rejonowych,

okręgowych i apelacyjnych oraz prezesa sądu dyscyplinarnego wykonują

odpowiednio: Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej, Zgromadzenie Sędziów Sądów Wojskowych, kolegium wojskowego

sądu okręgowego, prezesi sądów wojskowych i prezes sądu dyscyplinarnego,

a czynności i uprawnienia prezesa sądu apelacyjnego w zakresie nadzoru

administracyjnego – Minister Sprawiedliwości;

2) uprawnienia określone w art. 92 § 1 powołanej ustawy przysługują, jeżeli sędzia

wojskowy nie nabył wcześniej prawa do urlopu dodatkowego określonego

w przepisach ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy

zawodowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 330, 730 i 1726);

3) oceny pracy sędziów sądów wojskowych dokonują sędziowie wizytatorzy,

powoływani przez Ministra Sprawiedliwości spośród sędziów wojskowego sądu

okręgowego, po zasięgnięciu opinii kolegium wojskowego sądu okręgowego;

negatywna opinia kolegium jest dla Ministra Sprawiedliwości wiążąca;

kandydatów do sprawowania funkcji wizytatora zgłasza prezes wojskowego sądu

okręgowego;

13.02.2020

4) przepisów art. 131 powołanej ustawy nie stosuje się w przypadkach określonych

w art. 15 niniejszej ustawy;

5) uprawnienia określone w art. 172–174 powołanej ustawy przysługują

w przypadku określonym w art. 61 niniejszej ustawy;

6) uprawnienia określone w art. 172 § 3 i 4a oraz art. 173 powołanej ustawy nie

przysługują ławnikom w czynnej służbie wojskowej;

7) obsada wolnych stanowisk sędziowskich, o których mowa w art. 20a § 1–2a

powołanej ustawy, następuje z uwzględnieniem potrzeb kadrowych sądownictwa

wojskowego;

8) zgłoszenia kandydatury na wolne stanowisko sędziowskie dokonuje się poprzez

złożenie karty zgłoszenia w dwóch egzemplarzach; nie ma zastosowania system

teleinformatyczny obsługujący postępowanie w sprawie powołania do pełnienia

urzędu na stanowisku sędziego sądu powszechnego.

§ 1a. (uchylony)

§ 2. W sprawach nieuregulowanych w ustawie prawa i obowiązki sędziów

sądów wojskowych określają przepisy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

§ 3. Uposażenie sędziów sądów wojskowych określają przepisy o uposażeniu

żołnierzy, z tym że nie może być ono niższe od wynagrodzenia sędziów sądów

powszechnych na stanowiskach równorzędnych, ustalonych przez Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 4. Do sędziów sądów wojskowych stosuje się odpowiednio art. 17

ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

Art. 71. (uchylony)

Art. 72. (pominięty)

Art. 73. § 1. Sędziowie, którzy w dniu wejścia w życie ustawy są sędziami

wojskowych sądów garnizonowych i wojskowych sądów okręgowych, pozostają

nadal na dotychczasowych stanowiskach służbowych.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do aplikantów i asesorów sądów

garnizonowych.

§ 3. Sędziowie wojskowi w Izbie Wojskowej Sądu Najwyższego, wykonujący

dotychczas czynności nadzoru administracyjnego nad sądami wojskowymi, oraz

sędziowie wojskowi wyznaczeni na stanowiska w Biurze Nadzoru Pozainstancyjnego

13.02.2020

w Izbie Wojskowej Sądu Najwyższego stają się z dniem wejścia w życie ustawy

sędziami wojskowych sądów okręgowych.

§ 4. Sędziowie, o których mowa w § 3, mogą być wyznaczeni na stanowiska

służbowe w:

1) Biurze Nadzoru Pozainstancyjnego w Izbie Wojskowej Sądu Najwyższego;

2) departamencie, o którym mowa w art. 5 § 4;

3) wojskowym sądzie okręgowym.

§ 5. Wyznaczenia, o którym mowa w§4 pkt 3, dokonuje Minister

Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.

Art. 74. Po wejściu w życie ustawy kadencję, o której mowa w art. 10 § 2,

rozpoczyna Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie.

Art. 75. Ilekroć w innych ustawach jest mowa o szefie sądu wojskowego lub

jego zastępcy, należy przez to rozumieć prezesa sądu wojskowego lub jego zastępcę.

Art. 76. Postępowanie dyscyplinarne wszczęte przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy prowadzi się nadal według przepisów dotychczasowych.

Art. 77. Do osób, które rozpoczęły staż asesorski lub aplikację sądową w sądach

wojskowych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy

dotychczasowe.

Art. 78. (pominięty)

Art. 79. Traci moc ustawa z dnia 8 czerwca 1972 r. o ustroju sądów wojskowych

(Dz. U. poz. 166, z 1989 r. poz. 436, z 1991 r. poz. 491, z 1995 r. poz. 443, z 1996 r.

poz. 44 oraz z 1997 r. poz. 604).

Art. 80. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.

13.02.2020