Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/51

Opracowano na podstawie t.j.

Dz. U. z 2019 r.

poz. 2178,

Dz. U. z 2020 r.

poz. 285.

U S T A W A

z dnia 21 grudnia 2000 r.

o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych 1)

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa reguluje sprawy jakości handlowej artykułów rolno-

-spożywczych oraz organizację i zasady działania Inspekcji Jakości Handlowej

Artykułów Rolno-Spożywczych.

Przepisy niniejszej ustawy:

1) wykonują postanowienia:

a) rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności

z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt

i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200),

b) rozporządzenia Komisji (WE) nr 1249/2008 z dnia 10 grudnia 2008 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady wdrożenia wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych,

wieprzowych i baranich oraz raportowania ich cen (Dz. Urz. UE L 337 z 16.12.2008, str. 3,

z późn. zm.),

c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października

2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany

rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006

oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy

Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw

Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE)

nr 608/2004 (Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2011, str. 18, z późn. zm.),

d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r.

w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz

uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE)

nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013,

str. 549),

e) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia

2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego

rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE)

nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.);

2) wdrażają postanowienia:

a) dyrektywy Rady 89/396/EWG z dnia 14 czerwca 1989 r. w sprawie wskazówek lub

oznakowań identyfikacyjnych partii towaru, do której należy dany środek spożywczy (Dz. Urz.

WE L 186 z 30.06.1989, str. 21, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.

13, t. 10, str. 1),

b) dyrektywy Rady 91/238/EWG z dnia 22 kwietnia 1991 r. zmieniającej dyrektywę

89/396/EWG w sprawie wskazówek lub oznakowań identyfikacyjnych partii towaru, do której

należy dany środek spożywczy (Dz. Urz. WE L 107 z 27.04.1991, str. 50; Dz. Urz. UE Polskie

wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 10, str. 275),

c) dyrektywy Rady 92/11/EWG z dnia 3 marca 1992 r. zmieniającej dyrektywę 89/396/EWG

w sprawie wskazówek lub oznakowań identyfikacyjnych partii towaru, do której należy dany

21.07.2020

©Telksinoe s. 2/51

Art. 2. Przepisy ustawy nie dotyczą:

1) artykułów rolno-spożywczych wytwarzanych na własny użytek;

2) materiału siewnego roślin rolniczych, ogrodniczych i zielarskich w rozumieniu

przepisów o nasiennictwie;

3) (uchylony)

4) wymagań zdrowotnych, sanitarnych, weterynaryjnych i fitosanitarnych

dotyczących artykułów rolno-spożywczych określonych w odrębnych

przepisach;

5) jakości handlowej owoców i warzyw w zakresie uregulowanym w przepisach

Unii Europejskiej.

Art. 3. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) artykuły rolno-spożywcze – produkty rolne, runo leśne, dziczyznę, organizmy

morskie i słodkowodne w postaci surowców, półproduktów oraz wyrobów

gotowych otrzymywanych z tych surowców i półproduktów, w tym środki

spożywcze;

2) żywność (środek spożywczy) – każdą substancję lub produkt w rozumieniu

art. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa

żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności

oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz.

WE L 31 z 01.02.2002);

3) (uchylony)

4) obrót – czynności w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa

w pkt 2;

5) jakość handlowa – cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego

właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych

w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania

wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania,

nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi;

6) (uchylony)

środek spożywczy (Dz. Urz. WE L 65 z 11.03.1992, str. 32; Dz. Urz. UE Polskie wydanie

specjalne, rozdz. 13, t. 11, str. 81).

21.07.2020

©Telksinoe s. 3/51

7) partia produkcyjna – określoną ilość artykułu rolno-spożywczego

wyprodukowanego, przetworzonego lub zapakowanego w praktycznie takich

samych warunkach;

8) próbka – część partii produkcyjnej pobraną jednorazowo, w sposób losowy,

w celu kontroli lub oceny w zakresie jakości handlowej artykułu rolno-

-spożywczego;

9) producent – osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej, która:

a) produkuje lub paczkuje artykuły rolno-spożywcze, lub

b) wprowadza artykuły rolno-spożywcze do obrotu, jeżeli działalność ta jest

zarejestrowana na terytorium któregoś z państw członkowskich Unii

Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym;

10) artykuł rolno-spożywczy zafałszowany – produkt, którego skład jest niezgodny

z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-

-spożywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym

zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego

składu lub innych właściwości, jeżeli niezgodności te lub zmiany w istotny

sposób naruszają interesy konsumentów finalnych, w szczególności jeżeli:

a) dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub

nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości

handlowej,

b) w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości

handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych albo niezgodną

z prawdą,

c) w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu,

pochodzenia, terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej

trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej;

11) konsument finalny – konsumenta finalnego, w rozumieniu art. 3

pkt 18 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa

żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności

oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności.

21.07.2020

©Telksinoe s. 4/51

Rozdział 2

Jakość handlowa

Art. 4. 1. Wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać

wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej

zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych

artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta.

2. Określenie wymagań w zakresie jakości handlowej artykułu rolno-

-spożywczego może nastąpić w szczególności przez ustalenie jego klasy jakości.

Art. 5. Opakowania artykułów rolno-spożywczych wprowadzanych do obrotu

powinny zapewniać zachowanie cech istotnych dla danego rodzaju artykułu rolno-

-spożywczego, decydujących o jego tożsamości.

Art. 6. 1. Artykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane co

najmniej w języku polskim.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. Wymóg znakowania w języku polskim nie dotyczy artykułów rolno-

-spożywczych przeznaczonych do wywozu poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

Art. 7. 1. Oznakowanie artykułu rolno-spożywczego zawiera informacje istotne

z punktu widzenia jakości handlowej artykułu rolno-spożywczego, w szczególności:

1) nazwę, pod którą artykuł rolno-spożywczy jest wprowadzany do obrotu;

2) inne dane umożliwiające identyfikację artykułu rolno-spożywczego oraz

odróżnienie go od innych artykułów rolno-spożywczych.

2. (uchylony)

3. Zgodność informacji, o których mowa w ust. 1, ze stanem faktycznym

zapewnia producent, który po raz pierwszy wprowadził do obrotu artykuł rolno-

-spożywczy.

4. Producenci są obowiązani posiadać informacje, o których mowa w ust. 1, na

wszystkich etapach obrotu artykułem rolno-spożywczym w czasie posiadania tego

artykułu rolno-spożywczego.

Art. 7a. 1. Artykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu znakuje się

ponadto widocznym, czytelnym i nieusuwalnym kodem identyfikacyjnym partii

21.07.2020

©Telksinoe s. 5/51

produkcyjnej, umożliwiającym identyfikację artykułu rolno-spożywczego z danej

partii produkcyjnej.

2. Kod identyfikacyjny, o którym mowa w ust. 1, jest nadawany przez

producenta.

Art. 7b. 1. Oznakowanie artykułu rolno-spożywczego będącego produktem

nieprzetworzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. n rozporządzenia (WE) nr 852/2004

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny

środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.2)) – Dz.

Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 319) może zawierać

informację „Produkt polski”, jeżeli produkcja podstawowa w rozumieniu art. 3 pkt 17

rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia

2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego,

powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego

procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności tego produktu odbyła się na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku:

1) mięsa – jeżeli zostało pozyskane ze zwierząt urodzonych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej oraz których chów i ubój odbyły się na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

2) produktów pochodzenia zwierzęcego innych niż mięso – jeżeli zostały pozyskane

od zwierząt, których chów odbywa się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Oznakowanie artykułu rolno-spożywczego będącego produktem

przetworzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. o rozporządzenia (WE) nr 852/2004

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny

środków spożywczych może zawierać informację „Produkt polski”, jeżeli został

wyprodukowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wszystkie jego składniki

spełniają warunki określone w ust. 1 lub zostały wyprodukowane na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie ze składników spełniających warunki określone

w ust. 1, a jeżeli do jego produkcji użyto innych składników:

1) łączna masa tych składników wynosi nie więcej niż 25% łącznej masy

wszystkich składników w chwili ich użycia do wyprodukowania tego produktu,

nie licząc masy wody użytej do jego produkcji, oraz

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 153 z 12.06.2008, str. 42,

Dz. Urz. UE L 277 z 18.10.2008, str. 7, Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str. 109, Dz. Urz. UE L 160 z

12.06.2013, str. 19 oraz Dz. Urz. UE L 222 z 17.08.2016, str. 114.

21.07.2020

©Telksinoe s. 6/51

2) nie można zastąpić tych składników takimi samymi składnikami, które:

a) spełniają warunki określone w ust. 1 lub

b) zostały wyprodukowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie

ze składników spełniających warunki określone w ust. 1.

3. W oznakowaniu artykułu rolno-spożywczego informację „Produkt polski”

można również zamieszczać w formie znaku graficznego zawierającego tę informację.

4. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór znaku graficznego zawierającego informację „Produkt polski”, mając na

względzie zapewnienie jednolitej formy prezentacji i specyfikę informacji, która

będzie przekazywana za pośrednictwem tego znaku.

Art. 8. (uchylony)

Art. 9. Artykuły rolno-spożywcze należy składować i transportować w sposób

zapewniający utrzymanie ich właściwej jakości handlowej.

Art. 10. 1. Artykuły rolno-spożywcze przywożone z państw niebędących

członkami Unii Europejskiej, z wyłączeniem państw członkowskich Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym, mogą być dopuszczone do obrotu w rozumieniu przepisów prawa

celnego, pod warunkiem przeprowadzenia kontroli jakości handlowej przez organ

Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

1a. W przypadku konieczności wykonania badań laboratoryjnych artykuły,

o których mowa w ust. 1, mogą być za zgodą organu celnego:

1) składowane w miejscu i na warunkach określonych przez organ Inspekcji Jakości

Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, do czasu uzyskania wyników badań

pobranych przez ten organ próbek, albo

2) skierowane do miejsca przeznaczenia i poddane badaniom laboratoryjnym przez

właściwy miejscowo organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-

-Spożywczych.

2. W przypadku wydania przez organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych decyzji o zakazie wprowadzenia artykułu rolno-spożywczego do

obrotu, o której mowa w art. 30 ust. 1, organ celny odmawia przyjęcia zgłoszenia

celnego, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

2a. Organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

przeprowadzający kontrolę graniczną jakości handlowej w portach morskich

21.07.2020

©Telksinoe s. 7/51

współpracuje z organami celnymi w zakresie tej kontroli, w szczególności informuje

naczelnika urzędu celno-skarbowego właściwego dla portu morskiego o terminie, w

tym o godzinie, i miejscu planowanej kontroli. Organ Inspekcji Jakości Handlowej

Artykułów Rolno-Spożywczych przeprowadza kontrolę graniczną jakości handlowej

w portach morskich w sposób pozwalający na zachowanie terminów, o których mowa

w art. 60 ust. 2–5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji

Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520 i 1556).

3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia,

określi wykaz artykułów rolno-spożywczych, o których mowa w ust. 1, oraz ich

minimalne ilości podlegające kontroli jakości handlowej, kierując się znaczeniem tych

artykułów dla rynku krajowego.

Art. 11. (uchylony)

Art. 12. 1. Podjęcie działalności w zakresie produkcji, składowania,

konfekcjonowania i obrotu artykułami rolno-spożywczymi podlega zgłoszeniu

wojewódzkiemu inspektorowi jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę zgłaszającego,

z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Przepis ust. 1 nie dotyczy:

1) rolników, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników,

w zakresie prowadzonej działalności rolniczej, z wyłączeniem działalności

polegającej na znakowaniu i pakowaniu jaj;

1a) producentów i przedsiębiorców wyrabiających wino z winogron pozyskanych

z upraw winorośli położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

o których mowa w art. 28 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie

wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz. U.

z 2019 r. poz. 1534);

2) podjęcia działalności gospodarczej w zakresie obrotu detalicznego artykułami

rolno-spożywczymi.

3. Zgłoszenia dokonuje się nie później niż w dniu rozpoczęcia działalności,

o której mowa w ust. 1; zgłoszenie zawiera:

1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę zgłaszającego;

1a) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile

zgłaszający taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);

21.07.2020

©Telksinoe s. 8/51

2) określenie przedmiotu działalności, o której mowa w ust. 1, w tym informację

o działalności eksportowej;

3) wskazanie miejsca produkcji, składowania lub konfekcjonowania artykułów

rolno-spożywczych.

3a. (uchylony)

4. Wojewódzkiemu inspektorowi jakości handlowej artykułów rolno-

-spożywczych należy zgłosić:

1) zmianę danych, o których mowa w ust. 3, w terminie 7 dni od dnia jej dokonania;

2) zaprzestanie prowadzenia działalności, o której mowa w ust. 1, w terminie 7 dni

od dnia jej zaprzestania.

Art. 13. 1. Artykuły rolno-spożywcze charakteryzujące się specyficznymi

cechami jakości handlowej lub wymaganiami jakości handlowej, w szczególności

w zakresie sposobu produkcji, składu lub właściwości organoleptycznych, mogą być

oznakowane znakiem jakości.

2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór znaku jakości, mając na względzie, aby znak kojarzył się

powszechnie z produkcją roślinną lub zwierzęcą.

3. Znak jakości przyznaje minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze

decyzji, po zasięgnięciu opinii Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych.

4. Wniosek o przyznanie znaku jakości producent artykułu rolno-spożywczego

składa do ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

5. (uchylony)

6. (uchylony)

7. (uchylony)

8. (uchylony)

9. (uchylony)

10. (uchylony)

11. (uchylony)

Art. 14. 1. Znak jakości przyznawany jest na okres 3 lat.

2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, na wniosek Głównego

Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, może, w drodze

decyzji, cofnąć przyznanie znaku jakości przed upływem terminu, o którym mowa

21.07.2020

©Telksinoe s. 9/51

w ust. 1, jeżeli artykuł rolno-spożywczy przestanie spełniać wymagania jakościowe,

o których mowa w art. 13 ust. 1.

Art. 15. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia:

1) w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi sposób

znakowania i szczegółowy zakres informacji podawanych w oznakowaniu

poszczególnych rodzajów środków spożywczych, w tym środków spożywczych:

a) bez opakowań przeznaczonych do sprzedaży konsumentowi finalnemu lub

zakładom żywienia zbiorowego w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. d

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1169/2011 z dnia

25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji

na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady

(WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji

87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji

1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady,

dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji

(WE) nr 608/2004 (Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2011, str. 18, z późn. zm.),

b) pakowanych przy sprzedaży,

2) może określić inne szczegółowe wymagania w zakresie jakości handlowej

niektórych artykułów rolno-spożywczych lub ich grup,

3) może określić szczegółowe wymagania w zakresie składowania lub transportu

niektórych artykułów rolno-spożywczych,

4) określi szczegółowy zakres i sposób znakowania niektórych grup i rodzajów

artykułów rolno-spożywczych kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej,

5) może określić sposób żywienia lub warunki chowu zwierząt, mające wpływ na

jakość handlową artykułów rolno-spożywczych otrzymywanych z tych zwierząt,

6) może określić szczegółowy zakres i sposób znakowania nieprzeznaczonych

bezpośrednio dla konsumenta finalnego niektórych grup i rodzajów

opakowanych artykułów rolno-spożywczych lub artykułów rolno-spożywczych

bez opakowań

– mając na względzie konieczność zapewnienia nabywcy niezbędnych informacji

umożliwiających porównanie nabywanego artykułu rolno-spożywczego z innymi

artykułami rolno-spożywczymi tego samego rodzaju, zapobieganie nieuczciwym

praktykom rynkowym oraz zapewnienie właściwej jakości handlowej tych artykułów.

21.07.2020

©Telksinoe s. 10/51

Art. 15a. 1. Tusze wieprzowe oraz wołowe poddaje się klasyfikacji i oznacza się

znakiem klasy jakości handlowej ustalonej dla danej tuszy, zgodnie z warunkami

określonymi w przepisach Unii Europejskiej3) .

2. Tusze innych zwierząt mogą być klasyfikowane i oznaczane znakiem klasy

jakości handlowej.

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do:

1) tusz pochodzących ze świń użytych do rozrodu;

2) tusz wieprzowych pochodzących z rzeźni, w których poddaje się ubojowi:

a) nie więcej niż 200 świń tygodniowo średniorocznie lub

b) (uchylona)

3) tusz wołowych pochodzących z rzeźni, w których poddaje się ubojowi:

a) nie więcej niż 75 sztuk bydła w wieku od 8. miesiąca życia tygodniowo

średniorocznie lub.

b) (uchylona)

3a. Za liczbę sztuk poddawanych ubojowi tygodniowo średniorocznie przyjmuje

się średnią za ostatni rok kalendarzowy.

3b. W przypadku gdy średnia liczba sztuk poddawanych ubojowi za ostatni rok

kalendarzowy jest niższa od wielkości określonych w ust. 3 pkt 2 lit. a lub pkt 3 lit. a,

za liczbę sztuk poddawanych ubojowi tygodniowo średniorocznie przyjmuje się

średnią za okres ostatnich dwóch lat poprzedzających rok kalendarzowy, w którym ma

być prowadzona klasyfikacja.

1) rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r.

ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia

Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz.

UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 865, Dz. Urz. UE L 189

z 27.06.2014, str. 261, Dz. Urz. UE L 130 z 19.05.2016, str. 20, Dz. Urz. UE L 135

z 24.05.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 193 z 19.07.2016, str. 17, Dz. Urz. UE L 202 z 28.07.2016,

str. 5, Dz. Urz. UE L 91 z 05.04.2017, str. 44, Dz. Urz. UE L 350 z 29.12.2017, str. 15 i Dz. Urz.

UE L 114 z 04.05.2018, str. 39);

2) rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1182 z dnia 20 kwietnia 2017 r. uzupełniające

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do unijnych

skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych i baranich oraz raportowania cen rynkowych

niektórych kategorii tusz i żywych zwierząt (Dz. Urz. UE L 171 z 04.07.2017, str. 74);

3) rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1184 z dnia 20 kwietnia 2017 r. ustanawiające

zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013

w odniesieniu do unijnych skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych i baranich oraz

raportowania cen rynkowych niektórych kategorii tusz i żywych zwierząt (Dz. Urz. UE L 171

z 04.07.2017, str. 103);

4) decyzja Komisji 2005/240/WE z dnia 11 marca 2005 r. zatwierdzająca metody klasyfikacji tusz

wieprzowych w Polsce (Dz. Urz. UE L 74 z 19.03.2005, str. 62, Dz. Urz. UE L 207

z 10.08.2005, str. 20, Dz. Urz. UE L 258 z 04.10.2005, str. 5, Dz. Urz. UE L 209 z 17.08.2011,

str. 43 i Dz. Urz. UE L 42 z 13.02.2019, str. 29)..

21.07.2020

©Telksinoe s. 11/51

3ba. W przypadku gdy podmiot poddający zwierzęta ubojowi poddaje

klasyfikacji tusze wołowe lub wieprzowe, nie będąc obowiązanym do prowadzenia tej

klasyfikacji, klasyfikacji poddaje się wszystkie tusze podlegające klasyfikacji zgodnie

z warunkami określonymi w przepisach Unii Europejskiej3) i oznacza się je znakiem

klasy jakości handlowej.

3c. Organ Inspekcji właściwy ze względu na miejsce poddawania zwierząt

ubojowi może wystąpić z wnioskiem do podmiotu obowiązanego do prowadzenia

klasyfikacji tusz, o których mowa w ust. 1, o przekazanie informacji o planowanych

terminach poddawania zwierząt ubojowi we wskazanym w tym wniosku okresie.

Okres ten nie może być dłuższy niż trzy miesiące. Informacje o planowanych

terminach poddawania zwierząt ubojowi przekazuje się w terminie 7 dni od dnia

otrzymania wniosku.

3d. Podmiot poddający zwierzęta ubojowi składa właściwemu ze względu na

miejsce poddawania zwierząt ubojowi organowi Inspekcji kwartalną i roczną

informację o liczbie uzyskanych tusz:

1) wołowych i wieprzowych;

2) w poszczególnych kategoriach oraz klasach uformowania i otłuszczenia –

w odniesieniu do tusz bydła w wieku od 8. miesiąca życia, jeżeli poddawał tusze

klasyfikacji;

3) w poszczególnych klasach mięsności – w odniesieniu do tusz wieprzowych,

jeżeli poddawał tusze klasyfikacji.

3e. Informację, o której mowa w ust. 3d, składa się w terminie do 10 dnia

miesiąca następującego po kwartale lub roku, którego informacja dotyczy.

4. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia:

1) określi szczegółowy sposób oznaczania klasy jakości handlowej tusz

wieprzowych oraz tusz wołowych,

2) określi wzory formularzy służących do sporządzania informacji, o których mowa

w ust. 3d,

3) może określić rodzaje tusz innych zwierząt oznaczanych znakiem klasy jakości

handlowej oraz sposób ich oznaczania tym znakiem

– mając na względzie potrzebę zastosowania do tych czynności odpowiednich

urządzeń, określenia warunków klasyfikacji umożliwiającej jednolitą rejestrację cen

rynkowych oraz zapewnienia odpowiedniej zapłaty producentom.

21.07.2020

©Telksinoe s. 12/51

Art. 15b. 1. Metoda automatycznej klasyfikacji tusz wołowych, o której mowa

w art. 10 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/1182 z dnia

20 kwietnia 2017 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady

(UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do unijnych skal klasyfikacji tusz wołowych,

wieprzowych i baranich oraz raportowania cen rynkowych niektórych kategorii tusz

i żywych zwierząt (Dz. Urz. UE L 171 z 04.07.2017, str. 74), zwanego dalej

„rozporządzeniem 2017/1182”, wymaga zatwierdzenia przez ministra właściwego do

spraw rynków rolnych dokonywanego na wniosek zainteresowanego podmiotu.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) imię i nazwisko oraz adres i miejsce zamieszkania albo nazwę oraz adres

i siedzibę podmiotu zainteresowanego, z tym że w przypadku gdy podmiotem

zainteresowanym jest osoba fizyczna, zamiast adresu i miejsca zamieszkania tej

osoby – miejsce i adres wykonywania działalności, jeżeli są inne niż adres

i miejsce zamieszkania tej osoby;

2) określenie rzeźni, w której zostanie przeprowadzony test zatwierdzający,

o którym mowa w części A załącznika IV do rozporządzenia 2017/1182;

3) wskazanie typu urządzenia do automatycznej klasyfikacji tusz wołowych, nazwę

producenta tego urządzenia i rok jego produkcji.

3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych niezwłocznie przekazuje

wniosek, o którym mowa w ust. 1, Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej

Artykułów Rolno-Spożywczych, który:

1) przygotowuje informacje, o których mowa w części B załącznika IV do

rozporządzenia 2017/1182;

2) organizuje test zatwierdzający, o którym mowa w części A załącznika IV do

rozporządzenia 2017/1182;

3) przygotowuje informacje, o których mowa w lit. a i b część C załącznika IV do

rozporządzenia 2017/1182.

4. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

przekazuje niezwłocznie ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych

informacje, o których mowa w części B oraz w lit. a i b część C załącznika IV do

rozporządzenia 2017/1182.

5. Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje instytutowi

badawczemu prowadzącemu badania i analizy związane z jakością żywności

21.07.2020

©Telksinoe s. 13/51

informacje, o których mowa w lit. a i b część C załącznika IV do rozporządzenia

2017/1182.

6. Instytut, o którym mowa w ust. 5, przeprowadza analizę ilościową wyników

testu zatwierdzającego, o której mowa w lit. c część C załącznika IV do

rozporządzenia 2017/1182, oraz ocenę dokładności metod automatycznej klasyfikacji,

o której mowa w lit. d część C załącznika IV do rozporządzenia 2017/1182,

i przekazuje niezwłocznie wyniki tej analizy i oceny ministrowi właściwemu do spraw

rynków rolnych.

7. Minister właściwy do spraw rynków rolnych zatwierdza, w drodze decyzji,

metodę automatycznej klasyfikacji tusz wołowych, o której mowa

w art. 10 ust. 1 rozporządzenia 2017/1182, jeżeli wyniki analizy ilościowej wyników

testu zatwierdzającego, o której mowa w lit. c część C załącznika IV do

rozporządzenia 2017/1182, i oceny dokładności metod automatycznej klasyfikacji,

o której mowa w lit. d część C załącznika IV do rozporządzenia 2017/1182, spełniają

wymagania określone w części A załącznika IV do rozporządzenia 2017/1182.

8. Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje kopię decyzji, o której

mowa w ust. 7, Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-

-Spożywczych.

Art. 15c. Minister właściwy do spraw rynków rolnych jest organem właściwym

do przekazywania Komisji Europejskiej informacji, o których mowa w częściach B

i C załącznika IV do rozporządzenia 2017/1182.

Art. 15d. 1. Podmiot zainteresowany zatwierdzeniem metody automatycznej

klasyfikacji tusz wołowych, o której mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia 2017/1182,

ponosi koszty zatwierdzenia tej metody, które obejmują:

1) przygotowanie informacji, o których mowa w części B załącznika IV do

rozporządzenia 2017/1182;

2) organizację i przeprowadzenie testu zatwierdzającego, o którym mowa w części

A załącznika IV do rozporządzenia 2017/1182;

3) przeprowadzenie analizy wyników testu zatwierdzającego, o którym mowa

w części A załącznika IV do rozporządzenia 2017/1182;

4) przygotowanie informacji, o których mowa w lit. a i b część C załącznika IV do

rozporządzenia 2017/1182;

5) przeprowadzenie analizy ilościowej wyników testu zatwierdzającego, o której

mowa w lit. c część C załącznika IV do rozporządzenia 2017/1182, oraz oceny

21.07.2020

©Telksinoe s. 14/51

dokładności metod automatycznej klasyfikacji, o których mowa w lit. d część C

załącznika IV do rozporządzenia 2017/1182.

2. Podmiot zainteresowany zatwierdzeniem metody automatycznej klasyfikacji

tusz wołowych, o której mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia 2017/1182, uiszcza

opłatę obejmującą koszty, o których mowa w:

1) ust. 1 pkt 1–4, na rachunek bankowy wskazany przez Głównego Inspektora

Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych;

2) ust. 1 pkt 5, na rachunek bankowy wskazany przez instytut, o którym mowa

w art. 15b ust. 5.

Rozdział 3

Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

Art. 16. 1. Tworzy się Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-

-Spożywczych, zwaną dalej „Inspekcją”.

2. Inspekcja podlega ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych.

3. Inspekcja jest powołana do kontroli przestrzegania przepisów o jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych, w tym w zakresie ochrony interesów i praw

konsumentów finalnych.

Art. 17. 1. Do zadań Inspekcji należy:

1) nadzór nad jakością handlową artykułów rolno-spożywczych, a w szczególności:

a) kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w produkcji

i obrocie, w tym wywożonych za granicę,

b) kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przywożonych

spoza państw członkowskich Unii Europejskiej oraz spoza państw

członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –

stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w tym kontrola

graniczna tych artykułów,

c) dokonywanie oceny i wydawanie świadectw w zakresie jakości handlowej

artykułów rolno-spożywczych,

d) powiadamianie podpunktu krajowego punktu kontaktowego w ramach sieci

systemu wczesnego ostrzegania o niebezpiecznej żywności i paszach

(systemu RASFF) o podjętych decyzjach dotyczących niebezpiecznych

artykułów rolno-spożywczych,

21.07.2020

©Telksinoe s. 15/51

e) kontrola artykułów rolno-spożywczych oznakowanych chronionymi

nazwami pochodzenia, chronionymi oznaczeniami geograficznymi albo

nazwami gwarantowanych tradycyjnych specjalności, zarejestrowanymi na

podstawie przepisów o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów

rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych, lub

nazwami odwołującymi się do zarejestrowanych chronionych nazw

pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych albo gwarantowanych

tradycyjnych specjalności oraz współpraca z jednostkami sprawującymi

taką kontrolę w innych państwach,

f) kontrola wyrobów winiarskich oznakowanych chronionymi nazwami

pochodzenia lub chronionymi oznaczeniami geograficznymi,

zarejestrowanymi na podstawie przepisów o wyrobie i rozlewie wyrobów

winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina, lub nazwami

odwołującymi się do zarejestrowanych chronionych nazw pochodzenia lub

chronionych oznaczeń geograficznych oraz współpraca z jednostkami

sprawującymi taką kontrolę w innych państwach,

g) kontrola napojów spirytusowych oznakowanych chronionymi

oznaczeniami geograficznymi, zarejestrowanymi na podstawie przepisów

o wyrobie napojów spirytusowych oraz o rejestracji i ochronie oznaczeń

geograficznych napojów spirytusowych, lub nazwami odwołującymi się do

zarejestrowanych chronionych oznaczeń geograficznych oraz współpraca

z jednostkami sprawującymi taką kontrolę w innych państwach,

h) kontrola artykułów rolno-spożywczych oznaczonych określeniem

jakościowym stosowanym fakultatywnie „produkt górski”, o którym mowa

w art. 31 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości

produktów rolnych i środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 343

z 14.12.2012, str. 1),

i) kontrola żywności w rolniczym handlu detalicznym w rozumieniu art. 3 ust.

3 pkt 29b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i

żywienia (Dz. U. z 2019 r. poz. 1252),

j) kontrola oznakowania wprowadzanych do obrotu produktów genetycznie

zmodyfikowanych (produktów GMO) w rozumieniu art. 3 pkt 16 ustawy

21.07.2020

©Telksinoe s. 16/51

z dnia 22 czerwca 2001 r. o mikroorganizmach i organizmach genetycznie

zmodyfikowanych (Dz. U. z 2019 r. poz. 706),

k) kontrola oznakowania genetycznie zmodyfikowanej żywności w zakresie

wymagań określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1829/2003 Parlamentu

Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie

zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz. Urz. UE L 268 z 18.10.2003, str. 1,

z późn. zm.4) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 32,

str. 432) oraz rozporządzeniu (WE) nr 1830/2003 Parlamentu

Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczącym możliwości

śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz

możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych

z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającym dyrektywę

2001/18/WE (Dz. Urz. UE L 268 z 18.10.2003, str. 24, z późn. zm.5) –

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 32, str. 455);

2) kontrola warunków składowania i transportu artykułów rolno-spożywczych;

3) (uchylony)

3a) kontrola prawidłowości wprowadzania do obrotu i oznakowania materiałów

i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością;

4) współpraca z właściwymi organami administracji rządowej w województwie,

organami innych inspekcji, urzędami celno-skarbowymi, Policją, jednostkami

samorządu terytorialnego oraz państwowymi jednostkami organizacyjnymi

realizującymi politykę rolną państwa;

4a) współpraca z jednostkami organizacyjnymi pełniącymi funkcje agencji

płatniczych w zakresie realizacji Wspólnej Polityki Rolnej oraz jednostkami

organizacyjnymi uczestniczącymi w realizacji operacji współfinansowanych ze

środków Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym zgodnie

z działem IIIa ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z

2019 r. poz. 1507, 1622, 1690 i 1818);

5) współpraca z organizacjami międzynarodowymi zajmującymi się jakością

handlową artykułów rolno-spożywczych oraz ich obrotem międzynarodowym

lub uczestnictwo w pracach tych organizacji;

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 368 z 23.12.2006, str. 99,

Dz. Urz. UE L 211 z 11.08.2007, str. 40, Dz. Urz. UE L 97 z 09.04.2008, str. 64 oraz Dz. Urz.

UE L 231 z 06.09.2019, str. 1.

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 311 z 21.11.2008, str. 1 oraz

Dz. Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 241.

21.07.2020

©Telksinoe s. 17/51

5a) wykonywanie badań laboratoryjnych próbek artykułów rolno-spożywczych na

potrzeby realizacji mechanizmów Wspólnej Polityki Rolnej dotyczących

organizacji rynków rolnych;

5b) wykonywanie badań laboratoryjnych próbek artykułów rolno-spożywczych na

potrzeby realizacji operacji współfinansowanych ze środków Europejskiego

Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym zgodnie z działem IIIa ustawy

z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej;

6) udzielanie informacji i szkolenie w zakresie przepisów i wymagań dotyczących

jakości handlowej lub ustalania klas jakości handlowej oraz metod i badań

artykułów rolno-spożywczych;

7) współpraca z urzędowymi jednostkami kontrolnymi w innych państwach

w zakresie kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, w tym

wymienianie informacji lub próbek artykułów rolno-spożywczych;

8) wykonywanie innych zadań określonych w przepisach odrębnych.

2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe zasady organizacji Inspekcji, mając na względzie

usprawnienie i ujednolicenie funkcjonowania jej organów.

2a. Kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w produkcji może

dotyczyć również sposobu żywienia i warunków chowu zwierząt, jeżeli informacja

w tym zakresie została zadeklarowana przy wprowadzaniu artykułu rolno-

-spożywczego do obrotu.

2b. Minister właściwy do spraw rynków rolnych może, w drodze

rozporządzenia, określić:

1) szczegółowy sposób kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

lub

2) wzory dokumentów związanych z przeprowadzaniem kontroli jakości handlowej

artykułów rolno-spożywczych, lub

3) wzory dokumentów stwierdzających jakość handlową niektórych artykułów

rolno-spożywczych lub ich grup

– biorąc pod uwagę konieczność dostosowania sposobu dokonywania kontroli do

wymagań związanych ze swobodnym przepływem towarów oraz mając na względzie

obowiązki określone w art. 8, 10 i 11 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu

Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych

przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym

21.07.2020

©Telksinoe s. 18/51

i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt

(Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie

specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200, z późn. zm.).

3. (uchylony)

3a. Inspekcja, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1:

1) pkt 5a, współpracuje z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa;

2) pkt 5b, współpracuje z jednostkami organizacyjnymi uczestniczącymi

w realizacji operacji współfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu

Pomocy Najbardziej Potrzebującym.

3b. Współpraca, o której mowa w ust. 3a, odbywa się na podstawie porozumień

zawartych pomiędzy Głównym Inspektorem Jakości Handlowej Artykułów Rolno-

-Spożywczych a podmiotami wymienionymi w ust. 3a.

4. Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki

określi, w drodze rozporządzenia, wykaz przejść granicznych, na których jest

dokonywana kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

sprowadzanych z zagranicy, mając na względzie zabezpieczenie wprowadzania do

obrotu artykułów rolno-spożywczych spełniających wymagania w zakresie jakości

handlowej oraz uwzględniając możliwości organizacyjne i techniczne Inspekcji

Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

Art. 17a. 1. Inspekcja sprawuje nadzór w zakresie jakości handlowej określonej

przepisami Unii Europejskiej odnoszącymi się do:

1) mięsa drobiowego;

2) jaj;

3) tusz wieprzowych;

4) tusz wołowych;

5) tusz innych zwierząt;

6) mięsa pochodzącego z bydła w wieku poniżej 12. miesiąca życia.

2. (uchylony)

3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych ogłosi, w drodze obwieszczenia,

wykaz przepisów Unii Europejskiej, o których mowa w ust. 1.

Art. 17b. 1. Inspekcja wydaje świadectwa potwierdzające pochodzenie mięsa

wołowego z dorosłych osobników męskich, uprawniające do otrzymania refundacji

wywozowych, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej dotyczących

21.07.2020

©Telksinoe s. 19/51

warunków udzielania specjalnych refundacji wywozowych do niektórych rodzajów

wołowiny bez kości oraz w przepisach Unii Europejskiej dotyczących przyznawania

specjalnych refundacji eksportowych w sektorze wołowiny i cielęciny.

2. Świadectwa, o których mowa w ust. 1, są wydawane na wniosek

przedsiębiorcy, złożony na formularzu opracowanym i udostępnionym przez

Inspekcję, po dokonaniu oceny mięsa wołowego w zakresie potwierdzenia jego

tożsamości.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera w szczególności:

1) nazwę, siedzibę i adres albo imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres

wnioskodawcy;

2) numer identyfikacji podatkowej (NIP);

3) informacje o:

a) dacie i miejscu uboju oraz liczbie zwierząt przeznaczonych do uboju, jeżeli

wnioskodawca dokonuje uboju,

b) dacie i miejscu uboju, liczbie zwierząt przeznaczonych do uboju oraz dacie

i miejscu odkostnienia mięsa i liczbie tusz przeznaczonych do odkostnienia

mięsa, jeżeli wnioskodawca dokonuje odkostnienia,

c) państwie przeznaczenia.

4. Do oceny mięsa wołowego i wydawania świadectw, o których mowa w ust. 1,

przepisy art. 31 ust. 2 i 3 oraz 5–7 stosuje się odpowiednio.

5. Za dokonanie czynności związanych z oceną mięsa wołowego,

przeprowadzenie badań laboratoryjnych i wydanie świadectw, o których mowa

w ust. 1, pobiera się opłatę w wysokości równej opłacie za dokonanie oceny jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych, przeprowadzenie badań laboratoryjnych

i wydanie świadectwa jakości handlowej, w sposób i w terminach określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 31 ust. 8 pkt 2.

Art. 17c. 1. Inspekcja prowadzi kontrole prawidłowości dokonanych transakcji

finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji, realizowanych

w ramach Wspólnej Polityki Rolnej, z wyłączeniem refundacji eksportowych, zwane

dalej „kontrolami”.

2. Kontrole są prowadzone na zasadach określonych w rozporządzeniu

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r.

w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej

oraz uchylającym rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE)

21.07.2020

©Telksinoe s. 20/51

nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz.

UE L 347 z 20.12.2013, str. 549), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1306/2013”.

2a. W kontroli mogą uczestniczyć osoby zatrudnione lub funkcjonariusze Służby

Celno-Skarbowej pełniący służbę w jednostkach organizacyjnych Krajowej

Administracji Skarbowej, a także przedstawiciele organów Unii Europejskiej lub

państw członkowskich Unii Europejskiej.

3. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa oraz Prezes

Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w celu przeprowadzenia przez

Inspekcję kontroli, przekazują Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej

Artykułów Rolno-Spożywczych informacje i dokumenty dotyczące transakcji,

o których mowa w ust. 1.

4. Minister właściwy do spraw rolnictwa i minister właściwy do spraw rynków

rolnych są organami właściwymi do:

1) przeprowadzania analizy ryzyka w zakresie prawidłowości dokonanych

transakcji finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji,

realizowanych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej, z wyłączeniem refundacji

eksportowych;

2) opracowywania projektu rocznego programu kontroli, o którym mowa

w art. 84 rozporządzenia nr 1306/2013, oraz projektu sprawozdania rocznego,

o którym mowa w art. 86 rozporządzenia nr 1306/2013, w zakresie określonym

w ust. 1;

3) przekazywania Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-

-Spożywczych listy przedsiębiorstw, u których zostanie przeprowadzona

kontrola.

5. W zakresie określonym w ust. 4 pkt 1 i 2 Główny Inspektor Jakości

Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka

Wsparcia Rolnictwa oraz Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa

przekazują ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa i ministrowi właściwemu do

spraw rynków rolnych informacje i wyjaśnienia.

6. W zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 1306/2013, do

przeprowadzania kontroli stosuje się odpowiednio przepisy art. 24–28.

7. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa i ministrowi właściwemu do

21.07.2020

©Telksinoe s. 21/51

spraw rynków rolnych protokół z kontroli oraz dokumentację dotyczącą tej kontroli,

w terminie 30 dni roboczych od dnia otrzymania tych dokumentów.

Art. 17d. 1. Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-

-spożywczych właściwy ze względu na miejsce prowadzenia produkcji jaj jest

organem właściwym w sprawie zwolnienia, o którym mowa w art. 11

ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r.

ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE)

nr 1234/2007 w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj (Dz. Urz. UE L 163

z 24.06.2008, str. 6, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 589/2008”.

2. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, zwane dalej „zwolnieniem”, jest

dokonywane w drodze decyzji.

3. Wniosek o zwolnienie zawiera w szczególności:

1) nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres

wnioskodawcy;

2) kod producenta.

4. Podmiot, który uzyskał zwolnienie jest obowiązany:

1) prowadzić ewidencję jaj nieoznakowanych zawierającą:

a) nazwę albo imię i nazwisko i adres odbiorcy jaj,

b) miejsce przeznaczenia jaj,

c) liczbę lub masę jaj z podaniem daty ich wysłania;

2) informować pisemnie właściwego wojewódzkiego inspektora jakości handlowej

artykułów rolno-spożywczych o zamiarze dostawy jaj do odbiorców w innych

państwach członkowskich Unii Europejskiej, na 14 dni przed każdą wysyłką jaj,

podając:

a) nazwę albo imię i nazwisko oraz adres odbiorcy jaj,

b) miejsce przeznaczenia jaj,

c) masę lub liczbę wysyłanych jaj.

5. Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

niezwłocznie przekazuje informacje, o których mowa w ust. 4 pkt 2, Głównemu

Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

6. Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych cofa

w drodze decyzji zwolnienie, jeżeli podmiot nie wypełnia obowiązków, o których

mowa w ust. 4.

21.07.2020

©Telksinoe s. 22/51

7. Właściwy powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie informuje właściwego

wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

o wydaniu decyzji ograniczającej lub zakazującej produkcji jaj, dotyczącej podmiotu,

który uzyskał zwolnienie.

8. (uchylony)

9. Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

niezwłocznie powiadamia o zwolnieniu oraz o cofnięciu zwolnienia powiatowego

lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce produkcji jaj oraz Głównego

Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, który prowadzi wykaz

podmiotów, które posiadają zwolnienie.

10. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

informuje właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich Unii

Europejskiej o podmiotach, które uzyskały zwolnienie zgodnie z art. 11 ust. 2 lit. a

rozporządzenia nr 589/2008.

Art. 18. Zadania Inspekcji wykonują następujące organy:

1) Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwany

dalej „Głównym Inspektorem”;

2) wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów

rolno-spożywczych, zwanego dalej „wojewódzkim inspektorem”, jako

kierownika wojewódzkiej inspekcji jakości handlowej artykułów rolno-

-spożywczych, wchodzącej w skład zespolonej administracji wojewódzkiej.

Art. 18a. Kontrole należące do zakresu działania właściwych organów Inspekcji

wykonuje również Służba Celno-Skarbowa w zakresie określonym w przepisach

odrębnych.

Art. 19. 1. Główny Inspektor jest centralnym organem administracji rządowej

podległym ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych.

2. Głównego Inspektora powołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra

właściwego do spraw rynków rolnych. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego

Inspektora.

3. Zastępców Głównego Inspektora powołuje minister właściwy do spraw

rynków rolnych na wniosek Głównego Inspektora. Minister właściwy do spraw

rynków rolnych odwołuje zastępców Głównego Inspektora.

21.07.2020

©Telksinoe s. 23/51

3a. Stanowisko Głównego Inspektora i jego zastępców może zajmować osoba,

która:

1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2) jest obywatelem polskim;

3) korzysta z pełni praw publicznych;

4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne

przestępstwo skarbowe;

5) posiada kompetencje kierownicze;

6) posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na

stanowisku kierowniczym;

7) posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości

Głównego Inspektora.

3b. (uchylony)

3c. (uchylony)

3d. (uchylony)

3e. (uchylony)

3f. (uchylony)

3g. (uchylony)

3h. (uchylony)

3i. (uchylony)

3j. (uchylony)

3k. (uchylony)

3l. (uchylony)

3m. Powołanie na stanowiska, o których mowa w ust. 3a, jest równoznaczne

z nawiązaniem stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i

1495).

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. Czynności wynikające ze stosunku pracy wobec wojewódzkiego inspektora

oraz jego zastępcy wykonuje wojewoda w porozumieniu z Głównym Inspektorem.

7. Główny Inspektor może w każdym czasie wystąpić do wojewody o odwołanie

wojewódzkiego inspektora, jeżeli przemawia za tym interes Inspekcji,

a w szczególności, jeżeli działalność wojewódzkiego inspektora lub podległej mu

21.07.2020

©Telksinoe s. 24/51

jednostki na terenie właściwości danego wojewódzkiego inspektoratu jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych zagraża prawidłowemu wykonywaniu zadań

Inspekcji.

Art. 20. 1. Główny Inspektor koordynuje i nadzoruje działalność Inspekcji.

1a. Główny Inspektor sprawuje nadzór nad wojewódzkimi inspektorami, w tym

ma prawo kontroli ich działalności oraz wydawania im wytycznych i wiążących

poleceń dotyczących podjęcia czynności w zakresie ich merytorycznego działania,

a także może żądać od nich informacji w zakresie działania Inspekcji.

1b. Wytyczne i polecenia, o których mowa w ust. 1a, nie mogą dotyczyć

rozstrzygnięć co do istoty sprawy załatwianej w drodze decyzji administracyjnej.

2. Główny Inspektor wykonuje swoje zadania przy pomocy Głównego

Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

3. Wojewódzcy inspektorzy wykonują swoje zadania przy pomocy

wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

4. Wojewódzki inspektor może tworzyć oddziały wojewódzkiego inspektoratu,

za zgodą Głównego Inspektora, w szczególności w celu wykonywania zadań,

o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. b.

5. Główny Inspektor może tworzyć delegatury zamiejscowe Głównego

Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

5a. Główny Inspektor może podejmować czynności należące do zakresu

działania wojewódzkiego inspektora, w tym przeprowadzać kontrolę, jeżeli jest to

uzasadnione szczególną wagą sprawy lub przyczynami organizacyjnymi. W tych

przypadkach Główny Inspektor staje się organem właściwym.

5b. O podjęciu czynności, o których mowa w ust. 5a, Główny Inspektor

niezwłocznie informuje wojewódzkiego inspektora, do którego zakresu działania

należą podjęte czynności, wraz z podaniem przyczyny podjęcia tych czynności.

6. Minister właściwy do spraw rynków rolnych nadaje, w drodze zarządzenia,

statut Głównemu Inspektoratowi. Statut określa w szczególności organizację

Głównego Inspektoratu, rodzaje poszczególnych komórek organizacyjnych, zakres

zadań oraz wzór znaku Inspekcji.

7. Pracownicy Inspekcji dokonujący kontroli granicznej artykułów rolno-

-spożywczych na granicy państwa są obowiązani do noszenia munduru.

7a. Wojewódzki inspektor przydziela mundur pracownikowi Inspekcji, o którym

mowa w ust. 7.

21.07.2020

©Telksinoe s. 25/51

7b. Pracownik Inspekcji zwraca mundur wojewódzkiemu inspektorowi w dniu

rozwiązania stosunku pracy.

8. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze

rozporządzenia, wzory, kolory oraz sposób przydzielania i zwracania munduru

pracowników Inspekcji, o których mowa w ust. 7, mając na względzie odróżnienie

pracowników Inspekcji od innych służb kontroli oraz zapewnienie właściwego

umundurowania pracowników Inspekcji, w szczególności biorąc pod uwagę okres

użytkowania munduru.

Art. 20a. 1. Pracownicy Inspekcji dokonujący kontroli otrzymują legitymacje

służbowe.

2. Legitymacje służbowe wydaje:

1) wojewoda – wojewódzkiemu inspektorowi i jego zastępcy;

2) wojewódzki inspektor – pracownikom wojewódzkiego inspektoratu jakości

handlowej artykułów rolno-spożywczych;

3) dyrektor generalny Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych – pracownikom Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej

Artykułów Rolno-Spożywczych.

3. W przypadku utraty legitymacji służbowej pracownik jest obowiązany

niezwłocznie zawiadomić o tym organ, który wydał legitymację.

4. Organ, który wydał legitymację, przeprowadza postępowanie wyjaśniające,

unieważnia utraconą legitymację służbową oraz wydaje nową.

5. Legitymacja służbowa podlega wymianie w przypadku:

1) zmiany imienia lub nazwiska pracownika;

2) uszkodzenia lub zniszczenia;

3) zmiany stanowiska pracownika.

6. Z chwilą rozwiązania stosunku pracy legitymacja służbowa podlega zwrotowi

organowi, który ją wydał.

7. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór legitymacji służbowej pracowników Inspekcji dokonujących

kontroli, mając na względzie możliwość identyfikacji pracownika Inspekcji i jego

stanowiska służbowego.

Art. 21. W rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego,

w sprawach należących do zakresu zadań i kompetencji Inspekcji, organem

21.07.2020

©Telksinoe s. 26/51

właściwym jest wojewódzki inspektor, a organem wyższego stopnia – Główny

Inspektor.

Art. 22. 1. Organy Inspekcji mogą upoważniać pracowników Inspekcji do

załatwiania spraw w ich imieniu, w tym do wydawania decyzji administracyjnych.

2. Organy Inspekcji do wydawania decyzji administracyjnych mogą upoważniać

pracowników, którzy:

1) ukończyli studia wyższe;

2) posiadają kwalifikacje potwierdzane co 5 lat zdaniem egzaminu z zakresu

towaroznawstwa i obowiązujących przepisów o jakości handlowej przed komisją

kwalifikacyjną, o której mowa w art. 35 ust. 2.

Rozdział 4

Postępowanie kontrolne

Art. 23. 1. Kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz

warunków składowania i transportu tych artykułów ma na celu sprawdzenie, czy:

1) artykuły rolno-spożywcze spełniają wymagania w zakresie jakości handlowej

określone w przepisach o jakości handlowej oraz dodatkowe wymagania

dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez

producenta;

2) artykuły rolno-spożywcze są składowane lub transportowane w sposób

zapewniający zachowanie ich właściwej jakości handlowej;

3) ilość i jakość składowanego artykułu rolno-spożywczego są zgodne z ustalonymi

warunkami składowania.

2. Kontrola obejmuje co najmniej jedną z następujących czynności:

1) sprawdzenie dokumentów umożliwiających identyfikację artykułu rolno-

-spożywczego, atestów jakościowych, wyników badań laboratoryjnych oraz

innych dokumentów świadczących o jego jakości handlowej;

2) sprawdzenie opakowania, oznakowania, prezentacji artykułu rolno-spożywczego

oraz warunków jego przechowywania i transportu;

3) oględziny artykułu rolno-spożywczego;

4) pobranie próbek i wykonanie badań laboratoryjnych;

5) ustalenie klasy jakości artykułu rolno-spożywczego;

6) sprawdzanie sposobu produkcji artykułu rolno-spożywczego lub prawidłowości

przebiegu procesu technologicznego.

21.07.2020

©Telksinoe s. 27/51

3. (uchylony)

Art. 24. <1.> Główny Inspektor, wojewódzcy inspektorzy oraz upoważnieni

przez nich pracownicy Inspekcji, realizując zadania określone w ustawie oraz

w odrębnych przepisach, uprawnieni są do:

1) wstępu na teren oraz do obiektów i pomieszczeń kontrolowanych jednostek oraz

poruszania się na tym terenie i w tych obiektach i pomieszczeniach;

1a) wstępu do środków transportu kontrolowanych jednostek i przeprowadzania ich

oględzin;

2) żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem kontroli;

3) żądania okazywania dokumentów związanych z przedmiotem kontroli oraz

sporządzania z nich odpisów, kopii, notatek i wydruków, których zgodność

z oryginałami potwierdza kierownik jednostki kontrolowanej lub osoba przez

niego upoważniona;

4) pobierania nieodpłatnie próbek do badań;

5) żądania sporządzenia kserokopii i urzędowego tłumaczenia na język polski

dokumentów sporządzonych w języku obcym związanych z przedmiotem

kontroli;

6) legitymowania osób przebywających na terenie jednostki kontrolowanej

w trakcie przeprowadzanej kontroli.

2. Organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne oraz

jednostki samorządu terytorialnego, na wniosek organów Inspekcji, udostępniają im

nieodpłatnie dane niezbędne do wykonywania zadań Inspekcji, w szczególności

przeprowadzania kontroli oraz wydawania decyzji administracyjnych.

Art. 24a. Kontrolowany ma obowiązek zapewnić upoważnionym pracownikom

Inspekcji warunki niezbędne do sprawnego wykonywania obowiązków służbowych.

Art. 24b. Organy Inspekcji oraz upoważnieni przez nie pracownicy Inspekcji,

wykonując zadania Inspekcji, podlegają ochronie prawnej przewidzianej dla

funkcjonariuszy publicznych.

Art. 25. 1. Kontrolę przeprowadza pracownik Inspekcji po okazaniu legitymacji

służbowej oraz upoważnienia do przeprowadzenia kontroli.

2. Pracownik Inspekcji może także:

1) przeprowadzić kontrolę jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

przywożonych spoza państw członkowskich Unii Europejskiej i państw

21.07.2020

©Telksinoe s. 28/51

członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w tym kontrolę graniczną tych

artykułów,

2) dokonać oceny jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

3) przeprowadzić kontrolę warunków składowania i transportu artykułów rolno-

spożywczych,

4) przeprowadzić kontrolę jakości handlowej świeżych owoców i warzyw, w tym

ziemniaków, których jakość handlowa nie jest objęta zakresem regulacji

przepisów Unii Europejskiej

– po okazaniu legitymacji służbowej oraz imiennego okresowego upoważnienia do

przeprowadzenia kontroli.

3. Imienne okresowe upoważnienie do przeprowadzenia kontroli zawiera:

1) wskazanie podstawy prawnej do przeprowadzenia kontroli;

2) oznaczenie organu przeprowadzającego kontrolę;

3) datę i miejsce wystawienia tego upoważnienia;

4) imię i nazwisko pracownika Inspekcji uprawnionego do przeprowadzenia

kontroli oraz numer jego legitymacji służbowej;

5) określenie zakresu przedmiotowego przeprowadzanej kontroli;

6) oznaczenie okresu obowiązywania tego upoważnienia;

7) podpis osoby udzielającej tego upoważnienia z podaniem zajmowanego

stanowiska lub pełnionej funkcji.

4. Do imiennego okresowego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nie

stosuje się przepisów art. 49 ust. 7 pkt 5, 7 i 9 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo

przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 i 1495).

5. Kontrolę, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a, przeprowadza się

w obecności kierownika kontrolowanej jednostki, a w razie jego nieobecności – osoby

przez niego upoważnionej.

6. (uchylony)

7. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór imiennego okresowego upoważnienia, o którym mowa w ust. 3, mając na

względzie zapewnienie rzetelnej kontroli artykułów rolno-spożywczych oraz

spełnienie przez to upoważnienie wymagań dotyczących treści upoważnień do

przeprowadzenia kontroli wynikających z przepisów dotyczących działalności

gospodarczej.

21.07.2020

©Telksinoe s. 29/51

Art. 26. 1. Dokumenty, artykuły rolno-spożywcze i inne przedmioty mające

związek z kontrolą oraz pomieszczenia, w których dokonuje się czynności

kontrolnych, o których mowa w art. 23 ust. 2, mogą być zabezpieczone w sposób

określony w art. 27.

2. Przepis ust. 1 nie dotyczy artykułów rolno-spożywczych ulegających szybkim

zmianom biochemicznym.

Art. 27. 1. Zabezpieczenie dokumentów i innych przedmiotów, z zastrzeżeniem

ust. 2, następuje przez dokonanie co najmniej jednej z następujących czynności:

1) oddanie ich na przechowanie jednostce kontrolowanej w oddzielnym

i opieczętowanym schowku lub pomieszczeniu;

2) opieczętowanie ich i oddanie za pokwitowaniem na przechowanie kierownikowi

lub innemu pracownikowi jednostki kontrolowanej;

3) zabranie ich za pokwitowaniem do przechowania przez organ Inspekcji –

w przypadku braku możliwości zabezpieczenia i przechowywania w jednostce

kontrolowanej.

2. Zabezpieczenie artykułów rolno-spożywczych polega na oddaniu ich pod

nadzór kierownikowi lub innemu pracownikowi kontrolowanej jednostki z zakazem

wprowadzenia tych artykułów do obrotu.

3. Zabezpieczenie pomieszczeń następuje przez ich zamknięcie i opieczętowanie

lub zaplombowanie.

4. Zmiana sposobu zabezpieczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2

i 3, albo ich zdjęcie wymaga pisemnej zgody wojewódzkiego inspektora udzielonej na

wniosek jednostki kontrolowanej.

5. Odmowa udzielenia zgody, o której mowa w ust. 4, następuje w drodze

decyzji.

Art. 27a. Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy w zakresie

nieuregulowanym w art. 25–27 stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca

2018 r. – Prawo przedsiębiorców.

Art. 28. 1. Z przebiegu kontroli sporządza się protokół, jeżeli przepisy Unii

Europejskiej lub przepisy odrębne w zakresie rynków rolnych nie stanowią inaczej.

2. Protokół zawiera w szczególności:

1) czas trwania kontroli;

21.07.2020

©Telksinoe s. 30/51

2) imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej

inspektora przeprowadzającego kontrolę;

3) dane identyfikujące kontrolowanego;

4) opis stanu faktycznego, stwierdzonego w wyniku kontroli, ze szczególnym

uwzględnieniem ujawnionych nieprawidłowości oraz, jeżeli jest to możliwe,

z podaniem przyczyn ich powstania, a także osób odpowiedzialnych za ich

zaistnienie;

5) opis nieprawidłowości usuniętych w toku kontroli.

2a. (uchylony)

2b. Protokół sporządza się w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach.

3. Protokół należy przedstawić kierownikowi jednostki kontrolowanej, a w razie

jego nieobecności – zastępcy kierownika lub innej osobie upoważnionej do

zastępowania kierownika, a w razie nieobecności tych osób – osobie uczestniczącej

w przeprowadzaniu kontroli.

4. Przed podpisaniem protokołu osoby, o których mowa w ust. 3, mają prawo

wnieść do niego swoje uwagi.

5. Protokół podpisują przeprowadzający kontrolę oraz osoba, o której mowa

w ust. 3; w przypadku odmowy złożenia podpisu przez osobę, o której mowa w ust. 3,

przeprowadzający kontrolę zamieści o tym wzmiankę w protokole.

6. Z wykonanych w toku kontroli czynności, w tym zabezpieczenia artykułów

rolno-spożywczych, dokumentów lub innych przedmiotów, dokonania oględzin,

pobrania próbek lub przeprowadzenia innych dowodów sporządza się odrębne

protokoły, chyba że w toku czynności kontrolnych nie stwierdzono nieprawidłowości.

6a. O sporządzeniu odrębnych protokołów z wykonania poszczególnych

czynności, o których mowa w ust. 6, należy uczynić wzmiankę w protokole kontroli.

W razie niestwierdzenia nieprawidłowości powyższe czynności kontrolne

dokumentuje się w protokole kontroli.

7. Jeden egzemplarz protokołu pozostawia się osobie wymienionej w ust. 3.

8. (uchylony)

9. Podmiot kontrolowany może zgłosić do organu kontrolującego zastrzeżenia

do ustaleń zawartych w protokole w terminie 7 dni od dnia podpisania protokołu.

10. W przypadku zgłoszenia zastrzeżeń organ kontrolujący rozpatruje je

w terminie 7 dni od dnia ich zgłoszenia oraz, jeżeli to konieczne, przeprowadza

21.07.2020

©Telksinoe s. 31/51

dodatkowe czynności kontrolne w celu uzupełnienia stanu faktycznego opisanego

w protokole kontroli.

11. W przypadku uznania zgłoszonych zastrzeżeń wprowadza się zmiany

w formie aneksu do protokołu. Aneks do protokołu podpisują przeprowadzający

kontrolę i osoba, o której mowa w ust. 3.

12. W przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń w całości albo w części organ

kontrolujący przekazuje niezwłocznie, nie później niż w terminie, o którym mowa

w ust. 10, swoje stanowisko na piśmie podmiotowi kontrolowanemu zgłaszającemu

zastrzeżenia.

13. Przeprowadzający kontrolę albo organ kontrolujący może, z urzędu lub na

wniosek podmiotu kontrolowanego, prostować błędy pisarskie i rachunkowe lub inne

oczywiste pomyłki w protokole.

Art. 28a. 1. Główny Inspektor oraz upoważnieni przez niego pracownicy

Inspekcji są uprawnieni do nadzorowania kontroli przeprowadzanej przez

wojewódzkich inspektorów w celu sprawdzenia prawidłowości przeprowadzania tej

kontroli.

2. Przed przystąpieniem do nadzorowania kontroli, o której mowa w ust. 1,

Główny Inspektor oraz upoważniony przez niego pracownik Inspekcji są obowiązani

okazać legitymację służbową podmiotowi kontrolowanemu lub osobie przez niego

upoważnionej oraz pracownikowi Inspekcji przeprowadzającemu kontrolę, a także

okazać upoważnienie podmiotowi kontrolowanemu lub osobie przez niego

upoważnionej, a w przypadku nieobecności tych osób – osobie uczestniczącej

w przeprowadzaniu kontroli.

3. Do nadzorowania kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy

art. 24 ust. 1 pkt 1–2, 4 i 5 oraz art. 24a.

4. Główny Inspektor oraz upoważniony przez niego pracownik Inspekcji mogą

dokonać zabezpieczenia, o którym mowa w art. 26, w sposób określony w art. 27.

5. Z czynności przeprowadzonych w toku nadzoru, o którym mowa w ust. 1,

sporządza się protokół. Do sporządzania protokołu stosuje się przepisy art. 28.

6. W przypadku gdy Główny Inspektor albo upoważniony przez niego

pracownik Inspekcji stwierdzi nieprawidłowości kontroli przeprowadzanej pod

nadzorem, wydaje wojewódzkiemu inspektorowi polecenie niezwłocznego usunięcia

tych nieprawidłowości.

21.07.2020

©Telksinoe s. 32/51

7. Główny Inspektor kieruje do właściwego wojewódzkiego inspektora pisemne

polecenia lub wytyczne, jeżeli jest to niezbędne w celu usunięcia stwierdzonych

nieprawidłowości kontroli przeprowadzanej pod nadzorem.

8. Wojewódzki inspektor jest obowiązany poinformować Głównego Inspektora,

w wyznaczonym przez Głównego Inspektora terminie, o sposobie wykonania poleceń

lub wytycznych, o których mowa w ust. 7.

Art. 29. 1. Wykonując zadania, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz

e–k, wojewódzki inspektor, w drodze decyzji, może:

1) zakazać wprowadzania do obrotu artykułu rolno-spożywczego niespełniającego

wymagań jakości handlowej lub wymagań w zakresie transportu lub

składowania;

2) nakazać poddanie artykułu rolno-spożywczego, o którym mowa w pkt 1,

określonym zabiegom;

3) zakazać składowania artykułu rolno-spożywczego w nieodpowiednich

warunkach albo jego transportowania środkami transportu nienadającymi się do

tego celu;

4) przeklasyfikować artykuł rolno-spożywczy do niższej klasy, jeżeli artykuł ten nie

spełnia wymagań jakościowych dla danej klasy jakości handlowej;

5) nakazać zniszczenie artykułu rolno-spożywczego, o którym mowa w pkt 1, na

koszt jego posiadacza;

6) nakazać w punktach sprzedaży należących do podmiotu kontrolowanego

wycofanie z obrotu całej partii artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego,

jeżeli stwierdzony rodzaj nieprawidłowości odnosi się do całej partii

produkcyjnej artykułu rolno-spożywczego.

2. Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3 i 6, mogą być wydane przed

zakończeniem kontroli.

3. Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3 i 6, podlegają natychmiastowemu

wykonaniu.

4. Właściwość miejscową organu Inspekcji w sprawach, o których mowa

w ust. 1, ustala się według miejsca przeprowadzenia kontroli.

5. Informacje zawarte w decyzjach, o których mowa w ust. 1, dotyczące

zafałszowania artykułów rolno-spożywczych, podaje się do publicznej wiadomości,

z pominięciem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa oraz inne

tajemnice podlegające ochronie na podstawie przepisów odrębnych.

21.07.2020

©Telksinoe s. 33/51

Art. 30. 1. Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1

lit. b, w przypadku stwierdzenia niewłaściwej jakości handlowej organ Inspekcji,

w drodze decyzji, zakazuje wprowadzenia artykułu rolno-spożywczego do obrotu.

2. Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej

wykonalności.

Art. 30a. (uchylony)

Art. 30b. Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono

nieprawidłowości, wojewódzki inspektor przekazuje pisemnie jednostce

kontrolowanej zalecenia pokontrolne i wzywa ją do usunięcia nieprawidłowości

w określonym terminie.

Art. 30c. Do kontroli jakości handlowej żywności w rolniczym handlu

detalicznym stosuje się odpowiednio przepisy art. 23, art. 24, art. 25 ust. 2–6, art. 26–

28 i art. 30b.

Art. 31. 1. Ocena jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, zwana dalej

„oceną”, dokonywana jest na wniosek zainteresowanego przedsiębiorcy.

2. Ocena polega na sprawdzeniu, czy artykuły rolno-spożywcze spełniają

wymagania w zakresie jakości handlowej określone w przepisach o jakości handlowej

oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało

zadeklarowane przez producenta.

3. W celu dokonania oceny mogą być przeprowadzone badania laboratoryjne.

4. Po dokonaniu oceny wojewódzki inspektor wydaje świadectwo jakości

handlowej.

5. Za dokonanie czynności związanych z oceną, za przeprowadzenie badań

laboratoryjnych i wydanie świadectwa jakości handlowej pobiera się opłaty.

W przypadku artykułów rolno-spożywczych przewożonych jednym środkiem

transportu, w jednej ładowni lub w jednym kontenerze opłatę pobiera się za jedno

świadectwo jakości handlowej oraz za jedną ocenę.

5a. Świadectwo jakości handlowej może być wydane podmiotowi, który nie

złożył wniosku o dokonanie oceny, jeżeli przedsiębiorca składający wniosek,

o którym mowa w ust. 1, wyraził na to zgodę.

6. Do niewniesionych w terminie opłat, o których mowa w ust. 5, mają

zastosowanie przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

21.07.2020

©Telksinoe s. 34/51

7. Z przebiegu czynności pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych dla

potrzeb oceny sporządza się protokół, do którego stosuje się odpowiednio przepisy

art. 28 ust. 3–6.

8. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia,

określi:

1) wzór świadectwa jakości handlowej, mając na względzie potrzebę prawidłowej

identyfikacji ocenianej partii artykułów rolno-spożywczych;

2) w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych stawki

opłat za dojazd do miejsca oceny, czynności związane z dokonaniem oceny,

badania laboratoryjne i wydawanie świadectw jakości handlowej oraz sposób

i termin wnoszenia tych opłat, mając na względzie zakres i rodzaj czynności

związanych z dokonaniem oceny oraz rzeczywiste koszty ponoszone w związku

z dokonywaniem oceny, przeprowadzaniem badań i wydawaniem świadectw

jakości handlowej.

Art. 32. 1. Badania laboratoryjne związane z kontrolą jakości handlowej

artykułów rolno-spożywczych są przeprowadzane w laboratoriach Głównego

Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, w tym w krajowych

laboratoriach referencyjnych, o których mowa w art. 100 rozporządzenia Parlamentu

Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli

urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia

stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia

i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE)

nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE)

nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005

i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE,

2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu

Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady

89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE

i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli

urzędowych) (Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm.6)).

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 137 z 24.05.2017, str. 40,

Dz. Urz. UE L 82 z 25.03.2019, str. 4, Dz. Urz. UE L 131 z 17.05.2019, str. 18 i Dz. Urz. UE L 165

z 21.06.2019, str. 4.

21.07.2020

©Telksinoe s. 35/51

2. Badania laboratoryjne związane z oceną są przeprowadzane w laboratoriach

Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych albo

w innych laboratoriach posiadających akredytację.

3. W uzasadnionych przypadkach badania laboratoryjne, o których mowa

w ust. 1 i 2, mogą być przeprowadzane na zlecenie właściwego organu Inspekcji przez

inne wyspecjalizowane w danym zakresie laboratoria.

3a. Badania laboratoryjne związane z kontrolą jakości handlowej artykułów

rolno-spożywczych są finansowane ze środków Głównego Inspektoratu Jakości

Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

4. (uchylony)

5. Minister właściwy do spraw rynków rolnych wyznacza, w drodze

rozporządzenia, krajowe laboratoria referencyjne w zakresie jakości handlowej

artykułów rolno-spożywczych oraz określa przedmiot i rodzaje badań

przeprowadzanych przez te laboratoria, mając na względzie zapewnienie rzetelności

i obiektywności wyników badań przeprowadzanych przez te laboratoria.

Art. 33. 1. Do kontroli, oceny lub ustalania klas jakości handlowej artykułów

rolno-spożywczych stosuje się urządzenia, które uzyskały pozytywną opinię

właściwej jednostki, a pomiar dokonany za pomocą tych urządzeń zapewnia

otrzymanie obiektywnych i wiarygodnych wyników w zakresie wymagań jakości

handlowej.

2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze

rozporządzenia, metody oceny, dopuszczalne tolerancje błędów oraz jednostki

właściwe do wydawania opinii o urządzeniach, o których mowa w ust. 1, mając na

względzie potencjał badawczy i zakres działania tych jednostek.

Art. 34. Minister właściwy do spraw rynków rolnych w drodze rozporządzenia:

1) określi szczegółowe warunki pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych,

2) może określić metody analiz lub inne czynności związane z dokonywaniem

kontroli lub oceny niektórych artykułów rolno-spożywczych,

3) może określić szczegółowe warunki ustalania klas jakości handlowej niektórych

artykułów rolno-spożywczych

– mając na względzie ich rodzaj i przeznaczenie.

21.07.2020

Art. 35. 1. Pracownicy Inspekcji mogą pobierać próbki lub ustalać klasy jakości

handlowej określonych artykułów rolno-spożywczych na zlecenie zainteresowanych

przedsiębiorców.

2. Oprócz pracowników Inspekcji:

1) próbki artykułów rolno-spożywczych danego rodzaju mogą pobierać również

osoby posiadające wiedzę praktyczną i teoretyczną z zakresu pobierania próbek

artykułów rolno-spożywczych tego rodzaju, potwierdzoną egzaminem zdanym

przed komisją kwalifikacyjną powołaną przez Głównego Inspektora,

2) klasy jakości tusz zwierząt rzeźnych mogą ustalać również osoby posiadające

wiedzę praktyczną i teoretyczną z zakresu ustalania klas jakości tusz zwierząt

rzeźnych, potwierdzoną egzaminem zdanym przed komisją kwalifikacyjną

powołaną przez Głównego Inspektora,

3) klasy jakości świeżych owoców i warzyw mogą ustalać również osoby, które

odbyły szkolenie w zakresie zasad ustalania klas jakości świeżych owoców

i warzyw:

a) przeprowadzone przez wojewódzkiego inspektora lub podmiot

upoważniony przez Głównego Inspektora lub

b) o którym mowa w art. 12 ust. 3 lit. a rozporządzenia wykonawczego

Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007

w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych

owoców i warzyw (Dz. U. UE L 157 z 15.06.2011), zatwierdzone przez

właściwy organ innego państwa,

4) pobierać próbki lub ustalać klasy jakości handlowej określonych artykułów

rolno-spożywczych mogą również osoby, wobec których decyzja o uznaniu

kwalifikacji, wydana na podstawie przepisów o zasadach uznawania kwalifikacji

zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, stała się

ostateczna

– wpisane do rejestru rzeczoznawców, zwane dalej „rzeczoznawcami”.

2a. Egzamin, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, jest zdawany co 3 lata.

2b. Upoważnienie do prowadzenia szkoleń w zakresie, o którym mowa w ust. 2

pkt 3, może być wydane, jeżeli podmiot ubiegający się o to upoważnienie zapewnia:

1) odpowiednie warunki kadrowe do prowadzenia szkoleń w tym zakresie,

w szczególności posiadanie przez osoby prowadzące szkolenia odpowiednich

21.07.2020

kwalifikacji: ukończenia studiów wyższych oraz posiadania wiedzy teoretycznej

i co najmniej 5-letniego doświadczenia zawodowego z zakresu zagadnień

objętych przedmiotem szkolenia;

2) przeprowadzenie szkoleń zgodnie z programem szkolenia odpowiadającym

warunkom określonym w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie

art. 38.

2c. O wydaniu upoważnienia do prowadzenia szkoleń w zakresie, o którym

mowa w ust. 2 pkt 3, rozstrzyga Główny Inspektor, w drodze decyzji, na wniosek

podmiotu ubiegającego się o to upoważnienie.

2d. Wniosek o wydanie upoważnienia do prowadzenia szkoleń, poza elementami

podania określonymi w art. 63 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks

postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60,

730 i 1133), zawiera:

1) program szkolenia;

2) imiona i nazwiska osób mających prowadzić szkolenia oraz wskazanie

posiadanych przez nie kwalifikacji do prowadzenia takich szkoleń.

2e. Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające posiadanie przez osoby

mające prowadzić szkolenia kwalifikacji do ich prowadzenia.

2f. Główny Inspektor cofa, w drodze decyzji, upoważnienie do prowadzenia

szkoleń w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, jeżeli upoważniony podmiot nie

spełnia wymagań, o których mowa w ust. 2b pkt 1 lub 2.

3. Rejestr rzeczoznawców prowadzi, według specjalizacji w zakresie rodzajów

artykułów rolno-spożywczych, wojewódzki inspektor właściwy ze względu na

miejsce zamieszkania rzeczoznawcy albo – w przypadku osób niemających miejsca

zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – wojewódzki inspektor

właściwy dla województwa mazowieckiego.

4. Decyzję o wpisie, odmowie wpisu bądź skreśleniu z rejestru rzeczoznawców

wydaje wojewódzki inspektor prowadzący rejestr rzeczoznawców.

5. Osobie wpisanej do rejestru rzeczoznawców wojewódzki inspektor wydaje

zaświadczenie o wpisie oraz imienną pieczęć.

Art. 35a. 1. Udział w egzaminach, o których mowa w art. 35 ust. 2 pkt 1 i 2, oraz

w szkoleniu, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 3 lit. a, podlega opłacie, która wynosi

w przypadku:

21.07.2020

1) egzaminów – 5% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej

ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie art. 20

pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1270, z późn. zm.7)), zwanego

dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”, za rok poprzedzający rok

przeprowadzenia egzaminu;

2) szkolenia – 1% przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok

przeprowadzenia szkolenia – za godzinę szkolenia.

2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa i są

wpłacane na rachunek:

1) Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych –

w przypadku egzaminów, o których mowa w art. 35 ust. 2 pkt 1 i 2;

2) wojewódzkiego inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych –

w przypadku szkolenia, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 3 lit. a.

3. W przypadku gdy szkolenie, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 3 lit. a,

przeprowadza podmiot upoważniony przez Głównego Inspektora, opłaty za udział

w szkoleniu, o których mowa w ust. 1, stanowią przychód tego podmiotu.

Art. 35b. Za przeprowadzenie egzaminów, o których mowa w art. 35 ust. 2 pkt 1

i 2:

1) przewodniczący komisji kwalifikacyjnej otrzymuje wynagrodzenie w wysokości

1% przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok przeprowadzenia

egzaminu,

2) członkowie komisji kwalifikacyjnej otrzymują wynagrodzenie w wysokości

0,5% przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok przeprowadzenia

egzaminu

– od jednej osoby egzaminowanej.

Art. 36. 1. Rzeczoznawcy z przeprowadzonych czynności sporządzają protokół.

1a. W zakresie ustalania klas jakości tusz zwierząt rzeźnych dopuszcza się

sporządzanie protokołów w postaci wydruku komputerowego.

2. Protokół należy przedstawić kierownikowi jednostki, w której wykonywane są

czynności.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 2245 oraz

z 2019 r. poz. 39, 730, 752, 1622 i 1915.

21.07.2020

3. Kierownik jednostki ma prawo wnosić do protokołu swoje uwagi. O braku

uwag należy uczynić wzmiankę w protokole.

4. Protokół sporządza się co najmniej w 2 egzemplarzach. Jeden egzemplarz

protokołu pozostawia się osobie, o której mowa w ust. 2.

5. Protokół przechowuje się co najmniej rok od daty jego sporządzenia,

z wyłączeniem protokołu z nadawania klasy tuszom wieprzowym, który przechowuje

się przez 4 tygodnie od daty jego sporządzenia.

Art. 36a. 1. Nadzór nad wykonywaniem czynności przez rzeczoznawców

sprawuje wojewódzki inspektor.

2. W ramach sprawowanego nadzoru wojewódzki inspektor przeprowadza

kontrole działalności rzeczoznawców w miejscu wykonywania przez nich czynności.

3. Osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające

osobowości prawnej, na zlecenie których rzeczoznawca wykonuje czynności, są

obowiązane:

1) zapewnić wojewódzkiemu inspektorowi wstęp na teren oraz do obiektów

i pomieszczeń, gdzie są wykonywane czynności rzeczoznawcy, oraz możliwość

poruszania się na tym terenie oraz w tych obiektach i pomieszczeniach;

2) zapewnić wojewódzkiemu inspektorowi wstęp do środków transportu, w których

są wykonywane czynności rzeczoznawcy, i możliwość przeprowadzania ich

oględzin;

3) udzielać wojewódzkiemu inspektorowi pisemnych lub ustnych informacji

związanych z czynnościami wykonywanymi przez rzeczoznawcę;

4) okazywać wojewódzkiemu inspektorowi dokumenty związane z czynnościami

wykonywanymi przez rzeczoznawcę;

5) umożliwić wojewódzkiemu inspektorowi pobieranie nieodpłatnie próbek

artykułów rolno-spożywczych do badań.

4. Do przeprowadzania kontroli działalności rzeczoznawców stosuje się

odpowiednio przepisy art. 24–28.

Art. 37. 1. Skreślenie z rejestru rzeczoznawców następuje w przypadku:

1) upływu 3 lat od dnia zdania egzaminu, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 2,

chyba że przed upływem tego okresu rzeczoznawca ponownie zda taki egzamin;

2) nieprzestrzegania przepisów dotyczących wykonywanych czynności;

3) wykazania oczywistej nieudolności lub niedbałości przy wykonywaniu

obowiązków;

21.07.2020

4) nieuzasadnionej odmowy przeprowadzenia klasyfikacji artykułu rolno-

-spożywczego;

5) nierzetelnego i stronniczego wykonywania obowiązków;

6) skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo popełnione z winy umyślnej;

7) rezygnacji złożonej przez rzeczoznawcę;

8) śmierci.

2. Skreślenie z rejestru rzeczoznawców w przypadkach, o których mowa w ust. 1

pkt 1 i 8, następuje z mocy prawa, bez wydania decyzji.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli w dotychczasowej

działalności rzeczoznawcy nie stwierdzano istotnych uchybień, a podmiot zlecający

czynności nie poniósł szkody, skreślenie z rejestru rzeczoznawców nie następuje.

4. W przypadku określonym w ust. 3, wojewódzki inspektor kieruje do

rzeczoznawcy pisemne upomnienie, wskazując popełnione naruszenia oraz nakazując

rzeczoznawcy podjęcie określonych działań naprawczych w wyznaczonym terminie.

W razie niewykonania tych działań naprawczych w terminie wojewódzki inspektor

skreśla rzeczoznawcę z rejestru rzeczoznawców.

Art. 38. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze

rozporządzenia:

1) sposób przeprowadzania egzaminów, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt 2 oraz

art. 35 ust. 2 pkt 1 i 2, oraz sposób powoływania i skład komisji kwalifikacyjnej,

2) szczegółowy tryb ubiegania się o udzielenie upoważnienia oraz szczegółowe

wymagania do uzyskania przez podmiot upoważnienia do prowadzenia szkoleń

w zakresie, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 3 lit. a,

3) wzory zaświadczeń o wpisie do rejestru rzeczoznawców, pieczęci imiennej

wydawanej rzeczoznawcom i protokołów z przeprowadzonych przez

rzeczoznawcę czynności

– mając na względzie zapewnienie rzetelnej i obiektywnej kontroli artykułów rolno-

-spożywczych.

Art. 39. [1. Przedsiębiorcy, u których organy Inspekcji przeprowadziły

kontrolę, w tym kontrolę graniczną lub kontrolę przeprowadzaną na podstawie

przepisów odrębnych, są obowiązani wnieść opłaty za czynności przeprowadzone

w ramach kontroli, jeżeli w wyniku tej kontroli stwierdzono, że artykuły rolno-

-spożywcze nie odpowiadają wymaganiom w zakresie jakości handlowej wynikającym

21.07.2020

z przepisów o jakości handlowej lub wymaganiom dodatkowym zadeklarowanym

przez producenta.]

<1. Przedsiębiorcy są obowiązani wnieść opłaty za czynności Nowe brzmienie

ust. 1 i dodany

przeprowadzone w ramach kontroli: ust. 1a w art. 32

1) granicznej jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych; wejdą w życie z

dn. 1.01.2021 r.

2) jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych innej niż określona (Dz. U. z 2020 r.

poz. 285).

w pkt 1, w tym przeprowadzonej na podstawie przepisów odrębnych, jeżeli

w wyniku tej kontroli stwierdzono, że artykuły rolno-spożywcze nie

odpowiadają wymaganiom w zakresie jakości handlowej wynikającym

z przepisów o jakości handlowej lub wymaganiom dodatkowym

zadeklarowanym przez producenta.>

<1a. Opłaty, o których mowa w ust. 1, są wpłacane na rachunek bankowy

odpowiednio Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych albo wojewódzkiego inspektoratu jakości handlowej

artykułów rolno-spożywczych.>

2. Do niewniesionych w terminie opłat, o których mowa w ust. 1, stosuje się

przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, stawki

opłat, o których mowa w ust. 1, mając na względzie koszty pobrania próbek, koszty

dojazdu osób pobierających próbki, a także koszty przeprowadzonych badań

laboratoryjnych i innych czynności związanych z dokonaniem kontroli.

Rozdział 5

Przepisy karne i kary pieniężne

Art. 40. 1. Kto:

1) (uchylony)

2) (uchylony)

3) stosuje do oceny lub ustalenia klas jakości artykułów rolno-spożywczych

urządzenia, które nie uzyskały pozytywnej opinii właściwej jednostki,

4) składuje lub transportuje artykuły rolno-spożywcze w sposób niezapewniający

utrzymania ich właściwej jakości handlowej,

21.07.2020

5) nie zgłasza wojewódzkiemu inspektorowi podjęcia albo prowadzenia lub

zaprzestania prowadzenia działalności w zakresie produkcji, składowania,

konfekcjonowania lub obrotu artykułami rolno-spożywczymi

– podlega karze grzywny.

2. Kto:

1) nie prowadzi klasyfikacji jaj zgodnie z art. 4 rozporządzenia nr 589/2008 oraz

pkt II części VI załącznika VII do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną

organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady

(EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE)

nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.), zwanego

dalej „rozporządzeniem nr 1308/2013”, albo prowadzi ją niezgodnie z tymi

przepisami,

2) nie klasyfikuje, nie pakuje lub nie znakuje jaj zgodnie z art. 6 rozporządzenia

nr 589/2008,

3) nie znakuje opakowań transportowych zgodnie z art. 7 rozporządzenia

nr 589/2008,

4) wprowadza do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jaja

nieoznakowane zgodnie z art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 589/2008,

5) nie znakuje jaj kodem producenta zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia

nr 589/2008,

6) będąc producentem, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 20 rozporządzenia

nr 589/2008,

7) prowadząc punkt odbioru, nie prowadzi ewidencji zgodnie

z art. 21 rozporządzenia nr 589/2008,

8) prowadząc zakład pakowania, nie prowadzi ewidencji zgodnie

z art. 22 rozporządzenia nr 589/2008

– podlega karze grzywny.

3. (uchylony)

4. Kto:

1) prowadząc rzeźnię:

a) nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji albo prowadzi lub

przechowuje ją niezgodnie z przepisami art. 12 ust. 1 rozporządzenia

Komisji (WE) nr 543/2008 z dnia 16 czerwca 2008 r. wprowadzającego

21.07.2020

szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE)

nr 1234/2007 w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do

mięsa drobiowego (Dz. Urz. UE L 157 z 17.06.2008, str. 46, z późn. zm.),

zwanego dalej „rozporządzeniem nr 543/2008”,

b) nie prowadzi systematycznej kontroli zawartości wody wchłoniętej albo

prowadzi ją niezgodnie z przepisami art. 16 ust. 1–3 i art. 20

ust. 3 rozporządzenia nr 543/2008 lub nie podejmuje czynności określonych

w art. 16 ust. 1–3 i art. 20 ust. 3 rozporządzenia nr 543/2008,

2) będąc producentem, nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji albo

prowadzi lub przechowuje ją niezgodnie z przepisami art. 12

ust. 2 rozporządzenia nr 543/2008,

3) prowadząc zakład wylęgu drobiu, nie prowadzi lub nie przechowuje

dokumentacji albo prowadzi lub przechowuje ją niezgodnie z przepisami art. 12

ust. 4 rozporządzenia nr 543/2008,

4) prowadząc rzeźnię:

a) wprowadza do obrotu kurczaki mrożone lub głęboko mrożone, o zawartości

wody przekraczającej wartości nieuniknione ze względów

technologicznych, oznaczone za pomocą metody analizy opisanej

w załączniku VI lub w załączniku VII rozporządzenia nr 543/2008,

b) wprowadza do obrotu kurczaki mrożone lub głęboko mrożone, oraz:

– nie pobiera próbek w celu monitorowania wchłaniania wody w procesie

schładzania oraz zawartości wody w kurczakach mrożonych lub

głęboko mrożonych,

– nie rejestruje lub nie przechowuje przez okres jednego roku wyników

kontroli, o której mowa w art. 15 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia

nr 543/2008,

– nie oznakowuje każdej partii w sposób umożliwiający ustalenie daty

produkcji lub nie zamieszcza daty produkcji partii w dokumentacji

produkcji,

c) nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 20 ust. 2 rozporządzenia

nr 543/2008

– podlega karze grzywny.

4a. Kto, wbrew obowiązkowi określonemu w art. 5 rozporządzenia nr 485/2008,

nie udostępnia dokumentów lub nie udziela informacji objętych zakresem kontroli

21.07.2020

– podlega karze grzywny.

4b. Kto:

1) prowadzi klasyfikację tusz wieprzowych lub wołowych nie posiadając

uprawnień rzeczoznawcy,

2) wykonuje czynności związane z klasyfikacją lub ustalaniem masy tusz

wieprzowych niezgodnie z wymaganiami określonymi w:

a) części B załącznika IV do rozporządzenia nr 1308/2013 lub

b) art. 7 ust. 1 i ust. 3 lit. b rozporządzenia 2017/1182,

3) wykonuje czynności związane z klasyfikacją lub ustalaniem masy tusz

wołowych niezgodnie z wymaganiami określonymi w:

a) części A załącznika IV do rozporządzenia nr 1308/2013 lub

b) art. 1, art. 7 ust. 1 i ust. 3 lit. a oraz załączniku I do rozporządzenia

2017/1182 lub art. 5 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE)

2017/1184 z dnia 20 kwietnia 2017 r. ustanawiającego zasady stosowania

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013

w odniesieniu do unijnych skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych

i baranich oraz raportowania cen rynkowych niektórych kategorii tusz

i żywych zwierząt (Dz. Urz. UE L 171 z 04.07.2017, str. 103), zwanego

dalej „rozporządzeniem 2017/1184”, lub załączniku do tego

rozporządzenia,

4) nie dokumentuje w sposób określony w przepisach o jakości handlowej

artykułów rolno-spożywczych albo niewłaściwie dokumentuje czynności

z zakresu klasyfikacji lub ustalania masy tusz wieprzowych lub wołowych

– podlega karze grzywny.

4c. Kto, prowadząc rzeźnię świń:

1) poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wieprzowych niezgodnie

z wymaganiami określonymi w części B załącznika IV do rozporządzenia

nr 1308/2013 lub art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1, ust. 3 lit. b i ust. 4 lit. a lub

art. 12 ust. 1 lit. b i ust. 2 rozporządzenia 2017/1182,

2) nie przechowuje dokumentacji z czynności nadawania klas tuszom wieprzowym

przez okres, o którym mowa w art. 36 ust. 5,

3) nie poddaje klasyfikacji tusz wieprzowych metodami klasyfikacji

zatwierdzonymi decyzją Komisji 2005/240/WE z dnia 11 marca 2005 r.

21.07.2020

zatwierdzającą metody klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce (Dz. Urz.

UE L 74 z 19.03.2005, str. 62, z późn. zm.8)),

4) nie znakuje tusz wieprzowych zgodnie z art. 8 rozporządzenia 2017/1182 lub

przepisami o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych dotyczącymi

szczegółowych warunków ustalania i sposobu oznaczania klas jakości handlowej

tusz wieprzowych oraz tusz wołowych w zakresie oznaczania tusz wieprzowych,

5) nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 15a ust. 3c lub 3d, w terminie

określonym w art. 15a ust. 3e,

6) nie przekazuje dostawcy zwierząt wyników klasyfikacji tusz wieprzowych

zgodnie z art. 1 rozporządzenia 2017/1184,

7) nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 12 ust. 1 lit. b rozporządzenia

2017/1182

– podlega karze grzywny.

4d. Kto, prowadząc rzeźnię bydła:

1) poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wołowych niezgodnie

z wymaganiami określonymi w:

a) części A załącznika IV do rozporządzenia nr 1308/2013,

b) art. 1, art. 6 ust. 1 i 3, art. 7 ust. 1 i ust. 3 lit. a i art. 12 rozporządzenia

2017/1182 oraz załączniku I do tego rozporządzenia,

ba) art. 5 rozporządzenia 2017/1184 lub załączniku do tego rozporządzenia,

c) (uchylona)

2) nie przechowuje dokumentacji z czynności nadawania klas tuszom wołowym

w okresie, o którym mowa w art. 36 ust. 5,

3) nie przekazuje dostawcy zwierząt wyników klasyfikacji tusz wołowych zgodnie

z art. 1 rozporządzenia 2017/1184,

4) nie znakuje tusz wołowych zgodnie z art. 8 rozporządzenia 2017/1182 lub

przepisami o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych dotyczącymi

szczegółowych warunków ustalania i sposobu oznaczania klas jakości handlowej

tusz wieprzowych oraz tusz wołowych w zakresie oznaczania tusz wołowych,

5) nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 15a ust. 3c lub 3d, w terminie

określonym w art. 15a ust. 3e,

Zmiany wymienionej decyzji zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 207 z 10.08.2005, str. 20,

Dz. Urz. UE L 258 z 04.10.2005, str. 5, Dz. Urz. UE L 209 z 17.08.2011, str. 43 i Dz. Urz. UE L 42

z 13.02.2019, str. 29.

21.07.2020

6) nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 12 ust. 1 lit. b rozporządzenia

2017/1182,

7) stosuje do klasyfikacji tusz wołowych metodę automatycznej klasyfikacji,

o której mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia 2017/1182, która nie uzyskała

zatwierdzenia na podstawie art. 15b ust. 7

– podlega karze grzywny.

4e. Kto:

1) prowadząc rzeźnię, nie klasyfikuje bydła w wieku poniżej 12. miesiąca życia

zgodnie z pkt II części I załącznika VII do rozporządzenia nr 1308/2013,

2) nie znakuje zgodnie z pkt III i IV części I załącznika VII do rozporządzenia

nr 1308/2013 mięsa z pkt I części I załącznika VII do tego rozporządzenia

– podlega karze grzywny.

5. Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w ust. 1–4e, następuje

w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Art. 40a. 1. Kto:

1) uniemożliwia organowi Inspekcji przeprowadzanie kontroli, o których mowa

w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych,

podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego

wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary;

2) utrudnia organowi Inspekcji przeprowadzanie kontroli, o których mowa

w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych,

podlega karze pieniężnej w wysokości do piętnastokrotnego przeciętnego

wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary;

3) wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości

handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez

producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pieniężnej w wy-

sokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która

mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno-

-spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł;

4) wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane, podlega karze

pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku

rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż

1000 zł;

21.07.2020

5) będąc do tego obowiązanym, nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz

wieprzowych lub wołowych, podlega karze pieniężnej w wysokości nie wyższej

niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok

nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1000 zł;

6) nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 7 ust. 3 lub 4, podlega karze

pieniężnej w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok

poprzedzający rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 200 zł;

7) nie wykonuje decyzji, o których mowa w art. 29 ust. 1, podlega karze pieniężnej

w wysokości do trzykrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej, lub która

mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie do obrotu artykułów rolno-

-spożywczych będących przedmiotem tych decyzji, nie niższej jednak niż 500 zł.

2. Kto nie usunął nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli, o których

mowa w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych,

w terminie określonym w zaleceniach pokontrolnych, podlega karze pieniężnej

w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok

nałożenia kary.

3. Kto wprowadza ponownie do obrotu produkt tego samego rodzaju, który nie

odpowiada jakości handlowej ze względu na tę samą wadę, podlega karze pieniężnej

ustalonej – w zależności od stwierdzonej wady – zgodnie z ust. 1 pkt 3 lub 4,

podwyższonej o wysokość kar nałożonych w okresie 24 miesięcy przed dniem

rozpoczęcia kontroli.

3a. Kto bez zgody wojewódzkiego inspektora zmienia sposób zabezpieczeń,

o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 i 3, albo je zdejmuje, podlega

karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok

poprzedzający rok nałożenia kary.

4. Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1–3a, wymierza, w drodze decyzji,

Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce

przeprowadzenia kontroli.

4a. Informacje zawarte w decyzjach wydanych na podstawie ust. 1 pkt 4 podaje

się do publicznej wiadomości, z pominięciem informacji stanowiących tajemnicę

przedsiębiorstwa.

5. Ustalając wysokość kary pieniężnej, Główny Inspektor albo wojewódzki

inspektor uwzględnia stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową

działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych i wielkość

21.07.2020

jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno-

-spożywczych.

5a. Przed ustaleniem wysokości kary pieniężnej Główny Inspektor albo

wojewódzki inspektor może żądać okazania dokumentów związanych z ustaleniem

okoliczności, o których mowa w ust. 5, w szczególności dotyczących obrotów,

przychodu i wartości kontrolowanych artykułów rolno-spożywczych.

5b. W przypadku gdy przedsiębiorca nie uzyskał przychodu w roku

rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, przy wymierzaniu kary

pieniężnej na podstawie ust. 1 pkt 4 lub 5 Główny Inspektor albo wojewódzki

inspektor wymierza karę pieniężną w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego

wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary, nie niższą jednak niż 1000 zł.

5c. W przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu

naruszenia lub braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności

podmiotu można odstąpić od wymierzenia kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1–

3a.

5d. O odstąpieniu od wymierzenia kar pieniężnych, o którym mowa w ust. 5c,

rozstrzyga, w drodze decyzji, Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor.

6. Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja

o wymierzeniu kary stała się ostateczna.

7. Kary pieniężne są wpłacane na rachunek bankowy odpowiednio Głównego

Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych albo wojewódzkiego

inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

8. W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie oraz w Kodeksie

postępowania administracyjnego do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy

działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r.

poz. 900, z późn. zm.9)), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują

Głównemu Inspektorowi albo wojewódzkiemu inspektorowi właściwemu ze względu

na miejsce przeprowadzenia kontroli.

Art. 40b. Jeżeli naruszenie, o którym mowa w art. 40a ust. 1 pkt 3 lub 4 lub

ust. 3, wyczerpuje jednocześnie znamiona naruszenia, o którym mowa w art. 58b

ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów

rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 924, 1018,

1495, 1520, 1553, 1556, 1649, 1655, 1667, 1751, 1818, 1978, 2020 i 2200 oraz z 2020 r. poz. 285.

21.07.2020

915) lub art. 25 ust. 1 pkt 3, 4 lub 5 lub ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r.

o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1353 i 1824), karę pieniężną

wymierza się na podstawie przepisów niniejszej ustawy.

Rozdział 6

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 41. (pominięty)

Art. 42. (pominięty)

Rozdział 7

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 43. 1. Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy Inspekcji Skupu

i Przetwórstwa Artykułów Rolnych oraz pracownicy Centralnego Inspektoratu

Standaryzacji stają się pracownikami Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-

-Spożywczych.

2. W sprawach, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 231 Kodeksu

pracy.

Art. 44. Postępowania wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie

ustawy, prowadzone przez organy Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów

Rolnych, na podstawie ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o Inspekcji Skupu

i Przetwórstwa Artykułów Rolnych (Dz. U. z 2000 r. poz. 293, 991 i 1191 oraz z 2001

r. poz. 19) oraz przez Centralny Inspektorat Standaryzacji, na podstawie ustawy z dnia

12 września 1996 r. o państwowym nadzorze standaryzacyjnym towarów rolno-

-spożywczych w obrocie z zagranicą (Dz. U. poz. 584), przejmują odpowiednio do

zakresu swojego działania organy Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-

-Spożywczych.

Art. 45. W okresie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy do wydawania decyzji

administracyjnych mogą być upoważniani pracownicy Inspekcji niespełniający

warunków, o których mowa w art. 22 ust. 2.

Art. 46. Z dniem wejścia w życie ustawy:

1) nieruchomości, będące w trwałym zarządzie, oraz pozostałe mienie, będące

w zarządzie Głównego Inspektoratu Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych

oraz wojewódzkich inspektoratów skupu i przetwórstwa artykułów rolnych,

21.07.2020

przechodzą z mocy prawa odpowiednio w trwały zarząd lub w zarząd Głównego

Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

i wojewódzkich inspektoratów;

2) nieruchomości, stanowiące własność Centralnego Inspektoratu Standaryzacji,

stają się własnością Skarbu Państwa pozostającą w trwałym zarządzie Głównego

Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, a pozostałe

mienie, stanowiące własność Centralnego Inspektoratu Standaryzacji lub mienie

Skarbu Państwa będące we władaniu Centralnego Inspektoratu Standaryzacji,

staje się z mocy prawa mieniem Skarbu Państwa, będącym w zarządzie

Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych;

3) wierzytelności i zobowiązania Głównego Inspektoratu Skupu i Przetwórstwa

Artykułów Rolnych oraz Centralnego Inspektoratu Standaryzacji stają się

wierzytelnościami i zobowiązaniami Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej

Artykułów Rolno-Spożywczych;

4) wierzytelności i zobowiązania wojewódzkich inspektoratów skupu

i przetwórstwa artykułów rolnych stają się wierzytelnościami i zobowiązaniami

wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Art. 46a. Ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o:

1) Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych – należy przez to rozumieć

Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych;

2) Głównym Inspektorze Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych –

należy przez to rozumieć Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych;

3) wojewódzkim inspektorze skupu i przetwórstwa artykułów rolnych – należy

przez to rozumieć wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów

rolno-spożywczych;

4) Głównym Inspektoracie Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych –

należy przez to rozumieć Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów

Rolno-Spożywczych;

5) wojewódzkim inspektoracie skupu i przetwórstwa artykułów rolnych – należy

przez to rozumieć wojewódzki inspektorat jakości handlowej artykułów rolno-

-spożywczych.

Art. 47. (pominięty)

21.07.2020

Art. 48. Tracą moc:

1) ustawa z dnia 30 czerwca 1970 r. o Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów

Rolnych (Dz. U. z 2000 r. poz. 293, 991 i 1191 oraz z 2001 r. poz. 19);

2) ustawa z dnia 12 września 1996 r. o państwowym nadzorze standaryzacyjnym

towarów rolno-spożywczych w obrocie z zagranicą (Dz. U. poz. 584).

Art. 49. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

21.07.2020