Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2019 Pozycja 2087
©Telksinoe s. 1/21
Opracowano na podstawie:
Dz. U. z 2019 r.
poz. 2087,
Dz. U. z 2020 r.
poz. 1086
U S T A W A
z dnia 30 sierpnia 2019 r.
o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska 1)
Art. 1. W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1396, z późn. zm.2)) wprowadza się następujące zmiany:
1) w odnośniku nr 1 w pkt 16 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 17
w brzmieniu:
„17) dyrektywy Komisji (UE) 2015/996 z dnia 19 maja 2015 r.
ustanawiającej wspólne metody oceny hałasu zgodnie z dyrektywą
2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 168
z 01.07.2015, str. 1 i Dz. Urz. UE L 5 z 10.01.2018, str. 35).”;
2) w art. 3:
a) po pkt 30 dodaje się pkt 30a w brzmieniu:
„30a)programie ochrony środowiska przed hałasem – rozumie się przez to
program sporządzany na potrzeby zarządzania emisją i skutkami
hałasu, w tym w celu zmniejszenia hałasu;”,
b) po pkt 35 dodaje się pkt 35a w brzmieniu:
„35a)strategicznej mapie hałasu – rozumie się przez to mapę sporządzoną
do celów całościowej oceny narażenia na hałas z różnych źródeł na
danym terenie albo do celów sporządzania ogólnych prognoz dla
danego terenu;”;
1)
Niniejsza ustawa:
1) w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnoszącą się do oceny i zarządzania poziomem hałasu
w środowisku (Dz. Urz. UE L 189 z 18.07.2002, str. 12 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie
specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 101, Dz. Urz. UE L 311 z 21.11.2008, str. 1, Dz. Urz. UE L 168
z 01.07.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 170 z 25.06.2019, str. 115 i Dz. Urz. UE L 198
z 25.07.2019, str. 241);
2) wdraża dyrektywę Komisji (UE) 2015/996 z dnia 19 maja 2015 r. ustanawiającą wspólne
metody oceny hałasu zgodnie z dyrektywą 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
(Dz. Urz. UE L 168 z 01.07.2015, str. 1 i Dz. Urz. UE L 5 z 10.01.2018, str. 35).
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1403,
1495, 1501, 1527, 1579, 1680, 1712 i 1815.
21.07.2020
©Telksinoe s. 2/21
3) w art. 73 w ust. 1 po pkt 2a dodaje się pkt 2b w brzmieniu:
„2b) strategicznych map hałasu;”;
4) art. 112a i art. 112b otrzymują brzmienie:
„Art. 112a. Ilekroć w przepisach niniejszego działu jest mowa o:
1) wskaźnikach hałasu – rozumie się przez to wskaźniki hałasu mające
zastosowanie do:
a) sporządzania strategicznych map hałasu oraz programów ochrony
środowiska przed hałasem:
– LDWN – długookresowy średni poziom dźwięku A wyrażony
w decybelach (dB), wyznaczony zgodnie z ISO 1996-2: 1987
w ciągu wszystkich dób w roku (rozumianym jako dany rok
kalendarzowy w odniesieniu do emisji dźwięku i średni rok
w odniesieniu do warunków meteorologicznych), z
uwzględnieniem pory dnia (rozumianej jako przedział czasu od
godz. 600 do godz. 1800), pory wieczoru (rozumianej jako
przedział czasu od godz. 1800 do godz. 2200) oraz pory nocy
(rozumianej jako przedział czasu od godz. 2200 do godz. 600);
wskaźnik ten służy do określenia ogólnej dokuczliwości hałasu,
– LN – długookresowy średni poziom dźwięku A, wyrażony
w decybelach (dB), wyznaczony zgodnie z ISO 1996-2: 1987
w ciągu wszystkich pór nocy (rozumianych jako przedział
czasu od godz. 2200 do godz. 600) w roku (rozumianym jako
dany rok kalendarzowy w odniesieniu do emisji dźwięku
i średni rok w odniesieniu do warunków meteorologicznych);
wskaźnik ten służy do określenia zaburzenia snu,
b) ustalania i kontroli warunków korzystania ze środowiska
w odniesieniu do jednej doby:
– LAeq D – równoważny poziom dźwięku A dla pory dnia
(rozumianej jako przedział czasu od godz. 600 do godz. 2200),
– LAeq N – równoważny poziom dźwięku A dla pory nocy
(rozumianej jako przedział czasu od godz. 2200 do godz. 600);
21.07.2020
©Telksinoe s. 3/21
2) głównej drodze – rozumie się przez to drogę, po której przejeżdża
rocznie więcej niż 3 miliony pojazdów;
3) głównej linii kolejowej – rozumie się przez to linię kolejową, po której
przejeżdża rocznie więcej niż 30 tysięcy pociągów;
4) głównym lotnisku – rozumie się przez to lotnisko cywilne, na którym
rocznie odbywa się więcej niż 50 tysięcy operacji (startów lub lądowań),
z wyłączeniem operacji dokonywanych wyłącznie w celach
szkoleniowych przy użyciu samolotów o masie startowej poniżej
5700 kg.
Art. 112b. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze
rozporządzenia, sposób ustalania wartości wskaźnika hałasu, o którym mowa
w art. 112a pkt 1 lit. a tiret pierwsze, uwzględniając potrzebę jego
wykorzystania przy sporządzaniu strategicznych map hałasu oraz
obowiązujące w tym zakresie dokumenty normalizacyjne w rozumieniu
ustawy z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji (Dz. U. z 2015 r.
poz. 1483).”;
5) po art. 112b dodaje się art. 112c w brzmieniu:
„Art. 112c. Metody oceny hałasu na potrzeby sporządzania
strategicznych map hałasu określa załącznik do dyrektywy Komisji (UE)
2015/996 z dnia 19 maja 2015 r. ustanawiającej wspólne metody oceny hałasu
zgodnie z dyrektywą 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
(Dz. Urz. UE L 168 z 01.07.2015, str. 1 i Dz. Urz. UE L 5 z 10.01.2018,
str. 35).”;
6) w art. 115a w ust. 4 uchyla się pkt 3;
7) w art. 117:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Oceny stanu akustycznego środowiska i obserwacji zmian
dokonuje Główny Inspektor Ochrony Środowiska w ramach
państwowego monitoringu środowiska dla terenów:
1) o których mowa w art. 118 ust. 2 – na podstawie strategicznych
map hałasu lub wyników pomiarów poziomów hałasu wyrażonych
wskaźnikami hałasu LAeq D, LAeq N, LDWN i LN, z uwzględnieniem
21.07.2020
©Telksinoe s. 4/21
w szczególności danych demograficznych oraz dotyczących
sposobu zagospodarowania i użytkowania terenu;
2) innych niż tereny, o których mowa w art. 118 ust. 2 – na podstawie
wyników pomiarów poziomów hałasu wyrażonych wskaźnikami
hałasu LAeqD, LAeqN, LDWN i LN lub innych metod oceny poziomu
hałasu.”,
b) uchyla się ust. 2, 3 i 5;
8) po art. 117 dodaje się art. 117a i art. 117b w brzmieniu:
„Art. 117a. 1. Zarządzający drogą, linią kolejową lub lotniskiem,
z wyłączeniem zarządzających drogami gminnymi, dokonują identyfikacji
głównych dróg, głównych linii kolejowych lub głównych lotnisk i przekazują,
w zakresie swojej właściwości, Głównemu Inspektorowi Ochrony
Środowiska następujące dane:
1) w przypadku głównych dróg:
a) europejski numer drogi (EU),
b) krajowy numer drogi,
c) nazwę drogi, o ile została nadana,
d) unikalny kod odcinka drogi, zgodny z wymaganiami dotyczącymi
raportowania do Komisji Europejskiej,
e) roczne natężenie ruchu,
f) długość odcinka drogi,
g) współrzędne punktów początku i końca odcinka drogi wraz
z nazwą układu współrzędnych, o którym mowa w przepisach
wydanych na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r.
– Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2019 r. poz. 725,
730 i 1309),
h) graficzne odwzorowanie przebiegu odcinka drogi wraz z nazwą
układu współrzędnych, o którym mowa w przepisach wydanych na
podstawie art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo
geodezyjne i kartograficzne;
2) w przypadku głównych linii kolejowych:
a) krajowy numer linii kolejowej,
21.07.2020
©Telksinoe s. 5/21
b) unikalny kod odcinka linii kolejowej, zgodny z wymaganiami
dotyczącymi raportowania do Komisji Europejskiej,
c) roczną liczbę przejazdów pociągów,
d) długość odcinka linii kolejowej,
e) współrzędne punktów początku i końca odcinka linii kolejowej
wraz z nazwą układu współrzędnych, o którym mowa w przepisach
wydanych na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r.
– Prawo geodezyjne i kartograficzne,
f) graficzne odwzorowanie przebiegu odcinka linii kolejowej wraz
z nazwą układu współrzędnych, o którym mowa w przepisach
wydanych na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r.
– Prawo geodezyjne i kartograficzne;
3) w przypadku głównych lotnisk:
a) nazwę lotniska,
b) unikalny kod lotniska,
c) roczną liczbę operacji lotniczych,
d) współrzędne punktu odniesienia lotniska wraz z nazwą układu
współrzędnych, o którym mowa w przepisach wydanych na
podstawie art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo
geodezyjne i kartograficzne.
2. Prezydent miasta o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy
przekazuje Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska następujące dane:
1) nazwę miasta;
2) unikalny kod miasta zgodny z wymaganiami dotyczącymi raportowania
do Komisji Europejskiej;
3) liczbę mieszkańców miasta zgodnie z danymi statystycznymi z roku
poprzedzającego rok raportowania do Komisji Europejskiej;
4) powierzchnię miasta;
5) unikalny kod statystyczny miasta;
6) graficzne odwzorowanie przebiegu granicy miasta wraz z nazwą układu
współrzędnych, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie
art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i
kartograficzne.
21.07.2020
©Telksinoe s. 6/21
3. Dane, o których mowa w ust. 1 i 2, zwane dalej „danymi
identyfikującymi”, są przekazywane Głównemu Inspektorowi Ochrony
Środowiska co 5 lat, do dnia 31 stycznia, za rok poprzedni, w postaci arkuszy
kalkulacyjnych i zbiorów danych przestrzennych za pomocą elektronicznego
formularza udostępnionego w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie
podmiotowej Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska. W przypadku
głównych dróg uwzględnia się dane identyfikujące z ostatniego pomiaru
ruchu na drogach.
4. W przypadku niezidentyfikowania w zakresie swojej właściwości
głównych dróg, głównych linii kolejowych lub głównych lotnisk podmioty,
o których mowa w ust. 1, przekazują w terminie, o którym mowa w ust. 3,
Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska informację w tym zakresie.
5. Główny Inspektor Ochrony Środowiska w terminie 30 dni od dnia
upływu terminu, o którym mowa w ust. 3, sporządza wykazy:
1) zarządzających drogami, liniami kolejowymi lub lotniskami, którzy nie
przekazali danych identyfikujących albo informacji, o której mowa
w ust. 4, w terminie, o którym mowa w ust. 3;
2) prezydentów miast o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy,
którzy nie przekazali danych identyfikujących w terminie, o którym
mowa w ust. 3.
6. Wykazy, o których mowa w ust. 5, są przekazywane niezwłocznie
właściwym wojewódzkim inspektorom ochrony środowiska.
7. Za nieprzekazanie danych identyfikujących albo informacji, o której
mowa w ust. 4, uznaje się również przekazanie niekompletnych,
nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd danych albo informacji.
8. Dane identyfikujące aktualizuje się, jeżeli uległy one zmianie
w okresie między datą ich przekazania i datą sporządzenia strategicznej mapy
hałasu.
9. W przypadku przekazania przez podmiot lub organ, o którym mowa
w ust. 5, danych identyfikujących albo informacji, o której mowa w ust. 4, po
przekazaniu wykazu, o którym mowa w ust. 5, Główny Inspektor Ochrony
Środowiska informuje niezwłocznie właściwych wojewódzkich inspektorów
ochrony środowiska o dacie tego przekazania.
21.07.2020
©Telksinoe s. 7/21
Art. 117b. 1. Na podstawie danych identyfikujących Główny Inspektor
Ochrony Środowiska sporządza arkusze sprawozdawcze według formatów
określonych przez Europejską Agencję Środowiska i przekazuje je co 5 lat, do
dnia 30 czerwca, Komisji Europejskiej i właściwym marszałkom
województw.
2. W terminie 7 dni od dnia przekazania arkuszy sprawozdawczych
Główny Inspektor Ochrony Środowiska przekazuje ministrowi właściwemu
do spraw środowiska informację o przekazaniu tych arkuszy Komisji
Europejskiej.”;
9) art. 118 i art. 118a otrzymują brzmienie:
„Art. 118. 1. Strategiczne mapy hałasu stanowią podstawowe źródło
danych wykorzystywanych do:
1) informowania społeczeństwa o zagrożeniach środowiska hałasem;
2) opracowania danych dla państwowego monitoringu środowiska;
3) tworzenia i aktualizacji programów ochrony środowiska przed hałasem;
4) planowania strategicznego;
5) planowania i zagospodarowania przestrzennego.
2. Strategiczne mapy hałasu sporządza się dla:
1) miast o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy;
2) głównych dróg;
3) głównych linii kolejowych;
4) głównych lotnisk.
3. Strategiczne mapy hałasu są sporządzane przez zarządzających
głównymi drogami, głównymi liniami kolejowymi lub głównymi lotniskami
oraz prezydentów miast o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy,
w oparciu o dane dotyczące poprzedniego roku kalendarzowego oraz są
niezwłocznie zamieszczane na ich stronach internetowych.
4. Strategiczne mapy hałasu sporządza się co 5 lat, w terminie do dnia
30 czerwca.
5. Strategiczne mapy hałasu składają się z części opisowej i części
graficznej.
21.07.2020
©Telksinoe s. 8/21
6. Część opisowa zawiera w szczególności:
1) dane podmiotu lub organu, o którym mowa w ust. 3, i wykonawcy
mapy;
2) charakterystykę terenu, dla którego jest sporządzana mapa;
3) identyfikację i charakterystykę źródeł hałasu;
4) uwarunkowania akustyczne wynikające z dokumentów planistycznych,
w szczególności z miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego;
5) metody i dane wykorzystane do wykonania obliczeń akustycznych;
6) zestawienie wyników pomiarów wykonanych na potrzeby sporządzenia
mapy;
7) wskazanie terenów zagrożonych hałasem;
8) wskazanie danych liczbowych dotyczących ludności narażonej na hałas;
9) analizę kierunków zmian stanu akustycznego środowiska;
10) wyniki analiz rozkładu hałasu;
11) propozycje działań w zakresie ochrony przed hałasem;
12) oszacowanie efektów planowanych działań w zakresie ochrony przed
hałasem;
13) informacje o opracowanych i wdrożonych programach ochrony
środowiska przed hałasem oraz oszacowanie efektów zrealizowanych
działań w zakresie ochrony przed hałasem;
14) streszczenie części opisowej sporządzone w języku niespecjalistycznym.
7. Część graficzna jest sporządzana w postaci zbiorów danych
przestrzennych i zawiera w szczególności mapę:
1) emisyjną, która charakteryzuje hałas emitowany z poszczególnych
źródeł hałasu;
2) imisyjną, która charakteryzuje stan akustyczny środowiska;
3) terenów zagrożonych hałasem, która charakteryzuje tereny, na których
są przekroczone dopuszczalne poziomy hałasu określone wskaźnikami
LDWN lub LN;
4) przedstawiającą przewidywane rezultaty działań, o których mowa
w ust. 6 pkt 11.
21.07.2020
©Telksinoe s. 9/21
8. Strategiczne mapy hałasu, o których mowa w ust. 2 pkt 1, zawierają
odrębne mapy dotyczące dróg, linii tramwajowych, linii kolejowych, portów,
lotnisk oraz miejsc prowadzenia działalności przemysłowej.
9. Strategiczne mapy hałasu sporządza się z wykorzystaniem materiałów
i zbiorów danych pochodzących z państwowego zasobu geodezyjnego
i kartograficznego oraz z zastosowaniem metod oceny hałasu określonych
w załączniku do dyrektywy Komisji (UE) 2015/996 z dnia 19 maja 2015 r.
ustanawiającej wspólne metody oceny hałasu zgodnie z dyrektywą
2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady.
10. Granice terenów objętych strategicznymi mapami hałasu w związku
z eksploatacją głównych dróg, głównych linii kolejowych i głównych lotnisk
określa się liniami rozgraniczającymi pokrywającymi się z izoliniami
odpowiadającymi wartościom długookresowego średniego poziomu dźwięku
A wyrażonego w decybelach (dB), wyznaczonego w ciągu wszystkich:
1) dób w roku – LDWN równy 55;
2) pór nocy w roku – LN równy 50.
11. Strategiczne mapy hałasu mogą być aktualizowane przed upływem
terminu, o którym mowa w ust. 4.
12. Do aktualizacji strategicznych map hałasu stosuje się odpowiednio
przepisy ust. 1 ? 10 oraz przepisy wydane na podstawie ust. 13.
13. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowy zakres danych ujętych na strategicznych
mapach hałasu, sposób ich prezentacji i formę ich przekazywania,
uwzględniając charakter terenu objętego strategiczną mapą hałasu.
Art. 118a. 1. Strategiczne mapy hałasu są przekazywane Głównemu
Inspektorowi Ochrony Środowiska oraz właściwemu marszałkowi
województwa w terminie, o którym mowa w art. 118 ust. 4.
2. Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska wraz ze strategicznymi
mapami hałasu przekazuje się zaktualizowane dane identyfikujące, o których
mowa w art. 117a ust. 8, oraz dane ze strategicznych map hałasu, w postaci
arkuszy kalkulacyjnych i zbiorów danych przestrzennych, za pomocą
elektronicznego formularza udostępnionego w Biuletynie Informacji
21.07.2020
©Telksinoe s. 10/21
Publicznej na stronie podmiotowej Głównego Inspektoratu Ochrony
Środowiska.
3. Główny Inspektor Ochrony Środowiska w terminie 45 dni od dnia
upływu terminu, o którym mowa w art. 118 ust. 4, sporządza wykazy
zarządzających głównymi drogami, głównymi liniami kolejowymi lub
głównymi lotniskami lub prezydentów miast o liczbie mieszkańców większej
niż 100 tysięcy, którzy:
1) nie przekazali strategicznych map hałasu, zaktualizowanych danych
identyfikujących, o których mowa w art. 117a ust. 8, ani danych ze
strategicznych map hałasu w terminie,
2) przekazali strategiczne mapy hałasu, zaktualizowane dane
identyfikujące, o których mowa w art. 117a ust. 8, oraz dane ze
strategicznych map hałasu w terminie 30 dni od dnia upływu terminu
– o którym mowa w art. 118 ust. 4.
4. Wykazy, o których mowa w ust. 3, są przekazywane niezwłocznie
właściwym wojewódzkim inspektorom ochrony środowiska. Przepis art. 117a
ust. 7 stosuje się odpowiednio.
5. Główny Inspektor Ochrony Środowiska co 5 lat przekazuje Komisji
Europejskiej zaktualizowane arkusze sprawozdawcze, o których mowa
w art. 117b ust. 1, oraz dane ze strategicznych map hałasu w terminie
6 miesięcy od dnia upływu terminów ich sporządzenia.
6. W terminie 7 dni od dnia upływu terminu przekazania danych,
o którym mowa w ust. 5, Główny Inspektor Ochrony Środowiska przekazuje
ministrowi właściwemu do spraw środowiska informacje o przekazaniu tych
danych do Komisji Europejskiej.”;
10) w art. 118b dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„3. Starosta przy opracowywaniu projektu uchwały, o której mowa
w ust. 1, zapewnia udział społeczeństwa na zasadach i w trybie określonych
w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji
o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska
21.07.2020
©Telksinoe s. 11/21
oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2018 r. poz. 2081, z
późn. zm.3)).”;
11) uchyla się art. 119;
12) po art. 119 dodaje się art. 119a w brzmieniu:
„Art. 119a. 1. Na podstawie strategicznych map hałasu marszałek
województwa opracowuje dla obszaru województwa projekt uchwały
w sprawie programu ochrony środowiska przed hałasem.
2. Marszałek województwa sporządza wraz z projektem uchwały
streszczenie programu ochrony środowiska przed hałasem zawierające dane
o programie niezbędne do przekazania Komisji Europejskiej, na formularzu
udostępnionym w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej
Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska.
3. W programie ochrony środowiska przed hałasem wskazuje się
działania ograniczające poziom hałasu w środowisku przedstawiony na
strategicznych mapach hałasu:
1) zrealizowane,
2) planowane do realizacji w ciągu pięciu lat oraz
3) planowane do realizacji długoterminowej
– z uwzględnieniem liczby mieszkańców na terenie objętym programem oraz
efektywności ekologicznej i ekonomicznej działań programu.
4. Program ochrony środowiska przed hałasem jest sporządzany
w formie pisemnej i składa się z następujących części:
1) wstępu zawierającego informacje ogólne o tym programie;
2) uzasadnienia zakresu zagadnień objętych tym programem, w tym:
a) danych i wniosków wynikających ze sporządzonych strategicznych
map hałasu,
b) oceny realizacji poprzedniego programu, o ile został sporządzony,
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 630,
1501, 1589, 1712, 1815 i 1924.
21.07.2020
©Telksinoe s. 12/21
c) analizy materiałów, dokumentów i publikacji wykorzystanych do
opracowania programu;
3) opisu działań w zakresie ograniczenia poziomu hałasu w środowisku,
w tym harmonogramu ich realizacji, oraz obowiązków i ograniczeń
wynikających z realizacji tego programu;
4) streszczenia tego programu sporządzonego w języku
niespecjalistycznym.
5. Marszałek województwa przy opracowywaniu programu ochrony
środowiska przed hałasem zapewnia udział społeczeństwa na zasadach
i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r.
o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale
społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na
środowisko.
6. Marszałek województwa przedstawia projekt uchwały do
zaopiniowania:
1) prezydentom miast o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy;
2) zarządzającym głównymi drogami;
3) zarządzającym głównymi liniami kolejowymi lub liniami kolejowymi
innymi niż główne linie kolejowe położonymi na terenie miasta o liczbie
mieszkańców większej niż 100 tysięcy;
4) zarządzającym głównymi lotniskami lub lotniskami, które zasięgiem
emisji hałasu oddziałują na miasto o liczbie mieszkańców większej niż
100 tysięcy;
5) Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska – w zakresie zgodności
programu ochrony środowiska przed hałasem ze strategicznymi mapami
hałasu.
7. Podmioty i organy, o których mowa w ust. 6, przedstawiają opinię
o projekcie w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu uchwały.
8. Niewydanie opinii w terminie, o którym mowa w ust. 7, oznacza
akceptację projektu uchwały.
21.07.2020
©Telksinoe s. 13/21
9. Program ochrony środowiska przed hałasem jest uchwalany przez
sejmik województwa co 5 lat, w terminie do dnia 18 lipca.
10. Programy ochrony środowiska przed hałasem mogą być
aktualizowane przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 9.
11. Do aktualizacji programów ochrony środowiska przed hałasem
stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1–9, przepisy wydane na podstawie
ust. 12 oraz przepis art. 120 ust. 3, z tym że streszczenia, o którym mowa
w ust. 2, nie sporządza się.
12. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowy zakres programu ochrony środowiska przed
hałasem oraz sposób ustalania harmonogramu planowanych działań
ograniczających poziom hałasu w środowisku, kierując się koniecznością
zapewnienia skuteczności działań w dziedzinie zarządzania hałasem.”;
13) w art. 120:
a) uchyla się ust. 1 i 2,
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Marszałek województwa nie później niż w terminie 14 dni od
dnia uchwalenia programu ochrony środowiska przed hałasem
przekazuje:
1) wojewódzkim inspektorom ochrony środowiska,
2) podmiotom i organom, o których mowa w art. 119a ust. 6,
3) ministrowi właściwemu do spraw środowiska
– informację o uchwaleniu przez sejmik województwa programu
ochrony środowiska przed hałasem.”,
c) dodaje się ust. 4–6 w brzmieniu:
„4. Wraz z informacją, o której mowa w ust. 3, marszałek
województwa przekazuje Głównemu Inspektorowi Ochrony
Środowiska, na formularzu udostępnionym w Biuletynie Informacji
Publicznej na stronie podmiotowej Głównego Inspektoratu Ochrony
Środowiska, streszczenie, o którym mowa w art. 119a ust. 2.
5. Główny Inspektor Ochrony Środowiska w terminie 30 dni od
dnia upływu terminu, o którym mowa w ust. 3, powiadamia właściwego
21.07.2020
©Telksinoe s. 14/21
wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o nieprzekazaniu przez
marszałka województwa informacji, o której mowa w ust. 3,
i streszczenia, o którym mowa w art. 119a ust. 2.
6. Główny Inspektor Ochrony Środowiska przekazuje Komisji
Europejskiej streszczenie, o którym mowa w art. 119a ust. 2, w terminie
6 miesięcy od dnia upływu terminu na uchwalenie programów ochrony
środowiska przed hałasem i informuje o tym ministra właściwego do
spraw środowiska w terminie 7 dni od dnia przekazania Komisji
Europejskiej tego streszczenia.”;
14) w art. 175:
a) ust. 4a otrzymuje brzmienie:
„4a. W przypadku dróg krajowych, linii kolejowych oraz lotnisk
obowiązek, o którym mowa w ust. 3, należy wypełnić w ciągu
12 miesięcy od dnia rozpoczęcia eksploatacji przebudowanego obiektu,
a jeżeli w przypadku drogi, linii kolejowej lub lotniska organ nałożył
obowiązek wykonania analizy porealizacyjnej wymaganej przepisami
ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji
o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie
środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko – w terminie
przewidzianym na wykonanie analizy porealizacyjnej.”,
b) uchyla się ust. 6;
15) uchyla się art. 179;
16) w art. 186 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„4) wydanie pozwolenia byłoby niezgodne z programami działań, o których
mowa w art. 17, art. 91 ust. 1 i art. 119a ust. 9;”;
17) w art. 236b w ust. 1a wyraz „usługobiorca” zastępuje się wyrazem
„usługodawca”;
21.07.2020
©Telksinoe s. 15/21
18) w tytule V w dziale III dodaje się rozdział 6 w brzmieniu:
„Rozdział 6
Kary pieniężne za uchybienia w zakresie sporządzania strategicznych map
hałasu oraz programów ochrony środowiska przed hałasem
Art. 315f. 1. W przypadku gdy podmiot lub organ, o którym mowa
w art. 117a ust. 1 i 2, nie przekaże Głównemu Inspektorowi Ochrony
Środowiska danych identyfikujących albo informacji, o której mowa
w art. 117a ust. 4, w terminie, o którym mowa w art. 117a ust. 3, podlega
karze pieniężnej w wysokości 1000 zł za każdy dzień opóźnienia.
2. W przypadku gdy podmiot lub organ, o którym mowa
w art. 118 ust. 3, nie przekaże Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska
w terminie, o którym mowa w art. 118 ust. 4, strategicznej mapy hałasu,
zaktualizowanych danych identyfikujących, o których mowa w art. 117a
ust. 8, oraz danych ze strategicznych map hałasu, o których mowa w art. 118a
ust. 2, podlega karze pieniężnej w wysokości 500 000 zł.
3. W przypadku, o którym mowa w art. 118a ust. 3 pkt 2, karę pieniężną
wymierza się w wysokości 20% kary, o której mowa w ust. 2.
4. W przypadku gdy:
1) sejmik województwa nie uchwali w terminie, o którym mowa
w art. 119a ust. 9, programu ochrony środowiska przed hałasem,
2) marszałek województwa nie przekaże Głównemu Inspektorowi Ochrony
Środowiska w terminie, o którym mowa w art. 120 ust. 3, streszczenia,
o którym mowa w art. 119a ust. 2
– podlega karze pieniężnej w wysokości 100 000 zł.
5. Karę pieniężną, w drodze decyzji, wymierza właściwy wojewódzki
inspektor ochrony środowiska.
6. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska stwierdza naruszenie,
o którym mowa w:
1) ust. 1 – na podstawie wykazów, o których mowa w art. 117a ust. 5;
2) ust. 2 i 3 – na podstawie wykazów, o których mowa w art. 118a ust. 3;
3) ust. 4 – na podstawie powiadomienia, o którym mowa w art. 120 ust. 5.
21.07.2020
©Telksinoe s. 16/21
7. Po stwierdzeniu naruszenia, o którym mowa w ust. 1, wojewódzki
inspektor ochrony środowiska informuje podmiot lub organ, o którym mowa
w art. 117a ust. 1 lub 2, o stwierdzonym naruszeniu i zasadach wymierzania
kary pieniężnej.
8. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska podejmuje decyzję
o wymierzeniu kary pieniężnej za okres:
1) do ustania naruszenia – po stwierdzeniu z urzędu lub na wniosek
podmiotu lub organu, o którym mowa w art. 117a ust. 1 lub 2, że
przekroczenie lub naruszenie ustało lub
2) do dnia 31 grudnia każdego roku – jeżeli do tego dnia przekroczenie lub
naruszenie nie zostało usunięte, lub
3) od dnia 1 stycznia roku następującego po roku, o którym mowa w pkt 2,
do ustania naruszenia – po stwierdzeniu z urzędu lub na wniosek
podmiotu lub organu, o którym mowa w art. 117a ust. 1 lub 2, że
przekroczenie lub naruszenie ustało.
Art. 315g. 1. Od decyzji o wymierzeniu kar pieniężnych, o których
mowa w art. 315f ust. 1–4, przysługuje odwołanie do Głównego Inspektora
Ochrony Środowiska.
2. Karę pieniężną wnosi się na rachunek bankowy Narodowego
Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w terminie 7 dni od
dnia, w którym decyzja o jej wymierzeniu stała się ostateczna.
3. Wpływy z tytułu kar pieniężnych stanowią przychód Narodowego
Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.
4. Kara pieniężna podlega przymusowemu ściągnięciu w trybie
określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Art. 315h. 1. Termin płatności kary pieniężnej, o której mowa
w art. 315f ust. 2, odracza się na wniosek podmiotu lub organu, o którym
mowa w art. 118 ust. 3, obowiązanego do jej uiszczenia, jeżeli w momencie
złożenia wniosku udokumentuje rozpoczęcie wykonywania strategicznej
mapy hałasu.
2. Odroczenie terminu płatności kary pieniężnej może dotyczyć części
albo całości płatności kary.
21.07.2020
©Telksinoe s. 17/21
3. Termin płatności kary pieniężnej może być odroczony wyłącznie na
okres niezbędny do sporządzenia strategicznej mapy hałasu, nie dłuższy
jednak niż rok od upływu terminu, w którym mapa ta powinna być
sporządzona.
4. Wniosek o odroczenie terminu płatności kary pieniężnej składa się do
właściwego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska przed upływem
terminu, w którym płatność ta powinna być uiszczona.
5. Złożenie wniosku o odroczenie terminu płatności kary pieniężnej nie
zwalnia z obowiązku jej uiszczenia w części, w jakiej nie może podlegać
odroczeniu.
6. Wniosek o odroczenie terminu płatności kary pieniężnej zawiera:
1) wskazanie wysokości kary, o której odroczenie terminu płatności
podmiot lub organ, o którym mowa art. 118 ust. 3, występuje;
2) opis zaawansowania procesu sporządzenia strategicznej mapy hałasu;
3) wnioskowany termin odroczenia płatności kary.
7. Decyzja o odroczeniu terminu płatności kary pieniężnej określa:
1) karę, której termin płatności został odroczony, oraz jej wysokość;
2) termin odroczenia.
8. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska, w drodze decyzji,
odmawia odroczenia terminu płatności kary pieniężnej, jeżeli nie są spełnione
warunki, o których mowa w ust. 1 i 4.
9. W przypadku gdy strategiczna mapa hałasu została sporządzona
w terminie wskazanym w decyzji, o której mowa w ust. 7, wojewódzki
inspektor ochrony środowiska, w drodze decyzji, orzeka o zmniejszeniu
odroczonej kary pieniężnej o sumę środków wydatkowanych na sporządzenie
strategicznej mapy hałasu.
10. Jeżeli strategiczna mapa hałasu nie zostanie sporządzona w terminie
wskazanym w decyzji, o której mowa w ust. 7, wojewódzki inspektor
ochrony środowiska stwierdza, w drodze decyzji, obowiązek uiszczenia
odroczonej kary pieniężnej wraz z odsetkami za zwłokę naliczanymi za okres
odroczenia.
Art. 315i. Do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu
III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z tym że
21.07.2020
©Telksinoe s. 18/21
uprawnienia organów podatkowych przysługują wojewódzkiemu
inspektorowi ochrony środowiska.
Art. 315j. W przypadku, o którym mowa w art. 315h ust. 9, do kwoty
pozostającej do zapłaty stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące opłaty
prolongacyjnej.
Art. 315k. W przypadku, o którym mowa w art. 315h ust. 1, stosuje się
odpowiednio przepisy w zakresie wstrzymania biegu terminu przedawnienia
należności.”;
19) w art. 350 uchyla się ust. 2;
20) w art. 378:
a) w ust. 2a w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4
w brzmieniu:
„4) o których mowa w art. 362 ust. 1 ? 3, w zakresie dróg innych niż
autostrady i drogi ekspresowe, usytuowanych w miastach na
prawach powiatu.”,
b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Zadania samorządu województwa, o których mowa w ust. 2a
i 2aa, art. 91 ust. 1, 3, 3a, 5, 9c, 9d i 9f, art. 92 ust. 1, art. 94 ust. 2 i 2a,
art. 95 ust. 1, art. 96, art. 119a ust. 1, 9 i 10, art. 135 ust. 2 oraz
art. 162 ust. 3, 6 i 7, są zadaniami z zakresu administracji rządowej.”.
Art. 2. Dane identyfikujące oraz informacja, o której mowa w art. 117a ust. 4
ustawy zmienianej w art. 1, są przekazywane Głównemu Inspektorowi Ochrony
Środowiska po raz pierwszy w terminie do dnia 31 lipca 2020 r.
Art. 3. Arkusze sprawozdawcze, o których mowa w art. 117b ust. 1 ustawy
zmienianej w art. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska przekazuje Komisji
Europejskiej po raz pierwszy w terminie do dnia 30 czerwca 2020 r.
Art. 4. Strategiczne mapy hałasu są sporządzane po raz pierwszy w terminie
do dnia 30 czerwca 2022 r.
Art. 5. Sejmik województwa uchwala po raz pierwszy program ochrony
środowiska przed hałasem, o którym mowa w art. 119a ust. 9 ustawy zmienianej
w art. 1, w terminie do dnia 18 lipca 2024 r.
21.07.2020
©Telksinoe s. 19/21
Art. 6. Do sporządzania map akustycznych, których termin sporządzenia
przypadał na dzień:
1) 30 czerwca 2012 r. albo
2) 30 czerwca 2017 r.
– stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 7. Mapy akustyczne sporządzone na podstawie art. 118 ustawy
zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, których termin sporządzenia
przypadał na dzień 30 czerwca 2017 r., zachowują moc do dnia 30 czerwca 2022 r.
Art. 8. Do sporządzania programów ochrony środowiska przed hałasem,
których termin uchwalenia przypadał na dzień:
1) 18 lipca 2013 r. albo
2) 18 lipca 2018 r.
– stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 9. Programy ochrony środowiska przed hałasem uchwalone na podstawie
art. 119 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, których termin uchwalenia przypadał na
dzień 18 lipca 2018 r., zachowują moc do dnia 18 lipca 2024 r.
Art. 10. 1. Do wszczętych i niezakończonych postępowań w sprawie wydania
decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu stosuje się art. 115a ustawy zmienianej
w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.
2. Decyzje o dopuszczalnym poziomie hałasu wydane przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy na podstawie art. 115a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1
w brzmieniu dotychczasowym pozostają w mocy.
Art. 11. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie
art. 112b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie
przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 112b ustawy zmienianej
w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez
24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 12. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie
art. 118a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie
przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 118 ust. 13 ustawy
21.07.2020
©Telksinoe s. 20/21
zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż
przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 13. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie
art. 119 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie
przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 119a ust. 12 ustawy
zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż
przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 14. 1. W latach 2019 ? 2028 maksymalny limit wydatków budżetu państwa
dla części budżetowej 41 – Środowisko będący skutkiem finansowym wejścia
w życie niniejszej ustawy wynosi 3,988 mln zł, przy czym w:
1) 2019 r. – 0,0 mln zł;
2) 2020 r. – 1,1 mln zł;
3) 2021 r. – 0,286 mln zł;
4) 2022 r. – 0,286 mln zł;
5) 2023 r. – 0,586 mln zł;
6) 2024 r. – 0,286 mln zł;
7) 2025 r. – 0,286 mln zł;
8) 2026 r. – 0,286 mln zł;
9) 2027 r. – 0,286 mln zł;
10) 2028 r. – 0,586 mln zł.
2. W latach 2019–2028 maksymalny limit wydatków budżetu państwa dla
części budżetowej 85 – Województwa będący skutkiem finansowym wejścia
w życie niniejszej ustawy wynosi 8,84 mln zł, przy czym w:
1) 2019 r. – 0,0 mln zł;
2) 2020 r. – 0,0 mln zł;
3) 2021 r. – 0,0 mln zł;
4) 2022 r. – 0,0 mln zł;
5) 2023 r. – 4,42 mln zł;
21.07.2020
©Telksinoe s. 21/21
6) 2024 r. – 0,0 mln zł;
7) 2025 r. – 0,0 mln zł;
8) 2026 r. – 0,0 mln zł;
9) 2027 r. – 0,0 mln zł;
10) 2028 r. – 4,42 mln zł.
3. Minister właściwy do spraw środowiska w zakresie części budżetowej 41 –
Środowisko oraz właściwi wojewodowie w zakresie części budżetowej 85 –
Województwa monitorują wykorzystanie limitów wydatków oraz wdrażają
mechanizm korygujący, o którym mowa w ust. 4.
4. W przypadku przekroczenia albo zagrożenia przekroczeniem przyjętego na
dany rok budżetowy maksymalnego
limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1 i 2, odpowiednio minister
właściwy do spraw środowiska albo właściwy wojewoda stosują mechanizm
korygujący polegający na zmniejszeniu kosztów rzeczowych związanych
z realizacją zadań wynikających z ustawy.
Art. 15. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
21.07.2020
Do góry