Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/17

Opracowano na podstawie:

Dz. U. z 2019 r.

poz. 1622, 2473,

Dz. U. z 2020 r.

poz. 252.

U S T A W A

z dnia 31 lipca 2019 r.

o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji 1)

Art. 1. 1. Ustawa określa warunki nabywania prawa, tryb przyznawania oraz

zasady wypłacania i finansowania świadczenia dla osób niezdolnych do samodzielnej

egzystencji, zwanego dalej „świadczeniem uzupełniającym”.

2. Celem świadczenia uzupełniającego jest dodatkowe wsparcie dochodowe

osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji.

3. Świadczenie uzupełniające przysługuje osobom zamieszkującym na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli są:

1) obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej lub

2) posiadającymi prawo pobytu lub prawo stałego pobytu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej obywatelami państw członkowskich Unii

Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub

Konfederacji Szwajcarskiej, lub

3) cudzoziemcami legalnie przebywającymi na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

Art. 2. 1. Świadczenie uzupełniające przysługuje osobom, które ukończyły

18 lat i których niezdolność do samodzielnej egzystencji została stwierdzona

Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od

osób fizycznych, ustawę z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania

budownictwa mieszkaniowego, ustawę z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie

niektórych kredytów mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom

wypłaconych premii gwarancyjnych, ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe, ustawę

z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ustawę

z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, ustawę z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie

socjalnej, ustawę z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, ustawę z dnia 20 kwietnia 2004 r.

o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, ustawę z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych, ustawę z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-

-kredytowych, ustawę z dnia 26 stycznia 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Straży

Marszałkowskiej oraz ustawę z dnia 23 października 2018 r. o Solidarnościowym Funduszu

Wsparcia Osób Niepełnosprawnych.

27.02.2020

©Telksinoe s. 2/17

orzeczeniem o całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej

egzystencji albo orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji, albo

orzeczeniem o całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym

i niezdolności do samodzielnej egzystencji, albo orzeczeniem o całkowitej

niezdolności do służby i niezdolności do samodzielnej egzystencji, zwanym dalej

„osobami uprawnionymi”.

2. Świadczenie uzupełniające przysługuje osobom uprawnionym, które nie

posiadają prawa do świadczeń pieniężnych finansowanych ze środków publicznych

albo suma tych świadczeń o charakterze innym niż jednorazowe, wraz z kwotą

wypłacaną przez zagraniczne instytucje właściwe do spraw emerytalno -rentowych,

z wyłączeniem renty rodzinnej przyznanej w okolicznościach, o których mowa

w art. 68 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 53 i 252), zasiłku

pielęgnacyjnego oraz innych dodatków i świadczeń wypłacanych wraz z tymi

świadczeniami na podstawie odrębnych przepisów przed dokonaniem odliczeń,

potrąceń i zmniejszeń, nie przekracza kwoty 1700 zł miesięcznie.

Art. 3. 1. Ustalenie prawa do świadczenia uzupełniającego następuje na wniosek

osoby uprawnionej składany odpowiednio do organu wypłacającego świadczenie

emerytalno-rentowe albo rentę socjalną, a w przypadku pozostałych osób

uprawnionych – do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, zwanych dalej „organem

właściwym”.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) dane osoby uprawnionej:

a) imię i nazwisko,

b) datę urodzenia,

c) numer PESEL albo, jeżeli nie nadano tego numeru, serię i numer dowodu

osobistego lub numer paszportu,

d) adres miejsca zamieszkania,

e) adres miejsca pobytu lub ostatniego miejsca zamieszkania – w przypadku

osoby nieposiadającej adresu miejsca zamieszkania,

f) adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż adres zamieszkania;

2) inne informacje, niezbędne do ustalenia prawa do świadczenia uzupełniającego;

27.02.2020

©Telksinoe s. 3/17

3) wskazanie sposobu wypłaty świadczenia wraz z podaniem danych niezbędnych

do jego wypłaty, z zastrzeżeniem że w przypadku świadczeń, o których mowa

w ust. 1, sposób wypłaty świadczenia uzupełniającego jest taki sam jak wypłaty

tych świadczeń;

4) podpis wnioskodawcy lub jego przedstawiciela ustawowego albo pełnomocnika.

3. Do wniosku należy załączyć:

1) orzeczenie, o którym mowa w art. 2 ust. 1, z wyjątkiem przypadku, gdy ten

dokument jest już w posiadaniu organu właściwego;

2) w przypadku osób uprawnionych do emerytury i renty zagranicznej lub innego

świadczenia zagranicznego o podobnym charakterze – dokument potwierdzający

prawo do tych świadczeń i ich wysokość, wystawiony przez zagraniczną

instytucję właściwą do spraw emerytalno-rentowych;

3) w przypadku, o którym mowa w art. 2 ust. 2, oświadczenie osoby uprawnionej

lub jej przedstawiciela ustawowego albo pełnomocnika o nieposiadaniu prawa

do świadczenia, o którym mowa w art. 2 ust. 2, lub o posiadaniu prawa do

świadczenia wraz ze wskazaniem jego nazwy, organu przyznającego oraz

wysokości; w przypadku posiadania prawa do więcej niż jednego świadczenia –

oświadczenie powinno wskazywać wszystkie przysługujące prawa do

świadczeń, o których mowa w art. 2 ust. 2.

4. Ustalenie prawa do świadczenia uzupełniającego następuje w terminie nie

dłuższym niż 30 dni od dnia wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania

decyzji.

Art. 4. 1. Świadczenie uzupełniające przysługuje osobie uprawnionej

w wysokości nie wyższej niż 500 zł miesięcznie, przy czym łączna kwota świadczenia

uzupełniającego i świadczeń, o których mowa w art. 2 ust. 2, nie może przekroczyć

1700 zł miesięcznie, z zastrzeżeniem wyłączeń, o których mowa w art. 2 ust. 2.

2. W razie przyznania, ustania lub ponownego obliczenia wysokości świadczeń,

o których mowa w art. 2 ust. 2, świadczenie uzupełniające podlega ponownemu

obliczeniu z urzędu, w taki sposób, aby łączna kwota świadczeń, o których mowa

w art. 2 ust. 2, wraz ze świadczeniem uzupełniającym, nie przekroczyła kwoty 1700 zł

miesięcznie, z zastrzeżeniem wyłączeń, o których mowa w art. 2 ust. 2.

3. Świadczenie uzupełniające nie przysługuje osobie uprawnionej, która jest

tymczasowo aresztowana lub odbywa karę pozbawienia wolności, z wyjątkiem osoby

27.02.2020

©Telksinoe s. 4/17

uprawnionej, która odbywa karę pozbawienia wolności w systemie dozoru

elektronicznego.

Art. 5. 1. Przyznanie prawa do świadczenia uzupełniającego, odmowa prawa do

świadczenia uzupełniającego, zmiana wysokości świadczenia uzupełniającego oraz

stwierdzenie ustania prawa do świadczenia uzupełniającego następuje w drodze

decyzji.

2. Decyzje w sprawie świadczenia uzupełniającego wydaje i świadczenie to

wypłaca organ właściwy.

3. W razie zbiegu prawa do świadczeń, o których mowa w art. 2 ust. 2, decyzje

w sprawie świadczenia uzupełniającego wydaje i świadczenie to wypłaca ten organ,

który wypłaca dodatek pielęgnacyjny.

4. Decyzje w sprawie świadczenia uzupełniającego, sporządzone

z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego, mogą zamiast podpisu zawierać

nadruk imienia i nazwiska wraz ze stanowiskiem służbowym osoby upoważnionej do

ich wydania.

Art. 6. Świadczenie uzupełniające przysługuje od miesiąca, w którym zostały

spełnione warunki wymagane do jego przyznania, nie wcześniej niż od miesiąca,

w którym zgłoszono wniosek o to świadczenie.

Art. 7. 1. W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie, dotyczących

postępowania w sprawie świadczenia uzupełniającego, wypłaty tego świadczenia oraz

wydawania orzeczeń, o których mowa w art. 2 ust. 1, stosuje się odpowiednio

przepisy:

1) ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych, z wyjątkiem art. 136 tej ustawy;

2) ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby

Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura

Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony

Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby

Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2019 r. poz. 288 i 730), z wyjątkiem

art. 47 tej ustawy;

27.02.2020

©Telksinoe s. 5/17

3) ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy

zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2019 r. poz. 289 i 730), z wyjątkiem

art. 46 tej ustawy;

4) ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U.

z 2019 r. poz. 299 i 303).

2. Osoba uprawniona jest obowiązana do informowania organu właściwego

o wszelkich zmianach mających wpływ na prawo do świadczenia uzupełniającego

oraz jego wysokość.

3. Jeżeli ustaną okoliczności będące podstawą przyznania świadczenia

uzupełniającego, prawo do tego świadczenia ustaje od miesiąca, w którym nastąpiło

zdarzenie będące podstawą utraty prawa do świadczenia uzupełniającego. Organ

właściwy stwierdza decyzją ustanie prawa do świadczenia i wstrzymuje jego wypłatę.

Art. 8. 1. Osoba, która pobrała nienależnie świadczenie uzupełniające, jest

obowiązana do jego zwrotu.

2. Za nienależnie pobrane świadczenie uzupełniające uważa się świadczenie:

1) wypłacone mimo ustania okoliczności będących podstawą jego przyznania,

jeżeli osoba pobierająca to świadczenie była pouczona o braku prawa do jego

pobierania;

2) wypłacone mimo zmiany okoliczności będących podstawą do ustalenia jego

wysokości, jeżeli osoba pobierająca to świadczenie była pouczona

o okolicznościach mających wpływ na zmianę wysokości świadczenia;

3) przyznane lub wypłacone na podstawie fałszywych dokumentów albo w innych

przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd przez osobę pobierającą

świadczenie;

4) przyznane na podstawie decyzji, której nieważność następnie stwierdzono, albo

przyznane na podstawie decyzji, która została następnie uchylona w wyniku

wznowienia postępowania, i osobie odmówiono prawa do świadczenia;

5) wypłacone osobie innej niż osoba, która została wskazana w decyzji przyznającej

świadczenie, z przyczyn niezależnych od organu właściwego.

3. Od kwot nienależnie pobranego świadczenia uzupełniającego, o którym mowa

w ust. 2 pkt 1, 3 i 5, są naliczane odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości i na

zasadach określonych przepisami prawa cywilnego.

27.02.2020

©Telksinoe s. 6/17

4. Należności z tytułu nienależnie pobranego świadczenia uzupełniającego

ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat, licząc od dnia, w którym decyzja o ustaleniu

i zwrocie nienależnie pobranego świadczenia stała się prawomocna.

5. Nie można żądać zwrotu kwot nienależnie pobranego świadczenia

uzupełniającego za okres dłuższy niż 12 miesięcy, jeżeli osoba pobierająca

świadczenie zawiadomiła organ właściwy o zajściu okoliczności powodujących

ustanie prawa do świadczenia lub zmianę jego wysokości, a mimo to świadczenie było

jej nadal wypłacane, w pozostałych przypadkach – za okres dłuższy niż 3 lata.

6. Nienależnie pobrane świadczenie uzupełniające podlega egzekucji w trybie

przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

7. Kwoty nienależnie pobranego świadczenia uzupełniającego podlegają

zwrotowi łącznie z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, z uwzględnieniem ust. 3,

na rachunek bankowy wskazany przez organ właściwy. Odsetki są naliczane od

pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu wypłaty świadczenia do dnia zwrotu.

8. Podmiot prowadzący rachunek płatniczy oraz bank i spółdzielcza kasa

oszczędnościowo-kredytowa prowadzące rachunek inny niż płatniczy, a także

wydawca instrumentu płatniczego, są obowiązani zwrócić organowi właściwemu

kwoty świadczeń uzupełniających przekazane na ten rachunek albo instrument

płatniczy za miesiące następujące po miesiącu, w którym nastąpiła śmierć osoby

uprawnionej do świadczenia.

9. Organ właściwy dokonuje zwrotu środków uzyskanych z tytułu nienależnie

pobranych świadczeń wraz z odsetkami odpowiednio na rachunek bankowy Funduszu

Solidarnościowego albo budżetu państwa.

Art. 9. Ze świadczenia uzupełniającego nie dokonuje się potrąceń i egzekucji.

Art. 10. 1. Organy właściwe są uprawnione do pozyskiwania i przetwarzania

danych osobowych w zakresie niezbędnym do przyznawania, ustania prawa do

świadczenia uzupełniającego i wypłacania tego świadczenia.

2. Na wniosek organu właściwego podmioty wypłacające świadczenia, o których

mowa w art. 2 ust. 2, są obowiązane przekazać, w terminie 7 dni od dnia otrzymania

wniosku, dane niezbędne do ustalenia lub ustania prawa do świadczenia

uzupełniającego.

3. Organ właściwy zawiadamia organ wypłacający świadczenie, o którym mowa

w art. 2 ust. 2, o przyznaniu świadczenia uzupełniającego.

27.02.2020

©Telksinoe s. 7/17

4. Zawiadomienie określa w szczególności: organ właściwy, osobę uprawnioną

do świadczenia uzupełniającego, termin płatności tego świadczenia, datę, od której

przyznano to świadczenie, oraz jego wysokość.

5. Organ wypłacający świadczenie, o którym mowa w art. 2 ust. 2, do którego

organ właściwy przekazał zawiadomienie, powiadamia organ właściwy o każdej

zmianie w prawie lub wysokości tego świadczenia w terminie 7 dni od dnia powstania

tej zmiany.

6. Zabezpieczenia przetwarzania danych osobowych przez organy właściwe

polegają co najmniej na:

1) dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób

posiadających pisemne upoważnienie wydane przez administratora danych;

2) pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych

osobowych do zachowania ich poufności.

Art. 11. 1. Świadczenie uzupełniające, koszty obsługi wypłaty tego świadczenia,

koszty obsługi wniosku o świadczenie uzupełniające oraz koszty świadczeń

zdrowotnych związanych z wydawaniem orzeczeń dla osób niezdolnych do

samodzielnej egzystencji są finansowane ze środków Funduszu Solidarnościowego.

2. Koszty obsługi, o których mowa w ust. 1, wynoszą łącznie 2% kwoty

przeznaczonej na wypłatę świadczenia uzupełniającego.

3. W przypadku prawa do świadczeń, o których mowa w art. 2 ust. 2, lub ich

zbiegu, wypłacanych przez organy właściwe inne niż Zakład Ubezpieczeń

Społecznych lub Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, świadczenie

uzupełniające oraz koszty, o których mowa w ust. 1, są finansowane ze środków

budżetu państwa.

Art. 12. W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, 1358, 1394 i 1495) wprowadza się

następujące zmiany:

1) w art. 21 w ust. 1 po pkt 100 dodaje się pkt 100a w brzmieniu:

„100a) świadczenie uzupełniające otrzymane na podstawie przepisów

o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej

egzystencji;”;

2) w art. 26 w ust. 7e zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

27.02.2020

©Telksinoe s. 8/17

„Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów

na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4, świadczenia uzupełniającego,

o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, oraz zasiłku pielęgnacyjnego.”.

Art. 13. W ustawie z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach

popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1020, 1540 i 2529

oraz z 2019 r. poz. 1309) w art. 30 ust. 4a otrzymuje brzmienie:

„4a. Do średniego miesięcznego dochodu gospodarstwa domowego nie

wlicza się świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia

11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2018 r.

poz. 2134, z późn. zm.2)), dodatku wychowawczego, o którym mowa w ustawie

z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1111 i 924), świadczenia dobry start, o którym mowa

w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 187a ust. 2 ustawy

z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej,

świadczenia pieniężnego przyznawanego na podstawie art. 9 ustawy z dnia

22 listopada 2018 r. o grobach weteranów walk o wolność i niepodległość Polski

(Dz. U. poz. 2529) oraz świadczenia uzupełniającego przyznawanego na

podstawie ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób

niezdolnych do samodzielnej egzystencji (Dz. U. poz. 1622).”.

Art. 14. W ustawie z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie

niektórych kredytów mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz

refundacji bankom wypłaconych premii gwarancyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1779

oraz z 2018 r. poz. 2529) w art. 8 w ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Do dochodu gospodarstwa domowego kredytobiorcy nie wlicza się

jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka i dodatku z tytułu

urodzenia dziecka określonych w przepisach o świadczeniach rodzinnych,

wartości udzielonej pomocy w zakresie dożywiania określonej w przepisach

o ustanowieniu programu wieloletniego „Posiłek w szkole i w domu”, pomocy

materialnej udzielanej uczniom na podstawie przepisów o systemie oświaty,

świadczenia wychowawczego określonego w przepisach o pomocy państwa

w wychowywaniu dzieci, dodatku wychowawczego określonego w przepisach

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 2354 oraz

z 2019 r. poz. 60, 303, 577, 730 i 924.

27.02.2020

©Telksinoe s. 9/17

o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, świadczenia pieniężnego

przyznawanego na podstawie art. 9 ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o grobach

weteranów walk o wolność i niepodległość Polski (Dz. U. poz. 2529) oraz

świadczenia uzupełniającego przyznawanego na podstawie ustawy z dnia

31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do

samodzielnej egzystencji (Dz. U. poz. 1622).”.

Art. 15. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2018 r.

poz. 2187, z późn. zm.3)) art. 54a otrzymuje brzmienie:

„Art. 54a. Środki pieniężne znajdujące się na rachunkach

oszczędnościowych, rachunkach oszczędnościowo-rozliczeniowych oraz na

rachunkach terminowych lokat oszczędnościowych pochodzące ze świadczeń,

dodatków i zasiłków, o których mowa w art. 833 § 6 ustawy z dnia 17 listopada

1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, oraz świadczeń, dodatków i innych

kwot, o których mowa w art. 31 ust. l, art. 80 ust. l i la, art. 81, art. 83 ust. l i 4,

art. 84 pkt 2 i 3 i art. 140 ust. l pkt l ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r.

o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1111

i 924), oraz środków finansowych na utrzymanie lokalu mieszkalnego

w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego, o których mowa

w art. 83 ust. 2 i art. 84 pkt l ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu

rodziny i systemie pieczy zastępczej, w części przysługującej na umieszczone

w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka dzieci i osoby, które

osiągnęły pełnoletność, przebywając w pieczy zastępczej, oraz świadczenia

uzupełniającego, o którym mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 31 lipca 2019 r.

o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji

(Dz. U. poz. 1622), są wolne od zajęcia na podstawie sądowego lub

administracyjnego tytułu wykonawczego.”.

Art. 16. W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1270 i 2245 oraz

z 2019 r. poz. 39, 730 i 752) w art. 139 w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a

w brzmieniu:

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 2243

i 2354 oraz z 2019 r. poz. 326, 730, 875, 1074, 1358, 1495, 1501 i 1520.

27.02.2020

©Telksinoe s. 10/17

„2a) kwoty nienależnie pobranych świadczeń uzupełniających dla osób

niezdolnych do samodzielnej egzystencji;”.

Art. 17. W ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 180 oraz z 2018 r. poz. 756, 1540 i 2529) w art. 3 w ust. 3

zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Do dochodu nie wlicza się świadczeń pomocy materialnej dla uczniów,

dodatków dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się

dziecka, dodatku z tytułu urodzenia dziecka, pomocy w zakresie dożywiania,

zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej,

jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy

społecznej, dodatku mieszkaniowego, dodatku energetycznego, zapomogi

pieniężnej, o której mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych

emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo

zasiłek przedemerytalny w 2007 r., świadczenia pieniężnego i pomocy

pieniężnej, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 20 marca 2015 r.

o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych

z powodów politycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 690 oraz z 2019 r. poz. 730, 752

i 992), świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia

11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2018 r.

poz. 2134, z późn. zm.4)), dodatku wychowawczego, o którym mowa w ustawie

z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1111 i 924), dopłaty do czynszu, o której mowa w ustawie

z dnia 20 lipca 2018 r. o pomocy państwa w ponoszeniu wydatków

mieszkaniowych w pierwszych latach najmu mieszkania (Dz. U. poz. 1540 oraz

z 2019 r. poz. 1309), świadczenia pieniężnego przyznawanego na podstawie

art. 9 ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o grobach weteranów walk o wolność i

niepodległość Polski (Dz. U. poz. 2529) oraz świadczenia uzupełniającego

przyznanego na podstawie ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu

uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji (Dz. U.

poz. 1622).”.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 2354 oraz

z 2019 r. poz. 60, 303, 577, 730 i 924.

27.02.2020

©Telksinoe s. 11/17

Art. 18. W ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2019 r.

poz. 1455) w art. 5 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2

w brzmieniu:

„2. Ustalając całkowitą niezdolność do pracy, lekarz orzecznik, za zgodą

osoby ubiegającej się o rentę socjalną lub jej przedstawiciela ustawowego,

zgłoszoną nie później niż w trakcie badania tej osoby, ustala niezdolność tej

osoby do samodzielnej egzystencji, na zasadach i w trybie określonym ustawą

o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, w celu uzyskania

świadczenia, o którym mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 31 lipca 2019 r.

o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji

(Dz. U. poz. 1622).”.

Art. 19. W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U.

z 2019 r. poz. 1507) w art. 8 po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:

„4a. W przypadku dochodu ustalonego zgodnie z ust. 3 i 4 na potrzeby

ustalenia prawa do świadczenia pieniężnego oraz opłaty wnoszonej przez osoby,

o których mowa w art. 61 ust. 2 pkt 2, w dochodzie osoby lub rodziny nie

uwzględnia się świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 1 ust. 1

ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób

niezdolnych do samodzielnej egzystencji (Dz. U. poz. 1622).”.

Art. 20. W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia

i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1482) po art. 109k dodaje się art. 109l

w brzmieniu:

„Art. 109l. Ze środków Funduszu Pracy mogą być udzielane

nieoprocentowane pożyczki do Solidarnościowego Funduszu Wsparcia Osób

Niepełnosprawnych na finansowanie kosztów świadczenia uzupełniającego,

kosztów obsługi wypłaty świadczenia uzupełniającego i kosztów obsługi

wniosku o świadczenie uzupełniające, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy

z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do

samodzielnej egzystencji (Dz. U. poz. 1622).”.

[Art. 21. W ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U.

z 2019 r. poz. 869) w art. 50 w ust. 6 po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu:

„7a) dotacji celowej dla Solidarnościowego Funduszu Wsparcia Osób

Niepełnosprawnych na dofinansowanie świadczenia uzupełniającego,

27.02.2020

©Telksinoe s. 12/17

kosztów obsługi wypłaty świadczenia uzupełniającego i kosztów obsługi

wniosku, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 31 lipca 2019 r.

o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej

egzystencji (Dz. U. poz. 1622);”.]

art. 21 wejdzie w

(Dz. U. z 2019 r. poz. 869, 1622, 1649 i 2020) w art. 50 w ust. 6 po pkt 7 dodaje się życie z dn.

1.01.2021 r. (Dz.

pkt 7a w brzmieniu: U. z 2019 r. poz.

„7a) dotacji celowej dla Funduszu Solidarnościowego na dofinansowanie 2473).

świadczenia uzupełniającego, kosztów obsługi wypłaty tego

świadczenia, kosztów obsługi wniosku o świadczenie uzupełniające

oraz kosztów świadczeń zdrowotnych związanych z wydawaniem

orzeczeń dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji, o których

mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu

uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji

(Dz. U. poz. 1622);”.>

Art. 22. W ustawie z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach

oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2386, z późn. zm.5))

w art. 28 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Środki pieniężne znajdujące się na rachunku, o którym mowa w ust. 1,

pochodzące ze świadczeń, dodatków i zasiłków, o których mowa w art. 833 § 6

ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, oraz

świadczeń, dodatków i innych kwot, o których mowa w art. 31 ust. 1,

art. 80 ust. 1 i 1a, art. 81, art. 83 ust. 1 i 4, art. 84 pkt 2 i 3 i art. 140 ust. 1 pkt 1

ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy

zastępczej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1111 i 924), oraz środków finansowych na

utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym lub domu

jednorodzinnego, o których mowa w art. 83 ust. 2 i art. 84 pkt 1 ustawy z dnia

9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, w części

przysługującej na umieszczone w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu

dziecka dzieci i osoby, które osiągnęły pełnoletność, przebywając w pieczy

zastępczej, oraz świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 1 ust. 1

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 2243 oraz

z 2019 r. poz. 326, 730, 875, 1018 i 1495.

27.02.2020

ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób

niezdolnych do samodzielnej egzystencji (Dz. U. poz. 1622), są wolne od zajęcia

na podstawie sądowego lub administracyjnego tytułu wykonawczego.”.

Art. 23. W ustawie z dnia 26 stycznia 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę

o Straży Marszałkowskiej (Dz. U. poz. 730 oraz z 2019 r. poz. 303) wprowadza się

następujące zmiany:

1) w przypisie 1 do tytułu ustawy wyrazy „oraz ustawę z dnia 31 stycznia 2019 r.

o rodzicielskim świadczeniu uzupełniającym” zastępuje się wyrazami „ , ustawę

z dnia 31 stycznia 2019 r. o rodzicielskim świadczeniu uzupełniającym oraz

ustawę z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób

niezdolnych do samodzielnej egzystencji”;

2) po art. 38a dodaje się art. 38b w brzmieniu:

„Art. 38b. W ustawie z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym

dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji (Dz. U. poz. 1622) w art. 7

w ust. 1 w pkt 2 po wyrazach „Straży Granicznej,” dodaje się wyrazy „Straży

Marszałkowskiej,”.”;

3) w art. 47 w pkt 1 po wyrazach „art. 38a” dodaje się wyrazy „i art. 38b”.

Art. 24. W ustawie z dnia 23 października 2018 r. o Solidarnościowym

Funduszu Wsparcia Osób Niepełnosprawnych (Dz. U. poz. 2192) wprowadza się

następujące zmiany:

1) w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych, zwany

dalej „Funduszem”, ma na celu wsparcie społeczne, zawodowe, zdrowotne oraz

finansowe osób niepełnosprawnych.”;

2) w art. 3:

a) w ust. 1 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:

„5a) dotacja celowa z budżetu państwa na dofinansowanie świadczenia

uzupełniającego, kosztów obsługi wypłaty tego świadczenia, kosztów

obsługi wniosku o świadczenie uzupełniające oraz kosztów świadczeń

zdrowotnych związanych z wydawaniem orzeczeń dla osób

niezdolnych do samodzielnej egzystencji, o których mowa

w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu

27.02.2020

uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji

(Dz. U. poz. 1622);”,

b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Dysponent Funduszu, za zgodą ministra właściwego do spraw

finansów publicznych, może zaciągać nieoprocentowane pożyczki, w tym

z budżetu państwa, na uzupełnienie środków niezbędnych na wypłatę

świadczenia uzupełniającego, kosztów obsługi wypłaty świadczenia

uzupełniającego i kosztów obsługi wniosku, o których mowa

w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu

uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji.”,

c) dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3. Dotacja celowa, o której mowa w ust. 1 pkt 5a, nie może być

wyższa niż planowana na dany rok budżetowy kwota wpływu do budżetu

państwa podatku od sprzedaży detalicznej, o którym mowa w ustawie z dnia

6 lipca 2016 r. o podatku od sprzedaży detalicznej (Dz. U. z 2019 r.

poz. 1433).”;

3) po art. 6a dodaje się art. 6b w brzmieniu:

„Art. 6b. 1. Środki Funduszu przeznacza się również na finansowanie

świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia

31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do

samodzielnej egzystencji, wraz z określonymi w tej ustawie kosztami obsługi

wypłaty świadczenia uzupełniającego i kosztami obsługi wniosku, o których

mowa w art. 11 ust. 1 tej ustawy.

2. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego przekazuje na

wyodrębniony rachunek bankowy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Kasy

Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego środki Funduszu na finansowanie

świadczenia uzupełniającego wraz z kosztami obsługi wypłaty świadczenia

uzupełniającego i kosztami obsługi wniosku, o których mowa w ust. 1,

w terminie umożliwiającym wypłatę świadczenia uzupełniającego.

3. Środki, o których mowa w ust. 1, przekazuje się na podstawie umowy

zawartej między ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego

a Zakładem Ubezpieczeń Społecznych oraz między ministrem właściwym do

spraw zabezpieczenia społecznego a Kasą Rolniczego Ubezpieczenia

Społecznego.

27.02.2020

4. Umowa powinna określać w szczególności wysokość środków na

finansowanie świadczenia uzupełniającego, łączną wysokość kosztów obsługi

wypłaty świadczenia uzupełniającego i kosztów obsługi wniosku, o których

mowa ust. 1, tryb ich przekazywania oraz sposób rozliczenia otrzymanych

środków.”;

4) w art. 18 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3. Środki Funduszu na realizację zadań, o których mowa w art. 6b,

przekazane na wyodrębniony rachunek bankowy Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych oraz Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego stanowią koszty

Funduszu.”.

Art. 25. Koszty obsługi wypłaty świadczenia uzupełniającego i koszty obsługi

wniosku, o których mowa w art. 11 ust. 1, w roku 2019 wynoszą łącznie 2,5% kwoty

przeznaczonej na wypłatę świadczenia uzupełniającego.

Art. 26. 1. W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, osoby

posiadające w tym dniu orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności

i nieposiadające orzeczenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1, mogą wystąpić

z wnioskiem o wydanie tego orzeczenia wraz z wnioskiem o świadczenie

uzupełniające, jeżeli jest spełniony warunek, o którym mowa w art. 2 ust. 2.

2. W przypadku wydania orzeczenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1, świadczenie

uzupełniające przysługuje od miesiąca złożenia wniosku o świadczenie uzupełniające,

na zasadach określonych w ustawie.

Art. 27. 1. Ustalenie prawa do świadczenia uzupełniającego, na wniosek złożony

do dnia 30 listopada 2019 r., następuje w terminie nie dłuższym niż 60 dni od dnia

wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

2. Świadczenie uzupełniające przysługuje od miesiąca złożenia wniosku

o świadczenie uzupełniające, na zasadach określonych w ustawie.

Art. 28. 1. W okresie roku od dnia wejścia w życie ustawy lekarze – członkowie

komisji lekarskich Zakładu Ubezpieczeń Społecznych mogą wydawać orzeczenia

o całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji albo

orzeczenia o niezdolności do samodzielnej egzystencji, o których mowa

w art. 2 ust. 1, jako lekarze orzecznicy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

27.02.2020

2. Lekarz – członek komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który

wydał orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, jako lekarz orzecznik Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych, nie może wchodzić w skład komisji lekarskiej Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych rozpatrującej sprzeciw lub zarzut wadliwości takiego

orzeczenia.

Art. 29. 1. W terminie 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy, minister właściwy

do spraw pracy przekaże w formie nieoprocentowanej pożyczki Solidarnościowemu

Funduszowi Wsparcia Osób Niepełnosprawnych środki Funduszu Pracy w kwocie

4000 mln zł, z przeznaczeniem na sfinansowanie wypłaty świadczenia

uzupełniającego oraz kosztów obsługi wypłaty świadczenia uzupełniającego

i kosztów obsługi wniosku, o których mowa w art. 11 ust. 1.

2. Warunki i terminy spłaty pożyczki określi decyzja ministra właściwego do

spraw pracy – dysponenta Funduszu Pracy.

3. W celu umożliwienia przekazania z Funduszu Pracy pożyczki do

Solidarnościowego Funduszu Wsparcia Osób Niepełnosprawnych minister właściwy

do spraw pracy – dysponent Funduszu Pracy, w terminie 14 dni od dnia wejścia

w życie ustawy, dokona zmiany w planie finansowym Funduszu Pracy, przez

zmniejszenie stanu środków pieniężnych w stanie tego funduszu na koniec roku

i zwiększenie należności.

4. W celu umożliwienia sfinansowania przez Solidarnościowy Fundusz

Wsparcia Osób Niepełnosprawnych świadczenia uzupełniającego i kosztów,

o których mowa w ust. 1, ze środków pożyczki otrzymanej z Funduszu Pracy minister

właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego – dysponent Solidarnościowego

Funduszu Wsparcia Osób Niepełnosprawnych, w terminie 14 dni od dnia wpływu

pożyczki, dokona zmiany w planie finansowym Solidarnościowego Funduszu

Wsparcia Osób Niepełnosprawnych, przez zwiększenie planowanych zadań, kosztów

realizacji zadań oraz środków pieniężnych i zobowiązań w stanie tego funduszu na

koniec roku.

Art. 30. 1. W 2019 r. zmian w planie finansowym Funduszu Pracy

i Solidarnościowego Funduszu Wsparcia Osób Niepełnosprawnych, o których mowa

w art. 29 ust. 3 i 4, dokonuje się zgodnie z art. 29 ust. 12 ustawy z dnia 27 sierpnia

2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869), z tym że nie jest

wymagana opinia sejmowej komisji do spraw budżetu.

27.02.2020

2. Do zmian planów finansowych, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się

art. 52 ust. 2 pkt 2 lit. a i b ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Art. 31. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2019 r., z wyjątkiem

art. 21 oraz art. 24 pkt 2 lit. a i c, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.

27.02.2020