Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2019 Pozycja 1532
©Telksinoe s. 1/35
Opracowano na podstawie:
Dz. U. z 2019 r.
poz. 1532,
Dz. U. z 2020 r.
poz. 568.
U S T A W A
z dnia 19 lipca 2019 r.
o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych 1), 2)
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa określa zasady, tryb udzielania oraz sposób obliczania wielkości
pomocy publicznej z tytułu przenoszenia kosztów zakupu uprawnień do emisji
w rozumieniu ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do
emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1201 i 2538 oraz z 2019 r.
poz. 730, 1501 i 1532) na ceny energii elektrycznej zużywanej do wytwarzania
produktów w sektorach lub podsektorach energochłonnych, zwanej dalej
„rekompensatami”.
Art. 2. Do ubiegania się o rekompensaty są uprawnione podmioty wykonujące
działalność w sektorze lub podsektorze energochłonnym, określonym w wykazie
sektorów oraz podsektorów energochłonnych stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy.
Art. 3. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) instalacji – rozumie się przez to instalację w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy
z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2019 r.
poz. 1396, 1403, 1495, 1501 i 1527), wytwarzającą co najmniej jeden produkt
z sektora lub podsektora energochłonnego, określonych w załączniku nr 1 do
ustawy;
2) tytule prawnym – rozumie się przez to prawo własności, prawo użytkowania
wieczystego, trwały zarząd, ograniczone prawo rzeczowe albo stosunek
zobowiązaniowy;
1)
Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża art. 10a ust. 6 dyrektywy 2003/87/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającej system handlu
przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE
(Dz. Urz. UE L 275 z 25.10.2003, str. 32, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,
rozdz. 15, t. 7, str. 631).
2)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu
uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych oraz ustawę z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie
ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw.
15.04.2020
©Telksinoe s. 2/35
3) weryfikatorze – rozumie się przez to:
a) osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, o której
mowa w art. 3 pkt 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE)
2018/2067 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie weryfikacji danych oraz
akredytacji weryfikatorów na podstawie dyrektywy 2003/87/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 334 z 31.12.2018,
str. 94),
b) osobę fizyczną, która uzyskała akredytację w innym niż Rzeczpospolita
Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej zgodnie
z rozporządzeniem, o którym mowa w lit. a.
Art. 4. 1. Do postępowania w sprawie przyznania rekompensat, zwrotu
rekompensat, zakazu ubiegania się o przyznanie rekompensat oraz nakładania kar
pieniężnych, o których mowa w art. 26, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca
1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz
z 2019 r. poz. 60, 730 i 1133).
2. Od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, zwanego dalej „Prezesem
URE”, wydanych w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie
do Sądu Okręgowego w Warszawie – sądu ochrony konkurencji i konsumentów.
3. Do postępowań w sprawie odwołania od decyzji Prezesa URE, o których
mowa w ust. 2, stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks
postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, 1469 i 1495) o postępowaniu
w sprawach z zakresu regulacji energetyki.
4. Do postanowień, na które przysługuje zażalenie, wydanych przez Prezesa
URE w toku postępowań, o których mowa w ust. 1, przepisy ust. 2 i 3 stosuje się
odpowiednio. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
Rozdział 2
Zasady, tryb przyznawania oraz sposób obliczania wysokości rekompensat
Art. 5. O przyznanie rekompensat może się ubiegać podmiot, który:
1) posiada tytuł prawny do instalacji i eksploatuje tę instalację;
2) posiada wdrożony:
a) system zarządzania środowiskowego, o którym mowa
w art. 2 pkt 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)
nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału
15.04.2020
©Telksinoe s. 3/35
organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS),
uchylającego rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje Komisji
2001/681/WE i 2006/193/WE (Dz. Urz. UE L 342 z 22.12.2009, str. 1,
z późn. zm.3)), lub
b) system zarządzania środowiskowego potwierdzony certyfikatem ISO
14001 wydanym przez niezależną i akredytowaną w tym zakresie jednostkę
certyfikującą, lub
c) system zarządzania energią potwierdzony certyfikatem ISO
50001 wydanym przez niezależną i akredytowaną w tym zakresie jednostkę
certyfikującą;
3) nie został postawiony w stan likwidacji lub wobec którego nie jest prowadzone
postępowanie upadłościowe w rozumieniu ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. –
Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 498, 912 i 1495) oraz postępowanie
upadłościowe obejmujące likwidację majątku dłużnika prowadzone w związku
z art. 449 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U.
z 2019 r. poz. 243, 326 i 912);
4) nie zalega z zapłatą podatków stanowiących dochód budżetu państwa,
z wyjątkiem przypadków, gdy uzyskał przewidziane prawem zwolnienie,
odroczenie, rozłożenie na raty zaległości podatkowych albo podatku lub
wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu podatkowego;
5) nie zalega z zapłatą należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne,
z wyjątkiem przypadków, gdy zawarł umowę o odroczeniu terminu płatności
albo umowę o rozłożeniu na raty należności z tytułu składek na ubezpieczenia
społeczne.
Art. 6. 1. Maksymalny limit środków finansowych przeznaczanych na
przyznanie rekompensat za dany rok kalendarzowy jest równy wysokości środków ze
sprzedaży w drodze aukcji uprawnień do emisji, o których mowa w art. 49 ust. 2c
ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów
cieplarnianych, uzyskanych w roku kalendarzowym poprzedzającym rok
kalendarzowy, za który są przyznawane rekompensaty.
3)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1,
Dz. Urz. UE L 222 z 29.08.2017, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 325 z 20.12.2018, str. 18.
15.04.2020
©Telksinoe s. 4/35
2. Maksymalny limit środków finansowych przeznaczanych na przyznanie
rekompensat, o którym mowa w ust. 1, pomniejsza się o wysokość rekompensat
należnych za poprzednie lata, a wypłaconych w danym roku kalendarzowym.
3. W przypadku gdy w danym roku kalendarzowym łączna wysokość
rekompensat ustalona na podstawie pozytywnie rozpatrzonych wniosków
o przyznanie rekompensat złożonych w danym roku kalendarzowym przekracza
kwotę ustaloną zgodnie z ust. 1 i 2, wysokość rekompensat, które będą wypłacone
w danym roku kalendarzowym, podlega proporcjonalnemu obniżeniu tak, aby łączna
wysokość wypłacanych rekompensat w tym roku była równa maksymalnemu limitowi
środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o którym mowa
w ust. 1, pomniejszonemu zgodnie z ust. 2.
4. Informację dotyczącą maksymalnego limitu środków finansowych
przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o którym mowa w ust. 1, minister
właściwy do spraw gospodarki przekazuje Prezesowi URE, do dnia 15 stycznia roku
kalendarzowego, w którym są przyznawane rekompensaty.
5. Prezes URE, do dnia 31 stycznia każdego roku, podaje do publicznej
wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu
obsługującego ten organ:
1) terminową cenę uprawnień do emisji uwzględnianą przy obliczaniu rekompensat
za poprzedni rok kalendarzowy;
2) maksymalny limit środków finansowych przeznaczanych na przyznanie
rekompensat, o którym mowa w ust. 1, za poprzedni rok kalendarzowy.
Art. 7. 1. W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji ma
zastosowanie jeden ze wskaźników efektywności zużycia energii elektrycznej
określonych w załączniku nr 2 do ustawy, dla którego wartość jest wyrażona w
megawatogodzinach na megagramy (MWh/Mg) produktu, wysokość rekompensat
obliczana jest według wzoru:
Amaxt = Ait × Ct × Pt–1 × E × BO
w którym poszczególne symbole oznaczają:
Amaxt – wysokość rekompensat dla instalacji;
Ait – intensywność pomocy wyrażona jako ułamek 0,75;
Ct – wskaźnik emisji w wysokości 0,88 megagramów dwutlenku węgla na
megawatogodzinę (Mg CO2/MWh);
15.04.2020
©Telksinoe s. 5/35
Pt–1 – terminowa cena uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za
który przyznawane są rekompensaty;
E– wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej określony
w załączniku nr 2 do ustawy;
BO – produkcja referencyjna w megagramach (Mg).
2. W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji ma zastosowanie
jeden ze wskaźników efektywności zużycia energii elektrycznej określonych
w załączniku nr 2 do ustawy, dla którego wartość wyrażona jest w megagramach
dwutlenku węgla na megagramy (Mg CO2/Mg) produktu, wysokość rekompensat
obliczana jest według wzoru:
Amaxt = Ait × Ct × Pt–1 × E × BO
w którym poszczególne symbole oznaczają:
Amaxt – wysokość rekompensat dla instalacji;
Ait – intensywność pomocy wyrażona jako ułamek 0,75;
Ct – wskaźnik emisji w wysokości 0,88 megagramów dwutlenku węgla na
megawatogodzinę Mg CO2/MWh;
Pt–1 – terminowa cena uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za
który przyznawane są rekompensaty;
E– wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej obliczany według
następującego wzoru:
We × Ep
E=
Ie
w którym poszczególne symbole oznaczają:
We – wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej określony
w załączniku nr 2 do ustawy;
Ep – stosunek odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego
z produktów w okresie odniesienia, który odpowiada okresowi, dla
którego określana jest produkcja referencyjna, do sumy wszystkich
emisji bezpośrednich i odpowiednich emisji pośrednich obliczonych
zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 21 ust. 5 ustawy
z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji
gazów cieplarnianych;
Ie – przeciętna wartość intensywności emisji w wysokości 0,465 megagrama
dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh);
15.04.2020
©Telksinoe s. 6/35
BO – produkcja referencyjna w megagramach (Mg).
3. W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji nie ma
zastosowania żaden ze wskaźników efektywności zużycia energii elektryczn ej
określonych w załączniku nr 2 do ustawy, wysokość rekompensat obliczana jest
według wzoru:
Amaxt = Ait × Ct × Pt–1 × EF × BEC
w którym poszczególne symbole oznaczają:
Amaxt – wysokość rekompensat dla instalacji;
Ait – intensywność pomocy wyrażona jako ułamek 0,75;
Ct – wskaźnik emisji w wysokości 0,88 megagramów dwutlenku węgla na
megawatogodzinę (Mg CO2/MWh);
Pt-1 – terminowa cena uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za
który przyznawane są rekompensaty;
EF – wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej
w wysokości 80%;
BEC – referencyjne zużycie energii elektrycznej w megawatogodzinach
(MWh).
4. Przez produkcję referencyjną, o której mowa w ust. 1 i 2, rozumie się
wyrażoną w megagramach (Mg):
1) średnią roczną wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub
podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy
w instalacji z co najmniej sześciu lat z okresu 2005–2011, jeżeli instalacja ta była
eksploatowana w każdym roku kalendarzowym w tym okresie, albo
2) średnią roczną wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub
podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy
w instalacji z trzech kolejnych lat kalendarzowych, począwszy od drugiego roku
kalendarzowego eksploatacji instalacji, jeżeli instalacja ta była eksploatowana
przez co najmniej cztery następujące po sobie lata poprzedzające rok
kalendarzowy, za który są przyznawane rekompensaty, albo
3) średnią roczną wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub
podsektorów określonych w załączniku nr 1 do ustawy, w instalacji z całego
okresu jej eksploatacji, jeśli instalacja była eksploatowana przez co najmniej
jeden rok w okresie poprzedzającym rok, za który przyznawane są
15.04.2020
©Telksinoe s. 7/35
rekompensaty, ale nie dłużej niż przez cztery następujące po sobie lata
poprzedzające rok, za który przyznawane są rekompensaty, albo
4) roczną wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów
energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji, jeżeli
instalacja ta nie była eksploatowana przez co najmniej jeden rok w okresie
poprzedzającym rok kalendarzowy, za który przyznawane są rekompensaty.
5. Przez referencyjne zużycie energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 3,
rozumie się wyrażone w megawatogodzinach (MWh):
1) średnie roczne zużycie energii elektrycznej na produkcję produktu zaliczanego
do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku
nr 1 do ustawy w instalacji z co najmniej sześciu lat z okresu 2005–2011, jeżeli
instalacja ta była eksploatowana w każdym roku kalendarzowym w tym okresie,
albo
2) średnie roczne zużycie energii elektrycznej na produkcję produktu zaliczanego
do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku
nr 1 do ustawy w instalacji z trzech kolejnych lat kalendarzowych, począwszy od
drugiego roku kalendarzowego eksploatacji instalacji, jeżeli instalacja była
eksploatowana przez co najmniej cztery następujące po sobie lata poprzedzające
rok kalendarzowy, za który są przyznawane rekompensaty, albo
3) średnie roczne zużycie energii elektrycznej na produkcję produktu zaliczanego
do sektorów lub podsektorów określonych w załączniku nr 1 do ustawy,
w instalacji z całego okresu jej eksploatacji, jeżeli instalacja była eksploatowana
przez co najmniej jeden rok w okresie poprzedzającym rok, za który
przyznawane są rekompensaty, ale nie dłużej niż przez cztery następujące po
sobie lata poprzedzające rok, za który przyznawane są rekompensaty, albo
4) roczne zużycie energii elektrycznej na produkcję produktu zaliczanego do
sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do
ustawy w instalacji, jeżeli instalacja ta nie była eksploatowana przez co najmniej
jeden rok w okresie poprzedzającym rok kalendarzowy, za który są przyznawane
rekompensaty.
6. Przez terminową cenę uprawnień do emisji, o której mowa w ust. 1–3, rozumie
się średnią arytmetyczną dziennych cen zamknięcia dla kontraktów terminowych
uprawnień do wprowadzenia do powietrza ekwiwalentu, w rozumieniu art. 2 pkt 4
ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych
15.04.2020
©Telksinoe s. 8/35
i innych substancji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1447 i 1501), dwutlenku węgla (CO2)
utworzonych w ramach systemu, który służy do rozliczania wielkości emisji, i którymi
można rozporządzać w Unii Europejskiej na zasadach określonych w ustawie z dnia
12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych,
wykonywanych przez dostawę w grudniu roku, za który przyznawane są
rekompensaty, na giełdach Intercontinental Exchange oraz European Energy
Exchange, w dniach od 1 stycznia do 31 grudnia roku poprzedzającego dany rok
kalendarzowy, za który przyznawane są rekompensaty. Terminową cenę uprawnień
do emisji przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy
Bank Polski, z dnia notowania kontraktów terminowych uprawnień do wprowadzania
do powietrza ekwiwalentu, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r.
o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji.
7. W przypadku, o którym mowa w ust. 3:
1) wysokość rekompensat oblicza się wyłącznie dla produktów zaliczanych do
sektorów i podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do
ustawy;
2) ilość energii elektrycznej zużytej do wytworzenia produktów zaliczanych do
sektorów i podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do
ustawy określa się na podstawie wskaźników technologicznych umożliwiających
oszacowanie zużycia energii elektrycznej na wytworzenie danego produktu lub
proporcjonalnie do ilości wytwarzanego produktu odniesionej do całkowitej
produkcji danej instalacji lub na podstawie rzeczywistego zużycia energii
elektrycznej.
8. Wysokość rekompensat obliczona zgodnie z ust. 1–3 jest pomniejszana
o kwotę odpowiadającą procentowemu udziałowi zużycia w instalacji energii
elektrycznej wytworzonej na własne potrzeby przez podmiot posiadający tytuł prawny
do władania tą instalacją w celu jej eksploatacji oraz energii elektrycznej zakupionej
na podstawie umowy sprzedaży energii elektrycznej zawartej z przedsiębiorstwem
energetycznym wykonującym działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania
energii elektrycznej, jeśli energia ta została wytworzona:
1) poza instalacją, o której mowa w art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r.
o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, lub
2) w instalacji, o której mowa w art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r.
o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, w której są
15.04.2020
©Telksinoe s. 9/35
spalane biomasa wspólnie z innymi paliwami, w odniesieniu do części energii
elektrycznej odpowiadającej udziałowi energii chemicznej biomasy w energii
chemicznej całości paliwa zużywanego do wytwarzania energii elektrycznej,
obliczanej na podstawie rzeczywistych wartości opałowych tych paliw
– w całkowitym zużyciu energii elektrycznej w instalacji w roku poprzedzającym rok
kalendarzowy, za które przyznawane są rekompensaty.
9. Wysokość rekompensat obliczona zgodnie z ust. 1–3 jest pomniejszana
o kwotę stanowiącą równowartość rekompensat obliczonych zgodnie ze wzorem
określonym w ust. 3, dla roku kalendarzowego, za który przyznawane są
rekompensaty, przyjmując referencyjne zużycie energii elektrycznej w wysokości
1 gigawatogodziny (GWh).
Art. 8. 1. W przypadku gdy w instalacji po upływie okresu, na podstawie którego
wyznaczono dla tej instalacji produkcję referencyjną zgodnie z art. 7 ust 4:
1) miała miejsce co najmniej jedna zmiana fizyczna w odniesieniu do konfiguracji
technicznej i funkcjonowania instalacji, inna niż zwykła wymiana istniejącej linii
produkcyjnej, oraz
2) w wyniku dokonanej zmiany fizycznej w instalacji lub kilku zmian fizycznych
w instalacji może ona funkcjonować przy zdolności produkcyjnej co najmniej
10% wyższej od wyjściowej zdolności produkcyjnej
– produkcję referencyjną lub referencyjne zużycie energii elektrycznej przypisane do
instalacji zwiększa się proporcjonalnie do tego zwiększenia zdolności produkcyjnej,
zwanego dalej „znaczącym zwiększeniem zdolności produkcyjnej”.
2. Wyjściową zdolność produkcyjną instalacji, o której mowa w ust. 1, określa
się na podstawie średniej z dwóch największych miesięcznych wielkości produkcji
w ciągu pierwszych 6 miesięcy okresu, na podstawie którego wyznaczono dla tej
instalacji produkcję referencyjną zgodnie z art. 7 ust. 4.
2a. Zdolność produkcyjną instalacji po znaczącym zwiększeniu zdolności
produkcyjnej określa się na podstawie średniej z dwóch największych miesięcznych
wielkości produkcji w ciągu pierwszych 6 miesięcy liczonych od rozpoczęcia
działalności po dokonaniu zmiany fizycznej w instalacji, a w przypadku kilku zmian
fizycznych w instalacji po ostatniej z tych zmian.
3. Zdolność produkcyjna instalacji po znaczącym zwiększeniu zdolności
produkcyjnej jest uznawana za wyjściową zdolność produkcyjną tej instalacji.
15.04.2020
©Telksinoe s. 10/35
Art. 9. W przypadku gdy w roku kalendarzowym, za który są przyznawane
rekompensaty, poziom produkcji w instalacji w stosunku do produkcji referencyjnej
zostanie obniżony o:
1) nie mniej niż 50% i mniej niż 75% – wysokość rekompensat obliczana zgodnie
z art. 7 ust. 1–3 jest zmniejszana o 50%;
2) nie mniej niż 75% i mniej niż 90% – wysokość rekompensat obliczana zgodnie
z art. 7 ust. 1–3 jest zmniejszana o 75%;
3) co najmniej 90% – rekompensat nie przyznaje się.
Art. 10. 1. Prezes URE przyznaje rekompensaty w drodze decyzji, na wniosek
podmiotu, o którym mowa w art. 5, zwanego dalej „wnioskodawcą”.
2. Wnioskodawca składa wniosek o przyznanie rekompensat, zwany dalej
„wnioskiem”, w terminie do dnia 31 marca roku następującego po roku
kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, zgodnie z wzorem
określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, na formularzu dostępnym
w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego
Prezesa URE, wraz z załącznikami. Wniosek składa się w formie pisemnej w postaci
papierowej oraz w postaci elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie zawartych
w nim danych. Wniosek dotyczy produkcji produktów z sektorów i podsektorów
energochłonnych wytwarzanych we wszystkich instalacjach, w odniesieniu do których
wnioskodawca ubiega się o przyznanie rekompensat.
3. Wniosek zawiera:
1) oznaczenie wnioskodawcy i jego siedziby lub miejsca zamieszkania;
2) numer identyfikacji podatkowej wnioskodawcy (NIP), określenie wielkości
wnioskodawcy zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE)
nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającym niektóre rodzaje pomocy za
zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu
(Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, z późn. zm.4)), formę prawną
wnioskodawcy, identyfikator gminy, w której wnioskodawca ma miejsce
zamieszkania lub siedzibę, oraz klasę PKD, w związku z którą podmiot ubiega
się o pomoc publiczną;
4)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 329 z 15.12.2015, str. 28,
Dz. Urz. UE L 149 z 07.06.2016, str. 10, Dz. Urz. UE L 156 z 14.06.2017, str. 1 oraz Dz. Urz.
UE L 236 z 14.09.2017, str. 28.
15.04.2020
©Telksinoe s. 11/35
3) dane dotyczące każdej instalacji, w odniesieniu do której wnioskodawca ubiega
się o przyznanie rekompensat, obejmujące informacje o:
a) produkcie lub produktach zaliczanych do sektorów lub podsektorów
energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy wraz
z przypisaną do każdego z tych produktów wartością produkcji
referencyjnej i wartością referencyjnego zużycia energii elektrycznej dla
każdego roku kalendarzowego, na podstawie którego określono produkcję
referencyjną lub referencyjne zużycie energii elektrycznej, wraz
z zastosowanym wskaźnikiem efektywności zużycia energii elektrycznej
określonym w załączniku nr 2 do ustawy lub wskaźnikiem efektywności
zużycia rezerwowej energii elektrycznej,
b) wyjściowej zdolności produkcyjnej określonej zgodnie z art. 8 ust. 2, 2a lub
3,
c) procentowym udziale zużycia energii elektrycznej, o którym mowa
w art. 7 ust. 8,
d) poziomie produkcji produktów z sektorów lub podsektorów
energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w każdym roku
kalendarzowym eksploatacji instalacji, począwszy od pierwszego roku
następującego po okresie, na podstawie którego wyznaczana jest produkcja
referencyjna instalacji, do roku kalendarzowego, którego dotyczy wniosek
włącznie,
e) poziomie zużycia energii elektrycznej na produkcję każdego produktu
zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych
w załączniku nr 1 do ustawy w każdym roku kalendarzowym eksploatacji
instalacji, począwszy od pierwszego roku następującego po okresie, na
podstawie którego wyznaczane jest referencyjne zużycie energii
elektrycznej instalacji, do roku kalendarzowego, którego dotyczy wniosek
włącznie,
f) stosunku odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego
z produktów w okresie odniesienia, który odpowiada okresowi, na
podstawie którego jest określana produkcja referencyjna instalacji, do sumy
wszystkich emisji bezpośrednich i odpowiednich emisji pośrednich
obliczonych zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 21 ust. 5
15.04.2020
©Telksinoe s. 12/35
ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do
emisji gazów cieplarnianych;
4) wskazanie tytułu prawnego do instalacji, którą eksploatuje;
5) numer rachunku bankowego, na który ma zostać dokonana wypłata rekompensat.
4. Jeżeli w instalacji nastąpiło znaczące zwiększenie zdolności produkcyjnej,
wniosek może zawierać informację o znaczącym zwiększeniu zdolności produkcyjnej
zgodnie z art. 8 ust. 1.
5. Do wniosku dołącza się:
1) dokumenty lub ich kopie potwierdzające posiadanie przez wnioskodawcę tytułu
prawnego do instalacji, którą eksploatuje;
2) dokumenty lub ich kopie potwierdzające spełnianie przez wnioskodawcę
warunku, o którym mowa w art. 5 pkt 2;
3) oświadczenie wnioskodawcy o spełnianiu przez wnioskodawcę warunków
uprawniających do przyznania rekompensat, o treści:
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia
wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1600 i 2077 oraz z 2019 r. poz. 730, 858, 870 i 1135)
oświadczam, że:
– dane zawarte we wniosku i załącznikach do niego o przyznanie rekompensat są
zgodne z prawdą;
– znane mi są i spełniam warunki uprawniające do przyznania rekompensat
wynikające z ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla
sektorów i podsektorów energochłonnych.”; klauzula ta zastępuje pouczenie
organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń;
4) oświadczenie wnioskodawcy:
a) że nie został postawiony w stan likwidacji oraz że wobec niego nie jest
prowadzone postępowanie upadłościowe w rozumieniu ustawy z dnia
28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe oraz postępowanie upadłościowe
obejmujące likwidację majątku dłużnika prowadzone w związku z art. 449
ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne,
b) że nie uzyskał innej pomocy publicznej, pomocy de minimis lub innego
rodzaju finansowania pochodzącego z budżetu Unii Europejskiej,
przyznanych na pokrycie tych samych kosztów kwalifikowanych, co objęte
wnioskiem;
15.04.2020
©Telksinoe s. 13/35
5) zaświadczenia właściwych organów potwierdzające spełnienie warunku,
o którym mowa w art. 5 pkt 4 i 5;
6) opinię weryfikatora dotyczącą poprawności, wiarygodności oraz dokładności
danych zawartych we wniosku, wraz z metodyką zbierania danych zawartych we
wniosku;
7) dokumenty lub ich kopie stanowiące podstawę do określenia danych, o których
mowa w ust. 3 pkt 3.
6. W przypadku gdy wniosek zawiera informację, o której mowa w ust. 4:
1) do wniosku załącza się dokumentację potwierdzającą znaczące zwiększenie
zdolności produkcyjnej w instalacji;
2) opinia, o której mowa w ust. 5 pkt 6, potwierdza znaczące zwiększenie zdolności
produkcyjnej w instalacji.
7. Wniosek wraz z załącznikami, o których mowa w ust. 5 pkt 1–5 i 7 oraz
ust. 6 pkt 1, podlega weryfikacji przez weryfikatora w zakresie poprawności,
wiarygodności oraz dokładności zawartych w nim danych. Z przeprowadzonej
weryfikacji sporządza się opinię. Koszty weryfikacji ponosi wnioskodawca.
8. Informacje zawarte we wniosku są przedmiotem weryfikacji przez Prezesa
URE w zakresie ich poprawności, wiarygodności oraz dokładności i na ich podstawie
jest określana wysokość przyznawanych rekompensat lub wydawana jest decyzja
o odmowie przyznania rekompensat.
9. W przypadku gdy wniosek nie zawiera informacji, o których mowa w ust. 3,
lub wnioskodawca nie dołączył dokumentów, o których mowa w ust. 5 lub 6, albo
wniosek przekazany w postaci elektronicznej zawiera informacje inne niż wniosek
złożony w postaci papierowej, Prezes URE wzywa wnioskodawcę odpowiednio do
uzupełnienia wniosku lub usunięcia rozbieżności w terminie 30 dni od dnia doręczenia
wezwania. W przypadku nieuzupełnienia wniosku lub nieusunięcia rozbieżności
w wyznaczonym terminie Prezes URE pozostawia wniosek bez rozpatrzenia, o czym
informuje wnioskodawcę.
10. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia:
1) wzór wniosku oraz jego format umożliwiający przetwarzanie danych oraz format
załączników do wniosku,
2) szczegółowy zakres danych dotyczących instalacji, o których mowa
w ust. 3 pkt 3, oraz sposób obliczania tych danych,
15.04.2020
©Telksinoe s. 14/35
3) zakres dokumentacji stanowiącej podstawę do obliczania danych dotyczących
instalacji, o których mowa w ust. 3 pkt 3, oraz sposób gromadzenia tych danych,
4) zakres dokumentacji potwierdzającej spełnienie kryteriów znaczącego
zwiększenia zdolności produkcyjnej,
5) szczegółowy zakres opinii sporządzanej przez weryfikatora
– mając na uwadze konieczność zapewnienia, że rekompensaty są przyznawane na
podstawie rzetelnych i wiarygodnych informacji oraz dokumentów.
Art. 11. 1. Prezes URE, do dnia 30 września danego roku kalendarzowego,
wydaje decyzję w sprawie przyznania lub odmowy przyznania rekompensat za
poprzedni rok kalendarzowy.
2. W decyzji o przyznaniu rekompensat Prezes URE określa wysokość
przyznanych rekompensat.
3. Prezes URE jest podmiotem udzielającym pomocy publicznej w rozumieniu
ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy
publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 362 oraz z 2019 r. poz. 730 i 1063), w odniesieniu
do pomocy publicznej udzielanej na podstawie ustawy.
4. Prezes URE, do dnia 7 października danego roku kalendarzowego, przekazuje
ministrowi właściwemu do spraw gospodarki oraz Bankowi Gospodarstwa
Krajowego, zwanemu dalej „Bankiem”, w postaci elektronicznej umożliwiającej
przetwarzanie zawartych w nim danych, wykaz podmiotów, którym przyznano
rekompensaty w tym roku kalendarzowym.
5. Wykaz, o którym mowa w ust. 4, zawiera w szczególności:
1) oznaczenie podmiotów i ich siedzib lub miejsc zamieszkania;
2) wysokość rekompensat przyznanych poszczególnym podmiotom;
3) numery rachunków bankowych, na które ma zostać dokonana wypłata
rekompensat poszczególnym podmiotom.
6. Rekompensaty są wypłacane jednorazowo przez Bank z Funduszu
Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, o którym mowa w art. 21 ust. 1, w terminie
30 dni od dnia otrzymania wykazu, o którym mowa w ust. 4.
7. Prezes URE, do dnia 31 grudnia danego roku kalendarzowego, podaje do
publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej
urzędu obsługującego ten organ informację o łącznej wysokości przyznanych
15.04.2020
©Telksinoe s. 15/35
rekompensat za poprzedni rok kalendarzowy, w podziale na poszczególne sektory
i podsektory energochłonne określone w załączniku nr 1 do ustawy.
Art. 12. 1. Podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, jest obowiązany
do prowadzenia produkcji w instalacji przez okres 2 lat następujących po roku
kalendarzowym, w którym zostały mu przyznane rekompensaty.
2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy podmiotu, który przeniósł
produkcję danej instalacji na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
Szwajcarii lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym
Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
Art. 13. Rekompensaty przyznane:
1) bez spełnienia warunków określonych w art. 5 lub
2) w wysokości wyższej niż należna, lub
3) podmiotowi, który zaprzestał produkcji w instalacji, w okresie 2 lat
następujących po roku kalendarzowym, w którym zostały mu przyznane
rekompensaty, chyba że podmiot wykaże, że zaprzestanie produkcji wynika
z przeniesienia jej na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
Szwajcarii lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym
Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym
– podlegają zwrotowi.
Art. 14. Zwrotowi podlega kwota bezpodstawnie pobranych rekompensat lub
część rekompensat przekraczająca należną kwotę, wraz z odsetkami obliczonymi
z zastosowaniem stopy zwrotu pomocy określonej zgodnie z rozdziałem V
rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie
wykonania rozporządzenia Rady (UE) nr 2015/1589 ustanawiającego szczegółowe
zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz.
UE L 140 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.5)) w przeliczeniu na złote według średniego
kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w dniu poprzedzającym dzień
wydania decyzji, począwszy od dnia przekazania rekompensat na rachunek bankowy
podmiotu, który otrzymał rekompensaty.
5)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 302 z 01.11.2006, str. 10,
Dz. Urz. UE L 407 z 30.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 82 z 25.03.2008, str. 1, Dz. Urz. UE L 313
z 22.11.2008, str. 1, Dz. Urz. UE L 81 z 27.03.2009, str. 15, Dz. Urz. UE L 308 z 24.11.2009, str. 5,
Dz. Urz. UE L 109 z 12.04.2014, str. 14, Dz. Urz. UE L 325 z 10.12.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 51
z 26.02.2016, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 327 z 02.12.2016, str. 19.
15.04.2020
©Telksinoe s. 16/35
Art. 15. Prezes URE wydaje decyzję w sprawie zwrotu rekompensat określającą
kwotę podlegającą zwrotowi. Rekompensaty zwracane są na rachunek Banku
w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja Prezesa URE stała się prawomocna.
Art. 16. Do egzekucji zwrotu rekompensat stosuje się przepisy ustawy z dnia
17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r.
poz. 1438, 1495 i 1501).
Art. 17. Postępowanie w sprawie zwrotu rekompensat nie może zostać wszczęte,
jeżeli od dnia zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 13, upłynęło 5 lat.
Art. 18. 1. W przypadku podania we wniosku nieprawdziwych danych Prezes
URE wydaje decyzję o zakazie ubiegania się o przyznanie rekompensat przez tego
wnioskodawcę przez okres 3 lat od zakończenia roku kalendarzowego, w którym
decyzja o zakazie ubiegania się o przyznanie rekompensat stała się prawomocna.
2. Prezes URE odstępuje od wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, jeżeli:
1) wnioskodawca poinformował Prezesa URE o podaniu we wniosku
nieprawdziwych danych, zanim wnioskodawcy zostało doręczone
zawiadomienie o wszczęciu postępowania w tej sprawie, oraz
2) wnioskodawca dokonał, w terminie 14 dni od dnia poinformowania Prezesa
URE o podaniu we wniosku nieprawdziwych danych, zwrotu rekompensaty
przekraczającej należną kwotę wraz z odsetkami obliczonymi zgodnie z art. 14,
na rachunek Banku.
Art. 19. 1. Wnioskodawca w toku postępowania, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
jest obowiązany, na żądanie Prezesa URE, zapewnić mu wgląd do ksiąg
rachunkowych oraz przedstawić, na żądanie Prezesa URE, informacje i dokumenty
niezbędne do weryfikacji danych przedstawionych we wniosku i załącznikach do
niego.
2. Podmiot inny niż wnioskodawca jest obowiązany, na żądanie Prezesa URE,
w toku postępowania, o którym mowa w art. 4 ust. 1, do przedstawienia informacji lub
dokumentów będących w posiadaniu tego podmiotu, niezbędnych do weryfikacji
danych przedstawionych przez wnioskodawcę we wniosku i załącznikach do niego,
z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji
prawnie chronionych.
15.04.2020
©Telksinoe s. 17/35
Art. 20. 1. Prezes URE w terminie do dnia 31 grudnia sporządza sprawozdanie
roczne dotyczące rekompensat przyznanych w danym roku kalendarzowym.
2. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:
1) oznaczenie podmiotów, którym przyznano rekompensaty, oraz wykaz instalacji,
dla których przyznano rekompensaty;
2) sektory lub podsektory energochłonne określone w załączniku nr 1 do ustawy,
w których działalność prowadzą podmioty, którym przyznano rekompensaty;
3) rok kalendarzowy, za który przyznawane są rekompensaty, i rok kalendarzowy,
w którym zostały wypłacone;
4) produkcję referencyjną instalacji, którym przyznano rekompensaty, w danym
sektorze lub podsektorze energochłonnym określonym w załączniku nr 1 do
ustawy;
5) informacje o znaczącym zwiększeniu zdolności produkcyjnej w danej instalacji;
6) informacje o rocznej produkcji instalacji w sektorze lub podsektorze
energochłonnym określonym w załączniku nr 1 do ustawy dla każdego roku
kalendarzowego, na podstawie którego określono produkcję referencyjną, dla
danej instalacji;
7) wielkość produkcji produktu należącego do sektora lub podsektora
energochłonnego określonego w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji dla
każdego roku kalendarzowego, za który przyznano rekompensaty;
8) referencyjne zużycie energii elektrycznej w każdej z instalacji;
9) roczne zużycie energii elektrycznej dla każdego roku kalendarzowego, na
podstawie którego określono referencyjne zużycie energii elektrycznej dla każdej
z instalacji;
10) roczne zużycie energii elektrycznej w każdej z instalacji w roku kalendarzowym,
za który przyznano rekompensaty;
11) terminową cenę uprawnień do emisji wykorzystaną do obliczenia wysokości
przyznanych rekompensat;
12) intensywność pomocy określoną w art. 7 ust. 1–3;
13) wskaźnik emisji określony w art. 7 ust. 1–3.
3. Prezes URE przechowuje dokumentację dotyczącą postępowania w sprawie
przyznania, zwrotu rekompensat lub zakazu ubiegania się o przyznanie rekompensat
przez 10 lat od dnia wypłaty rekompensat.
15.04.2020
©Telksinoe s. 18/35
4. Rada Ministrów, na wniosek Prezesa URE, przyjmuje sprawozdanie, o którym
mowa w ust. 1, do dnia 31 stycznia roku następującego po roku kalendarzowym,
którego dotyczy to sprawozdanie.
5. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przekazuje Komisji
Europejskiej przyjęte przez Radę Ministrów sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1,
do dnia 31 marca roku następującego po roku kalendarzowym, którego dotyczy
sprawozdanie.
Rozdział 3
Fundusz Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji
Art. 21. 1. Fundusz Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, zwany dalej
„Funduszem”, jest państwowym funduszem celowym.
2. Dysponentem Funduszu jest minister właściwy do spraw gospodarki.
3. Obsługę bankową Funduszu prowadzi Bank.
Art. 22. Przychodami Funduszu są:
1) środki ze sprzedaży w drodze aukcji uprawnień do emisji, o których mowa
w art. 49 ust. 2c ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu
uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych;
2) odsetki od wolnych środków Funduszu przekazanych w zarządzanie zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U.
z 2019 r. poz. 869);
3) środki stanowiące zwroty rekompensat dokonywane na podstawie decyzji,
o której mowa w art. 15;
4) inne przychody.
Art. 23. Środki Funduszu przeznacza się na:
1) wypłatę rekompensat;
2) wypłatę wynagrodzenia Banku za wykonywanie czynności, o których mowa
w art. 21 ust. 3 oraz art. 25.
Art. 24. 1. Dysponent Funduszu sporządza roczny plan finansowy Funduszu
z uwzględnieniem trybu i terminów określonych w przepisach wydanych na
podstawie art. 138 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
2. Dysponent Funduszu sporządza sprawozdanie z wykonania rocznego planu
finansowego Funduszu z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie
15.04.2020
©Telksinoe s. 19/35
art. 41 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych i
przekazuje je do ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
Art. 25. Minister właściwy do spraw gospodarki może powierzyć Bankowi,
w drodze umowy, inne czynności związane z obsługą Funduszu.
Rozdział 4
Kary pieniężne
Art. 26. 1. Karze pieniężnej podlega ten, kto:
1) we wniosku o przyznanie rekompensaty podał nieprawdziwe informacje
i uzyskał rekompensaty:
a) nie spełniając warunków przewidzianych przepisami ustawy, lub
b) w kwocie wyższej niż należna;
2) wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 19, nie zapewnił wglądu do ksiąg
rachunkowych lub odmówił udzielenia informacji lub przedłożenia
dokumentów.
2. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakłada Prezes URE w drodze
decyzji.
3. Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, w przypadku:
1) wnioskodawcy, któremu zostały przyznane rekompensaty – nie może być wyższa
niż dwukrotność bezpodstawnie uzyskanych rekompensat;
2) podmiotu innego niż wnioskodawca – wynosi 10 000 zł.
4. Karę pieniężną wnosi się na rachunek właściwego urzędu skarbowego.
5. Wpływy z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.
6. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia,
w którym decyzja Prezesa URE o wymierzeniu kary pieniężnej stała się prawomocna.
7. Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, podlegają egzekucji w trybie
przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji.
Rozdział 5
Przepisy zmieniające, dostosowujące i przejściowe oraz przepis końcowy
Art. 27. W ustawie z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami
do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1201 i 2538 oraz z 2019 r.
poz. 730 i 1501) w art. 49 po ust. 2b dodaje się ust. 2c w brzmieniu:
15.04.2020
©Telksinoe s. 20/35
„2c. 25% środków uzyskanych ze sprzedaży w drodze aukcji uprawnień do
emisji, z wyłączeniem środków, o których mowa w ust. 2a, począwszy od dnia
1 stycznia 2020 r., nie więcej niż 1766,9 mln zł w 2020 r. i nie więcej niż
988,18 mln zł w 2021 r., przekazuje się do Funduszu Rekompensat Pośrednich
Kosztów Emisji, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r.
o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych (Dz. U.
poz. 1532).”.
Art. 28. W ustawie z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku
akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2538 oraz z 2019 r. poz. 412,
1210 i 1495) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 6 dodaje się ust. 6–10 w brzmieniu:
„6. Odbiorca końcowy będący podmiotem, o którym mowa w art. 2 ustawy
z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów
energochłonnych (Dz. U. poz. 1532), zwanej dalej „ustawą o systemie
rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych”, w terminie 14 dni
od dnia wejścia w życie tej ustawy, może złożyć przedsiębiorstwu
energetycznemu wykonującemu działalność gospodarczą w zakresie obrotu
energią elektryczną, z którym w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia
30 czerwca 2019 r. miał zawartą umowę sprzedaży energii elektrycznej lub
umowę kompleksową, oświadczenie o zrzeczeniu się uprawnienia do stosowania
cen i stawek opłat za energię elektryczną, o których mowa w art. 5 ust. 1.
7. W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące
działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną do dnia złożenia
oświadczenia, o którym mowa w ust. 6:
1) dostosowało ceny i stawki opłat za energię elektryczną, zgodnie
z art. 5 ust. 1, odbiorca końcowy, o którym mowa w ust. 6, który złożył
oświadczenie zgodnie z ust. 6, jest obowiązany do zwrotu kwoty obliczonej
zgodnie z ust. 8 temu przedsiębiorstwu energetycznemu;
2) nie dostosowało cen i stawek opłat za energię elektryczną, zgodnie
z art. 5 ust. 1, przedsiębiorstwo to jest zwolnione z obowiązku, o którym
mowa w art. 5 ust. 1, w stosunku do odbiorcy końcowego, o którym mowa
w ust. 6, który złożył oświadczenie zgodnie z ust. 6.
15.04.2020
©Telksinoe s. 21/35
8. Kwotę, jaką obowiązany jest zwrócić odbiorca końcowy, o którym mowa
w ust. 6, w przypadku, o którym mowa w ust. 7 pkt 1, oblicza się jako iloczyn
wolumenu energii elektrycznej zakupionej i zużytej na własne potrzeby tego
odbiorcy w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r. oraz
różnicy ceny stosowanej w okresie poprzedzającym zmianę umowy energii
elektrycznej lub umowy kompleksowej dokonaną zgodnie z art. 6 i ceny
stosowanej zgodnie z art. 5 ust. 1. Kwotę, o której mowa w zdaniu pierwszym,
powiększa się o różnicę pomiędzy stawkami opłat za energię elektryczną
stosowanymi w okresie przed dostosowaniem tej umowy oraz stawkami opłat za
energię elektryczną stosowanymi zgodnie z art. 5 ust. 1.
9. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą
w zakresie obrotu energią elektryczną, któremu odbiorca końcowy, o którym
mowa w ust. 6, złożył oświadczenie zgodnie z ust. 6, przekazuje temu odbiorcy
informację o kwocie podlegającej zwrotowi obliczonej zgodnie z ust. 8,
w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego oświadczenia.
10. Odbiorca końcowy, który złożył oświadczenie zgodnie z ust. 6,
dokonuje zwrotu, o którym mowa w ust. 8, w terminie 14 dni od dnia otrzymania
od przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą
w zakresie obrotu energią elektryczną informacji, o której mowa w ust. 9.”;
2) w art. 7 dodaje się ust. 7–9 w brzmieniu:
„7. Odbiorca końcowy będący podmiotem, o którym mowa w art. 2 ustawy
o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych, będący
odbiorcą końcowym, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia wejścia
w życie tej ustawy, może złożyć zarządcy rozliczeń cen oświadczenie
o zrzeczeniu się uprawnienia do wypłaty kwoty różnicy ceny w odniesieniu do
energii elektrycznej zużytej za okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia
30 czerwca 2019 r.
8. Odbiorca końcowy, o którym mowa w ust. 7, będący podmiotem, który
złożył oświadczenie zgodnie z ust. 7, nie jest uprawniony do wystąpienia do
zarządcy rozliczeń cen o wypłatę kwoty różnicy ceny w odniesieniu do energii
elektrycznej zużytej za okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca
2019 r.
9. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą
w zakresie obrotu energią elektryczną nie jest uprawnione do wystąpienia do
15.04.2020
©Telksinoe s. 22/35
zarządcy rozliczeń cen o wypłatę kwoty różnicy ceny w odniesieniu do energii
elektrycznej zużytej przez odbiorców końcowych, o których mowa w ust. 7,
którzy złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 6 ust. 6.”.
Art. 29. Tworzy się Fundusz Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji.
Art. 30. 1. Rekompensaty są przyznawane po raz pierwszy za rok 2019.
2. Maksymalny limit środków finansowych, o którym mowa w art. 6 ust. 1,
przeznaczony na przyznanie rekompensat za:
1) 2019 r. – wynosi 890 000 000,00 zł;
2) 2020 r. – wynosi 890 000 000,00 zł.
Art. 31. 1. O przyznanie rekompensat za rok 2019 może ubiegać się podmiot,
który w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy złożył
oświadczenie, o którym mowa w art. 6 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 28, wszystkim
przedsiębiorstwom energetycznym wykonującym działalność gospodarczą w zakresie
obrotu energią elektryczną, z którymi zawarł na 2019 rok umowę sprzedaży energii
elektrycznej lub umowę kompleksową lub złożył oświadczenie, o którym mowa
w art. 7 ust. 7 tej ustawy.
2. Do wniosku o przyznanie rekompensat za 2019 rok załącza się:
1) kopie oświadczeń, o których mowa w art. 6 ust. 6 lub art. 7 ust. 7 ustawy
zmienianej w art. 28, wraz z potwierdzeniem ich otrzymania odpowiednio przez
przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie
obrotu energią elektryczną lub Zarządcę Rozliczeń S.A., o którym mowa
w rozdziale 7 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów
powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów
długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej (Dz. U. z 2018 r.
poz. 1571 i 2538);
2) dokumenty potwierdzające dokonanie zwrotu kwoty obliczonej zgodnie
z art. 6 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 28.
3. W sprawie przyznania lub odmowy przyznania rekompensat za rok
2019 Prezes URE wydaje decyzję, o której mowa w art. 11 ust. 1, do dnia 31 lipca
2020 r.
4. Prezes URE, w terminie do dnia 7 sierpnia 2020 r., przekazuje ministrowi
właściwemu do spraw gospodarki oraz Bankowi, w postaci elektronicznej
15.04.2020
©Telksinoe s. 23/35
umożliwiającej przetwarzanie zawartych w nim danych, wykaz podmiotów, o którym
mowa w art. 11 ust. 4, którym przyznano rekompensaty za rok 2019.
5. Rekompensaty za rok 2019 są wypłacane jednorazowo przez Bank z Funduszu
Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, o którym mowa w art. 21 ust. 1, w terminie
7 dni od dnia otrzymania wykazu, o którym mowa w ust. 4.
6. Informacje zawarte we wniosku o przyznanie rekompensat za rok 2019 są
przedmiotem weryfikacji przez Prezesa URE wyłącznie w zakresie ich poprawności,
kompletności oraz zgodności z opinią weryfikatora, o której mowa w art. 10 ust. 7,
i na ich podstawie określana jest wysokość przyznawanych rekompensat albo
wydawana jest decyzja o odmowie przyznania rekompensat.
Art. 32. 1. Do dnia wydania decyzji Komisji Europejskiej o zgodności pomocy
publicznej przewidzianej w niniejszej ustawie z rynkiem wewnętrznym albo decyzji
stwierdzającej, że środek ten nie stanowi pomocy publicznej, art. 11 ust. 1 nie stosuje
się.
2. W przypadku wydania decyzji Komisji Europejskiej o braku zgodności
pomocy publicznej przewidzianej w niniejszej ustawie z rynkiem wewnętrznym,
środki zgromadzone w Funduszu podlegają zwrotowi do budżetu państwa, z
wyjątkiem środków, o których mowa w art. 23 pkt 2.
Art. 33. 1. Limit wydatków przeznaczony na wypłatę rekompensat z Funduszu
wynosi w:
1) 2019 r. – 0,00 zł;
2) 2020 r. – 890 000 000,00 zł;
3) 2021 r. – 890 000 000,00 zł;
4) 2022 r. – 1 766 899 008,00 zł;
5) 2023 r. – 988 183 845,00 zł;
6) 2024 r. – 1 044 275 877,00 zł;
7) 2025 r. – 1 195 899 651,00 zł;
8) 2026 r. – 1 423 554 421,50 zł;
9) 2027 r. – 1 619 000 095,50 zł;
10) 2028 r. – 1 553 486 355,00 zł.
2. Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu
wydatków, o którym mowa w ust. 1.
15.04.2020
©Telksinoe s. 24/35
3. Mechanizm korygujący jest wdrażany zgodnie z art. 6 ust. 3 przez Prezesa
URE.
Art. 34. 1. Limit wydatków przeznaczonych z Funduszu na wykonywanie zadań
Banku za wykonywanie czynności, o których mowa w art. 21 ust. 3 oraz art. 25,
wynosi w:
1) 2019 r. – 0,00 zł;
2) 2020 r. – 60 000,00 zł;
3) 2021 r. – 60 000,00 zł;
4) 2022 r. – 60 000,00 zł;
5) 2023 r. – 60 000,00 zł;
6) 2024 r. – 60 000,00 zł;
7) 2025 r. – 60 000,00 zł;
8) 2026 r. – 60 000,00 zł;
9) 2027 r. – 60 000,00 zł;
10) 2028 r. – 60 000,00 zł.
2. Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu
wydatków, o którym mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których
mowa w ust. 3.
3. W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku
budżetowego wyniesie więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok,
dysponent środków obniża wielkość środków przeznaczonych na wydatki w drugim
półroczu o kwotę stanowiącą różnicę między wielkością tego limitu a kwotą
przekroczenia wydatków.
4. W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach jest
zgodna z planem finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.
Art. 35. 1. Limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie
zadań Prezesa URE wynikających z niniejszej ustawy uwzględniony w części
50 budżetu państwa, której dysponentem jest Prezes URE, wynosi w:
1) 2019 r. – 2 069 800,00 zł;
2) 2020 r. – 2 093 300,00 zł;
3) 2021 r. – 2 144 400,00 zł;
4) 2022 r. – 2 196 700,00 zł;
5) 2023 r. – 2 250 200,00 zł;
15.04.2020
©Telksinoe s. 25/35
6) 2024 r. – 2 305 100,00 zł;
7) 2025 r. – 2 361 300,00 zł;
8) 2026 r. – 2 418 900,00 zł;
9) 2027 r. – 2 477 900,00 zł;
10) 2028 r. – 2 538 400,00 zł.
2. Prezes URE monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa
w ust. 1, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust. 3.
3. W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku
budżetowego wyniesie więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok,
dysponent środków obniża wielkość środków przeznaczonych na wydatki w drugim
półroczu o kwotę stanowiącą różnicę między wielkością tego limitu a kwotą
przekroczenia wydatków.
4. W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach jest
zgodna z planem finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.
Art. 36. 1. Limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie
zadań ministra właściwego do spraw gospodarki wynikających z niniejszej ustawy
wynosi w:
1) 2019 r. – 0,00 zł;
2) 2020 r. – 390 000,00 zł;
3) 2021 r. – 390 000,00 zł;
4) 2022 r. – 390 000,00 zł;
5) 2023 r. – 390 000,00 zł;
6) 2024 r. – 390 000,00 zł;
7) 2025 r. – 390 000,00 zł;
8) 2026 r. – 390 000,00 zł;
9) 2027 r. – 390 000,00 zł;
10) 2028 r. – 390 000,00 zł.
2. Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu
wydatków, o którym mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których
mowa w ust. 3.
3. W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku
budżetowego wyniesie więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok,
dysponent środków obniża wielkość środków przeznaczonych na wydatki w drugim
15.04.2020
©Telksinoe s. 26/35
półroczu o kwotę stanowiącą różnicę między wielkością tego limitu a kwotą
przekroczenia wydatków.
4. W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach jest
zgodna z planem finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.
Art. 37. Plan finansowy Funduszu na rok 2020 sporządza się w terminie 60 dni
od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 38. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
15.04.2020
©Telksinoe s. 27/35
Załączniki do ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. (poz. 1532)
Załącznik nr 1
WYKAZ SEKTORÓW I PODSEKTORÓW ENERGOCHŁON NYCH
Lp. PKD 2007 / PKWiU 2015 Opis
1 24.42 Produkcja aluminium
Wydobywanie minerałów dla przemysłu chemicznego oraz do
2 08.91
produkcji nawozów
3 20.13 Produkcja chemikaliów nieorganicznych podstawowych pozostałych
4 24.43 Produkcja ołowiu, cynku i cyny
Produkcja odzieży skórzanej
5 14.11 Produkcja pozostałych wyrobów, gdzie indziej niesklasyfikowana –
ex 32.99 dot. wyłącznie produkcji ubrań ognioodpornych i ochronnych ze skóry
24.10 Produkcja żeliwa i stali oraz stopów żelaza
6
24.20.1 Rury, przewody rurowe i profile drążone bez szwu ze stali
7 17.12 Produkcja papieru i tektury
Produkcja nawozów i związków azotowych
20.15 Obróbka i usuwanie odpadów innych niż niebezpieczne –
8
ex 38.21 dot. wyłącznie produkcji kompostu związanej z usuwaniem odpadów
innych niż niebezpieczne
9 24.44 Produkcja miedzi
Wytwarzanie i przetwarzanie koksu – dot. wyłącznie produkcji paku
ex. 19.10
10 i koksu pakowego
20.14
Produkcja chemikaliów organicznych podstawowych pozostałych
11 13.10 Produkcja przędzy bawełnianej
12 20.60 Produkcja włókien chemicznych
Górnictwo rud żelaza
07.10 Działalność usługowa wspomagająca pozostałe górnictwo
13
ex 09.90 i wydobywanie – dot. wyłącznie działalności usługowej
wspomagającej górnictwo rud żelaza
Następujące podsektory w ramach produkcji tworzyw sztucznych
14
w formach podstawowych (20.16):
20.16.10 Polimery etylenu w formach podstawowych
ex 20.16.51.0 Polimery propylenu, w formach podstawowych
ex 20.16.30.0 Polimery chlorku winylu w formach podstawowych
ex 20.16.40.0 Poliwęglany, w formach podstawowych
15 Następujący podsektor w ramach produkcji pulpy (17.11):
Masy włókniste drzewne mechaniczne i półchemiczne, masy włókniste
17.11.14.0
z pozostałych surowców celulozowych
15.04.2020
©Telksinoe s. 28/35
Załącznik nr 2
WSKAŹNIKI EFEKTYWNOŚCI ZUŻYCIA ENERGII E LEKTRYCZNEJ W ODNIES IENIU DO PRODUKTÓW
Z SEKTORÓW LUB PODSEKTORÓW ENERGOCHŁONNY CH
PKD Wskaźnik Wartość Jednostka Jednostka Definicja produktu Procesy objęte wskaźnikiem Właściwy Opis
2007 emisyjności dla wskaźnika wskaźnika produkcji emisyjności dla produktów kod
produktów PRODCOM
2017–2018
24.42 Aluminium 14,256 MWh/Mg Tona Nieobrobione Nieobrobione plastycznie płynne 24.42.11.30 Aluminium
pierwotne produktu nieobrobionego plastycznie aluminium niestopowe nieobrobione
(zużycie plastycznie płynne aluminium z elektrolizy, w tym z urządzeń plastycznie,
prądu płynnego niestopowe służących ochronie przed niestopowe,
zmiennego) niestopowego z elektrolizy zanieczyszczeniami, procesów z wyłączeniem
aluminium pomocniczych i odlewni. Oprócz aluminium
definicji produktu w decyzji w postaci proszku
2011/278/UE uwzględnia się tu i płatków
fabryki anod (anody wstępnie
spiekane). W przypadku gdy
anody dostarczane są z
odrębnego zakładu w Europie,
zakład ten nie powinien
otrzymywać rekompensaty, gdyż
jest on już objęty wskaźnikiem.
W przypadku gdy anody są
produkowane poza Europą,
można zastosować korektę
24.42.11.54 Stopy aluminium
nieobrobione
plastycznie,
z wyłączeniem
aluminium
w postaci proszku
i płatków
24.42 Tlenek glinu 0,225 MWh/Mg Tona tlenku glinu Wszystkie procesy bezpośrednio 24.42.12.00 Tlenek glinu,
(rafinacja) produktu lub pośrednio związane z wyłączeniem
z produkcją tlenku glinu sztucznego korundu
24.10 Stal 0,036 MWh/Mg Tona stali surowej Obróbka pozapiecowa, 24.10.T1.22 Stal surowa: Stal
konwertorowa produktu (odlewanej) podgrzewanie materiałów niestopowa
świeżona tlenem ogniotrwałych, procesy produkowana
pomocnicze (w szczególności w innych procesach
15.04.2020
©Telksinoe s. 29/35
odpylanie) i urządzenia niż w piecach
odlewnicze aż po cięcie wyrobów elektrycznych
ze stali surowej
24.10.T1.32 Stal surowa: Stal
stopowa inna niż
stal nierdzewna
produkowana
w innych procesach
niż w piecach
elektrycznych
24.10.T1.42 Stal surowa: Stal
nierdzewna i stal
żaroodporna
produkowana
w innych procesach
niż w piecach
elektrycznych
24.10 Stal węglowa 0,283 tCO2/Mg Tona surowej stali Stal zawierająca Uwzględniono wszystkie procesy 24.10.T1.21 Stal surowa: stal
z pieca łukowego produktu wtórnej z aparatu poniżej w jednostkach produkcyjnych niestopowa
odlewniczego 8% metalicznych bezpośrednio lub pośrednio produkowana
pierwiastków związane z: w piecach
stopowych - piecem łukowym, elektrycznych
i przypadkowych - obróbką pozapiecową,
domieszek, przy - odlewaniem i cięciem,
których poziomie - jednostką dopalania gazów,
nadaje się do - zespołem odpylania,
zastosowań, - stanowiskami podgrzewania
w których nie jest kadzi,
wymagana wysoka - stanowiskami podgrzewania
jakość powierzchni wlewków,
i przetwarzania - suszeniem złomu i
- podgrzewaniem złomu
15.04.2020
©Telksinoe s. 30/35
(w oparciu 24.10.T1.31 Stal surowa: stal
o najlep- stopowa inna niż
sze 10%) stal nierdzewna
produkowana
w piecach
elektrycznych
24.10.T1.41 Stal surowa: stal
nierdzewna i stal
żaroodporna
produkowana
w piecach
elektrycznych
24.10 Stal 0,352 tCO2/Mg Tona surowej stali Stal zawierająca Uwzględniono wszystkie 24.10.T1.21 Stal surowa: stal
wysokostopowa produktu wysokostopowej 8% lub więcej procesy w jednostkach niestopowa
z pieca łukowego metalicznych produkcyjnych bezpośrednio produkowana
pierwiastków lub pośrednio związane z: w piecach
stopowych lub od - piecem łukowym, elektrycznych
której oczekuje się - obróbką pozapiecową,
wysokiej jakości - odlewaniem i cięciem,
powierzchni - jednostką dopalania gazów,
i przetwarzalności - zespołem odpylania
- stanowiskami
podgrzewania kadzi,
- stanowiskami
podgrzewania wlewków,
- wolno chłodzącą kadzią,
- suszeniem złomu i
- podgrzewaniem złomu.
Nie uwzględniono rafinatora
żelazochromu
i kriogenicznego
przechowywania gazów
przemysłowych
w jednostkach produkcyjnych
(w oparciu 24.10.T1.31 Stal surowa: stal
o najlep- stopowa inna niż
sze 10%) stal nierdzewna
produkowana
w piecach
elektrycznych
15.04.2020
©Telksinoe s. 31/35
24.10.T1.41 Stal surowa: stal
nierdzewna i stal
żaroodporna
produkowana
w piecach
elektrycznych
24.10 Żelazokrzem 8,540 MWh/Mg Tona FeSi-75 jako FeSi-75 Wszystkie procesy ex. 24.10.12.30 Żelazokrzem
(FeSi) produktu produktu końcowego bezpośrednio związane o zawartości
z eksploatacją pieców krzemu 75%
Nie uwzględnia się procesów
pomocniczych
24.10 Żelazomangan 2,760 MWh/Mg Tona żelazomanganu Żelazomangan Wszystkie procesy 24.10.12.15 Żelazomangan
wysokowęglowy produktu wysokowęglowego wysokowęglowy bezpośrednio (zgodnie z BREF)
(FeMn HC) jako produktu związane z piecami
końcowego Nie uwzględnia się procesów
pomocniczych
24.10 Krzemomangan 3,850 MWh/Mg Tona Krzemomangan Wszystkie procesy ex. 24.10 Krzemomangan,
(SiMn) produktu krzemomanganu o różnej zawartości bezpośrednio związane z wyłączeniem
jako produktu węgla, w tym SiMn, z eksploatacją pieców FeSiMn
końcowego SiMn o niskiej Nie uwzględnia się procesów
zawartości węgla, pomocniczych
SiMn o bardzo niskiej
zawartości węgla
20.13 Chlor (Cl2) 2,461 MWh/Mg Tona chloru Chlor Wszystkie procesy 20.13.21.11 Chlor
produktu bezpośrednio lub pośrednio
związane z urządzeniami do
elektrolizy, w tym
urządzeniami pomocniczymi,
takimi jak silniki
20.13 Krzem 11,870 MWh/Mg Tona krzemu Krzem o zawartości Wszystkie procesy ex. 20.13.21.50 Krzem o zawartości
metaliczny produktu metalicznego krzemu 90–99,99% bezpośrednio związane wagowej krzemu
z piecami < 99,99%
Nie uwzględnia się procesów
pomocniczych
20.13 Superczysty 60,000 MWh/Mg Tona superczystego Krzem o zawartości Wszystkie procesy ex. 20.13.21.50 Krzem o zawartości
krzem produktu krzemu krzemu > 99,99% bezpośrednio lub pośrednio wagowej krzemu
polikrystaliczny metalicznego związane z piecem, w tym > = 99,99%
urządzeniami pomocniczymi
15.04.2020
©Telksinoe s. 32/35
20.13 Węglik krzemu 6,200 MWh/Mg Tona 100% SiC Węglik krzemu Wszystkie procesy 20.13.64.50 Węgliki, włączając
(SiC) produktu o 100% czystości bezpośrednio lub pośrednio chemicznie
związane z piecem, w tym niezdefiniowane
urządzeniami pomocniczymi
20.14 Wysokowartoś- 0,702 tCO2/Mg Tona Mieszanina Uwzględniono wszystkie ex. 20.14
ciowe chemikalia produktu wysokowartościowyc wysokowartościowyc procesy bezpośrednio lub
h chemikaliów h chemikaliów pośrednio związane
(HVC) (tona (HVC) wyrażona z produkcją
acetylenu, etylenu, jako całkowita masa wysokowartościowych
propylenu, acetylenu, etylenu, chemikaliów w postaci
butadienu, benzenu propylenu, butadienu, oczyszczonego produktu lub
i wodoru) benzenu i wodoru, produktu pośredniego
z wyłączeniem HVC o skoncentrowanej
z dodatkowych ilości zawartości odpowiedniej
(wodór, etylen, inne wysokowartościowej
HVC) o zawartości substancji chemicznej
wagowej co najmniej w najniższej formie
30% etylenu nadającej się do sprzedaży
w całkowitej (surowe C4, odwodorniona
mieszaninie benzyna do pirolizy),
produktów z wyłączeniem
i o zawartości wyodrębniania C4
wagowej HVC, gazu (wytwórnia butadienu),
paliwowego, butenów uwodorniania C4,
i ciekłych hydrorafinacji benzyny do
węglowodorów pirolizy i ekstrakcji
w całkowitej związków aromatycznych
mieszaninie oraz
produktów logistyki/przechowywania na
co najmniej 50% potrzeby codziennej
działalności
20.14.11.20 Węglowodory
alifatyczne
nasycone
20.14.11.30 Węglowodory
alifatyczne
nienasycone –
etylen
15.04.2020
©Telksinoe s. 33/35
20.14.11.40 Węglowodory
alifatyczne
nienasycone –
propen (propylen)
20.14.11.50 Węglowodory
alifatyczne
nienasycone –
buten (butylen) i
jego izomery
20.14.11.60 Węglowodory
alifatyczne
nienasycone –
1,3-butadien
i izopren
20.14.11.90 Węglowodory
alifatyczne
nienasycone,
z wyłączeniem
etylenu, propenu,
butenu,
1,3-butadienu
i izoprenu
20.14.12.23 Benzen
20.14 Związki 0,030 tCO2/Mg Tona ważona CO2 Mieszanina Uwzględniono wszystkie ex. 20.14
aromatyczne produktu związków procesy bezpośrednio lub
aromatycznych pośrednio związane
wyrażona w tonach z instalacjami
CO2 (CWT) jednostkowymi dotyczącymi
związków aromatycznych:
- hydrorafinacją benzyny do
pirolizy,
- ekstrakcją benzenu/toluenu/
ksylenu (BTX),
- TDP,
- HDA,
- izomeryzacją ksylenu,
- zespołem Pksylenu,
- produkcją kumenu i
- produkcją cykloheksanu.
20.13 Sadza 1,954 tCO2/Mg Tona sadzy piecowej Sadza piecowa. Ten Uwzględniono wszystkie 20.13.21.30 Węgiel (sadze oraz
produktu (jednostka nadająca wskaźnik nie procesy bezpośrednio lub pozostałe postacie
15.04.2020
©Telksinoe s. 34/35
się do sprzedaży, uwzględnia pośrednio związane węgla, gdzie indziej
> 96%) produktów z sadzy z produkcją sadzy piecowej niesklasyfikowane)
gazowej i lampowej. oraz wykończeniem,
pakowaniem i spalaniem
gazu odpadowego.
20.14 Styren 0,527 tCO2/Mg Tona styrenu Monomer styrenu Uwzględniono wszystkie 20.14.12.50 Styren
produktu (produktu (benzen winylu, procesy bezpośrednio lub
nadającego się do numer CAS: pośrednio związane
sprzedaży) 100-42-5). z produkcją:
- styrenu oraz
- produktu pośredniego
w postaci etylobenzenu
(łącznie z ilością
wykorzystywaną jako
surowiec do produkcji
styrenu).
20.14 Tlenek 0,512 tCO2/Mg Tona ekwiwalentów Wskaźnik dotyczący Uwzględniono wszystkie 20.14.63.73 Oksiran (tlenek
etylenu/glikole produktu tlenku etylenu tlenku etylenu/glikolu procesy bezpośrednio lub etylenu)
etylenowe określonych jako etylenowego pośrednio związane
ilość tlenku etylenu obejmuje następujące z produkcją tlenku etylenu,
(w masie), która jest produkty: sekcją oczyszczania tlenku
zawarta w jednej - tlenek etylenu etylenu i glikolu
jednostce masy (o wysokiej czystości), w jednostkach
określonego glikolu - glikol produkcyjnych
monoetylenowy
(standardowy
gatunek + gatunek
włóknotwórczy
(o wysokiej
czystości)),
- glikol dietylenowy,
- glikol trietylenowy.
Całkowita ilość
produktów jest
wyrażona
w ekwiwalentach
tlenku etylenu
określonych jako
ilość tlenku etylenu
(w masie), która jest
zawarta w jednej
15.04.2020
©Telksinoe s. 35/35
jednostce masy
określonego glikolu
20.14.23.10 Glikol etylenowy
(etanodiol)
20.14.63.33 2,2-Oksydietanol
(glikol dietylenowy,
digol)
24.43 Elektroliza cynku 4,000 MWh/Mg Tona cynku Cynk pierwotny Wszystkie procesy 24.43.12.30 Cynk niestopowy
produktu bezpośrednio lub pośrednio nieobrobiony
związane z elektrolizą cynku, plastycznie,
w tym urządzeniami z wyłączeniem
pomocniczymi w postaci pyłu,
proszku i płatków
24.43.12.50 Cynk stopowy
nieobrobiony
plastycznie,
z wyłączeniem
w postaci pyłu,
proszku i płatków
20.15 Amoniak 1,619 tCO2/Mg Tona amoniaku, jako Amoniak (NH3) Uwzględniono wszystkie 20.15.10.75 Amoniak bezwodny
produktu produkcja (netto) wyrażony w tonach procesy bezpośrednio lub
nadająca się do wytworzonej ilości pośrednio związane
sprzedaży, o 100% z produkcją amoniaku
zawartości amoniaku i produktu pośredniego
w postaci wodoru
Dla produktów, w przypadku których stwierdzono zamienność energii elektrycznej i paliw, wskaźnik emisyjności wyrażony jest w tCO2.
15.04.2020
Do góry