Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/299

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2019 r.

poz. 1482, 1622, 1818, 2473,

Dz. U. z 2020 r.

poz. 278, 1065, 1068.

U S T A W A

z dnia 20 kwietnia 2004 r.

o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy 1)

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa określa zadania państwa w zakresie promocji zatrudnienia,

łagodzenia skutków bezrobocia oraz aktywizacji zawodowej.

2. Zadania państwa w zakresie promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków

bezrobocia oraz aktywizacji zawodowej są realizowane przez instytucje rynku

pracy działające w celu:

1) pełnego i produktywnego zatrudnienia;

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw:

– dyrektywy 68/360/EWG z dnia 15 października 1968 r. o zniesieniu restrykcji dotyczących

przemieszczania się oraz pobytu we Wspólnocie pracowników z państw członkowskich oraz

ich rodzin (Dz. Urz. EWG L 257 z 19.10.1968),

– dyrektywy 90/364/EWG z dnia 28 lipca 1990 r. o prawie pobytu (Dz. Urz. EWG L

180 z 13.07.1990),

– dyrektywy 90/365/EWG z dnia 28 lipca 1990 r. o prawie pobytu pracowników i osób

prowadzących działalność na własny rachunek, którzy zakończyli działalność zawodową

(Dz. Urz. EWG L 180 z 13.07.1990),

– dyrektywy 93/96/WE z dnia 29 października 1993 r. o prawie pobytu studentów (Dz. Urz.

EWG L 317 z 18.12.1993),

– dyrektywy Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającej w życie zasadę

równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (Dz. Urz. WE

L 180 z 19.07.2000, str. 22; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 20, t. 1, str. 23),

– dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki

ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz. Urz. WE L

303 z 02.12.2000, str. 16; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 4, str. 79),

– dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/54/WE z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie

wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn

w dziedzinie zatrudnienia i pracy (Dz. Urz. UE L 204 z 26.07.2006, str. 23),

– dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/54/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w

sprawie środków ułatwiających korzystanie z praw przyznanych pracownikom w kontekście

swobodnego przepływu pracowników (Dz. Urz. UE L 128 z 30.04.2014, str. 8),

– dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/36/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie

warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu zatrudnienia w charakterze

pracownika sezonowego (Dz. Urz. UE L 94 z 28.03.2014, str. 375).

Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie

– z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej – dotyczą

ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – wydanie specjalne.

06.07.2020

©Telksinoe s. 2/299

2) rozwoju zasobów ludzkich;

3) osiągnięcia wysokiej jakości pracy;

4) wzmacniania integracji oraz solidarności społecznej;

5) zwiększania mobilności na rynku pracy.

3. Ustawa ma zastosowanie do:

1) obywateli polskich poszukujących i podejmujących zatrudnienie lub inną

pracę zarobkową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zatrudnienie

lub inną pracę zarobkową za granicą u pracodawców zagranicznych;

2) cudzoziemców zamierzających wykonywać lub wykonujących pracę na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

a) obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej,

b) obywateli państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego nienależących

do Unii Europejskiej,

c) obywateli państw niebędących stronami umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym, którzy mogą korzystać ze swobody przepływu

osób na podstawie umów zawartych przez te państwa ze Wspólnotą

Europejską i jej państwami członkowskimi,

d) posiadających w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy,

e) posiadających w Rzeczypospolitej Polskiej zezwolenie na pobyt stały,

f) posiadających w Rzeczypospolitej Polskiej zezwolenie na pobyt

rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej,

Dodana lit. fa w

art. 1 wejdzie w

czasowy, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 15 marca życie z dniem

wystąpienia

2019 r. o uregulowaniu niektórych spraw w związku z wystąpieniem Zjednoczonego

Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Królestwa z Unii

Europejskiej bez

Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej bez zawarcia umowy,

o której mowa w

zawarcia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii art. 50 ust. 2

zdanie drugie

Europejskiej (Dz. U. poz. 622),> Traktatu o Unii

Europejskiej (Dz.

g) posiadających w Rzeczypospolitej Polskiej zezwolenie na pobyt U. z 2019 r. poz.

czasowy udzielone w związku z okolicznościami, o których mowa w art. 622).

127 lub art. 186 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o

cudzoziemcach (Dz. U. z 2018 r. poz. 2094 i 2399 oraz z 2019 r. poz.

577 i 622),

06.07.2020

©Telksinoe s. 3/299

h) posiadających w Rzeczypospolitej Polskiej zezwolenie na pobyt

czasowy udzielone w związku z okolicznościami, o których mowa w art.

144, art. 151 ust. 1, art. 151b ust. 1, art. 159 ust. 1, art. 160, art. 161, art.

161b ust. 1, art. 176, art. 186 ust. 1 pkt 1, 2, 4, 5 i 7 lub art. 187 ustawy z

dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, lub posiadających wizę

krajową w celu odbycia studiów pierwszego stopnia, studiów drugiego

stopnia lub jednolitych studiów magisterskich albo kształcenia się w

szkole doktorskiej, z adnotacją „student”, lub wizę krajową w celu

prowadzenia badań naukowych lub prac rozwojowych,

ha) posiadających zezwolenie na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 114

ust. 1 albo 1a albo art. 126 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o

cudzoziemcach, albo wizę wydaną w celu wykonywania pracy na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

hb) posiadających w Rzeczypospolitej Polskiej wizę wydaną w celu, o

którym mowa w art. 60 ust. 1 pkt 5a ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o

cudzoziemcach, lub zezwolenie na pobyt czasowy, o którym mowa w art.

185a ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, albo

przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach

ruchu bezwizowego w związku z wnioskiem wpisanym do ewidencji

wniosków, o której mowa w art. 88p ust. 1 pkt 1,

i) posiadających w Rzeczypospolitej Polskiej zgodę na pobyt ze względów

humanitarnych lub zgodę na pobyt tolerowany,

j) korzystających w Rzeczypospolitej Polskiej z ochrony czasowej,

k) ubiegających się w Rzeczypospolitej Polskiej o udzielenie ochrony

międzynarodowej i małżonków, w imieniu których występują

z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej, którzy posiadają

zaświadczenie wydane na podstawie art. 35 ustawy z dnia 13 czerwca

2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczy-

pospolitej Polskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1109, 1669 i 2399),

l) którym udzielono ochrony uzupełniającej w Rzeczypospolitej Polskiej;

3) cudzoziemców towarzyszących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

cudzoziemcowi, o którym mowa w pkt 2 lit. a–c, jako członkowie rodziny w

rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium

06.07.2020

©Telksinoe s. 4/299

Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium

obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin

(Dz. U. z 2019 r. poz. 293);

3a) cudzoziemców – członków rodzin cudzoziemców, o których mowa w pkt 2

lit. d, i, j oraz l;

4) cudzoziemców – członków rodzin obywateli polskich, którzy uzyskali

zezwolenie na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo

po złożeniu wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia

na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii

Europejskiej przebywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na

podstawie art. 108 ust. 1 pkt 2 lub art. 206 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia

12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach lub na podstawie umieszczonego

w dokumencie podróży odcisku stempla, który potwierdza złożenie wniosku

o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii

Europejskiej, jeżeli bezpośrednio przed złożeniem wniosku o udzielenie

zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na

pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej posiadali zezwolenie na

pobyt czasowy;

5) cudzoziemców zamierzających wykonywać pracę lub wykonujących pracę na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niewymienionych w pkt 2–4.

4. Na zasadach określonych w ustawie zasiłki i inne świadczenia z tytułu

bezrobocia przysługują osobom, o których mowa w ust. 3 pkt 1, 2 lit. a–g, i, j, l oraz

pkt 3 i 4.

5. Na zasadach określonych w ustawie osobom, o których mowa w ust. 3 pkt

2 lit. ha, przysługują zasiłki, o których mowa w rozdziale 15.

6. Na zasadach określonych w ustawie osoby, o których mowa w ust. 3 pkt

2 lit. h oraz ha, mogą korzystać z usług rynku pracy z wyłączeniem prawa do

świadczeń określonych w art. 41–42a.

7. Na zasadach określonych w ustawie osoby, o których mowa w ust. 3 pkt 2

lit. hb, mogą korzystać z usług rynku pracy dotyczących pracy sezonowej w

rozumieniu art. 88 ust. 2, z wyłączeniem prawa do świadczeń określonych

w art. 41–42a.

Art. 2. 1. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

06.07.2020

©Telksinoe s. 5/299

1) akademickim biurze karier – oznacza to jednostkę działającą na rzecz

aktywizacji zawodowej studentów i absolwentów szkoły wyższej,

prowadzoną przez szkołę wyższą lub organizację studencką, do której zadań

należy w szczególności:

a) dostarczanie studentom i absolwentom szkoły wyższej informacji

o rynku pracy i możliwościach podnoszenia kwalifikacji zawodowych,

b) zbieranie, klasyfikowanie i udostępnianie ofert pracy, staży i praktyk

zawodowych,

c) prowadzenie bazy danych studentów i absolwentów uczelni

zainteresowanych znalezieniem pracy,

d) pomoc pracodawcom w pozyskiwaniu odpowiednich kandydatów na

wolne miejsca pracy oraz staże zawodowe,

e) pomoc w aktywnym poszukiwaniu pracy;

2) bezrobotnym – oznacza to osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a–

g, i, j, l oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. ha, która

bezpośrednio przed rejestracją jako bezrobotna była zatrudniona

nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co

najmniej 6 miesięcy, oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 3 i 4,

niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do

podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w

danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej albo jeżeli

jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co

najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z

wyjątkiem uczącej się w szkołach dla dorosłych lub przystępującej do

egzaminu eksternistycznego z zakresu programu nauczania tej szkoły oraz

uczącej się w branżowej szkole II stopnia i szkole policealnej, prowadzącej

kształcenie w formie stacjonarnej lub zaocznej, lub w szkole wyższej, gdzie

studiuje na studiach niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla

miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy

oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli:

a) ukończyła 18 lat,

b) nie ukończyła 60 lat – kobieta lub 65 lat – mężczyzna,

06.07.2020

©Telksinoe s. 6/299

c) nie nabyła prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy,

renty szkoleniowej, renty socjalnej, renty rodzinnej w wysokości

przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę albo po

ustaniu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, zaprzestaniu prowadzenia

pozarolniczej działalności, nie pobiera nauczycielskiego świadczenia

kompensacyjnego, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia

przedemerytalnego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku

chorobowego, zasiłku macierzyńskiego lub zasiłku w wysokości zasiłku

macierzyńskiego,

ca) nie nabyła prawa do emerytury albo renty z tytułu niezdolności do pracy,

przyznanej przez zagraniczny organ emerytalny lub rentowy,

w wysokości co najmniej najniższej emerytury albo renty z tytułu

niezdolności do pracy, o których mowa w ustawie z dnia 17 grudnia

1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

d) nie jest właścicielem lub posiadaczem samoistnym lub zależnym

nieruchomości rolnej, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia

23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145),

o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 2 ha przeliczeniowe lub

nie podlega ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tytułu stałej

pracy jako współmałżonek lub domownik w gospodarstwie rolnym

o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 2 ha przeliczeniowe,

e) nie uzyskuje przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem

dochodowym z działów specjalnych produkcji rolnej, chyba że dochód

z działów specjalnych produkcji rolnej, obliczony dla ustalenia podatku

dochodowego od osób fizycznych, nie przekracza wysokości

przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach

rolnych z 2 ha przeliczeniowych ustalonego przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o podatku rolnym, lub

nie podlega ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tytułu stałej

pracy jako współmałżonek lub domownik w takim gospodarstwie,

f) nie złożyła wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o

Działalności Gospodarczej albo po złożeniu wniosku o wpis:

06.07.2020

©Telksinoe s. 7/299

– zgłosiła do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności

Gospodarczej wniosek o zawieszenie wykonywania działalności

gospodarczej i okres zawieszenia jeszcze nie upłynął, albo

– nie upłynął jeszcze okres do, określonego we wniosku o wpis do

Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, dnia

podjęcia działalności gospodarczej,

g) nie jest osobą tymczasowo aresztowaną lub nie odbywa kary

pozbawienia wolności, z wyjątkiem kary pozbawienia wolności

odbywanej poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego,

h) nie uzyskuje miesięcznie przychodu w wysokości przekraczającej

połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę, z wyłączeniem

przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów od

środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych,

i) nie pobiera na podstawie przepisów o pomocy społecznej zasiłku stałego,

j) nie pobiera, na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych,

świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego lub

dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania

dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu

ustawowego okresu jego pobierania,

k) nie pobiera po ustaniu zatrudnienia świadczenia szkoleniowego,

o którym mowa w art. 70 ust. 6,

l) nie podlega, na podstawie odrębnych przepisów, obowiązkowi

ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego

rolników,

m) nie pobiera na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla

opiekunów zasiłku dla opiekuna;

2a) (uchylony)

3) bezrobotnym do 25 roku życia – oznacza to bezrobotnego, który do dnia

zastosowania wobec niego usług lub instrumentów rynku pracy nie ukończył

25 roku życia;

4) bezrobotnym powyżej 50 roku życia – oznacza to bezrobotnego, który w dniu

zastosowania wobec niego usług lub instrumentów rynku pracy ukończył co

najmniej 50 rok życia;

06.07.2020

©Telksinoe s. 8/299

5) bezrobotnym długotrwale – oznacza to bezrobotnego pozostającego

w rejestrze powiatowego urzędu pracy łącznie przez okres ponad 12 miesięcy

w okresie ostatnich 2 lat, z wyłączeniem okresów odbywania stażu

i przygotowania zawodowego dorosłych;

6) bezrobotnym bez kwalifikacji zawodowych – oznacza to bezrobotnego

nieposiadającego kwalifikacji do wykonywania jakiegokolwiek zawodu

poświadczonych dyplomem, świadectwem lub innym dokumentem

uprawniającym do wykonywania zawodu;

7) cudzoziemcu – oznacza to osobę nieposiadającą obywatelstwa polskiego;

8) członku rodziny – oznacza to:

a) osobę pozostającą z obywatelem polskim lub cudzoziemcem, o którym

mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2, w związku małżeńskim uznawanym przez

prawo Rzeczypospolitej Polskiej,

b) zstępnego, obywatela polskiego lub cudzoziemca, w wieku do 21 lat lub

pozostającego na jego utrzymaniu;

9) dodatku aktywizacyjnym – oznacza to kwotę wypłaconą osobie, która będąc

bezrobotnym posiadającym prawo do zasiłku, podjęła samodzielnie

lub w wyniku skierowania przez powiatowy urząd pracy zatrudnienie lub inną

pracę zarobkową;

9a) doświadczeniu zawodowym – oznacza to doświadczenie uzyskane w trakcie

zatrudnienia, wykonywania innej pracy zarobkowej lub prowadzenia

działalności gospodarczej przez okres co najmniej 6 miesięcy;

9aa) działaniach aktywizacyjnych – oznacza to pakiet działań mających na celu

podjęcie i utrzymanie przez bezrobotnego odpowiedniej pracy lub

działalności gospodarczej;

9b) EURES – oznacza to europejskie służby zatrudnienia państw, o których mowa

w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a–c, realizujące działania obejmujące w szczególności

pośrednictwo pracy wraz z doradztwem w zakresie mobilności na rynku

pracy;

10) (uchylony)

10a) indywidualnym planie działania – oznacza to plan działań obejmujący

podstawowe usługi rynku pracy wspierane instrumentami rynku pracy w celu

zatrudnienia bezrobotnego lub poszukującego pracy;

06.07.2020

©Telksinoe s. 9/299

11) innej pracy zarobkowej – oznacza to wykonywanie pracy lub świadczenie

usług na podstawie umów cywilnoprawnych, w tym umowy agencyjnej,

umowy zlecenia, umowy o dzieło lub umowy o pomocy przy zbiorach w

rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników albo

wykonywanie pracy w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni

produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych;

12) koszcie szkolenia – oznacza to:

a) uprzednio uzgodnioną należność przysługującą instytucji szkoleniowej,

b) koszt ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków

w przypadku osób nieposiadających prawa do stypendium oraz osób

posiadających prawo do stypendium, o którym mowa w art. 41 ust. 3b,

c) koszty przejazdu, a w przypadku gdy szkolenie odbywa się

w miejscowości innej niż miejsce zamieszkania, także koszty

zakwaterowania i wyżywienia,

d) koszty badań lekarskich i psychologicznych wymaganych w przepisach

odrębnych,

e) koszty egzaminów umożliwiających uzyskanie świadectw, dyplomów,

zaświadczeń, określonych uprawnień zawodowych lub tytułów

zawodowych oraz koszty uzyskania licencji niezbędnych

do wykonywania danego zawodu;

12a) minimalnym wynagrodzeniu za pracę – oznacza to kwotę minimalnego

wynagrodzenia za pracę pracowników przysługującą za pracę w pełnym

miesięcznym wymiarze czasu pracy ogłaszaną na podstawie ustawy z dnia 10

października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2018

r. poz. 2177);

13) nielegalnym zatrudnieniu lub nielegalnej innej pracy zarobkowej – oznacza

to:

a) zatrudnienie przez pracodawcę osoby bez potwierdzenia na piśmie

w wymaganym terminie rodzaju zawartej umowy i jej warunków,

b) niezgłoszenie osoby zatrudnionej lub wykonującej inną pracę zarobkową

do ubezpieczenia społecznego,

06.07.2020

©Telksinoe s. 10/299

c) podjęcie przez bezrobotnego zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub

działalności bez powiadomienia o tym właściwego powiatowego urzędu

pracy;

d) (uchylona)

e) (uchylona)

f) (uchylona)

14) nielegalnym wykonywaniu pracy przez cudzoziemca – oznacza to

wykonywanie pracy przez cudzoziemca, który nie jest uprawniony do

wykonywania pracy w rozumieniu art. 87 ust. 1 lub nie posiada

odpowiedniego zezwolenia na pracę, nie będąc zwolnionym na podstawie

przepisów szczególnych z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę, lub

którego podstawa pobytu nie uprawnia do wykonywania pracy;

15) (uchylony)

16) odpowiedniej pracy – oznacza to zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, które

podlegają ubezpieczeniom społecznym i do wykonywania których

bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe lub

może je wykonywać po uprzednim szkoleniu albo przygotowaniu

zawodowym dorosłych, a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie oraz

łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu

zbiorowego nie przekracza 3 godzin, za wykonywanie których osiąga

miesięczne wynagrodzenie brutto, w wysokości co najmniej minimalnego

wynagrodzenia za pracę w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy;

16a) ofercie pracy – oznacza to wolne od wymagań naruszających zasadę równego

traktowania w zatrudnieniu, w rozumieniu przepisów prawa pracy, zgłoszenie

przez pracodawcę do powiatowego urzędu pracy co najmniej jednego

wolnego miejsca zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w określonym

zawodzie lub specjalności w celu uzyskania pomocy w znalezieniu

odpowiedniego pracownika;

16b) opiekunie osoby niepełnosprawnej – oznacza to członków rodziny, w

rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży

i rodzin „Za życiem” (Dz. U. z 2019 r. poz. 473), opiekujących się dzieckiem

z orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności

stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie

06.07.2020

©Telksinoe s. 11/299

ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego

współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia,

rehabilitacji i edukacji lub osobą niepełnosprawną ze znacznym stopniem

niepełnosprawności;

17) organach zatrudnienia – oznacza to ministra właściwego do spraw pracy oraz

wojewodów, marszałków województw i starostów;

18) organizacji pozarządowej – oznacza to niebędące jednostkami sektora

finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych

i niedziałające w celu osiągnięcia zysku osoby prawne lub jednostki

nieposiadające osobowości prawnej, utworzone na podstawie przepisów

ustaw, w tym fundacje i stowarzyszenia, z wyjątkiem partii politycznych

i utworzonych przez nie fundacji;

19) osobie samotnie wychowującej dzieci – oznacza to osobę samotnie

wychowującą co najmniej jedno dziecko w rozumieniu przepisów o podatku

dochodowym od osób fizycznych;

20) osobie współpracującej – oznacza to osobę współpracującą z osobami

prowadzącymi pozarolniczą działalność oraz zleceniobiorcami w rozumieniu

przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych;

21) osobie zależnej – oznacza to osobę wymagającą ze względu na stan zdrowia

lub wiek stałej opieki, połączoną więzami rodzinnymi lub powinowactwem

z osobą objętą usługami lub instrumentami rynku pracy lub pozostającą z nią

we wspólnym gospodarstwie domowym;

21a) partnerstwie transgranicznym EURES – oznacza to działania sieci EURES

w regionach przygranicznych Rzeczypospolitej Polskiej, realizowane przez

służby zatrudnienia oraz inne podmioty z państw, o których mowa w art.

1 ust. 3 pkt 2 lit. a–c, uprawnione do realizacji działań sieci EURES;

21b) podmiocie powierzającym wykonywanie pracy cudzoziemcowi – oznacza to

jednostkę organizacyjną, chociażby nie posiadała osobowości prawnej lub

osobę fizyczną, która na podstawie umowy lub innego stosunku prawnego

powierza wykonywanie pracy cudzoziemcowi;

21c) poszukującym pracy absolwencie – oznacza to poszukującą pracy osobę, która

w okresie ostatnich 48 miesięcy ukończyła szkołę lub uzyskała tytuł

zawodowy;

06.07.2020

©Telksinoe s. 12/299

22) poszukującym pracy – oznacza to osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1–

3, lub cudzoziemca – członka rodziny obywatela polskiego, poszukujących

zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub innej formy pomocy określonej

w ustawie, zarejestrowanych w powiatowym urzędzie pracy;

22a) powierzeniu cudzoziemcowi nielegalnego wykonywania pracy – oznacza to

powierzenie wykonywania pracy cudzoziemcowi, który nie jest uprawniony

do wykonywania pracy w rozumieniu art. 87 ust. 1 lub nie posiada

odpowiedniego zezwolenia na pracę, nie będąc zwolnionym na podstawie

przepisów szczególnych z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę, lub

którego podstawa pobytu nie uprawnia do wykonywania pracy, lub który

wykonuje pracę na innych warunkach lub na innym stanowisku niż określone

w odpowiednim zezwoleniu na pracę, z zastrzeżeniem art. 88f ust. 1a–1c lub

art. 88s ust. 1 i 2, lub który wykonuje pracę na innych warunkach lub na innym

stanowisku niż określone w zezwoleniu na pobyt czasowy, o którym mowa w

art. 114, art. 126, art. 127 lub art. 142 ust. 3, z zastrzeżeniem art. 119 i art. 135

ust. 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, lub bez zawarcia

umowy o pracę albo umowy cywilnoprawnej w wymaganej formie;

23) pozarolniczej działalności – oznacza to pozarolniczą działalność

w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych;

23a) pracach społecznie użytecznych – oznacza to prace wykonywane przez

bezrobotnych bez prawa do zasiłku na skutek skierowania przez starostę,

organizowane przez gminę w jednostkach organizacyjnych pomocy

społecznej, w tym na rzecz opiekunów osób niepełnosprawnych, w

organizacjach lub instytucjach statutowo zajmujących się pomocą

charytatywną lub na rzecz społeczności lokalnej;

24) przychodach – oznacza to przychody z innego tytułu niż zatrudnienie, inna

praca zarobkowa, działalność gospodarcza, zasiłek lub inne świadczenie

wypłacane z Funduszu Pracy, podlegające opodatkowaniu na podstawie

przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych;

25) pracodawcy – oznacza to jednostkę organizacyjną, chociażby nie posiadała

osobowości prawnej, a także osobę fizyczną, jeżeli zatrudniają one co

najmniej jednego pracownika;

06.07.2020

©Telksinoe s. 13/299

26) pracach interwencyjnych – oznacza to zatrudnienie bezrobotnego przez

pracodawcę, które nastąpiło w wyniku umowy zawartej ze starostą i ma na

celu wsparcie bezrobotnych;

26a) projektach współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego –

oznacza to projekty realizowane przez powiatowe urzędy pracy na podstawie

umowy zawartej pomiędzy zarządem województwa a ministrem właściwym

do spraw rozwoju regionalnego, prefinansowane w całości ze środków

Funduszu Pracy przeznaczonych w roku budżetowym na realizację przez

samorządy powiatowe programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia

skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej;

27) pożyczce szkoleniowej – oznacza to pożyczkę udzieloną z Funduszu Pracy na

sfinansowanie kosztów szkolenia podejmowanego bez skierowania

powiatowego urzędu pracy na to szkolenie;

27a) praktycznej nauce zawodu dorosłych – oznacza to formę przygotowania

zawodowego dorosłych umożliwiającą uzyskanie:

a) świadectwa czeladniczego,

b) certyfikatów kwalifikacji zawodowych,

c) dyplomu zawodowego po zdaniu egzaminów zawodowych ze

wszystkich kwalifikacji wyodrębnionych w zawodzie przez osoby

posiadające:

– wykształcenie zasadnicze zawodowe lub zasadnicze branżowe albo

– zdany egzamin eksternistyczny z zakresu wymagań określonych

w podstawie programowej kształcenia ogólnego dla zasadniczej

szkoły zawodowej lub branżowej szkoły I stopnia, albo

– wykształcenie średnie lub średnie branżowe;

27b) programach specjalnych – oznacza to zespół działań mających na celu

dostosowanie posiadanych lub zdobycie nowych kwalifikacji i umiejętności

zawodowych oraz wsparcie zagrożonych likwidacją lub istniejących

i tworzonych miejsc pracy;

27c) projektach pilotażowych – oznacza to przedsięwzięcia inicjowane

i realizowane przez publiczne służby zatrudnienia samodzielnie lub we

współpracy z innymi instytucjami rynku pracy, polegające na wdrażaniu

nowych metod, narzędzi i sposobów pomocy bezrobotnym, poszukującym

06.07.2020

©Telksinoe s. 14/299

pracy lub pracodawcom w celu przygotowywania rozwiązań o charakterze

systemowym;

28) przeciętnym wynagrodzeniu – oznacza to przeciętne wynagrodzenie

w poprzednim kwartale, od pierwszego dnia następnego miesiąca po

ogłoszeniu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, na podstawie art.

20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych;

29) przyczynach dotyczących zakładu pracy – oznacza to:

a) rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn

niedotyczących pracowników, zgodnie z przepisami o szczególnych

zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn

niedotyczących pracowników lub zgodnie z przepisami ustawy z dnia

26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040 i 1043),

w przypadku rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego

z tych przyczyn u pracodawcy zatrudniającego mniej niż

20 pracowników,

b) rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu

ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji

stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych,

produkcyjnych albo technologicznych,

c) wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w przypadku

śmierci pracodawcy lub gdy odrębne przepisy przewidują wygaśnięcie

stosunku pracy lub stosunku służbowego w wyniku przejścia zakładu

pracy lub jego części na innego pracodawcę i niezaproponowania przez

tego pracodawcę nowych warunków pracy i płacy,

d) rozwiązanie stosunku pracy przez pracownika na podstawie art. 55 § 11

ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy z uwagi na ciężkie

naruszenie podstawowych obowiązków wobec pracownika;

29a) przygotowaniu zawodowym dorosłych – oznacza to instrument aktywizacji

w formie praktycznej nauki zawodu dorosłych lub przyuczenia do pracy

dorosłych, realizowany bez nawiązania stosunku pracy z pracodawcą, według

06.07.2020

©Telksinoe s. 15/299

programu obejmującego nabywanie umiejętności praktycznych i wiedzy

teoretycznej, zakończonego egzaminem;

29b) przyuczeniu do pracy dorosłych – oznacza to formę przygotowania

zawodowego dorosłych, umożliwiającą uzyskanie wybranych umiejętności

lub kwalifikacji zawodowych potwierdzonych zaświadczeniem lub

świadectwem;

30) (uchylony)

31) (uchylony)

32) robotach publicznych – oznacza to zatrudnienie bezrobotnego w okresie nie

dłuższym niż 12 miesięcy przy wykonywaniu prac organizowanych przez

powiaty – z wyłączeniem prac organizowanych w urzędach pracy – gminy,

organizacje pozarządowe statutowo zajmujące się problematyką ochrony

środowiska, kultury, oświaty, kultury fizycznej i turystyki, opieki zdrowotnej,

bezrobocia oraz pomocy społecznej, a także spółki wodne i ich związki, jeżeli

prace te są finansowane lub dofinansowane ze środków samorządu

terytorialnego, budżetu państwa, funduszy celowych, organizacji

pozarządowych, spółek wodnych i ich związków;

33) (uchylony)

34) stażu – oznacza to nabywanie przez bezrobotnego umiejętności praktycznych

do wykonywania pracy przez wykonywanie zadań w miejscu pracy bez

nawiązania stosunku pracy z pracodawcą;

35) stypendium – oznacza to kwotę wypłacaną z Funduszu Pracy bezrobotnemu

lub innej uprawnionej osobie w okresie odbywania szkolenia, przygotowania

zawodowego dorosłych, studiów podyplomowych, stażu oraz w okresie nauki

w szkole ponadpodstawowej albo w szkole wyższej, gdzie studiuje w formie

studiów niestacjonarnych;

36) staroście – oznacza to starostę powiatu lub prezydenta miasta na prawach

powiatu, sprawującego zwierzchnictwo nad powiatowym urzędem pracy;

36a) specyficznych elementach wspierających zatrudnienie – oznacza to

finansowanie z Funduszu Pracy racjonalnych wydatków innych niż usługi

i instrumenty rynku pracy, niezbędnych do realizacji działań dostosowanych

do indywidualnych potrzeb uczestników programu specjalnego, adekwatnych

do uwarunkowań lokalnego rynku pracy;

06.07.2020

©Telksinoe s. 16/299

37) szkoleniu – oznacza to pozaszkolne zajęcia mające na celu uzyskanie,

uzupełnienie lub doskonalenie umiejętności i kwalifikacji zawodowych lub

ogólnych, potrzebnych do wykonywania pracy, w tym umiejętności

poszukiwania zatrudnienia;

38) składkach na ubezpieczenia społeczne – oznacza to składki na ubezpieczenia

emerytalne, rentowe i wypadkowe, finansowane z własnych środków płatnika

tych składek;

39) (uchylony)

40) wykonywaniu pracy przez cudzoziemca – oznacza to zatrudnienie,

wykonywanie innej pracy zarobkowej, pełnienie funkcji w zarządach osób

prawnych, które uzyskały wpis do rejestru przedsiębiorców na podstawie

przepisów o Krajowym Rejestrze Sądowym lub są spółkami kapitałowymi w

organizacji, lub prowadzenie spraw spółki komandytowej lub komandytowo-

akcyjnej przez komplementariusza, lub działanie w charakterze prokurenta;

41) zasiłku – oznacza to zasiłek dla bezrobotnych;

42) (uchylony)

43) zatrudnieniu – oznacza to wykonywanie pracy na podstawie stosunku pracy,

stosunku służbowego oraz umowy o pracę nakładczą;

43a) zezwoleniu na pracę – oznacza to decyzję właściwego organu, uprawniającą

cudzoziemca do wykonywania pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

na warunkach określonych w ustawie oraz w tej decyzji;

44) zwolnieniu monitorowanym – oznacza to rozwiązanie stosunku pracy lub

stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w związku

z którym są świadczone usługi rynku pracy dla pracowników będących

w okresie wypowiedzenia stosunku pracy lub stosunku służbowego, a także

zagrożonych wypowiedzeniem;

45) żołnierzach rezerwy – oznacza to osoby zwolnione z zawodowej służby

wojskowej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym status

żołnierza rezerwy przysługuje przez okres 36 miesięcy od dnia zwolnienia

żołnierza z zawodowej służby wojskowej.

2. Nie stanowi przeszkody do nabycia oraz posiadania statusu bezrobotnego:

1) wykonywanie przez wolontariuszy świadczeń odpowiadających świadczeniu

pracy na zasadach określonych w przepisach o działalności pożytku

06.07.2020

©Telksinoe s. 17/299

publicznego i o wolontariacie, jeżeli wolontariusz przedstawi właściwemu

powiatowemu urzędowi pracy porozumienie z korzystającym;

2) odbywanie praktyki absolwenckiej na zasadach określonych w ustawie z dnia

17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz. U. z 2018 r. poz. 1244),

jeżeli praktykant przedstawi właściwemu powiatowemu urzędowi pracy

umowę o praktykę absolwencką.

3. Koszty badań lekarskich lub psychologicznych mających na celu:

1) stwierdzenie zdolności bezrobotnego do wykonywania pracy, uczestnictwa

w szkoleniu lub przygotowaniu zawodowym dorosłych, odbywania stażu,

wykonywania prac społecznie użytecznych,

2) określenie szczególnych predyspozycji psychofizycznych wymaganych do

wykonywania zawodu

– przeprowadzanych na wniosek powiatowego urzędu pracy, są finansowane

z Funduszu Pracy.

Art. 2a. Przepisy ustawy chronią przestrzeganie zasady równego traktowania

w dostępie i korzystaniu z usług rynku pracy oraz instrumentów rynku pracy bez

względu na płeć, rasę, pochodzenie etniczne, narodowość, religię, wyznanie,

światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.

Art. 2b. Do postępowań o naruszenie zasady równego traktowania stosuje się

przepisy ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o wdrożeniu niektórych przepisów Unii

Europejskiej w zakresie równego traktowania (Dz. U. z 2016 r. poz. 1219).

Rozdział 2

Polityka rynku pracy

Art. 3. 1. Zadania państwa w zakresie promocji zatrudnienia, łagodzenia

skutków bezrobocia oraz aktywizacji zawodowej są realizowane na podstawie

uchwalanego przez Radę Ministrów Krajowego Planu Działań na Rzecz

Zatrudnienia, zawierającego zasady realizacji Europejskiej Strategii Zatrudnienia,

zwanego dalej „Krajowym Planem Działań”, oraz w oparciu o inicjatywy

samorządu gminy, powiatu, województwa i partnerów społecznych.

2. Projekt Krajowego Planu Działań przygotowuje minister właściwy do

spraw pracy przy współudziale w szczególności: ministra właściwego do spraw

gospodarki, ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania, ministra

06.07.2020

©Telksinoe s. 18/299

właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki, ministra właściwego do spraw

rozwoju wsi oraz ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego.

3. Krajowy Plan Działań określa w szczególności:

1) cele i kierunki działań zgodne z priorytetami polityki państwa w dziedzinie

rynku pracy;

2) przewidywaną wysokość środków finansowych, w tym Funduszu Pracy oraz

budżetu państwa, na dofinansowanie działań wynikających z Krajowego

Planu Działań;

3) wskaźniki efektywności Krajowego Planu Działań.

4. Samorząd województwa na podstawie Krajowego Planu Działań,

uwzględniając strategie rozwoju województwa, w tym w zakresie polityki

społecznej, o których mowa w przepisach o samorządzie województwa

i przepisach o pomocy społecznej, przygotowuje corocznie regionalny plan działań

na rzecz zatrudnienia, określający priorytetowe grupy bezrobotnych i osób

wymagających wsparcia – po zasięgnięciu opinii powiatów wchodzących w skład

województwa oraz wojewódzkiej rady dialogu społecznego, o której mowa

w ustawie z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych

instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2232), zwanej dalej

„ustawą o Radzie Dialogu Społecznego”.

5. Rada Ministrów w ramach Krajowego Planu Działań może przyjąć

rządowe programy promocji zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu, mające na

celu aktywizację zawodową bezrobotnych.

6. (uchylony)

Art. 4. 1. Minister właściwy do spraw pracy realizuje zadania na rzecz rynku

pracy przez:

1) przygotowywanie i koordynację realizacji Krajowego Planu Działań;

2) koordynację publicznych służb zatrudnienia, w szczególności przez:

a) realizowanie zadań wynikających z funkcji dysponenta Funduszu Pracy,

b) określanie instrumentów stymulujących rozwój kształcenia

ustawicznego rozumianego jako kształcenie w szkołach dla dorosłych,

branżowych szkołach II stopnia, szkołach policealnych, a także

uzyskiwanie i uzupełnianie lub doskonalenie wiedzy ogólnej,

06.07.2020

©Telksinoe s. 19/299

umiejętności i kwalifikacji zawodowych w odniesieniu do bezrobotnych,

poszukujących pracy, pracowników i pracodawców,

c) tworzenie, rekomendowanie i upowszechnianie narzędzi, metod

i zasobów informacyjnych na potrzeby poradnictwa zawodowego,

pośrednictwa pracy, organizacji szkoleń, przygotowania zawodowego

dorosłych lub innych form pomocy określonej w ustawie,

d) realizowanie zadań wynikających z prawa swobodnego przepływu

pracowników między państwami, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt

2 lit. a–c, w szczególności działań wynikających z udziału w sieci

EURES, w tym koordynowanie sieci EURES na terenie

Rzeczypospolitej Polskiej poprzez udzielanie akredytacji do

prowadzenia pośrednictwa pracy sieci EURES, zwanej dalej

„akredytacją”, przygotowanie, zatwierdzanie, monitorowanie i ocenę

realizacji planów działań sieci EURES oraz sprawozdań z ich realizacji,

a także koordynowanie partnerstw transgranicznych EURES na terenie

działania tych partnerstw,

e) reprezentowanie publicznych służb zatrudnienia wobec publicznych

służb zatrudnienia innych państw,

f) realizowanie postanowień i koordynowanie działań wynikających

z umów międzynarodowych i innych porozumień zawartych

z partnerami zagranicznymi w zakresie przepływu pracowników,

g) upowszechnianie dobrych praktyk w zakresie zlecania działań

aktywizacyjnych, o których mowa w art. 66d;

3) (uchylony)

4) zapewnianie jednolitości stosowania prawa, w szczególności przez udzielanie

wyjaśnień dotyczących stosowania przepisów ustawy;

5) sporządzanie i przedkładanie Radzie Ministrów, okresowych sprawozdań

z realizacji Krajowego Planu Działań;

6) planowanie i realizowanie we współpracy z ministrem właściwym do spraw

rozwoju regionalnego zadań w zakresie promocji zatrudnienia, w tym

przeciwdziałania bezrobociu, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji

zawodowej bezrobotnych, realizowanych przez instytucje rynku pracy

wynikających z programów operacyjnych współfinansowanych ze środków

06.07.2020

©Telksinoe s. 20/299

Europejskiego Funduszu Społecznego, w zakresie należącym do kompetencji

ministra właściwego do spraw pracy;

7) dążenie do uzyskania wysokiego poziomu i rozwoju zasobów ludzkich,

w szczególności przez:

a) prowadzenie badań i analiz rynku pracy oraz upowszechnianie ich

wyników, w tym prowadzenie corocznej analizy dotyczącej oceny

funkcjonowania urzędów pracy w celu poprawy efektywności ich

działania,

b) ustalanie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy,

c) koordynowanie opracowywania i rekomendowanie standardów

kwalifikacji zawodowych dla zawodów występujących w klasyfikacji

zawodów i specjalności,

d) koordynowanie opracowywania i rekomendowanie modułowych

programów szkoleń zawodowych dla potrzeb rynku pracy,

e) prowadzenie i udostępnianie internetowych baz danych z zakresu rynku

pracy, w szczególności dotyczących ofert pracy, instytucji

szkoleniowych, klasyfikacji zawodów i specjalności, standardów

kwalifikacji zawodowych, modułowych programów szkolenia

zawodowego,

f) inicjowanie, realizowanie i koordynowanie projektów pilotażowych,

g) upowszechnianie informacji o możliwościach i zakresie pomocy

określonej w ustawie oraz pomocy świadczonej przez publiczne służby

zatrudnienia,

h) realizację zadań związanych z Krajowym Funduszem Szkoleniowym,

o którym mowa w art. 69a ust. 1, zwanym dalej „KFS”, w szczególności

ustalanie, w porozumieniu z Radą Rynku Pracy, priorytetów, wzoru

podziału środków KFS i planu ich wydatkowania,

i) podejmowanie decyzji w sprawie priorytetów wydatkowania środków

z rezerwy KFS lub o przeznaczeniu rezerwy KFS, w przypadku gdy

Rada Rynku Pracy nie ustali tych priorytetów lub nie zdecyduje

o przeznaczeniu rezerwy KFS w terminie do dnia 30 czerwca danego

roku;

06.07.2020

©Telksinoe s. 21/299

7a) monitorowanie, analizę i wspieranie równego traktowania osób, o których

mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a i b, korzystających z prawa do swobodnego

przepływu pracowników, oraz członków ich rodzin w zakresie, o którym

mowa w art. 1–10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr

492/2011 z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie swobodnego przepływu

pracowników wewnątrz Unii (Dz. Urz. UE L 141 z 27.05.2011, str. 1), w

szczególności przez:

a) zlecanie niezależnych sondaży i analiz oraz publikowanie niezależnych

sprawozdań i zaleceń na temat nieuzasadnionych ograniczeń i przeszkód

w zakresie prawa do swobodnego przepływu pracowników i ich

dyskryminacji,

b) inicjowanie i monitorowanie działań mających na celu przeciwdziałanie

nieuzasadnionym ograniczeniom i przeszkodom w zakresie prawa do

swobodnego przepływu pracowników oraz ich dyskryminacji,

c) publikowanie informacji o przepisach dotyczących swobodnego

przepływu pracowników i ich stosowaniu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej,

d) pełnienie funkcji punktu kontaktowego dla odpowiadających mu

punktów kontaktowych w innych państwach członkowskich w celu

współpracy i wymiany informacji w sprawach swobodnego przepływu

pracowników;

8) wprowadzanie i rozwijanie w publicznych służbach zatrudnienia systemów

teleinformatycznych zapewniających spójny system obsługi rynku pracy, w

tym systemu teleinformatycznego umożliwiającego wnoszenie wniosków w

postaci elektronicznej do publicznych służb zatrudnienia, oraz prowadzenie i

udostępnianie internetowej bazy ofert pracy.

11. Minister właściwy do spraw pracy publikuje corocznie na stronie

internetowej urzędu obsługującego ministra:

1) katalog podstawowych form aktywizacji zawodowej, rozumianych jako

usługi i instrumenty rynku pracy finansowane ze środków Funduszu Pracy,

dla których w danym roku będą określone wskaźniki, o których mowa w pkt

2 lit. b i c;

06.07.2020

©Telksinoe s. 22/299

2) informację, uzyskaną na podstawie badań statystycznych prowadzonych

wspólnie przez ministra właściwego do spraw pracy i Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego zgodnie z przepisami o statystyce publicznej, o:

a) wydatkach Funduszu Pracy poniesionych na finansowanie przez

samorządy powiatowe podstawowych form aktywizacji zawodowej,

b) wskaźnikach efektywności zatrudnieniowej podstawowych form

aktywizacji zawodowej, rozumianej jako udział procentowy liczby osób,

które w trakcie lub po zakończeniu udziału w podstawowych formach

aktywizacji zawodowej zostały wykazane jako zatrudnione, w stosunku

do liczby osób, które zakończyły udział w podstawowych formach

aktywizacji zawodowej,

c) wskaźnikach efektywności kosztowej podstawowych form aktywizacji

zawodowej, rozumianej jako stosunek kwoty wydatków Funduszu Pracy

poniesionych przez samorządy powiatowe na finansowanie

podstawowych form aktywizacji zawodowej do liczby osób, które

w trakcie lub po zakończeniu udziału w podstawowych formach

aktywizacji zawodowej zostały wykazane jako zatrudnione;

3) inne opracowania przedstawiające efekty działań urzędów pracy w aktualnej

sytuacji na rynku pracy.

1a. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego realizuje zadania

z zakresu koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw, o których

mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a–c, w zakresie świadczeń dla bezrobotnych,

w szczególności przez:

1) pełnienie funkcji instytucji łącznikowej;

2) prowadzenie punktu kontaktowego, o którym mowa w rozporządzeniu

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września

2009 r. dotyczącym wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004

w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE

L 284 z 30.10.2009, str. 1, z późn. zm.), służącego do wymiany danych

w ramach Systemu Elektronicznej Wymiany Informacji dotyczących

Zabezpieczenia Społecznego w zakresie świadczeń dla bezrobotnych.

1b. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego może

przetwarzać dane osobowe, jeżeli jest to niezbędne do prowadzenia punktu

06.07.2020

©Telksinoe s. 23/299

kontaktowego, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, w tym do realizacji praw lub

obowiązków wynikających z przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego.

2. Minister właściwy do spraw pracy, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia:

1) sposób postępowania w zakresie ogłaszania opisu minimalnych wymagań dla

systemu teleinformatycznego lub oprogramowania stosowanego

w publicznych służbach zatrudnienia zawierającego strukturę, wymaganą

minimalną funkcjonalność, wymagania standaryzujące w zakresie

bezpieczeństwa, wydajności i rozwoju systemu oraz zakres komunikacji

między elementami struktury systemu, w tym zestawienie struktur

dokumentów elektronicznych, formatów danych oraz protokołów

komunikacyjnych i szyfrujących, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 lit.

a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2019 r. poz. 700, 730 i 848),

2) sposób postępowania w zakresie stwierdzania zgodności oprogramowania

z opisem minimalnych wymagań oraz ogłaszania terminu dostosowania

oprogramowania,

3) sposób postępowania w zakresie ogłaszania opisu wymagań określających

minimalny zakres informacji o rynku pracy udostępnianej przez publiczne

służby zatrudnienia oraz standardów obowiązujących w zakresie prezentacji

tej informacji na stronach internetowych publicznych służb zatrudnienia

– mając na uwadze zapewnienie spójności systemów teleinformatycznych

stosowanych w publicznych służbach zatrudnienia, w szczególności w zakresie

jednorodności zakresu i rodzaju danych, która umożliwi ich scalanie w zbiór

centralny, a także zachowanie zgodności z minimalnymi wymaganiami i sposobem

stwierdzania zgodności oprogramowania, określonymi na podstawie ustawy z dnia

17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania

publiczne.

3. Publiczne służby zatrudnienia używają oprogramowania, które jest zgodne

z wymaganiami określonymi przez ministra właściwego do spraw pracy

w przepisach wydanych na podstawie ust. 2.

4. (uchylony)

06.07.2020

©Telksinoe s. 24/299

4a. Minister właściwy do spraw pracy prowadzi w systemie

teleinformatycznym centralny rejestr danych osobowych osób fizycznych

ubiegających się o pomoc określoną w ustawie lub korzystających z tej pomocy

oraz innych osób, zwany dalej „rejestrem centralnym”.

4b. Minister właściwy do spraw pracy przetwarza w rejestrze centralnym dane

osobowe osób fizycznych w celu realizacji przez publiczne służby zatrudnienia

zadań ustawowych, w tym weryfikacji uprawnień i danych, rejestracji i ustalania

statusu, zapewnienia pomocy określonej w ustawie, wydawania decyzji w zakresie

statusu i świadczeń, prowadzenia postępowań kontrolnych, realizacji obowiązków

sprawozdawczych i obowiązków w zakresie statystyki publicznej oraz określania

planów dalszych działań.

5. (uchylony)

5a. W rejestrze centralnym minister właściwy do spraw pracy przetwarza

dane osobowe:

1) bezrobotnych korzystających z pomocy określonej w ustawie udzielanej

przez publiczne służby zatrudnienia lub podmioty realizujące pomoc

w imieniu publicznych służb zatrudnienia, w tym pozyskane od agencji

zatrudnienia w ramach realizacji działań, o których mowa w art. 66d;

2) poszukujących pracy korzystających z pomocy określonej w ustawie

udzielanej przez publiczne służby zatrudnienia lub podmioty realizujące

pomoc w imieniu publicznych służb zatrudnienia;

3) osób niezarejestrowanych korzystających z pomocy określonej w ustawie

udzielanej przez publiczne służby zatrudnienia lub podmioty realizujące

pomoc w imieniu publicznych służb zatrudnienia;

4) cudzoziemców zamierzających wykonywać lub wykonujących pracę na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

5) poręczycieli pomocy określonej w ustawie;

6) przedsiębiorców w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo

przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646, 1479, 1629, 1633 i 2212);

7) innych podmiotów korzystających z pomocy określonej w ustawie;

8) zamierzających powierzyć lub powierzających wykonywanie pracy;

9) będących podmiotami powierzającymi wykonywanie pracy cudzoziemcowi;

10) osób ubezpieczonych;

06.07.2020

©Telksinoe s. 25/299

11) płatników składek;

12) pracowników publicznych służb zatrudnienia;

13) pracowników Ochotniczych Hufców Pracy, korzystających z systemów

informatycznych i narzędzi udostępnianych przez ministra właściwego do

spraw pracy.

5b. W rejestrze centralnym są przetwarzane następujące kategorie danych

osobowych bezrobotnych:

1) imię (imiona) i nazwisko;

2) obywatelstwo albo obywatelstwa;

3) numer PESEL, a w przypadku jego braku – rodzaj, seria i numer dokumentu

potwierdzającego tożsamość;

4) imiona rodziców;

5) data i miejsce urodzenia;

6) nazwisko rodowe;

7) płeć;

8) stan cywilny;

9) informacje o sytuacji rodzinnej obejmujące:

a) dane osobowe małżonka: imię (imiona) i nazwisko, numer PESEL,

a w przypadku jego braku – rodzaj, seria i numer dokumentu

potwierdzającego tożsamość oraz informacja o jego pozostawaniu albo

niepozostawaniu w rejestrze bezrobotnych i poszukujących pracy,

b) dane osobowe dzieci pozostających na utrzymaniu: imię (imiona)

i nazwisko, numer PESEL, a w przypadku jego braku – rodzaj, seria

i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość, datę i miejsce

urodzenia,

c) w przypadku opiekuna osób niepełnosprawnych opiekującego się osobą

niepełnosprawną ze znacznym stopniem niepełnosprawności lub

dzieckiem z orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami:

konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby

w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej

egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna

dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji – dane osobowe

każdej osoby niepełnosprawnej lub każdego dziecka: imię (imiona)

06.07.2020

©Telksinoe s. 26/299

i nazwisko, numer PESEL, a w przypadku jego braku – rodzaj, seria

i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość,

d) dane osobowe osoby lub osób zależnych obejmujące dla każdej osoby:

imię (imiona) i nazwisko, numer PESEL, a w przypadku jego braku –

rodzaj, seria i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość;

10) adres zameldowania na pobyt stały lub czasowy oraz adres do korespondencji;

11) adres poczty elektronicznej lub numer telefonu lub inne dane kontaktowe,

o ile je posiadają;

12) informacje dotyczące wykształcenia, zainteresowania podjęciem szkolenia

i pracy;

13) informacje dotyczące rodzaju i stopnia niepełnosprawności oraz

przeciwskazań do wykonywania zawodu, jeżeli ich dotyczą;

14) informacje o byciu dłużnikiem alimentacyjnym w rozumieniu przepisów

o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, jeżeli ich dotyczą;

15) dane dotyczące doświadczenia zawodowego;

16) informacje niezbędne do ustalenia statusu lub udzielenia pomocy określonej

w ustawie;

17) informacje dotyczące:

a) oddalenia od rynku pracy – oznaczającego informacje o umiejętnościach,

czasie pozostawania bez pracy, miejscu zamieszkania pod względem

oddalenia od potencjalnych miejsc pracy i dostępności do nowoczesnych

form komunikowania się z powiatowym urzędem pracy i pracodawcami

oraz

b) gotowości do podjęcia pracy – oznaczającej informacje o zaangażowaniu

w samodzielne poszukiwanie pracy, gotowości do dostosowania się do

wymagań rynku pracy, dyspozycyjności, powodach skłaniających do

podjęcia pracy, powodach rejestracji w powiatowym urzędzie pracy,

dotychczasowej oraz aktualnej gotowości do współpracy z powiatowym

urzędem pracy, innymi instytucjami rynku pracy lub pracodawcami;

18) informacje o pomocy udzielonej na podstawie ustawy, jej przyjęciu albo

odmowie jej przyjęcia;

19) informacje o pomocy udzielonej przez:

06.07.2020

©Telksinoe s. 27/299

a) jednostki organizacyjne pomocy społecznej w zakresie określonym

w przepisach o pomocy społecznej, przekazywane przez ministra

właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego,

b) jednostki obsługujące świadczenia rodzinne w zakresie określonym

w przepisach o świadczeniach rodzinnych, przekazywane przez ministra

właściwego do spraw rodziny,

c) ośrodki pomocy społecznej w związku z realizacją działań, o których

mowa w art. 50 ust. 2 pkt 2,

d) agencje zatrudnienia w związku z realizacją działań, o których mowa

w art. 61b i art. 66n,

e) podmioty realizujące działania z zakresu reintegracji społecznej

w ramach Programu Aktywizacja i Integracja, o którym mowa

w art. 62a,

f) podmioty realizujące programy specjalne, o których mowa w art. 66a;

20) informacje o gotowości do wyrażenia zgody albo jej braku na:

a) udział w badaniach rynku pracy prowadzonych przez publiczne służby

zatrudnienia, organy administracji rządowej, samorządowej lub na ich

zlecenie,

b) przetwarzanie danych osobowych wraz z ich zakresem na podstawie

przepisów Unii Europejskiej o sieci EURES;

21) informacje przekazywane przez Państwową Inspekcję Pracy w zakresie

określonym w przepisach o Państwowej Inspekcji Pracy.

5c. W rejestrze centralnym są przetwarzane, w przypadku:

1) poszukujących pracy – kategorie danych, o których mowa w ust. 5b pkt 1–13,

15, 16 i 18–20;

2) osób niezarejestrowanych korzystających z pomocy określonej w ustawie –

kategorie danych, o których mowa w ust. 5b pkt 1–11, 16, 18 i 20,

a w przypadku osób biorących udział w kształceniu ustawicznym

finansowanym ze środków KFS – kategorie danych, o których mowa

w ust. 5b pkt 1–11, 15, 16, 18 i pkt 20 lit. a;

3) poręczycieli pomocy określonej w ustawie – kategorie danych, o których

mowa w ust. 5b pkt 1, 3 i 10;

06.07.2020

©Telksinoe s. 28/299

4) cudzoziemców, zamierzających wykonywać lub wykonujących pracę na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – dane, o których mowa w art. 90c ust. 8

i 9;

5) przedsiębiorców – kategorie danych, o których mowa w ust. 5b pkt 1–11, 16,

18 i pkt 20 lit. a, oraz:

a) numer identyfikacji podatkowej NIP,

b) numer identyfikacyjny REGON,

c) adres prowadzenia działalności gospodarczej,

d) numer faksu i adres strony internetowej, o ile je posiadają,

e) informacje określone w art. 18e ust. 1 i art. 18g, w przypadku gdy

przedsiębiorca jest agencją zatrudnienia,

f) informacje dotyczące prowadzonej działalności szkoleniowej,

w przypadku gdy przedsiębiorca jest instytucją szkoleniową

w rozumieniu ustawy,

g) powiadomienia okręgowego inspektora pracy o stwierdzonych

przypadkach naruszenia przepisów ustawy, w tym warunków

prowadzenia agencji zatrudnienia,

h) dane określone w art. 50 ust. 14a–16 ustawy z dnia 13 października

1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 300,

303 i 730),

i) informacje o pomocy udzielanej przez publiczne służby zatrudnienia,

j) dane dotyczące doświadczenia zawodowego, w przypadku

przedsiębiorców biorących udział w kształceniu ustawicznym

finansowanym ze środków KFS;

6) innych podmiotów korzystających z pomocy określonej w ustawie – kategorie

danych, o których mowa w ust. 5b pkt 1–11, 16, 18 i pkt 20 lit. a, oraz:

a) numer identyfikacji podatkowej NIP, o ile go posiadają,

b) numer identyfikacyjny REGON, o ile go posiadają,

c) adres prowadzenia działalności,

d) numer faksu i adres strony internetowej, o ile je posiadają,

e) powiadomienia okręgowego inspektora pracy o stwierdzonych

przypadkach naruszenia przepisów ustawy, w tym warunków

prowadzenia agencji zatrudnienia,

06.07.2020

©Telksinoe s. 29/299

f) dane określone w art. 50 ust. 14a–16 ustawy z dnia 13 października

1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych,

g) informacje o pomocy udzielanej przez publiczne służby zatrudnienia,

h) dane dotyczące doświadczenia zawodowego, w przypadku osób

biorących udział w kształceniu ustawicznym finansowanym ze środków

KFS;

7) osób fizycznych powierzających lub zamierzających powierzyć

wykonywanie pracy – kategorie danych, o których mowa w ust. 5b pkt 1–11,

16 i pkt 20 lit. a, oraz:

a) numer identyfikacji podatkowej NIP, o ile go posiadają,

b) numer identyfikacyjny REGON, o ile go posiadają,

c) numer faksu i adres strony internetowej, o ile je posiadają,

d) powiadomienia okręgowego inspektora pracy o stwierdzonych

przypadkach naruszenia przepisów ustawy, w tym warunków

prowadzenia agencji zatrudnienia,

e) dane określone w art. 50 ust. 14a–16 ustawy z dnia 13 października

1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych,

f) informacje o pomocy udzielanej przez publiczne służby zatrudnienia;

8) osób fizycznych będących podmiotami powierzającymi wykonywanie pracy

cudzoziemcowi – dane, o których mowa w art. 90c ust. 7;

9) osób ubezpieczonych – dane zgromadzone na koncie ubezpieczonego oraz

osób ubezpieczonych, przekazywane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych

zgodnie z przepisami o systemie ubezpieczeń społecznych w zakresie

określonym w tych przepisach;

10) płatników składek – dane zgromadzone na koncie płatnika składek,

przekazywane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych zgodnie z przepisami

o systemie ubezpieczeń społecznych w zakresie określonym w tych

przepisach;

11) pracowników publicznych służb zatrudnienia – kategorie danych, o których

mowa w ust. 5b pkt 1, oraz:

a) miejsce pracy i dane teleadresowe wykorzystywane do użytku

służbowego,

b) nazwa i opis zajmowanego stanowiska,

06.07.2020

©Telksinoe s. 30/299

c) ukończone szkolenia, a w przypadku szkoleń inicjowanych przez

pracodawcę lub finansowanych albo współfinansowanych ze środków

Funduszu Pracy, także koszt szkolenia oraz źródło finansowania,

d) login, informacje o haśle, informacje o aktywności konta pracownika

i nadane uprawnienia do systemów teleinformatycznych, jeżeli ich

dotyczą;

12) pracowników Ochotniczych Hufców Pracy korzystających z systemów

informatycznych i narzędzi udostępnianych przez ministra właściwego do

spraw pracy – kategorie danych, o których mowa w ust. 5b pkt 1, oraz:

a) miejsce pracy i dane teleadresowe wykorzystywane do użytku

służbowego,

b) nazwa i opis zajmowanego stanowiska,

c) ukończone szkolenia z zakresu korzystania z systemów informatycznych

i narzędzi udostępnianych przez ministra właściwego do spraw pracy,

d) login, informacje o haśle, informacje o aktywności konta pracownika

i nadane uprawnienia do systemów teleinformatycznych, jeżeli ich

dotyczą.

5d. Dane osobowe przetwarzane przez publiczne służby zatrudnienia

w rejestrze centralnym podlegają zabezpieczeniom polegającym co najmniej na:

1) dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób

posiadających pisemne upoważnienie wydane przez administratora danych;

2) pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych

osobowych do zachowania ich w poufności.

5e. Dane osobowe, o których mowa w ust. 5a, są przetwarzane w rejestrze

centralnym przez okres 50 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym

zakończono udzielanie pomocy.

5f. Rejestr centralny jest zbiorem danych pozyskiwanych:

1) z rejestrów danych wojewódzkich urzędów pracy;

2) z rejestrów danych powiatowych urzędów pracy;

3) od osób fizycznych ubiegających się, za pośrednictwem ministra właściwego

do spraw pracy, o pomoc określoną w ustawie świadczoną przez wojewódzkie

urzędy pracy i powiatowe urzędy pracy.

06.07.2020

©Telksinoe s. 31/299

5g. Wojewódzki urząd pracy przekazuje do rejestru centralnego kategorie

danych, o których mowa w ust. 5a pkt 1–3, 6–8, 10 i 12, w zakresie określonym

w ust. 5b i 5c.

5h. Powiatowy urząd pracy przekazuje do rejestru centralnego kategorie

danych, o których mowa w ust. 5a, w zakresie określonym w ust. 5b i ust. 5c pkt 1–

11.

5i. W celu zapewnienia prawidłowej realizacji zadań przez publiczne służby

zatrudnienia oraz ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego

ministrowi właściwemu do spraw pracy udostępniane są następujące kategorie

danych, w tym danych osobowych, w zakresie niezbędnym do realizacji tych

zadań, przetwarzane przez:

1) ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego – dane osób

fizycznych, o których mowa w ust. 5a pkt 1, 2, 7, 10 i 11, w zakresie

określonym w ust. 5b pkt 1–6, 8–12, 15, 16 i pkt 19 lit. a;

2) ministra właściwego do spraw rodziny – dane osób fizycznych, o których

mowa w ust. 5a pkt 1, 2, 10 i 11, w zakresie określonym w ust. 5b pkt 1–6, 8–

11, 14, 16 i pkt 19 lit. b;

3) Zakład Ubezpieczeń Społecznych – dane określone w art. 50 ust. 14–16

ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych;

4) Państwową Inspekcję Pracy – informacje przekazywane przez Państwową

Inspekcję Pracy w zakresie określonym w przepisach o Państwowej Inspekcji

Pracy.

5j. Do udostępniania danych, o którym mowa w ust. 5i, przepis ust. 6f stosuje

się odpowiednio.

5k. Spełnienie zabezpieczeń, o których mowa w ust. 5d, zapewniają

w przypadku pracowników:

1) urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw pracy – minister

właściwy do spraw pracy;

2) wojewódzkiego urzędu pracy – dyrektor wojewódzkiego urzędu pracy;

3) powiatowego urzędu pracy – dyrektor powiatowego urzędu pracy;

4) jednostek organizacyjnych pomocy społecznej i jednostek obsługujących

świadczenia rodzinne, o których mowa w ust. 6c i 6d – administratorzy

danych właściwi dla tych jednostek.

06.07.2020

©Telksinoe s. 32/299

6. Dane z rejestru centralnego mogą być udostępniane w trybie i na zasadach

określonych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności

podmiotów realizujących zadania publiczne innym podmiotom realizującym

zadania publiczne na podstawie odrębnych przepisów.

6a. Minister właściwy do spraw pracy udostępnia wojewódzkim urzędom

pracy, a także ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego

w celu realizacji ich zadań ustawowych, w tym weryfikacji prawa do świadczeń

i udzielania pomocy określonej w ustawie, dane z rejestru centralnego, o których

mowa w ust. 5a pkt 1–3, 6–8, 10 i 12, w zakresie określonym w ust. 5b i 5c.

6b. Minister właściwy do spraw pracy udostępnia powiatowym urzędom

pracy w celu realizacji ich zadań ustawowych, w tym weryfikacji prawa do

świadczeń i udzielania pomocy określonej w ustawie, dane z rejestru centralnego,

o których mowa w ust. 5a, w zakresie określonym w ust. 5b i ust. 5c pkt 1–11, oraz

dane osób fizycznych, o których mowa w ust. 5f pkt 3, w zakresie określonym

w ust. 5b pkt 1, 3, 10, 11 i 16.

6c. Minister właściwy do spraw pracy udostępnia jednostkom

organizacyjnym pomocy społecznej w celu realizacji ich zadań ustawowych, w tym

weryfikacji prawa do świadczeń i udzielania pomocy określonej w odrębnych

przepisach, dane z rejestru centralnego, o których mowa w ust. 5a pkt 1, 2, 7, 10

i 11, w zakresie określonym w ust. 5b pkt 1–6, 8–12, 15, 16 i 18.

6d. Minister właściwy do spraw pracy udostępnia jednostkom obsługującym

świadczenia rodzinne w celu realizacji ich zadań ustawowych, w tym weryfikacji

prawa do świadczeń i udzielania pomocy określonej w odrębnych przepisach, dane

z rejestru centralnego, o których mowa w ust. 5a pkt 1, 2, 10 i 11, w zakresie okreś-

lonym w ust. 5b pkt 1–6, 8–11, 14, 16 i 18.

6e. Dane, o których mowa w ust. 6a i 6b, są udostępniane w drodze ich

wymiany pomiędzy systemem teleinformatycznym, w którym prowadzony jest

rejestr centralny, oraz systemem teleinformatycznym, udostępnianym przez

ministra właściwego do spraw pracy i wykorzystywanym przez:

1) wojewódzki urząd pracy, oraz ministra właściwego do spraw zabezpieczenia

społecznego do realizacji zadań określonych w ustawie;

2) powiatowy urząd pracy do realizacji zadań określonych w ustawie.

06.07.2020

©Telksinoe s. 33/299

6f. Dane, o których mowa w ust. 6c i 6d, są udostępniane w drodze ich

wymiany pomiędzy systemem teleinformatycznym, w którym prowadzony jest

rejestr centralny, oraz systemem teleinformatycznym, w którym prowadzony jest

rejestr ministra właściwego do spraw:

1) zabezpieczenia społecznego;

2) rodziny.

6g. Dane, o których mowa w ust. 6a–6d, są udostępniane na wniosek

dotyczący określonej osoby fizycznej, złożony z wykorzystaniem systemów

teleinformatycznych, o których mowa w ust. 6e i 6f.

6h. Przepisy ust. 6a–6g stosuje się do podmiotów w nich wymienionych, które

spełniają łącznie następujące warunki:

1) zapewniają możliwość identyfikacji osoby uzyskującej informacje oraz

zakresu, daty i celu ich uzyskania;

2) zapewniają zabezpieczenia uniemożliwiające wykorzystanie informacji

niezgodnie z celem ich uzyskania;

3) zapewniają, że dostęp do danych jest nadzorowany i rejestrowany zgodnie

z przepisami o ochronie danych osobowych.

7. Minister właściwy do spraw pracy w uzgodnieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych:

1) określa – na podstawie oceny ryzyka powierzania wykonywania pracy

cudzoziemcom przebywającym bez ważnego dokumentu uprawniającego do

pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – sektory działalności na

poziomie sekcji, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD),

o szczególnym natężeniu powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom

przebywającym bez ważnego dokumentu uprawniającego do pobytu na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) przygotowuje – na podstawie informacji przekazanych przez Straż Graniczną

i Państwową Inspekcję Pracy – i przekazuje Komisji Europejskiej:

a) co roku, do dnia 30 czerwca – informacje o liczbie przeprowadzonych

w poprzednim roku kontroli w zakresie powierzania wykonywania pracy

cudzoziemcom przebywającym bez ważnego dokumentu

uprawniającego do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz

06.07.2020

©Telksinoe s. 34/299

procentowym udziale podmiotów powierzających wykonywanie pracy

tym cudzoziemcom w każdym sektorze, o którym mowa w pkt 1,

b) co trzy lata – sprawozdania z realizacji ustawy określającej skutki

powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym wbrew

przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

8. Ministrowie właściwi do spraw odpowiednio: budownictwa, gospodarki

przestrzennej i mieszkaniowej2), finansów publicznych, gospodarki, nauki,

rolnictwa, rozwoju regionalnego, rybołówstwa, transportu, turystyki,

zabezpieczenia społecznego, spraw zagranicznych oraz zdrowia są obowiązani do

współpracy z ministrami, o których mowa w ust. 7, przy ocenie ryzyka i określaniu

sektorów działalności o szczególnym natężeniu powierzania wykonywania pracy

cudzoziemcom przebywającym bez ważnego dokumentu uprawniającego do

pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

9. Uwierzytelnianie użytkowników w systemie teleinformatycznym

umożliwiającym wnoszenie wniosków w postaci elektronicznej do publicznych

służb zatrudnienia wymaga użycia profilu zaufanego, profilu osobistego, innego

środka identyfikacji elektronicznej wydanego w systemie identyfikacji

elektronicznej przyłączonym do węzła krajowego identyfikacji elektronicznej, o

którym mowa w art. 21a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o

usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 162),

adekwatnie do poziomu bezpieczeństwa środka identyfikacji elektronicznej

wymaganego dla usług świadczonych w tym systemie, danych weryfikowanych za

pomocą kwalifikowanego certyfikatu podpisu elektronicznego, jeżeli te dane

pozwalają na identyfikację i uwierzytelnienie wymagane w celu realizacji usługi

online, albo innych technologii, jeżeli zostaną udostępnione w tym systemie.

Art. 4a. 1. Wojewódzkie urzędy pracy i powiatowe urzędy pracy, w celu

realizacji ich zadań ustawowych, w tym weryfikacji prawa do świadczeń

i udzielania pomocy określonej w ustawie, pozyskują dane z Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych w zakresie, o którym mowa w art. 50 ust. 14–16 ustawy z dnia

13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.

Obecnie budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, na

podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 1a i art. 9a ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach

administracji rządowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 945), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia

1999 r.

06.07.2020

©Telksinoe s. 35/299

2. Dane, o których mowa w ust. 1, są przekazywane w drodze ich wymiany

odpowiednio pomiędzy systemami teleinformatycznymi, o których mowa

w art. 4 ust. 6e.

Art. 5. Minister właściwy do spraw pracy pełni funkcję koordynatora

publicznych służb zatrudnienia.

Art. 5a. W sprawach dotyczących zezwoleń na pracę oraz oświadczeń o

powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi organem wyższego stopnia w

rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego jest minister

właściwy do spraw pracy.

Rozdział 3

Instytucje rynku pracy

Art. 6. 1. Instytucjami rynku pracy realizującymi zadania określone

w ustawie są:

1) publiczne służby zatrudnienia;

2) Ochotnicze Hufce Pracy;

3) agencje zatrudnienia;

4) instytucje szkoleniowe;

5) instytucje dialogu społecznego;

6) instytucje partnerstwa lokalnego.

2. Publiczne służby zatrudnienia tworzą organy zatrudnienia wraz

z powiatowymi i wojewódzkimi urzędami pracy, urzędem obsługującym ministra

właściwego do spraw pracy oraz urzędami wojewódzkimi, realizującymi zadania

określone ustawą.

3. Ochotnicze Hufce Pracy są państwową jednostką wyspecjalizowaną

w działaniach na rzecz młodzieży, w szczególności młodzieży zagrożonej

wykluczeniem społecznym, oraz bezrobotnych do 25 roku życia.

4. Agencjami zatrudnienia są podmioty wpisane do rejestru podmiotów

prowadzących agencje zatrudnienia, świadczące usługi w zakresie pośrednictwa

pracy, pośrednictwa do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych,

poradnictwa zawodowego, doradztwa personalnego lub pracy tymczasowej.

5. Instytucjami szkoleniowymi są publiczne i niepubliczne podmioty

prowadzące na podstawie odrębnych przepisów edukację pozaszkolną.

06.07.2020

©Telksinoe s. 36/299

6. Instytucjami dialogu społecznego na rynku pracy są:

1) związki zawodowe lub organizacje związków zawodowych,

2) organizacje pracodawców,

3) organizacje bezrobotnych,

4) organizacje pozarządowe

– jeżeli wśród zadań statutowych znajduje się realizacja zadań w zakresie promocji

zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia oraz aktywizacji zawodowej.

7. Instytucją partnerstwa lokalnego jest grupa instytucji realizujących na

podstawie umowy przedsięwzięcia i projekty na rzecz rynku pracy.

8. (uchylony)

9. Publiczne służby zatrudnienia współpracują z Szefem Krajowego Centrum

Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań

ustawowych.

Art. 7. (uchylony)

Rozdział 4

Publiczne służby zatrudnienia

Art. 8. 1. Do zadań samorządu województwa w zakresie polityki rynku pracy

należy:

1) określanie i koordynowanie regionalnej polityki rynku pracy i rozwoju

zasobów ludzkich w odniesieniu do krajowej polityki rynku pracy przez

przygotowanie i realizację regionalnego planu działań na rzecz zatrudnienia;

2) podział posiadanych środków Funduszu Pracy, z uwzględnieniem kierunków

i priorytetów określonych w regionalnym planie działań na rzecz zatrudnienia,

na działania na rzecz promocji zatrudnienia, rozwoju zasobów ludzkich

i aktywizacji bezrobotnych;

2a) realizacja zadań związanych z KFS, w szczególności podział środków KFS

pomiędzy powiatowe urzędy pracy, z uwzględnieniem priorytetów

określonych przez ministra właściwego do spraw pracy, w porozumieniu

z Radą Rynku Pracy;

3) opracowywanie badań i analiz rynku pracy, w tym prowadzenie monitoringu

zawodów deficytowych i nadwyżkowych oraz badanie zapotrzebowania na

06.07.2020

©Telksinoe s. 37/299

pracę w celu podniesienia efektywności prowadzonych działań na rzecz

wzrostu i promocji zatrudnienia;

4) współdziałanie z wojewódzką radą rynku pracy w określaniu i realizacji

regionalnej polityki rynku pracy i rozwoju zasobów ludzkich;

5) (uchylony)

6) programowanie i wykonywanie zadań realizowanych przy

współfinansowaniu Europejskiego Funduszu Społecznego przez:

a) (uchylona)

b) wykonywanie zadań wynikających z programów, o których mowa

w przepisach o Narodowym Planie Rozwoju, w przepisach o zasadach

prowadzenia polityki rozwoju lub w przepisach o zasadach realizacji

programów w zakresie polityki spójności finansowanych

w perspektywie finansowej 2014–2020,

c) inicjowanie i realizowanie badań i analiz wykorzystywanych

w działaniach realizowanych przez urzędy pracy;

6a) koordynowanie na terenie województwa realizacji programów aktywizacji

zawodowej finansowanych z rezerwy Funduszu Pracy pozostającej

w dyspozycji ministra właściwego do spraw pracy;

6b) inicjowanie i realizowanie projektów pilotażowych;

7) inicjowanie i realizowanie przedsięwzięć mających na celu rozwiązanie lub

złagodzenie problemów związanych z planowanymi zwolnieniami grup

pracowników z przyczyn dotyczących zakładu pracy;

7a) inicjowanie programów regionalnych i ich realizowanie, w porozumieniu

z powiatowymi urzędami pracy;

7b) zlecanie działań aktywizacyjnych;

8) realizowanie zadań wynikających z koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego państw, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a–c, oraz państw,

z którymi Rzeczpospolita Polska zawarła dwustronne umowy

międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym, w zakresie świadczeń dla

bezrobotnych, w szczególności:

a) pełnienie funkcji instytucji właściwej,

b) przyjmowanie i rozpatrywanie wniosków bezrobotnych o wydanie

odpowiednich dokumentów w sprawach świadczeń z tytułu bezrobocia,

06.07.2020

©Telksinoe s. 38/299

c) wydawanie decyzji w sprawach wymienionych w art. 8a;

9) realizowanie zadań wynikających z prawa swobodnego przepływu

pracowników między państwami, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a–

c, w szczególności przez:

a) wspieranie i realizację działań sieci EURES, w tym koordynowanie

realizacji tych działań przez urzędy pracy na terenie województwa, we

współpracy z ministrem właściwym do spraw pracy, samorządami

powiatowymi oraz innymi podmiotami uprawnionymi do realizacji

działań sieci EURES,

b) realizowanie zadań związanych z udziałem w partnerstwach

transgranicznych EURES, na terenie działania tych partnerstw;

10) realizowanie zadań związanych z międzynarodowym przepływem

pracowników, wynikających z odrębnych przepisów, umów

międzynarodowych i innych porozumień zawartych z partnerami

zagranicznymi;

11) świadczenie poradnictwa zawodowego oraz jego koordynowanie

w publicznych służbach zatrudnienia na terenie województwa;

12) opracowywanie, gromadzenie, aktualizowanie i upowszechnianie informacji

zawodowych na terenie województwa;

12a) współpraca z ministrem właściwym do spraw pracy w zakresie

opracowywania, gromadzenia i aktualizowania informacji zawodowych

o charakterze ogólnokrajowym;

13) współpraca na terenie województwa z powiatowymi urzędami pracy

w zakresie organizacji szkoleń, przygotowania zawodowego dorosłych

i staży, w szczególności przez:

a) badanie popytu na kwalifikacje i umiejętności zawodowe na

wojewódzkim rynku pracy i upowszechnianie wyników tych badań,

b) prowadzenie rejestru instytucji szkoleniowych i analiz ich oferty

szkoleniowej oraz udostępnianie informacji o tej ofercie,

c) wspieranie metodyczne działań powiatowych urzędów pracy w zakresie

organizacji szkoleń, przygotowania zawodowego dorosłych i staży,

06.07.2020

©Telksinoe s. 39/299

d) prowadzenie analiz skuteczności oddziaływania na rynek pracy szkoleń,

przygotowania zawodowego dorosłych i staży oraz upowszechnianie

wyników tych analiz,

e) prowadzenie dialogu społecznego w zakresie polityki zatrudnienia

i kształcenia ustawicznego,

f) popularyzację idei uczenia się przez całe życie i upowszechnianie

dobrych praktyk w zakresie organizacji szkoleń, przygotowania

zawodowego dorosłych i staży;

14) organizowanie, prowadzenie i finansowanie szkoleń pracowników

wojewódzkich i powiatowych urzędów pracy;

15) coroczne określanie i ogłaszanie w wojewódzkim dzienniku urzędowym, w

terminie do dnia 30 kwietnia, po zasięgnięciu opinii wojewódzkiej rady rynku

pracy, na podstawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku

pracy, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 7 lit. b, oraz klasyfikacji zawodów, o

której mowa w art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo

oświatowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 1148), wykazu zawodów, w których za

przygotowanie zawodowe młodocianych pracowników może być

dokonywana refundacja, o której mowa w art. 12 ust. 6, przy uwzględnieniu

zapotrzebowania na kwalifikacje i umiejętności na rynku pracy określonego

w szczególności w prognozie zapotrzebowania na pracowników w zawodach

szkolnictwa branżowego na krajowym i wojewódzkim rynku pracy, o której

mowa w art. 46b ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe;

16) współdziałanie z właściwymi organami oświatowymi, szkołami i szkołami

wyższymi w harmonizowaniu kształcenia i szkolenia zawodowego

z potrzebami rynku pracy;

16a) współpraca ze szkołami wyższymi w zakresie wsparcia studentów,

absolwentów i doktorantów szkół wyższych w wejściu na rynek pracy;

17) prowadzenie rejestru agencji zatrudnienia oraz wydawanie certyfikatów

o dokonaniu wpisu do rejestru agencji zatrudnienia;

17a) przetwarzanie informacji o bezrobotnych i poszukujących pracy

korzystających z pomocy określonej w ustawie;

18) współpraca z ministrem właściwym do spraw pracy w zakresie tworzenia

rejestru centralnego;

06.07.2020

©Telksinoe s. 40/299

19) udzielanie informacji o możliwościach i zakresie pomocy określonej

w ustawie i świadczonej przez publiczne służby zatrudnienia.

1a. Projekty pilotażowe, o których mowa w ust. 1 pkt 6b, mogą być

realizowane na wniosek marszałka województwa po przedłożeniu informacji

charakteryzujących projekt pilotażowy ministrowi właściwemu do spraw pracy

i uzyskaniu jego zgody na realizację projektu pilotażowego.

1b. Na wniosek marszałka województwa minister właściwy do spraw pracy

może przyznać na realizację projektu pilotażowego środki z rezerwy dysponenta

Funduszu Pracy.

1ba. W celu realizacji zadań ustawowych wojewódzki urząd pracy prowadzi

rejestr danych o rynku pracy w województwie, w tym rejestr danych osobowych

osób fizycznych, zwany dalej „rejestrem danych wojewódzkiego urzędu pracy”.

1bb. W rejestrze danych wojewódzkiego urzędu pracy są przetwarzane dane

osobowe:

1) bezrobotnych, w tym pozyskane od agencji zatrudnienia w ramach realizacji

działań, o których mowa w art. 66d, korzystających z pomocy określonej

w ustawie udzielanej przez publiczne służby zatrudnienia lub podmioty

realizujące pomoc w imieniu publicznych służb zatrudnienia,

2) poszukujących pracy korzystających z pomocy określonej w ustawie

udzielanej przez publiczne służby zatrudnienia lub podmioty realizujące

pomoc w imieniu publicznych służb zatrudnienia,

3) osób niezarejestrowanych korzystających z pomocy określonej w ustawie

udzielanej przez publiczne służby zatrudnienia lub podmioty realizujące

pomoc w imieniu publicznych służb zatrudnienia,

4) przedsiębiorców w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo

przedsiębiorców,

5) innych podmiotów korzystających z pomocy określonej w ustawie,

6) osób fizycznych powierzających lub zamierzających powierzyć

wykonywanie pracy,

7) osób ubezpieczonych,

8) pracowników publicznych służb zatrudnienia

– o których mowa odpowiednio w art. 4 ust. 5b i 5c.

06.07.2020

©Telksinoe s. 41/299

1bc. Przepisy art. 4 ust. 5d i 5e oraz ust. 6a–6h dotyczące zabezpieczeń,

okresu przetwarzania i usuwania oraz dostępu do danych stosuje się odpowiednio

do rejestru danych wojewódzkiego urzędu pracy.

1c. Informacje o bezrobotnych i poszukujących pracy są udostępniane

publicznym służbom zatrudnienia lub innym podmiotom realizującym zadania na

podstawie ustawy lub odrębnych przepisów albo na skutek powierzenia lub

zlecenia przez podmiot publiczny, w zakresie niezbędnym do prawidłowej

realizacji tych zadań.

1d. Informacje, o których mowa w ust. 1c, są udostępniane w trybie i na

zasadach określonych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji

działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, na podstawie wniosku

złożonego w szczególności w formie dokumentu elektronicznego lub

z wykorzystaniem systemów teleinformatycznych, jeżeli wojewódzki urząd pracy

oraz podmioty, o których mowa w ust. 1c, spełniają łącznie następujące warunki:

1) posiadają możliwość identyfikacji osoby uzyskującej informacje w systemie

oraz zakresu, daty i celu ich uzyskania;

2) posiadają zabezpieczenia uniemożliwiające wykorzystanie informacji

niezgodnie z celem ich uzyskania;

3) zapewniają, że dostęp do danych osobowych jest nadzorowany i rejestrowany

zgodnie z przepisami o ochronie danych osobowych.

2. W postępowaniu administracyjnym w sprawach, o których mowa w ust.

1 pkt 8 lit. b i c, organem wyższego stopnia jest minister właściwy do spraw

zabezpieczenia społecznego.

2a. Samorząd województwa wymienia dane w zakresie świadczeń dla

bezrobotnych w ramach Systemu Elektronicznej Wymiany Informacji dotyczących

Zabezpieczenia Społecznego, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu

Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącym

wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów

zabezpieczenia społecznego, za pośrednictwem punktu kontaktowego, o którym

mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.

2b. Właściwość miejscowa marszałka województwa nie ulega zmianie

w przypadku zmiany przez bezrobotnego miejsca zamieszkania przed

zakończeniem postępowania administracyjnego dotyczącego spraw, o których

06.07.2020

©Telksinoe s. 42/299

mowa w ust. 1 pkt 8 lit. c, i niezarejestrowania się przez niego w powiatowym

urzędzie pracy właściwym dla nowego miejsca zamieszkania.

3. Zadania, o których mowa w ust. 1, są realizowane przez wojewódzki urząd

pracy będący jednostką organizacyjną samorządu województwa.

4. (uchylony)

5. Marszałek województwa może, w formie pisemnej, upoważnić dyrektora

wojewódzkiego urzędu pracy lub na jego wniosek innych pracowników tego urzędu

do załatwiania w imieniu marszałka województwa spraw, w tym wydawania

decyzji i postanowień w trybie przepisów o postępowaniu administracyjnym.

W zakresie zadań wynikających z programów współfinansowanych z Funduszu

Pracy w imieniu marszałka województwa zadania wykonuje dyrektor

wojewódzkiego urzędu pracy.

6. Marszałek województwa powołuje dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy

wyłonionego w drodze konkursu spośród osób posiadających wykształcenie

wyższe oraz co najmniej 3-letni staż pracy w publicznych służbach zatrudnienia lub

co najmniej 5-letni staż pracy w innych instytucjach rynku pracy. Marszałek

województwa odwołuje dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy po uzyskaniu

opinii wojewódzkiej rady rynku pracy. Opinia wojewódzkiej rady rynku pracy nie

jest wymagana w przypadkach, o których mowa w art. 52 i art. 53 ustawy z dnia

26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, oraz w przypadku odwołania dyrektora

wojewódzkiego urzędu pracy na jego wniosek.

7. Wicedyrektorów wojewódzkich urzędów pracy powołuje i odwołuje

dyrektor wojewódzkiego urzędu pracy.

8. W ramach wojewódzkiego urzędu pracy funkcjonuje co najmniej jedno

centrum informacji i planowania kariery zawodowej, będące wyspecjalizowaną

komórką organizacyjną, która w szczególności:

1) wspomaga powiatowe urzędy pracy w prowadzeniu poradnictwa

zawodowego przez świadczenie wyspecjalizowanych usług w zakresie

planowania kariery zawodowej na rzecz bezrobotnych i poszukujących pracy,

w tym świadczy usługę poradnictwa na odległość z wykorzystaniem

systemów teleinformatycznych;

06.07.2020

©Telksinoe s. 43/299

2) we współpracy z powiatowymi urzędami pracy opracowuje, aktualizuje

i upowszechnia informacje zawodowe, w szczególności w powiatowych

urzędach pracy na terenie województwa;

2a) we współpracy z akademickimi biurami karier opracowuje, aktualizuje

i upowszechnia informacje zawodowe, w szczególności w akademickich

biurach karier i powiatowych urzędach pracy na terenie województwa;

3) (uchylony)

4) (uchylony)

5) (uchylony)

6) (uchylony)

7) świadczy poradnictwo zawodowe na rzecz pracodawców oraz ich

pracowników, wspomagając powiatowe urzędy pracy w tym zakresie;

8) udziela informacji o możliwościach i zakresie świadczonej pomocy przez

urzędy pracy;

9) w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy opracowuje

i aktualizuje informacje zawodowe oraz inne zasoby informacji pomocne

w aktywnym poszukiwaniu pracy o charakterze ogólnokrajowym;

10) realizuje działania o charakterze metodyczno-szkoleniowym w zakresie usług

rynku pracy dla pracowników wojewódzkiego i powiatowych urzędów pracy.

8a. Utworzenie lub likwidacja centrum informacji i planowania kariery

zawodowej wymaga pozytywnej opinii wojewódzkiej rady rynku pracy.

9. Sejmik województwa co najmniej raz w roku dokonuje oceny sytuacji na

rynku pracy i realizacji zadań w zakresie polityki rynku pracy.

Art. 8a. 1. W sprawach dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego państw, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a–c, oraz państw,

z którymi Rzeczpospolita Polska zawarła dwustronne umowy międzynarodowe

o zabezpieczeniu społecznym, w zakresie świadczeń dla bezrobotnych, marszałek

województwa rozstrzyga, w drodze decyzji, z zastrzeżeniem art. 9d, o przyznaniu

albo odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, jeżeli okres

ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełniony przez

bezrobotnego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, państwie,

o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c, lub państwie, z którym Rzeczpospolita

Polska zawarła dwustronną umowę międzynarodową o zabezpieczeniu

06.07.2020

©Telksinoe s. 44/299

społecznym, w zakresie świadczeń dla bezrobotnych, ma wpływ na nabycie,

wysokość lub okres pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b.

2. W sprawach dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego państw, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a–c, w zakresie

świadczeń dla bezrobotnych, marszałek województwa stwierdza zachowanie prawa

do zasiłku dla bezrobotnych nabytego w Rzeczypospolitej Polskiej przez

bezrobotnego udającego się do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej

lub państwa określonego w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c, w drodze wydania

dokumentu, określonego w przepisach prawa Unii Europejskiej.

3. W sprawach dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego państw, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a–c, w zakresie

świadczeń dla bezrobotnych, marszałek województwa rozstrzyga, w drodze

decyzji, o odmowie stwierdzenia zachowania prawa do zasiłku dla bezrobotnych

nabytego w Rzeczypospolitej Polskiej przez bezrobotnego udającego się do innego

państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa określonego w art. 1 ust.

3 pkt 2 lit. b i c.

4. Marszałek województwa rozstrzyga, w drodze decyzji, w innych sprawach

dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw, o których

mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a–c, oraz państw, z którymi Rzeczpospolita Polska

zawarła dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym,

w zakresie świadczeń dla bezrobotnych, jeżeli podstawę prawną rozstrzygnięcia

stanowi przepis prawa Unii Europejskiej lub przepis dwustronnej umowy

międzynarodowej o zabezpieczeniu społecznym, w zakresie świadczeń dla

bezrobotnych.

Art. 9. 1. Do zadań samorządu powiatu w zakresie polityki rynku pracy

należy:

1) opracowanie i realizacja programu promocji zatrudnienia oraz aktywizacji

lokalnego rynku pracy stanowiącego część powiatowej strategii

rozwiązywania problemów społecznych, o której mowa w odrębnych

przepisach;

2) pozyskiwanie i gospodarowanie środkami finansowymi na realizację zadań

z zakresu aktywizacji lokalnego rynku pracy;

06.07.2020

©Telksinoe s. 45/299

2a) udzielanie informacji o możliwościach i zakresie pomocy określonej

w ustawie;

3) udzielanie pomocy bezrobotnym i poszukującym pracy w znalezieniu pracy

przez pośrednictwo pracy i poradnictwo zawodowe;

3a) udzielanie pomocy pracodawcom w pozyskiwaniu pracowników przez

pośrednictwo pracy i poradnictwo zawodowe;

3b) kierowanie bezrobotnych do realizatora działań aktywizacyjnych, któremu

marszałek województwa zlecił wykonanie działań aktywizacyjnych;

3c) realizacja zadań związanych z KFS, w szczególności udzielanie pomocy

pracodawcom poprzez finansowanie kształcenia ustawicznego pracowników

i pracodawcy;

4) rejestrowanie bezrobotnych i poszukujących pracy;

4a) (uchylony)

5) (uchylony)

6) inicjowanie, organizowanie i finansowanie usług i instrumentów rynku pracy;

7) (uchylony)

8) (uchylony)

8a) inicjowanie, organizowanie i finansowanie szkoleń i przygotowania

zawodowego dorosłych;

9) opracowywanie badań, analiz i sprawozdań, w tym prowadzenie monitoringu

zawodów deficytowych i nadwyżkowych, oraz dokonywanie ocen

dotyczących rynku pracy na potrzeby powiatowej rady rynku pracy oraz

organów zatrudnienia;

10) inicjowanie i realizowanie przedsięwzięć mających na celu rozwiązanie lub

złagodzenie problemów związanych z planowanymi zwolnieniami grup

pracowników z przyczyn dotyczących zakładu pracy;

11) współdziałanie z powiatowymi radami rynku pracy w zakresie promocji

zatrudnienia oraz wykorzystania środków Funduszu Pracy;

12) współpraca z gminami w zakresie upowszechniania ofert pracy i informacji

o usługach poradnictwa zawodowego, szkoleniach, przygotowaniu

zawodowym dorosłych, stażach, organizacji robót publicznych oraz prac

społecznie użytecznych, realizacji Programu Aktywizacja i Integracja,

06.07.2020

©Telksinoe s. 46/299

o którym mowa w art. 62a, oraz zatrudnienia socjalnego na podstawie

przepisów o zatrudnieniu socjalnym;

12a) współpraca z wojewódzkimi urzędami pracy w zakresie świadczenia

podstawowych usług rynku pracy, w tym w opracowywaniu i aktualizacji

informacji zawodowych;

13) przyznawanie i wypłacanie zasiłków oraz innych świadczeń z tytułu

bezrobocia;

14) wydawanie decyzji o:

a) uznaniu lub odmowie uznania danej osoby za bezrobotną oraz utracie

statusu bezrobotnego,

b) przyznaniu, odmowie przyznania, wstrzymaniu lub wznowieniu wypłaty

oraz utracie lub pozbawieniu prawa do zasiłku, stypendium i innych

finansowanych z Funduszu Pracy świadczeń niewynikających

z zawartych umów,

c) obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku, stypendium, innych

nienależnie pobranych świadczeń lub kosztów szkolenia i przygotowania

zawodowego dorosłych finansowanych z Funduszu Pracy,

d) odroczeniu terminu spłaty, rozłożeniu na raty lub umorzeniu części albo

całości nienależnie pobranego świadczenia udzielonego z Funduszu

Pracy, należności z tytułu zwrotu refundacji lub przyznanych

jednorazowo środków, o których mowa w art. 46, oraz innych świadczeń

finansowanych z Funduszu Pracy, o których mowa w art. 76 ust. 7a;

15) realizowanie zadań wynikających z koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego państw, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a–c, oraz państw,

z którymi Rzeczpospolita Polska zawarła dwustronne umowy

międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym, w zakresie świadczeń dla

bezrobotnych, w tym realizowanie decyzji, o których mowa w art. 8a;

16) realizowanie zadań wynikających z prawa swobodnego przepływu

pracowników między państwami, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a–

c, w szczególności przez:

a) realizowanie działań sieci EURES we współpracy z ministrem

właściwym do spraw pracy, samorządami województw oraz innymi

podmiotami uprawnionymi do realizacji działań sieci EURES,

06.07.2020

©Telksinoe s. 47/299

b) realizowanie zadań związanych z udziałem w partnerstwach

transgranicznych EURES na terenie działania tych partnerstw;

16a) realizowanie zadań związanych z międzynarodowym przepływem

pracowników, wynikających z odrębnych przepisów, umów

międzynarodowych i innych porozumień zawartych z partnerami

zagranicznymi;

17) badanie i analizowanie sytuacji na lokalnym rynku pracy w związku

z postępowaniem o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca lub

postępowaniem o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa

w art. 114 i art. 127 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;

17a) realizowanie zadań związanych z podejmowaniem przez cudzoziemców

pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

18) organizowanie i finansowanie szkoleń pracowników powiatowego urzędu

pracy;

19) opracowywanie i realizowanie indywidualnych planów działania;

20) realizowanie projektów w zakresie promocji zatrudnienia, w tym

przeciwdziałania bezrobociu, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji

zawodowej bezrobotnych, wynikających z programów operacyjnych

współfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

i Funduszu Pracy;

20a) inicjowanie i realizowanie badań i analiz wykorzystywanych w działaniach

prowadzonych przez urzędy pracy;

21) organizacja i realizowanie programów specjalnych;

21a) realizowanie programów regionalnych na podstawie porozumienia zawartego

z wojewódzkim urzędem pracy;

22) przetwarzanie informacji o bezrobotnych, poszukujących pracy

i cudzoziemcach zamierzających wykonywać lub wykonujących pracę na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

23) współpraca z ministrem właściwym do spraw pracy w zakresie tworzenia

rejestru centralnego;

24) inicjowanie i realizowanie projektów pilotażowych.

2. Zadania, o których mowa w ust. 1, są wykonywane przez powiatowe

urzędy pracy wchodzące w skład powiatowej administracji zespolonej.

06.07.2020

©Telksinoe s. 48/299

2a. Minister właściwy do spraw pracy przekaże samorządom powiatowym

w 2006 r. oraz w 2007 r. z Funduszu Pracy 7% kwoty środków (limitu) Funduszu

Pracy ustalonej na rok poprzedni na realizację programów na rzecz promocji

zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej, o której

mowa w art. 109 ust. 2, z wyłączeniem kwot przyznanych ze środków będących

w dyspozycji samorządu województwa oraz z rezerwy dysponenta Funduszu

Pracy, z przeznaczeniem na finansowanie kosztów wynagrodzenia i składek na

ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowego urzędu pracy.

2a1. Minister właściwy do spraw pracy przekazuje samorządom powiatowym

do dnia 31 grudnia 2013 r. z Funduszu Pracy 7% kwoty środków (limitu) Funduszu

Pracy ustalonej na rok poprzedni na realizację programów na rzecz promocji

zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej, o której

mowa w art. 109 ust. 2, z wyłączeniem kwot przyznanych z rezerwy dysponenta

Funduszu Pracy, z przeznaczeniem na finansowanie kosztów wynagrodzenia

i składek na ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowego urzędu pracy.

2a2. Środki, o których mowa w ust. 2a1, na finansowanie kosztów

wynagrodzenia i składek na ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowego

urzędu pracy są przeznaczane w szczególności na zatrudnionych na stanowiskach,

o których mowa w art. 91 ust. 1.

2b. Kwota środków, o której mowa w ust. 2a1, jest przekazywana

samorządom powiatowym w okresach miesięcznych, w wysokości 1/12 kwoty

ustalonej na dany rok.

2c. Przekazane samorządom powiatowym kwoty środków, o których mowa

w ust. 2a1, stanowią dochód powiatu, o którym mowa w art. 8 ust. 3 ustawy z dnia

13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U.

z 2018 r. poz. 1530, 2161, 2193 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 525).

2d. Starosta może przeznaczyć środki Funduszu Pracy, w ramach kwoty

przyznanej na finansowanie innych fakultatywnych zadań realizowanych przez

powiatowe urzędy pracy, na finansowanie kosztów zarządzania realizowanymi

projektami współfinansowanymi z Europejskiego Funduszu Społecznego,

w szczególności na:

1) pomoc i doradztwo prawne powiatowemu urzędowi pracy w zakresie

przygotowania i przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia

06.07.2020

©Telksinoe s. 49/299

publicznego bezpośrednio związanego z realizacją projektów

współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu

Pracy,

2) zakup lub amortyzację sprzętu oraz zakup materiałów biurowych dla

powiatowego urzędu pracy, niezbędnych i bezpośrednio związanych

z realizacją projektów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu

Społecznego i Funduszu Pracy,

3) koszty wynagrodzeń oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników

nowo zatrudnionych w powiatowych urzędach pracy do obsługi projektów

współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego

– do wysokości 3% kwoty przyznanej ze środków będących w dyspozycji

samorządu województwa na realizację zadań współfinansowanych ze środków

Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Pracy.

3. Utworzenie, likwidacja lub zmiana obszaru działania powiatowego urzędu

pracy wymaga zgody ministra właściwego do spraw pracy.

4. (uchylony)

5. Starosta powołuje dyrektora powiatowego urzędu pracy wyłonionego

w drodze konkursu spośród osób posiadających wykształcenie wyższe oraz co

najmniej 3-letni staż pracy w publicznych służbach zatrudnienia lub co najmniej

5-letni staż pracy w innych instytucjach rynku pracy. Starosta odwołuje dyrektora

powiatowego urzędu pracy po uzyskaniu opinii powiatowej rady rynku pracy.

Opinia powiatowej rady rynku pracy nie jest wymagana w przypadkach, o których

mowa w art. 52 i art. 53 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, oraz

w przypadku odwołania dyrektora powiatowego urzędu pracy na jego wniosek.

5a. Dyrektora powiatowego urzędu pracy, o którym mowa w art. 9a,

wyłonionego w drodze konkursu spośród osób spełniających warunki określone

w ust. 5 powołują i odwołują w porozumieniu właściwi starostowie i prezydenci

miast na prawach powiatu. Organ właściwy do dokonywania czynności z zakresu

prawa pracy ustalają w porozumieniu właściwi starostowie i prezydenci miast na

prawach powiatu.

6. Zastępców dyrektora powiatowego urzędu pracy powołuje i odwołuje

dyrektor powiatowego urzędu pracy.

06.07.2020

©Telksinoe s. 50/299

7. Starosta może, w formie pisemnej, upoważnić dyrektora powiatowego

urzędu pracy lub na jego wniosek innych pracowników tego urzędu do załatwiania

w imieniu starosty spraw, w tym do wydawania decyzji, postanowień oraz

zaświadczeń w trybie przepisów o postępowaniu administracyjnym.

Art. 9a. 1. Powiatowy urząd pracy realizujący zadania, o których mowa w art.

9 ust. 1, obejmujący obszarem swojego działania kilka powiatów, jest

współfinansowany z budżetów tych powiatów.

2. Powiat, którego jednostką organizacyjną jest powiatowy urząd pracy,

o którym mowa w ust. 1, zwany dalej „powiatem prowadzącym”, otrzymuje

dotacje celowe na wydatki bieżące z budżetów innych powiatów, których zadania

realizuje, zwanych dalej „powiatami dotującymi”.

3. Powiaty dotujące oraz powiaty prowadzące zawierają dwustronne

porozumienia określające wysokość, terminy i zasady przekazywania dotacji

celowej na współfinansowanie kosztów funkcjonowania powiatowego urzędu

pracy z uwzględnieniem zmniejszenia dotacji o kwotę refundacji ze środków

Funduszu Pracy, o której mowa w art. 9 ust. 2d, na realizację przez powiat

prowadzący projektów współfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu

Społecznego i Funduszu Pracy dotyczących powiatu dotującego.

4. W przypadku niezawarcia porozumienia, o którym mowa w ust. 3,

wysokość roszczenia przysługującego powiatowi prowadzącemu jest ustalana jako

udział w całości poniesionych kosztów, w tym inwestycji i zakupów

inwestycyjnych, równy ilorazowi liczby mieszkańców z terenu powiatu dotującego

do łącznej liczby mieszkańców z całego obszaru działania powiatowego urzędu

pracy według stanu na koniec roku poprzedzającego rok budżetowy, w którym

koszty zostały poniesione – pomniejszony o kwotę refundacji, o której mowa w art.

9 ust. 2d, na realizację przez powiat prowadzący projektów współfinansowanych

ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Pracy dotyczących

powiatu dotującego.

Art. 9b. 1. W ramach powiatowych urzędów pracy wyodrębnia się centra

aktywizacji zawodowej, będące wyspecjalizowanymi komórkami organizacyjnymi

powiatowego urzędu pracy, które realizują zadania w zakresie usług rynku pracy

oraz instrumentów rynku pracy.

06.07.2020

©Telksinoe s. 51/299

2. W ramach powiatowych urzędów pracy we współpracy z samorządem

gminnym mogą być tworzone i prowadzone lokalne punkty informacyjno-

-konsultacyjne, które na terenie gminy realizują w szczególności zadania

w zakresie udzielania osobom zainteresowanym oraz pracodawcom informacji

o możliwościach i zakresie udzielenia pomocy określonej w ustawie oraz

rejestrowania bezrobotnych i poszukujących pracy. Zadania te są realizowane

przede wszystkim przy wykorzystaniu systemów teleinformatycznych

umożliwiających dostęp do rejestrów publicznych prowadzonych w powiatowych

urzędach pracy.

Art. 9c. 1. Projekty pilotażowe, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 24, mogą

być realizowane na wniosek starosty, po przedłożeniu informacji

charakteryzujących projekt ministrowi właściwemu do spraw pracy i uzyskaniu

zgody tego ministra na realizację projektu pilotażowego.

2. Na wniosek starosty minister właściwy do spraw pracy może przyznać na

realizację projektu pilotażowego środki z rezerwy dysponenta Funduszu Pracy.

Art. 9d. 1. W przypadku gdy bezrobotny spełnia warunki do nabycia zasiłku

określone w art. 71, a okresy jego ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny

rachunek spełnione w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub

państwie, o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c, mogą mieć wpływ jedynie

na wysokość lub okres pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 2 lit.

b, starosta wydaje decyzję na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b, z uwzględnieniem

jedynie okresów wymienionych w art. 71 ust. 1 i 2.

2. Po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1, starosta niezwłocznie

przekazuje sprawę do marszałka województwa w celu ustalenia, czy okresy

ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełnione przez

bezrobotnego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie,

o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c, mają wpływ na wysokość lub okres

pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b.

3. W przypadku ustalenia, że okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na

własny rachunek spełnione przez bezrobotnego w innym państwie członkowskim

Unii Europejskiej lub państwie, o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c, mają

06.07.2020

©Telksinoe s. 52/299

wpływ na wysokość lub okres pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust.

1 pkt 2 lit. b, marszałek województwa wydaje decyzję na podstawie art. 8a ust. 1.

4. Wydanie przez marszałka województwa decyzji, o której mowa w ust. 3,

oznacza uchylenie decyzji wydanej na mocy ust. 1, przy czym świadczenia

wypłacone na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 1, zalicza się na poczet

świadczeń wynikających z decyzji, o której mowa w ust. 3.

5. W przypadku ustalenia, że okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na

własny rachunek spełnione przez bezrobotnego w innym państwie członkowskim

Unii Europejskiej lub państwie, o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c, nie

mają wpływu na wysokość lub okres pobierania zasiłku, o którym mowa w art.

73 ust. 1 pkt 2 lit. b, marszałek województwa umarza prowadzone postępowanie

administracyjne.

Art. 10. 1. Do zadań wojewody w zakresie polityki rynku pracy należy

sprawowanie nadzoru nad realizacją zadań wykonywanych przez marszałka

województwa lub starostę, wojewódzkie lub powiatowe urzędy pracy, oraz inne

podmioty, zwane dalej „jednostkami kontrolowanymi”, w szczególności

w zakresie:

1) sposobu prowadzenia przez urzędy pracy usług rynku pracy, o których mowa

w art. 35;

1a) realizowania przez podmioty, którym udzielono akredytacji, zobowiązań

wynikających z ustawy oraz umowy akredytacyjnej;

2) spełniania wymogów kwalifikacyjnych określonych dla dyrektorów

i pracowników urzędów pracy;

3) przestrzegania zasad i trybu wydatkowania środków Funduszu Pracy;

4) prawidłowości zlecania realizacji zadań i usług rynku pracy lub zlecania

działań aktywizacyjnych;

5) kontroli realizacji innych zadań, wynikających z ustawy, wykonywanych

przez samorząd terytorialny lub inne podmioty.

2. Do zadań wojewody należy również:

1) organizowanie i finansowanie szkoleń pracowników urzędu wojewódzkiego

oraz wojewódzkich i powiatowych urzędów pracy;

2) (uchylony)

3) wydawanie zezwoleń na pracę, o których mowa w art. 88 ust. 1;

06.07.2020

©Telksinoe s. 53/299

4) realizacja zadań organu wyższego stopnia w postępowaniu administracyjnym

w sprawach dotyczących świadczeń z tytułu bezrobocia.

3. Wojewoda, po zasięgnięciu opinii marszałka województwa oraz

wojewódzkiej rady rynku pracy, ustala kryteria wydawania zezwoleń na pracę

cudzoziemców.

4. W kryteriach, o których mowa w ust. 3, wojewoda:

1) określa wykaz zawodów i rodzajów pracy, w stosunku do których wydanie

zezwolenia na pracę nie wymaga uwzględnienia informacji starosty, kierując

się sytuacją na lokalnym rynku pracy, w szczególności liczbą

zarejestrowanych bezrobotnych i poszukujących pracy w poszczególnych

zawodach w stosunku do liczby ofert zgłoszonych do powiatowych urzędów

pracy;

2) określa przypadki, w których zezwolenie na pracę może być wydane na okres

krótszy niż określony we wniosku, biorąc pod uwagę w szczególności

poprzednie okresy pobytu i pracy cudzoziemca w Rzeczypospolitej Polskiej,

charakter lub rodzaj pracy wykonywanej przez cudzoziemca oraz znaczenie

podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi dla

gospodarki.

5. Kryteria, o których mowa w ust. 3, nie mogą zawierać wymagań

dyskryminujących ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę,

narodowość, pochodzenie etniczne, orientację seksualną, przekonania polityczne

i wyznanie religijne, ani ze względu na przynależność związkową lub do

organizacji pracodawców.

5a. Wykaz zawodów i rodzajów pracy, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, stosuje

się odpowiednio w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy,

o którym mowa w art. 114 i art. 127 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o

cudzoziemcach.

6. Kryteria, o których mowa w ust. 3, podlegają ogłoszeniu w wojewódzkim

dzienniku urzędowym.

7. W postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych

z wykonywaniem zadań wynikających z ustawy, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:

1) organem właściwym jest starosta;

2) organem wyższego stopnia jest wojewoda.

06.07.2020

©Telksinoe s. 54/299

Rozdział 5

Ochotnicze Hufce Pracy

Art. 11. 1. Ochotnicze Hufce Pracy są państwową jednostką budżetową.

2. Nadzór nad Ochotniczymi Hufcami Pracy sprawuje minister właściwy do

spraw pracy.

3. W ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw

pracy w szczególności akceptuje roczne plany pracy i sprawozdania z wykonania

planu pracy Ochotniczych Hufców Pracy za rok poprzedni.

Art. 12. 1. Ochotnicze Hufce Pracy wykonują zadania państwa w zakresie

zatrudnienia oraz przeciwdziałania marginalizacji i wykluczeniu społecznemu

młodzieży, a także zadania w zakresie jej kształcenia i wychowania.

2. W zakresie kształcenia i wychowania młodzieży Ochotnicze Hufce Pracy

w szczególności prowadzą działania mające na celu:

1) umożliwienie młodzieży, która nie ukończyła szkoły podstawowej albo nie

kontynuuje nauki po ukończeniu tej szkoły, zdobycie kwalifikacji

zawodowych oraz uzupełnienie wykształcenia podstawowego;

2) umożliwienie młodzieży uzupełniania ponadgimnazjalnego lub

ponadpodstawowego wykształcenia ogólnego i zawodowego.

3. Ochotnicze Hufce Pracy w zakresie, o którym mowa w ust. 2, organizują

rekrutacje młodzieży do Ochotniczych Hufców Pracy, prowadzą działalność

edukacyjno-szkoleniową oraz w porozumieniu z kuratorami oświaty i organami

prowadzącymi szkoły kierują uczestników Ochotniczych Hufców Pracy do szkół i

placówek, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo

oświatowe.

4. Młodzież objęta opieką Ochotniczych Hufców Pracy, która ukończyła

15 lat najpóźniej w dniu rozpoczęcia zajęć dydaktyczno-wychowawczych, jeżeli:

1) ma opóźnienie w cyklu kształcenia i nie rokuje ukończenia szkoły

podstawowej dla dzieci i młodzieży albo

2) ma uwarunkowania psychofizyczne lub trudną sytuację życiową

ograniczającą możliwość nauki w szkole

– może uczęszczać do szkół dla dorosłych.

06.07.2020

©Telksinoe s. 55/299

4a. Ochotnicze Hufce Pracy mogą prowadzić szkolenia także dla osób

powyżej 18 roku życia w ośrodkach, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 4.

5. W zakresie zatrudnienia oraz przeciwdziałania marginalizacji

i wykluczeniu społecznemu młodzieży Ochotnicze Hufce Pracy, w szczególności:

1) prowadzą pośrednictwo pracy oraz organizują zatrudnianie dla:

a) młodzieży w wieku powyżej 15 lat, która nie ukończyła szkoły

podstawowej albo nie kontynuuje nauki po ukończeniu tej szkoły,

b) bezrobotnych do 25 roku życia,

c) uczniów i studentów;

2) prowadzą poradnictwo zawodowe dla młodzieży oraz mobilne centra

informacji zawodowej;

3) inicjują międzynarodową współpracę i wymianę młodzieży;

4) (uchylony)

5) refundują koszty poniesione przez pracodawcę na wynagrodzenia i składki na

ubezpieczenia społeczne młodocianych pracowników, zatrudnionych na

podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego.

6. Ochotnicze Hufce Pracy mogą dokonywać zwrotu kosztów poniesionych

przez pracodawcę na wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne

młodocianych pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę w celu

przygotowania zawodowego z uwzględnieniem wykazu zawodów, o którym mowa

w art. 8 ust. 1 pkt 15, do wysokości najniższych stawek, określonych w odrębnych

przepisach obowiązujących w okresie, za który jest dokonywana refundacja na

podstawie umowy zawartej z pracodawcą lub organizacją zrzeszającą

pracodawców.

6a. Refundacja, o której mowa w ust. 6, stanowi pomoc udzielaną zgodnie

z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

7. Ochotnicze Hufce Pracy współpracują w szczególności z jednostkami

administracji rządowej, z publicznymi służbami zatrudnienia i innymi instytucjami

rynku pracy oraz jednostkami samorządu terytorialnego.

7a. Na podstawie upoważnienia ministra właściwego do spraw pracy

Ochotnicze Hufce Pracy mogą prowadzić, z wykorzystaniem systemów

teleinformatycznych, działania mające na celu upowszechnianie informacji o rynku

pracy i ofertach pracy, możliwościach i zakresie pomocy określonej w ustawie.

06.07.2020

©Telksinoe s. 56/299

8. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe warunki i tryb refundowania pracodawcom ze środków Funduszu

Pracy wynagrodzeń wypłacanych młodocianym pracownikom oraz składek na

ubezpieczenia społeczne od refundowanych wynagrodzeń, w szczególności

elementy wniosku o zawarcie umowy o refundację, terminy składania i kryteria

rozpatrywania wniosku, podmioty uprawnione do zawarcia umowy o refundację,

elementy umowy o refundację i wniosku o zwrot poniesionych kosztów przez

pracodawcę, mając na względzie zapewnienie młodocianym pracownikom

właściwych warunków odbywania przygotowania zawodowego oraz konieczność

zapewnienia zgodności udzielania pomocy z warunkami dopuszczalności pomocy

de minimis.

Art. 13. Współdziałanie Ochotniczych Hufców Pracy z jednostkami

samorządu terytorialnego odbywa się na warunkach określonych w zawieranych

umowach lub porozumieniach, określających cele, zadania do realizacji na rzecz

młodzieży oraz wzajemne zobowiązania organizacyjne i finansowe w tym zakresie.

Art. 14. 1. Zadania, o których mowa w art. 12 ust. 1, 2 i 7a, są realizowane

przez Komendanta Głównego Ochotniczych Hufców Pracy, w szczególności przy

pomocy:

1) Komendy Głównej Ochotniczych Hufców Pracy;

2) wojewódzkich komendantów Ochotniczych Hufców Pracy;

3) dyrektorów centrów kształcenia i wychowania;

4) dyrektorów ośrodków szkolenia zawodowego.

2. Komendanta Głównego Ochotniczych Hufców Pracy powołuje i odwołuje

minister właściwy do spraw pracy.

Art. 15. (uchylony)

Art. 16. Minister właściwy do spraw pracy określa, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe zadania i organizację Ochotniczych Hufców Pracy, mając na

względzie zapewnienie efektywności i skuteczności realizacji zadań przez

Ochotnicze Hufce Pracy.

Art. 17. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób

organizacji uzupełnienia wykształcenia ogólnego młodzieży w Ochotniczych

Hufcach Pracy oraz zdobywania przez nią kwalifikacji zawodowych, mając na

06.07.2020

©Telksinoe s. 57/299

względzie szczególne potrzeby w tym zakresie młodzieży rekrutowanej do

Ochotniczych Hufców Pracy.

Rozdział 6

Agencje zatrudnienia

Art. 18. 1. Prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie świadczenia

usług:

1) pośrednictwa pracy, polegających w szczególności na:

a) udzielaniu pomocy osobom w uzyskaniu odpowiedniego zatrudnienia

lub innej pracy zarobkowej oraz pracodawcom w pozyskaniu

pracowników o poszukiwanych kwalifikacjach zawodowych,

b) pozyskiwaniu i upowszechnianiu ofert pracy,

c) udzielaniu pracodawcom informacji o kandydatach do pracy, w związku

ze zgłoszoną ofertą pracy,

d) informowaniu kandydatów do pracy oraz pracodawców o aktualnej

sytuacji i przewidywanych zmianach na lokalnym rynku pracy,

e) inicjowaniu i organizowaniu kontaktów osób poszukujących

odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej

z pracodawcami,

f) kierowaniu osób do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych, o

którym mowa w art. 85,

g) kierowaniu cudzoziemców do zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej

do podmiotów prowadzących działalność na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 85a,

2) doradztwa personalnego, polegających w szczególności na:

a) prowadzeniu analizy zatrudnienia u pracodawców, określaniu

kwalifikacji pracowników i ich predyspozycji oraz innych cech

niezbędnych do wykonywania określonej pracy,

b) wskazywaniu źródeł i metod pozyskania kandydatów na określone

stanowiska pracy,

c) weryfikacji kandydatów pod względem oczekiwanych kwalifikacji

i predyspozycji,

3) poradnictwa zawodowego, polegających w szczególności na:

06.07.2020

©Telksinoe s. 58/299

a) udzielaniu pomocy w wyborze odpowiedniego zawodu i miejsca

zatrudnienia,

b) udzielaniu informacji niezbędnych do podejmowania decyzji

zawodowych w szczególności o zawodach, rynku pracy oraz

możliwościach szkolenia i kształcenia,

c) inicjowaniu, organizowaniu i prowadzeniu grupowych porad

zawodowych, zajęć aktywizujących w zakresie pomocy w aktywnym

poszukiwaniu pracy,

d) udzielaniu pracodawcom pomocy w doborze kandydatów do pracy,

w szczególności na udzielaniu informacji i doradztwie w tym zakresie,

4) pracy tymczasowej, polegających na zatrudnianiu pracowników

tymczasowych i kierowaniu tych pracowników oraz osób niebędących

pracownikami do wykonywania pracy tymczasowej na rzecz i pod

kierownictwem pracodawcy użytkownika, na zasadach określonych

w przepisach o zatrudnianiu pracowników tymczasowych

– jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. –

Prawo przedsiębiorców, zwanej dalej „ustawą – Prawo przedsiębiorców”, i

wymaga wpisu do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia,

zwanego dalej „rejestrem”.

2. Wpisowi do rejestru podlega również wykonywanie usług, o których mowa

w ust. 1 pkt 1–3, przez jednostki samorządu terytorialnego, szkoły wyższe,

stowarzyszenia, fundacje, organizacje społeczne i zawodowe oraz inne organizacje,

których statutowym celem jest świadczenie tych usług.

3. Wpisowi do rejestru podlega świadczenie usługi, o której mowa w ust. 1

pkt 4, przez przedsiębiorców zagranicznych z państw członkowskich Unii

Europejskiej, państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego nienależących do

Unii Europejskiej oraz państw niebędących stronami umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym, którzy mogą korzystać ze swobody świadczenia usług na

podstawie umów zawartych przez te państwa z Unią Europejską i jej państwami

członkowskimi, posiadających uprawnienia i prowadzących zgodnie z prawem

działalność w zakresie pracy tymczasowej na terytorium tego państwa oraz

zamierzających świadczyć tę usługę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

06.07.2020

©Telksinoe s. 59/299

Art. 18a. Agencja zatrudnienia prowadzi działalność polegającą na

świadczeniu jednej, kilku lub wszystkich usług, o których mowa w art. 18 ust. 1.

Art. 18b. (uchylony)

Art. 18c. 1. Nie wymaga wpisu do rejestru świadczenie usług, o których

mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1–3, przez:

1) Ochotnicze Hufce Pracy;

2) centra integracji społecznej oraz kluby integracji społecznej, o których mowa

w przepisach o zatrudnieniu socjalnym;

3) wyspecjalizowane organy wojskowe, o których mowa w przepisach o służbie

wojskowej żołnierzy zawodowych, wykonujące te usługi dla żołnierzy

zawodowych zwalnianych i zwolnionych z zawodowej służby wojskowej;

4) przedsiębiorców zagranicznych z państw członkowskich Unii Europejskiej,

państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego nienależących do Unii

Europejskiej oraz państw niebędących stronami umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym, którzy mogą korzystać ze swobody świadczenia

usług na podstawie umów zawartych przez te państwa z Unią Europejską i jej

państwami członkowskimi, posiadających uprawnienia i prowadzących

zgodnie z prawem działalność w zakresie pośrednictwa pracy, doradztwa

personalnego lub poradnictwa zawodowego na terytorium tego państwa oraz

zamierzających świadczyć te usługi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Nie wymaga wpisu do rejestru:

1) działalność w zakresie kierowania za granicę do pracodawców zagranicznych

własnych pracowników, jeżeli wynika to z umów międzynarodowych,

których stroną jest Rzeczpospolita Polska;

2) działalność w zakresie kierowania za granicę do zatrudnienia polegającego na

czasowym przyjęciu do rodziny w zamian za określone świadczenia w celu

doskonalenia umiejętności językowych lub zawodowych na okres do 2 lat;

przepisy art. 19d i art. 85 ust. 2 stosuje się odpowiednio;

3) działalność, o której mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. f, prowadzona przez

organy określone w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo

oświatowe, kierujące nauczycieli do pracy za granicą w środowiskach

polonijnych;

06.07.2020

©Telksinoe s. 60/299

4) gromadzenie w postaci dokumentu elektronicznego i udostępnianie

informacji o wolnych i poszukiwanych miejscach pracy za pośrednictwem

systemów teleinformatycznych;

5) pomoc instytucji szkoleniowych udzielana nieodpłatnie uczestnikom lub

absolwentom szkoleń i przygotowania zawodowego dorosłych, polegająca na

informowaniu o sytuacji na rynku pracy i zapotrzebowaniu na kwalifikacje;

6) działalność w zakresie organizowania praktycznej nauki zawodu, o której

mowa w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe;

7) działalność w zakresie kierowania osób do podmiotów w celu nabywania

umiejętności praktycznych, w szczególności odbycia praktyki absolwenckiej,

praktyki lub stażu zawodowego, niebędących zatrudnieniem lub inną pracą

zarobkową; przepisy art. 19d oraz – w przypadku kierowania za granicę do

podmiotów zagranicznych – przepisy art. 85 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

3. Nie wymaga wpisu do rejestru prowadzenie akademickiego biura karier.

Art. 18d. 1. Rejestr prowadzi marszałek województwa właściwy dla siedziby

podmiotu ubiegającego się o wpis.

1a. W przypadku przedsiębiorcy zagranicznego, o którym mowa w art. 18 ust.

3, organem właściwym do prowadzenia rejestru jest marszałek województwa

wybrany przez przedsiębiorcę zagranicznego spośród marszałków województw

właściwych ze względu na siedzibę lokalu, o którym mowa w art. 19fa.

2. Rejestr jest jawny i może być prowadzony w formie dokumentu

elektronicznego.

Art. 18e. 1. Marszałek województwa dokonuje wpisu do rejestru na

podstawie pisemnego wniosku o wpis do rejestru, złożonego przez podmiot

zamierzający prowadzić agencję zatrudnienia, zawierającego następujące dane:

1) oznaczenie podmiotu ubiegającego się o wpis do rejestru;

2) adres zamieszkania lub siedziby podmiotu oraz adresy lokali, o których mowa

w art. 19fa, wraz z nazwą gminy, powiatu i województwa oraz numerem

telefonu;

3) oznaczenie formy prawnej prowadzonej działalności;

3a) określenie rodzaju świadczonych usług:

06.07.2020

©Telksinoe s. 61/299

a) pośrednictwa pracy, doradztwa personalnego, poradnictwa zawodowego

lub

b) pracy tymczasowej;

4) numer identyfikacji podatkowej NIP, o ile podmiot posiada taki numer;

5) numer wpisu w Krajowym Rejestrze Sądowym albo informację o wpisie do

Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej – w przypadku

przedsiębiorcy, o ile podmiot posiada taki numer;

6) adres poczty elektronicznej, o ile podmiot taki adres posiada.

2. Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, podmiot:

1) składa oświadczenie następującej treści:

„Oświadczam, że:

1) dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru są kompletne i zgodne

z prawdą;

2) znane mi są i spełniam warunki prowadzenia agencji zatrudnienia

odpowiednio w zakresie pośrednictwa pracy, doradztwa personalnego,

poradnictwa zawodowego lub pracy tymczasowej – określone w ustawie

z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku

pracy.”;

2) przedstawia do wglądu dowód dokonania opłaty, o której mowa w art. 18k

ust. 1, lub składa jego kopię.

3. Oświadczenie powinno również zawierać:

1) oznaczenie podmiotu prowadzącego agencję zatrudnienia oraz adres

zamieszkania lub siedziby;

2) oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3) podpis osoby uprawnionej do reprezentowania podmiotu, ze wskazaniem

imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

4. Przedsiębiorca zagraniczny, o którym mowa w art. 18 ust. 3, do wniosku, o

którym mowa w ust. 1, dołącza sporządzone przez tłumacza przysięgłego

tłumaczenie na język polski dokumentu uprawniającego tego przedsiębiorcę do

prowadzenia działalności w zakresie pracy tymczasowej na terytorium państwa

pochodzenia.

Art. 18f. Wniosek o wpis do rejestru może być złożony w postaci

elektronicznej. Wniosek składany w postaci elektronicznej zawiera dane w

06.07.2020

©Telksinoe s. 62/299

ustalonym formacie elektronicznym, zawarte we wzorze wniosku, o którym mowa

w art. 19k. Wniosek w postaci elektronicznej składany jest z wykorzystaniem

systemu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 8, po zastosowaniu zapewnionych w

systemie sposobów potwierdzenia pochodzenia oraz integralności przesłanych

danych.

Art. 18g. 1. Wpisowi do rejestru podlegają dane, o których mowa w art. 18e

ust. 1, oraz data dokonania wpisu, z wyjątkiem adresu zamieszkania, jeżeli jest on

inny niż adres siedziby podmiotu.

2. Wpisem do rejestru jest również wykreślenie albo zmiana wpisu.

Art. 18h. 1. Przed dokonaniem wpisu do rejestru marszałek województwa

może:

1) dokonać sprawdzenia faktów podanych we wniosku lub oświadczeniu,

o których mowa w art. 18e,

2) wezwać podmiot do dostarczenia, w wyznaczonym terminie:

a) dokumentów potwierdzających dane, o których mowa w art. 18e ust.

1 pkt 1 i 3,

b) zaświadczenia albo oświadczenia potwierdzającego dane, o których

mowa w art. 18e ust. 1 pkt 4 i 5, oraz

c) dokumentów poświadczających, że spełnia on warunki określone w art.

– w celu stwierdzenia, czy podmiot spełnia warunki prowadzenia działalności

agencji zatrudnienia.

2. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 w pkt 2 lit. b, składa się pod

rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający

oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści:

„Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

3. Do zaświadczeń i oświadczeń, o których mowa w ust. 1, przepis art. 18f

stosuje się odpowiednio.

Art. 18ha. 1. Marszałek województwa jest obowiązany dokonać wpisu

podmiotu do rejestru w terminie 7 dni od dnia wpływu do niego wniosku o wpis

06.07.2020

©Telksinoe s. 63/299

wraz z oświadczeniem o spełnieniu warunków wymaganych prawem do

wykonywania działalności gospodarczej, dla której rejestr jest prowadzony, oraz,

w przypadku przedsiębiorcy zagranicznego, o którym mowa w art. 18 ust. 3,

tłumaczenia, o którym mowa w art. 18e ust. 4.

2. Jeżeli marszałek województwa nie dokona wpisu w terminie, o którym

mowa w ust. 1, a od dnia wpływu do niego wniosku upłynęło 14 dni, podmiot może

rozpocząć działalność. Nie dotyczy to przypadku, gdy marszałek województwa

wezwał podmiot do uzupełnienia wniosku o wpis nie później niż przed upływem 7

dni od dnia jego otrzymania. W takiej sytuacji termin, o którym mowa w zdaniu

pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu uzupełnienia wniosku o wpis.

Art. 18i. 1. Marszałek województwa wydaje certyfikat o dokonaniu wpisu

podmiotu do rejestru, uprawniający do świadczenia usług, o których mowa w art.

18 ust. 1 pkt 1–3, albo uprawniający do świadczenia usługi pracy tymczasowej,

zwany dalej „certyfikatem”.

2. Certyfikat powinien zawierać następujące dane:

1) nazwę podmiotu;

2) adres siedziby podmiotu;

3) numer w rejestrze;

3a) określenie rodzaju świadczonych usług:

a) pośrednictwa pracy, doradztwa personalnego, poradnictwa zawodowego

albo

b) pracy tymczasowej;

4) datę dokonania wpisu do rejestru w zakresie usług, o których mowa w pkt 3a

lit. a albo b;

5) datę dokonania pierwszego wpisu do rejestru w przypadku wydania

certyfikatu z powodu zmiany oznaczenia podmiotu lub adresu siedziby

podmiotu.

Art. 18j. 1. Marszałek województwa dokonuje zmiany wpisu oraz wydaje

uwzględniający te zmiany certyfikat w przypadku otrzymania informacji o

zmianie:

1) danych, o których mowa w art. 18e ust. 1 pkt 1 i 2, w zakresie zmiany

oznaczenia podmiotu oraz adresu siedziby podmiotu;

06.07.2020

©Telksinoe s. 64/299

2) rodzaju świadczonych usług, o których mowa w art. 18i ust. 2 pkt 3a.

2. Zmiana miejsca zamieszkania lub siedziby podmiotu podlega wpisowi do

rejestru prowadzonego przez marszałka województwa, który będzie właściwy po

zmianie. W razie niewłaściwego przekazania informacji o zmianie, marszałek

województwa przekazuje niezwłocznie akta ewidencyjne do marszałka

województwa właściwego ze względu na nowe miejsce zamieszkania lub siedzibę.

Art. 18k. 1. Wydanie certyfikatu podlega opłacie w wysokości 200 zł,

stanowiącej dochód samorządu województwa, właściwego ze względu na siedzibę

podmiotu.

2. Opłata, o której mowa w ust. 1, nie podlega zwrotowi w razie wydania

przez marszałka województwa odmowy wpisu podmiotu do rejestru

w przypadkach, o których mowa w art. 18l.

3. Wydanie certyfikatu w przypadkach, o których mowa w art. 18j, jest

zwolnione z opłaty, o której mowa w ust. 1.

Art. 18l. Marszałek województwa odmawia, w drodze decyzji, wpisu

podmiotu do rejestru, w przypadku gdy:

1) podmiot nie spełnia któregokolwiek z warunków, o których mowa w art. 19;

2) podmiot wykreślono z rejestru w przypadkach, o których mowa w art. 18m

ust. 1 pkt 3 i 5–9, w okresie 3 lat poprzedzających złożenie wniosku o wpis;

3) wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania

działalności gospodarczej objętej wpisem;

4) podmiot został założony i jest prowadzony przez osobę fizyczną, która

poprzednio dopuściła się naruszenia przepisów ustawy, skutkującego

wykreśleniem z rejestru podmiotu prowadzonego przez tę osobę, w

przypadkach, o których mowa w art. 18m ust. 1 pkt 3 i 5–9, w okresie 3 lat

poprzedzających złożenie wniosku o wpis.

Art. 18m. 1. Marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji, podmiot

wpisany do rejestru w przypadku:

1) pisemnego wniosku podmiotu;

2) postawienia przedsiębiorcy w stan likwidacji lub ogłoszenia upadłości;

3) wydania decyzji, o której mowa w art. 18na ust. 1;

06.07.2020

©Telksinoe s. 65/299

4) nieprowadzenia agencji zatrudnienia, w zakresie pośrednictwa pracy,

doradztwa personalnego, poradnictwa zawodowego i pracy tymczasowej,

w okresie dwóch kolejnych lat, stwierdzonego na podstawie informacji,

o której mowa w art. 19f;

5) naruszenia przez podmiot warunków prowadzenia agencji zatrudnienia

określonych w art. 19 pkt 2 i 3, art. 19b–19d, art. 85 ust. 2–5 oraz art. 85a;

6) nieusunięcia przez podmiot, w wyznaczonym terminie, naruszeń warunków

prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 19 pkt 1 i art. 19e–19h;

7) złożenia przez podmiot oświadczenia, o którym mowa w art. 18e ust. 2 pkt 1

i ust. 3, lub przekazania informacji, o których mowa w art. 19e ust. 1 pkt 1,

niezgodnych ze stanem faktycznym;

8) niezgodności danych w rejestrze ze stanem faktycznym po uprzednim

wezwaniu podmiotu do złożenia wyjaśnień w tej sprawie w terminie 7 dni od

dnia otrzymania wezwania;

9) powierzania, na podstawie przepisów o zatrudnianiu pracowników

tymczasowych, wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym bez

ważnego dokumentu uprawniającego do pobytu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

10) uzyskania informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności

Gospodarczej albo Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu

przedsiębiorcy.

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przepis art. 18f stosuje się

odpowiednio.

Art. 18n. 1. W przypadku wydania decyzji o wykreśleniu z rejestru, wpis

następuje, gdy decyzja stanie się ostateczna.

2. Dla podmiotu wpisanego do rejestru marszałek województwa prowadzi

akta ewidencyjne, obejmujące w szczególności dokumenty stanowiące podstawę

wpisu.

3. W postępowaniu administracyjnym w sprawach dotyczących wpisu do

rejestru agencji zatrudnienia organem wyższego stopnia jest samorządowe

kolegium odwoławcze.

06.07.2020

©Telksinoe s. 66/299

Art. 18na. 1. Marszałek województwa wydaje decyzję o zakazie

wykonywania przez podmiot działalności objętej wpisem, w przypadku gdy:

1) podmiot złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 18e ust. 2 pkt 1,

niezgodne ze stanem faktycznym;

2) podmiot nie usunął naruszeń warunków wymaganych prawem do

prowadzenia agencji zatrudnienia w wyznaczonym przez organ terminie;

3) stwierdzi naruszenie przez podmiot warunków wymaganych prawem do

prowadzenia agencji zatrudnienia, określonych w art. 19c, art. 19d oraz art. 85

ust. 2.

2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

3. Przepis art. 18m ust. 1 pkt 3 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy

podmiot wykonuje działalność gospodarczą objętą wpisem także na podstawie

wpisów do innych rejestrów działalności regulowanej w tym samym zakresie

działalności gospodarczej.

4. Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 2 marszałek województwa

wyznacza termin usunięcia stwierdzonych naruszeń.

Art. 18nb. 1. Podmiot, który wykreślono z rejestru na skutek wydania decyzji,

o której mowa w art. 18na ust. 1, może uzyskać ponowny wpis do rejestru w tym

samym zakresie działalności gospodarczej nie wcześniej niż po upływie 3 lat od

dnia wydania decyzji.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy, który wykonywał

działalność gospodarczą bez wpisu do rejestru działalności regulowanej. Nie

dotyczy to sytuacji określonej w art. 18ha ust. 2.

Art. 18o. 1. Marszałek województwa sprawuje kontrolę w zakresie

przestrzegania warunków prowadzenia agencji zatrudnienia, o których mowa w art.

19 i art. 19e–19fa.

2. Marszałek województwa w cyklu kwartalnym pozyskuje z systemu

teleinformatycznego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, przy wykorzystaniu

systemów teleinformatycznych prowadzonych przez ministra właściwego do spraw

pracy, dane, o których mowa w art. 50 ust. 14a ustawy z dnia 13 października 1998

r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w celu ustalenia, czy agencje zatrudnienia

świadczące usługę pracy tymczasowej mają zaległości z tytułu niepłacenia składek

06.07.2020

©Telksinoe s. 67/299

na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz Fundusz Emerytur

Pomostowych, o ile były obowiązane do ich opłacania.

Art. 18p. 1. Marszałek województwa przekazuje w formie dokumentu

elektronicznego ministrowi właściwemu do spraw pracy zbiorczą informację

z województwa dotyczącą informacji, o których mowa w art. 19f, w terminie do

dnia 31 marca.

2. Informacja, o której mowa w ust. 1, powinna również zawierać dane

o liczbie:

1) podmiotów posiadających wpis do rejestru na koniec okresu

sprawozdawczego, z uwzględnieniem podmiotów prowadzących działalność

w zakresie świadczonych usług: pośrednictwa pracy, w tym kierujących do

pracy za granicą u pracodawców zagranicznych, doradztwa personalnego,

poradnictwa zawodowego i pracy tymczasowej;

2) decyzji o wykreśleniu podmiotu z rejestru, w tym z powodu nieprzestrzegania

warunków prowadzenia agencji zatrudnienia;

3) decyzji o odmowie wpisu do rejestru;

4) przeprowadzonych kontroli, w tym liczbę stwierdzonych przypadków

nieprzestrzegania warunków prowadzenia agencji zatrudnienia;

5) przedsiębiorców zagranicznych składających zawiadomienie, o którym mowa

w art. 19i, z podaniem państwa pochodzenia oraz rodzaju świadczonych

usług.

Art. 18r. Minister właściwy do spraw pracy przetwarza dane o agencjach

zatrudnienia przekazane w formie dokumentu elektronicznego przez marszałków

województw.

Art. 19. Podmiot zamierzający wykonywać usługi lub świadczący usługi,

o których mowa w art. 18 ust. 1, powinien spełniać następujące warunki:

1) nie posiadać zaległości z tytułu podatków, składek na ubezpieczenia

społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz Fundusz Emerytur

Pomostowych;

06.07.2020

©Telksinoe s. 68/299

2) być niekaranym za przestępstwa lub wykroczenia, o których mowa

w art. 121–121b;

3) być podmiotem, w stosunku do którego nie została otwarta likwidacja lub nie

ogłoszono jego upadłości.

Art. 19a. (uchylony)

Art. 19b. Agencja zatrudnienia oraz podmioty, o których mowa w art. 18c, są

obowiązane do przetwarzania posiadanych danych osobowych zgodnie z

przepisami o ochronie danych osobowych.

Art. 19c. Agencja zatrudnienia oraz podmioty, o których mowa w art. 18c,

nie mogą dyskryminować ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę,

religię, pochodzenie etniczne, narodowość, orientację seksualną, przekonania

polityczne i wyznanie ani ze względu na przynależność związkową osób, dla

których poszukują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.

Art. 19d. 1. Agencja zatrudnienia oraz podmioty, o których mowa w art. 18c:

1) nie mogą pobierać kwot innych niż określone w art. 85 ust. 2 pkt 7 od osób,

dla których poszukują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej lub którym

udzielają pomocy w wyborze odpowiedniego zawodu i miejsca zatrudnienia;

2) przed skierowaniem osoby do pracy za granicą albo pracy tymczasowej, do

podmiotu działającego poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, są

obowiązane do przekazania jej na piśmie informacji o kosztach, opłatach

i innych należnościach, w tym określonych w art. 85 ust. 2 pkt 7, związanych

z kierowaniem do pracy oraz podjęciem i wykonywaniem pracy za granicą.

2. Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio do osób kierowanych za

granicę w celu nabywania umiejętności praktycznych, w formie odbycia praktyki

absolwenckiej, praktyki lub stażu zawodowego – niebędących zatrudnieniem lub

inną pracą zarobkową.

Art. 19e. 1. Agencja zatrudnienia ma obowiązek informowania marszałka

województwa o:

1) każdej zmianie danych, o których mowa w art. 18e ust. 1 pkt 1 i 2, lub zmianie

rodzaju świadczonych usług, o których mowa w art. 18i ust. 2 pkt 3a, w

terminie 14 dni od dnia ich powstania, przy czym przepis art. 18e ust. 3 stosuje

się odpowiednio;

06.07.2020

©Telksinoe s. 69/299

2) zaprzestaniu działalności;

3) zawieszeniu albo wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej na

podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności

gospodarczej w terminie 14 dni od dnia zawieszenia albo wznowienia

wykonywania tej działalności.

2. Do informacji, o których mowa w ust. 1, przepis art. 18f stosuje się

odpowiednio.

Art. 19f. 1. Agencja zatrudnienia ma obowiązek przedstawiania marszałkowi

województwa informacji o działalności agencji zatrudnienia w zakresie

świadczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usług, o których mowa w art.

18 ust. 1, w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku za rok poprzedni,

zawierającej w szczególności:

1) liczbę osób, z uwzględnieniem obywatelstwa, które podjęły pracę za

pośrednictwem agencji zatrudnienia według grup elementarnych zawodów

zgodnie z obowiązującą klasyfikacją zawodów i specjalności dla potrzeb

rynku pracy, a w przypadku kierowania do pracy za granicą u pracodawców

zagranicznych także z podaniem państw zatrudnienia;

2) liczbę pracodawców oraz osób korzystających z usług doradztwa

personalnego i poradnictwa zawodowego;

3) liczbę osób skierowanych przez agencję zatrudnienia do pracy tymczasowej,

z podaniem obywatelstwa cudzoziemców skierowanych do pracy

tymczasowej;

4) informację o zrzeszeniu agencji zatrudnienia w związkach branżowych.

2. W przypadku konieczności zmiany informacji o działalności agencji

zatrudnienia, o której mowa w ust. 1, agencja zatrudnienia przedstawia

marszałkowi województwa zmienioną informację w terminie do dnia 1 marca

danego roku.

3. Do informacji, o której mowa w ust. 1 i 2, przepis art. 18f stosuje się

odpowiednio.

Art. 19fa. Agencja zatrudnienia, podmioty, o których mowa w art. 18c ust. 1

pkt 1–3, oraz podmioty prowadzące działalność, o której mowa w art. 18c ust. 2 pkt

1–3 i 5–7, są obowiązane posiadać lokal, w którym są świadczone usługi.

06.07.2020

©Telksinoe s. 70/299

Art. 19g. W dokumentach, ogłoszeniach i ofertach agencja zatrudnienia jest

obowiązana umieszczać numer wpisu do rejestru, a ogłaszane oferty pracy do

wykonywania pracy tymczasowej oznacza się jako „oferty pracy tymczasowej”.

Art. 19ga. Agencja zatrudnienia oraz podmioty, o których mowa w art. 18c,

są obowiązane do niezwłocznego zwrócenia osobie, na rzecz której świadczą lub

świadczyły usługi z zakresu działalności agencji zatrudnienia, na jej pisemny

wniosek, złożonych przez nią oryginałów dokumentów, w szczególności

dokumentów potwierdzających posiadane wykształcenie, kwalifikacje oraz

doświadczenie zawodowe.

Art. 19h. Agencja zatrudnienia ma obowiązek współpracować z organami

zatrudnienia w zakresie realizacji polityki rynku pracy.

Art. 19i. 1. Przedsiębiorca zagraniczny, o którym mowa w art. 18c ust. 1 pkt

4, przed rozpoczęciem działalności w zakresie pośrednictwa pracy, doradztwa

personalnego lub poradnictwa zawodowego na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej składa marszałkowi województwa właściwemu ze względu na miejsce

świadczenia usług zawiadomienie, zawierające następujące dane:

1) nazwę państwa pochodzenia przedsiębiorcy;

2) oznaczenie przedsiębiorcy oraz jego siedzibę;

3) planowane miejsce i termin świadczenia usług oraz rodzaj świadczonych

usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1a. Wraz z zawiadomieniem, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca

zagraniczny składa marszałkowi województwa sporządzone przez tłumacza

przysięgłego tłumaczenie na język polski dokumentu uprawniającego tego

przedsiębiorcę do prowadzenia działalności w zakresie pośrednictwa pracy,

doradztwa personalnego lub poradnictwa zawodowego na terytorium państwa

pochodzenia.

2. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, może być złożone w postaci

elektronicznej.

3. W przypadku gdy:

1) niemożliwe jest określenie planowanego miejsca świadczenia usługi na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przedsiębiorca zagraniczny składa

06.07.2020

©Telksinoe s. 71/299

zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, do marszałka województwa

mazowieckiego;

2) planowane miejsce świadczenia usługi znajduje się na terenie co najmniej

dwóch województw, przedsiębiorca zagraniczny składa zawiadomienie, o

którym mowa w ust. 1, do marszałka województwa wybranego przez siebie

spośród marszałków województw właściwych ze względu na planowane

miejsce świadczenia usługi.

4. W przypadku nieprzekazania danych i dokumentów, o których mowa w ust.

1 i 1a, marszałek województwa informuje o tym przedsiębiorcę zagranicznego,

który nie może rozpocząć działalności w zakresie pośrednictwa pracy, doradztwa

personalnego lub poradnictwa zawodowego na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej do czasu uzupełnienia danych oraz dokumentów.

5. Przedsiębiorca zagraniczny, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek

informowania marszałka województwa o każdej zmianie danych, o których mowa

w ust. 1 pkt 1–3, lub o zaprzestaniu prowadzenia działalności na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia zdarzenia.

Art. 19ia. 1. Marszałek województwa prowadzi wykaz przedsiębiorców

zagranicznych, o których mowa w art. 19i ust. 1, zawierający:

1) oznaczenie przedsiębiorcy oraz określenie jego siedziby, w tym nazwę

państwa siedziby przedsiębiorcy;

2) rodzaj świadczonych usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3) określenie planowanego miejsca oraz terminu świadczenia usług.

2. Wykaz, o którym mowa w ust. 1, jest jawny i jest prowadzony w postaci

elektronicznej.

Art. 19j. W sprawach nieuregulowanych przepisami niniejszego rozdziału w

zakresie działalności gospodarczej, o której mowa w art. 18, w tym

przeprowadzania kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, stosuje się

przepisy ustawy – Prawo przedsiębiorców.

Art. 19k. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze

rozporządzenia, wzór wniosku o wpis do rejestru, wzory certyfikatów, a także

wzory składanych informacji, mając na względzie tworzenie warunków do rozwoju

06.07.2020

©Telksinoe s. 72/299

agencji zatrudnienia oraz zapewnienie bezpieczeństwa klientów agencji

zatrudnienia.

Rozdział 7

Instytucje szkoleniowe

Art. 20. 1. Instytucja szkoleniowa oferująca szkolenia dla bezrobotnych

i poszukujących pracy może uzyskać zlecenie finansowane ze środków

publicznych na prowadzenie tych szkoleń po wpisie do rejestru instytucji

szkoleniowych prowadzonego przez wojewódzki urząd pracy właściwy ze względu

na siedzibę instytucji szkoleniowej.

1a. Rejestr instytucji szkoleniowych jest jawny i może być prowadzony

w formie elektronicznej.

2. (uchylony)

3. Instytucja szkoleniowa może ubiegać się o wpis do rejestru instytucji

szkoleniowych po złożeniu wniosku o wpis wraz z informacją o:

1) tematyce prowadzonych szkoleń i przygotowania zawodowego dorosłych;

2) kadrze dydaktycznej;

3) bazie lokalowej, jej wyposażeniu i środkach dydaktycznych;

4) metodach oceny jakości szkoleń;

5) liczbie bezrobotnych i poszukujących pracy objętych szkoleniami

i przygotowaniem zawodowym dorosłych w okresie ostatniego roku;

6) pomocy udzielonej nieodpłatnie uczestnikom i absolwentom szkolenia lub

przygotowania zawodowego dorosłych, polegającej na informowaniu

o sytuacji na rynku pracy i zapotrzebowaniu na kwalifikacje.

4. Wojewódzki urząd pracy zawiadamia w postaci papierowej lub

elektronicznej instytucję szkoleniową o dokonanym wpisie do rejestru instytucji

szkoleniowych oraz przekazuje tę informację ministrowi właściwemu do spraw

pracy.

5. Wpis do rejestru instytucji szkoleniowych jest bezpłatny.

6. Wojewódzki urząd pracy wykreśla instytucję szkoleniową z rejestru

instytucji szkoleniowych:

1) na wniosek instytucji szkoleniowej;

06.07.2020

©Telksinoe s. 73/299

2) w przypadku stwierdzenia prawomocnym wyrokiem naruszenia przepisów

ustawy;

3) w przypadku zakończenia działalności przez instytucję szkoleniową;

4) w przypadku niepowiadomienia wojewódzkiego urzędu pracy

o kontynuowaniu działalności szkoleniowej w kolejnym roku

kalendarzowym.

7. Instytucja szkoleniowa ma obowiązek informować wojewódzki urząd

pracy o zmianie siedziby, otwarciu i likwidacji oddziałów lub filii oraz

o kontynuowaniu działalności szkoleniowej w kolejnym roku kalendarzowym.

8. Minister właściwy do spraw pracy przetwarza informacje o instytucjach

szkoleniowych wpisanych do rejestru instytucji szkoleniowych przekazane przez

wojewódzkie urzędy pracy.

9. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, tryb

dokonywania i wykreślania wpisu w rejestrze instytucji szkoleniowych oraz

uaktualniania danych w rejestrze, wzór wniosku o wpis oraz wymagane

dokumenty, mając na względzie efektywne wydatkowanie środków publicznych na

szkolenia dla bezrobotnych i poszukujących pracy oraz zasadę wzajemności

w stosunku do podmiotów z państw członkowskich Unii Europejskiej

zamierzających uzyskać zlecenie finansowane ze środków publicznych na

prowadzenie szkoleń.

Rozdział 8

Dialog społeczny i partnerstwo na rynku pracy

Art. 21. Polityka rynku pracy realizowana przez władze publiczne opiera się

na dialogu i współpracy z partnerami społecznymi, w szczególności w ramach:

1) działalności rad rynku pracy;

2) partnerstwa lokalnego;

3) uzupełniania i rozszerzania oferty usług publicznych służb zatrudnienia przez

partnerów społecznych i agencje zatrudnienia.

Art. 22. 1. Rada Rynku Pracy jest organem opiniodawczo-doradczym

ministra właściwego do spraw pracy w sprawach polityki rynku pracy oraz organem

stanowiącym w zakresie ustalania priorytetów wydatkowania środków z rezerwy

KFS, o której mowa w art. 109 ust. 2e.

06.07.2020

©Telksinoe s. 74/299

2. Wojewódzkie rady rynku pracy są organami opiniodawczo-doradczymi

marszałka województwa w sprawach polityki rynku pracy.

3. Powiatowe rady rynku pracy są organami opiniodawczo-doradczymi

starosty w sprawach polityki rynku pracy.

4. Do zakresu działania Rady Rynku Pracy należy w szczególności:

1) inspirowanie przedsięwzięć zmierzających do pełnego i produktywnego

zatrudnienia i rozwoju zasobów ludzkich;

2) opiniowanie projektu Krajowego Planu Działań oraz okresowych sprawozdań

z jego realizacji;

3) opiniowanie przedłożonych przez ministra właściwego do spraw pracy

priorytetów, wzoru podziału środków KFS i planu ich wydatkowania;

4) ustalanie w układzie branżowym i regionalnym dodatkowych priorytetów

wydatkowania środków z rezerwy KFS oraz decydowanie o przeznaczeniu

tych środków zgodnie z przyjętymi priorytetami;

5) opiniowanie rocznych sprawozdań z działalności Funduszu Pracy, a także

ocena racjonalności gospodarki środkami tego funduszu;

6) realizacja zadań określonych w przepisach o ochronie roszczeń

pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy;

7) opiniowanie projektów ustaw dotyczących promocji zatrudnienia, łagodzenia

skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej.

5. Do zakresu działania wojewódzkich rad rynku pracy należy

w szczególności:

1) inspirowanie przedsięwzięć zmierzających do pełnego i produktywnego

zatrudnienia w województwie;

2) ocena racjonalności gospodarki środkami Funduszu Pracy;

3) opiniowanie projektu regionalnego planu działań oraz okresowych

sprawozdań z jego realizacji;

4) opiniowanie kryteriów podziału środków Funduszu Pracy dla samorządów

powiatowych danego województwa na finansowanie programów dotyczących

promocji zatrudnienia i finansowanie innych fakultatywnych zadań oraz

opiniowanie opracowanych przez wojewódzkie urzędy pracy propozycji

przeznaczenia środków Funduszu Pracy będących w dyspozycji samorządu

województwa i sprawozdań z ich wykorzystania;

06.07.2020

©Telksinoe s. 75/299

5) składanie wniosków i wydawanie opinii w sprawach dotyczących kierunków

kształcenia, w tym opinii o zasadności kształcenia w danym zawodzie zgodnie

z potrzebami rynku pracy, szkolenia zawodowego oraz zatrudnienia w

województwie;

6) ocenianie okresowych sprawozdań z działalności wojewódzkich urzędów

pracy oraz przedstawianie Radzie Rynku Pracy okresowych sprawozdań

i wniosków w sprawach zatrudnienia;

7) delegowanie przedstawicieli do komisji konkursowej dokonującej wyboru

kandydata na stanowisko dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy;

8) opiniowanie wniosków o odwołanie dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy;

9) opiniowanie wojewódzkich kryteriów wydawania zezwoleń na pracę

cudzoziemców;

10) współpraca z wojewódzkimi radami dialogu społecznego, w szczególności

w zakresie inicjowania programów i partnerstwa na rzecz wzrostu

zatrudnienia i rozwoju rynku pracy.

5a. Przed wydaniem opinii o zasadności kształcenia w danym zawodzie

zgodnie z potrzebami rynku pracy, o której mowa w ust. 5 pkt 5, wojewódzka rada

rynku pracy może zasięgnąć opinii powiatowej rady rynku pracy.

5b. Wojewódzka rada rynku pracy wydaje opinię o zasadności kształcenia w

danym zawodzie zgodnie z potrzebami rynku pracy, o której mowa w ust. 5 pkt 5,

po zapoznaniu się z prognozą zapotrzebowania na pracowników w zawodach

szkolnictwa branżowego na krajowym i wojewódzkim rynku pracy, o której mowa

w art. 46b ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe.

5c. Opinia o zasadności kształcenia w danym zawodzie zgodnie z potrzebami

rynku pracy, o której mowa w ust. 5 pkt 5, jest wydawana na okres 5 lat, z

zastrzeżeniem art. 68 ust. 7b ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe.

5d. W przypadku wydawania opinii o zasadności kształcenia w danym

zawodzie zgodnie z potrzebami rynku pracy, o której mowa w ust. 5 pkt 5,

marszałek województwa zaprasza do udziału w posiedzeniu wojewódzkiej rady

rynku pracy:

1) przedstawiciela pracodawców, organizacji pracodawców, samorządu

gospodarczego, innej organizacji gospodarczej, stowarzyszenia lub

06.07.2020

©Telksinoe s. 76/299

samorządu zawodowego, lub sektorowej rady do spraw kompetencji,

właściwych dla opiniowanego zawodu, oraz

2) dyrektora szkoły występującego o wydanie opinii o zasadności kształcenia w

danym zawodzie zgodnie z potrzebami rynku pracy, oraz

3) przedstawiciela organu prowadzącego szkołę, której dyrektor wystąpił o

wydanie opinii o zasadności kształcenia w danym zawodzie zgodnie z

potrzebami rynku pracy, oraz

4) przedstawiciela kuratora oświaty, oraz

5) przedstawiciela właściwej miejscowo powiatowej rady rynku pracy ze

względu na siedzibę szkoły, która wystąpiła o wydanie opinii o zasadności

kształcenia w danym zawodzie zgodnie z potrzebami rynku pracy.

6. Do zakresu działania powiatowych rad rynku pracy stosuje się odpowiednio

przepisy ust. 5.

7. Powiatowe rady rynku pracy opiniują:

1) celowość realizacji programów specjalnych, biorąc pod uwagę

w szczególności:

a) liczbę osób objętych programem i kryteria doboru tych osób,

b) zakładane rezultaty programu specjalnego, w tym przewidywaną

efektywność kosztową i zatrudnieniową,

c) koszty realizacji programu specjalnego, w tym poszczególnych

przedsięwzięć;

2) proponowane przez starostę zmiany realizacji programów specjalnych;

3) celowość realizacji Programu Aktywizacja i Integracja, o którym mowa w art.

62a, biorąc pod uwagę w szczególności:

a) kryteria doboru bezrobotnych,

b) zakładane efekty realizacji Programu Aktywizacja i Integracja.

Art. 23. 1. W skład Rady Rynku Pracy wchodzą osoby powoływane przez

ministra właściwego do spraw pracy spośród przedstawicieli wszystkich

organizacji związkowych i organizacji pracodawców, reprezentatywnych

w rozumieniu ustawy o Radzie Dialogu Społecznego, oraz jeden przedstawiciel

Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego, reprezentujący stronę

samorządową.

06.07.2020

©Telksinoe s. 77/299

2. W skład wojewódzkiej rady rynku pracy wchodzą osoby powoływane

przez marszałka województwa spośród działających na terenie województwa

wojewódzkich struktur każdej organizacji związkowej i organizacji pracodawców,

reprezentatywnych w rozumieniu ustawy o Radzie Dialogu Społecznego,

społeczno-zawodowych organizacji rolników, w tym związków zawodowych

rolników indywidualnych i izb rolniczych oraz organizacji pozarządowych

zajmujących się statutowo problematyką rynku pracy.

3. W skład powiatowej rady rynku pracy wchodzą osoby powoływane przez

starostę spośród działających na terenie powiatu terenowych struktur każdej

organizacji związkowej i organizacji pracodawców, reprezentatywnych

w rozumieniu ustawy o Radzie Dialogu Społecznego, społeczno-zawodowych

organizacji rolników, w tym związków zawodowych rolników indywidualnych

i izb rolniczych oraz organizacji pozarządowych zajmujących się statutowo

problematyką rynku pracy.

4. Członków rad rynku pracy, o których mowa w ust. 1–3, powołuje się

spośród kandydatów zgłoszonych przez organy i organizacje, o których mowa

odpowiednio w ust. 1–3, zgodnie z następującym trybem:

1) minister właściwy do spraw pracy (marszałek województwa, starosta)

w formie pisemnej zwraca się do organów i organizacji, o których mowa

w ust. 1–3, o zgłoszenie kandydata do rady rynku pracy w terminie 15 dni

roboczych od dnia otrzymania zaproszenia;

2) do zgłoszenia organy i organizacje załączają opisy kariery zawodowej

kandydata oraz informacje potwierdzające osiągnięcia i doświadczenia

w zakresie rynku pracy.

5. Minister właściwy do spraw pracy (marszałek województwa, starosta)

informuje organy i organizacje, w terminie 30 dni roboczych od dnia zakończenia

przyjmowania zgłoszeń, o terminie posiedzenia inaugurującego.

6. Minister właściwy do spraw pracy (marszałek województwa, starosta)

może powoływać w skład rady rynku pracy trzech przedstawicieli spośród organów

jednostek samorządu terytorialnego lub nauki o szczególnej wiedzy i autorytecie

w obszarze działania tej rady.

7. Minister właściwy do spraw pracy (marszałek województwa, starosta)

może zapraszać do udziału w posiedzeniach rady rynku pracy przedstawicieli

06.07.2020

©Telksinoe s. 78/299

organów, organizacji i instytucji niereprezentowanych w radzie rynku pracy, bez

prawa udziału w podejmowaniu rozstrzygnięć.

8. Rady rynku pracy, o których mowa w ust. 1–3, wybierają spośród swoich

członków przewodniczącego na czas trwania kadencji.

9. W przypadku gdy powiatowy urząd pracy realizuje zadania z zakresu

promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej na

obszarze przekraczającym granice powiatu, tworzy się jedną powiatową radę rynku

pracy, która jest powoływana przez starostę sprawującego zwierzchnictwo nad

powiatowym urzędem pracy w porozumieniu ze starostą powiatu dotującego.

10. Członek rady rynku pracy może zostać odwołany:

1) na wniosek organu lub organizacji, które zgłosiły jego kandydaturę na członka

rady;

2) z inicjatywy odpowiednio ministra właściwego do spraw pracy, marszałka

województwa lub starosty, po zasięgnięciu opinii organu lub organizacji,

które zgłosiły jego kandydaturę na członka rady.

11. Kadencja rad rynku pracy trwa 4 lata.

12. Ze środków Funduszu Pracy mogą być finansowane koszty szkoleń

członków rad rynku pracy.

13. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia,

organizację i tryb działania rad rynku pracy oraz tryb finansowania kosztów

szkoleń członków rad, mając na względzie zapewnienie efektywnego dialogu

społecznego.

14. Pracodawca jest obowiązany zwolnić pracownika od pracy w celu wzięcia

udziału w posiedzeniach rady rynku pracy. Za czas zwolnienia pracownik

zachowuje prawo do wynagrodzenia ustalonego według zasad obowiązujących

przy obliczaniu wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy.

15. Na wniosek członków rady rynku pracy zamieszkałych poza

miejscowością, w której odbywają się obrady rady, koszty ich przejazdów są

refundowane ze środków Funduszu Pracy odpowiednio przez ministra właściwego

do spraw pracy, marszałka województwa lub starostę, w wysokości i na zasadach

określonych dla podróży krajowej w przepisach w sprawie należności

przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej

jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.

06.07.2020

©Telksinoe s. 79/299

Art. 24. 1. Marszałek województwa lub starosta w ramach środków

określonych w budżecie danego samorządu mogą zlecić realizację usług rynku

pracy, o których mowa w art. 35 ust. 1:

1) jednostkom samorządu terytorialnego;

2) organizacjom pozarządowym statutowo zajmującym się problematyką rynku

pracy;

3) związkom zawodowym;

4) organizacjom pracodawców;

5) instytucjom szkoleniowym;

6) agencjom zatrudnienia;

7) centrom integracji społecznej.

1a. Marszałek województwa lub starosta przy zlecaniu usług rynku pracy,

o których mowa w art. 35 ust. 1, zapewnia ich realizację zgodnie z warunkami,

trybem i sposobami realizacji usług rynku pracy.

2. Zlecanie wykonywania usług rynku pracy lub usług i instrumentów rynku

pracy, odbywa się po przeprowadzeniu otwartego konkursu ofert, na zasadach

i w trybie określonych w przepisach o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie lub przez zakup tych usług, na zasadach i w trybie określonych

w przepisach o zamówieniach publicznych, przy uwzględnieniu sposobu ich

realizacji zgodnie ze standardami usług rynku pracy.

3. Zlecanie realizacji usług rynku pracy lub usług i instrumentów rynku pracy

nie może dotyczyć:

1) spraw podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej;

2) wydatkowania i gospodarowania środkami Funduszu Pracy.

4. Wolontariusze mogą wykonywać świadczenia w zakresie realizacji usług

rynku pracy na rzecz podmiotów określonych w ust. 1 pkt 1–4 na zasadach

określonych w przepisach o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

5. W okresie udziału bezrobotnego w usługach rynku pracy lub usługach

i instrumentach rynku pracy zlecanych podmiotom, o których mowa w ust. 1 pkt

1–4, 6 i 7, przez marszałka województwa lub starostę, powiatowy urząd pracy nie

kieruje do bezrobotnego innych form pomocy, o których mowa w ustawie.

Art. 25. (uchylony)

06.07.2020

©Telksinoe s. 80/299

Art. 26. (uchylony)

Art. 27. (uchylony)

Art. 28. (uchylony)

Art. 29. (uchylony)

Art. 30. (uchylony)

Art. 31. (uchylony)

Art. 32. (uchylony)

Rozdział 9

Rejestracja bezrobotnych i poszukujących pracy oraz formy udzielanego

wsparcia

Art. 33. 1. Powiatowe urzędy pracy rejestrują bezrobotnych i poszukujących

pracy oraz prowadzą rejestr tych osób.

2. Rejestracja bezrobotnych i poszukujących pracy następuje po

przedstawieniu przez te osoby dokumentów niezbędnych do ustalenia ich statusu

i uprawnień.

2a. Starosta zawiadamia organ Straży Granicznej lub wojewodę właściwego

ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca o zarejestrowaniu osoby, o której

mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. ha, jako bezrobotnej.

2b. (uchylony)

2c. (uchylony)

2d. Rejestracja bezrobotnego w urzędzie pracy wyłącza możliwość rejestracji

w tym samym urzędzie pracy jako poszukującego pracy oraz posiadania takiego

statusu przez okres posiadania statusu bezrobotnego.

2e. (uchylony)

2f. (uchylony)

3. Bezrobotny ma obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego

urzędu pracy w wyznaczonym przez urząd terminie w celu przyjęcia propozycji

odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy proponowanej przez urząd lub

w innym celu wynikającym z ustawy i określonym przez urząd pracy, w tym

potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy. W przypadku bezrobotnego będącego

06.07.2020

©Telksinoe s. 81/299

dłużnikiem alimentacyjnym, w rozumieniu przepisów o pomocy osobom

uprawnionym do alimentów, wyznaczony termin nie może być dłuższy niż 90 dni.

3a. Odbywanie przez bezrobotnego praktyki absolwenckiej stanowi

uzasadnioną przyczynę niespełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 3.

4. Starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego

bezrobotnego, który:

1) nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2;

1a) (uchylony)

2) otrzymał pożyczkę z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób

Niepełnosprawnych lub instytucji z udziałem środków publicznych na

podjęcie działalności pozarolniczej lub rolniczej albo otrzymał pożyczkę na

podjęcie działalności gospodarczej, o której mowa w art. 61e pkt 2 lit. a, albo

otrzymał jednorazowo środki na podjęcie działalności gospodarczej,

o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2; pozbawienie statusu bezrobotnego

następuje od następnego dnia po dniu otrzymania środków na podjęcie

działalności;

2a) otrzymał jednorazowo środki z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób

Niepełnosprawnych lub z instytucji z udziałem środków publicznych na

podjęcie działalności gospodarczej, rolniczej lub na podjęcie działalności w

formie spółdzielni socjalnej; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od

następnego dnia po dniu otrzymania środków na podjęcie działalności;

2b) rozpoczął realizację indywidualnego programu zatrudnienia socjalnego lub

podpisał kontrakt socjalny, o których mowa w art. 50 ust. 2 pkt 2;

pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od następnego dnia po dniu

rozpoczęcia realizacji indywidualnego programu zatrudnienia socjalnego lub

podpisania kontraktu socjalnego;

3) odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniej

pracy lub innej formy pomocy określonej w ustawie lub poddania się

badaniom lekarskim lub psychologicznym, mającym na celu ustalenie

zdolności do pracy lub udziału w innej formie pomocy określonej w ustawie;

pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia odmowy na okres:

a) 120 dni w przypadku pierwszej odmowy,

b) 180 dni w przypadku drugiej odmowy,

06.07.2020

©Telksinoe s. 82/299

c) 270 dni w przypadku trzeciej i każdej kolejnej odmowy;

3a) odmówił bez uzasadnionej przyczyny udziału w działaniach w ramach

Programu Aktywizacja i Integracja, o którym mowa w art. 62a,

realizowanych przez powiatowy urząd pracy, inne podmioty na jego zlecenie

lub przez ośrodek pomocy społecznej, a w przypadku przekształcenia ośrodka

pomocy społecznej w centrum usług społecznych na podstawie przepisów

ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez

centrum usług społecznych (Dz. U. poz. 1818) – centrum usług społecznych;

pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres wskazany w pkt 3;

4) nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie

powiadomił w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego

niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia

niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy odpowiednio na okres

wskazany w pkt 3, w zależności od liczby niestawiennictw;

4a) nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w terminie, o którym mowa

w art. 73 ust. 2a;

5) (uchylony)

6) złożył wniosek o pozbawienie statusu bezrobotnego;

7) z własnej winy przerwał szkolenie, staż, realizację indywidualnego planu

działania lub wykonywanie prac, o których mowa w art. 73a, lub inną formę

pomocy określoną w ustawie; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od

dnia ich przerwania na okres wskazany w pkt 3;

8) po skierowaniu nie podjął szkolenia, przygotowania zawodowego dorosłych,

stażu, wykonywania prac, o których mowa w art. 73a, lub innej formy pomocy

określonej w ustawie; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od

następnego dnia po dniu skierowania na okres wskazany w pkt 3;

9) pozostaje niezdolny do pracy wskutek choroby lub przebywania w zakładzie

lecznictwa odwykowego przez nieprzerwany okres 90 dni, przy czym za okres

nieprzerwany uważa się również okresy niezdolności do pracy wskutek

choroby oraz przebywania w zakładzie lecznictwa odwykowego w sytuacji,

gdy każda kolejna przerwa między okresami niezdolności do pracy wynosi

mniej niż 30 dni kalendarzowych; pozbawienie statusu bezrobotnego

następuje z upływem ostatniego dnia wskazanego okresu 90-dniowego;

06.07.2020

©Telksinoe s. 83/299

10) nie przedstawił zaświadczenia o niezdolności do pracy wskutek choroby,

o którym mowa w art. 80 ust. 2;

11) z własnej winy przerwał program przygotowania zawodowego dorosłych, nie

przystąpił do egzaminu kwalifikacyjnego, czeladniczego lub sprawdzającego;

12) z własnej winy przerwał udział w działaniach w ramach Programu

Aktywizacja i Integracja, o którym mowa w art. 62a, realizowanych przez

powiatowy urząd pracy, inne podmioty na jego zlecenie lub przez ośrodek

pomocy społecznej, a w przypadku przekształcenia ośrodka pomocy

społecznej w centrum usług społecznych na podstawie przepisów ustawy

z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług

społecznych – centrum usług społecznych; pozbawienie statusu bezrobotnego

następuje na okres wskazany w pkt 3.

4a. Starosta pozbawia osobę zarejestrowaną statusu poszukującego pracy,

jeśli poszukujący pracy:

1) nie utrzymuje kontaktu z powiatowym urzędem pracy co najmniej raz na

90 dni w celu potwierdzenia zainteresowania pomocą określoną w ustawie;

2) nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie, który

został ustalony między poszukującym pracy a tym urzędem, i nie powiadomił

w terminie 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa;

3) nie podjął przygotowania zawodowego dorosłych albo nie podjął lub przerwał

indywidualny plan działania, szkolenie, studia podyplomowe, o których

mowa w art. 42a, albo uczestnictwo w programie specjalnym lub nie

przystąpił do egzaminu, o którym mowa w art. 40 ust. 3a;

4) złożył wniosek o rezygnację z pomocy określonej w ustawie świadczonej

przez powiatowy urząd pracy; pozbawienie statusu poszukującego pracy

następuje od dnia złożenia wniosku;

5) pobierał w Rzeczypospolitej Polskiej, na zasadach określonych w przepisach

o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw, o których

mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a–c, zasiłek dla bezrobotnych nabyty w innym

państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie określonym w art.

1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c oraz opuścił terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub

został pozbawiony tego zasiłku przez właściwą instytucję tego państwa.

06.07.2020

©Telksinoe s. 84/299

4b. Pozbawienie statusu poszukującego pracy z powodów, o których mowa

w ust. 4a pkt 1–3, następuje na okres 120 dni odpowiednio:

1) po upływie 90 dni od dnia ostatniego kontaktu z powiatowym urzędem pracy;

2) od dnia niestawiennictwa;

3) od następnego dnia po dniu zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 4a

pkt 3.

4ba. Pozbawienie statusu poszukującego pracy z powodów, o których mowa

w ust. 4a pkt 5, następuje od dnia zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w tym

przepisie.

4c. W przypadku pozbawienia statusu bezrobotnego lub poszukującego pracy

na wskazany okres ponowne nabycie statusu bezrobotnego lub poszukującego

pracy może nastąpić w wyniku ponownej rejestracji, po upływie tego okresu, przy

spełnieniu warunków zawartych w ustawie do ich nabycia.

4ca. Decyzji o pozbawieniu statusu bezrobotnego oraz decyzji o pozbawieniu

statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych nadaje się rygor

natychmiastowej wykonalności.

4d. Starosta nie może pozbawić statusu bezrobotnego kobiety w ciąży

z powodu niezdolności do pracy związanej z ciążą trwającej przez nieprzerwany

okres 90 dni, o którym mowa w ust. 4 pkt 9, z wyłączeniem przypadku złożenia

wniosku o pozbawienie tego statusu przez samą bezrobotną.

4e. Starosta nie może pozbawić statusu bezrobotnego bezrobotnego, który

został wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego jako założyciel spółdzielni

socjalnej po dniu zarejestrowania w powiatowym urzędzie pracy, w związku

z uwzględnieniem przez starostę jego wniosku o przyznanie środków na założenie

spółdzielni socjalnej, do dnia następnego po dniu otrzymania tych środków.

4f. W przypadku gdy bezrobotnemu przyznano zasiłek na podstawie

przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw, o których

mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a–c, decyzja starosty o utracie statusu bezrobotnego

oznacza także utratę prawa do tego zasiłku.

4g. Starosta nie może pozbawić statusu bezrobotnego:

1) matki dziecka,

2) ojca dziecka, w przypadku śmierci matki dziecka, porzucenia dziecka przez

matkę albo rezygnacji przez matkę z prawa do korzystania z zasiłku

06.07.2020

©Telksinoe s. 85/299

macierzyńskiego lub uposażenia za okres ustalony przepisami Kodeksu pracy

jako okres urlopu macierzyńskiego, okres urlopu na warunkach urlopu

macierzyńskiego lub okres urlopu rodzicielskiego,

3) bezrobotnego po przysposobieniu dziecka,

4) bezrobotnego po przyjęciu dziecka na wychowanie i wystąpieniu do sądu

opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie

przysposobienia dziecka lub po przyjęciu dziecka na wychowanie jako

rodzina zastępcza, z wyjątkiem rodziny zastępczej zawodowej

– z uwagi na brak zdolności i gotowości do podjęcia zatrudnienia spowodowany

opieką nad tym dzieckiem przez okres, przez który przysługiwałby im, zgodnie

z odrębnymi przepisami, zasiłek macierzyński w okresie urlopu macierzyńskiego,

urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego oraz urlopu rodzicielskiego,

z wyłączeniem przypadku złożenia wniosku o pozbawienie tego statusu przez

samego bezrobotnego.

4h. Dla ustalenia okresu, na który następuje pozbawienie statusu

bezrobotnego, uwzględniane są łącznie wszystkie odmowy, niepodjęcia oraz

przerwania form aktywizacji, o których mowa w ust. 4 pkt 3, 3a, 7, 8, 11 i 12.

4i. Wniosek o rezygnację, o którym mowa w ust. 4a pkt 4, złożony przez

poszukującego pracy po skierowaniu do realizacji indywidualnego planu działania,

na szkolenie, studia podyplomowe, do uczestnictwa w przygotowaniu zawodowym

dorosłych oraz programie specjalnym, pozostawia się bez rozpoznania.

5. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, tryb

rejestracji i sposób prowadzenia rejestru bezrobotnych i poszukujących pracy,

zakresy informacji niezbędnych do rejestracji oraz informacji gromadzonych

o osobach zarejestrowanych, a także dokumenty niezbędne do ustalenia statusu

i uprawnień rejestrowanych osób oraz treść oświadczenia o prawdziwości danych

składanego przez bezrobotnego lub poszukującego pracy pod rygorem

odpowiedzialności karnej, mając na względzie pozyskanie wszystkich koniecznych

informacji mających wpływ na uprawnienia rejestrowanych osób.

5a. W celu realizacji zadań ustawowych powiatowy urząd pracy prowadzi

rejestr danych o rynku pracy w powiecie, w tym rejestr danych osobowych osób

fizycznych, zwany dalej „rejestrem danych powiatowego urzędu pracy”.

06.07.2020

©Telksinoe s. 86/299

5b. W rejestrze danych powiatowego urzędu pracy są przetwarzane dane

osobowe osób fizycznych, o których mowa w art. 4 ust. 5a, 5b i ust. 5c pkt 1–11.

5c. Przepisy art. 4 ust. 5d i 5e oraz ust. 6a–6h dotyczące zabezpieczeń, okresu

przetwarzania i usuwania oraz dostępu do danych stosuje się odpowiednio do

rejestru danych powiatowego urzędu pracy.

5d. Pozyskiwanie i udostępnianie danych bezrobotnych i poszukujących

pracy, o których mowa w art. 4 ust. 5a pkt 1 i 2, w zakresie określonym w ust. 5b

i ust. 5c pkt 1, między powiatowymi urzędami pracy oraz jednostkami

organizacyjnymi pomocy społecznej lub jednostkami obsługującymi świadczenia

rodzinne realizującymi zadania na obszarze tego samego powiatu, jest dokonywane

w drodze wymiany danych pomiędzy systemem teleinformatycznym,

udostępnianym przez ministra właściwego do spraw pracy i wykorzystywanym

przez powiatowy urząd pracy do realizacji zadań określonych w ustawie oraz

systemami wykorzystywanymi przez te jednostki do realizacji zadań z zakresu

pomocy społecznej i świadczeń rodzinnych. Przepis art. 4 ust. 6g stosuje się

odpowiednio.

6. (uchylony)

7. (uchylony)

7a. (uchylony)

8. (uchylony)

9. (uchylony)

Art. 34. Powiatowe urzędy pracy prowadzą pośrednictwo pracy dla

zarejestrowanych osób, a w razie braku możliwości zapewnienia odpowiedniej

pracy:

1) świadczą usługę poradnictwa zawodowego;

2) (uchylony)

3) inicjują, organizują i finansują szkolenia, przygotowanie zawodowe

dorosłych i staże oraz przyznają i wypłacają stypendia;

4) inicjują i dofinansowują tworzenie dodatkowych miejsc pracy;

5) inicjują oraz finansują w zakresie określonym w ustawie inne instrumenty

rynku pracy;

6) przyznają i wypłacają zasiłki oraz inne świadczenia z tytułu bezrobocia.

06.07.2020

©Telksinoe s. 87/299

Art. 34a. 1. Powiatowy urząd pracy, udzielając bezrobotnemu pomocy

określonej w ustawie, przygotowuje indywidualny plan działania. Indywidualny

plan działania może być przygotowany również dla poszukującego pracy.

1a. Pomoc udzielana przez powiatowy urząd pracy w ramach indywidualnego

planu działania jest dostosowana do indywidualnych potrzeb i możliwości

bezrobotnego lub poszukującego pracy, z uwzględnieniem jego wykształcenia,

doświadczenia zawodowego oraz możliwości podjęcia pracy lub działalności

gospodarczej.

2. Indywidualny plan działania jest przygotowywany przez doradcę klienta

przy udziale bezrobotnego lub poszukującego pracy i zawiera w szczególności:

1) działania możliwe do zastosowania przez urząd pracy w ramach pomocy

określonej w ustawie;

2) działania planowane do samodzielnej realizacji przez bezrobotnego lub

poszukującego pracy w celu poszukiwania pracy;

3) planowane terminy realizacji poszczególnych działań;

4) formy, planowaną liczbę i terminy kontaktów z doradcą klienta lub innym

pracownikiem urzędu pracy;

5) termin i warunki zakończenia realizacji indywidualnego planu działania.

3. Przygotowanie indywidualnego planu działania następuje nie później niż w

terminie 60 dni od dnia rejestracji.

3a. Indywidualny plan działania podlega modyfikacji stosownie do

zmieniającej się sytuacji bezrobotnego lub poszukującego pracy.

3aa. Powiatowy urząd pracy w okresie realizacji indywidualnego planu

działania kontaktuje się z bezrobotnym lub poszukującym pracy co najmniej raz na

60 dni w celu monitorowania sytuacji i postępów w realizacji działań

przewidzianych w indywidualnym planie działania.

3ab. Kontakt, o którym mowa w ust. 3aa, może być realizowany przez

powiatowy urząd pracy w formie spotkania, rozmowy telefonicznej lub wymiany

informacji drogą elektroniczną lub pocztową.

3b. Powiatowy urząd pracy może skierować bezrobotnego do centrum

informacji i planowania kariery zawodowej lub do innej instytucji rynku pracy

w celu dokonania diagnozy problemów bezrobotnego na rynku pracy i pomocy w

planowaniu kariery zawodowej.

06.07.2020

©Telksinoe s. 88/299

3c. (uchylony)

4. (uchylony)

5. (uchylony)

Rozdział 10

Usługi rynku pracy

Art. 35. 1. Podstawowymi usługami rynku pracy są:

1) pośrednictwo pracy;

2) (uchylony)

3) poradnictwo zawodowe;

4) (uchylony)

5) organizacja szkoleń.

2. (uchylony)

2a. (uchylony)

2b. Usługi rynku pracy wykonywane na podstawie przepisów ustawy przez

publiczne służby zatrudnienia mogą być realizowane z wykorzystaniem systemów

teleinformatycznych i dokumentów elektronicznych.

2c. W zakresie niezbędnym do realizacji usług rynku pracy publiczne służby

zatrudnienia mogą przetwarzać dane osobowe osób korzystających z tych usług.

3. (uchylony)

4. (uchylony)

5. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe warunki realizacji, tryb i sposoby prowadzenia usług rynku pracy

przez urzędy pracy, a w części dotyczącej pośrednictwa pracy w ramach sieci

EURES także przez Ochotnicze Hufce Pracy, uwzględniając zakres usług oraz

konieczność zapewnienia respektowania praw osób korzystających z usług,

ujednolicenie usług rynku pracy realizowanych przez urzędy pracy oraz

konieczność zapewnienia zgodności udzielania pomocy dla przedsiębiorców

z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

Art. 36. 1. Pośrednictwo pracy polega w szczególności na:

1) udzielaniu pomocy bezrobotnym i poszukującym pracy w uzyskaniu

odpowiedniego zatrudnienia oraz pracodawcom w pozyskaniu pracowników

o poszukiwanych kwalifikacjach zawodowych;

06.07.2020

©Telksinoe s. 89/299

2) pozyskiwaniu ofert pracy;

2a) upowszechnianiu ofert pracy, w tym przez przekazywanie ofert pracy do

internetowej bazy ofert pracy udostępnianej przez ministra właściwego do

spraw pracy;

3) udzielaniu pracodawcom informacji o kandydatach do pracy, w związku ze

zgłoszoną ofertą pracy;

4) informowaniu bezrobotnych i poszukujących pracy oraz pracodawców

o aktualnej sytuacji i przewidywanych zmianach na lokalnym rynku pracy;

5) inicjowaniu i organizowaniu kontaktów bezrobotnych i poszukujących pracy

z pracodawcami;

6) współdziałaniu powiatowych urzędów pracy w zakresie wymiany informacji

o możliwościach uzyskania zatrudnienia i szkolenia na terenie ich działania;

7) informowaniu bezrobotnych o przysługujących im prawach i obowiązkach.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

3a. (uchylony)

3b. Wojewódzkie urzędy pracy mogą realizować działania w zakresie

pośrednictwa pracy wyłącznie o zasięgu ponadpowiatowym i we współpracy

z właściwymi powiatowymi urzędami pracy.

4. Pośrednictwo pracy dla bezrobotnych i poszukujących pracy oraz

pracodawców realizowane przez powiatowe i wojewódzkie urzędy pracy jest

prowadzone nieodpłatnie, zgodnie z zasadami:

1) dostępności usług pośrednictwa pracy dla poszukujących pracy oraz dla

pracodawców;

2) dobrowolności – oznaczającej wolne od przymusu korzystanie z usług

pośrednictwa pracy;

3) równości – oznaczającej obowiązek udzielania wszystkim bezrobotnym

i poszukującym pracy pomocy w znalezieniu zatrudnienia lub innej pracy

zarobkowej bez względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię,

narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie

etniczne, wyznanie lub orientację seksualną;

4) jawności – oznaczającej, że każde wolne miejsce pracy zgłoszone do urzędu

pracy jest podawane do wiadomości bezrobotnym i poszukującym pracy.

06.07.2020

©Telksinoe s. 90/299

4a. Powiatowy urząd pracy, który nie dysponuje kandydatami spełniającymi

wymagania określone w ofercie pracy, udostępnia informacje o braku możliwości

realizacji oferty innym powiatowym urzędom pracy co najmniej przez internetową

bazę ofert pracy, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 8.

5. (uchylony)

5a. Pracodawca zgłasza ofertę pracy do jednego powiatowego urzędu pracy,

właściwego ze względu na siedzibę pracodawcy albo miejsce wykonywania pracy

albo innego wybranego przez siebie urzędu.

5b. Pracodawca zgłaszając ofertę pracy do powiatowego urzędu pracy może

nie wyrazić zgody na podawanie do wiadomości publicznej informacji

umożliwiających jego identyfikację przez osoby niezarejestrowane w powiatowym

urzędzie pracy.

5c. Zadania w zakresie upowszechniania oferty pracy, kontaktów

z pracodawcą i osobami zarejestrowanymi oraz kierowanie zarejestrowanych do

pracodawcy realizuje powiatowy urząd pracy, który przyjął ofertę pracy od

pracodawcy.

5d. Oferta pracy, w związku z którą pracodawca nie wyraził zgody na

podawanie do wiadomości publicznej informacji umożliwiających jego

identyfikację, może być udostępniona w pełnym zakresie wyłącznie tym

bezrobotnym lub poszukującym pracy, którzy spełniają wymagania określone

w ofercie i których powiatowy urząd pracy kieruje do pracy u tego pracodawcy.

5e. Powiatowy urząd pracy nie może przyjąć oferty pracy, jeżeli pracodawca

zawarł w ofercie pracy wymagania, które naruszają zasadę równego traktowania

w zatrudnieniu w rozumieniu przepisów prawa pracy i mogą dyskryminować

kandydatów do pracy, w szczególności ze względu na płeć, wiek,

niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne,

przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie lub orientację

seksualną.

5f. Powiatowy urząd pracy może nie przyjąć oferty pracy, w szczególności

jeżeli pracodawca w okresie 365 dni przed dniem zgłoszenia oferty pracy został

ukarany lub skazany prawomocnym wyrokiem za naruszenie przepisów prawa

pracy albo jest objęty postępowaniem dotyczącym naruszenia przepisów prawa

pracy.

06.07.2020

©Telksinoe s. 91/299

5g. Odmowa przyjęcia oferty pracy przez powiatowy urząd pracy wymaga

pisemnego uzasadnienia.

6. (uchylony)

7. (uchylony)

8. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia,

klasyfikację zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakres jej

stosowania, uwzględniając zawody i specjalności występujące na rynku pracy oraz

potrzeby pośrednictwa i poradnictwa zawodowego.

Art. 36a. 1. Pośrednictwo pracy związane ze swobodnym przepływem

pracowników na terenie państw, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a–c, może

być realizowane w ramach sieci EURES.

2. Pośrednictwo pracy w ramach sieci EURES obejmuje działania, o których

mowa w art. 36 ust. 1, oraz inne usługi świadczone w ramach tej sieci, określone

w przepisach Unii Europejskiej.

3. Realizując pośrednictwo pracy w ramach sieci EURES, nie można

dyskryminować osób, dla których poszukuje się zatrudnienia lub innej pracy

zarobkowej, ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię,

pochodzenie etniczne, narodowość, orientację seksualną, przekonania polityczne

i wyznanie ani ze względu na przynależność związkową.

4. Pośrednictwo pracy związane ze swobodnym przepływem pracowników na

terenie państw, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a–c:

1) jest realizowane przez powiatowe i wojewódzkie urzędy pracy oraz

Ochotnicze Hufce Pracy wyłącznie w ramach sieci EURES;

2) może być realizowane w ramach sieci EURES przez podmioty prowadzące

agencje zatrudnienia oraz podmioty, o których mowa w art. 18c ust. 1 pkt 2

i 3 oraz ust. 2 pkt 3, po uzyskaniu akredytacji.

Art. 36b. 1. Podmiot ubiegający się o udzielenie akredytacji składa do

ministra właściwego do spraw pracy wniosek o udzielenie akredytacji, jeżeli

spełnia następujące kryteria:

1) posiada wpis do rejestru, o którym mowa w art. 18 ust. 1, albo jest

podmiotem, o którym mowa w art. 18c ust. 1 pkt 2 albo 3, albo ust. 2 pkt 3;

2) spełnia warunki określone w art. 19;

06.07.2020

©Telksinoe s. 92/299

3) posiada systemy teleinformatyczne umożliwiające realizację pośrednictwa

pracy w ramach sieci EURES, w tym stronę internetową oraz elektroniczny

rejestr ofert pracy;

4) wykaże minimum dwuletnie doświadczenie w prowadzeniu pośrednictwa do

pracy za granicą;

5) nie jest prowadzone w stosunku do niego postępowanie, które może

skutkować wykreśleniem z rejestru na podstawie art. 18m.

2. Wniosek o udzielenie akredytacji zawiera następujące dane:

1) oznaczenie podmiotu;

2) adres, pod którym podmiot prowadzi działalność, oraz adres, pod którym

będzie prowadzone pośrednictwo pracy w ramach sieci EURES, wraz

z nazwą gminy, powiatu i województwa;

3) oznaczenie formy prawnej prowadzonej działalności;

4) numer identyfikacji podatkowej NIP – o ile podmiot taki numer posiada;

5) (uchylony)

6) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym albo informację o wpisie do

Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej – o ile

podmiot taki numer posiada;

7) adres poczty elektronicznej oraz strony internetowej, a także inne dane

teleadresowe.

3. W przypadku gdy podmiot składający wniosek o udzielenie akredytacji

przewiduje prowadzenie pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES we

współpracy z podmiotami współpracującymi, o których mowa w art. 36d ust. 3, we

wniosku o udzielenie akredytacji zamieszcza się następujące dane dotyczące

podmiotu współpracującego:

1) oznaczenie podmiotu;

2) adres, pod którym podmiot prowadzi działalność, oraz adres, pod którym

będzie prowadzone pośrednictwo pracy w ramach sieci EURES, wraz

z nazwą gminy, powiatu i województwa;

3) oznaczenie formy prawnej prowadzonej działalności;

4) adres poczty elektronicznej oraz strony internetowej, a także inne dane

teleadresowe.

06.07.2020

©Telksinoe s. 93/299

4. Podmiot ubiegający się o udzielenie akredytacji składa we wniosku

o udzielenie akredytacji oświadczenie potwierdzające:

1) spełnianie warunków, o których mowa w art. 19;

2) znajomość obowiązków wynikających z ustawy oraz przepisów Unii

Europejskiej w zakresie realizacji działań sieci EURES, a także wynikających

z umowy akredytacyjnej, o której mowa w art. 36d ust. 2;

3) nieprowadzenie w stosunku do podmiotu postępowania, o którym mowa

w ust. 1 pkt 5;

4) upływ dwóch lat od dnia rozwiązania z podmiotem umowy akredytacyjnej,

o której mowa w art. 36d ust. 2, w drodze wypowiedzenia z przyczyn,

o których mowa w art. 36e ust. 2 pkt 2, do dnia złożenia wniosku o udzielenie

akredytacji;

5) posiadanie zasobów finansowych umożliwiających realizację działań sieci

EURES wynikających z ustawy oraz przepisów Unii Europejskiej w zakresie

realizacji działań sieci EURES, a także wynikających z umowy

akredytacyjnej, o której mowa w art. 36d ust. 2;

6) kompletność danych zawartych we wniosku o udzielenie akredytacji oraz ich

zgodność z prawdą.

5. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, składa się pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Podmiot składający

oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści:

„Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.”.

Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie

fałszywych zeznań.

6. Wniosek o udzielenie akredytacji może być złożony w postaci

elektronicznej. Wniosek w postaci elektronicznej składany jest z wykorzystaniem

systemu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 8, po zastosowaniu zapewnionych w

systemie sposobów potwierdzenia pochodzenia oraz integralności przesłanych

danych.

7. Minister właściwy do spraw pracy ogłasza na stronie internetowej urzędu

obsługującego ministra informacje o terminach składania i rozpatrywania

wniosków o udzielenie akredytacji.

06.07.2020

©Telksinoe s. 94/299

Art. 36c. Minister właściwy do spraw pracy odmawia, w drodze decyzji,

udzielenia akredytacji, w przypadku gdy:

1) podmiot ubiegający się o udzielenie akredytacji nie spełnia kryteriów,

o których mowa w art. 36b ust. 1 lub

2) podmiot nie przedstawi danych, o których mowa w art. 36b ust. 2 lub 3, lub

nie złoży oświadczenia, o którym mowa w art. 36b ust. 4, lub

3) podmiotowi ubiegającemu się o udzielenie akredytacji, z przyczyn, o których

mowa w art. 36e ust. 2 pkt 2, została wypowiedziana umowa akredytacyjna,

o której mowa w art. 36d ust. 2, a od dnia rozwiązania tej umowy do dnia

złożenia wniosku o udzielenie akredytacji nie upłynęły dwa lata.

Art. 36d. 1. Minister właściwy do spraw pracy udziela podmiotowi

akredytacji, dokonując wpisu do rejestru podmiotów, które uzyskały akredytację

do prowadzenia na terenie Rzeczypospolitej Polskiej pośrednictwa pracy w ramach

sieci EURES, zwanego dalej „rejestrem akredytacji”, po uprzednim zawarciu z nim

umowy akredytacyjnej.

2. Umowa akredytacyjna zawiera w szczególności:

1) zakres obowiązków podmiotu, któremu udziela się akredytacji, związanych

z realizacją działań sieci EURES wynikających z ustawy oraz przepisów Unii

Europejskiej, w tym związanych z planowaniem, realizacją, monitorowaniem

i sprawozdawczością z działań sieci EURES;

2) zakres działań i usług do realizacji w pośrednictwie pracy w ramach sieci

EURES;

3) zobowiązanie podmiotu, któremu udziela się akredytacji, do:

a) współpracy z organami zatrudnienia w celu realizacji polityki rynku

pracy oraz europejskiej strategii zatrudnienia przy realizacji działań sieci

EURES,

b) udziału w systemie wymiany informacji oraz udostępniania ofert pracy

Komisji Europejskiej, zgodnie z modelami, procedurami i standardami

określonymi przez Komisję Europejską,

c) realizacji pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES we współpracy

wyłącznie z podmiotami uprawnionymi do realizacji działań sieci

EURES z państw, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a–c,

06.07.2020

©Telksinoe s. 95/299

d) zapewnienia osób do realizacji pośrednictwa pracy w ramach sieci

EURES oraz pozostałych działań związanych z realizacją zobowiązań

wynikających z umowy akredytacyjnej, spełniających wymagania

określone w przepisach Unii Europejskiej, z których co najmniej jedna

posiada znajomość języka angielskiego lub niemieckiego, lub

francuskiego wystarczającą do wykonywania zadań,

e) zapewnienia dostępu do informacji o pośrednictwie pracy w ramach sieci

EURES na stronie internetowej podmiotu, któremu jest udzielana

akredytacja, oraz za pośrednictwem innych sposobów przepływu

informacji stosowanych przez ten podmiot,

f) używania akronimu oraz znaku towarowego EURES wyłącznie podczas

prowadzenia pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES,

g) umieszczania w dokumentach, ogłoszeniach i ofertach pracy związanych

z realizacją pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES numeru wpisu

do rejestru akredytacji;

4) sposoby realizacji pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES, w tym zakres

danych, które należy zawrzeć w zgłoszeniach ofert pracy;

5) zasady określania wysokości opłat pobieranych od pracodawców przez

podmiot, któremu jest udzielana akredytacja za pośrednictwo pracy w ramach

sieci EURES, w przypadku gdy pośrednictwo to jest świadczone

z wykorzystaniem wsparcia finansowego ze środków Unii Europejskiej.

3. W przypadku gdy podmiot, któremu jest udzielana akredytacja, przewiduje

prowadzenie pośrednictwa pracy w ramach sieci EURES we współpracy z innymi

podmiotami nieuprawnionymi do prowadzenia tego pośrednictwa, zwanymi dalej

„podmiotami współpracującymi”, podmiot ten jest obowiązany do zawarcia

umowy z podmiotem współpracującym.

4. Umowa, o której mowa w ust. 3, zawiera zasady współpracy z podmiotami

współpracującymi, w tym dotyczące:

1) planowania, monitorowania i sprawozdawczości z działań prowadzonych

w ramach sieci EURES;

2) zakresu działań i usług w pośrednictwie pracy w ramach sieci EURES, do

realizacji których zobowiązuje się podmiot współpracujący.

06.07.2020

©Telksinoe s. 96/299

5. Podmiot, któremu udzielono akredytacji, finansuje realizację działań sieci

EURES, w tym pośrednictwo pracy prowadzone w ramach tej sieci, z własnych

środków oraz, gdy istnieje taka możliwość, ze środków pozyskanych

z zewnętrznych źródeł finansowania, w tym z Europejskiego Funduszu

Społecznego.

6. Minister właściwy do spraw pracy przekazuje marszałkowi województwa

oraz wojewodzie, właściwym ze względu na siedzibę podmiotu, któremu udzielono

akredytacji, kopię umowy akredytacyjnej.

7. Minister właściwy do spraw pracy prowadzi rejestr akredytacji. Rejestr jest

jawny i może być prowadzony w postaci elektronicznej.

Art. 36e. 1. Pozbawienie akredytacji następuje w drodze rozwiązania umowy

akredytacyjnej w trybie wypowiedzenia przez ministra właściwego do spraw pracy

lub podmiot, któremu udzielono akredytacji, lub w przypadku wygaśnięcia tej

umowy po zakończeniu okresu, na jaki została zawarta.

2. Minister właściwy do spraw pracy:

1) może wypowiedzieć umowę akredytacyjną, wskazując przyczynę jej

wypowiedzenia;

2) wypowiada umowę akredytacyjną, na wniosek wojewody lub marszałka

województwa lub na podstawie powiadomienia Państwowej Inspekcji Pracy,

którzy w wyniku kontroli stwierdzili naruszenie przez podmiot, któremu

została udzielona akredytacja, przepisów ustawy lub umowy akredytacyjnej,

a podmiot ten nie usunął tych naruszeń w wyznaczonym terminie.

3. Minister właściwy do spraw pracy wykreśla podmiot, którego pozbawiono

akredytacji, z rejestru akredytacji niezwłocznie po rozwiązaniu lub wygaśnięciu

umowy akredytacyjnej.

4. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, wzór

wniosku o udzielenie akredytacji, mając na względzie konieczność podania w tym

wniosku informacji niezbędnych do oceny spełniania przez podmiot ubiegający się

o udzielenie akredytacji kryteriów określonych w ustawie oraz informacji

niezbędnych do zawarcia umowy akredytacyjnej dotyczących planowanego

zakresu działań i usług do realizacji w pośrednictwie pracy w ramach sieci EURES,

stanu zatrudnienia w tym podmiocie z uwzględnieniem osób przewidywanych do

realizacji tego pośrednictwa i innych działań wynikających z realizacji umowy

06.07.2020

©Telksinoe s. 97/299

akredytacyjnej oraz poziomu znajomości języków obcych przez te osoby i opłat

pobieranych od pracodawców za pośrednictwo pracy, a także zasadę równości

podmiotów realizujących działania sieci EURES, zapewnienie właściwego

poziomu realizacji tych działań oraz zwiększenie dostępu do pośrednictwa pracy

w ramach sieci EURES.

Art. 37. (uchylony)

Art. 38. 1. Poradnictwo zawodowe polega na udzielaniu:

1) bezrobotnym i poszukującym pracy pomocy w wyborze odpowiedniego

zawodu lub miejsca pracy oraz w planowaniu rozwoju kariery zawodowej,

a także na przygotowywaniu do lepszego radzenia sobie w poszukiwaniu i

podejmowaniu pracy, w szczególności na:

a) udzielaniu informacji o zawodach, rynku pracy, możliwościach

szkolenia i kształcenia, umiejętnościach niezbędnych przy aktywnym

poszukiwaniu pracy i samozatrudnieniu,

b) udzielaniu porad z wykorzystaniem standaryzowanych metod

ułatwiających wybór zawodu, zmianę kwalifikacji, podjęcie lub zmianę

pracy, w tym badaniu kompetencji, zainteresowań i uzdolnień

zawodowych,

c) kierowaniu na specjalistyczne badania psychologiczne i lekarskie

umożliwiające wydawanie opinii o przydatności zawodowej do pracy

i zawodu albo kierunku szkolenia,

d) inicjowaniu, organizowaniu i prowadzeniu grupowych porad

zawodowych dla bezrobotnych i poszukujących pracy;

2) pracodawcom pomocy:

a) w doborze kandydatów do pracy spośród bezrobotnych i poszukujących

pracy,

b) we wspieraniu rozwoju zawodowego pracodawcy i jego pracowników

przez udzielanie porad zawodowych.

1a. W ramach poradnictwa zawodowego są inicjowane, organizowane

i prowadzone szkolenia z zakresu umiejętności poszukiwania pracy.

2. Poradnictwo zawodowe jest realizowane zgodnie z zasadami:

1) dostępności;

06.07.2020

©Telksinoe s. 98/299

2) dobrowolności;

3) równości bez względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, pochodzenie

etniczne, narodowość, orientację seksualną, przekonania polityczne

i wyznanie religijne lub przynależność związkową;

4) swobody wyboru zawodu i miejsca zatrudnienia;

5) bezpłatności;

6) poufności i ochrony danych.

3. Poradnictwo zawodowe jest świadczone w formie porady indywidualnej

lub grupowej.

4. (uchylony)

4a. Udzielanie pracodawcom pomocy, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest

realizowane na wniosek pracodawcy.

4b. Pomoc pracodawcy, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, jest świadczona

w formie porady indywidualnej.

Art. 39. 1. (uchylony)

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. Starosta może zawrzeć ze szkołą wyższą lub organizacją studencką umowę

przewidującą sfinansowanie z Funduszu Pracy części kosztów wyposażenia nowo

otwartego akademickiego biura karier, w wysokości nieprzekraczającej

piętnastokrotności przeciętnego wynagrodzenia. Do sfinansowania kosztów

wyposażenia akademickiego biura karier prowadzącego działalność gospodarczą

mają zastosowanie przepisy dotyczące udzielania pomocy de minimis.

Art. 39a. Z usług rynku pracy, o których mowa w art. 36 ust. 1–5 i 5c–5g oraz

w art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. a, mogą korzystać osoby niezarejestrowane w powiatowym

urzędzie pracy.

Art. 39b. Z usług rynku pracy świadczonych przez wojewódzki urząd pracy,

o których mowa w art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. a, b oraz d, mogą korzystać osoby powyżej

18 roku życia niezarejestrowane w powiatowym urzędzie pracy.

06.07.2020

©Telksinoe s. 99/299

Art. 39c. Z usług rynku pracy, o których mowa w art. 36 i art. 38, w zakresie

określonym dla pracodawców, mogą korzystać przedsiębiorcy w rozumieniu

ustawy – Prawo przedsiębiorców, niebędący pracodawcami w rozumieniu ustawy.

Art. 40. 1. Starosta inicjuje, organizuje i finansuje z Funduszu Pracy

szkolenia bezrobotnych w celu podniesienia ich kwalifikacji zawodowych i innych

kwalifikacji zwiększających szansę na podjęcie lub utrzymanie zatrudnienia, innej

pracy zarobkowej lub działalności gospodarczej, w szczególności w przypadku:

1) braku kwalifikacji zawodowych;

2) konieczności zmiany lub uzupełnienia kwalifikacji;

3) utraty zdolności do wykonywania pracy w dotychczas wykonywanym

zawodzie;

4) braku umiejętności aktywnego poszukiwania pracy.

2. (uchylony)

2a. Inicjowanie szkoleń polega na:

1) informowaniu o możliwościach i zasadach korzystania ze szkoleń

proponowanych przez urząd pracy oraz promowanie tej formy aktywizacji;

2) diagnozowaniu zapotrzebowania na zawody, specjalności i kwalifikacje na

rynku pracy oraz diagnozowaniu potrzeb szkoleniowych osób uprawnionych

do szkolenia;

3) sporządzaniu i upowszechnianiu planu szkoleń.

2b. Organizacja szkoleń polega na:

1) wyborze instytucji szkoleniowej i zawieraniu umów szkoleniowych

z instytucjami szkoleniowymi lub powierzaniu przez starostę

przeprowadzenia szkolenia zakładanej i prowadzonej przez siebie instytucji

szkoleniowej;

2) kierowaniu osób na szkolenia;

3) monitorowaniu przebiegu szkoleń;

4) prowadzeniu analiz skuteczności i efektywności szkoleń.

2c. Finansowanie szkoleń osób skierowanych przez starostę jest realizowane

ze środków publicznych, w szczególności ze środków Funduszu Pracy,

Europejskiego Funduszu Społecznego lub ze środków programów Unii

Europejskiej, i polega na:

1) finansowaniu kosztów szkoleń instytucjom szkoleniowym;

06.07.2020

©Telksinoe s. 100/299

2) wypłacaniu stypendiów osobom skierowanym na szkolenia;

3) finansowaniu kosztów przejazdów lub kosztów zakwaterowania i wyżywienia

związanych z udziałem w szkoleniach;

4) finansowaniu kosztów badań lekarskich lub psychologicznych.

2d. Starosta, w celu zapewnienia najwyższej jakości szkolenia, dokonuje

wyboru instytucji szkoleniowej i zleca lub powierza przeprowadzenie szkolenia,

o którym mowa w ust. 2b pkt 1, z zachowaniem obowiązujących procedur oraz

mając na uwadze zasady konkurencyjności, równego traktowania i przejrzystości.

2e. Starosta może organizować szkolenie bezrobotnych na podstawie

trójstronnych umów szkoleniowych, zawieranych pomiędzy starostą, pracodawcą

i instytucją szkoleniową.

2f. W trójstronnej umowie szkoleniowej jest określany w szczególności

zakres umiejętności i kwalifikacji wymaganych przez pracodawcę, będący

podstawą przygotowania przez instytucję szkoleniową programu kształcenia, oraz

zobowiązanie pracodawcy do zatrudnienia bezrobotnego po odbytym szkoleniu.

2g. Szkolenie bezrobotnych na podstawie trójstronnej umowy szkoleniowej

stanowi pomoc udzielaną zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de

minimis.

2h. Starosta może sfinansować z Funduszu Pracy koszty związane

z organizacją przez powiatowy urząd pracy szkolenia z zakresu umiejętności

poszukiwania pracy, o którym mowa w art. 38 ust. 1a, w wysokości

nieprzekraczającej 40% zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1.

3. Starosta może skierować bezrobotnego na wskazane przez niego szkolenie,

jeżeli uzasadni on celowość tego szkolenia, a jego koszt w części finansowanej

z Funduszu Pracy w danym roku nie przekroczy 300% przeciętnego

wynagrodzenia.

3a. Starosta, na wniosek bezrobotnego może sfinansować ze środków

Funduszu Pracy, do wysokości przeciętnego wynagrodzenia, koszty egzaminów

umożliwiających uzyskanie świadectw, dyplomów, zaświadczeń, określonych

uprawnień zawodowych lub tytułów zawodowych oraz koszty uzyskania licencji

niezbędnych do wykonywania danego zawodu. Przepis ust. 3 stosuje się

odpowiednio.

06.07.2020

©Telksinoe s. 101/299

4. Szkolenie finansowane przez starostę z Funduszu Pracy odbywa się

w formie kursu, realizowanego według planu nauczania obejmującego przeciętnie

nie mniej niż 25 godzin zegarowych w tygodniu, chyba że przepisy odrębne

przewidują niższy wymiar szkolenia. Szkolenie może trwać do 6 miesięcy,

a w sytuacjach uzasadnionych programem szkolenia w danym zawodzie nie dłużej

niż 12 miesięcy; w przypadkach osób bez kwalifikacji zawodowych szkolenie

może trwać do 12 miesięcy, a w sytuacjach uzasadnionych programem szkolenia

w danym zawodzie nie dłużej niż 24 miesiące.

5. Skierowanie na szkolenie bezrobotnego, w przypadkach zawodów

wymagających szczególnych predyspozycji psychofizycznych, powinno być

poprzedzone określeniem przez doradcę zawodowego powiatowego urzędu pracy

predyspozycji do wykonywania zawodu, który osoby te uzyskają w wyniku

szkolenia; w uzasadnionych przypadkach szkolenie może być poprzedzone

skierowaniem na badania lekarskie lub psychologiczne finansowane z Funduszu

Pracy.

6. Przy kierowaniu na szkolenie obowiązuje zasada równości w korzystaniu

ze szkoleń bez względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, pochodzenie

etniczne, narodowość, orientację seksualną, przekonania polityczne i wyznanie

religijne lub przynależność związkową.

7. Minister właściwy do spraw pracy, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw oświaty i wychowania, może określić, w drodze

rozporządzenia, tryb opracowywania standardów kwalifikacji zawodowych i ich

wykaz, uwzględniając potrzeby kształcenia i szkolenia zawodowego.

8. Minister właściwy do spraw pracy może określić, w drodze rozporządzenia,

tryb opracowywania modułowych programów szkoleń zawodowych i ich wykaz,

uwzględniając sposób ich wykorzystania na rynku pracy.

Art. 41. 1. Bezrobotnemu w okresie odbywania szkolenia, na które został

skierowany przez starostę, przysługuje stypendium finansowane ze środków

Funduszu Pracy.

1a. (uchylony)

1b. Bezrobotnemu uprawnionemu w tym samym okresie do stypendium oraz

zasiłku przysługuje prawo wyboru świadczenia.

06.07.2020

©Telksinoe s. 102/299

2. Stypendium nie przysługuje bezrobotnemu, jeżeli w okresie odbywania

szkolenia przysługuje mu z tego tytułu inne stypendium, dieta lub innego rodzaju

świadczenie pieniężne w wysokości równej lub wyższej niż stypendium

finansowane z Funduszu Pracy.

3. Wysokość stypendium wynosi miesięcznie 120% zasiłku, o którym mowa

w art. 72 ust. 1 pkt 1, jeżeli miesięczny wymiar godzin szkolenia wynosi co

najmniej 150 godzin; w przypadku niższego miesięcznego wymiaru godzin

szkolenia wysokość stypendium ustala się proporcjonalnie, z tym że stypendium

nie może być niższe niż 20% zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1.

3a. Skierowany przez starostę na szkolenie w przypadku podjęcia

zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności gospodarczej w trakcie

szkolenia ma prawo do ukończenia tego szkolenia bez konieczności ponoszenia

jego kosztów.

3b. Bezrobotnemu skierowanemu przez starostę na szkolenie, który w trakcie

szkolenia podjął zatrudnienie, inną pracę zarobkową lub działalność gospodarczą,

przysługuje stypendium w wysokości 20% zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust.

1 pkt 1, niezależnie od wymiaru godzin szkolenia, od dnia podjęcia zatrudnienia,

innej pracy zarobkowej lub działalności gospodarczej do dnia zakończenia

szkolenia. Od stypendium tego nie są odprowadzane składki na ubezpieczenia

społeczne.

3c. Do stypendium, o którym mowa w ust. 3b, nie stosuje się zasady

proporcjonalnego ustalania jego wysokości, o której mowa w ust. 3. Stypendium,

o którym mowa w ust. 3b, za niepełny miesiąc ustala się, dzieląc kwotę

przysługującego stypendium przez 30 i mnożąc otrzymaną kwotę przez liczbę dni

kalendarzowych przypadających w okresie, za który stypendium przysługuje.

4. W przypadku skierowania na szkolenie bezrobotnego, koszty tego

szkolenia są finansowane z Funduszu Pracy.

4a. Starosta finansuje z Funduszu Pracy, w formie zwrotu, koszty

zakwaterowania i wyżywienia bezrobotnego, skierowanego na szkolenie odbywane

poza miejscem zamieszkania, jeżeli wynika to z umowy zawartej z instytucją

szkoleniową.

06.07.2020

©Telksinoe s. 103/299

4b. Starosta może wyrazić zgodę na sfinansowanie, w formie zwrotu, całości

lub części poniesionych przez skierowanego bezrobotnego, kosztów z tytułu

przejazdu na szkolenie.

4c. Starosta może wyrazić zgodę na sfinansowanie z Funduszu Pracy,

w formie zwrotu, poniesionych przez bezrobotnego kosztów przejazdu na egzamin,

o którym mowa w art. 40 ust. 3a.

5. Starosta, na wniosek bezrobotnego, może wyrazić zgodę na częściowe

sfinansowanie z Funduszu Pracy kosztów szkolenia, jeżeli skierowanie na to

szkolenie nastąpiło na prośbę bezrobotnego albo organizacji lub instytucji

pokrywającej część kosztów tego szkolenia. Przepisy art. 40 stosuje się

odpowiednio.

6. Osoba, która z własnej winy nie ukończyła szkolenia, jest obowiązana do

zwrotu kosztów szkolenia, z wyjątkiem przypadku, gdy przyczyną nieukończenia

szkolenia było podjęcie zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności

gospodarczej.

7. Osobom skierowanym na szkolenie przez starostę, z wyjątkiem osób

posiadających z tego tytułu prawo do stypendium, z wyłączeniem stypendium,

o którym mowa w ust. 3b, przysługuje odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia od

następstw nieszczęśliwych wypadków powstałych w związku ze szkoleniem oraz

w drodze do miejsca szkolenia i z powrotem, wypłacane przez instytucję

ubezpieczeniową, w której osoby te zostały ubezpieczone.

8. Instytucja szkoleniowa jest obowiązana ubezpieczyć osobę, o której mowa

w ust. 7, od następstw nieszczęśliwych wypadków.

9. Starosta może w umowie zawartej z instytucją szkoleniową przewidzieć

przyznanie tej instytucji z Funduszu Pracy jednorazowej kwoty w wysokości do

50% minimalnego wynagrodzenia za pracę za każdego skierowanego bezrobotnego

uczestniczącego w szkoleniu, który wskutek działań tej instytucji szkoleniowej

podjął w ciągu 30 dni od dnia ukończenia szkolenia zatrudnienie, inną pracę

zarobkową lub działalność gospodarczą i wykonuje je co najmniej przez

6 miesięcy.

10. Do przyznania instytucji szkoleniowej jednorazowej kwoty, o której

mowa w ust. 9, mają zastosowanie przepisy dotyczące udzielania pomocy de

minimis.

06.07.2020

©Telksinoe s. 104/299

11. Osoby bezrobotne biorące udział bez skierowania starosty w szkoleniach

finansowanych z publicznych środków wspólnotowych i publicznych środków

krajowych na podstawie umowy o dofinansowanie projektu albo decyzji, o których

mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U.

z 2018 r. poz. 478 i 1669), ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia

polityki rozwoju albo ustawie z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji

programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie

finansowej 2014–2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 1431 i 1544 oraz z 2019 r. poz. 60 i

730), organizowanych przez inny podmiot niż powiatowy urząd pracy,

powiadamiają powiatowy urząd pracy o udziale w szkoleniu w terminie 7 dni przed

dniem rozpoczęcia szkolenia.

Art. 42. 1. Starosta może, na wniosek bezrobotnego, udzielić pożyczki na

sfinansowanie kosztów szkolenia do wysokości 400% przeciętnego wynagrodzenia

obowiązującego w dniu podpisania umowy pożyczki w celu umożliwienia podjęcia

lub utrzymania zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności gospodarczej.

2. Pożyczka, o której mowa w ust. 1, jest nieoprocentowana, a okres jej spłaty

nie może przekroczyć 18 miesięcy od ustalonego w umowie dnia zakończenia

szkolenia.

3. W przypadku wykorzystania pożyczki na cele inne niż określone

w umowie, niepodjęcia lub nieukończenia szkolenia pożyczka podlega

bezzwłocznemu zwrotowi w całości, wraz z odsetkami ustawowymi. Od kwoty

pożyczki niespłaconej w terminie nalicza się odsetki ustawowe za opóźnienie.

Art. 42a. 1. Starosta, na wniosek bezrobotnego, może sfinansować

z Funduszu Pracy koszty studiów podyplomowych należne organizatorowi

studiów, do wysokości 100%, jednak nie więcej niż 300% przeciętnego

wynagrodzenia.

2. Starosta zawiera z osobą, o której mowa w ust. 1, umowę o dofinansowanie

studiów podyplomowych, która określa w szczególności prawa i obowiązki stron

oraz wysokość i tryb przekazywania środków na pokrycie kosztów studiów po-

dyplomowych w formie bezpośrednich wpłat na konto organizatora tych studiów.

3. W przypadku gdy bezrobotny w trakcie odbywania studiów

podyplomowych podejmie zatrudnienie, inną pracę zarobkową lub działalność

06.07.2020

©Telksinoe s. 105/299

gospodarczą, nie zawiesza się dofinansowania kosztów tych studiów do

planowanego terminu ich ukończenia.

4. W przypadku przerwania studiów podyplomowych z winy uczestnika,

kwota wydatkowana na ich finansowanie z Funduszu Pracy podlega zwrotowi.

5. Bezrobotnemu, któremu starosta przyznał dofinansowanie kosztów studiów

podyplomowych, za okres uczestnictwa w tych studiach zgodnie z ich programem

przysługuje stypendium w wysokości 20% zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1

pkt 1.

6. Uczestnikowi studiów podyplomowych, który w trakcie ich odbywania

podjął zatrudnienie, inną pracę zarobkową lub działalność gospodarczą, nie

zawiesza się wypłaty stypendium, o którym mowa w ust. 5, do planowanego

terminu ukończenia tych studiów.

7. Uczestnikowi studiów podyplomowych, o którym mowa w ust. 6,

przysługuje odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych

wypadków powstałych w związku ze studiami podyplomowymi oraz w drodze do

miejsca studiów i z powrotem, wypłacane przez instytucję ubezpieczeniową,

w której uczestnik ten został ubezpieczony.

8. Starosta ze środków Funduszu Pracy ubezpiecza uczestnika studiów

podyplomowych, o którym mowa w ust. 7, od następstw nieszczęśliwych

wypadków, z wyłączeniem przypadku, gdy uczestnik ten posiada już takie

ubezpieczenie.

Art. 43. 1. Do poszukującego pracy, który:

1) jest w okresie wypowiedzenia stosunku pracy lub stosunku służbowego

z przyczyn dotyczących zakładu pracy,

2) jest zatrudniony u pracodawcy, wobec którego ogłoszono upadłość lub który

jest w stanie likwidacji, z wyłączeniem likwidacji w celu prywatyzacji,

3) otrzymuje świadczenie socjalne przysługujące na urlopie górniczym lub

górniczy zasiłek socjalny, określone w odrębnych przepisach,

4) uczestniczy w zajęciach w centrum integracji społecznej lub indywidualnym

programie integracji, o którym mowa w przepisach o pomocy społecznej,

5) jest żołnierzem rezerwy,

6) pobiera rentę szkoleniową,

7) pobiera świadczenie szkoleniowe, o którym mowa w art. 70 ust. 6,

06.07.2020

©Telksinoe s. 106/299

8) podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników w pełnym zakresie na

podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników jako domownik

lub małżonek rolnika, jeżeli zamierza podjąć zatrudnienie, inną pracę

zarobkową lub działalność gospodarczą poza rolnictwem,

9) jest cudzoziemcem, o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. h, ha lub hb, z

zastrzeżeniem art. 1 ust. 6 i 7

– przepisy art. 40, art. 41 ust. 4–7, art. 42 i art. 42a ust. 1–4 stosuje się odpowiednio.

2. Osobie, o której mowa w ust. 1, w okresie odbywania szkolenia i studiów

podyplomowych stypendium nie przysługuje.

3. Do pracowników oraz osób wykonujących inną pracę zarobkową lub

działalność gospodarczą w wieku 45 lat i powyżej, zainteresowanych pomocą

w rozwoju zawodowym, po zarejestrowaniu się w urzędzie pracy, przepisy art. 40,

art. 41 ust. 4–7, art. 42 i art. 42a ust. 1–4 stosuje się odpowiednio.

Rozdział 11

Instrumenty rynku pracy

Art. 44. Instrumentami rynku pracy wspierającymi podstawowe usługi rynku

pracy są:

1) finansowanie kosztów przejazdu do pracodawcy zgłaszającego ofertę pracy

lub do miejsca pracy, odbywania stażu, przygotowania zawodowego

dorosłych lub odbywania zajęć w zakresie poradnictwa zawodowego

w związku ze skierowaniem przez powiatowy urząd pracy;

2) finansowanie kosztów zakwaterowania w miejscu pracy osobie, która podjęła

zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, staż, przygotowanie zawodowe

dorosłych poza miejscem stałego zamieszkania, w przypadku skierowania

przez powiatowy urząd pracy;

3) dofinansowanie wyposażenia miejsca pracy, podjęcia działalności

gospodarczej, kosztów pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa;

4) refundowanie kosztów poniesionych z tytułu opłaconych składek na

ubezpieczenia społeczne w związku z zatrudnieniem skierowanego

bezrobotnego;

5) finansowanie dodatków aktywizacyjnych;

06.07.2020

©Telksinoe s. 107/299

6) finansowanie kosztów zorganizowanego przejazdu bezrobotnych

i poszukujących pracy, w związku z udziałem tych osób w targach pracy

i giełdach pracy organizowanych przez wojewódzki urząd pracy w ramach

pośrednictwa pracy, w szczególności prowadzonego w ramach sieci EURES.

Art. 45. 1. Starosta może dokonywać z Funduszu Pracy przez okres do

12 miesięcy zwrotu kosztów przejazdu z miejsca zamieszkania i powrotu do

miejsca zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, lub przez okres odbywania u

pracodawcy stażu, przygotowania zawodowego dorosłych lub odbywania zajęć

z zakresu poradnictwa zawodowego osobie, która spełnia łącznie następujące

warunki:

1) na podstawie skierowania powiatowego urzędu pracy podjęła zatrudnienie lub

inną pracę zarobkową, przygotowanie zawodowe dorosłych, staż lub została

skierowana na zajęcia z zakresu poradnictwa zawodowego i dojeżdża do tych

miejsc;

2) uzyskuje wynagrodzenie lub inny przychód w wysokości nieprzekraczającej

200% minimalnego wynagrodzenia za pracę.

2. Starosta może dokonywać przez okres, o którym mowa w ust. 1, zwrotu

z Funduszu Pracy kosztów zakwaterowania osobie, która spełnia łącznie

następujące warunki:

1) na podstawie skierowania powiatowego urzędu pracy podjęła zatrudnienie lub

inną pracę zarobkową, staż, przygotowanie zawodowe dorosłych poza

miejscem zamieszkania w miejscowości, do której czas dojazdu i powrotu do

miejsca stałego zamieszkania środkami transportu zbiorowego wynosi łącznie

ponad 3 godziny dziennie;

2) mieszka w hotelu lub wynajętym mieszkaniu w miejscowości lub w pobliżu

miejscowości, w której jest zatrudniona, wykonuje inną pracę zarobkową,

odbywa staż lub przygotowanie zawodowe dorosłych;

3) uzyskuje wynagrodzenie lub inny przychód w wysokości nieprzekraczającej

200% minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w miesiącu, za

który jest dokonywany zwrot kosztów zakwaterowania.

3. Starosta może zwrócić bezrobotnemu koszt przejazdu do pracodawcy

i powrotu do miejsca zamieszkania w przypadku skierowania go do pracodawcy,

06.07.2020

©Telksinoe s. 108/299

który zgłosił ofertę pracy, jeżeli siedziba tego pracodawcy znajduje się poza

miejscem zamieszkania bezrobotnego.

4. Starosta może zwrócić bezrobotnemu lub osobie, o której mowa w art. 43,

koszt przejazdu na badania lekarskie lub psychologiczne i powrotu do miejsca

zamieszkania, jeżeli na badania te został on skierowany przez powiatowy urząd

pracy i dojeżdża do tych miejsc.

5. Starosta może zwrócić bezrobotnemu koszt przejazdu do miejsca

wykonywania prac, o których mowa w art. 73a ust. 1, i powrotu do miejsca

zamieszkania lub pobytu.

Art. 46. 1. Starosta z Funduszu Pracy może:

1) zrefundować podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą koszty

wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego

bezrobotnego lub skierowanego poszukującego pracy, o którym mowa w art.

49 pkt 7, w wysokości określonej w umowie, nie wyższej jednak niż 6-krotnej

wysokości przeciętnego wynagrodzenia;

1a) zrefundować osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej

nieposiadającej osobowości prawnej, zamieszkującej lub mającej siedzibę na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będącej posiadaczem gospodarstwa

rolnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1892, z 2018 r. poz. 1588, 1669 i 2244 oraz z 2019 r.

poz. 534) lub prowadzącej dział specjalny produkcji rolnej, o którym mowa

w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1509, z późn. zm.3)) lub w ustawie z dnia 15 lutego 1992

r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 865

i 1018), zatrudniającym w okresie ostatnich 6 miesięcy, w każdym miesiącu,

co najmniej jednego pracownika w pełnym wymiarze czasu pracy, koszty

wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego

bezrobotnego lub dla skierowanego poszukującego pracy, o którym mowa w

art. 49 pkt 7, w wysokości określonej w umowie, nie wyższej jednak niż 6-

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1540,

1552, 1629, 1669, 1693, 2073, 2126, 2159, 2192, 2193, 2215, 2242, 2244, 2245, 2246, 2429 i

2529 oraz z 2019 r. poz. 29, 271, 303, 752 i 1018.

06.07.2020

©Telksinoe s. 109/299

krotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia, zwanych dalej „producentem

rolnym”;

1b) zrefundować żłobkom lub klubom dziecięcym tworzonym i prowadzonym

przez osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające

osobowości prawnej, o których mowa w przepisach o opiece nad dziećmi

w wieku do lat 3, zwanych dalej „żłobkiem lub klubem dziecięcym”, koszty

wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy, związanego bezpośrednio ze

sprawowaniem opieki nad dziećmi niepełnosprawnymi lub prowadzeniem dla

nich zajęć, dla skierowanego bezrobotnego, skierowanego poszukującego

pracy, o którym mowa w art. 49 pkt 7, lub skierowanego poszukującego pracy

absolwenta, w wysokości określonej w umowie, nie wyższej jednak niż 6-

krotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia;

1c) zrefundować podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą polegającą

na świadczeniu usług rehabilitacyjnych, zwanemu dalej „podmiotem

świadczącym usługi rehabilitacyjne”, koszty wyposażenia lub doposażenia

stanowiska pracy, związanego bezpośrednio ze świadczeniem usług

rehabilitacyjnych dla dzieci niepełnosprawnych w miejscu zamieszkania, w

tym usług mobilnych, dla skierowanego bezrobotnego, skierowanego

poszukującego pracy, o którym mowa w art. 49 pkt 7, lub skierowanego

poszukującego pracy absolwenta, w wysokości określonej w umowie, nie

wyższej jednak niż 6-krotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia;

1d) przyznać spółdzielni socjalnej jednorazowo środki na utworzenie stanowiska

pracy dla skierowanego bezrobotnego lub skierowanego poszukującego

pracy, o którym mowa w art. 49 pkt 7, lub skierowanego poszukującego pracy

niepozostającego w zatrudnieniu lub niewykonującego innej pracy

zarobkowej, w wysokości określonej w umowie, nie wyższej jednak niż 6-

krotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia;

2) przyznać bezrobotnemu lub poszukującemu pracy, o którym mowa w art. 49

pkt 7, jednorazowo środki na podjęcie działalności gospodarczej, w tym na

pokrycie kosztów pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa związanych z

podjęciem tej działalności, w wysokości określonej w umowie, nie wyższej

jednak niż 6-krotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia;

06.07.2020

©Telksinoe s. 110/299

3) przyznać bezrobotnemu lub poszukującemu pracy, o którym mowa w art. 49

pkt 7, lub poszukującemu pracy niepozostającemu w zatrudnieniu lub

niewykonującemu innej pracy zarobkowej, jednorazowo środki na założenie

spółdzielni socjalnej lub przystąpienie do niej po jej założeniu, w tym na

pokrycie kosztów pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa związanych z

podjęciem tej działalności w wysokości określonej w umowie, nie wyższej

jednak niż 6-krotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia;

4) przyznać spółdzielni socjalnej środki na finansowanie kosztów

wynagrodzenia, w okresie do 6 miesięcy od dnia zawarcia umowy, wypłacane

miesięcznie w wysokości nie wyższej niż kwota minimalnego wynagrodzenia

za pracę przez okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, dla zatrudnionego

skierowanego bezrobotnego lub zatrudnionego skierowanego poszukującego

pracy, o którym mowa w art. 49 pkt 7, lub zatrudnionego skierowanego

poszukującego pracy niepozostającego w zatrudnieniu lub niewykonującego

innej pracy zarobkowej.

1a. Przepis ust. 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio do niepublicznych przedszkoli

i niepublicznych szkół, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia

2016 r. – Prawo oświatowe.

1b. Przepisy ust. 1 pkt 2 i 3 stosuje się również do absolwentów centrum

integracji społecznej oraz absolwentów klubów integracji społecznej, o których

mowa w przepisach o zatrudnieniu socjalnym, jeżeli nie pozostają oni w okresie

zgłoszonego do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej

zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej.

2. Podmiot prowadzący działalność gospodarczą, niepubliczne przedszkole,

niepubliczna szkoła i producent rolny, który otrzymał refundację kosztów

wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy, jest obowiązany dokonać zwrotu,

w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty, otrzymanych środków

wraz z odsetkami ustawowymi, jeżeli naruszył warunki umowy, z zastrzeżeniem

ust. 2b i 2c.

2a. Przepisy ust. 1 pkt 2 i 3 nie ma zastosowania do bezrobotnego, który

zarejestrował się jako bezrobotny w okresie zgłoszonego do Centralnej Ewidencji

i Informacji o Działalności Gospodarczej zawieszenia wykonywania działalności

gospodarczej.

06.07.2020

©Telksinoe s. 111/299

2b. Podmiot prowadzący działalność gospodarczą, niepubliczne przedszkole,

niepubliczna szkoła i producent rolny, który otrzymał refundację kosztów

wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy i zatrudniał na utworzonym

stanowisku pracy skierowanego lub skierowanych bezrobotnych w pełnym

wymiarze czasu pracy lub zatrudniał skierowanego lub skierowanych

poszukujących pracy, o których mowa w art. 49 pkt 7, co najmniej w połowie

wymiaru czasu pracy łącznie przez okres krótszy niż 24 miesiące, jest obowiązany

dokonać zwrotu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty,

otrzymanych środków wraz z odsetkami ustawowymi proporcjonalnie do okresu,

jaki pozostał do 24 miesięcy zatrudnienia skierowanego bezrobotnego lub

skierowanego poszukującego pracy, o którym mowa w art. 49 pkt 7.

2c. Żłobek lub klub dziecięcy z miejscami integracyjnymi i podmiot

świadczący usługi rehabilitacyjne w miejscu zamieszkania, w tym usługi mobilne,

który otrzymał refundację kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy,

o którym mowa w ust. 1 pkt 1b i 1c, jest obowiązany dokonać zwrotu, w terminie

30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty, otrzymanych środków

proporcjonalnie do okresu, jaki pozostał do 24 miesięcy zatrudnienia, jeżeli

zatrudniał skierowaną osobę, o której mowa w ust. 1 pkt 1b i 1c, na utworzonym

stanowisku pracy, co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy łącznie przez okres

krótszy niż 24 miesiące.

2d. Spółdzielnia socjalna, która otrzymała z Funduszu Pracy jednorazowo

środki, o których mowa w ust. 1 pkt 1d, jest obowiązana, w terminie 30 dni od dnia

doręczenia wezwania starosty, dokonać zwrotu otrzymanych środków wraz

z odsetkami ustawowymi, jeżeli zatrudniała na utworzonym stanowisku pracy

skierowanego bezrobotnego lub skierowanego poszukującego pracy, o którym

mowa w art. 49 pkt 7, lub skierowanego poszukującego pracy niepozostającego w

zatrudnieniu lub niewykonującego innej pracy zarobkowej, w pełnym wymiarze

czasu pracy łącznie przez okres krótszy niż 24 miesiące albo naruszyła inne

warunki umowy dotyczące przyznania tych środków.

3. Osoba, która otrzymała z Funduszu Pracy jednorazowo środki na podjęcie

działalności gospodarczej, założenie lub przystąpienie do spółdzielni socjalnej, jest

obowiązana dokonać zwrotu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania

starosty, otrzymanych środków wraz z odsetkami ustawowymi, jeżeli prowadziła

06.07.2020

©Telksinoe s. 112/299

działalność gospodarczą lub była członkiem spółdzielni socjalnej przez okres

krótszy niż 12 miesięcy albo naruszone zostały inne warunki umowy dotyczące

przyznania tych środków.

3a. Osoba, która otrzymała z Funduszu Pracy jednorazowo środki na podjęcie

działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu żłobka lub klubu

dziecięcego z miejscami integracyjnymi lub polegającej na świadczeniu usług

rehabilitacyjnych dla dzieci niepełnosprawnych w miejscu zamieszkania, w tym

usług mobilnych, lub poszukujący pracy, o którym mowa w art. 49 pkt 7, który

otrzymał z Funduszu Pracy jednorazowo środki na podjęcie działalności

gospodarczej, jest obowiązany dokonać zwrotu, w terminie 30 dni od dnia

doręczenia wezwania starosty, otrzymanych środków proporcjonalnie do okresu,

jaki pozostał do 12 miesięcy prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli

prowadził działalność gospodarczą przez okres krótszy niż 12 miesięcy. W

przypadku naruszenia innych warunków umowy dotyczących przyznania tych

środków przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

3b. Spółdzielnia socjalna, która otrzymała z Funduszu Pracy środki, o których

mowa w ust. 1 pkt 4, jest obowiązana dokonać ich zwrotu wraz z odsetkami

ustawowymi, jeżeli zatrudniała skierowanego bezrobotnego lub skierowanego

poszukującego pracy, o którym mowa w art. 49 pkt 7, lub skierowanego

poszukującego pracy niepozostającego w zatrudnieniu lub niewykonującego innej

pracy zarobkowej w pełnym wymiarze czasu pracy łącznie przez okres krótszy niż

12 miesięcy od dnia przyznania tych środków albo naruszyła inne warunki umowy

o finansowanie kosztów wynagrodzenia.

4. W przypadku niewywiązania się z obowiązku, o którym mowa w ust. 2,

2b–3b, dochodzenie roszczeń z tytułu zawartej umowy następuje na podstawie

przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.

4a. Minimalne wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, jest

przyjmowane w wysokości obowiązującej w dniu zawarcia umowy ze starostą.

5. Przeciętne wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1–3, jest

przyjmowane w wysokości obowiązującej w dniu zawarcia umowy ze starostą.

5a. (uchylony)

5b. Podmiot prowadzący działalność gospodarczą, żłobek lub klub dziecięcy,

niepubliczne przedszkole, niepubliczna szkoła, producent rolny, bezrobotny,

06.07.2020

©Telksinoe s. 113/299

absolwent centrum integracji społecznej i absolwent klubu integracji społecznej,

poszukujący pracy, o którym mowa w art. 49 pkt 7, poszukujący pracy

niepozostający w zatrudnieniu lub niewykonujący innej pracy zarobkowej,

ubiegający się o przyznanie środków, o których mowa w ust. 1–1b, składa

oświadczenie o niekaralności za przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu,

w rozumieniu ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2018 r.

poz. 1600 i 2077 oraz z 2019 r. poz. 730, 858, 870 i 1135) lub ustawy z dnia 28

października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny

zabronione pod groźbą kary (Dz. U. z 2019 r. poz. 628), w okresie 2 lat przed

wystąpieniem z wnioskiem o przyznanie środków.

5c. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 5b, składa się pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający

oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści:

„Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych zeznań.

6. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe warunki i tryb dokonywania refundacji, o której mowa w ust. 1

pkt 1–1c oraz ust. 1a,

2) szczegółowe warunki i tryb przyznawania osobom, o których mowa w ust. 1

pkt 2 i ust. 1b, jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej,

o których mowa w ust. 1 pkt 2,

3) formy zabezpieczenia zwrotu otrzymanej refundacji lub środków na podjęcie

działalności gospodarczej, w przypadku niedotrzymania warunków umowy

dotyczącej ich przyznania

– mając na względzie zwiększenie mobilności oraz poziomu zatrudnienia

bezrobotnych, poszukujących pracy, o których mowa w art. 49 pkt 7,

poszukujących pracy absolwentów, racjonalne gospodarowanie środkami

Funduszu Pracy, a także konieczność zapewnienia zgodności udzielania pomocy z

zasadami przyznawania pomocy de minimis w przypadku refundacji kosztów

wyposażenia i doposażenia stanowiska pracy oraz w przypadku pomocy

przyznawanej w postaci jednorazowej wypłaty środków na rozpoczęcie

06.07.2020

©Telksinoe s. 114/299

działalności gospodarczej, w tym na pokrycie kosztów pomocy prawnej,

konsultacji i doradztwa dotyczących podjęcia takiej działalności.

6a. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe warunki i tryb przyznawania spółdzielni socjalnej jednorazowo

środków, o których mowa w ust. 1 pkt 1d,

2) szczegółowe warunki i tryb przyznawania osobom, o których mowa w ust. 1

pkt 3 oraz w ust. 1b, jednorazowo środków, o których mowa w ust. 1 pkt 3,

3) szczegółowe warunki i tryb przyznawania spółdzielni socjalnej środków, o

których mowa w ust. 1 pkt 4,

4) formy zabezpieczenia zwrotu środków na założenie spółdzielni socjalnej lub

przystąpienie do niej po jej założeniu, utworzenie stanowiska pracy lub

finansowanie kosztów wynagrodzenia w przypadku niedotrzymania

warunków umowy dotyczącej ich przyznania

– mając na względzie zwiększenie mobilności osób określonych w ust. 1 pkt 1b, 3

i 4 oraz w ust. 1b, racjonalne gospodarowanie środkami Funduszu Pracy, a także

konieczność zapewnienia zgodności udzielania pomocy z zasadami przyznawania

pomocy de minimis w przypadku wypłaty środków, o których mowa w ust. 1 pkt

1d, 3 i 4.

Art. 47. 1. Starosta może zawrzeć z pracodawcą umowę przewidującą

jednorazowe refundowanie poniesionych kosztów z tytułu opłaconych składek na

ubezpieczenia społeczne w związku z zatrudnieniem skierowanego bezrobotnego.

2. Refundacja może nastąpić w przypadku, gdy:

1) pracodawca zatrudniał skierowanego bezrobotnego w pełnym wymiarze

czasu pracy przez okres co najmniej 12 miesięcy oraz

2) po upływie 12 miesięcy zatrudnienia skierowany bezrobotny jest nadal

zatrudniony.

3. Kwota refundowanych składek, o których mowa w ust. 1, nie może

przekroczyć 300% wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę

obowiązującego w dniu spełnienia warunków określonych w ust. 2.

Art. 48. 1. Bezrobotnemu posiadającemu prawo do zasiłku przysługuje

dodatek aktywizacyjny, jeżeli:

06.07.2020

©Telksinoe s. 115/299

1) w wyniku skierowania przez powiatowy urząd pracy podjął zatrudnienie

w niepełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub

służbie i otrzymuje wynagrodzenie niższe od minimalnego wynagrodzenia za

pracę;

2) z własnej inicjatywy podjął zatrudnienie lub inną pracę zarobkową.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, dodatek aktywizacyjny

przysługuje w wysokości stanowiącej różnicę między minimalnym

wynagrodzeniem za pracę a otrzymywanym wynagrodzeniem, nie większej jednak

niż 50% zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1, przez okres, w jakim

przysługiwałby bezrobotnemu zasiłek.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dodatek aktywizacyjny

przysługuje w wysokości do 50% zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1, przez

połowę okresu, w jakim przysługiwałby bezrobotnemu zasiłek.

4. Dodatek aktywizacyjny nie przysługuje w przypadku:

1) skierowania bezrobotnego przez powiatowy urząd pracy do prac

interwencyjnych, robót publicznych lub na stanowisko pracy, którego koszty

wyposażenia lub doposażenia zostały zrefundowane zgodnie z art. 46 ust.

1 pkt 1;

2) podjęcia przez bezrobotnego z własnej inicjatywy zatrudnienia lub innej pracy

zarobkowej u pracodawcy, u którego był zatrudniony lub dla którego

wykonywał inną pracę zarobkową bezpośrednio przed zarejestrowaniem jako

bezrobotny;

3) podjęcia przez bezrobotnego z własnej inicjatywy zatrudnienia lub innej pracy

zarobkowej za granicą Rzeczypospolitej Polskiej u pracodawcy

zagranicznego;

4) przebywania na urlopie bezpłatnym.

Art. 48a. 1. Starosta może finansować z Funduszu Pracy koszty

zorganizowanego przejazdu bezrobotnych i poszukujących pracy, skierowanych

przez powiatowy urząd pracy do udziału w targach pracy i giełdach pracy jakie są

organizowane na terenie innego powiatu przez wojewódzki urząd pracy w ramach

pośrednictwa pracy.

06.07.2020

©Telksinoe s. 116/299

2. Zorganizowany przejazd bezrobotnych i poszukujących pracy na miejsce

targów i giełd, o których mowa w ust. 1, i z powrotem odbywa się z miejsc

określonych przez powiatowy urząd pracy.

Art. 49. Osobom będącym w szczególnej sytuacji na rynku pracy:

1) bezrobotnym do 30 roku życia,

2) bezrobotnym długotrwale,

3) bezrobotnym powyżej 50 roku życia,

4) bezrobotnym korzystającym ze świadczeń z pomocy społecznej,

5) bezrobotnym posiadającym co najmniej jedno dziecko do 6 roku życia lub co

najmniej jedno dziecko niepełnosprawne do 18 roku życia,

6) bezrobotnym niepełnosprawnym,

7) poszukującym pracy niepozostającym w zatrudnieniu lub niewykonującym

innej pracy zarobkowej opiekunom osoby niepełnosprawnej, z wyłączeniem

opiekunów osoby niepełnosprawnej pobierających świadczenie pielęgnacyjne

lub specjalny zasiłek opiekuńczy na podstawie przepisów o świadczeniach

rodzinnych, lub zasiłek dla opiekuna na podstawie przepisów o ustaleniu i

wypłacie zasiłków dla opiekunów

– przysługuje pierwszeństwo w skierowaniu do udziału w programach specjalnych.

Art. 49a. W stosunku do bezrobotnych i osób, o których mowa w art. 43,

którzy zostali wyłonieni przez starostę, z uwzględnieniem analiz i prognoz

lokalnego rynku pracy, mogą być dodatkowo stosowane programy specjalne.

Art. 50. 1. Bezrobotnym do 25 roku życia powiatowy urząd pracy w okresie

do 4 miesięcy od dnia rejestracji powinien przedstawić propozycję zatrudnienia,

innej pracy zarobkowej, szkolenia, stażu, odbycia przygotowania zawodowego

dorosłych, zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych albo

innej formy pomocy określonej w ustawie.

2. Bezrobotnym, o których mowa w art. 49 pkt 4, powiatowy urząd pracy

w okresie 6 miesięcy od dnia utraty prawa do zasiłku z powodu upływu okresu jego

pobierania, a w przypadku bezrobotnych bez prawa do zasiłku w okresie

6 miesięcy od dnia rejestracji:

06.07.2020

©Telksinoe s. 117/299

1) powinien przedstawić propozycję zatrudnienia, innej pracy zarobkowej,

szkolenia, stażu, odbycia przygotowania zawodowego dorosłych,

zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych, robót publicznych lub

2) na wniosek ośrodka pomocy społecznej, a w przypadku przekształcenia

ośrodka pomocy społecznej w centrum usług społecznych na podstawie

przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych

przez centrum usług społecznych, na wniosek centrum usług społecznych,

może skierować do uczestnictwa w kontrakcie socjalnym, indywidualnym

programie usamodzielnienia, lokalnym programie pomocy społecznej,

o których mowa w przepisach o pomocy społecznej, lub uczestnictwa w

indywidualnym programie zatrudnienia socjalnego, o którym mowa

w przepisach o zatrudnieniu socjalnym.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, powiatowy urząd pracy,

ośrodek pomocy społecznej, a w przypadku przekształcenia ośrodka pomocy

społecznej w centrum usług społecznych na podstawie przepisów ustawy z dnia

19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług

społecznych – centrum usług społecznych, są obowiązane informować się

wzajemnie o planowanych działaniach wobec bezrobotnych w trybie określonym

w zawartym porozumieniu.

Art. 51. 1. Starosta zwraca pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac

interwencyjnych na okres do 6 miesięcy skierowanych bezrobotnych, część

kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia

społeczne skierowanych bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej,

nieprzekraczającej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych

w miesiącu w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz kwoty zasiłku

określonej w art. 72 ust. 1 pkt 1, obowiązującej w ostatnim dniu zatrudnienia

każdego rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenia społeczne od

refundowanego wynagrodzenia.

2. Starosta zwraca pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac

interwencyjnych co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy na okres do

6 miesięcy skierowanych bezrobotnych, część kosztów poniesionych na

wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne skierowanych

bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak

06.07.2020

©Telksinoe s. 118/299

połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia

społeczne od refundowanego wynagrodzenia za każdą osobę bezrobotną.

3. Starosta może dokonywać, w zakresie i na zasadach określonych w ust. 1,

zwrotu poniesionych przez pracodawcę kosztów z tytułu zatrudnienia na okres do

12 miesięcy skierowanych bezrobotnych, w ramach prac interwencyjnych,

w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak minimalnego

wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego

wynagrodzenia za każdego bezrobotnego, jeżeli refundacja obejmuje koszty

poniesione za co drugi miesiąc ich zatrudnienia.

4. Jeżeli pracodawca bezpośrednio po zakończeniu prac interwencyjnych

trwających co najmniej 6 miesięcy zatrudniał skierowanego bezrobotnego przez

okres dalszych 6 miesięcy i po upływie tego okresu dalej go zatrudnia w pełnym

wymiarze czasu pracy, starosta może przyznać pracodawcy jednorazową

refundację wynagrodzenia w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie wyższej

jednak niż 150% przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu spełnienia

tego warunku.

5. Starosta, kierując bezrobotnego do prac interwencyjnych, ma obowiązek

wziąć pod uwagę jego wiek, stan zdrowia oraz rodzaje uprzednio wykonywanej

pracy.

6. Pracodawca jest obowiązany, stosownie do zawartej umowy, do utrzymania

w zatrudnieniu skierowanego bezrobotnego przez okres 3 miesięcy po zakończeniu

refundacji wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne.

7. Niewywiązanie się z warunku, o którym mowa w ust. 6, lub naruszenie

innych warunków umowy powoduje obowiązek zwrotu uzyskanej pomocy wraz

z odsetkami ustawowymi naliczonymi od całości uzyskanej pomocy od dnia

otrzymania pierwszej refundacji, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania

starosty.

8. W przypadku rozwiązania umowy o pracę przez skierowanego

bezrobotnego, rozwiązania z nim umowy o pracę na podstawie art. 52 ustawy

z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy lub wygaśnięcia stosunku pracy

skierowanego bezrobotnego w trakcie okresu objętego refundacją albo przed

upływem okresu 3 miesięcy, o którym mowa w ust. 6, starosta kieruje na zwolnione

stanowisko pracy innego bezrobotnego.

06.07.2020

©Telksinoe s. 119/299

9. W przypadku odmowy przyjęcia skierowanego bezrobotnego na zwolnione

stanowisko pracy, pracodawca zwraca uzyskaną pomoc w całości wraz z odsetkami

ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania pierwszej refundacji, w terminie

30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty. W przypadku braku możliwości

skierowania bezrobotnego przez urząd pracy na zwolnione stanowisko pracy,

pracodawca nie zwraca uzyskanej pomocy za okres, w którym uprzednio

skierowany bezrobotny pozostawał w zatrudnieniu.

Art. 51a. 1. Starosta może zawrzeć umowę, na podstawie której refunduje

pracodawcy lub przedsiębiorcy przez okres do 6 miesięcy część kosztów

poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne

za skierowanych bezrobotnych opiekunów osoby niepełnosprawnej, zatrudnionych

co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy, w wysokości uprzednio uzgodnionej,

nieprzekraczającej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych w

miesiącu w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz kwoty połowy

minimalnego wynagrodzenia za pracę, obowiązującej w ostatnim dniu zatrudnienia

każdego rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenia społeczne od

refundowanego wynagrodzenia.

2. Przepisy art. 51 ust. 5–9 stosuje się odpowiednio.

3. Pomoc jest udzielana zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de

minimis.

Art. 52. (uchylony)

Art. 53. 1. Starosta może skierować bezrobotnych do odbycia stażu przez

okres nieprzekraczający 6 miesięcy do pracodawcy, rolniczej spółdzielni

produkcyjnej lub pełnoletniej osoby fizycznej, zamieszkującej i prowadzącej na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, osobiście i na własny rachunek, działalność

w zakresie produkcji roślinnej lub zwierzęcej, w tym ogrodniczej, sadowniczej,

pszczelarskiej i rybnej, w pozostającym w jej posiadaniu gospodarstwie rolnym

obejmującym obszar użytków rolnych o powierzchni przekraczającej 2 ha

przeliczeniowe lub prowadzącej dział specjalny produkcji rolnej, o którym mowa

w ustawie z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U.

z 2019 r. poz. 299 i 303).

1a. (uchylony)

06.07.2020

©Telksinoe s. 120/299

2. Starosta może skierować do odbycia stażu na okres do 12 miesięcy

bezrobotnych, którzy nie ukończyli 30 roku życia.

3. (uchylony)

4. Staż odbywa się na podstawie umowy zawartej przez starostę

z pracodawcą, według programu określonego w umowie. Przy ustalaniu programu

powinny być uwzględnione predyspozycje psychofizyczne i zdrowotne, poziom

wykształcenia oraz dotychczasowe kwalifikacje zawodowe bezrobotnego. Program

powinien określać:

1) nazwę zawodu lub specjalności, której program dotyczy;

2) zakres zadań wykonywanych przez bezrobotnego;

3) rodzaj uzyskiwanych kwalifikacji lub umiejętności zawodowych;

4) sposób potwierdzenia nabytych kwalifikacji lub umiejętności zawodowych;

5) opiekuna osoby objętej programem stażu.

5. Nadzór nad odbywaniem stażu przez bezrobotnego sprawuje starosta.

Pracodawca po zakończeniu realizacji programu, o którym mowa w ust. 4, wydaje

opinię zawierającą informacje o zadaniach realizowanych przez bezrobotnego

i umiejętnościach praktycznych pozyskanych w trakcie stażu. Starosta wydaje

bezrobotnemu zaświadczenie o odbyciu stażu.

6. Bezrobotnemu w okresie odbywania stażu przysługuje stypendium

w wysokości 120% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, wypłacane

przez starostę; przepisy art. 41 ust. 6 oraz art. 80 stosuje się odpowiednio. Za okres,

za który przysługuje stypendium, zasiłek nie przysługuje.

7. (uchylony)

7a. Na wniosek bezrobotnego odbywającego staż pracodawca jest

obowiązany do udzielenia dni wolnych w wymiarze 2 dni za każde 30 dni

kalendarzowych odbywania stażu. Za dni wolne przysługuje stypendium. Za ostatni

miesiąc odbywania stażu pracodawca jest obowiązany udzielić dni wolnych przed

upływem terminu zakończenia stażu.

8. Przepisy ust. 1–7a stosuje się odpowiednio do organizacji pozarządowych.

9. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe warunki odbywania stażu, mając na uwadze konieczność zapewnienia

właściwych warunków nabywania umiejętności.

06.07.2020

©Telksinoe s. 121/299

Art. 53a. 1. Starosta inicjuje, organizuje i finansuje z Funduszu Pracy

przygotowanie zawodowe dorosłych bezrobotnych i osób, o których mowa w art.

43 ust. 1 pkt 3–7, w celu uzyskania przez nich kwalifikacji lub umiejętności

zawodowych, potwierdzonych dokumentami, o których mowa w art. 53c ust. 3

i art. 53d ust. 3.

2. Przygotowanie zawodowe dorosłych odbywa się w formie:

1) praktycznej nauki zawodu dorosłych umożliwiającej przystąpienie do

egzaminu zawodowego lub egzaminu czeladniczego;

2) przyuczenia do pracy dorosłych mającego na celu zdobycie wybranych

kwalifikacji zawodowych lub umiejętności, niezbędnych do wykonywania

określonych zadań zawodowych, właściwych dla zawodu występującego

w klasyfikacji zawodów i specjalności dla potrzeb rynku pracy.

3. Przygotowanie zawodowe dorosłych jest realizowane na podstawie umowy

w sprawie realizacji przygotowania zawodowego dorosłych zawieranej między

starostą a pracodawcą lub między starostą, pracodawcą i instytucją szkoleniową,

wpisaną do rejestru prowadzonego przez wojewódzki urząd pracy.

4. Praktyczna nauka zawodu dorosłych trwa od 6 do 12 miesięcy,

a przyuczenie do pracy dorosłych trwa od 3 do 6 miesięcy.

Art. 53b. 1. Przygotowanie zawodowe dorosłych jest realizowane według

programu ukierunkowanego na nabywanie umiejętności praktycznych oraz

zdobywanie wiedzy teoretycznej, niezbędnych do wykonywania zadań

zawodowych, przygotowanego przez pracodawcę lub instytucję szkoleniową we

współpracy z pracodawcą.

2. Na czas realizacji programu pracodawca wyznacza opiekuna uczestnika

przygotowania zawodowego dorosłych, posiadającego kwalifikacje określone

zgodnie z art. 53m.

Art. 53c. 1. Program praktycznej nauki zawodu dorosłych uwzględnia w

szczególności wymagania określone w podstawie programowej kształcenia w

zawodzie szkolnictwa branżowego lub standardy wymagań będące podstawą

przeprowadzania egzaminu czeladniczego.

2. Praktyczna nauka zawodu dorosłych kończy się egzaminem zawodowym

przeprowadzanym przez okręgową komisję egzaminacyjną, zgodnie z przepisami

06.07.2020

©Telksinoe s. 122/299

rozdziału 3b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, lub egzaminem

czeladniczym przeprowadzanym przez komisje egzaminacyjne izb

rzemieślniczych, zgodnie z przepisami w sprawie egzaminu czeladniczego,

egzaminu mistrzowskiego oraz egzaminu sprawdzającego, przeprowadzanych

przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych.

3. Uczestnik praktycznej nauki zawodu dorosłych, który zdał odpowiednio

egzamin zawodowy lub egzamin czeladniczy, z wynikiem pozytywnym, otrzymuje

odpowiednio certyfikat kwalifikacji zawodowej lub dyplom zawodowy albo

świadectwo czeladnicze, zgodnie z przepisami, o których mowa w ust. 2.

Art. 53d. 1. Program przyuczenia do pracy dorosłych uwzględnia w

szczególności standardy kwalifikacji zawodowych dostępne w bazach danych

prowadzonych przez ministra właściwego do spraw pracy lub wymagania

określone w podstawie programowej kształcenia w zawodzie szkolnictwa

branżowego.

2. Przyuczenie do pracy dorosłych kończy się egzaminem sprawdzającym

przeprowadzanym przez komisję egzaminacyjną izby rzemieślniczej, instytucję

szkoleniową wpisaną do rejestru prowadzonego przez wojewódzki urząd pracy lub

inną instytucję uprawnioną do przeprowadzania egzaminów wskazaną przez

starostę.

3. Przyuczenie do pracy dorosłych może kończyć się egzaminem zawodowym

przeprowadzanym przez okręgową komisję egzaminacyjną, jeżeli program

przyuczenia do pracy uwzględnia wymagania określone w podstawie programowej

kształcenia w danym zawodzie szkolnictwa branżowego.

4. Uczestnik przyuczenia do pracy dorosłych, który zdał:

1) egzamin sprawdzający, o którym mowa w ust. 2 z wynikiem pozytywnym,

otrzymuje zaświadczenie potwierdzające nabyte umiejętności lub

2) egzamin, o którym mowa w ust. 3, otrzymuje certyfikat kwalifikacji

zawodowej.

Art. 53e. 1. Wymiar czasu odbywania przygotowania zawodowego dorosłych

nie może przekraczać 8 godzin zegarowych dziennie i 40 godzin zegarowych

tygodniowo.

06.07.2020

©Telksinoe s. 123/299

2. Nabywanie umiejętności praktycznych obejmuje co najmniej 80% czasu

odbywania przygotowania zawodowego dorosłych i jest realizowane u

pracodawcy.

3. Pracodawca zapewnia warunki umożliwiające zdobywanie wiedzy

teoretycznej prowadząc kształcenie teoretyczne bezpośrednio u siebie lub kierując

uczestnika do instytucji szkoleniowej wskazanej przez starostę. W przypadku gdy

kształcenie teoretyczne realizuje instytucja szkoleniowa pracodawca jest

obowiązany udzielić uczestnikowi przygotowania zawodowego dorosłych czasu

wolnego na uczestnictwo w zajęciach w wymiarze przewidzianym programem.

4. W przypadku gdy pracodawca nie może zapewnić warunków do

zrealizowania w pełni programu praktycznej nauki zawodu dorosłych, możliwe jest

zrealizowanie części tego programu przez wskazane przez starostę publiczne

centrum kształcenia zawodowego lub publiczną placówkę kształcenia

ustawicznego, działające na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r.

– Prawo oświatowe, w wymiarze nieprzekraczającym 20% czasu programu.

Art. 53f. Pracodawca jest obowiązany do udzielenia uczestnikowi

przygotowania zawodowego dorosłych dni wolnych w wymiarze 2 dni za każde

30 dni kalendarzowych; za ostatni miesiąc odbywania przygotowania zawodowego

dorosłych pracodawca jest obowiązany udzielić dni wolnych przed upływem

terminu zakończenia przygotowania zawodowego dorosłych.

Art. 53g. 1. Uczestnikowi przygotowania zawodowego dorosłych

przysługuje stypendium w wysokości 120% kwoty zasiłku, o którym mowa w art.

72 ust. 1 pkt 1, wypłacane przez starostę; przepis art. 80 stosuje się odpowiednio.

Za okres, za który przysługuje stypendium, zasiłek nie przysługuje.

2. Stypendium przysługuje za dni wolne, o których mowa w art. 53f.

3. Starosta nie wypłaca stypendium za okres nieusprawiedliwionych

nieobecności uczestnika przygotowania zawodowego dorosłych.

Art. 53h. 1. Uczestnik przygotowania zawodowego dorosłych, który z

własnej winy przerwał program tego przygotowania lub nie przystąpił odpowiednio

do egzaminu zawodowego, egzaminu czeladniczego lub egzaminu

sprawdzającego, jest obowiązany do zwrotu kosztów tego przygotowania

poniesionych z Funduszu Pracy, z wyjątkiem sytuacji gdy powodem przerwania

06.07.2020

©Telksinoe s. 124/299

programu tego przygotowania lub nieprzystąpienia odpowiednio do egzaminu

zawodowego egzaminu czeladniczego lub egzaminu sprawdzającego było podjęcie

zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności gospodarczej.

2. Uczestnik przygotowania zawodowego dorosłych, który z własnej winy

przerwał program tego przygotowania, nie przystąpił odpowiednio do egzaminu

zawodowego, egzaminu czeladniczego lub egzaminu sprawdzającego, może być

ponownie zarejestrowany w powiatowym urzędzie pracy, nie wcześniej niż po

upływie 6 miesięcy od dnia przerwania programu lub nieprzystąpienia do

egzaminu.

Art. 53i. Starosta refunduje ze środków Funduszu Pracy pracodawcy,

z którym zawarł umowę w sprawie realizacji przygotowania zawodowego

dorosłych, określone w umowie wydatki poniesione na uczestnika przygotowania

zawodowego dorosłych, w szczególności na materiały i surowce, eksploatację

maszyn i urządzeń, odzież roboczą, posiłki regeneracyjne i inne środki niezbędne

do realizacji programu przygotowania zawodowego dorosłych w wymiarze do 2%

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za każdy pełny miesiąc realizacji

programu.

Art. 53j. 1. Pracodawcy, z którym starosta zawarł umowę w sprawie

realizacji przygotowania zawodowego dorosłych, przysługuje jednorazowa premia

ze środków Funduszu Pracy po zakończeniu tej formy aktywizacji, jeżeli

skierowany przez starostę uczestnik przygotowania zawodowego dorosłych

ukończył program praktycznej nauki zawodu dorosłych lub przyuczenia do pracy

dorosłych i zdał egzamin, o którym mowa w art. 53c ust. 2 lub art. 53d ust. 2.

2. Premia jest przyznawana w wysokości 400 zł za każdy pełny miesiąc

programu przygotowania zawodowego dorosłych, zrealizowanego dla każdego

skierowanego uczestnika, na podstawie umowy, o której mowa w art. 53a ust. 3.

3. Kwota premii określona w ust. 2 podlega waloryzacji na zasadach

określonych w art. 72 ust. 6.

4. Jeżeli umowa w sprawie realizacji przygotowania zawodowego dorosłych

została rozwiązana z przyczyn niezależnych od pracodawcy, a osoba skierowana

przez starostę podjęła przygotowanie zawodowe dorosłych u innego pracodawcy –

przysługującą kwotę premii dzieli się między wszystkich pracodawców,

06.07.2020

©Telksinoe s. 125/299

proporcjonalnie do liczby miesięcy realizowanego u nich programu tego

przygotowania. Premia nie przysługuje pracodawcy, z którym umowa w sprawie

realizacji przygotowania zawodowego dorosłych została rozwiązana z winy

pracodawcy.

5. Premię przyznaje starosta, który zawarł z pracodawcą umowę w sprawie

realizacji przygotowania zawodowego dorosłych, po stwierdzeniu spełnienia

warunku określonego w ust. 1.

6. Premia jest przyznawana na wniosek pracodawcy złożony w terminie

3 miesięcy od dnia złożenia z wynikiem pozytywnym egzaminu przez uczestnika

przygotowania zawodowego dorosłych. Do wniosku należy dołączyć kopię

dyplomu, świadectwa lub zaświadczenia, potwierdzającego spełnienie warunku

określonego w ust. 1.

Art. 53k. Refundacja, o której mowa w art. 53i, oraz premia, o której mowa

w art. 53j, stanowią pomoc de minimis i są przyznawane zgodnie z warunkami

dopuszczalności pomocy de minimis.

Art. 53l. 1. Koszty przygotowania zawodowego dorosłych obejmujące:

1) refundację wydatków poniesionych na uczestnika przygotowania

zawodowego dorosłych niezbędnych do realizacji programu, o których mowa

w art. 53i,

2) jednorazową premię przyznawaną pracodawcy, o której mowa w art. 53j,

3) należność przysługującą instytucji szkoleniowej za przygotowanie i realizację

ustalonej części programu,

4) koszty badań lekarskich i psychologicznych mających na celu ustalenie

zdolności do udziału w przygotowaniu zawodowym dorosłych,

5) koszty egzaminów zawodowych, egzaminów czeladniczych lub egzaminów

sprawdzających

– są finansowane z Funduszu Pracy.

2. W przypadku gdy uczestnik przygotowania zawodowego dorosłych nie

złożył z wynikiem pozytywnym egzaminu, koszty ponownego przystąpienia do

egzaminu zawodowego, egzaminu czeladniczego lub egzaminu sprawdzającego nie

mogą być sfinansowane ze środków Funduszu Pracy.

06.07.2020

©Telksinoe s. 126/299

3. Starosta może sfinansować koszty przejazdu do miejsca odbywania

przygotowania zawodowego dorosłych, a w przypadku gdy przygotowanie

zawodowe dorosłych odbywa się w miejscowości innej niż miejsce zamieszkania,

także koszty zakwaterowania, zgodnie z art. 44 i 45.

Art. 53m. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe warunki, sposób i tryb organizowania przygotowania

zawodowego dorosłych, sposób refundowania pracodawcy wydatków

poniesionych na uczestnika przygotowania zawodowego dorosłych i wypłacania

premii, kwalifikacje wymagane od opiekunów uczestników przygotowania

zawodowego dorosłych, wzór zaświadczenia o ukończeniu przygotowania

zawodowego dorosłych, warunki i tryb przeprowadzania egzaminu

sprawdzającego oraz wzór wydawanego zaświadczenia, mając na uwadze

efektywność tej formy pozyskiwania kwalifikacji i umiejętności zawodowych,

a także konieczność zapewnienia zgodności udzielania pomocy z zasadami

przyznawania pomocy de minimis.

Art. 54. Starosta ustala i opłaca, w wysokości i na zasadach określonych

w odrębnych przepisach, składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe

i wypadkowe od stypendiów wypłaconych na podstawie art. 41 ust. 3, art. 53 ust.

6, art. 53g ust. 1 oraz od stypendium wypłaconego na podstawie art. 42a ust. 5 za

okres, w którym osoba odbywająca studia podyplomowe nie pozostaje

w zatrudnieniu, nie wykonuje innej pracy zarobkowej lub nie prowadzi działalności

gospodarczej.

Art. 55. 1. Bezrobotnemu bez kwalifikacji zawodowych, który w okresie

12 miesięcy od dnia zarejestrowania w powiatowym urzędzie pracy podjął dalszą

naukę w szkole ponadpodstawowej dla dorosłych, będącej szkołą publiczną lub

niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej, albo w szkole wyższej, gdzie

studiuje w formie studiów niestacjonarnych, starosta, na wniosek bezrobotnego,

może przyznać stypendium w wysokości 100% kwoty zasiłku, o którym mowa

w art. 72 ust. 1 pkt 1, wypłacane przez okres 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia

nauki.

2. Starosta może podjąć decyzję o kontynuacji wypłacania stypendium do

ukończenia nauki zgodnie z programem nauczania.

06.07.2020

©Telksinoe s. 127/299

3. Stypendium przysługuje pod warunkiem nieprzekroczenia wysokości

dochodu na osobę w rodzinie w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej,

uprawniającego do świadczeń z pomocy społecznej. Do dochodu nie wlicza się

kwoty tego stypendium.

4. Podstawą wypłaty stypendium jest zaświadczenie albo oświadczenie

składane przez bezrobotnego stwierdzające podjęcie lub kontynuowanie nauki.

4a. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, składa się pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający

oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści:

„Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

5. Stypendium nie przysługuje w przypadku przerwania nauki. Przepis art.

73 ust. 5 stosuje się odpowiednio.

6. Osobie, której starosta przyznał stypendium, o którym mowa w ust. 1,

przysługuje stypendium w wysokości 20% zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust.

1 pkt 1, od dnia podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności

gospodarczej. Przepis art. 41 ust. 3c stosuje się odpowiednio.

Art. 56. 1. Starosta może dokonywać z Funduszu Pracy przez okres do

12 miesięcy zwrotu poniesionych przez pracodawcę z tytułu zatrudnienia w ramach

prac interwencyjnych w pełnym wymiarze czasu pracy skierowanego bezrobotnego

kosztów wypłaconego mu wynagrodzenia, nagród oraz opłaconych składek na

ubezpieczenia społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej

jednak kwoty zasiłku określonej w art. 72 ust. 1 pkt 1, obowiązującej w ostatnim

dniu każdego rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenia społeczne od

refundowanego wynagrodzenia.

2. Starosta może dokonywać z Funduszu Pracy przez okres do 18 miesięcy

zwrotu poniesionych przez pracodawcę z tytułu zatrudnienia w ramach prac

interwencyjnych w pełnym wymiarze czasu pracy skierowanego bezrobotnego

kosztów wypłaconego mu wynagrodzenia, nagród oraz opłaconych składek na

ubezpieczenia społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej

jednak minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne

06.07.2020

©Telksinoe s. 128/299

od tego wynagrodzenia, jeżeli zwrot obejmuje koszty poniesione za co drugi

miesiąc.

3. Pracodawca jest obowiązany, stosownie do zawartej umowy, do utrzymania

w zatrudnieniu skierowanego bezrobotnego przez okres objęty refundacją

wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne oraz okres 6 miesięcy po

zakończeniu tej refundacji.

4. Niewywiązanie się z warunku, o którym mowa w ust. 3, lub naruszenie

innych warunków zawartej umowy powoduje obowiązek zwrotu uzyskanej

pomocy wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od całości uzyskanej pomocy

od dnia otrzymania pierwszej refundacji, w terminie 30 dni od dnia doręczenia

wezwania starosty.

5. W przypadku rozwiązania umowy o pracę przez skierowanego

bezrobotnego, rozwiązania z nim umowy o pracę na podstawie art. 52 ustawy

z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy lub wygaśnięcia stosunku pracy

skierowanego bezrobotnego w trakcie okresu objętego refundacją albo przed

upływem okresu 6 miesięcy, o którym mowa w ust. 3, starosta kieruje na zwolnione

stanowisko pracy innego bezrobotnego.

6. W przypadku odmowy przyjęcia skierowanego bezrobotnego na zwolnione

stanowisko pracy, pracodawca zwraca uzyskaną pomoc w całości wraz z odsetkami

ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania pierwszej refundacji, w terminie

30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty. W przypadku braku możliwości

skierowania bezrobotnego przez urząd pracy na zwolnione stanowisko pracy,

pracodawca nie zwraca uzyskanej pomocy za okres, w którym uprzednio

skierowany bezrobotny pozostawał w zatrudnieniu.

Art. 56a. Organizując roboty publiczne, podmioty, o których mowa w art. 2

ust. 1 pkt 32, są obowiązane zatrudniać w pierwszej kolejności bezrobotnych

będących dłużnikami alimentacyjnymi.

Art. 57. 1. Starosta zwraca organizatorowi robót publicznych, który

zatrudniał skierowanych bezrobotnych przez okres do 6 miesięcy, część kosztów

poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składek na ubezpieczenia społeczne

bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak

kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych w miesiącu w przeliczeniu na

06.07.2020

©Telksinoe s. 129/299

pełny wymiar czasu pracy oraz 50% przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego

w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca i składek na

ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

2. Starosta może dokonywać, w zakresie i na zasadach określonych w ust. 1,

zwrotu poniesionych przez organizatora robót publicznych kosztów z tytułu

zatrudnienia skierowanych bezrobotnych na okres do 12 miesięcy, w wysokości

uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak przeciętnego wynagrodzenia

i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia za

każdego bezrobotnego, jeżeli refundacja obejmuje koszty poniesione za co drugi

miesiąc ich zatrudnienia.

3. Na wniosek organizatora robót publicznych starosta może przyznawać

zaliczki ze środków Funduszu Pracy na poczet wypłat wynagrodzeń oraz opłacenia

składek na ubezpieczenia społeczne.

3a. Naruszenie warunków umowy w zakresie zatrudniania skierowanego

bezrobotnego przez okres trwania robót publicznych powoduje obowiązek zwrotu

uzyskanych refundacji wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od całości uzys-

kanych refundacji od dnia otrzymania pierwszej refundacji, w terminie 30 dni od

dnia doręczenia wezwania starosty. Przepisy art. 51 ust. 8 i 9 stosuje się

odpowiednio.

4. Bezrobotni będący dłużnikami alimentacyjnymi w rozumieniu przepisów

o pomocy osobom uprawnionym do alimentów mogą zostać skierowani przez

starostę, na zasadach dotyczących robót publicznych, do wykonywania przez okres

do 6 miesięcy pracy niezwiązanej z wyuczonym zawodem, w wymiarze

nieprzekraczającym połowy wymiaru czasu pracy, w instytucjach użyteczności

publicznej oraz organizacjach zajmujących się problematyką kultury, oświaty,

sportu i turystyki, opieki zdrowotnej lub pomocy społecznej.

5. (uchylony)

6. Starosta zwraca pracodawcy, który zatrudnił bezrobotnych skierowanych

do prac, o których mowa w ust. 4, część poniesionych kosztów na wynagrodzenia,

nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne w wysokości uprzednio

uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby

zatrudnionych bezrobotnych i połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę

06.07.2020

©Telksinoe s. 130/299

obowiązującego w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca,

łącznie ze składką na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

Art. 58. Bezrobotni, o których mowa w art. 49 pkt 3, po upływie 6 miesięcy

od dnia zarejestrowania w powiatowym urzędzie pracy mogą ubiegać się

o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego, jeżeli spełniają warunki do

nabycia tego świadczenia, określone w odrębnych przepisach.

Art. 59. 1. Starosta może skierować bezrobotnych, o których mowa w art.

49 pkt 3, do wykonywania pracy w ramach prac interwencyjnych przez okres do

24 miesięcy oraz dokonywać refundacji poniesionych przez pracodawcę kosztów

na wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne.

2. Starosta może skierować bezrobotnych, o których mowa w ust. 1, do

wykonywania pracy w ramach prac interwencyjnych u pracodawcy przez okres do

4 lat i dokonywać refundacji poniesionych przez pracodawcę kosztów

wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne, jeżeli obejmuje ona koszty

poniesione za co drugi miesiąc ich zatrudnienia.

3. (uchylony)

4. Jeżeli do pracy w ramach prac interwencyjnych są kierowani bezrobotni,

którzy:

1) spełniają warunki konieczne do nabycia prawa do świadczenia

przedemerytalnego – refundacja jest przyznawana w wysokości do 80%

minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne

od refundowanego wynagrodzenia;

2) nie spełniają warunków koniecznych do uzyskania świadczenia

przedemerytalnego – refundacja jest przyznawana w wysokości do 50%

minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne

od refundowanego wynagrodzenia.

5. Przepisy art. 56 ust. 3–6 stosuje się odpowiednio.

Art. 59a. Prace interwencyjne, o których mowa w art. 51, 56 i 59, nie mogą

być organizowane w powiatowych i wojewódzkich urzędach pracy.

Art. 59b. 1. Wykazy pracodawców i osób, z którymi zawarto umowy w

przypadkach określonych w art. 46 ust. 1 pkt 1–1d i 4, ust. 1a, art. 47 ust. 1, art. 51

ust. 1–4, art. 53 ust. 1, art. 53a ust. 1, art. 56, art. 57 ust. 1, 2 i 4 i art. 59 ust. 1 i 2,

06.07.2020

©Telksinoe s. 131/299

są podawane do wiadomości publicznej przez powiatowy urząd pracy przez

wywieszenie ich na tablicy ogłoszeń w siedzibie urzędu na okres 30 dni.

2. Powiatowy urząd pracy po zakończeniu każdego roku kalendarzowego,

w terminie do dnia 31 stycznia, przekazuje właściwej powiatowej radzie rynku

pracy zbiorczy wykaz pracodawców i osób, o których mowa w ust. 1.

3. Wykazy, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać:

1) nazwę pracodawcy albo imię i nazwisko osoby, z którą zawarto umowę;

2) wskazanie rodzaju instrumentu rynku pracy;

3) liczbę utworzonych stanowisk pracy, stażu i przygotowania zawodowego

dorosłych.

Art. 59c. Pomoc udzielana pracodawcom i przedsiębiorcom w ramach prac

interwencyjnych, robót publicznych lub skierowania na zasadach robót

publicznych, o których mowa w art. 51, art. 56, art. 57 i art. 59 oraz w ramach

jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia

społeczne, o której mowa w art. 47, jest udzielana zgodnie z warunkami

dopuszczalności pomocy de minimis.

Art. 60. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy sposób i tryb organizowania prac interwencyjnych i robót

publicznych, jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na

ubezpieczenia społeczne poniesionych w związku z zatrudnieniem skierowanego

bezrobotnego, treść wniosku o organizowanie robót publicznych, prac

interwencyjnych oraz tryb i warunki zawieranych umów z uprawnionymi

pracodawcami, mając na uwadze prawidłowość wydatkowania środków

z Funduszu Pracy, a także konieczność zapewnienia zgodności udzielania pomocy

z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

Art. 60a. 1. Starosta może, na podstawie zawartej umowy, przyznać

pracodawcy lub przedsiębiorcy środki Funduszu Pracy, zwane dalej „grantem”, na

utworzenie stanowiska pracy w formie telepracy w rozumieniu art. 675 ustawy

z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy dla skierowanego bezrobotnego rodzica

powracającego na rynek pracy, posiadającego co najmniej jedno dziecko w wieku

do 6 lat, lub bezrobotnego sprawującego opiekę nad osobą zależną, który w okresie

3 lat przed rejestracją w urzędzie pracy jako bezrobotny zrezygnował

06.07.2020

©Telksinoe s. 132/299

z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej z uwagi na konieczność wychowywania

dziecka lub sprawowania opieki nad osobą zależną.

2. Grant nie może zostać przyznany na utworzenie stanowiska pracy dla

bezrobotnego:

1) małżonka pracodawcy lub przedsiębiorcy;

2) rodzica pracodawcy lub przedsiębiorcy;

3) rodzeństwa pracodawcy lub przedsiębiorcy;

4) dziecka własnego lub przysposobionego: pracodawcy lub przedsiębiorcy,

małżonka pracodawcy lub przedsiębiorcy, rodzeństwa pracodawcy lub

przedsiębiorcy.

3. Grant przysługuje w kwocie określonej w umowie zawartej ze starostą, nie

wyższej jednak niż 6-krotność minimalnego wynagrodzenia za pracę

obowiązującego w dniu zawarcia umowy, za każdego skierowanego bezrobotnego.

4. Pracodawca lub przedsiębiorca są obowiązani, stosownie do zawartej

umowy, do utrzymania zatrudnienia skierowanego bezrobotnego przez okres

12 miesięcy w pełnym wymiarze czasu pracy lub przez okres 18 miesięcy

w połowie wymiaru czasu pracy.

5. Niewywiązanie się z warunku, o którym mowa w ust. 4, lub wykorzystanie

grantu niezgodnie z umową, lub jego niewykorzystanie powoduje obowiązek

zwrotu grantu wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania

grantu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

6. Zwrot grantu następuje:

1) w kwocie proporcjonalnej do okresu, w którym warunek określony w ust.

4 nie został spełniony, wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia

otrzymania grantu – w przypadku niewywiązania się z tego warunku;

2) w całości wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania

grantu – w przypadku wykorzystania grantu niezgodnie z umową lub jego

niewykorzystania.

7. W przypadku rozwiązania umowy o pracę przez skierowanego

bezrobotnego, rozwiązania z nim umowy o pracę na podstawie art. 52 ustawy

z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy lub wygaśnięcia stosunku pracy

skierowanego bezrobotnego przed upływem okresu odpowiednio 12 lub

06.07.2020

©Telksinoe s. 133/299

18 miesięcy, o którym mowa w ust. 4, starosta kieruje na zwolnione stanowisko

pracy innego bezrobotnego.

8. W przypadku odmowy przyjęcia skierowanego bezrobotnego na zwolnione

stanowisko pracy pracodawca lub przedsiębiorca zwraca grant w kwocie określonej

w ust. 6 pkt 1. W przypadku braku możliwości skierowania odpowiedniego

bezrobotnego przez urząd pracy na zwolnione stanowisko pracy pracodawca lub

przedsiębiorca nie zwraca grantu za okres zatrudniania skierowanego

bezrobotnego.

9. Grant jest udzielany zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de

minimis.

Art. 60aa. 1. Starosta może, na podstawie zawartej umowy, przyznać

pracodawcy lub przedsiębiorcy grant, o którym mowa w art. 60a ust. 1, za

zatrudnienie skierowanego bezrobotnego opiekuna osoby niepełnosprawnej.

2. Grant przysługuje w kwocie określonej w umowie zawartej ze starostą, nie

wyższej jednak niż 12-krotność minimalnego wynagrodzenia za pracę

obowiązującego w dniu zawarcia umowy, za każdego skierowanego bezrobotnego

opiekuna osoby niepełnosprawnej.

3. Przepisy art. 60a ust. 2 i 4–9 stosuje się odpowiednio.

Art. 60b. 1. Starosta może, na podstawie zawartej umowy, przyznać

pracodawcy świadczenie aktywizacyjne za zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu

pracy skierowanego bezrobotnego rodzica powracającego na rynek pracy po

przerwie związanej z wychowywaniem dziecka lub bezrobotnego sprawującego

opiekę nad osobą zależną, który w okresie 3 lat przed rejestracją w urzędzie pracy

jako bezrobotny zrezygnował z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej z uwagi na

konieczność wychowywania dziecka lub sprawowania opieki nad osobą zależną.

2. Świadczenie aktywizacyjne przysługuje przez okres:

1) 12 miesięcy w wysokości połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę

miesięcznie za każdego skierowanego bezrobotnego albo

2) 18 miesięcy w wysokości jednej trzeciej minimalnego wynagrodzenia za

pracę miesięcznie za każdego skierowanego bezrobotnego.

3. Pracodawca jest obowiązany do dalszego zatrudniania skierowanego

bezrobotnego po upływie okresu przysługiwania świadczenia aktywizacyjnego,

06.07.2020

©Telksinoe s. 134/299

odpowiednio przez okres 6 miesięcy w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1,

oraz 9 miesięcy w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2.

4. W przypadku rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę w trakcie

przysługiwania świadczenia aktywizacyjnego lub niewywiązania się z warunku

utrzymania osoby w zatrudnieniu przez okres odpowiednio 6 lub 9 miesięcy

przypadających po ustaniu prawa do tego świadczenia pracodawca jest obowiązany

do zwrotu wszystkich otrzymanych świadczeń aktywizacyjnych wraz z odsetkami

ustawowymi naliczonymi od całości kwoty otrzymanych świadczeń

aktywizacyjnych od dnia wypłaty pierwszego świadczenia, w terminie 30 dni od

dnia doręczenia wezwania starosty.

5. W przypadku utrzymania zatrudnienia skierowanego bezrobotnego przez

okres uzyskiwania świadczenia aktywizacyjnego oraz przez co najmniej połowę

okresu wymaganego utrzymania zatrudnienia po upływie prawa do świadczenia

pracodawca jest obowiązany do zwrotu 50% łącznej kwoty, o której mowa w ust.

4, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

6. W przypadku rozwiązania umowy o pracę przez skierowanego

bezrobotnego, rozwiązania z nim umowy o pracę na podstawie art. 52 ustawy

z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy lub wygaśnięcia stosunku pracy

skierowanego bezrobotnego w trakcie przysługiwania świadczenia

aktywizacyjnego albo przed upływem okresu odpowiednio 6 lub 9 miesięcy,

o którym mowa w ust. 4, starosta kieruje na zwolnione stanowisko pracy innego

bezrobotnego.

7. W przypadku odmowy przyjęcia skierowanego bezrobotnego na zwolnione

stanowisko pracy pracodawca jest obowiązany do zwrotu wszystkich otrzymanych

świadczeń aktywizacyjnych wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od całości

kwoty otrzymanych świadczeń aktywizacyjnych od dnia wypłaty pierwszego

świadczenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

W przypadku braku możliwości skierowania odpowiedniego bezrobotnego przez

urząd pracy na zwolnione stanowisko pracy pracodawca nie zwraca uzyskanych

środków za okres zatrudniania skierowanego bezrobotnego.

8. Świadczenie aktywizacyjne nie przysługuje w przypadku uzyskania przez

pracodawcę prawa do pożyczki z Funduszu Pracy na utworzenie miejsca pracy dla

osoby, która miałaby być objęta świadczeniem aktywizacyjnym.

06.07.2020

©Telksinoe s. 135/299

9. Świadczenie aktywizacyjne jest udzielane zgodnie z warunkami

dopuszczalności pomocy de minimis.

Art. 60c. 1. Starosta może, na podstawie zawartej umowy, refundować

pracodawcy koszty poniesione na składki na ubezpieczenia społeczne należne od

pracodawcy za skierowanych do pracy bezrobotnych do 30 roku życia, którzy

podejmują zatrudnienie po raz pierwszy w życiu.

2. Refundacja kosztów poniesionych na składki na ubezpieczenia społeczne

przysługuje przez okres do 12 miesięcy w kwocie określonej w umowie, nie

wyższej jednak niż połowa minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie

obowiązującego w dniu zawarcia umowy, za każdego zatrudnionego bezrobotnego.

3. Pracodawca jest obowiązany do dalszego zatrudniania skierowanego

bezrobotnego przez okres 6 miesięcy po zakończeniu okresu refundacji kosztów

poniesionych na składki na ubezpieczenia społeczne.

4. W przypadku rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę w trakcie

przysługiwania refundacji kosztów poniesionych na składki na ubezpieczenia

społeczne lub niewywiązania się z warunku utrzymania osoby w zatrudnieniu przez

okres 6 miesięcy przypadających po ustaniu refundacji pracodawca jest

obowiązany do zwrotu wszystkich otrzymanych środków wraz z odsetkami

ustawowymi naliczonymi od całości kwoty otrzymanych środków od dnia wypłaty

pierwszej refundacji, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

5. W przypadku utrzymania zatrudnienia skierowanego bezrobotnego przez

okres uzyskiwania refundacji kosztów poniesionych na składki na ubezpieczenia

społeczne oraz przez co najmniej 3 miesiące po upływie okresu refundacji

pracodawca jest obowiązany do zwrotu 50% łącznej kwoty, o której mowa w ust.

6. W przypadku rozwiązania umowy o pracę przez skierowanego

bezrobotnego, rozwiązania z nim umowy o pracę na podstawie art. 52 ustawy

z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy lub wygaśnięcia stosunku pracy

skierowanego bezrobotnego w trakcie okresu objętego refundacją albo przed

upływem okresu 6 miesięcy, o którym mowa w ust. 3, starosta kieruje na zwolnione

stanowisko pracy innego bezrobotnego.

7. W przypadku odmowy przyjęcia skierowanego bezrobotnego na zwolnione

stanowisko pracy pracodawca jest obowiązany do zwrotu wszystkich otrzymanych

06.07.2020

©Telksinoe s. 136/299

środków wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od całości kwoty

otrzymanych środków od dnia wypłaty pierwszej refundacji kosztów poniesionych

na składki na ubezpieczenia społeczne, w terminie 30 dni od dnia doręczenia

wezwania starosty. W przypadku braku możliwości skierowania odpowiedniego

bezrobotnego przez urząd pracy na zwolnione stanowisko pracy pracodawca nie

zwraca otrzymanych środków za okres zatrudniania skierowanego bezrobotnego.

8. Refundacja kosztów składek na ubezpieczenia społeczne jest udzielana

zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

Art. 60d. 1. Starosta może, na podstawie zawartej umowy, przyznać

pracodawcy lub przedsiębiorcy dofinansowanie wynagrodzenia za zatrudnienie

skierowanego bezrobotnego, który ukończył 50 rok życia.

2. Dofinansowanie wynagrodzenia przysługuje przez okres:

1) 12 miesięcy – w przypadku zatrudnienia bezrobotnego, który ukończył 50 lat,

a nie ukończył 60 lat lub

2) 24 miesięcy – w przypadku zatrudnienia bezrobotnego, który ukończył 60 lat.

3. Dofinansowanie wynagrodzenia przysługuje w kwocie określonej

w umowie, nie wyższej jednak niż połowa minimalnego wynagrodzenia za pracę

miesięcznie obowiązującego w dniu zawarcia umowy, za każdego zatrudnionego

bezrobotnego.

4. Pracodawca lub przedsiębiorca są obowiązani do dalszego zatrudniania

skierowanego bezrobotnego po upływie okresu przysługiwania dofinansowania

wynagrodzenia, odpowiednio przez okres 6 miesięcy w przypadku, o którym mowa

w ust. 2 pkt 1, oraz 12 miesięcy w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2.

5. W przypadku niewywiązania się z warunku, o którym mowa w ust. 4, oraz

nieutrzymania zatrudnienia w okresie przysługiwania dofinansowania

wynagrodzenia pracodawca lub przedsiębiorca są obowiązani do zwrotu

wszystkich otrzymanych środków wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od

całości kwoty otrzymanych środków od dnia wypłaty pierwszego dofinansowania

wynagrodzenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

6. W przypadku utrzymania zatrudnienia skierowanego bezrobotnego przez

okres przysługiwania dofinansowania wynagrodzenia oraz przez co najmniej

połowę okresu, o którym mowa w ust. 4, pracodawca lub przedsiębiorca są

06.07.2020

©Telksinoe s. 137/299

obowiązani do zwrotu 50% łącznej kwoty, o której mowa w ust. 5, w terminie

30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

7. W przypadku rozwiązania umowy o pracę przez skierowanego

bezrobotnego, rozwiązania z nim umowy o pracę na podstawie art. 52 ustawy

z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy lub wygaśnięcia stosunku pracy

skierowanego bezrobotnego w trakcie okresu objętego dofinansowaniem albo

przed upływem okresu odpowiednio 6 lub 12 miesięcy, o którym mowa w ust. 4,

starosta kieruje na zwolnione stanowisko pracy innego bezrobotnego.

8. W przypadku braku odpowiedniego bezrobotnego w sytuacji określonej

w ust. 7 pracodawca lub przedsiębiorca nie zwracają uzyskanego dofinansowania

wynagrodzenia za okres zatrudniania skierowanego bezrobotnego.

9. Dofinansowanie wynagrodzenia jest udzielane zgodnie z warunkami

dopuszczalności pomocy de minimis.

Art. 61. 1. Bezrobotnym, o których mowa w art. 49 pkt 5, starosta może, po

udokumentowaniu poniesionych kosztów, refundować koszty opieki nad dzieckiem

lub dziećmi do lat 7 w wysokości uzgodnionej, nie wyższej jednak niż połowa

zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, na każde dziecko, na opiekę którego

poniesiono koszty, jeżeli bezrobotny podejmie zatrudnienie lub inną pracę

zarobkową lub zostanie skierowany na staż, przygotowanie zawodowe dorosłych

lub szkolenie oraz pod warunkiem osiągania z tego tytułu miesięcznie przychodów

nieprzekraczających minimalnego wynagrodzenia za pracę.

2. Refundacja, o której mowa w ust. 1, przysługuje na okres do 6 miesięcy.

3. W przypadku skierowania na staż, przygotowanie zawodowe dorosłych lub

szkolenie refundacja kosztów opieki nad dzieckiem lub dziećmi do lat 7 następuje

na okres odbywania stażu, przygotowania zawodowego dorosłych lub szkolenia.

4. Na wniosek osoby, o której mowa w ust. 1, starosta może wypłacić zaliczkę

na refundację kosztów opieki nad dzieckiem.

5. Na zasadach określonych w ust. 1–4 może nastąpić również refundacja

kosztów opieki nad osobą zależną.

Art. 61a. 1. Bezrobotny może być skierowany do odbywania stażu,

przygotowania zawodowego dorosłych oraz do prac interwencyjnych do

06.07.2020

©Telksinoe s. 138/299

przedsiębiorcy niezatrudniającego pracownika na zasadach przewidzianych dla

pracodawców.

2. Do odbycia przygotowania zawodowego dorosłych u przedsiębiorcy

niezatrudniającego pracownika na zasadach przewidzianych dla pracodawców

może być skierowana osoba, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3–7.

Art. 61aa. Poszukujący pracy, o którym mowa w art. 49 pkt 7, może korzystać

na zasadach takich jak bezrobotny z następujących usług rynku pracy lub

instrumentów rynku pracy:

1) pośrednictwa pracy i poradnictwa zawodowego;

2) szkoleń;

3) stażu;

4) prac interwencyjnych;

5) przygotowania zawodowego dorosłych;

6) badań lekarskich lub psychologicznych, o których mowa w art. 2 ust. 3;

7) studiów podyplomowych;

8) szkoleń na podstawie trójstronnych umów szkoleniowych zawieranych

pomiędzy starostą, pracodawcą i instytucją szkoleniową;

9) bonu na zasiedlenie;

10) bonu szkoleniowego;

11) bonu stażowego.

Art. 61b. 1. Starosta może zawrzeć z agencją zatrudnienia umowę na

doprowadzenie skierowanego bezrobotnego będącego w szczególnej sytuacji na

rynku pracy do podjęcia zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej na podstawie

umów cywilnoprawnych, stanowiących odpowiednią pracę, przez okres co

najmniej 6 miesięcy.

2. Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności:

1) (uchylony)

2) warunki i tryb przekazania środków Funduszu Pracy przysługujących agencji

zatrudnienia z tytułu doprowadzenia skierowanego bezrobotnego do podjęcia

zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej na podstawie umów

cywilnoprawnych;

06.07.2020

©Telksinoe s. 139/299

3) kwotę przekazywanych środków w wysokości nie wyższej niż 150%

przeciętnego wynagrodzenia, obowiązującego w dniu zawarcia umowy, za

jednego skierowanego bezrobotnego;

4) zasady dokumentowania spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1.

3. Wysokość środków przekazywanych agencji zatrudnienia:

1) w dniu zawarcia umowy, o której mowa w ust. 1, nie może być wyższa niż

30% łącznej kwoty środków przysługujących agencji zatrudnienia;

2) po spełnieniu warunku, o którym mowa w ust. 1, nie może być niższa niż 50%

tej łącznej kwoty.

4. W przypadku niewywiązania się agencji zatrudnienia z warunku, o którym

mowa w ust. 1, przekazane agencji środki podlegają zwrotowi w wysokości

proporcjonalnej do okresu, w którym wskazany warunek nie został spełniony,

w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

5. W przypadku rozwiązania ze skierowanym bezrobotnym umowy o pracę

z przyczyn, o których mowa w art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks

pracy albo rozwiązania przez skierowanego bezrobotnego umowy cywilnoprawnej

przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1, agencja zatrudnienia nie jest

obowiązana do zwrotu otrzymanych środków.

6. W okresie udziału bezrobotnego w działaniach realizowanych przez

agencję zatrudnienia, zgodnie z umową, o której mowa w ust. 2, powiatowy urząd

pracy nie kieruje do bezrobotnego innych form pomocy, o których mowa

w ustawie.

Rozdział 11a

(uchylony)

Rozdział 11b

Pożyczki na utworzenie stanowiska pracy oraz pożyczki na podjęcie

działalności gospodarczej

Art. 61e. Ze środków Funduszu Pracy, a także ze środków Unii Europejskiej,

mogą być finansowane:

1) pożyczki na utworzenie stanowiska pracy dla bezrobotnego lub

poszukującego pracy, o którym mowa w art. 49 pkt 7, w tym skierowanych

06.07.2020

©Telksinoe s. 140/299

przez powiatowy urząd pracy, podmiotom, o których mowa w art. 46 ust. 1

pkt 1 i 1a oraz ust. 1a;

1a) pożyczki na utworzenie stanowiska pracy dla bezrobotnego, poszukującego

pracy, o którym mowa w art. 49 pkt 7, lub poszukującego pracy absolwenta,

w tym skierowanych przez powiatowy urząd pracy:

a) żłobkom lub klubom dziecięcym na utworzenie stanowiska pracy

związanego bezpośrednio ze sprawowaniem opieki nad dziećmi

niepełnosprawnymi lub prowadzeniem dla nich zajęć,

b) podmiotom świadczącym usługi rehabilitacyjne na utworzenie

stanowiska pracy związanego bezpośrednio ze świadczeniem usług

rehabilitacyjnych dla dzieci niepełnosprawnych w miejscu zamieszkania,

w tym usług mobilnych;

2) pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej:

a) bezrobotnym,

b) poszukującym pracy absolwentom,

c) studentom ostatniego roku studiów,

d) poszukującym pracy, o których mowa w art. 49 pkt 7;

3) usługi doradcze i szkoleniowe skierowane do osób, o których mowa w pkt 2,

którym udzielono pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej.

Art. 61f. Pożyczki oraz usługi doradcze i szkoleniowe, o których mowa w art.

61e, są przyznawane zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

Art. 61g. 1. Pożyczek udzielają oraz usługi doradcze i szkoleniowe

zapewniają pośrednicy finansowi wybierani przez Bank Gospodarstwa Krajowego.

2. Pośrednikiem finansowym może zostać bank lub instytucja finansowa,

w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2018

r. poz. 2187, z późn. zm.4)).

Art. 61h. 1. Pożyczka na utworzenie stanowiska pracy jest udzielana na

podstawie umowy, na wniosek podmiotu, o którym mowa w art. 61e pkt 1, po

przedstawieniu kosztorysu dotyczącego tworzonego stanowiska pracy,

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 2243

i 2354 oraz z 2019 r. poz. 326, 730, 875 i 1074.

06.07.2020

©Telksinoe s. 141/299

w wysokości określonej w umowie, nie wyższej jednak niż 6-krotna wysokość

przeciętnego wynagrodzenia.

1a. Pożyczka na utworzenie stanowiska pracy dla poszukującego pracy, o

którym mowa w art. 49 pkt 7, oraz na utworzenie stanowiska pracy, o którym mowa

w art. 61e pkt 1a, jest udzielana na podstawie umowy zawieranej na wniosek

podmiotu, po przedstawieniu kosztorysu dotyczącego tworzonego stanowiska

pracy, w wysokości określonej w umowie, nie wyższej niż określona w ust. 1,

proporcjonalnej do wymiaru czasu pracy na danym stanowisku, nie mniejszym niż

połowa wymiaru czasu pracy.

2. Oprocentowanie pożyczki na utworzenie stanowiska pracy jest stałe

i wynosi, w skali roku, 0,25 stopy redyskonta weksli przyjmowanych przez

Narodowy Bank Polski.

2a. Oprocentowanie pożyczki na utworzenie stanowiska pracy, o którym

mowa w art. 61e pkt 1a, jest stałe i wynosi, w skali roku, 0,1 stopy redyskonta

weksli przyjmowanych przez Narodowy Bank Polski.

2b. Przepis ust. 2a stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy będącego

opiekunem osoby niepełnosprawnej.

3. Okres spłaty pożyczki na utworzenie stanowiska pracy nie może być

dłuższy niż 3 lata, z zastrzeżeniem art. 61j ust. 3.

4. Pożyczkobiorcy nie przysługuje prawo do karencji w spłacie pożyczki na

utworzenie stanowiska pracy.

5. Spłata pożyczki na utworzenie stanowiska pracy jest dokonywana

w równych ratach, płatnych na rachunek bankowy właściwego pośrednika

finansowego.

6. Pożyczkobiorca nie ponosi opłat i kosztów z tytułu udzielonej pożyczki na

utworzenie stanowiska pracy.

Art. 61i. 1. Pożyczka na podjęcie działalności gospodarczej jest udzielana na

podstawie umowy, na wniosek osoby, o której mowa w art. 61e pkt 2, po

przedstawieniu opisu i kosztorysu zamierzonej działalności gospodarczej,

w wysokości określonej w umowie, nie wyższej jednak niż 20-krotna wysokość

przeciętnego wynagrodzenia.

2. Pożyczka na podjęcie działalności gospodarczej może stanowić do 100%

kosztów jej podjęcia.

06.07.2020

©Telksinoe s. 142/299

3. Okres spłaty pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej nie może być

dłuższy niż 7 lat, z możliwością skorzystania z karencji w spłacie kapitału na okres

nie dłuższy niż 12 miesięcy.

4. Środki finansowe z tytułu pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej

są wypłacane przez pośrednika finansowego, na podstawie harmonogramu, po

zarejestrowaniu przez pożyczkobiorcę działalności gospodarczej.

5. Przepisy art. 61h ust. 2, 5 i 6 stosuje się odpowiednio.

6. Oprocentowanie pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej

polegającej na prowadzeniu żłobka lub klubu dziecięcego z miejscami

integracyjnymi lub polegającej na świadczeniu usług rehabilitacyjnych dla dzieci

niepełnosprawnych w miejscu zamieszkania, w tym usług mobilnych, a także

pożyczki dla poszukujących pracy, o których mowa w art. 49 pkt 7, jest stałe i

wynosi, w skali roku, 0,1 stopy redyskonta weksli przyjmowanych przez Narodowy

Bank Polski.

Art. 61j. 1. Podmiotom, którym udzielono pożyczki na podjęcie działalności

gospodarczej, można udzielić pożyczki na utworzenie stanowiska pracy nie

wcześniej niż po upływie co najmniej 3 miesięcy od rozpoczęcia spłaty pożyczki

na podjęcie działalności gospodarczej.

2. W przypadku gdy pożyczkobiorca korzysta z karencji w spłacie kapitału,

bieg trzymiesięcznego terminu rozpoczyna się po zakończeniu okresu karencji.

3. Pożyczka na utworzenie stanowiska pracy powiększa kapitał zadłużenia

z tytułu pożyczki udzielonej na podjęcie działalności gospodarczej, a jej spłata

następuje zgodnie z harmonogramem spłaty pożyczki udzielonej na podjęcie

działalności gospodarczej.

Art. 61k. 1. Pożyczka na utworzenie stanowiska pracy może zostać udzielona

podmiotom, o których mowa w art. 61e pkt 1 i 1a:

1) niezalegającym ze spłatą rat pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej

oraz pożyczki na utworzenie stanowiska pracy;

2) niezalegającym z opłacaniem należnych składek na ubezpieczenia społeczne,

ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy lub Fundusz Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych;

3) niezalegającym z opłacaniem innych danin publicznych;

06.07.2020

©Telksinoe s. 143/299

4) niekaranym, w okresie 2 lat przed wystąpieniem z wnioskiem o pożyczkę, za

przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu, w rozumieniu ustawy

z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny lub ustawy z dnia 28 października

2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod

groźbą kary.

2. Tworzone stanowisko pracy nie może być jednocześnie finansowane

w ramach pożyczki i refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska

pracy dla skierowanego bezrobotnego, o której mowa w art. 46 ust. 1.

Art. 61l. Pożyczka na podjęcie działalności gospodarczej może zostać

udzielona osobom, o których mowa w art. 61e pkt 2:

1) niekaranym, w okresie 2 lat przed wystąpieniem z wnioskiem o pożyczkę, za

przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu, w rozumieniu ustawy

z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny lub ustawy z dnia 28 października

2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod

groźbą kary;

2) niezatrudnionym oraz niewykonującym innej pracy zarobkowej;

3) nieprowadzącym działalności gospodarczej w okresie 12 miesięcy przed

złożeniem wniosku o udzielenie pożyczki.

Art. 61m. 1. Formą zabezpieczenia spłaty i zwrotu udzielonych pożyczek, o

których mowa w art. 61e pkt 1–2, jest weksel własny in blanco i poręczenie dwóch

osób fizycznych.

2. W zależności od oceny zdolności kredytowej i ryzyka kredytowego zamiast

poręczenia dwóch osób fizycznych może być ustanowione inne zabezpieczenie

spłaty i zwrotu udzielonych pożyczek.

Art. 61n. Podstawą rozliczenia pożyczek, o których mowa w art. 61e pkt 1–

2, są opłacone faktury lub inne równoważne dokumenty księgowe.

Art. 61o. 1. Pożyczkobiorca jest obowiązany dokonać zwrotu niespłaconej

kwoty pożyczki na utworzenie stanowiska pracy lub pożyczki na podjęcie

działalności gospodarczej wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia

otrzymania pożyczki, w terminie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia wezwania do

jej zwrotu, jeżeli zatrudniał na utworzonym stanowisku pracy bezrobotnego lub

06.07.2020

©Telksinoe s. 144/299

prowadził działalność gospodarczą przez okres krótszy niż 12 miesięcy albo

naruszył inne warunki umowy.

1a. Pożyczkobiorca jest obowiązany dokonać zwrotu niespłaconej kwoty

pożyczki na utworzenie stanowiska pracy, o którym mowa w art. 61e pkt 1a,

pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu żłobka

lub klubu dziecięcego z miejscami integracyjnymi lub na świadczeniu usług

rehabilitacyjnych dla dzieci niepełnosprawnych w miejscu zamieszkania, w tym

usług mobilnych, w terminie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia wezwania do jej

zwrotu, proporcjonalnie do okresu, jaki pozostał do 12 miesięcy zatrudnienia na

utworzonym stanowisku pracy lub prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli

zatrudniał na utworzonym stanowisku lub prowadził działalność gospodarczą przez

okres krótszy niż 12 miesięcy. Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się.

1b. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio do pożyczkobiorcy będącego

poszukującym pracy, o którym mowa w art. 49 pkt 7, któremu udzielono pożyczki

na podjęcie działalności gospodarczej. Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się.

2. Zwrot niespłaconej kwoty pożyczki, o której mowa w ust. 1, podlega

zwiększeniu o kwotę uzyskanej korzyści wynikającej z różnicy oprocentowania

spłaconej części pożyczki w stosunku do oprocentowania równego stopie

referencyjnej obliczonej zgodnie z metodologią określoną w Komunikacie Komisji

w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (Dz. Urz.

UE C 14 z 19.01.2008, str. 6) obowiązującego w dniu otrzymania pożyczki.

3. W przypadku gdy pożyczkobiorca, z zastrzeżeniem ust. 1, w okresie do

36 miesięcy, obliczonych od pierwszego miesiąca, w którym podjął działalność

gospodarczą z wykorzystaniem środków pożyczki, o której mowa w art. 61e pkt 2

lub od pierwszego miesiąca, w którym zatrudnił na utworzonym stanowisku pracy

bezrobotnego, w tym skierowanego bezrobotnego z wykorzystaniem środków

pożyczki, o której mowa w art. 61e pkt 1:

1) zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej, lub

2) zlikwiduje utworzone stanowisko pracy dla bezrobotnego, w tym

bezrobotnego skierowanego przez powiatowy urząd pracy

– spłaca pozostały do spłaty kapitał pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej

lub pozostały do spłaty kapitał pożyczki na utworzenie stanowiska pracy, wraz

z odsetkami równymi stopie referencyjnej obliczonej zgodnie z metodologią

06.07.2020

©Telksinoe s. 145/299

określoną w Komunikacie Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp

referencyjnych i dyskontowych, naliczonymi od dnia zaprzestania prowadzenia

działalności gospodarczej lub od dnia likwidacji utworzonego stanowiska pracy,

zgodnie z terminami przyjętymi w harmonogramie spłat pożyczek.

4. W przypadku śmierci pożyczkobiorcy ust. 2 i 3 nie stosuje się.

Art. 61p. 1. Minister właściwy do spraw pracy może umorzyć jednorazowo

należność z tytułu udzielonej pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej

w kwocie pozostałej do spłaty pożyczki udzielonej na utworzenie pierwszego

stanowiska pracy dla bezrobotnego skierowanego przez powiatowy urząd pracy,

pożyczkobiorcy korzystającemu jednocześnie z pożyczki na podjęcie działalności

gospodarczej oraz pożyczki na utworzenie stanowiska pracy dla bezrobotnego

skierowanego przez powiatowy urząd pracy, wraz z odsetkami obliczonymi na

dzień spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1.

2. Warunkami umorzenia, o którym mowa w ust. 1, są:

1) utrzymanie, przez co najmniej 12 miesięcy, pierwszego stanowiska pracy dla

bezrobotnego skierowanego przez powiatowy urząd pracy;

2) niezaleganie ze spłatą rat pożyczki na utworzenie stanowiska pracy dla

bezrobotnego skierowanego przez powiatowy urząd pracy oraz pożyczki na

podjęcie działalności gospodarczej.

3. Kwota należności podlegająca umorzeniu, o którym mowa w ust. 1, nie

może przekroczyć kwoty pozostałej do spłaty wraz z odsetkami z tytułu pożyczki

na utworzenie pierwszego stanowiska pracy.

Art. 61q. Minister właściwy do spraw pracy może umorzyć w całości lub

w części należności z tytułu niespłaconych pożyczek, o których mowa w art. 61e

pkt 1 i 2, jeżeli zachodzą przesłanki określone w art. 56 lub art. 57 pkt 1 ustawy

z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869).

Art. 61r. Umorzenie, o którym mowa w art. 61p, a także umorzenie,

o którym mowa w art. 61q dokonane na podstawie przesłanek wynikających z art.

56 pkt 5 i art. 57 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych,

stanowi pomoc udzielaną zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de

minimis.

06.07.2020

©Telksinoe s. 146/299

Art. 61s. 1. Pośrednicy finansowi podejmują współpracę z uczelniami, a za

ich pośrednictwem z organizacjami działającymi na rzecz rozwoju

przedsiębiorczości, w szczególności akademickimi inkubatorami

przedsiębiorczości, akademickimi biurami karier i centrami informacyjno-

-doradczymi, w celu zapewnienia możliwości skorzystania z usług doradczych

i szkoleniowych przez osoby ubiegające się o pożyczkę na podjęcie działalności

gospodarczej oraz pożyczkobiorców, którym takiej pożyczki udzielono.

2. Pośrednicy finansowi w miejscu obsługi osób ubiegających się o pożyczkę

na podjęcie działalności gospodarczej zapewniają tym osobom dostęp do danych

kontaktowych instytucji, o których mowa w ust. 1, w celu skorzystania z usług

doradczych i szkoleniowych w zakresie przedsiębiorczości, obejmujących

w szczególności sporządzanie opisu i kosztorysu przedsięwzięcia.

3. Pożyczkobiorcy mogą skorzystać z usług doradczych i szkoleniowych

świadczonych przez instytucje, o których mowa w ust. 1, w szczególności

w zakresie:

1) zakładania działalności gospodarczej;

2) form opodatkowania planowanej działalności gospodarczej;

3) prowadzenia księgowości.

4. Usługi doradcze i szkoleniowe świadczone pożyczkobiorcom mogą być

finansowane ze środków, o których mowa w art. 61e, do wysokości 30%

przeciętnego wynagrodzenia na jedną uprawnioną osobę.

Art. 61t. Bank Gospodarstwa Krajowego zarządza środkami, o których

mowa w art. 109e ust. 1, oraz pełni funkcję koordynatora realizacji pożyczek oraz

świadczenia usług doradczych i szkoleniowych, o których mowa w art. 61e.

Art. 61u. Do zadań Banku Gospodarstwa Krajowego w zakresie, o którym

mowa w art. 61t, należy w szczególności:

1) dokonywanie wyboru pośredników finansowych i zawieranie z nimi umów;

2) przekazywanie środków pośrednikom finansowym;

3) gromadzenie środków z tytułu spłat i zwrotu pożyczek oraz oprocentowania

wolnych środków;

4) monitorowanie realizacji pożyczek oraz zapewnienia świadczenia usług

doradczych i szkoleniowych przez pośredników finansowych;

06.07.2020

©Telksinoe s. 147/299

5) prowadzenie rozliczeń i sporządzanie sprawozdawczości dla ministra

właściwego do spraw pracy;

6) opracowywanie jednolitych wzorów wniosków o udzielenie pożyczek oraz

wzorów innych niezbędnych dokumentów;

7) opracowywanie jednolitych wzorów rozliczeń i sprawozdań w zakresie

udzielonych pożyczek;

8) sprawowanie kontroli realizacji pożyczek przez pośredników finansowych;

9) opiniowanie wniosków o umorzenie należności z tytułu udzielonych

pożyczek przed przekazaniem ich do ministra właściwego do spraw pracy;

10) monitorowanie dochodzenia roszczeń z tytułu niespłaconych pożyczek

udzielanych przez pośredników finansowych.

Art. 61v. Do zadań pośredników finansowych w zakresie, o którym mowa

w art. 61g ust. 1, należy w szczególności:

1) rozpatrywanie wniosków oraz zawieranie umów w sprawie udzielania

pożyczek;

2) monitorowanie realizacji umów dotyczących udzielonych pożyczek;

3) bieżąca obsługa finansowa pożyczek oraz naliczanie odsetek za zwłokę od

nieterminowych spłat rat pożyczek;

4) dochodzenie roszczeń z tytułu niespłaconych pożyczek;

5) opiniowanie, w zakresie finansowym oraz formalnoprawnym, wniosków

pożyczkobiorców w przedmiocie umorzenia udzielonych pożyczek;

6) opiniowanie wniosków o umorzenie należności z tytułu udzielonych

pożyczek;

7) przekazywanie Bankowi Gospodarstwa Krajowego skompletowanych

i zweryfikowanych pod względem merytorycznym i finansowym wniosków

o umorzenie pożyczek;

8) prowadzenie rozliczeń i sporządzanie sprawozdawczości dla Banku

Gospodarstwa Krajowego;

9) zapewnienie dostępu do usług doradczych i szkoleniowych, o których mowa

w art. 61s ust. 1;

10) przekazywanie, na wnioski starostów, informacji o wynikach monitorowania

zatrudnienia przez wymagany okres bezrobotnych, poszukujących pracy, o

których mowa w art. 49 pkt 7, lub poszukujących pracy absolwentów,

06.07.2020

©Telksinoe s. 148/299

skierowanych przez powiatowe urzędy pracy u pożyczkobiorców, na

utworzonych stanowiskach pracy.

Art. 61w. Do zadań starostów należy współpraca z Bankiem Gospodarstwa

Krajowego i pośrednikami finansowymi, polegająca w szczególności na:

1) opiniowaniu wniosków o udzielenie pożyczki na utworzenie stanowiska pracy

dla bezrobotnego, poszukującego pracy, o którym mowa w art. 49 pkt 7, lub

poszukującego pracy absolwenta, skierowanych przez powiatowy urząd

pracy, pod względem możliwości danego urzędu pracy w zakresie

skierowania bezrobotnych, poszukujących pracy, o których mowa w art. 49

pkt 7, lub poszukujących pracy absolwentów, posiadających kwalifikacje

niezbędne do wykonywania pracy na planowanym do utworzenia stanowisku

pracy;

2) wydawaniu zaświadczeń potwierdzających posiadanie statusu bezrobotnego

lub poszukującego pracy, o którym mowa w art. 49 pkt 7, przez osoby

ubiegające się o pożyczkę na podjęcie działalności gospodarczej;

3) kierowaniu bezrobotnych, poszukujących pracy, o których mowa w art. 49 pkt

7, lub poszukujących pracy absolwentów na utworzone stanowiska pracy;

4) monitorowaniu, we współpracy z pośrednikami finansowymi, zatrudnienia

przez wymagany okres bezrobotnych, poszukujących pracy, o których mowa

w art. 49 pkt 7, poszukujących pracy absolwentów, skierowanych przez

powiatowe urzędy pracy u pożyczkobiorców, na utworzonych stanowiskach

pracy.

Art. 61x. 1. Pożyczkobiorca, któremu została udzielona pożyczka na

utworzenie stanowiska pracy dla bezrobotnego lub poszukującego pracy, o którym

mowa w art. 49 pkt 7, skierowanych przez powiatowy urząd pracy, jest obowiązany

poinformować, z 14-dniowym wyprzedzeniem, powiatowy urząd pracy oraz

pośrednika finansowego o terminie zatrudnienia oraz potwierdzić jego zatrudnienie

w terminie 7 dni od dnia zatrudnienia.

2. Pożyczkobiorca, który otrzymał pożyczkę na utworzenie stanowiska pracy

dla bezrobotnego lub poszukującego pracy, o którym mowa w art. 49 pkt 7,

skierowanego przez powiatowy urząd pracy, jest obowiązany poinformować

powiatowy urząd pracy oraz pośrednika finansowego o rozwiązaniu umowy o pracę

06.07.2020

©Telksinoe s. 149/299

ze skierowanym bezrobotnym lub poszukującym pracy, o którym mowa w art. 49

pkt 7, nie później niż w terminie 7 dni od dnia jej rozwiązania.

3. W przypadku gdy powiatowy urząd pracy w terminie 30 dni od dnia

otrzymania informacji, o której mowa w ust. 2, nie skieruje bezrobotnego,

poszukującego pracy, o którym mowa w art. 49 pkt 7, spełniającego wymagania

utworzonego stanowiska pracy, pożyczkobiorca może zatrudnić na tym stanowisku

bezrobotnego, poszukującego pracy, o którym mowa w art. 49 pkt 7, bez

skierowania powiatowego urzędu pracy.

4. Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio do pożyczkobiorcy, któremu

została udzielona pożyczka na utworzenie stanowiska pracy, o którym mowa w art.

61e pkt 1a, dla poszukującego pracy absolwenta skierowanego przez powiatowy

urząd pracy.

Rozdział 12

Świadczenia przysługujące rolnikom zwalnianym z pracy

Art. 62. 1. Osobie podlegającej ubezpieczeniu społecznemu rolników, z którą

stosunek pracy lub stosunek służbowy został rozwiązany z przyczyn dotyczących

zakładu pracy i która nie jest uprawniona do zasiłku:

1) przysługuje:

a) pokrycie składek na ubezpieczenia społeczne rolników w okresie

pierwszych czterech kwartałów po rozwiązaniu stosunku pracy lub

stosunku służbowego,

b) stypendium, o którym mowa w art. 41,

c) odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych

wypadków powstałych w związku z odbywaniem szkolenia, na zasadach

przewidzianych dla bezrobotnych;

2) starosta może:

a) sfinansować koszty szkolenia w celu podjęcia zatrudnienia lub

pozarolniczej działalności poza gospodarstwem rolnym; przepis art.

41 ust. 6 stosuje się odpowiednio,

b) przyznać jednorazowo środki, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2, na

podjęcie pozarolniczej działalności lub na zakup ziemi, nie wyłączając

działalności wytwórczej lub usługowej związanej z rolnictwem.

06.07.2020

©Telksinoe s. 150/299

2. Świadczenia przyznaje się osobie, o której mowa w ust. 1, jeżeli:

1) w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zgłoszenia wniosku

o przyznanie świadczenia pozostawała w stosunku pracy lub stosunku

służbowym i osiągała wynagrodzenie stanowiące podstawę wymiaru składek

na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy, wynoszące co najmniej

minimalne wynagrodzenie za pracę przez okres 365 dni, i stosunek ten został

rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy;

2) podatek z gospodarstwa rolnego lub działu specjalnego nie przekracza kwoty

podatku rolnego z 5 ha przeliczeniowych albo, w przeliczeniu na 1 członka

gospodarstwa domowego niemającego stałych pozarolniczych źródeł

dochodu, nie przekracza kwoty podatku rolnego z 1 ha przeliczeniowego.

3. Pokrycie składek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, polega na

przekazaniu z Funduszu Pracy na odpowiednie fundusze ubezpieczenia

społecznego rolników, na podstawie decyzji właściwego starosty wydanej na

wniosek rolnika obowiązanego do zapłacenia składek, kwot należności z tytułu

poszczególnych rat kwartalnych. Świadczenie to przysługuje począwszy od

najbliższej raty kwartalnej, której wymagalność przypada po dniu rozwiązania

stosunku pracy lub stosunku służbowego.

3a. W przypadku wystąpienia przez rolnika z wnioskiem, o którym mowa

w ust. 3, po terminie wymagalności pierwszej raty kwartalnej, pokrycie składek na

ubezpieczenia społeczne rolników przysługuje za cztery kwartały liczone od

następnego kwartału po kwartale, w którym został złożony wniosek.

4. Środki, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, stanowią pomoc de minimis

i są przyznawane zgodnie z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

Rozdział 12a

Program Aktywizacja i Integracja

Art. 62a. 1. Powiatowy urząd pracy samodzielnie lub we współpracy

z ośrodkiem pomocy społecznej, a w przypadku przekształcenia ośrodka pomocy

społecznej w centrum usług społecznych na podstawie przepisów ustawy z dnia

19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług

społecznych – centrum usług społecznych, może inicjować działania w zakresie

06.07.2020

©Telksinoe s. 151/299

aktywizacji zawodowej i integracji społecznej bezrobotnych, które są realizowane

w ramach Programu Aktywizacja i Integracja.

2. Do udziału w Programie Aktywizacja i Integracja są kierowani bezrobotni

korzystający ze świadczeń pomocy społecznej, w szczególności realizujący

kontrakt socjalny, o którym mowa w przepisach o pomocy społecznej.

3. Program Aktywizacja i Integracja, po zaopiniowaniu przez powiatową radę

rynku pracy, jest realizowany przez powiatowy urząd pracy działający we

współpracy z ośrodkiem pomocy społecznej, a w przypadku przekształcenia

ośrodka pomocy społecznej w centrum usług społecznych na podstawie przepisów

ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum

usług społecznych – centrum usług społecznych, podmiotami zatrudnienia

socjalnego prowadzonymi przez jednostki samorządu terytorialnego lub

podmiotami prowadzącymi działalność statutową na rzecz integracji i reintegracji

zawodowej i społecznej osób zagrożonych wykluczeniem społecznym lub

przeciwdziałania uzależnieniom i patologiom społecznym, zgodnie z przepisami

o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

4. Działania w zakresie aktywizacji zawodowej bezrobotnych są realizowane

przez powiatowy urząd pracy w ramach prac społecznie użytecznych, o których

mowa w art. 73a.

5. Działania w zakresie integracji społecznej bezrobotnych, służące

kształtowaniu aktywnej postawy w życiu społecznym i zawodowym, mogą być

realizowane w szczególności poprzez grupowe poradnictwo specjalistyczne,

warsztaty trenerskie i grupy wsparcia, w wymiarze co najmniej 10 godzin

tygodniowo.

6. Działania w zakresie integracji społecznej bezrobotnych mogą być

realizowane przez ośrodek pomocy społecznej, a w przypadku przekształcenia

ośrodka pomocy społecznej w centrum usług społecznych na podstawie przepisów

ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum

usług społecznych – przez centrum usług społecznych, lub podmioty, o których

mowa w ust. 3.

7. Realizacja Programu Aktywizacja i Integracja przez ośrodek pomocy

społecznej, a w przypadku przekształcenia ośrodka pomocy społecznej w centrum

usług społecznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r.

06.07.2020

©Telksinoe s. 152/299

o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych – przez

centrum usług społecznych, lub podmioty zatrudnienia socjalnego prowadzone

przez jednostki samorządu terytorialnego odbywa się na podstawie porozumienia

o realizacji programu zawartego z powiatowym urzędem pracy, które określa

w szczególności:

1) kryteria doboru i liczbę bezrobotnych;

[2) działania w zakresie integracji społecznej bezrobotnych, realizowane przez

ośrodek pomocy społecznej;]

<2) działania w zakresie integracji społecznej bezrobotnych, realizowane

przez ośrodek pomocy społecznej, a w przypadku przekształcenia

ośrodka pomocy społecznej w centrum usług społecznych na podstawie

przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług

społecznych przez centrum usług społecznych – przez centrum usług

społecznych;>

3) okres realizacji i przewidywane efekty, z podaniem mierników

pozwalających ocenić indywidualne efekty;

4) kwoty i źródła finansowania działań;

5) sposób kontroli i zakres monitorowania.

8. Działania w zakresie integracji społecznej bezrobotnych, realizowane przez

ośrodek pomocy społecznej, a w przypadku przekształcenia ośrodka pomocy

społecznej w centrum usług społecznych na podstawie przepisów ustawy z dnia

19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług

społecznych – przez centrum usług społecznych, lub podmioty zatrudnienia

socjalnego prowadzone przez jednostki samorządu terytorialnego, są finansowane

ze środków budżetowych gminy i mogą być współfinansowane ze środków

Funduszu Pracy i Europejskiego Funduszu Społecznego.

9. W przypadku niezawarcia z ośrodkiem pomocy społecznej, a w przypadku

przekształcenia ośrodka pomocy społecznej w centrum usług społecznych na

podstawie przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług

społecznych przez centrum usług społecznych – z centrum usług społecznych,

porozumienia, o którym mowa w ust. 7, powiatowy urząd pracy w ramach środków

Funduszu Pracy może zlecić realizację działań w zakresie integracji społecznej

bezrobotnych podmiotom, o których mowa w ust. 3.

06.07.2020

©Telksinoe s. 153/299

10. Zlecenie realizacji działań w zakresie integracji społecznej bezrobotnych

odbywa się po przeprowadzeniu otwartego konkursu ofert, na zasadach i w trybie

określonych w przepisach o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

11. Realizacja działań w zakresie integracji społecznej bezrobotnych odbywa

się na podstawie umowy, która określa w szczególności:

1) liczbę bezrobotnych;

2) zakres działań i okres ich realizacji;

3) przewidywane efekty, z podaniem mierników pozwalających ocenić

indywidualne efekty;

4) kwotę i tryb przekazania środków Funduszu Pracy przysługujących z tytułu

realizacji działań w zakresie integracji społecznej;

5) zasady i zakres dokumentowania działań w zakresie integracji społecznej

podjętych wobec bezrobotnych;

6) sposób kontroli i zakres monitorowania.

12. W przypadku niezawarcia z ośrodkiem pomocy społecznej,

a w przypadku przekształcenia ośrodka pomocy społecznej w centrum usług

społecznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu

usług społecznych przez centrum usług społecznych – z centrum usług

społecznych, porozumienia, o którym mowa w ust. 7, powiatowy urząd pracy

zawiera z ośrodkiem pomocy społecznej, a w przypadku przekształcenia ośrodka

pomocy społecznej w centrum usług społecznych na podstawie przepisów ustawy

z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług

społecznych – z centrum usług społecznych, porozumienie o współpracy,

w ramach którego strony uzgadniają kryteria doboru bezrobotnych do Programu

Aktywizacja i Integracja oraz zakres i sposób wymiany informacji o jego

uczestnikach.

Art. 62b. 1. Realizacja Programu Aktywizacja i Integracja trwa 2 miesiące.

2. Po zakończeniu Programu Aktywizacja i Integracja powiatowy urząd pracy

może:

1) podjąć decyzję o ponownym skierowaniu bezrobotnego do udziału

w Programie Aktywizacja i Integracja, jednak nie dłużej niż łącznie na okres

do 6 miesięcy albo

06.07.2020

©Telksinoe s. 154/299

2) skierować bezrobotnego, w porozumieniu z ośrodkiem pomocy społecznej,

a w przypadku przekształcenia ośrodka pomocy społecznej w centrum usług

społecznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o

realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych – z centrum

usług społecznych, do zatrudnienia wspieranego u pracodawcy na zasadach

określonych w przepisach o zatrudnieniu socjalnym lub podjęcia pracy

w spółdzielni socjalnej zakładanej przez osoby prawne, o której mowa

w przepisach o spółdzielniach socjalnych.

3) (uchylony)

3. W okresie udziału bezrobotnego w Programie Aktywizacja i Integracja

powiatowy urząd pracy nie kieruje do bezrobotnego innych form pomocy,

o których mowa w ustawie.

Art. 62c. 1. Program Aktywizacja i Integracja jest finansowany ze środków

Funduszu Pracy oraz budżetu gminy.

2. Wysokość środków Funduszu Pracy na realizację Programu Aktywizacja

i Integracja, o których mowa w art. 109 ust. 8a, może być zwiększona, na wniosek

starosty, o środki z rezerwy Funduszu Pracy będącej w dyspozycji ministra właś-

ciwego do spraw pracy.

3. Kwota wydatków przeznaczonych z Funduszu Pracy na finansowanie

działań, o których mowa w art. 62a ust. 8 i 9, jest ustalana z uwzględnieniem stawki

godzinowej pracy trenera z 10-osobową grupą bezrobotnych, w wysokości nie

wyższej niż 70 zł.

Rozdział 13

(uchylony)

Rozdział 13a

Programy specjalne

Art. 66a. 1. Starosta samodzielnie lub we współpracy z innymi organami,

organizacjami i podmiotami zajmującymi się problematyką rynku pracy oraz

pracodawcami, w celu aktywizacji zawodowej osób, o których mowa w art. 49a,

inicjuje i realizuje programy specjalne.

2. Programy specjalne są realizowane po zaopiniowaniu przez powiatową

radę rynku pracy.

06.07.2020

©Telksinoe s. 155/299

3. Programy specjalne są finansowane ze środków Funduszu Pracy,

ustalonych według algorytmu, przyznanych na finansowanie zadań w powiecie

oraz mogą być wspierane innymi środkami.

4. Łączna kwota wydatków poniesionych w roku budżetowym na realizację

programów specjalnych nie może przekroczyć 10% wysokości środków Funduszu

Pracy, ustalonych zgodnie z art. 109 ust. 8, z przeznaczeniem na finansowanie

w roku poprzednim programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia

skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej.

5. Maksymalna wysokość środków Funduszu Pracy przeznaczonych

w ramach jednego programu specjalnego na działania w przeliczeniu na jednego

uczestnika wynosi dziesięciokrotność przeciętnego wynagrodzenia

obowiązującego w dniu rozpoczęcia programu specjalnego.

6. Łączna kwota wydatków poniesionych na specyficzne elementy

wspierające zatrudnienie, związane z realizacją programu specjalnego, nie może

przekroczyć 20% wysokości środków Funduszu Pracy, przeznaczonych na

realizację programu specjalnego.

7. W przypadku gdy wysokość środków planowanych na realizację

programów specjalnych przekracza 10% wysokości środków Funduszu Pracy,

określonych w ust. 4, minister właściwy do spraw pracy może, na wniosek starosty,

przyznać dodatkowe środki z rezerwy dysponenta Funduszu Pracy na realizację

programów specjalnych, przy czym wydatkowanie tych środków nie jest wliczane

do wydatków, o których mowa w ust. 4.

8. Instrumenty rynku pracy lub usługi rynku pracy realizowane przez urzędy

pracy w ramach programu specjalnego są finansowane ze środków Funduszu Pracy

w zakresie określonym w art. 108 ust. 1.

8a. W przypadku programu specjalnego kierowanego do poszukujących

pracy, o których mowa w art. 49 pkt 7, obejmuje on instrumenty rynku pracy lub

usługi rynku pracy określone w art. 61aa. Przepis ust. 8 stosuje się odpowiednio.

9. Programy specjalne mogą obejmować okres dłuższy niż rok budżetowy.

10. Program specjalny może być realizowany przez powiatowy urząd pracy

samodzielnie lub we współpracy z pracodawcą lub podmiotem określonym w art.

24 ust. 1.

06.07.2020

©Telksinoe s. 156/299

11. Program specjalny może zostać zlecony podmiotowi określonemu w art.

24 ust. 1, w przypadku gdy:

1) nie istnieje możliwość realizacji programu specjalnego we własnym zakresie

lub

2) zlecenie programu specjalnego zapewni efektywniejszą jego realizację.

12. Przy zlecaniu realizacji programu specjalnego podmiotom, o których

mowa w ust. 10, przepisy art. 24 ust. 1a–4 określające wymagania przy zlecaniu

usług rynku pracy stosuje się odpowiednio.

Art. 66a1. W przypadku gdy elementem programu specjalnego są prace

interwencyjne, roboty publiczne lub jednorazowa refundacja kosztów składek na

ubezpieczenia społeczne w związku z zatrudnieniem skierowanego bezrobotnego,

pomoc w tym zakresie jest przyznawana na zasadach pomocy de minimis.

Art. 66b. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe zasady organizacji i realizacji programów

specjalnych, zakres ich stosowania, sposób wyłaniania i doboru uczestników

programów oraz sposób finansowania tych programów z Funduszu Pracy, mając na

uwadze zgodność wydatkowania środków z zasadami przyznawania pomocy de

minimis.

Rozdział 13b

Programy regionalne

Art. 66c. 1. Marszałek województwa inicjuje programy regionalne.

2. Programy regionalne mogą być inicjowane na wniosek starostów,

wojewódzkiej rady rynku pracy albo wojewódzkiej rady dialogu społecznego.

3. Program regionalny jest inicjowany na podstawie diagnozy sytuacji na

rynku pracy dokonanej na podstawie analiz i prognoz dotyczących

w szczególności:

1) sytuacji bezrobotnych na rynkach pracy województwa, powiatów i gmin;

2) zapotrzebowania pracodawców na kwalifikacje na regionalnym rynku pracy;

3) mobilności siły roboczej.

4. Program regionalny obejmuje co najmniej jeden z priorytetów przyjętych

do realizacji w ramach regionalnego planu działań na rzecz zatrudnienia, zgodny

06.07.2020

©Telksinoe s. 157/299

z priorytetami polityki państwa w dziedzinie rynku pracy przedstawionymi

w Krajowym Planie Działań.

5. Program regionalny jest realizowany przez wojewódzki urząd pracy

w porozumieniu z powiatowymi urzędami pracy.

6. Na podstawie diagnozy sytuacji na rynku pracy wojewódzki urząd pracy

określa grupy bezrobotnych, dla których jest konieczne przygotowanie programu

regionalnego, oraz dokonuje wyboru powiatów o najwyższym udziale tych

bezrobotnych w ogólnej liczbie bezrobotnych w powiecie.

7. Wojewódzki urząd pracy przekazuje powiatowym urzędom pracy

przewidzianym do udziału w programie regionalnym założenia programu

regionalnego, obejmujące w szczególności:

1) diagnozę sytuacji na wojewódzkim rynku pracy, z uwzględnieniem sytuacji

w poszczególnych powiatach i gminach;

2) wykaz powiatów proponowanych do objęcia programem regionalnym;

3) proponowaną:

a) liczbę i strukturę uczestników programu regionalnego w poszczególnych

powiatach,

b) wysokość środków Funduszu Pracy w przeliczeniu na jednego

uczestnika programu regionalnego,

c) wysokość środków Funduszu Pracy dla poszczególnych powiatów;

4) oczekiwane wskaźniki efektywności programu regionalnego dla

poszczególnych powiatów.

8. Po akceptacji założeń programu regionalnego przez starostę powiatowy

urząd pracy przygotowuje propozycję działań, którymi zostaną objęci uczestnicy

programu regionalnego w powiecie.

9. Wojewódzki urząd pracy we współpracy z powiatowym urzędem pracy:

1) uzgadnia zakres działań, którymi zostaną objęci uczestnicy programu

regionalnego, oraz przewidywane wskaźniki efektywności programu

regionalnego dla powiatu;

2) dokonuje analizy czynników mogących wpłynąć negatywnie na efektywność

programu regionalnego w powiecie oraz uzgadnia propozycję działań

niezbędnych do podjęcia w przypadku wystąpienia zagrożenia realizacji

programu regionalnego w powiecie.

06.07.2020

©Telksinoe s. 158/299

10. Podstawą wdrożenia programu regionalnego jest porozumienie zawarte

pomiędzy wojewódzkim urzędem pracy a powiatowymi urzędami pracy, które

określa w szczególności:

1) wykaz powiatów, na których terenie będzie realizowany program regionalny,

i uzasadnienie wyboru tych powiatów;

2) liczbę i strukturę uczestników programu regionalnego, ogółem i odrębnie dla

poszczególnych powiatów;

3) zakres działań planowanych do realizacji w ramach programu regionalnego

w poszczególnych powiatach;

4) koszt programu regionalnego, ogółem i odrębnie dla poszczególnych

powiatów oraz źródła finansowania;

5) wskaźniki efektywności, ogółem dla programu regionalnego i odrębnie dla

poszczególnych powiatów;

6) czynniki mogące wpłynąć negatywnie na efektywność programu

regionalnego oraz działania niezbędne do podjęcia w przypadku wystąpienia

zagrożenia realizacji programu regionalnego.

11. Programy regionalne są finansowane ze środków Funduszu Pracy,

o których mowa w art. 109 ust. 2a, oraz mogą być wspierane innymi środkami.

12. Marszałek województwa monitoruje realizację programu regionalnego

w poszczególnych powiatach, w tym wdrażanie działań niezbędnych do podjęcia

w przypadku wystąpienia zagrożenia realizacji programu regionalnego.

Rozdział 13c

Zlecanie działań aktywizacyjnych

Art. 66d. 1. Marszałek województwa w ramach środków Funduszu Pracy,

o których mowa w art. 109 ust. 2b, może zlecić wykonanie działań

aktywizacyjnych agencji zatrudnienia, realizującej usługę pośrednictwa pracy co

najmniej przez poprzedni rok kalendarzowy, potwierdzoną w złożonej

marszałkowi województwa informacji o działalności agencji zatrudnienia, zwanej

dalej „realizatorem”.

2. Marszałek województwa zawiera z wybranym realizatorem oraz

z powiatowymi urzędami pracy umowę, zwaną dalej „umową o świadczenie

działań aktywizacyjnych”.

06.07.2020

©Telksinoe s. 159/299

3. Działaniami aktywizacyjnymi obejmuje się długotrwale bezrobotnych.

4. Do realizatora kieruje się nie mniej niż 200 bezrobotnych, o których mowa

w ust. 3, zarejestrowanych w jednym powiatowym urzędzie pracy.

5. Działania aktywizacyjne, świadczone w ramach umowy o świadczenie

działań aktywizacyjnych przez realizatora na rzecz pracodawcy, są finansowane ze

środków realizatora.

6. Wynagrodzenie brutto należne realizatorowi za jednego bezrobotnego nie

może przekroczyć trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego

w dniu zawarcia umowy o świadczenie działań aktywizacyjnych.

Art. 66e. 1. Wojewódzki urząd pracy dokonuje w ramach województwa

wyboru powiatów, z których są kierowani bezrobotni, o których mowa w art. 66d

ust. 3, do realizatora w tym województwie.

2. Do zlecania działań aktywizacyjnych są wybierane w szczególności

powiatowe urzędy pracy, które osiągnęły na dzień 31 grudnia roku poprzedniego

wskaźnik procentowego udziału pracowników powiatowego urzędu pracy

pełniących funkcję doradcy klienta w całkowitym zatrudnieniu na poziomie

niższym niż 5 punktów procentowych poniżej średniego procentowego wskaźnika

udziału pracowników uzyskanego we wszystkich powiatowych urzędach pracy lub

osiągnęły wskaźnik liczby bezrobotnych przypadających na jednego pracownika

powiatowego urzędu pracy pełniącego funkcję doradcy klienta na poziomie

wyższym niż 15% powyżej średniego wskaźnika liczby bezrobotnych uzyskanego

we wszystkich powiatowych urzędach pracy.

3. Wojewódzki urząd pracy we współpracy z powiatowymi urzędami pracy

uzgadnia zakres i warunki zlecenia działań aktywizacyjnych, obejmujące

w szczególności:

1) grupy, liczbę i strukturę bezrobotnych planowanych do objęcia działaniami

aktywizacyjnymi;

2) warunki i okres realizacji zleconych działań aktywizacyjnych, adekwatne do

potrzeb grupy bezrobotnych.

4. Wojewódzki urząd pracy przygotowuje i przeprowadza procedurę wyboru

realizatora.

06.07.2020

©Telksinoe s. 160/299

Art. 66f. 1. Umowa o świadczenie działań aktywizacyjnych określa

w szczególności:

1) warunki realizowania działań aktywizacyjnych przez realizatora;

2) liczbę bezrobotnych, którzy będą kierowani do realizatora;

3) warunki rekrutacji i rekrutacji uzupełniającej bezrobotnych, którzy zostaną

skierowani przez powiatowy urząd pracy do realizatora;

4) tryb kierowania bezrobotnych przez powiatowe urzędy pracy do realizatora;

5) zakres danych bezrobotnych, przekazywanych realizatorowi przez powiatowy

urząd pracy, zgodnie z przepisami o ochronie danych osobowych,

obejmujący:

a) imię i nazwisko,

b) numer PESEL,

c) miejsce zamieszkania,

d) kwalifikacje, uprawnienia i doświadczenie zawodowe;

6) okres realizacji działań aktywizacyjnych wobec bezrobotnych;

7) wysokość wskaźnika skuteczności zatrudnieniowej oraz wysokość wskaźnika

utrzymania w zatrudnieniu, do których osiągnięcia jest obowiązany realizator,

oraz obowiązek zwrotu środków, o którym mowa w art. 66j, w przypadku

nieosiągnięcia tych wskaźników;

8) maksymalną wysokość wynagrodzenia brutto należnego realizatorowi;

9) warunki i tryb przekazywania środków Funduszu Pracy realizatorowi;

10) sposób dokumentowania spełniania warunków uprawniających realizatora do

otrzymania wynagrodzenia;

11) zakres i sposób dokumentowania działań realizowanych przez realizatora

wobec bezrobotnych;

12) sposób przekazywania pomiędzy stronami informacji o przebiegu realizacji

zleconych działań aktywizacyjnych;

13) działania planowane do podjęcia w przypadku wystąpienia zagrożenia

realizacji zlecenia działań aktywizacyjnych;

14) zakres odpowiedzialności stron w przypadku niewykonania lub nienależytego

wykonania umowy o świadczenie działań aktywizacyjnych.

06.07.2020

©Telksinoe s. 161/299

2. Marszałek województwa może kontrolować powiatowe urzędy pracy oraz

realizatora w zakresie przestrzegania postanowień umowy o świadczenie działań

aktywizacyjnych.

3. Realizator jest obowiązany udostępniać marszałkowi województwa dane

i dokumenty oraz udzielać wyjaśnień w sprawach objętych zakresem kontroli,

w szczególności dotyczących dokumentowania działań aktywizacyjnych,

spełniania warunków uprawniających do wypłaty wynagrodzenia, osiągniętych

wskaźników skuteczności zatrudnieniowej oraz utrzymania w zatrudnieniu.

4. Powiatowy urząd pracy jest obowiązany udostępniać marszałkowi

województwa dane i dokumenty oraz udzielać wyjaśnień w sprawach objętych

zakresem kontroli, w szczególności dotyczących rekrutacji i kierowania

bezrobotnych do realizatora.

5. Do kontroli przeprowadzanej przez marszałka województwa przepisy art.

111 stosuje się odpowiednio.

6. Marszałek województwa przesyła ministrowi właściwemu do spraw pracy

informację o:

1) przeprowadzonej w województwie procedurze zlecania działań

aktywizacyjnych, niezwłocznie po jej zakończeniu;

2) zakresie i efektywności zleconych działań aktywizacyjnych i ich wpływie na

regionalny i powiatowe rynki pracy, niezwłocznie po zakończeniu realizacji

umowy o świadczenie działań aktywizacyjnych;

3) wynikach kontroli, o której mowa w ust. 2, niezwłocznie po jej zakończeniu.

Art. 66g. 1. Powiatowy urząd pracy dokonuje rekrutacji i kieruje

bezrobotnych do realizatora w trybie i na warunkach określonych w umowie

o świadczenie działań aktywizacyjnych.

2. Skierowanie bezrobotnego do realizatora nie powoduje utraty statusu

bezrobotnego.

3. W okresie udziału bezrobotnego w działaniach świadczonych przez

realizatora w ramach zlecania działań aktywizacyjnych powiatowy urząd pracy nie

kieruje do bezrobotnego innych form pomocy, o których mowa w ustawie.

Art. 66h. 1. Realizator jest obowiązany do:

06.07.2020

©Telksinoe s. 162/299

1) realizacji działań wobec bezrobotnych zgodnie z umową o świadczenie

działań aktywizacyjnych;

2) zapewnienia obsługi bezrobotnych w miejscowości będącej siedzibą

powiatowego urzędu pracy, w którym są zarejestrowani;

3) uzyskania wskaźnika skuteczności zatrudnieniowej co najmniej na poziomie

wynikającym z umowy o świadczenie działań aktywizacyjnych, ustalonego

jako stosunek liczby bezrobotnych, którzy w wyniku działań realizatora

podjęli i utrzymali odpowiednią pracę lub działalność gospodarczą przez

okres co najmniej 14 dni, do liczby bezrobotnych, którzy na podstawie

skierowania powiatowego urzędu pracy zgłosili się do realizatora; wskaźnik

skuteczności zatrudnieniowej jest ustalany według stanu na pierwszy dzień po

upływie 14 dni od dnia zakończenia realizacji działań aktywizacyjnych,

określony w umowie o świadczenie działań aktywizacyjnych;

4) uzyskania wskaźnika utrzymania w zatrudnieniu co najmniej na poziomie

wynikającym z umowy o świadczenie działań aktywizacyjnych, ustalonego

jako stosunek liczby osób, które po upływie 90 dni od dnia podjęcia

odpowiedniej pracy lub działalności gospodarczej w wyniku działań

realizatora nadal pozostają w zatrudnieniu, do liczby bezrobotnych

skierowanych do zatrudnienia przez realizatora; wskaźnik utrzymania

w zatrudnieniu jest ustalany według stanu na pierwszy dzień po upływie

90 dni od dnia zakończenia realizacji działań aktywizacyjnych, określony

w umowie o świadczenie działań aktywizacyjnych;

5) niezwłocznego pisemnego przekazywania wojewódzkiemu i powiatowemu

urzędowi pracy informacji mających wpływ na status bezrobotnego.

2. Realizator w okresie realizacji działań aktywizacyjnych informuje

powiatowy urząd pracy o:

1) stawieniu się lub niestawieniu się bezrobotnego skierowanego przez

powiatowy urząd pracy;

2) podjęciu przez bezrobotnego odpowiedniej pracy lub działalności

gospodarczej;

3) przerwaniu lub rezygnacji przez bezrobotnego z uczestnictwa w działaniach

aktywizacyjnych oraz o zaistniałych w tych przypadkach przyczynach.

06.07.2020

©Telksinoe s. 163/299

3. Realizator jest obowiązany do dokumentowania działań aktywizacyjnych

podejmowanych wobec bezrobotnych.

Art. 66i. 1. Za wykonanie działań aktywizacyjnych realizatorowi przysługuje

wynagrodzenie określone w umowie o świadczenie działań aktywizacyjnych.

2. Wynagrodzenie brutto za jednego bezrobotnego jest wypłacane

maksymalnie w 4 częściach:

1) 20% wynagrodzenia brutto – za dokonanie diagnozy sytuacji zawodowej

bezrobotnego i zaprojektowanie działań aktywizacyjnych mających na celu

podjęcie przez bezrobotnego odpowiedniej pracy lub działalności

gospodarczej, zwane dalej „I częścią wynagrodzenia”;

2) 20% wynagrodzenia brutto – za doprowadzenie bezrobotnego do podjęcia

odpowiedniej pracy lub działalności gospodarczej trwającej przez okres co

najmniej 14 dni, zwane dalej „II częścią wynagrodzenia”;

3) 30% wynagrodzenia brutto – za utrzymanie przez bezrobotnego odpowiedniej

pracy lub działalności gospodarczej podjętej w wyniku działań realizatora,

przez okres minimum 90 dni, zwane dalej „III częścią wynagrodzenia”;

4) 30% wynagrodzenia brutto – za utrzymanie przez bezrobotnego odpowiedniej

pracy lub działalności gospodarczej podjętej w wyniku działań realizatora,

przez okres minimum 180 dni, zwane dalej „IV częścią wynagrodzenia”.

3. Wynagrodzenie jest wypłacane na wniosek realizatora, składany do

wojewódzkiego urzędu pracy wraz z dokumentami potwierdzającymi spełnienie

warunku uprawniającego do wypłaty wynagrodzenia.

4. Spełnienie warunku uprawniającego do wypłaty wynagrodzenia następuje

w przypadku:

1) I części wynagrodzenia – nie później niż do dnia zakończenia realizacji

działań aktywizacyjnych, określonego w umowie o świadczenie działań

aktywizacyjnych;

2) II części wynagrodzenia – nie później niż do 14 dnia od dnia zakończenia

realizacji działań aktywizacyjnych, określonego w umowie o świadczenie

działań aktywizacyjnych;

3) III części wynagrodzenia – nie później niż do 90 dnia od dnia zakończenia

realizacji działań aktywizacyjnych, określonego w umowie o świadczenie

działań aktywizacyjnych;

06.07.2020

©Telksinoe s. 164/299

4) IV części wynagrodzenia – nie później niż do 180 dnia od dnia zakończenia

realizacji działań aktywizacyjnych, określonego w umowie o świadczenie

działań aktywizacyjnych.

5. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, jest składany nie częściej niż raz

w miesiącu.

Art. 66j. 1. W przypadku nieosiągnięcia:

1) wskaźnika skuteczności zatrudnieniowej co najmniej na poziomie określonym

w umowie o świadczenie działań aktywizacyjnych, realizator zwraca środki

w wysokości ustalonej według następującego wzoru:

??1 = ??1 × (?????? ? ????????),

gdzie znaczenie poszczególnych symboli jest następujące:

??1 – kwota zwrotu,

??1 – suma I i II części wynagrodzeń otrzymanych przez realizatora,

?????? – deklarowany wskaźnik skuteczności zatrudnieniowej,

???????? – osiągnięty wskaźnik skuteczności zatrudnieniowej;

2) wskaźnika utrzymania w zatrudnieniu co najmniej na poziomie określonym

w umowie o świadczenie działań aktywizacyjnych, realizator zwraca środki

w wysokości ustalonej według następującego wzoru:

??2 = ??2 × (?????? ? ????????)

gdzie znaczenie poszczególnych symboli jest następujące:

??2 – kwota zwrotu,

??2 – suma III części wynagrodzeń otrzymanych przez realizatora,

?????? – deklarowany wskaźnik utrzymania w zatrudnieniu,

???????? – osiągnięty wskaźnik utrzymania w zatrudnieniu.

2. Zwrot środków, o których mowa w ust. 1, następuje w terminie 14 dni od

dnia doręczenia wezwania do ich zwrotu.

Rozdział 13d

Dodatkowe instrumenty adresowane do bezrobotnych do 30 roku życia

Art. 66k. 1. Na wniosek bezrobotnego do 30 roku życia starosta może

przyznać bon szkoleniowy stanowiący gwarancję skierowania bezrobotnego na

wskazane przez niego szkolenie oraz opłacenia kosztów, które zostaną poniesione

w związku z podjęciem szkolenia.

06.07.2020

©Telksinoe s. 165/299

2. Przyznanie i realizacja bonu szkoleniowego następuje na podstawie

indywidualnego planu działania oraz uprawdopodobnienia przez bezrobotnego

podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności gospodarczej.

3. Termin ważności bonu szkoleniowego określa starosta.

4. W ramach bonu szkoleniowego starosta finansuje bezrobotnemu, do

wysokości 100% przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu przyznania

bonu szkoleniowego, koszty:

1) jednego lub kilku szkoleń, w tym kosztów kwalifikacyjnego kursu

zawodowego i kursu nadającego uprawnienia zawodowe – w formie wpłaty

na konto instytucji szkoleniowej;

2) niezbędnych badań lekarskich lub psychologicznych – w formie wpłaty na

konto wykonawcy badania;

3) przejazdu na szkolenia – w formie ryczałtu wypłacanego bezrobotnemu

w wysokości:

a) do 150 zł – w przypadku szkolenia trwającego do 150 godzin,

b) powyżej 150 zł do 200 zł – w przypadku szkolenia trwającego ponad

150 godzin;

4) zakwaterowania, jeśli zajęcia odbywają się poza miejscem zamieszkania –

w formie ryczałtu wypłacanego bezrobotnemu w wysokości:

a) do 550 zł – w przypadku szkolenia trwającego poniżej 75 godzin,

b) powyżej 550 zł do 1100 zł – w przypadku szkolenia trwającego od 75 do

150 godzin,

c) powyżej 1100 zł do 1500 zł – w przypadku szkolenia trwającego ponad

150 godzin.

5. Starosta finansuje koszty, o których mowa w ust. 4, do wysokości

określonej w bonie szkoleniowym, a bezrobotny pokrywa koszty przekraczające

ten limit.

Art. 66l. 1. Na wniosek bezrobotnego do 30 roku życia starosta może

przyznać bon stażowy stanowiący gwarancję skierowania do odbycia stażu u

pracodawcy wskazanego przez bezrobotnego na okres 6 miesięcy, o ile pracodawca

zobowiąże się do zatrudnienia bezrobotnego po zakończeniu stażu przez okres

6 miesięcy.

06.07.2020

©Telksinoe s. 166/299

2. Przyznanie bonu stażowego następuje na podstawie indywidualnego planu

działania.

3. Termin ważności bonu stażowego określa starosta.

4. Pracodawcy, który zatrudni bezrobotnego przez deklarowany okres

6 miesięcy, starosta wypłaca premię w wysokości 1500 zł 5).

5. Premia stanowi pomoc udzielaną zgodnie z warunkami dopuszczalności

pomocy de minimis.

6. W ramach bonu stażowego starosta finansuje:

1) koszty przejazdu do i z miejsca odbywania stażu – w formie ryczałtu, do

wysokości 600 zł 6), wypłacanego bezrobotnemu w miesięcznych transzach

w wysokości do 100 zł 6), łącznie ze stypendium;

2) koszty niezbędnych badań lekarskich lub psychologicznych – w formie

wpłaty na konto wykonawcy badania.

7. Kwota premii, o której mowa w ust. 4, oraz maksymalna kwota ryczałtu,

o której mowa w ust. 6 pkt 1, podlegają waloryzacji na zasadach określonych w art.

72 ust. 6.

8. Minister właściwy do spraw pracy, na podstawie komunikatu Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego, ogłasza, w drodze obwieszczenia w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, kwoty premii i kosztów

przejazdu po waloryzacji.

9. Do stażu odbywanego w ramach bonu stażowego przepisy art. 53 ust. 1

i ust. 4–8 oraz art. 61a ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Art. 66m. 1. Na wniosek bezrobotnego do 30 roku życia starosta może

przyznać bon zatrudnieniowy.

2. Bon zatrudnieniowy stanowi dla pracodawcy gwarancję refundacji części

kosztów wynagrodzenia i składek na ubezpieczenia społeczne w związku

z zatrudnieniem bezrobotnego, któremu powiatowy urząd pracy przyznał ten bon.

3. Przyznanie bonu zatrudnieniowego następuje na podstawie

indywidualnego planu działania.

Aktualną kwotę premii ogłasza, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym „Monitor

Polski”, minister właściwy do spraw pracy, zgodnie z art. 66l ust. 8 niniejszej ustawy.

Aktualną maksymalną kwotę ryczałtu z tytułu kosztów przejazdu oraz aktualną maksymalną

kwotę miesięcznej transzy ogłasza, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym „Monitor

Polski”, minister właściwy do spraw pracy, zgodnie z art. 66l ust. 8 niniejszej ustawy.

06.07.2020

©Telksinoe s. 167/299

4. Termin ważności bonu zatrudnieniowego określa starosta.

5. Pracodawca w ramach bonu zatrudnieniowego jest obowiązany do

zatrudnienia bezrobotnego przez okres 18 miesięcy.

6. Realizacja bonu zatrudnieniowego następuje na podstawie umowy

zawieranej przez starostę z pracodawcą.

7. Starosta refunduje pracodawcy część kosztów wynagrodzenia i składek na

ubezpieczenia społeczne, przez okres 12 miesięcy, w wysokości zasiłku, o którym

mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1.

8. Pracodawca jest obowiązany do dalszego zatrudniania skierowanego

bezrobotnego przez okres 6 miesięcy po zakończeniu okresu refundacji.

9. W przypadku niewywiązania się pracodawcy z obowiązku zatrudniania

bezrobotnego przez okres 18 miesięcy pracodawca zwraca:

1) kwotę otrzymanej refundacji wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od

dnia otrzymania pierwszej refundacji, jeżeli niespełnienie obowiązku

nastąpiło w okresie do 12 miesięcy od dnia zatrudnienia bezrobotnego lub

2) kwotę ustaloną proporcjonalnie do okresu nieutrzymania zatrudnienia wraz

z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania pierwszej

refundacji, jeżeli niespełnienie obowiązku nastąpiło w okresie, o którym

mowa w ust. 8.

10. W przypadku rozwiązania umowy o pracę przez skierowanego

bezrobotnego, rozwiązania z nim umowy o pracę na podstawie art. 52 ustawy

z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy lub wygaśnięcia stosunku pracy

skierowanego bezrobotnego pracodawca nie zwraca refundacji otrzymanej za okres

zatrudnienia skierowanego bezrobotnego.

11. Refundacja, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc udzielaną zgodnie

z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

Art. 66n. 1. Na wniosek bezrobotnego do 30 roku życia starosta, na podstawie

umowy, może przyznać bon na zasiedlenie w związku z podjęciem przez niego

poza miejscem dotychczasowego zamieszkania zatrudnienia, innej pracy

zarobkowej lub działalności gospodarczej, jeżeli:

1) z tytułu ich wykonywania będzie osiągał wynagrodzenie lub przychód

w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę brutto

miesięcznie oraz będzie podlegał ubezpieczeniom społecznym;

06.07.2020

©Telksinoe s. 168/299

2) odległość od miejsca dotychczasowego zamieszkania do miejscowości,

w której bezrobotny zamieszka w związku z podjęciem zatrudnienia, innej

pracy zarobkowej lub działalności gospodarczej wynosi co najmniej 80 km

lub czas dojazdu do tej miejscowości i powrotu do miejsca dotychczasowego

zamieszkania środkami transportu zbiorowego przekracza łącznie co najmniej

3 godziny dziennie;

3) będzie pozostawał w zatrudnieniu, wykonywał inną pracę zarobkową lub

będzie prowadził działalność gospodarczą przez okres co najmniej 6 miesięcy.

2. Środki Funduszu Pracy przyznane w ramach bonu na zasiedlenie,

w wysokości określonej w umowie, nie wyższej jednak niż 200% przeciętnego

wynagrodzenia za pracę, przeznacza się na pokrycie kosztów zamieszkania

związanych z podjęciem zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności

gospodarczej.

3. Bezrobotny, który otrzymał bon na zasiedlenie, jest obowiązany

w terminie:

1) do 30 dni od dnia otrzymania bonu na zasiedlenie dostarczyć do powiatowego

urzędu pracy dokument potwierdzający podjęcie zatrudnienia, innej pracy

zarobkowej lub działalności gospodarczej i oświadczenie o spełnieniu

warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2;

2) do 7 dni, odpowiednio od dnia utraty zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub

zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej i od dnia podjęcia

nowego zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności gospodarczej,

przedstawić powiatowemu urzędowi pracy oświadczenie o utracie

zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub zaprzestaniu wykonywania

działalności gospodarczej i podjęciu nowego zatrudnienia, innej pracy

zarobkowej lub działalności gospodarczej oraz oświadczenie o spełnieniu

warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2;

3) do 8 miesięcy od dnia otrzymania bonu na zasiedlenie udokumentować

pozostawanie w zatrudnieniu, wykonywanie innej pracy zarobkowej lub

prowadzenie działalności gospodarczej przez okres 6 miesięcy.

4. Dokumenty i oświadczenia, o których mowa w ust. 3, mogą być

przekazywane w szczególności za pośrednictwem operatora pocztowego

06.07.2020

©Telksinoe s. 169/299

w rozumieniu przepisów o prawie pocztowym lub w postaci elektronicznej na

elektroniczną skrzynkę podawczą właściwego urzędu pracy.

5. W przypadku niewywiązania się z obowiązku, o którym mowa w ust. 3:

1) pkt 1 i 2 – kwota bonu na zasiedlenie podlega zwrotowi w całości w terminie

30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty;

2) pkt 3 – kwota bonu na zasiedlenie podlega zwrotowi proporcjonalnie do

udokumentowanego okresu pozostawania w zatrudnieniu, wykonywania

innej pracy zarobkowej lub prowadzenia działalności gospodarczej w terminie

30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

Rozdział 14

Instrumenty dotyczące rozwoju zasobów ludzkich

Art. 67. (uchylony)

Art. 68. (uchylony)

Art. 69. (uchylony)

Art. 69a. 1. Środki Funduszu Pracy w formie KFS przeznacza się na

finansowanie działań na rzecz kształcenia ustawicznego pracowników

i pracodawców.

2. Powiatowe urzędy pracy mogą przeznaczyć środki KFS na finansowanie

działań obejmujących:

1) kształcenie ustawiczne pracowników i pracodawcy, na które składają się:

a) określenie potrzeb pracodawcy w zakresie kształcenia ustawicznego

w związku z ubieganiem się o sfinansowanie tego kształcenia ze

środków KFS,

b) kursy i studia podyplomowe realizowane z inicjatywy pracodawcy lub za

jego zgodą,

c) egzaminy umożliwiające uzyskanie dokumentów potwierdzających

nabycie umiejętności, kwalifikacji lub uprawnień zawodowych,

d) badania lekarskie i psychologiczne wymagane do podjęcia kształcenia

lub pracy zawodowej po ukończonym kształceniu,

e) ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków w związku

z podjętym kształceniem;

06.07.2020

©Telksinoe s. 170/299

2) określanie zapotrzebowania na zawody na rynku pracy;

3) badanie efektywności wsparcia udzielonego ze środków KFS;

4) promocję KFS;

5) konsultacje i poradnictwo dla pracodawców w zakresie korzystania z KFS.

3. Działania finansowane ze środków KFS, o których mowa w ust. 2 pkt 2–5,

mogą być też realizowane przez ministra właściwego do spraw pracy lub

wojewódzkie urzędy pracy.

Art. 69b. 1. Na wniosek pracodawcy, na podstawie umowy, starosta może

przyznać środki z KFS na sfinansowanie kosztów, o których mowa w art. 69a ust.

2 pkt 1, w wysokości 80% tych kosztów, nie więcej jednak niż 300% przeciętnego

wynagrodzenia w danym roku na jednego uczestnika, a w przypadku

mikroprzedsiębiorstw w wysokości 100%, nie więcej jednak niż 300%

przeciętnego wynagrodzenia w danym roku na jednego uczestnika.

2. Środki z KFS przyznane pracodawcy na sfinansowanie kosztów kształcenia

ustawicznego stanowią pomoc udzielaną zgodnie z warunkami dopuszczalności

pomocy de minimis.

3. Pracodawca zawiera z pracownikiem, któremu zostaną sfinansowane

koszty kształcenia ustawicznego, umowę określającą prawa i obowiązki stron.

4. Pracownik, który nie ukończył kształcenia ustawicznego finansowanego ze

środków KFS z powodu rozwiązania przez niego umowy o pracę lub rozwiązania

z nim umowy o pracę na podstawie art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –

Kodeks pracy, jest obowiązany do zwrotu pracodawcy poniesionych kosztów, na

zasadach określonych w umowie z pracodawcą, o której mowa w ust. 3.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, pracodawca zwraca staroście

środki KFS wydane na kształcenie ustawiczne pracownika, na zasadach

określonych w umowie, o której mowa w ust. 1.

6. Starosta może przeprowadzać kontrolę u pracodawcy w zakresie

przestrzegania postanowień umowy, o której mowa w ust. 1, wydatkowania

środków KFS zgodnie z przeznaczeniem, właściwego dokumentowania oraz

rozliczania otrzymanych i wydatkowanych środków i w tym celu może żądać

danych, dokumentów i udzielania wyjaśnień w sprawach objętych zakresem

kontroli. Do kontroli przeprowadzanej przez starostę przepisy art. 111 stosuje się

odpowiednio.

06.07.2020

©Telksinoe s. 171/299

7. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy sposób i tryb przyznawania środków z KFS, w tym:

1) zakres informacji niezbędnych do sporządzenia wniosku o przyznanie

środków z KFS,

2) elementy umowy, o której mowa w ust. 1

– mając na względzie prawidłowość wydatkowania środków, a także konieczność

zapewnienia zgodności udzielanej pomocy z warunkami dopuszczalności pomocy

de minimis.

Art. 70. 1. Pracodawca zamierzający zwolnić co najmniej 50 pracowników

w okresie 3 miesięcy jest obowiązany uzgodnić z powiatowym urzędem pracy

właściwym dla siedziby tego pracodawcy lub właściwym ze względu na miejsce

wykonywania pracy zakres i formy pomocy dla zwalnianych pracowników, w tym

pracowników niepełnosprawnych, dotyczące w szczególności:

1) pośrednictwa pracy;

2) poradnictwa zawodowego;

3) szkoleń.

4) (uchylony)

2. W przypadku zwolnienia monitorowanego pracodawca jest obowiązany

podjąć działania polegające na zapewnieniu pracownikom przewidzianym do

zwolnienia lub będącym w trakcie wypowiedzenia lub w okresie 6 miesięcy po

rozwiązaniu stosunku pracy lub stosunku służbowego usług rynku pracy

realizowanych w formie programu.

3. Program może być realizowany przez powiatowy urząd pracy, agencję

zatrudnienia lub instytucję szkoleniową.

4. Program może być finansowany:

1) przez pracodawcę;

2) przez pracodawcę i odpowiednie jednostki administracji publicznej;

3) na podstawie porozumienia organizacji i osób prawnych z udziałem

pracodawcy.

5. Pracodawcy, w ramach programu, o którym mowa w ust. 2, mogą na

wniosek pracownika finansować świadczenie szkoleniowe.

06.07.2020

©Telksinoe s. 172/299

6. Świadczenie szkoleniowe jest przyznawane przez pracodawcę na wniosek

pracownika i przysługuje po rozwiązaniu stosunku pracy lub stosunku służbowego

na czas udziału pracownika w szkoleniach, w okresie nie dłuższym niż 6 miesięcy.

7. W okresie korzystania ze świadczenia szkoleniowego zwolnionemu

pracownikowi przysługuje pomoc w zakresie poradnictwa zawodowego udzielana

przez właściwy dla zwolnionego pracownika powiatowy urząd pracy. Pracownik

ten może być skierowany na jednorazowe szkolenie organizowane i finansowane

przez powiatowy urząd pracy, na zasadach określonych w ustawie.

8. Po przyznaniu przez pracodawcę świadczenia szkoleniowego powiatowy

urząd pracy refunduje pracodawcy składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe

finansowane ze środków własnych pracodawcy, w wysokości określonej

w odrębnych przepisach.

9. Pracodawca wypłaca co miesiąc zwolnionemu pracownikowi, na podstawie

zawartej z nim umowy, począwszy od miesiąca, w którym pracownik rozpoczął

szkolenie, świadczenie szkoleniowe w wysokości równej wynagrodzeniu

pracownika, obliczanemu jak za urlop wypoczynkowy, nie wyższej jednak niż

200% minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Rozdział 15

Świadczenia dla bezrobotnych

Art. 71. 1. Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień

kalendarzowy od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie

pracy, z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli:

1) nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji stażu,

przygotowania zawodowego dorosłych, szkolenia, prac interwencyjnych lub

robót publicznych oraz

2) w okresie 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień zarejestrowania,

łącznie przez okres co najmniej 365 dni:

a) był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej

minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek

opłacania składki na Fundusz Pracy, z zastrzeżeniem art. 104a–105;

w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych

trwających łącznie dłużej niż 30 dni,

06.07.2020

©Telksinoe s. 173/299

b) wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą i osiągał

z tego tytułu dochód w wysokości co najmniej minimalnego

wynagrodzenia za pracę,

c) świadczył usługi na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia

albo innej umowy o świadczenie usług, do których zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny stosuje się przepisy

dotyczące zlecenia, albo współpracował przy wykonywaniu tych umów,

przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne

i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego

wynagrodzenia za pracę w przeliczeniu na okres pełnego miesiąca,

z zastrzeżeniem art. 104b ust. 2,

d) opłacał składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu prowadzenia

pozarolniczej działalności lub współpracy, z zastrzeżeniem art. 104b ust.

2, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne

i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego

wynagrodzenia za pracę,

e) wykonywał pracę w okresie tymczasowego aresztowania lub odbywania

kary pozbawienia wolności, przy czym podstawę wymiaru składek na

ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej

minimalnego wynagrodzenia za pracę,

f) wykonywał pracę w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek

rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych, będąc członkiem tej

spółdzielni, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia

społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego

wynagrodzenia za pracę,

g) opłacał składkę na Fundusz Pracy w związku z zatrudnieniem lub

wykonywaniem innej pracy zarobkowej za granicą u pracodawcy

zagranicznego w państwie niewymienionym w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a–c,

w wysokości 9,75% przeciętnego wynagrodzenia za każdy miesiąc

zatrudnienia,

h) był zatrudniony za granicą i przybył do Rzeczypospolitej Polskiej jako

repatriant,

06.07.2020

©Telksinoe s. 174/299

i) był zatrudniony, pełnił służbę lub wykonywał inną pracę zarobkową

i osiągał wynagrodzenie lub dochód, od którego istnieje obowiązek

opłacania składki na Fundusz Pracy.

2. Do 365 dni, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się również okresy:

1) zasadniczej służby wojskowej, przeszkolenia wojskowego, służby

przygotowawczej, służby kandydackiej, kontraktowej zawodowej służby

wojskowej, ćwiczeń wojskowych, okresowej służby wojskowej, terytorialnej

służby wojskowej pełnionej rotacyjnie lub służby wojskowej pełnionej w

razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny oraz zasadniczej służby w

obronie cywilnej i służby zastępczej, a także służby w charakterze

funkcjonariusza, o którym mowa w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o

zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży

Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej

Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich

rodzin;

2) urlopu wychowawczego udzielonego na podstawie odrębnych przepisów;

3) pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy lub służby, o której mowa

w pkt 1, renty szkoleniowej oraz przypadające po ustaniu zatrudnienia,

wykonywania innej pracy zarobkowej albo zaprzestaniu prowadzenia

pozarolniczej działalności okresy pobierania zasiłku chorobowego,

macierzyńskiego, zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego lub

świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli podstawę wymiaru tych zasiłków

i świadczenia, z uwzględnieniem kwoty składek na ubezpieczenia społeczne,

stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę;

4) niewymienione w ust. 1 pkt 2, za które były opłacane składki na

ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy, jeżeli podstawę wymiaru składek

stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę;

5) za które przyznano odszkodowanie z tytułu niezgodnego z przepisami

rozwiązania przez pracodawcę stosunku pracy lub stosunku służbowego, oraz

okres, za który wypłacono pracownikowi odszkodowanie z tytułu skrócenia

okresu wypowiedzenia umowy o pracę;

06.07.2020

©Telksinoe s. 175/299

6) świadczenia usług na podstawie umowy uaktywniającej, o której mowa w art.

50 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat

3 (Dz. U. z 2019 r. poz. 409 i 730);

7) pobierania renty rodzinnej, w przypadku gdy nastąpił zbieg prawa do tej renty

z prawem do renty z tytułu niezdolności do pracy i wybrano pobieranie renty

rodzinnej;

8) sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem przez osoby, o których mowa

w art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

społecznych;

9) pobierania świadczenia pielęgnacyjnego lub specjalnego zasiłku

opiekuńczego na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, lub

zasiłku dla opiekuna na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków

dla opiekunów, jeżeli utrata prawa do nich była spowodowana śmiercią osoby,

nad którą opieka była sprawowana;

10) zatrudnienia z wynagrodzeniem poniżej minimalnego wynagrodzenia za

pracę miesięcznie w przypadku osób, którym na podstawie art. 15g ustawy

z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych

z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych

chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U.

poz. 374, 567, 568, 695 i 875) obniżono wymiar czasu pracy skutkujący

obniżeniem wysokości wynagrodzenia poniżej minimalnego wynagrodzenia

za pracę, jeżeli przed wskazanym obniżeniem wymiaru czasu pracy osiągały

miesięcznie wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego

wynagrodzenia za pracę.

3. Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnym zwolnionym z zakładów

karnych i aresztów śledczych, zarejestrowanym w okresie 30 dni od dnia

zwolnienia, jeżeli suma okresów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2,

przypadających w okresie 18 miesięcy przed ostatnim pozbawieniem wolności

oraz wykonywania pracy w okresie pozbawienia wolności wynosiła co najmniej

365 dni, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne

i Fundusz Pracy stanowiła kwota w wysokości co najmniej minimalnego

wynagrodzenia za pracę. W przypadku pozbawienia wolności w okresie pobierania

zasiłku, po zwolnieniu z zakładu karnego lub aresztu śledczego przysługuje prawo

06.07.2020

©Telksinoe s. 176/299

do zasiłku na okres skrócony o okres pobierania zasiłku przed pozbawieniem

wolności i w trakcie przerw w odbywaniu kary.

4. Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnym zwolnionym z zasadniczej

służby wojskowej lub okresowej służby wojskowej, jeżeli okres jej odbywania

wynosił co najmniej 240 dni i przypadał w okresie 18 miesięcy poprzedzających

dzień zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy.

5. (uchylony)

6. W przypadku udokumentowania przez bezrobotnego okresu

uprawniającego do zasiłku po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się

w powiatowym urzędzie pracy, jednak w okresie posiadania statusu bezrobotnego,

prawo do zasiłku przysługuje od dnia udokumentowania tego prawa na okres,

o którym mowa w art. 73 ust. 1.

7. (uchylony)

8. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe warunki oraz tryb opłacania składek na Fundusz Pracy przez osoby

podejmujące zatrudnienie lub inną pracę zarobkową za granicą u pracodawcy

zagranicznego w państwie niewymienionym w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a–c,

uwzględniając zasady obowiązujące przy opłacaniu składek na ubezpieczenia

społeczne, brak możliwości ich opłacania za okresy wsteczne oraz ich zwrotu,

chyba że zostały wpłacone w wyższej od obowiązującej wysokości.

Art. 72. [1. Wysokość zasiłku wynosi:

1) 823,60 zł miesięcznie w okresie pierwszych 90 dni posiadania prawa do

zasiłku;

2) 646,70 zł miesięcznie w okresie kolejnych dni posiadania prawa do zasiłku.]

<1. Wysokość zasiłku wynosi: Nowe brzmienie

ust. 1 w art. 72

1) 1200 zł miesięcznie w okresie pierwszych 90 dni posiadania prawa do wejdzie w życie z

dn. 1.09.2020 r.

zasiłku; (Dz. U. z 2020 r.

2) 942,30 zł miesięcznie w okresie kolejnych dni posiadania prawa do poz. 1068).

zasiłku.>

2. Bezrobotnemu, którego łączne okresy wymienione w art. 71 ust. 1 pkt 2

oraz ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5, zwane dalej „okresem uprawniającym do zasiłku”,

wynoszą mniej niż 5 lat, przysługuje zasiłek w wysokości 80% kwoty zasiłku

określonego w ust. 1.

06.07.2020

©Telksinoe s. 177/299

3. Bezrobotnemu, którego okres uprawniający do zasiłku wynosi co najmniej

20 lat, przysługuje zasiłek w wysokości 120% kwoty zasiłku określonego w ust. 1.

4. Do okresu uprawniającego do zasiłku, od którego zależy wysokość i okres

pobierania zasiłku, zalicza się również okresy pobierania gwarantowanego zasiłku

okresowego, okresy zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w celu

przygotowania zawodowego młodocianych pracowników, okres zatrudnienia za

granicą osoby, która przesiedliła się do kraju na warunkach repatriacji

w rozumieniu przepisów o repatriacji, oraz okresy urlopu bezpłatnego udzielonego

na podstawie przepisów w sprawie bezpłatnych urlopów dla matek pracujących,

opiekujących się małymi dziećmi, innych udzielonych w tym celu urlopów

bezpłatnych, a także okresy niewykonywania pracy przed dniem 8 czerwca 1968 r.

stanowiące przerwę w zatrudnieniu spowodowaną opieką nad dzieckiem:

1) w wieku do 4 lat – w granicach do 3 lat na każde dziecko oraz łącznie

z okresami, o których mowa w art. 71 ust. 2 pkt 2, bez względu na liczbę

dzieci – do 6 lat;

2) na które, ze względu na jego stan fizyczny, psychiczny lub psychofizyczny,

przysługuje zasiłek pielęgnacyjny – dodatkowo do 3 lat na każde dziecko.

5. Do okresu uprawniającego do zasiłku, od którego zależy wysokość i okres

pobierania zasiłku, zalicza się również okresy zatrudnienia, o których mowa w art.

89.

5a. Do okresu uprawniającego do zasiłku, od którego zależy wysokość i okres

pobierania zasiłku, zalicza się również:

a) okresy zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przebyte przed dniem

1 stycznia 1997 r., jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenia

społeczne lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy stanowiła kwota

wynosząca co najmniej połowę wówczas obowiązującego najniższego

wynagrodzenia za pracę pracowników, określonego na podstawie

odrębnych przepisów; okres prowadzenia działalności pozarolniczej

przed dniem 1 stycznia 1997 r. podlega zaliczeniu, pod warunkiem

opłacania składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy z tego

tytułu, o ile podstawę wymiaru tych składek stanowiła kwota wynosząca

co najmniej połowę wówczas obowiązującego najniższego

wynagrodzenia za pracę,

06.07.2020

©Telksinoe s. 178/299

b) okresy zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przebyte przed dniem

1 maja 2004 r. za granicą u pracodawcy zagranicznego w państwie

wymienionym w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a–c, za które były opłacane składki

na Fundusz Pracy.

6. Zasiłki podlegają waloryzacji z dniem 1 czerwca o średnioroczny wskaźnik

cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w poprzednim roku. Nie dokonuje

się waloryzacji zasiłków, w przypadku gdy średnioroczny poziom cen towarów

i usług konsumpcyjnych ogółem nie zmienił się lub uległ zmniejszeniu.

7. Przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio do stypendiów oraz dodatków

aktywizacyjnych, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 2.

8. Minister właściwy do spraw pracy, na podstawie komunikatu Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego, ogłasza, w drodze obwieszczenia w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, kwoty zasiłków po

waloryzacji.

9. Średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem,

o którym mowa w ust. 6, ustala się na podstawie komunikatów Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego, ogłaszanych w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”, na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia

17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

10. Zasiłki wypłaca się w okresach miesięcznych z dołu. Zasiłek za niepełny

miesiąc ustala się, dzieląc kwotę przysługującego zasiłku przez 30 i mnożąc przez

liczbę dni kalendarzowych przypadających w okresie, za który przysługuje zasiłek.

11. Do obliczania okresów przysługiwania zasiłku nie stosuje się ustawy

z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z

2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730 i 1133) w zakresie dotyczącym

terminów oraz ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny w zakresie

dotyczącym sposobu obliczania terminów.

12. Uprawnionym do zasiłku, stypendium i innych świadczeń wypłacanych

z Funduszu Pracy przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie, jeżeli powiatowy

urząd pracy z przyczyn niezależnych od uprawnionych osób nie dokonał ich

wypłaty w terminie.

06.07.2020

©Telksinoe s. 179/299

13. Starosta ustala i opłaca, na zasadach i w wysokości określonych

w odrębnych przepisach, składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe od

zasiłków wypłaconych bezrobotnym.

Art. 73. 1. Okres pobierania zasiłku wynosi:

1) 180 dni – dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na

obszarze powiatu, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca

roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała

150% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju;

2) 365 dni – dla bezrobotnych:

a) zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze powiatu, jeżeli

stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku

poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała 150%

przeciętnej stopy bezrobocia w kraju lub

b) powyżej 50 roku życia oraz posiadających jednocześnie co najmniej

20-letni okres uprawniający do zasiłku, lub

c) którzy mają na utrzymaniu co najmniej jedno dziecko w wieku do 15 lat,

a małżonek bezrobotnego jest także bezrobotny i utracił prawo do zasiłku

z powodu upływu okresu jego pobierania po dniu nabycia prawa do

zasiłku przez tego bezrobotnego, lub

d) samotnie wychowujących co najmniej jedno dziecko w wieku do 15 lat.

2. Okres pobierania zasiłku przez bezrobotnego nie ulega zmianie, jeżeli

w okresie jego pobierania następuje zmiana miejsca zamieszkania bezrobotnego

lub miejscowość, w której on mieszka, została objęta obszarem działania innego

powiatu.

2a. W przypadku zmiany przez bezrobotnego miejsca zamieszkania

skutkującej zmianą właściwości powiatowego urzędu pracy bezrobotny jest

obowiązany powiadomić o tym fakcie urząd pracy, w którym jest zarejestrowany,

oraz stawić się w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla nowego miejsca

zamieszkania w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania.

2b. (uchylony)

3. W razie urodzenia dziecka przez kobietę pobierającą zasiłek w okresie,

o którym mowa w ust. 1, lub w ciągu miesiąca po jego zakończeniu, okres ten ulega

06.07.2020

©Telksinoe s. 180/299

przedłużeniu o czas, przez który przysługiwałby jej, zgodnie z odrębnymi

przepisami, zasiłek macierzyński.

4. Okres pobierania zasiłku, o którym mowa w ust. 1 i 3, ulega skróceniu

o okres zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych, robót publicznych oraz

o okres odbywania stażu, szkolenia lub przygotowania zawodowego dorosłych

przypadających na okres, w którym przysługiwałby zasiłek, oraz o okresy

nieprzysługiwania zasiłku, o których mowa w art. 75 ust. 1–3.

5. Bezrobotny, który utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni

z powodu podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej

działalności lub uzyskiwania przychodu w wysokości przekraczającej połowę

minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie i zarejestrował się

w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w okresie 14 dni od dnia ustania

zatrudnienia, zaprzestania wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia

pozarolniczej działalności, pobierania zasiłku chorobowego, macierzyńskiego lub

zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego po ustaniu zatrudnienia, zaprzestaniu

wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności lub

osiągania przychodu przekraczającego połowę minimalnego wynagrodzenia za

pracę miesięcznie, posiada prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania

zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego oraz o okresy, o których mowa w ust. 4.

6. Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio w przypadku:

1) powołania i zwolnienia z zasadniczej służby wojskowej, przeszkolenia

wojskowego, służby przygotowawczej, służby kandydackiej, kontraktowej

zawodowej służby wojskowej, ćwiczeń wojskowych, w tym poszczególnych

dni w przypadku ćwiczeń wojskowych rotacyjnych, okresowej służby

wojskowej lub służby wojskowej pełnionej w razie ogłoszenia mobilizacji i w

czasie wojny oraz zasadniczej służby w obronie cywilnej i służby zastępczej,

a także stawienia się i zwolnienia z ćwiczeń wojskowych rotacyjnych lub

terytorialnej służby wojskowej pełnionej rotacyjnie;

2) bezrobotnych odbywających szkolenia lub staże organizowane przez inny

podmiot niż powiatowy urząd pracy.

7. Osoba, która utraciła na okres nie dłuższy niż 365 dni status bezrobotnego,

a w dniu kolejnej rejestracji spełnia warunki określone w art. 71, uzyskuje prawo

06.07.2020

©Telksinoe s. 181/299

do zasiłku na okres pomniejszony o poprzedni okres pobierania zasiłku oraz

o okresy, o których mowa w ust. 4.

8. Okresy zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej

działalności, pobierania zasiłku chorobowego po ustaniu zatrudnienia, zaprzestaniu

wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności oraz

uzyskiwania przychodu, wymienione w ust. 5, wlicza się do okresów, o których

mowa w art. 75 ust. 2.

Art. 73a. 1. Na wniosek gminy starosta może skierować bezrobotnego bez

prawa do zasiłku korzystającego ze świadczeń z pomocy społecznej do

wykonywania prac społecznie użytecznych na terenie gminy, w której bezrobotny

zamieszkuje lub przebywa, w wymiarze do 10 godzin w tygodniu.

1a. Do wykonywania prac społecznie użytecznych mogą być kierowane

również osoby uczestniczące w kontrakcie socjalnym, indywidualnym programie

usamodzielnienia, lokalnym programie pomocy społecznej lub indywidualnym

programie zatrudnienia socjalnego, jeżeli podjęły uczestnictwo w tych formach

w wyniku skierowania powiatowego urzędu pracy na podstawie art. 50 ust. 2.

2. Wykonywanie prac społecznie użytecznych odbywa się na podstawie

porozumienia zawartego między starostą a gminą, na rzecz której prace społecznie

użyteczne będą wykonywane.

3. Bezrobotnemu oraz osobie, o której mowa w ust. 1a, nieposiadającym

prawa do zasiłku, przysługuje świadczenie w wysokości nie niższej niż 6 zł za

każdą godzinę wykonywania prac społecznie użytecznych. Świadczenie podlega

waloryzacji na zasadach określonych w art. 72 ust. 6.

4. Świadczenie nie przysługuje za okres niewykonywania pracy, w tym za

okres udokumentowanej niezdolności do pracy.

5. Starosta refunduje gminie ze środków Funduszu Pracy do 60% minimalnej

kwoty świadczenia przysługującego bezrobotnemu oraz osobie, o której mowa

w ust. 1a.

5a. Świadczenie, o którym mowa w ust. 3, może być w całości finansowane

z budżetu gminy.

5b. Starosta refunduje gminie ze środków Funduszu Pracy do 100%

minimalnej kwoty świadczenia przysługującego bezrobotnemu oraz osobie, o

której mowa w ust. 1a, skierowanych do wykonania prac związanych z realizacją

06.07.2020

©Telksinoe s. 182/299

codziennych obowiązków domowych na rzecz opiekunów osób

niepełnosprawnych.

6. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy sposób i tryb organizowania prac społecznie użytecznych, w tym

warunki ustalania świadczenia, o którym mowa w ust. 3, uwzględniając dobro

społeczności lokalnej, potrzeby aktywizacji osób bezrobotnych i osób, o których

mowa w ust. 1a.

Art. 74. Bezrobotny jest obowiązany zawiadomić w ciągu 7 dni powiatowy

urząd pracy o podjęciu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub o złożeniu

wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej

oraz o zaistnieniu innych okoliczności powodujących utratę statusu bezrobotnego

albo utratę prawa do zasiłku.

Art. 75. 1. Prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który:

1) odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego

zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, szkolenia, stażu, przygotowania

zawodowego dorosłych, wykonywania prac interwencyjnych, robót

publicznych, poddania się badaniom lekarskim lub psychologicznym,

mającym na celu ustalenie zdolności do pracy lub udziału w innej formie

pomocy określonej w ustawie;

1a) po skierowaniu nie podjął szkolenia, przygotowania zawodowego dorosłych,

stażu, wykonywania prac, o których mowa w art. 73a, lub innej formy pomocy

określonej w ustawie;

2) w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w powiatowym urzędzie pracy

rozwiązał stosunek pracy lub stosunek służbowy za wypowiedzeniem albo na

mocy porozumienia stron, chyba że porozumienie stron nastąpiło z powodu

upadłości, likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn

dotyczących zakładu pracy albo rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku

służbowego za wypowiedzeniem lub na mocy porozumienia stron nastąpiło

z powodu zmiany miejsca zamieszkania lub pracownik rozwiązał umowę

o pracę w trybie art. 55 § 11 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy;

06.07.2020

©Telksinoe s. 183/299

3) w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem się w powiatowym urzędzie

pracy spowodował rozwiązanie ze swej winy stosunku pracy lub stosunku

służbowego bez wypowiedzenia;

4) otrzymał przewidziane w odrębnych przepisach świadczenie w postaci

jednorazowego ekwiwalentu pieniężnego za urlop górniczy, jednorazowej

odprawy socjalnej, zasiłkowej, pieniężnej po zasiłku socjalnym, jednorazowej

odprawy warunkowej lub odprawy pieniężnej bezwarunkowej;

5) otrzymał odszkodowanie za skrócenie okresu wypowiedzenia umowy o pracę;

6) (uchylony)

7) odbywa odpłatną praktykę absolwencką i otrzymuje z tego tytułu miesięczne

świadczenie pieniężne w wysokości przekraczającej połowę minimalnego

wynagrodzenia za pracę;

8) zarejestrował się jako bezrobotny w okresie, zgłoszonego do Centralnej

Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, zawieszenia

wykonywania działalności gospodarczej;

9) w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem się w powiatowym urzędzie

pracy rozwiązał stosunek pracy zawarty na podstawie skierowania przez urząd

pracy do pracodawcy otrzymującego w ramach tego skierowania grant,

świadczenie aktywizacyjne albo dofinansowanie wynagrodzenia, przed

upływem okresów określonych odpowiednio w art. 60a ust. 4, art. 60b ust. 2

oraz art. 60d ust. 2.

2. Bezrobotnemu, o którym mowa w ust. 1, spełniającemu warunki określone

w art. 71, zasiłek przysługuje:

1) po upływie okresu wskazanego w art. 33 ust. 4 pkt 3 – w przypadku

wymienionym w ust. 1 pkt 1 i 1a;

2) po okresie 90 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy

– w przypadku wymienionym w ust. 1 pkt 2 i 8;

3) po okresie 180 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy

– w przypadku wymienionym w ust. 1 pkt 3 i 9;

4) po upływie okresu, za który otrzymał ekwiwalent, odprawę lub

odszkodowanie, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5;

06.07.2020

©Telksinoe s. 184/299

5) po zakończeniu odbywania praktyki absolwenckiej i otrzymywania z tego

tytułu miesięcznie świadczenia pieniężnego w wysokości przekraczającej

połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę.

3. Bezrobotny, który w okresie nie dłuższym niż 10 dni przebywa za granicą

lub pozostaje w innej sytuacji powodującej brak gotowości do podjęcia

zatrudnienia, nie zostaje pozbawiony statusu bezrobotnego, jeżeli o zamierzonym

pobycie za granicą lub pozostawaniu w sytuacji powodującej brak gotowości do

podjęcia zatrudnienia zawiadomił powiatowy urząd pracy. Zasiłek za ten okres nie

przysługuje. Całkowity okres zgłoszonego pobytu za granicą oraz braku gotowości

do pracy z innego powodu nie może przekroczyć łącznie 10 dni w okresie jednego

roku kalendarzowego.

4. Bezrobotny, który nabył w Rzeczypospolitej Polskiej prawo do świadczeń

z tytułu bezrobocia i udaje się do innego państwa, o którym mowa w art. 1 ust.

3 pkt 2 lit. a–c, w celu poszukiwania pracy, zachowuje prawo do tych świadczeń na

zasadach określonych w przepisach o koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego.

5. (uchylony)

6. Bezrobotny jest obowiązany do składania lub przesyłania powiatowemu

urzędowi pracy pisemnego oświadczenia o przychodach pod rygorem

odpowiedzialności karnej oraz innych dokumentów niezbędnych do ustalenia jego

uprawnień do świadczeń przewidzianych w ustawie w terminie 7 dni od dnia

uzyskania przychodów.

Art. 76. 1. Osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne, jest

obowiązana do zwrotu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji

w przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego,

kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką

na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie

zdrowotne.

2. Za nienależnie pobrane świadczenie pieniężne uważa się:

1) świadczenie pieniężne wypłacone mimo zaistnienia okoliczności

powodujących ustanie prawa do jego pobierania, jeżeli pobierający to

świadczenie był pouczony o tych okolicznościach;

06.07.2020

©Telksinoe s. 185/299

2) świadczenie pieniężne wypłacone na podstawie nieprawdziwych oświadczeń

lub sfałszowanych dokumentów albo w innych przypadkach świadomego

wprowadzenia w błąd powiatowego urzędu pracy przez osobę pobierającą to

świadczenie;

3) zasiłek, stypendium lub inne świadczenie pieniężne finansowane z Funduszu

Pracy wypłacone osobie za okres, za który nabyła prawo do emerytury,

świadczenia przedemerytalnego, renty z tytułu niezdolności do pracy, renty

szkoleniowej, renty rodzinnej, renty socjalnej, zasiłku macierzyńskiego,

zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego, zasiłku chorobowego lub

świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli organ rentowy, który przyznał

świadczenie, nie dokonał jego pomniejszenia na zasadach określonych w art.

78;

4) koszty szkolenia, w przypadku określonym w art. 41 ust. 6 lub w przypadku

gdy skierowanie na szkolenie nastąpiło na podstawie nieprawdziwych

oświadczeń lub sfałszowanych dokumentów albo w innych przypadkach

świadomego wprowadzenia w błąd powiatowego urzędu pracy przez osobę

skierowaną na szkolenie;

4a) koszty przygotowania zawodowego dorosłych, w przypadku określonym

w art. 53h ust. 1 lub w przypadku gdy skierowanie na przygotowanie

zawodowe dorosłych nastąpiło na podstawie nieprawdziwych oświadczeń lub

sfałszowanych dokumentów albo w innych przypadkach świadomego

wprowadzenia w błąd powiatowego urzędu pracy przez osobę skierowaną na

przygotowanie zawodowe dorosłych;

5) zasiłek wypłacony za okres, za który, w związku z orzeczeniem sądu,

wypłacono wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy lub

odszkodowanie z tytułu wadliwego wypowiedzenia umowy o pracę;

6) świadczenie pieniężne wypłacone z Funduszu Pracy za okres po śmierci

uprawnionego;

7) świadczenie przedemerytalne wypłacone w kwocie zaliczkowej, jeżeli organ

rentowy odmówił wydania decyzji ustalającej wysokość emerytury w celu

ustalenia wysokości świadczenia przedemerytalnego.

3. Roszczenia z tytułu zasiłków, stypendiów i innych świadczeń pieniężnych

finansowanych z Funduszu Pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia

06.07.2020

©Telksinoe s. 186/299

spełnienia warunków do ich nabycia przez uprawnioną osobę, a roszczenia

powiatowego urzędu pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia ich

wypłaty.

3a. Roszczenia do należnych a niepobranych kwot zasiłków dla bezrobotnych

i innych świadczeń finansowanych z Funduszu Pracy ulegają przedawnieniu

z upływem 6 miesięcy od dnia postawienia ich do dyspozycji.

4. Roszczenia pracodawców z tytułu refundacji z Funduszu Pracy należnych

świadczeń ulegają przedawnieniu z upływem 12 miesięcy od dnia, w którym

roszczenie stało się wymagalne.

5. W zakresie nieuregulowanym w ust. 2–4 stosuje się odpowiednio przepisy

ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny dotyczące przerwania biegu

terminu przedawnienia.

6. Kwoty nienależnie pobranych świadczeń podlegają ściągnięciu w trybie

przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

7. Starosta może odroczyć termin płatności lub rozłożyć na raty nienależnie

pobrane świadczenie, zwrot refundacji oraz jednorazowo przyznanych środków

w przypadkach, o których mowa w art. 46 ust. 2 i 3, albo po zasięgnięciu opinii

powiatowej rady rynku pracy umorzyć te należności w całości albo w części, jeżeli

wystąpiła jedna z przesłanek:

1) w postępowaniu egzekucyjnym lub na podstawie innych okoliczności lub

dokumentów stwierdzono, że osoba lub inny podmiot, które pobrały

nienależne świadczenie, refundację lub otrzymały jednorazowo środki,

o których mowa w art. 46 ust. 1, nie posiadają majątku, z którego można

dochodzić należności;

2) dochodzenie należności mogłoby pozbawić osobę, która pobrała nienależne

świadczenie lub otrzymała jednorazowo środki, o których mowa w art. 46 ust.

1 pkt 2 i 3, albo osobę pozostającą na jej utrzymaniu niezbędnych środków

utrzymania;

3) osoba, która pobrała nienależne świadczenie lub otrzymała jednorazowo

środki, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2 i 3, zmarła, nie pozostawiając

majątku, z którego można dochodzić należności;

4) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie

uzyska się kwoty nienależnie pobranego świadczenia, refundacji lub

06.07.2020

©Telksinoe s. 187/299

jednorazowo przyznanych środków, o których mowa w art. 46 ust. 1,

przewyższającej wydatki egzekucyjne.

7a. Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio do innych niewymienionych w tym

przepisie świadczeń finansowanych z Funduszu Pracy, w szczególności do

refundacji uzyskiwanych z tytułu umowy o zorganizowanie prac interwencyjnych

oraz robót publicznych.

8. (uchylony)

9. Od należności z tytułu zwrotu nienależnie pobranego świadczenia,

refundacji lub przyznanych jednorazowo środków, o których mowa w art. 46, oraz

innych świadczeń finansowanych z Funduszu Pracy, o których mowa w ust. 7a,

których termin płatności odroczono lub które rozłożono na raty, nie nalicza się

odsetek ustawowych za opóźnienie za okres od dnia wydania decyzji

w przedmiocie odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty do dnia upływu

terminu zapłaty określonego w decyzji.

9a. Jeżeli zapłata odroczonej lub rozłożonej na raty należności z tytułu zwrotu

nienależnie pobranego świadczenia nie zostanie dokonana w terminie określonym

w decyzji, o której mowa w ust. 9, pozostała do spłaty kwota staje się natychmiast

wymagalna wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie naliczonymi od terminu

płatności określonego w decyzji, o której mowa w ust. 1.

9b. Jeżeli zapłata odroczonej lub rozłożonej na raty należności z tytułu zwrotu

refundacji lub przyznanych jednorazowo środków, o których mowa w art. 46, oraz

innych świadczeń finansowanych z Funduszu Pracy, o których mowa w ust. 7a, nie

zostanie dokonana w terminie określonym w decyzji, o której mowa w ust. 9,

pozostała do spłaty kwota staje się natychmiast wymagalna wraz z odsetkami

ustawowymi za opóźnienie naliczonymi od terminu płatności określonego

w art. 46 ust. 2 i 3.

9c. Jeżeli zapłata odroczonej lub rozłożonej na raty należności z tytułu zwrotu

refundacji uzyskanej w ramach prac interwencyjnych i robót publicznych nie

zostanie dokonana w terminie określonym w decyzji, o której mowa w ust. 9,

pozostała do spłaty kwota staje się natychmiast wymagalna wraz z odsetkami

ustawowymi za opóźnienie naliczonymi od terminów płatności określonych w art.

51, art. 56 i art. 57.

06.07.2020

©Telksinoe s. 188/299

9d. Przepis ust. 9c stosuje się odpowiednio do zapłaty odroczonej lub

rozłożonej na raty należności z tytułu zwrotu grantu, świadczenia aktywizacyjnego,

refundacji, o której mowa w art. 60c, i dofinansowania, o którym mowa w art. 60d.

10. (uchylony)

Art. 77. Świadczenia z tytułu bezrobocia przysługujące bezrobotnym i innym

uprawnionym osobom stanowią ich prawa majątkowe i przechodzą po ich śmierci,

w równych częściach, na małżonka oraz inne osoby spełniające warunki wymagane

do uzyskania renty rodzinnej w myśl przepisów o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W razie braku takich osób prawa te

wchodzą do spadku.

Art. 77a. Obowiązek zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, o którym

mowa w art. 76 ust. 2 pkt 6, obciąża w równych częściach małżonka oraz inne

osoby spełniające warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej na podstawie

przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Art. 78. 1. W przypadku przyznania bezrobotnemu lub osobie, o której mowa

w art. 43, prawa do emerytury, świadczenia przedemerytalnego, renty z tytułu

niezdolności do pracy lub służby, o której mowa w art. 71 ust. 2 pkt 1, renty

szkoleniowej, renty socjalnej, zasiłku macierzyńskiego, zasiłku w wysokości

zasiłku macierzyńskiego, zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego lub

renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia

za pracę za okres, za który pobierali zasiłek, stypendium, dodatek aktywizacyjny

albo inne świadczenie pieniężne z tytułu pozostawania bez pracy, pobrane z tego

tytułu kwoty w wysokości uwzględniającej zaliczkę na podatek dochodowy od

osób fizycznych i składkę na ubezpieczenie zdrowotne zalicza się na poczet

przyznanego przez organ rentowy świadczenia. Kwoty te traktuje się jak

świadczenia wypłacane w kwocie zaliczkowej w rozumieniu przepisów

o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

2. Kwota zaliczona na poczet przyznanego świadczenia nie może być wyższa

niż ustalona za poszczególne miesiące okresu, o którym mowa w ust. 1, kwota

emerytury, świadczenia przedemerytalnego, renty z tytułu niezdolności do pracy

lub służby, o której mowa w art. 71 ust. 2 pkt 1, renty szkoleniowej, renty socjalnej,

06.07.2020

©Telksinoe s. 189/299

zasiłku macierzyńskiego, zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego, zasiłku

chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego lub renty rodzinnej.

3. Organ rentowy przekazuje kwotę zaliczoną na poczet przyznanego

świadczenia, o której mowa w ust. 1, na rachunek bankowy Funduszu Pracy

powiatowego urzędu pracy, który wypłacił zasiłek, stypendium, dodatek

aktywizacyjny albo inne świadczenie pieniężne z tytułu pozostawania bez pracy.

4. W przypadku przyznania bezrobotnemu prawa do emerytury, świadczenia

przedemerytalnego, renty z tytułu niezdolności do pracy lub służby, o której mowa

w art. 71 ust. 2 pkt 1, renty szkoleniowej, renty socjalnej, zasiłku macierzyńskiego,

zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego, zasiłku chorobowego, świadczenia

rehabilitacyjnego lub renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę

minimalnego wynagrodzenia za pracę na okres, w którym był bezrobotny,

pozbawienie statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku następuje za okres, za który

przyznano emeryturę, świadczenie przedemerytalne, rentę z tytułu niezdolności do

pracy lub służby, o której mowa w art. 71 ust. 2 pkt 1, rentę szkoleniową, rentę

socjalną, zasiłek macierzyński, zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego,

zasiłek chorobowy, świadczenie rehabilitacyjne lub rentę rodzinną w wysokości

przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Art. 79. 1. Okresy pobierania zasiłku i stypendium przyznanych na podstawie

art. 41 ust. 1, art. 53 ust. 6 i art. 53g ust. 1 wlicza się do okresu pracy wymaganego

do nabycia lub zachowania uprawnień pracowniczych oraz okresów składkowych

w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych.

2. Okresów pobierania zasiłku i stypendium nie wlicza się jednak do:

1) okresów wymaganych do nabycia prawa oraz ustalania wysokości i okresu

pobierania zasiłku;

2) okresu zatrudnienia, od którego zależy nabycie prawa do urlopu

wypoczynkowego;

3) stażu pracy określonego w odrębnych przepisach, wymaganego do

wykonywania niektórych zawodów.

3. Przepisy ust. 1 i ust. 2 pkt 2 i 3 stosuje się odpowiednio do okresu

pobierania świadczeń socjalnych przysługujących na urlopie górniczym,

górniczych zasiłków socjalnych, okresu uprawnienia do świadczenia górniczego

06.07.2020

©Telksinoe s. 190/299

lub okresu pobierania stypendium na przekwalifikowanie, określonych

w odrębnych przepisach.

Art. 80. 1. Bezrobotny zachowuje prawo do zasiłku i stypendium za okres

udokumentowanej niezdolności do pracy, przypadający w okresie przysługiwania

zasiłku lub odbywania stażu, przygotowania zawodowego dorosłych i szkolenia, za

który na podstawie odrębnych przepisów pracownicy zachowują prawo do

wynagrodzenia lub przysługują im zasiłki z ubezpieczenia społecznego w razie

choroby lub macierzyństwa.

2. Bezrobotni, z wyjątkiem odbywających leczenie w zakładzie lecznictwa

odwykowego, są obowiązani do przedstawienia zaświadczenia lekarskiego,

o którym mowa w art. 55a ust. 7 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach

pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U.

z 2019 r. poz. 645), albo wydruku zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa

w art. 55a ust. 6 tej ustawy. Nieprzedstawienie odpowiednio zaświadczenia

lekarskiego albo wydruku zaświadczenia lekarskiego w wymaganej formie

skutkuje pozbawieniem statusu bezrobotnego z pierwszym dniem niezdolności do

pracy.

Art. 81. Kwoty zasiłków, stypendiów i innych świadczeń z tytułu bezrobocia

finansowanych z Funduszu Pracy za należny okres zaokrągla się w górę do

10 groszy.

Art. 81a. W przypadku śmierci bezrobotnego lub poszukującego pracy

decyzje w przedmiocie statusu bezrobotnego lub poszukującego pracy oraz decyzje

w przedmiocie prawa do zasiłku i innych świadczeń z tytułu bezrobocia wygasają.

Art. 82. Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, w terminie do dnia

30 września każdego roku, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, przeciętną stopę

bezrobocia w kraju oraz na obszarze powiatów według stanu na dzień 30 czerwca

danego roku.

Art. 83. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy tryb przyznawania zasiłku, stypendium i dodatku aktywizacyjnego,

mając na względzie zapewnienie prawidłowego przyznawania świadczeń oraz

racjonalnego wydatkowania środków Funduszu Pracy.

06.07.2020

©Telksinoe s. 191/299

Rozdział 16

Podejmowanie pracy za granicą u pracodawców zagranicznych oraz

wykonywanie pracy przez cudzoziemców w Rzeczypospolitej Polskiej

Art. 84. Podejmowanie pracy za granicą u pracodawców zagranicznych

odbywa się w trybie i na zasadach obowiązujących w państwie zatrudnienia oraz

określonych w umowach międzynarodowych.

Art. 85. 1. Podejmowanie pracy za granicą następuje w drodze bezpośrednich

uzgodnień dokonywanych przez osoby podejmujące pracę z pracodawcami

zagranicznymi lub za pośrednictwem publicznych służb zatrudnienia, a także

agencji zatrudnienia wyłącznie w ramach świadczonej usługi, o której mowa w art.

18 ust. 1 pkt 1 lit. f.

2. Kierowanie do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych za

pośrednictwem agencji zatrudnienia odbywa się wyłącznie bezpośrednio do

pracodawcy zagranicznego na podstawie pisemnej umowy zawieranej przez te

agencje z osobami kierowanymi. Umowa ta powinna określać w szczególności:

1) pracodawcę zagranicznego i jego siedzibę;

2) okres zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej;

3) rodzaj umowy oraz warunki zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej i

wynagradzania, a także przysługujące osobie kierowanej do pracy

świadczenia socjalne;

4) warunki ubezpieczenia społecznego oraz od następstw nieszczęśliwych

wypadków i chorób tropikalnych;

5) obowiązki i uprawnienia osoby kierowanej do pracy oraz agencji

zatrudnienia;

6) zakres odpowiedzialności cywilnej stron w przypadku niewykonania lub

nienależytego wykonania umowy zawartej między agencją zatrudnienia

a osobą kierowaną, w tym stronę pokrywającą koszty dojazdu i powrotu

osoby skierowanej do pracy w przypadku niewywiązania się pracodawcy

zagranicznego z warunków umowy oraz tryb dochodzenia związanych z tym

roszczeń;

7) kwoty należne agencji zatrudnienia z tytułu faktycznie poniesionych kosztów

związanych ze skierowaniem do pracy za granicą, poniesione na:

06.07.2020

©Telksinoe s. 192/299

a) dojazd i powrót osoby skierowanej,

b) wydanie wizy,

c) badania lekarskie,

d) tłumaczenia dokumentów;

8) informację o trybie i warunkach dopuszczania cudzoziemców do rynku pracy

w państwie wykonywania pracy;

9) (uchylony)

2a. Agencja zatrudnienia ma obowiązek przedstawienia cudzoziemcowi

kierowanemu do pracy za granicą u pracodawcy zagranicznego przed podpisaniem

umowy, o której mowa w ust. 2, jej pisemnego tłumaczenia na język dla niego

zrozumiały.

3. Agencja zatrudnienia ma obowiązek zawierania z pracodawcą

zagranicznym, do którego zamierza kierować osoby do pracy za granicą, pisemnej

umowy określającej w szczególności:

1) liczbę miejsc pracy;

2) okres zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej;

3) rodzaj oraz warunki pracy, zasady wynagradzania, a także przysługujące

osobom podejmującym pracę świadczenia socjalne;

4) zakres odpowiedzialności cywilnej stron w przypadku niewykonania lub

nienależytego wykonania umowy zawartej między pracownikiem

a pracodawcą, w tym stronę pokrywającą koszty dojazdu i powrotu osoby

skierowanej do pracy w razie niewywiązania się pracodawcy zagranicznego

z warunków umowy, oraz tryb dochodzenia związanych z tym roszczeń.

3a. Agencja zatrudnienia jest obowiązana do prowadzenia:

1) wykazu podmiotów, do których są kierowane osoby do pracy za granicą,

zawierającego w szczególności oznaczenie i siedzibę podmiotu oraz nazwę

państwa pochodzenia podmiotu;

2) wykazu osób kierowanych do pracy za granicą, zawierającego imię

i nazwisko, adres zamieszkania osoby oraz w szczególności oznaczenie

i siedzibę podmiotu, do którego skierowano osobę do pracy za granicą, oraz

nazwę państwa pochodzenia podmiotu, okresy zatrudnienia lub innej pracy

zarobkowej.

06.07.2020

©Telksinoe s. 193/299

4. Agencja zatrudnienia ma obowiązek poinformować na piśmie osobę

kierowaną do pracy za granicą o przysługujących jej uprawnieniach, o których

mowa w art. 86.

5. Agencja zatrudnienia jest obowiązana do przestrzegania

międzynarodowych umów, porozumień i programów dotyczących zatrudnienia

wiążących Rzeczpospolitą Polską oraz obowiązujących w państwie zatrudnienia

przepisów o zatrudnieniu oraz przepisów regulujących działalność agencji

zatrudnienia.

Art. 85a. 1. Agencja zatrudnienia w ramach świadczonej usługi, o której

mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. g, może kierować cudzoziemców do zatrudnienia

lub innej pracy zarobkowej wyłącznie bezpośrednio do podmiotów prowadzących

działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Skierowanie cudzoziemca przez agencję zatrudnienia do podmiotu, o

którym mowa w ust. 1, powierzającego wykonanie zatrudnienia lub innej pracy

zarobkowej cudzoziemcowi, odbywa się na podstawie pisemnej umowy zawartej

między agencją zatrudnienia a tym cudzoziemcem.

3. Umowa, o której mowa w ust. 2, powinna określać w szczególności:

1) podmiot powierzający wykonanie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej i

jego siedzibę;

2) okres zatrudnienia lub wykonywania innej pracy zarobkowej;

3) rodzaj umowy oraz warunki zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej i

wynagrodzenia, a także przysługujące cudzoziemcowi kierowanemu do

zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej świadczenia socjalne;

4) warunki ubezpieczeń społecznych, jakimi cudzoziemiec będzie objęty;

5) obowiązki i uprawnienia agencji zatrudnienia oraz cudzoziemca kierowanego

do zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej;

6) zakres odpowiedzialności cywilnej stron w przypadku niewykonania lub

nienależytego wykonania umowy zawartej między agencją zatrudnienia a

cudzoziemcem kierowanym do zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.

4. Agencja zatrudnienia ma obowiązek przedstawienia cudzoziemcowi

kierowanemu do zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przed podpisaniem

umowy, o której mowa w ust. 2, jej pisemnego tłumaczenia na język dla niego

zrozumiały.

06.07.2020

©Telksinoe s. 194/299

5. Agencja zatrudnienia ma obowiązek poinformować na piśmie:

1) cudzoziemca kierowanego do zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w

języku dla niego zrozumiałym, o zasadach dotyczących wjazdu, pobytu i

pracy cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) podmiot, do którego agencja zatrudnienia kieruje cudzoziemców do

zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, o zasadach dotyczących wjazdu,

pobytu i pracy cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o

obowiązkach, o których mowa w art. 88h i art. 88i.

6. Agencja zatrudnienia jest obowiązana do prowadzenia:

1) wykazu podmiotów, do których są kierowani cudzoziemcy do zatrudnienia

lub innej pracy zarobkowej, zawierającego w szczególności oznaczenie

podmiotu i określenie jego siedziby;

2) wykazu cudzoziemców kierowanych do zatrudnienia lub innej pracy

zarobkowej, zawierającego imię i nazwisko, obywatelstwo i datę urodzenia

cudzoziemca oraz oznaczenie podmiotu, do którego skierowano cudzoziemca

do pracy, określenie jego siedziby, okresy zatrudnienia lub innej pracy

zarobkowej.

Art. 86. 1. Udokumentowane okresy zatrudnienia, przebyte za granicą u

pracodawcy zagranicznego, są zaliczane do okresów pracy w Rzeczypospolitej

Polskiej w zakresie uprawnień pracowniczych.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia,

wymagane dokumenty, tryb i kryteria rozdziału limitu zatrudnienia pracowników

polskich za granicą w celu realizacji umów o dzieło przez polskich pracodawców,

jeżeli został on ustanowiony w umowie międzynarodowej, mając na względzie

istniejące potrzeby w tym zakresie.

Art. 87. 1. Cudzoziemiec jest uprawniony do wykonywania pracy na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli:

1) posiada status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej;

06.07.2020

©Telksinoe s. 195/299

2) udzielono mu ochrony uzupełniającej w Rzeczypospolitej Polskiej;

3) posiada zezwolenie na pobyt stały w Rzeczypospolitej Polskiej;

4) posiada zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej

w Rzeczypospolitej Polskiej;

4a) posiada zgodę na pobyt ze względów humanitarnych;

5) posiada zgodę na pobyt tolerowany w Rzeczypospolitej Polskiej;

6) korzysta z ochrony czasowej w Rzeczypospolitej Polskiej;

6a) posiada ważne zaświadczenie wydane na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z

dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

7) jest obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

8) jest obywatelem państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego,

nienależącego do Unii Europejskiej;

9) jest obywatelem państwa niebędącego stroną umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym, który może korzystać ze swobody przepływu osób na

podstawie umowy zawartej przez to państwo ze Wspólnotą Europejską i jej

państwami członkowskimi;

10) towarzyszy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemcowi, o

którym mowa w pkt 7–9, jako członek rodziny w rozumieniu ustawy z dnia

14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie

oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii

Europejskiej i członków ich rodzin;

11) jest osobą, o której mowa w art. 19 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r.

o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe

z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej

i członków ich rodzin;

11a) posiada zezwolenie na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub

1a, art. 126, art. 127, art. 139a ust. 1, art. 139o ust. 1 lub art. 142 ust. 3 ustawy

z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach – na warunkach określonych

w tym zezwoleniu;

11b) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z korzystaniem

z mobilności krótkoterminowej pracownika kadry kierowniczej, specjalisty

lub pracownika odbywającego staż w ramach przeniesienia wewnątrz

06.07.2020

©Telksinoe s. 196/299

przedsiębiorstwa na warunkach określonych w art. 139n ust. 1 ustawy z dnia

12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;

11c) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z korzystaniem

z mobilności krótkoterminowej naukowca na warunkach określonych w art.

156b ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;

11d) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z korzystaniem

z mobilności studenta na warunkach określonych w art. 149b ust. 1 ustawy z

dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;

12) posiada zezwolenie na pracę oraz przebywa na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej:

a) na podstawie wizy, z wyjątkiem wizy wydanej w celu, o którym mowa

w art. 60 ust. 1 pkt 1, 22 lub 23 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r.

o cudzoziemcach, lub

b) na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 2 lub art. 206 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia

12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach lub na podstawie umieszczonego

w dokumencie podróży odcisku stempla, który potwierdza złożenie

wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego

Unii Europejskiej, jeżeli bezpośrednio przed złożeniem wniosku był

uprawniony do wykonywania pracy na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, lub

c) na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy, z wyjątkiem zezwolenia

udzielonego w związku z okolicznością, o której mowa w art. 181 ust.

1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, lub

ca) na podstawie dokumentu, o którym mowa w art. 61 ustawy z dnia 12

grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, określającego status członka rodziny

członka misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego państwa obcego

albo innej osoby zrównanej z nimi na podstawie ustaw, umów lub

powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych, pozostającego

z tą osobą we wspólnocie domowej, jeżeli pomiędzy Rzecząpospolitą

Polską a państwem obcym zostały zawarte umowa lub porozumienie

międzynarodowe w sprawie wykonywania działalności zarobkowej

przez członków rodzin członków personelu misji dyplomatycznych lub

urzędów konsularnych, lub

06.07.2020

©Telksinoe s. 197/299

d) na podstawie wizy wydanej przez inne państwo obszaru Schengen, lub

e) na podstawie dokumentu pobytowego wydanego przez inne państwo

obszaru Schengen, lub

f) w ramach ruchu bezwizowego;

13) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 108 ust.

1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach oraz:

a) bezpośrednio przed złożeniem wniosku o udzielenie kolejnego

zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 139a ust. 1 lub art.

139o ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, przebywał

na tym terytorium na podstawie tego zezwolenia i kontynuuje

wykonywanie pracy, do której był uprawniony na jego podstawie,

b) wykonuje pracę w charakterze pracownika kadry kierowniczej,

specjalisty lub pracownika odbywającego staż w ramach przeniesienia

wewnątrz przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 3 pkt 13b ustawy z

dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, na rzecz jednostki

przyjmującej, która złożyła wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt

czasowy, o którym mowa w art. 139o ust. 1 tej ustawy, na warunkach

określonych w tym wniosku,

c) prowadzi badania naukowe lub prace rozwojowe w jednostce naukowej

mającej siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zatwierdzonej

przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych na podstawie

przepisów art. 151 ust. 4–5 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o

cudzoziemcach i złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt

czasowy, o którym mowa w art. 151b ust. 1 tej ustawy, na warunkach

określonych w umowie, o której mowa w art. 151b ust. 1 pkt 2 tej ustawy.

2. Z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę jest zwolniony cudzoziemiec:

1) posiadający w Rzeczypospolitej Polskiej zezwolenie na pobyt czasowy

udzielone w związku z okolicznościami, o których mowa w art. 144, art. 151

ust. 1, art. 151b ust. 1, art. 158 ust. 2 pkt 1 lub 2, art. 161 ust. 2, art. 176 lub

art. 186 ust. 1 pkt 3, 4 lub 7 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,

lub posiadający wizę krajową w celu prowadzenia badań naukowych lub prac

rozwojowych;

06.07.2020

©Telksinoe s. 198/299

2) będący małżonkiem obywatela polskiego lub cudzoziemca, o którym mowa

w pkt 1 i ust. 1 pkt 1–6, posiadający zezwolenie na pobyt czasowy na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielone w związku z zawarciem

związku małżeńskiego;

3) będący zstępnym, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8 lit. b, obywatela

polskiego lub cudzoziemca, o którym mowa w pkt 1 i 2 oraz ust. 1 pkt 1–6,

posiadający zezwolenie na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

4) posiadający zezwolenie na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej udzielone na podstawie art. 159 ust. 1 lub art. 161b ust. 1 ustawy z

dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;

5) przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art.

108 ust. 1 pkt 2 lub art. 206 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r.

o cudzoziemcach lub na podstawie umieszczonego w dokumencie podróży

odcisku stempla, który potwierdza złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia

na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, jeżeli bezpośrednio

przed złożeniem wniosku był zwolniony z obowiązku posiadania zezwolenia

na pracę na podstawie pkt 1–4;

6) posiadający ważną Kartę Polaka;

7) (uchylony)

8) uprawniony do przebywania i wykonywania pracy na terytorium państwa

członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa Europejskiego Obszaru

Gospodarczego nienależącego do Unii Europejskiej lub Konfederacji

Szwajcarskiej, który jest zatrudniony przez pracodawcę mającego siedzibę na

terytorium tego państwa oraz czasowo delegowany przez tego pracodawcę

w celu świadczenia usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

9) w stosunku do którego umowy międzynarodowe lub odrębne przepisy

dopuszczają wykonywanie pracy bez konieczności posiadania zezwolenia.

3. Zezwolenie na pracę nie jest wymagane w przypadku cudzoziemca,

będącego obywatelem państwa określonego w przepisach wydanych na podstawie

art. 90 ust. 10 pkt 2, który wykonuje pracę poza zakresem działalności określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 9 przez okres nie dłuższy niż 6

miesięcy w ciągu kolejnych 12 miesięcy, jeżeli powiatowy urząd pracy przed

06.07.2020

©Telksinoe s. 199/299

rozpoczęciem pracy przez cudzoziemca wpisał oświadczenie o powierzeniu

wykonywania pracy cudzoziemcowi do ewidencji oświadczeń, a praca jest

wykonywana na warunkach określonych w tym oświadczeniu.

4. Zezwolenie na pracę nie jest wymagane w przypadku cudzoziemca

będącego obywatelem państwa innego, niż określone w przepisach wydanych na

podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2, wykonującego pracę w zawodach określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 przez okres nie dłuższy niż 6

miesięcy w ciągu kolejnych 12 miesięcy, jeżeli powiatowy urząd pracy przed

rozpoczęciem pracy przez cudzoziemca wpisał oświadczenie o powierzeniu

wykonywania pracy cudzoziemcowi do ewidencji oświadczeń, a praca jest

wykonywana na warunkach określonych w tym oświadczeniu.

Art. 88. 1. Zezwolenie na pracę jest wymagane, jeżeli cudzoziemiec:

1) wykonuje pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie umowy

z podmiotem, którego siedziba lub miejsce zamieszkania albo oddział, zakład

lub inna forma zorganizowanej działalności znajduje się na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

2) w związku z pełnieniem funkcji w zarządzie osoby prawnej wpisanej do

rejestru przedsiębiorców lub będącej spółką kapitałową w organizacji albo w

związku z prowadzeniem spraw spółki komandytowej lub

komandytowo-akcyjnej jako komplementariusz, albo w związku z

udzieleniem mu prokury przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

przez okres przekraczający łącznie 6 miesięcy w ciągu kolejnych 12 miesięcy;

3) wykonuje pracę u pracodawcy zagranicznego i jest delegowany na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej na okres przekraczający 30 dni w roku

kalendarzowym do oddziału lub zakładu podmiotu zagranicznego albo

podmiotu powiązanego, w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.

o podatku dochodowym od osób fizycznych, z pracodawcą zagranicznym;

4) wykonuje pracę u pracodawcy zagranicznego, nieposiadającego oddziału,

zakładu lub innej formy zorganizowanej działalności na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej i jest delegowany na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej w celu realizacji usługi o charakterze tymczasowym i okazjonalnym

(usługa eksportowa);

06.07.2020

©Telksinoe s. 200/299

5) wykonuje pracę u pracodawcy zagranicznego i jest delegowany na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej na okres przekraczający 30 dni w ciągu kolejnych

6 miesięcy w innym celu niż wskazany w pkt 2–4.

2. Zezwolenie na pracę sezonową, o którym mowa w art. 88n–88y, jest

wymagane, jeżeli cudzoziemiec wykonuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

pracę w zakresie działalności określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 90 ust. 9 na podstawie umowy z podmiotem, którego siedziba lub miejsce

zamieszkania albo oddział, zakład lub inna forma zorganizowanej działalności

znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (praca sezonowa).

Art. 88a. 1. Zezwolenie na pracę jest wydawane na wniosek podmiotu

powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi.

1a. Przedłużenie zezwolenia następuje na pisemny wniosek podmiotu

powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi, złożony nie wcześniej niż

w terminie 90 dni i nie później niż w terminie 30 dni przed upływem okresu

ważności zezwolenia.

1aa. Wniosek o wydanie zezwolenia na pracę obejmuje:

1) informacje dotyczące podmiotu powierzającego wykonywanie pracy

cudzoziemcowi oraz odpowiednio pracodawcy użytkownika lub podmiotu, do

którego pracownik jest delegowany:

a) nazwę albo imię (imiona) i nazwisko,

b) adres siedziby albo miejsca zamieszkania,

c) numer telefonu oraz numer faksu lub adres poczty elektronicznej o

charakterze służbowym,

d) nazwę rejestru właściwego do prowadzenia działalności gospodarczej

lub statutowej i numer wpisu w rejestrze – w przypadku podmiotu

prowadzącego działalność gospodarczą lub statutową, albo nazwę, serię,

numer, datę wydania i datę ważności dokumentu tożsamości oraz nazwę

organu, który wydał ten dokument – w przypadku osoby fizycznej

nieprowadzącej działalności gospodarczej,

e) numery identyfikacyjne NIP i REGON – w przypadku podmiotu

prowadzącego działalność gospodarczą, albo numer PESEL – w

przypadku osoby fizycznej,

06.07.2020

©Telksinoe s. 201/299

f) numer wpisu do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia

– w przypadku podmiotu powierzającego wykonywanie pracy

cudzoziemcowi, który prowadzi agencję zatrudnienia świadczącą usługi

pracy tymczasowej,

g) symbol PKD oraz opis wykonywanej działalności związanej z

wnioskiem o wydanie zezwolenia na pracę,

h) liczbę osób wykonujących pracę na rzecz podmiotu powierzającego

wykonywanie pracy cudzoziemcowi, w tym osób zatrudnionych przez

ten podmiot,

i) oświadczenie składane pod rygorem odpowiedzialności karnej, czy

zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 88j ust. 1 pkt 3–7

(składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli

następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za

złożenie fałszywego oświadczenia.”; klauzula ta zastępuje pouczenie

organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań);

2) dane osoby przebywającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

posiadającej dokumenty potwierdzające wypełnienie obowiązków

określonych w art. 88c ust. 6 pkt 1 i 2 i upoważnionej do reprezentowania

pracodawcy wobec wojewody i organów, o których mowa w art. 88f ust. 3:

a) imię (imiona) i nazwisko,

b) obywatelstwo,

c) nazwę, serię, numer, datę wydania i datę ważności dokumentu

tożsamości oraz nazwę organu, który wydał ten dokument,

d) adres do korespondencji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

e) numer telefonu oraz numer faksu lub adres poczty elektronicznej o

charakterze służbowym

– w przypadkach, o których mowa w art. 88 ust. 1 pkt 3–5;

3) dane osobowe cudzoziemca:

a) imię (imiona) i nazwisko,

b) płeć,

c) datę urodzenia,

d) obywatelstwo,

e) nazwę, serię, numer, datę wydania i datę ważności dokumentu podróży;

06.07.2020

©Telksinoe s. 202/299

4) informacje dotyczące pracy oferowanej cudzoziemcowi:

a) okres lub okresy pracy oznaczone datami,

b) stanowisko lub rodzaj wykonywanej pracy,

c) miejsce wykonywania pracy,

d) podstawę prawną wykonywania pracy,

e) wymiar czasu pracy lub przewidywaną liczbę godzin pracy w ciągu

miesiąca lub tygodnia,

f) wysokość wynagrodzenia określoną stawką godzinową lub miesięczną,

g) zakres podstawowych obowiązków w związku z powierzeniem pracy

cudzoziemcowi.

1ab. Jeżeli cudzoziemiec będzie wykonywał pracę w okresie krótszym niż

miesiąc, we wniosku o wydanie zezwolenia na pracę podaje się przewidywaną

liczbę godzin pracy i wynagrodzenie za cały okres pracy.

1ac. Podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi dołącza do

wniosku dokumenty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 1

pkt 5, niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności

uzasadniających wydanie zezwolenia na pracę.

2. W postępowaniu o wydanie, przedłużenie lub uchylenie zezwolenia na

pracę cudzoziemca stroną postępowania jest wyłącznie podmiot powierzający

wykonywanie pracy cudzoziemcowi.

Art. 88b. 1. Zezwolenie na pracę jest wydawane przez wojewodę:

1) w przypadku, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1 i 2, właściwego ze

względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania podmiotu powierzającego

wykonywanie pracy cudzoziemcowi;

2) w przypadku, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 3, właściwego ze względu

na siedzibę podmiotu, do którego cudzoziemiec jest delegowany;

3) w przypadku, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 4, właściwego ze względu

na siedzibę lub miejsce zamieszkania podmiotu, na rzecz którego jest

świadczona usługa, a jeżeli podmiot ten ma siedzibę lub miejsce zamieszkania

za granicą – ze względu na główne miejsce wykonywania pracy przez

cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

06.07.2020

©Telksinoe s. 203/299

4) w przypadku, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 5, właściwego ze względu

na główne miejsce wykonywania pracy przez cudzoziemca na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

2. W przypadku zmiany właściwości wojewody ze względu na zmianę

siedziby lub miejsca zamieszkania podmiotu powierzającego wykonywanie pracy,

siedziby podmiotu, do którego cudzoziemiec jest delegowany albo głównego

miejsca wykonywania pracy, właściwość wojewody do prowadzenia postępowania

o przedłużenie zezwolenia określa się na dzień złożenia wniosku.

3. W przypadku gdy specyfika wykonywanej przez cudzoziemca pracy nie

pozwala na wskazanie głównego miejsca jej wykonywania, zezwolenie wydaje

wojewoda mazowiecki.

Art. 88c. 1. W przypadku, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1, wojewoda

wydaje zezwolenie, jeżeli:

1) wysokość wynagrodzenia, która będzie określona w umowie z cudzoziemcem

nie będzie niższa od wynagrodzenia pracowników wykonujących pracę

porównywalnego rodzaju lub na porównywalnym stanowisku;

1a) wysokość miesięcznego wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1, nie będzie

niższa niż wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę;

2) podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi dołączył do

wniosku o wydanie zezwolenia na pracę informację starosty właściwego ze

względu na główne miejsce wykonywania pracy przez cudzoziemca o braku

możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych pracodawcy w oparciu

o rejestry bezrobotnych i poszukujących pracy lub o negatywnym wyniku

rekrutacji organizowanej dla pracodawcy, sporządzoną z uwzględnieniem

pierwszeństwa dostępu do rynku pracy dla obywateli polskich oraz

cudzoziemców, o których mowa w art. 87 ust. 1 pkt 1–11.

1a. W przypadku gdy specyfika pracy wykonywanej przez cudzoziemca nie

pozwala na wskazanie głównego miejsca jej wykonywania, informację, o której

mowa w ust. 1 pkt 2, wydaje starosta właściwy ze względu na siedzibę lub miejsce

zamieszkania podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi.

1b. W przypadku gdy specyfika pracy tymczasowej wykonywanej przez

cudzoziemca nie pozwala na wskazanie głównego miejsca jej wykonywania,

06.07.2020

©Telksinoe s. 204/299

informację, o której mowa w ust. 1 pkt 2, wydaje starosta właściwy ze względu na

siedzibę lub miejsce zamieszkania pracodawcy użytkownika.

2. Informację, o której mowa w ust. 1 pkt 2, starosta wydaje na wniosek

podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi w terminie:

1) nie dłuższym niż 14 dni od dnia złożenia oferty pracy w powiatowym urzędzie

pracy, jeżeli z analizy rejestrów bezrobotnych i poszukujących pracy nie

wynika, że istnieje możliwość zorganizowania rekrutacji;

2) nie dłuższym niż 21 dni od dnia złożenia oferty pracy w przypadku

organizowania rekrutacji wśród bezrobotnych i poszukujących pracy.

3. Wojewoda wydaje zezwolenie bez konieczności uzyskania informacji,

o której mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli:

1) zawód, w którym cudzoziemiec ma wykonywać pracę, lub rodzaj pracy, która

ma być mu powierzona, znajduje się w wykazie, o którym mowa w art. 10 ust.

4 pkt 1, określonym przez wojewodę właściwego ze względu na główne

miejsce wykonywania pracy, siedzibę lub miejsce zamieszkania podmiotu

powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi albo pracodawcy

użytkownika, odpowiednio do właściwości miejscowej starosty, określonej w

ust. 1 pkt 2, ust. 1a lub 1b;

2) wydaje przedłużenie zezwolenia na pracę dla tego samego cudzoziemca i na

tym samym stanowisku;

3) brak takiej konieczności wynika z odrębnych przepisów.

4. W przypadku, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 2, wojewoda wydaje

zezwolenie, jeżeli podmiot, którego członkiem zarządu, komplementariuszem lub

prokurentem ma być cudzoziemiec:

1) w roku podatkowym poprzedzającym złożenie wniosku osiągnął dochód nie

niższy niż 12-krotność aktualnego w dniu złożenia wniosku przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia w województwie, ogłaszanego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 26

października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa

mieszkaniowego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1020, 1540 i 2529), oraz zatrudnia na

czas nieokreślony i w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres co najmniej

roku poprzedzającego złożenie wniosku co najmniej dwóch pracowników,

którzy nie podlegają obowiązkowi posiadania zezwolenia na pracę, lub

06.07.2020

©Telksinoe s. 205/299

2) wykaże posiadanie środków, lub prowadzenie działań pozwalających na

spełnienie w przyszłości warunków określonych w pkt 1, w szczególności

przez prowadzenie działalności przyczyniającej się do wzrostu inwestycji,

transferu technologii, wprowadzania korzystnych innowacji lub tworzenia

miejsc pracy.

5. Wojewoda może, w przypadkach uzasadnionych sytuacją na rynku pracy,

ograniczyć w zezwoleniu na pracę zakres wykonywanych przez cudzoziemca

zadań do czynności zarządzających i reprezentacji podmiotu.

6. W przypadku, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 3–5, wojewoda wydaje

zezwolenie, jeżeli:

1) wykonywanie pracy przez cudzoziemca będzie odbywało się na warunkach

zgodnych z art. 4 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, 2 i 4–8 oraz art. 5 ustawy z dnia 10

czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2206);

2) wysokość wynagrodzenia, która będzie przysługiwała cudzoziemcowi za

wykonywanie pracy, nie będzie niższa o więcej niż 30% od wysokości

aktualnego w dniu złożenia wniosku przeciętnego miesięcznego

wynagrodzenia w województwie, ogłaszanego przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 26

października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa

mieszkaniowego;

3) pracodawca zagraniczny wskazał osobę przebywającą na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, posiadającą dokumenty potwierdzające

wypełnienie obowiązków określonych w pkt 1 oraz 2, działającą w imieniu

pracodawcy i upoważnioną do jego reprezentowania wobec wojewody oraz

organów, o których mowa w art. 88f ust. 3.

7. W przypadku złożenia wniosku o wydanie zezwolenia na pracę

cudzoziemca w niepełnym wymiarze czasu pracy lub na podstawie umowy

cywilnoprawnej, wojewoda uwzględnia wysokość wynagrodzenia, która będzie

określona w umowie z cudzoziemcem proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy lub

przewidywanego okresu wykonywania zobowiązań wynikających z umowy.

8. Wojewoda wydaje zezwolenie na pracę bez uwzględnienia warunków,

o których mowa w ust. 1–5 i 7, w przypadku cudzoziemca, który:

06.07.2020

©Telksinoe s. 206/299

1) w okresie 3 lat poprzedzających złożenie wniosku o wydanie zezwolenia na

pracę ukończył studia w uczelni mającej siedzibę na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej albo innego państwa Europejskiego Obszaru

Gospodarczego lub Konfederacji Szwajcarskiej albo jest doktorantem w

szkole doktorskiej prowadzonej przez podmiot mający siedzibę na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej lub

2) przez 3 lata poprzedzające złożenie wniosku o wydanie zezwolenia na pracę

przebywał legalnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej a pobyt był

nieprzerwany w rozumieniu art. 195 ust. 4 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o

cudzoziemcach.

9. Jeżeli cudzoziemiec ma wykonywać pracę w związku z realizacją umowy,

której przedmiotem jest udostępnienie lub wynajem pracowników przez podmiot

z siedzibą w państwie innym niż państwa członkowskie Unii Europejskiej, państwa

Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub Konfederacja Szwajcarska, wojewoda

wydaje zezwolenie na pracę w sytuacji, gdy podmiot powierzający wykonywanie

pracy cudzoziemcowi prowadzi działalność gospodarczą na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej przez oddział, który zgodnie z art. 18 uzyskał wpis do

rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia.

10. Jeżeli podmiotem powierzającym cudzoziemcowi wykonywanie pracy

jest agencja pracy tymczasowej, a zezwolenie dotyczy pracy cudzoziemca

w charakterze pracownika tymczasowego, stosuje się przesłanki określone

w ust. 1–3.

11. Przepisy ust. 1–3 stosuje się do podmiotów powierzających

cudzoziemcowi wykonywanie pracy, które nie są pracodawcami w rozumieniu art.

2 ust. 1 pkt 25.

Art. 88d. Uzyskanie zezwolenia na pracę nie zwalnia z określonych

odrębnymi przepisami wymogów, od spełnienia których uzależnione jest

wykonywanie zawodów regulowanych lub działalności.

Art. 88e. 1. Zezwolenie na pracę jest wydawane na czas określony, nie

dłuższy niż 3 lata i może być przedłużane.

06.07.2020

©Telksinoe s. 207/299

2. W przypadku gdy cudzoziemiec pełni funkcję w zarządzie osoby prawnej,

która na dzień złożenia wniosku zatrudnia powyżej 25 osób, wojewoda może

wydać zezwolenie na pracę na okres nie dłuższy niż 5 lat.

3. W przypadku delegowania cudzoziemca przez pracodawcę zagranicznego

w celu realizacji usługi eksportowej, wojewoda wydaje zezwolenie na pracę na

okres delegowania.

4. W przypadkach określonych w kryteriach, o których mowa w art. 10 ust. 3,

wojewoda może ograniczyć okres, na który wydaje zezwolenie na pracę.

5. Do przedłużenia zezwolenia na pracę stosuje się odpowiednio przepisy

dotyczące wydawania zezwolenia na pracę.

Art. 88f. 1. Zezwolenie na pracę jest wydawane dla określonego

cudzoziemca. Zezwolenie na pracę określa podmiot powierzający wykonywanie

pracy cudzoziemcowi, stanowisko lub rodzaj pracy wykonywanej przez

cudzoziemca, najniższe miesięczne wynagrodzenie cudzoziemca na danym

stanowisku, wymiar czasu pracy albo liczbę godzin pracy w tygodniu lub miesiącu,

rodzaj umowy będącej podstawą wykonywania pracy oraz okres ważności

zezwolenia. Przepis art. 88a ust. 1ab stosuje się odpowiednio. W przypadkach, o

których mowa w art. 88 ust. 1 pkt 3 i 4, w zezwoleniu na pracę jest określany

podmiot, do którego cudzoziemiec jest delegowany. Jeżeli zezwolenie dotyczy

pracy cudzoziemca w charakterze pracownika tymczasowego, w zezwoleniu na

pracę jest określany pracodawca użytkownik.

1a. Zmiana siedziby lub miejsca zamieszkania, nazwy lub formy prawnej

podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi, przejęcie zakładu

pracy lub jego części przez innego pracodawcę, przejście zakładu pracy lub jego

części na innego pracodawcę lub zastąpienie umowy cywilnoprawnej umową o

pracę nie wymagają wydania nowego zezwolenia na pracę.

1b. Podmiot powierzający cudzoziemcowi wykonywanie pracy może

powierzyć mu na okresy łącznie nieprzekraczające 30 dni w roku kalendarzowym

wykonywanie pracy o innym charakterze lub na innym stanowisku niż określone

w zezwoleniu na pracę, jeżeli zostały spełnione pozostałe warunki określone

w zezwoleniu na pracę oraz wymagania, o których mowa w art. 88d. W takim

przypadku uzyskanie zezwolenia na pracę określającego nowe okoliczności nie jest

wymagane.

06.07.2020

©Telksinoe s. 208/299

1c. Jeżeli cudzoziemiec posiadający zezwolenie na pracę zostaje objęty

obniżonym wymiarem czasu pracy na zasadach określonych ustawą z dnia

11 października 2013 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z ochroną

miejsc pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 669), uzyskanie nowego zezwolenia na pracę

nie jest wymagane.

2. Zezwolenie na pracę jest wydawane w trzech egzemplarzach, z których dwa

otrzymuje podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi. Jeżeli

zezwolenie wydaje się w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne, dodatkowo wydaje się jeden egzemplarz

zezwolenia w formie pisemnej.

3. Na wniosek innego wojewody, terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych, konsula, organu Państwowej Inspekcji Pracy, organu

Krajowej Administracji Skarbowej, Straży Granicznej lub Policji wojewoda

przekazuje kopie wydanych decyzji w sprawie zezwoleń na pracę oraz informacji,

o których mowa w art. 88i.

4. (uchylony)

Art. 88g. 1. Zobowiązanie do wykonywania czynności wynikających

z umowy cywilnoprawnej lub obowiązek świadczenia pracy na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej wygasają, w przypadku gdy cudzoziemiec przestał

spełniać warunki określone w art. 87.

1a. Jeżeli termin na złożenie wniosku o wydanie przedłużenia zezwolenia na

pracę u tego samego pracodawcy i na tym samym stanowisku został zachowany i

wniosek nie zawiera braków formalnych lub braki formalne zostały uzupełnione w

terminie, pracę cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się za

legalną od dnia złożenia wniosku do dnia, w którym decyzja w sprawie

przedłużenia zezwolenia na pracę stanie się ostateczna. Do okresów legalnej pracy

nie wlicza się okresów zawieszenia postępowania na wniosek strony.

1b. Do cudzoziemca, który złożył wniosek o udzielenie mu zezwolenia na

pobyt czasowy, o którym mowa w art. 114 ust. 1 lub 1a, art. 126 ust. 1, art. 127 lub

art. 142 ust. 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, lub wniosek

o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej,

w celu kontynuowania pracy wykonywanej zgodnie z posiadanym przez siebie

06.07.2020

©Telksinoe s. 209/299

zezwoleniem na pracę lub zezwoleniem na pobyt czasowy stosuje się przepis

ust. 1a.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, strony zachowują prawo do

odszkodowania, jeżeli odmowa lub uchylenie zezwolenia na pracę było wynikiem

niezachowania należytej staranności, o ile przepisy szczególne albo treść umowy

nie stanowią inaczej.

Art. 88h. 1. Podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi, od

którego jest wymagane posiadanie zezwolenia na pracę, jest obowiązany do:

1) uwzględnienia w umowie z cudzoziemcem warunków, o których mowa w art.

88c, zawartych w zezwoleniu na pracę;

2) dostosowywania, w przypadku, o którym mowa w art. 88c ust. 6, wysokości

wynagrodzenia cudzoziemca do aktualnej wysokości przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia w województwie, ogłaszanego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 26

października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa

mieszkaniowego, co najmniej raz w roku;

3) zawarcia z cudzoziemcem umowy w formie pisemnej oraz przedstawienia

cudzoziemcowi przed podpisaniem umowy jej tłumaczenia na język

zrozumiały dla cudzoziemca;

4) przekazania jednego egzemplarza zezwolenia na pracę cudzoziemcowi,

którego dotyczy zezwolenie, w formie pisemnej;

5) informowania cudzoziemca o działaniach podejmowanych w związku

z postępowaniem o udzielenie lub przedłużenie zezwolenia na pracę oraz

decyzjach o wydaniu, odmowie wydania lub uchyleniu zezwolenia;

6) zachowania należytej staranności w postępowaniach o zezwolenie,

przedłużenie i uchylenie zezwolenia na pracę cudzoziemca;

7) (uchylony)

8) udostępnienia podmiotom, o których mowa w art. 88f ust. 3, na ich wniosek

dokumentów potwierdzających wypełnienie obowiązków określonych w pkt

1–6, sporządzonych w języku polskim lub przetłumaczonych na język polski.

2. W stosunku do cudzoziemca pełniącego funkcję w zarządzie osoby prawnej

wpisanej do rejestru przedsiębiorców lub będącej spółką kapitałową w organizacji

albo prowadzącego sprawy spółki komandytowej lub komandytowo-akcyjnej jako

06.07.2020

©Telksinoe s. 210/299

komplementariusz, albo będącego prokurentem przepisów ust. 1 pkt 1–3 nie stosuje

się.

3. W przypadkach, o których mowa w art. 88 ust. 1 pkt 3–5, w sytuacji

odmowy udzielenia, uchylenia zezwolenia na pracę lub gdy cudzoziemiec przestał

spełniać warunki określone w art. 87, podmiot powierzający wykonywanie pracy

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany niezwłocznie odwołać

cudzoziemca z delegacji.

4. W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów ust. 1–3, niewypłacenia

należnego wynagrodzenia lub nieopłacenia należnych składek na ubezpieczenia

społeczne podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi jest

obowiązany do:

1) niezwłocznego dokonania czynności, o których mowa w ust. 1–3;

2) wypłacenia cudzoziemcowi zaległego wynagrodzenia za okres wykonywanej

pracy w wysokości zgodnej z zezwoleniem na pracę oraz opłacenia

związanych z nim składek na ubezpieczenia społeczne i zaliczek na podatek

dochodowy.

Art. 88i. Podmiot powierzający cudzoziemcowi wykonywanie pracy

w terminie 7 dni pisemnie powiadamia wojewodę, który wydał zezwolenie na

pracę, o następujących okolicznościach:

1) cudzoziemiec rozpoczął pracę o innym charakterze lub na innym stanowisku

niż określone w zezwoleniu na pracę, na warunkach, o których mowa w art.

88f ust. 1b;

2) nastąpiła zmiana siedziby lub miejsca zamieszkania, nazwy lub formy

prawnej podmiotu powierzającego cudzoziemcowi wykonywanie pracy lub

przejęcie zakładu pracy lub jego części przez innego pracodawcę;

3) nastąpiło przejście zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę;

4) zmieniła się osoba reprezentująca pracodawcę, o której mowa w art. 88c ust.

6 pkt 3;

5) cudzoziemiec nie podjął pracy w okresie 3 miesięcy od początkowej daty

ważności zezwolenia na pracę;

6) cudzoziemiec przerwał pracę na okres przekraczający 3 miesiące;

7) cudzoziemiec zakończył pracę wcześniej niż 3 miesiące przed upływem

okresu ważności zezwolenia na pracę.

06.07.2020

Art. 88j. 1. Wojewoda wydaje decyzję o odmowie wydania zezwolenia na

pracę cudzoziemca, gdy podmiot powierzający wykonywanie pracy

cudzoziemcowi:

1) w toku postępowania:

a) złożył wniosek zawierający nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe

informacje lub dołączył do niego dokumenty zawierające takie dane lub

b) zeznał nieprawdę lub zataił prawdę, albo w celu użycia jako autentyczny

podrobił lub przerobił dokument albo takiego dokumentu jako

autentycznego używał;

2) nie spełnił wymogów określonych w art. 88c;

3) został prawomocnie ukarany za wykroczenie określone w art. 120 ust. 3–5;

4) w ciągu dwóch lat od uznania za winnego popełnienia czynu, o którym mowa

w art. 120 ust. 1, został ponownie prawomocnie ukarany za podobne

wykroczenie;

5) jest osobą fizyczną, karaną za popełnienie czynu z art. 218–221 ustawy z dnia

6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny;

6) jest osobą fizyczną, karaną za popełnienie w związku z postępowaniem

o wydanie zezwolenia na pracę, czynu z art. 270–275 ustawy z dnia

6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, albo jest podmiotem zarządzanym lub

kontrolowanym przez taką osobę;

7) jest osobą fizyczną karaną za czyn, o którym mowa w art. 189a ustawy z dnia

6 czerwca 1997 r. ? Kodeks karny, lub karaną w innym państwie na podstawie

przepisów Protokołu o zapobieganiu, zwalczaniu oraz karaniu za handel

ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi, uzupełniającego Konwencję

Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości

zorganizowanej, albo jest podmiotem zarządzanym lub kontrolowanym przez

taką osobę;

8) nie dopełnia obowiązków wynikających z art. 88h ust. 4;

9) wnioskuje o wydanie zezwolenia w stosunku do cudzoziemca, który:

a) nie spełnia wymagań kwalifikacyjnych i innych warunków w przypadku

zamiaru powierzenia wykonywania pracy w zawodzie regulowanym,

06.07.2020

aa) nie spełnia wymagań podmiotu powierzającego wykonywanie pracy

cudzoziemcowi określonych w informacji starosty o braku możliwości

zaspokojenia potrzeb kadrowych pracodawcy,

b) w związku z postępowaniem o wydanie zezwolenia na pracę został

ukarany za czyn określony w art. 270–275 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. – Kodeks karny.

1a. Przepisy ust. 1 pkt 3–7 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy osobą

ukaraną jest osoba fizyczna, która działała w imieniu podmiotu powierzającego

wykonywanie pracy cudzoziemcowi.

2. Wojewoda wydaje decyzję o odmowie wydania zezwolenia na pracę

również w przypadku gdy:

1) dane osoby, której dotyczy wniosek, zostały umieszczone w wykazie

cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest

niepożądany;

2) wymagają tego zobowiązania wynikające z postanowień ratyfikowanych

umów międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą Polską.

2a. Wojewoda wydaje decyzję o odmowie wydania zezwolenia na pracę,

jeżeli w danym roku nastąpiło przekroczenie obowiązującego go limitu zezwoleń

na pracę, o którym mowa w art. 90b ust. 1.

2b. Wojewoda może wydać decyzję o odmowie wydania zezwolenia na pracę,

jeżeli z okoliczności wynika, że wniosek o wydanie zezwolenia na pracę został

złożony dla pozoru, zezwolenie będzie wykorzystane przez cudzoziemca w celu

innym niż wykonywanie pracy dla danego podmiotu lub podmiot powierzający

wykonywanie pracy cudzoziemcowi nie dopełnia obowiązków związanych z

prowadzeniem działalności lub powierzaniem pracy innym osobom, w szczegól-

ności:

1) nie posiada środków finansowych ani źródeł dochodu niezbędnych do

pokrycia zobowiązań wynikających z powierzenia pracy cudzoziemcowi lub

2) nie prowadzi działalności gospodarczej, rolniczej lub statutowej

uzasadniającej powierzenie pracy danemu cudzoziemcowi w danym okresie,

w tym zawiesił działalność, został wykreślony z właściwego rejestru lub jego

działalność jest w okresie likwidacji, lub

06.07.2020

3) nie dopełnia obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne, na

ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych oraz na Fundusz Emerytur Pomostowych albo nie

dopełnia obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników,

lub

4) nie zgłasza do ubezpieczenia społecznego pracowników lub innych osób

objętych obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym albo nie zgłasza

pomocników rolnika w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym

rolników do ubezpieczenia społecznego rolników, lub

5) zalega z uiszczeniem podatków, z wyjątkiem przypadków, gdy uzyskał

przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie, rozłożenie na raty zaległych

płatności lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu.

3. (uchylony)

4. Organy Straży Granicznej i Państwowej Inspekcji Pracy są obowiązane

nieodpłatnie udostępniać wojewodom posiadane informacje o okolicznościach, o

których mowa w ust. 1 pkt 3–7, dotyczących podmiotu powierzającego

wykonywanie pracy cudzoziemcowi.

5. Wojewoda może pozyskać od organów Krajowej Administracji Skarbowej

informacje o:

1) przychodzie lub dochodzie podmiotu powierzającego wykonywanie pracy

cudzoziemcowi, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od

osób fizycznych albo podatkiem dochodowym od osób prawnych,

2) zaległościach podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi

z tytułu podatków lub innych należności publicznoprawnych

– w celu ustalenia okoliczności, o których mowa w ust. 2b pkt 1, 2 i 5.

6. Przekazanie informacji, o których mowa w ust. 5, następuje za pomocą

systemów teleinformatycznych prowadzonych przez ministra właściwego do spraw

pracy.

7. Wojewoda może pozyskać z systemu teleinformatycznego Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych, przy wykorzystaniu systemów teleinformatycznych

prowadzonych przez ministra właściwego do spraw pracy, informacje w celu

ustalenia okoliczności, o których mowa w ust. 2b pkt 3 i 4.

06.07.2020

7a. Wojewoda może pozyskać nieodpłatnie z systemu teleinformatycznego

Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, przy wykorzystaniu systemów

teleinformatycznych prowadzonych przez ministra właściwego do spraw pracy,

informacje w celu ustalenia okoliczności, o których mowa w ust. 2b pkt 3 i 4,

dotyczących pomocnika rolnika w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu

społecznym rolników, będącego cudzoziemcem.

8. Uprawnienia określone w ust. 5, 7 i 7a przysługują organowi wyższego

stopnia w postępowaniu odwoławczym.

Art. 88k. 1. Wojewoda uchyla wydane zezwolenie, jeżeli:

1) uległy zmianie okoliczności lub dowody, odnoszące się do wydanej decyzji;

2) ustała przyczyna udzielenia zezwolenia na pracę;

3) podmiot powierzający wykonywanie pracy nie dopełnił obowiązków,

o których mowa w art. 88h ust. 4;

4) cudzoziemiec przestał spełniać wymagania, o których mowa w art. 88d;

5) zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 88i pkt 5 lub 6;

6) otrzymał informację, że w stosunku do cudzoziemca obowiązuje wpis do

wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej jest niepożądany;

7) podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi nie prowadzi

działalności gospodarczej, rolniczej lub statutowej, w szczególności zawiesił

działalność, został wykreślony z właściwego rejestru lub jest w likwidacji;

8) zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 88j ust. 1 pkt 3–7.

2. Przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art. 88f

ust. 1a i 1b.

3. Przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się, gdy wojewoda otrzymał

powiadomienie, o którym mowa w art. 88i pkt 4.

4. Przepisu ust. 1 pkt 5 nie stosuje się, gdy wojewoda otrzymał

powiadomienie, o którym mowa w art. 88i pkt 5 lub 6, określające okoliczności

wskazujące, że zezwolenie będzie wykorzystane zgodnie z jego przeznaczeniem

oraz:

1) przyczynę niepodjęcia pracy lub

2) przyczynę przerwy w wykonywaniu pracy.

06.07.2020

Art. 88l. W przypadku uchylenia zezwolenia na pracę cudzoziemca

przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy

krajowej wojewoda informuje o uchyleniu zezwolenia organ Straży Granicznej,

gdy decyzja w tej sprawie stanie się ostateczna.

Art. 88m. Zezwolenie na pracę wygasa z mocy prawa z dniem, w którym

udzielono cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii

Europejskiej, zezwolenia na pobyt stały albo zezwolenia na pobyt czasowy i pracę

w związku z wykonywaniem pracy u tego samego podmiotu powierzającego

wykonywanie pracy cudzoziemcowi i na tym samym stanowisku.

Art. 88n. 1. Zezwolenie na pracę sezonową wydaje starosta właściwy ze

względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania podmiotu powierzającego

wykonywanie pracy cudzoziemcowi.

2. W przypadku zmiany właściwości starosty ze względu na zmianę siedziby

lub miejsca zamieszkania podmiotu powierzającego wykonywanie pracy

cudzoziemcowi właściwość starosty do prowadzenia postępowania w sprawie

wydania przedłużenia zezwolenia na pracę sezonową określa się na dzień złożenia

wniosku o wydanie przedłużenia zezwolenia.

Art. 88o. 1. Zezwolenie na pracę sezonową wydaje się, jeżeli:

1) wysokość wynagrodzenia, która będzie określona w umowie z

cudzoziemcem, nie będzie niższa od wynagrodzenia pracowników

wykonujących w tym samym wymiarze czasu pracę porównywalnego rodzaju

lub na porównywalnym stanowisku;

2) podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi dołączył do

wniosku o wydanie zezwolenia na pracę sezonową informację starosty, o

której mowa w art. 88c ust. 1 pkt 2.

2. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się w przypadku powierzenia wykonywania

pracy cudzoziemcowi będącemu obywatelem państwa określonego w przepisach

wydanych na podstawie art. 90 ust. 10.

Art. 88p. 1. Jeżeli cudzoziemiec wskazany we wniosku o wydanie zezwolenia

na pracę sezonową będzie ubiegał się o wydanie wizy, o której mowa w art. 60 ust.

1 pkt 5a ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, lub zamierza wjechać

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach ruchu bezwizowego, a podmiot

06.07.2020

powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi spełnia warunki, o których

mowa w art. 88o, i nie zachodzą okoliczności, z powodu których odmawia się

wydania zezwolenia na pracę sezonową, właściwy starosta:

1) wpisuje wniosek do ewidencji wniosków w sprawie pracy sezonowej;

2) wydaje podmiotowi powierzającemu wykonywanie pracy cudzoziemcowi

zaświadczenie o wpisie, o którym mowa w pkt 1.

2. Starosta rozpatruje wnioski o wydanie zezwolenia na pracę sezonową z

uwzględnieniem pierwszeństwa cudzoziemców, którzy co najmniej raz w okresie 5

lat poprzedzających złożenie wniosku wykonywali pracę na rzecz danego podmiotu

na podstawie zezwolenia na pracę sezonową, jeżeli praca będzie wykonywana na

podstawie umowy o pracę.

3. W sprawach niewymagających postępowania wyjaśniającego starosta

dokonuje czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, albo wydaje decyzję o

odmowie wydania zezwolenia na pracę sezonową, w terminie 7 dni roboczych od

dnia złożenia kompletnego wniosku.

4. W sprawach wymagających postępowania wyjaśniającego starosta

dokonuje czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, albo wydaje decyzję o

odmowie wydania zezwolenia na pracę sezonową, w terminie 30 dni od dnia

złożenia kompletnego wniosku.

5. Terminy określone w ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio w sprawach

dotyczących wydania zezwolenia na pracę sezonową, w których wpis do ewidencji

wniosków w sprawie pracy sezonowej nie jest wymagany.

6. Zaświadczenie o wpisie wniosku o wydanie zezwolenia na pracę sezonową

do ewidencji wniosków w sprawie pracy sezonowej podmiot powierzający

wykonywanie pracy cudzoziemcowi przekazuje temu cudzoziemcowi.

7. Jeżeli wniosek o wydanie zezwolenia na pracę sezonową został wpisany do

ewidencji wniosków, o której mowa w ust. 1 pkt 1, zezwolenie na pracę sezonową

wydaje się po wjeździe cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na

podstawie wizy wydanej w celu wykonywania pracy sezonowej lub w ramach

ruchu bezwizowego, jeżeli podmiot powierzający wykonywanie pracy

cudzoziemcowi przedstawił właściwemu staroście:

1) kopię ważnego dokumentu uprawniającego cudzoziemca do pobytu na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

06.07.2020

2) informację o adresie zakwaterowania cudzoziemca w okresie pobytu na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

8. Pracę na warunkach określonych w zaświadczeniu o wpisie wniosku o

wydanie zezwolenia na pracę sezonową do ewidencji wniosków w sprawie pracy

sezonowej uważa się za legalną od dnia, w którym podmiot powierzający

wykonywanie pracy cudzoziemcowi przedstawił dokumenty, o których mowa w

ust. 7 pkt 1 i 2, do dnia doręczenia decyzji starosty w sprawie zezwolenia na pracę

sezonową. Do okresów legalnej pracy nie wlicza się okresów zawieszenia

postępowania na wniosek strony.

9. Jeżeli dzień rozpoczęcia pracy przez cudzoziemca przypada na dzień wolny

od pracy urzędu, pracę na warunkach określonych w zaświadczeniu o wpisie

wniosku o wydanie zezwolenia na pracę sezonową do ewidencji wniosków w

sprawie pracy sezonowej uważa się za legalną również wówczas, gdy w pierwszym

dniu pracy urzędu podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi

przedstawił właściwemu staroście dokumenty, o których mowa w ust. 7 pkt 1 i 2.

10. Jeżeli wniosek o wydanie zezwolenia na pracę sezonową został wpisany

do ewidencji wniosków, o której mowa w ust. 1 pkt 1, a podmiot powierzający

wykonywanie pracy cudzoziemcowi w terminie 120 dni od dnia dokonania wpisu

nie przedstawił kopii ważnego dokumentu uprawniającego cudzoziemca do pobytu

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, postępowanie w sprawie wniosku o

wydanie zezwolenia na pracę sezonową umarza się.

11. Przepisu ust. 10 nie stosuje się, jeżeli okoliczności wskazują, że

zezwolenie na pracę sezonową zostanie wykorzystane zgodnie z celem w

późniejszym terminie.

Art. 88pa. Jeżeli wniosek o wydanie zezwolenia na pracę sezonową dotyczy

cudzoziemca przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na

podstawie innego dokumentu niż wiza wydana w celu wykonywania pracy

sezonowej lub w ramach ruchu bezwizowego bez związku z wnioskiem wpisanym

do ewidencji, o której mowa w art. 88p ust. 1 pkt 1, pracę tego cudzoziemca na

warunkach określonych we wniosku uważa się za legalną od dnia złożenia wniosku,

który nie zawiera braków formalnych, do dnia doręczenia decyzji starosty w

sprawie zezwolenia na pracę sezonową, nie dłużej jednak niż przez okres 30 dni.

Przepisy art. 88p ust. 9 stosuje się odpowiednio.

06.07.2020

Art. 88q. Na wniosek podmiotu powierzającego wykonywanie pracy

cudzoziemcowi starosta może dokonać wpisu wniosku o wydanie zezwolenia na

pracę sezonową na okresy nie dłuższe niż 9 miesięcy w ciągu roku kalendarzowego

przypadające odpowiednio w ciągu nie więcej niż 3 kolejnych lat kalendarzowych

do ewidencji wniosków, o której mowa w art. 88p ust. 1 pkt 1, jeżeli cudzoziemiec

jest obywatelem państwa określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 90

ust. 10, a podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi:

1) powierzał wykonywanie pracy cudzoziemcowi, którego dotyczy wniosek,

zgodnie z zezwoleniem na pracę sezonową co najmniej raz w okresie 5 lat

poprzedzających dzień złożenia wniosku;

2) nie zalega z uiszczeniem zaliczek na podatek dochodowy i składek na

ubezpieczenia społeczne, jeżeli były wymagane w związku z pracą

wykonywaną przez tego cudzoziemca, z wyjątkiem przypadków, gdy uzyskał

rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymanie w całości wykonania

decyzji właściwego organu.

Art. 88r. Zezwolenie na pracę sezonową jest wydawane dla określonego

cudzoziemca. Zezwolenie określa podmiot powierzający wykonywanie pracy

cudzoziemcowi, najniższe wynagrodzenie cudzoziemca, wymiar czasu pracy albo

liczbę godzin pracy w tygodniu lub miesiącu, rodzaj umowy będącej podstawą

wykonywania pracy oraz okres ważności zezwolenia. Jeżeli zezwolenie dotyczy

pracy cudzoziemca w charakterze pracownika tymczasowego, w zezwoleniu na

pracę jest określany także pracodawca użytkownik.

Art. 88s. 1. Podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi na

podstawie zezwolenia na pracę sezonową może powierzyć mu pracę innego rodzaju

niż praca wykonywana w ramach działalności określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 90 ust. 9 na okresy nie dłuższe niż łącznie 30 dni w ciągu ważności

zezwolenia, jeżeli zostały spełnione łącznie następujące warunki:

1) cudzoziemiec jest obywatelem państwa określonego w przepisach wydanych

na podstawie art. 90 ust. 10;

2) cudzoziemiec otrzymuje wynagrodzenie nie niższe niż określone w

posiadanym zezwoleniu na pracę sezonową;

3) cudzoziemiec nie wykonuje pracy w charakterze pracownika tymczasowego.

06.07.2020

2. Wydanie nowego zezwolenia na pracę sezonową nie jest wymagane, jeżeli:

1) nastąpiła zmiana siedziby lub miejsca zamieszkania, nazwy lub formy

prawnej podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi lub

przejęcie zakładu pracy lub jego części przez innego pracodawcę;

2) nastąpiło przejście zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę;

3) podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi i cudzoziemiec

zawarli umowę o pracę zamiast umowy cywilnoprawnej lub umowę o pomocy

przy zbiorach w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników

zamiast innej umowy cywilnoprawnej;

3a) podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi i cudzoziemiec

zawarli umowę inną niż wskazana w zezwoleniu na pracę sezonową umowa

o pomocy przy zbiorach w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu

społecznym rolników;

4) zaistniały okoliczności, o których mowa w ust. 1.

3. Jeżeli podmiotem powierzającym wykonywanie pracy cudzoziemcowi jest

agencja pracy tymczasowej, podmiot ten pisemnie powiadamia starostę, który

wydał zezwolenie na pracę sezonową, o okolicznościach, o których mowa w ust. 2

pkt 1–3, w terminie 7 dni od dnia ich zaistnienia.

Art. 88t. 1. Zezwolenie na pracę sezonową wydaje się na czas określony,

który nie może być dłuższy niż 9 miesięcy w roku kalendarzowym.

2. W przypadku cudzoziemca, który wjechał na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej na podstawie wizy wydanej w celu wykonywania pracy sezonowej lub w

ramach ruchu bezwizowego w związku z wnioskiem o wydanie zezwolenia na

pracę sezonową wpisanym do ewidencji wniosków, o której mowa w art. 88p ust.

1 pkt 1, okres, o którym mowa w ust. 1, jest liczony od dnia pierwszego wjazdu

cudzoziemca na terytorium państw obszaru Schengen w danym roku

kalendarzowym.

3. Jeżeli wniosek o wydanie zezwolenia na pracę sezonową dotyczy

cudzoziemca, który przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na innej

podstawie niż określona w ust. 2, z którą może wiązać się uprawnienie do

wykonywania pracy, zezwolenie może być wydane na okres legalnego pobytu, nie

dłużej jednak niż na okres 9 miesięcy w ciągu roku kalendarzowego, liczony łącznie

06.07.2020

z okresami określonymi w poprzednio wydanych zezwoleniach na pracę sezonową

dla tego cudzoziemca.

Art. 88u. 1. Jeżeli cudzoziemiec wjechał na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej na podstawie wizy wydanej w celu wykonywania pracy sezonowej lub w

ramach ruchu bezwizowego w związku z wnioskiem o wydanie zezwolenia na

pracę sezonową wpisanym do ewidencji, o której mowa w art. 88p ust. 1 pkt 1,

starosta może wydać przedłużenie zezwolenia na pracę sezonową w celu

kontynuacji pracy sezonowej przez cudzoziemca na rzecz tego samego podmiotu

powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi lub w celu wykonywania

pracy sezonowej na rzecz innego podmiotu powierzającego wykonywanie pracy

cudzoziemcowi. Przepis art. 88p ust. 7 stosuje się odpowiednio.

2. Jeżeli cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na

podstawie innego dokumentu niż wiza wydana w celu wykonywania pracy

sezonowej lub w ramach ruchu bezwizowego bez związku z wnioskiem wpisanym

do ewidencji, o której mowa w art. 88p ust. 1 pkt 1, starosta odmawia wszczęcia

postępowania w sprawie udzielenia przedłużenia zezwolenia na pracę sezonową.

3. Przedłużenie zezwolenia na pracę sezonową wydaje się na okres, który

łącznie z okresem pobytu cudzoziemca w celu wykonywania pracy sezonowej,

liczonym od dnia pierwszego wjazdu na terytorium państw obszaru Schengen

w danym roku kalendarzowym, nie jest dłuższy niż 9 miesięcy w ciągu roku

kalendarzowego.

4. Jeżeli podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi, na

podstawie zezwolenia na pracę sezonową, złożył wniosek o przedłużenie

zezwolenia na pracę sezonową dla tego cudzoziemca, a wniosek nie zawiera

braków formalnych lub braki formalne zostały uzupełnione w terminie, pracę

cudzoziemca na warunkach określonych w zezwoleniu na pracę sezonową uważa

się za legalną od dnia złożenia wniosku do dnia, w którym decyzja w sprawie

przedłużenia zezwolenia na pracę sezonową staje się ostateczna. Do okresów

legalnej pracy nie wlicza się okresów zawieszenia postępowania na wniosek strony.

4a. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio, jeżeli po zakończeniu pracy na

podstawie umowy o pomocy przy zbiorach w rozumieniu przepisów o

ubezpieczeniu społecznym rolników cudzoziemiec będzie wykonywał pracę na

06.07.2020

podstawie innej umowy, a pozostałe warunki wykonywania pracy określone w

zezwoleniu na pracę sezonową nie ulegną zmianie.

5. Jeżeli wniosek o przedłużenie zezwolenia na pracę sezonową złożył

podmiot, który nie powierzał pracy danemu cudzoziemcowi na podstawie

zezwolenia na pracę sezonową w okresie bezpośrednio poprzedzającym dzień

złożenia wniosku, pracę tego cudzoziemca na warunkach określonych we wniosku

uważa się za legalną do dnia wydania decyzji starosty, nie dłużej jednak niż przez

okres 30 dni liczonych od dnia złożenia wniosku, który nie zawiera braków

formalnych.

Art. 88v. Do przedłużenia zezwolenia na pracę sezonową stosuje się

odpowiednio przepisy dotyczące wydania zezwolenia na pracę sezonową.

Art. 88w. 1. Jeżeli cudzoziemiec wjechał na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej na podstawie wizy wydanej w celu wykonywania pracy sezonowej lub w

ramach ruchu bezwizowego w związku z wnioskiem o wydanie zezwolenia na

pracę sezonową wpisanym do ewidencji, o której mowa w art. 88p ust. 1 pkt 1, a

podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi na podstawie

zezwolenia na pracę sezonową zapewnia mu zakwaterowanie, podmiot ten jest

obowiązany do zawarcia z cudzoziemcem odrębnej umowy w formie pisemnej

określającej warunki najmu lub użyczenia kwatery mieszkalnej.

2. Czynsz najmu kwatery mieszkalnej, o której mowa w ust. 1, nie może być

potrącany z wynagrodzenia cudzoziemca. Postanowienia umowy przewidujące

możliwość automatycznego potrącenia czynszu z wynagrodzenia cudzoziemca są

nieważne.

3. Przed podpisaniem umowy, o której mowa w ust. 1, podmiot powierzający

wykonywanie pracy cudzoziemcowi jest obowiązany do przedstawienia

cudzoziemcowi tłumaczenia umowy na język dla niego zrozumiały.

Art. 88x. 1. Do zezwolenia na pracę sezonową stosuje się odpowiednio

przepisy art. 88a ust. 1 i 1aa–2, art. 88c ust. 1a–2 i 7–11, art. 88d, art. 88f ust. 2 i 3,

art. 88g ust. 1 i 2, art. 88h ust. 1 i 4, art. 88j oraz art. 88l.

1a. W postępowaniu w sprawie wydania zezwolenia na pracę sezonową nie

stosuje się art. 88j ust. 1 pkt 3, jeżeli podmiot powierzający wykonywanie pracy

cudzoziemcowi został ukarany za wykroczenie określone w art. 120 ust. 1.

06.07.2020

2. Wniosek o wydanie zezwolenia na pracę sezonową zawiera, poza

informacjami, o których mowa w art. 88a ust. 1aa:

1) datę wjazdu na terytorium państw obszaru Schengen oraz dane dotyczące

pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w dniu złożenia

wniosku, w tym podstawy prawnej;

2) informację, czy cudzoziemiec, którego dotyczy wniosek, wykonywał pracę na

rzecz wnioskodawcy w okresie 5 lat poprzedzających złożenie wniosku na

podstawie zezwolenia na pracę sezonową;

3) oświadczenie, że według wiedzy podmiotu powierzającego wykonywanie

pracy cudzoziemcowi na podstawie zezwolenia na pracę sezonową

cudzoziemiec zapewnia sobie zakwaterowanie we własnym zakresie, albo

oświadczenie podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi

o zapewnieniu cudzoziemcowi zakwaterowania;

4) informacje dotyczące przewidywanego płatnego urlopu przysługującego

cudzoziemcowi.

Art. 88y. 1. Starosta wydaje decyzję o uchyleniu zezwolenia na pracę

sezonową, jeżeli:

1) uległy zmianie okoliczności lub dowody, odnoszące się do wydanej decyzji;

2) ustała przyczyna udzielenia zezwolenia na pracę sezonową;

3) podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi w toku

postępowania:

a) złożył wniosek zawierający nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe

informacje lub dołączył do niego dokumenty zawierające takie dane lub

b) zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo w celu użycia jako autentyczny

podrobił lub przerobił dokument, albo takiego dokumentu jako

autentycznego używał;

4) podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi nie dopełnił

obowiązków, o których mowa w art. 88h ust. 4;

5) podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi nie prowadzi

działalności uzasadniającej powierzenie pracy cudzoziemcowi, w

szczególności nie prowadzi działalności gospodarczej, statutowej lub

rolniczej, jego działalność jest w okresie likwidacji lub w okresie zawieszenia;

6) zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 88j ust. 1 pkt 3–7.

06.07.2020

2. Przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art.

88u ust. 4 i 5.

3. Jeżeli decyzja o uchyleniu zezwolenia na pracę sezonową dotyczy

cudzoziemca, który wjechał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z

wnioskiem o wydanie zezwolenia na pracę sezonową wpisanym do ewidencji

wniosków, o której mowa w art. 88p ust. 1 pkt 1, doręcza się ją dodatkowo temu

cudzoziemcowi.

4. W przypadku uchylenia zezwolenia na pracę sezonową na podstawie ust. 1

pkt 5 lub 6 cudzoziemcowi przysługuje prawo do odszkodowania od podmiotu

powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi za niewykonanie zobowiązań,

które ten podmiot musiałby wykonać, gdyby zezwolenie na pracę sezonową nie

zostało uchylone.

Art. 88z. 1. W oświadczeniu o powierzeniu wykonywania pracy

cudzoziemcowi, podlegającym wpisaniu do ewidencji oświadczeń, podmiot

powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi zamieszcza:

1) informacje dotyczące podmiotu powierzającego wykonywanie pracy

cudzoziemcowi:

a) nazwę albo imię (imiona) i nazwisko,

b) adres stałego pobytu albo adres siedziby,

c) numer telefonu oraz numer faksu,

d) numery identyfikacyjne NIP i REGON – w przypadku podmiotu

prowadzącego działalność gospodarczą, albo numer PESEL – w

przypadku osoby fizycznej,

e) numer wpisu do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia

– w przypadku podmiotu powierzającego wykonywanie pracy

cudzoziemcowi, który prowadzi agencję zatrudnienia świadczącą usługi

pracy tymczasowej,

f) symbol PKD oraz opis wykonywanej działalności związanej z pracą

cudzoziemca,

g) oświadczenie składane pod rygorem odpowiedzialności karnej, czy

zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 88z ust. 5 pkt 1–6

(składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli

następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za

06.07.2020

złożenie fałszywego oświadczenia.”; klauzula ta zastępuje pouczenie

organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań),

h) oświadczenie o zapoznaniu się z przepisami dotyczącymi zasad

powierzenia wykonywania pracy cudzoziemcom;

2) informacje dotyczące cudzoziemca:

a) imię (imiona) i nazwisko,

b) płeć,

c) datę urodzenia,

d) obywatelstwo,

e) nazwę, serię, numer, datę wydania i datę ważności dokumentu podróży,

f) numer wizy lub karty pobytu oraz okres ważności tego dokumentu, jeżeli

przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

g) dane dotyczące podstawy prawnej pobytu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej oraz przewidywanego sposobu wykorzystania

oświadczenia wpisanego do ewidencji oświadczeń;

3) dane dotyczące pracy oferowanej cudzoziemcowi:

a) nazwę zawodu, podklasę działalności według klasyfikacji PKD, w której

powierza pracę cudzoziemcowi,

b) stanowisko lub rodzaj pracy,

c) miejsce wykonywania pracy,

d) okres lub okresy pracy oznaczone datami,

e) rodzaj umowy stanowiącej podstawę wykonywania pracy,

f) najniższe wynagrodzenie, jakie może otrzymywać cudzoziemiec,

określone stawką godzinową lub miesięczną,

g) wymiar czasu pracy lub liczbę godzin pracy w tygodniu lub w miesiącu;

4) dane dotyczące pracodawcy użytkownika, jeżeli oświadczenie dotyczy pracy

cudzoziemca w charakterze pracownika tymczasowego:

a) nazwę albo imię (imiona) i nazwisko,

b) adres stałego pobytu albo siedziby.

2. Powiatowy urząd pracy właściwy ze względu na siedzibę lub miejsce

stałego pobytu podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi

wpisuje oświadczenie o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi do

ewidencji oświadczeń, jeżeli:

06.07.2020

1) cudzoziemiec jest obywatelem państwa określonego w przepisach wydanych

na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 lub cudzoziemiec będzie wykonywał pracę

w zawodzie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11

oraz

2) praca cudzoziemca nie jest związana z działalnością określoną w przepisach

wydanych na podstawie art. 90 ust. 9, oraz

3) okres wykonywania pracy określony w złożonym oświadczeniu o

powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi oraz okresy pracy

wykonywanej na podstawie oświadczeń wpisanych do ewidencji oświadczeń

wynoszą łącznie nie dłużej niż 6 miesięcy w ciągu kolejnych 12 miesięcy

niezależnie od liczby podmiotów powierzających temu cudzoziemcowi

wykonywanie pracy.

3. Powiatowy urząd pracy, wpisując oświadczenie o powierzeniu

wykonywania pracy cudzoziemcowi do ewidencji oświadczeń, może określić

późniejszy dzień rozpoczęcia pracy, niż określony w oświadczeniu, nie

wcześniejszy niż dzień następujący po dniu wpisania oświadczenia do ewidencji

oświadczeń.

4. W sprawach niewymagających postępowania wyjaśniającego powiatowy

urząd pracy wpisuje oświadczenie o powierzeniu wykonywania pracy

cudzoziemcowi do ewidencji oświadczeń albo starosta odmawia w drodze decyzji

wpisania oświadczenia do ewidencji oświadczeń nie później niż w terminie 7 dni

roboczych od dnia otrzymania oświadczenia, a w sprawach wymagających

postępowania wyjaśniającego – nie później niż w terminie 30 dni od dnia

otrzymania oświadczenia.

5. Starosta wydaje decyzję o odmowie wpisania oświadczenia o powierzeniu

wykonywania pracy cudzoziemcowi do ewidencji oświadczeń, jeżeli:

1) podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi lub osoba

fizyczna, która działała w jego imieniu, zostali co najmniej dwukrotnie

prawomocnie ukarani za popełnienie czynu, o którym mowa w art. 120 ust.

10, w okresie 12 miesięcy poprzedzających datę złożenia oświadczenia w

powiatowym urzędzie pracy;

06.07.2020

2) podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi lub osoba

fizyczna, która działała w jego imieniu, zostali prawomocnie ukarani za

popełnienie czynu, o którym mowa w art. 120 ust. 3–5;

3) podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi lub osoba

fizyczna, która działała w jego imieniu, zostali ponownie prawomocnie

ukarani w ciągu dwóch lat od uznania za winnego popełnienia czynu, o którym

mowa w art. 120 ust. 1, za podobne wykroczenie;

4) podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi jest osobą

fizyczną, karaną za popełnienie czynu z art. 218–221 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. – Kodeks karny;

5) podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi jest osobą

fizyczną, karaną za popełnienie w związku z postępowaniem o wydanie

zezwolenia na pracę czynu z art. 270–275 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –

Kodeks karny, albo jest podmiotem zarządzanym lub kontrolowanym przez

taką osobę;

6) podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi jest osobą

fizyczną, karaną za czyn, o którym mowa w art. 189a ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. – Kodeks karny, lub karaną w innym państwie na podstawie przepisów

Protokołu o zapobieganiu, zwalczaniu oraz karaniu za handel ludźmi, w

szczególności kobietami i dziećmi, uzupełniającego Konwencję Narodów

Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej,

albo jest podmiotem zarządzanym lub kontrolowanym przez taką osobę;

7) w danym roku kalendarzowym nastąpiło przekroczenie obowiązującego

limitu oświadczeń, o którym mowa w art. 90b ust. 3.

6. Starosta może wydać decyzję o odmowie wpisania oświadczenia o

powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi do ewidencji oświadczeń, jeżeli

z okoliczności wynika, że oświadczenie zostało złożone dla pozoru, oświadczenie

będzie wykorzystane przez cudzoziemca w celu innym niż wykonywanie pracy dla

danego podmiotu lub podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi

nie dopełnia obowiązków związanych z prowadzeniem działalności lub

powierzaniem pracy innym osobom, w szczególności:

1) nie posiada środków finansowych ani źródeł dochodu niezbędnych do

pokrycia zobowiązań wynikających z powierzenia pracy cudzoziemcowi lub

06.07.2020

2) nie prowadzi działalności gospodarczej, rolniczej lub statutowej

uzasadniającej powierzenie pracy danemu cudzoziemcowi w danym okresie,

w tym zawiesił działalność, został wykreślony z właściwego rejestru lub jego

działalność jest w okresie likwidacji, lub

3) nie dopełnia obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne, na

ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych oraz na Fundusz Emerytur Pomostowych albo nie

dopełnia obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników,

lub

4) nie zgłasza do ubezpieczenia społecznego pracowników lub innych osób

objętych obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym albo nie zgłasza

pomocników rolnika w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym

rolników do ubezpieczenia społecznego rolników, lub

5) zalega z uiszczeniem podatków, z wyjątkiem przypadków, gdy uzyskał

przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie, rozłożenie na raty zaległych

płatności lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu.

7. Organy Straży Granicznej i Państwowej Inspekcji Pracy są obowiązane

nieodpłatnie udostępniać starostom posiadane informacje o okolicznościach, o

których mowa w ust. 5 pkt 1?6, dotyczących podmiotu powierzającego

wykonywanie pracy cudzoziemcowi.

8. Starosta może pozyskać od organów Krajowej Administracji Skarbowej

informacje o:

1) przychodzie lub dochodzie podmiotu powierzającego wykonywanie pracy

cudzoziemcowi, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od

osób fizycznych albo podatkiem dochodowym od osób prawnych,

2) zaległościach podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi

z tytułu podatków lub innych należności publicznoprawnych

– w celu ustalenia okoliczności, o których mowa w ust. 6 pkt 1, 2 i 5.

9. Przekazanie informacji, o których mowa w ust. 8, następuje za pomocą

systemów teleinformatycznych prowadzonych przez ministra właściwego do spraw

pracy.

10. Starosta może pozyskać z systemu teleinformatycznego Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych, przy wykorzystaniu systemów teleinformatycznych

06.07.2020

prowadzonych przez ministra właściwego do spraw pracy, informacje w celu

ustalenia okoliczności, o których mowa w ust. 6 pkt 3 i 4.

10a. Starosta może pozyskać nieodpłatnie z systemu teleinformatycznego

Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, przy wykorzystaniu systemów

teleinformatycznych prowadzonych przez ministra właściwego do spraw pracy,

informacje w celu ustalenia okoliczności, o których mowa w ust. 6 pkt 3 i 4,

dotyczących pomocnika rolnika w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu

społecznym rolników, będącego cudzoziemcem.

11. Uprawnienia określone w ust. 8, 10 i 10a przysługują organowi wyższego

stopnia w postępowaniu odwoławczym.

12. Wpis nowego oświadczenia o powierzeniu wykonywania pracy

cudzoziemcowi do ewidencji oświadczeń nie jest wymagany, jeżeli:

1) nastąpiła zmiana siedziby lub miejsca stałego pobytu, nazwy lub formy

prawnej podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi lub

przejęcie zakładu pracy lub jego części przez innego pracodawcę;

2) nastąpiło przejście zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę;

3) podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi i cudzoziemiec

zawarli umowę o pracę zamiast umowy cywilnoprawnej;

4) cudzoziemiec jest pracownikiem tymczasowym, skierowanym przez

pracodawcę do innego pracodawcy użytkownika, niż określony w

oświadczeniu, jeżeli dane dotyczące pracy oferowanej cudzoziemcowi

określone w oświadczeniu, z wyjątkiem miejsca wykonywania pracy, nie

uległy zmianie.

13. Podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi, którego

oświadczenie o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi zostało wpisane

do ewidencji oświadczeń, pisemnie powiadamia właściwy powiatowy urząd pracy

1) podjęciu pracy przez cudzoziemca najpóźniej w dniu rozpoczęcia pracy;

2) niepodjęciu pracy przez cudzoziemca w terminie 7 dni od dnia rozpoczęcia

pracy określonego w ewidencji oświadczeń.

14. W przypadku gdy podmiot powierzający wykonywanie pracy

cudzoziemcowi nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w ust. 13, uznaje się na

potrzeby ustalenia okresu wykonywania pracy przez cudzoziemca na podstawie

06.07.2020

oświadczenia o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi wpisanego do

ewidencji oświadczeń, że cudzoziemiec wykonywał pracę od dnia określonego w

oświadczeniu, chyba że z okoliczności wynika, że cudzoziemiec rozpoczął pracę

na podstawie oświadczenia w późniejszym terminie.

15. Domniemywa się, że cudzoziemiec, którego dotyczy oświadczenie o

powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi wpisane do ewidencji

oświadczeń, zakończył wykonywanie pracy w dniu określonym w oświadczeniu,

chyba że z okoliczności wynika, że cudzoziemiec zakończył pracę na podstawie

oświadczenia w innym terminie.

16. Podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi na podstawie

oświadczenia o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi wpisanego do

ewidencji oświadczeń lub cudzoziemiec wykonujący pracę na podstawie takiego

oświadczenia mogą powiadomić właściwy powiatowy urząd pracy o zakończeniu

tej pracy.

Art. 88za. 1. Jeżeli podmiot powierzający wykonywanie pracy

cudzoziemcowi, który zatrudniał cudzoziemca przez okres nie krótszy niż 3

miesiące w związku z oświadczeniem o powierzeniu wykonywania pracy

cudzoziemcowi wpisanym do ewidencji oświadczeń, złożył przed upływem daty

zakończenia pracy wskazanej w oświadczeniu wniosek o wydanie zezwolenia na

pracę dla tego cudzoziemca na tym samym stanowisku na podstawie umowy o

pracę, a wniosek nie zawiera braków formalnych lub braki formalne zostały

uzupełnione w terminie, pracę cudzoziemca na warunkach nie gorszych niż

określone w oświadczeniu wpisanym do ewidencji oświadczeń uważa się za legalną

od dnia upływu ważności tego oświadczenia do dnia wydania zezwolenia na pracę

lub doręczenia decyzji odmownej w tej sprawie.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku zawieszenia postępowania na

wniosek strony.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku wniosku

cudzoziemca o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 114

ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, w celu kontynuacji

zatrudnienia u danego pracodawcy.

06.07.2020

Art. 89. 1. Okresy zatrudnienia obywateli polskich w byłej Niemieckiej

Republice Demokratycznej i byłej Czechosłowackiej Republice Socjalistycznej na

podstawie umów i porozumień międzynarodowych przypadające przed dniem

1 grudnia 1991 r. są traktowane jak okresy zatrudnienia w Państwie Polskim

w zakresie uprawnień pracowniczych.

2. Okres urlopu bezpłatnego udzielonego pracownikowi na okres skierowania

do pracy za granicą na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia

27 grudnia 1974 r. w sprawie niektórych praw i obowiązków pracowników

skierowanych do pracy za granicą w celu realizacji budownictwa eksportowego

i usług związanych z eksportem (Dz. U. z 1990 r. poz. 259, z 1991 r. poz. 346 oraz

z 1993 r. poz. 452), a także przypadający bezpośrednio po zakończeniu tego urlopu

okres niezdolności do pracy z powodu choroby lub odosobnienia w związku

z chorobą zakaźną – wlicza się do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia

pracownicze, jeżeli pracownik podjął zatrudnienie u macierzystego pracodawcy

w terminie przewidzianym w tym rozporządzeniu.

3. Okres zatrudnienia za granicą pracownika, który nie pozostawał w stosunku

pracy przed skierowaniem do pracy za granicą na podstawie rozporządzenia,

o którym mowa w ust. 2, jest traktowany jak okres zatrudnienia w Rzeczypospolitej

Polskiej w zakresie uprawnień pracowniczych. Dotyczy to także pracownika,

któremu udzielono urlopu bezpłatnego na okres skierowania do pracy za granicą,

a który nie podjął pracy u macierzystego pracodawcy po zakończeniu pracy za

granicą lub podjął pracę u macierzystego pracodawcy, lecz po upływie terminu

przewidzianego w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2.

Art. 90. 1. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze

rozporządzenia:

1) typy zezwoleń na pracę,

2) tryb postępowania w sprawie zezwoleń na pracę,

3) tryb przeprowadzania przez starostę działań, o których mowa w art. 88c ust. 1

i 2,

4) wzór i tryb przekazywania informacji starosty na temat możliwości

zaspokojenia potrzeb kadrowych pracodawcy,

06.07.2020

5) wykaz dokumentów, które podmiot powierzający wykonywanie pracy

cudzoziemcowi jest obowiązany dołączyć do wniosku o wydanie zezwolenia

na pracę albo przedstawić w trakcie postępowania administracyjnego,

6) wzory wniosków o wydanie lub przedłużenie zezwolenia na pracę, wzory

oświadczeń podmiotu powierzającego cudzoziemcowi wykonywanie pracy

o spełnieniu wymagań określonych w ustawie oraz wzory zezwoleń

i przedłużeń zezwoleń, które mogą zawierać dane osobowe cudzoziemca oraz

podmiotu powierzającego cudzoziemcowi wykonywanie pracy,

7) wzory zaświadczeń o wpisie do ewidencji wniosków w sprawie pracy

sezonowej,

8) wzory oświadczeń o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi,

9) tryb postępowania w sprawie wpisu oświadczenia o powierzeniu

wykonywania pracy cudzoziemcowi do ewidencji oświadczeń

– mając na uwadze specyfikę sytuacji, o których mowa w art. 87 ust. 3 i 4 oraz art.

88, pierwszeństwo dostępu do rynku pracy dla obywateli polskich i cudzoziemców,

o których mowa w art. 87 ust. 1 pkt 1–11, oraz zapewnienie właściwej organizacji

postępowania w sprawach wydawania i przedłużania zezwoleń na pracę oraz w

sprawach wpisu do ewidencji oświadczeń.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia,

przypadki, w których powierzenie cudzoziemcowi wykonywania pracy na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest dopuszczalne bez konieczności uzyskania

zezwolenia na pracę, uwzględniając przypadki określone w umowach

i porozumieniach międzynarodowych oraz programach szkoleniowych lub

doradczych realizowanych w ramach działań Unii Europejskiej lub innych

międzynarodowych programach pomocowych, polską politykę zagraniczną,

specyfikę wykonywanego zawodu, charakter pracy, okres pracy, wymogi

dotyczące podmiotu powierzającego wykonywanie pracy, a także szczególny

status, który był podstawą udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

5. Minister właściwy do spraw pracy może określić, w drodze rozporządzenia,

przypadki, w których zezwolenie na pracę jest wydawane przez wojewodę bez

06.07.2020

względu na warunki, o których mowa w art. 88c, kierując się szczególnie zasadą

wzajemności, specyfiką wykonywanego zawodu lub charakterem pracy.

6. (uchylony)

7. (uchylony)

8. Minister właściwy do spraw pracy w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw informatyzacji może określić, w drodze rozporządzenia, tryb i warunki

techniczne składania i rozpatrywania wniosków w postępowaniach w sprawie

udzielenia zezwolenia na pracę dla cudzoziemca za pośrednictwem systemów

teleinformatycznych, mając na uwadze zapewnienie efektywności prowadzenia

postępowań z udziałem podmiotów krajowych i zagranicznych oraz spójność

z systemami, o których mowa w art. 4 ust. 2.

9. Minister właściwy do spraw pracy w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw rolnictwa i ministrem właściwym do spraw turystyki określi, w drodze

rozporządzenia, podklasy działalności według klasyfikacji PKD, w których wydaje

się zezwolenia na pracę sezonową, biorąc pod uwagę znacznie wyższe

zapotrzebowanie na siłę roboczą w niektórych okresach roku ze względu na

powtarzające się wydarzenia lub typy wydarzeń podlegające uwarunkowaniom

sezonowym w tych podklasach działalności.

10. Minister właściwy do spraw pracy, kierując się celami polskiej polityki

migracyjnej, określi, w drodze rozporządzenia:

1) państwa, dla których obywateli wydaje się zezwolenie na pracę sezonową bez

względu na spełnienie warunku, o którym mowa w art. 88o ust. 1 pkt 2, oraz

dokonuje się wpisu wniosku o wydanie zezwolenia na pracę sezonową do

ewidencji wniosków w sprawie pracy sezonowej na podstawie art. 88q;

2) państwa, których obywatele mogą wykonywać pracę bez zezwolenia na pracę

na podstawie oświadczenia o powierzeniu wykonywania pracy

cudzoziemcowi wpisanego do ewidencji oświadczeń.

11. Minister właściwy do spraw pracy, kierując się potrzebami rynku pracy,

może określić, w drodze rozporządzenia, zawody, w których cudzoziemcy będący

obywatelami państw innych, niż określone w przepisach wydanych na podstawie

ust. 10 pkt 2, mogą wykonywać pracę bez zezwolenia na pracę na podstawie

oświadczenia o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi wpisanego do

ewidencji oświadczeń.

06.07.2020

Art. 90a. 1. Podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi

składa wniosek o wydanie zezwolenia na pracę lub jego przedłużenie po dokonaniu

jednorazowej wpłaty w wysokości nie większej niż wysokość minimalnego

wynagrodzenia za pracę za każdego cudzoziemca.

1a. Podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi składa:

1) wniosek o wydanie zezwolenia na pracę sezonową lub jego przedłużenie,

2) oświadczenie o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi w celu

dokonania wpisu w ewidencji oświadczeń

– po dokonaniu jednorazowej wpłaty w wysokości nie większej niż 10%

minimalnego wynagrodzenia za pracę za każdego cudzoziemca.

2. Wpłaty, o których mowa w ust. 1 i 1a, stanowią dochód budżetu państwa,

z zastrzeżeniem ust. 2a.

2a. W przypadku wpłaty dokonywanej w związku z wnioskiem o wydanie

zezwolenia na pracę sezonową lub oświadczeniem o powierzeniu wykonywania

pracy cudzoziemcowi, 50% tej wpłaty stanowi dochód powiatu.

3. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość wpłat, o których mowa w ust. 1 i 1a, biorąc pod uwagę:

1) rodzaj wykonywanej pracy, kwalifikacje posiadane przez cudzoziemca oraz

ich zależność od podaży i popytu na rynku pracy lub

2) umowy i porozumienia międzynarodowe w zakresie zatrudnienia, lub

3) okres wykonywania pracy przez cudzoziemca, lub

4) liczbę wniosków o wydanie zezwolenia na pracę lub wniosków

o przedłużenie zezwolenia na pracę składanych przez pracodawcę, lub

5) liczbę oświadczeń o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi

składanych przez podmioty powierzające wykonywanie pracy

cudzoziemcowi.

Art. 90b. 1. Minister właściwy do spraw pracy w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw gospodarki oraz ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych może określić, w drodze rozporządzenia, maksymalną liczbę

zezwoleń na pracę, która w danym roku kalendarzowym może zostać wydana przez

wojewodów, uwzględniając potrzeby rynku pracy, względy bezpieczeństwa

państwa i porządku publicznego oraz zasadę komplementarności zatrudnienia

cudzoziemców w stosunku do obywateli polskich. Limity mogą dotyczyć

06.07.2020

poszczególnych województw, zawodów, rodzajów umów, na podstawie których

cudzoziemcowi może zostać powierzone wykonywanie pracy, lub rodzajów

działalności podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi według

klasyfikacji PKD.

2. Minister właściwy do spraw pracy w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw rolnictwa, ministrem właściwym do spraw gospodarki oraz ministrem

właściwym do spraw wewnętrznych może określić, w drodze rozporządzenia,

maksymalną liczbę zezwoleń na pracę sezonową, która w danym roku

kalendarzowym może zostać wydana, uwzględniając potrzeby rynku pracy,

względy bezpieczeństwa państwa i porządku publicznego oraz zasadę

komplementarności zatrudnienia cudzoziemców w stosunku do obywateli polskich.

Limity mogą dotyczyć poszczególnych województw, zawodów, rodzajów umów,

na podstawie których cudzoziemcowi może zostać powierzone wykonywanie

pracy, lub rodzajów działalności podmiotu powierzającego wykonywanie pracy

cudzoziemcowi według klasyfikacji PKD.

3. Minister właściwy do spraw pracy w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw gospodarki oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych może

określić, w drodze rozporządzenia, maksymalną liczbę oświadczeń, o których

mowa w art. 88z ust. 1, która w danym roku kalendarzowym może zostać wpisana

do ewidencji oświadczeń przez starostów, uwzględniając potrzeby rynku pracy,

względy bezpieczeństwa państwa i porządku publicznego, zasadę

komplementarności zatrudnienia cudzoziemców w stosunku do obywateli polskich

oraz obciążenia i możliwości starostów wynikające z realizacji zadań, o których

mowa w art. 88z, w latach poprzednich. Limity mogą dotyczyć poszczególnych

województw, zawodów, rodzajów umów, na podstawie których cudzoziemcowi

może zostać powierzone wykonywanie pracy, lub rodzajów działalności podmiotu

powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi według klasyfikacji PKD.

4. Minister właściwy do spraw pracy umieszcza informacje o stanie

wykorzystania limitów, o których mowa w ust. 1, 2 lub 3, w Biuletynie Informacji

Publicznej oraz ogłasza ich wyczerpanie w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia.

06.07.2020

Art. 90c. 1. W sprawach z zakresu wykonywania pracy przez cudzoziemców

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prowadzi się w systemach

teleinformatycznych rejestry spraw dotyczących:

1) zezwoleń na pracę;

2) zezwoleń na pracę sezonową;

3) oświadczeń o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi.

2. W ramach rejestrów spraw dotyczących zezwoleń na pracę sezonową

prowadzi się ewidencje wniosków w sprawie pracy sezonowej. W ramach rejestrów

spraw dotyczących oświadczeń o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi

prowadzi się ewidencje oświadczeń. Ewidencje wniosków w sprawie pracy

sezonowej i ewidencje oświadczeń mogą być prowadzone w systemie

kartotecznym.

3. Rejestry w sprawach z zakresu wykonywania pracy przez cudzoziemców

prowadzą w zakresie swojej właściwości:

1) wojewoda – w przypadku rejestrów, o których mowa w ust. 1 pkt 1;

2) starosta – w przypadku rejestrów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3;

3) minister właściwy do spraw pracy – w przypadku rejestrów, o których mowa

w ust. 1.

4. Minister właściwy do spraw pracy tworzy i prowadzi w systemie

teleinformatycznym rejestr centralny obejmujący dane przetwarzane w rejestrach,

o których mowa w ust. 1.

5. Publiczne służby zatrudnienia przekazują dane do rejestru centralnego

utworzonego na podstawie ust. 4 oraz mogą z nich korzystać w zakresie

niezbędnym do realizacji zadań określonych w ustawie, wykorzystując

oprogramowanie, o którym mowa w art. 4 ust. 3, lub narzędzia określone w art. 4

ust. 1 pkt 2 lit. c.

6. W rejestrach, o których mowa w ust. 1, przechowuje się informacje o

wnioskach, postanowieniach, decyzjach administracyjnych i orzeczeniach sądu w

zakresie niezbędnym do stosowania przepisów ustawy, w tym o podmiotach

powierzających wykonywanie pracy cudzoziemcom, cudzoziemcach, którym

powierza się wykonywanie pracy, oraz pracy, którą mają wykonywać

cudzoziemcy.

06.07.2020

7. Informacje przechowywane w rejestrach, o których mowa w ust. 1,

dotyczące podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi,

obejmują następujące dane:

1) nazwę lub imię (imiona) i nazwisko;

2) adres siedziby lub miejsca zamieszkania;

3) nazwę rejestru właściwego do prowadzenia działalności gospodarczej lub

statutowej i numer, pod którym jest zarejestrowany podmiot powierzający

wykonywanie pracy cudzoziemcowi;

4) numer identyfikacji podatkowej NIP;

5) numer identyfikacyjny REGON;

6) numer PESEL;

7) liczbę osób wykonujących pracę na rzecz podmiotu powierzającego

wykonywanie pracy cudzoziemcowi, w tym osób zatrudnionych przez ten

podmiot;

8) formę prawną prowadzonej działalności;

9) symbol PKD i opis działalności podmiotu powierzającego wykonywanie

pracy cudzoziemcowi związanej z pracą cudzoziemca;

10) numer telefonu oraz numer faksu lub adres poczty elektronicznej o

charakterze służbowym;

11) imię i nazwisko osoby upoważnionej do reprezentowania podmiotu

powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi oraz dane dotyczące

dokumentu tożsamości tej osoby;

12) informacje o ukaraniu za popełnienie czynu z art. 189a, art. 218–222, art. 270–

275 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny lub czynu z art. 120 ust.

1, 3–6 i 8–10.

8. Informacje przechowywane w rejestrach, o których mowa w ust. 1,

dotyczące cudzoziemca, obejmują następujące dane:

1) imię (imiona) i nazwisko;

2) datę urodzenia;

3) płeć;

4) obywatelstwo;

5) numer PESEL, jeżeli został nadany;

6) nazwę, serię, numer, datę wydania i datę ważności dokumentu podróży;

06.07.2020

7) państwo poprzedniego lub dotychczasowego pobytu;

8) dane dotyczące podstawy prawnej pobytu cudzoziemca na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej (rodzaj, numer, nazwę organu wydającego, datę

wydania i ważności dokumentu);

9) datę wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub państw obszaru

Schengen;

10) adres pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

9. Informacje przechowywane w rejestrach, o których mowa w ust. 1,

dotyczące pracy, którą ma wykonywać cudzoziemiec, obejmują następujące dane:

1) stanowisko lub rodzaj pracy;

2) zakres podstawowych obowiązków na stanowisku pracy;

3) miejsce wykonywania pracy;

4) podstawę prawną wykonywania pracy (rodzaj umowy, którą podmiot

powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi ma zamiar zawrzeć z

cudzoziemcem);

5) wymiar czasu pracy lub liczbę godzin pracy w tygodniu lub miesiącu;

6) proponowaną wysokość miesięcznego wynagrodzenia lub stawki godzinowej;

7) okres, w którym praca ma być wykonywana;

8) dane dotyczące podmiotu, do którego cudzoziemiec jest delegowany na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub podmiotu będącego pracodawcą

użytkownikiem;

9) informację starosty na temat możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych

pracodawcy;

10) informacje, o których mowa w art. 88i;

11) informacje, o których mowa w art. 88z ust. 13 i 16.

10. W ewidencjach, o których mowa w ust. 2, przechowuje się:

1) dane, o których mowa w ust. 7 pkt 1–6;

2) dane, o których mowa w ust. 8 pkt 1–6;

3) dane, o których mowa w ust. 9 pkt 1–8;

4) informację o dacie wydania zaświadczenia o wpisie do ewidencji;

5) informację o numerze identyfikacyjnym wpisu do ewidencji;

6) informację o okresie, na jaki ma być wydane zezwolenie na pracę sezonową,

lub okresie wykonywania pracy wpisanym do ewidencji oświadczeń.

06.07.2020

11. Dane z rejestru centralnego, o którym mowa w ust. 4, udostępnia się na

wniosek, za pomocą odpowiednio zabezpieczonych urządzeń telekomunikacyjnych

lub systemów teleinformatycznych przeznaczonych do komunikowania się z tym

rejestrem:

1) wojewodom w celu prowadzenia postępowań w sprawie zezwoleń na pracę

cudzoziemców, zezwoleń na pobyt czasowy, zezwoleń na pobyt rezydenta

długoterminowego Unii Europejskiej oraz przedłużenia wizy;

2) starostom w celu prowadzenia postępowań w sprawie zezwoleń na pracę

sezonową i oświadczeń o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi;

3) konsulom w celu prowadzenia postępowań w sprawie wydania wizy;

4) Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców w celu prowadzenia postępowań w

sprawie zezwoleń na pobyt czasowy, zezwoleń na pobyt rezydenta

długoterminowego Unii Europejskiej, udzielenia ochrony międzynarodowej,

zobowiązania cudzoziemca do powrotu oraz przedłużenia wizy i prowadzenia

konsultacji zgodnie z art. 67–69 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o

cudzoziemcach;

5) Państwowej Inspekcji Pracy w celu prowadzenia kontroli legalności

zatrudnienia, innej pracy zarobkowej oraz wykonywania pracy przez

cudzoziemców, oraz kontroli przestrzegania przepisów ustawy z dnia 10

czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług;

6) Straży Granicznej w celu dokonywania kontroli ruchu granicznego zgodnie z

art. 1 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 147, 125, 235 i 1091) oraz prowadzenia kontroli

legalności wykonywania pracy przez cudzoziemców, prowadzenia

działalności gospodarczej przez cudzoziemców, powierzania wykonywania

pracy cudzoziemcom oraz pobytu cudzoziemców;

7) Policji w celu prowadzenia kontroli legalności pobytu cudzoziemców;

8) naczelnikowi urzędu celno-skarbowego w celu prowadzenia kontroli

legalności pobytu cudzoziemców;

9) Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w celu prowadzenia

postępowań w sprawach z zakresu ubezpieczenia społecznego rolników oraz

ubezpieczenia zdrowotnego w związku z zawieraniem przez cudzoziemców

06.07.2020

umów o pomocy przy zbiorach, o których mowa w przepisach o

ubezpieczeniu społecznym rolników.

12. Przepis ust. 11 stosuje się wobec podmiotów wymienionych w tym

przepisie, które spełniają łącznie następujące warunki:

1) posiadają możliwość identyfikacji osoby uzyskującej informacje oraz zakresu,

daty i celu ich uzyskania;

2) posiadają zabezpieczenia uniemożliwiające wykorzystanie informacji

niezgodnie z celem ich uzyskania;

3) zapewniają, że dostęp do danych osobowych jest nadzorowany i rejestrowany

zgodnie z przepisami o ochronie danych osobowych.

13. Podmioty, o których mowa w ust. 11, mogą przetwarzać dane uzyskane z

rejestru centralnego, o którym mowa w ust. 4, nie dłużej, niż jest to niezbędne do

prowadzenia postępowania, w związku z którym uzyskały te dane.

14. Po upływie 10 lat od dnia wydania postanowienia lub decyzji ostatecznej

w sprawie wydania zezwolenia na pracę lub przedłużenia zezwolenia na pracę,

uchylenia zezwolenia na pracę lub pozostawienia wniosku w sprawie zezwolenia

na pracę lub przedłużenia zezwolenia na pracę bez rozpoznania organy prowadzące

rejestry, o których mowa w ust. 1, usuwają z nich dane osobowe cudzoziemca, dane

podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi oraz dane

pracodawcy użytkownika lub podmiotu, do którego cudzoziemiec został

delegowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 90d. 1. W przypadku powierzenia pracy cudzoziemcowi zwolnionemu z

obowiązku posiadania zezwolenia na pracę, podmiot powierzający wykonywanie

pracy cudzoziemcowi, którego siedziba lub miejsce zamieszkania albo oddział,

zakład lub inna forma zorganizowanej działalności znajdują się na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązany do zawarcia z cudzoziemcem umowy

w formie pisemnej.

2. Przed podpisaniem umowy, o której mowa w ust. 1, podmiot powierzający

wykonywanie pracy cudzoziemcowi jest obowiązany do przedstawienia

cudzoziemcowi tłumaczenia umowy na język dla niego zrozumiały.

Art. 90e. Minister właściwy do spraw pracy, wojewoda oraz starosta w celu

realizacji zadań określonych w niniejszym rozdziale mogą pozyskiwać z systemu

06.07.2020

teleinformatycznego Straży Granicznej, przy wykorzystaniu systemów tele-

informatycznych prowadzonych przez ministra właściwego do spraw pracy,

informacje o przekroczeniach granicy Rzeczypospolitej Polskiej przez

cudzoziemca.

Rozdział 17

Pracownicy publicznych służb zatrudnienia

Art. 91. 1. Pracownikami publicznych służb zatrudnienia są pracownicy

zatrudnieni w tych służbach, w tym:

1) pośrednicy pracy;

2) doradcy zawodowi;

3) specjaliści do spraw rozwoju zawodowego;

4) specjaliści do spraw programów;

5) doradcy EURES i asystenci EURES.

2. Pracownicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1–4, zatrudnieni w powiatowym

urzędzie pracy mogą pełnić funkcję doradcy klienta.

3. Do zadań doradcy klienta należy:

1) stała opieka nad bezrobotnym lub poszukującym pracy, w szczególności

przygotowanie i nadzór nad realizacją indywidualnego planu działania,

świadczenie podstawowych usług rynku pracy w formie indywidualnej oraz

ułatwianie dostępu do innych form pomocy określonych w ustawie lub

2) stała współpraca z pracodawcą w zakresie pomocy określonej w ustawie,

w szczególności ustalanie zapotrzebowania na nowych pracowników

i pozyskiwanie ofert pracy w ramach pośrednictwa pracy oraz ułatwianie

dostępu do innych form pomocy określonych w ustawie.

4. Z pomocy doradcy klienta mogą korzystać podmioty określone w ustawie,

w szczególności przedsiębiorcy, o których mowa w art. 39c.

5. Doradca klienta wykorzystuje narzędzia i metody, w zakresie których

został przeszkolony lub posiada uprawnienia.

Art. 92. (uchylony)

Art. 93. (uchylony)

Art. 94. (uchylony)

06.07.2020

Art. 95. (uchylony)

Art. 96. (uchylony)

Art. 97. (uchylony)

Art. 98. (uchylony)

Art. 99. (uchylony)

Art. 99a. (uchylony)

Art. 99b. Pracownicy, o których mowa w art. 91 ust. 1 pkt 1–5, są obowiązani

doskonalić kwalifikacje zawodowe, w szczególności przez uczestnictwo

w szkoleniach z wykorzystaniem modułowych programów szkoleń dla kadr

publicznych służb zatrudnienia udostępnianych przez ministra właściwego do

spraw pracy.

Art. 99c. Dzień 27 stycznia ustanawia się Dniem Pracownika Publicznych

Służb Zatrudnienia.

Art. 100. 1. Pracownikom wojewódzkich i powiatowych urzędów pracy,

o których mowa w art. 91 ust. 1 pkt 1–5, oraz osobom zatrudnionym

w Ochotniczych Hufcach Pracy na stanowiskach, o których mowa w art. 91 ust.

1 pkt 1–5, może być przyznany dodatek do wynagrodzenia finansowany ze

środków Funduszu Pracy, uzależniony od doskonalenia kwalifikacji zawodowych,

jakości wykonywanej pracy oraz zajmowanego stanowiska.

2. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość, tryb oraz warunki przyznawania i wypłacania dodatku do

wynagrodzenia pracownikom, o których mowa w art. 91 ust. 1 pkt 1–5, oraz

osobom zatrudnionym w Ochotniczych Hufcach Pracy na stanowiskach, o których

mowa w art. 91 ust. 1 pkt 1–5, mając na uwadze osiągnięcie zwiększonej

efektywności oraz konieczność rozwoju zawodowego pracowników publicznych

służb zatrudnienia.

Art. 101. (uchylony)

Art. 102. (uchylony)

Art. 102a. (uchylony)

06.07.2020

Rozdział 18

Fundusz Pracy

Art. 103. 1. Fundusz Pracy jest państwowym funduszem celowym.

2. Dysponentem Funduszu Pracy jest minister właściwy do spraw pracy.

Art. 104. 1. Obowiązkowe składki na Fundusz Pracy, ustalone od kwot

stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe

bez stosowania ograniczenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 13

października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, wynoszących w

przeliczeniu na okres miesiąca, co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę

opłacają:

1) pracodawcy oraz inne jednostki organizacyjne za osoby:

a) pozostające w stosunku pracy lub stosunku służbowym,

b) wykonujące pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą,

c) wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia

albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny stosuje się przepisy

dotyczące zlecenia, oraz za osoby z nimi współpracujące, z wyłączeniem

osób świadczących pracę na podstawie umowy uaktywniającej, o której

mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku

do lat 3,

d) wykonujące pracę w okresie odbywania kary pozbawienia wolności lub

tymczasowego aresztowania,

e) pobierające stypendia sportowe,

f) otrzymujące świadczenie socjalne przysługujące na urlopie górniczym,

świadczenie górnicze lub górniczy zasiłek socjalny lub wynagrodzenie

przysługujące w okresie świadczenia górniczego, stypendium na

przekwalifikowanie lub kontraktu szkoleniowego – przewidziane

w odrębnych przepisach,

g) za żołnierzy zawodowych oraz funkcjonariuszy niespełniających

warunków do nabycia prawa do emerytury lub renty inwalidzkiej

określonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy

zawodowych oraz w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym

06.07.2020

funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby

Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży

Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa,

Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby

Więziennej oraz ich rodzin, za których, po zwolnieniu ze służby lub

rozwiązaniu stosunku pracy, odprowadzono składkę na ubezpieczenia

emerytalne i rentowe od uposażenia lub wynagrodzenia wypłaconego w

okresie służby lub stosunku pracy na podstawie przepisów odrębnych,

h) za funkcjonariuszy, którzy w chwili zwolnienia ze służby spełniają

jedynie warunki do nabycia prawa do policyjnej renty inwalidzkiej,

w przypadku przekazania składek na ubezpieczenie emerytalne

i rentowe;

1a) (uchylony)

2) rolnicze spółdzielnie produkcyjne, spółdzielnie kółek rolniczych lub

spółdzielnie usług rolniczych – za swoich członków, z wyjątkiem członków,

którzy wnieśli wkład gruntowy o powierzchni użytków rolnych większej niż

2 ha przeliczeniowe;

3) inne niż wymienione w pkt 1 i 2 osoby podlegające ubezpieczeniom

emerytalnemu i rentowym lub zaopatrzeniu emerytalnemu, z wyjątkiem:

a) duchownych,

b) pobierających na podstawie przepisów o pomocy społecznej zasiłek

stały,

c) pobierających na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych

świadczenie pielęgnacyjne, specjalny zasiłek opiekuńczy lub dodatek do

zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka,

ca) pobierających na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków

dla opiekunów zasiłek dla opiekuna,

d) podlegających ubezpieczeniu społecznemu rolników,

e) żołnierzy niezawodowych w służbie czynnej,

f) odbywających zastępcze formy służby wojskowej,

g) przebywających na urlopach wychowawczych oraz pobierających

zasiłek macierzyński,

06.07.2020

h) pobierających świadczenie szkoleniowe, o którym mowa w art. 70 ust. 6,

i) osób świadczących pracę na podstawie umowy uaktywniającej, o której

mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku

do lat 3,

j) osób sprawujących osobistą opiekę nad dzieckiem, o których mowa

w art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie

ubezpieczeń społecznych,

k) doktorantów z tytułu otrzymanego stypendium doktoranckiego,

o którym mowa w art. 209 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo

o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85, 374, 695

i 875).

2. Wysokość składki na Fundusz Pracy określa ustawa budżetowa.

3. W przypadku gdy kwoty, o których mowa w ust. 1, pochodzą z różnych

źródeł, obowiązek opłacania składek na Fundusz Pracy powstaje wtedy, gdy łączna

kwota stanowiąca podstawę wymiaru składek ustalona zgodnie z ust. 1 wynosi co

najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę.

4. Osoba, do której ma zastosowanie przepis ust. 3, składa stosowne

oświadczenie każdemu pracodawcy lub w terenowej jednostce organizacyjnej

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli sama opłaca składki na ubezpieczenia

społeczne.

Art. 104a. Pracodawcy oraz inne jednostki organizacyjne nie opłacają

składek na Fundusz Pracy za zatrudnionych pracowników powracających z urlopu

macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu

rodzicielskiego lub urlopu wychowawczego w okresie 36 miesięcy począwszy od

pierwszego miesiąca po powrocie z urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach

urlopu macierzyńskiego, urlopu rodzicielskiego lub urlopu wychowawczego.

Art. 104b. 1. Pracodawcy oraz inne jednostki organizacyjne nie opłacają

składek na Fundusz Pracy przez okres 12 miesięcy, począwszy od pierwszego

miesiąca po zawarciu umowy o pracę, za osoby zatrudnione, które ukończyły

50 rok życia i w okresie 30 dni przed zatrudnieniem pozostawały w ewidencji

bezrobotnych powiatowego urzędu pracy.

06.07.2020

2. Składki na Fundusz Pracy, o których mowa w art. 104 ust. 1, opłaca się za

osoby wymienione w art. 104 ust. 1 pkt 1–3, które nie osiągnęły wieku

wynoszącego co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn.

Art. 104c. Pracodawcy oraz inne jednostki organizacyjne nie opłacają

składek na Fundusz Pracy przez okres 12 miesięcy, począwszy od pierwszego

miesiąca po zawarciu umowy o pracę, za skierowanych zatrudnionych

bezrobotnych, którzy nie ukończyli 30 roku życia.

Art. 105. Przedsiębiorcy Polskiego Związku Głuchych i Polskiego Związku

Niewidomych oraz Związku Ociemniałych Żołnierzy Rzeczypospolitej Polskiej,

Towarzystwo Opieki nad Ociemniałymi, Zakład Opieki dla Niewidomych

w Laskach oraz zakłady aktywności zawodowej nie opłacają składek na Fundusz

Pracy za zatrudnionych pracowników o znacznym lub umiarkowanym stopniu

niepełnosprawności.

Art. 106. 1. Przychodami Funduszu Pracy są:

1) obowiązkowe składki na Fundusz Pracy;

2) dotacje budżetu państwa;

3) środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej na współfinansowanie

projektów finansowanych z Funduszu Pracy;

4) odsetki od środków Funduszu Pracy pozostających na rachunkach bankowych

dysponenta Funduszu Pracy oraz samorządów województw, powiatów,

Ochotniczych Hufców Pracy i wojewodów;

4a) odsetki od środków Funduszu Pracy pozostających na wyodrębnionych

rachunkach bankowych, których obowiązek utworzenia wynika

z obowiązujących przepisów lub umów zawartych na ich podstawie

z dysponentem funduszu, będących w dyspozycji kierownika jednostki

organizacyjnej realizującej zadania finansowane ze środków Funduszu Pracy;

5) spłaty rat i odsetki od pożyczek udzielonych z Funduszu Pracy;

6) środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej, przeznaczone na

współfinansowanie działań z zakresu udziału publicznych służb zatrudnienia

w EURES;

6a) środki ze sprzedaży akcji i udziałów, o których mowa w art. 56 ust. 3 ustawy

z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i niektórych uprawnieniach

06.07.2020

pracowników, oraz zwrot środków z Banku Gospodarstwa Krajowego,

pochodzących z wypłaty pożyczek dla osób fizycznych podejmujących

działalność gospodarczą;

6b) środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej, przeznaczone na

współfinansowanie działań publicznych służb zatrudnienia innych niż

projekty współfinansowane z Europejskiego Funduszu Społecznego;

6c) odsetki od wolnych środków przekazanych w zarządzanie zgodnie

z przepisami o finansach publicznych;

6d) środki, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz art. 105 ust. 2 pkt 4

ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych

(Dz. U. poz. 2215 oraz z 2019 r. poz. 1074);

7) inne wpływy.

2. Przychodami Funduszu Pracy są również opłaty, wpłaty, kary pieniężne

i grzywny, o których mowa w art. 115 i art. 119–123, a także środki pieniężne,

przekazywane do Funduszu Pracy na podstawie art. 19 ustawy z dnia 27 kwietnia

2006 r. o spółdzielniach socjalnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1205).

3. Dysponent Funduszu Pracy, za zgodą ministra właściwego do spraw

finansów publicznych, może zaciągać kredyty i pożyczki na uzupełnienie środków

niezbędnych na wypłatę zasiłków.

4. (uchylony)

Art. 106a. 1. Środki Funduszu Pracy mogą być przeznaczane na finansowanie

części działań publicznych służb zatrudnienia związanych z udziałem w sieci

EURES.

2. Rodzaj działań, o których mowa w ust. 1, oraz wydatków na ich realizację

określają:

1) porozumienia zawierane między ministrem właściwym do spraw pracy

a samorządami województw lub samorządami powiatów lub

2) umowy zawierane między Rzecząpospolitą Polską a Unią Europejską, lub

3) umowy zawierane między państwami, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit.

a–c, a Unią Europejską na finansowanie partnerstw transgranicznych EURES.

3. Wydatki, o których mowa w ust. 2, podlegają refundacji ze środków

pochodzących z budżetu Unii Europejskiej do wysokości określonej w umowach,

o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3.

06.07.2020

4. Porozumienia, o których mowa w ust. 2 pkt 1, określają w szczególności

tryb oraz zasady udzielania i rozliczania środków, o których mowa w ust. 1,

zgodnie z przepisami o finansach publicznych, z uwzględnieniem okresów

i terminów wynikających z umów, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3.

5. Wydatki publicznych służb zatrudnienia na działania sieci EURES inne niż

wydatki, o których mowa w ust. 2, mogą obejmować:

1) poniesione na terenie Rzeczypospolitej Polskiej koszty rozpowszechniania

ofert pracy, korespondencji, komunikowania się, usług teleinformatycznych,

tłumaczeń pisemnych i ustnych wraz z obsługą techniczną, wynajmu

pomieszczeń i powierzchni, w tym powierzchni wystawienniczych, wynajmu

sprzętu, stoisk wystawienniczych, związane z pośrednictwem pracy,

stanowiące wkład własny na realizację projektów dofinansowanych

z Europejskiego Funduszu Społecznego;

2) refundację kosztów wynagrodzenia i składek na ubezpieczenia społeczne,

składek na Fundusz Pracy oraz odpisów na Zakładowy Fundusz Świadczeń

Socjalnych pracownika urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw

pracy, wykonującego zadania wynikające z udziału w sieci EURES.

Art. 106b. 1. Środki Funduszu Pracy mogą być przeznaczane na

finansowanie części działań publicznych służb zatrudnienia określonych

w ustawie, współfinansowanych z budżetu Unii Europejskiej, innych niż projekty

współfinansowane z Europejskiego Funduszu Społecznego.

2. Rodzaj działań, o których mowa w ust. 1, oraz wydatków na ich realizację

określają porozumienia zawierane między ministrem właściwym do spraw pracy

a samorządami województw lub samorządami powiatów lub umowy zawierane

między organami zatrudnienia a Unią Europejską.

3. Wydatki, o których mowa w ust. 2, podlegają refundacji ze środków

pochodzących z budżetu Unii Europejskiej do wysokości określonej w umowach,

o których mowa w ust. 2.

4. Porozumienia, o których mowa w ust. 2, określają w szczególności tryb

oraz zasady udzielania i rozliczania środków, o których mowa w ust. 1, zgodnie

z przepisami o finansach publicznych, z uwzględnieniem okresów i terminów

wynikających z umów, o których mowa w ust. 2.

06.07.2020

Art. 106c. Środki Funduszu Pracy mogą być przeznaczane na finansowanie

części działań publicznych służb zatrudnienia, wynikających z zadań określonych

w innych ustawach.

Art. 107. 1. Składki na Fundusz Pracy opłaca się za okres trwania

obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego i rentowych w trybie i na zasadach

przewidzianych dla składek na ubezpieczenia społeczne.

2. Poboru składek na Fundusz Pracy dokonuje Zakład Ubezpieczeń

Społecznych i przekazuje na rachunek bankowy Funduszu Pracy niezwłocznie, nie

później jednak niż w ciągu 3 dni roboczych od ich rozliczenia.

3. W razie nieopłacania składek na Fundusz Pracy lub opłacenia ich w niższej

od należnej wysokości Zakład Ubezpieczeń Społecznych może obciążyć

pracodawcę lub osobę podlegającą ubezpieczeniu społecznemu dodatkową opłatą

w wysokości do 100% należnej kwoty składek.

4. Od składek na Fundusz Pracy nieopłaconych w terminie Zakład

Ubezpieczeń Społecznych pobiera odsetki za zwłokę, na zasadach i w wysokości

określonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U.

z 2019 r. poz. 900, 924 i 1018). Składki te oraz należności z tytułu odsetek za

zwłokę i dodatkowej opłaty, o których mowa w ust. 3, nieopłacone w terminie,

podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji lub przepisów o postępowaniu cywilnym. Składki, należności

z tytułu odsetek i dodatkowej opłaty są przekazywane na rachunek bankowy

dysponenta Funduszu Pracy.

5. Koszty poboru składek na Fundusz Pracy obciążają ten fundusz i są

potrącane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w wysokości 0,5% kwoty

pobranych składek.

6. W przypadku nieprzekazania w terminach określonych w ust. 2 składek,

pobranych odsetek oraz dodatkowych opłat, o których mowa w ust. 4, na rachunek

bankowy dysponenta Funduszu Pracy należne są od Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych odsetki ustawowe za opóźnienie.

Art. 108. 1. Środki Funduszu Pracy przeznacza się na finansowanie:

1) kosztów badań lekarskich, psychologicznych i specjalistycznych, o których

mowa w art. 2 ust. 3 i art. 40 ust. 5;

06.07.2020

2) kosztów związanych z organizowaniem partnerstwa lokalnego, o którym

mowa w art. 6 ust. 7, obejmujących koszty organizacji przez organy

zatrudnienia spotkań i konferencji z udziałem przedstawicieli instytucji

partnerstwa lokalnego oraz instytucji realizujących inicjatywy partnerów

rynku pracy;

3) (uchylony)

4) kosztów, o których mowa w art. 109 ust. 7a;

4a) kosztów wynagrodzenia i składek na ubezpieczenia społeczne pracowników

powiatowych urzędów pracy, o których mowa w art. 9 ust. 2a i 2a1;

4b) kosztów kwalifikowalnych realizacji projektów, o których mowa w art. 9 ust.

2d;

5) kosztów wynagrodzeń wypłacanych młodocianym pracownikom

zatrudnionym na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania

zawodowego oraz składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanych

wynagrodzeń, o których mowa w art. 12 ust. 6;

5a) kosztów korespondencji, komunikowania się, przekazywania środków

pieniężnych oraz innych dokumentów niezbędnych do realizacji refundacji

kosztów wynagrodzeń oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników

młodocianych;

6) kosztów szkolenia oraz przejazdów członków rad rynku pracy, o których

mowa w art. 23 ust. 12 i 15;

7) (uchylony)

8) (uchylony)

9) kosztów szkolenia pracowników, bezrobotnych i innych uprawnionych osób,

o których mowa w art. 41 ust. 4 i 5 oraz art. 43;

10) jednorazowych kwot przyznawanych instytucjom szkoleniowym, o których

mowa w art. 41 ust. 9;

11) pożyczek na sfinansowanie kosztów szkolenia, o których mowa w art. 42;

12) kosztów przejazdów i zakwaterowania, o których mowa w art. 45 i art. 48a;

13) refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy,

jednorazowych środków na utworzenie stanowiska pracy, jednorazowych

środków na podjęcie działalności gospodarczej, jednorazowych środków na

założenie i przystąpienie do spółdzielni socjalnej, kosztów pomocy prawnej,

06.07.2020

konsultacji i doradztwa oraz środków na finansowanie kosztów

wynagrodzenia, o których mowa w art. 46;

14) kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne

refundowanych pracodawcy, o których mowa w art. 47;

15) dodatków aktywizacyjnych, o których mowa w art. 48;

16) zwrotu części kosztów poniesionych przez pracodawcę z tytułu zatrudnienia

bezrobotnych w ramach prac interwencyjnych, o których mowa w art. 51, 56

i 59;

16a) grantów, o których mowa w art. 60a i art. 60aa;

16b) świadczeń aktywizacyjnych, o których mowa w art. 60b;

16c) refundacji pracodawcy kosztów składek na ubezpieczenia społeczne za

bezrobotnych do 30 roku życia podejmujących pierwszą pracę, o których

mowa w art. 60c;

16d) kosztów dofinansowania wynagrodzenia zatrudnionego bezrobotnego

powyżej 50 roku życia, o którym mowa w art. 60d;

16e) zwrotu części kosztów poniesionych przez pracodawcę w związku z

zatrudnieniem bezrobotnych, o których mowa w art. 51a;

16f) kosztów realizacji usług rynku pracy i instrumentów rynku pracy, o których

mowa w art. 61aa;

17) stypendiów, o których mowa w art. 41, 42a, 53, 53g oraz 55;

17a) kosztów przygotowania zawodowego dorosłych, o których mowa w art. 53l

ust. 1;

18) składek na ubezpieczenia społeczne opłacanych od stypendiów, o których

mowa w art. 54;

19) zwrotu kosztów poniesionych przez organizatora robót publicznych z tytułu

zatrudnienia bezrobotnych, o których mowa w art. 57;

20) (uchylony)

21) kosztów opieki nad dzieckiem i osobą zależną, o których mowa w art. 61;

21a) kosztów umów zawartych z agencją zatrudnienia, o których mowa w art. 61b;

22) świadczeń przysługujących rolnikom zwalnianym z pracy, o których mowa

w art. 62, z wyjątkiem świadczeń, o których mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1 lit. a;

22a) świadczeń przysługujących rolnikom zwalnianym z pracy, o których mowa

w art. 62 ust. 1 pkt 1 lit. a;

06.07.2020

22b) kosztów realizacji zleconych działań w zakresie integracji społecznej

bezrobotnych, o których mowa w art. 62a ust. 9;

22c) programów regionalnych, o których mowa w art. 66c;

22d) zlecania działań aktywizacyjnych, o których mowa w art. 66d;

22e) pożyczek na utworzenie stanowiska pracy lub podjęcie działalności

gospodarczej, o których mowa w art. 61e, wraz z kosztami związanymi

z udzielaniem pożyczek oraz usług doradczych i szkoleniowych;

22f) wydatków ponoszonych w ramach bonu szkoleniowego, o którym mowa

w art. 66k ust. 1;

22g) wydatków ponoszonych w ramach bonu stażowego, o którym mowa w art.

66l ust. 1;

22h) refundacji pracodawcy, w ramach bonu zatrudnieniowego, części

wynagrodzenia i składek na ubezpieczenia społeczne, o których mowa w art.

66m ust. 7;

22i) wydatków ponoszonych w ramach bonu na zasiedlenie, o którym mowa w art.

66n;

22j) kosztów zadań realizowanych w ramach KFS, o których mowa w art. 69a;

23) (uchylony)

24) (uchylony)

24a) świadczeń, o których mowa w art. 73a ust. 3;

25) refundacji pracodawcom składek na ubezpieczenia społeczne, o których

mowa w art. 70 ust. 8;

26) zasiłków, o których mowa w art. 71, oraz składek na ubezpieczenia społeczne

od tych zasiłków, o których mowa w art. 72 ust. 13;

27) refundacji dodatków do wynagrodzeń, o których mowa w art. 100;

27a) (uchylony)

28) kosztów poboru składek, o których mowa w art. 107 ust. 5;

29) kosztów opracowywania, upowszechniania i wdrażania klasyfikacji zawodów

i specjalności, standardów kwalifikacji zawodowych oraz modułowych

programów szkoleń dla bezrobotnych i poszukujących pracy;

30) opracowywania i rozpowszechniania informacji zawodowych oraz

wyposażenia w celu prowadzenia pośrednictwa pracy lub poradnictwa

zawodowego przez publiczne służby zatrudnienia i Ochotnicze Hufce Pracy;

06.07.2020

30a) kosztów tworzenia centrów aktywizacji zawodowej, uruchamianych

w ramach powiatowych urzędów pracy;

30b) kosztów tworzenia lokalnych punktów informacyjno-konsultacyjnych,

uruchamianych w ramach powiatowych urzędów pracy;

31) opracowywania, wydawania lub rozpowszechniania informacji o usługach

organów zatrudnienia oraz innych partnerów rynku pracy, dla bezrobotnych

i poszukujących pracy oraz pracodawców;

31a) opracowywania, wydawania lub rozpowszechniania informacji o zadaniach

i działaniach publicznych służb zatrudnienia realizowanych w ramach sieci

EURES lub wynikających z reprezentacji wobec publicznych służb

zatrudnienia innych państw;

32) kosztów wezwań, zawiadomień, zakupu lub druku kart rejestracyjnych

i innych druków niezbędnych do ustalenia uprawnień do zasiłku i innych

świadczeń z tytułu bezrobocia, przekazywania bezrobotnym należnych

świadczeń pieniężnych oraz kosztów komunikowania się z pracodawcami,

bezrobotnymi, poszukującymi pracy, organami rentowymi oraz urzędami

skarbowymi;

33) badań, opracowywania programów, ekspertyz, analiz, wydawnictw

i konkursów dotyczących rynku pracy;

34) kosztów wprowadzania, rozwijania i eksploatacji systemu

teleinformatycznego i technologii cyfrowych w publicznych służbach

zatrudnienia oraz Ochotniczych Hufcach Pracy, służących realizacji zadań

wynikających z ustawy;

35) wydatków związanych z promocją oraz pomocą prawną zatrudnionym za

granicą w ramach umów międzynarodowych;

36) kosztów opracowywania i rozpowszechniania przez publiczne służby

zatrudnienia i Ochotnicze Hufce Pracy materiałów informacyjnych

i szkoleniowych dotyczących nabywania umiejętności poszukiwania

i uzyskiwania zatrudnienia;

36a) kosztów przeprowadzenia audytu zewnętrznego projektów realizowanych

w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego współfinansowanych ze

środków Funduszu Pracy;

06.07.2020

37) kosztów prowadzenia w powiatowych urzędach pracy zajęć, wymagających

specjalistycznej wiedzy, którą nie dysponują pracownicy powiatowego urzędu

pracy, w ramach porad grupowych i szkoleń z zakresu umiejętności

poszukiwania pracy, o których mowa w art. 38 ust. 1a i 3, przez osoby

niebędące pracownikami powiatowego urzędu pracy, kosztów związanych

z organizacją przez powiatowy urząd pracy szkoleń z zakresu umiejętności

poszukiwania pracy, o których mowa w art. 40 ust. 2h, oraz kosztów

wyposażenia akademickich biur karier, o których mowa w art. 39 ust. 6;

38) kosztów szkolenia i studiów, w tym studiów podyplomowych, kadr

publicznych służb zatrudnienia i kadr Ochotniczych Hufców Pracy;

38a) kosztów konferencji, seminariów, posiedzeń lub spotkań, w tym o charakterze

międzynarodowym, organizowanych przez ministra właściwego do spraw

pracy, w szczególności dla kadry publicznych służb zatrudnienia

i Ochotniczych Hufców Pracy;

38b) kosztów szkolenia kadr realizujących działania sieci EURES w podmiotach,

którym udzielono akredytacji, organizowanych przez ministra właściwego do

spraw pracy;

39) (uchylony)

40) świadczeń integracyjnych przyznawanych na podstawie przepisów

o zatrudnieniu socjalnym oraz składek na ubezpieczenia społeczne od tych

świadczeń;

41) zatrudnienia wspieranego, w zakresie i na zasadach określonych w przepisach

o zatrudnieniu socjalnym, oraz wsparcia, o którym mowa w art. 12 ust. 3a

ustawy z dnia 27 kwietnia 2006 r. o spółdzielniach socjalnych;

42) restrukturyzacji zatrudnienia w zakresie i na zasadach określonych

w przepisach o pomocy publicznej dla przedsiębiorców o szczególnym

znaczeniu dla rynku pracy;

42a) kosztów pomocy oraz kosztów jej realizacji przez Bank Gospodarstwa

Krajowego w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o pomocy

państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych udzielonych

osobom, które utraciły pracę;

42b) kosztów związanych z realizacją zadań samorządu powiatu określonych

w przepisach, o których mowa w pkt 42a;

06.07.2020

43) kosztów postępowania sądowego i egzekucyjnego w sprawach nienależnie

pobranych świadczeń pieniężnych i innych wypłat z Funduszu Pracy;

44) odsetek za nieterminowe regulowanie zobowiązań pokrywanych z Funduszu

Pracy oraz kosztów obsługi wyodrębnionych rachunków bankowych

Funduszu Pracy;

45) spłaty i obsługi kredytów i pożyczek wraz z odsetkami, zaciągniętych przez

Fundusz Pracy;

46) zasiłków przedemerytalnych, świadczeń przedemerytalnych oraz zasiłków

pogrzebowych, o których mowa w art. 141;

47) (uchylony)

48) kosztów, o których mowa w art. 42a;

49) wydatków związanych z udziałem publicznych służb zatrudnienia w sieci

EURES, o których mowa w art. 106a;

50) wydatków związanych z udziałem publicznych służb zatrudnienia

w działaniach współfinansowanych z budżetu Unii Europejskiej, o których

mowa w art. 106b;

51) specyficznych elementów wspierających zatrudnienie, realizowanych

w ramach programów specjalnych, niewymienionych w pkt 1–50;

52) zleconych programów specjalnych, o których mowa w art. 66a ust. 11;

53) kosztów realizacji projektów pilotażowych;

54) zasiłków przedemerytalnych, świadczeń przedemerytalnych oraz zasiłków

pogrzebowych wraz z kosztami ich obsługi, o których mowa w przepisach

o świadczeniach przedemerytalnych;

54a) kosztów przeprowadzania operacyjnego audytu zewnętrznego, o którym

mowa w art. 118b;

55) dofinansowania pracodawcom kosztów kształcenia młodocianych

pracowników w zakresie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z

dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe;

56) (uchylony)

57) kosztów szkoleń pracowników, objętych przepisami o szczególnych

rozwiązaniach związanych z ochroną miejsc pracy;

58) kosztów związanych z realizacją zadań samorządu powiatu określonych

w przepisach, o których mowa w pkt 57;

06.07.2020

59) kosztów związanych z realizacją zadań, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt

13a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy

zastępczej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1111 i 924);

60) kosztów związanych z realizacją zadań, o których mowa w art. 62 ust. 1

ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3, w latach

2018–2022;

61) świadczeń na rzecz osób fizycznych, o których mowa w art. 31 i art. 32 ustawy

z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych;

62) kosztów przygotowania i przeprowadzenia egzaminu potwierdzającego

kwalifikacje w zawodzie oraz egzaminu zawodowego, o których mowa w art.

9fa ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty;

63) jednorazowego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów, o którym

mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2019 r. o jednorazowym

świadczeniu pieniężnym dla emerytów i rencistów w 2019 r. (Dz. U. poz.

743), przysługującego osobom, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 10 tej

ustawy, w roku 2019.

1a. Ze środków Funduszu Pracy w 2009 r. są finansowane:

1) staże podyplomowe oraz szkolenia specjalizacyjne lekarzy i lekarzy

dentystów, o których mowa w przepisach o zawodach lekarza i lekarza

dentysty;

2) staże podyplomowe oraz specjalizacje pielęgniarek i położnych, o których

mowa w przepisach o zawodach pielęgniarki i położnej.

1b. Ze środków Funduszu Pracy w 2010 r. są finansowane:

1) staże podyplomowe oraz szkolenia specjalizacyjne lekarzy i lekarzy den-

tystów, o których mowa w przepisach o zawodach lekarza i lekarza dentysty;

2) staże podyplomowe oraz specjalizacje pielęgniarek i położnych, o których

mowa w przepisach o zawodach pielęgniarki i położnej.

1c. Ze środków Funduszu Pracy w 2011 r. są finansowane:

1) staże podyplomowe oraz szkolenia specjalizacyjne lekarzy i lekarzy

dentystów, o których mowa w przepisach o zawodach lekarza i lekarza

dentysty;

2) staże podyplomowe oraz specjalizacje pielęgniarek i położnych, o których

mowa w przepisach o zawodach pielęgniarki i położnej.

06.07.2020

1d. Ze środków Funduszu Pracy w 2012 r. są finansowane:

1) staże podyplomowe oraz szkolenia specjalizacyjne lekarzy i lekarzy

dentystów, o których mowa w przepisach o zawodach lekarza i lekarza

dentysty;

2) staże podyplomowe oraz specjalizacje pielęgniarek i położnych, o których

mowa w przepisach o zawodach pielęgniarki i położnej.

1e. Ze środków Funduszu Pracy w 2013 r. są finansowane:

1) staże podyplomowe oraz szkolenia specjalizacyjne lekarzy i lekarzy

dentystów, o których mowa w przepisach o zawodach lekarza i lekarza

dentysty;

2) staże podyplomowe oraz specjalizacje pielęgniarek i położnych, o których

mowa w przepisach o zawodach pielęgniarki i położnej.

1f. Ze środków Funduszu Pracy w 2014 r. są finansowane:

1) staże podyplomowe oraz szkolenia specjalizacyjne lekarzy i lekarzy

dentystów, o których mowa w przepisach o zawodach lekarza i lekarza

dentysty;

2) staże podyplomowe oraz specjalizacje pielęgniarek i położnych, o których

mowa w przepisach o zawodach pielęgniarki i położnej.

1fa. Ze środków Funduszu Pracy w 2015 r. są finansowane:

1) staże podyplomowe oraz szkolenia specjalizacyjne lekarzy i lekarzy

dentystów, o których mowa w przepisach o zawodach lekarza i lekarza

dentysty;

2) staże podyplomowe oraz specjalizacje pielęgniarek i położnych, o których

mowa w przepisach o zawodach pielęgniarki i położnej.

1fb. Ze środków Funduszu Pracy w 2016 r. są finansowane:

1) staże podyplomowe oraz szkolenia specjalizacyjne lekarzy i lekarzy

dentystów, o których mowa w przepisach o zawodach lekarza i lekarza

dentysty;

2) specjalizacje pielęgniarek i położnych, o których mowa w przepisach o

zawodach pielęgniarki i położnej.

1fc. Ze środków Funduszu Pracy w 2017 r. są finansowane:

1) staże podyplomowe wraz z kosztem obsługi określonym w przepisach o

zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz szkolenia specjalizacyjne lekarzy i

06.07.2020

lekarzy dentystów, o których mowa w przepisach o zawodach lekarza i lekarza

dentysty;

2) specjalizacje pielęgniarek i położnych, o których mowa w przepisach o

zawodach pielęgniarki i położnej.

1fd. Ze środków Funduszu Pracy w 2018 r. są finansowane:

1) staże podyplomowe wraz z kosztem obsługi określonym w przepisach o

zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz szkolenia specjalizacyjne lekarzy i

lekarzy dentystów, o których mowa w przepisach o zawodach lekarza i lekarza

dentysty;

2) specjalizacje pielęgniarek i położnych, o których mowa w przepisach o

zawodach pielęgniarki i położnej.

1fe. Ze środków Funduszu Pracy w 2020 r. są finansowane:

1) staże podyplomowe wraz z kosztem obsługi określonym w przepisach

o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz szkolenia specjalizacyjne lekarzy

i lekarzy dentystów, o których mowa w przepisach o zawodach lekarza

i lekarza dentysty;

2) specjalizacje pielęgniarek i położnych, o których mowa w przepisach

o zawodach pielęgniarki i położnej.

1g. W celu wsparcia samorządów powiatów w uzyskiwaniu lepszej

efektywności działań na rzecz aktywizacji bezrobotnych minister właściwy do

spraw pracy przekazuje w latach 2014–2017 powiatom środki Funduszu Pracy na

finansowanie kosztów, o których mowa w ust. 1h i 1i.

1h. Minister właściwy do spraw pracy przekazuje w latach 2014–

2017 samorządom powiatów z Funduszu Pracy 5% kwoty środków (limitu)

Funduszu Pracy ustalonej na rok poprzedni na realizację programów na rzecz

promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej,

o których mowa w art. 109 ust. 2, z wyłączeniem kwot przyznanych z rezerwy

dysponenta Funduszu Pracy, z przeznaczeniem na finansowanie kosztów

wynagrodzeń oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowego

urzędu pracy pełniących funkcje doradców klienta.

1i. Minister właściwy do spraw pracy przekazuje w latach 2014–

2017 samorządom powiatów z Funduszu Pracy 2% kwoty środków (limitu)

Funduszu Pracy ustalonej na rok poprzedni na realizację programów na rzecz

06.07.2020

promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej,

o których mowa w art. 109 ust. 2, z wyłączeniem kwot przyznanych z rezerwy

dysponenta Funduszu Pracy, z przeznaczeniem na finansowanie kosztów nagród

oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowego urzędu pracy,

w szczególności pełniących funkcje doradców klienta oraz zajmujących stanowiska

kierownicze, z zastrzeżeniem art. 109 ust. 7h–7j.

1j. Ze środków Funduszu Pracy w latach 2016–2018 są finansowane koszty,

o których mowa w art. 150f i art. 150g.

2. Dysponent Funduszu Pracy może dokonywać przesunięć przewidzianych

w planie Funduszu Pracy kwot na finansowanie poszczególnych zadań oraz na

finansowanie nowych, nieprzewidzianych w planie zadań w przypadku ich

wprowadzenia ustawą, z tym jednak, że łączna kwota środków na finansowanie

zadań na rzecz przeciwdziałania bezrobociu nie powinna zostać zmniejszona

w celu jej przeznaczenia na inne cele.

2a. Minister właściwy do spraw pracy przy podziale środków rezerwy

Funduszu Pracy na finansowanie działań aktywizacyjnych realizowanych przez

powiatowe i wojewódzkie urzędy pracy uwzględnia w szczególności działania

aktywizujące bezrobotnych będących dłużnikami alimentacyjnymi.

3. Minister właściwy do spraw pracy w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

zasady gospodarki finansowej Funduszu Pracy oraz zasady i tryb powierzania przez

organy zatrudnienia bankom i innym instytucjom dokonywania wypłat świadczeń

pieniężnych dla bezrobotnych i innych uprawnionych osób, mając na względzie

zapewnienie racjonalności gospodarowania środkami Funduszu Pracy.

Art. 108a. 1. W celu wsparcia samorządów powiatów w uzyskiwaniu lepszej

efektywności działań na rzecz aktywizacji bezrobotnych minister właściwy do

spraw pracy przekazuje w roku 2018 samorządom powiatów środki Funduszu

Pracy na finansowanie kosztów określonych w ust. 2, 3 i 7.

2. W roku 2018 na dofinansowanie kosztów wynagrodzeń zasadniczych, o

których mowa w przepisach o pracownikach samorządowych, oraz składek na

ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowego urzędu pracy, w

szczególności pełniących funkcje doradców klienta, przeznacza się środki w

wysokości 6% kwoty środków ustalonej w planie finansowym Funduszu Pracy na

06.07.2020

rok 2018 na finansowanie programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia

skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej, pomniejszonej o kwotę środków

stanowiącą rezerwę dysponenta Funduszu Pracy.

3. W roku 2018 na finansowanie kosztów nagród oraz składek na

ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowego urzędu pracy, w

szczególności pełniących funkcje doradców klienta oraz zajmujących stanowiska

kierownicze, przeznacza się środki w wysokości 2% kwoty środków ustalonej w

planie finansowym Funduszu Pracy na rok 2018 na finansowanie programów na

rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji

zawodowej, pomniejszonej o kwotę środków stanowiącą rezerwę dysponenta

Funduszu Pracy.

4. Środki, o których mowa w ust. 2 i 3, są przekazywane w wysokości

proporcjonalnej do udziału powiatowego urzędu pracy w wydatkach ogółem w

skali kraju poniesionych w roku 2016 z Funduszu Pracy na realizację programów

na rzecz promocji zatrudnienia wykazanych w informacji uzyskanej na podstawie

badań statystycznych prowadzonych wspólnie przez ministra właściwego do spraw

pracy i Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego zgodnie z przepisami o statystyce

publicznej.

5. Kwota środków, o której mowa w ust. 2, jest przekazywana samorządom

powiatów w okresach miesięcznych, w wysokości 1/12 kwoty ustalonej na rok

2018.

6. Kwota środków, o której mowa w ust. 3, jest przekazywana na wniosek

starosty po spełnieniu przez powiatowy urząd pracy łącznie następujących

warunków:

1) osiągnięciu za rok 2017 wskaźnika efektywności zatrudnieniowej

podstawowych form aktywizacji zawodowej, o którym mowa w art. 4 ust. 11

pkt 2 lit. b, na poziomie wyższym niż średnia wartość wskaźnika efektywności

zatrudnieniowej podstawowych form aktywizacji zawodowej uzyskana we

wszystkich powiatowych urzędach pracy;

2) osiągnięciu za rok 2017 wskaźnika efektywności kosztowej podstawowych

form aktywizacji zawodowej, o którym mowa w art. 4 ust. 11 pkt 2 lit. c, na

poziomie niższym niż średnia wartość wskaźnika efektywności kosztowej

06.07.2020

podstawowych form aktywizacji zawodowej uzyskana we wszystkich

powiatowych urzędach pracy.

7. Kwota środków, o której mowa w ust. 3, nieprzekazana samorządom

powiatów w związku z niespełnieniem warunków, o których mowa w ust. 6,

pozostaje w dyspozycji ministra właściwego do spraw pracy z przeznaczeniem dla

samorządów powiatów na finansowanie kosztów nagród specjalnych oraz składek

na ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowych urzędów pracy, które

uzyskują najlepsze wskaźniki efektywności, o których mowa w art. 4 ust. 11 pkt 2,

oraz na finansowanie zadań określonych w ustawie.

8. Środki, o których mowa w ust. 2, 3 i 7, niewykorzystane do dnia 31 grudnia

2018 r., podlegają zwrotowi na rachunek dysponenta Funduszu Pracy do dnia 31

stycznia 2019 r.

9. Przekazane samorządom powiatów kwoty środków, o których mowa w ust.

2, 3 i 7, stanowią dochód powiatu, o którym mowa w art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 13

listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego.

Art. 108b. 1. W celu wsparcia samorządów powiatów w uzyskiwaniu lepszej

efektywności działań na rzecz aktywizacji bezrobotnych minister właściwy do

spraw pracy przekazuje w roku 2019 samorządom powiatów środki Funduszu

Pracy na finansowanie kosztów określonych w ust. 2, 3 i 7.

2. W roku 2019 na dofinansowanie kosztów wynagrodzeń zasadniczych, o

których mowa w przepisach o pracownikach samorządowych, oraz składek na

ubezpieczenia społeczne od wypłaconego dofinansowania do wynagrodzeń

zasadniczych pracowników powiatowego urzędu pracy, realizujących zadania

określone ustawą, przeznacza się środki w wysokości 8% kwoty środków ustalonej

dla województw na podstawie umów, o których mowa w art. 109 ust. 7, na

realizację projektów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego.

3. W roku 2019 na finansowanie kosztów nagród oraz składek na

ubezpieczenia społeczne od wypłaconych pracownikom powiatowego urzędu

pracy nagród przeznacza się środki w wysokości 2% kwoty środków ustalonej dla

województw na podstawie umów, o których mowa w art. 109 ust. 7, na realizację

projektów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego.

4. Środki, o których mowa w ust. 2 i 3, są przekazywane w wysokości

proporcjonalnej do udziału powiatowego urzędu pracy w wydatkach ogółem w

06.07.2020

skali kraju poniesionych w roku 2017 z Funduszu Pracy na realizację programów

na rzecz promocji zatrudnienia wykazanych w informacji uzyskanej na podstawie

badań statystycznych prowadzonych wspólnie przez ministra właściwego do spraw

pracy i Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego zgodnie z przepisami o statystyce

publicznej.

5. Kwota środków, o której mowa w ust. 4, z przeznaczeniem na

wynagrodzenia oraz składki na ubezpieczenia społeczne, o których mowa w ust. 2,

jest przekazywana samorządom powiatów w okresach miesięcznych, w wysokości

1/12 kwoty ustalonej na rok 2019.

6. Kwota środków, o której mowa w ust. 4, z przeznaczeniem na nagrody oraz

składki na ubezpieczenia społeczne, o których mowa w ust. 3, jest przekazywana

na wniosek starosty, składany za pośrednictwem marszałka województwa

w terminie do dnia 30 czerwca 2019 r. po spełnieniu przez powiatowy urząd pracy

łącznie następujących warunków:

1) osiągnięciu za rok 2018 wskaźnika efektywności zatrudnieniowej

podstawowych form aktywizacji zawodowej, o którym mowa w art. 4 ust. 11

pkt 2 lit. b, na poziomie wyższym niż średnia wartość wskaźnika efektywności

zatrudnieniowej podstawowych form aktywizacji zawodowej uzyskana we

wszystkich powiatowych urzędach pracy;

2) osiągnięciu za rok 2018 wskaźnika efektywności kosztowej podstawowych

form aktywizacji zawodowej, o którym mowa w art. 4 ust. 11 pkt 2 lit. c, na

poziomie niższym niż średnia wartość wskaźnika efektywności kosztowej

podstawowych form aktywizacji zawodowej uzyskana we wszystkich

powiatowych urzędach pracy.

7. Kwota środków, o której mowa w ust. 3, nieprzekazana samorządom

powiatów w związku z niespełnieniem warunków, o których mowa w ust. 6,

pozostaje w dyspozycji ministra właściwego do spraw pracy z przeznaczeniem dla

samorządów powiatów na finansowanie:

1) kosztów nagród specjalnych oraz składek na ubezpieczenia społeczne od

nagród specjalnych wypłaconych pracownikom powiatowych urzędów pracy

realizującym zadania określone ustawą, które uzyskują najlepsze wskaźniki

efektywności, o których mowa w art. 4 ust. 11 pkt 2, z uwzględnieniem

sytuacji na lokalnym rynku pracy;

06.07.2020

2) zadań określonych w ustawie.

8. Kwota środków, o której mowa w ust. 7, z przeznaczeniem na nagrody

specjalne oraz składki na ubezpieczenia społeczne od nagród specjalnych

wypłaconych pracownikom powiatowych urzędów pracy, jest przekazywana na

wniosek starosty, składany za pośrednictwem marszałka województwa w terminie

do dnia 15 września 2019 r.

9. Do wniosku o przyznanie środków, o którym mowa w ust. 8, dołącza się

uzasadnienie zawierające co najmniej informacje dotyczące:

1) osiągniętego za rok 2018 wskaźnika efektywności:

a) zatrudnieniowej, o którym mowa w art. 4 ust. 11 pkt 2 lit. b,

b) kosztowej, o którym mowa w art. 4 ust. 11 pkt 2 lit. c;

2) działań zastosowanych w celu osiągnięcia najlepszych wskaźników

efektywności zatrudnieniowej i kosztowej, wymienionych w pkt 1.

10. Środki, o których mowa w ust. 2, 3 i ust. 7 pkt 1, niewykorzystane do dnia

31 grudnia 2019 r., podlegają zwrotowi na rachunek dysponenta Funduszu Pracy

do dnia 31 stycznia 2020 r.

11. Przekazane samorządom powiatów kwoty środków, o których mowa w

ust. 2, 3 i ust. 7 pkt 1, stanowią dochód powiatu, o którym mowa w art. 8 ust. 3

ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu

terytorialnego.

12. W roku 2019 nie wydaje się przepisów wykonawczych na podstawie art.

109 ust. 7l.

Art. 108c. 1. W celu wsparcia samorządów powiatów w uzyskiwaniu lepszej

efektywności działań na rzecz aktywizacji bezrobotnych minister właściwy do

spraw pracy przekazuje w roku 2020 samorządom powiatów środki Funduszu

Pracy na finansowanie kosztów określonych w ust. 2, 3 i ust. 7 pkt 1.

2. W roku 2020 na dofinansowanie kosztów wynagrodzeń zasadniczych,

o których mowa w przepisach o pracownikach samorządowych, oraz składek na

ubezpieczenia społeczne od wypłaconego dofinansowania do wynagrodzeń

zasadniczych pracowników powiatowego urzędu pracy, realizujących zadania

określone ustawą, przeznacza się środki w wysokości 8% kwoty środków ustalonej

dla województw na podstawie umów, o których mowa w art. 109 ust. 7, na

realizację projektów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego.

06.07.2020

3. W roku 2020 na finansowanie kosztów nagród oraz składek na

ubezpieczenia społeczne od wypłaconych pracownikom powiatowego urzędu

pracy nagród przeznacza się środki w wysokości 1% kwoty środków ustalonej dla

województw na podstawie umów, o których mowa w art. 109 ust. 7, na realizację

projektów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego.

4. Środki, o których mowa w ust. 2 i 3, są przekazywane w wysokości

proporcjonalnej do udziału powiatowego urzędu pracy w wydatkach ogółem

w skali kraju poniesionych w roku 2018 z Funduszu Pracy na realizację programów

na rzecz promocji zatrudnienia wykazanych w informacji uzyskanej na podstawie

badań statystycznych prowadzonych wspólnie przez ministra właściwego do spraw

pracy i Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego zgodnie z przepisami

o statystyce publicznej.

5. Kwota środków, o której mowa w ust. 4, z przeznaczeniem na

wynagrodzenia oraz składki na ubezpieczenia społeczne, o których mowa w ust. 2,

jest przekazywana samorządom powiatów w okresach miesięcznych, w wysokości

1/12 kwoty ustalonej na rok 2020.

6. Kwota środków, o której mowa w ust. 4, z przeznaczeniem na nagrody oraz

składki na ubezpieczenia społeczne, o których mowa w ust. 3, jest przekazywana

na wniosek starosty, składany za pośrednictwem marszałka województwa

w terminie do dnia 30 czerwca 2020 r. po spełnieniu przez powiatowy urząd pracy

łącznie następujących warunków:

1) osiągnięciu za rok 2019 wskaźnika efektywności zatrudnieniowej

podstawowych form aktywizacji zawodowej, o którym mowa

w art. 4 ust. 11 pkt 2 lit. b, na poziomie wyższym niż średnia wartość

wskaźnika efektywności zatrudnieniowej podstawowych form aktywizacji

zawodowej uzyskana we wszystkich powiatowych urzędach pracy;

2) osiągnięciu za rok 2019 wskaźnika efektywności kosztowej podstawowych

form aktywizacji zawodowej, o którym mowa w art. 4 ust. 11 pkt 2 lit. c, na

poziomie niższym niż średnia wartość wskaźnika efektywności kosztowej

podstawowych form aktywizacji zawodowej uzyskana we wszystkich

powiatowych urzędach pracy.

7. Kwota środków, o której mowa w ust. 3, nieprzekazana samorządom

powiatów w związku z niespełnieniem warunków, o których mowa w ust. 6,

06.07.2020

pozostaje w dyspozycji ministra właściwego do spraw pracy z przeznaczeniem na

finansowanie:

1) kosztów nagród specjalnych oraz składek na ubezpieczenia społeczne od

nagród specjalnych wypłaconych pracownikom powiatowych urzędów pracy

realizującym zadania określone ustawą, które uzyskują najlepsze wskaźniki

efektywności, o których mowa w art. 4 ust. 11 pkt 2, z uwzględnieniem

sytuacji na lokalnym rynku pracy;

2) zadań określonych w ustawie.

8. Kwota środków, o której mowa w ust. 7, z przeznaczeniem na nagrody

specjalne oraz składki na ubezpieczenia społeczne od nagród specjalnych

wypłaconych pracownikom powiatowych urzędów pracy, jest przekazywana na

wniosek starosty, składany za pośrednictwem marszałka województwa w terminie

do dnia 15 września 2020 r.

9. Do wniosku o przyznanie środków, o którym mowa w ust. 8, dołącza się

uzasadnienie zawierające co najmniej informacje dotyczące:

1) osiągniętego za rok 2019 wskaźnika efektywności:

a) zatrudnieniowej, o którym mowa w art. 4 ust. 11 pkt 2 lit. b,

b) kosztowej, o którym mowa w art. 4 ust. 11 pkt 2 lit. c;

2) działań zastosowanych w celu osiągnięcia najlepszych wskaźników

efektywności zatrudnieniowej i kosztowej, wymienionych w pkt 1.

10. Środki, o których mowa w ust. 2, 3 i ust. 7 pkt 1, niewykorzystane do dnia

31 grudnia 2020 r., podlegają zwrotowi na rachunek dysponenta Funduszu Pracy

do dnia 31 stycznia 2021 r.

11. Przekazane samorządom powiatów kwoty środków, o których mowa

w ust. 2, 3 i ust. 7 pkt 1, stanowią dochód powiatu, o którym mowa w art. 8 ust. 3

ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu

terytorialnego.

12. W roku 2020 nie wydaje się przepisów wykonawczych na podstawie

art. 109 ust. 7l.

Art. 109. 1. Minister właściwy do spraw pracy przekazuje, na wyodrębniony

rachunek bankowy, samorządom województw i powiatów środki Funduszu Pracy

na finansowanie zadań realizowanych w województwie do wysokości kwot

ustalonych zgodnie z ust. 2–11.

06.07.2020

2. Kwoty środków (limity), jakie mogą być wydatkowane w roku

budżetowym na realizację programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia

skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej oraz innych fakultatywnych zadań

w województwie, są ustalane przez ministra właściwego do spraw pracy według

algorytmu.

2a. Marszałek województwa może przeznaczyć w ramach kwoty środków

(limitu) Funduszu Pracy, o której mowa w ust. 2, na realizację programów na rzecz

promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej,

nie więcej niż 5% kwoty środków (limitu) Funduszu Pracy z przeznaczeniem na

finansowanie realizacji programów regionalnych, o których mowa w art. 66c.

2b. Minister właściwy do spraw pracy, na podstawie wniosków marszałków

województw, ustala kwoty środków (limity) Funduszu Pracy, z przeznaczeniem na

finansowanie, w danym roku budżetowym, zlecania działań aktywizacyjnych,

o których mowa w art. 66d.

2c. Kwoty środków (limity) Funduszu Pracy, o których mowa w ust. 2b, mogą

zostać zwiększone, na wniosek marszałka województwa, o środki rezerwy

Funduszu Pracy będącej w dyspozycji ministra właściwego do spraw pracy.

2d. Środki Funduszu Pracy przeznaczone na finansowanie w danym roku

budżetowym zadań realizowanych w ramach KFS, zwane dalej „środkami KFS”,

są określane w planie Funduszu Pracy na ten rok, w kwocie odpowiadającej

wysokości 2% przychodów Funduszu Pracy uzyskanych z obowiązkowych składek

na Fundusz Pracy w roku przed rokiem poprzedzającym rok, dla którego jest

sporządzany plan finansowy Funduszu Pracy.

2e. Kwoty środków Funduszu Pracy, jakie mogą być wydatkowane w roku

budżetowym na finansowanie w województwie zadań realizowanych przez

powiatowe urzędy pracy w ramach środków KFS, o których mowa w art. 69a ust.

2, z wyłączeniem kwot środków na finansowanie zadań realizowanych przez

ministra właściwego do spraw pracy oraz wojewódzkie urzędy pracy, a następnie

pomniejszone o 20% rezerwę, są określane przez ministra właściwego do spraw

pracy corocznie na podstawie wzoru podziału środków ustalonego przez ministra

właściwego do spraw pracy w porozumieniu z Radą Rynku Pracy.

2f. Minister właściwy do spraw pracy publikuje corocznie na stronie

internetowej urzędu obsługującego ministra informację o priorytetach, wzorze

06.07.2020

podziału i planie wydatkowania środków KFS w danym roku budżetowym, w tym

o dodatkowych priorytetach wydatkowania lub przeznaczeniu środków rezerwy

KFS, o których mowa w ust. 2e.

2g. Minister właściwy do spraw pracy określa w planie wydatkowania

środków KFS wysokość środków na finansowanie zadań, o których mowa w art.

69a ust. 2 pkt 2–5, realizowanych przez ministra właściwego do spraw pracy i

wojewódzkie urzędy pracy.

2h. Środki, o których mowa w ust. 2g, przeznaczane są w równej wysokości

na realizację działań finansowanych w ramach środków KFS przez urząd

obsługujący ministra właściwego do spraw pracy i każdy wojewódzki urząd pracy.

2i. Minister właściwy do spraw pracy przekazuje na wniosek marszałka

województwa środki, o których mowa w ust. 2g, na realizację działań

finansowanych w ramach KFS przez wojewódzki urząd pracy, na wyodrębniony

rachunek bankowy samorządu województwa.

2j. Na podstawie zapotrzebowania zgłaszanego przez samorządy powiatów,

w ramach priorytetów ustalonych przez ministra właściwego do spraw pracy,

zarząd województwa dokonuje podziału kwot środków, o których mowa w ust. 2e,

na działania na rzecz kształcenia ustawicznego pracowników i pracodawcy,

o których mowa w art. 69a ust. 2.

2k. Minister właściwy do spraw pracy ustala limity środków KFS na

finansowanie działań, o których mowa w art. 69a ust. 2, na podstawie informacji

marszałka województwa o podziale dokonanym na podstawie ust. 2j.

2l. Kwoty środków w ramach limitu, o którym mowa w ust. 2k, są

przekazywane, na wniosek starosty powiatu, przez ministra właściwego do spraw

pracy, na wyodrębniony rachunek bankowy samorządu powiatu.

2m. Samorząd powiatu za pośrednictwem marszałka województwa może

wnioskować o dodatkowe środki z rezerwy, o której mowa w ust. 2e, na

finansowanie zadań realizowanych w ramach KFS, po wyczerpaniu środków

przyznanych w ramach limitów, o których mowa w ust. 2k.

2n. W przypadku przekazania do ministra właściwego do spraw pracy

informacji o braku możliwości wykorzystania w danym roku budżetowym

środków Funduszu Pracy na finansowanie zadań realizowanych w ramach KFS,

środki te zwiększają kwotę rezerwy, o której mowa w ust. 2e.

06.07.2020

2o. W roku 2018 w kwocie środków Funduszu Pracy określonej w planie

finansowym Funduszu Pracy na rok 2018, jaka może być wydatkowana na

realizację programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków

bezrobocia i aktywizacji zawodowej, minister właściwy do spraw pracy ustala na

finansowanie zadań realizowanych w województwie kwoty środków (limity)

Funduszu Pracy w wysokości odpowiadającej sumie kwot środków

przeznaczonych na realizację projektów współfinansowanych z Europejskiego

Funduszu Społecznego i kwot środków przeznaczonych na realizację programów

na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji

zawodowej, ustalonych według algorytmu, o którym mowa w ust. 2, z

zastrzeżeniem ust. 2p.

2p. Do ustalenia według algorytmu kwot środków (limitów) Funduszu Pracy

przeznaczonych na realizację w województwie programów na rzecz promocji

zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej, o których

mowa w ust. 2o, przyjmuje się kwotę środków w wysokości odpowiadającej

różnicy między kwotą środków określoną w planie finansowym Funduszu Pracy na

rok 2018, jaka może być wydatkowana na realizację programów na rzecz promocji

zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej a kwotą

środków w wysokości odpowiadającej 10% rezerwie, o której mowa w przepisach

wydanych na podstawie ust. 11, będącej w dyspozycji ministra właściwego do

spraw pracy oraz kwotą środków przeznaczonych na realizację projektów

współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego.

2r. W roku 2019 w kwocie środków Funduszu Pracy określonej w planie

finansowym Funduszu Pracy na rok 2019, jaka może być wydatkowana na

realizację programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków

bezrobocia i aktywizacji zawodowej, minister właściwy do spraw pracy ustala na

finansowanie zadań realizowanych w województwie kwoty środków (limity)

Funduszu Pracy w wysokości odpowiadającej sumie kwot środków ustalonych na

podstawie umowy, o której mowa w ust. 7, na realizację projektów

współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego i kwot środków

przeznaczonych na realizację programów na rzecz promocji zatrudnienia,

łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej, ustalonych według

algorytmu, o którym mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem ust. 2s.

06.07.2020

2s. Do ustalenia według algorytmu kwot środków (limitów) Funduszu Pracy

przeznaczonych na realizację w województwie programów na rzecz promocji

zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej, o których

mowa w ust. 2r, przyjmuje się kwotę środków w wysokości odpowiadającej kwocie

środków określonej w planie finansowym Funduszu Pracy na rok 2019, jaka może

być wydatkowana na realizację programów na rzecz promocji zatrudnienia,

łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej, pomniejszoną o kwotę

środków w wysokości odpowiadającej 10% rezerwie, o której mowa w przepisach

wydanych na podstawie ust. 11, będącej w dyspozycji ministra właściwego do

spraw pracy oraz o kwotę środków ustaloną na podstawie umowy, o której mowa

w ust. 7, na realizację projektów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu

Społecznego.

2t. W roku 2020 w kwocie środków Funduszu Pracy określonej w planie

finansowym Funduszu Pracy na rok 2020, jaka może być wydatkowana na