Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2019 Pozycja 1445
©Telksinoe s. 1/17
Opracowano na podstawie: t.j.
Dz. U. z 2019 r.
poz. 1445, 1572, 2020.
U S T A W A
z dnia 19 grudnia 2008 r.
o partnerstwie publiczno-prywatnym
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. 1. Ustawa określa zasady współpracy podmiotu publicznego i partnera
prywatnego w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego oraz organ właściwy
w sprawach partnerstwa publiczno-prywatnego uregulowanych w ustawie.
2. Partnerstwo publiczno-prywatne polega na wspólnej realizacji
przedsięwzięcia opartej na podziale zadań i ryzyk pomiędzy podmiotem publicznym
i partnerem prywatnym.
Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) podmiot publiczny:
a) jednostkę sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów
o finansach publicznych,
b) inną, niż określona w lit. a, osobę prawną, utworzoną w szczególnym celu
zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym niemających charakteru
przemysłowego ani handlowego, niedziałającą w zwykłych warunkach
rynkowych, której celem nie jest wypracowanie zysku oraz nieponoszącą
strat wynikających z prowadzenia działalności, jeżeli podmioty, o których
mowa w tym przepisie oraz w lit. a, pojedynczo lub wspólnie, bezpośrednio
lub pośrednio przez inny podmiot:
– finansują ją w ponad 50% lub
– posiadają ponad połowę udziałów albo akcji, lub
– sprawują nadzór nad organem zarządzającym, lub
– mają prawo do powoływania ponad połowy składu organu nadzorczego
lub zarządzającego,
c) związki podmiotów, o których mowa w lit. a i b;
05.11.2019
©Telksinoe s. 2/17
2) partner prywatny – przedsiębiorcę lub przedsiębiorcę zagranicznego;
3) składnik majątkowy – nieruchomość, część składową nieruchomości,
przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. –
Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145), rzecz ruchomą oraz prawo
majątkowe;
4) przedsięwzięcie:
a) budowę lub remont obiektu budowlanego,
b) świadczenie usług,
c) wykonanie dzieła, w szczególności wyposażenie składnika majątkowego
w urządzenia podwyższające jego wartość lub użyteczność, lub
d) inne świadczenie
– połączone z utrzymaniem lub zarządzaniem składnikiem majątkowym, który
jest wykorzystywany do realizacji przedsięwzięcia publiczno-prywatnego lub
jest z nim związany;
5) wkład własny – świadczenie podmiotu publicznego lub partnera prywatnego
polegające w szczególności na:
a) poniesieniu części wydatków na realizację przedsięwzięcia, w tym
sfinansowaniu dopłat do usług świadczonych przez partnera prywatnego
w ramach przedsięwzięcia,
b) wniesieniu składnika majątkowego.
Art. 3. (uchylony)
Rozdział 1a
Ocena efektywności realizacji przedsięwzięcia
Art. 3a. 1. Przed wszczęciem postępowania w sprawie wyboru partnera
prywatnego podmiot publiczny sporządza ocenę efektywności realizacji
przedsięwzięcia w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego w porównaniu do
efektywności jego realizacji w inny sposób, w szczególności przy wykorzystaniu
wyłącznie środków publicznych.
2. Dokonując oceny, o której mowa w ust. 1, podmiot publiczny uwzględnia
w szczególności zakładany podział zadań i ryzyk pomiędzy podmiot publiczny
i partnera prywatnego, szacowane koszty cyklu życia przedsięwzięcia i czas
05.11.2019
©Telksinoe s. 3/17
niezbędny do jego realizacji oraz wysokość opłat pobieranych od użytkowników,
jeżeli takie opłaty są planowane, oraz warunki ich zmiany.
Art. 3b. 1. Podmiot publiczny może wystąpić do ministra właściwego do spraw
rozwoju regionalnego z wnioskiem o opinię na temat zasadności realizacji
przedsięwzięcia w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego.
2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się ocenę, o której mowa
w art. 3a ust. 1.
3. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego opiniuje przedłożoną
dokumentację w zakresie poprawności i kompletności przeprowadzonych analiz
poprzedzających realizację przedsięwzięcia, przyjętego modelu prawno-
-organizacyjnego, mechanizmów wynagradzania partnera prywatnego, w tym
wysokości opłat pobieranych od użytkowników, jeżeli takie opłaty są planowane, oraz
warunków ich zmiany, oraz proponowanego podziału ryzyk w przedsięwzięciu
w terminie 60 dni od dnia otrzymania kompletnego wniosku, o którym mowa w ust. 1.
4. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może, wyznaczając
odpowiedni termin, zwrócić się do podmiotu publicznego o poprawienie, wyjaśnienie
lub uzupełnienie wniosku, o którym mowa w ust. 1.
5. Opinii, o której mowa w ust. 1, nie ujawnia się osobom trzecim do chwili
zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, umowy koncesji na roboty
budowlane lub usługi lub umowy w sprawie zamówienia publicznego albo
zakończenia postępowania w inny sposób w zakresie inwestycji, będącej przedmiotem
tej opinii. W przypadku gdy mimo wydania opinii, o której mowa w ust. 1, nie
wszczęto postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego, opinia może zostać
ujawniona nie wcześniej niż po upływie 2 lat od dnia jej wydania.
6. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego nie ujawnia informacji
pozyskanych w związku z wydaniem opinii, o której mowa w ust. 1, jeżeli groziłoby
to ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa, jak również innych tajemnic ustawowo
chronionych.
Rozdział 2
Wybór partnera prywatnego
Art. 4. 1. Do wyboru partnera prywatnego i umowy o partnerstwie Zmiana w ust. 1
w art. 14 wejdzie
publiczno-prywatnym stosuje się przepisy [ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo w życie z dn.
1.01.2021 r. (Dz.
U. z 2019 r. poz.
05.11.2019 2020).
©Telksinoe s. 4/17
zamówień publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1986 i 2215 oraz z 2019 r. poz. 53 i 730)]
poz. 2019)>, w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie.
2. Jeżeli umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym ma spełniać warunki
określone w art. 3 ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty
budowlane lub usługi (Dz. U. poz. 1920, z 2018 r. poz. 1669 i 1693 oraz z 2019 r. poz.
730), do wyboru partnera prywatnego i umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym
stosuje się przepisy tej ustawy albo ustawy, o której mowa w ust. 1, w zakresie
nieuregulowanym w niniejszej ustawie. W przypadku zastosowania do wyboru
partnera prywatnego ustawy, o której mowa w ust. 1, zastosowanie mają przepisy
art. 6 oraz art. 45 ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty
budowlane lub usługi.
3. W przypadkach, w których nie ma zastosowania ustawa z dnia Zmiana w ust. 3
w art. 4 wejdzie
21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi ani w życie z dn.
[ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych] U. z 2019 r. poz.
11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych>, wyboru partnera prywatnego 2020).
dokonuje się w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej i wolnej konkurencji oraz
przestrzeganie zasad równego traktowania, przejrzystości i proporcjonalności, przy
odpowiednim uwzględnieniu przepisów niniejszej ustawy, a w przypadku wniesienia
przez podmiot publiczny wkładu własnego będącego nieruchomością, także przepisów
ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r.
poz. 2204 i 2348 oraz z 2019 r. poz. 270, 492, 801 i 1309).
Art. 5. 1. Podmiot publiczny, po zamieszczeniu ogłoszenia w Biuletynie
Zamówień Publicznych albo opublikowaniu ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej, o których mowa w ustawach wymienionych w art. 4, dodatkowo
zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej informację o planowanym
partnerstwie publiczno-prywatnym.
2. W ogłoszeniu wszczynającym postępowanie w sprawie wyboru partnera
prywatnego zamieszcza się informację, że postępowanie ma na celu zawarcie umowy
o partnerstwie publiczno-prywatnym.
Art. 6. 1. Najkorzystniejszą jest oferta, która przedstawia najkorzystniejszy
bilans wynagrodzenia partnera prywatnego albo spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1
05.11.2019
©Telksinoe s. 5/17
albo 1a, lub kosztu przedsięwzięcia ponoszonego przez podmiot publiczny i innych
kryteriów odnoszących się do przedsięwzięcia.
2. (uchylony)
3. Kryteriami oceny ofert mogą być w szczególności:
1) podział dochodów pochodzących z przedsięwzięcia pomiędzy podmiotem
publicznym i partnerem prywatnym, w tym dochodów w postaci udziału
w zysku spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a;
2) stosunek wkładu własnego podmiotu publicznego do wkładu partnera
prywatnego;
3) efektywność realizacji przedsięwzięcia, w tym efektywność wykorzystania
składników majątkowych;
4) kryteria odnoszące się bezpośrednio do przedmiotu przedsięwzięcia,
w szczególności jakość, funkcjonalność, parametry techniczne, poziom
oferowanych technologii, koszt utrzymania, serwis;
5) podział zadań i ryzyk związanych z przedsięwzięciem pomiędzy podmiotem
publicznym i partnerem prywatnym;
6) terminy i wysokość przewidywanych płatności lub innych świadczeń podmiotu
publicznego, jeżeli są one planowane.
Rozdział 3
Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym oraz realizacja partnerstwa
publiczno-prywatnego
Art. 7. 1. Przez umowę o partnerstwie publiczno-prywatnym partner prywatny
zobowiązuje się do realizacji przedsięwzięcia za wynagrodzeniem oraz poniesienia
w całości albo w części wydatków na jego realizację lub poniesienia ich przez osobę
trzecią, a podmiot publiczny zobowiązuje się do współdziałania w osiągnięciu celu
przedsięwzięcia, w szczególności poprzez wniesienie wkładu własnego.
2. Wynagrodzenie partnera prywatnego zależy przede wszystkim od
rzeczywistego wykorzystania lub faktycznej dostępności przedmiotu przedsięwzięcia.
2a. Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może wyodrębniać w ramach
wynagrodzenia partnera prywatnego wysokość płatności ponoszonych przez podmiot
publiczny na finansowanie wytworzenia, nabycia lub ulepszenia środków trwałych
albo nabycia wartości niematerialnych i prawnych w ramach realizacji
05.11.2019
©Telksinoe s. 6/17
przedsięwzięcia, spełniających przesłanki wydatków majątkowych w rozumieniu art.
124 ust. 4 albo art. 236 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869).
3. Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym określa skutki nienależytego
wykonania i niewykonania zobowiązania, w szczególności kary umowne lub
obniżenie wynagrodzenia partnera prywatnego lub spółki, o której mowa w art. 14
ust. 1 albo 1a.
4. Do odpowiedzialności za wykonanie umowy o partnerstwie Zmiana w ust. 4
w art. 7 wejdzie
publiczno-prywatnym i zabezpieczenia należytego wykonania umowy przepisów w życie z dn.
[art. 141, art. 150 i art. 151 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień 1.01.2021 r. (Dz.
U. z 2019 r. poz.
publicznych] – Prawo zamówień publicznych> nie stosuje się.
5. Jeżeli jest planowane pobieranie opłat od użytkowników przedsięwzięcia
przez partnera prywatnego, umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym określa
maksymalną wysokość tych opłat oraz warunki ich zmiany.
6. Po zawarciu umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym maksymalna
wysokość opłat, o których mowa w ust. 5, może być zmieniona wyłącznie w formie
aneksu do umowy, chyba że wysokość opłat i warunki ich zmiany są regulowane
w innych przepisach.
Art. 7a. 1. Podmiot publiczny może wyrazić zgodę na zawarcie i wykonanie
umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym z zawiązaną po wyborze
najkorzystniejszej oferty w celu realizacji przedsięwzięcia jednoosobową spółką
partnera prywatnego albo spółką kapitałową, której jedynymi wspólnikami są
partnerzy prywatni. Przepisy ustawy oraz przepisy odrębne dotyczące partnera
prywatnego, z wyjątkiem ust. 4 i art. 7b ust. 3 ustawy oraz art. 7782 ustawy z dnia
17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360,
z późn. zm.1)), z chwilą zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym,
stosuje się do spółki, o której mowa w zdaniu pierwszym.
2. Warunki zgody podmiot publiczny określa w pierwszym dokumencie, który Zmiana w ust. 2
w art. 7a wejdzie
udostępnia w postępowaniu o zawarcie umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, w życie z dn.
w szczególności w [opisie potrzeb i wymagań zamawiającego, specyfikacji istotnych 1.01.2021 r. (Dz.
U. z 2019 r. poz.
2020).
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1467,
1499, 1544, 1629, 1637, 1693, 2385 i 2432 oraz z 2019 r. poz. 55, 60, 1043 i 1146.
05.11.2019
©Telksinoe s. 7/17
warunków zamówienia] innej dokumentacji postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego.
3. Jeżeli podmiot publiczny nie wyraża zgody, o której mowa w ust. 1,
zamieszcza stosowną informację w ogłoszeniu wszczynającym postępowanie
w sprawie wyboru partnera prywatnego.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, partner prywatny odpowiada
solidarnie ze spółką, o której mowa w tym przepisie, za szkodę wyrządzoną
podmiotowi publicznemu w skutek nieudostępnienia spółce zasobów, które wskazał
w ofercie, chyba że za nieudostępnienie tych zasobów nie ponosi winy.
5. Jeżeli partner prywatny, w toku postępowania w sprawie wyboru partnera Zmiana w ust. 5
w art. 7a wejdzie
prywatnego, polegał na zdolnościach technicznych lub zawodowych lub sytuacji w życie z dn.
finansowej lub ekonomicznej innych podmiotów, podmioty te odpowiadają za szkodę 1.01.2021 r. (Dz.
U. z 2019 r. poz.
wyrządzoną podmiotowi publicznemu przez nieudostępnienie tych zasobów spółce, 2020).
o której mowa w ust. 1, na zasadach określonych w [art. 22a ust. 5 ustawy z dnia
29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych] 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych> albo art. 36 ust. 3 ustawy
z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi.
Art. 7b. 1. Przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny
dotyczących odpowiedzialności inwestora za wynagrodzenie należne podwykonawcy
nie stosuje się do podmiotu publicznego, jeżeli umowa o partnerstwie
publiczno-prywatnym tak stanowi. W przypadku gdy podmiot publiczny jest
inwestorem, a nie stosuje się do niego przepisów, o których mowa w zdaniu
pierwszym, partner prywatny informuje o tym podwykonawcę przed zawarciem z nim
umowy.
2. Jeżeli umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym wyłącza
odpowiedzialność podmiotu publicznego za wynagrodzenie należne podwykonawcy,
gdy według zasad ogólnych podmiot publiczny ponosiłby taką odpowiedzialność, za
wynagrodzenie należne podwykonawcy, jak inwestor, odpowiada:
1) spółka, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, albo
2) partner prywatny, jeżeli przedsięwzięcie jest realizowane przez partnera
prywatnego albo spółkę, o której mowa w art. 7a ust. 1.
3. Jeżeli egzekucja wynagrodzenia należnego podwykonawcy przeciwko spółce,
o której mowa w art. 7a ust. 1, okaże się bezskuteczna, podwykonawca może
05.11.2019
©Telksinoe s. 8/17
prowadzić egzekucję z majątku partnera prywatnego. Podwykonawca może wnieść
powództwo przeciwko partnerowi prywatnemu, zanim egzekucja z majątku spółki
okaże się bezskuteczna.
Art. 8. 1. Podmiot publiczny ma prawo do bieżącej kontroli realizacji
przedsięwzięcia przez partnera prywatnego oraz do kontroli składnika majątkowego
wykorzystywanego przez partnera prywatnego do realizacji przedsięwzięcia. Zasady
i szczegółowy tryb przeprowadzania kontroli określa umowa o partnerstwie
publiczno-prywatnym.
2. W przypadku gdy prowadzona kontrola wykaże, iż składnik majątkowy
wykorzystywany przez partnera prywatnego do realizacji przedsięwzięcia znajduje się
w stanie technicznym wskazującym na jego nieprawidłowe wykorzystywanie,
podmiot publiczny wzywa partnera prywatnego do podjęcia odpowiednich działań,
w szczególności do poczynienia nakładów mających na celu doprowadzenie składnika
majątkowego do właściwego stanu technicznego. Umowa o partnerstwie
publiczno-prywatnym określa skutki niepodjęcia działań mających na celu
doprowadzenie składnika majątkowego do właściwego stanu technicznego.
3. Partner prywatny ma obowiązek bieżącego raportowania podmiotowi
publicznemu o stanie realizacji przedsięwzięcia i stanie technicznym składnika
majątkowego wykorzystywanego przez partnera prywatnego do realizacji
przedsięwzięcia. Zasady, szczegółowy tryb oraz częstotliwość raportowania określa
umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym.
Art. 9. 1. Wniesienie wkładu własnego w postaci składnika majątkowego może
nastąpić w szczególności w drodze sprzedaży, użyczenia, użytkowania, najmu albo
dzierżawy.
2. Jeżeli składnik majątkowy wniesiony przez podmiot publiczny jest
wykorzystywany przez partnera prywatnego w sposób oczywiście sprzeczny z jego
przeznaczeniem określonym w umowie o partnerstwie publiczno-prywatnym, partner
prywatny jest zobowiązany przekazać ten składnik podmiotowi publicznemu na
zasadach określonych w umowie o partnerstwie publiczno-prywatnym.
3. Jeżeli składnik majątkowy był własnością partnera prywatnego, partnerowi
prywatnemu przysługuje zwrot wartości składnika majątkowego według stanu
z chwili przekazania. W innym przypadku, partner prywatny może żądać zwrotu
05.11.2019
©Telksinoe s. 9/17
nakładów koniecznych o tyle, o ile nie mają pokrycia w korzyściach, które uzyskał ze
składnika majątkowego. Zwrotu innych nakładów może żądać o tyle, o ile zwiększają
wartość składnika w chwili przekazania podmiotowi publicznemu. Jednakże gdy
nakłady zostały dokonane po chwili, w której podmiot publiczny na piśmie zażądał
przekazania lub dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa
o przekazanie, może on żądać zwrotu jedynie nakładów koniecznych.
4. Jeżeli składnik majątkowy podmiotu publicznego stanowił wkład niepieniężny
do spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, jego przekazania w razie
wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem dokonuje się na zasadach określonych
w umowie spółki albo statucie spółki.
Art. 10. 1. Podmiot publiczny niezwłocznie po rozwiązaniu umowy
o partnerstwie publiczno-prywatnym dokona wyboru nowego partnera prywatnego,
chyba że przedsięwzięcie ma być realizowane w inny sposób.
2. Jeżeli przed wyborem nowego partnera prywatnego podmiot publiczny zlecił Zmiana w ust. 2
w art. 10 wejdzie
wykonywanie zadań z zakresu partnerstwa publiczno-prywatnego w trybie [art. 67 w życie z dn.
ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych] U. z 2019 r. poz.
214 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych>, 2020).
umowa ta obowiązuje do czasu rozpoczęcia wykonywania umowy o partnerstwie
publiczno-prywatnym.
Art. 10a. 1. Podmiot publiczny może zawrzeć umowę z osobą trzecią
finansującą przedsięwzięcie w całości lub w części, na mocy której, w przypadku
poważnego zagrożenia realizacji przedsięwzięcia, będzie mógł przenieść na tę osobę
trzecią całość lub część obowiązków partnera prywatnego, wraz ze związanymi z nimi
prawami.
2. Osoba trzecia, o której mowa w ust. 1, może powierzyć realizację
przedsięwzięcia innemu podmiotowi lub podmiotom tylko za zgodą podmiotu
publicznego.
3. Ogłoszenie o zamówieniu, [specyfikacja istotnych warunków zamówienia] Zmiana w ust. 3
w art. 10a
postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego zawiera warunki stosowania dn. 1.01.2021 r.
(Dz. U. z 2019 r.
ust. 1 i 2. Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może uszczegóławiać te poz. 2020).
warunki.
05.11.2019
©Telksinoe s. 10/17
4. Postanowienia umów zawartych z osobą trzecią finansującą przedsięwzięcie
w całości lub części, przez podmiot publiczny, partnera prywatnego lub spółkę,
o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, sprzeczne z umową o partnerstwie publiczno-
-prywatnym są nieważne.
Art. 11. 1. Po zakończeniu czasu trwania umowy o partnerstwie
publiczno-prywatnym, partner prywatny lub spółka, o której mowa w art. 14 ust. 1
albo 1a, przekazuje podmiotowi publicznemu składnik majątkowy, który był
wykorzystywany do realizacji przedsięwzięcia, chyba że umowa o partnerstwie
publiczno-prywatnym stanowi inaczej lub podmiot publiczny postanowi
o pozostawieniu składnika majątkowego w majątku spółki.
1a. Partner prywatny lub spółka, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a,
przekazuje składnik majątkowy podmiotowi publicznemu w stanie niepogorszonym,
z uwzględnieniem jego zużycia wskutek prawidłowego używania, chyba że umowa
o partnerstwie publiczno-prywatnym stanowi inaczej. Przepisy art. 9 ust. 3 stosuje się
odpowiednio.
2. Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może stanowić, że przekazanie
składnika majątkowego nastąpi na rzecz państwowej lub samorządowej osoby prawnej
lub spółki handlowej z większościowym udziałem jednostki samorządu terytorialnego
albo Skarbu Państwa.
3. Roszczenie podmiotu publicznego przeciwko partnerowi prywatnemu lub
spółce, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, o przekazanie składnika majątkowego
przedawnia się z upływem lat dziesięciu od dnia zakończenia czasu trwania umowy
o partnerstwie publiczno-prywatnym.
Art. 12. 1. W razie sprzedaży przez podmiot publiczny albo spółkę, o której
mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, nieruchomości będącej wkładem własnym, partnerowi
prywatnemu przysługuje prawo pierwokupu, które może być wykonane w ciągu
dwóch miesięcy od dnia zawiadomienia go o treści umowy zawartej z osobą trzecią,
chyba że umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym przewiduje dłuższy termin.
2. Prawo pierwokupu, na warunkach określonych w ust. 1, przysługuje także
ostatniemu partnerowi prywatnemu przez rok od zakończenia czasu trwania umowy
o partnerstwie publiczno-prywatnym, chyba że:
05.11.2019
©Telksinoe s. 11/17
1) w prawomocnym orzeczeniu sądu stwierdzono jego odpowiedzialność za
nienależyte wykonanie zobowiązania z umowy o partnerstwie publiczno-
-prywatnym lub
2) podmiot publiczny zawarł umowę o partnerstwie publiczno-prywatnym
z nowym partnerem prywatnym.
3. Termin, o którym mowa w ust. 2, nie biegnie, a rozpoczęty ulega zawieszeniu,
na czas postępowania sądowego w przedmiocie odpowiedzialności za nienależyte
wykonanie przez partnera pr ywatnego zobowiązania z umowy o partnerstwie
publiczno-prywatnym lub postępowania w sprawie wyboru nowego partnera
prywatnego.
Art. 13. (uchylony)
Rozdział 4
Partnerstwo publiczno-prywatne w formie spółki
Art. 14. 1. Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może przewidywać, że
w celu jej wykonania podmiot publiczny i partner prywatny zawiążą spółkę
z ograniczoną odpowiedzialnością albo spółkę akcyjną.
1a. Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może przewidywać, że w celu
jej wykonania partner prywatny nabędzie udziały albo akcje spółki z udziałem
podmiotu publicznego. Nabycie może nastąpić w drodze objęcia udziałów
w podwyższonym kapitale zakładowym albo akcji.
2. Cel i przedmiot działalności spółki nie może wykraczać poza zakres określony
umową o partnerstwie publiczno-prywatnym.
3. Prawa z należących do Skarbu Państwa udziałów lub akcji w spółce wykonuje
organ administracji rządowej, który zawiązał spółkę jako podmiot publiczny.
4. Przepis art. 7a ust. 5 stosuje się do odpowiedzialności innych podmiotów,
o których mowa w tym przepisie, za szkody wyrządzone podmiotowi publicznemu
wskutek nieudostępnienia zasobów spółce, o której mowa w ust. 1 albo 1a.
Art. 14a. 1. Spółkę, o której mowa w art. 14 ust. 1, zawiązuje się na czas
oznaczony, niezbędny do wykonania umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym
oraz zakończenia jej spraw.
2. Czas trwania spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1, może być przedłużony na
czas nieoznaczony, jeżeli partner prywatny przed upływem terminu, o którym mowa
05.11.2019
©Telksinoe s. 12/17
w ust. 1, zbył udziały w tej spółce albo akcje tej spółki na rzecz podmiotu publicznego
albo zostały one umorzone.
Art. 14b. 1. W przypadku spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a,
najpóźniej w terminie roku od dnia zakończenia czasu trwania umowy o partnerstwie
publiczno-prywatnym, partner prywatny zbywa udziały w tej spółce albo akcje tej
spółki na rzecz podmiotu publicznego albo podlegają one umorzeniu. Przepisu art. 361
ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2019 r.
poz. 505) nie stosuje się.
2. Statut albo umowa spółki stanowią, że w razie bezskutecznego upływu
terminu, o którym mowa w ust. 1, udziały albo akcje partnera prywatnego,
z wyjątkiem udziałów albo akcji należących do jednostek sektora finansów
publicznych i spółek zależnych od podmiotu publicznego, podlegają umorzeniu
w trybie określonym, odpowiednio, w art. 199 § 4 albo art. 359 § 6 ustawy z dnia
15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych.
3. Zbycie albo umorzenie udziałów albo akcji, o których mowa w ust. 1 i 2, może
być nieodpłatne, jeżeli statut albo umowa spółki tak stanowią.
Art. 15. Zgody wszystkich wspólników albo akcjonariuszy spółki, o której
mowa w art. 14 ust. 1 oraz 1a, wymaga:
1) zbycie lub obciążenie:
a) nieruchomości,
b) przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. –
Kodeks cywilny;
2) zawiązanie innej spółki;
3) objęcie albo nabycie udziałów lub akcji innej spółki.
Art. 16. 1. Podmiotowi publicznemu przysługuje prawo pierwokupu akcji albo
udziałów partnera prywatnego w spółce, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a.
2. Podmiot publiczny może wykonać prawo pierwokupu w ciągu trzech miesięcy
od dnia zawiadomienia go przez partnera prywatnego o treści umowy zawartej z osobą
trzecią, chyba że umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym przewiduje dłuższy
termin.
3. Zbycie przez partnera prywatnego akcji albo udziałów z naruszeniem ust. 1
lub 2 jest nieważne.
05.11.2019
©Telksinoe s. 13/17
Rozdział 4a
Organ właściwy w sprawach partnerstwa publiczno-prywatnego
Art. 16a. 1. Organem właściwym w sprawach partnerstwa publiczno-
-prywatnego w zakresie uregulowanym w ustawie jest minister właściwy do spraw
rozwoju regionalnego.
2. Do zadań ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego należy
w szczególności:
1) wydawanie opinii, o których mowa w art. 3b ust. 1;
2) wydawanie opinii, o których mowa w art. 133b ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia
2009 r. o finansach publicznych;
3) upowszechnianie i promowanie dobrych praktyk z zakresu partnerstwa
publiczno-prywatnego, w szczególności dotyczących projektów hybrydowych,
o których mowa w art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach
realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych
w perspektywie finansowej 2014–2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 1431 i 1544 oraz z
2019 r. poz. 60 i 730);
4) przygotowywanie i upowszechnianie przykładowych wzorów umów
o partnerstwie publiczno-prywatnym, wytycznych oraz innych dokumentów
stosowanych przy planowaniu i realizacji partnerstwa publiczno-prywatnego;
5) prowadzenie bazy partnerstw publiczno-prywatnych;
6) wsparcie merytoryczne podmiotów publicznych realizujących przedsięwzięcia;
7) dokonywanie analiz i ocen funkcjonowania partnerstwa publiczno-prywatnego,
w tym stanu i perspektyw finansowego zaangażowania sektora prywatnego.
3. Organ właściwy może, w drodze umowy, powierzyć Polskiemu Funduszowi
Rozwoju Spółce Akcyjnej, o którym mowa w art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r.
o systemie instytucji rozwoju (Dz. U. poz. 1572), wykonywanie zadań związanych
z przygotowaniem lub realizacją przedsięwzięć w ramach partnerstwa publiczno-
-prywatnego.
Art. 16b. 1. Podmiot publiczny obowiązany jest przekazać ministrowi
właściwemu do spraw rozwoju regionalnego informacje dotyczące partnerstwa
publiczno-prywatnego, w szczególności informacje dotyczące:
1) wszczęcia postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego;
05.11.2019
©Telksinoe s. 14/17
2) zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, w tym:
a) nazwy przedsięwzięcia,
b) trybu wyboru partnera prywatnego,
c) daty podpisania umowy i okresu jej obowiązywania,
d) daty rozpoczęcia, zawieszenia i zakończenia realizacji przedsięwzięcia,
e) wartości inwestycji, z uwzględnieniem podatku od towarów i usług,
rozumianej jako nakłady inwestycyjne, które mają być poniesione na
realizację przedsięwzięcia,
f) wartości usług, z uwzględnieniem podatku od towarów i usług, które mają
być świadczone w ramach przedsięwzięcia,
g) wartości umowy, z uwzględnieniem podatku od towarów i usług,
rozumianej jako suma przewidywanych wydatków koniecznych do
poniesienia przy realizacji przedsięwzięcia,
h) zastosowanych mechanizmów wynagradzania partnera prywatnego, w tym
wysokości opłat pobieranych od użytkowników, jeżeli takie opłaty są
planowane, oraz warunków ich zmiany,
i) zawarcia umów, o których mowa w art. 10a;
3) zmiany umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, powodującej zmianę
danych, o których mowa w pkt 2;
4) zawiązania i wpisu do rejestru przedsiębiorców spółki, o której mowa w art. 7a
ust. 1 albo art. 14 ust. 1 albo 1a, jej przedłużenia w trybie art. 14a ust. 2, a także
jej rozwiązania.
2. Podmiot publiczny przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1,
ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego w terminie 30 dni od dnia
wystąpienia zdarzenia, którego dotyczą te informacje.
3. W przypadku zmiany wartości umowy, która nie wynika ze zmiany zakresu
świadczeń partnera prywatnego albo spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a,
informacje, o których mowa w ust. 1, mogą być przekazywane zbiorczo nie później
niż trzy miesiące po zakończeniu roku obrotowego.
4. Na podstawie informacji, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do
spraw rozwoju regionalnego sporządza i publikuje informacje w bazie partnerstw
publiczno-prywatnych, udostępnianej na stronie internetowej prowadzonej przez
urząd obsługujący tego ministra.
05.11.2019
©Telksinoe s. 15/17
Art. 16c. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, w celu realizacji
zadań określonych w niniejszym rozdziale, może, w każdym czasie, zwrócić się do
podmiotu publicznego z żądaniem udzielenia informacji dotyczących wykonywania
umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, a podmiot publiczny jest obowiązany
niezwłocznie takich informacji udzielić. Jeżeli udzielenie informacji nie jest możliwe
w terminie 30 dni od dnia otrzymania żądania, podmiot publiczny zawiadamia o tym
ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, podając przyczynę nieudzielenia
informacji i wskazując dodatkowy termin ich udzielenia.
Rozdział 5
Przepisy z zakresu finansów publicznych
Art. 17. Łączną kwotę, do wysokości której organy administracji rządowej mogą
w danym roku zaciągać zobowiązania finansowe z tytułu umów o partnerstwie
publiczno-prywatnym, określa ustawa budżetowa.
Art. 18. 1. Sfinansowanie przedsięwzięcia z budżetu państwa w kwocie
przekraczającej 100 000 000 zł wymaga zgody ministra właściwego do spraw
finansów publicznych z wyłączeniem środków przeznaczonych na finansowanie
programów operacyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r.
o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2019 r. poz. 1295) oraz ustawie
z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności
finansowanych w perspektywie finansowej 2014–2020. Udzielając zgody, minister
właściwy do spraw finansów publicznych uwzględnia wpływ planowanych wydatków
z budżetu państwa na bezpieczeństwo finansów publicznych.
2. Zgody, o której mowa w ust. 1, udziela się na wniosek podmiotu publicznego
zawierający:
1) określenie podmiotu publicznego;
2) określenie planowanego przedsięwzięcia;
3) przewidywaną wysokość środków z budżetu państwa przeznaczonych
w poszczególnych okresach budżetowych na realizację przedsięwzięcia.
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje zgodę albo
odmawia wydania zgody w terminie 6 tygodni od dnia otrzymania wniosku. Zgoda
i odmowa zgody nie są decyzją administracyjną.
05.11.2019
©Telksinoe s. 16/17
4. Podmiot publiczny może złożyć kolejny wniosek o wydanie zgody, o której
mowa w ust. 1, na realizację tego samego przedsięwzięcia w przypadku zmiany
danych określonych w ust. 2 pkt 3. Do ponownego wniosku ust. 3 stosuje się.
5. Zgoda, o której mowa w ust. 1, nie stanowi zabezpieczenia finansowania
przedsięwzięcia z budżetu państwa.
6. Podmiot publiczny może unieważnić postępowanie w sprawie wyboru
partnera prywatnego, jeżeli minister właściwy do spraw finansów publicznych
odmówi udzielenia zgody, o której mowa w ust. 1, a możliwość unieważnienia
postępowania na tej podstawie została przewidziana w ogłoszeniu o zamówieniu,
dokumentach koncesji lub innej dokumentacji postępowania w sprawie wyboru
partnera prywatnego.
Art. 18a. 1. Zobowiązania wynikające z umów o partnerstwie publiczno-
-prywatnym nie wpływają na poziom państwowego długu publicznego oraz deficyt
sektora finansów publicznych w sytuacji, gdy partner prywatny ponosi większość
ryzyka budowy oraz większość ryzyka dostępności lub ryzyka popytu –
z uwzględnieniem wpływu na wymienione ryzyka czynników takich jak gwarancje
i finansowanie przez partnera publicznego oraz alokacja aktywów po zakończeniu
trwania umowy.
2. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych oraz po zasięgnięciu opinii
Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego może określić, w drodze rozporządzenia,
zakres poszczególnych rodzajów ryzyka oraz czynniki uwzględniane przy ich ocenie,
mając na względzie zapewnienie przejrzystości poszczególnych rodzajów ryzyka.
Rozdział 6
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 19–35. (pominięte)
Rozdział 7
Przepisy przejściowe i przepis końcowy
Art. 36. 1. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
05.11.2019
©Telksinoe s. 17/17
2. Czynności dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na
podstawie przepisów dotychczasowych pozostają w mocy.
Art. 37. Traci moc ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o partnerstwie publiczno-
-prywatnym (Dz. U. poz. 1420 oraz z 2008 r. poz. 1058).
Art. 38. Ustawa wchodzi w życie po upływie 21 dni od dnia ogłoszenia2).
2)
Ustawa została ogłoszona w dniu 5 lutego 2009 r.
05.11.2019