Wyszukiwarka ustaw

2019 Pozycja 1355

©Telksinoe s. 1/40

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2019 r.

poz. 1355, 1501, 1680,

Dz. U. z 2020 r.

poz. 284.

U S T A W A

z dnia 20 lipca 1991 r.

o Inspekcji Ochrony Środowiska

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Inspekcja Ochrony Środowiska jest powołana do kontroli przestrzegania

przepisów o ochronie środowiska oraz badania i oceny stanu środowiska.

Art. 2. 1. Do zadań Inspekcji Ochrony Środowiska należy:

1) kontrola podmiotów korzystających ze środowiska w rozumieniu ustawy z dnia

27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2018 r. poz. 799, z

późn. zm.1)) w zakresie:

a) przestrzegania przepisów o ochronie środowiska,

b) przestrzegania decyzji ustalających warunki korzystania ze środowiska oraz

przestrzegania zakresu, częstotliwości i sposobu prowadzenia pomiarów

wielkości emisji i jej wpływu na stan środowiska,

c) przestrzegania przepisów dotyczących zawartości siarki w ciężkim oleju

opałowym stosowanym w instalacjach energetycznego spalania paliw oraz

w oleju do silników statków żeglugi śródlądowej,

d) eksploatacji instalacji i urządzeń chroniących środowisko przed

zanieczyszczeniem,

e) przestrzegania przepisów o gospodarce opakowaniami oraz odpadami

opakowaniowymi,

f) przestrzegania przepisów o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie

gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej,

g) postępowania z substancjami zubożającymi warstwę ozonową oraz

z fluorowanymi gazami cieplarnianymi i pozostałymi fluorowanymi

gazami cieplarnianymi, o których mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. o

1)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1356,

1479, 1564, 1590, 1592, 1648, 1722, 2161 i 2533 oraz z 2019 r. poz. 42, 412 i 452.

16.03.2020

©Telksinoe s. 2/40

substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych

fluorowanych gazach cieplarnianych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2221 oraz z

2019 r. poz. 60 i 534), oraz z produktami i urządzeniami zawierającymi te

substancje lub gazy lub od nich uzależnionymi, z wyłączeniem systemów

ochrony przeciwpożarowej i gaśnic zawierających te substancje lub gazy,

h) przestrzegania przepisów ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r.

o mikroorganizmach i organizmach genetycznie zmodyfikowanych (Dz. U.

z 2019 r. poz. 706), w zakresie wymagań określonych w zezwoleniach na

prowadzenie zakładu inżynierii genetycznej albo w zgodach na zamierzone

uwolnienie organizmów genetycznie zmodyfikowanych do środowiska

w zakresie postępowania z odpadami, w tym powstającymi podczas

zamkniętego użycia organizmów genetycznie zmodyfikowanych oraz po

zakończeniu zamierzonego uwolnienia organizmów genetycznie

zmodyfikowanych do środowiska,

i) przestrzegania przepisów o recyklingu pojazdów wycofanych

z eksploatacji,

j) przestrzegania przepisów o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym, z wyjątkiem przepisów art. 37 i art. 39 ustawy z dnia

11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1466 i 1479 oraz z 2019 r. poz. 125),

k) przestrzegania przepisów o bateriach i akumulatorach, z wyjątkiem

przestrzegania przez sprzedawców detalicznych i sprzedawców hurtowych

przepisów art. 8, art. 9, art. 10 ust. 1, art. 11, art. 31 ust. 3, art. 48–50, art. 53

oraz art. 54 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach

i akumulatorach (Dz. U. z 2019 r. poz. 521),

l) przestrzegania przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

(Dz. U. z 2019 r. poz. 701 i 730);

1a) kontrola przestrzegania przepisów ustawy z dnia 13 września 1996 r.

o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2018 r. poz. 1454 i 1629

oraz z 2019 r. poz. 730);

2) prowadzenie państwowego monitoringu środowiska, w szczególności:

a) opracowywanie i realizacja wieloletnich strategicznych programów

państwowego monitoringu środowiska i wykonawczych programów

państwowego monitoringu środowiska,

16.03.2020

©Telksinoe s. 3/40

b) gromadzenie informacji o środowisku w zakresie ujętym w programach

państwowego monitoringu środowiska,

c) przetwarzanie zgromadzonych informacji o środowisku i dokonywanie

ocen stanu środowiska,

d) opracowywanie raportów o stanie środowiska,

e) udział w międzynarodowej wymianie informacji o stanie środowiska,

w tym koordynacja współpracy z Europejską Agencją Środowiska, o której

mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)

nr 401/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie Europejskiej Agencji

Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska

(Dz. Urz. UE L 126 z 21.05.2009, str. 13);

2a) prowadzenie działalności laboratoryjnej polegającej na:

a) wykonywaniu badań, w tym pobieraniu próbek, wykonywaniu pomiarów

i analiz na potrzeby państwowego monitoringu środowiska oraz działań

kontrolnych,

b) zapewnieniu nadzoru nad jakością badań, o których mowa w lit. a, zgodnie

z normą PN-EN-ISO/IEC 17025 Ogólne wymagania dotyczące

kompetencji laboratoriów badawczych i wzorcujących,

c) prowadzeniu badań przy użyciu referencyjnych i równoważnych metod

pomiarowych,

d) organizacji i udziale w porównaniach międzylaboratoryjnych i badaniach

biegłości;

3) podejmowanie decyzji wstrzymujących działalność prowadzoną z naruszeniem

wymagań związanych z ochroną środowiska lub naruszeniem warunków

korzystania ze środowiska;

4) przeciwdziałanie poważnym awariom oraz sprawowanie nadzoru nad

usuwaniem ich skutków;

5) wykonywanie zadań związanych ze zbieraniem danych do Europejskiego

Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń oraz prowadzeniem Krajowego

Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń;

6) wykonywanie zadań określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r.

o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa

w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U.

z 2018 r. poz. 2081 oraz z 2019 r. poz. 630);

16.03.2020

©Telksinoe s. 4/40

7) udział w przekazywaniu do użytkowania obiektów lub instalacji realizowanych

jako przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco lub potencjalnie znacząco

oddziaływać na środowisko;

8) wykonywanie zadań w zakresie zapobiegania szkodom w środowisku i ich

naprawy;

9) wykonywanie zadań określonych w przepisach o międzynarodowym

przemieszczaniu odpadów;

10) wykonywanie zadań określonych w ustawie z dnia 10 lipca 2008 r. o odpadach

wydobywczych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1849);

11) kontrola wyrobów wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku,

podlegających ocenie zgodności w zakresie spełniania przez nie zasadniczych

lub innych wymagań dotyczących ochrony środowiska;

12) wykonywanie zadań z zakresu:

a) ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich

mieszaninach (Dz. U. z 2018 r. poz. 143, 1637 i 2227),

b) rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń

i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia

Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE

oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie

Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG

i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE

(Dz. Urz. UE L 396 z 30.12.2006, str. 1, z późn. zm.),

c) rozporządzenia (WE) nr 648/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

31 marca 2004 r. w sprawie detergentów (Dz. Urz. UE L 104 z 08.04.2004,

str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 48,

z późn. zm.),

d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 689/2008 z dnia

17 czerwca 2008 r. dotyczącego wywozu i przywozu niebezpiecznych

chemikaliów (Dz. Urz. UE L 204 z 31.07.2008, str. 1, z późn. zm.),

e) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008

z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania

substancji i mieszanin, zmieniającego i uchylającego dyrektywy

16.03.2020

©Telksinoe s. 5/40

67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniającego rozporządzenie (WE)

nr 1907/2006 (Dz. Urz. UE L 353 z 31.12.2008, str. 1, z późn. zm.)

– w zakresie zagrożeń dla środowiska;

12a) wykonywanie zadań wynikających z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) nr 995/2010 z dnia 20 października 2010 r. ustanawiającego

obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty z drewna

(Dz. Urz. UE L 295 z 12.11.2010, str. 23);

13) wykonywanie zadań dotyczących przeprowadzania kontroli przestrzegania

przepisów ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami

do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1201 i 2538 oraz z 2019 r.

poz. 730) w zakresie emisji gazów cieplarnianych objętych systemem oraz

szacowanie wielkości emisji gazów cieplarnianych z instalacji lub z operacji

lotniczej, o którym mowa w art. 87 ust. 4 i art. 88 ust. 1 tej ustawy;

13a) przeprowadzanie kontroli, o której mowa w art. 168a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia

27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska;

14) wykonywanie pomiarów wielkości emisji oraz poziomu substancji lub energii

występujących w środowisku;

15) (uchylony)

16) (uchylony)

17) współdziałanie w zakresie ochrony środowiska z innymi organami kontroli,

organami ścigania i wymiaru sprawiedliwości, innymi organami administracji

państwowej i organami samorządu terytorialnego oraz obrony cywilnej, a także

organizacjami społecznymi;

17a) wykonywanie zadań określonych w ustawie z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo

wodne (Dz. U. z 2018 r. poz. 2268 oraz z 2019 r. poz. 125 i 534);

17b) wykonywanie zadań określonych w ustawie z dnia 19 lipca 2016 r. o dostępie do

zasobów genetycznych i podziale korzyści z ich wykorzystania (Dz. U.

poz. 1340 oraz z 2018 r. poz. 1479) oraz wynikających z rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 511/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r.

w sprawie środków zapewniających zgodność użytkowników w Unii

z wymogami wynikającymi z Protokołu z Nagoi dotyczącego dostępu do

zasobów genetycznych oraz uczciwego i sprawiedliwego podziału korzyści

wynikających z wykorzystania tych zasobów (Dz. Urz. UE L 150 z 20.05.2014,

str. 59) i rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1866 z dnia

16.03.2020

©Telksinoe s. 6/40

13 października 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 511/2014

w odniesieniu do rejestru kolekcji, monitorowania zgodności użytkowników

i najlepszych praktyk (Dz. Urz. UE L 275 z 20.10.2015, str. 4);

17c) wykonywanie zadań wynikających z ustawy z dnia 4 marca 2010 r.

o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1472 oraz z 2019

r. poz. 730);

17d) kontrola przestrzegania przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r.

o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności (Dz. U. poz. 1680);

18) wykonywanie innych zadań określonych odrębnymi przepisami.

1a. Do zadań Inspekcji Ochrony Środowiska należy również ściganie

przestępstw przeciwko środowisku określonych w Kodeksie karnym oraz wykroczeń

określonych w Kodeksie wykroczeń i ustawach wymienionych w ust. 1, w tym

wnoszenie i popieranie aktów oskarżenia.

2. (uchylony)

3. Inspekcja Ochrony Środowiska współpracuje z Szefem Krajowego Centrum

Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań

ustawowych.

4. W przypadku niecierpiącym zwłoki organy Inspekcji Ochrony Środowiska,

realizując zadania, o których mowa w ust. 1, 1a i 3, wykonują obowiązek, o którym

mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z

przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych

oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.

Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.2)), zwanego dalej „rozporządzeniem

2016/679”, przez udostępnienie informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2

rozporządzenia 2016/679, w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej

urzędu, na swojej stronie internetowej oraz w siedzibie urzędu w widocznym miejscu.

5. W związku z przetwarzaniem przez organy Inspekcji Ochrony Środowisk a

danych osobowych w toku realizacji zadań określonych w ust. 1, 1a i 3 prawo, o

którym mowa w art. 15 ust. 1 lit. g rozporządzenia 2016/679, przysługuje w zakresie,

w jakim nie ma wpływu na ochronę praw i wolności osoby, od której dane pozyskano.

2)

Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2.

16.03.2020

©Telksinoe s. 7/40

6. Organy Inspekcji Ochrony Środowiska informują o ograniczeniu, o którym

mowa w ust. 5, odpowiednio przy pierwszej czynności skierowanej do osoby, której

dane dotyczą, w formie publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego

ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma

w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu

Inspekcji Ochrony Środowiska.

7. Dane osobowe, o których mowa w ust. 5, podlegają zabezpieczeniom

zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazaniu

polegającym co najmniej na:

1) dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób

posiadających pisemne upoważnienie wydane przez administratora danych;

2) pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych

osobowych do zachowania ich w poufności.

8. Wystąpienie z żądaniem, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia

2016/679, nie wstrzymuje ani nie ogranicza wykonywania przez organy Inspekcji

Ochrony Środowiska zadań, o których mowa w ust. 1, 1a i 3.

Rozdział 2

Organy Inspekcji Ochrony Środowiska

Art. 3. Organami Inspekcji Ochrony Środowiska są:

1) Główny Inspektor Ochrony Środowiska;

2) wojewódzki inspektor ochrony środowiska jako organ rządowej administracji

zespolonej w województwie.

Art. 3a. Główny Inspektor Ochrony Środowiska jest centralnym organem

administracji rządowej nadzorowanym przez ministra właściwego do spraw klimatu.

Art. 4. 1. Główny Inspektor Ochrony Środowiska kieruje działalnością Inspekcji

Ochrony Środowiska.

2. (uchylony)

3. Głównego Inspektora Ochrony Środowiska powołuje Prezes Rady Ministrów,

spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek

ministra właściwego do spraw klimatu. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego

Inspektora Ochrony Środowiska.

4. Zastępcę Głównego Inspektora Ochrony Środowiska powołuje minister

właściwy do spraw klimatu, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego

16.03.2020

©Telksinoe s. 8/40

i konkurencyjnego naboru, na wniosek Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

Minister właściwy do spraw klimatu odwołuje Zastępcę Głównego Inspektora

Ochrony Środowiska.

4a. Stanowisko Głównego Inspektora Ochrony Środowiska może zajmować

osoba, która:

1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2) jest obywatelem polskim;

3) korzysta z pełni praw publicznych;

4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne

przestępstwo skarbowe;

5) posiada kompetencje kierownicze;

6) posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na

stanowisku kierowniczym;

7) posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości

Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

4b. Informację o naborze na stanowisko Głównego Inspektora Ochrony

Środowiska ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie

dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu

i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłosz enie

powinno zawierać:

1) nazwę i adres urzędu;

2) określenie stanowiska;

3) wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4) zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5) wskazanie wymaganych dokumentów;

6) termin i miejsce składania dokumentów;

7) informację o metodach i technikach naboru.

4c. Termin, o którym mowa w ust. 4b pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od

dnia opublikowania ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa

Rady Ministrów.

4d. Nabór na stanowisko Głównego Inspektora Ochrony Środowiska

przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego do spraw klimatu, liczący

co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia

najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe

16.03.2020

©Telksinoe s. 9/40

kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które jest

przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

4e. Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 4d, może

być dokonana na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która

posiada odpowiednie kwalifikacje do dokonania tej oceny.

4f. Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 4e, mają obowiązek

zachowania w tajemnicy informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko,

uzyskanych w trakcie naboru.

4g. W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których

przedstawia ministrowi właściwemu do spraw klimatu.

4h. Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający:

1) nazwę i adres urzędu;

2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3) imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów

uszeregowanych według poziomu spełniania przez nich wymagań określonych

w ogłoszeniu o naborze;

4) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5) uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6) skład zespołu.

4i. Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji

w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Informacja o wyniku naboru zawiera:

1) nazwę i adres urzędu;

2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3) imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania

w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu

kandydata.

4j. Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady

Ministrów ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

4k. Zespół przeprowadzający nabór na stanowisko, o którym mowa w ust. 4,

powołuje Główny Inspektor Ochrony Środowiska.

4l. Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowisko, o którym mowa w ust. 4,

stosuje się odpowiednio ust. 4a–4j.

16.03.2020

©Telksinoe s. 10/40

5. Główny Inspektor Ochrony Środowiska wykonuje zadania przy pomocy

Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska.

6. W skład Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska mogą wchodzić:

departamenty, wydziały, zespoły terenowe, samodzielne stanowiska oraz laboratoria.

7. Organizację Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska określa statut

nadany, w drodze rozporządzenia, przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek ministra

właściwego do spraw klimatu.

Art. 4a. 1. Główny Inspektor Ochrony Środowiska, kierując działalnością

Inspekcji Ochrony Środowiska:

1) ustala ogólne kierunki działania Inspekcji Ochrony Środowiska oraz wydaje

zalecenia i wytyczne, określające sposób postępowania w trakcie realizacji

zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1, oraz kontroluje stan ich realizacji;

2) ustala szczegółowe zasady postępowania w przypadku wystąpienia poważnej

awarii w zakresie należącym do właściwości Inspekcji Ochrony Środowiska oraz

zasady współdziałania z innymi organami administracji publicznej;

3) może wydawać wojewódzkim inspektorom ochrony środowiska polecenia

dotyczące podjęcia określonych czynności i żądać będących w ich posiadaniu

informacji o stanie środowiska i jego ochronie oraz o zakresie i wynikach ich

działania;

4) organizuje i koordynuje kontrole podmiotów korzystających ze środowiska

o zasięgu lub znaczeniu ponadwojewódzkim;

4a) może wydawać wojewódzkim inspektorom ochrony środowiska polecenia

przeprowadzenia w określonym czasie kontroli;

5) opracowuje i realizuje wieloletnie strategiczne oraz wykonawcze programy

państwowego monitoringu środowiska;

6) dokonuje analiz i ocen:

a) przestrzegania przepisów, o których mowa w art. 2 ust. 1,

b) stanu środowiska;

7) prowadzi system informatyczny, o którym mowa w art. 28h ust. 1, i nadzoruje

jego funkcjonowanie;

8) organizuje szkolenia pracowników Inspekcji Ochrony Środowiska w zakresie

wykonywania zadań określonych w ustawie i w przepisach odrębnych;

16.03.2020

©Telksinoe s. 11/40

9) sporządza roczne sprawozdanie z działalności Inspekcji Ochrony Środowiska

i przedkłada je do akceptacji ministrowi właściwemu do spraw klimatu

w terminie do 31 maja roku następnego.

1a. Wykonywanie zadań Inspekcji Ochrony Środowiska w zakresie:

1) prowadzenia państwowego monitoringu środowiska oraz prowadzenia

działalności laboratoryjnej,

2) prowadzenia działań edukacyjnych dla innych organów i podmiotów

korzystających ze środowiska z zakresu korzystania ze środowiska,

3) wykonywania zadań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia

12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów

cieplarnianych

– należy do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska w zakresie zadań określonych w art. 2

ust. 1 współpracuje z:

1) organami państw członkowskich Unii Europejskiej;

2) właściwymi organami innych państw na podstawie zawartych umów

i porozumień;

3) organizacjami międzynarodowymi.

3. Główny Inspektor Ochrony Środowiska współpracuje z ministrem właściwym

do spraw klimatu oraz ministrem właściwym do spraw środowiska w zakresie spraw

objętych odpowiednio działami administracji rządowej – klimat oraz środowisko,

w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1.

4. Minister właściwy do spraw klimatu oraz minister właściwy do spraw

środowiska prowadzą kontrolę wspólną Głównego Inspektora Ochrony Środowiska,

jeżeli przedmiotem kontroli są sprawy objęte działem administracji rządowej –

środowisko.

Art. 5. 1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska kieruje działalnością

Inspekcji Ochrony Środowiska na obszarze województwa.

2. Wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska powołuje i odwołuje

wojewoda, za zgodą Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

3. Stanowisko wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska może zajmować

osoba, która:

1) jest obywatelem polskim;

2) korzysta z pełni praw publicznych;

16.03.2020

©Telksinoe s. 12/40

3) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne

przestępstwo skarbowe;

4) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

5) posiada co najmniej 5-letni staż pracy na stanowiskach związanych z zadaniami

z zakresu ochrony środowiska;

6) posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości

wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.

4. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska, kierując działalnością Inspekcji

Ochrony Środowiska na obszarze województwa:

1) wykonuje jej zadania, z wyłączeniem zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2

i 2a, zgodnie z ogólnymi kierunkami działania, zaleceniami i wytycznymi oraz

poleceniami Głównego Inspektora Ochrony Środowiska;

2) ustala, w porozumieniu z wojewodą, kierunki działania oraz roczne plany pracy

Inspekcji Ochrony Środowiska w województwie, których elementem są roczne

plany działalności kontrolnej;

3) (uchylony)

4) dokonuje na obszarze województwa analiz i ocen przestrzegania przepisów,

o których mowa w art. 2 ust. 1;

5) przedkłada Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska informacje

o realizacji zadań Inspekcji Ochrony Środowiska na obszarze województwa za

dany rok w terminie do 15 lutego roku następnego oraz na żądanie, w każdym

czasie.

5. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wykonuje zadania przy pomocy

wojewódzkiego inspektoratu ochrony środowiska.

6. Zastępców wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, w liczbie do

dwóch, powołuje i odwołuje wojewoda, na wniosek wojewódzkiego inspektora

ochrony środowiska.

7. Stanowisko zastępcy wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska może

zajmować osoba, która spełnia warunki określone w ust. 3.

8. Wojewoda, na wniosek wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, może

tworzyć delegatury wojewódzkiego inspektoratu ochrony środowiska. Kierownik

delegatury może, z upoważnienia wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska,

prowadzić sprawy i wydawać na terenie swojego działania decyzje administracyjne.

16.03.2020

©Telksinoe s. 13/40

9. Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia, zasady i sposób

organizacji wojewódzkich inspektoratów ochrony środowiska oraz ich delegatur,

mając na względzie zapewnienie ich sprawnego i jednolitego działania.

Art. 5a. 1. Roczny plan działalności kontrolnej obejmuje:

1) ogólną ocenę znaczących zagadnień dotyczących środowiska;

2) obszar objęty planem kontroli;

3) wykaz zakładów objętych planem, w tym wykaz:

a) instalacji wymagających uzyskania pozwolenia zintegrowanego,

b) zakładów o zwiększonym ryzyku i zakładów o dużym ryzyku wystąpienia

poważnej awarii przemysłowej w rozumieniu przepisów o ochronie

środowiska, zwanych dalej odpowiednio „zakładami o zwiększonym

ryzyku” i „zakładami o dużym ryzyku”;

4) procedury opracowywania programów kontroli planowych dla zakładów,

o których mowa w pkt 3;

5) procedury kontroli pozaplanowych dla zakładów, o których mowa w pkt 3;

6) w odniesieniu do zakładów o zwiększonym ryzyku i zakładów o dużym ryzyku

– ogólną ocenę znaczących zagadnień dotyczących bezpieczeństwa oraz wykaz

grup zakładów, o których mowa w art. 264d ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia

2001 r. – Prawo ochrony środowiska.

2. W odniesieniu do instalacji wymagających uzyskania pozwolenia

zintegrowanego oraz zakładów o zwiększonym ryzyku i zakładów o dużym ryzyku

wojewódzki inspektor ochrony środowiska na podstawie rocznego planu kontroli

sporządza programy kontroli planowych, obejmujące częstotliwość kontroli w terenie

dla różnych rodzajów zakładów i instalacji.

3. Częstotliwość kontroli, o której mowa w ust. 2, jest ustalana

z uwzględnieniem systematycznej oceny zagrożeń dla środowiska stwarzanych przez

daną instalację, oraz przepisów dotyczących częstotliwości prowadzenia kontroli.

4. W odniesieniu do instalacji wymagających uzyskania pozwolenia

zintegrowanego okres pomiędzy kontrolami nie przekracza:

1) roku dla instalacji stwarzających największe zagrożenie;

2) 3 lat dla instalacji, której prowadzącym instalację jest organizacja zarejestrowana

w systemie ekozarządzania i audytu (EMAS) lub dla instalacji stwarzających

najmniejsze zagrożenie.

16.03.2020

©Telksinoe s. 14/40

5. Systematyczna ocena zagrożeń dla środowiska, o której mowa w ust. 3,

uwzględnia co najmniej jedno z następujących kryteriów:

1) potencjalne i rzeczywiste oddziaływanie danych instalacji na zdrowie ludzi

i środowisko, z uwzględnieniem poziomu i rodzajów emisji, wrażliwości

środowiska lokalnego i ryzyka wystąpienia poważnej awarii przemysłowej;

2) historię zgodności z warunkami pozwolenia;

3) rejestrację organizacji lub prowadzącego instalację w systemie ekozarządzania

i audytu (EMAS).

6. Jeżeli kontrola instalacji wymagających pozwolenia zintegrowanego lub

zakładu o zwiększonym ryzyku lub zakładu o dużym ryzyku wykaże istotne

naruszenie wymogów określonych w tym pozwoleniu lub w zakresie przeciwdziałania

poważnej awarii przemysłowej, w terminie 6 miesięcy od dnia zakończenia tej

kontroli przeprowadza się ponowną kontrolę, o której mowa w art. 55 ust. 7 ustawy

z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646, 1479, 1629, 1633 i

2212).

7. Pozaplanowe kontrole przeprowadza się w szczególności w celu jak

najszybszego zbadania skarg i wniosków o interwencje, wystąpienia poważnych

awarii, stwierdzenia naruszeń wymogów określonych w pozwoleniach

zintegrowanych oraz, w stosownych przypadkach, przed udzieleniem lub zmianą

pozwolenia zintegrowanego.

Art. 6. (uchylony)

Art. 7. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska, za zgodą Głównego

Inspektora Ochrony Środowiska, może powierzyć, w drodze porozumienia,

prowadzenie spraw z zakresu właściwości wojewódzkiego inspektora ochrony

środowiska, w tym wydawanie w jego imieniu decyzji administracyjnych, powiatom

położonym na terenie województwa.

Art. 8. W rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawach

związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Ochrony Środowiska

organem właściwym jest, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, wojewódzki inspektor

ochrony środowiska i jako organ wyższego stopnia ? Główny Inspektor Ochrony

Środowiska.

16.03.2020

©Telksinoe s. 15/40

Art. 8a. 1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska przekazuje radzie gminy,

radzie powiatu i sejmikowi województwa, na ich wniosek, informację o wynikach

kontroli obiektów o podstawowym znaczeniu dla województwa.

2. W związku z przedłożoną informacją, o której mowa w ust. 1, radzie powiatu

służy prawo do określania, w drodze uchwały, kierunków działania wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska w celu zapewnienia na danym obszarze należytej

ochrony środowiska.

3. W przypadku bezpośredniego zagrożenia środowiska starosta lub wójt

(burmistrz, prezydent miasta) może skierować, zawierający uzasadnienie, wniosek do

wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o podjęcie należących do jego zadań

i kompetencji działań zmierzających do usunięcia tego zagrożenia, gdy podjęcie

działań wykracza poza zadania i kompetencje odpowiednio starosty lub wójta

(burmistrza, prezydenta miasta).

4. Uchwała podjęta na podstawie ust. 2 oraz wniosek skierowany na podstawie

ust. 3 nie mogą dotyczyć wykonania konkretnych czynności służbowych ani określać

sposobu wykonania zadania przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska,

lecz powinny ustalać przedmiot działań lub wskazywać stan niezgodny z prawem,

o którego usunięcie chodzi i którego zakres należy do właściwości wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska.

Art. 8b. 1. Starosta, wójt (burmistrz, prezydent miasta) ponoszą wyłączną

odpowiedzialność za treść wniosku skierowanego na podstawie art. 8a ust. 3.

2. Wniosek przekazany ustnie wymaga potwierdzenia na piśmie.

Art. 8c. (uchylony)

Rozdział 2a

Pracownicy Inspekcji Ochrony Środowiska

Art. 8d. 1. Pracownikami Inspekcji Ochrony Środowiska są pracownicy

zatrudnieni w Głównym Inspektoracie Ochrony Środowiska i wojewódzkich

inspektoratach ochrony środowiska.

2. Do pracowników Inspekcji Ochrony Środowiska zatrudnionych na

stanowiskach urzędniczych stosuje się przepisy ustawy z dnia 21 listopada 2008 r.

o służbie cywilnej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1559 oraz z 2019 r. poz. 730).

3. Do pracowników Inspekcji Ochrony Środowiska zatrudnionych na

stanowiskach:

16.03.2020

©Telksinoe s. 16/40

1) inspektorów Inspekcji Ochrony Środowiska nie stosuje się przepisów art. 4

i art. 97 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej;

2) w centralnym laboratorium badawczym, o którym mowa w art. 28f ust. 1, nie

stosuje się przepisu art. 97 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej.

4. Do pracowników innych niż wymienieni w ust. 2 stosuje się przepisy ustawy

z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. z 2018 r.

poz. 1915 oraz z 2019 r. poz. 1043).

Art. 8e. 1. Inspektorem Inspekcji Ochrony Środowiska może być pracownik

Inspekcji Ochrony Środowiska, który:

1) jest obywatelem polskim;

2) ma pełną zdolność do czynności prawnych;

3) korzysta z pełni praw publicznych;

4) nie był skazany prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo lub

umyślne przestępstwo skarbowe;

5) posiada wyższe wykształcenie;

6) posiada stan zdrowia pozwalający na zatrudnienie na stanowisku inspektora

Inspekcji Ochrony Środowiska;

7) odbył półroczny kurs przygotowujący do wykonywania pracy na stanowisku

inspektora Inspekcji Ochrony Środowiska i zdał egzamin końcowy.

2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska zwalnia z obowiązku odbywania

kursu oraz egzaminu końcowego, o których mowa w ust. 1 pkt 7, pracownika

Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska lub wojewódzkiego inspektoratu

ochrony środowiska, posiadającego wiedzę i doświadczenie zawodowe umożliwiające

należyte wykonywanie obowiązków służbowych.

3. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, zakres

i sposób przeprowadzenia kursu, o którym mowa w ust. 1 pkt 7, oraz warunki zdania

egzaminu końcowego, kierując się potrzebą należytego przygotowania inspektorów

Inspekcji Ochrony Środowiska do wykonywania kontroli.

Art. 8f. 1. Czas pracy pracowników, o których mowa w art. 8d ust. 3, nie może

przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym

tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 3 miesięcy.

2. Do pracowników, o których mowa w art. 8d ust. 3, mogą być stosowane

systemy czasu pracy:

16.03.2020

©Telksinoe s. 17/40

1) zmianowy – na stanowiskach pracy, na których ze względu na zakres i charakter

zadań jest wymagane wykonywanie pracy w systemie zmianowym;

2) podstawowy, w przypadku którego czas pracy nie może przekraczać 8 godzin na

dobę – na pozostałych stanowiskach pracy.

3. W zmianowym systemie czasu pracy pracę wykonuje się na zmiany trwające

po 8 godzin na dobę. W szczególnie uzasadnionych przypadkach pracodawca może

wprowadzić wykonywanie pracy na zmiany trwające po 12 godzin na dobę.

4. W zmianowym systemie czasu pracy, o którym mowa w ust. 3 zdanie:

1) pierwsze, pracownik nie może wykonywać pracy na więcej niż dziesięciu

zmianach w porze nocnej w miesiącu kalendarzowym,

2) drugie, pracownik nie może wykonywać pracy na więcej niż ośmiu zmianach

w porze nocnej w miesiącu kalendarzowym

– chyba że jest to uzasadnione szczególnymi potrzebami pracodawcy lub tym, że jego

nieobecność mogłaby spowodować poważne zakłócenie organizacji pracy

u pracodawcy.

5. Praca w godzinach nadliczbowych pracownika jest dopuszczalna ze względu

na:

1) konieczność współudziału w zwalczaniu poważnej awarii lub innych zdarzeń

nadzwyczajnych w zakresie ochrony środowiska;

2) konieczność wykonania rozpoczętych czynności kontrolnych, jeżeli nie mogą

one zostać przerwane;

3) szczególne potrzeby pracodawcy.

6. Praca w godzinach nadliczbowych pracownika następuje na polecenie

pracodawcy.

7. W zamian za czas pracy w godzinach nadliczbowych pracownikowi udziela

się czasu wolnego od pracy w wymiarze o połowę wyższym albo może mu być

przyznane wynagrodzenie wraz z dodatkiem za pracę w godzinach nadliczbowych

w wysokości 50% wynagrodzenia. Udzielenie pracownikowi czasu wolnego nie może

spowodować obniżenia wynagrodzenia należnego pracownikowi za pełny miesięczny

wymiar czasu pracy.

8. O przyznaniu czasu wolnego od pracy albo dodatku, o których mowa w ust. 7,

decyduje:

1) dyrektor generalny – w przypadku pracowników zatrudnionych w Głównym

Inspektoracie Ochrony Środowiska;

16.03.2020

©Telksinoe s. 18/40

2) wojewódzki inspektor ochrony środowiska – w przypadku pracowników

zatrudnionych w wojewódzkim inspektoracie ochrony środowiska.

9. Liczba godzin nadliczbowych, za które przyznano wynagrodzenie, nie może

przekraczać:

1) 7 godzin w przyjętym miesięcznym okresie rozliczeniowym;

2) 14 godzin w przyjętym dwumiesięcznym okresie rozliczeniowym;

3) 21 godzin w przyjętym trzymiesięcznym okresie rozliczeniowym.

10. Praca w niedzielę lub święto w godzinach nadliczbowych oraz w porze

nocnej nie może być wykonywana przez:

1) pracownika będącego jedynym opiekunem dziecka do 8 lat lub osoby

wymagającej stałej opieki,

2) pracownika opiekującego się dzieckiem do 8 lat, jeżeli z uprawnienia do opieki

nie korzysta drugie z rodziców lub opiekun,

3) pracownicę karmiącą dziecko piersią

– bez ich zgody.

Art. 8g. Inspektorom Inspekcji Ochrony Środowiska wykonującym czynności

kontrolne przysługuje miesięczny dodatek inspekcyjny do wynagrodzenia

w wysokości do 100% tego wynagrodzenia.

Art. 8h. Pracownicy Inspekcji Ochrony Środowiska podczas pełnienia

obowiązków służbowych i w związku z pełnieniem tych obowiązków korzystają

z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.

Rozdział 3

Wykonywanie zadań kontrolnych przez Inspekcję Ochrony Środowiska

Art. 9. 1. Inspekcja Ochrony Środowiska prowadzi kontrole planowe

i pozaplanowe.

1a. Kontrole planowe planuje się, uwzględniając potrzebę zapewnienia

systematycznej oceny zagrożeń życia i zdrowia ludzi oraz środowiska,

w szczególności wynikających z działalności podmiotów korzystających ze

środowiska, i ustala w planach kontroli.

1b. Do kontroli pozaplanowych zalicza się kontrole:

1) przeprowadzane na wniosek organów administracji publicznej lub podmiotów,

o ile przepisy szczególne przewidują możliwość występowania z takim

wnioskiem;

16.03.2020

©Telksinoe s. 19/40

2) interwencyjne.

1c. Przez kontrole interwencyjne rozumie się kontrole przeprowadzane

w związku z rozpatrywaniem skarg i interwencji dotyczących zanieczyszczenia

środowiska lub podejrzenia wystąpienia takiego zanieczyszczenia, wystąpienia

poważnych awarii lub w celu przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub

wykroczenia.

1d. Kontrolę wykonują Główny Inspektor Ochrony Środowiska, wojewódzcy

inspektorzy ochrony środowiska oraz upoważnieni przez nich inspektorzy Inspekcji

Ochrony Środowiska, zwani dalej „inspektorami”.

2. Przy wykonywaniu kontroli przestrzegania wymagań ochrony środowiska

inspektor uprawniony jest do:

1) wstępu przez całą dobę wraz z niezbędnym sprzętem:

a) na teren nieruchomości, obiektu lub ich części, na których prowadzona jest

działalność gospodarcza,

b) do środków transportu,

c) na teren niezwiązany z prowadzeniem działalności gospodarczej;

1a) (uchylony)

2) przeprowadzania niezbędnych pomiarów lub badań, w tym pobierania próbek

lub wykonywania innych czynności kontrolnych, w tym z użyciem

bezzałogowych statków powietrznych, w celu ustalenia na terenie kontrolowanej

nieruchomości, w obiekcie lub jego części, w kontrolowanym środku transportu,

stanu środowiska oraz oceny tego stanu w świetle przepisów o ochronie

środowiska, a także warunków wykonywania działalności wpływającej na

środowisko indywidualnie określonych w decyzjach administracyjnych;

3) żądania wstrzymania ruchu lub uruchomienia instalacji lub urządzeń, w tym

środków transportu oraz powstrzymania się od wykonywania innych czynności

w zakresie, w jakim jest to niezbędne dla przeprowadzenia badań, w tym

pobrania próbek i wykonania pomiarów;

4) oceny sposobu eksploatacji instalacji lub urządzeń, w tym środków transportu;

5) oceny stosowanych technologii i rozwiązań technicznych;

6) żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i przesłuchiwania

osób w zakresie niezbędnym dla ustalenia stanu faktycznego przy jednoczesnym

pouczeniu ich o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań,

o której mowa w Kodeksie karnym;

16.03.2020

©Telksinoe s. 20/40

7) żądania okazania dokumentów, w tym dokumentów finansowych

i udostępnienia wszelkich danych mających związek z problematyką kontroli;

8) ustalania tożsamości osób oraz żądania okazania dokumentów niezbędnych do

wymierzenia grzywny w drodze mandatu karnego lub sporządzenia wniosku

o ukaranie;

9) oceny sposobu wykonywania pomiarów emisji, ilości pobranej wody oraz

odprowadzanych ścieków przez jednostkę prowadzącą pomiary, w tym

poprawności sposobu pobierania i analizy próbek;

10) określenia składu morfologicznego odpadów w oparciu o wiedzę ekspercką.

2a. Jeżeli przeprowadzenie niezbędnych pomiarów, w tym pobieranie próbek lub

wykonanie innych czynności kontrolnych, wymaga specjalistycznej wiedzy lub

umiejętności, Główny Inspektor Ochrony Środowiska lub wojewódzki inspektor

ochrony środowiska może upoważnić do udziału w kontroli osobę niebędącą

inspektorem, posiadającą taką wiedzę lub takie umiejętności.

2b. (uchylony)

3. (uchylony)

Art. 9a. 1. Kontrolę przedsiębiorców wykonuje się na zasadach określonych

w rozdziale 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.

2. Do kontroli pozaplanowych przedsiębiorców nie stosuje się przepisów art. 47,

art. 48, art. 50, art. 51, art. 54, art. 55 i art. 58 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo

przedsiębiorców.

Art. 9b. 1. Kontrolę wykonuje się po okazaniu legitymacji służbowej

potwierdzającej tożsamość i uprawnienia inspektora do jej wykonania.

2. Kontrolę przedsiębiorcy, z wyłączeniem kontroli interwencyjnej, wykonuje

się po okazaniu dodatkowo upoważnienia do jej wykonania.

3. Legitymację inspektorowi wydaje Główny Inspektor Ochrony Środowiska

albo wojewódzki inspektor ochrony środowiska.

4. Inspektor jest obowiązany do zwrotu legitymacji z dniem ustania stosunku

pracy.

5. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wzór

legitymacji służbowej, o której mowa w ust. 1, mając na względzie możliwość

identyfikacji inspektora i jego stanowiska służbowego.

16.03.2020

©Telksinoe s. 21/40

Art. 9c. 1. W kontroli prowadzonej przez inspektora mogą uczestniczyć inni

pracownicy Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska lub wojewódzkiego

inspektoratu ochrony środowiska upoważnieni przez Głównego Inspektora Ochrony

Środowiska lub wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.

2. W przypadku, o którym mowa w art. 9 ust. 2 pkt 3, wstrzymania ruchu lub

uruchomienia instalacji lub urządzenia dokonuje osoba wskazana przez kierownika

kontrolowanej jednostki organizacyjnej albo przez kontrolowaną osobę fizyczną

prowadzącą działalność gospodarczą. Wskazana osoba posiada wiedzę umożliwiającą

wstrzymanie ruchu lub uruchomienie instalacji lub urządzenia w sposób, który nie

spowoduje powstania szkody w danej instalacji lub urządzeniu.

3. W przypadku braku możliwości wstrzymania ruchu lub uruchomienia

instalacji lub urządzenia kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej albo

kontrolowana osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą obowiązani są do

udowodnienia braku możliwości technicznych bądź udowodnienia możliwości

wystąpienia zagrożenia szkód w dużych rozmiarach.

4. Wstęp inspektorów na tereny zamknięte w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy

z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2019 r. poz. 725

i 730) następuje za zgodą zarządzającego tym terenem.

5. Upoważniony do kontroli inspektor jest uprawniony do poruszania się po

terenie nieruchomości, obiektu lub ich części, w tym do wykonywania lotów

bezzałogowym statkiem powietrznym nad tym terenem, oraz poruszania się

w środkach transportu, bez potrzeby uzyskiwania przepustki oraz nie podlega rewizji

osobistej przewidzianej w regulaminie wewnętrznym kontrolowanej jednostki

organizacyjnej; podlega on przepisom bezpieczeństwa i higieny pracy obowiązującym

w kontrolowanej jednostce organizacyjnej.

6. Do osób, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 9 ust. 2a, stosuje się przepisy

ust. 5 oraz art. 9 ust. 2 pkt 1, 2 i 9.

Art. 10. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej oraz kontrolowana

osoba fizyczna, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych oraz

o zakwaterowaniu sił zbrojnych, obowiązani są umożliwić inspektorowi

przeprowadzenie kontroli, w szczególności umożliwić dokonanie czynności,

o których mowa w art. 9 ust. 2.

Art. 10a. 1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może wystąpić

z wnioskiem do Policji lub organów administracji publicznej, w tym do Krajowej

16.03.2020

©Telksinoe s. 22/40

Administracji Skarbowej, Inspekcji Transportu Drogowego, urzędów nadzoru

górniczego, Państwowej Inspekcji Pracy, Inspekcji Handlowej, Państwowej Inspekcji

Sanitarnej, Inspekcji Weterynaryjnej, Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin

i Nasiennictwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, o udzielenie pomocy,

jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia czynności kontrolnych.

2. Udzielenie pomocy, o której mowa w ust. 1, może polegać w szczególności

na:

1) umożliwieniu inspektorowi wejścia na kontrolowany teren, do kontrolowanego

obiektu lub do środka transportu;

2) gromadzeniu i zabezpieczaniu dowodów popełnienia przestępstwa albo

wykroczenia;

3) ustalaniu tożsamości i przesłuchiwaniu osób w celu ustalenia stanu faktycznego

istotnego dla prowadzonego postępowania;

4) zapewnieniu bezpieczeństwa inspektorowi.

3. Organy wymienione w ust. 1 nie mogą odmówić udzielenia pomocy

wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska.

4. Na wniosek wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, w przypadku

uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa polegającego na udaremnianiu

lub utrudnianiu wstępu na kontrolowany teren, do kontrolowanego obiektu lub do

środka transportu, Policja obowiązana jest umożliwić inspektorom ten wstęp, w tym

przy wykorzystaniu środka przymusu bezpośredniego, o którym mowa

w art. 12 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu

bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1834 oraz z 2019 r. poz. 15).

Art. 10b. W przypadku powzięcia uzasadnionego podejrzenia popełnienia

przestępstwa przeciwko środowisku określonego w art. 182, art. 183 lub

art. 186 Kodeksu karnego albo wykroczenia określonego w art. 154 § 2 Kodeksu

wykroczeń, albo wykroczeń, o których mowa w:

1) art. 476 ust. 1 i 2, art. 477 pkt 4 i 5, art. 478 pkt 6 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r.

– Prawo wodne,

2) art. 65 pkt 1–3 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o mikroorganizmach

i organizmach genetycznie zmodyfikowanych,

3) art. 60 i art. 61 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami

i odpadami opakowaniowymi,

16.03.2020

©Telksinoe s. 23/40

4) art. 37a i art. 37b ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców

w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1932),

5) art. 330–334, art. 335a–336, art. 337a–355 i art. 358–360 ustawy z dnia

27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska,

6) art. 171–177 i art. 180–192 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach,

7) art. 52 i art. 60 ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich

mieszaninach,

8) art. 41 pkt 2–6, 9 i 10 ustawy z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1259),

9) art. 131 pkt 12 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody,

10) art. 31 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym

przemieszczaniu odpadów,

11) art. 44–49, art. 51, art. 52a i art. 52b ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r.

o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji,

12) art. 95–97 oraz art. 134 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie

elektrycznym i elektronicznym,

13) art. 45–47 ustawy z dnia 10 lipca 2008 r. o odpadach wydobywczych,

14) art. 78, art. 80, art. 81 pkt 1 i 2, art. 83, art. 90 pkt 3, art. 91–92a i art. 94–95a

ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach,

15) art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 27 maja 2015 r. o zmianie ustawy o recyklingu

pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.

poz. 933 i 1688)

– Główny Inspektor Ochrony Środowiska, wojewódzki inspektor ochrony środowiska

lub upoważnieni inspektorzy Inspekcji Ochrony Środowiska mogą podjąć czynności,

o których mowa w ust. 2.

2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska, wojewódzki inspektor ochrony

środowiska lub upoważnieni inspektorzy Inspekcji Ochrony Środowiska mogą podjąć

czynności polegające na:

1) obserwowaniu i rejestrowaniu przy użyciu środków technicznych, w tym technik

satelitarnych i bezzałogowych statków powietrznych, obrazu zdarzeń oraz

dźwięku towarzyszącego tym zdarzeniom;

2) gromadzeniu i zabezpieczaniu dowodów popełnienia przestępstwa lub

wykroczenia;

16.03.2020

©Telksinoe s. 24/40

3) żądaniu pisemnych lub ustnych informacji oraz przesłuchiwaniu osób w zakresie

niezbędnym dla ustalenia stanu faktycznego przy jednoczesnym pouczeniu ich

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, o której mowa

w Kodeksie karnym;

4) ustalaniu tożsamości osób oraz żądaniu okazania dokumentów niezbędnych do

wymierzenia grzywny w drodze mandatu karnego lub sporządzeniu wniosku

o ukaranie;

5) nakładaniu grzywien w postępowaniu mandatowym za wykroczenia określone

w trybie przewidzianym przepisami o postępowaniu w sprawach o wykroczenia;

6) dokonywaniu oględzin pomieszczeń i innych miejsc;

7) zatrzymywaniu lub przeszukiwaniu pojazdów przewożących towary oraz

kontroli dokumentów związanych z przewozem towaru, jeżeli zachodzi

podejrzenie przewożenia odpadów;

8) udzielaniu pouczeń, zwracaniu uwagi, ostrzeganiu lub stosowaniu innych

środków oddziaływania wychowawczego.

3. Czynności, o których mowa w ust. 2, mogą być wykonywane po okazaniu

legitymacji, o której mowa w art. 9b ust. 1.

4. Inspektorzy są uprawnieni do uzyskiwania, gromadzenia, przetwarzania

i wykorzystywania informacji o osobach, rzeczach i zdarzeniach, w tym uzyskiwania

informacji oraz utrwalania śladów i dowodów, w sposób określony w ust. 2, które

należy przechowywać zgodnie z przepisami o ochronie danych osobowych.

5. Administratorem danych osobowych przetwarzanych w celu, o którym mowa

w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych

przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości (Dz. U. z

2019 r. poz. 125), jest minister właściwy do spraw klimatu, Główny Inspektor Ochrony

Środowiska lub wojewódzki inspektor ochrony środowiska.

Art. 10c. 1. Główny Inspektor Ochrony Środowiska może powołać zespół

kontrolny, w skład którego może powołać inspektorów Inspekcji Ochrony Środowiska

zatrudnionych w wojewódzkich inspektoratach ochrony środowiska.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, wojewódzki inspektor ochrony

środowiska wskazuje inspektorów Inspekcji Ochrony Środowiska, którzy wejdą

w skład zespołu kontrolnego. Koszty delegacji inspektorów Inspekcji Ochrony

Środowiska wskazanych do prac w zespole kontrolnym pokrywa wojewódzki

inspektor ochrony środowiska.

16.03.2020

©Telksinoe s. 25/40

3. Zespół, o którym mowa w ust. 1, powołuje się w celu przeprowadzenia

kontroli interwencyjnej oraz w szczególnie uzasadnionych przypadkach może być on

powołany do innych kontroli pozaplanowych.

4. Jeżeli wykonanie czynności kontrolnych wymaga specjalistycznej wiedzy lub

umiejętności, Główny Inspektor Ochrony Środowiska może powołać w skład zespołu,

o którym mowa w ust. 1, pracownika zatrudnionego w wojewódzkim inspektoracie

ochrony środowiska, niebędącego inspektorem Inspekcji Ochrony Środowiska,

posiadającego taką wiedzę lub takie umiejętności.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, wojewódzki inspektor ochrony

środowiska wskazuje pracownika, który wejdzie w skład zespołu kontrolnego. Koszty

delegacji pracownika wskazanego do prac w zespole kontrolnym pokrywa

wojewódzki inspektor ochrony środowiska.

Art. 10d. 1. Informacje uzyskane w czasie prowadzenia czynności, o których

mowa w art. 10b ust. 2, mogą być wykorzystywane w celu realizacji zadań

ustawowych Inspekcji Ochrony Środowiska, w tym w zakresie kontroli oraz stanowić

dowód w postępowaniach administracyjnych, karnych oraz w postępowaniach

w sprawach wykroczeń.

2. Informacje, o których mowa w ust. 1, udostępnia się na wniosek:

1) Krajowej Administracji Skarbowej;

2) sądu lub prokuratora – w związku z toczącym się postępowaniem;

3) organów i służb uprawnionych do ścigania przestępstw i wykroczeń;

4) organów nadzoru górniczego.

Art. 10e. 1. Organy Inspekcji Ochrony Środowiska w zakresie koniecznym do

wykonywania czynności, o których mowa w art. 10b ust. 2, mogą korzystać

z informacji kryminalnej zgromadzonej w Krajowym Centrum Informacji

Kryminalnych.

2. Na wniosek Głównego Inspektora Ochrony Środowiska lub wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska organy ścigania oraz organy Krajowej Administracji

Skarbowej udostępniają informacje uzyskane w toku czynności

operacyjno-rozpoznawczych niezbędne do wykonywania czynności, o których mowa

w art. 10b ust. 2, oraz kontroli.

3. Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą być wykorzystane do oceny

stanu faktycznego związanego z korzystaniem ze środowiska oraz w celu realizacji

zadań ustawowych Inspekcji Ochrony Środowiska, w tym w zakresie kontroli oraz

16.03.2020

©Telksinoe s. 26/40

stanowić dowód w postępowaniach administracyjnych, karnych oraz postępowaniach

w sprawach wykroczeń.

4. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu

Wojskowego.

Art. 11. 1. Z czynności kontrolnych inspektor sporządza protokół, którego jeden

egzemplarz doręcza kierownikowi kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub

kontrolowanej osobie fizycznej.

2. Protokół podpisują inspektor i kierownik kontrolowanej jednostki

organizacyjnej lub kontrolowana osoba fizyczna, którzy mogą wnieść do protokołu

umotywowane zastrzeżenia i uwagi.

3. W razie odmowy podpisania protokołu przez kierownika kontrolowanej

jednostki organizacyjnej lub kontrolowaną osobę fizyczną, inspektor czyni o tym

wzmiankę w protokole, a odmawiający podpisu może w terminie siedmiu dni

przedstawić swoje stanowisko na piśmie właściwemu organowi Inspekcji Ochrony

Środowiska.

Art. 12. 1. Na podstawie ustaleń kontroli wojewódzki inspektor ochrony

środowiska może:

1) wydać zarządzenie pokontrolne do kierownika kontrolowanej jednostki

organizacyjnej lub osoby fizycznej;

1a) wydać na podstawie odrębnych przepisów zalecenia pokontrolne;

2) wydać na podstawie odrębnych przepisów decyzję administracyjną;

3) wszcząć egzekucję, jeżeli obowiązek wynika z mocy prawa lub decyzji

administracyjnej.

2. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub kontrolowana osoba

fizyczna, w terminie wyznaczonym w zarządzeniu pokontrolnym, mają obowiązek

poinformowania wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o zakresie podjętych

i zrealizowanych działań służących wyeliminowaniu wskazanych naruszeń.

3. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może zażądać od kierownika

kontrolowanej jednostki organizacyjnej przeprowadzenia postępowania służbowego

lub innego przewidzianego prawem postępowania przeciwko osobom winnym

dopuszczenia do uchybień i poinformowania go, w określonym terminie, o wynikach

tego postępowania i o podjętych działaniach.

16.03.2020

©Telksinoe s. 27/40

4. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może w trakcie kontroli wydać

decyzję w przedmiocie wstrzymania:

1) działalności w zakresie stwarzającym zagrożenie zdrowia lub życia ludzi albo

zagrożenie zniszczenia środowiska;

2) oddania do użytku obiektu budowlanego, zespołu obiektów lub instalacji

niespełniających wymagań ochrony środowiska.

5. Decyzja, o której mowa w ust. 4, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

6. Do decyzji, o której mowa w ust. 4, przepisów art. 61 § 3 i 4 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.3)) nie stosuje się.

Art. 12a. (uchylony)

Art. 12b. (uchylony)

Art. 13. (uchylony)

Art. 14. W sprawach o wykroczenia przeciwko środowisku organom Inspekcji

Ochrony Środowiska przysługuje uprawnienie oskarżyciela publicznego także wtedy,

gdy wniosek o ukaranie za wykroczenie złożył inny uprawniony oskarżyciel.

Art. 15. W razie stwierdzenia, że działanie lub zaniechanie kierownika jednostki

organizacyjnej, jej pracownika lub innej osoby fizycznej wyczerpuje znamiona

przestępstwa przeciwko środowisku, organy Inspekcji Ochrony Środowiska kierują do

organu powołanego do ścigania przestępstw zawiadomienie o popełnieniu

przestępstwa, dołączając dowody dokumentujące podejrzenie.

Art. 16. 1. Organy Inspekcji Ochrony Środowiska mogą zwrócić się do każdego

organu administracji publicznej lub Policji z wnioskiem o udzielenie informacji lub

udostępnienie dokumentów i danych związanych z ochroną środowiska.

2. Organy, o których mowa w ust. 1, lub Policja są obowiązane przekazać

informacje, dokumenty i dane niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni

od dnia złożenia wniosku.

3. W razie stwierdzenia nieprawidłowości w działaniach organów administracji

publicznej w zakresie ochrony środowiska organ Inspekcji Ochrony Środowiska

może:

3)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1467 i

1629 oraz z 2019 r. poz. 11, 60, 848 i 934.

16.03.2020

©Telksinoe s. 28/40

1) skierować wystąpienie o wyjaśnienie przyczyn nieprawidłowości lub o ich

usunięcie;

2) zwrócić się o wszczęcie postępowania administracyjnego, wnieść skargę do sądu

administracyjnego, a także uczestniczyć w tych postępowaniach – na prawach

przysługujących prokuratorowi.

Art. 16a. 1. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie wydawania

przez organy ochrony środowiska decyzji ustalających warunki korzystania ze

środowiska organ Inspekcji Ochrony Środowiska kieruje wystąpienie, którego treścią

może być w szczególności wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji.

2. Organom Inspekcji Ochrony Środowiska przysługują prawa strony

w postępowaniu administracyjnym lub postępowaniu przed sądem administracyjnym.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do orzeczeń samorządowych

kolegiów odwoławczych.

Art. 17. 1. Inspekcja Ochrony Środowiska współdziała w wykonywaniu

czynności kontrolnych z innymi organami kontroli, w tym z Państwową Inspekcją

Sanitarną, organami administracji państwowej i rządowej, organami samorządu

terytorialnego, organami obrony cywilnej oraz organizacjami społecznymi.

2. Współdziałanie to obejmuje w szczególności:

1) (uchylony)

1a) rozpatrywanie wniosków o przeprowadzenie kontroli, składanych przez organy

jednostek samorządu terytorialnego;

2) przekazywanie właściwym organom administracji państwowej i rządowej oraz

organom samorządu terytorialnego informacji o wynikach kontroli

przeprowadzonych przez Inspekcję Ochrony Środowiska;

3) wymianę informacji o wynikach kontroli;

4) wymianę z Krajową Administracją Skarbową i Strażą Graniczną informacji

związanych ze sprowadzaniem do kraju towarów, których wwóz jest zakazany

lub ograniczony ze względu na ochronę środowiska;

5) współpracę ze Strażą Graniczną w wykonywaniu kontroli w strefie

nadgranicznej;

6) współpracę z organami Państwowej Straży Pożarnej w zakresie przeciwdziałania

poważnym awariom;

7) przekazywanie Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego informacji

o utracie, zaginięciu, porzuceniu lub kradzieży odpadów zawierających czynniki

16.03.2020

©Telksinoe s. 29/40

biologiczne lub chemiczne, które mogą być wykorzystane do przygotowania lub

pomocy w dokonaniu przestępstwa o charakterze terrorystycznym, o którym

mowa w art. 115 § 20 Kodeksu karnego.

3. Przeprowadzenie kontroli nieobjętej planem kontroli Inspekcji Ochrony

Środowiska mogą zarządzić wojewoda lub wojewódzki inspektor ochrony

środowiska.

3a. Na uzasadniony wniosek organu samorządu terytorialnego wojewódzki

inspektor ochrony środowiska jest obowiązany przeprowadzić kontrolę nieobjętą

planem kontroli Inspekcji Ochrony Środowiska w zakresie poziomów pól

elektromagnetycznych emitowanych z instalacji radiokomunikacyjnej,

radionawigacyjnej lub radiolokacyjnej, których równoważna moc promieniowana

izotropowo wynosi nie mniej niż 15 W, emitujących pola elektromagnetyczne

o częstotliwościach od 30 kHz do 300 GHz.

4. Inspekcja Ochrony Środowiska udziela pomocy organom samorządu

terytorialnego w realizacji ich zadań kontrolnych w zakresie ochrony środowiska.

5. (uchylony)

Art. 18. 1. Koszty analiz i wykonywania pomiarów, w tym pobierania próbek,

na podstawie których stwierdzono naruszenie wymagań ochrony środowiska, ponoszą

jednostki organizacyjne lub osoby fizyczne, których działalność jest źródłem

naruszania tych wymagań.

1a. Koszty oszacowania wielkości emisji z instalacji albo z operacji lotniczej,

o którym mowa w ustawie z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu

uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, ponosi prowadzący instalację albo

operator statku powietrznego.

2. Wysokość kosztów, o których mowa w ust. 1 i 1a, ustala, w drodze decyzji,

organ Inspekcji Ochrony Środowiska stwierdzający naruszenie wymagań ochrony

środowiska albo dokonujący oszacowania wielkości emisji z instalacji albo z operacji

lotniczej.

3. Minister właściwy do spraw klimatu, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw finansów publicznych, kierując się potrzebą zapewnienia proporcjonalności

kosztów, określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób ustalania kosztów

ponoszonych w związku z prowadzeniem:

1) kontroli przestrzegania wymagań ochrony środowiska;

2) (uchylony)

16.03.2020

©Telksinoe s. 30/40

3) szacowania wielkości emisji z instalacji albo z operacji lotniczej, o którym mowa

w ustawie z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji

gazów cieplarnianych.

Art. 18a. (uchylony)

Art. 18b. (uchylony)

Art. 19. W postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania

terenu dotyczącym przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko,

o którym mowa w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji

o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz

o ocenach oddziaływania na środowisko, oraz w sprawie ustalenia lokalizacji

autostrad oraz dróg ekspresowych wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska

przysługują prawa strony w postępowaniu administracyjnym i postępowaniu przed

sądem administracyjnym, jeżeli zgłosi swój udział w postępowaniu.

Art. 20. (uchylony)

Art. 21. (uchylony)

Art. 22. Główny Inspektor Ochrony Środowiska może podejmować wszelkie

czynności należące do właściwości wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska,

jeśli uzna to za celowe ze względu na wagę lub zawiłość sprawy.

Rozdział 4

Państwowy monitoring środowiska

Art. 23. 1. Tworzy się państwowy monitoring środowiska.

2. Państwowy monitoring środowiska stanowi system pomiarów, ocen i prognoz

stanu środowiska oraz gromadzenia, przetwarzania i rozpowszechniania informacji

o stanie środowiska.

3. Państwowy monitoring środowiska jest podstawowym źródłem danych

i informacji o stanie środowiska w Polsce.

4. Państwowy monitoring środowiska obejmuje zadania wynikające z odrębnych

ustaw, zobowiązań międzynarodowych Rzeczypospolitej Polskiej oraz innych potrzeb

wynikających z polityki ekologicznej państwa.

5. W ramach państwowego monitoringu środowiska są gromadzone dane

i informacje dotyczące stanu środowiska, do których przekazywania Rzeczpospolita

Polska jest obowiązana na mocy zobowiązań międzynarodowych.

16.03.2020

©Telksinoe s. 31/40

6. (uchylony)

7. (uchylony)

8. (uchylony)

9. (uchylony)

10. Państwowy monitoring środowiska wspomaga działania na rzecz ochrony

środowiska poprzez systematyczne informowanie społeczeństwa i organów

administracji publicznej o:

1) stanie elementów przyrodniczych, dotrzymywaniu standardów jakości

środowiska określonych przepisami prawa i poziomów, o których mowa

w art. 3 pkt 28 lit. b i c ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony

środowiska, oraz obszarach występowania przekroczeń tych standardów

i poziomów;

2) występujących zmianach stanu elementów przyrodniczych i przyczynach tych

zmian, w tym powiązaniach przyczynowo-skutkowych występujących pomiędzy

emisjami i stanem elementów przyrodniczych.

11. W państwowym monitoringu środowiska są gromadzone, uzyskane na

podstawie badań monitoringowych, dane i informacje o stanie elementów

przyrodniczych w zakresie:

1) powietrza oraz wpływu zanieczyszczenia powietrza na ekosystemy;

2) wód podziemnych i wód powierzchniowych wraz z osadami dennymi, wód

przejściowych, a także wód morza terytorialnego, wód wyłącznej strefy

ekonomicznej Rzeczypospolitej Polskiej i wód przybrzeżnych, w tym dna i skały

macierzystej znajdujących się na obszarze tych wód;

3) gleby i ziemi;

4) klimatu akustycznego;

5) promieniowania jonizującego i pól elektromagnetycznych;

6) elementów różnorodności biologicznej, w tym lasów, siedlisk przyrodniczych

i gatunków.

12. Dane i informacje, o których mowa w ust. 11, pozyskuje się na podstawie:

1) badań monitoringowych prowadzonych przez Głównego Inspektora Ochrony

Środowiska;

2) pomiarów emisji lub innych warunków korzystania ze środowiska, a także

ewidencji, do których prowadzenia z mocy przepisów prawa lub na mocy decyzji

obowiązane są podmioty korzystające ze środowiska;

16.03.2020

©Telksinoe s. 32/40

3) badań monitoringowych innych niż wymienione w pkt 1 oraz danych

i informacji innych niż wymienione w pkt 2, uzyskanych odpłatnie lub

nieodpłatnie od podmiotów niebędących organami administracji publicznej;

4) danych i informacji uzyskanych od organów administracji publicznej w związku

z prowadzoną przez nie działalnością;

5) danych i informacji uzyskanych od innych podmiotów.

13. Badanie monitoringowe obejmuje czynności polegające na pobieraniu

próbek, wykonywaniu pomiarów, w tym analiz i obserwacji, mające na celu ocenę

i prognozę stanu poszczególnych elementów przyrodniczych, o których mowa

w ust. 11.

14. Badania monitoringowe prowadzi się w sposób cykliczny, stosując

ujednolicone metody zbierania, gromadzenia i przetwarzania danych.

15. Badania monitoringowe prowadzi się z równoczesnym wykorzystaniem

i rejestracją danych przestrzennych.

16. Podmioty korzystające ze środowiska, obowiązane z mocy przepisów prawa

lub na mocy decyzji do pomiaru poziomu substancji lub energii w środowisku oraz

wielkości emisji, gromadzą i przetwarzają dane i informacje z zachowaniem zasad

określonych w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska

i nieodpłatnie udostępniają dane i informacje na potrzeby państwowego monitoringu

środowiska.

17. Organy administracji publicznej prowadzące rejestry i wykazy zawierające

dane i informacje o stanie i ochronie elementów przyrodniczych, o których mowa

w ust. 11, oraz wykonujące badania monitoringowe są obowiązane do nieodpłatnego

udostępniania tych danych i informacji na wniosek Głównego Inspektora Ochrony

Środowiska na potrzeby państwowego monitoringu środowiska.

18. Zakres zadań państwowego monitoringu środowiska jest określony

w wieloletnich strategicznych programach państwowego monitoringu środowiska

i wykonawczych programach państwowego monitoringu środowiska.

18a. Wieloletnie strategiczne programy państwowego monitoringu środowiska

uwzględniają badanie negatywnego wpływu zanieczyszczenia powietrza na

ekosystemy w oparciu o badania monitoringowe prowadzone w ramach państwowego

monitoringu środowiska, w lokalizacjach reprezentatywnych dla siedlisk

słodkowodnych, naturalnych i półnaturalnych oraz rodzajów ekosystemu leśnego,

przyjmując podejście racjonalne pod względem kosztów i oparte na ocenie ryzyka.

16.03.2020

©Telksinoe s. 33/40

19. Programy, o których mowa w ust. 18, opracowuje Główny Inspektor

Ochrony Środowiska.

20. Wieloletnie strategiczne programy państwowego monitoringu środowiska

podlegają zatwierdzeniu przez ministra właściwego do spraw klimatu.

Art. 24. (uchylony)

Art. 25. Informacje o środowisku i jego ochronie objęte państwowym

monitoringiem środowiska są gromadzone przez Głównego Inspektora Ochrony

Środowiska.

Art. 25a. (uchylony)

Art. 25b. Główny Inspektor Ochrony Środowiska opracowuje, nie rzadziej niż

raz na 4 lata, raport o stanie środowiska w Polsce, uwzględniając w szczególności

dane z państwowego monitoringu środowiska.

Art. 25c. 1. Główny Inspektor Ochrony Środowiska sporządza i przekazuje

Komisji Europejskiej i Europejskiej Agencji Środowiska, co 4 lata, w terminie do dnia

1 lipca danego roku:

1) informacje o lokalizacji prowadzenia badań monitoringowych, o których mowa

w art. 23 ust. 18a, i wskaźniki używane do badania wpływu zanieczyszczenia

powietrza na ekosystemy;

2) dane uzyskane w wyniku badań monitoringowych, o których mowa

w art. 23 ust. 18a.

2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska przekazuje ministrowi właściwemu

do spraw klimatu do akceptacji informacje, wskaźniki oraz dane, o których mowa

w ust. 1, w terminie 14 dni przed upływem terminu ich przekazania Komisji

Europejskiej i Europejskiej Agencji Środowiska.

Art. 26. (uchylony)

Art. 27. Minister właściwy do spraw klimatu może, dla celów kontroli i badań

stanu środowiska, określić, w drodze rozporządzenia, warunki i metody prowadzenia

pomiarów wielkości emisji oraz stężeń i poziomów substancji lub energii

w środowisku, uwzględniając zobowiązania międzynarodowe Rzeczypospolitej

Polskiej oraz postęp w zakresie technik pomiarowych.

Art. 28. 1. Główny Inspektor Ochrony Środowiska zapewnia informowanie

społeczeństwa o stanie środowiska oraz nieodpłatnie udostępnia organom

16.03.2020

©Telksinoe s. 34/40

administracji publicznej informacje, o których mowa w art. 25, zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach

oddziaływania na środowisko.

2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska przekazuje nieodpłatnie organom

Państwowej Inspekcji Sanitarnej, gromadzone w ramach państwowego monitoringu

środowiska, dane zawierające wyniki pomiarów, o których mowa w art. 90 ust. 1

ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska.

3. Na wniosek producenta zamierzającego prowadzić ekologiczne gospodarstwo

rolne Główny Inspektor Ochrony Środowiska wydaje zaświadczenie informujące, że

na terenie, na którym położone jest gospodarstwo rolne, nie nastąpiło przekroczenie

dopuszczalnych stężeń szkodliwych substancji zanieczyszczających powietrze i wodę.

Rozdział 4a

(uchylony)

Rozdział 4b

Laboratoria

Art. 28f. 1. W Głównym Inspektoracie Ochrony Środowiska działa centralne

laboratorium badawcze.

2. Centralne laboratorium badawcze prowadzi działalność laboratoryjną, o której

mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2a, oraz może wykonywać inne badania z zakresu ochrony

środowiska.

3. Do wykonywania badań, w tym pobierania próbek, wykonywania pomiarów

i analiz na potrzeby działań kontrolnych centralne laboratorium badawcze obowiązane

jest posiadać akredytację w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie

oceny zgodności (Dz. U. z 2019 r. poz. 155).

4. W zakresie, w jakim centralne laboratorium badawcze nie posiada akredytacji,

Główny Inspektor Ochrony Środowiska może zawrzeć umowę o wykonanie badań,

w tym pobranie próbek, wykonywanie pomiarów i analiz z inną jednostką posiadającą

akredytację w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny

zgodności.

5. Główny Inspektorat Ochrony Środowiska może pozyskiwać środki finansowe

z tytułu sprzedaży usług centralnego laboratorium badawczego oraz krajowych

laboratoriów referencyjnych.

16.03.2020

©Telksinoe s. 35/40

6. Środki, o których mowa w ust. 5, stanowią dochód budżetu państwa i są

wpłacane na rachunek bieżący dochodów Głównego Inspektoratu Ochrony

Środowiska.

7. Centralne laboratorium badawcze wykonuje nieodpłatnie badania i analizy na

potrzeby kontroli prowadzonych przez wojewódzkich inspektorów ochrony

środowiska.

8. Główny Inspektor Ochrony Środowiska zawiera z wojewódzkim inspektorem

ochrony środowiska porozumienie w sprawie zakresu i sposobu realizacji przez

centralne laboratorium badawcze badań, w tym pobierania próbek, wykonywania

pomiarów i analiz na potrzeby działań kontrolnych.

Art. 28g. 1. W Głównym Inspektoracie Ochrony Środowiska działają krajowe

laboratorium referencyjne do spraw jakości powietrza atmosferycznego oraz krajowe

laboratorium referencyjne do spraw jakości wód powierzchniowych.

2. W Głównym Inspektoracie Ochrony Środowiska mogą być tworzone krajowe

laboratoria referencyjne do spraw jakości pomiarów:

1) hałasu;

2) pól elektromagnetycznych;

3) emisji zanieczyszczeń do wód i powietrza.

3. Do zadań krajowego laboratorium referencyjnego do spraw jakości powietrza

atmosferycznego należy zapewnienie nadzoru nad jakością badań powietrza

atmosferycznego wykonywanych w ramach programów państwowego monitoringu

środowiska poprzez:

1) organizowanie i wykonywanie porównań międzylaboratoryjnych i badań

biegłości;

2) dokonywanie przeglądów systemów zapewnienia i kontroli jakości

w instytucjach obsługujących sieci pomiarowe i poszczególne punkty

pomiarowe co najmniej raz na pięć lat;

3) koordynację właściwego stosowania metodyk referencyjnych i wykazywania

równoważności metodyk niereferencyjnych;

4) wdrażanie nowych metod badawczych;

5) uczestniczenie, przynajmniej raz na trzy lata, w programach zapewnienia jakości

badań organizowanych przez Komisję Europejską.

4. Zapewnienie nadzoru, o którym mowa w ust. 3, w odniesieniu do badań

wykonywanych przez centralne laboratorium badawcze polega również na:

16.03.2020

©Telksinoe s. 36/40

1) ujednolicaniu metod i procedur badawczych;

2) szkoleniu pracowników centralnego laboratorium badawczego w zakresie

nowych metod badawczych;

3) koordynacji na terenie kraju udziału w programach zapewnienia jakości badań

organizowanych przez Komisję Europejską;

4) wspieraniu prac prowadzonych przez europejską sieć krajowych laboratoriów

referencyjnych ustanowioną przez Komisję Europejską.

5. Do zadań krajowego laboratorium referencyjnego do spraw jakości wód

powierzchniowych należy zapewnienie nadzoru nad jakością badań i analiz w zakresie

wód powierzchniowych wykonywanych przez centralne laboratorium badawcze oraz

inne podmioty prowadzące badania monitoringowe, w szczególności przez:

1) prowadzenie badań i oznaczeń próbek biologicznych, wody i osadów;

2) tworzenie, weryfikację i aktualizację przewodników i wytycznych do wykonania

badań biologicznych;

3) udział w opracowaniu, testowanie oraz wsparcie we wdrażaniu i użytkowaniu

systemów zarządzania laboratorium;

4) organizowanie porównań międzylaboratoryjnych i badań biegłości;

5) udział w międzynarodowych programach zapewnienia jakości;

6) ujednolicanie metod i procedur badawczych;

7) wdrażanie nowych metod badawczych;

8) szkolenie pracowników centralnego laboratorium badawczego w zakresie

nowych metod badawczych;

9) współpracę z laboratoriami referencyjnymi państw członkowskich Unii

Europejskiej;

10) gromadzenie i rozpowszechnianie informacji dotyczących metod badawczych

stosowanych przez laboratoria referencyjne państw członkowskich Unii

Europejskiej.

Rozdział 4c

System informatyczny Inspekcji Ochrony Środowiska „Ekoinfonet”

Art. 28h. 1. Tworzy się system informatyczny Inspekcji Ochrony Środowiska

„Ekoinfonet”, zwany dalej „Ekoinfonetem”, za pomocą którego są zbierane,

przechowywane, przetwarzane i udostępniane dane dotyczące przestrzegania

16.03.2020

©Telksinoe s. 37/40

przepisów o ochronie środowiska oraz badania i oceny stanu środowiska, uzyskiwane

w trakcie realizacji zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1.

2. Ekoinfonet obejmuje dane, o których mowa w ust. 1, przekazywane przez:

1) Głównego Inspektora Ochrony Środowiska;

2) wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska.

3. Główny Inspektor Ochrony Środowiska:

1) organizuje szkolenia specjalistyczne w zakresie obsługi Ekoinfonetu;

2) zapewnia sprzęt informatyczny i oprogramowanie do obsługi Ekoinfonetu.

4. Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, zakres, sposób oraz tryb

zbierania i udostępniania danych, o którym mowa w ust. 1, kierując się koniecznością

uzyskania danych niezbędnych do oceny przestrzegania przepisów ochrony

środowiska oraz badania i oceny stanu środowiska, a także sporządzania sprawozdań

w tym zakresie.

Art. 28i. 1. Integralną częścią Ekoinfonetu jest Krajowe Repozytorium Danych

o Stanie i Ochronie Środowiska, zwane dalej „Krajowym Repozytorium”, w którym

są gromadzone i archiwizowane dane, o których mowa w art. 28h ust. 1.

2. Krajowe Repozytorium jest prowadzone przez Głównego Inspektora Ochrony

Środowiska.

3. Dane z Krajowego Repozytorium stanowią materiały archiwalne

w rozumieniu ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym

i archiwach (Dz. U. z 2019 r. poz. 553 i 730).

Art. 28j. Korzystający z danych z Ekoinfonetu lub je przetwarzający jest

obowiązany podać w wytwarzanych informacjach, że dane te pochodzą

z Ekoinfonetu.

Rozdział 5

Wykonywanie zadań w zakresie poważnych awarii

Art. 29. W zakresie przeciwdziałania poważnym awariom do Inspekcji Ochrony

Środowiska należy:

1) kontrola podmiotów, których działalność może stanowić przyczynę powstania

poważnej awarii;

2) (uchylony)

16.03.2020

©Telksinoe s. 38/40

3) badanie przyczyn powstawania oraz sposobów likwidacji skutków poważnych

awarii dla środowiska;

4) prowadzenie rejestru zakładów, których działalność może być przyczyną

wystąpienia poważnej awarii, w tym zakładów o zwiększonym ryzyku

i zakładów o dużym ryzyku.

Art. 30. Inspekcja Ochrony Środowiska współdziała w zwalczaniu poważnej

awarii z organami właściwymi do jej zwalczania oraz sprawuje nadzór nad usuwaniem

skutków tej awarii.

Art. 31. 1. Organy Inspekcji Ochrony Środowiska dokonują kontroli co najmniej

raz na 3 lata w zakładach o zwiększonym ryzyku, a co najmniej raz w roku

w zakładach o dużym ryzyku.

1a. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może odstąpić od

przeprowadzenia kontroli, o której mowa w ust. 1, jeżeli z uzgodnionego pomiędzy

komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej a wojewódzkim

inspektorem ochrony środowiska wykazu, o którym mowa w art. 269a ust. 3 ustawy

z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, wynika, że kontrola ta została

zaplanowana przez właściwy organ Państwowej Straży Pożarnej.

2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzi rejestr poważnych awarii.

3. Organy administracji właściwe do zwalczania poważnych awarii obowiązane

są do informowania Głównego Inspektora Ochrony Środowiska o poważnych

awariach, które miały miejsce w kraju, oraz o ich ewentualnych skutkach

transgranicznych.

4. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia,

kryteria charakteryzujące poważne awarie, objęte obowiązkiem zgłoszenia, o którym

mowa w ust. 3, oraz terminy tego zgłoszenia i zakres zawartych w nim informacji,

kierując się rodzajem i wielkością zakładu lub środka transportu, rodzajem, kategorią

i ilością substancji niebezpiecznej, która przedostała się do środowiska, rodzajem

i zakresem szkody w środowisku oraz tym, aby nadsyłane informacje umożliwiały

analizę przyczyn poważnych awarii oraz poszukiwanie najlepszych środków

zapobiegawczych, jak również skutecznych metod likwidacji skutków poważnych

awarii, a także najlepszych sposobów prowadzenia akcji ratowniczej.

16.03.2020

©Telksinoe s. 39/40

Rozdział 5a

Przepisy karne i przepisy o karach pieniężnych

Art. 31a. 1. Kto:

1) w wyznaczonym terminie nie informuje organu Inspekcji Ochrony Środowiska

o zakresie wykonania zarządzeń pokontrolnych albo o przeprowadzeniu

postępowania służbowego lub innego przewidzianego prawem postępowania

przeciw osobom winnym dopuszczenia do uchybień,

2) niezgodnie z prawdą informuje organ Inspekcji Ochrony Środowiska

o wykonaniu zarządzeń pokontrolnych lub przeprowadzeniu postępowania

służbowego lub innego przewidzianego prawem,

3) korzystając z danych z Ekoinfonetu lub je przetwarzając nie podaje

w wytwarzanych informacjach, że dane te pochodzą z Ekoinfonetu,

podlega karze aresztu, ograniczenia wolności lub grzywny.

2. Postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, prowadzi się na

podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Art. 31b. Kto, będąc do tego obowiązany na podstawie art. 23 ust. 16, nie

gromadzi lub nie przetwarza danych lub informacji lub nie udostępnia ich nieodpłatnie

na potrzeby państwowego monitoringu środowiska

– podlega karze grzywny.

Art. 31c. 1. Kto:

1) uniemożliwia organowi Inspekcji Ochrony Środowiska przeprowadzanie

kontroli albo

2) utrudnia organowi Inspekcji Ochrony Środowiska przeprowadzanie kontroli

– podlega karze pieniężnej w wysokości od 10 000 zł do 100 000 zł.

2. Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, wymierza, w drodze decyzji,

właściwy organ Inspekcji Ochrony Środowiska.

3. Decyzji, o której mowa w ust. 2, organ Inspekcji Ochrony Środowiska może

nadać rygor natychmiastowej wykonalności.

4. Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane odpowiednio

na rachunek bankowy wojewódzkiego inspektoratu ochrony środowiska albo

Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska.

5. Do kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio

przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U.

16.03.2020

©Telksinoe s. 40/40

z 2019 r. poz. 900, 924 i 1018), z tym że uprawnienia organów podatkowych

przysługują odpowiednio wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska albo

Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska.

Rozdział 6

Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe

Art. 32. (pominięty)

Art. 33. (pominięty)

Art. 34. (pominięty)

Art. 35. (pominięty)

Art. 36. Główny Inspektorat Ochrony Środowiska oraz wojewódzkie

inspektoraty ochrony środowiska są jednostkami budżetowymi.

Art. 37. Postępowanie w sprawach wszczętych i niezakończonych decyzją

ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy prowadzi się zgodnie

z dotychczasowymi przepisami.

Art. 38. Ustawa wchodzi w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia4).

4)

Ustawa została ogłoszona w dniu 29 sierpnia 1991 r.

16.03.2020