Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2019 Pozycja 1265
©Telksinoe s. 1/52
Opracowano na podstawie: t.j.
Dz. U. z 2019 r.
poz. 1265, 1309, 2020.
U S T A W A
z dnia 15 grudnia 2016 r.
o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. 1. Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej
„Prokuratorią Generalną”, stoi na straży praw i interesów Rzeczypospolitej
Polskiej, w tym praw i interesów Skarbu Państwa, oraz mienia państwowego
nienależącego do Skarbu Państwa.
2. Prezes Prokuratorii Generalnej wykonuje zadania określone w przepisach
odrębnych. Do decyzji administracyjnych wydawanych przez Prezesa Prokuratorii
Generalnej stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks
postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60
i 730) o decyzjach wydawanych przez ministra.
3. Prezes Prokuratorii Generalnej może wchodzić w skład komitetów
powoływanych przez Prezesa Rady Ministrów.
4. Nadzór nad Prezesem Prokuratorii Generalnej sprawuje Prezes Rady
Ministrów.
Art. 2. 1. Obsługę Prokuratorii Generalnej oraz Prezesa Prokuratorii
Generalnej zapewnia Urząd Prokuratorii Generalnej.
2. Siedzibą Urzędu Prokuratorii Generalnej jest miasto stołeczne Warszawa.
Art. 3. Prezes Prokuratorii Generalnej składa corocznie Sejmowi, w terminie
do dnia 31 marca, sprawozdanie ze swojej działalności oraz działalności
Prokuratorii Generalnej w poprzednim roku kalendarzowym.
Rozdział 2
Zakres działania Prokuratorii Generalnej
Art. 4. 1. Do zadań Prokuratorii Generalnej należy:
06.11.2019
©Telksinoe s. 2/52
1) wyłączne zastępstwo Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym;
2) zastępstwo Skarbu Państwa przed sądami powszechnymi i polubownymi;
3) zastępstwo organów administracji rządowej przed sądami powszechnymi
i Sądem Najwyższym;
4) zastępstwo Skarbu Państwa, państwowych jednostek organizacyjnych
nieposiadających osobowości prawnej albo organów administracji rządowej
przed sądami administracyjnymi;
5) zastępstwo Rzeczypospolitej Polskiej przed sądami, trybunałami i innymi
organami orzekającymi w stosunkach międzynarodowych;
6) zastępstwo osób prawnych, o których mowa w art. 12 ust. 1, przed sądami
powszechnymi, polubownymi i Sądem Najwyższym;
7) przedstawianie sądom powszechnym, sądom administracyjnym, Sądowi
Najwyższemu, Trybunałowi Konstytucyjnemu istotnych dla spraw poglądów;
8) przygotowywanie na wniosek Prezesa Rady Ministrów raportów, analiz
i stanowisk obejmujących zagadnienia prawne, dotyczące w szczególności
projektów aktów normatywnych, czynności prawnych dokonywanych przez
podmioty państwowe, a także orzeczeń sądowych zapadających w sprawach
dotyczących Rzeczypospolitej Polskiej;
9) wydawanie opinii prawnych;
10) wydawanie opinii o projektach aktów normatywnych dotyczących istotnych
praw i interesów Rzeczypospolitej Polskiej, w tym Skarbu Państwa, oraz
organów wymiaru sprawiedliwości, a także regulujących postępowania przed
sądami, trybunałami i innymi organami orzekającymi;
11) przygotowywanie rekomendacji i wzorów co do czynności prawnych lub ich
części;
12) udział w negocjacjach i mediacjach;
13) prowadzenie działalności wydawniczej i szkoleniowej w zakresie ochrony
praw i interesów Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Prezes Rady Ministrów może wyznaczyć Prokuratorię Generalną do
zastępowania Rady Ministrów lub ministra w postępowaniu przed Trybunałem
Konstytucyjnym.
3. Prokuratoria Generalna nie wykonuje zastępstwa w postępowaniu karnym.
Prokuratoria Generalna może, na uzasadniony wniosek podmiotu reprezentującego
06.11.2019
©Telksinoe s. 3/52
Skarb Państwa lub państwowej jednostki organizacyjnej nieposiadającej
osobowości prawnej, przejąć zastępstwo w postępowaniu karnym, jeżeli wymaga
tego ochrona ważnych praw lub interesów Skarbu Państwa. Przepisy art. 7 ust. 5
i 6 stosuje się odpowiednio.
4. Do zadań Prezesa Prokuratorii Generalnej należy:
1) rozstrzyganie sporów dotyczących praw i interesów Skarbu Państwa między
państwowymi jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości
prawnej;
2) rozstrzyganie sporów kompetencyjnych w zakresie reprezentacji procesowej
Skarbu Państwa;
3) organizacja Sądu Polubownego przy Prokuratorii Generalnej.
Art. 5. Prokuratoria Generalna jest niezależna w zakresie wykonywanych
zadań.
Art. 6. 1. Przy wykonywaniu zadań Prokuratoria Generalna i Prezes
Prokuratorii Generalnej współdziałają z:
1) organami władzy publicznej;
2) państwowymi jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości
prawnej;
3) organami jednostek samorządu terytorialnego i innymi podmiotami
w zakresie, w jakim wykonują zadania z zakresu administracji rządowej;
4) innymi podmiotami uprawnionymi na podstawie odrębnych przepisów do
reprezentowania Skarbu Państwa lub Rzeczypospolitej Polskiej;
5) państwowymi osobami prawnymi i osobami zastępowanymi, o których mowa
w art. 12 ust. 2.
2. Prokuratoria Generalna i Prezes Prokuratorii Generalnej mogą żądać od
podmiotów, o których mowa w ust. 1 pkt 1–4, informacji i dokumentów, w tym
stanowiących tajemnicę prawnie chronioną, niezbędnych do wykonywania ich
zadań.
Art. 6a. 1. Do przetwarzania danych osobowych, w tym danych, o których
mowa w art. 9 ust. 1 i art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych
w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego
06.11.2019
©Telksinoe s. 4/52
przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne
rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1,
z późn. zm.1)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2016/679”, w celu realizacji
ustawowych zadań Prokuratorii Generalnej oraz Prezesa Prokuratorii Generalnej
określonych w ustawie oraz w ustawie z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach
zarządzania mieniem państwowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1182, z późn. zm.2)),
przepisy art. 15 ust. 1 i 3 i art. 19 rozporządzenia 2016/679 stosuje się w zakresie,
w jakim nie narusza to tajemnicy Prokuratorii Generalnej, o której mowa
w rozdziale 4.
2. Wystąpienie z żądaniem, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia
2016/679, nie wpływa na wykonywanie zadań Prokuratorii Generalnej lub Prezesa
Prokuratorii Generalnej.
3. Przepisu art. 21 ust. 1 rozporządzenia 2016/679 nie stosuje się
w przypadku danych osobowych pozyskanych przez Prokuratorię Generalną
w związku z udzielaniem pomocy prawnej podmiotom, o których mowa w art. 12
ust. 1 pkt 2 i 3.
4. Prezes Prokuratorii Generalnej dokonuje przeglądu danych osobowych pod
względem niezbędności ich przechowywania:
1) co 2 lata – w odniesieniu do danych przetwarzanych w związku z realizacją
przez Prezesa Prokuratorii Generalnej zadań, o których mowa w ustawie
z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym;
2) co 10 lat – w odniesieniu do danych przetwarzanych w związku z realizacją
przez Prokuratorię Generalną lub Prezesa Prokuratorii Generalnej pozostałych
zadań ustawowych.
5. Prezes Prokuratorii Generalnej na wniosek osoby, której dane dotyczą,
informuje o ograniczeniach, o których mowa w ust. 1–3.
6. Obowiązek zachowania tajemnicy Prokuratorii Generalnej, o której mowa
w rozdziale 4, nie ustaje w przypadku gdy z żądaniem ujawnienia informacji
uzyskanych przez Prokuratorię Generalną w związku z dokonaniem czynności,
1)
Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018,
str. 2.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1669,
1735, 2024, 2243 i 2270 oraz z 2019 r. poz. 229, 447, 492, 730 i 823.
06.11.2019
©Telksinoe s. 5/52
o których mowa w art. 38 ust. 1, występuje Prezes Urzędu Ochrony Danych
Osobowych.
Art. 7. 1. Prokuratoria Generalna wykonuje zastępstwo Skarbu Państwa
reprezentowanego przez organy i podmioty, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia
16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym, zwane dalej
„podmiotami reprezentującymi Skarb Państwa”.
2. Zastępstwo Skarbu Państwa wykonywane przez Prokuratorię Generalną
jest obowiązkowe do zakończenia sprawy:
1) w sprawach rozpoznawanych w pierwszej instancji przez sąd okręgowy;
2) w sprawach:
a) o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,
b) o stwierdzenie zasiedzenia
– jeżeli wartość przedmiotu sprawy przekracza kwotę 1 000 000 zł;
3) w sprawach rozpoznawanych przez sądy polubowne, niezależnie od tego, czy
miejsce postępowania przed tym sądem znajduje się na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, czy poza jej granicami lub nie jest oznaczone;
4) w sprawach o uchylenie wyroku sądu polubownego oraz uznanie albo
stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego lub ugody przed nim
zawartej.
3. W sprawach wymienionych w ust. 2 pkt 2 obowiązkowe zastępstwo
Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną nie ustaje mimo obniżenia się w toku
sprawy wartości przedmiotu sprawy do kwoty 1 000 000 zł lub poniżej.
4. Prokuratoria Generalna nie wykonuje zastępstwa w postępowaniu
o nadanie klauzuli wykonalności.
5. Prokuratoria Generalna może przejąć zastępstwo Skarbu Państwa w każdej
sprawie, jeżeli wymaga tego ochrona ważnych praw lub interesów Skarbu Państwa.
Przejęcie zastępstwa Skarbu Państwa może nastąpić w każdym stadium
postępowania.
6. Stanowisko Prokuratorii Generalnej w przedmiocie przejęcia albo odmowy
przejęcia zastępstwa Skarbu Państwa jest wiążące. Prokuratoria Generalna
zawiadamia sąd o przejęciu zastępstwa Skarbu Państwa. Do zawiadomienia
Prokuratoria Generalna załącza jego odpisy dla stron lub uczestników
postępowania.
06.11.2019
©Telksinoe s. 6/52
Art. 8. 1. Prokuratoria Generalna może, z urzędu lub na wniosek, przekazać
wykonywanie zastępstwa podmiotowi reprezentującemu Skarb Państwa, jeżeli ze
względu na charakter sprawy zastępstwo Skarbu Państwa przez Prokuratorię
Generalną nie jest konieczne.
2. Prokuratoria Generalna zawiadamia podmiot reprezentujący Skarb Państwa
o stanowisku w przedmiocie przekazania wykonywania zastępstwa w terminie
7 dni od dnia otrzymania wniosku. Stanowisko w przedmiocie przekazania albo
odmowy przekazania sprawy jest wiążące.
3. Przekazanie wykonywania zastępstwa może nastąpić w każdym stadium
postępowania.
4. Jeżeli przekazanie wykonywania zastępstwa nastąpiło przed wszczęciem
postępowania, podmiot reprezentujący Skarb Państwa zawiadamia sąd o przejęciu
zastępstwa wraz z pismem wszczynającym postępowanie. Do zawiadomienia sądu
o przejęciu zastępstwa załącza się jego odpisy dla stron lub uczestników
postępowania.
5. Jeżeli przekazanie wykonywania zastępstwa nastąpiło po wszczęciu
postępowania, Prokuratoria Generalna zawiadamia sąd o przekazaniu zastępstwa
podmiotowi reprezentującemu Skarb Państwa. Do zawiadomienia sądu
o przekazaniu zastępstwa Prokuratoria Generalna załącza jego odpisy dla stron lub
uczestników postępowania. Do czasu zawiadomienia sądu o przekazaniu sprawy
zastępstwo w sprawie wykonuje Prokuratoria Generalna.
6. W przypadku przekazania podmiotowi reprezentującemu Skarb Państwa
wykonywania zastępstwa zastępstwo przed Sądem Najwyższym wykonuje
Prokuratoria Generalna.
Art. 9. Jeżeli wymaga tego ochrona ważnych praw lub interesów
Rzeczypospolitej Polskiej Prokuratoria Generalna może przejąć zastępstwo na
uzasadniony wniosek organów administracji rządowej przed sądami
powszechnymi i Sądem Najwyższym. Przepisy art. 7 ust. 5 i 6 stosuje się
odpowiednio.
Art. 10. Jeżeli wymaga tego ochrona ważnych praw lub interesów
Rzeczypospolitej Polskiej, Prokuratoria Generalna może przejąć zastępstwo
w postępowaniach przed sądami administracyjnymi na uzasadniony wniosek
06.11.2019
©Telksinoe s. 7/52
organu administracji rządowej, jednostki organizacyjnej nieposiadającej
osobowości prawnej lub podmiotu reprezentującego Skarb Państwa. Przepisy
art. 7 ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio.
Art. 11. 1. W postępowaniach przed sądami, trybunałami i innymi organami
orzekającymi w stosunkach międzynarodowych Prokuratoria Generalna bierze
udział na wezwanie organu władzy publicznej we współdziałaniu z właściwym
organem.
2. W postępowaniach przed sądami, trybunałami i innymi organami
orzekającymi w stosunkach międzynarodowych Prokuratoria Generalna może
również, na wniosek organu władzy publicznej, przejąć zastępstwo
Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli wymaga tego ochrona ważnych praw lub
interesów Rzeczypospolitej Polskiej. W takim przypadku przepisy art. 7 ust. 5
i 6 stosuje się odpowiednio. Prezes Rady Ministrów może polecić Prokuratorii
Generalnej wykonywanie zastępstwa Rzeczypospolitej Polskiej.
3. W postępowaniach przed organami sądowymi Unii Europejskiej
i Trybunałem Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)
Prokuratoria Generalna współpracuje z ministrem właściwym do spraw
członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej.
Art. 12. 1. Prokuratoria Generalna może wykonywać zastępstwo:
1) innych niż Skarb Państwa państwowych osób prawnych;
2) osób prawnych z udziałem Skarbu Państwa;
3) osób prawnych z udziałem państwowych osób prawnych.
2. Prokuratoria Generalna wykonuje zastępstwo osób określonych
w przepisach wydanych na podstawie ust. 3 lub w poleceniu Prezesa Rady
Ministrów, o którym mowa w ust. 8, zwanych dalej „osobami zastępowanymi”.
3. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, osoby prawne,
których zastępstwo wykonuje Prokuratoria Generalna, mając na względzie
przedmiot działalności osoby zastępowanej, znaczenie prowadzonej działalności
dla interesów Rzeczypospolitej Polskiej, zapewnienie ochrony praw i interesów
osób zastępowanych, zasady prawa konkurencji oraz poszanowanie praw
akcjonariuszy mniejszościowych.
06.11.2019
©Telksinoe s. 8/52
4. Prokuratoria Generalna wykonuje, aż do zakończenia sprawy, zastępstwo
osób określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 3 przed:
1) sądami powszechnymi – w sprawach cywilnych rozpoznawanych
w pierwszej instancji przez sąd okręgowy,
2) sądami polubownymi – w sprawach
– w których wartość przedmiotu sprawy przekracza kwotę 5 000 000 zł.
5. Zastępstwo, o którym mowa w ust. 4 w przypadku:
1) państwowych osób prawnych jest obowiązkowe;
2) osób prawnych z udziałem Skarbu Państwa oraz osób prawnych z udziałem
państwowych osób prawnych jest wykonywane za zgodą, która ma charakter
generalny.
6. Na wniosek osoby prawnej określonej w przepisach wydanych na
podstawie ust. 3 Prokuratoria Generalna może również przejąć jej zastępstwo
w każdej sprawie cywilnej. Przepisy art. 7 ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio.
7. Jeżeli wymaga tego ochrona ważnych praw i interesów dotyczących mienia
państwowego Prokuratoria Generalna na polecenie Prezesa Rady Ministrów
przejmuje, w sprawie cywilnej, zastępstwo osoby prawnej wskazanej w ust. 1, za
jej zgodą, bez względu na wartość przedmiotu sprawy.
8. Przejęcie zastępstwa, o którym mowa w ust. 6 i 7, może nastąpić w każdym
stadium postępowania. Prokuratoria Generalna zawiadamia sąd o przejęciu
zastępstwa, dołączając odpowiednio wniosek osoby zastępowanej lub polecenie
Prezesa Rady Ministrów oraz zgodę osoby zastępowanej na przejęcie zastępstwa.
Do zawiadomienia Prokuratoria Generalna załącza jego odpisy dla stron lub
uczestników postępowania.
9. W sprawach, o których mowa w ust. 4 pkt 1, ust. 6 i 7, Prokuratoria
Generalna wykonuje zastępstwo również przed Sądem Najwyższym.
10. Do wykonywania zastępstwa osób zastępowanych przepisy o zastępstwie
Skarbu Państwa stosuje się odpowiednio.
11. Wykonywanie zastępstwa osoby zastępowanej jest odpłatne. Osoba
zastępowana, uiszcza na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej opłaty
w sposób i w wysokości określonych w przepisach wydanych na podstawie
art. 27 pkt 2 lit. a.
06.11.2019
©Telksinoe s. 9/52
Art. 13. Prokuratoria Generalna nie wykonuje zastępstwa, o którym mowa
w art. 12, w:
1) postępowaniach uregulowanych przepisami części pierwszej księgi pierwszej
tytułu VII działów IVa–IVe ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks
postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, z późn. zm.3));
[2) postępowaniach uregulowanych przepisami działu VI rozdziału 3 ustawy Nowe brzmienie
pkt 2 w art. 13
z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2018 r. wejdzie w życie z
poz. 1986 i 2215 oraz z 2019 r. poz. 53 i 730);] dn. 1.01.2021 r.
(Dz. U. z 2019 r.
<2) postępowaniach uregulowanych przepisami działu IX rozdziału 3 ustawy poz. 2020).
z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U.
poz. 2019);>
3) postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności;
4) sprawach, w których inna osoba zastępowana, państwowa osoba prawna,
Skarb Państwa lub organ administracji rządowej jest stroną, interwenientem
ubocznym albo interwenientem głównym.
Art. 14. Jeżeli ze względu na charakter sprawy zastępstwo przez Prokuratorię
Generalną nie jest konieczne, Prokuratoria Generalna może, na wniosek osoby
zastępowanej, przekazać tej osobie wykonywanie zastępstwa, o którym mowa
w art. 12 ust. 4, a w przypadku, o którym mowa w art. 35, również zastępstwa,
o którym mowa w art. 12 ust. 7. Przepisy art. 8 ust. 2–5 stosuje się odpowiednio.
Art. 15. Prokuratoria Generalna może przedstawiać sądom powszechnym,
sądom administracyjnym, Sądowi Najwyższemu oraz Trybunałowi
Konstytucyjnemu poglądy istotne dla spraw przez nie rozpatrywanych, w których
Prokuratoria Generalna nie bierze udziału w postępowaniu.
Art. 16. Prezes Rady Ministrów może zlecić Prokuratorii Generalnej
przygotowanie raportu, analizy lub stanowiska obejmującego zagadnienia
z zakresu działania Prokuratorii Generalnej, dotyczące w szczególności projektów
ustaw, umów, a także orzeczeń sądowych zapadających w sprawach dotyczących
Rzeczypospolitej Polskiej. Prezes Rady Ministrów określa termin przygotowania
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1467,
1499, 1544, 1629, 1637, 1693, 2385 i 2432 oraz z 2019 r. poz. 55, 60 i 1043.
06.11.2019
©Telksinoe s. 10/52
przez Prokuratorię Generalną wykonania raportu, analizy lub stanowiska
uwzględniający pilność, wagę i zawiłość sprawy.
Art. 17. 1. W sprawach dotyczących praw i interesów Rzeczypospolitej
Polskiej, w tym praw i interesów Skarbu Państwa, Prokuratoria Generalna wydaje
opinie prawne na wniosek podmiotu reprezentującego Skarb Państwa. W
szczególności Prokuratoria Generalna opiniuje projekty umów, ugód oraz
jednostronnych czynności prawnych.
2. Prezes Prokuratorii Generalnej nie może odmówić wydania opinii prawnej,
jeżeli wartość przedmiotu sprawy przekracza kwotę 1 000 000 zł.
3. Wydanie opinii prawnej lub odmowa jej wydania następuje w terminie
14 dni od dnia doręczenia wniosku, o którym mowa w ust. 1. Odmowa wydania
opinii prawnej jest wiążąca. W uzgodnieniu z podmiotem reprezentującym Skarb
Państwa termin wydania opinii prawnej może ulec wydłużeniu.
Art. 18. 1. Podmioty reprezentujące Skarb Państwa są obowiązane uzyskać
opinię prawną Prokuratorii Generalnej o projektach umów, ugód oraz
jednostronnych czynności prawnych dokonywanych przez Skarb Państwa, jeżeli
wartość przedmiotu czynności prawnej przekracza kwotę 100 000 000 zł. Wniosek
o wydanie opinii prawnej przedkładany jest Prokuratorii Generalnej nie później niż
na 15 dni, a w uzgodnieniu z Prezesem Prokuratorii Generalnej nie później niż na
4 dni, przed planowanym dokonaniem czynności prawnej.
2. Podmioty reprezentujące Skarb Państwa są obowiązane uzyskać opinię Zmiana w zdaniu
pierwszym i
prawną Prokuratorii Generalnej w przedmiocie wzoru umowy, istotnych nowe brzmienie
postanowień umowy, ogólnych warunków umowy lub projektu umowy zdania drugiego
w ust. 2 w art. 18
udzielanych na podstawie [ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień wejdzie w życie z
dn. 1.01.2021 r.
publicznych] poz. 2020).
publicznych>, jeżeli wartość przedmiotu zamówienia przekracza kwotę
100 000 000 zł. [Wniosek o wydanie opinii prawnej przedkładany jest Prokuratorii
Generalnej nie później niż na 15 dni, a w uzgodnieniu z Prezesem Prokuratorii
Generalnej nie później niż na 4 dni, przed planowanym udostępnieniem
specyfikacji istotnych warunków zamówienia albo zawarciem umowy, w przypadku
gdy sporządzenie specyfikacji istotnych warunków zamówienia nie jest wymagane.]
06.11.2019
©Telksinoe s. 11/52
Generalnej nie później niż na 15 dni, a w uzgodnieniu z Prezesem Prokuratorii
Generalnej nie później niż na 4 dni, przed planowanym udostępnieniem
dokumentów zamówienia albo zawarciem umowy, w przypadku gdy
sporządzenie specyfikacji warunków zamówienia albo opisu potrzeb
i wymagań nie jest wymagane.>
3. Opinie, o których mowa w ust. 1 i 2, Prokuratoria Generalna wydaje Zmiana w ust. 3
w art. 18
w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, nie później jednak niż w dniu wejdzie w życie z
poprzedzającym dzień dokonania planowanej czynności prawnej lub udostępnienia dn. 1.01.2021 r.
(Dz. U. z 2019 r.
[specyfikacji istotnych warunków zamówienia] Niewydanie w tym terminie opinii przez Prokuratorię Generalną jest równoznaczne
z brakiem zastrzeżeń Prokuratorii Generalnej do opiniowanej czynności prawnej,
wzoru umowy, istotnych postanowień umowy lub ogólnych warunków umowy.
Art. 19. 1. Prokuratoria Generalna wydaje opinie prawne na zlecenie osoby
zastępowanej. W szczególności Prokuratoria Generalna opiniuje projekty umów,
ugód oraz jednostronnych czynności prawnych.
2. Prezes Prokuratorii Generalnej nie może odmówić wydania opinii prawnej,
jeżeli wartość przedmiotu sprawy przekracza kwotę 10 000 000 zł.
3. Wydanie opinii prawnej lub odmowa jej wydania następuje w terminie
14 dni od dnia doręczenia zlecenia, o którym mowa w ust. 1. Odmowa wydania
opinii prawnej jest wiążąca. W uzgodnieniu z osobą zastępowaną termin wydania
opinii prawnej może ulec wydłużeniu.
4. Opinie wydawane na zlecenie osoby zastępowanej są odpłatne. Osoba
zastępowana, uiszcza na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej opłaty
w sposób i w wysokości wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 27
pkt 2 lit. b.
Art. 20. 1. Podmioty reprezentujące Skarb Państwa oraz osoby zastępowane
będące państwowymi osobami prawnymi, są obowiązane uzyskać opinię prawną
Prokuratorii Generalnej w przedmiocie projektu:
1) umowy o doradztwo prawne, jeżeli wysokość wynagrodzenia przewidzianego
łącznie za świadczone usługi przekracza kwotę 500 000 zł netto, w stosunku
rocznym;
06.11.2019
©Telksinoe s. 12/52
2) zmiany umowy o doradztwo prawne podwyższającej wynagrodzenie do
kwoty przekraczającej kwotę, o której mowa w pkt 1;
3) umowy o doradztwo prawne, w której maksymalna wysokość wynagrodzenia
nie jest określona.
2. Osoby zastępowane niebędące państwowymi osobami prawnymi mogą
zwrócić się do Prokuratorii Generalnej o wydanie opinii prawnej, o której mowa
w ust. 1.
3. Wniosek o wydanie opinii prawnej jest przedkładany Prokuratorii
Generalnej nie później niż na 15 dni, a w uzgodnieniu z Prezesem Prokuratorii
Generalnej nie później niż na 4 dni, przed planowanym zawarciem umowy.
4. Opinie prawne, o których mowa w ust. 1, Prokuratoria Generalna wydaje
w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, nie później jednak niż w dniu
poprzedzającym dzień dokonania planowanej czynności prawnej. Niewydanie
w tym terminie opinii prawnej przez Prokuratorię Generalną jest równoznaczne
z brakiem zastrzeżeń Prokuratorii Generalnej do opiniowanej umowy.
5. Do opinii prawnych wydawanych na wniosek osób zastępowanych stosuje
się przepis art. 19 ust. 4.
Art. 21. 1. Prokuratoria Generalna może przygotowywać rekomendacje co do
postanowień wzorów umów lub innych czynności prawnych.
2. Prokuratoria Generalna może tworzyć i publikować wzory postanowień
umów lub innych czynności prawnych, uwzględniając kompetencje innych
organów w tym zakresie oraz praktykę podmiotów reprezentujących Skarb
Państwa i osób zastępowanych.
Art. 22. Jeżeli w postępowaniu, w którym zastępstwo wykonuje Prokuratoria
Generalna, strony podejmą negocjacje lub mediację w celu zawarcia ugody,
Prokuratoria Generalna bierze udział w negocjacjach lub mediacji w zakresie i
charakterze określonym przez Prezesa Prokuratorii Generalnej.
Art. 23. 1. W przypadku sporu dotyczącego praw lub interesów Skarbu
Państwa między państwowymi jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi
osobowości prawnej, każda z tych jednostek może wystąpić do Prezesa Prokuratorii
Generalnej z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu.
06.11.2019
©Telksinoe s. 13/52
2. Prezes Prokuratorii Generalnej może z urzędu rozstrzygać spory dotyczące
praw lub interesów Skarbu Państwa między państwowymi jednostkami
organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej.
3. Rozstrzygnięcie Prezesa Prokuratorii Generalnej jest wiążące dla jednostek,
o których mowa w ust. 2.
Art. 24. Prezes Prokuratorii Generalnej z urzędu lub na wniosek sądu
wskazuje, który organ jest właściwy do podejmowania czynności procesowych za
Skarb Państwa.
Art. 25. Działalność wydawnicza i szkoleniowa prowadzona przez
Prokuratorię Generalną może obejmować w szczególności organizację konferencji
naukowych, wydawanie publikacji naukowych, a także przeprowadzanie szkoleń
wewnętrznych oraz szkoleń na rzecz podmiotów reprezentujących Skarb Pań stwa
i osób zastępowanych.
Art. 26. [1. Prezes Prokuratorii Generalnej tworzy Sąd Polubowny przy
Prokuratorii Generalnej właściwy w sprawach sporów między innymi niż Skarb
Państwa państwowymi osobami prawnymi, osobami prawnymi z udziałem Skarbu
Państwa lub państwowych osób prawnych, zwany dalej „Sądem Polubownym”.]
<1. Prezes Prokuratorii Generalnej tworzy Sąd Polubowny przy Nowe brzmienie
ust. 1 w art. 26
Prokuratorii Generalnej właściwy w sprawach sporów z udziałem Skarbu wejdzie w życie z
Państwa, jednostek samorządu terytorialnego, państwowych osób prawnych, dn. 1.01.2021 r.
(Dz. U. z 2019 r.
osób prawnych z udziałem Skarbu Państwa lub państwowych osób prawnych poz. 2020).
oraz spółek kapitałowych z udziałem tych podmiotów, zwany dalej „Sądem
Polubownym”.>
2. W przypadku sporu między innymi niż Skarb Państwa państwowymi
osobami prawnymi, osobami prawnymi z udziałem Skarbu Państwa lub
państwowych osób prawnych, każda z nich może wystąpić do Sądu Polubownego
z wnioskiem o:
1) rozstrzygnięcie sporu;
2) przeprowadzenie mediacji lub inne polubowne rozwiązanie sporu.
2a. Mediacja i inne polubowne formy rozwiązania sporu mogą być
prowadzone również w przypadku sporów, w których jedną ze stron jest Skarb
06.11.2019
©Telksinoe s. 14/52
Państwa, jednostka samorządu terytorialnego, podmiot, o którym mowa w ust. 1,
lub spółka kapitałowa z udziałem tych podmiotów.
2b. Sąd Polubowny może prowadzić również mediacje w postępowaniu
administracyjnym, w którym jedną ze stron jest organ administracji publicznej lub
podmiot, o którym mowa w ust. 2a.
3. Postępowanie prowadzi się za zgodą drugiej strony lub na podstawie zapisu
na sąd polubowny.
<3a. Sąd Polubowny przy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Dodany ust. 3a w
art. 26 wejdzie w
Polskiej może z ważnych powodów odmówić przeprowadzenia mediacji lub życie z dn.
innego polubownego rozwiązania sporu. Odmowa przeprowadzenia mediacji 1.01.2021 r. (Dz.
U. z 2019 r. poz.
lub innego polubownego rozwiązania sporu następuje w terminie 14 dni od 2020).
dnia doręczenia wniosku o przeprowadzenie mediacji lub innego polubownego
rozwiązania sporu, lub postanowienia sądu kierującego strony do mediacji lub
innego polubownego rozwiązania sporu, i zawiera wskazanie przyczyn
odmowy.>
4. Sędziowie i mediatorzy są uprawnieni do wynagrodzenia za podejmowane
czynności pokrywane z opłaty, o której mowa w ust. 5. [Wysokość i termin wypłaty
wynagrodzenia określa umowa cywilnoprawna zawarta na zasadach określonych
w regulaminie Sądu i postępowania przed Sądem Polubownym, zwanym dalej Nowe brzmienie
zdania drugiego
„regulaminem Sądu”.] sposób wynagradzania określa regulamin Sądu Polubownego i postępowania 26 wejdzie w
życie z dn.
przed Sądem Polubownym, zwany dalej „regulaminem Sądu”, lub umowa 1.01.2021 r. (Dz.
U. z 2019 r. poz.
zawarta zgodnie z regulaminem Sądu.> 2020).
5. Wnioskodawcy wnoszą opłaty za przeprowadzenie postępowania oraz
ponoszą wydatki na wynagrodzenie i zwrot kosztów poniesionych przez biegłych,
tłumaczy oraz koszty przeprowadzenia innych dowodów w postępowaniu przed
Sądem Polubownym. [Wysokość opłaty ustalana jest w stosunku do wartości
przedmiotu sprawy i nie może być wyższa niż 100 000 zł.] postępowanie arbitrażowe nie może być wyższa niż 100 000 zł, a w przypadku
mediacji lub innego polubownego rozwiązania sporu nie może być wyższa niż
10 000 zł.>
6. Obsługę Sądu Polubownego zapewnia Urząd Prokuratorii Generalnej.
06.11.2019
©Telksinoe s. 15/52
7. Prezes Prokuratorii Generalnej określi, w drodze zarządzenia, regulamin
Sądu.
Art. 26a. 1. W przypadku wystąpienia do Prezesa Prokuratorii Generalnej
o rozstrzygnięcie sporu, o którym mowa w ustawie z dnia 20 lipca 2017 r.
o Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz. U. z 2018 r. poz. 2363 oraz z 2019 r.
poz. 1309), Prezes Prokuratorii Generalnej powołuje Komisję Rozjemczą przy
Sądzie Polubownym złożoną z pięciu członków.
2. W skład Komisji Rozjemczej przy Sądzie Polubownym wchodzi
przedstawiciel:
1) Prezesa Rady Ministrów;
2) ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa;
3) ministra nadzorującego jednostkę będącą w sporze z Krajowym Zasobem
Nieruchomości;
4) wojewody właściwego dla miejsca położenia spornej nieruchomości;
5) Prezesa Prokuratorii Generalnej.
3. Funkcję przewodniczącego Komisji Rozjemczej przy Sądzie Polubownym
pełni przedstawiciel Prezesa Rady Ministrów, a w razie jego nieobecności
przedstawiciel wojewody właściwego dla miejsca położenia spornej nie-
ruchomości. Funkcję sekretarza Komisji Rozjemczej przy Sądzie Polubownym
pełni przedstawiciel Prezesa Prokuratorii Generalnej.
4. Komisja Rozjemcza przy Sądzie Polubownym rozstrzyga sprawę
przekazania nieruchomości do Krajowego Zasobu Nieruchomości lub wyłączenia
nieruchomości z Krajowego Zasobu Nieruchomości zwykłą większością głosów,
w głosowaniu jawnym, w obecności co najmniej czterech członków, w tym
przewodniczącego. W razie równej liczby głosów rozstrzyga głos
przewodniczącego. Komisja może przeprowadzać głosowanie w trybie obiegowym
lub przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość. Szczegółową
organizację i tryb pracy Komisji Rozjemczej przy Sądzie Polubownym określa jej
regulamin nadany przez Prezesa Prokuratorii Generalnej.
5. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb
uiszczania oraz wysokość opłaty za przeprowadzenie postępowania przez Komisję
06.11.2019
©Telksinoe s. 16/52
Rozjemczą przy Sądzie Polubownym, mając na względzie koszty postępowania
oraz zapewnienie obiektywnego i sprawnego rozstrzygnięcia sprawy.
Art. 27. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób
i tryb uiszczania oraz wysokość:
1) opłat, o których mowa w art. 26 ust. 5, mając na względzie rodzaj i wartość
przedmiotu sprawy, jak również jej zawiłość;
2) opłat za:
a) wykonywanie zastępstwa przez Prokuratorię Generalną, o których mowa
w art. 12 ust. 11,
b) wydawanie opinii prawnych przez Prokuratorię Generalną, o których
mowa w art. 19 ust. 4
– mając na względzie rynkową wartość świadczonych usług oraz szczególny
charakter podmiotów, na rzecz których usługi te będą wykonywane.
Rozdział 3
Czynności i pełnomocnictwa Prokuratorii Generalnej
Art. 28. 1. Podmiot reprezentujący Skarb Państwa, organ administracji
rządowej lub osoba zastępowana przez Prokuratorię Generalną przekazuje
Prokuratorii Generalnej, na jej żądanie lub z własnej inicjatywy, informacje
i dokumenty, w tym niejawne objęte tajemnicą prawnie chronioną na podstawie
odrębnych przepisów, niezbędne do wykonywania przez Prokuratorię Generalną
zastępstwa.
2. W sprawie, w której zastępstwo wykonuje Prokuratoria Generalna,
podmiot reprezentujący Skarb Państwa, organ administracji rządowej lub osoba
zastępowana przekazuje na jej żądanie lub z własnej inicjatywy stanowisko
w sprawie.
Art. 29. 1. Podmiot reprezentujący Skarb Państwa, organ administracji
rządowej lub osoba zastępowana zawiadamia niezwłocznie Prokuratorię Generalną
o stanie prawnym lub faktycznym związanym z działalnością tego organu lub
podmiotu, który uzasadnia wszczęcie postępowania sądowego w sprawie, w której
zastępstwo Prokuratorii Generalnej jest obowiązkowe, przekazując jednocześnie
informacje i dokumenty niezbędne do wszczęcia postępowania sądowego.
06.11.2019
©Telksinoe s. 17/52
2. W przypadku wyłącznego lub obowiązkowego zastępstwa przed Sądem
Najwyższym, niezwłocznie po powzięciu wiadomości o zaistnieniu okoliczności,
które czynią dopuszczalnym podjęcie czynności przed Sądem Najwyższym,
podmiot reprezentujący Skarb Państwa, organ administracji rządowej lub osoba
zastępowana przekazuje Prokuratorii Generalnej informacje i dokumenty
zgromadzone w sprawie wraz ze swoim stanowiskiem co do potrzeby podjęcia
czynności przed Sądem Najwyższym.
Art. 30. 1. Podmiot reprezentujący Skarb Państwa, organ administracji
rządowej lub osoba zastępowana będąca państwową osobą prawną, składa
Prokuratorii Generalnej, pisemne i uzasadnione wnioski w przedmiocie wszczęcia
postępowania lub czynności procesowych w sprawie, w której Prokuratoria
Generalna wykonuje zastępstwo. Prokuratoria Generalna nie jest związana treścią
wniosków.
2. Pisemny i uzasadniony wniosek podmiotu reprezentującego Skarb
Państwa, organu administracji rządowej lub osoby zastępowanej w przedmiocie
wszczęcia postępowania, cofnięcia pozwu lub wniosku, uznania roszczenia lub
wniosku, zrzeczenia się roszczenia, ograniczenia roszczenia lub zawarcia ugody
sądowej jest wiążący dla Prokuratorii Generalnej.
3. Jeżeli podmiot reprezentujący Skarb Państwa, organ administracji rządowej
lub osoba zastępowana będąca państwową osobą prawną, pomimo żądania
Prokuratorii Generalnej, nie składa w określonym terminie wniosków, o których
mowa w ust. 1 lub 2, Prokuratoria Generalna, jeżeli jest to konieczne dla
zachowania terminów wynikających z przepisów prawa albo ustalonych przez sąd,
trybunał lub inny organ orzekający, podejmuje czynności według swojego uznania,
zawiadamiając o tym podmiot reprezentujący Skarb Państwa, organ administracji
rządowej lub osobę zastępowaną będącą państwową osobą prawną.
Art. 31. Radcowie Prokuratorii Generalnej, zwani dalej „radcami”, mają
prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym
oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno
zawierać podpis radcy, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie –
również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne
(dopiski, poprawki lub uszkodzenia) radca stwierdza to w poświadczeniu.
06.11.2019
©Telksinoe s. 18/52
Art. 32. 1. Wydatki i koszty postępowania w sprawie, w której Prokuratoria
Generalna wykonuje zastępstwo Skarbu Państwa, ponosi podmiot reprezentujący
Skarb Państwa, którego dotyczy przedmiot tego postępowania.
2. Podmiot reprezentujący Skarb Państwa nie ponosi kosztów zastępstwa
wykonywanego przez Prokuratorię Generalną.
3. Koszty zastępstwa zasądzone lub przyznane Skarbowi Państwa w sprawie,
w której zastępstwo Skarbu Państwa wykonuje Prokuratoria Generalna,
przysługują Skarbowi Państwa – Prokuratorii Generalnej. Koszty te są
egzekwowane przez Skarb Państwa – Prokuratorię Generalną na podstawie tytułu
egzekucyjnego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności wydaną na rzecz Skarbu
Państwa – Prokuratorii Generalnej w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach
zastępstwa.
4. W sprawach, w których Prokuratoria Generalna wykonuje zastępstwo
Rzeczypospolitej Polskiej lub organów administracji rządowej lub państwowej
jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, ust. 1–3 stosuje się
odpowiednio.
5. Wydatki i koszty postępowania w sprawie, w której Prokuratoria
Generalna wykonuje zastępstwo osoby zastępowanej ponosi ta osoba.
6. Koszty zastępstwa zasądzone lub przyznane osobie zastępowanej,
w sprawie, w której zastępstwo wykonuje Prokuratoria Generalna, uzyskane od
strony przeciwnej, osoba ta przekazuje Prokuratorii Generalnej. Prokuratoria
Generalna może podejmować czynności w postępowaniu egzekucyjnym w imieniu
osoby zastępowanej będącej państwową osobą prawną, w celu ściągnięcia
zasądzonych lub przyznanych tej osobie kosztów zastępstwa.
Art. 33. 1. Czynności zastępstwa przed sądami, trybunałami i innymi
organami orzekającymi wykonują Prezes Prokuratorii Generalnej, wiceprezesi
Prokuratorii Generalnej, radcowie i referendarze.
2. Dokumentem upoważniającym Prezesa Prokuratorii Generalnej,
wiceprezesa Prokuratorii Generalnej i radcę do wykonywania czynności zastępstwa
jest legitymacja służbowa, która zawiera w szczególności imię i nazwisko oraz
stanowisko służbowe.
3. Dokumentami upoważniającymi referendarza do wykonywania czynności
zastępstwa jest legitymacja służbowa, która zawiera w szczególności imię
06.11.2019
©Telksinoe s. 19/52
i nazwisko oraz stanowisko służbowe i upoważnienie udzielone przez Prezesa
Prokuratorii Generalnej, wiceprezesa Prokuratorii Generalnej lub radcę
prowadzącego sprawę.
4. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzory
legitymacji służbowych Prezesa Prokuratorii Generalnej, wiceprezesa Prokuratorii
Generalnej, radcy i referendarza oraz sposób postępowania z nimi, w tym w
szczególności termin ważności legitymacji służbowej, okoliczności uzasadniające
jej wymianę i zwrot oraz postępowanie w razie utraty legitymacji służbowej, biorąc
pod uwagę przeznaczenie tych dokumentów oraz konieczność właściwego ich
zabezpieczenia przed przerobieniem lub podrobieniem oraz użyciem przez osobę
nieuprawnioną.
Art. 34. 1. Jeżeli zachodzi konieczność wykonywania zastępstwa Skarbu
Państwa lub Rzeczypospolitej Polskiej przed sądem, trybunałem lub innym
organem orzekającym w sprawach wymagających znajomości prawa obcego albo
procedur lub instytucji międzynarodowych, Prokuratoria Generalna może
powierzyć to zastępstwo lub wykonywanie określonych czynności, w drodze
umowy cywilnoprawnej, radcy prawnemu, adwokatowi lub innej osobie
uprawnionej do występowania w charakterze pełnomocnika procesowego.
2. Prezes Prokuratorii Generalnej udziela pełnomocnictwa osobom, o których
mowa w ust. 1.
3. Wydatki i koszty postępowania związane z wykonywaniem zastępstwa
w sprawach, o których mowa w ust. 1, ponosi podmiot reprezentujący Skarb
Państwa lub organ władzy publicznej, z wyjątkiem wydatków związanych
z usługami, o których mowa w ust. 1, które ponosi Prokuratoria Generalna.
4. Do ustanowienia pełnomocnika procesowego, o którym mowa w ust. 1, nie Zmiana w ust. 4
w art. 34 wejdzie
stosuje się przepisów [ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień w życie z dn.
publicznych] U. z 2019 r. poz.
publicznych>. 2020).
Art. 35. 1. Jeżeli zachodzi konieczność wykonywania zastępstwa osoby
zastępowanej przed sądem, trybunałem lub innym organem orzekającym
w sprawach wymagających znajomości prawa obcego albo procedur lub instytucji
międzynarodowych, Prokuratoria Generalna może, za zgodą osoby zastępowanej,
06.11.2019
©Telksinoe s. 20/52
powierzyć to zastępstwo lub wykonywanie określonych czynności, w drodze
umowy cywilnoprawnej, radcy prawnemu, adwokatowi lub innej osobie
uprawnionej do występowania w charakterze pełnomocnika procesowego.
2. Odmowa wyrażenia zgody, o której mowa w ust. 1, jest równoznaczna
z wnioskiem osoby zastępowanej o przejęcie wykonywania zastępstwa.
3. Prokuratoria Generalna może, za zgodą osoby zastępowanej, zlecać
przygotowanie opinii, analiz i raportów osobom posiadającym wiedzę z danej
dziedziny, a także korzystać z usług tłumaczy.
4. Wydatki i koszty postępowania związane z wykonywaniem zastępstwa
w sprawach, o których mowa w ust. 1, ponosi osoba zastępowana.
5. Do ustanowienia pełnomocnika procesowego, o którym mowa w ust. 1, nie Zmiana w ust. 5
w art. 35 wejdzie
stosuje się przepisów [ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień w życie z dn.
publicznych] U. z 2019 r. poz.
publicznych>. 2020).
Art. 36. 1. Dane służące do składania podpisu elektronicznego są udzielane
radcom i referendarzom po złożeniu stosownego wniosku za pośrednictwem
Prezesa Prokuratorii Generalnej.
2. Dopuszcza się również komunikowanie się radcy i referendarza z sądem
przy wykorzystaniu kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego
albo podpisu osobistego.
Art. 37. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres
i tryb współdziałania Prokuratorii Generalnej i Prezesa Prokuratorii Generalnej
przy wykonywaniu zadań z organami władzy publicznej, państwowymi osobami
prawnymi, osobami zastępowanymi, państwowymi jednostkami organizacyjnymi
nieposiadającymi osobowości prawnej oraz organami jednostek samorządu
terytorialnego i innymi podmiotami, którym powierzono wykonywanie zadań
publicznych na podstawie ustaw lub porozumień, w tym w szczególności zakres
czynności wykonywanych w ramach współdziałania przez Prokuratorię Generalną
i te podmioty, terminy wykonywania tych czynności oraz wymieniane informacje
i dokumenty, mając na względzie zapewnienie należytej ochrony praw i interesów
Rzeczypospolitej Polskiej lub osób zastępowanych, sprawności postępowania
06.11.2019
©Telksinoe s. 21/52
w tym dostępu Prokuratorii Generalnej do niezbędnych informacji i dokumentów,
a także wymogi wynikające z przepisów dotyczących właściwych postępowań.
Rozdział 4
Tajemnica Prokuratorii Generalnej
Art. 38. 1. Czynności Prokuratorii Generalnej związane z wykonywaniem
zastępstwa, wydawaniem opinii, sporządzaniem raportów, analiz i stanowisk,
udziałem w negocjacjach i mediacjach oraz w postępowaniach przed organami
międzynarodowymi, a także informacje i dokumenty stanowiące podstawę
dokonania takich czynności są objęte tajemnicą Prokuratorii Generalnej.
2. Dokumenty sporządzone w związku z czynnościami, o których mowa
w ust. 1, przez Prokuratorię Generalną, podmiot reprezentujący Skarb Państwa,
organ lub osobę zastępowaną mogą być udostępnione przez właściwą jednostkę
albo osobę prawną po zakończeniu sprawy.
3. W przypadku gdy dokumenty zakończonej sprawy są związane z inną
sprawą prowadzoną przez Prokuratorię Generalną, podmiot reprezentujący Skarb
Państwa, organ lub osobę zastępowaną mogą być one udostępnione po zakończeniu
tej sprawy.
Art. 39. 1. Do zachowania tajemnicy Prokuratorii Generalnej są obowiązani:
1) Prezes Prokuratorii Generalnej oraz wiceprezesi Prokuratorii Generalnej;
2) radcowie Prokuratorii Generalnej;
3) referendarze;
4) inni pracownicy zatrudnieni w Prokuratorii Generalnej;
5) członkowie Kolegium Prokuratorii Generalnej;
6) członkowie Sądu Polubownego.
2. Dla osób, o których mowa w ust. 1, tajemnica Prokuratorii Generalnej
stanowi tajemnicę zawodową w rozumieniu przepisów odrębnych.
3. Obowiązek zachowania tajemnicy, o którym mowa w ust. 1, trwa również
po ustaniu zatrudnienia lub pełnienia członkostwa w organach, o których mowa
w ust. 1 pkt 5 i 6.
4. Zwolnienie z obowiązku zachowania tajemnicy, o którym mowa w ust. 1,
określają odrębne przepisy.
06.11.2019
©Telksinoe s. 22/52
5. Obowiązek zachowania tajemnicy nie dotyczy informacji udostępnianych
na podstawie przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu
terroryzmu – w zakresie określonym tymi przepisami.
Rozdział 5
Organizacja Prokuratorii Generalnej i Urzędu Prokuratorii Generalnej
Art. 40. 1. Pracami Prokuratorii Generalnej kieruje Prezes Prokuratorii
Generalnej przy pomocy wiceprezesów Prokuratorii Generalnej.
2. Prezes Prokuratorii Generalnej ponadto:
1) reprezentuje Prokuratorię Generalną;
2) kieruje Urzędem Prokuratorii Generalnej;
3) jest przełożonym radców, referendarzy i innych pracowników Urzędu
Prokuratorii Generalnej.
3. Wiceprezesi Prokuratorii Generalnej kierują działami jej pracy,
wyznaczonymi przez Prezesa Prokuratorii Generalnej.
4. Jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, do Prezesa Prokuratorii
Generalnej i wiceprezesów Prokuratorii Generalnej stosuje się odpowiednio
przepisy dotyczące radców i podejmowanych przez nich czynności.
5. Prokuratoria Generalna używa wizerunku orła ustalonego dla godła
Rzeczypospolitej Polskiej oraz pieczęci urzędowej określonej w przepisach
o pieczęciach państwowych.
Art. 41. 1. Prezesa Prokuratorii Generalnej powołuje Prezes Rady Ministrów,
spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru. Prezes
Rady Ministrów odwołuje Prezesa Prokuratorii Generalnej oraz podejmuje inne
czynności z zakresu prawa pracy w stosunku do Prezesa Prokuratorii Generalnej.
2. Prezes Prokuratorii Generalnej oraz wiceprezesi Prokuratorii Generalnej,
obejmując stanowisko, składają wobec Prezesa Rady Ministrów ślubowanie
według następującej roty: „Ślubuję uroczyście służyć wiernie Rzeczypospolitej
Polskiej, stać na straży Jej praw i interesów, obowiązki swoje wypełniać sumiennie,
zachować w tajemnicy informacje mi powierzone, a w postępowaniu kierować się
zasadami godności i uczciwości.”. Składający ślubowanie może dodać na końcu
zwrot: „Tak mi dopomóż Bóg.”.
06.11.2019
©Telksinoe s. 23/52
3. Wiceprezesów Prokuratorii Generalnej, w liczbie nieprzekraczającej 3,
powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego
i konkurencyjnego naboru, na wniosek Prezesa Prokuratorii Generalnej. Prezes
Rady Ministrów odwołuje, na wniosek Prezesa Prokuratorii Generalnej,
wiceprezesów Prokuratorii Generalnej.
4. Stanowisko Prezesa Prokuratorii Generalnej może zajmować osoba, która:
1) posiada kompetencje kierownicze;
2) posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy
na stanowisku kierowniczym;
3) spełnia wymagania do zajmowania stanowiska radcy Prokuratorii Generalnej.
5. Informację o naborze na stanowisko Prezesa Prokuratorii Generalnej
ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym
w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej
Urzędu Prokuratorii Generalnej i Biuletynie Informacji Publicznej na stronie
podmiotowej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
6. Ogłoszenie o naborze powinno zawierać:
1) nazwę i adres urzędu;
2) określenie stanowiska;
3) wymagania związane ze stanowiskiem;
4) zakres zadań wykonywanych na stanowisku;
5) wskazanie wymaganych dokumentów;
6) termin i miejsce składania dokumentów;
7) informację o metodach i technikach naboru.
7. Termin, o którym mowa w ust. 6 pkt 6, nie może być krótszy niż 14 dni od
dnia opublikowania ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie
podmiotowej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
8. Nabór na stanowisko Prezesa Prokuratorii Generalnej przeprowadza zespół,
powołany przez Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, liczący co najmniej
3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych
kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata,
wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które jest
przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.
06.11.2019
©Telksinoe s. 24/52
9. Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 8,
może być dokonana, na zlecenie zespołu, przez osobę niebędącą członkiem
zespołu, która posiada odpowiednie kwalifikacje do dokonania tej oceny.
10. Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 9, mają obowiązek
zachowania w tajemnicy informacji dotyczących osób ubiegających się
o stanowisko, uzyskanych w toku naboru.
11. W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których
przedstawia Prezesowi Rady Ministrów.
12. Zespół sporządza protokół przeprowadzonego naboru zawierający:
1) nazwę i adres urzędu;
2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę
kandydatów;
3) imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów
uszeregowanych według poziomu spełniania przez nich wymagań
określonych w ogłoszeniu o naborze;
4) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;
5) uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;
6) skład zespołu.
13. Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji
w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Urzędu Prokuratorii
Generalnej i Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Kancelarii
Prezesa Rady Ministrów. Informacja o wyniku naboru zawiera:
1) nazwę i adres urzędu;
2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;
3) imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1025, 1104, 1629, 2073 i 2244 oraz z 2019 r. poz. 80)
albo informację o niewyłonieniu kandydata.
14. Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej
Kancelarii Prezesa Rady Ministrów ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego
naboru jest bezpłatne.
15. Nabór na stanowisko wiceprezesa Prokuratorii Generalnej przeprowadza
zespół powołany przez Prezesa Prokuratorii Generalnej.
06.11.2019
©Telksinoe s. 25/52
16. Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska wiceprezesów
Prokuratorii Generalnej oraz do wymogów dotyczących tego naboru stosuje się
odpowiednio przepisy ust. 4–14.
17. Powołanie, o którym mowa w ust. 1 i 3, stanowi nawiązanie stosunku
pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca
1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040 i 1043).
18. Prezesowi Prokuratorii Generalnej oraz wiceprezesom Prokuratorii
Generalnej przysługuje wynagrodzenie w wysokości odpowiadającej 130%
wynagrodzenia zasadniczego w najwyższej stawce awansowej sędziego sądu
apelacyjnego powiększonego o dodatek funkcyjny ustalony przez Prezesa Rady
Ministrów w wysokości odpowiadającej odpowiednio dodatkowi funkcyjnemu
prezesa oraz wiceprezesa sądu apelacyjnego.
19. Do Prezesa Prokuratorii Generalnej i wiceprezesów Prokuratorii
Generalnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 68–72.
Art. 42. 1. Ze stanowiskami Prezesa Prokuratorii Generalnej lub wiceprezesa
Prokuratorii Generalnej nie można łączyć przynależności do partii politycznych ani
pełnienia funkcji publicznych.
2. Prezes Prokuratorii Generalnej i wiceprezesi Prokuratorii Generalnej nie
mogą prowadzić działalności zarobkowej, z wyjątkiem działalności naukowej,
naukowo-dydaktycznej, dydaktycznej i publicystycznej.
3. Osoba pozostająca z Prezesem Prokuratorii Generalnej lub wiceprezesem
Prokuratorii Generalnej w takiej relacji, która uprawniałaby tę osobę do odmowy
składania zeznań na podstawie art. 261 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. –
Kodeks postępowania cywilnego, nie może zostać zatrudniona w Urzędzie
Prokuratorii Generalnej.
Art. 43. 1. W Prokuratorii Generalnej działa Kolegium Prokuratorii
Generalnej.
2. W skład Kolegium Prokuratorii Generalnej wchodzą w liczbie nie większej
niż 24:
1) Prezes Prokuratorii Generalnej i wiceprezesi Prokuratorii Generalnej;
2) powoływani i odwoływani przez Prezesa Prokuratorii Generalnej radcowie
wyróżniający się w szczególny sposób doświadczeniem i wiedzą prawniczą;
06.11.2019
©Telksinoe s. 26/52
3) 3 członkowie powoływani i odwoływani przez Prezesa Rady Ministrów oraz
inne osoby powoływane i odwoływane przez Prezesa Prokuratorii Generalnej
w liczbie nie większej niż 7 spośród osób w szczególny sposób
wyróżniających się doświadczeniem i wiedzą prawniczą, których działalność
nie pozostaje w sprzeczności z prawami i interesami chronionymi przez
Prokuratorię Generalną.
3. Prezes Prokuratorii Generalnej może powierzyć Kolegium Prokuratorii
Generalnej przygotowywanie, zatwierdzanie lub opiniowanie w szczególności:
1) opinii, analizy lub raportu przygotowanego dla Prezesa Rady Ministrów;
2) istotnego dla sprawy poglądu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 7;
3) stanowiska co do istotnego zagadnienia prawnego budzącego wątpliwości
w orzecznictwie;
4) stanowiska co do innego zagadnienia prawnego istotnego z punktu widzenia
interesu Rzeczypospolitej Polskiej;
5) stanowiska co do innego zagadnienia dotyczącego działalności Prokuratorii
Generalnej, a w szczególności:
a) kodeksu dobrych praktyk, w zakresie wykonywania zadań i czynności
w Prokuratorii Generalnej, zwanego dalej „kodeksem dobrych praktyk”,
b) regulaminu wewnętrznego urzędowania,
c) zasad awansowania, dokonywania ocen okresowych i nagradzania
radców, referendarzy i innych pracowników Prokuratorii Generalnej.
4. Posiedzeniom Kolegium Prokuratorii Generalnej przewodniczy Prezes
Prokuratorii Generalnej lub wyznaczony przez niego wiceprezes Prokuratorii
Generalnej.
5. Prezes Prokuratorii Generalnej może zapraszać na posiedzenia Kolegium
Prokuratorii Generalnej osoby niewchodzące w skład tego Kolegium. Osobom tym
przysługuje zwrot kosztów przejazdów na zasadach przewidzianych w przepisach
wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks
pracy.
6. Za udział w pracach Kolegium Prokuratorii Generalnej jego członkom
niezatrudnionym w Urzędzie Prokuratorii Generalnej przysługuje wynagrodzenie
miesięczne, nie wyższe niż półtorakrotność minimalnego wynagrodzenia za pracę
06.11.2019
©Telksinoe s. 27/52
określonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r.
o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2018 r. poz. 2177).
7. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość
wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 6, biorąc pod uwagę funkcję pełnioną
w Kolegium Prokuratorii Generalnej oraz zakres zadań wykonywanych przez
członka tego Kolegium.
8. Wydatki, o których mowa w ust. 5 i 6, są pokrywane przez Urząd
Prokuratorii Generalnej.
9. Prezes Prokuratorii Generalnej określi, w drodze zarządzenia, regulamin
działania Kolegium Prokuratorii Generalnej, w tym sposób i tryb
przygotowywania, przyjmowania i prezentowania stanowisk Prokuratorii
Generalnej, z uwzględnieniem przesłanek kwalifikowania spraw do kategorii spraw
o istotnym znaczeniu dla ochrony praw lub interesów Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 44. W sprawach, w których zastępstwo wykonuje Prokuratoria
Generalna, sąd, trybunał lub inny organ orzekający dokonuje doręczeń pism
i orzeczeń do Urzędu Prokuratorii Generalnej.
Art. 45. Urząd Prokuratorii Generalnej jest jednostką budżetową i prowadzi
gospodarkę finansową na zasadach określonych w odrębnych przepisach dla
państwowych jednostek budżetowych, z uwzględnieniem przepisów ustawy.
Art. 46. 1. Prezes Prokuratorii Generalnej za szczególne osiągnięcia w pracy
zawodowej może przyznać radcy lub referendarzowi nagrodę z funduszu nagród.
Fundusz nagród pozostaje w dyspozycji Prezesa Prokuratorii Generalnej.
2. Fundusz nagród, o którym mowa w ust. 1, obejmuje środki w wysokości:
1) do 3% planowanych wynagrodzeń osobowych;
2) 35% zasądzonych i uzyskanych kosztów zastępstwa.
3. Prezes Prokuratorii Generalnej może podwyższyć fundusz nagród
w zakresie środków, o których mowa w ust. 2 pkt 1, w ramach posiadanych
środków na wynagrodzenia.
4. Środki, o których mowa w ust. 2 pkt 2, gromadzone są na wydzielonym
rachunku bankowym.
5. W budżecie państwa tworzy się rezerwę celową na sfinansowanie wypłaty
nagród ze środków, o których mowa w ust. 2 pkt 2.
06.11.2019
©Telksinoe s. 28/52
Art. 47. W przypadkach, o których mowa w art. 56 ustawy z dnia 27 sierpnia
2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869), należności Skarbu
Państwa przypadające Prokuratorii Generalnej z tytułu prawomocnie zasądzonych
kosztów zastępstwa procesowego mogą być umarzane w całości lub części również
z urzędu.
Art. 48. Prezes Rady Ministrów, w drodze zarządzenia, nadaje Prokuratorii
Generalnej statut określający jej organizację wewnętrzną i funkcje występujące
w Prokuratorii Generalnej oraz organizację i szczegółowe zasady funkcjonowania
Urzędu Prokuratorii Generalnej.
Art. 49. Prezes Prokuratorii Generalnej ustala, w drodze zarządzenia:
1) regulamin wewnętrznego urzędowania Prokuratorii Generalnej, który określa
w szczególności:
a) tryb wykonywania zadań i czynności w Prokuratorii Generalnej,
b) rozkład czasu pracy w Prokuratorii Generalnej w tygodniu oraz jego
wymiar w poszczególnych dniach tygodnia, w tym czas rozpoczynania
i kończenia pracy w poszczególnych dniach tygodnia, z uwzględnieniem
zasad dotyczących pracowników urzędów państwowych;
2) kodeks dobrych praktyk.
Rozdział 6
Radcowie
Art. 50. 1. W Urzędzie Prokuratorii Generalnej są zatrudnieni radcowie.
2. Prezes Prokuratorii Generalnej prowadzi w systemie teleinformatycznym
wykaz radców, który zawiera imię i nazwisko radcy, datę jego zatrudnienia na
podstawie mianowania albo umowy o pracę, a także informacje o zawieszeniu
w czynnościach służbowych lub zawieszeniu stosunku pracy.
3. Prezes Prokuratorii Generalnej zapewnia sądom dostęp do wykazu radców
za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.
Art. 51. 1. Radcowie przy wykonywaniu czynności kierują się własnym
przekonaniem, opartym na doświadczeniu i wiedzy prawniczej.
2. Radcowie przy wykonywaniu czynności są niezależni.
06.11.2019
©Telksinoe s. 29/52
3. Radcowie są zobowiązani do stosowania dobrych praktyk zawartych
w kodeksie dobrych praktyk. Radca, który zamierza odstąpić od dobrej praktyki,
powinien przedstawić Prezesowi Prokuratorii Generalnej pisemne uzasadnienie
swojej decyzji.
Art. 52. 1. Radcowie wykonują polecenia przełożonych dotyczące treści
czynności. Na żądanie radcy przełożony wydaje polecenie na piśmie wraz
z uzasadnieniem.
2. Jeżeli radca nie zgadza się z poleceniem, o którym mowa w ust. 1, może
żądać, aby zmieniono polecenie albo wyłączono go od udziału w sprawie.
3. W przypadku gdy w postępowaniu przed sądem, trybunałem lub innym
organem orzekającym ujawnią się nowe okoliczności, radca samodzielnie
podejmuje decyzje związane z dalszym tokiem postępowania.
Art. 53. 1. Radcowie, biorąc udział w rozprawach sądowych, występują
w stroju urzędowym. Strojem urzędowym jest toga.
2. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór stroju
urzędowego radców, uwzględniając uroczysty charakter stroju, odpowiedni do
powagi sądu i utrwalonej tradycji.
Art. 54. 1. Nabór na stanowisko radcy jest otwarty i konkurencyjny.
2. Radcą może być osoba, która:
1) posiada obywatelstwo polskie;
2) korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;
3) posiada dyplom ukończenia studiów na kierunku prawo w Rzeczypospolitej
Polskiej lub dyplom potwierdzający ukończenie wyższych studiów
prawniczych za granicą, o którym mowa w art. 326 ust. 1 ustawy z dnia 20
lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668, z
późn. zm.4)), albo dyplom ukończenia wyższych studiów prawniczych za
granicą uznany za równoważny polskiemu dyplomowi potwierdzającemu
uzyskanie tytułu zawodowego magistra zgodnie z art. 327 ust. 1 tej ustawy;
4) posiada uprawnienia radcy prawnego, adwokata lub notariusza albo
zajmowała stanowisko sędziego sądu powszechnego, sędziego sądu
4)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 2024 i 2245 oraz z 2019
r. poz. 276, 447, 534, 577, 730 i 823.
06.11.2019
©Telksinoe s. 30/52
wojskowego lub sędziego sądu administracyjnego, asesora sądowego albo
stanowisko prokuratora;
5) nie była karana za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe albo
nieumyślne przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu;
6) jest nieskazitelnego charakteru i swoim dotychczasowym zachowaniem daje
rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu radcy.
3. Wymóg, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, nie dotyczy osoby, która:
1) posiada tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego
nauk prawnych lub doktora nauk prawnych;
2) pracowała na stanowisku związanym z legislacją, nie niższym niż legislator
lub specjalista do spraw legislacji, w urzędzie organu władzy państwowej
przez co najmniej 5 lat;
3) pracowała na stanowisku referendarza przez co najmniej 3 lata;
4) pracowała na stanowisku asystenta sędziego przez co najmniej 5 lat.
4. Osoba ubiegająca się o zatrudnienie na stanowisku radcy, urodzona przed
dniem 1 sierpnia 1972 r., składa oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1
ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach
organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944–1990 oraz treści tych dokumentów
(Dz. U. z 2019 r. poz. 430, 399, 447 i 534) albo informację, o której mowa
w art. 7 ust. 3a tej ustawy.
Art. 55. 1. Radców mianuje Prezes Prokuratorii Generalnej.
2. Mianowanie, o którym mowa w ust. 1, stanowi nawiązanie stosunku pracy
na podstawie mianowania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca
1974 r. – Kodeks pracy.
3. Osoba podejmująca po raz pierwszy pracę na stanowisku radcy może być
zatrudniona na podstawie umowy o pracę na czas określony, nie dłuższy niż
33 miesiące.
4. Do radcy zatrudnionego na podstawie umowy o pracę stosuje się
odpowiednio przepisy dotyczące radcy mianowanego, z wyłączeniem przepisów
art. 73–75 i rozdziału 9.
Art. 56. Przed nawiązaniem stosunku pracy radca składa wobec Prezesa
Prokuratorii Generalnej ślubowanie według następującej roty: „Ślubuję uroczyście
06.11.2019
©Telksinoe s. 31/52
służyć wiernie Rzeczypospolitej Polskiej, stać na straży Jej praw i interesów,
obowiązki swoje wypełniać sumiennie, zachować w tajemnicy informacje mi
powierzone, a w postępowaniu kierować się zasadami godności i uczciwości.”.
Składający ślubowanie może dodać na końcu zwrot: „Tak mi dopomóż Bóg.”.
Art. 57. Radca wypełnia obowiązki wynikające ze ślubowania,
w szczególności przez:
1) staranne, rzetelne i terminowe wykonywanie powierzonych zadań i czynności
służbowych;
2) dbałość o celowość podejmowanych działań przy wykonywaniu zadań
i czynności służbowych;
3) współpracę z przełożonymi i innymi radcami, a także podmiotami
reprezentującymi Skarb Państwa, organ administracji rządowej lub osobę
zastępowaną;
4) podnoszenie kwalifikacji zawodowych;
5) dbałość o właściwą organizację zadań oraz czynności służbowych;
6) podejmowanie działań zgodnych z kodeksem dobrych praktyk.
Art. 58. Osoba pozostająca z radcą w takiej relacji, która uprawniałaby tę
osobę do odmowy składania zeznań na podstawie art. 261 § 1 ustawy z dnia
17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, nie może zostać
zatrudniona w Urzędzie Prokuratorii Generalnej.
Art. 59. Czas pracy radcy jest określony wymiarem jego zadań i czynności
służbowych i nie może przekraczać norm określonych w ustawie z dnia
16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. z 2018 r. poz.
1915 oraz z 2019 r. poz. 1043).
Art. 60. 1. Na wniosek podmiotu reprezentującego Skarb Państwa Prezes
Prokuratorii Generalnej może delegować radcę, za jego zgodą, do pracy zgodnej
z posiadanymi kwalifikacjami w jednostce organizacyjnej Skarbu Państwa podleg-
łej, nadzorowanej lub kierowanej przez ten podmiot – na czas określony, nie
dłuższy niż 33 miesiące.
2. Radca delegowany na podstawie ust. 1, może być odwołany z delegowania
lub z niego ustąpić za trzymiesięcznym uprzedzeniem.
06.11.2019
©Telksinoe s. 32/52
3. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb
oddelegowania, uprawnienia i obowiązki radcy w czasie oddelegowania, wysokość
i sposób wypłacania uposażenia i innych świadczeń pieniężnych przysługujących
oddelegowanemu radcy, uwzględniając miejsce oraz charakter i zakres
wykonywanych przez niego zadań służbowych poza Prokuratorią Generalną.
Art. 61. 1. Radca delegowany do pełnienia czynności w jednostce
organizacyjnej innej niż Prokuratoria Generalna ma prawo do wynagrodzenia
zasadniczego przysługującego mu na zajmowanym stanowisku radcowskim oraz
dodatku za długoletnią pracę. W okresie delegowania radca otrzymuje dodatek
funkcyjny, określony w przepisach wydanych na podstawie art. 67 ust. 5.
2. Radcy delegowanemu do wykonywania czynności służbowych w innej
miejscowości niż miejscowość, w której znajduje się jego miejsce służbowe lub
miejsce delegowania, o którym mowa w art. 60 ust. 1, przysługują należności,
określone w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności
przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej
jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.
3. Prokuratoria Generalna może się zwrócić do jednostki, do której
delegowany jest radca, o zwrot kosztów w wysokości odpowiadającej wysokości
kosztów pracowniczych dotyczących stanowiska zajmowanego przez radcę.
Art. 62. 1. Radca nie może wykonywać czynności lub zajęć sprzecznych
z obowiązkami wynikającymi z ustawy lub naruszających dobre obyczaje,
w szczególności wzbudzających podejrzenie o stronniczość lub interesowność.
2. Radca może podejmować dodatkowe zatrudnienie lub zajęcie zarobkowe
po uzyskaniu uprzedniej pisemnej zgody Prezesa Prokuratorii Generalnej. Prezes
Prokuratorii Generalnej odmawia zgody w przypadku, gdyby mogło dojść do
naruszenia zakazów, o których mowa w ust. 1.
3. W okresie roku od ustania stosunku pracy radca nie może:
1) świadczyć pomocy prawnej w sprawie przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej,
Skarbowi Państwa lub osobie prawnej, którą Prokuratoria Generalna
zastępowała w trakcie jego zatrudnienia;
06.11.2019
©Telksinoe s. 33/52
2) podjąć zatrudnienia lub zajęcia zarobkowego na rzecz innego niż Skarb
Państwa podmiotu, w związku z którego działalnością wykonywał czynności
zastępstwa.
4. Prezes Prokuratorii Generalnej może wyrazić zgodę na podjęcie
zatrudnienia lub zajęcia zarobkowego, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, jeżeli nie
występuje konflikt interesów.
5. Z tytułu zakazów, o których mowa w ust. 1–3, radcy nie przysługuje
odszkodowanie.
Art. 63. Radca nie może wykonywać mandatu posła, senatora lub radnego,
być członkiem partii politycznej, ani manifestować publicznie poglądów
politycznych.
Art. 64. 1. Radcy nie wolno uczestniczyć w strajkach lub akcjach
zakłócających normalne funkcjonowanie Prokuratorii Generalnej albo
w działalności sprzecznej z obowiązkami radcy.
2. Radcowie nie mogą zrzeszać się w związkach zawodowych.
Art. 65. Radca niezwłocznie zawiadamia Prezesa Prokuratorii Generalnej
o toczącej się sprawie sądowej, w której występuje jako strona lub uczestnik
postępowania.
Art. 66. 1. Radca podlega corocznej ocenie kwalifikacyjnej. Ocena
kwalifikacyjna może być ponadto dokonana w każdym czasie na polecenie Prezesa
Prokuratorii Generalnej.
2. Ocena kwalifikacyjna dotyczy wykonywania przez radcę czynności
służbowych oraz przestrzegania kodeksu dobrych praktyk.
3. Oceny kwalifikacyjnej dokonuje Prezes Prokuratorii Generalnej lub osoba
przez niego wyznaczona.
4. Ocenę kwalifikacyjną doręcza się na piśmie radcy, którego ocena dotyczy.
5. W terminie 14 dni od dnia doręczenia negatywnej oceny kwalifikacyjnej,
radca może zwrócić się do Prezesa Prokuratorii Generalnej z wnioskiem
o dokonanie ponownej oceny kwalifikacyjnej.
6. Od negatywnej oceny kwalifikacyjnej przysługuje odwołanie do
właściwego dla siedziby Urzędu Prokuratorii Generalnej sądu apelacyjnego – sądu
pracy i ubezpieczeń społecznych, za pośrednictwem Prezesa Prokuratorii
06.11.2019
©Telksinoe s. 34/52
Generalnej, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Do rozpoznania odwołania
stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego o apelacji. Od orzeczenia sądu apelacyjnego skarga kasacyjna nie
przysługuje.
7. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i sposób
dokonania oraz kryteria oceny kwalifikacyjnej, uwzględniając wśród kryteriów:
1) staranność, rzetelność i terminowość wykonywania zadań i czynności
służbowych,
2) celowość podejmowanych działań przy wykonywaniu zadań i czynności
służbowych,
3) współpracę z przełożonymi i innymi radcami,
4) współpracę z podmiotami zewnętrznymi, w szczególności podmiotami
reprezentującymi Skarb Państwa i osobami prawnymi,
5) rozwój zawodowy,
6) umiejętność planowania i organizowania zadań oraz czynności służbowych,
7) zgodność podejmowanych działań z kodeksem dobrych praktyk,
8) nieskazitelny charakter,
9) zdolności kierownicze, w przypadku radców pełniących funkcje kierownicze
– biorąc pod uwagę obiektywność i porównywalność ocen, mając na uwadze cel
oceny kwalifikacyjnej, jakim jest sprawdzenie czy radca wykonuje obowiązki
służbowe zgodnie z zasadami wynikającymi z treści ślubowania, o którym mowa
w art. 56.
Art. 67. 1. Wynagrodzenie radcy składa się z wynagrodzenia zasadniczego,
dodatku za wieloletnią pracę oraz dodatku funkcyjnego w razie powierzenia funkcji
w Prokuratorii Generalnej.
2. Radca wykonujący samodzielnie czynności zastępstwa jest uprawniony do
dodatkowego wynagrodzenia w wysokości 65% kosztów zastępstwa zasądzonych
lub przyznanych w sprawie, w której czynności te były przez niego wykonywane,
jeżeli koszty te zostały uzyskane od strony przeciwnej lub przekazane Prokuratorii
Generalnej przez osobę zastępowaną, jednak nie większej niż sześciokrotność
stawki minimalnej określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 2
i 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2018 r. poz.
06.11.2019
©Telksinoe s. 35/52
1184, 1467, 1669 i 2193 oraz z 2019 r. poz. 730). Termin i warunki wypłaty
dodatkowego wynagrodzenia określa umowa cywilnoprawna.
3. Jeżeli czynności zastępstwa w sprawie były wykonywane przez więcej niż
jednego radcę, kwotę dodatkowego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 2,
Prezes Prokuratorii Generalnej dzieli między radców, z uwzględnieniem nakładu
pracy poszczególnych radców. Suma kwot przyznanych radcom nie może
przekroczyć 65% kosztów zastępstwa, zasądzonych lub przyznanych w sprawie.
4. Prezesowi Prokuratorii Generalnej i wiceprezesom Prokuratorii Generalnej
nie przysługuje prawo do dodatkowego wynagrodzenia.
5. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość:
1) stawek wynagrodzenia zasadniczego radców,
2) dodatków funkcyjnych osób pełniących w Prokuratorii Generalnej funkcje
określone w art. 43 ust. 2 pkt 2, art. 61 ust. 1 oraz w zarządzeniu, o którym
mowa w art. 48
– z uwzględnieniem poziomu wynagrodzeń zasadniczych i dodatków funkcyjnych
sędziów sądów powszechnych, przyjmując, że określone w ten sposób
wynagrodzenie zasadnicze radców nie może być niższe niż 80% wynagrodzenia
zasadniczego w najniższej stawce sędziego sądu rejonowego i nie wyższe niż 130%
wynagrodzenia zasadniczego w najwyższej stawce awansowej sędziego sądu
apelacyjnego, a najwyższy dodatek funkcyjny nie może przekraczać kwoty dodatku
funkcyjnego przewidzianego dla prezesa sądu apelacyjnego.
Art. 68. 1. Radcy przysługuje dodatek za wieloletnią pracę w wysokości
wynoszącej po 5 latach pracy 5% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego.
Dodatek ten wzrasta o 1% za każdy dalszy rok pracy aż do osiągnięcia 20%
miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego.
2. Do okresów pracy uprawniających do dodatku za wieloletnią pracę wlicza
się wszystkie poprzednie, zakończone okresy zatrudnienia oraz inne udowodnione
okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu
pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.
3. Do okresów pracy, o których mowa w ust. 2, nie wlicza się okresów
zatrudnienia w Polskiej Partii Robotniczej lub Polskiej Zjednoczonej Partii
Robotniczej, jak również w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2
06.11.2019
©Telksinoe s. 36/52
ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach
organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944–1990 oraz treści tych dokumentów.
4. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób
zaliczania zakończonych okresów zatrudnienia do okresów pracy uprawniających
do dodatku za wieloletnią pracę oraz okresy, za które przysługuje ten dodatek,
i terminy jego wypłaty, z uwzględnieniem przepisów dotyczących takiego dodatku
dla pracowników urzędów państwowych.
Art. 69. Radcom przysługują nagrody jubileuszowe w wysokości:
1) po 20 latach pracy – 75% wynagrodzenia miesięcznego;
2) po 25 latach pracy – 100% wynagrodzenia miesięcznego;
3) po 30 latach pracy – 150% wynagrodzenia miesięcznego;
4) po 35 latach pracy – 200% wynagrodzenia miesięcznego;
5) po 40 latach pracy – 300% wynagrodzenia miesięcznego;
6) po 45 latach pracy – 400% wynagrodzenia miesięcznego.
Art. 70. Radcy wykonującemu na polecenie przełożonego czynności
służbowe poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów
związanych z podróżą służbową na zasadach określonych w przepisach wydanych
na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.
Art. 71. 1. Radcy przysługuje corocznie dodatkowy urlop wypoczynkowy
w wymiarze:
1) 6 dni – po 10 latach pracy w Prokuratorii Generalnej;
2) 12 dni – po 15 latach pracy w Prokuratorii Generalnej.
2. Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu dodatkowego, wlicza
się wszystkie okresy zatrudnienia w Prokuratorii Generalnej na stanowiskach
referendarza, radcy, wiceprezesa i Prezesa oraz w sądzie lub prokuraturze na
stanowiskach asesorów sądowych, asesorów prokuratorskich, sędziów
i prokuratorów.
Art. 72. 1. Radcy, którego stosunek pracy został rozwiązany z powodu
nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy lub emerytury, przysługuje
jednorazowa odprawa w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia, a jeżeli
radca przepracował co najmniej 20 lat – w wysokości sześciomiesięcznego
wynagrodzenia.
06.11.2019
©Telksinoe s. 37/52
2. Miesięczne wynagrodzenie stanowiące podstawę ustalenia wysokości
odprawy, o którym mowa w ust. 1, oblicza się według zasad obowiązujących przy
ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy, określonych w
przepisach wydanych na podstawie art. 173 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –
Kodeks pracy.
Art. 73. 1. Stosunek pracy radcy tymczasowo aresztowanego ulega z mocy
prawa zawieszeniu na czas trwania tego aresztowania.
2. W okresie zawieszenia stosunku pracy radcy przysługuje wynagrodzenie
w wysokości połowy wynagrodzenia miesięcznego przysługującego mu w dniu
tymczasowego aresztowania.
3. W przypadku prawomocnego umorzenia postępowania karnego lub
postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe albo wydania prawomocnego
wyroku uniewinniającego wypłaca się pozostałą część wynagrodzenia, chyba że
postępowanie umorzono warunkowo albo z powodu przedawnienia lub amnestii.
4. Okres zawieszenia stosunku pracy wskutek tymczasowego aresztowania
wlicza się do okresu zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia pracownicze
radcy.
Art. 74. 1. Stosunek pracy radcy ulega rozwiązaniu z jego winy bez
wypowiedzenia w przypadku:
1) niespełniania wymogów koniecznych do zajmowania stanowiska służbowego
radcy, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 1, 2 lub 5;
2) złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzonego
prawomocnym orzeczeniem sądu;
3) prawomocnego orzeczenia środka karnego pozbawienia praw publicznych
albo zakazu zajmowania stanowiska w urzędach organów władzy publicznej
lub wykonywania zawodu prawniczego;
4) nieobecności w pracy przez okres 3 miesięcy z powodu tymczasowego
aresztowania;
5) dwukrotnego otrzymania negatywnej oceny kwalifikacyjnej;
6) prawomocnego orzeczenia kary dyscyplinarnej wydalenia z pracy
w Prokuratorii Generalnej.
06.11.2019
©Telksinoe s. 38/52
2. Rozwiązanie stosunku pracy z radcą bez wypowiedzenia może nastąpić
w razie ciągłej, trwającej dłużej niż rok nieobecności w pracy z powodu choroby.
3. Rozwiązanie stosunku pracy z radcą następuje z zachowaniem
trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia w razie stwierdzonej orzeczeniem lekarza
orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo innym równorzędnym
orzeczeniem całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy.
4. Rozwiązanie stosunku pracy z radcą może nastąpić z zachowaniem
trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia w razie reorganizacji Prokuratorii
Generalnej, jeżeli przeniesienie radcy na inne stanowisko służbowe nie jest
możliwe.
5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, w okresie między rozwiązaniem
stosunku pracy a podjęciem zatrudnienia lub działalności gospodarczej, nie dłużej
niż przez 6 miesięcy, przysługuje świadczenie pieniężne ze środków budżetu
państwa, obliczone według zasad obowiązujących przy ustalaniu ekwiwalentu
pieniężnego za urlop wypoczynkowy, określonych w przepisach wydanych na
podstawie art. 173 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.
6. W przypadku gdy w okresie, o którym mowa w ust. 5, były radca pobiera
świadczenie określone w przepisach ustawy z dnia 13 października 1998 r.
o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 300, 303 i 730),
wysokość świadczenia pieniężnego ulega odpowiedniemu obniżeniu, a jeżeli radca
nabył prawo do emerytury na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia
1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U.
z 2018 r. poz. 1270 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 39, 730 i 752) – świadczenie pieniężne
nie przysługuje.
7. Okres pobierania świadczenia pieniężnego, o którym mowa w ust. 5,
wlicza się do okresu pracy wymaganego do nabycia lub zachowania uprawnień
pracowniczych, a także do okresów składkowych w rozumieniu przepisów ustawy
z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych.
8. Od świadczenia pieniężnego, o którym mowa w ust. 5, Prokuratoria
Generalna odprowadza składkę na ubezpieczenia społeczne na zasadach
określonych w przepisach ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie
ubezpieczeń społecznych.
06.11.2019
©Telksinoe s. 39/52
Art. 75. 1. Rozwiązanie stosunku pracy z radcą mianowanym może nastąpić:
1) w drodze porozumienia stron;
2) za trzymiesięcznym wypowiedzeniem dokonanym przez radcę.
2. Okres wypowiedzenia stosunku pracy z radcą mianowanym kończy się
ostatniego dnia miesiąca kalendarzowego.
3. W okresie wypowiedzenia stosunku pracy lub w okresie ustalonym
w porozumieniu stron, nie dłuższym niż 3 miesiące, radca mianowany może być
zwolniony z obowiązku wykonywania czynności służbowych, z zachowaniem
prawa do wynagrodzenia i innych świadczeń ze stosunku pracy.
Art. 76. W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do stosunku
pracy radców stosuje się przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks
pracy.
Rozdział 7
Referendarze
Art. 77. 1. W Urzędzie Prokuratorii Generalnej są zatrudniani referendarze.
2. Referendarz wykonuje, pod nadzorem radcy:
1) czynności procesowe przed sądami powszechnymi i polubownymi;
2) inne czynności związane z wykonywaniem zadań Prokuratorii Generalnej.
3. Referendarz wykonuje polecenia przełożonych oraz radców, dotyczące
treści czynności.
4. Jeżeli referendarz nie zgadza się z poleceniem, o którym mowa w ust. 3,
może żądać, by zmieniono polecenie albo by wyłączono go od udziału w sprawie.
W sprawach tych rozstrzyga ostatecznie przełożony lub radca, który wydał
polecenie.
5. W przypadku gdy w postępowaniu przed sądem ujawnią się nowe
okoliczności, referendarz samodzielnie podejmuje decyzje związane z dalszym
tokiem postępowania.
Art. 78. Na stanowisku referendarza może być zatrudniona osoba
o nieskazitelnym charakterze, spełniająca warunki, o których mowa
w art. 54 ust. 2 pkt 1–3 i 5, oraz która przez co najmniej 2 lata wykonywała
wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze
świadczeniem pomocy prawnej, stosowaniem lub tworzeniem prawa lub pracowała
06.11.2019
©Telksinoe s. 40/52
na stanowisku związanym bezpośrednio z działalnością orzeczniczą i pomocą
w tym zakresie w pracy sędziów.
Art. 79. Przed nawiązaniem stosunku pracy referendarz składa wobec Prezesa
Prokuratorii Generalnej ślubowanie według następującej roty: „Ślubuję uroczyście
służyć wiernie Rzeczypospolitej Polskiej, stać na straży Jej praw i interesów,
obowiązki swoje wypełniać sumiennie, zachować w tajemnicy informacje mi
powierzone, a w postępowaniu kierować się zasadami godności i uczciwości.”.
Składający ślubowanie może dodać na końcu zwrot: „Tak mi dopomóż Bóg.”.
Art. 80. 1. Wynagrodzenie referendarza składa się z wynagrodzenia
zasadniczego odpowiadającego zajmowanemu stanowisku służbowemu oraz
dodatku za wieloletnią pracę ustalanego na zasadach określonych w art. 68.
2. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość
miesięcznych stawek wynagrodzenia zasadniczego referendarzy,
z uwzględnieniem poziomu wynagrodzeń zasadniczych sędziów sądów
powszechnych, przyjmując, że określone w ten sposób wynagrodzenie zasadnicze
referendarzy nie może przekraczać 85% wynagrodzenia zasadniczego sędziego
sądu rejonowego w trzeciej stawce awansowej.
3. Referendarz wykonujący pod nadzorem radcy czynności zastępstwa jest
uprawniony do dodatkowego wynagrodzenia w wysokości nie większej niż 65%
kosztów zastępstwa zasądzonych lub przyznanych w sprawie, w której czynności
te były przez niego wykonywane, jeżeli radca nadzorujący złoży wniosek o podział
kosztów zastępstwa pomiędzy radcę nadzorującego i referendarza oraz jeżeli
koszty te zostały uzyskane od strony przeciwnej lub przekazane do Urzędu
Prokuratorii Generalnej przez osobę zastępowaną, jednak nie większej niż
sześciokrotność stawki minimalnej określonej w przepisach wydanych na
podstawie art. 16 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze.
Termin i warunki wypłaty dodatkowego wynagrodzenia określa umowa
cywilnoprawna.
4. Jeżeli czynności zastępstwa w sprawie były wykonywane przez więcej niż
jednego radcę lub referendarza, kwotę dodatkowego wynagrodzenia, o którym
mowa w ust. 3 oraz art. 67 ust. 2, Prezes Prokuratorii Generalnej dzieli między
radców lub referendarzy, z uwzględnieniem nakładu pracy poszczególnych radców
06.11.2019
©Telksinoe s. 41/52
lub referendarzy oraz uwzględniając wniosek radcy nadzorującego co do podziału
kosztów między referendarzy.
5. Suma kwot przyznanych radcom lub referendarzom nie może przekroczyć
65% kosztów zastępstwa zasądzonych lub przyznanych w sprawie.
Art. 81. 1. Do osób zatrudnionych na stanowisku referendarza stosuje się
przepisy art. 31, art. 51 ust. 3, art. 59, art. 62–66, art. 69, art. 70, art. 72 i art. 76.
2. Osoba pozostająca z referendarzem w takiej relacji, która uprawniałaby tę
osobę do odmowy składania zeznań na podstawie art. 261 § 1 ustawy z dnia
17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, nie może zostać
zatrudniona w Prokuratorii Generalnej.
Rozdział 8
Pracownicy Urzędu Prokuratorii Generalnej inni niż radcowie i referendarze
Art. 82. 1. W Urzędzie Prokuratorii Generalnej mogą być zatrudnieni
pracownicy inni niż radcowie i referendarze, w tym asystenci radców, biegli
i tłumacze.
2. Na stanowisku asystenta radcy może być zatrudniona osoba
o nieskazitelnym charakterze, spełniająca warunki, o których mowa
w art. 54 ust. 1 pkt 1–3 i 5.
3. Asystent radcy wykonuje zadania związane z przygotowaniem czynności
radcy w postępowaniu przed sądami, trybunałami i innymi organami orzekającymi
oraz inne czynności związane z wykonywaniem zadań Prokuratorii Generalnej.
4. Prezes Prokuratorii Generalnej może przyznać pracownikom innym niż
radcowie i referendarze nagrody za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej
z funduszu nagród, o którym mowa w art. 46 ust. 2.
5. Osoba pozostająca z pracownikiem Prokuratorii Generalnej w takiej relacji,
która uprawniałaby tę osobę do odmowy składania zeznań na podstawie art. 261 § 1
ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, nie może
zostać zatrudniona w Prokuratorii Generalnej.
6. W sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą, do pracowników innych
niż radcowie i referendarze, stosuje się przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r.
o pracownikach urzędów państwowych, a w sprawach w niej nieuregulowanych
stosuje się przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.
06.11.2019
©Telksinoe s. 42/52
Rozdział 9
Odpowiedzialność dyscyplinarna
Art. 83. 1. Radca ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną za przewinienia
służbowe, w tym za oczywistą obrazę przepisów prawa i za uchybienia godności
zawodu.
2. Za nadużycie wolności słowa przy wykonywaniu czynności służbowych,
stanowiące ścigane z oskarżenia prywatnego zniewagę i zniesławienie strony, jej
pełnomocnika, kuratora, świadka, biegłego lub tłumacza, radca odpowiada tylko
dyscyplinarnie.
Art. 84. 1. Za przewinienie dyscyplinarne mniejszej wagi, nieuzasadniające
wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, Prezes Prokuratorii Generalnej może
udzielić radcy ostrzeżenia na piśmie, po uprzednim wysłuchaniu radcy. Przepis y
art. 91 ust. 5–8 stosuje się odpowiednio.
2. Radca może w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostrzeżenia na piśmie
wystąpić do sądu pracy właściwego ze względu na siedzibę Urzędu Prokuratorii
Generalnej o uchylenie ostrzeżenia. Od orzeczenia sądu drugiej instancji skarga
kasacyjna nie przysługuje.
Art. 85. Karami dyscyplinarnymi są:
1) upomnienie;
2) nagana;
3) nagana z ostrzeżeniem;
4) nagana z pozbawieniem możliwości objęcia funkcji przez okres do 3 lat;
5) pozbawienie funkcji;
6) wydalenie z pracy w Prokuratorii Generalnej.
Art. 86. 1. Postępowanie dyscyplinarne może być wszczęte niezależnie od
innych rodzajów odpowiedzialności za ten sam czyn.
2. Postępowanie dyscyplinarne nie może być wszczęte po upływie 3 miesięcy
od dnia uzyskania wiadomości o popełnieniu czynu uzasadniającego
odpowiedzialność dyscyplinarną ani po upływie 3 lat od dnia popełnienia takiego
czynu. Jeżeli z powodu nieobecności w pracy radca nie ma możliwości złożenia
wyjaśnień, bieg trzymiesięcznego terminu nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega
zawieszeniu do dnia stawienia się radcy do pracy. Jeżeli jednak czyn zawiera
06.11.2019
©Telksinoe s. 43/52
znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie następuje wcześniej niż
przedawnienie karne.
3. W razie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przed upływem terminu,
o którym mowa w ust. 2 w zdaniu pierwszym, karalność przewinienia
dyscyplinarnego ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło 5 lat. Jeżeli
jednak przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2 w zdaniu pierwszym,
sprawa nie została prawomocnie zakończona, komisja dyscyplinarna orzeka
o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego i umarza postępowanie w zakresie
wymierzenia kary dyscyplinarnej.
4. Jeżeli czyn uzasadniający odpowiedzialność dyscyplinarną zawiera
znamiona przestępstwa, ustanie karalności przewinienia dyscyplinarnego następuje
nie wcześniej niż ustanie karalności przestępstwa.
5. W razie rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy radcy w Prokuratorii
Generalnej w toku postępowania dyscyplinarnego, postępowanie to umarza się.
Art. 87. 1. Radca może być zawieszony w czynnościach służbowych, jeżeli
z uwagi na charakter czynu konieczne jest natychmiastowe odsunięcie go od
wykonywania czynności służbowych.
2. Prawo zawieszenia w czynnościach służbowych przysługuje Prezesowi
Prokuratorii Generalnej. Na decyzję o zawieszeniu w czynnościach służbowych
przysługuje zażalenie do sądu apelacyjnego – sądu pracy i ubezpieczeń
społecznych właściwego ze względu na siedzibę Urzędu Prokuratorii Generalnej,
za pośrednictwem Prezesa Prokuratorii Generalnej. Do rozpoznania zażalenia
stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego o apelacji.
3. Zawieszenie w czynnościach służbowych ustaje z mocy prawa, jeżeli
w terminie 3 miesięcy od dnia zawieszenia nie wszczęto przeciwko radcy
postępowania dyscyplinarnego, a także z chwilą prawomocnego zakończenia tego
postępowania.
4. W toku postępowania dyscyplinarnego komisja dyscyplinarna może
w każdym czasie uchylić zawieszenie w czynnościach.
5. Komisja dyscyplinarna II instancji, wydając orzeczenie dyscyplinarne,
może orzec o utrzymaniu w mocy zawieszenia w czynnościach służbowych do dnia
wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 94 ust. 2, lub upływu terminu do jego
06.11.2019
©Telksinoe s. 44/52
wniesienia. W przypadku wniesienia odwołania zawieszenie w czynnościach
pozostaje w mocy do czasu rozpoznania odwołania, chyba że sąd apelacyjny uchyli
zawieszenie wcześniej.
6. Prezes Prokuratorii Generalnej może w każdym czasie uchylić zawieszenie
w czynnościach służbowych, także w przypadkach, o których mowa w ust. 5.
7. W przypadku gdy radca został zawieszony w czynnościach służbowych,
Prezes Prokuratorii Generalnej obniża wysokość jego wynagrodzenia miesięcznego
na czas trwania zawieszenia maksymalnie do 50%. Jeżeli postępowanie
dyscyplinarne nie zostało wszczęte w terminie 3 miesięcy od dnia zawieszenia
w czynnościach albo zostało umorzone, z innej przyczyny niż rozwiązanie
stosunku pracy przez radcę, lub zakończyło się uniewinnieniem, radcy wypłaca się
zatrzymane wynagrodzenie.
Art. 88. 1. W sprawach dyscyplinarnych orzekają Komisja Dyscyplinarna
Prokuratorii Generalnej w I instancji i Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna
Prokuratorii Generalnej w II instancji.
2. Członków komisji dyscyplinarnych, w tym przewodniczącego i zastępców
przewodniczącego, powołuje na okres 5 lat Prezes Prokuratorii Generalnej.
3. Członkiem komisji dyscyplinarnej może być radca dający należytą
rękojmię wykonywania tej funkcji.
4. Komisja dyscyplinarna orzeka w składach trzyosobowych.
5. Członkowie komisji dyscyplinarnych są w zakresie orzekania niezawiśli
i podlegają tylko ustawom.
Art. 89. 1. Rzecznika dyscyplinarnego Prokuratorii Generalnej powołuje, na
okres kadencji komisji dyscyplinarnej, Prezes Prokuratorii Generalnej spośród
radców Prokuratorii Generalnej.
2. Rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające na polecenie
Prezesa Prokuratorii Generalnej. O wszczęciu tego postępowania rzecznik
dyscyplinarny zawiadamia radcę, którego ono dotyczy.
3. Decyzję o przekazaniu komisji dyscyplinarnej I instancji wniosku
o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego podejmuje Prezes Prokuratorii
Generalnej na podstawie wniosku rzecznika dyscyplinarnego.
06.11.2019
©Telksinoe s. 45/52
4. Prezes Prokuratorii Generalnej ma prawo zasięgać informacji od rzecznika
dyscyplinarnego o treści rozstrzygnięć podjętych przez rzecznika dyscyplinarnego
i komisję dyscyplinarną. Prezes Prokuratorii Generalnej ma prawo otrzymywać od
rzecznika dyscyplinarnego odpisy orzeczeń i protokołów posiedzeń, jeżeli są one
w posiadaniu rzecznika dyscyplinarnego.
5. Do zadań rzecznika dyscyplinarnego należy w szczególności:
1) prowadzenie postępowania wyjaśniającego;
2) składanie wniosków o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, jeżeli
wyniki postępowania wyjaśniającego to uzasadniają;
3) udział w rozprawach przed komisjami dyscyplinarnymi w charakterze strony;
4) wnoszenie odwołań od orzeczeń komisji dyscyplinarnej;
5) udział w postępowaniu odwoławczym.
Art. 90. 1. Jeżeli postępowanie wyjaśniające nie dostarczyło podstaw do
sporządzenia wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, rzecznik
dyscyplinarny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania wyjaśniającego.
2. W postanowieniu o umorzeniu postępowania wyjaśniającego wskazuje się
przyczyny umorzenia. Od postanowienia o umorzeniu postępowania
wyjaśniającego nie przysługuje odwołanie.
Art. 91. 1. Komisja dyscyplinarna I instancji wszczyna postępowanie
dyscyplinarne z dniem złożenia wniosku przez rzecznika dyscyplinarnego
o wszczęcie postępowania.
2. Obwiniony ma prawo korzystania z pomocy wybranego przez siebie
obrońcy, z uwzględnieniem przepisów o tajemnicy prawnie chronionej.
3. W przypadku gdy rzecznik dyscyplinarny wniósł o orzeczenie kary
wydalenia z pracy w Prokuratorii Generalnej, a obwiniony w terminie 30 dni od
dnia otrzymania wniosku rzecznika dyscyplinarnego o wszczęcie postępowania nie
wskaże obrońcy, przewodniczący składu orzekającego wyznacza obrońcę spośród
radców. Obrońca wyznaczony przez przewodniczącego pełni swoje obowiązki do
dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie, o ile nie zostanie
zwolniony wcześniej z tego obowiązku przez komisję dyscyplinarną albo sąd.
4. Komisja dyscyplinarna I instancji wydaje orzeczenie po przeprowadzeniu
rozprawy, w toku której wysłuchuje rzecznika dyscyplinarnego i obwinionego oraz
06.11.2019
©Telksinoe s. 46/52
jego obrońcy, jeżeli został ustanowiony, a także po rozpatrzeniu innych dowodów
mających znaczenie w sprawie.
5. Nieusprawiedliwione niestawiennictwo obwinionego lub jego obrońcy na
rozprawie nie wstrzymuje rozpoznania sprawy. Należyte usprawiedliwienie
niestawiennictwa obwinionego lub jego obrońcy na rozprawie wymaga wskazania
i uprawdopodobnienia wyjątkowych przyczyn, zaś w przypadku choroby –
przedstawienia zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego niemożność stawienia
się na rozprawie.
6. W przypadku ustanowienia obrońcy usprawiedliwione niestawiennictwo
obwinionego nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, o ile obrońca stawił się na
rozprawie. W przypadku usprawiedliwionego niestawiennictwa obwinionego
komisja dyscyplinarna może zamknąć rozprawę, jeżeli obwiniony został wcześniej
wysłuchany albo pouczony na rozprawie o prawie złożenia wyjaśnień nie
skorzystał z tego prawa.
7. Rozstrzygnięcia komisji dyscyplinarnej zapadają w formie orzeczeń
i postanowień.
8. Przewodniczący składu orzekającego w toku postępowania może wydawać
zarządzenia, w szczególności dotyczące pozostawienia pism w aktach bez nadania
dalszego biegu.
9. Rozprawa jest jawna dla radców. W uzasadnionych przypadkach skład
orzekający może wyłączyć jawność rozprawy, jednakże ogłoszenie orzeczenia jest
jawne.
10. Orzeczenie ogłasza się bezpośrednio po naradzie.
11. W wyjątkowych przypadkach komisja dyscyplinarna I instancji może
odroczyć ogłoszenie orzeczenia na czas nie dłuższy niż 7 dni. O terminie
ogłoszenia orzeczenia przewodniczący składu orzekającego zawiadamia strony
bezpośrednio po zakończeniu narady.
12. Po ogłoszeniu orzeczenia przewodniczący składu orzekającego podaje
ustnie zasadnicze motywy rozstrzygnięcia.
13. Orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręcza się stronom z urzędu, nie
później niż w terminie 14 dni od dnia jego ogłoszenia.
Art. 92. 1. Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej I instancji kończącego
postępowanie w sprawie strony mają prawo wniesienia odwołania. W odwołaniu
06.11.2019
©Telksinoe s. 47/52
można zaskarżyć całość orzeczenia lub jego część. Od innych orzeczeń,
postanowień i zarządzeń można się odwołać w odwołaniu od orzeczenia
kończącego postępowanie w sprawie.
2. Odwołanie wnosi się do komisji dyscyplinarnej II instancji za
pośrednictwem komisji dyscyplinarnej I instancji, która wydała zaskarżone
orzeczenie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem.
3. W przypadku złożenia odwołania od orzeczenia innego niż kończące
sprawę lub postanowienia albo zarządzenia, komisja dyscyplinarna wydaje
postanowienie o odrzuceniu odwołania, na które przysługuje odwołanie wyłącznie
w odwołaniu od orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.
Art. 93. 1. Przed upływem terminu do wniesienia odwołania orzeczenie nie
podlega wykonaniu.
2. Wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie orzeczenia.
Art. 94. 1. W postępowaniu przed komisją dyscyplinarną II instancji stosuje
się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed komisją dyscyplinarną I instancji.
2. Od orzeczeń komisji dyscyplinarnej II instancji stronom służy odwołanie
do sądu apelacyjnego – sądu pracy i ubezpieczeń społecznych właściwego ze
względu na siedzibę Urzędu Prokuratorii Generalnej. Do rozpoznania odwołania
stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego o apelacji. Od orzeczenia sądu apelacyjnego skarga kasacyjna nie
przysługuje.
3. Odwołanie, o którym mowa w ust. 2, wnosi się za pośrednictwem komisji
dyscyplinarnej II instancji, która wydała zaskarżone orzeczenie, w terminie 14 dni
od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Przepis art. 93 stosuje się
odpowiednio.
Art. 95. 1. Odpis prawomocnego orzeczenia komisji dyscyplinarnej dołącza
się do akt osobowych radcy.
2. Prawomocne orzeczenie o ukaraniu podlega niezwłocznemu wykonaniu.
3. Karę dyscyplinarną, z wyjątkiem kary wydalenia z pracy w Prokuratorii
Generalnej, uważa się za niebyłą i wzmiankę o niej wykreśla się z akt komisji
dyscyplinarnej i akt osobowych radcy po upływie 2 lat od dnia uprawomocnienia
się orzeczenia. Komisja dyscyplinarna, biorąc pod uwagę osiągnięcia w pracy
06.11.2019
©Telksinoe s. 48/52
i zachowanie się radcy, może na jego wniosek lub jego przełożonego uznać karę za
niebyłą i zarządzić jej wykreślenie w terminie wcześniejszym.
4. Po upływie 5 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia komisji
dyscyplinarnej ukarany może wystąpić o uznanie za niebyłą kary wydalenia z pracy
w Prokuratorii Generalnej.
5. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do ostrzeżenia, o którym mowa
w art. 84 ust. 1, z tym że uprawnienie do uznania ostrzeżenia za niebyłe
i zarządzenia jego wykreślenia przysługuje Prezesowi Prokuratorii Generalnej.
Art. 96. W postępowaniu przed komisjami dyscyplinarnymi I i II instancji
w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio
przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U.
z 2018 r. poz. 1987 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 150 i 679). Nie stosuje się przepisów
o oskarżycielu prywatnym, powodzie cywilnym, przedstawicielu społecznym,
postępowaniu przygotowawczym oraz środkach przymusu, z wyjątkiem przepisów
o karze pieniężnej.
Rozdział 10
Zmiany w przepisach
Art. 97–120. (pominięte)5)
Rozdział 11
Przepis epizodyczny
Art. 121. Prezes Prokuratorii Generalnej składa sprawozdanie z działalności
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa za rok 2016 w terminie określonym w art.
3.
Rozdział 12
Przepisy przejściowe i dostosowujące
Art. 122. 1. Z dniem 1 stycznia 2017 r.:
5)
Zamieszczone w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 czerwca
2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Prokuratorii Generalnej
Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 1265).
06.11.2019
©Telksinoe s. 49/52
1) zadania Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa przejmuje Prokuratoria
Generalna;
2) państwową jednostkę organizacyjną Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa
przekształca się w Urząd Prokuratorii Generalnej;
3) wierzytelności i zobowiązania Skarbu Państwa reprezentowanego przez
Prezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa stają się wierzytelnościami
i zobowiązaniami Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezesa
Prokuratorii Generalnej;
4) stroną umów i porozumień, zawartych przez Skarb Państwa reprezentowany
przez Prezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa staje się Skarb Państwa
reprezentowany przez Prezesa Prokuratorii Generalnej.
2. Prezes Prokuratorii Generalnej może dysponować środkami
zgromadzonymi na rachunkach bankowych prowadzonych dotychczas dla
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.
3. Nagrody ze środków, o których mowa w art. 46 ust. 2 pkt 2, wypłaca się po
raz pierwszy w roku 2018.
Art. 123. 1. W sprawach, w których czynności zastępstwa przed dniem
wejścia w życie ustawy wykonywała Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa
zastępstwo wykonuje Prokuratoria Generalna.
2. Legitymacje służbowe radców i starszych radców Prokuratorii Generalnej
Skarbu Państwa mogą być używane jako legitymacje służbowe radców Prokuratorii
Generalnej, o których mowa w art. 33 ust. 2, przez okres ważności tych legitymacji
nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 2017 r.
Art. 124. Do spraw przekazanych przez Prokuratorię Generalną Skarbu
Państwa do prowadzenia właściwym jednostkom organizacyjnym Skarbu Państwa
przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 125. 1. Umowy cywilnoprawne określające wysokość i termin wypłaty
dodatkowego wynagrodzenia radcy lub starszego radcy Prokuratorii Generalnej
Skarbu Państwa zawarte przed dniem wejścia w życie ustawy wygasają w dniu
wejścia w życie ustawy.
06.11.2019
©Telksinoe s. 50/52
2. Rozliczenie kosztów zastępstwa procesowego zasądzonych lub
przyznanych na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa
przed dniem wejścia w życie ustawy następuje na zasadach dotychczasowych.
Art. 126. 1. Urząd Prokuratorii Generalnej staje się z mocy prawa stroną
w dotychczasowych stosunkach pracy z pracownikami Prokuratorii Generalnej
Skarbu Państwa.
2. Osoby zatrudnione na stanowisku Prezesa albo wiceprezesa Prokuratorii
Generalnej Skarbu Państwa w dniu wejścia w życie ustawy stają się odpowiednio
Prezesem Prokuratorii Generalnej albo wiceprezesami Prokuratorii Generalnej.
3. Osoby będące w dniu wejścia w życie ustawy starszymi radcami
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo radcami Prokuratorii Generalnej
Skarbu Państwa stają się radcami Prokuratorii Generalnej. Pozostałe warunki
zatrudnienia i wysokość wynagrodzenia pozostają bez zmian.
4. Inne osoby będące w dniu wejścia w życie ustawy pracownikami
Głównego Urzędu Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, w tym asystenci
radców, stają się pracownikami Urzędu Prokuratorii Generalnej.
5. W terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy Urząd Prokuratorii
Generalnej jest obowiązany zaproponować nowe warunki pracy i płacy
pracownikom, o których mowa w ust. 3 i 4, oraz wskazać termin, nie krótszy niż
7 dni, do którego pracownicy mogą złożyć oświadczenie o przyjęciu albo odmowie
przyjęcia proponowanych warunków. W razie nieuzgodnienia nowych warunków
pracy i płacy dotychczasowy stosunek pracy rozwiązuje się z upływem okresu
równego okresowi wypowiedzenia, liczonego od dnia, w którym pracownik złożył
oświadczenie o odmowie przyjęcia proponowanych warunków, albo od dnia, do
którego mógł złożyć takie oświadczenie.
Art. 127. 1. W terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy Prezes
Prokuratorii Generalnej oraz wiceprezesi Prokuratorii Generalnej, złożą wobec
Prezesa Rady Ministrów ślubowanie, o którym mowa w art. 41 ust. 2.
2. W terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy radcowie Prokuratorii
Generalnej złożą wobec Prezesa Prokuratorii Generalnej ślubowanie, o którym
mowa w art. 56.
06.11.2019
©Telksinoe s. 51/52
Art. 128. 1. Ilekroć przepisy odrębne uzależniają skutki prawne, w tym
nabycia uprawnień do wykonywania zawodu notariusza, radcy prawnego lub
adwokata, a także objęcia stanowiska sędziego lub prokuratora, od określonego
stażu na stanowisku radcy w Prokuratorii Generalnej do stażu tego zalicza się
również okres zatrudnienia w Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa na
stanowisku radcy lub starszego radcy, wiceprezesa i Prezesa.
2. Do okresu pracy na stanowisku radcy Prokuratorii Generalnej, od którego
zależą uprawnienia pracownicze, wlicza się okresy zatrudnienia w Prokuratorii
Generalnej Skarbu Państwa na stanowiskach Prezesa, wiceprezesa, starszego radcy
lub radcy.
Art. 129. 1. Sprawy dyscyplinarne radców i starszych radców Prokuratorii
Generalnej wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy toczą się na zasadach
określonych w przepisach dotychczasowych.
2. Komisje dyscyplinarne Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa i rzecznik
dyscyplinarny Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa powołani przed dniem
wejścia w życie ustawy stają się komisjami dyscyplinarnymi Prokuratorii
Generalnej i rzecznikiem dyscyplinarnym Prokuratorii Generalnej i pełnią swoje
funkcje przez okres, na jaki zostały powołane.
Art. 130. 1. Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych Prokuratorii
Generalnej Skarbu Państwa staje się Zakładowym Funduszem Świadczeń
Socjalnych Prokuratorii Generalnej.
2. Członkowie Komisji Socjalnej i reprezentanci pracowników powołani
w Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa stają się członkami Komisji Socjalnej
i reprezentantami pracowników Prokuratorii Generalnej i pełnią swoje funkcje
przez okres, na jaki zostali powołani.
Art. 131. Ilekroć w przepisach jest mowa o Prokuratorii Generalnej Skarbu
Państwa należy przez to rozumieć Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej
Polskiej.
Art. 132. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie
art. 25 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 134, zachowują moc do dnia wejścia
w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 37, jednak
nie dłużej niż do dnia 1 lipca 2017 r.
06.11.2019
©Telksinoe s. 52/52
Art. 133. 1. Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych
na wykonywanie zadań Prokuratorii Generalnej i Prezesa Prokuratorii Generalnej,
wynikających z ustawy w poszczególnych latach wynosi w:
1) 2017 r. – 54 446 744 zł;
2) 2018 r. – 51 498 193 zł;
3) 2019 r. – 51 498 193 zł;
4) 2020 r. – 51 498 193 zł;
5) 2021 r. – 51 498 193 zł;
6) 2022 r. – 51 498 193 zł;
7) 2023 r. – 51 498 193 zł;
8) 2024 r. – 51 498 193 zł;
9) 2025 r. – 51 498 193 zł;
10) 2026 r. – 51 498 193 zł.
2. Prezes Prokuratorii Generalnej monitoruje wykorzystanie limitu
wydatków, o którym mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizmy korygujące,
o których mowa w ust. 3.
3. W przypadku gdy wysokość wydatków po pierwszym półroczu danego
roku budżetowego wyniesie więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na
dany rok, dysponent środków zmniejsza wysokość środków przeznaczon ych na
wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę pomiędzy wysokością tego
limitu a kwotą przekroczenia wydatków.
4. W przypadku gdy wysokość wydatków w poszczególnych miesiącach jest
zgodna z planem finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.
Rozdział 13
Przepisy końcowe
Art. 134. Traci moc ustawa z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej
Skarbu Państwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 1313 i 1579).
Art. 135. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2017 r., z wyjątkiem
art. 4 ust. 1 pkt 6 i ust. 4 pkt 3, art. 12–14, art. 18–20, art. 26, art. 27, art. 32 ust. 5
i 6 oraz art. 35, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2017 r.
06.11.2019