Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/22

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2019 r.

poz. 1077,

Dz. U. z 2020 r.

poz. 568, 695.

U S T A W A

z dnia 22 listopada 2013 r.

o systemie powiadamiania ratunkowego

Art. 1. Ustawa określa zadania i zasady działania w ramach systemu

powiadamiania ratunkowego, zasady jego finansowania oraz organy właściwe w

sprawach powiadamiania ratunkowego.

Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) zgłoszeniu alarmowym – należy przez to rozumieć informację o wystąpieniu lub

podejrzeniu wystąpienia nagłego zagrożenia życia lub zdrowia, w tym aktu

przemocy, a także nagłego zagrożenia środowiska lub mienia oraz zagrożeń

bezpieczeństwa i porządku publicznego, kierowaną do numerów obsługiwanych

w ramach systemu powiadamiania ratunkowego, przez dostawcę publicznie

dostępnych usług telefonicznych, z zewnętrznych systemów monitoringu albo z

wykorzystaniem środków komunikacji, które umożliwiają niezwłoczne

przekazanie tej informacji do centrum powiadamiania ratunkowego;

2) obsłudze zgłoszeń alarmowych – należy przez to rozumieć zespół czynności

mających na celu odbiór zgłoszenia alarmowego, zakwalifikowanie tego

zgłoszenia, przekazanie go z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego

drogą elektroniczną, a w przypadku gdy zachodzi taka potrzeba – przekierowanie

połączenia telefonicznego do Policji, Państwowej Straży Pożarnej, dysponentów

zespołów ratownictwa medycznego lub innego podmiotu, którego numer jest

obsługiwany w ramach systemu powiadamiania ratunkowego, a także

monitorowanie statusu tego zgłoszenia;

3) zasobach ratowniczych – należy przez to rozumieć siły i środki, w tym ludzi,

infrastrukturę, materiały i środki finansowe oraz bazy danych i systemy wymiany

informacji, które mogą być zadysponowane w związku ze zgłoszeniem

alarmowym;

4) systemie teleinformatycznym – należy przez to rozumieć zespół

współpracujących ze sobą urządzeń informatycznych i oprogramowania

29.04.2020

©Telksinoe s. 2/22

zapewniający przetwarzanie, przechowywanie, a także wysyłanie i odbieranie

danych przez sieci telekomunikacyjne za pomocą właściwego dla danego rodzaju

sieci telekomunikacyjnego urządzenia końcowego w rozumieniu art. 2 pkt 43

ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2018 r. poz.

1954, 2245 i 2354 oraz z 2019 r. poz. 643 i 730), wykorzystywany do

wykonywania zadań centrum powiadamiania ratunkowego;

5) sieci teleinformatycznej na potrzeby obsługi numerów alarmowych – należy

przez to rozumieć sieć teleinformatyczną łączącą centra powiadamiania

ratunkowego, jednostki organizacyjne Policji, Państwowej Straży Pożarnej,

dysponentów zespołów ratownictwa medycznego, służącą do wymiany danych

dotyczących zgłoszenia alarmowego przez interfejs komunikacyjny systemów

teleinformatycznych i umożliwiającą dostęp do danych przestrzennych,

informacji dotyczących lokalizacji zakończenia sieci, z którego zostało

wykonane połączenie na numer alarmowy, oraz danych dotyczących abonenta.

Art. 3. 1. Tworzy się system powiadamiania ratunkowego, zwany dalej

„systemem”.

2. System składa się z centrów powiadamiania ratunkowego, zwanych dalej

„centrami”, tworzących jednolity system do obsługi zgłoszeń alarmowych,

kierowanych do numerów alarmowych 112, 997, 998 i 999, umożliwiający

przekazanie zgłoszenia alarmowego w celu zaangażowania właściwych zasobów

ratowniczych.

3. W ramach systemu mogą być obsługiwane numery 991, 992, 993, 994 i 987

oraz inne niż wymienione w ust. 2 numery alarmowe podmiotów, do których zadań

należy ochrona życia, zdrowia, bezpieczeństwa i porządku publicznego, mienia lub

środowiska.

4. System działa z zastosowaniem zasady wzajemnej zastępowalności centrów w

razie miejscowej awarii systemu teleinformatycznego bądź jego przeciążenia.

5. System współpracuje z Policją, Państwową Strażą Pożarną i dysponentami

zespołów ratownictwa medycznego, w celu podjęcia działań ratowniczych w związku

z otrzymanym zgłoszeniem alarmowym, przy wykorzystaniu systemu

teleinformatycznego i sieci teleinformatycznej na potrzeby obsługi numerów

alarmowych.

29.04.2020

©Telksinoe s. 3/22

6. System współpracuje z innymi niż wymienione w ust. 5 podmiotami, których

numery telefoniczne są obsługiwane w ramach systemu, w celu podjęcia działań

ratowniczych w związku z otrzymanym zgłoszeniem alarmowym, przy wykorzystaniu

systemu teleinformatycznego i sieci teleinformatycznej na potrzeby obsługi numerów

alarmowych lub innej sieci teleinformatycznej.

7. Policja, Państwowa Straż Pożarna, dysponenci zespołów ratownictwa

medycznego lub inne podmioty, których numery są obsługiwane w ramach systemu,

dysponują własne zasoby ratownicze.

Art. 4. Minister właściwy do spraw administracji publicznej:

1) planuje i organizuje system na terenie kraju oraz nadzoruje i koordynuje jego

funkcjonowanie;

2) zapewnia upowszechnianie wiedzy o numerach alarmowych;

3) publikuje na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu

obsługującego ministra właściwego do spraw administracji publicznej statystyki

dotyczące funkcjonowania systemu.

Art. 5. 1. Podmioty, których numery telefoniczne mogą być obsługiwane w

ramach systemu na podstawie art. 3 ust. 3, uzgadniają z dostawcami publicznie

dostępnych usług telefonicznych warunki techniczne obsługi użytkowanego numeru

telefonicznego oraz własnego stanowiska kierowania, które umożliwią współpracę z

systemem.

2. Po uzgodnieniu podmioty, o których mowa w ust. 1, składają wnioski do

administratora systemu teleinformatycznego o włączenie swojego numeru

telefonicznego do systemu.

3. Wniosek o włączenie numeru telefonicznego do systemu zawiera:

1) liczbę dyspozytorni oraz ich lokalizacje;

2) liczbę dyspozytorów;

3) określenie trybu współpracy z systemem i narzędzi wykorzystywanych w ramach

tej współpracy;

4) określenie szacunkowej liczby zgłoszeń w skali roku;

5) charakterystykę rodzaju zgłoszeń alarmowych;

6) charakterystykę systemu teleinformatycznego wnioskodawcy;

7) wynik uzgodnień z dostawcą publicznie dostępnych usług telefonicznych;

29.04.2020

©Telksinoe s. 4/22

8) wskazanie oczekiwanego terminu włączenia numeru;

9) dane kontaktowe osób odpowiedzialnych za współpracę.

4. W przypadku rezygnacji z obsługi swojego numeru telefonicznego w ramach

systemu, podmioty, o których mowa w ust. 1, składają wnioski do administratora

systemu teleinformatycznego o jego wyłączenie z systemu, wskazując termin tego

wyłączenia.

5. Podmioty, o których mowa w ust. 1, pokrywają koszty:

1) włączenia swojego numeru telefonicznego do systemu i jego wyłączenia z tego

systemu, w tym:

a) budowy interfejsu komunikacyjnego, umożliwiającego współpracę

własnego systemu teleinformatycznego z systemem teleinformatycznym,

b) rozbudowy systemu teleinformatycznego proporcjonalnie do wzrostu liczby

zgłoszeń alarmowych kierowanych do numeru podmiotu;

2) utrzymania systemu i obsługi swojego numeru telefonicznego, proporcjonalnie

do liczby zgłoszeń kierowanych do tego numeru, w tym:

a) zatrudnienia operatorów numerów alarmowych oraz obsługi technicznej,

b) utrzymania systemu teleinformatycznego,

c) połączenia centrów z publiczną siecią telekomunikacyjną.

6. Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze

rozporządzenia:

1) tryb włączania numerów telefonicznych do systemu i wyłączania tych numerów

z systemu,

2) sposób rozliczania kosztów utrzymania systemu i obsługi danego numeru

telefonicznego,

3) warunki techniczne obsługi numerów telefonicznych w systemie,

4) tryb i warunki współpracy oraz warunki wymiany informacji między centrami i

podmiotami, których numery telefoniczne mogą być obsługiwane w ramach

systemu na podstawie art. 3 ust. 3, w tym zakres wymienianych informacji,

5) wzory wniosków, o których mowa w ust. 2 i 4

– kierując się potrzebą zapewnienia jednolitego sposobu obsługi numerów

telefonicznych w ramach systemu.

Art. 6. 1. Centrum tworzy wojewoda.

29.04.2020

©Telksinoe s. 5/22

2. Wojewoda określa lokalizację i szczegółową organizację centrum z

uwzględnieniem kwestii finansowych, społecznych i terytorialnych w celu

zapewnienia skuteczności działania systemu.

3. Wojewoda, mając na uwadze zapewnienie sprawności działania systemu,

może podjąć decyzję o utworzeniu oddziałów centrum.

Art. 7. 1. Centrum znajduje się w strukturze urzędu wojewódzkiego, z

wyłączeniem centrum utworzonego na podstawie ust. 2.

2. Wojewoda może, w drodze porozumienia, powierzyć organizowanie i

prowadzenie centrum staroście lub prezydentowi miasta na prawach powiatu, służbie,

inspekcji lub straży wchodzącej w skład zespolonej administracji wojewódzkiej.

Porozumienie określa prawa i obowiązki stron oraz zasady organizowania,

prowadzenia, utrzymania centrum, a także zasady zatrudniania pracowników centrum.

Art. 8. 1. Do zadań centrum należy:

1) obsługa zgłoszeń alarmowych, z wyłączeniem systemów sygnalizacji pożarowej,

o których mowa w ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie

przeciwpożarowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 620 i 1669 oraz z 2019 r. poz. 730), w

tym:

a) odbiór zgłoszenia alarmowego,

b) powiązanie zgłoszenia alarmowego z danymi teleadresowymi miejsca

zgłoszenia oraz jego pozycją geograficzną,

c) wybór odpowiedniej grupy podmiotów, do której zostaną skierowane

zgromadzone dane o zgłoszeniu alarmowym,

d) przekazanie, gdy zachodzi taka potrzeba, zgromadzonych danych drogą

elektroniczną z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego, a w

uzasadnionych przypadkach wraz z przekierowaniem połączenia

telefonicznego, zgodnie z kwalifikacją zgłoszenia, do Policji, Państwowej

Straży Pożarnej, dysponentów zespołów ratownictwa medycznego lub do

podmiotów, których numery telefoniczne są obsługiwane w ramach

systemu,

e) wymiana danych o zgłoszeniach alarmowych przetwarzanych w systemie

teleinformatycznym, zgodnie z zakresem określonym na podstawie art. 5

ust. 6 pkt 4 oraz art. 13 ust. 3 pkt 3, z Policją, Państwową Strażą Pożarną,

29.04.2020

©Telksinoe s. 6/22

dysponentami zespołów ratownictwa medycznego lub innymi podmiotami,

których numery telefoniczne są obsługiwane w ramach systemu;

2) wprowadzanie do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 10, i

ewidencjonowanie w tym systemie danych dotyczących treści zgłoszeń

alarmowych, w tym nagrań rozmów telefonicznych obejmujących całość

zgłoszenia alarmowego, danych osób zgłaszających i innych osób wskazanych

w trakcie przyjmowania zgłoszenia, pozycji geograficznych, informacji o

miejscu zdarzenia i jego rodzaju oraz skróconego opisu zdarzenia;

3) wykonywanie analiz związanych z funkcjonowaniem systemu na obszarze

obsługiwanym przez centrum oraz tworzenie statystyk w zakresie liczby, rodzaju

oraz czasów realizacji zgłoszeń alarmowych;

4) współpraca oraz wymiana informacji z centrami zarządzania kryzysowego, w

rozumieniu ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz.

U. z 2018 r. poz. 1401 i 1560 oraz z 2019 r. poz. 730);

5) wymiana informacji i danych, z wyłączeniem danych osobowych, na potrzeby

analiz z Policją, Państwową Strażą Pożarną, dysponentami zespołów

ratownictwa medycznego oraz podmiotami, których numery telefoniczne są

obsługiwane w ramach systemu.

2. W przypadku braku możliwości przekazania zgłoszenia alarmowego w

ramach systemu i gdy jest to uzasadnione charakterem tego zgłoszenia, centrum

podejmuje działania mające na celu przekazanie informacji o tym zgłoszeniu do

podmiotów, do których zadań należy ochrona życia, zdrowia, bezpieczeństwa i

porządku publicznego, mienia lub środowiska, których numery telefoniczne nie są

obsługiwane w ramach systemu.

Art. 9. Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze

rozporządzenia:

1) organizację centrów oraz kryteria tworzenia oddziałów centrum, o których mowa

w art. 6 ust. 3,

2) sposób funkcjonowania centrów oraz realizacji zadań przez centra,

3) ogólne procedury obsługi zgłoszeń alarmowych oraz sposób opracowywania i

aktualizacji szczegółowych procedur,

4) ogólne procedury obsługi zgłoszeń alarmowych w przypadku, o którym mowa w

art. 8 ust. 2, oraz sposób opracowywania i aktualizacji szczegółowych procedur,

29.04.2020

©Telksinoe s. 7/22

5) maksymalną liczbę operatorów numerów alarmowych i sposób jej podziału na

poszczególne centra

– uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnej obsługi zgłoszeń alarmowych.

Art. 10. 1. Wykonywanie zadań centrum jest wspomagane przez system

teleinformatyczny.

2. Dane, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, są przechowywane w systemie

teleinformatycznym przez 3 lata.

3. Utrzymanie i rozwój systemu teleinformatycznego zapewnia minister

właściwy do spraw administracji publicznej.

4. Minister właściwy do spraw administracji publicznej może powierzyć, w

drodze porozumienia, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych

wykonywanie czynności w zakresie zapewnienia utrzymania powierzchni serwerowej.

W takim przypadku realizacja zadania jest finansowana z budżetu państwa, z części,

której dysponentem jest minister właściwy do spraw finansów publicznych.

5. Minister właściwy do spraw administracji publicznej, wojewoda lub podmiot,

o którym mowa w art. 7 ust. 2, są współadministratorami danych przetwarzanych w

systemie teleinformatycznym uzyskanych w związku z obsługą zgłoszeń alarmowych.

6. Dane osobowe przetwarzane w systemie teleinformatycznym podlegają

zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z prawem dostępowi

lub przekazywaniu polegającym co najmniej na:

1) dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób

posiadających pisemne upoważnienie wydane przez współadministratora

danych;

2) pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych

osobowych do zachowania ich w poufności.

7. Minister właściwy do spraw administracji publicznej:

1) wydaje upoważnienia do przetwarzania danych osobowych w systemie

teleinformatycznym dla pracowników urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw administracji publicznej, realizujących zadania z zakresu

systemu powiadamiania ratunkowego;

2) określa zakres przetwarzania danych.

8. Wojewoda lub podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 2:

29.04.2020

©Telksinoe s. 8/22

1) wydają upoważnienia do przetwarzania danych osobowych w systemie

teleinformatycznym dla podległych pracowników, realizujących zadania z

zakresu powiadamiania ratunkowego;

2) określają zakres przetwarzania danych.

9. Minister właściwy do spraw administracji publicznej, wojewoda lub podmiot,

o którym mowa w art. 7 ust. 2:

1) zapewniają ochronę przed nieuprawnionym dostępem do systemu

teleinformatycznego;

2) zapewniają integralność danych w systemie teleinformatycznym;

3) zapewniają dostępność systemu teleinformatycznego dla podmiotów

przetwarzających dane w tym systemie;

4) przeciwdziałają uszkodzeniom systemu teleinformatycznego;

5) określają zasady bezpieczeństwa przetwarzanych danych, w tym danych

osobowych;

6) określają zasady zgłaszania naruszenia ochrony danych osobowych;

7) zapewniają rozliczalność działań dokonywanych na danych w systemie

teleinformatycznym;

8) zapewniają poprawność danych przetwarzanych w systemie

teleinformatycznym.

10. Minister właściwy do spraw administracji publicznej zapewnia:

1) zachowanie ciągłości funkcjonowania systemu teleinformatycznego;

2) rozwiązania techniczne przeznaczone do szkolenia operatorów numerów

alarmowych.

11. Minister właściwy do spraw administracji publicznej usuwa dane dotyczące

treści zgłoszeń alarmowych przetwarzane w systemie teleinformatycznym po upływie

terminu, o którym mowa w ust. 2.

12. Minister właściwy do spraw administracji publicznej, wojewoda lub podmiot,

o którym mowa w art. 7 ust. 2, przetwarza dane w systemie teleinformatycznym

uzyskane w związku z wykonywaniem zadań centrum, o których mowa w art. 8, w

tym dane, o których mowa w art. 9 ust. 1 i art. 10 rozporządzenia Parlamentu

Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony

osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie

swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne

29.04.2020

©Telksinoe s. 9/22

rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn.

zm.1)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2016/679”, podane przez zgłaszającego.

13. W związku z przetwarzaniem danych osobowych w systemie

teleinformatycznym wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 1 i 2

rozporządzenia 2016/679, następuje przez udostępnienie informacji w Biuletynie

Informacji Publicznej na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw

administracji publicznej, wojewody lub podmiotu, o którym mowa w art. 7 ust. 2, na

ich stronach internetowych oraz w widocznym miejscu w ich siedzibie.

14. Wojewoda lub podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 2, udostępnia dane

przetwarzane w systemie teleinformatycznym, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2,

na wniosek sądu, prokuratury lub Policji.

15. Osoba występująca z żądaniem na podstawie art. 15 rozporządzenia 2016/679

jest obowiązana do podania informacji o okolicznościach zdarzenia, którego to

żądanie dotyczy, w tym daty i miejsca zdarzenia oraz numeru telefonu, z którego

zostało wykonane połączenie dotyczące powiadomienia o zdarzeniu.

Art. 10a. (uchylony)

Art. 11. (uchylony)

Art. 12. Policja, Państwowa Straż Pożarna i dysponenci zespołów ratownictwa

medycznego zapewniają warunki techniczne i organizacyjne umożliwiające przyjęcie

zgłoszeń alarmowych kierowanych z centrum za pośrednictwem systemu

teleinformatycznego w celu podjęcia działań ratowniczych w związku z otrzymanym

zgłoszeniem alarmowym.

Art. 13. 1. System teleinformatyczny łączy się i wymienia dane z systemami

teleinformatycznymi Policji, Państwowej Straży Pożarnej oraz dysponentów zespołów

ratownictwa medycznego przez sieć teleinformatyczną na potrzeby obsługi numerów

alarmowych.

2. Połączenie i wymiana danych między systemami, o których mowa w ust. 1, są

realizowane przez interfejs komunikacyjny, który zapewnia wzajemne

przekazywanie:

Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2.

29.04.2020

©Telksinoe s. 10/22

1) zgromadzonych danych dotyczących treści zgłoszenia alarmowego, w tym

danych osoby zgłaszającej i innych osób, których dotyczy zgłoszenie, oraz

nagrań rozmów telefonicznych;

2) połączeń telefonicznych związanych z obsługą zgłoszeń alarmowych;

3) informacji o statusach zgłoszeń alarmowych, w tym potwierdzenie:

a) przyjęcia zgłoszenia alarmowego przez systemy teleinformatyczne Policji,

Państwowej Straży Pożarnej oraz dysponentów zespołów ratownictwa

medycznego,

b) przyjęcia zgłoszenia alarmowego przez dyspozytora,

c) zadysponowania zasobów ratowniczych,

d) zakończenia działań ratowniczych.

3. Minister właściwy do spraw administracji publicznej w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw

zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

1) wymagania funkcjonalne dla systemu teleinformatycznego,

2) wymagania funkcjonalne dla interfejsu komunikacyjnego,

3) zakres informacji przekazywanych za pośrednictwem interfejsu

komunikacyjnego,

4) warunki współpracy systemu z Policją, Państwową Strażą Pożarną oraz

dysponentami zespołów ratownictwa medycznego

– mając na uwadze potrzebę sprawnego przekazania zgłoszenia alarmowego między

systemem i Policją, Państwową Strażą Pożarną oraz dysponentami zespołów

ratownictwa medycznego.

Art. 14. 1. Centrum uzyskuje nieodpłatnie, za pośrednictwem centralnego

punktu systemu powiadamiania ratunkowego, o którym mowa w art. 78 ust. 4 pkt 1

ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne, informacje dotyczące

lokalizacji zakończenia sieci, z którego zostało wykonane połączenie do numeru

alarmowego 112 albo innego numeru alarmowego, oraz dane dotyczące abonenta, o

których mowa w art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo

telekomunikacyjne.

2. Centrum uzyskuje nieodpłatnie dostęp do danych przestrzennych i związanych

z nimi usług, udostępnianych za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 40

29.04.2020

©Telksinoe s. 11/22

ust. 3e ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z

2019 r. poz. 725 i 730).

Art. 15. 1. Centra są połączone z publiczną siecią telekomunikacyjną w

rozumieniu art. 2 pkt 29 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne.

2. Minister właściwy do spraw administracji publicznej wybiera przedsiębiorcę

telekomunikacyjnego, który zapewnia połączenie centrów z publiczną siecią

telekomunikacyjną, w tym w szczególności:

1) funkcjonowanie tego połączenia w sytuacji awarii;

2) usunięcie awarii;

3) monitorowanie funkcjonowania połączenia.

3. Umowa zawierana między ministrem właściwym do spraw administracji

publicznej i przedsiębiorcą telekomunikacyjnym w przypadku, o którym mowa w ust.

2, określa warunki techniczne połączenia, o którym mowa w ust. 1, w tym

w szczególności czas usunięcia awarii tego połączenia.

Art. 16. 1. Do obsługi zgłoszeń alarmowych są zatrudniani operatorzy numerów

alarmowych w liczbie zapewniającej sprawną obsługę tych zgłoszeń.

2. Operatorem numerów alarmowych może być osoba, która:

1) posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe;

2) posługuje się co najmniej jednym językiem obcym w stopniu komunikatywnym;

3) ukończyła szkolenie operatorów numerów alarmowych, zdała egzamin z części

teoretycznej i z części praktycznej;

4) posiada ważny certyfikat operatora numerów alarmowych.

3. W przypadku gdy osoba przystępująca do egzaminu, o którym mowa w ust. 2

pkt 3, nie uzyska wyniku pozytywnego z całości lub z części egzaminu albo nie

przystąpi do niego w całości lub do jego części z powodu choroby potwierdzonej

zaświadczeniem lekarskim lub wskutek działania siły wyższej, może przystąpić

ponownie tylko raz do egzaminu lub jego części w najbliższym wyznaczonym

terminie bez odbycia powtórnego szkolenia. Ponowny egzamin nie może być

przeprowadzony wcześniej niż przed upływem dwóch tygodni od dnia pierwszego

egzaminu.

4. Certyfikat operatora numerów alarmowych jest ważny przez 3 lata.

29.04.2020

©Telksinoe s. 12/22

Art. 17. 1. Przed upływem okresu ważności certyfikatu, o którym mowa w art.

16 ust. 4, operator numerów alarmowych w celu potwierdzenia posiadania kwalifikacji

do wykonywania pracy na stanowisku operatora numerów alarmowych przystępuje do

egzaminu, o którym mowa w art. 16 ust. 2 pkt 3, poprzedzonego szkoleniem

realizowanym w ramach doskonalenia zawodowego.

2. W przypadku niewykonywania pracy na stanowisku operatora numerów

alarmowych przez 3 lata ponowne podjęcie pracy na tym stanowisku jest poprzedzone

szkoleniem operatorów numerów alarmowych oraz zdaniem egzaminu.

3. Do operatora numeru alarmowego, który nie uzyska pozytywnego wyniku z

całości lub z części egzaminu albo nie przystąpi do niego w całości lub w części z

powodu choroby, potwierdzonej zaświadczeniem lekarskim, lub wskutek działania

siły wyższej, stosuje się art. 16 ust. 3.

Art. 18. 1. W celu zapewnienia jednolitych standardów obsługi zgłoszeń

alarmowych minister właściwy do spraw administracji publicznej powierza

przeprowadzenie szkolenia i egzaminowania operatorów numerów alarmowych, w

tym szkolenia i egzaminowania w ramach doskonalenia zawodowego, o którym mowa

w art. 17 ust. 1, wojewodzie lub wybiera inny podmiot zapewniający szkolenie i

egzaminowanie operatorów numerów alarmowych.

2. Podmiot szkolący operatorów numerów alarmowych, o którym mowa w ust.

1, opracowuje szczegółowy program szkolenia operatorów numerów alarmowych oraz

szczegółowy program szkolenia potwierdzającego posiadanie kwalifikacji do

wykonywania pracy na stanowisku operatora numerów alarmowych na podstawie

ramowego programu szkolenia operatorów numerów alarmowych oraz ramowego

programu szkolenia potwierdzającego posiadanie kwalifikacji do wykonywania pracy

na stanowisku operatora numerów alarmowych. Szczegółowe programy szkolenia

zatwierdza minister właściwy do spraw administracji publicznej.

3. Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze

rozporządzenia:

1) organizację i sposób przeprowadzania szkolenia operatorów numerów

alarmowych,

2) ramowy program szkolenia operatorów numerów alarmowych oraz ramowy

program szkolenia potwierdzającego posiadanie kwalifikacji do wykonywania

pracy na stanowisku operatora numerów alarmowych,

29.04.2020

©Telksinoe s. 13/22

3) tryb opracowywania szczegółowych programów szkoleń i ich zatwierdzania,

4) rodzaje zajęć dydaktycznych oraz ich wymiar czasowy,

5) kwalifikacje wykładowców i instruktorów,

6) wymagania dotyczące bazy dydaktycznej,

7) szczegółowe warunki, formę i tryb przeprowadzania egzaminu, o którym mowa

w art. 16 ust. 2 pkt 3,

8) wzór certyfikatu operatora numerów alarmowych

– uwzględniając konieczność zapewnienia jednakowego poziomu wiedzy i

umiejętności zdobytych przez operatorów numerów alarmowych podczas szkolenia.

Art. 19. 1. Z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister

właściwy do spraw administracji publicznej, są finansowane:

1) utrzymanie, rozbudowa i modyfikacje systemu teleinformatycznego i

centralnego punktu systemu powiadamiania ratunkowego, o którym mowa w art.

78 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne;

2) połączenia centrów z publiczną siecią telekomunikacyjną;

3) szkolenia operatorów numerów alarmowych;

4) upowszechnianie wiedzy o numerach alarmowych.

2. Z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do

spraw wewnętrznych, w zakresie obowiązków wynikających z niniejszej ustawy, są

finansowane:

1) utrzymanie, rozbudowa i modyfikacje sieci teleinformatycznej na potrzeby

obsługi numerów alarmowych;

2) podłączenie do sieci teleinformatycznej na potrzeby obsługi numerów

alarmowych Policji, Państwowej Straży Pożarnej, dysponentów zespołów

ratownictwa medycznego oraz podmiotów udostępniających informacje, dane

lub usługi, o których mowa w art. 14;

3) podłączenie urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia do

sieci teleinformatycznej na potrzeby obsługi numerów alarmowych oraz

utrzymanie łącza z tą siecią.

3. Z budżetu państwa, z części, których dysponentami są właściwi wojewodowie,

są finansowane: budowa, rozbudowa, utrzymanie i funkcjonowanie centrów, w tym

obsługa zgłoszeń alarmowych.

29.04.2020

©Telksinoe s. 14/22

Art. 20. 1. Dostawca publicznie dostępnych usług telefonicznych zapewnia:

1) swoim użytkownikom końcowym, w tym korzystającym z aparatów

publicznych, bezpłatne połączenia z numerami alarmowymi;

2) kierowanie:

a) połączeń telefonicznych do numerów alarmowych 112, 997, 998 i 999 do

właściwego terytorialnie centrum powiadamiania ratunkowego oraz

połączeń telefonicznych do innych numerów alarmowych do właściwych

terytorialnie jednostek służb ustawowo powołanych do niesienia pomocy,

b) krótkich wiadomości tekstowych (sms) do numeru alarmowego 112 do

właściwego terytorialnie centrum powiadamiania ratunkowego.

2. Przepisu ust. 1 pkt 2 lit. b nie stosuje się do usług świadczonych w stacjonarnej

publicznej sieci telekomunikacyjnej oraz usług świadczonych w roamingu

międzynarodowym.

3. Przepis ust. 1 pkt 2 lit. b stosuje się, o ile użytkownik końcowy na podstawie

warunków obowiązującej umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych jest

uprawniony do korzystania z usług w zakresie wysyłania krótkich wiadomości

tekstowych (sms).

Art. 21. 1. Dostawca publicznie dostępnych usług telefonicznych, który nie

wykonuje obowiązku zapewnienia bezpłatnych połączeń z numerami alarmowymi, o

którym mowa w art. 20, podlega karze pieniężnej.

2. Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, może zostać nałożona także w

przypadku, gdy dostawca publicznie dostępnych usług telefonicznych zaprzestał

naruszania prawa lub naprawił wyrządzoną szkodę, jeżeli Prezes Urzędu Komunikacji

Elektronicznej uzna, że przemawiają za tym czas trwania, zakres lub skutki naruszenia.

3. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakłada Prezes Urzędu Komunikacji

Elektronicznej, w drodze decyzji, w wysokości do 3% przychodu ukaranego

przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, będącego dostawcą publicznie dostępnych

usług telefonicznych, osiągniętego w poprzednim roku kalendarzowym. Decyzji o

nałożeniu kary pieniężnej nie nadaje się rygoru natychmiastowej wykonalności.

4. Niezależnie od kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu

Komunikacji Elektronicznej może nałożyć, w drodze decyzji, na kierującego

przedsiębiorstwem telekomunikacyjnym, będącego dostawcą publicznie dostępnych

usług telefonicznych, w szczególności osobę pełniącą funkcję kierowniczą lub

29.04.2020

©Telksinoe s. 15/22

wchodzącą w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego lub

związku takich przedsiębiorców, karę pieniężną w wysokości do 300% jego

miesięcznego wynagrodzenia, naliczanego jak dla celów ekwiwalentu za urlop

wypoczynkowy. Decyzji o nałożeniu kary pieniężnej nie nadaje się rygoru

natychmiastowej wykonalności.

5. Ustalając wysokość kary pieniężnej, Prezes Urzędu Komunikacji

Elektronicznej uwzględnia zakres naruszenia oraz możliwości finansowe podmiotu, a

w przypadku kary pieniężnej nakładanej na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego,

będącego dostawcą publicznie dostępnych usług telefonicznych, także dotychczasową

działalność tego przedsiębiorcy.

6. Przedsiębiorca telekomunikacyjny, będący dostawcą publicznie dostępnych

usług telefonicznych, dostarcza Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej, na

każde jego żądanie, w terminie 30 dni od dnia otrzymania żądania, dane niezbędne do

określenia podstawy wymiaru kary pieniężnej. W przypadku niedostarczenia danych

lub gdy dostarczone dane uniemożliwiają ustalenie podstawy wymiaru kary

pieniężnej, Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej może ustalić podstawę

wymiaru tej kary w sposób szacunkowy, nie mniejszą jednak niż kwota 500 000 zł.

7. Jeżeli okres działania przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, będącego

dostawcą publicznie dostępnych usług telefonicznych, jest krótszy niż rok

kalendarzowy, za podstawę wymiaru kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1,

przyjmuje się kwotę 500 000 zł.

8. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wydaje decyzję o wymierzeniu

kary pieniężnej w terminie 2 lat od dnia stwierdzenia naruszenia obowiązku, o którym

mowa w art. 20 ust. 1.

9. Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o

wymierzeniu kary stała się ostateczna.

10. Obowiązek zapłaty kary pieniężnej ulega przedawnieniu po upływie 5 lat od

dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej stała się ostateczna.

11. Od decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej przysługuje odwołanie do

Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

12. Postępowanie w sprawie odwołania toczy się według przepisów Tytułu VII

Działu IVd Postępowania w sprawach z zakresu regulacji telekomunikacji i poczty

Kodeksu postępowania cywilnego.

29.04.2020

©Telksinoe s. 16/22

13. Kara pieniężna podlega egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze

pieniężnym.

14. Kara pieniężna stanowi dochód budżetu państwa.

Art. 22–28. (pominięte)

Art. 28a. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego, stanu

epidemii, albo w razie niebezpieczeństwa szerzenia się zakażenia lub choroby

zakaźnej, który może stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego, w szczególności

wystąpienia choroby szczególnie niebezpiecznej lub wysoce zakaźnej, o których

mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi certyfikat operatora numerów alarmowych nie traci ważności po upływie

terminu wskazanego w art. 16 ust. 4 i ulega przedłużeniu do 90 dni następującego po

odwołaniu stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

Art. 28b. 1. W okresie stanu zagrożenia epidemicznego, stanu epidemii albo

w razie niebezpieczeństwa szerzenia się zakażenia lub choroby zakaźnej, które może

stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego, w szczególności wystąpienia choroby

szczególnie niebezpiecznej lub wysoce zakaźnej, o których mowa w przepisach

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, zadanie

szkolenia i egzaminowania operatorów numerów alarmowych, o którym mowa

w art. 18, jest realizowane przez organ prowadzący centrum powiadamiania

ratunkowego, w którym są oni zatrudnieni, z wykorzystaniem zasobów kadrowych

i sprzętowych tego centrum. Przepisy dotyczące programu szkolenia operatorów

numerów alarmowych i rozporządzenia wydanego na podstawie art. 18 ust. 3 ustawy

stosuje się odpowiednio. Certyfikat uzyskany na podstawie niniejszego przepisu traci

ważność po upływie 90 dni po odwołaniu stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii.

2. Podmiot szkolący, któremu minister właściwy do spraw administracji

publicznej powierzył przeprowadzenie szkolenia i egzaminowania operatorów

numerów alarmowych, udostępni centrom powiadamiania ratunkowego szczegółowy

program szkolenia operatorów numerów alarmowych opracowany i zatwierdzony na

podstawie art. 18 ust. 2 oraz materiały szkoleniowe.

29.04.2020

Art. 29. 1. Po rozpoczęciu działania centrum powiadamiania ratunkowego lub

rozszerzeniu zasięgu terytorialnego obszaru obsługi centrum powiadamiania

ratunkowego dostawca publicznie dostępnych usług telefonicznych rozpoczyna

realizację obowiązku, o którym mowa w art. 20 ustawy, w zakresie:

1) krótkich wiadomości tekstowych (sms), o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2 lit.

b ustawy – w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia przez ministra właściwego

do spraw administracji publicznej informacji o gotowości centrów

powiadamiania ratunkowego do odbioru krótkich wiadomości tekstowych (sms)

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz na

stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw administracji publicznej;

2) połączeń do numeru alarmowego 112 do właściwego terytorialnie centrum

powiadamiania ratunkowego – w terminie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia przez

ministra właściwego do spraw administracji publicznej informacji o

uruchomieniu centrum powiadamiania ratunkowego albo o rozszerzeniu

terytorialnego obszaru obsługi centrum powiadamiania ratunkowego w

Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz na

stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw administracji publicznej;

3) połączeń do numerów alarmowych 997, 998 i 999 do właściwego terytorialnie

centrum powiadamiania ratunkowego – w terminie 6 miesięcy od dnia

ogłoszenia przez ministra właściwego do spraw administracji publicznej

informacji o gotowości centrów powiadamiania ratunkowego do obsługi

zgłoszeń alarmowych kierowanych do tych numerów w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz na stronie podmiotowej

Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do

spraw administracji publicznej.

2. Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, jest poprzedzone uzyskaniem

pozytywnej opinii w zakresie gotowości do obsługi w centrum powiadamiania

ratunkowego numerów alarmowych:

1) 997 – wydanej przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych;

2) 998 – wydanej przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych;

3) 999 – wydanej przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

29.04.2020

3. Do czasu zapewnienia kierowania połączeń do numerów alarmowych 997, 998

i 999 do właściwego terytorialnie centrum powiadamiania ratunkowego, dostawca

publicznie dostępnych usług telefonicznych kieruje te połączenia do właściwych

terytorialnie jednostek Policji, Państwowej Straży Pożarnej oraz dysponentów

zespołów ratownictwa medycznego.

4. Do czasu zapewnienia kierowania połączeń do numerów alarmowych 997, 998

i 999 do właściwego terytorialnie centrum powiadamiania ratunkowego, właściwe

terytorialnie jednostki Policji, Państwowej Straży Pożarnej oraz dysponenci zespołów

ratownictwa medycznego odbierają zgłoszenia alarmowe kierowane do tych

numerów.

Art. 30. 1. Operatorzy numerów alarmowych, o których mowa w art. 14a ust. 5

ustawy zmienianej w art. 24, stają się, z dniem wejścia w życie ustawy, operatorami

numerów alarmowych w rozumieniu niniejszej ustawy.

2. Operatorzy numerów alarmowych, o których mowa w art. 14a ust. 5 ustawy

zmienianej w art. 24, w terminie 3 lat od dnia zdania egzaminu z zakresu wiedzy i

umiejętności praktycznych objętych programem szkolenia operatorów numerów

alarmowych, który był przeprowadzony na podstawie przepisów wydanych na

podstawie art. 14e ustawy zmienianej w art. 24, są obowiązani uzyskać certyfikat

operatora numerów alarmowych na zasadach określonych w art. 17 ust. 1 i 3.

Art. 31. 1. Wojewódzkie centrum powiadamiania ratunkowego i centrum

powiadamiania ratunkowego, działające na podstawie art. 14c ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 24, stają się, z dniem wejścia w życie ustawy, centrum

powiadamiania ratunkowego w rozumieniu niniejszej ustawy.

2. Centrum powiadamiania ratunkowego utworzone na podstawie porozumienia,

o którym mowa w art. 14c ust. 3 ustawy zmienianej w art. 24, staje się, z dniem wejścia

w życie ustawy, centrum powiadamiania ratunkowego w rozumieniu niniejszej

ustawy.

Art. 32. 1. Do osiągnięcia przez interfejs komunikacyjny funkcjonalności, o

których mowa w art. 13 ust. 2, umożliwiających łączenie i wymianę danych między

systemem teleinformatycznym systemu powiadamiania ratunkowego i Systemem

Wspomagania Dowodzenia Policji oraz Systemem Wspomagania Decyzji Państwowej

Straży Pożarnej, przekazywanie zgłoszeń alarmowych z centrum powiadamiania

29.04.2020

ratunkowego do Policji i Państwowej Straży Pożarnej następuje w drodze połączeń

telefonicznych.

2. Do osiągnięcia przez interfejs komunikacyjny funkcjonalności, o których

mowa w art. 13 ust. 2, umożliwiających łączenie i wymianę danych między systemem

teleinformatycznym systemu powiadamiania ratunkowego i Systemem Wspomagania

Dowodzenia Państwowego Ratownictwa Medycznego, przekazywanie zgłoszeń

alarmowych z centrum powiadamiania ratunkowego do dysponentów zespołów

ratownictwa medycznego następuje w drodze połączeń telefonicznych.

3. Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po uzgodnieniu z

ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, ogłasza w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz na stronie podmiotowej Biuletynu

Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw

administracji publicznej informację o osiągnięciu przez interfejs komunikacyjny

funkcjonalności, o których mowa w art. 13 ust. 2, w odniesieniu do Systemu

Wspomagania Dowodzenia Policji i Systemu Wspomagania Decyzji Państwowej

Straży Pożarnej.

4. Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po uzgodnieniu z

ministrem właściwym do spraw zdrowia, ogłasza w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz na stronie podmiotowej Biuletynu

Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw

administracji publicznej informację o osiągnięciu przez interfejs komunikacyjny

funkcjonalności, o których mowa w art. 13 ust. 2, w odniesieniu do Systemu

Wspomagania Dowodzenia Państwowego Ratownictwa Medycznego.

5. Przekazywanie zgłoszeń z centrum powiadamiania ratunkowego do Policji i

Państwowej Straży Pożarnej drogą elektroniczną za pomocą interfejsu

komunikacyjnego następuje po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, o którym mowa

w ust. 3.

6. Przekazywanie zgłoszeń z centrum powiadamiania ratunkowego do

dysponentów zespołów ratownictwa medycznego drogą elektroniczną za pomocą

interfejsu komunikacyjnego następuje po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia,

o którym mowa w ust. 4.

Art. 33. 1. Minister właściwy do spraw administracji publicznej może

powierzyć, na wniosek wojewody, w drodze porozumienia, do dnia 30 czerwca 2014

29.04.2020

r., innym podmiotom niebędącym centrami powiadamiania ratunkowego, w

szczególności jednostkom organizacyjnym Policji lub Państwowej Straży Pożarnej,

obsługę numeru alarmowego 112 na terenie nieobsługiwanym przez centrum

powiadamiania ratunkowego, innym niż miasto wojewódzkie.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dostawca publicznie dostępnych usług

telekomunikacyjnych zapewnia kierowanie połączeń do numeru alarmowego 112, o

których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy, do podmiotów, którym minister

właściwy do spraw administracji publicznej, zgodnie z ust. 1, powierzył wykonywanie

zadań centrum powiadamiania ratunkowego.

Art. 34. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie:

1) art. 78 ust. 7 i 7a ustawy zmienianej w art. 26 zachowują moc do dnia wejścia w

życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 78 ust. 7 i 7a ustawy

zmienianej w art. 26 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

2) art. 185 ust. 12 ustawy zmienianej w art. 26 zachowują moc

– jednak nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 21 ust. 17

ustawy zmienianej w art. 27 zachowują moc, jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 35. 1. Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa, w częściach

ministra właściwego do spraw administracji publicznej, ministra właściwego do spraw

finansów publicznych oraz wojewodów w zakresie systemu powiadamiania

ratunkowego, będących skutkiem finansowym ustawy, wynosi 691 564 659 zł, z tego:

1) w 2014 r. – 26 000 000 zł;

2) w 2015 r. – 63 643 706 zł;

3) w 2016 r. – 75 052 587 zł;

4) w 2017 r. – 77 702 565 zł;

5) w 2018 r. – 77 719 413 zł;

6) w 2019 r. – 88 039 262 zł;

7) w 2020 r. – 68 188 873 zł;

8) w 2021 r. – 69 943 006 zł;

9) w 2022 r. – 71 739 240 zł;

10) w 2023 r. – 73 536 007 zł.

29.04.2020

2. Minister właściwy do spraw administracji publicznej monitoruje

wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, i przynajmniej cztery razy

do roku dokonuje, według stanu na koniec każdego kwartału, oceny wykorzystania

limitu wydatków na dany rok. Wdrożenia mechanizmów korygujących, o których

mowa w ust. 3, dokonuje minister właściwy do spraw administracji publicznej.

3. Ustala się następujące mechanizmy korygujące w zakresie systemu

powiadamiania ratunkowego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy:

1) ograniczenie lub wstrzymanie wydatków na upowszechnianie wiedzy o

numerach alarmowych;

2) ograniczenie wydatków związanych z utrzymaniem obiektów centrów;

3) ograniczenie wydatków związanych z utrzymaniem systemu

teleinformatycznego, w szczególności ograniczenie wydatków na rozwój

nowych usług tego systemu.

4. Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze

rozporządzenia, co najmniej jeden z mechanizmów korygujących, o których mowa w

ust. 3, w przypadku gdy:

1) nastąpi zagrożenie przekroczenia bądź przekroczenie limitu wydatków

budżetowych przewidzianych na jeden rok,

2) w okresie od początku roku kalendarzowego do końca okresu objętego ostatnim

monitoringiem wydatków część limitu rocznego przypadającego proporcjonalnie

na ten okres została przekroczona co najmniej o 10%

– mając na względzie zapewnienie ciągłości funkcjonowania systemu powiadamiania

ratunkowego.

5. Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa, w częściach ministra

właściwego do spraw wewnętrznych w zakresie dotyczącym współpracy Policji,

Państwowej Straży Pożarnej, dysponentów zespołów ratownictwa medycznego

i ministra właściwego do spraw zdrowia z systemem powiadamiania ratunkowego

oraz wojewodów w zakresie dotyczącym współpracy Państwowej Straży Pożarnej z

systemem powiadamiania ratunkowego, będących skutkiem finansowym ustawy,

wynosi 342 173 239 zł, z tego:

1) w 2014 r. – 0 zł;

2) w 2015 r. – 32 542 600 zł;

3) w 2016 r. – 33 532 600 zł;

29.04.2020

4) w 2017 r. – 38 871 000 zł;

5) w 2018 r. – 49 203 900 zł;

6) w 2019 r. – 44 644 231 zł;

7) w 2020 r. – 34 893 900 zł;

8) w 2021 r. – 35 251 300 zł;

9) w 2022 r. – 36 437 254 zł;

10) w 2023 r. – 36 796 454 zł.

6. W przypadku zagrożenia przekroczenia lub przekroczenia przyjętego na dany

rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków, o którym mowa w ust. 5, zostaną

zastosowane mechanizmy korygujące polegające na:

1) ograniczeniu wydatków związanych z funkcjonowaniem Systemu Wspomagania

Dowodzenia Policji oraz Systemu Wspomagania Decyzji Państwowej Straży

Pożarnej, o których mowa odpowiednio w art. 20e ustawy zmienianej w art. 23 i

art. 14g ustawy zmienianej w art. 24, w szczególności ograniczeniu wydatków

na rozwój nowych usług tych systemów w zakresie dotyczącym współpracy z

systemem powiadamiania ratunkowego;

2) ograniczeniu wydatków związanych z modernizacją i wdrażaniem nowych usług

w sieci teleinformatycznej w zakresie dotyczącym współpracy z systemem

powiadamiania ratunkowego.

7. Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o

których mowa w ust. 5, oraz odpowiedzialnym za wdrożenie mechanizmów

korygujących, o których mowa w ust. 6, jest minister właściwy do spraw

wewnętrznych.

Art. 36. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r., z wyjątkiem art. 20

ust. 1 pkt 2 lit. b, art. 27 pkt 1, 3 i pkt 4 lit. b oraz art. 29 ust. 1 pkt 1, które wchodzą w

życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

29.04.2020