Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2019 Pozycja 868
©Telksinoe s. 1/254
Opracowano na podstawie: t.j.
Dz. U. z 2019 r.
poz. 868, 1214, 1495,
Dz. U. z 2020 r.
poz. 284.
U S T A W A
z dnia 9 czerwca 2011 r.
Prawo geologiczne i górnicze 1)
DZIAŁ I
Przepisy ogólne
Art. 1. 1. Ustawa określa zasady i warunki podejmowania, wykonywania oraz
zakończenia działalności w zakresie:
1) prac geologicznych;
2) wydobywania kopalin ze złóż;
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących aktów
prawnych Wspólnot Europejskich:
1) dyrektywy Rady 92/91/EWG z dnia 3 listopada 1992 r. dotyczącej minimalnych wymagań
mających na celu poprawę warunków bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników
w zakładach górniczych wydobywających kopaliny otworami wiertniczymi (jedenasta
dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (Dz. Urz. WE
L 348 z 28.11.1992, str. 9, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5,
t. 2, str. 118);
2) dyrektywy Rady 92/104/EWG z dnia 3 grudnia 1992 r. w sprawie minimalnych wymagań
w zakresie poprawy bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników odkrywkowego
i podziemnego przemysłu wydobywczego (dwunasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu
art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (Dz. Urz. WE L 404 z 31.12.1992, str. 10, z późn.
zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 2, str. 134, z późn. zm.);
3) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/22/WE z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie
warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję
węglowodorów (Dz. Urz. WE L 164 z 30.06.1994, str. 3; Dz. Urz. UE Polskie wydanie
specjalne, rozdz. 6, t. 2, str. 262);
4) dyrektywy Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów
(Dz. Urz. WE L 182 z 16.07.1999, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie
specjalne, rozdz. 15, t. 4, str. 228, z późn. zm.);
5) decyzji Rady 2003/33/WE z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiającej kryteria i procedury
przyjęcia odpadów na składowiska, na podstawie art. 16 i załącznika II dyrektywy
1999/31/WE (Dz. Urz. WE L 11 z 16.01.2003, str. 27, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie
wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 314, z późn. zm.);
6) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r.
w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla oraz zmieniającej dyrektywę Rady
85/337/EWG, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE, 2001/80/WE,
2004/35/WE, 2006/12/WE, 2008/1/WE i rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 (Dz. Urz.
UE L 140 z 05.06.2009, str. 114, z późn. zm.);
7) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/30/UE z dnia 12 czerwca 2013 r. w
sprawie bezpieczeństwa działalności związanej ze złożami ropy naftowej i gazu ziemnego
na obszarach morskich oraz zmiany dyrektywy 2004/35/WE (Dz. Urz. UE L 178 z
28.06.2013, str. 66).
29.04.2020
©Telksinoe s. 2/254
3) podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji;
4) podziemnego składowania odpadów;
5) podziemnego składowania dwutlenku węgla w celu przeprowadzenia projektu
demonstracyjnego wychwytu i składowania dwutlenku węgla.
2. Ustawa określa także:
1) wymagania w zakresie ochrony złóż kopalin, wód podziemnych oraz innych
elementów środowiska w związku z wykonywaniem działalności, o której
mowa w ust. 1;
2) zasady wykonywania nadzoru i kontroli nad działalnością regulowaną ustawą.
3. Przez projekt demonstracyjny wychwytu i składowania dwutlenku węgla
należy rozumieć przedsięwzięcie polegające na wychwytywaniu, przesyłaniu
i podziemnym składowaniu dwutlenku węgla, spełniające kryteria dotyczące
projektów demonstracyjnych określone w decyzji Komisji nr 2010/670/UE z dnia
3 listopada 2010 r. ustanawiającej kryteria i środki dotyczące finansowania
komercyjnych projektów demonstracyjnych mających na celu bezpieczne dla
środowiska wychwytywanie i geologiczne składowanie CO2 oraz projektów
demonstracyjnych w zakresie innowacyjnych technologii energetyki odnawialnej
realizowanych w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów
cieplarnianych we Wspólnocie, ustanowionego dyrektywą 2003/87/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 290 z 06.11.2010, str. 39), które
jest realizowane w celu sprawdzenia:
1) skuteczności i przydatności stosowania technologii wychwytu i składowania
dwutlenku węgla w zakresie ograniczenia emisji dwutlenku węgla;
2) bezpieczeństwa stosowania technologii wychwytu i składowania dwutlenku
węgla dla zdrowia i życia ludzi oraz dla środowiska;
3) potrzeby i zasadności dopuszczenia do stosowania technologii wychwytu
i składowania dwutlenku węgla na skalę przemysłową.
4. Warunki wykonywania i kontrolowania działalności polegającej na
przesyłaniu dwutlenku węgla w celu jego podziemnego składowania w celu
przeprowadzenia projektu demonstracyjnego wychwytu i składowania dwutlenku
29.04.2020
©Telksinoe s. 3/254
węgla określa ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U.
z 2018 r. poz. 755, z późn. zm.2)).
Art. 2. 1. Przepisy ustawy, z wyjątkiem działu III, stosuje się odpowiednio
do:
1) budowy, rozbudowy oraz utrzymywania systemów odwadniania
zlikwidowanych zakładów górniczych;
2) robót prowadzonych w wyrobiskach zlikwidowanych podziemnych zakładów
górniczych w celach innych niż określone ustawą, w szczególności
turystycznych, leczniczych i rekreacyjnych;
3) robót podziemnych prowadzonych w celach naukowych, badawczych,
doświadczalnych i szkoleniowych na potrzeby geologii i górnictwa;
4) drążenia tuneli z zastosowaniem techniki górniczej;
5) likwidacji obiektów, urządzeń oraz instalacji, o których mowa w pkt 1–4.
2. (uchylony)
3. Przepisy ustawy dotyczące przedsiębiorcy stosuje się odpowiednio do
podmiotów, które uzyskały inne niż koncesja decyzje stanowiące podstawę
wykonywania działalności regulowanej ustawą.
Art. 2a. Przepisy dotyczące węglowodorów stosuje się do gazów
szlachetnych.
Art. 3. Ustawy nie stosuje się do:
1) korzystania z wód w zakresie uregulowanym odrębnymi przepisami;
2) wykonywania wkopów oraz otworów wiertniczych o głębokości do 30 m
w celu wykorzystania ciepła Ziemi, poza obszarami górniczymi;
2a) wykonywania wkopów oraz otworów wiertniczych o głębokości do 30 m
w celu wykonywania ujęć wód podziemnych na potrzeby poboru wód
podziemnych w ilości nieprzekraczającej 5 m3 na dobę poza obszarami
górniczymi utworzonymi w celu wykonywania działalności metodą otworów
wiertniczych;
3) badań naukowych i działalności dydaktycznej, prowadzonych bez
wykonywania robót geologicznych;
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 650,
685, 771, 1000, 1356, 1629, 1637 i 2348 oraz z 2019 r. poz. 42, 125 i 492.
29.04.2020
©Telksinoe s. 4/254
4) pozyskiwania okazów minerałów, skał i skamielin w celach naukowych,
kolekcjonerskich i dydaktycznych, prowadzonego bez wykonywania robót
górniczych;
5) wykonywania robót związanych ze sztucznym zasilaniem strefy brzegowej
piaskiem, pochodzącym z osadów dennych obszarów morskich
Rzeczypospolitej Polskiej;
6) wydobywania kruszywa w zakresie niezbędnym do wykonania pilnych prac
zabezpieczających przed powodzią w czasie obowiązywania stanu klęski
żywiołowej;
7) ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych
bez wykonywania robót geologicznych.
Art. 4. 1. Przepisów działu III–VIII oraz art. 168–174 nie stosuje się do
wydobywania piasków i żwirów, przeznaczonych dla zaspokojenia potrzeb
własnych osoby fizycznej, z nieruchomości stanowiących przedmiot jej prawa
własności (użytkowania wieczystego), bez prawa rozporządzania wydobytą
kopaliną, jeżeli jednocześnie wydobycie:
1) będzie wykonywane bez użycia środków strzałowych;
2) nie będzie większe niż 10 m3 w roku kalendarzowym;
3) nie naruszy przeznaczenia nieruchomości.
2. Ten, kto zamierza podjąć wydobywanie, o którym mowa w ust. 1, jest
obowiązany z 7-dniowym wyprzedzeniem na piśmie zawiadomić o tym właściwy
organ nadzoru górniczego, określając lokalizację zamierzonych robót oraz
zamierzony czas ich wykonywania.
3. W przypadku naruszenia wymagań określonych w ust. 1 i 2 właściwy
organ nadzoru górniczego, w drodze decyzji, ustala prowadzącemu taką
działalność opłatę podwyższoną, o której mowa w art. 140 ust. 3 pkt 3.
Art. 5. 1. Kopalinami nie są wody, z wyjątkiem wód leczniczych, wód
termalnych i solanek.
2. Wodą:
1) leczniczą jest woda podziemna, która pod względem chemicznym
i mikrobiologicznym nie jest zanieczyszczona, cechuje się naturalną
zmiennością cech fizycznych i chemicznych, o zawartości:
29.04.2020
©Telksinoe s. 5/254
a) rozpuszczonych składników mineralnych stałych – nie mniej niż
1000 mg/dm3 lub
b) jonu żelazawego – nie mniej niż 10 mg/dm3 (wody żelaziste), lub
c) jonu fluorkowego – nie mniej niż 2 mg/dm3 (wody fluorkowe), lub
d) jonu jodkowego – nie mniej niż 1 mg/dm3 (wody jodkowe), lub
e) siarki dwuwartościowej – nie mniej niż 1 mg/dm3 (wody siarczkowe),
lub
f) kwasu metakrzemowego – nie mniej niż 70 mg/dm3 (wody krzemowe),
lub
g) radonu – nie mniej niż 74 Bq/dm3 (wody radonowe), lub
h) dwutlenku węgla niezwiązanego – nie mniej niż 250 mg/dm3, z tym że
od 250 do 1000 mg/dm3 to wody kwasowęglowe, a powyżej
1000 mg/dm3 to szczawa;
2) termalną jest woda podziemna, która na wypływie z ujęcia ma temperaturę nie
mniejszą niż 20?C.
3. Solanką jest woda podziemna o zawartości rozpuszczonych składników
mineralnych stałych, nie mniejszej niż 35 g/dm3.
4. Wodami leczniczymi, wodami termalnymi i solankami nie są wody
pochodzące z odwadniania wyrobisk górniczych.
Art. 6. 1. W rozumieniu ustawy:
1) danymi geologicznymi – są wyniki bezpośrednich obserwacji i pomiarów
uzyskanych w toku prowadzenia prac geologicznych;
1a) działaniami naprawczymi – są działania podjęte w celu:
a) naprawienia lub usunięcia nieprawidłowości w procesie zatłaczania lub
składowania dwutlenku węgla albo w kompleksie podziemnego
składowania dwutlenku węgla, które wiążą się z ryzykiem wystąpienia
wycieku dwutlenku węgla lub powstaniem zagrożenia zdrowia i życia
ludzi oraz środowiska,
b) zatrzymania wycieku dwutlenku węgla, aby uniemożliwić lub zatrzymać
wydostanie się dwutlenku węgla poza kompleks podziemnego
składowania dwutlenku węgla;
1b) formacją geologiczną – jest podstawowe wydzielenie litostratygraficzne,
w ramach którego można wyodrębnić warstwy skał i przedstawić je na mapie;
29.04.2020
©Telksinoe s. 6/254
1c) badaniami geofizycznymi w celu zbadania struktur geologicznych
związanych z występowaniem złóż węglowodorów – jest wykonywanie prac
geologicznych z zastosowaniem metod geofizycznych, w tym połączonych
z robotami geologicznymi z wyłączeniem robót polegających na
wykonywaniu otworów wiertniczych o głębokości przekraczającej 100 m lub
robót z użyciem środków strzałowych;
2) informacją geologiczną – są dane i próbki geologiczne wraz z wynikami ich
przetworzenia i interpretacji, w szczególności przedstawione
w dokumentacjach geologicznych oraz zapisane na informatycznych
nośnikach danych;
2a) kompleksem podziemnego składowania dwutlenku węgla – jest podziemne
składowisko dwutlenku węgla i otaczające je formacje geologiczne, które
mogą mieć wpływ na stabilność i bezpieczeństwo podziemnego składowania
dwutlenku węgla;
3) kopaliną wydobytą – jest całość kopaliny odłączonej od złoża;
4) obiektem budowlanym zakładu górniczego – jest znajdujący się poza
podziemnym wyrobiskiem górniczym obiekt zakładu górniczego będący
obiektem budowlanym w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo
budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202, 1276, 1496, 1669 i 2245 oraz z 2019
r. poz. 51), służący bezpośrednio do wykonywania działalności regulowanej
ustawą w zakresie:
a) wydobywania kopalin ze złóż, a w podziemnych zakładach górniczych
wydobywających węgiel kamienny wraz z pozostającym w związku
technologicznym z wydobyciem kopaliny przygotowaniem wydobytej
kopaliny do sprzedaży, albo
b) podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji, albo
c) podziemnego składowania odpadów, albo
d) podziemnego składowania dwutlenku węgla;
5) obszarem górniczym – jest przestrzeń, w granicach której przedsiębiorca jest
uprawniony do wydobywania kopaliny, podziemnego bezzbiornikowego
magazynowania substancji, podziemnego składowania odpadów,
podziemnego składowania dwutlenku węgla oraz prowadzenia robót
górniczych niezbędnych do wykonywania koncesji;
29.04.2020
©Telksinoe s. 7/254
5a) podziemnym składowiskiem dwutlenku węgla – jest część górotworu
o określonej pojemności wykorzystywana w celu trwałego przechowywania
dwutlenku węgla, połączona z powierzchniową instalacją zatłaczającą;
6) podziemnym składowiskiem odpadów – jest część górotworu, w tym
podziemne wyrobisko górnicze, wykorzystywana w celu unieszkodliwiania
odpadów przez ich składowanie;
7) poszukiwaniem – jest wykonywanie prac geologicznych w celu ustalenia
i wstępnego udokumentowania złoża kopaliny, wód podziemnych albo
kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla;
8) pracą geologiczną – jest projektowanie i wykonywanie badań oraz innych
czynności, w celu ustalenia budowy geologicznej kraju, a w szczególności
poszukiwania i rozpoznawania złóż kopalin, wód podziemnych oraz
kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla, określenia
warunków hydrogeologicznych, geologiczno-inżynierskich, a także
sporządzanie map i dokumentacji geologicznych oraz projektowanie
i wykonywanie badań na potrzeby wykorzystania ciepła Ziemi lub
korzystania z wód podziemnych;
9) przedsiębiorcą – jest ten, kto posiada koncesję na prowadzenie działalności
regulowanej ustawą;
10) przywróceniem stanu poprzedniego – jest odtworzenie stanu sprzed powstania
szkody, w szczególności przez zapewnienie obiektom budowlanym,
urządzeniom oraz instalacjom niepogorszonej odporności, ciepłochłonności,
szczelności i użyteczności techniczno-funkcjonalnej;
11) robotą geologiczną – jest wykonywanie w ramach prac geologicznych
wszelkich czynności poniżej powierzchni terenu, w tym przy użyciu środków
strzałowych, a także likwidacja wyrobisk po tych czynnościach;
12) robotą górniczą – jest wykonywanie, utrzymywanie, zabezpieczanie lub
likwidowanie wyrobisk górniczych oraz zwałowanie nadkładu
w odkrywkowych zakładach górniczych w związku z działalnością
regulowaną ustawą;
13) rozpoznawaniem – jest wykonywanie prac geologicznych na obszarze
wstępnie udokumentowanego złoża kopaliny, wód podziemnych albo
kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla;
29.04.2020
©Telksinoe s. 8/254
13a) rozliczeniem emisji – jest rozliczenie wielkości emisji, o którym mowa
w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do
emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. poz. 695 oraz z 2013 r. poz. 1238)3);
14) środkami strzałowymi – są materiały wybuchowe w rozumieniu ustawy z dnia
21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku
cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 45, 55 i 60);
15) terenem górniczym – jest przestrzeń objęta przewidywanymi szkodliwymi
wpływami robót górniczych zakładu górniczego;
16) węglowodorami – są ropa naftowa, gaz ziemny oraz ich naturalne pochodne,
a także metan występujący w złożach węgla kamiennego, z wyjątkiem
metanu występującego jako kopalina towarzysząca;
16a) wyciekiem dwutlenku węgla – jest każde wydostanie się dwutlenku węgla
poza podziemne składowisko dwutlenku węgla;
16b) wtłaczaniem wód do górotworu – jest pozbycie się wód pochodzących z
odwodnień wyrobisk górniczych, wykorzystanych wód leczniczych, wód
termalnych, solanek, a także wód złożowych, w tym wód z podziemnych
magazynów węglowodorów, z wyłączeniem wód technologicznych
wykorzystywanych w magazynach węglowodorów zlokalizowanych w
złożach soli kamiennej, polegające na ich wprowadzaniu otworami
wiertniczymi do formacji geologicznych izolowanych od użytkowych
poziomów wodonośnych;
16c) wydobywaniem węglowodorów ze złóż – jest prowadzenie wydobycia
węglowodorów, w tym przygotowanie wydobytych węglowodorów do
transportu oraz ich transport w obrębie zakładu górniczego;
17) wyrobiskiem górniczym – jest przestrzeń w nieruchomości gruntowej lub
górotworze powstała w wyniku robót górniczych;
17a) zakładem – jest wyodrębniony technicznie i organizacyjnie zespół środków
służących bezpośrednio do wykonywania działalności określonej w art. 2
ust. 1 albo art. 86, w tym wyrobiska górnicze, obiekty budowlane, urządzenia
oraz instalacje;
3)
Utraciła moc na podstawie art. 151 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu
uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. poz. 1223), która weszła w życie
z dniem 9 września 2015 r.
29.04.2020
©Telksinoe s. 9/254
18) zakładem górniczym – jest wyodrębniony technicznie i organizacyjnie zespół
środków służących bezpośrednio do wykonywania działalności regulowanej
ustawą w zakresie wydobywania kopalin ze złóż, a w podziemnych zakładach
górniczych wydobywających węgiel kamienny wraz z pozostającym
w związku technologicznym z wydobyciem kopaliny przygotowaniem
wydobytej kopaliny do sprzedaży, podziemnego bezzbiornikowego
magazynowania substancji, podziemnego składowania odpadów albo
podziemnego składowania dwutlenku węgla, w tym wyrobiska górnicze,
obiekty budowlane, urządzenia oraz instalacje;
18a) zamknięciem podziemnego składowiska dwutlenku węgla – jest trwałe
zaprzestanie zatłaczania dwutlenku węgla do podziemnego składowiska
dwutlenku węgla;
19) złożem kopaliny – jest naturalne nagromadzenie minerałów, skał oraz innych
substancji, których wydobywanie może przynieść korzyść gospodarczą;
20) zwałowaniem nadkładu – jest zespół czynności prowadzonych
w odkrywkowych zakładach górniczych, nierozerwalnie związanych
technicznie i organizacyjnie z przemieszczeniem i składowaniem mas
ziemnych i skalnych usuwanych znad złoża, w celu umożliwienia wydobycia
kopaliny użytecznej.
2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) starostach – rozumie się przez to również prezydentów miast na prawach
powiatu;
2) powiatach – rozumie się przez to również miasta na prawach powiatu.
Art. 7. 1. Podejmowanie i wykonywanie działalności określonej ustawą jest
dozwolone tylko wówczas, jeżeli nie naruszy ona przeznaczenia nieruchomości
określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz
w odrębnych przepisach.
2. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
podejmowanie i wykonywanie działalności określonej ustawą jest dopuszczalne
tylko wówczas, jeżeli nie naruszy ona sposobu wykorzystywania nieruchomości
ustalonego w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
przestrzennego gminy oraz w odrębnych przepisach.
29.04.2020
©Telksinoe s. 10/254
Art. 8. 1. Decyzje wydawane na podstawie ustawy, które dotyczą morskich
wód wewnętrznych i morza terytorialnego oraz pasa nadbrzeżnego, wymagają
uzgodnienia z dyrektorem właściwego urzędu morskiego.
2. Decyzje wydawane na podstawie ustawy, które dotyczą wyłącznej strefy
ekonomicznej, wymagają uzgodnienia z ministrem właściwym do spraw
gospodarki morskiej.
3. Kopie decyzji wydawanych na podstawie ustawy dotyczące poszukiwania
i rozpoznawania złóż węglowodorów oraz wydobywania węglowodorów ze złóż w
granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej albo wydobywania
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej
niezwłocznie doręcza się Komendantowi Głównemu Straży Granicznej.
Art. 9. 1. Jeżeli ustawa uzależnia rozstrzygnięcie organu administracji od
współdziałania (uzgodnienia lub wyrażenia opinii) z innym organem administracji,
zajmuje on stanowisko nie później niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia
projektu rozstrzygnięcia.
2. Jeżeli organ współdziałający nie zajmie stanowiska w terminie określonym
w ust. 1, uważa się, że aprobuje przedłożony projekt rozstrzygnięcia.
3. Termin do zajęcia stanowiska jest zachowany, jeżeli przed upływem 14 dni
od dnia doręczenia wniosku o zajęcie stanowiska w sprawie organ współdziałający
doręczył postanowienie w tej sprawie lub dokonał jego wysyłki.
DZIAŁ II
Własność górnicza, użytkowanie górnicze oraz inne uprawnienia górnicze
Art. 10. 1. Złoża węglowodorów, węgla kamiennego, metanu występującego
jako kopalina towarzysząca, węgla brunatnego, rud metali z wyjątkiem darniowych
rud żelaza, metali w stanie rodzimym, rud pierwiastków promieniotwórczych,
siarki rodzimej, soli kamiennej, soli potasowej, soli potasowo-magnezowej, gipsu i
anhydrytu, kamieni szlachetnych, pierwiastków ziem rzadkich, gazów
szlachetnych, bez względu na miejsce ich występowania, są objęte własnością
górniczą.
2. Własnością górniczą są objęte także złoża wód leczniczych, wód
termalnych i solanek.
29.04.2020
©Telksinoe s. 11/254
3. Złoża kopalin niewymienionych w ust. 1 i 2 są objęte prawem własności
nieruchomości gruntowej.
4. Własnością górniczą są objęte także części górotworu położone poza
granicami przestrzennymi nieruchomości gruntowej, w szczególności znajdujące
się w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej.
5. Prawo własności górniczej przysługuje Skarbowi Państwa.
Art. 11. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do własności górniczej,
a także do rozstrzygania sporów między Skarbem Państwa a właścicielem gruntu,
stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, a także prawa geodezyjnego
i kartograficznego dotyczące nieruchomości gruntowych, w tym ich
rozgraniczania.
Art. 12. 1. W granicach określonych przez ustawy Skarb Państwa,
z wyłączeniem innych osób, może korzystać z przedmiotu własności górniczej albo
rozporządzać swoim prawem wyłącznie przez ustanowienie użytkowania
górniczego.
2. Uprawnienia Skarbu Państwa w zakresie wynikającym z własności
górniczej w odniesieniu do działalności:
1) która wymaga koncesji, wykonują właściwe organy koncesyjne;
2) o której mowa w art. 2 ust. 1, wykonują zarządy województw.
3. Jeżeli przedmiot własności górniczej znajduje się w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej, wykonywanie uprawnień właścicielskich
wymaga porozumienia z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej.
4. Przepisów dotyczących użytkowania górniczego nie stosuje się do robót
geologicznych, których wykonywanie nie wymaga uzyskania koncesji.
Art. 13. 1. Ustanowienie użytkowania górniczego następuje w drodze umowy
zawartej na piśmie pod rygorem nieważności.
1a. Umowa o ustanowieniu użytkowania górniczego staje się skuteczna
z dniem uzyskania koncesji.
2. (uchylony)
3. W umowie, o której mowa w ust. 1, określa się wynagrodzenie z tytułu
ustanowienia użytkowania górniczego i sposób jego zapłaty.
29.04.2020
©Telksinoe s. 12/254
4. Wynagrodzenie z tytułu ustanowienia użytkowania górniczego stanowi
dochód budżetu państwa.
5. Umowę, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do ustanowienia
użytkowania górniczego dla podziemnego składowania odpadów
promieniotwórczych zawiera się na czas nieokreślony.
6. W przypadku nieuzyskania koncesji w terminie roku od dnia zawarcia
umowy o ustanowieniu użytkowania górniczego, umowa ta wygasa.
7. Użytkowanie górnicze wygasa w przypadku wygaśnięcia, cofnięcia lub
utraty mocy koncesji, bez względu na przyczynę.
Art. 14. 1. Z wyjątkiem działalności określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz
w dziale III rozdziale 3, ustanowienie użytkowania górniczego może być
poprzedzone przetargiem, w szczególności gdy o jego ustanowienie ubiega się
więcej niż jeden podmiot.
2. O zamiarze ustanowienia użytkowania górniczego w drodze przetargu
organ koncesyjny każdorazowo powiadamia w drodze obwieszczenia.
3. Warunki przetargu powinny mieć charakter niedyskryminujący i opierać
się na następujących kryteriach:
1) technicznych i finansowych możliwościach oferenta;
2) proponowanej technologii prowadzenia prac;
3) proponowanej wysokości wynagrodzenia z tytułu ustanowienia użytkowania
górniczego.
4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób zamieszczania
obwieszczeń o przetargu na ustanowienie użytkowania górniczego, informacje
zamieszczane w obwieszczeniu, wymagania dotyczące oferty, termin składania
ofert oraz zakończenia przetargu, tryb organizowania i przeprowadzania przetargu,
w tym powoływania i pracy komisji przetargowej, kierując się potrzebą
przedstawienia w obwieszczeniu wyczerpujących informacji o przetargu, a także
zapewnienia przejrzystych i niedyskryminujących warunków postępowania oraz
ochrony konkurencji, w tym sprawiedliwej oceny złożonych ofert.
Art. 15. 1. Ten, kto w wyniku wykonywania robót geologicznych:
1) rozpoznał kompleks podziemnego składowania dwutlenku węgla i
udokumentował go w stopniu umożliwiającym sporządzenie planu
29.04.2020
©Telksinoe s. 13/254
zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku węgla oraz uzyskał
decyzję zatwierdzającą dokumentację geologiczną tego kompleksu,
2) udokumentował złoże kopaliny, stanowiące przedmiot własności górniczej, z
wyłączeniem złoża węglowodorów, w stopniu umożliwiającym sporządzenie
projektu zagospodarowania złoża oraz uzyskał decyzję zatwierdzającą
dokumentację geologiczną tego złoża na podstawie koncesji na:
a) poszukiwanie złóż kopalin w zakresie obejmującym całe nowo
udokumentowane złoże,
b) poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, w zakresie:
– całości udokumentowanego złoża w wyniku prac poszukiwawczych,
– części udokumentowanego złoża w wyniku prac rozpoznawczych, w
której podniósł jej kategorię rozpoznania w stopniu umożliwiającym
sporządzenie projektu zagospodarowania złoża,
c) rozpoznawanie złóż kopalin, tylko w tej części złoża, w której podniósł
jej kategorię rozpoznania w stopniu umożliwiającym sporządzenie
projektu zagospodarowania złoża
– jest uprawniony do wnioskowania o ustanowienie na jego rzecz użytkowania
górniczego z pierwszeństwem przed innymi.
2. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, wygasa z upływem 3 lat od dnia
doręczenia decyzji zatwierdzającej dokumentację geologiczną dotyczącą
kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla albo dokumentację
geologiczną złoża kopaliny.
3. W przypadku wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, organ
koncesyjny zawiera umowę o ustanowieniu użytkowania górniczego do upływu
terminu, o którym mowa w ust. 2.
4. Niepodpisanie umowy o ustanowieniu użytkowania górniczego z przyczyn
leżących po stronie podmiotu posiadającego uprawnienie do jej zawarcia, w
terminie, o którym mowa w ust. 2, powoduje utratę prawa do zawarcia tej umowy.
Art. 16. 1. W granicach określonych przez ustawy oraz przez umowę
o ustanowienie użytkowania górniczego użytkownik górniczy, w celu
wykonywania działalności regulowanej ustawą, może, z wyłączeniem innych osób,
korzystać z przestrzeni objętej tym użytkowaniem. W szczególności może on
odpowiednio wykonywać roboty geologiczne, wydobywać kopalinę ze złoża,
29.04.2020
©Telksinoe s. 14/254
wykonywać działalność w zakresie podziemnego bezzbiornikowego
magazynowania substancji, podziemnego składowania odpadów lub podziemnego
składowania dwutlenku węgla, a także wykonywać działalność określoną w art. 2
ust. 1.
2. Obiekty, urządzenia oraz instalacje wzniesione w przestrzeni objętej
użytkowaniem górniczym stanowią własność użytkownika górniczego. Własność
ta jest prawem związanym z użytkowaniem górniczym.
3. Jeżeli umowa o ustanowienie użytkowania górniczego nie stanowi inaczej,
przed wygaśnięciem tego prawa użytkownik górniczy jest obowiązany
zabezpieczyć lub usunąć obiekty, urządzenia oraz instalacje, o których mowa
w ust. 2.
Art. 17. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do użytkowania
górniczego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące
dzierżawy.
Art. 18. 1. Jeżeli cudza nieruchomość lub jej część jest niezbędna do
wykonywania działalności regulowanej ustawą, przedsiębiorca może żądać
umożliwienia korzystania z tej nieruchomości lub jej części przez czas oznaczony,
za wynagrodzeniem.
2. Korzystanie, o którym mowa w ust. 1, nie może obejmować prawa do
pobierania pożytków z nieruchomości.
3. Jeżeli na skutek ograniczenia prawa nieruchomość lub jej część nie nadaje
się do wykorzystania na dotychczasowe cele, właściciel (użytkownik wieczysty)
może żądać, aby przedsiębiorca dokonał jej wykupu.
4. W sprawach spornych rozstrzygają sądy powszechne.
Art. 19. 1. Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na:
1) wydobywanie węglowodorów ze złoża, a w przypadku koncesji na
poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złoża – uzyskał decyzję inwestycyjną,
2) wydobywanie węgla kamiennego,
3) wydobywanie węgla brunatnego,
4) podziemne bezzbiornikowe magazynowanie węglowodorów,
5) podziemne składowanie dwutlenku węgla
29.04.2020
©Telksinoe s. 15/254
– może żądać wykupu nieruchomości lub jej części położonej w obszarze
górniczym, w zakresie niezbędnym do wykonywania zamierzonej działalności.
2. W sprawach spornych rozstrzygają sądy powszechne.
Art. 20. Korzystanie z wód kopalnianych dla zaspokojenia potrzeb zakładu
górniczego jest bezpłatne.
DZIAŁ III
Koncesje
Rozdział 1
Zasady koncesjonowania
Art. 21. 1. Działalność w zakresie:
1) poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin, o których mowa w art. 10
ust. 1, z wyłączeniem złóż węglowodorów,
1a) poszukiwania lub rozpoznawania kompleksu podziemnego składowania
dwutlenku węgla,
2) wydobywania kopalin ze złóż,
2a) poszukiwania i rozpoznawania złóż węglowodorów oraz wydobywania
węglowodorów ze złóż,
3) podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji,
4) podziemnego składowania odpadów,
5) podziemnego składowania dwutlenku węgla
– może być wykonywana po uzyskaniu koncesji.
1a. Zabrania się wykonywania działalności polegającej na poszukiwaniu lub
rozpoznawaniu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla albo na
podziemnym składowaniu dwutlenku węgla w celu innym niż przeprowadzenie
projektu demonstracyjnego wychwytu i składowania dwutlenku węgla.
2. W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie do koncesjonowania
działalności, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 marca
2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646, 1479, 1629, 1633 i 2212),
z wyjątkiem art. 32 tej ustawy.
29.04.2020
©Telksinoe s. 16/254
3. Do koncesjonowania działalności dotyczącej poszukiwania
i rozpoznawania złóż węglowodorów lub wydobywania węglowodorów ze złóż
stosuje się przepisy niniejszego rozdziału, z zastrzeżeniem przepisów rozdziału 3.
4. Koncesji udziela się na czas oznaczony, nie krótszy niż 3 lata i nie dłuższy
niż 50 lat, chyba że przedsiębiorca złożył wniosek o udzielenie koncesji na czas
krótszy.
4a. Koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla udziela się na okres
uwzględniający obowiązek prowadzenia po zamknięciu podziemnego składowiska
dwutlenku węgla monitoringu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla przez okres nie krótszy niż 20 lat.
5. Koncesja uprawnia do wykonywania działalności gospodarczej
w oznaczonej przestrzeni.
6. W przypadku stwierdzenia konieczności uzupełnienia wniosku dla
postępowań określonych w niniejszym dziale termin rozpatrzenia wniosku biegnie
od dnia wpływu uzupełnionego wniosku.
Art. 22. 1. Koncesji na:
1) poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin, o których mowa w art. 10
ust. 1, z wyłączeniem złóż węglowodorów,
1a) poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania
dwutlenku węgla,
2) wydobywanie kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1, ze złóż,
2a) poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złóż,
3) wydobywanie kopalin ze złóż znajdujących się w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej,
4) podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji,
5) podziemne składowanie odpadów,
6) podziemne składowanie dwutlenku węgla
– udziela minister właściwy do spraw środowiska.
2. Koncesji na wydobywanie kopalin ze złóż, jeżeli jednocześnie są spełnione
następujące wymagania:
1) obszar udokumentowanego złoża nieobjętego własnością górniczą nie
przekracza 2 ha,
29.04.2020
©Telksinoe s. 17/254
2) wydobycie kopaliny ze złoża w roku kalendarzowym nie przekroczy
20 000 m3,
3) działalność będzie prowadzona metodą odkrywkową oraz bez użycia środków
strzałowych
– udziela starosta.
3. Przedsiębiorca, który otrzymał od starosty koncesję na wydobywanie
kopaliny ze złoża przylegającego do złoża już objętego koncesją udzieloną temu
samemu przedsiębiorcy na ten sam rodzaj działalności, może rozpocząć
wydobywanie kopaliny nie wcześniej niż w dniu, w którym decyzja stwierdzająca
wygaśnięcie koncesji wcześniejszej stanie się ostateczna.
4. W zakresie nieokreślonym w ust. 1 i 2 koncesji na wydobywanie kopalin ze
złóż udziela marszałek województwa.
Art. 23. 1. Udzielenie koncesji na:
1) poszukiwanie lub rozpoznawanie rud pierwiastków promieniotwórczych oraz
wydobywanie tych rud ze złóż wymaga opinii Prezesa Państwowej Agencji
Atomistyki;
1a) poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej albo wydobywanie węglowodorów ze złóż w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej wymaga opinii Prezesa Wyższego
Urzędu Górniczego w zakresie technicznych możliwości wykonywania
działalności oraz zapewnienia jej bezpieczeństwa;
1b) poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej albo wydobywanie węglowodorów ze złóż w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej wymaga opinii Ministra Obrony
Narodowej i ministra właściwego do spraw rybołówstwa, w zakresie
lokalizacji obszaru prowadzenia zamierzonej działalności;
2) wydobywanie z gruntów pod wodami śródlądowymi oraz z obszarów, o
których mowa w art. 169 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne
(Dz. U. z 2018 r. poz. 2268 oraz z 2019 r. poz. 125 i 534), wymaga
uzgodnienia z organem odpowiedzialnym za utrzymanie wód oraz opinii
organu właściwego do wydania pozwolenia wodnoprawnego;
29.04.2020
©Telksinoe s. 18/254
3) wydobywanie kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1, ze złóż, podziemne
bezzbiornikowe magazynowanie substancji oraz podziemne składowanie
dwutlenku węgla wymaga uzgodnienia z ministrem właściwym do spraw
gospodarki złożami kopalin;
4) podziemne składowanie dwutlenku węgla wymaga uzyskania opinii Komisji
Europejskiej.
1a. Udzielenie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż
węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż, a także wydanie
decyzji inwestycyjnej, o której mowa w art. 49z ust. 1, wymaga uzgodnienia z
ministrem właściwym do spraw gospodarki złożami kopalin.
2. W odniesieniu do działalności prowadzonej poza granicami obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej udzielenie koncesji na:
1) poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin, z wyłączeniem złóż
węglowodorów, albo poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu
podziemnego składowania dwutlenku węgla,
2) poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złóż
– wymaga opinii wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na
miejsce wykonywania zamierzonej działalności.
2a. W odniesieniu do działalności prowadzonej poza granicami obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej:
1) udzielenie koncesji na wydobywanie kopalin ze złóż, podziemne
bezzbiornikowe magazynowanie substancji, podziemne składowanie
odpadów albo podziemne składowanie dwutlenku węgla,
2) wydanie decyzji inwestycyjnej, o której mowa w art. 49z ust. 1
– wymaga uzgodnienia z wójtem (burmistrzem, prezydentem miasta) właściwym
ze względu na miejsce wykonywania zamierzonej działalności; kryterium
uzgodnienia jest nienaruszanie zamierzoną działalnością przeznaczenia lub
sposobu korzystania z nieruchomości określonego w sposób przewidziany w art. 7.
3. Udzielenie koncesji przez starostę wymaga opinii marszałka województwa.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, organ koncesyjny przesyła do
Komisji Europejskiej kopię wniosku o udzielenie koncesji na podziemne
29.04.2020
©Telksinoe s. 19/254
składowanie dwutlenku węgla wraz z załącznikami oraz projekt decyzji, w terminie
miesiąca od dnia otrzymania wniosku.
5. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, organ koncesyjny wydaje
decyzję:
1) po otrzymaniu opinii Komisji Europejskiej albo
2) po otrzymaniu od Komisji Europejskiej informacji o rezygnacji z wydawania
opinii.
Art. 24. 1. We wniosku o udzielenie koncesji, poza wymaganiami
przewidzianymi przepisami z zakresu ochrony środowiska, określa się:
1) właścicieli (użytkowników wieczystych) nieruchomości, w granicach których
ma być wykonywana zamierzona działalność, oraz oznaczenie tych
nieruchomości zgodnie z ewidencją gruntów i budynków; wymóg ten nie
dotyczy poszukiwania i rozpoznawania złóż węglowodorów;
2) prawa wnioskodawcy do nieruchomości (przestrzeni), w granicach której ma
być wykonywana zamierzona działalność, lub prawo, o ustanowienie którego
ubiega się wnioskodawca;
3) czas, na jaki koncesja ma być udzielona, wraz ze wskazaniem terminu
rozpoczęcia działalności;
4) środki, jakimi wnioskodawca dysponuje w celu zapewnienia prawidłowego
wykonywania zamierzonej działalności;
5) wykaz obszarów objętych formami ochrony przyrody; wymóg ten nie dotyczy
przedsięwzięć, dla których jest wymagana decyzja o środowiskowych
uwarunkowaniach;
6) sposób przeciwdziałania ujemnym wpływom zamierzonej działalności na
środowisko;
7) firmę przedsiębiorcy, oznaczenie jego siedziby i adresu albo miejsca
zamieszkania i adresu oraz adresu głównego miejsca wykonywania
działalności gospodarczej;
8) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile
przedsiębiorca taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej
(NIP);
9) rodzaj i zakres wykonywania zamierzonej działalności.
29.04.2020
©Telksinoe s. 20/254
2. Do wniosku o udzielenie koncesji dołącza się dowody istnienia
określonych w nim okoliczności, a w przypadku potwierdzenia danych, o których
mowa w ust. 1 pkt 1 – wypis z ewidencji gruntów i budynków.
3. Załączniki graficzne sporządza się zgodnie z wymaganiami dotyczącymi
map górniczych, z zaznaczeniem granic podziału terytorialnego kraju.
4. W uzasadnionych przypadkach organ koncesyjny może żądać złożenia
kopii wniosku o udzielenie koncesji wraz z załącznikami.
5. Jeżeli dla przestrzeni objętej wnioskiem została już sporządzona
dokumentacja geologiczna, organ koncesyjny może żądać jej przedłożenia.
Art. 24a. Przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać organowi koncesyjnemu
wszelkie zmiany danych, zawartych we wniosku o udzielenie koncesji, w terminie
14 dni od dnia ich powstania.
Art. 25. 1. We wniosku o udzielenie koncesji na poszukiwanie lub
rozpoznawanie złoża kopaliny oraz na poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu
podziemnego składowania dwutlenku węgla określa się również cel, zakres i rodzaj
prac geologicznych, w tym robót geologicznych, oraz zamieszcza się informację
o pracach, które mają być wykonywane dla osiągnięcia zamierzonego celu, w tym
ich technologiach, a w przypadku wniosku o udzielenie koncesji na poszukiwanie
lub rozpoznawanie złoża kopaliny wskazuje się także minimalną kategorię
rozpoznania złoża.
2. W przypadku zamierzonego wykonywania robót geologicznych, do
wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się 2 egzemplarze projektu robót
geologicznych.
Art. 26. 1. We wniosku o udzielenie koncesji na wydobywanie kopalin ze
złóż określa się również:
1) złoże kopaliny lub jego część, która ma być przedmiotem wydobycia;
2) wielkość i sposób zamierzonego wydobycia kopaliny;
3) stopień zamierzonego wykorzystania zasobów złoża kopaliny, w tym kopalin
towarzyszących i współwystępujących użytecznych pierwiastków śladowych,
jak również środki umożliwiające osiągnięcie tego celu, a w przypadku wód
leczniczych, wód termalnych i solanek – zasoby eksploatacyjne ujęcia;
29.04.2020
©Telksinoe s. 21/254
4) projektowane położenie obszaru górniczego i terenu górniczego,
przedstawione zgodnie z wymaganiami dotyczącymi map górniczych,
z zaznaczeniem granic podziału terytorialnego kraju;
5) geologiczne i hydrogeologiczne warunki wydobycia, a w razie potrzeby
warunki wtłaczania wód do górotworu.
2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się dowody istnienia:
1) prawa do korzystania z informacji geologicznej, jakie w zakresie niezbędnym
do prowadzenia zamierzonej działalności przysługuje wnioskodawcy, oraz
kopię decyzji zatwierdzającej dokumentację geologiczną;
2) prawa przysługującego wnioskodawcy do nieruchomości gruntowej,
w granicach której ma być wykonywana zamierzona działalność w zakresie
wydobywania kopaliny metodą odkrywkową, lub dowód przyrzeczenia jego
ustanowienia. Obowiązek ten nie dotyczy węgla brunatnego.
3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się projekt
zagospodarowania złoża, określający wymagania w zakresie racjonalnej
gospodarki złożem kopaliny, w szczególności przez kompleksowe i racjonalne
wykorzystanie kopaliny głównej i kopalin towarzyszących, oraz technologii
eksploatacji zapewniającej ograniczenie ujemnych wpływów na środowisko.
Obowiązek ten nie dotyczy koncesji udzielanych przez starostę.
3a. Projekt zagospodarowania złoża dotyczący złóż kopalin określonych
w art. 10 ust. 1, z wyłączeniem złóż węglowodorów, podlega zaopiniowaniu przez
właściwy organ nadzoru górniczego. Organ nadzoru górniczego wydaje
wnioskodawcy opinię w terminie 14 dni od dnia doręczenia projektu
zagospodarowania złoża. W przypadku niewyrażenia opinii w tym terminie uważa
się, że organ nadzoru górniczego nie zgłasza uwag.
3b. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się opinię, o której mowa
w ust. 3a, albo informację o jej braku, a w przypadku zgłoszenia uwag także
oświadczenie o sposobie ich uwzględnienia lub przyczynach ich nieuwzględnienia.
4. We wniosku o udzielenie koncesji przez starostę określa się również
przewidywany sposób prowadzenia ruchu zakładu górniczego, uwzględniający
wymagania określone w art. 108 ust. 2, oraz prognozowany sposób likwidacji
zakładu górniczego, uwzględniający obowiązki określone w art. 129 ust. 1.
29.04.2020
©Telksinoe s. 22/254
5. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe wymagania dotyczące projektów zagospodarowania złóż, kierując się
potrzebą zapewnienia racjonalnej gospodarki złożem, ochrony środowiska oraz
zapewnienia ochrony zdrowia i życia ludzkiego.
Art. 27. 1. We wniosku o udzielenie koncesji na podziemne bezzbiornikowe
magazynowanie substancji albo podziemne składowanie odpadów określa się
również:
1) rodzaj, ilość oraz charakterystykę substancji albo odpadów;
2) aktualne i przewidywane warunki geologiczne, hydrogeologiczne
i geologiczno-inżynierskie; w przypadku działalności polegającej na
składowaniu odpadów promieniotwórczych warunki te odnoszą się do
lokalizacji, budowy, eksploatacji, zamknięcia oraz do okresu po zamknięciu
składowiska odpadów promieniotwórczych;
3) technologię magazynowania albo składowania;
4) projektowane położenie obszaru górniczego i terenu górniczego,
przedstawione zgodnie z wymaganiami dotyczącymi map górniczych,
z zaznaczeniem granic podziału terytorialnego kraju.
2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się dowód istnienia prawa
do korzystania z informacji geologicznej, jakie w zakresie niezbędnym do
prowadzenia zamierzonej działalności przysługuje wnioskodawcy, oraz kopie
decyzji zatwierdzających dokumentacje geologiczne.
3. Do wniosku o udzielenie koncesji na podziemne składowanie odpadów
promieniotwórczych dołącza się zezwolenie Prezesa Państwowej Agencji
Atomistyki na budowę składowiska odpadów promieniotwórczych.
Art. 27a. 1. We wniosku o udzielenie koncesji na podziemne składowanie
dwutlenku węgla określa się również:
1) ilość oraz charakterystykę, w tym źródło pochodzenia, dwutlenku węgla,
który będzie zatłaczany do podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
2) aktualne i przewidywane warunki geologiczne, hydrogeologiczne
i geologiczno-inżynierskie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla;
29.04.2020
©Telksinoe s. 23/254
3) technologię składowania i przesyłania dwutlenku węgla oraz lokalizację
instalacji zatłaczającej;
4) ocenę bezpieczeństwa długoterminowego składowania dwutlenku węgla;
5) wydajność i ciśnienie zatłaczania dwutlenku węgla, który będzie zatłaczany
do podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
6) wartość ciśnienia granicznego w kompleksie podziemnego składowania
dwutlenku węgla;
7) projektowane położenie obszaru górniczego i terenu górniczego,
przedstawione zgodnie z wymaganiami dotyczącymi map górniczych,
z zaznaczeniem granic podziału terytorialnego kraju;
8) proponowaną formę i wysokość zabezpieczenia na realizację poszczególnych
obowiązków, o których mowa w art. 28a ust. 3 i 4, oraz zadań, o których
mowa w art. 28e ust. 2.
2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:
1) dowód istnienia prawa do korzystania z informacji geologicznej, jakie
w zakresie niezbędnym do prowadzenia zamierzonej działalności przysługuje
wnioskodawcy, oraz kopie decyzji zatwierdzających dokumentacje
geologiczne;
2) plan zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku węgla wraz
z kopią decyzji o jego zatwierdzeniu;
3) oświadczenie wnioskodawcy, że wyraża zgodę na to, że w przypadku
przejęcia przez Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk
Dwutlenku Węgla odpowiedzialności za podziemne składowisko dwutlenku
węgla zgodnie z art. 39a, nastąpi, z mocy prawa, bez odszkodowania,
przeniesienie na rzecz Skarbu Państwa prawa do nieruchomości, o której
mowa w ust. 4 pkt 4, oraz prawa własności zakładu górniczego.
3. Plan zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku węgla jest
sporządzany na podstawie dokumentacji geologicznej, z uwzględnieniem
wymagań w zakresie gospodarowania podziemnym składowiskiem dwutlenku
węgla, szczegółowej charakterystyki warunków technicznych i ekonomicznych
związanych z podziemnym składowaniem dwutlenku węgla oraz oceny ryzyka
podziemnego składowania dwutlenku węgla.
29.04.2020
©Telksinoe s. 24/254
4. Plan zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku węgla
obejmuje w szczególności:
1) plan monitoringu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla;
2) plan działań naprawczych;
3) tymczasowy plan działań po zamknięciu podziemnego składowiska
dwutlenku węgla;
4) wskazanie nieruchomości, na której będzie zlokalizowany zakład górniczy,
w szczególności instalacja zatłaczająca oraz instalacja służąca do
prowadzenia monitoringu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla.
5. Plan zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku węgla
podlega zatwierdzeniu, w drodze decyzji, przez właściwy organ nadzoru
górniczego.
6. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe wymagania, jakim powinien odpowiadać plan zagospodarowania
podziemnego składowiska dwutlenku węgla, w tym plan monitoringu kompleksu
podziemnego składowania dwutlenku węgla, plan działań naprawczych
i tymczasowy plan działań po zamknięciu podziemnego składowiska dwutlenku
węgla, kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa prowadzenia działalności
polegającej na podziemnym składowaniu dwutlenku węgla, w tym ochrony
zdrowia i życia ludzi oraz środowiska, a także potrzebą zapewnienia
bezpieczeństwa powszechnego.
Art. 28. 1. Koncesji na podziemne składowanie odpadów udziela się pod
warunkiem ustanowienia zabezpieczenia roszczeń mogących powstać wskutek
wykonywania takiej działalności.
2. Jeżeli przemawia za tym szczególnie ważny interes państwa lub
szczególnie ważny interes publiczny związany w szczególności z ochroną
środowiska lub gospodarką kraju, koncesja na działalność inną niż określona
w ust. 1, z wyjątkiem koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla, może
zostać udzielona pod warunkiem ustanowienia zabezpieczenia roszczeń mogących
powstać wskutek wykonywania objętej nią działalności.
29.04.2020
©Telksinoe s. 25/254
3. Zabezpieczenie może w szczególności przyjąć formę ubezpieczenia od
odpowiedzialności cywilnej przedsiębiorcy, gwarancji bankowej albo poręczenia
bankowego.
4. O formie, zakresie oraz sposobie zabezpieczenia, a w przypadku
działalności innej niż określona w ust. 1 – także o potrzebie ustanowienia
zabezpieczenia, rozstrzyga organ koncesyjny, działając w drodze postanowienia,
na które przysługuje zażalenie.
5. W przypadkach ustanowienia zabezpieczenia udzielenie koncesji może
nastąpić dopiero po przedstawieniu dowodu jego ustanowienia.
6. Corocznie, w terminie do końca stycznia, przedsiębiorca przedkłada
organowi koncesyjnemu aktualny dowód istnienia zabezpieczenia.
Art. 28a. 1. Koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla udziela się
pod warunkiem:
1) wykazania się przez wnioskodawcę prawem własności lub użytkowania
wieczystego nieruchomości, o której mowa w art. 27a ust. 4 pkt 4;
2) ustanowienia zabezpieczenia finansowego.
2. Przedsiębiorca jest obowiązany do ustanowienia zabezpieczenia
finansowego należytego wykonywania obowiązków związanych z:
1) eksploatacją podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
2) likwidacją zakładu górniczego.
3. Zabezpieczenie finansowe należytego wykonywania obowiązków
związanych z eksploatacją podziemnego składowiska dwutlenku węgla jest
ustanawiane w celu wypełnienia warunków określonych w koncesji na podziemne
składowanie dwutlenku węgla, w tym finansowania kosztów monitoringu
kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla, kosztów działań
naprawczych, rozliczenia emisji w przypadku wydostania się dwutlenku węgla
poza kompleks podziemnego składowania dwutlenku węgla, kosztów działań
naprawczych i działań zapobiegawczych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie (Dz. U.
z 2018 r. poz. 954 i 1616) oraz wypłaty odszkodowań za szkody, które ujawniły się
do czasu zamknięcia podziemnego składowiska dwutlenku węgla.
4. Zabezpieczenie finansowe należytego wykonywania obowiązków
związanych z likwidacją zakładu górniczego jest ustanawiane w celu finansowania
29.04.2020
©Telksinoe s. 26/254
kosztów usunięcia obiektów zakładu górniczego, likwidacji odwiertów i innych
instalacji związanych z podziemnym składowiskiem dwutlenku węgla, w tym
rurociągów, kabli i linii energetycznych, kosztów prowadzenia monitoringu
zamkniętego podziemnego składowiska dwutlenku węgla przez okres nie krótszy
niż 20 lat od dnia jego zamknięcia, kosztów działań naprawczych, rozliczenia
emisji w przypadku wydostania się dwutlenku węgla poza kompleks podziemnego
składowania dwutlenku węgla, kosztów działań naprawczych i działań
zapobiegawczych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r.
o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie oraz wypłaty odszkodowań
za szkody, które ujawniły się po zamknięciu podziemnego składowiska dwutlenku
węgla.
5. Zabezpieczenie finansowe mogą stanowić środki pieniężne, gwarancja
bankowa, gwarancja ubezpieczeniowa lub umowa ubezpieczenia
odpowiedzialności cywilnej i może być ustanowione w jednej lub kilku formach.
6. Zabezpieczenie finansowe ustanawiane w formie pieniężnej jest wpłacane
na odrębny rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska
i Gospodarki Wodnej. Dowód wpłaty, gwarancja bankowa, gwarancja
ubezpieczeniowa lub polisa ubezpieczeniowa potwierdzająca zawarcie umowy
ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej są składane do organu koncesyjnego
i stanowią dowód ustanowienia zabezpieczenia finansowego.
7. Gwarancja bankowa, gwarancja ubezpieczeniowa lub polisa
ubezpieczeniowa potwierdzająca zawarcie umowy ubezpieczenia
odpowiedzialności cywilnej powinny stwierdzać, że bank lub zakład ubezpieczeń
w przypadku niewywiązywania się przez przedsiębiorcę z obowiązków, o których
mowa w ust. 3 i 4, na wezwanie organu koncesyjnego przesłane po wydaniu
postanowienia, o którym mowa w art. 28c ust. 1, dokona wypłaty na rzecz
podmiotów, o których mowa w tym przepisie, kwoty w wysokości określonej
w tym wezwaniu.
8. Organ koncesyjny w toku postępowania o udzielenie koncesji na
podziemne składowanie dwutlenku węgla określa, w drodze postanowienia, formę
i wysokość zabezpieczenia finansowego na realizację poszczególnych
obowiązków, o których mowa w ust. 3 i 4, oraz termin doręczenia organowi
koncesyjnemu dowodu ustanowienia zabezpieczenia finansowego, a w przypadku
29.04.2020
©Telksinoe s. 27/254
zabezpieczenia finansowego ustanawianego w formie pieniężnej – także termin
wpłaty. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
9. Wysokość zabezpieczenia finansowego określona w postanowieniu,
o którym mowa w ust. 8, stanowi minimalną wysokość zabezpieczenia
finansowego określoną w koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla.
10. Przedsiębiorca jest obowiązany utrzymywać ustanowione zabezpieczenie
finansowe w wysokości określonej przez organ koncesyjny i uzupełniać je
niezwłocznie do tej wysokości przez cały okres obowiązywania koncesji na
podziemne składowanie dwutlenku węgla.
11. Zabezpieczenie finansowe ustanowione w formie pieniężnej nie wchodzi
w skład masy upadłości.
Art. 28b. 1. W przypadku gdy:
1) ze sprawozdania z prowadzonej działalności, o którym mowa w art. 127m
ust. 1,
2) z dodatku do planu zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku
węgla, o którym mowa w art. 107a,
3) z wniosków z przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 127n ust. 1
oraz w art. 158 pkt 2
– wynika, że zwiększyło się ryzyko związane odpowiednio z eksploatacją
podziemnego składowiska dwutlenku węgla albo z likwidacją zakładu górniczego,
organ koncesyjny może orzec, w drodze decyzji, o zwiększeniu wysokości
zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 28a ust. 2. Przepis art. 28a
ust. 8 stosuje się odpowiednio.
2. Przedsiębiorca jest obowiązany dokonać zwiększenia wysokości
zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 28a ust. 2, w terminie
określonym w decyzji, o której mowa w ust. 1.
Art. 28c. 1. Organ koncesyjny orzeka, w drodze postanowienia,
o uruchomieniu środków pochodzących z zabezpieczenia finansowego, o którym
mowa w art. 28a ust. 2, ustanowionego w celu należytego wykonywania
obowiązków związanych z:
1) eksploatacją podziemnego składowiska dwutlenku węgla:
29.04.2020
©Telksinoe s. 28/254
a) na rzecz przedsiębiorcy – na finansowanie kosztów monitoringu
kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla, kosztów
działań naprawczych, rozliczenia emisji w przypadku wydostania się
dwutlenku węgla poza kompleks podziemnego składowania dwutlenku
węgla oraz kosztów działań naprawczych i działań zapobiegawczych
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r.
o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie,
b) na rzecz Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk
Dwutlenku Węgla w przypadku przejęcia przez niego odpowiedzialności
za podziemne składowisko dwutlenku węgla zgodnie z art. 39a – na
finansowanie kosztów i rozliczenia wymienionych w lit. a,
c) na rzecz podmiotu, któremu prawomocnym wyrokiem sądu przyznane
zostało odszkodowanie za szkody, które ujawniły się do czasu
zamknięcia podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
2) likwidacją zakładu górniczego:
a) na rzecz przedsiębiorcy – na finansowanie kosztów usunięcia obiektów
zakładu górniczego, likwidacji odwiertów i innych instalacji związanych
z podziemnym składowiskiem dwutlenku węgla, w tym rurociągów,
kabli i linii energetycznych, kosztów prowadzenia monitoringu
zamkniętego podziemnego składowiska dwutlenku węgla, kosztów
działań naprawczych, rozliczenia emisji w przypadku wydostania się
dwutlenku węgla poza kompleks podziemnego składowania dwutlenku
węgla oraz kosztów działań naprawczych i działań zapobiegawczych
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r.
o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie,
b) na rzecz Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk
Dwutlenku Węgla w przypadku przejęcia przez niego odpowiedzialności
za podziemne składowisko dwutlenku węgla zgodnie z art. 39a – na
finansowanie kosztów i rozliczenia wymienionych w lit. a,
c) na rzecz podmiotu, któremu prawomocnym wyrokiem sądu przyznano
odszkodowanie za szkody, które ujawniły się po zamknięciu
podziemnego składowiska dwutlenku węgla.
29.04.2020
©Telksinoe s. 29/254
2. Organ koncesyjny wydaje postanowienie o uruchomieniu środków
pochodzących z zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 28a ust. 2:
1) w przypadku gdy przedsiębiorca nie może pokryć z własnych środków
kosztów realizacji obowiązków, o których mowa w art. 28a ust. 3 i 4 – na jego
wniosek;
2) na wniosek pozostałych podmiotów, o których mowa w ust. 1.
3. Przedsiębiorca i Krajowy Administrator Podziemnych Składowisk
Dwutlenku Węgla przekazują organowi koncesyjnemu, po zakończeniu
wydatkowania środków pochodzących z zabezpieczenia finansowego, o którym
mowa w art. 28a ust. 2, sprawozdanie z wydatkowania tych środków w formie,
terminie i zakresie określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 28h
pkt 2.
Art. 28d. 1. Zabezpieczenie finansowe, o którym mowa w art. 28a ust. 2, jest
zwalniane przez organ koncesyjny, w drodze postanowienia, w terminie 2 miesięcy
od dnia wydania decyzji o przekazaniu odpowiedzialności za zamknięte podziemne
składowisko dwutlenku węgla Krajowemu Administratorowi Podziemnych
Składowisk Dwutlenku Węgla, na wniosek przedsiębiorcy, który ustanowił to
zabezpieczenie.
2. Organ koncesyjny doręcza postanowienie, o którym mowa w ust. 1, także
podmiotowi udzielającemu zabezpieczenia finansowego, o którym mowa
w art. 28a ust. 2.
Art. 28e. 1. Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na podziemne
składowanie dwutlenku węgla, jest obowiązany do ustanowienia zabezpieczenia
środków w terminie określonym w postanowieniu, o którym mowa w ust. 5.
2. Zabezpieczenie środków jest ustanawiane w celu finansowania realizacji
zadań Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla po
przekazaniu mu odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko
dwutlenku węgla związanych z prowadzeniem, przez okres nie krótszy niż 30 lat,
monitoringu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla oraz
finansowaniem zabezpieczenia ryzyka związanego z podejmowaniem działań
naprawczych, rozliczeniem emisji w przypadku wydostania się dwutlenku węgla
poza kompleks podziemnego składowania dwutlenku węgla, kosztów działań
29.04.2020
©Telksinoe s. 30/254
naprawczych i działań zapobiegawczych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie oraz
podejmowaniem innych działań mających na celu zagwarantowanie
długoterminowej stabilności podziemnego składowania dwutlenku węgla, a także
finansowania wypłaty odszkodowań za szkody mogące ujawnić się po przekazaniu
odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko dwutlenku węgla
Krajowemu Administratorowi Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla.
3. Zabezpieczenie środków może stanowić opłata gwarancyjna, gwarancja
bankowa, gwarancja ubezpieczeniowa lub umowa ubezpieczenia
odpowiedzialności cywilnej i może być ustanowione w jednej lub kilku formach.
4. Zabezpieczenie środków ustanawiane w formie opłaty gwarancyjnej jest
wpłacane na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska
i Gospodarki Wodnej. Dowód wpłaty, gwarancja bankowa, gwarancja
ubezpieczeniowa lub polisa ubezpieczeniowa potwierdzająca zawarcie umowy
ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej są składane do organu koncesyjnego
i stanowią dowód ustanowienia zabezpieczenia środków. Przepis art. 28a
ust. 7 stosuje się odpowiednio.
5. Organ koncesyjny w toku postępowania o udzielenie koncesji na
podziemne składowanie dwutlenku węgla określa, w drodze postanowienia, formę
i wysokość zabezpieczenia środków na realizację poszczególnych zadań, o których
mowa w ust. 2, termin ustanowienia tego zabezpieczenia oraz termin doręczenia
organowi koncesyjnemu dowodu ustanowienia zabezpieczenia środków,
a w przypadku opłaty gwarancyjnej – także termin jej wpłaty. Na postanowienie
przysługuje zażalenie.
6. Wysokość zabezpieczenia środków określona w postanowieniu, o którym
mowa w ust. 5, stanowi minimalną wysokość zabezpieczenia środków określoną
w koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla.
7. Organ koncesyjny orzeka, w drodze postanowienia, o uruchomieniu
środków pochodzących z zabezpieczenia środków ustanowionego w formie innej
niż opłata gwarancyjna:
1) na rzecz Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku
Węgla;
29.04.2020
©Telksinoe s. 31/254
2) na rzecz podmiotu, któremu prawomocnym wyrokiem sądu przyznano
odszkodowanie za szkody, które ujawniły się po przekazaniu
odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko dwutlenku węgla
Krajowemu Administratorowi Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla.
8. Postanowienie o uruchomieniu środków pochodzących z zabezpieczenia
środków organ koncesyjny wydaje na wniosek podmiotów, o których mowa
w ust. 7.
9. Krajowy Administrator Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla
przekazuje organowi koncesyjnemu coroczne sprawozdanie z wydatkowania
środków pochodzących z zabezpieczenia środków ustanowionego w formie innej
niż opłata gwarancyjna w formie, zakresie i terminie określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 28h pkt 2.
Art. 28f. 1. W przypadku gdy:
1) ze sprawozdania z prowadzonej działalności, o którym mowa w art. 127m
ust. 1,
2) z dodatku do planu zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku
węgla, o którym mowa w art. 107a,
3) z wniosków z przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 127n ust. 1
oraz w art. 158 pkt 2
– wynika, że zwiększyło się ryzyko związane z podziemnym składowaniem
dwutlenku węgla po przekazaniu odpowiedzialności za zamknięte podziemne
składowisko dwutlenku węgla Krajowemu Administratorowi Podziemnych
Składowisk Dwutlenku Węgla, organ koncesyjny może orzec, w drodze decyzji,
o zwiększeniu wysokości zabezpieczenia środków, o którym mowa w art. 28e
ust. 1. W przypadku opłaty gwarancyjnej zwiększenie wysokości zabezpieczenia
środków następuje przez wniesienie uzupełniającej opłaty gwarancyjnej.
2. Przedsiębiorca jest obowiązany dokonać zwiększenia wysokości
zabezpieczenia środków, o którym mowa w art. 28e ust. 1, w tym wnieść
uzupełniającą opłatę gwarancyjną, w terminie określonym w decyzji, o której
mowa w ust. 1. Przepis art. 28e ust. 5 stosuje się odpowiednio.
Art. 28g. 1. Przedsiębiorca jest obowiązany utrzymywać ustanowione
zabezpieczenie środków, o którym mowa w art. 28e ust. 1, w wysokości określonej
29.04.2020
©Telksinoe s. 32/254
przez organ koncesyjny przez cały okres obowiązywania koncesji na podziemne
składowanie dwutlenku węgla.
2. Zabezpieczenie środków, o którym mowa w art. 28e ust. 1, nie wygasa
z chwilą utraty mocy koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla, jej
cofnięcia albo stwierdzenia jej wygaśnięcia.
3. Zabezpieczenie środków, o którym mowa w art. 28e ust. 1, ustanowione
w formie opłaty gwarancyjnej, w tym uzupełniająca opłata gwarancyjna, nie
wchodzi w skład masy upadłości.
Art. 28h. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze
rozporządzenia:
1) sposób ustalania wysokości zabezpieczenia finansowego, o którym mowa
w art. 28a ust. 2, wysokości zabezpieczenia środków, o którym mowa
w art. 28e ust. 1, oraz kryteria wyboru formy zabezpieczenia,
2) formę, terminy przekazywania i zakres sprawozdań, o których mowa
w art. 28c ust. 3 i art. 28e ust. 9
– kierując się potrzebą zapewnienia odpowiedniego i skutecznego zabezpieczenia
realizacji celów, dla których jest ustanawiane zabezpieczenie, stabilnego źródła
finansowania realizacji zadań Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk
Dwutlenku Węgla po przekazaniu mu odpowiedzialności za zamknięte podziemne
składowisko dwutlenku węgla, efektywności i racjonalności wydatkowania
środków oraz mając na uwadze potrzebę zapewnienia ochrony zdrowia i życia ludzi
oraz środowiska.
Art. 28ha. 1. Przedsiębiorca przekazujący podczas postępowania o udzielenie
koncesji informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu
przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji może zgłosić wniosek, aby
informacjom tym była nadana klauzula poufności.
2. Informacjom nadaje się klauzulę poufności, pod warunkiem że
przedsiębiorca:
1) przekazując informacje, uzasadni swoje żądanie;
2) z przekazanych informacji sporządzi streszczenie, które może zostać
udostępnione innym uczestnikom postępowania.
29.04.2020
©Telksinoe s. 33/254
3. Informacje, którym nadano klauzulę poufności, nie mogą być udostępniane
innym uczestnikom postępowania bez zgody przedsiębiorcy przekazującego
informacje.
Art. 28i. 1. W przypadku złożenia wniosku o udzielenie koncesji na
wykonywanie działalności, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1, organ koncesyjny
niezwłocznie zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie
podmiotowej urzędu obsługującego ten organ ogłoszenie o możliwości składania
innych wniosków o udzielenie koncesji na wykonywanie takiej samej działalności
w przestrzeni objętej złożonym wnioskiem.
2. W przypadku gdy w okresie od dnia złożenia wniosku, o którym mowa
w ust. 1, do dnia zamieszczenia ogłoszenia został złożony wniosek o udzielenie
koncesji obejmujący w całości lub w części tę samą przestrzeń oraz rodzaj działal-
ności lub rodzaj kopaliny, podstawą do zamieszczenia ogłoszenia jest wniosek,
o którym mowa w ust. 1.
3. Ogłoszenie zawiera:
1) informację o złożeniu wniosku, o którym mowa w ust. 1;
2) granice przestrzeni objętej wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, wraz ze
współrzędnymi płaskimi prostokątnymi punktów załamania tych granic
w państwowym systemie odniesień przestrzennych;
3) termin składania wniosków o udzielenie koncesji przez inne podmioty
zainteresowane wykonywaniem działalności, której dotyczy postępowanie,
nie dłuższy niż 90 dni od dnia zamieszczenia ogłoszenia w Biuletynie
Informacji Publicznej.
4. Od dnia zamieszczenia ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej nie
wszczyna się innych postępowań dotyczących przestrzeni oraz rodzaju działalności
lub rodzaju kopaliny objętych tym ogłoszeniem, a wszczęte umarza się.
Art. 28j. W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w art. 28i ust. 3
pkt 3, nie wpłynie wniosek innego podmiotu o udzielenie koncesji na wykonywanie
działalności, której dotyczy postępowanie, organ koncesyjny prowadzi to
postępowanie wobec podmiotu, który złożył wniosek, o którym mowa w art. 28i
ust. 1.
29.04.2020
©Telksinoe s. 34/254
Art. 28k. 1. W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w art. 28i ust. 3
pkt 3, zostanie złożony wniosek o udzielenie koncesji na wykonywanie
działalności, której dotyczy postępowanie, organ koncesyjny ocenia złożone wnios-
ki według następujących kryteriów:
1) proponowany zakres prac geologicznych, w tym robót geologicznych;
2) proponowany czas, na jaki ma być udzielona koncesja, w tym termin
rozpoczęcia zamierzonej działalności;
3) finansowe możliwości wnioskodawcy, w szczególności sposób finansowania
zamierzonej działalności, z uwzględnieniem środków własnych oraz środków
pochodzących z kapitału obcego;
4) proponowana technologia prowadzenia prac geologicznych, w tym robót
geologicznych.
2. Złożone wnioski nie podlegają zmianom mogącym wpłynąć na ocenę
kryteriów, o których mowa w ust. 1.
Art. 28l. Organ koncesyjny udziela koncesji na wykonywanie działalności,
której dotyczy postępowanie, podmiotowi, którego wniosek uzyskał najwyższą
ocenę, oraz jednocześnie odmawia udzielenia koncesji innym podmiotom.
Art. 29. 1. Jeżeli zamierzona działalność sprzeciwia się interesowi
publicznemu, w szczególności związanemu z bezpieczeństwem państwa w tym z
interesem surowcowym państwa lub ochroną środowiska w tym z racjonalną
gospodarką złożami kopalin, bądź uniemożliwiłaby wykorzystanie nieruchomości
lub obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z ich przeznaczeniem
określonym odpowiednio przez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego,
plany zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza
terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej lub przepisy odrębne, a w
przypadku braku tych planów – uniemożliwiłaby wykorzystanie nieruchomości lub
obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej w sposób określony w studium
uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy lub w
przepisach odrębnych, organ koncesyjny odmawia udzielenia koncesji.
1a. Organ koncesyjny odmawia udzielenia koncesji, jeżeli wniosek
o udzielenie koncesji obejmuje tę samą przestrzeń oraz rodzaj działalności,
a w przypadku wniosku o udzielenie koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie
29.04.2020
©Telksinoe s. 35/254
złoża kopaliny lub koncesji na wydobywanie kopaliny ze złoża – również rodzaj
kopaliny, objęte już koncesją udzieloną innemu podmiotowi.
2. Odmowa udzielenia koncesji na podziemne składowanie odpadów
następuje również, jeżeli istnieje uzasadniona technicznie, ekologicznie lub
ekonomicznie możliwość odzysku lub możliwość unieszkodliwiania odpadów
w inny sposób niż przez ich składowanie.
3. Organ koncesyjny może odmówić udzielenia koncesji, w przypadku gdy
wydano decyzję o stwierdzeniu niedopuszczalności wykonywania praw z udziałów
albo akcji przedsiębiorcy, na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 lipca 2015 r.
o kontroli niektórych inwestycji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1857 oraz z 2019 r. poz.
492), jeżeli jest to w interesie publicznym, w szczególności związanym
z bezpieczeństwem państwa lub ochroną środowiska w tym z racjonalną
gospodarką złożami kopalin.
Art. 30. 1. Koncesja określa:
1) rodzaj i sposób wykonywania zamierzonej działalności;
2) przestrzeń, w granicach której ma być wykonywana zamierzona działalność;
3) czas obowiązywania koncesji;
4) termin rozpoczęcia działalności określonej koncesją, a w razie potrzeby –
przesłanki, których spełnienie oznacza rozpoczęcie działalności.
2. Koncesja może określać inne wymagania dotyczące wykonywania
działalności objętej koncesją, w szczególności w zakresie bezpieczeństwa
powszechnego i ochrony środowiska.
3. Koncesja nie zwalnia z obowiązków określonych odrębnymi przepisami,
w tym uzyskania przewidzianych nimi decyzji.
Art. 31. 1. Koncesja na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny,
z wyłączeniem złoża węglowodorów, albo na poszukiwanie lub rozpoznawanie
kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla określa również:
1) cel, zakres i rodzaj zamierzonych prac geologicznych, w tym robót
geologicznych, a w przypadku koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie
złoża kopaliny, z wyłączeniem złoża węglowodorów – minimalną kategorię
rozpoznania złoża;
29.04.2020
©Telksinoe s. 36/254
2) zakres i harmonogram przekazywania informacji geologicznych i próbek
uzyskanych w wyniku wykonywania robót geologicznych;
3) wysokość opłaty za działalność określoną w koncesji.
2. Powierzchnia terenu objętego koncesją na poszukiwanie lub
rozpoznawanie złoża kopaliny albo poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu
podziemnego składowania dwutlenku węgla nie może przekroczyć 1200 km2.
Art. 32. 1. Koncesja na wydobywanie kopaliny ze złoża, podziemne
bezzbiornikowe magazynowanie substancji, podziemne składowanie odpadów albo
podziemne składowanie dwutlenku węgla wyznacza również granice obszaru
i terenu górniczego.
2. Podstawą wyznaczenia granic obszaru górniczego jest dokumentacja
geologiczna i odpowiednio projekt zagospodarowania złoża albo plan
zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku węgla.
3. Jeżeli nie zagraża to prawidłowemu wykorzystaniu złoża, obszar górniczy
wyznaczony w koncesji na wydobywanie kopaliny ze złoża może obejmować część
złoża.
4. Koncesja na wydobywanie kopaliny ze złoża może określać:
1) minimalny stopień wykorzystania zasobów złoża oraz przedsięwzięcia
niezbędne w zakresie racjonalnej gospodarki złożem;
2) warunki wtłaczania wód do górotworu; w takim przypadku nie stosuje się
przepisów o korzystaniu z wód oraz o opłatach za korzystanie ze środowiska.
5. Koncesja udzielona przez starostę określa również sposób prowadzenia
ruchu zakładu górniczego, uwzględniający wymagania określone w art. 108 ust. 2,
oraz sposób likwidacji zakładu górniczego, uwzględniający obowiązki określone
w art. 129 ust. 1.
6. Koncesja na podziemne składowanie odpadów określa również typ
podziemnego składowiska, rodzaj i ilość odpadów dopuszczonych do składowania
oraz zakres i sposób monitorowania składowiska.
7. Koncesja na podziemne składowanie dwutlenku węgla określa również:
1) ilość oraz charakterystykę, w tym źródło pochodzenia, dwutlenku węgla,
który będzie zatłaczany do podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
2) dopuszczalny skład strumienia dwutlenku węgla, który będzie zatłaczany do
podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
29.04.2020
©Telksinoe s. 37/254
3) informacje o jednostce hydrogeologicznej rozumianej jako fragment litosfery
stanowiący przestrzennie i dynamicznie zdefiniowany system krążenia wód
podziemnych, dający się opisać parametrami hydrogeologicznymi poziomów
wodonośnych i rozdzielających je utworów półprzepuszczalnych;
4) wartość ciśnienia granicznego w kompleksie podziemnego składowania
dwutlenku węgla;
5) maksymalną wydajność i ciśnienie zatłaczania dwutlenku węgla, który będzie
zatłaczany do podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
6) zakres i sposób monitoringu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla;
7) minimalną wysokość zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 28a
ust. 2, oraz zabezpieczenia środków, o którym mowa w art. 28e ust. 1.
8. Koncesja na podziemne składowanie dwutlenku węgla zawiera informację,
że w przypadku przejęcia przez Krajowego Administratora Podziemnych
Składowisk Dwutlenku Węgla odpowiedzialności za podziemne składowisko
dwutlenku węgla zgodnie z art. 39a, nastąpi, z mocy prawa, bez odszkodowania,
przeniesienie na rzecz Skarbu Państwa prawa do nieruchomości, o której mowa
w art. 27a ust. 4 pkt 4, oraz prawa własności zakładu górniczego.
9. Koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla udziela się po
doręczeniu organowi koncesyjnemu dowodu ustanowienia zabezpieczenia
finansowego, o którym mowa w art. 28a ust. 2.
Art. 33. Jeżeli koncesja jest poprzedzona decyzją o środowiskowych
uwarunkowaniach podjętą w postępowaniu toczącym się z udziałem
społeczeństwa, w postępowaniu koncesyjnym nie stosuje się przepisów o udziale
organizacji społecznych.
Art. 34. 1. Organ koncesyjny może dokonać zmiany koncesji także na
wniosek przedsiębiorcy, któremu została ona udzielona.
1a. Do zmiany koncesji stosuje się odpowiednio przepisy o jej udzieleniu.
Współdziałanie z organami określonymi ustawą dotyczy wówczas tylko tych
spraw, które są przedmiotem zamierzonej zmiany, w szczególności w zakresie
zgodności z przeznaczeniem lub sposobem korzystania z nieruchomości
29.04.2020
©Telksinoe s. 38/254
określonym w sposób przewidziany w art. 7. Przepisu art. 155 Kodeksu
postępowania administracyjnego nie stosuje się.
2. Przedsiębiorca jest obowiązany niezwłocznie złożyć wniosek o dokonanie
zmiany koncesji, jeżeli rzeczywiste szkodliwe wpływy robót górniczych zakładu
górniczego przekroczą wyznaczone w koncesji granice terenu górniczego.
3. W przypadku uchybienia obowiązkowi określonemu w ust. 2 organ
koncesyjny wszczyna postępowanie z urzędu. Koszt zmiany koncesji obciąża
przedsiębiorcę.
Art. 35. 1. Obszar górniczy podlega wpisowi do rejestru obszarów górniczych
i zamkniętych podziemnych składowisk dwutlenku węgla, o którym mowa
w art. 152a ust. 1.
2. (uchylony)
3. (uchylony)
4. (uchylony)
5. (uchylony)
6. Granice obszaru i terenu górniczego określonego w koncesji podlegają
ogłoszeniu w sposób zwyczajowo przyjęty w gminie.
Art. 36. 1. Jeżeli nie sprzeciwia się temu interes publiczny, w szczególności
związany z bezpieczeństwem państwa lub ochroną środowiska, w tym z racjonalną
gospodarką złożami kopalin, za zgodą przedsiębiorcy, któremu została udzielona
koncesja, organ koncesyjny przenosi, w drodze decyzji, koncesję na rzecz
podmiotu, który:
1) spełnia wymagania przewidziane przepisami o podejmowaniu działalności
gospodarczej;
2) wyraża zgodę na przyjęcie wszystkich warunków określonych w koncesji;
3) w zakresie niezbędnym do wykonywania zamierzonej działalności wykaże się
prawem do korzystania z nieruchomości gruntowej, użytkowaniem
górniczym albo przyrzeczeniem uzyskania tych praw;
4) w zakresie niezbędnym do wykonywania zamierzonej działalności wykaże się
prawem do korzystania z informacji geologicznej;
5) wykaże, iż jest w stanie spełnić wymagania związane z wykonywaniem
zamierzonej działalności.
29.04.2020
©Telksinoe s. 39/254
2. Wymaganie w zakresie wykazania się prawem do korzystania
z nieruchomości gruntowej albo przyrzeczeniem uzyskania tego prawa nie dotyczy
koncesji na wydobywanie węgla brunatnego.
3. Przeniesienie koncesji następuje na wniosek podmiotu, który ubiega się o to
przeniesienie.
3a. Przy przeniesieniu koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla
podmiot, który ubiega się o przeniesienie tej koncesji, wskazuje proponowaną
formę i wysokość zabezpieczenia finansowego na realizację poszczególnych
obowiązków, o których mowa w art. 28a ust. 3 i 4, oraz proponowaną formę
i wysokość zabezpieczenia środków na realizację poszczególnych zadań, o których
mowa w art. 28e ust. 2, o ile dotychczasowe zabezpieczenie nie zostanie
przeniesione na przedsiębiorcę, który ubiega się o przeniesienie koncesji na
podziemne składowanie dwutlenku węgla. Przepisy art. 28a ust. 8 i art. 28e
ust. 5 stosuje się odpowiednio.
3b. Jeżeli przeniesienie koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla
nie powoduje przeniesienia dotychczasowego zabezpieczenia finansowego,
o którym mowa w art. 28a ust. 2, oraz zabezpieczenia środków, o którym mowa
w art. 28e ust. 1, organ koncesyjny, w drodze postanowienia, zwalnia te
zabezpieczenia.
3c. Organ koncesyjny doręcza postanowienie, o którym mowa w ust. 3b,
także podmiotowi, który udzielił zabezpieczenia finansowego, o którym mowa
w art. 28a ust. 2, oraz zabezpieczenia środków, o którym mowa w art. 28e ust. 1.
4. Stronami postępowania dotyczącego przeniesienia koncesji są
przedsiębiorca oraz podmiot, który ubiega się o przeniesienie koncesji.
5. Przed przeniesieniem koncesji organ koncesyjny może zmienić formę,
zakres lub sposób zabezpieczenia. Przepisy art. 28 stosuje się odpowiednio.
6. Przeniesienie koncesji następuje pod warunkiem przedstawienia przez
podmiot, na który jest przenoszona koncesja, dowodu utworzenia rachunku
bankowego funduszu likwidacji zakładu górniczego i zgromadzenia na nim
środków finansowych w wysokości odpowiadającej środkom finansowym
zgromadzonym przez dotychczasowego przedsiębiorcę.
7. Przeniesienie koncesji przenosi również prawa i obowiązki wynikające
z innych decyzji wydanych na podstawie ustawy.
29.04.2020
©Telksinoe s. 40/254
8. Przepisów ust. 1–7 nie stosuje się, jeżeli odrębne przepisy przewidują
następstwo prawne w zakresie decyzji.
9. Ten, kto z mocy odrębnych przepisów wstąpił w prawa wynikające
z decyzji wydanych na podstawie ustawy, jest obowiązany w terminie 30 dni od
dnia wstąpienia w te prawa przedstawić organowi właściwemu do jej podjęcia
dowody potwierdzające następstwo prawne.
10. W przypadku uchybienia terminowi określonemu w ust. 9, organ
koncesyjny wzywa do niezwłocznego przedłożenia dowodów potwierdzających
następstwo prawne.
11. Koncesje dotyczące kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1, nie
przechodzą na:
1) spółki, o których mowa w art. 494 i art. 531 Kodeksu spółek handlowych,
z wyłączeniem przypadku, gdy skład akcjonariatu lub udziałowców spółki
przejmującej albo nowo zawiązanej jest tożsamy ze składem akcjonariatu lub
udziałowców spółek łączących się;
2) nabywcę przedsiębiorstwa upadłego na podstawie art. 317 ustawy z dnia
28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze4) (Dz. U. z 2019 r. poz.
498);
3) nabywcę przedsiębiorstwa na podstawie art. 552 Kodeksu cywilnego.
Art. 37. 1. W przypadku gdy przedsiębiorca narusza wymagania ustawy,
w szczególności dotyczące ochrony środowiska lub racjonalnej gospodarki złożem,
albo nie wypełnia warunków określonych w koncesji, w tym nie podejmuje okreś-
lonej nią działalności albo trwale zaprzestaje jej wykonywania, lub wykonuje
roboty geologiczne z naruszeniem harmonogramu określonego w projekcie robót
geologicznych, lub nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 82 ust. 2, lub
wykonuje je niezgodnie z warunkami określonymi w przepisach wydanych na
podstawie art. 82a ust. 1, organ koncesyjny, w drodze postanowienia, wzywa
przedsiębiorcę do usunięcia naruszeń oraz określa termin ich usunięcia. Organ
koncesyjny może również określić sposób usunięcia naruszeń.
4)
Obecnie tytuł ustawy brzmi Prawo upadłościowe na podstawie art. 428 pkt 1 ustawy z dnia
15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. poz. 978), która weszła w życie z dniem
1 stycznia 2016 r.
29.04.2020
©Telksinoe s. 41/254
2. W przypadku gdy przedsiębiorca nie wykonał postanowienia, o którym
mowa w ust. 1, organ koncesyjny może, bez odszkodowania:
1) cofnąć koncesję;
2) w przypadku stwierdzenia wykonywania robót geologicznych z naruszeniem
harmonogramu określonego w projekcie robót geologicznych – cofnąć
koncesję albo ograniczyć jej zakres.
3. Organ koncesyjny umarza postępowanie w przypadku, gdy stwierdzi, że
przedsiębiorca:
1) nie narusza wymagań, o których mowa w ust. 1;
2) naruszył wymagania, o których mowa w ust. 1, z tym że przyczyną ich
naruszenia była siła wyższa;
3) wykonał postanowienie, o którym mowa w ust. 1.
4. Organ koncesyjny może cofnąć, bez odszkodowania, koncesję,
w przypadku gdy wydano decyzję o stwierdzeniu niedopuszczalności
wykonywania praw z udziałów albo akcji przedsiębiorcy, na podstawie przepisów
ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o kontroli niektórych inwestycji, jeżeli jest to
w interesie publicznym, w szczególności związanym z bezpieczeństwem państwa
lub ochroną środowiska w tym z racjonalną gospodarką złożami kopalin.
5. Organ koncesyjny może także cofnąć koncesję albo zmienić jej zakres ze
względu na zagrożenie obronności lub bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa
obywateli, a także w razie ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy.
6. Organ koncesyjny cofa koncesję w przypadku, gdy wydano prawomocne
orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej
objętej koncesją.
7. Organ koncesyjny może cofnąć, bez odszkodowania, koncesję w przypadku
utraty użytkowania górniczego, bez względu na przyczynę.
Art. 37a. 1. Organ koncesyjny cofa koncesję na podziemne składowanie
dwutlenku węgla także w przypadku:
1) niedoręczenia organowi koncesyjnemu dowodu ustanowienia zabezpieczenia
środków w terminie określonym w postanowieniu, o którym mowa w art. 28e
ust. 5;
29.04.2020
©Telksinoe s. 42/254
2) niedokonania zwiększenia wysokości zabezpieczenia finansowego albo
zabezpieczenia środków w terminie określonym w decyzji, o której mowa
odpowiednio w art. 28b ust. 1 i w art. 28f ust. 1;
3) nieuzupełnienia zabezpieczenia finansowego zgodnie z art. 28a ust. 10;
4) wygaśnięcia zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 28a ust. 2,
ustanowionego w formie innej niż środki pieniężne albo zabezpieczenia
środków, o którym mowa w art. 28e ust. 1, ustanowionego w formie innej niż
opłata gwarancyjna.
2. Organ koncesyjny może, biorąc pod uwagę ochronę zdrowia i życia ludzi
oraz środowiska, a także potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego,
zmienić albo cofnąć, bez odszkodowania, koncesję na podziemne składowanie
dwutlenku węgla:
1) w razie istotnych zmian planu zagospodarowania podziemnego składowiska
dwutlenku węgla, mających bezpośredni wpływ na warunki określone
w koncesji;
2) w przypadku uzyskania informacji o wycieku dwutlenku węgla, jego
wydostaniu się poza kompleks podziemnego składowania dwutlenku węgla
lub uzyskania informacji o nieprawidłowościach w procesie zatłaczania lub
składowania dwutlenku węgla albo w kompleksie podziemnego składowania
dwutlenku węgla;
3) w przypadku gdy:
a) ze sprawozdania z prowadzonej działalności, o którym mowa
w art. 127m ust. 1, lub
b) z wniosków z przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 127n
ust. 1 oraz w art. 158 pkt 2
– wynika niezgodność prowadzonej działalności z warunkami określonymi
w koncesji, planie zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku
węgla lub planie ruchu zakładu górniczego lub ryzyko wystąpienia wycieku
dwutlenku węgla;
4) z uwagi na zagrożenie wynikające ze stosowania technologii wychwytu
i składowania dwutlenku węgla dla bezpieczeństwa zdrowia i życia ludzi oraz
dla środowiska, a także małą skuteczność i przydatność stosowania tej
technologii w zakresie ograniczenia emisji dwutlenku węgla;
29.04.2020
©Telksinoe s. 43/254
5) gdy okaże się to konieczne w świetle najnowszych odkryć naukowych
i postępu technicznego.
3. Koszt zmiany koncesji obciąża przedsiębiorcę.
Art. 37b. Przedsiębiorca, któremu cofnięto koncesję z przyczyn, o których
mowa w art. 37 ust. 2, może wystąpić z wnioskiem o ponowne udzielenie koncesji
w takim samym zakresie nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji
o cofnięciu koncesji.
Art. 38. 1. Koncesja wygasa:
1) z upływem czasu, na jaki została udzielona;
2) jeżeli stała się bezprzedmiotowa;
3) (uchylony)
4) w przypadku likwidacji przedsiębiorcy;
5) w przypadku jej zrzeczenia się.
2. W przypadkach określonych w ust. 1 organ koncesyjny, w drodze decyzji,
stwierdza wygaśnięcie koncesji.
3. Przypadki, o których mowa w ust. 1, nie powodują wygaśnięcia obowiązku
zabezpieczenia, o którym mowa w art. 28. Termin wygaśnięcia obowiązku określa
decyzja, o której mowa w ust. 2.
Art. 39. 1. Cofnięcie koncesji, jej wygaśnięcie lub utrata jej mocy, bez
względu na przyczynę, nie zwalnia dotychczasowego przedsiębiorcy z wykonania
obowiązków dotyczących ochrony środowiska i likwidacji zakładu górniczego,
z zastrzeżeniem art. 39a ust. 1.
2. Zakres i sposób wykonania obowiązków określonych w ust. 1 ustala się
w planie ruchu likwidowanego zakładu górniczego. Jeżeli nie stosuje się przepisów
o planach ruchu zakładu górniczego, zakres i sposób wykonania obowiązków
określonych w ust. 1 ustala organ koncesyjny w decyzji stwierdzającej
wygaśnięcie koncesji, po uzgodnieniu z wójtem (burmistrzem, prezydentem
miasta).
3. Jeżeli nie istnieje przedsiębiorca, obowiązki określone w ust. 1 wykonuje
jego następca prawny, a jeżeli nie istnieje przedsiębiorca oraz jego następca prawny
– obowiązki określone w ust. 1 wykonuje właściciel lub osoba posiadająca inny niż
własność tytuł prawny do nieruchomości. W przypadku potrzeby osobę
29.04.2020
©Telksinoe s. 44/254
obowiązaną oraz zakres i sposób wykonania obowiązków określonych
w ust. 1 ustala, w drodze decyzji, organ koncesyjny.
4. Do podmiotu, na który nałożono obowiązki określone w ust. 1 i 3, stosuje
się odpowiednio przepisy dotyczące przedsiębiorcy.
5. Podmiotowi, na który nałożono obowiązki określone w ust. 1 i 3,
przysługuje prawo korzystania z przedmiotu własności górniczej w celu
i w zakresie niezbędnym do wykonania tych obowiązków.
Art. 39a. 1. W przypadku cofnięcia koncesji na podziemne składowanie
dwutlenku węgla albo jej wygaśnięcia z powodów, o których mowa w art. 38 ust.
1 pkt 4 i 5, Krajowy Administrator Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla
przejmuje odpowiedzialność za podziemne składowisko dwutlenku węgla.
2. Przejęcie przez Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk
Dwutlenku Węgla odpowiedzialności za podziemne składowisko dwutlenku węgla
następuje z dniem określonym w decyzji o cofnięciu koncesji na podziemne
składowanie dwutlenku węgla albo stwierdzającej jej wygaśnięcie.
3. Z dniem przejęcia przez Krajowego Administratora Podziemnych
Składowisk Dwutlenku Węgla odpowiedzialności za podziemne składowisko
dwutlenku węgla następuje, z mocy prawa, bez odszkodowania, przeniesienie na
rzecz Skarbu Państwa prawa do nieruchomości, o której mowa w art. 27a ust. 4
pkt 4, oraz prawa własności zakładu górniczego.
4. Z dniem przejęcia odpowiedzialności za podziemne składowisko
dwutlenku węgla Krajowy Administrator Podziemnych Składowisk Dwutlenku
Węgla wstępuje w prawa i obowiązki dotychczasowego przedsiębiorcy wynikające
z decyzji dotyczących prowadzenia zakładu górniczego.
5. Z dniem przejęcia przez Krajowego Administratora Podziemnych
Składowisk Dwutlenku Węgla odpowiedzialności za podziemne składowisko
dwutlenku węgla dotychczasowy przedsiębiorca jest obowiązany do
niezwłocznego przekazania Krajowemu Administratorowi Podziemnych
Składowisk Dwutlenku Węgla dokumentacji dotyczącej prowadzenia działalności
polegającej na podziemnym składowaniu dwutlenku węgla.
6. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, organ koncesyjny potwierdza,
w drodze decyzji, nabycie prawa do nieruchomości, o której mowa w art. 27a ust. 4
pkt 4, oraz prawa własności zakładu górniczego. Ostateczna decyzja stanowi
29.04.2020
©Telksinoe s. 45/254
podstawę do dokonania wpisów do ksiąg wieczystych oraz ewidencji gruntów
i budynków.
Art. 39b. W przypadku cofnięcia lub wygaśnięcia koncesji na podziemne
składowanie dwutlenku węgla, z zastrzeżeniem art. 39c, Krajowy Administrator
Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla zamyka podziemne składowisko
dwutlenku węgla. Przepisy art. 107a ust. 2, art. 127i ust. 2 oraz art. 129 ust. 1–
4 stosuje się odpowiednio.
Art. 39c. 1. Jeżeli z dokumentacji geologicznej, planu zagospodarowania
podziemnego składowiska dwutlenku węgla, planu ruchu zakładu górniczego oraz
ze sprawozdania z prowadzonej działalności, o którym mowa w art. 127m ust. 1,
wynika, że istnieje techniczna możliwość i ekonomiczna opłacalność dalszego
zatłaczania dwutlenku węgla do podziemnego składowiska dwutlenku węgla,
Krajowy Administrator Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla utrzymuje
zakład górniczy w gotowości do czasu udzielenia nowej koncesji na podziemne
składowanie dwutlenku węgla w danym podziemnym składowisku dwutlenku
węgla, jednak nie dłużej niż przez okres 3 lat od dnia przejęcia przez niego
odpowiedzialności za podziemne składowisko dwutlenku węgla zgodnie z art. 39a.
Przepisy art. 127i ust. 2 stosuje się odpowiednio.
2. W przypadku udzielenia nowej koncesji na podziemne składowanie
dwutlenku węgla, przeniesienie prawa do nieruchomości, o której mowa w art. 27a
ust. 4 pkt 4, oraz prawa własności zakładu górniczego na nowego przedsiębiorcę
następuje po cenach rynkowych, na podstawie umowy sprzedaży.
3. Środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości, o której mowa w art. 27a
ust. 4 pkt 4, zakładu górniczego lub prawa użytkowania wieczystego, po
pomniejszeniu o koszty poniesione przez Krajowego Administratora Podziemnych
Składowisk Dwutlenku Węgla w związku z przejęciem przez niego
odpowiedzialności za podziemne składowisko dwutlenku węgla zgodnie z art. 39a,
są przekazywane podmiotowi, który w chwili tego przejęcia był właścicielem albo
użytkownikiem wieczystym odpowiednio nieruchomości i zakładu górniczego.
4. W przypadku braku możliwości przekazania środków, o których mowa
w ust. 3, podmiotom, o których mowa w tym przepisie, są one przekazywane do
depozytu sądowego na okres 10 lat.
29.04.2020
©Telksinoe s. 46/254
5. Do kosztów ponoszonych przez Krajowego Administratora Podziemnych
Składowisk Dwutlenku Węgla w związku z przejęciem przez niego
odpowiedzialności za podziemne składowisko dwutlenku węgla zgodnie z art. 39a
zalicza się:
1) w przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 27a ust. 4 pkt 4 – podatek
od nieruchomości i opłaty z tytułu użytkowania wieczystego;
2) w przypadku zakładu górniczego – koszty utrzymania zakładu górniczego
w gotowości, w tym koszty:
a) zabezpieczenia odwiertów i instalacji przez zamknięcie zasuw na
głowicach odwiertów, z wyjątkiem awaryjnych, oraz rozpięcie połączeń
rurociągów z odwiertami lub zastąpienie dwutlenku węgla w rurociągach
gazem inertnym,
b) zabezpieczenia odwiertów i instalacji przed dostępem osób
nieuprawnionych oraz zapewnienia stałego ich nadzorowania,
c) kontroli zagłowiczenia odwiertów i instalacji,
d) konserwacji i ewentualnych bieżących napraw głowic, odwiertów,
rurociągów i instalacji,
e) usuwania ewentualnych awarii,
f) prowadzenia monitoringu podziemnego składowiska dwutlenku węgla,
g) prowadzenia bieżącej dokumentacji podjętych czynności oraz stałej
analizy wyników pomiarów i obserwacji, w tym wykonywanych
w ramach monitoringu,
h) stanowiące należności dla pracowników zakładu górniczego.
Art. 40. 1. Kopie decyzji wydawanych na podstawie niniejszego działu
niezwłocznie doręcza się właściwym miejscowo organom koncesyjnym, organom
nadzoru górniczego i wójtom (burmistrzom, prezydentom miast), a także
Prezesowi Wyższego Urzędu Górniczego, Narodowemu Funduszowi Ochrony
Środowiska i Gospodarki Wodnej, zwanemu dalej „NFOŚiGW”, oraz państwowej
służbie geologicznej. Kopie decyzji dotyczących obszarów morskich
Rzeczypospolitej Polskiej niezwłocznie doręcza się właściwemu terenowemu
organowi administracji morskiej.
2. Kopie decyzji wydawanych na podstawie niniejszego działu dotyczących
podziemnego składowania dwutlenku węgla organ koncesyjny doręcza także
29.04.2020
©Telksinoe s. 47/254
niezwłocznie Krajowemu Administratorowi Podziemnych Składowisk Dwutlenku
Węgla oraz przesyła do wiadomości Komisji Europejskiej.
Art. 41. 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, stronami postępowań
prowadzonych na podstawie niniejszego działu w odniesieniu do działalności
wykonywanej w granicach nieruchomości gruntowych są ich właściciele
(użytkownicy wieczyści).
2. Stronami postępowań prowadzonych na podstawie niniejszego działu nie
są właściciele (użytkownicy wieczyści) nieruchomości znajdujących się poza
granicami projektowanego albo istniejącego obszaru górniczego lub miejscami
wykonywania robót geologicznych.
2a. Decyzje i pisma wydawane w toku postępowań prowadzonych na
podstawie niniejszego działu doręcza się stronom tych postępowań na adres
określony w ewidencji gruntów i budynków, chyba że strona poda inny adres.
3. Jeżeli liczba stron postępowania jest większa niż 20, organy administracji
zawiadamiają o decyzjach i innych czynnościach w drodze obwieszczeń
zamieszczanych w Biuletynie Informacji Publicznej na stronach tych organów oraz
w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości.
4. Dokonanie zawiadomienia w sposób określony w ust. 3 nie wyłącza
obowiązku doręczenia decyzji i pism wnioskodawcy, przedsiębiorcy oraz
podmiotom obciążonym obowiązkami określonymi w ustawie lub ustalonymi na
podstawie przepisów ustawy.
5. Bez względu na liczbę stron postępowania prowadzonego na podstawie
niniejszego działu przepis ust. 3 stosuje się w postępowaniu dotyczącym
stwierdzenia wygaśnięcia koncesji z powodu śmierci lub likwidacji przedsiębiorcy.
6. Obwieszczenie zamieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej,
o którym mowa w ust. 3, usuwa się po upływie roku od dnia, w którym decyzja
stała się ostateczna.
Art. 42. 1. W sprawach uregulowanych niniejszym działem:
1) rozpoczęcie działalności objętej koncesją uważa się za zaistnienie
nieodwracalnych skutków prawnych;
2) uchylenie (zmiana) koncesji w wyniku wznowienia postępowania nie może
nastąpić z upływem roku od dnia rozpoczęcia określonej nią działalności.
29.04.2020
©Telksinoe s. 48/254
2. Przepis ust. 1 nie uchybia obowiązkowi naprawienia szkody.
Rozdział 2
(uchylony)
Rozdział 3
Koncesje na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz
wydobywanie węglowodorów ze złóż, a także koncesje na wydobywanie
węglowodorów ze złóż
Art. 49a. 1. W celu oceny zdolności zainteresowanego podmiotu do
prowadzenia działalności w zakresie poszukiwania i rozpoznawania złóż
węglowodorów oraz wydobywania węglowodorów ze złóż minister właściwy do
spraw środowiska przeprowadza postępowanie kwalifikacyjne.
2. W postępowaniu kwalifikacyjnym ustala się, czy podmiot zamierzający
ubiegać się o koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz
wydobywanie węglowodorów ze złoża lub koncesję na wydobywanie
węglowodorów ze złoża:
1) znajduje się pod kontrolą korporacyjną państwa trzeciego, podmiotu lub
obywatela państwa trzeciego, a w przypadku znajdowania się pod taką
kontrolą, czy kontrola ta może zagrażać bezpieczeństwu państwa oraz
2) (uchylony)
3. (uchylony)
4. Kontrolą korporacyjną są wszelkie formy bezpośredniego lub pośredniego
uzyskania przez podmiot uprawnień, które osobno albo łącznie, przy uwzględnieniu
wszystkich okoliczności prawnych lub faktycznych, umożliwiają wywieranie
decydującego wpływu na inny podmiot lub podmioty, w przypadku:
1) dysponowania bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na
zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu, także jako
zastawnik albo użytkownik, bądź w zarządzie innego podmiotu (podmiotu
zależnego), także na podstawie porozumień z innymi osobami;
2) uprawnienia do powoływania lub odwoływania większości członków zarządu
lub rady nadzorczej innego podmiotu (podmiotu zależnego), także na
podstawie porozumień z innymi osobami;
29.04.2020
©Telksinoe s. 49/254
3) gdy członkowie jego zarządu lub rady nadzorczej stanowią więcej niż połowę
członków zarządu innego podmiotu (podmiotu zależnego);
4) dysponowania bezpośrednio lub pośrednio większością głosów w spółce
osobowej zależnej albo na walnym zgromadzeniu spółdzielni zależnej, także
na podstawie porozumień z innymi osobami;
5) dysponowania prawem do całego albo do części mienia innego podmiotu
(podmiotu zależnego);
6) umów przewidujących zarządzanie innym podmiotem (podmiotem zależnym)
lub przekazywanie zysku przez taki podmiot.
5. Państwem trzecim jest państwo niebędące państwem członkowskim Unii
Europejskiej, państwem członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym
Handlu (EFTA) lub państwem członkowskim Organizacji Traktatu
Północnoatlantyckiego.
6. Podmiot zainteresowany udziałem w postępowaniu przetargowym składa
do ministra właściwego do spraw środowiska wniosek o przeprowadzenie
postępowania kwalifikacyjnego oraz wpłaca na rachunek bankowy urzędu
obsługującego ten organ opłatę za przeprowadzenie tego postępowania.
7. Wniosek o przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego zawiera:
1) dane identyfikujące podmiot, w tym określenie jego statusu prawnego;
2) dane o strukturze kapitału i powiązaniach kapitałowych podmiotu;
3) dane o źródłach pochodzenia środków finansowych i sytuacji finansowej
podmiotu;
4) dane o strukturze organizacyjnej podmiotu;
5) dane wszystkich osób wchodzących w skład organów zarządzających
i kontrolnych oraz dane osób działających z ich upoważnienia, obejmujące,
w przypadku:
a) obywateli polskich lub cudzoziemców posiadających numer PESEL –
imię, nazwisko, numer PESEL oraz stanowisko lub funkcję pełnioną
w danym podmiocie,
b) cudzoziemców nieposiadających numeru PESEL – imię, nazwisko, datę
i miejsce urodzenia, imiona rodziców, obywatelstwo, aktualny adres
zamieszkania, numer paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego
tożsamość, a także stanowisko lub funkcję pełnioną w danym podmiocie;
29.04.2020
©Telksinoe s. 50/254
6) (uchylony)
7) podpis osoby upoważnionej do składania oświadczeń woli w imieniu
podmiotu.
8. Do wniosku o przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego dołącza się
dowody istnienia określonych w nim okoliczności, w szczególności wyciągi
z odpowiednich rejestrów. Wniosek składa się w 3 egzemplarzach.
9. Opłata za przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego wynosi jedną
czwartą przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku
kalendarzowym, ostatnio ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu
Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor
Polski”, na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych, ustalonego według stanu na dzień złożenia wniosku
o przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego. Opłata stanowi dochód
budżetu państwa.
10. Minister właściwy do spraw środowiska przekazuje niezwłocznie Szefowi
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szefowi Agencji Wywiadu wnioski
o przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego, w celu przedstawienia opinii
w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 1.
11. Organy, o których mowa w ust. 10, w zakresie swoich właściwości,
wydają pozytywne opinie, w przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 2:
1) nie znajduje się pod kontrolą korporacyjną państwa trzeciego, podmiotu lub
obywatela państwa trzeciego albo
2) znajduje się pod kontrolą korporacyjną państwa trzeciego, podmiotu lub
obywatela państwa trzeciego, ale kontrola ta nie zagraża bezpieczeństwu
państwa.
12. Organy, o których mowa w ust. 10, w zakresie swoich właściwości,
wydają negatywne opinie, w przypadku niespełniania przez podmiot, o którym
mowa w ust. 2, warunków, o których mowa w ust. 11.
13. Organy, o których mowa w ust. 10, przedstawiają ministrowi właściwemu
do spraw środowiska, w drodze postanowienia, opinie, o których mowa w ust. 11
i 12, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosków o przeprowadzenie
postępowania kwalifikacyjnego.
29.04.2020
©Telksinoe s. 51/254
14. Organy, o których mowa w ust. 10, mogą odstąpić od uzasadnienia opinii
ze względu na interes bezpieczeństwa państwa lub porządek publiczny.
15. (uchylony)
16. Pozytywną ocenę z postępowania kwalifikacyjnego uzyskuje podmiot,
który:
1) otrzymał pozytywne opinie wszystkich organów, o których mowa w ust. 10.
2) (uchylony)
17. Uzyskanie pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego lub
odmowa jej uzyskania następuje w drodze decyzji. Decyzja o uzyskaniu
pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego, z zastrzeżeniem art. 49b
ust. 5, zachowuje swoją ważność przez 5 lat.
18. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1) wzór wniosku o przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego,
2) wymagania dotyczące dokumentów dołączanych do wniosku
o przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego
– mając na uwadze status podmiotu składającego wniosek o przeprowadzenie
postępowania kwalifikacyjnego oraz potrzebę zapewnienia kompletności
informacji objętych wnioskiem.
Art. 49b. 1. W przypadku gdy nastąpiła zmiana danych, o których mowa
w art. 49a ust. 7 pkt 1–5, podmiot, na rzecz którego została wydana decyzja
o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego, jest obowiązany,
w terminie 14 dni od dnia zaistnienia zdarzenia powodującego zmianę danych,
powiadomić ministra właściwego do spraw środowiska o tej zmianie. Do
powiadomienia dołącza się dowody istnienia określonych w nim okoliczności,
w szczególności wyciągi z odpowiednich rejestrów, w 3 egzemplarzach.
2. Nie później niż w terminie 4 miesięcy przed datą upływu ważności decyzji
o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego podmiot, na rzecz
którego została wydana ta decyzja, może wystąpić z wnioskiem o ponowne
przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego.
3. W przypadku powzięcia przez ministra właściwego do spraw środowiska
wiadomości o zmianie danych, o których mowa w art. 49a ust. 7 pkt 1–5, podmiotu,
na rzecz którego została wydana decyzja o uzyskaniu pozytywnej oceny
z postępowania kwalifikacyjnego, organ ten wszczyna z urzędu, w terminie 30 dni
29.04.2020
©Telksinoe s. 52/254
od dnia powzięcia wiadomości o zmianie danych, ponowne postępowanie
kwalifikacyjne wobec tego podmiotu, w zakresie ujawnionych zmian, chyba że w
ocenie organu zmiany nie spowodują, że podmiot przestanie spełniać warunki, o
których mowa w art. 49a ust. 11.
4. Do ponownego przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego przepisy
art. 49a ust. 1–16 stosuje się odpowiednio.
5. Minister właściwy do spraw środowiska, po ponownym przeprowadzeniu
postępowania kwalifikacyjnego, w drodze decyzji:
1) w przypadku gdy podmiot, na rzecz którego została wydana decyzja
o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego, spełnia
warunki, o których mowa w art. 49a ust. 11 – przedłuża ważność tej decyzji
na kolejne 5 lat;
2) w przypadku gdy podmiot, na rzecz którego została wydana decyzja
o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego, przestał
spełniać warunki, o których mowa w art. 49a ust. 11:
a) odmawia przedłużenia ważności tej decyzji i uchyla ją – w przypadku
złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2,
b) uchyla tę decyzję – w przypadku wszczęcia postępowania z urzędu.
Art. 49c. 1. Tworzy się wykaz podmiotów kwalifikowanych.
2. Wykaz podmiotów kwalifikowanych jest prowadzony przez ministra
właściwego do spraw środowiska.
3. Wykaz podmiotów kwalifikowanych obejmuje odrębnie:
1) listę podmiotów, na których rzecz została wydana decyzja o uzyskaniu
pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego w zakresie, o którym
mowa w art. 49a ust. 16 pkt 1.
2) (uchylony)
4. Wykaz podmiotów kwalifikowanych obejmuje odrębnie dla każdego
podmiotu wpisanego do wykazu następujące dane:
1) kolejny numer wpisu;
2) nazwę (firmę) podmiotu, jego siedzibę i adres oraz oznaczenie formy prawnej,
a w przypadku osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą – imię
i nazwisko oraz miejsce prowadzenia tej działalności;
29.04.2020
©Telksinoe s. 53/254
3) numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej
lub innym właściwym rejestrze prowadzonym w innym niż Rzeczpospolita
Polska państwie;
4) datę uzyskania decyzji o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania
kwalifikacyjnego oraz datę uzyskania decyzji o przedłużeniu ważności tej
decyzji.
5. Minister właściwy do spraw środowiska dokonuje:
1) wpisów do wykazu podmiotów kwalifikowanych na podstawie ostatecznych
decyzji o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego oraz
o przedłużeniu ważności tej decyzji;
2) wykreślenia podmiotu z wykazu podmiotów kwalifikowanych w przypadku
uchylenia decyzji o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania
kwalifikacyjnego, jej wygaśnięcia albo utraty jej mocy bez względu na
przyczynę.
6. Minister właściwy do spraw środowiska udostępnia wykaz podmiotów
kwalifikowanych w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej
obsługującego go urzędu.
Art. 49d. Decyzja o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania
kwalifikacyjnego uprawnia podmiot, na rzecz którego została wydana, do złożenia
oferty w postępowaniu przetargowym o udzielenie koncesji na poszukiwanie i
rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż lub
koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złóż oraz wniosku, o którym mowa w
art. 49e.
Art. 49e. Udzielenie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż
węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż lub koncesji na
wydobywanie węglowodorów ze złóż następuje w wyniku przeprowadzenia
postępowania przetargowego albo na wniosek zainteresowanego podmiotu.
Art. 49ea. Udzielenie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż
węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż lub koncesji na
wydobywanie węglowodorów ze złóż może nastąpić na wniosek zainteresowanego
podmiotu, jeżeli obszar, którego wniosek dotyczy, nie jest objęty aktualnym
29.04.2020
©Telksinoe s. 54/254
ogłoszeniem, o którym mowa w art. 49f ust. 1, albo nie zostało wszczęte
postępowanie przetargowe dotyczące tego obszaru.
Art. 49eb. 1. We wniosku o udzielenie koncesji, poza wymaganiami
przewidzianymi przepisami z zakresu ochrony środowiska i działalności
gospodarczej, określa się:
1) właścicieli (użytkowników wieczystych) nieruchomości, w granicach których
ma być wykonywana zamierzona działalność, oraz oznaczenie tych
nieruchomości zgodnie z ewidencją gruntów i budynków;
2) prawa wnioskodawcy do nieruchomości (przestrzeni), w granicach której ma
być wykonywana zamierzona działalność, lub prawo, o ustanowienie którego
ubiega się wnioskodawca;
3) czas, na jaki koncesja ma być udzielona, ze wskazaniem terminu rozpoczęcia
działalności, a w przypadku wniosku o udzielenie koncesji na poszukiwanie i
rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze
złoża – dodatkowo czas trwania fazy poszukiwania i rozpoznawania oraz fazy
wydobywania;
4) w przypadku wniosku o udzielenie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie
złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża:
a) cel, zakres i rodzaj prac geologicznych, w tym robót geologicznych, lub
robót górniczych oraz informację o pracach, które mają być wykonywane
dla osiągnięcia zamierzonego celu, w tym ich technologiach, a także
wskazuje się minimalną kategorię rozpoznania złoża,
b) harmonogram, w podziale na lata, realizacji prac geologicznych, w tym
robót geologicznych, oraz ich zakres,
c) zakres i harmonogram obowiązkowego poboru próbek uzyskanych w
wyniku robót geologicznych, w tym rdzeni wiertniczych;
5) w przypadku wniosku o udzielenie koncesji na wydobywanie węglowodorów
ze złoża:
a) złoże kopaliny lub jego część, która ma być przedmiotem wydobycia,
b) wielkość i sposób zamierzonego wydobycia kopaliny oraz stopień
zamierzonego wykorzystania zasobów złoża kopaliny, w tym kopalin
towarzyszących i współwystępujących użytecznych pierwiastków
śladowych, a także środki umożliwiające osiągnięcie tego celu,
29.04.2020
©Telksinoe s. 55/254
c) projektowane położenie obszaru górniczego i terenu górniczego,
przedstawione zgodnie z wymaganiami dotyczącymi map górniczych, z
zaznaczeniem granic podziału terytorialnego kraju,
d) geologiczne i hydrogeologiczne warunki wydobycia, a w razie potrzeby
warunki wtłaczania wód do górotworu;
6) wykaz obszarów objętych formami ochrony przyrody; wymóg ten nie dotyczy
przedsięwzięć, dla których jest wymagana decyzja o środowiskowych
uwarunkowaniach;
7) sposób przeciwdziałania ujemnym wpływom zamierzonej działalności na
środowisko;
8) doświadczenie w wykonywaniu działalności w zakresie poszukiwania i
rozpoznawania złoża węglowodorów lub wydobywania węglowodorów ze
złoża, w tym zapewniające bezpieczeństwo prowadzonej działalności,
ochronę życia i zdrowia ludzi i zwierząt oraz ochronę środowiska;
9) techniczne możliwości wykonywania działalności w zakresie, odpowiednio,
poszukiwania i rozpoznawania złoża węglowodorów oraz wydobywania
węglowodorów ze złoża albo wydobywania węglowodorów ze złoża, w
szczególności dysponowanie odpowiednim potencjałem technicznym,
organizacyjnym, logistycznym oraz kadrowym;
10) finansowe możliwości dające należytą rękojmię wykonywania działalności w
zakresie, odpowiednio, poszukiwania i rozpoznawania złoża węglowodorów
oraz wydobywania węglowodorów ze złoża albo wydobywania
węglowodorów ze złoża, w szczególności źródła i sposoby finansowania
zamierzonej działalności, w tym udział środków własnych oraz środków
pochodzących z kapitału obcego;
11) proponowaną technologię prowadzenia prac geologicznych, w tym robót
geologicznych, lub robót górniczych;
12) proponowaną wysokość wynagrodzenia z tytułu ustanowienia użytkowania
górniczego;
13) w przypadku gdy wniosek składa wspólnie kilka podmiotów, wniosek określa
dodatkowo elementy, o których mowa w art. 49j ust. 2.
2. Do wniosku o udzielenie koncesji dołącza się:
29.04.2020
©Telksinoe s. 56/254
1) dowody istnienia określonych w nich okoliczności, w szczególności wyciągi
z odpowiednich rejestrów;
2) kopię decyzji o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania
kwalifikacyjnego, o której mowa w art. 49a ust. 17;
3) załączniki graficzne sporządzone zgodnie z wymaganiami dotyczącymi map
górniczych, z zaznaczeniem granic podziału terytorialnego kraju, a w
przypadku wniosku o udzielenie koncesji na wydobywanie węglowodorów ze
złoża – załączniki graficzne określające projektowane położenie obszaru
górniczego i terenu górniczego zgodnie z wymaganiami dotyczącymi map
górniczych, z zaznaczeniem granic podziału terytorialnego kraju;
4) w przypadku, o którym mowa w art. 49k ust. 2 – pisemne zobowiązanie, o
którym mowa w tym przepisie;
5) w przypadku wniosku o udzielenie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie
złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża – 2
egzemplarze projektu robót geologicznych, o którym mowa w art. 79;
6) w przypadku wniosku o udzielenie koncesji na wydobywanie węglowodorów
ze złoża – dowody istnienia prawa do korzystania z informacji geologicznej,
jakie w zakresie niezbędnym do prowadzenia zamierzonej działalności
przysługuje wnioskodawcy, oraz kopię decyzji zatwierdzającej dokumentację
geologiczną.
3. Dokumenty sporządzone w języku obcym składa się wraz z tłumaczeniem
na język polski dokonanym przez tłumacza przysięgłego.
Art. 49ec. 1. Informację o złożeniu pierwszego wniosku o udzielenie koncesji
przez zainteresowany podmiot, o którym mowa w art. 49ea, organ koncesyjny
ogłasza w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Informację o opublikowaniu
ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zamieszcza się w
Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego
organ koncesyjny.
2. Ogłoszenie zawiera:
1) informację o złożeniu wniosku o udzielenie koncesji;
2) informację o rodzaju działalności, na którą ma być udzielona koncesja;
3) określenie przestrzeni, w granicach której ma być wykonywana działalność;
29.04.2020
©Telksinoe s. 57/254
4) termin składania wniosków o udzielenie koncesji przez pozostałe podmioty
zainteresowane działalnością, na którą ma być udzielona koncesja, nie krótszy
niż 90 dni od daty opublikowania ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej;
5) kryteria oceny wniosków o udzielenie koncesji wraz z określeniem ich
znaczenia, ustalone z uwzględnieniem art. 49k ust. 1, 1a oraz 3.
3. W przypadku gdy w okresie od dnia złożenia wniosku o udzielenie koncesji,
o którym mowa w art. 49ea, do dnia zamieszczenia ogłoszenia został złożony
wniosek o udzielenie koncesji obejmujący w całości lub w części tę samą przestrzeń
oraz rodzaj działalności, podstawą do zamieszczenia ogłoszenia jest pierwszy
złożony wniosek.
4. Od dnia zamieszczenia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej nie wszczyna się innych postępowań dotyczących całości lub części
tej samej przestrzeni oraz rodzaju działalności objętych tym ogłoszeniem, a
wszczęte umarza się.
5. W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, nie wpłynie
wniosek innego podmiotu o udzielenie koncesji na wykonywanie działalności,
której dotyczy postępowanie, organ koncesyjny prowadzi to postępowanie wobec
podmiotu, który złożył wniosek o udzielenie koncesji, o którym mowa w art. 49ea.
6. W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, zostanie
złożony wniosek o udzielenie koncesji na wykonywanie działalności, której
dotyczy postępowanie, organ koncesyjny ocenia złożone wnioski o udzielenie
koncesji według kryteriów wskazanych w ogłoszeniu, o którym mowa w ust. 1.
7. Złożone wnioski o udzielenie koncesji nie podlegają zmianom mogącym
wpłynąć na ocenę kryteriów, o których mowa w ust. 2 pkt 5.
8. Do porównania wniosków o udzielenie koncesji przepisy art. 49m ust. 1a–
4 stosuje się odpowiednio.
Art. 49ed. 1. W przypadku gdy najwyższą ocenę uzyskał wniosek o
udzielenie koncesji, o którym mowa w art. 49ea, złożony wspólnie przez kilka
podmiotów, organ koncesyjny niezwłocznie wzywa operatora do przekazania temu
organowi, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania, projektu umowy o
współpracy.
29.04.2020
©Telksinoe s. 58/254
2. W przypadku stwierdzenia przez organ koncesyjny niezgodności projektu
umowy o współpracy ze złożonym wnioskiem o udzielenie koncesji lub ustawą
organ koncesyjny wyznacza dodatkowy termin 14 dni na usunięcie niezgodności.
3. W przypadku stwierdzenia przez organ koncesyjny zgodności projektu
umowy o współpracy ze złożonym wnioskiem o udzielenie koncesji oraz ustawą
organ koncesyjny niezwłocznie informuje o tym operatora.
4. Po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 3, operator przesyła
niezwłocznie organowi koncesyjnemu umowę o współpracy.
5. Organ koncesyjny umarza postępowanie, w przypadku gdy:
1) nie zostanie przekazana organowi koncesyjnemu umowa o współpracy;
2) w terminie, o którym mowa w ust. 2, nie usunięto niezgodności.
Art. 49ee. 1. Organ koncesyjny, po uzyskaniu wymaganych ustawą opinii lub
uzgodnień, udziela koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża
węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża albo koncesji na
wydobywanie węglowodorów ze złoża:
1) na rzecz podmiotu, którego wniosek o udzielenie koncesji uzyskał najwyższą
ocenę, albo
2) w przypadku gdy najwyższą ocenę uzyskał wniosek o udzielenie koncesji
złożony wspólnie przez kilka podmiotów – po przekazaniu organowi
koncesyjnemu umowy o współpracy – na rzecz stron tej umowy
– i jednocześnie odmawia udzielenia koncesji innym podmiotom.
2. Organ koncesyjny zawiera umowę o ustanowieniu użytkowania górniczego
z podmiotem, którego wniosek o udzielenie koncesji uzyskał najwyższą ocenę, a w
przypadku gdy najwyższą ocenę uzyskał wniosek o udzielenie koncesji złożony
wspólnie przez kilka podmiotów – ze wszystkimi tymi podmiotami.
3. Organ koncesyjny odmawia udzielenia koncesji, o której mowa w ust. 1, w
przypadkach, o których mowa w art. 29, a także w przypadku gdy przed
udzieleniem koncesji podmiotowi, a gdy najwyższą ocenę uzyskał wniosek o
udzielenie koncesji złożony wspólnie przez kilka podmiotów – co najmniej
jednemu z podmiotów, uchylono decyzję o uzyskaniu pozytywnej oceny z
postępowania kwalifikacyjnego, decyzja ta wygasła albo utraciła moc bez względu
na przyczynę.
29.04.2020
©Telksinoe s. 59/254
Art. 49f. 1. Organ koncesyjny corocznie, w terminie do dnia 30 czerwca,
ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu
obsługującego ten organ informację o przestrzeniach, w tym ich granicach, dla
których planuje w następnym roku wszczęcie postępowania przetargowego.
2. W przypadku dokonania zmian przestrzeni, dla których planuje się
w następnym roku wszczęcie postępowania przetargowego, organ koncesyjny
niezwłocznie ogłasza zmiany w sposób określony w ust. 1.
3. Przestrzenie, dla których planuje się w następnym roku wszczęcie
postępowania przetargowego, organ koncesyjny ustala na podstawie oceny
perspektywiczności geologicznej, dokonanej we współpracy z państwową służbą
geologiczną. Ocena perspektywiczności geologicznej obejmuje w szczególności
ocenę możliwości udokumentowania zasobów złóż węglowodorów w celu ich
wydobywania oraz opłacalności wydobywania węglowodorów ze złóż.
Art. 49g. 1. Przed wszczęciem postępowania przetargowego organ
koncesyjny, w przypadku gdy przedmiotem tego postępowania jest udzielenie
koncesji na:
1) poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złóż – dokonuje uzgodnienia, o którym mowa w art. 8 oraz
w art. 23 ust. 1a, a także uzyskuje opinię, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt
1b, albo opinię, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 2;
2) wydobywanie węglowodorów ze złóż:
a) dokonuje uzgodnienia, o którym mowa w art. 8 oraz w art. 23 ust. 1 pkt
3, a także uzyskuje opinię, o której mowa w art. 23 ust. 1b, albo dokonuje
uzgodnienia, o którym mowa w art. 23 ust. 2a pkt 1,
b) uzyskuje decyzję zatwierdzającą dokumentację geologiczno-
inwestycyjną złoża węglowodorów,
c) uzyskuje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach;
3) poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej albo wydobywanie węglowodorów ze złóż w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej – uzyskuje także opinię Prezesa
Wyższego Urzędu Górniczego w zakresie bezpieczeństwa wykonywania tej
działalności.
29.04.2020
©Telksinoe s. 60/254
2. W sprawach, o których mowa w ust. 1, organowi koncesyjnemu
przysługują prawa strony postępowania.
Art. 49h. 1. Postępowanie przetargowe składa się z następujących etapów:
1) przetarg;
2) zawarcie umowy o współpracy, w przypadku gdy zwycięzcą przetargu jest
kilka podmiotów, które wspólnie złożyły ofertę;
3) udzielenie koncesji.
2. Organ koncesyjny ogłasza wszczęcie postępowania przetargowego w celu
udzielenia koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz
wydobywanie węglowodorów ze złoża albo koncesji na wydobywanie
węglowodorów ze złoża w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Informację
o opublikowaniu ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
zamieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu
obsługującego organ koncesyjny.
3. Ogłoszenie określa w szczególności:
1) rodzaj działalności, na którą ma być udzielona koncesja;
2) przestrzeń, w granicach której ma być wykonywana działalność;
3) termin składania ofert nie krótszy niż 90 dni od dnia opublikowania
ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i miejsce ich
składania;
4) szczegółowe warunki przetargu, w tym kryteria oceny ofert wraz z
określeniem ich znaczenia, zapewniające spełnienie warunków, o których
mowa w art. 49k ust. 1, oraz zakres współpracy, o którym mowa w art. 49k
ust. 1a;
5) minimalny zakres informacji geologicznej;
6) termin rozpoczęcia działalności;
7) warunki udzielenia koncesji, w szczególności dotyczące wysokości, zakresu,
sposobu oraz terminu ustanowienia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 49x
ust. 2a, a jeżeli przemawia za tym szczególnie ważny interes państwa lub
szczególnie ważny interes publiczny związany w szczególności z ochroną
środowiska lub gospodarką kraju, także wysokość, zakres oraz sposób
ustanowienia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 49x ust. 2;
29.04.2020
©Telksinoe s. 61/254
8) minimalny zakres prac geologicznych, w tym robót geologicznych, lub robót
górniczych;
9) czas, na jaki ma być udzielona koncesja;
10) szczególne warunki wykonywania działalności, w tym w zakresie
zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego, zdrowia publicznego, ochrony
środowiska lub racjonalnego gospodarowania złożem;
11) wzór umowy o ustanowienie użytkowania górniczego;
12) informację o wysokości wynagrodzenia za ustanowienie użytkowania
górniczego;
13) informację o wymaganiach, jakim powinna odpowiadać oferta oraz
dokumenty wymagane od składającego ofertę;
14) informację o formie wniesienia wadium oraz o jego wysokości i terminie
wpłaty.
Art. 49i. 1. W terminie 14 dni od dnia opublikowania ogłoszenia, o którym
mowa w art. 49h ust. 2, zainteresowany podmiot może złożyć do organu
koncesyjnego wniosek o udzielenie wyjaśnień dotyczących warunków, o których
mowa w art. 49h ust. 3 pkt 4.
2. Organ koncesyjny, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, ogłasza
treść wyjaśnienia w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej
urzędu obsługującego ten organ.
3. Wyjaśnienia są wiążące dla organu koncesyjnego i podmiotów biorących
udział w postępowaniu przetargowym.
Art. 49j. 1. Ofertę sporządza się zgodnie z wymaganiami określonymi
w przepisach wydanych na podstawie art. 49o pkt 1.
2. W przypadku gdy ofertę składa wspólnie kilka podmiotów, zawiera ona
także:
1) wskazanie operatora;
2) proponowane w umowie o współpracy udziały procentowe w kosztach prac
geologicznych, w tym robót geologicznych, lub robót górniczych,
obliczonych w taki sposób, aby suma udziałów procentowych oferentów
wynosiła 100%.
29.04.2020
©Telksinoe s. 62/254
3. Operatorem jest przedsiębiorca posiadający decyzję o uzyskaniu
pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego, obowiązany do wykonywania
wobec organów administracji publicznej praw i obowiązków wynikających z
udzielonej koncesji, o której mowa w niniejszym rozdziale, oraz obowiązany do
ponoszenia odpowiedzialności wobec tych organów i osób trzecich, a także
uprawniony do reprezentowania pozostałych przedsiębiorców, którym udzielono
tej koncesji, na zasadach określonych w ustawie.
Art. 49k. 1. Warunki przetargu powinny mieć charakter obiektywny
i niedyskryminujący, dawać pierwszeństwo najlepszym systemom poszukiwania
i rozpoznawania złóż węglowodorów lub wydobywania węglowodorów ze złóż
oraz opierać się na następujących kryteriach:
1) doświadczenie w wykonywaniu działalności w zakresie poszukiwania
i rozpoznawania złóż węglowodorów lub wydobywania węglowodorów ze
złóż, zapewniające bezpieczeństwo prowadzonej działalności, ochronę życia
i zdrowia ludzi i zwierząt oraz ochronę środowiska;
2) techniczne możliwości wykonywania działalności w zakresie, odpowiednio,
poszukiwania i rozpoznawania złóż węglowodorów oraz wydobywania
węglowodorów ze złóż albo wydobywania węglowodorów ze złóż,
w szczególności dysponowanie odpowiednim potencjałem technicznym,
organizacyjnym, logistycznym oraz kadrowym;
3) finansowe możliwości dające należytą rękojmię wykonywania działalności
w zakresie, odpowiednio, poszukiwania i rozpoznawania złóż węglowodorów
oraz wydobywania węglowodorów ze złóż albo wydobywania
węglowodorów ze złóż, w szczególności źródła i sposoby finansowania
zamierzonej działalności, w tym udział środków własnych oraz środków
pochodzących z kapitału obcego;
4) proponowana technologia prowadzenia prac geologicznych, w tym robót
geologicznych, lub robót górniczych;
5) zakres i harmonogram proponowanych prac geologicznych, w tym robót
geologicznych, lub robót górniczych;
6) zakres i harmonogram obowiązkowego poboru próbek uzyskanych w wyniku
robót geologicznych, w tym rdzeni wiertniczych.
29.04.2020
©Telksinoe s. 63/254
1a. W ramach badania kryterium, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, ocenia się
również zakres współpracy w opracowywaniu i wdrażaniu innowacji w
poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu węglowodorów ze złóż z
jednostkami naukowymi w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010
r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2018 r. poz. 87)5), zwanymi dalej
„jednostkami naukowymi”, zajmującymi się rozpoznaniem budowy geologicznej
Polski oraz analityki, technologii i metodyki poszukiwań złóż uwzględniających
specyfikę polskich warunków geologicznych i mających zastosowanie do tych
warunków, wpisanymi na listę jednostek naukowych, o której mowa w art. 49ka
ust. 1.
2. Podmiot uczestniczący w postępowaniu przetargowym może polegać na
technicznych możliwościach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, innych podmiotów,
niezależnie od charakteru prawnego łączących go z nimi stosunków. W takim
przypadku podmiot uczestniczący w postępowaniu przetargowym jest obowiązany
udowodnić organowi koncesyjnemu, iż będzie dysponował zasobami technicznymi
niezbędnymi do realizacji obowiązków wynikających z koncesji, w szczególności
przedstawiając w tym celu pisemne zobowiązanie innych podmiotów do oddania
mu do dyspozycji niezbędnych zasobów technicznych na okres korzystania z nich
przy wykonaniu koncesji.
3. W przypadku gdy w wyniku oceny ofert zgodnie z kryteriami, o których
mowa w ust. 1, dwie lub więcej ofert uzyskają jednakową ocenę, dodatkowym
kryterium w celu dokonania ostatecznego wyboru między tymi ofertami jest
wysokość wynagrodzenia za ustanowienie użytkowania górniczego, należnego
w fazie poszukiwania i rozpoznawania.
Art. 49ka. 1. Minister właściwy do spraw środowiska prowadzi listę
jednostek naukowych.
2. Lista, o której mowa w ust. 1, jest ogłaszana w Biuletynie Informacji
Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do
spraw środowiska.
5)
Utraciła moc na podstawie art. 169 pkt 4 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. – Przepisy wprowadzające
ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1669), która weszła w życie z
dniem 1 października 2018 r.
29.04.2020
©Telksinoe s. 64/254
3. Minister właściwy do spraw środowiska wpisuje jednostkę naukową na
listę, o której mowa w ust. 1, na jej wniosek, biorąc pod uwagę następujące kryteria:
1) osiągnięcia naukowe,
2) potencjał naukowy,
3) efekty działalności naukowej
– w zakresie rozpoznawania budowy geologicznej Polski oraz analityki, technologii
i metodyki poszukiwań złóż uwzględniających specyfikę polskich warunków
geologicznych i mających zastosowanie do tych warunków.
4. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera:
1) dane podstawowe jednostki naukowej, w tym jej nazwę, siedzibę i numer
wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego;
2) dane o publikacjach i monografiach naukowych;
3) patenty, zgłoszenia międzynarodowe, wdrożenia technologii i projekty
wynalazcze;
4) informacje o potencjale naukowym;
5) informacje o najważniejszych osiągnięciach jednostki naukowej w zakresie
pozostałych efektów działalności.
5. Minister właściwy do spraw środowiska dokonuje oceny jednostki
naukowej, biorąc pod uwagę kryteria, o których mowa w ust. 3, na podstawie
informacji zawartych w złożonym wniosku.
6. Minister właściwy do spraw środowiska odmawia, w drodze decyzji, wpisu
jednostki naukowej na listę,
o której mowa w ust. 1, w przypadku gdy jednostka naukowa nie spełnia kryteriów, o których
mowa w ust. 3.
7. Jednostka naukowa wpisana na listę, o której mowa w ust. 1, corocznie, w
terminie do dnia 31 stycznia, jest obowiązana do przedkładania ministrowi
właściwemu do spraw środowiska aktualnych informacji, w zakresie, o którym
mowa w ust. 4, według stanu na dzień 31 grudnia poprzedniego roku.
8. Minister właściwy do spraw środowiska może, w drodze decyzji, skreślić
jednostkę naukową z listy, o której mowa w ust. 1, w przypadku:
1) wniosku tej jednostki naukowej;
2) likwidacji lub podziału tej jednostki naukowej;
3) zaprzestania spełniania przez tę jednostkę naukową kryteriów, o których
mowa w ust. 3.
29.04.2020
©Telksinoe s. 65/254
9. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia,
sposób dokonywania oceny spełniania kryteriów, o których mowa w ust. 3, przez
jednostkę naukową oraz wzór wniosku o wpis na listę jednostek naukowych,
kierując się potrzebą sprawnego przeprowadzania procedury wpisu jednostek
naukowych na listę.
Art. 49l. 1. Organ koncesyjny przeprowadza przetarg przy pomocy komisji
przetargowej.
2. Komisja przetargowa składa się z trzech do pięciu członków, w tym
przewodniczącego oraz jego zastępcy, wyznaczanych przez organ koncesyjny
spośród osób będących pracownikami urzędu obsługującego ten organ,
spełniających wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 49o
pkt 2.
3. Członkami komisji przetargowej nie mogą być osoby, które:
1) pozostają w związku małżeńskim albo w stosunku pokrewieństwa lub
powinowactwa w linii prostej, pokrewieństwa lub powinowactwa w linii
bocznej do drugiego stopnia, albo są związane z tytułu przysposobienia,
opieki lub kurateli z podmiotem składającym ofertę, jego pełnomocnikiem lub
członkami władz tego podmiotu;
2) przed upływem trzech lat od dnia wszczęcia postępowania przetargowego
pozostawały w stosunku pracy lub zlecenia z podmiotem składającym ofertę
albo były członkami władz osób prawnych tego podmiotu;
3) pozostają z podmiotem składającym ofertę w takim stosunku prawnym lub
faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do ich
bezstronności.
4. Komisja przetargowa pracuje na posiedzeniach, które odbywają się
w terminie i miejscu wskazanych przez przewodniczącego komisji.
Art. 49m. 1. Komisja przetargowa dokonuje oceny spełnienia przez oferty
wymogów, o których mowa w art. 49h ust. 3 pkt 13, oraz ocenia oferty na
podstawie kryteriów, o których mowa w art. 49h ust. 3 pkt 4.
1a. W przypadku działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu
lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich
Rzeczypospolitej Polskiej, komisja przetargowa, dokonując oceny ofert w zakresie
29.04.2020
©Telksinoe s. 66/254
kryteriów, o których mowa w art. 49k ust. 1 pkt 2 i 3, bierze pod uwagę w
szczególności:
1) ryzyko i zagrożenia dotyczące wykonywania działalności w przestrzeni, w
granicach której ma być wykonywana, w szczególności koszty degradacji
środowiska wód morskich, o których mowa w art. 61h ust. 1 pkt 3 ustawy z
dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne6);
2) zdolności finansowe podmiotu uczestniczącego w przetargu do pokrycia
zobowiązań, jakie mogą potencjalnie wyniknąć z wykonywania działalności,
w tym wszelkie rodzaje zabezpieczenia finansowego;
3) dostępne informacje dotyczące działania podmiotu uczestniczącego w
przetargu w zakresie bezpieczeństwa i ochrony środowiska, w tym w
odniesieniu do niebezpiecznych zdarzeń, w zakresie, w jakim mogą mieć one
wpływ na wykonywanie działalności.
2. W przypadku gdy ofertę składa wspólnie kilka podmiotów, ocena jest
dokonywana łącznie wobec wszystkich podmiotów.
3. Zwycięzcą przetargu zostaje podmiot albo podmioty, których oferta
uzyskała najwyższą ocenę.
4. W przypadku gdy zwycięzcą przetargu są podmioty, które wspólnie złożyły
ofertę, operatorem jest podmiot wskazany w ofercie.
5. Po zakończeniu przetargu komisja przetargowa niezwłocznie przedstawia
organowi koncesyjnemu protokół z przetargu.
6. Organ koncesyjny przesyła protokół z przetargu wszystkim podmiotom
uczestniczącym w przetargu.
Art. 49n. 1. Podmiot uczestniczący w przetargu ma prawo wniesienia do
organu koncesyjnego protestu wobec czynności podjętych w przetargu
z naruszeniem przepisów ustawy.
2. Protest powinien wskazywać oprotestowaną czynność, a także zawierać
zwięzłe przytoczenie zarzutów oraz wskazywać okoliczności faktyczne i prawne
uzasadniające wniesienie protestu.
3. Protest wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia protokołu
z przetargu.
6)
Utraciła moc na podstawie art. 573 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U. poz.
1566), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.
29.04.2020
©Telksinoe s. 67/254
4. Organ koncesyjny odrzuca protest wniesiony po terminie lub wniesiony
przez podmiot niebędący uczestnikiem przetargu.
5. Organ koncesyjny powiadamia niezwłocznie podmioty uczestniczące
w przetargu o wniesieniu protestu.
6. Protest rozpatruje się w terminie 14 dni od dnia jego wniesienia.
7. W przypadku uwzględnienia protestu, czynność oprotestowaną powtarza
się.
8. W przypadku powtórzenia oprotestowanych czynności terminy, o których
mowa w art. 49p ust. 1–3 albo art. 49s ust. 1, ulegają zawieszeniu.
9. W sprawach związanych z protestem organ koncesyjny wydaje
postanowienia.
Art. 49o. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1) wymagania, jakim powinna odpowiadać oferta oraz dokumenty wymagane od
składającego ofertę, z uwzględnieniem rodzaju działalności,
2) wymagania, jakim powinni odpowiadać członkowie komisji przetargowej,
niezbędne do przeprowadzenia przetargu oraz tryb pracy tej komisji,
z uwzględnieniem zapewnienia sprawności wykonywanych czynności,
3) tryb przeprowadzenia przetargu, w tym sposób dokonania oceny ofert,
z uwzględnieniem potrzeby zapewnienia sprawiedliwej oceny ofert zgodnie
z zasadami przejrzystości i niedyskryminacji
– mając na uwadze zasady ochrony konkurencji, ochrony środowiska oraz
racjonalnej gospodarki złożem.
Art. 49p. 1. W przypadku gdy w przetargu została wybrana oferta złożona
wspólnie przez kilka podmiotów, organ koncesyjny, po otrzymaniu protokołu
z przetargu, niezwłocznie wzywa operatora do przekazania temu organowi, w
terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania, projektu umowy o współpracy.
2. W przypadku stwierdzenia przez organ koncesyjny niezgodności projektu
umowy o współpracy ze złożoną ofertą lub ustawą organ koncesyjny wyznacza
dodatkowy termin 14 dni na usunięcie niezgodności.
3. W przypadku stwierdzenia przez organ koncesyjny zgodności projektu
umowy o współpracy ze złożoną ofertą oraz ustawą organ koncesyjny
29.04.2020
©Telksinoe s. 68/254
niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania projektu
umowy, informuje o tym operatora.
4. Po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 3, operator przesyła
niezwłocznie organowi koncesyjnemu umowę o współpracy.
Art. 49q. 1. Wycofanie oferty w czasie trwania przetargu powoduje utratę
wadium.
2. Wadium wniesione przez podmiot uczestniczący w przetargu, którego
oferta nie uzyskała najwyższej oceny w przetargu, podlega zwrotowi w terminie
14 dni od dnia otrzymania przez organ koncesyjny protokołu z przetargu.
3. Wadium wniesione przez zwycięzcę przetargu podlega zwrotowi
w terminie 14 dni od dnia udzielenia koncesji, a w przypadku gdy zwycięzcą
przetargu są podmioty, które wspólnie złożyły ofertę – od dnia przekazania
organowi koncesyjnemu umowy o współpracy. Wadium nie podlega zwrotowi
w przypadku odstąpienia od zawarcia umowy o współpracy z przyczyn leżących po
stronie zwycięzcy przetargu, chyba że odstąpienie nastąpiło z powodu siły wyższej.
Art. 49r. Organ koncesyjny umarza postępowanie przetargowe, w przypadku
gdy:
1) w terminie, o którym mowa w art. 49h ust. 3 pkt 3, żaden podmiot nie złożył
oferty;
2) wszystkie złożone w przetargu oferty zostały wycofane lub nie spełniają
wymagań określonych w ogłoszeniu, o którym mowa w art. 49h ust. 2;
3) zwycięzcą przetargu są podmioty, które wspólnie złożyły ofertę i nie
przekazały organowi koncesyjnemu umowy o współpracy;
4) w terminie, o którym mowa w art. 49p ust. 2, nie usunięto niezgodności
w projekcie umowy o współpracy.
Art. 49s. 1. Organ koncesyjny udziela koncesji na poszukiwanie
i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża
albo koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złoża niezwłocznie:
1) po otrzymaniu protokołu z przetargu – na rzecz zwycięzcy przetargu albo
2) w przypadku gdy zwycięzcą przetargu są podmioty, które wspólnie złożyły
ofertę – po przekazaniu organowi koncesyjnemu umowy o współpracy – na
rzecz stron tej umowy
29.04.2020
©Telksinoe s. 69/254
– i jednocześnie odmawia udzielenia koncesji podmiotom uczestniczącym
w postępowaniu przetargowym, które nie są zwycięzcą przetargu.
2. Organ koncesyjny zawiera umowę o ustanowieniu użytkowania górniczego
ze zwycięzcą przetargu, a w przypadku gdy zwycięzcą przetargu są podmioty, które
wspólnie złożyły ofertę – ze wszystkimi tymi podmiotami.
3. Organ koncesyjny odmawia udzielenia koncesji, o której mowa w ust. 1,
w przypadkach, o których mowa w art. 29 ust. 1, a także w przypadku gdy:
1) żadna z ofert nie spełnia kryteriów, o których mowa w art. 49h ust. 3 pkt 4;
2) przed udzieleniem koncesji zwycięzcy przetargu, a w przypadku gdy
zwycięzcą przetargu są podmioty, które wspólnie złożyły ofertę – operatorowi
albo wszystkim podmiotom, uchylono decyzję o uzyskaniu pozytywnej oceny
z postępowania kwalifikacyjnego, decyzja ta wygasła albo utraciła moc bez
względu na przyczynę.
Art. 49t. 1. Koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów
oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż, a także koncesji na wydobywanie
węglowodorów ze złóż udziela się na czas oznaczony nie krótszy niż 10 lat i nie
dłuższy niż 30 lat, z zastrzeżeniem art. 49y ust. 2, 5 i 8.
2. Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie
złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża, a także koncesję
na wydobywanie węglowodorów ze złoża, po przeprowadzeniu postępowania
przetargowego, z mocy prawa wstępuje w prawa i obowiązki stron postępowań
zakończonych decyzją oraz postanowieniami uzyskanymi przez organ koncesyjny
przed wszczęciem tego postępowania.
3. Koncesja na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz
wydobywanie węglowodorów ze złoża, a także koncesja na wydobywanie
węglowodorów ze złoża:
1) przyznaje przedsiębiorcy wyłączne prawo do wykonywania działalności
objętej koncesją w określonej w niej przestrzeni;
2) w przypadku gdy jest udzielona na rzecz stron umowy o współpracy – jest
wykonywana w sposób i na warunkach określonych w tej umowie.
29.04.2020
©Telksinoe s. 70/254
Art. 49u. 1. Koncesja na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża
węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża, a także koncesja na
wydobywanie węglowodorów ze złoża, określa:
1) rodzaj i sposób wykonywania zamierzonej działalności;
2) przestrzeń, w granicach której ma być wykonywana zamierzona działalność;
3) w przypadku gdy jest udzielana na rzecz stron umowy o współpracy –
operatora oraz wskazuje zgodnie z umową o współpracy udziały stron umowy
w zysku i kosztach prac geologicznych, w tym robót geologicznych, lub robót
górniczych;
4) czas obowiązywania koncesji;
5) termin rozpoczęcia zamierzonej działalności, a w razie potrzeby – przesłanki,
których spełnienie oznacza rozpoczęcie zamierzonej działalności;
6) szczególne warunki wykonywania zamierzonej działalności, w szczególności
w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego, zdrowia
publicznego, ochrony środowiska lub racjonalnego gospodarowania złożem;
7) warunki zabezpieczenia, o których mowa w art. 49x ust. 2, o ile je
przewidziano w ogłoszeniu, o którym mowa w art. 49h ust. 2,
w szczególności wysokość, zakres i sposób ustanowienia tego
zabezpieczenia;
8) wysokość, zakres i sposób ustanowienia zabezpieczenia, o którym mowa w
art. 49x ust. 2a, w przypadku koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż
węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż w granicach
obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, a także koncesji na
wydobywanie węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich
Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Koncesja na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz
wydobywanie węglowodorów ze złoża, a także koncesja na wydobywanie
węglowodorów ze złoża, może określać warunki wtłaczania wód do górotworu.
Art. 49v. Koncesja na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów
oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża określa również:
1) cel, zakres i rodzaj zamierzonych prac geologicznych, w tym robót
geologicznych, oraz minimalną kategorię rozpoznania złoża;
2) czas trwania fazy:
29.04.2020
©Telksinoe s. 71/254
a) poszukiwania i rozpoznawania rozumianej jako wykonywanie tej
koncesji w okresie od dnia jej udzielenia do dnia zakończenia
dokumentowania złoża w przestrzeni wyznaczonej koncesją albo
przekazania właściwemu organowi dokumentacji, o której mowa
w art. 88 ust. 2 pkt 4; zatwierdzenie dokumentacji geologiczno-
-inwestycyjnej złoża węglowodorów przed upływem czasu trwania tej
fazy nie stanowi jej zakończenia,
b) wydobywania rozumianej jako wykonywanie tej koncesji w okresie od
dnia wydania decyzji inwestycyjnej, o której mowa w art. 49z ust. 1, do
dnia cofnięcia, wygaśnięcia lub utraty mocy tej koncesji; rozpoczęcie
fazy wydobywania może nastąpić w czasie trwania fazy poszukiwania
i rozpoznawania;
3) harmonogram, w podziale na lata, realizacji obowiązków wynikających z tej
koncesji, w tym wynikających z harmonogramu określonego w projekcie
robót geologicznych;
4) częstotliwość, tryb i format przekazywania organowi koncesyjnemu
informacji o wynikach realizacji obowiązków określonych
w harmonogramach, o których mowa w pkt 3;
5) wysokość opłaty za działalność w zakresie poszukiwania i rozpoznawania
złoża węglowodorów;
6) (uchylony)
7) zakres i harmonogram obowiązkowego poboru próbek uzyskanych w wyniku
robót geologicznych, w tym rdzeni wiertniczych.
Art. 49w. 1. Koncesja na wydobywanie węglowodorów ze złoża określa
również:
1) granice obszaru górniczego i terenu górniczego;
2) minimalny stopień wykorzystania zasobów złoża węglowodorów oraz
przedsięwzięcia niezbędne w zakresie racjonalnej gospodarki złożem.
2. Podstawą wyznaczenia granic obszaru górniczego jest dokumentacja
geologiczno-inwestycyjna złoża węglowodorów.
Art. 49x. 1. (uchylony)
29.04.2020
©Telksinoe s. 72/254
2. Jeżeli przemawia za tym szczególnie ważny interes państwa lub
szczególnie ważny interes publiczny związany w szczególności z ochroną
środowiska lub gospodarką kraju, koncesja na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża
węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża albo koncesja na
wydobywanie węglowodorów ze złoża może zostać udzielona pod warunkiem
ustanowienia zabezpieczenia roszczeń mogących powstać wskutek wykonywania
działalności objętej koncesją.
2a. Przedsiębiorca wykonujący działalność polegającą na poszukiwaniu,
rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej jest także obowiązany do ustanowienia
zabezpieczenia roszczeń mogących powstać wskutek wykonywania tej
działalności. Zabezpieczenie ustanawia się po dniu doręczenia decyzji
zatwierdzającej plan ruchu zakładu górniczego, o której mowa w art. 108 ust. 11,
nie później niż przed dniem rozpoczęcia prowadzenia ruchu zakładu górniczego.
3. (uchylony)
4. Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 2 i 2a, wnosi się w następujących
formach:
1) pieniądzu;
2) poręczeniach bankowych lub poręczeniach spółdzielczej kasy
oszczędnościowo-kredytowej, z tym że zobowiązanie kasy jest zawsze
zobowiązaniem pieniężnym;
3) gwarancjach bankowych;
4) gwarancjach ubezpieczeniowych;
5) poręczeniach udzielanych przez podmioty, o których mowa w art. 6b ust. 5
pkt 2 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji
Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz. U. z 2019 r. poz. 310);
6) wekslach z poręczeniem wekslowym banku lub spółdzielczej kasy
oszczędnościowo-kredytowej;
7) zastawie na papierach wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa;
8) ubezpieczeniach od odpowiedzialności cywilnej.
5. Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 2, wnoszone w pieniądzu wpłaca
się przelewem na odrębny rachunek bankowy urzędu obsługującego organ
koncesyjny w terminie 30 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia koncesji.
29.04.2020
©Telksinoe s. 73/254
5a. W przypadku, o którym mowa w ust. 2a, zabezpieczenie wnoszone w
pieniądzu wpłaca się przelewem na odrębny rachunek bankowy urzędu
obsługującego organ koncesyjny, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji
zatwierdzającej plan ruchu zakładu górniczego, nie później niż przed dniem
rozpoczęcia prowadzenia ruchu zakładu górniczego.
6. Jeżeli zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 2 i 2a, wniesiono w pieniądzu,
organ koncesyjny przechowuje je na oprocentowanym rachunku bankowym. Organ
koncesyjny zwraca zabezpieczenie wniesione w pieniądzu z odsetkami
wynikającymi z umowy rachunku bankowego, na którym było ono
przechowywane, pomniejszone o koszt prowadzenia tego rachunku oraz prowizji
bankowej za przelew pieniędzy na rachunek przedsiębiorcy, a w przypadku
udzielenia koncesji na rzecz stron umowy o współpracy – na rachunek wspólny,
o którym mowa w art. 49zp ust. 1.
7. Dowód ustanowienia zabezpieczenia, o którym mowa w:
1) (uchylony)
2) ust. 2 – przedstawia się organowi koncesyjnemu w terminie 30 dni od dnia
udzielenia koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów
oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża albo koncesji na wydobywanie
węglowodorów ze złoża;
3) ust. 2a – przedstawia się organowi koncesyjnemu w terminie 30 dni od dnia
doręczenia decyzji zatwierdzającej plan ruchu zakładu górniczego.
8. Corocznie, w terminie do dnia 31 stycznia, przedkłada się organowi
koncesyjnemu aktualny dowód istnienia zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 2 i
2a.
9. (uchylony)
9a. Ustanowione zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 2a, powinno być
utrzymane w wysokości określonej w koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie
złóż węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż w granicach
obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, a także w koncesji na wydobywanie
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej,
i uzupełniane do tej wysokości przez cały okres, na który został sporządzony i
zatwierdzony plan ruchu zakładu górniczego.
29.04.2020
©Telksinoe s. 74/254
10. Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 2 i 2a, ustanowione w pieniądzu
nie wchodzi w skład masy upadłości.
Art. 49y. 1. Faza poszukiwania i rozpoznawania trwa nie dłużej niż 5 lat.
2. Organ koncesyjny w przypadku uzasadnionym warunkami geologicznymi
i racjonalną gospodarką złożem może, na wniosek, przedłużyć czas trwania fazy
poszukiwania i rozpoznawania. Przedłużenie czasu trwania fazy poszukiwania
i rozpoznawania nie oznacza przedłużenia czasu obowiązywania koncesji na
poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złóż.
3. Warunkiem przedłużenia fazy poszukiwania i rozpoznawania jest
wykonywanie działalności zgodnie z warunkami określonymi w koncesji na
poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złoża, w szczególności zgodnie z harmonogramami, o których
mowa w art. 49v pkt 3.
4. Wniosek o przedłużenie czasu trwania fazy poszukiwania i rozpoznawania
przedkłada się nie później niż 60 dni przed upływem czasu trwania tej fazy. Do
wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające spełnienie warunków, o których
mowa w ust. 3.
5. Organ koncesyjny, w przypadku gdy działalność w fazie wydobywania jest
prowadzona zgodnie z warunkami określonymi w koncesji na poszukiwanie i
rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż,
może, na wniosek, przedłużyć czas trwania fazy wydobywania na okres niezbędny
do zakończenia wydobywania węglowodorów ze złóż. Przedłużenie czasu trwania
fazy wydobywania oznacza przedłużenie czasu obowiązywania koncesji na
poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złoża.
6. Wniosek o przedłużenie czasu trwania fazy wydobywania przedkłada się
nie później niż 120 dni przed upływem czasu trwania tej fazy.
6a. Razem z wnioskiem o przedłużenie czasu trwania fazy wydobywania
składa się wniosek o zmianę decyzji inwestycyjnej, o której mowa w art. 49z ust.
1.
7. (uchylony)
29.04.2020
©Telksinoe s. 75/254
8. Przepisy ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio do przedłużenia czasu
obowiązywania koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złóż.
9. Organ koncesyjny, w przypadku gdy przedmiotem postępowania jest
przedłużenie:
1) fazy poszukiwania i rozpoznawania – dokonuje uzgodnienia, o którym mowa
w art. 8, oraz uzyskuje opinię, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1a i 1b, albo
opinię, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 2;
2) fazy wydobywania – dokonuje uzgodnienia, o którym mowa w art. 8 oraz w
art. 23 ust. 1 pkt 3, a także uzyskuje opinię, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt
1a i 1b, albo dokonuje uzgodnienia, o którym mowa w art. 23 ust. 2a pkt 1.
Art. 49z. 1. Rozpoczęcie fazy wydobywania wymaga uzyskania decyzji
inwestycyjnej.
2. Decyzję inwestycyjną wydaje organ koncesyjny na wniosek.
3. We wniosku o wydanie decyzji inwestycyjnej określa się:
1) prawa do nieruchomości, w granicach której ma być wykonywane
wydobywanie węglowodorów ze złoża, lub prawo, o ustanowienie którego
ubiega się wnioskodawca;
2) termin rozpoczęcia wydobywania węglowodorów ze złoża;
3) złoże węglowodorów lub jego część, która ma być przedmiotem
wydobywania;
4) wielkość i sposób zamierzonego wydobywania węglowodorów ze złoża,
a także stopień zamierzonego wykorzystania zasobów, w tym kopalin
towarzyszących i współwystępujących;
5) projektowane położenie obszaru górniczego i terenu górniczego, wyznaczone
na podstawie dokumentacji geologiczno-inwestycyjnej złoża węglowodorów
oraz przedstawione zgodnie z wymaganiami dotyczącymi map górniczych,
z zaznaczeniem granic podziału terytorialnego kraju;
6) geologiczne i hydrogeologiczne warunki wydobywania węglowodorów ze
złoża, a w razie potrzeby warunki wtłaczania wód do górotworu określone
w dokumentacji hydrogeologicznej, o której mowa w art. 90 ust. 1 pkt 2 lit. b.
4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, dołącza się dowód istnienia prawa
do korzystania z informacji geologicznej, które przysługuje wnioskodawcy w
zakresie niezbędnym do prowadzenia zamierzonej działalności.
29.04.2020
©Telksinoe s. 76/254
Art. 49za. 1. Decyzja inwestycyjna określa:
1) sposób wydobywania węglowodorów ze złoża;
2) granice obszaru górniczego i terenu górniczego;
3) termin rozpoczęcia wydobywania węglowodorów ze złoża;
4) minimalny stopień wykorzystania zasobów złoża węglowodorów oraz
przedsięwzięcia niezbędne w zakresie racjonalnej gospodarki złożem.
2. Decyzja inwestycyjna może określać:
1) warunki wtłaczania wód do górotworu;
2) inne wymagania dotyczące zamierzonego wydobywania węglowodorów ze
złoża, w szczególności w zakresie bezpieczeństwa powszechnego, racjonalnej
gospodarki złożem lub ochrony środowiska.
3. Od dnia uzyskania decyzji inwestycyjnej do dnia zakończenia fazy
poszukiwania i rozpoznawania przedsiębiorca może poszukiwać i rozpoznawać
złoże węglowodorów w przestrzeni wyznaczonej w koncesji na poszukiwanie i
rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża,
nie wyłączając granic obszaru górniczego określonych w tej decyzji.
4. W przypadku gdy przedsiębiorca w czasie trwania fazy poszukiwania i
rozpoznawania uzyskał decyzje zatwierdzające dokumentacje geologiczno-
inwestycyjne złoża węglowodorów dla kolejnych złóż węglowodorów,
przystąpienie do wydobywania węglowodorów z tych złóż wymaga uzyskania
decyzji inwestycyjnych dla tych złóż.
4a. Organ koncesyjny, na wniosek przedsiębiorcy, może dokonać zmiany
decyzji inwestycyjnej dla tego złoża. Do zmiany decyzji inwestycyjnej stosuje się
odpowiednio przepisy o jej udzieleniu. Współdziałanie z organami określonymi
ustawą dotyczy wówczas tylko tych spraw, które są przedmiotem zamierzonej
zmiany, w szczególności w zakresie zgodności z przeznaczeniem lub sposobem
korzystania z nieruchomości określonym w sposób przewidziany w art. 7. Przepisu
art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.
5. Granice obszarów górniczych określone w decyzjach inwestycyjnych lub
ich zmianach po zakończeniu fazy poszukiwania i rozpoznawania zastępują granice
przestrzeni wyznaczonej w koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż
węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż.
29.04.2020
©Telksinoe s. 77/254
6. Uzyskanie decyzji inwestycyjnych albo ich zmian zobowiązuje do zmiany
umowy o ustanowieniu użytkowania górniczego najpóźniej w terminie 30 dni od
dnia uzyskania albo zmiany decyzji inwestycyjnej.
7. W przypadku udokumentowania złoża węglowodorów położonego w
przestrzeni co najmniej dwóch przylegających do siebie koncesji na poszukiwanie
i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż,
udzielonych na rzecz jednego przedsiębiorcy lub stron umowy o współpracy, organ
koncesyjny wydaje jedną decyzję inwestycyjną dla tego złoża, która określa
warunki wykonywania fazy wydobywania dla wszystkich koncesji, w przestrzeni
których położone jest udokumentowane złoże.
Art. 49zb. Przedsiębiorca, a w przypadku gdy koncesja na poszukiwanie
i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża
lub koncesja na wydobywanie węglowodorów ze złoża jest udzielona na rzecz stron
umowy o współpracy – operator, przez czas obowiązywania koncesji, jest
obowiązany do prowadzenia strony internetowej zapewniającej nieodpłatny dostęp
do danych teleadresowych stron umowy o współpracy, do kopii koncesji oraz
decyzji ją zmieniających, decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, decyzji
inwestycyjnej, decyzji zatwierdzającej plan ruchu zakładu górniczego oraz decyzji
zatwierdzającej dokumentację geologiczno-inwestycyjną złoża węglowodorów.
Strona internetowa zapewnia także dostęp do mapy w skali co najmniej 1:50 000
z naniesionymi granicami przestrzeni wyznaczonej koncesją i lokalizacji wierceń
prowadzonych w fazie poszukiwania i rozpoznawania, a w przypadku
wydobywania węglowodorów ze złoża – z naniesionymi granicami obszaru
górniczego i terenu górniczego, wraz ze współrzędnymi płaskimi prostokątnymi
punktów załamania tych granic w państwowym systemie odniesień przestrzennych.
Art. 49zc. 1. Przedsiębiorca od dnia uzyskania koncesji na wydobywanie
węglowodorów ze złóż, a w przypadku koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie
złóż węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż – od dnia uzys-
kania decyzji inwestycyjnej, jest obowiązany do przekazywania państwowej
służbie geologicznej bieżących parametrów wydobywania węglowodorów ze złoża
oraz informowania organu koncesyjnego o tym przekazaniu.
29.04.2020
©Telksinoe s. 78/254
2. Przekazywanie parametrów następuje w postaci papierowej
i elektronicznej, nie później niż 14 dni od dnia ich uzyskania, w zakresie, formatach
i trybie określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 82a ust. 1 pkt 3.
Art. 49zd. 1. Jeżeli nie sprzeciwia się temu interes publiczny,
w szczególności związany z bezpieczeństwem państwa, budową konkurencyjnego
i przejrzystego rynku energii, zapewnieniem bezpieczeństwa energetycznego lub
ochroną środowiska, w tym z racjonalną gospodarką złożem, na wniosek
przedsiębiorcy będącego dotychczasową stroną umowy o współpracy,
w przypadkach określonych w art. 49zr ust. 2 oraz art. 49zt ust. 3 i 4, organ
koncesyjny przenosi koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża
węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża albo koncesję na
wydobywanie węglowodorów ze złoża, w drodze decyzji, na nowe strony umowy
o współpracy.
2. Organ koncesyjny przenosi koncesję, w przypadku gdy podmiot
przystępujący do umowy o współpracy:
1) posiada decyzję o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania
kwalifikacyjnego, o której mowa w art. 49a ust. 17, odpowiednio w zakresie,
o którym mowa w art. 49a ust. 16;
2) wyraża zgodę na przyjęcie wszystkich warunków określonych w koncesji
oraz w umowie o ustanowieniu użytkowania górniczego;
3) wykaże, iż jest w stanie spełnić wymagania związane z wykonywaniem
zamierzonej działalności.
3. Do wniosku o przeniesienie koncesji dołącza się nową umowę
o współpracy.
4. Stronami postępowania dotyczącego przeniesienia, o którym mowa
w ust. 1, są strony dotychczasowej umowy o współpracy oraz podmiot
przystępujący do umowy o współpracy.
5. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do przenoszenia koncesji na
poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złoża albo koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złoża
udzielonej jednemu przedsiębiorcy. Stronami postępowania dotyczącego
przeniesienia takiej koncesji są przedsiębiorca oraz podmiot, który ubiega się
o przeniesienie koncesji.
29.04.2020
©Telksinoe s. 79/254
6. W decyzji przenoszącej koncesję organ koncesyjny na nowo określa
wysokość, zakres lub sposób ustanowienia zabezpieczenia, o którym mowa w art.
49x ust. 2 lub 2a, a w przypadku zabezpieczenia, o którym mowa w art. 49x ust. 2a,
także termin doręczenia organowi koncesyjnemu dowodu ustanowienia
zabezpieczenia, nie dłuższy niż 30 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji
przenoszącej koncesję.
7. W przypadku, o którym mowa w ust. 6, dowód ustanowienia
zabezpieczenia, o którym mowa w:
1) art. 49x ust. 2 – doręcza się organowi koncesyjnemu w terminie 30 dni od dnia
doręczenia lub ogłoszenia decyzji przenoszącej koncesję;
2) art. 49x ust. 2a – doręcza się organowi koncesyjnemu w terminie określonym
w decyzji przenoszącej koncesję.
8. Przeniesienie koncesji zobowiązuje do niezwłocznej zmiany umowy
o ustanowieniu użytkowania górniczego.
9. Przeniesienie koncesji przenosi również prawa i obowiązki wynikające
z innych decyzji wydanych na podstawie ustawy.
Art. 49ze. 1. Organ koncesyjny może cofnąć koncesję na poszukiwanie
i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża,
a także koncesję na wydobywanie węglowodorów ze złoża, w przypadkach okreś-
lonych w art. 37, a także w przypadku gdy:
1) zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 49zn ust. 10, a koncesja
została udzielona na rzecz stron umowy o współpracy;
2) przedsiębiorca narusza obowiązki określone w art. 49zc.
2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, organ koncesyjny może cofnąć
koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz
wydobywanie węglowodorów ze złoża, a także koncesję na wydobywanie
węglowodorów ze złoża, po przeprowadzeniu postępowania zgodnie z art. 37.
3. Organ koncesyjny cofa koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża
węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża, a także koncesję na
wydobywanie węglowodorów ze złoża, w przypadku gdy:
1) przedsiębiorcy, któremu samodzielnie udzielono koncesji, a w przypadku gdy
koncesja została udzielona na rzecz stron umowy o współpracy – operatorowi
albo wszystkim stronom umowy o współpracy, uchylono decyzję o uzyskaniu
29.04.2020
©Telksinoe s. 80/254
pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego, decyzja ta wygasła albo
utraciła moc bez względu na przyczynę;
2) zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 49zn ust. 9, a koncesja została
udzielona na rzecz stron umowy o współpracy.
Art. 49zf. 1. Do wygaśnięcia koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie
złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża, a także koncesji
na wydobywanie węglowodorów ze złoża, stosuje się art. 38, z zastrzeżeniem, że
koncesja, która została udzielona na rzecz stron umowy o współpracy wygasa, gdy
przesłanki określone w art. 38 ust. 1 pkt 4 i 5 dotyczą operatora.
2. Koncesja wygasa również w przypadku gdy przedsiębiorca nie przedstawi
organowi koncesyjnemu, w terminie określonym w art. 49x ust. 7 pkt 2 i 3 albo w
art. 49zd ust. 7 pkt 1, albo w terminie określonym w decyzji, o której mowa w art.
49zd ust. 6, dowodu ustanowienia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 49x ust.
2 lub 2a.
Art. 49zg. 1. Do zmian koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż
węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż, a także koncesji na
wydobywanie węglowodorów ze złóż nie stosuje się procedur, o których mowa
w art. 49e, chyba że zmiana koncesji zmierza do powiększenia przestrzeni nią
wyznaczonej. Zmiana koncesji może nastąpić w przypadku uzasadnionym
w szczególności warunkami geologicznymi i racjonalną gospodarką złożem.
1a. Jeżeli uzasadnione jest to szczególnymi warunkami geologicznymi i
racjonalną gospodarką złożem, do zmian koncesji na poszukiwanie i
rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż, a
także koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złóż nie stosuje się procedur, o
których mowa w art. 49e, również w przypadku powiększenia obszaru górniczego,
wyznaczonego odpowiednio w decyzji inwestycyjnej lub w koncesji na
wydobywanie węglowodorów ze złóż, związanego ze zmianą granic złoża,
będącego przedmiotem eksploatacji, określonego w dokumentacji geologiczno-
inwestycyjnej złoża węglowodorów.
1b. Zmiana koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów
oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż, a także koncesji na wydobywanie
węglowodorów ze złóż, w przypadku, o którym mowa w ust. 1a, może nastąpić na
29.04.2020
©Telksinoe s. 81/254
wniosek przedsiębiorcy, jeżeli obszar, którego wniosek dotyczy, nie jest objęty
aktualnym ogłoszeniem, o którym mowa w art. 49f ust. 1, albo nie zostało wszczęte
postępowanie przetargowe dotyczące tego obszaru, albo nie został złożony
wniosek, o którym mowa w art. 49e, albo obszar nie jest objęty inną koncesją na
działalność polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu
węglowodorów.
1c. Wniosek, o którym mowa w ust. 1b, może zostać złożony do organu
koncesyjnego w terminie 3 lat od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji
zatwierdzającej dokumentację geologiczno-inwestycyjną złoża węglowodorów.
2. Wniosek o zmianę koncesji, poza wymaganiami przewidzianymi
przepisami z zakresu ochrony środowiska i działalności gospodarczej, zawiera
szczegółowe uzasadnienie proponowanych zmian. Do wniosku dołącza się dowody
istnienia określonych w nim okoliczności, a w przypadku gdy zmiana koncesji
wpływa na warunki umowy o współpracy, dołącza się także zmianę tej umowy.
3. Organ koncesyjny może zobowiązać przedsiębiorcę do przedstawienia
w wyznaczonym terminie dodatkowych danych i dokumentów mogących
uprawdopodobnić, że spełni on warunki wykonywania działalności, które będą
określone w zmienianej koncesji.
4. W przypadku gdy zmiana koncesji następuje w wyniku zmiany udziałów
stron umowy o współpracy, do wniosku o zmianę koncesji dołącza się zmianę
umowy o współpracy. Umowa staje się skuteczna pod warunkiem uzyskania
decyzji o zmianie koncesji.
5. W przypadku gdy koncesja została udzielona na rzecz stron umowy
o współpracy i przedsiębiorcy niebędącemu operatorem uchylono decyzję
o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego, decyzja ta
wygasła albo utraciła moc bez względu na przyczynę lub gdy zachodzą wobec
niego przesłanki wygaśnięcia koncesji, o których mowa w art. 38 ust. 1 pkt 4 i 5,
organ koncesyjny zmienia koncesję, określając w niej na nowo udziały pozostałych
stron umowy o współpracy.
6. Organ koncesyjny wyznacza pozostałym stronom umowy o współpracy
termin nie dłuższy niż 30 dni na przekazanie zmiany umowy o współpracy,
określającej na nowo ich udziały.
29.04.2020
©Telksinoe s. 82/254
7. W przypadku nieprzekazania zmiany umowy o współpracy w terminie,
o którym mowa w ust. 6, organ koncesyjny zmienia koncesję, określając udziały
stron umowy na zasadach, o których mowa w art. 49zt ust. 6 pkt 2. Zmiana koncesji
zobowiązuje strony umowy o współpracy do niezwłocznej zmiany tej umowy.
8. Zmiana koncesji zobowiązuje do niezwłocznej zmiany umowy
o ustanowieniu użytkowania górniczego.
Art. 49zh. 1. W przypadku cofnięcia koncesji na poszukiwanie
i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża
albo koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złoża udzielonej na rzecz stron
umowy o współpracy, jej wygaśnięcia lub utraty mocy, bez względu na przyczynę,
obowiązki, o których mowa w art. 39 ust. 1, wykonuje operator.
2. W przypadku gdy nie istnieje operator albo jego następca prawny,
obowiązki, o których mowa w art. 39 ust. 1, wykonują strony umowy o współpracy
w sposób określony, w drodze decyzji, przez organ koncesyjny proporcjonalnie do
procentowego udziału stron w zyskach i kosztach określonego w umowie o
współpracy.
Rozdział 4
Umowa o współpracy
Art. 49zi. 1. Przez umowę o współpracy strony zobowiązują się do
wspólnego wykonywania działalności w zakresie poszukiwania i rozpoznawania
złóż węglowodorów oraz wydobywania węglowodorów ze złóż albo wydobywania
węglowodorów ze złóż, pod warunkiem uzyskania koncesji, o której mowa
w rozdziale 3, oraz zawarcia umowy o ustanowieniu użytkowania górniczego.
2. Umowę o współpracy zawiera się na piśmie pod rygorem nieważności.
3. Umowa o współpracy staje się skuteczna pod warunkiem udzielenia
koncesji, o której mowa w rozdziale 3.
Art. 49zj. 1. Udział każdej ze stron umowy o współpracy w zysku i kosztach
prac geologicznych, w tym robót geologicznych, lub robót górniczych, wynika:
1) z oferty złożonej w przetargu w ramach postępowania przetargowego,
o którym mowa w art. 49e;
1a) z wniosku o udzielenie koncesji, o którym mowa w art. 49e;
2) ze zmian umowy dokonywanych w przypadkach określonych w ustawie.
29.04.2020
©Telksinoe s. 83/254
2. Procentowy udział stron umowy o współpracy w zysku jest równy
procentowemu udziałowi w kosztach działalności prowadzonej w ramach umowy,
chyba że strony umowy postanowią inaczej.
Art. 49zk. Umowa o współpracy zawiera w szczególności:
1) określenie rodzaju działalności objętej umową;
2) wskazanie operatora;
3) określenie procentowego udziału jej stron w zysku i kosztach prac
geologicznych, w tym robót geologicznych, lub robót górniczych.
Art. 49zl. Wydobyte węglowodory stają się współwłasnością stron umowy
w częściach ułamkowych określonych przez strony w umowie. Strony mogą
postanowić w umowie, że składniki majątku nabyte w związku z wykonywaną
przez nie działalnością gospodarczą stanowić będą ich współwłasność w częściach
ułamkowych.
Art. 49zm. 1. W zakresie wykonywania działalności objętej umową
o współpracy strony reprezentuje operator.
2. Operator samodzielnie prowadzi sprawy stron umowy o współpracy
w zakresie spraw zwykłego zarządu, w tym prowadzi rozliczenia należności
publicznoprawnych związanych z wykonywaniem działalności objętej umową
i koncesją na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz
wydobywanie węglowodorów ze złoża albo koncesją na wydobywanie
węglowodorów ze złoża oraz w zakresie ustalonym zgodnie z odrębnymi
pełnomocnictwami.
3. Do spraw przekraczających zakres zwykłego zarządu należy
w szczególności podejmowanie uchwał w sprawach:
1) zatwierdzania i zmiany planów rocznych i wieloletnich;
2) wyboru biegłego rewidenta w celu przeprowadzenia badania rocznego
sprawozdania finansowego sporządzonego na podstawie ksiąg, o których
mowa w art. 49zo ust. 1;
3) zatwierdzania rocznego sprawozdania finansowego;
4) rozwiązania umowy o współpracy.
4. Umowa o współpracy może przewidywać inne niż określone
w ust. 3 sprawy przekraczające zakres zwykłego zarządu.
29.04.2020
©Telksinoe s. 84/254
5. W sprawach przekraczających zakres zwykłego zarządu uchwały są
podejmowane na zebraniu w obecności stron umowy o współpracy
reprezentujących co najmniej 75% udziałów w kosztach prac geologicznych,
w tym robót geologicznych, lub robót górniczych, na dzień podjęcia uchwały,
większością 2/3 głosów, chyba że strony umowy postanowią inaczej.
6. W przypadku niepodjęcia uchwały z powodu braku kworum, o którym
mowa w ust. 5, operator zwołuje kolejne zebranie w terminie nie dłuższym niż
7 dni. W porządku obrad tego zebrania są ujęte wyłącznie sprawy nierozstrzygnięte
na poprzednim zebraniu. Uchwały są podejmowane w obecności stron umowy
o współpracy reprezentujących co najmniej 50% udziałów w kosztach prac
geologicznych, w tym robót geologicznych, lub robót górniczych, większością
2/3 głosów, chyba że strony umowy postanowią inaczej.
7. Uchwała w sprawie rozwiązania umowy o współpracy wymaga
jednomyślności wszystkich jej stron.
Art. 49zn. 1. Zebranie stron umowy o współpracy odbywa się co najmniej raz
w roku, w terminie nie krótszym niż 10 i nie dłuższym niż 45 dni od dnia
przedstawienia przez biegłego rewidenta sprawozdania z badania rocznego
sprawozdania finansowego za poprzedni rok obrotowy.
2. Zebranie zwołuje operator.
3. Zebranie odbywa się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
4. Zebranie może zostać zwołane na wniosek strony umowy o współpracy.
Wniosek zawiera co najmniej proponowany porządek obrad, wraz z projektami
uchwał i ich uzasadnieniem, jeżeli mają być podjęte. W takim przypadku operator
zwołuje zebranie w terminie nie krótszym niż 10 i nie dłuższym niż 45 dni od dnia
otrzymania wniosku.
5. Tryb prowadzenia zebrania określa umowa o współpracy.
6. Na zebraniu stronie umowy o współpracy przysługuje liczba głosów
proporcjonalna do jej udziału w kosztach prac geologicznych, w tym robót
geologicznych, lub robót górniczych, chyba że strony umowy postanowią inaczej.
7. Pierwsze zebranie odbywa się w terminie 14 dni od dnia, w którym
koncesja na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz
wydobywanie węglowodorów ze złoża albo koncesja na wydobywanie
29.04.2020
©Telksinoe s. 85/254
węglowodorów ze złoża stała się ostateczna. Na zebraniu operator przedkłada co
najmniej:
1) wniosek o zatwierdzenie planu rocznego i wieloletniego, określających zakres
rzeczowy i finansowy realizacji zobowiązań wynikających z koncesji,
w szczególności harmonogram prac geologicznych, w tym robót
geologicznych, lub robót górniczych, wraz z planowanym terminem ich
realizacji;
2) numer bankowego rachunku wspólnego;
3) propozycje zmian umowy o współpracy mające na celu dostosowanie jej
treści do treści koncesji, o ile jest to konieczne.
8. W przypadku gdy na pierwszym zebraniu strony umowy o współpracy nie
podejmą uchwały w sprawie zatwierdzenia planu rocznego, do czasu jej podjęcia
obowiązuje projekt planu rocznego przedstawiony przez operatora na tym zebraniu.
9. W przypadku gdy do końca pierwszego roku obrotowego nie zostanie
podjęta przez strony umowy o współpracy uchwała w sprawie zatwierdzenia planu
rocznego i wieloletniego, a także w sprawie zatwierdzenia czynności dokonanych
na podstawie projektu planu rocznego, operator zawiadamia o tym organ
koncesyjny. Pierwszy rok obrotowy rozpoczyna się z dniem, w którym koncesja na
poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złoża albo koncesja na wydobywanie węglowodorów ze złoża
stała się ostateczna i trwa do końca następnego roku kalendarzowego, chyba że
strony umowy postanowią inaczej.
10. W przypadku gdy w kolejnych latach obrotowych nie zostanie podjęta
przez strony umowy o współpracy uchwała w sprawie zatwierdzenia planu
rocznego lub wieloletniego, operator zawiadamia o tym organ koncesyjny.
Art. 49zo. 1. W celu rzetelnego i jasnego przedstawienia sytuacji majątkowej
i finansowej oraz określenia wyniku finansowego działalności prowadzonej przez
strony umowy o współpracy na podstawie umowy oraz koncesji na poszukiwanie
i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża
albo koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złoża, operator prowadzi
dodatkowo dla tej działalności księgi rachunkowe i sporządza roczne sprawozdanie
finansowe, które podlega badaniu przez biegłego rewidenta.
29.04.2020
©Telksinoe s. 86/254
2. W przypadkach, o których mowa w art. 49zr oraz art. 49zt, wartość udziału
strony umowy o współpracy w zysku i kosztach prac geologicznych, w tym robót
geologicznych, lub robót górniczych, oznacza się na podstawie osobnego bilansu.
Za dzień bilansowy przyjmuje się dzień wydania decyzji, o której mowa w art. 49zd
ust. 1, albo decyzji, o której mowa w art. 49zg ust. 5, których skutkiem jest ustanie
umowy wobec danej strony.
Art. 49zp. 1. Dla działalności objętej umową o współpracy oraz koncesją na
poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złoża albo koncesją na wydobywanie węglowodorów ze złoża
operator zakłada dla wszystkich stron umowy rachunek wspólny, o którym mowa
w art. 51 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2018 r. poz.
2187, 2243 i 2354 oraz z 2019 r. poz. 326).
2. Wszelkie płatności i rozliczenia związane z wykonywaniem umowy
o współpracy oraz koncesji mogą być dokonywane wyłącznie przez rachunek
wspólny.
Art. 49zq. 1. Za zobowiązania powstałe w związku z działalnością objętą
umową o współpracy oraz koncesją na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża
węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża albo koncesją na
wydobywanie węglowodorów ze złoża, w tym uiszczenie wynagrodzenia z tytułu
umowy o ustanowieniu użytkowania górniczego i umowy na korzystanie
z informacji geologicznej, do której prawa przysługują Skarbowi Państwa oraz
opłat, o których mowa w dziale VII, odpowiedzialność ponosi operator.
2. Za zobowiązania wobec osób trzecich powstałe w związku z działalnością
objętą umową o współpracy oraz koncesją, niewynikające z zatwierdzonych
planów rocznych lub wieloletnich, odpowiedzialność ponosi operator.
3. W przypadku spłaty przez operatora zobowiązań, o których mowa w ust. 2,
przysługuje mu wobec pozostałych stron umowy o współpracy roszczenie o zwrot
spłaconego zobowiązania, proporcjonalnie do udziału tych stron w kosztach prac
geologicznych, w tym robót geologicznych, lub robót górniczych.
Art. 49zr. 1. Za zgodą wszystkich stron umowy o współpracy operator może
wypowiedzieć swój udział w umowie z zachowaniem sześciomiesięcznego terminu
wypowiedzenia, ze skutkiem na dzień, w którym decyzja, o której mowa
29.04.2020
©Telksinoe s. 87/254
w art. 49zd ust. 1, stała się ostateczna, pod warunkiem przedstawienia kandydatury
nowego operatora.
2. Nowy operator wstępuje w prawa i obowiązki operatora, który
wypowiedział swój udział w umowie o współpracy, za zgodą wszystkich stron
umowy, z dniem, w którym decyzja, o której mowa w art. 49zd ust. 1, stała się
ostateczna.
3. Nowy operator oraz operator, który wypowiedział swój udział w umowie
o współpracy, ponoszą solidarną odpowiedzialność wobec pozostałych stron
umowy za zobowiązania wynikające z umowy powstałe przed dniem, w którym
decyzja, o której mowa w art. 49zd ust. 1, stała się ostateczna, przez okres
kolejnych 12 miesięcy.
Art. 49zs. W przypadku cofnięcia koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie
złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża, a także koncesji
na wydobywanie węglowodorów ze złoża, jej wygaśnięcia albo utraty mocy,
dotychczasowy operator może podejmować jedynie działania w celu wykonania
obowiązków dotyczących ochrony środowiska i likwidacji zakładu górniczego.
Art. 49zt. 1. Strona umowy o współpracy niebędąca operatorem może
wypowiedzieć swój udział w umowie lub jego część na rzecz innej strony tej
umowy w każdym czasie, bez konieczności uzyskania zgody pozostałych stron tej
umowy.
2. Za zgodą wszystkich stron umowy o współpracy strona umowy niebędąca
operatorem może wypowiedzieć swój udział w umowie lub jego część
z zachowaniem sześciomiesięcznego terminu wypowiedzenia, ze skutkiem na
dzień, w którym decyzja, o której mowa w art. 49zd ust. 1, stała się ostateczna, pod
warunkiem przedstawienia kandydatury podmiotu wstępującego w jej prawa
i obowiązki.
3. Za zgodą wszystkich stron umowy o współpracy w prawa i obowiązki
strony wypowiadającej swój udział w umowie lub jego część, w zakresie
uzgodnionym przez strony, może wstąpić nowy podmiot, pod warunkiem
uzyskania decyzji, o której mowa w art. 49zd ust. 1.
4. Za zgodą wszystkich stron umowy o współpracy nowa strona niebędąca
operatorem wstępuje w prawa i obowiązki dotychczasowej strony niebędącej
29.04.2020
©Telksinoe s. 88/254
operatorem i wypowiadającej swój udział w umowie, z dniem, w którym decyzja,
o której mowa w art. 49zd ust. 1, stała się ostateczna.
5. W przypadku, o którym mowa w art. 49zg ust. 5, umowa o współpracy
z dotychczasową stroną ulega rozwiązaniu z zastrzeżeniem obowiązku dokonania
rozliczeń między stronami. Pozostałe strony umowy o współpracy są obowiązane
do przejęcia praw i obowiązków dotychczasowej strony tej umowy.
6. Prawa i obowiązki dotychczasowej strony umowy o współpracy
przechodzą na pozostałe strony tej umowy w:
1) częściach uzgodnionych przez strony;
2) przypadku niedokonania uzgodnienia, o którym mowa w pkt 1, w terminie
wskazanym w art. 49zg ust. 6 ? proporcjonalnie do udziałów w kosztach prac
geologicznych, w tym robót geologicznych, lub robót górniczych.
7. Niebędąca operatorem strona przystępująca do umowy o współpracy oraz
strona wypowiadająca udział w umowie lub strona, z którą rozwiązano umowę, na
zasadach określonych w ust. 1–3 i 5, ponoszą solidarną odpowiedzialność wobec
pozostałych stron umowy za zobowiązania wynikające z umowy powstałe przed
dniem, w którym decyzja, o której mowa w art. 49zd ust. 1 albo art. 49zg ust. 5,
stała się ostateczna, przez okres kolejnych 12 miesięcy.
8. Przepisy ust. 5–7 stosuje się odpowiednio do wypowiedzenia udziału
w umowie o współpracy w części.
Art. 49zu. Rozliczenie dokonane między stronami umowy o współpracy
w przypadkach, o których mowa w art. 49zr oraz art. 49zt, wywołuje skutki
wyłącznie między tymi stronami i nie zwalnia ich ze zobowiązań wobec osób
trzecich.
Art. 49zv. Umowa o współpracy ulega rozwiązaniu w przypadku:
1) cofnięcia, wygaśnięcia lub utraty mocy koncesji na poszukiwanie
i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze
złoża albo koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złoża;
2) podjęcia przez jej strony uchwały o rozwiązaniu.
Art. 49zw. W sprawach nieuregulowanych w ustawie dotyczących umowy
o współpracy stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego.
29.04.2020
©Telksinoe s. 89/254
DZIAŁ IV
Kwalifikacje, rzeczoznawcy i odpowiedzialność zawodowa
Rozdział 1
Kwalifikacje w zakresie geologii
Art. 50. 1. Osoby wykonujące czynności polegające na wykonywaniu,
dozorowaniu i kierowaniu pracami geologicznymi, z wyjątkiem badań
geofizycznych innych niż badania sejsmiczne i geofizyki wiertniczej, są
obowiązane posiadać kwalifikacje w zawodzie geolog określone ustawą.
2. Ustala się następujące kategorie kwalifikacji w zawodzie geolog w zakresie
czynności polegających na wykonywaniu, dozorowaniu i kierowaniu pracami
geologicznymi:
1) kategoria I – poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów;
2) kategoria II – poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin objętych
własnością górniczą, z wyjątkiem złóż ropy naftowej i gazu ziemnego, wód
leczniczych, wód termalnych i solanek, a także poszukiwanie
i rozpoznawanie złóż kopalin objętych prawem własności nieruchomości
gruntowej;
3) kategoria III – poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin objętych prawem
własności nieruchomości gruntowej;
4) kategoria IV – poszukiwanie i rozpoznawanie zasobów wód podziemnych,
w tym wód leczniczych, wód termalnych i solanek, określanie warunków
hydrogeologicznych związanych z zamierzonym: wykonywaniem odwodnień
w celu wydobywania kopalin, wtłaczaniem wód do górotworu,
wykonywaniem odwodnień budowlanych otworami wiertniczymi,
wykonywaniem przedsięwzięć mogących negatywnie oddziaływać na wody
podziemne, w tym powodować ich zanieczyszczenie, podziemnym
bezzbiornikowym magazynowaniem substancji lub podziemnym
składowaniem odpadów, składowaniem odpadów na powierzchni,
poszukiwaniem i rozpoznawaniem kompleksu podziemnego składowania
dwutlenku węgla, podziemnym składowaniem dwutlenku węgla,
ustanawianiem obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych,
zakończeniem lub zmianą poziomu odwadniania likwidowanych zakładów
29.04.2020
©Telksinoe s. 90/254
górniczych oraz wykonywanie i dokumentowanie prac geologicznych w celu
wykorzystania ciepła Ziemi, a także projektowanie i wykonywanie otworów
obserwacyjnych;
5) kategoria V – poszukiwanie i rozpoznawanie zasobów wód podziemnych,
z wyjątkiem wód leczniczych, wód termalnych i solanek, określanie
warunków hydrogeologicznych związanych z zamierzonym: wykonywaniem
odwodnień budowlanych otworami wiertniczymi, wykonywaniem
przedsięwzięć mogących negatywnie oddziaływać na wody podziemne,
w tym powodować ich zanieczyszczenie, podziemnym bezzbiornikowym
magazynowaniem substancji lub podziemnym składowaniem odpadów,
składowaniem odpadów na powierzchni, ustanawianiem obszarów
ochronnych zbiorników wód podziemnych, oraz wykonywanie
i dokumentowanie prac geologicznych w celu wykorzystania ciepła Ziemi,
a także projektowanie i wykonywanie otworów obserwacyjnych;
6) kategoria VI – określanie warunków geologiczno-inżynierskich na potrzeby:
zagospodarowania przestrzennego, posadawiania obiektów budowlanych,
w tym posadawiania obiektów budowlanych zakładów górniczych i
budownictwa wodnego, podziemnego bezzbiornikowego magazynowania
substancji lub podziemnego składowania odpadów, składowania odpadów na
powierzchni, poszukiwania i rozpoznawania kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla, a także podziemnego składowania dwutlenku
węgla;
7) kategoria VII – określanie warunków geologiczno-inżynierskich na potrzeby:
zagospodarowania przestrzennego, posadawiania obiektów budowlanych,
z wyjątkiem posadawiania obiektów budowlanych zakładów górniczych oraz
budownictwa wodnego;
8) kategoria VIII – wykonywanie prac kartografii geologicznej wraz
z projektowaniem i dokumentowaniem tych prac, z wyjątkiem map
sporządzanych w ramach pozostałych kategorii kwalifikacji;
9) kategoria IX – kierowanie i wykonywanie w terenie badań sejsmicznych
i geofizyki wiertniczej, także przy użyciu środków strzałowych, wraz
z projektowaniem i dokumentowaniem tych badań;
10) (uchylony)
29.04.2020
©Telksinoe s. 91/254
11) (uchylony)
12) (uchylony)
13) kategoria XIII – wykonywanie czynności dozoru geologicznego nad pracami
geologicznymi, z wyjątkiem badań wymienionych w pkt 9, a także
kierowanie w terenie robotami geologicznymi wykonywanymi poza
granicami obszaru górniczego, wykonywanymi bez użycia środków
strzałowych albo gdy projektowana głębokość wyrobiska nie przekracza
100 m.
3. Kwalifikacje określone w ust. 2 pkt 1–8 upoważniają do wykonywania
i kierowania pracami geologicznymi dotyczącymi regionalnych badań budowy
geologicznej kraju oraz otworów wiertniczych do rozpoznawania budowy
głębokiego podłoża, niezwiązanych z dokumentowaniem złóż kopalin.
Art. 51. Stwierdzenie posiadania kwalifikacji w zawodzie geolog w zakresie
wykonywania, dozorowania i kierowania pracami geologicznymi w:
1) kategoriach I–IX następuje w drodze świadectwa wydanego przez ministra
właściwego do spraw środowiska;
2) kategorii XIII następuje w drodze świadectwa wydanego przez marszałka
województwa:
a) dolnośląskiego – dla osób zamieszkałych lub wykonujących czynności,
o których mowa w art. 50 ust. 2 pkt 13, na terenie województw:
dolnośląskiego, lubuskiego, opolskiego i wielkopolskiego,
b) małopolskiego – dla osób zamieszkałych lub wykonujących czynności,
o których mowa w art. 50 ust. 2 pkt 13, na terenie województw:
małopolskiego, podkarpackiego, śląskiego i świętokrzyskiego,
c) mazowieckiego – dla osób zamieszkałych lub wykonujących czynności,
o których mowa w art. 50 ust. 2 pkt 13, na terenie województw:
lubelskiego, łódzkiego, mazowieckiego i podlaskiego,
d) pomorskiego – dla osób zamieszkałych lub wykonujących czynności,
o których mowa w art. 50 ust. 2 pkt 13, na terenie województw:
kujawsko-pomorskiego, pomorskiego, warmińsko-mazurskiego
i zachodniopomorskiego.
29.04.2020
©Telksinoe s. 92/254
Art. 52. 1. O stwierdzenie posiadania kwalifikacji w zawodzie geolog w
kategorii I–IX może ubiegać się osoba, która posiada dyplom ukończenia studiów
pierwszego lub drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich, których
program umożliwia nabycie wiedzy i umiejętności w zakresie nauk geologicznych,
oraz odbyła praktykę zawodową, odpowiednią do poziomu i kierunku ukończonych
studiów, zwaną dalej „praktyką”, określone w przepisach wydanych na podstawie
art. 69 ust. 1 pkt 1 lit. a.
2. O stwierdzenie posiadania kwalifikacji w zawodzie geolog w kategorii XIII
może ubiegać się osoba, która posiada co najmniej świadectwo dojrzałości oraz
świadectwo ukończenia szkoły nadające prawo używania tytułu zawodowego lub
dyplom uzyskania tytułu zawodowego, dyplom potwierdzający kwalifikacje
zawodowe albo dyplom zawodowy, w zawodach określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 69 ust. 1 pkt 1, lub dyplom ukończenia studiów
wyższych pierwszego lub drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich,
których program umożliwia nabycie wiedzy i umiejętności w zakresie nauk
geologicznych, oraz odbyła praktykę, określone w tych przepisach.
3. Zakres ukończonych studiów, o których mowa w ust. 1 i 2, potwierdza się
na podstawie:
1) nazw kierunków studiów lub
2) nazw specjalności, lub
3) wykazu przedmiotów lub efektów uczenia się, określonych w szczególności
w suplemencie do dyplomu, indeksie lub zaświadczeniu o przebiegu studiów,
z tym że studiami umożliwiającymi nabycie wiedzy i umiejętności w zakresie
nauk geologicznych są te studia, które obejmowały co najmniej dwie nauki
geologiczne w zakresie wnioskowanej kategorii, pozwalające na uzyskanie
przynajmniej 6 punktów ECTS lub obejmujących przynajmniej 60 godzin
kształcenia.
4. Praktyką jest udział w:
1) wykonywaniu dozoru prac geologicznych lub wykonywaniu prac kartografii
geologicznej, lub wykonywaniu w terenie badań geofizycznych, lub
kierowaniu w terenie robotami geologicznymi;
29.04.2020
©Telksinoe s. 93/254
2) sporządzaniu projektów robót geologicznych i dokumentacji geologicznych
lub projektowaniu i dokumentowaniu prac kartografii geologicznej albo badań
geofizycznych.
5. Praktykę można rozpocząć w przypadku osób ubiegających się o
stwierdzenie posiadania kwalifikacji w zawodzie geolog w:
1) kategorii I–IX – po zaliczeniu czwartego semestru studiów pierwszego
stopnia lub jednolitych studiów magisterskich, o których mowa w ust. 1, lub
po rozpoczęciu studiów drugiego stopnia, o których mowa w ust. 1;
2) kategorii XIII – po uzyskaniu świadectwa ukończenia szkoły nadającego
prawo używania tytułu zawodowego lub dyplomu uzyskania tytułu
zawodowego, dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe albo
dyplomu zawodowego, w zawodach określonych w przepisach wydanych na
podstawie art. 69 ust. 1 pkt 1 lub po zaliczeniu czwartego semestru studiów
wyższych pierwszego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich, o
których mowa w ust. 2, lub po rozpoczęciu studiów wyższych drugiego
stopnia, o których mowa w ust. 2.
6. Do okresu praktyki zalicza się praktykę objętą programem studiów na
studiach, o których mowa w ust. 1 i 2, pod warunkiem że jest prowadzona na
podstawie umowy dotyczącej praktyki, zawartej między uczelnią a
przedsiębiorstwem geologicznym lub górniczym.
7. Praktykę odbywa się pod nadzorem osób uprawnionych do wykonywania
takich samych czynności objętych kwalifikacjami, o których stwierdzenie
posiadania ubiega się osoba odbywająca praktykę.
8. Praktyką jest także udział osób zatrudnionych w urzędzie obsługującym
organ administracji geologicznej w sprawdzaniu, ocenie, przyjmowaniu lub
zatwierdzaniu projektów robót geologicznych i dokumentacji geologicznych. W
stosunku do tych osób przepisu ust. 7 nie stosuje się.
Rozdział 2
Kwalifikacje w zakresie górnictwa i ratownictwa górniczego
Art. 53. 1. Osoby wykonujące czynności:
29.04.2020
©Telksinoe s. 94/254
1) kierownika i zastępcy kierownika ruchu zakładu górniczego albo zakładu oraz
kierownika i zastępcy kierownika działu ruchu zakładu górniczego albo
zakładu w:
a) podziemnych zakładach górniczych,
b) zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe
magazynowanie substancji metodą podziemną,
c) zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów
metodą podziemną,
d) zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1,
e) odkrywkowych zakładach górniczych,
f) zakładach górniczych wydobywających kopaliny otworami
wiertniczymi,
g) zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe
magazynowanie substancji metodą otworową,
h) zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów
metodą otworową,
i) zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie dwutlenku
węgla,
j) zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86,
2) w wyższym dozorze ruchu zakładu górniczego albo zakładu w:
a) podziemnych zakładach górniczych,
b) odkrywkowych zakładach górniczych,
c) zakładach górniczych wydobywających kopaliny otworami
wiertniczymi,
d) zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie dwutlenku
węgla,
e) zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86,
3) w dozorze ruchu podziemnego zakładu górniczego,
4) mierniczego górniczego,
5) geologa górniczego,
6) geofizyka górniczego w podziemnych zakładach górniczych,
7) kierownictwa w podmiotach zawodowo trudniących się ratownictwem
górniczym,
29.04.2020
©Telksinoe s. 95/254
8) specjalistyczne w ruchu zakładu górniczego
– są obowiązane posiadać kwalifikacje określone ustawą.
2. Osoby wykonujące niewymienione w ust. 1 pkt 2 i 3 czynności w wyższym
dozorze ruchu oraz w dozorze ruchu zakładu górniczego albo zakładu są
obowiązane posiadać określane przez pracodawcę przygotowanie zawodowe
i doświadczenie zawodowe do wykonywania tych czynności.
3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do osób wykonujących czynności w wyższym
dozorze ruchu w specjalności:
1) mierniczej w:
a) zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe
magazynowanie substancji metodą podziemną lub
b) zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów
metodą podziemną, lub
c) zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1
– które uzyskały stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania
czynności, o których mowa w art. 58 ust. 2 pkt 3 lit. a;
2) mierniczej w:
a) zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe
magazynowanie substancji metodą otworową lub
b) zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów
metodą otworową
– które uzyskały stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania
czynności, o których mowa w art. 58 ust. 2 pkt 3 lit. a albo b;
3) geologicznej w:
a) zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe
magazynowanie substancji metodą podziemną lub
b) zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów
metodą podziemną, lub
c) zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1
– które uzyskały stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania
czynności, o których mowa w art. 58 ust. 2 pkt 4 lit. a;
4) geologicznej w:
29.04.2020
©Telksinoe s. 96/254
a) zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe
magazynowanie substancji metodą otworową lub
b) zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów
metodą otworową
– które uzyskały stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania
czynności, o których mowa w art. 58 ust. 2 pkt 4 lit. a albo b.
4. Osobami wykonującymi czynności kierownictwa w podmiotach
zawodowo trudniących się ratownictwem górniczym są:
1) kierownik jednostki ratownictwa górniczego i jego zastępca, kierownik
okręgowej stacji ratownictwa górniczego i jego zastępca, kierownik
dyżurujących zawodowych zastępów ratowniczych oraz kierownik
zawodowych pogotowi specjalistycznych – w podmiotach wykonujących
czynności dla podziemnych zakładów górniczych;
2) kierownik jednostki ratownictwa górniczego i jego zastępca, kierownik
oddziału terenowego jednostki ratownictwa górniczego oraz kierownik
zawodowych pogotowi specjalistycznych – w podmiotach wykonujących
czynności dla zakładów górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze.
5. Osobami wykonującymi czynności specjalistyczne w ruchu zakładu
górniczego są:
1) w podziemnych zakładach górniczych:
a) górnik strzałowy,
b) wydawca środków strzałowych,
c) sygnalista szybowy,
d) maszynista maszyn wyciągowych,
e) rewident urządzeń wyciągowych,
f) operator maszyn do robót strzałowych oraz pojazdów do przewozu osób
lub środków strzałowych pod ziemią,
g) maszynista: lokomotyw pod ziemią, kolejek podwieszanych pod ziemią
lub kolejek spągowych pod ziemią,
h) rewident urządzeń systemów łączności, alarmowania i bezpieczeństwa,
i) elektromonter maszyn i urządzeń elektrycznych o napięciu do 1 kV pod
ziemią,
29.04.2020
©Telksinoe s. 97/254
j) elektromonter maszyn i urządzeń elektrycznych o napięciu powyżej
1 kV pod ziemią;
2) w odkrywkowych zakładach górniczych:
a) strzałowy,
b) wydawca środków strzałowych;
3) w zakładach górniczych wydobywających kopaliny otworami wiertniczymi,
w zakładach wykonujących roboty geologiczne w ramach poszukiwania
i rozpoznawania kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla oraz
w zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie dwutlenku
węgla:
a) strzałowy,
b) wydawca środków strzałowych,
c) operator agregatów cementacyjnych, zasobników oraz urządzeń do
intensyfikacji wydobycia ropy naftowej i gazu ziemnego albo
składowania dwutlenku węgla,
d) elektromonter maszyn i urządzeń elektrycznych o napięciu do 1 kV,
e) elektromonter maszyn i urządzeń elektrycznych o napięciu powyżej
1 kV.
Art. 54. Wykonywanie czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1–7,
wymaga posiadania następujących kwalifikacji w zakresie przygotowania
zawodowego:
1) w przypadku czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1–6 –
znajomości, w stopniu niezbędnym do wykonywania tych czynności,
przepisów prawa geologicznego i górniczego oraz innych przepisów
stosowanych w ruchu zakładu górniczego albo zakładu oraz w przypadku:
a) czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1–3 – zagadnień
związanych z prowadzeniem ruchu określonego rodzaju zakładów
górniczych albo zakładów oraz występujących w nich zagrożeń,
b) czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 4 – zagadnień
związanych z wykonywaniem czynności mierniczego górniczego,
czynności kierownika ruchu w odkrywkowych zakładach górniczych
wydobywających kopaliny bez użycia środków strzałowych, czynności
kierownika działu mierniczego w zakładach górniczych albo zakładach
29.04.2020
©Telksinoe s. 98/254
oraz czynności w wyższym dozorze ruchu w specjalności mierniczej
w zakładach górniczych albo zakładach,
c) czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 5 – zagadnień
związanych z wykonywaniem czynności geologa górniczego, czynności
kierownika ruchu w odkrywkowych zakładach górniczych
wydobywających kopaliny bez użycia środków strzałowych, czynności
kierownika ruchu w zakładach górniczych wydobywających wody
lecznicze, wody termalne i solanki, czynności kierownika działu
geologicznego w zakładach górniczych albo zakładach oraz czynności
w wyższym dozorze ruchu w specjalności geologicznej w zakładach
górniczych albo zakładach,
d) czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 6 – zagadnień
związanych z wykonywaniem czynności geofizyka górniczego
w podziemnych zakładach górniczych, czynności kierownika działu
tąpań w podziemnych zakładach górniczych oraz czynności w wyższym
dozorze ruchu w specjalności geofizycznej w podziemnych zakładach
górniczych, a także czynności kierownika działu geofizyka i technika
strzałowa w zakładach wykonujących roboty geologiczne służące
poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż węglowodorów, lub służące
poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż węglowodory
oraz wody podziemne będące kopalinami, oraz czynności w wyższym
dozorze ruchu w specjalności geofizyka i technika strzałowa
w zakładach wykonujących roboty geologiczne służące poszukiwaniu
lub rozpoznawaniu złóż węglowodorów, lub służące poszukiwaniu lub
rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż węglowodory oraz wody
podziemne będące kopalinami;
2) w przypadku czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 7, znajomości:
a) przepisów określających zasady prowadzenia ruchu zakładu górniczego
oraz prowadzenia akcji ratowniczych i wykonywania prac
profilaktycznych w zakładzie górniczym,
b) organizacji i zadań ratownictwa górniczego,
c) wyposażenia jednostek ratownictwa górniczego,
29.04.2020
©Telksinoe s. 99/254
d) metod prowadzenia akcji ratowniczych i wykonywania prac
profilaktycznych,
e) metod prowadzenia szkoleń i ćwiczeń ratowniczych,
f) zasad udzielania pomocy przedmedycznej,
g) działalności pogotowi specjalistycznych;
3) posiadania tytułu zawodowego lub kwalifikacji zawodowych w zawodach
wymienionych w przepisach wydanych na podstawie art. 69a ust. 1 pkt 1 lit.
a, ukończenia określonych w tych przepisach studiów wyższych lub
ukończenia określonych w tych przepisach studiów podyplomowych;
4) w przypadkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 69a ust.
1 pkt 1 lit. a:
a) posiadania odpowiednich kwalifikacji w zawodzie lub odpowiednich
uprawnień zawodowych,
b) złożenia określonych w tych przepisach egzaminów uzupełniających.
Art. 55. 1. Wykonywanie czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1–
7, wymaga posiadania kwalifikacji w zakresie doświadczenia zawodowego,
którymi jest odbycie, również przed uzyskaniem kwalifikacji w zakresie
przygotowania zawodowego, o których mowa w art. 54 pkt 3 lub 4, praktyki:
1) w zakresie obejmującym czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1–3
albo ust. 2, lub w ruchu zakładu górniczego albo zakładu,
2) mierniczej,
3) geologicznej,
4) geofizycznej,
5) ratowniczej
– określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 69a ust. 1 pkt 1 lit. a, czasem
jej trwania oraz rodzajem wykonywanych czynności.
2. Praktyką w zakresie obejmującym czynności, o których mowa w art. 53
ust. 1 pkt 1–3 albo ust. 2, lub w ruchu zakładu górniczego albo zakładu jest
wykonywanie na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej czynności
w dziale ruchu lub specjalności technicznej w:
1) zakładach górniczych prowadzących działalność tą samą metodą lub
2) zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86, lub
3) zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1, lub
29.04.2020
©Telksinoe s. 100/254
4) podmiotach wykonujących w zakresie swojej działalności zawodowej
powierzone im czynności w ruchu zakładu górniczego prowadzącego
działalność tą samą metodą albo zakładu.
3. Praktyką mierniczą jest wykonywanie na podstawie umowy o pracę lub
umowy cywilnoprawnej czynności w zakresie miernictwa górniczego w:
1) zakładzie górniczym lub
2) podmiocie wykonującym w zakresie swojej działalności zawodowej
powierzone mu czynności w ruchu zakładu górniczego.
4. Praktyką geologiczną jest wykonywanie na podstawie umowy o pracę lub
umowy cywilnoprawnej czynności w zakresie geologii górniczej w:
1) zakładzie górniczym lub
2) podmiocie wykonującym w zakresie swojej działalności zawodowej
powierzone mu czynności w ruchu zakładu górniczego.
5. Praktyką geofizyczną jest wykonywanie na podstawie umowy o pracę lub
umowy cywilnoprawnej czynności w zakresie geofizyki górniczej w:
1) zakładzie górniczym albo zakładzie lub
2) podmiocie wykonującym w zakresie swojej działalności zawodowej
powierzone mu czynności w ruchu zakładu górniczego albo zakładu.
6. Praktyką ratowniczą jest wykonywanie na podstawie umowy o pracę lub
umowy cywilnoprawnej czynności:
1) w służbach ratownictwa górniczego przedsiębiorcy w określonym w art. 53
ust. 4 rodzaju zakładu górniczego lub
2) na stanowisku ratownika górniczego w określonym w art. 53 ust. 4 rodzaju
zakładu górniczego, lub
3) na stanowisku zawodowego ratownika górniczego w podmiotach zawodowo
trudniących się ratownictwem górniczym, wykonujących czynności
ratownictwa górniczego dla określonego w art. 53 ust. 4 rodzaju zakładu
górniczego, lub
4) na stanowisku kierownictwa w podmiotach zawodowo trudniących się
ratownictwem górniczym, wykonujących czynności ratownictwa górniczego
dla określonego w art. 53 ust. 4 rodzaju zakładu górniczego.
7. Praktyką w zakresie uregulowanym w niniejszym rozdziale jest również
udział osób zatrudnionych w urzędzie obsługującym organ nadzoru górniczego lub
29.04.2020
©Telksinoe s. 101/254
inny organ nadzoru i kontroli warunków pracy w wykonywaniu nadzoru i kontroli
nad czynnościami określonymi w art. 53.
Art. 56. Wykonywanie czynności, o których mowa w art. 53 ust. 5, wymaga:
1) ukończenia szkoły:
a) ponadpodstawowej lub ponadgimnazjalnej dającej wykształcenie średnie
lub średnie branżowe albo
b) ponadpodstawowej i posiadania tytułu zawodowego, albo
c) ponadgimnazjalnej lub ponadpodstawowej i posiadania kwalifikacji
w zawodzie;
2) odbycia praktyki, określonej, w przepisach wydanych na podstawie art. 69a
ust. 1 pkt 1 lit. b, stażem pracy lub okresem szkolenia praktycznego na
stanowisku oraz rodzajem wykonywanych czynności;
3) posiadania aktualnego zaświadczenia o odbyciu kursu specjalistycznego lub
aktualnych zaświadczeń o odbyciu kursów specjalistycznych określonych
w przepisach wydanych na podstawie art. 69a ust. 1 pkt 1 lit. b ;
4) posiadania dodatkowych kwalifikacji określonych w przepisach wydanych na
podstawie art. 69a ust. 1 pkt 1 lit. b – w przypadku osób wykonujących
czynności wymienione w art. 53 ust. 5:
a) pkt 1 lit. i oraz j,
b) pkt 3 lit. d oraz e;
5) posiadania aktualnego orzeczenia psychologicznego wydawanego na
podstawie wyniku badań psychologicznych prowadzonych w ramach służby
medycyny pracy, obejmujących zagadnienia określone w przepisach
wydanych na podstawie art. 69a ust. 1 pkt 1 lit. b – w przypadku osób
wykonujących czynności wymienione w art. 53 ust. 5:
a) pkt 1 lit. c–j,
b) pkt 3 lit. c–e;
6) posiadania aktualnych orzeczeń lekarskiego i psychologicznego
stwierdzających brak zaburzeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 lit. c
ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych
przeznaczonych do użytku cywilnego – w przypadku osób wykonujących
czynności wymienione w art. 53 ust. 5:
a) pkt 1 lit. a oraz b,
29.04.2020
©Telksinoe s. 102/254
b) pkt 2,
c) pkt 3 lit. a oraz b;
7) posiadania minimalnego wieku określonego w przepisach wydanych na
podstawie art. 69a ust. 1 pkt 1 lit. b.
Art. 57. 1. Zakres ukończonych studiów potwierdza się na podstawie:
1) nazw kierunków studiów lub
2) nazw specjalności, lub
3) wykazu przedmiotów lub efektów uczenia się, określonych w suplemencie do
dyplomu.
2. Złożenie egzaminów uzupełniających potwierdza się zaświadczeniem
wydanym przez uczelnię realizującą program studiów w zakresie określonym
w przepisach wydanych na podstawie art. 69a ust. 1 pkt 1 lit. a.
Art. 58. 1. Wykonywanie czynności:
1) kierowników działów ruchu: górniczego, techniki strzałowej, tąpań,
wentylacji, energomechanicznego oraz energomechanicznego do spraw
obiektów podstawowych w:
a) podziemnych zakładach górniczych wydobywających:
– węgiel kamienny lub
– rudy metali, lub
– kopaliny inne niż węgiel kamienny i rudy metali, lub
b) zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe
magazynowanie substancji metodą podziemną, lub
c) zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów
metodą podziemną, lub
d) zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1:
– pkt 1 lub 5 lub
– pkt 2 lub 5, lub
– pkt 3 lub 5, lub
– pkt 4 lub 5,
2) w wyższym dozorze ruchu oraz w dozorze ruchu w specjalnościach:
górniczej, geofizycznej, górnicze wyciągi szybowe, mechanicznej – maszyn
i urządzeń dołowych, elektrycznej – maszyn i urządzeń dołowych,
29.04.2020
©Telksinoe s. 103/254
elektrycznej – teletechnicznej i automatyki, mierniczej oraz geologicznej
w podziemnych zakładach górniczych wydobywających:
a) węgiel kamienny lub
b) rudy metali, lub
c) kopaliny inne niż węgiel kamienny i rudy metali,
3) kierownika ruchu i kierowników działów ruchu: górniczego oraz
energomechanicznego oraz w wyższym dozorze ruchu w specjalnościach:
górniczej, mierniczej oraz geologicznej w odkrywkowych zakładach
górniczych wydobywających:
a) węgiel brunatny lub
b) kopaliny z użyciem środków strzałowych, lub
c) kopaliny bez użycia środków strzałowych,
4) kierownika ruchu w:
a) zakładach górniczych wydobywających otworami wiertniczymi:
– węglowodory lub
– kopaliny inne niż węglowodory, lub
b) zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe
magazynowanie substancji metodą otworową, lub
c) zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów
metodą otworową, lub
d) zakładach wykonujących roboty geologiczne:
– służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż węglowodorów lub
– służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż
węglowodory oraz wody podziemne będące kopalinami, lub
– służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu wód podziemnych lub
wykonywane w celu wykorzystania ciepła Ziemi, lub
– w ramach poszukiwania i rozpoznawania kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla,
5) kierowników działów ruchu: górniczego oraz energomechanicznego
w zakładach górniczych:
a) wydobywających otworami wiertniczymi:
– węglowodory lub
– kopaliny inne niż węglowodory, lub
29.04.2020
©Telksinoe s. 104/254
b) prowadzących podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji
metodą otworową, lub
c) prowadzących podziemne składowanie odpadów metodą otworową,
6) kierowników działów ruchu: wiertniczego oraz energomechanicznego
w zakładach wykonujących roboty geologiczne:
a) służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż węglowodorów lub
b) służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż
węglowodory oraz wody podziemne będące kopalinami, lub
c) służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu wód podziemnych lub
wykonywane w celu wykorzystania ciepła Ziemi, lub
d) w ramach poszukiwania i rozpoznawania kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla,
7) w wyższym dozorze ruchu w specjalnościach: górniczej, mierniczej oraz
geologicznej w zakładach górniczych wydobywających otworami
wiertniczymi:
a) węglowodory lub
b) kopaliny inne niż węglowodory,
8) w wyższym dozorze ruchu w specjalnościach: wiertniczej, mierniczej oraz
geologicznej w zakładach wykonujących roboty geologiczne:
a) służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż węglowodorów lub
b) służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż
węglowodory oraz wody podziemne będące kopalinami, lub
c) służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu wód podziemnych lub
wykonywane w celu wykorzystania ciepła Ziemi, lub
d) w ramach poszukiwania i rozpoznawania kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla,
9) kierownika działu geofizyka i technika strzałowa oraz czynności w wyższym
dozorze ruchu w specjalności geofizyka i technika strzałowa w zakładach
wykonujących roboty geologiczne:
a) służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż węglowodorów lub
b) służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż
węglowodory oraz wody podziemne będące kopalinami, lub
29.04.2020
©Telksinoe s. 105/254
c) w ramach poszukiwania i rozpoznawania kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla,
10) kierownika działu ochrony środowiska w:
a) podziemnych zakładach górniczych lub
b) zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe
magazynowanie substancji metodą podziemną, lub
c) zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów
metodą podziemną, lub
d) zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1, lub
e) odkrywkowych zakładach górniczych, lub
f) zakładach górniczych wydobywających otworami wiertniczymi:
– węglowodory lub
– kopaliny inne niż węglowodory, lub
g) zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe
magazynowanie substancji metodą otworową, lub
h) zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów
metodą otworową, lub
i) zakładach wykonujących roboty geologiczne:
– służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż węglowodorów lub
– służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż
węglowodory oraz wody podziemne będące kopalinami, lub
– służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu wód podziemnych lub
wykonywane w celu wykorzystania ciepła Ziemi, lub
– w ramach poszukiwania i rozpoznawania kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla,
11) w wyższym dozorze ruchu w specjalnościach: budowlanej oraz ochrona
środowiska w:
a) podziemnych zakładach górniczych lub
b) odkrywkowych zakładach górniczych, lub
c) zakładach górniczych wydobywających otworami wiertniczymi:
– węglowodory lub
– kopaliny inne niż węglowodory, lub
d) zakładach wykonujących roboty geologiczne:
29.04.2020
©Telksinoe s. 106/254
– służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż węglowodorów lub
– służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż
węglowodory oraz wody podziemne będące kopalinami, lub
– służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu wód podziemnych lub
wykonywane w celu wykorzystania ciepła Ziemi, lub
– w ramach poszukiwania i rozpoznawania kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla,
12) w dozorze ruchu w specjalnościach: budowlanej oraz ochrona środowiska
w podziemnych zakładach górniczych
– wymaga stwierdzenia posiadania kwalifikacji do wykonywania tych czynności,
w drodze świadectwa wydanego przez dyrektora okręgowego urzędu górniczego.
2. Wykonywanie czynności:
1) kierownika ruchu w:
a) podziemnych zakładach górniczych wydobywających:
– węgiel kamienny lub
– rudy metali, lub
– kopaliny inne niż węgiel kamienny i rudy metali, lub
b) zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe
magazynowanie substancji metodą podziemną, lub
c) zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów
metodą podziemną, lub
d) zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1:
– pkt 1 lub 5 lub
– pkt 2 lub 5, lub
– pkt 3 lub 5, lub
– pkt 4 lub 5,
2) kierownika ruchu oraz kierowników działów ruchu: górniczego,
energomechanicznego oraz ochrony środowiska, a także czynności
w wyższym dozorze ruchu w specjalnościach: górniczej, mierniczej,
geologicznej, budowlanej oraz ochrona środowiska – w zakładach górniczych
prowadzących podziemne składowanie dwutlenku węgla,
3) mierniczego górniczego w:
29.04.2020
©Telksinoe s. 107/254
a) zakładach górniczych, zakładach prowadzących działalność określoną
w art. 2 ust. 1 oraz zakładach wykonujących roboty geologiczne,
o których mowa w art. 86, albo
b) zakładach górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze oraz
zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86,
4) geologa górniczego w:
a) zakładach górniczych, zakładach prowadzących działalność określoną
w art. 2 ust. 1 oraz zakładach wykonujących roboty geologiczne,
o których mowa w art. 86, albo
b) zakładach górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze oraz
zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86,
5) geofizyka górniczego w podziemnych zakładach górniczych,
6) kierownika jednostki ratownictwa górniczego albo kierownika okręgowej
stacji ratownictwa górniczego – w podmiotach zawodowo trudniących się
ratownictwem górniczym, wykonujących czynności dla podziemnych
zakładów górniczych,
7) kierownika jednostki ratownictwa górniczego – w podmiotach zawodowo
trudniących się ratownictwem górniczym, wykonujących czynności dla
zakładów górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze
– wymaga stwierdzenia posiadania kwalifikacji do wykonywania tych czynności,
w drodze świadectwa wydanego przez Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.
3. Wykonywanie czynności kierownika działu mierniczego w:
1) podziemnych zakładach górniczych lub
2) zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe
magazynowanie substancji metodą podziemną, lub
3) zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów
metodą podziemną, lub
4) zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1
– wymaga stwierdzenia posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności,
o których mowa w ust. 2 pkt 3 lit. a.
4. Wykonywanie czynności kierownika działu mierniczego w:
1) odkrywkowych zakładach górniczych lub
2) zakładach górniczych wydobywających kopaliny otworami wiertniczymi, lub
29.04.2020
©Telksinoe s. 108/254
3) zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe
magazynowanie substancji metodą otworową, lub
4) zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów
metodą otworową, lub
5) zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie dwutlenku
węgla, lub
6) zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86
– wymaga stwierdzenia posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności,
o których mowa w ust. 2 pkt 3 lit. a albo b.
5. Wykonywanie czynności kierownika działu geologicznego w:
1) podziemnych zakładach górniczych lub
2) zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe
magazynowanie substancji metodą podziemną, lub
3) zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów
metodą podziemną, lub
4) zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2 ust. 1
– wymaga stwierdzenia posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności,
o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. a.
6. Wykonywanie czynności kierownika działu geologicznego w:
1) odkrywkowych zakładach górniczych lub
2) zakładach górniczych wydobywających kopaliny otworami wiertniczymi, lub
3) zakładach górniczych prowadzących podziemne bezzbiornikowe
magazynowanie substancji metodą otworową, lub
4) zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów
metodą otworową, lub
5) zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie dwutlenku
węgla, lub
6) zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86
– wymaga stwierdzenia posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności,
o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. a albo b.
7. Powierzenie wykonywania czynności:
29.04.2020
©Telksinoe s. 109/254
1) w kierownictwie i dozorze ruchu zakładu górniczego albo zakładu,
niewymienionych w ust. 1 lub 2, następuje po sprawdzeniu przez pracodawcę
spełnienia wymagań określonych:
a) w art. 54 pkt 1, 3 i 4, art. 55 ust. 1 pkt 1–4, ust. 2–5 i 7 albo
b) na podstawie art. 53 ust. 2;
2) w wyższym dozorze ruchu w specjalności:
a) mierniczej w zakładach górniczych prowadzących podziemne
bezzbiornikowe magazynowanie substancji metodą podziemną,
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów
metodą podziemną lub zakładach prowadzących działalność określoną
w art. 2 ust. 1 – osobom, które uzyskały stwierdzenie posiadania
kwalifikacji do wykonywania czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 3
lit. a,
b) mierniczej w zakładach górniczych prowadzących podziemne
bezzbiornikowe magazynowanie substancji metodą otworową lub
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów
metodą otworową – osobom, które uzyskały stwierdzenie posiadania
kwalifikacji do wykonywania czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 3
lit. a albo b,
c) geologicznej w zakładach górniczych prowadzących podziemne
bezzbiornikowe magazynowanie substancji metodą podziemną,
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów
metodą podziemną lub zakładach prowadzących działalność określoną
w art. 2 ust. 1 – osobom, które uzyskały stwierdzenie posiadania
kwalifikacji do wykonywania czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 4
lit. a,
d) geologicznej w zakładach górniczych prowadzących podziemne
bezzbiornikowe magazynowanie substancji metodą otworową lub
zakładach górniczych prowadzących podziemne składowanie odpadów
metodą otworową – osobom, które uzyskały stwierdzenie posiadania
kwalifikacji do wykonywania czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 4
lit. a albo b
29.04.2020
©Telksinoe s. 110/254
– następuje na podstawie świadectwa stwierdzającego posiadanie tych
kwalifikacji;
3) specjalistycznych w ruchu zakładu górniczego następuje po sprawdzeniu
przez pracodawcę spełnienia wymagań, o których mowa w art. 56.
8. W przypadkach określonych w ust. 7 pkt 1 i 3 pracodawca wystawia
zaświadczenie o spełnieniu wymagań określonych w tych przepisach
i przechowuje je w aktach osobowych pracownika.
Art. 59. 1. Stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności:
1) kierownika ruchu zakładu górniczego albo zakładu,
2) kierowników działów ruchu zakładu górniczego albo zakładu,
3) kierownika jednostki ratownictwa górniczego oraz kierownika okręgowej
stacji ratownictwa górniczego – w podmiotach zawodowo trudniących się
ratownictwem górniczym, wykonujących czynności dla podziemnych
zakładów górniczych,
4) kierownika jednostki ratownictwa górniczego – w podmiotach zawodowo
trudniących się ratownictwem górniczym, wykonujących czynności dla
zakładów górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze
– stanowi równocześnie stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania
czynności zastępców tych osób.
2. Stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności
mierniczego górniczego w:
1) zakładach górniczych, zakładach prowadzących działalność określoną
w art. 2 ust. 1 oraz zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których
mowa w art. 86, stanowi równocześnie stwierdzenie posiadania kwalifikacji
do wykonywania czynności:
a) kierownika oraz zastępcy kierownika ruchu w odkrywkowych zakładach
górniczych wydobywających kopaliny bez użycia środków strzałowych,
b) kierownika oraz zastępcy kierownika działu mierniczego w zakładach
górniczych, zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2
ust. 1 oraz zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których
mowa w art. 86,
c) w wyższym dozorze ruchu w specjalności mierniczej w zakładach
górniczych, zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2
29.04.2020
©Telksinoe s. 111/254
ust. 1 oraz zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których
mowa w art. 86;
2) zakładach górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze oraz zakładach
wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86, stanowi
równocześnie stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania
czynności:
a) kierownika oraz zastępcy kierownika ruchu w odkrywkowych zakładach
górniczych wydobywających kopaliny bez użycia środków strzałowych,
b) kierownika oraz zastępcy kierownika działu mierniczego w zakładach
górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze oraz zakładach
wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86,
c) w wyższym dozorze ruchu w specjalności mierniczej w zakładach
górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze oraz zakładach
wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86.
3. Stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności geologa
górniczego w:
1) zakładach górniczych, zakładach prowadzących działalność określoną
w art. 2 ust. 1 oraz zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których
mowa w art. 86, stanowi równocześnie stwierdzenie posiadania kwalifikacji
do wykonywania czynności:
a) kierownika oraz zastępcy kierownika ruchu w:
– odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających kopaliny
bez użycia środków strzałowych,
– zakładach górniczych wydobywających wody lecznicze, wody
termalne i solanki,
b) kierownika oraz zastępcy kierownika działu geologicznego w zakładach
górniczych, zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2
ust. 1 oraz zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których
mowa w art. 86,
c) w wyższym dozorze ruchu w specjalności geologicznej w zakładach
górniczych, zakładach prowadzących działalność określoną w art. 2
ust. 1 oraz zakładach wykonujących roboty geologiczne, o których
mowa w art. 86;
29.04.2020
©Telksinoe s. 112/254
2) zakładach górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze oraz zakładach
wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86, stanowi
równocześnie stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania
czynności:
a) kierownika oraz zastępcy kierownika ruchu w:
– odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających kopaliny
bez użycia środków strzałowych,
– zakładach górniczych wydobywających wody lecznicze, wody
termalne i solanki,
b) kierownika oraz zastępcy kierownika działu geologicznego w zakładach
górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze oraz zakładach
wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86,
c) w wyższym dozorze ruchu w specjalności geologicznej w zakładach
górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze oraz zakładach
wykonujących roboty geologiczne, o których mowa w art. 86.
4. Stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności
geofizyka górniczego w podziemnych zakładach górniczych stanowi równocześnie
stwierdzenie posiadania kwalifikacji do wykonywania czynności w wyższym
dozorze ruchu w specjalności geofizycznej w podziemnych zakładach górniczych.
Art. 60. 1. Osoba posiadająca stwierdzone kwalifikacje do wykonywania
czynności kierownika ruchu zakładu górniczego albo zakładu określonych
w art. 58 ust. 1 pkt 3 i 4 oraz ust. 2 pkt 1 i 2 oraz kwalifikacje w zakresie
przygotowania zawodowego, o którym mowa w art. 54 pkt 3 i 4, i kwalifikacje
w zakresie doświadczenia zawodowego, o którym mowa w art. 55, wymagane od
kierownika określonego w art. 58 ust. 1 pkt 1, 3, 5, 6, 9 i 10 oraz ust. 2 pkt 2 działu
ruchu zakładu górniczego albo zakładu może wykonywać czynności kierownika
tego działu.
2. Osoba posiadająca stwierdzone kwalifikacje do wykonywania czynności
kierownika określonego w art. 58 ust. 1 pkt 1, 3, 5, 6, 9 i 10 oraz ust. 2 pkt 2 działu
ruchu, w określonej w art. 58 ust. 1 pkt 2, 3, 7–9 i 11 oraz ust. 2 pkt 2 specjalności
w wyższym dozorze ruchu zakładu górniczego albo zakładu albo w określonej
w art. 58 ust. 1 pkt 2 i 12 specjalności w dozorze ruchu podziemnego zakładu
29.04.2020
©Telksinoe s. 113/254
górniczego może wykonywać czynności na stanowisku obejmującym więcej niż
jeden z tych rodzajów czynności.
3. Osoba posiadająca stwierdzone kwalifikacje do wykonywania czynności
kierownika ruchu zakładu górniczego, czynności kierownika działu ruchu lub
czynności w wyższym dozorze ruchu w zakładach górniczych wydobywających
węglowodory otworami wiertniczymi lub w zakładach górniczych
wydobywających otworami wiertniczymi kopaliny inne niż węglowodory może
wykonywać te czynności w odkrywkowych zakładach górniczych
wydobywających kopaliny lecznicze.
4. Osoba posiadająca stwierdzone kwalifikacje do wykonywania czynności
kierownika działu ruchu w odkrywkowych zakładach górniczych
wydobywających:
1) węgiel brunatny lub
2) kopaliny z użyciem środków strzałowych, lub
3) kopaliny bez użycia środków strzałowych
– może wykonywać czynności kierownika oraz zastępcy kierownika ruchu zakładu
górniczego w odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających kopaliny na
podstawie koncesji udzielonej przez starostę.
5. Osoba posiadająca stwierdzone kwalifikacje do wykonywania czynności
w wyższym dozorze ruchu w odkrywkowych zakładach górniczych
wydobywających:
1) węgiel brunatny lub
2) kopaliny z użyciem środków strzałowych, lub
3) kopaliny bez użycia środków strzałowych
– może wykonywać czynności kierownika i zastępcy kierownika ruchu zakładu
górniczego oraz kierownika i zastępcy kierownika działu ruchu zakładu górniczego
w odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających kopaliny na podstawie
koncesji udzielonej przez starostę.
6. Osoba posiadająca stwierdzone kwalifikacje do wykonywania czynności
geofizyka górniczego w podziemnych zakładach górniczych może wykonywać
czynności:
1) kierownika oraz zastępcy kierownika działu tąpań w podziemnych zakładach
górniczych, jeżeli odbyła praktykę wymaganą dla tych czynności;
29.04.2020
©Telksinoe s. 114/254
2) kierownika oraz zastępcy kierownika działu geofizyka i technika strzałowa
w zakładach wykonujących roboty geologiczne służące poszukiwaniu lub
rozpoznawaniu złóż węglowodorów, lub służące poszukiwaniu lub
rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż węglowodory oraz wody podziemne
będące kopalinami, jeżeli odbyła praktykę wymaganą dla tych czynności;
3) w wyższym dozorze ruchu w specjalności geofizyka i technika strzałowa
w zakładach wykonujących roboty geologiczne służące poszukiwaniu lub
rozpoznawaniu złóż węglowodorów, lub służące poszukiwaniu lub
rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż węglowodory oraz wody podziemne
będące kopalinami, jeżeli odbyła praktykę wymaganą dla tych czynności.
Rozdział 3
Postępowanie w sprawie stwierdzenia kwalifikacji
Art. 61. 1. Stwierdzenie posiadania kwalifikacji, o których mowa w art. 50
oraz art. 58 ust. 1 i 2, następuje na wniosek osoby ubiegającej się o stwierdzenie
posiadania kwalifikacji, zwanej dalej „kandydatem”, po przeprowadzeniu
egzaminu.
2. Wniosek o stwierdzenie kwalifikacji określa:
1) imię i nazwisko kandydata;
2) numer PESEL – jeżeli kandydat posiada;
3) numer i serię dowodu osobistego lub innego dokumentu stwierdzającego
tożsamość kandydata;
4) adres zamieszkania kandydata;
5) kwalifikacje, o których stwierdzenie ubiega się kandydat;
6) wykształcenie kandydata;
6a) w przypadkach określonych w przepisach rozdziału 1 albo 2:
a) studia podyplomowe ukończone przez kandydata,
b) posiadane przez kandydata: tytuł zawodowy lub kwalifikacje zawodowe
w zawodzie, lub kwalifikacje w zawodzie, lub uprawnienia zawodowe,
c) złożone przez kandydata egzaminy uzupełniające;
7) opis doświadczenia zawodowego, ze szczególnym uwzględnieniem
kwalifikacji, o których stwierdzenie ubiega się kandydat.
29.04.2020
©Telksinoe s. 115/254
2a. W przypadku kwalifikacji w zakresie górnictwa i ratownictwa górniczego
określenie kwalifikacji, o których stwierdzenie posiadania ubiega się kandydat,
następuje z uwzględnieniem art. 58 ust. 1 lub 2.
3. Do wniosku o stwierdzenie kwalifikacji dołącza się:
1) odpis albo uwierzytelnioną kopię dokumentu potwierdzającego wykształcenie
niezbędne do stwierdzenia kwalifikacji;
1a) odpis albo uwierzytelnioną kopię dokumentów potwierdzających dane
określone w ust. 2 pkt 6a;
2) dowody odbycia praktyki, w szczególności świadectwo pracy, zaświadczenie
o zatrudnieniu, opinię o przebiegu pracy zawodowej, a w przypadku
kwalifikacji do wykonywania, dozorowania i kierowania pracami
geologicznymi – także wykaz opracowań sporządzonych z udziałem
kandydata, potwierdzony przez podmiot, na rzecz którego sporządzono te
opracowania, lub archiwum geologiczne, w którym przechowuje się te
opracowania.
4. Jeżeli kandydat posiada inne kwalifikacje wymagane przepisami wydanymi
na podstawie art. 69 ust. 1 pkt 2, we wniosku o stwierdzenie kwalifikacji określa
się ich rodzaj oraz datę uzyskania.
Art. 62. Organ właściwy do stwierdzenia posiadania kwalifikacji:
1) dopuszcza kandydata do egzaminu po ustaleniu, że kandydat spełnia
wymagania dla określonej we wniosku kategorii kwalifikacji do
wykonywania, dozorowania i kierowania pracami geologicznymi albo
posiada wymagane kwalifikacje w zakresie przygotowania zawodowego,
o którym mowa w art. 54 pkt 3 i 4, oraz kwalifikacje w zakresie
doświadczenia zawodowego, o którym mowa w art. 55;
2) odmawia, w drodze decyzji, dopuszczenia do egzaminu, w przypadku
ustalenia, że kandydat nie spełnia wymagań dla określonej we wniosku
kategorii kwalifikacji do wykonywania, dozorowania i kierowania pracami
geologicznymi albo nie posiada wymaganych kwalifikacji w zakresie
przygotowania zawodowego, o którym mowa w art. 54 pkt 3 i 4, oraz
kwalifikacji w zakresie doświadczenia zawodowego, o którym mowa
w art. 55.
29.04.2020
©Telksinoe s. 116/254
Art. 63. 1. Organy właściwe do stwierdzenia kwalifikacji powołują komisje
egzaminacyjne.
2. W przypadku kwalifikacji do wykonywania, dozorowania i kierowania
pracami geologicznymi terminy składania wniosków o stwierdzenie kwalifikacji
oraz terminy i miejsca przeprowadzenia egzaminów ustalają organy właściwe do
stwierdzenia kwalifikacji. Informacje w tych sprawach zamieszcza się na stronie
Biuletynu Informacji Publicznej organu właściwego do stwierdzenia kwalifikacji,
co najmniej na 30 dni przed wyznaczonym dniem egzaminu.
3. W przypadku kwalifikacji w zakresie górnictwa i ratownictwa górniczego
o terminie i miejscu przeprowadzenia egzaminu komisja egzaminacyjna
zawiadamia pisemnie kandydata, co najmniej na 14 dni przed wyznaczonym dniem
egzaminu.
4. Kandydat przed przystąpieniem do egzaminu przekazuje komisji
egzaminacyjnej dowód uiszczenia opłaty egzaminacyjnej.
Art. 64. Podczas egzaminu sprawdzeniu podlega w przypadku:
1) kwalifikacji do wykonywania, dozorowania i kierowania pracami
geologicznymi – znajomość przez kandydata przepisów prawa geologicznego
i górniczego w kategorii I–IX oraz XIII, prawa wodnego w kategorii IV i V,
prawa budowlanego w kategorii VI i VII oraz prawa ochrony środowiska
w kategorii I–IX, a także posiadanie przez kandydata umiejętności
praktycznego zastosowania wiedzy zawodowej – w zakresie niezbędnym do
wykonywania czynności objętych kwalifikacjami;
2) kwalifikacji w zakresie górnictwa – posiadanie przez kandydata wymaganych
kwalifikacji w zakresie przygotowania zawodowego, o którym mowa
w art. 54 pkt 1;
3) kwalifikacji w zakresie ratownictwa górniczego – posiadanie przez kandydata
wymaganych kwalifikacji w zakresie przygotowania zawodowego, o którym
mowa w art. 54 pkt 2.
Art. 65. 1. Egzamin przeprowadza zespół egzaminacyjny złożony z osób
wchodzących w skład komisji egzaminacyjnej.
2. Egzamin przeprowadza się oddzielnie dla każdego rodzaju kwalifikacji.
3. Egzamin składa się z etapu pisemnego i ustnego.
29.04.2020
©Telksinoe s. 117/254
4. Egzamin w ramach postępowania o stwierdzenie kwalifikacji przez
dyrektora okręgowego urzędu górniczego jest przeprowadzany w formie ustnej.
5. Do etapu ustnego dopuszcza się osoby, które w etapie pisemnym
odpowiedziały poprawnie na co najmniej 75% pytań.
6. Wynik egzaminu określa się jako „pozytywny” albo „negatywny”.
7. O wyniku egzaminu zespół egzaminacyjny rozstrzyga większością głosów.
W przypadku równej liczby głosów o wyniku egzaminu decyduje przewodniczący
zespołu egzaminacyjnego.
8. Kandydat, który uzyskał negatywny wynik egzaminu, może przystąpić do
ponownego egzaminu w przypadku:
1) kwalifikacji w zakresie górnictwa i ratownictwa górniczego – nie wcześniej
niż po upływie 6 miesięcy od dnia, w którym przeprowadzono egzamin;
2) kwalifikacji w zakresie geologii – w najbliższym możliwym terminie
ustalonym przez organ administracji geologicznej.
9. Wniosek o przeprowadzenie ponownego egzaminu składa się nie później
niż przed upływem roku od dnia egzaminu, z którego kandydat uzyskał wynik
negatywny. Wniosek ten zawiera:
1) imię i nazwisko kandydata;
2) adres zamieszkania kandydata;
3) oznaczenie postępowania w sprawie stwierdzenia kwalifikacji, w którym
kandydat został dopuszczony do egzaminu.
10. Kandydat przed przystąpieniem do ponownego egzaminu przekazuje
komisji egzaminacyjnej dowód uiszczenia opłaty egzaminacyjnej.
11. W przypadku kwalifikacji:
1) do wykonywania, dozorowania i kierowania pracami geologicznymi ten, kto
nie przystąpił do egzaminu, zachowuje prawo do przystąpienia do niego
w najbliższym terminie;
2) w zakresie górnictwa i ratownictwa górniczego, komisja egzaminacyjna
zawiadamia pisemnie kandydata, który nie przystąpił do egzaminu, co
najmniej na 14 dni przed wyznaczonym drugim terminem egzaminu,
o terminie i miejscu przeprowadzenia egzaminu.
29.04.2020
©Telksinoe s. 118/254
Art. 66. 1. Opłata egzaminacyjna wynosi 250 zł7), a opłata za wydanie
świadectwa stwierdzającego kwalifikacje – 30 zł7).
2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, wnosi się na rachunek bankowy lub
gotówką do kasy urzędu organu, przy którym działa komisja egzaminacyjna.
3. Opłaty, o których mowa w ust. 1, są przekazywane na rachunek dochodów
budżetu państwa, zgodnie z przepisami w sprawie szczegółowego sposobu
wykonywania budżetu państwa.
4. Opłaty, o których mowa w ust. 1, podlegają corocznej zmianie stosownie
do średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem,
planowanego w ustawie budżetowej na dany rok kalendarzowy.
5. Na podstawie wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, minister właściwy do
spraw środowiska i minister właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin, każdy
w zakresie swojego działania, ogłaszają, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” stawki opłat, o których
mowa w ust. 1, obowiązujące w następnym roku kalendarzowym, zaokrąglając je
w górę do pełnych groszy.
Art. 67. 1. Osoby wchodzące w skład komisji egzaminacyjnej otrzymują
wynagrodzenie za udział w przeprowadzeniu egzaminu.
2. Członkom komisji egzaminacyjnej, biorącym udział w egzaminie o
stwierdzenie kwalifikacji w zakresie geologii, odbywającym się poza
miejscowością ich zamieszkania, przysługuje zwrot kosztów podróży i noclegów
na zasadach określonych w przepisach dotyczących wysokości oraz warunków
ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej
lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na
obszarze kraju, wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974
r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 917, z późn. zm.8)). Czynności pracodawcy
określone w tych przepisach w odniesieniu do tych osób wykonuje minister
właściwy do spraw środowiska.
7)
Aktualną stawkę opłaty ogłaszają, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” minister właściwy do spraw środowiska i minister
właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin, każdy w zakresie swojego działania, na
podstawie art. 66 ust. 5 niniejszej ustawy.
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1000,
1076, 1608, 1629, 2215, 2244, 2245, 2377 i 2432.
29.04.2020
©Telksinoe s. 119/254
Art. 68. Koszty związane z przeprowadzeniem egzaminów, w tym koszty, o
których mowa w art. 67, pokrywa się ze środków zaplanowanych w budżecie
państwa, w częściach właściwych dysponentów.
Art. 69. 1. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze
rozporządzenia:
1) szczegółowe wymagania dotyczące wykształcenia, kwalifikacji zawodowych
w poszczególnych zawodach oraz odpowiadającego im zakresu i wymiaru
praktyki, o której mowa w art. 52 ust. 4, dla poszczególnych kategorii
kwalifikacji do wykonywania, dozorowania i kierowania pracami
geologicznymi;
2) wymagania dotyczące ustalania składów komisji egzaminacyjnych i zespołów
egzaminacyjnych;
3) wysokość wynagrodzenia przysługującego osobom wchodzącym w skład
komisji egzaminacyjnych;
4) wzór świadectwa stwierdzającego posiadanie kwalifikacji.
2. Określając wymagania, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do
spraw środowiska uwzględnia klasyfikację zawodów szkolnictwa branżowego oraz
kieruje się odpowiednio potrzebą zapewnienia prawidłowego wykonywania
czynności zawodowych, a także zapewnienia adekwatności składów komisji
egzaminacyjnych i zespołów egzaminacyjnych do zakresu wymagań
podlegających sprawdzeniu podczas egzaminu, ustalenia wynagrodzenia
odpowiadającego nakładowi pracy osób wchodzących w skład komisji
egzaminacyjnych, komunikatywności treści oraz wzorów świadectw
stwierdzających posiadanie kwalifikacji.
Art. 69a. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin określi,
w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowe wymagania:
a) dotyczące kwalifikacji w zakresie przygotowania zawodowego, o którym
mowa w art. 54 pkt 3 i 4, oraz w zakresie doświadczenia zawodowego, o
którym mowa w art. 55, które są obowiązane posiadać osoby wykonujące
czynności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1–7,
29.04.2020
©Telksinoe s. 120/254
b) w zakresie określonym w art. 56 pkt 2–4 i 7, które są obowiązane spełniać
osoby wykonujące czynności, o których mowa w art. 53 ust. 5, w tym
okresy ważności zaświadczeń o odbyciu kursów specjalistycznych, oraz
zagadnienia objęte badaniami psychologicznymi, o których mowa w art.
56 pkt 5;
2) wymagania dotyczące ustalania składów komisji egzaminacyjnych i zespołów
egzaminacyjnych;
3) wysokość wynagrodzenia przysługującego osobom wchodzącym w skład
komisji egzaminacyjnych;
4) wzór świadectwa stwierdzającego posiadanie kwalifikacji.
2. Określając wymagania, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do
spraw gospodarki złożami kopalin uwzględnia klasyfikację zawodów szkolnictwa
branżowego oraz kieruje się odpowiednio potrzebą zapewnienia prawidłowego
wykonywania czynności zawodowych i potrzebą zapewnienia wysokiego poziomu
bezpieczeństwa w zakładach albo zakładach górniczych, a także adekwatności
przygotowania zawodowego i doświadczenia zawodowego do usytuowania w
schemacie organizacyjnym zakładu górniczego, zakładu albo podmiotu zawodowo
trudniącego się ratownictwem górniczym oraz adekwatności zakresu zagadnień
objętych badaniami psychologicznymi oraz pozostałych wymagań do
wykonywanych czynności specjalistycznych, oraz rodzaju zagrożeń związanych
z wykonywaniem czynności w zakresie górnictwa i ratownictwa górniczego, a
także zapewnienia adekwatności składów komisji egzaminacyjnych i zespołów
egzaminacyjnych do zakresu wymagań podlegających sprawdzeniu podczas
egzaminu, ustalenia wynagrodzenia odpowiadającego nakładowi pracy osób
wchodzących w skład komisji egzaminacyjnych, komunikatywności treści oraz
wzorów świadectw stwierdzających posiadanie kwalifikacji.
Art. 70. 1. Wykaz osób, którym stwierdzono posiadanie kwalifikacji
określonych w art. 50 oraz art. 58 ust. 1 i 2, zamieszcza się i aktualizuje na stronach
Biuletynu Informacji Publicznej urzędów obsługujących organy właściwe do
stwierdzenia ich posiadania.
2. W wykazie, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza się imię i nazwisko osoby
oraz rodzaj stwierdzonych kwalifikacji.
29.04.2020
©Telksinoe s. 121/254
Rozdział 4
Rzeczoznawcy
Art. 71. 1. O nadanie uprawnień rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu
górniczego może ubiegać się osoba fizyczna, która:
1) korzysta z pełni praw publicznych;
2) posiada:
a) dyplom ukończenia studiów wyższych w zakresie nauk technicznych,
b) w zakresie czynności, w których mają być wykonywane zadania
rzeczoznawcy – stwierdzenie kwalifikacji co najmniej osoby wyższego
dozoru ruchu i po uzyskaniu tego stwierdzenia nie mniej niż 5 lat
praktyki w kierownictwie ruchu lub w wyższym dozorze ruchu
odpowiedniego rodzaju zakładu górniczego albo co najmniej stopień
naukowy doktora w dyscyplinie naukowej i nie mniej niż 5 lat praktyki
naukowej.
2. O nadanie uprawnień rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego
może ubiegać się osoba prawna, która:
1) posiada zaplecze techniczne i organizację zapewniające jej bezstronność
i rzetelność oraz dostęp do laboratorium badawczego wyposażonego
w urządzenia niezbędne do wykonywania badań i sporządzania opinii
w sprawach dotyczących ruchu zakładu górniczego;
2) zatrudnia co najmniej jedną osobę fizyczną, spełniającą wymagania określone
w ust. 1, która będzie wykonywała badania i sporządzała opinie w sprawach
dotyczących ruchu zakładu górniczego.
Art. 72. Uprawnienia rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego
nadaje się w następujących grupach:
1) grupa I – maszyny wyciągowe:
a) część mechaniczna,
b) część elektryczna,
2) grupa II – naczynia wyciągowe,
3) grupa III – zawieszenia naczyń wyciągowych i lin wyciągowych,
4) grupa IV – liny wyciągowe,
5) grupa V – wieże szybowe,
29.04.2020
©Telksinoe s. 122/254
6) grupa VI – koła linowe,
7) grupa VII – zbrojenie szybowe, w tym sztywne prowadzenie naczyń
wyciągowych,
8) grupa VIII – urządzenia do użytku w przestrzeniach zagrożonych wybuchem,
9) grupa IX – urządzenia i sprzęt elektryczny:
a) kable i przewody,
b) elektronarzędzia,
c) sieci elektroenergetyczne,
10) grupa X – urządzenia techniczne:
a) urządzenia ciśnieniowe,
b) urządzenia dźwignicowe,
c) urządzenia transportowe specjalne,
11) grupa XI – obudowy zmechanizowane,
12) grupa XII – roboty strzałowe,
13) grupa XIII – obudowy kotwowe,
14) grupa XIV – obudowy szybów,
15) grupa XV – zagrożenie metanowe i pyłowe,
16) grupa XVI – zagrożenie pożarowe,
17) grupa XVII – zagrożenie wodne,
18) grupa XVIII – zagrożenie wyrzutem gazów i skał,
19) grupa XIX – zagrożenie tąpaniami,
20) grupa XX – zagrożenie klimatyczne,
21) grupa XXI – badanie rozwiązań technicznych poprzedzających wprowadzanie
nowych systemów eksploatacji rud miedzi, cynku i ołowiu lub odmian tych
systemów,
22) grupa XXII – badanie rozwiązań technicznych i organizacyjnych dotyczących
poszukiwania, rozpoznawania lub wydobywania węglowodorów ze złóż w
granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej
– wskazując zakresy czynności, w których mają być wykonywane zadania
rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego, zgodnie z przepisami wydanymi
na podstawie art. 118 ust. 4 oraz art. 120 ust. 1 i 2, a w przypadku grupy XXII –
także zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 110.
29.04.2020
©Telksinoe s. 123/254
Art. 73. 1. Wniosek osoby ubiegającej się o nadanie uprawnień rzeczoznawcy
do spraw ruchu zakładu górniczego zawiera:
1) imię i nazwisko osoby fizycznej albo nazwę osoby prawnej;
2) adres zamieszkania osoby fizycznej albo siedzibę osoby prawnej;
3) wskazanie zakresu uprawnień w sposób określony w art. 72;
4) w przypadku osoby fizycznej:
a) oświadczenie o korzystaniu z pełni praw publicznych,
b) szczegółowy opis doświadczenia zawodowego albo naukowego;
5) w przypadku osoby prawnej:
a) szczegółowy opis zaplecza technicznego i organizacji, o których mowa
w art. 71 ust. 2 pkt 1,
b) wskazanie laboratorium badawczego wyposażonego w urządzenia
niezbędne do wykonywania badań i sporządzania opinii w sprawach
dotyczących ruchu zakładu górniczego, do którego posiada dostęp,
c) imię i nazwisko zatrudnionej osoby fizycznej, spełniającej wymagania
określone w art. 71 ust. 1, która będzie wykonywała badania
i sporządzała opinie w sprawach dotyczących ruchu zakładu górniczego,
a także szczegółowy opis jej doświadczenia zawodowego lub
naukowego.
2. Do wniosku o nadanie uprawnień rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu
górniczego dołącza się:
1) odpis albo uwierzytelnioną kopię dyplomu ukończenia studiów wyższych
w zakresie nauk technicznych lub dyplomu doktora w dyscyplinie naukowej
w zakresie czynności, w których mają być wykonywane zadania
rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego;
2) świadectwo pracy lub zaświadczenie o zatrudnieniu, potwierdzające
doświadczenie zawodowe albo naukowe niezbędne do uzyskania uprawnień
rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego;
3) w przypadku osoby prawnej:
a) wskazanie jej formy prawnej oraz dowodu jej istnienia, w szczególności
wypisu ze stosownego rejestru, oraz wskazanie osób uprawnionych do
działania w jej imieniu, przez podanie ich imienia i nazwiska oraz
stanowiska służbowego,
29.04.2020
©Telksinoe s. 124/254
b) schemat organizacyjny tej osoby,
c) oświadczenie zatrudnionej osoby fizycznej, spełniającej wymagania
określone w art. 71 ust. 1, która będzie wykonywała badania
i sporządzała opinie w sprawach dotyczących ruchu zakładu górniczego,
o korzystaniu przez nią z pełni praw publicznych.
Art. 74. Uprawnienia rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego
nadaje Prezes Wyższego Urzędu Górniczego, w drodze decyzji. Decyzja wskazuje
zakres uprawnień w sposób określony w art. 72 oraz okres jej obowiązywania, nie
dłuższy niż 5 lat, a w przypadku osób prawnych – także imię i nazwisko
zatrudnionej osoby fizycznej, spełniającej wymagania określone w art. 71 ust. 1,
która będzie wykonywała badania i sporządzała opinie w sprawach dotyczących
ruchu zakładu górniczego. Wskazanie okresu obowiązywania decyzji następuje na
podstawie oceny możliwości prawidłowego wykonywania zadań przez
rzeczoznawcę do spraw ruchu zakładu górniczego.
Art. 75. Rzeczoznawca do spraw ruchu zakładu górniczego niezwłocznie
powiadamia Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego o zmianach danych,
stanowiących treść wniosku o nadanie uprawnień.
Art. 76. 1. Wykaz osób, którym nadano uprawnienia rzeczoznawcy do spraw
ruchu zakładu górniczego, zamieszcza i aktualizuje w Biuletynie Informacji
Publicznej Prezes Wyższego Urzędu Górniczego.
2. Wykaz, o którym mowa w ust. 1, obejmuje imię i nazwisko osoby fizycznej
albo nazwę osoby prawnej, zakres nadanych uprawnień w sposób określony
w art. 72 oraz okres obowiązywania decyzji, a w przypadku osób prawnych – także
imię i nazwisko zatrudnionej osoby fizycznej, spełniającej wymagania określone
w art. 71 ust. 1, która będzie wykonywała badania i sporządzała opinie w sprawach
dotyczących ruchu zakładu górniczego.
Rozdział 5
Odpowiedzialność zawodowa
Art. 77. 1. W stosunku do osoby, która czynności określone w rozdziałach 1
i 2 wykonuje z rażącym niedbalstwem, z naruszeniem ustawy lub rażącym
29.04.2020
©Telksinoe s. 125/254
naruszeniem wydanych na jej podstawie przepisów, można orzec, w drodze
decyzji, zakaz ich wykonywania, na okres do 2 lat.
2. Postępowanie w sprawie, o której mowa w ust. 1, nie może zostać wszczęte
po upływie roku od dnia zaistnienia zdarzenia uzasadniającego wszczęcie
postępowania.
3. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie może zostać orzeczony po upływie
5 lat od dnia zdarzenia, o którym mowa w ust. 2.
4. W przypadku wykonywania przez rzeczoznawcę do spraw ruchu zakładu
górniczego czynności w zakresie, w którym nadano uprawnienia, z rażącym
niedbalstwem, z rażącym naruszeniem ustawy lub wydanych na jej podstawie
przepisów, lub utraty wymagań, o których mowa w art. 71, niezbędnych do
uzyskania uprawnień niezwłocznie, w drodze decyzji, cofa się uprawnienia.
Art. 78. 1. Organami właściwymi w sprawach, o których mowa w art. 77, są:
1) minister właściwy do spraw środowiska wobec osób posiadających
kwalifikacje w zakresie wykonywania i dozorowania prac geologicznych oraz
kierowania tymi pracami;
2) Prezes Wyższego Urzędu Górniczego, w pozostałym zakresie.
2. Informacje o osobach, wobec których orzeczono zakaz wykonywania
czynności, są zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej przez organ, który
orzekł zakaz. W informacjach tych wskazuje się imię i nazwisko osoby, zakres
czynności oraz okres, na który orzeczono zakaz.
3. Po upływie okresu, na który orzeczono zakaz wykonywania czynności,
właściwy organ z urzędu usuwa informacje, o których mowa w ust. 2.
4. W przypadku cofnięcia uprawnień rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu
górniczego niezwłocznie usuwa się wpis z wykazu, o którym mowa w art. 76 ust. 1.
DZIAŁ V
Prace geologiczne
Rozdział 1
Projektowanie i wykonywanie prac geologicznych
Art. 79. 1. Prace geologiczne z zastosowaniem robót geologicznych mogą
być wykonywane tylko na podstawie projektu robót geologicznych.
29.04.2020
©Telksinoe s. 126/254
1a. Prace geologiczne z zastosowaniem metod geofizycznych w granicach
obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej mogą być wykonywane tylko na
podstawie projektu robót geologicznych.
2. Projekt robót geologicznych określa w szczególności:
1) cel zamierzonych robót oraz sposób jego osiągnięcia;
2) rodzaj dokumentacji geologicznej mającej powstać w wyniku robót
geologicznych;
3) harmonogram robót geologicznych;
4) przestrzeń, w obrębie której mają być wykonywane roboty geologiczne;
5) przedsięwzięcia konieczne ze względu na ochronę środowiska, w tym wód
podziemnych, sposób likwidacji wyrobisk, otworów wiertniczych,
rekultywacji gruntów, a także czynności mające na celu zapobieżenie
szkodom powstałym wskutek wykonywania zamierzonych robót.
3. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe wymagania dotyczące projektów robót geologicznych, w tym robót,
których wykonywanie wymaga uzyskania koncesji, kierując się potrzebami
ochrony środowiska, zapewnienia należytego rozpoznania geologicznego oraz
wymagań w zakresie bezpieczeństwa.
Art. 80. 1. Projekt robót geologicznych, których wykonywanie nie wymaga
uzyskania koncesji, zatwierdza organ administracji geologicznej, w drodze decyzji.
2. We wniosku o zatwierdzenie projektu robót geologicznych zamieszcza się
informację o prawach, jakie przysługują wnioskodawcy do nieruchomości,
w granicach której roboty te mają być wykonywane.
3. Stronami postępowania o zatwierdzenie projektu robót geologicznych są
właściciele (użytkownicy wieczyści) nieruchomości gruntowych, w granicach
których mają być wykonywane roboty geologiczne. Przepisy art. 41 stosuje się
odpowiednio.
4. Projekt robót geologicznych przedkłada się do zatwierdzenia w 2
egzemplarzach. Organ administracji geologicznej może żądać złożenia kopii
projektu robót geologicznych celem przedłożenia go do zaopiniowania organom, o
których mowa w ust. 5, oraz do uzgodnienia z organami, o których mowa w art. 8.
5. Zatwierdzenie projektu robót geologicznych wymaga opinii wójta
(burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce wykonywania
29.04.2020
©Telksinoe s. 127/254
robót geologicznych, a w przypadku robót geologicznych wykonywanych w
granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie poszukiwania
lub rozpoznawania złóż węglowodorów – opinii Prezesa Wyższego Urzędu
Górniczego w zakresie technicznych możliwości prowadzenia działalności oraz
zapewnienia jej bezpieczeństwa, a także opinii Ministra Obrony Narodowej i
ministra właściwego do spraw rybołówstwa, w zakresie lokalizacji robót
geologicznych.
6. Projekt zatwierdza się na czas oznaczony, nie dłuższy niż 5 lat,
w zależności od zakresu i harmonogramu zamierzonych robót geologicznych.
7. Organ administracji geologicznej odmawia zatwierdzenia projektu robót
geologicznych, jeżeli:
1) projektowane roboty geologiczne naruszałyby wymagania ochrony
środowiska;
2) projekt robót geologicznych nie odpowiada wymaganiom prawa;
3) rodzaj i zakres projektowanych robót geologicznych oraz sposób ich
wykonania nie odpowiadają celowi tych robót.
8. Organ administracji geologicznej, który zatwierdził projekt robót
geologicznych, niezwłocznie doręcza kopię decyzji właściwym miejscowo
organom administracji geologicznej oraz nadzoru górniczego.
Art. 80a. 1. Zmiany projektu robót geologicznych dokonuje się przez
sporządzenie dodatku.
2. Dodatek do projektu robót geologicznych, których wykonywanie nie
wymaga uzyskania koncesji, zatwierdza, w drodze decyzji, właściwy organ
administracji geologicznej.
2a. Dodatek do projektu robót geologicznych wykonywanych w celu
poszukiwania i rozpoznawania złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1,
dołącza się do wniosku o zmianę koncesji.
2b. Dodatek do projektu robót geologicznych wykonywanych w celu
poszukiwania i rozpoznawania złóż węglowodorów zatwierdza, w drodze decyzji,
organ koncesyjny, wyłącznie w przypadku gdy zmiany projektu nie mają
bezpośredniego wpływu na warunki określone w koncesji.
3. Do postępowania w sprawie zatwierdzenia dodatku do projektu robót
geologicznych przepisy art. 80 ust. 2–5 oraz 7 i 8 stosuje się odpowiednio.
29.04.2020
©Telksinoe s. 128/254
4. (uchylony)
Art. 81. 1. Ten, kto uzyskał koncesję na poszukiwanie lub rozpoznawanie
złoża kopaliny, z wyłączeniem złoża węglowodorów, koncesję na poszukiwanie
lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla lub
koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz
wydobywanie węglowodorów ze złoża albo uzyskał decyzję o zatwierdzeniu
projektu robót geologicznych, zgłasza zamiar rozpoczęcia robót geologicznych
właściwemu:
1) organowi administracji geologicznej;
2) wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta), a na obszarach morskich
Rzeczypospolitej Polskiej – terenowemu organowi administracji morskiej;
3) organowi nadzoru górniczego – jeżeli do robót geologicznych stosuje się
wymagania dotyczące ruchu zakładu górniczego.
2. Zgłoszenia dokonuje się na piśmie, najpóźniej na 2 tygodnie przed
zamierzonym terminem rozpoczęcia robót geologicznych, określając zamierzone
terminy rozpoczęcia i zakończenia robót geologicznych, ich rodzaj i podstawowe
dane dotyczące robót geologicznych oraz imiona i nazwiska osób sprawujących
dozór i kierownictwo, a także numery świadectw stwierdzających kwalifikacje do
wykonywania tych czynności.
3. O zamierzonym poborze próbek w wyniku robót geologicznych podmiot, o
którym mowa w ust. 1, zawiadamia na piśmie właściwy organ administracji
geologicznej i państwową służbę geologiczną, w terminie 14 dni przed
zamierzonym poborem tych próbek.
Art. 82. 1. Ten, kto wykonuje roboty geologiczne na podstawie:
1) koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny, z wyłączeniem
złoża węglowodorów,
2) koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla,
3) koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz
wydobywanie węglowodorów ze złoża,
4) decyzji o zatwierdzeniu projektu robót geologicznych,
5) zgłoszenia projektu robót geologicznych
29.04.2020
©Telksinoe s. 129/254
? ma obowiązek bieżącego dokumentowania przebiegu prac geologicznych, w tym
robót geologicznych, oraz ich wyników.
2. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, który wykonuje roboty geologiczne w
celu poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust.
1 i 2, poszukiwania lub rozpoznawania kompleksu podziemnego składowania
dwutlenku węgla lub wykonania otworów wiertniczych służących rozpoznaniu
budowy głębokiego podłoża albo wykonania regionalnych badań budowy
geologicznej kraju, a także określania warunków hydrogeologicznych oraz
geologiczno-inżynierskich dla potrzeb podziemnego bezzbiornikowego
magazynowania substancji, podziemnego składowania odpadów lub podziemnego
składowania dwutlenku węgla oraz wykonania badań geofizycznych w celu
zbadania struktur geologicznych związanych z występowaniem złóż
węglowodorów, ma obowiązek bieżącego przekazywania państwowej służbie
geologicznej:
1) danych geologicznych uzyskanych w wyniku prac geologicznych, w tym
robót geologicznych;
2) próbek uzyskanych w wyniku robót geologicznych w zakresie określonym
w koncesji i wyników badań tych próbek.
3. Ten, kto wykonuje roboty geologiczne w celu poszukiwania i
rozpoznawania złóż węglowodorów, ma dodatkowo obowiązek bieżącego
informowania organu koncesyjnego o przekazaniu państwowej służbie
geologicznej danych geologicznych, o których mowa w ust. 2 pkt 1.
4. Zakres przekazywania próbek uzyskanych w wyniku robót geologicznych
określa odpowiednio koncesja albo decyzja o zatwierdzeniu projektu robót
geologicznych.
5. Przekazywanie:
1) danych geologicznych, o których mowa w ust. 2 pkt 1, odbywa się nie później
niż 14 dni od dnia ich uzyskania;
2) próbek, o których mowa w ust. 2 pkt 2, odbywa się nie później niż 60 dni od
dnia ich uzyskania;
3) wyników badań próbek, o których mowa w ust. 2 pkt 2, odbywa się nie
później niż 14 dni od dnia ich uzyskania.
29.04.2020
©Telksinoe s. 130/254
6. Przekazywanie, o którym mowa w ust. 5 pkt 1 i 3, następuje w postaci
papierowej i elektronicznej.
7. Przekazywanie, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, następuje poprzez fizyczne
dostarczenie próbki.
8. Od dnia przekazania przez podmiot, o którym mowa w ust. 2, danych
geologicznych, próbek i wyników ich badań do dnia doręczenia decyzji
zatwierdzającej dokumentację geologiczną lub do dnia przekazania dokumentacji
sporządzonej w przypadkach, o których mowa w art. 92 pkt 3 i 5, państwowa
służba geologiczna oraz organ koncesyjny nie udostępniają ich innym podmiotom.
Art. 82a. 1. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze
rozporządzenia:
1) zakres, formę i tryb przekazywania próbek, o których mowa w art. 82 ust. 2
pkt 2;
2) zakres, formaty oraz tryb przekazywania danych geologicznych, o których
mowa w art. 82 ust. 2 pkt 1, oraz wyników badań próbek, o których mowa
w art. 82 ust. 2 pkt 2;
3) zakres, formaty oraz tryb przekazywania informacji dotyczących parametrów
wydobywania węglowodorów ze złoża, o których mowa w art. 49zc.
2. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do
spraw środowiska:
1) będzie kierował się potrzebą zapewnienia kompletności i użyteczności
informacji o bieżącym rozpoznaniu geologicznym kraju dla udzielania
koncesji oraz wykonywania zadań państwa w zakresie geologii przez
państwową służbę geologiczną;
2) uwzględni różnice w zakresie przekazywania danych, próbek i informacji
dotyczących parametrów wydobywania węglowodorów ze złoża, wynikające
ze zróżnicowania zakresu i celu realizowanych prac geologicznych, a w
przypadku przekazywania w związku z poszukiwaniem lub rozpoznawaniem
złóż kopalin – uwzględni także różnice wynikające ze specyfiki danej
kopaliny.
Art. 83. 1. Jeżeli wymagają tego potrzeby bezpieczeństwa powszechnego,
ochrony środowiska lub rozpoznanie budowy geologicznej kraju, w tym
29.04.2020
©Telksinoe s. 131/254
racjonalnej gospodarki złożami kopalin, właściwy organ administracji
geologicznej, w drodze decyzji, może nakazać temu, kto uzyskał koncesję na
poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny, koncesję na poszukiwanie lub
rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla albo
decyzję o zatwierdzeniu projektu robót geologicznych, wykonanie, za
wynagrodzeniem, dodatkowych czynności, w szczególności robót, badań,
pomiarów lub pobrania dodatkowych próbek.
2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, zastępuje koncesję albo projekt robót
geologicznych.
3. W przypadku sporu wysokość wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1,
ustala sąd powszechny.
Art. 84. Ten, kto wykonuje roboty geologiczne, jest obowiązany do
zagospodarowania kopaliny wydobytej lub wydobywającej się samoistnie w czasie
ich wykonywania. Przepisy o opłacie eksploatacyjnej stosuje się odpowiednio.
Art. 85. 1. Projekt robót geologicznych nie wymaga zatwierdzenia, jeżeli
roboty geologiczne obejmują:
1) wiercenia w celu wykorzystania ciepła Ziemi albo
2) wykonywanie wkopów oraz otworów wiertniczych o głębokości do 30 m
w celu wykonywania ujęć wód podziemnych na potrzeby poboru wód
podziemnych w ilości nieprzekraczającej 5 m3 na dobę na obszarach
górniczych utworzonych w celu wykonywania działalności metodą otworów
wiertniczych.
2. Projekt robót geologicznych podlega zgłoszeniu staroście.
3. Rozpoczęcie robót geologicznych może nastąpić, jeżeli w terminie 30 dni
od dnia przedłożenia projektu robót geologicznych starosta, w drodze decyzji, nie
zgłosi do niego sprzeciwu. Starosta może zgłosić sprzeciw, jeżeli:
1) sposób wykonywania zamierzonych robót geologicznych zagraża
środowisku;
2) projekt robót geologicznych nie odpowiada wymaganiom prawa.
Art. 85a. 1. Jeżeli roboty geologiczne obejmują wyłącznie wykonywanie
badań geofizycznych w celu zbadania struktur geologicznych związanych
29.04.2020
©Telksinoe s. 132/254
z występowaniem złóż węglowodorów, projekt robót geologicznych podlega
zgłoszeniu ministrowi właściwemu do spraw środowiska.
2. Rozpoczęcie robót geologicznych, o których mowa w ust. 1, może
nastąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia przedłożenia projektu robót
geologicznych minister właściwy do spraw środowiska, w drodze decyzji, nie
zgłosi do niego sprzeciwu.
3. Minister właściwy do spraw środowiska zgłasza sprzeciw, jeżeli:
1) sposób wykonywania zamierzonych robót geologicznych zagraża
środowisku;
2) projekt robót geologicznych nie odpowiada wymaganiom prawa;
3) podmiot nie dołączył do zgłoszenia pisemnej zgody, o której mowa w ust. 6.
4. Jeżeli roboty geologiczne, o których mowa w ust. 1, dotyczą obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej, projekt robót geologicznych wymaga
zatwierdzenia, w drodze decyzji, przez ministra właściwego do spraw środowiska,
na zasadach określonych w art. 80 ust. 4, 5, 7 i 8.
5. Okres wykonywania działalności, o której mowa w ust. 1, nie może być
dłuższy niż 2 lata.
6. Podmiot, który zamierza wykonywać roboty geologiczne, o których mowa
w ust. 1, w przestrzeni wyznaczonej koncesją na działalność regulowaną ustawą,
dotyczącą kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1, jest obowiązany przed
dokonaniem zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, do uzyskania pisemnej zgody
przedsiębiorcy, któremu udzielono tej koncesji, co do terminu, lokalizacji i zakresu
tych robót.
7. W celu wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 6, minister właściwy
do spraw środowiska ogłasza, co najmniej raz na kwartał, w Biuletynie Informacji
Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ten organ wykaz
przestrzeni, o których mowa w tym przepisie.
8. Podmiot, który zamierza wykonywać roboty geologiczne, o których mowa
w ust. 1, zgłasza zamiar rozpoczęcia robót geologicznych właściwemu:
1) organowi administracji geologicznej,
2) wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta), a w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej – terenowemu organowi administracji
morskiej
29.04.2020
©Telksinoe s. 133/254
– na zasadach określonych w art. 81 ust. 2.
Art. 85b. Wykonywanie robót geologicznych na podstawie projektu robót
geologicznych nie może naruszać praw właścicieli (użytkowników wieczystych)
nieruchomości.
Art. 86. Do robót geologicznych służących poszukiwaniu i rozpoznawaniu
złóż kopalin oraz poszukiwaniu i rozpoznawaniu kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla, a także robót geologicznych służących innym celom
wykonywanych z użyciem środków strzałowych albo wykonywanych na
głębokości większej niż 100 m albo wykonywanych na obszarze górniczym
utworzonym w celu wykonywania działalności metodą robót podziemnych albo
metodą otworów wiertniczych, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zakładu
górniczego i jego ruchu oraz ratownictwa górniczego.
Art. 87. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do robót
geologicznych wykonywanych na potrzeby ruchu zakładu górniczego.
Rozdział 2
Dokumentacja geologiczna i informacja geologiczna
Art. 88. 1. Wyniki prac geologicznych, wraz z ich interpretacją, określeniem
stopnia osiągnięcia zamierzonego celu wraz z uzasadnieniem, przedstawia się
w dokumentacji geologicznej.
2. Dokumentację geologiczną stanowią następujące rodzaje dokumentacji:
1) geologiczna złoża kopaliny, z wyłączeniem złoża węglowodorów;
1a) geologiczno-inwestycyjna złoża węglowodorów;
2) hydrogeologiczna;
3) geologiczno-inżynierska;
4) inne niż określone w pkt 1–3.
Art. 89. 1. Dokumentację geologiczną złoża kopaliny sporządza się w celu
określenia jego granic, zasobów geologicznych, warunków występowania oraz
określenia możliwości wydobycia kopaliny ze złoża.
2. Dokumentacja geologiczna złoża kopaliny określa w szczególności:
1) rodzaj, ilość i jakość kopaliny, w tym przez przedstawienie informacji
dotyczących kopalin towarzyszących i współwystępujących użytecznych
29.04.2020
©Telksinoe s. 134/254
pierwiastków śladowych oraz występujących w złożu substancji szkodliwych
dla środowiska, oraz kategorię rozpoznania złoża;
2) położenie złoża, jego budowę geologiczną, formę i granice;
3) elementy środowiska otaczającego złoże;
4) hydrogeologiczne i inne geologiczno-górnicze warunki występowania złoża;
5) stan zagospodarowania powierzchni w rejonie udokumentowanego złoża;
6) graniczne wartości parametrów definiujących złoże i jego granice.
3. Do sporządzania dokumentacji geologicznej złóż wód leczniczych, wód
termalnych i solanek stosuje się wymagania dotyczące dokumentacji
hydrogeologicznej.
4. Jeżeli dokumentacja geologiczna złoża kopaliny ma być podstawą
uzyskania koncesji, rozpoznanie złoża następuje w stopniu umożliwiającym
sporządzenie projektu zagospodarowania złoża.
5. W przypadku dokonywania podziału złoża, dla którego jest wykonana
dokumentacja geologiczna, należy sporządzić nową dokumentację dla części złoża
przewidzianej do zagospodarowania; dla pozostałej części należy sporządzić
rozliczenie zasobów złoża w formie dodatku do dokumentacji geologicznej na
koszt podmiotu, który sfinansował wykonanie nowej dokumentacji.
Art. 89a. Do sporządzenia dokumentacji geologiczno-inwestycyjnej złoża
węglowodorów stosuje się wymagania określone w art. 89 ust. 1, 2 i 5.
W dokumentacji tej określa się również sposób zagospodarowania złoża
węglowodorów, zasoby wydobywalne, a także optymalny wariant racjonalnego
wykorzystania zasobów tego złoża, w szczególności przez kompleksowe
i racjonalne wykorzystanie kopaliny głównej i kopalin towarzyszących oraz
technologii eksploatacji zapewniającej ograniczenie ujemnych wpływów na
środowisko.
Art. 90. 1. Dokumentację hydrogeologiczną sporządza się w celu:
1) ustalenia zasobów oraz właściwości wód podziemnych;
2) określenia warunków hydrogeologicznych związanych z zamierzonym:
a) wykonywaniem odwodnień w celu wydobywania kopalin,
b) wtłaczaniem wód do górotworu,
c) wykonywaniem odwodnień budowlanych otworami wiertniczymi,
29.04.2020
©Telksinoe s. 135/254
d) wykonywaniem przedsięwzięć mogących negatywnie oddziaływać na
wody podziemne, w tym powodować ich zanieczyszczenie,
e) podziemnym bezzbiornikowym magazynowaniem substancji lub
podziemnym składowaniem odpadów,
f) składowaniem odpadów na powierzchni,
g) ustanawianiem obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych,
h) zakończeniem lub zmianą poziomu odwadniania likwidowanych
zakładów górniczych,
i) podziemnym składowaniem dwutlenku węgla.
2. Dokumentacja hydrogeologiczna, zależnie od celu jej sporządzenia, określa
w szczególności:
1) budowę geologiczną i warunki hydrogeologiczne badanego obszaru;
2) warunki występowania wód podziemnych, w tym charakterystykę warstw
wodonośnych określonego poziomu;
3) informacje przedstawiające skład chemiczny, cechy fizyczne oraz inne
właściwości wód;
4) możliwości poboru wód;
5) granice projektowanych stref ochronnych ujęć wód podziemnych oraz
obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych;
6) przedsięwzięcia niezbędne do ochrony środowiska, w tym dotyczące
nieruchomości gruntowych, związane z działalnością, na potrzeby której jest
sporządzana dokumentacja.
Art. 91. 1. Dokumentację geologiczno-inżynierską sporządza się w celu
określenia warunków geologiczno-inżynierskich na potrzeby:
1) zagospodarowania przestrzennego;
2) posadawiania obiektów budowlanych;
3) podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji lub podziemnego
składowania odpadów;
4) składowania odpadów na powierzchni;
5) podziemnego składowania dwutlenku węgla.
2. Dokumentacja geologiczno-inżynierska określa w szczególności:
1) budowę geologiczną, warunki geologiczno-inżynierskie i hydrogeologiczne
podłoża budowlanego lub określonej przestrzeni;
29.04.2020
©Telksinoe s. 136/254
2) przydatność badanego terenu do realizacji zamierzonych przedsięwzięć;
3) prognozę zmian w środowisku, które mogą powstać na skutek realizacji,
funkcjonowania oraz likwidacji zamierzonych przedsięwzięć – jeżeli nie
istnieje obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na
środowisko zgodnie z odrębnymi przepisami.
Art. 92. Dokumentację geologiczną, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 4,
sporządza się w przypadku:
1) wykonywania prac geologicznych niekończących się udokumentowaniem
zasobów złoża kopaliny lub zasobów wód podziemnych;
2) wykonania otworu wiertniczego w celu rozpoznania budowy głębokiego
podłoża, niezwiązanego z dokumentowaniem złóż kopaliny;
3) wykonywania prac geologicznych w celu wykorzystania ciepła Ziemi;
4) likwidacji otworu wiertniczego;
5) wykonywania badań geofizycznych w celu zbadania struktur geologicznych
związanych z występowaniem złóż węglowodorów;
6) wykonywania prac geologicznych z zastosowaniem metod geofizycznych w
granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej albo w celu
rozpoznania budowy głębokiego podłoża.
Art. 93. 1. Dokumentację geologiczną, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1–
3, przedkłada się właściwemu organowi administracji geologicznej
w 4 egzemplarzach w postaci papierowej oraz w 4 egzemplarzach w postaci
elektronicznej na informatycznych nośnikach danych.
1a. Dokumentację geologiczną, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1–
3 dotyczącą wyłącznie obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, przedkłada
się właściwemu organowi administracji geologicznej w 2 egzemplarzach w postaci
papierowej oraz w 2 egzemplarzach w postaci elektronicznej na informatycznych
nośnikach danych.
2. Dokumentację geologiczną, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1–3,
zatwierdza, w drodze decyzji, właściwy organ administracji geologicznej.
3. Jeżeli dokumentacja geologiczna, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1–3,
nie odpowiada wymaganiom prawa albo powstała w wyniku działań niezgodnych
z prawem, właściwy organ administracji geologicznej odmawia jej zatwierdzenia.
29.04.2020
©Telksinoe s. 137/254
4. Zmiany dokumentacji geologicznej, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1–3,
dokonuje się przez sporządzenie dodatku. Do postępowania z dodatkiem do
dokumentacji geologicznej stosuje się ust. 1–3.
4a. Dodatek do dokumentacji geologicznej będącej podstawą udzielenia
koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla sporządza się również:
1) w przypadku zamknięcia podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
2) po likwidacji zakładu górniczego i przeprowadzeniu monitoringu
zamkniętego podziemnego składowiska dwutlenku węgla, przez okres nie
krótszy niż 20 lat, a przed przekazaniem odpowiedzialności za zamknięte
podziemne składowisko dwutlenku węgla Krajowemu Administratorowi
Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla.
4b. W dodatku, o którym mowa w ust. 4a pkt 1, wskazuje się, że:
1) zachowanie dwutlenku węgla zatłoczonego do podziemnego składowiska
dwutlenku węgla odpowiada zachowaniu modelowemu określonemu
w dokumentacji geologicznej;
2) nie ma wycieku dwutlenku węgla lub dwutlenek węgla nie wydostaje się poza
kompleks podziemnego składowania dwutlenku węgla;
3) sytuacja kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla zmierza
w kierunku długoterminowej stabilności.
4c. W dodatku, o którym mowa w ust. 4a pkt 2, określa się charakterystykę
warunków geologicznych zaobserwowanych podczas eksploatacji podziemnego
składowiska dwutlenku węgla, likwidacji zakładu górniczego i prowadzenia
monitoringu po zamknięciu podziemnego składowiska dwutlenku węgla,
uwzględniając w szczególności:
1) zgodność zachowania dwutlenku węgla zatłoczonego do podziemnego
składowiska dwutlenku węgla z jego zachowaniem modelowym określonym
w dokumentacji geologicznej;
2) charakterystykę szczelności zamkniętego podziemnego składowiska
dwutlenku węgla i zlikwidowanej instalacji zatłaczającej oraz instalacji
służącej do prowadzenia monitoringu;
3) długoterminową stabilność w kompleksie podziemnego składowania
dwutlenku węgla.
4d. (uchylony)
29.04.2020
©Telksinoe s. 138/254
5. W przypadku stwierdzenia istotnych różnic między dokumentacją
geologiczną, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1–3, a stanem rzeczywistym, w tym
warunkami zagospodarowania wód podziemnych, właściwy organ administracji
geologicznej może, w drodze decyzji, nakazać zmianę dokumentacji geologicznej,
a w razie potrzeby – wykonanie dodatkowych prac geologicznych. Decyzja ta
określa termin przedłożenia dodatku do dokumentacji geologicznej.
6. W razie potrzeby decyzja nakazująca wykonanie dodatkowych prac
geologicznych zastępuje koncesję albo projekt robót geologicznych.
7. Dokumentacja geologiczna, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 4, nie
wymaga uzyskania zatwierdzenia w drodze decyzji.
8. Dokumentację geologiczną, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 4, sporządza
się w 3 egzemplarzach w postaci papierowej oraz w 3 egzemplarzach w postaci
elektronicznej na informatycznych nośnikach danych, w terminie 6 miesięcy od
dnia zakończenia prac, i przekazuje się odpowiednio organowi, który udzielił
koncesji, zatwierdził projekt robót geologicznych lub któremu zgłoszono projekt
robót geologicznych.
9. Dokumentację geologiczną, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 4 dotyczącą
wyłącznie obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, sporządza się
w 1 egzemplarzu w postaci papierowej oraz w 1 egzemplarzu w postaci
elektronicznej na informatycznym nośniku danych, w terminie 6 miesięcy od dnia
zakończenia prac, i przekazuje się odpowiednio organowi, który udzielił koncesji,
zatwierdził projekt robót geologicznych lub któremu zgłoszono projekt robót
geologicznych.
Art. 94. 1. Właściwy organ administracji geologicznej przesyła kopie decyzji
dotyczących dokumentacji geologicznych, o których mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1–
3:
1) organom wykonawczym jednostek samorządu terytorialnego, których
terytoriów dotyczy dokumentacja geologiczna;
2) właściwemu terenowemu organowi administracji morskiej – jeżeli
dokumentacja geologiczna dotyczy obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej;
29.04.2020
©Telksinoe s. 139/254
3) właściwemu dyrektorowi regionalnego zarządu gospodarki wodnej
Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie – w przypadku
dokumentacji hydrogeologicznej;
4) pozostałym właściwym miejscowo organom administracji geologicznej,
załączając po 1 egzemplarzu dokumentacji geologicznej w postaci papierowej
i postaci elektronicznej;
5) właściwym miejscowo wojewodom;
6) właściwym miejscowo organom nadzoru górniczego.
2. Właściwy organ administracji geologicznej przesyła po 1 egzemplarzu
dokumentacji, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 4, w postaci papierowej oraz
w postaci elektronicznej pozostałym właściwym miejscowo organom administracji
geologicznej.
3. W przypadku gdy właściwym miejscowo organem administracji
geologicznej, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 i ust. 2, jest minister właściwy do
spraw środowiska, dokumentację geologiczną przesyła się do państwowej służby
geologicznej prowadzącej archiwum, o którym mowa w art. 162 ust. 1 pkt 2.
Art. 95. 1. Udokumentowane złoża kopalin oraz udokumentowane wody
podziemne, w granicach projektowanych stref ochronnych ujęć oraz obszarów
ochronnych zbiorników wód podziemnych, a także udokumentowane kompleksy
podziemnego składowania dwutlenku węgla, w celu ich ochrony ujawnia się
w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin,
miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego oraz planach
zagospodarowania przestrzennego województwa.
2. W terminie do 2 lat od dnia zatwierdzenia dokumentacji geologicznej przez
właściwy organ administracji geologicznej obszar udokumentowanego złoża
kopaliny oraz obszar udokumentowanego kompleksu podziemnego składowania
dwutlenku węgla obowiązkowo wprowadza się do studium uwarunkowań
i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.
3. W terminie 6 miesięcy od dnia zatwierdzenia dokumentacji geologiczno-
-inwestycyjnej złoża węglowodorów przez właściwy organ administracji
geologicznej obszar udokumentowanego złoża węglowodorów obowiązkowo
wprowadza się do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
przestrzennego gminy. Koszty sporządzenia zmiany studium ponosi
29.04.2020
©Telksinoe s. 140/254
przedsiębiorca, który sporządził dokumentację geologiczno-inwestycyjną złoża
węglowodorów.
Art. 96. 1. Wojewoda wprowadza obszar udokumentowanego złoża kopaliny
albo obszar udokumentowanego kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
gminy i wydaje w tej sprawie zarządzenie zastępcze:
1) po upływie terminu określonego w art. 95 ust. 2 albo
2) w terminie 6 miesięcy od upływu terminu, o którym mowa w art. 95 ust. 3.
2. Zmiana studium sporządzona w trybie, o którym mowa w ust. 1, wywołuje
skutki prawne takie jak studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
przestrzennego gminy.
3. Koszty sporządzenia zmiany studium ponosi w całości gmina, której
obszaru dotyczy zarządzenie zastępcze.
4. W przypadku niewydania zarządzenia zastępczego w terminie, o którym
mowa w ust. 1 pkt 2, organ wyższego stopnia wymierza wojewodzie, w drodze
postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 1000 zł za każdy
dzień zwłoki. Wpływy z kar stanowią dochód budżetu państwa.
5. Karę uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym postanowienie,
o którym mowa w ust. 4, stało się ostateczne. W przypadku bezskutecznego
upływu terminu kara podlega ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji.
6. Postanowienie, o którym mowa w ust. 4, nie może zostać wydane po
upływie 2 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek
wydania zarządzenia zastępczego.
7. W przypadku złożenia przez radę gminy skargi na zarządzenie zastępcze,
o którym mowa w ust. 1, sąd administracyjny wyznacza rozprawę w terminie
30 dni od dnia wpłynięcia skargi do sądu.
8. Przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U.
z 2019 r. poz. 506) stosuje się odpowiednio.
Art. 97. 1. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowe wymagania dotyczące dokumentacji:
1) geologicznej złoża kopaliny, z wyłączeniem złoża węglowodorów,
29.04.2020
©Telksinoe s. 141/254
2) geologiczno-inwestycyjnej złoża węglowodorów,
3) hydrogeologicznej,
4) geologiczno-inżynierskiej,
5) innych niż określone w pkt 1–4
– w tym wzory druków, zestawień i kart dołączanych do dokumentacji.
2. Wydając rozporządzenia, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do
spraw środowiska będzie kierował się potrzebą zapewnienia dokumentacjom
geologicznym odpowiedniej formy, w tym umożliwiającej gromadzenie i
przetwarzanie w postaci elektronicznej, należytego przedstawienia przez te
dokumentacje budowy geologicznej, ze szczególnym uwzględnieniem ochrony
złóż kopalin, wód podziemnych oraz pozostałych elementów środowiska oraz
uzależni szczegółowe wymagania dotyczące dokumentacji geologicznej od:
1) w przypadku rozporządzeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 – kategorii
rozpoznania złoża i granicznych wartości parametrów definiujących złoże;
2) w przypadku rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 ? rozmiarów
działalności;
3) w przypadku rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 – potrzeby
ochrony złóż węglowodorów oraz zapewnienia racjonalnej gospodarki tymi
złożami.
Art. 98. 1. Organy administracji geologicznej oraz państwowa służba
geologiczna gromadzą, ewidencjonują, archiwizują, chronią i udostępniają
informację geologiczną.
2. Za udostępnienie informacji geologicznej podmioty, o których mowa
w ust. 1, pobierają opłatę uwzględniającą koszty utrwalenia i przekazania
informacji, z zastrzeżeniem możliwości odstąpienia od pobierania opłat w sytuacji,
gdy koszty pobrania i zaksięgowania opłaty byłyby wyższe niż opłata uiszczana
z tego tytułu. W takim przypadku informację o odstąpieniu od pobierania opłat do
określonej wysokości ogłasza się w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie
podmiotowej urzędu obsługującego właściwy organ oraz w Biuletynie Informacji
Publicznej Państwowego Instytutu Geologicznego – Państwowego Instytutu
Badawczego.
3. Za udostępnienie informacji geologicznej wymagającej dodatkowego
przetworzenia, podmioty, o których mowa w ust. 1, pobierają opłatę
29.04.2020
©Telksinoe s. 142/254
uwzględniającą koszty przetworzenia, przygotowania, utrwalenia i przekazania
informacji w określony sposób lub określonej formie.
4. Podmioty, o których mowa w ust. 1, są obowiązane udostępniać
nieodpłatnie zgromadzone informacje geologiczne organom administracji
publicznej w zakresie niezbędnym do wykonania ich zadań ustawowych.
Udostępnione informacje nie mogą być wykorzystywane w celach komercyjnych
ani przekazywane innym podmiotom.
5. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia,
zakres i formę gromadzonej w archiwach geologicznych informacji geologicznej
oraz sposób jej ewidencjonowania, organizację archiwów geologicznych, zakres
ochrony informacji geologicznej, a także tryb i warunki udostępniania informacji
geologicznej.
6. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 5, minister właściwy do
spraw środowiska będzie kierował się potrzebą zapewnienia należytej ochrony
informacji geologicznej gromadzonej w archiwach geologicznych, w tym także
potrzebą kompletności i uporządkowania zbioru, ze względu na znaczenie
informacji geologicznej dla badań naukowych i rozpoznania budowy geologicznej
kraju oraz zróżnicuje wymagania dotyczące przechowywania i udostępniania
informacji geologicznej w zależności od zakresu, rodzaju i formy informacji
geologicznej oraz jej statusu prawnego.
Art. 99. 1. Prawo do informacji geologicznej przysługuje Skarbowi Państwa.
2. Temu, kto, ponosząc koszt prac prowadzonych w wyniku decyzji
wydanych na podstawie ustawy lub prowadzonych na podstawie zgłoszenia,
o którym mowa w art. 85 ust. 2 i art. 85a ust. 1, uzyskał informację geologiczną,
przysługuje prawo do nieodpłatnego korzystania z niej.
3. W okresie 3 lat od dnia doręczenia decyzji zatwierdzającej dokumentację
geologiczną lub od dnia przekazania dokumentacji sporządzonej w przypadkach,
o których mowa w art. 92 pkt 3 i 5, podmiotowi, o którym mowa w ust. 2,
przysługuje wyłączne prawo do korzystania z informacji geologicznej w celu
ubiegania się o wykonywanie działalności, o której mowa w art. 100 ust. 2.
4. Jeżeli przed upływem terminu określonego w ust. 3 ten, komu przysługuje
wyłączne prawo do korzystania z informacji geologicznej, uzyskał decyzję
stanowiącą podstawę wykonywania działalności, o której mowa w art. 100 ust. 2,
29.04.2020
©Telksinoe s. 143/254
zachowuje wyłączne prawo do korzystania z informacji geologicznej przez czas
określony w takiej decyzji oraz dodatkowo przez 2 lata od dnia utraty jej mocy.
4a. W przypadku wykonywania działalności:
1) polegającej na podziemnym składowaniu dwutlenku węgla ? wyłączne prawo
do korzystania z informacji geologicznej wygasa z mocy prawa z chwilą
przejęcia przez Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk
Dwutlenku Węgla odpowiedzialności za podziemne składowisko dwutlenku
węgla zgodnie z art. 39a lub przekazania mu odpowiedzialności za zamknięte
podziemne składowisko dwutlenku węgla zgodnie z art. 127j;
2) w zakresie wydobywania węglowodorów ze złoża ? wyłączne prawo do
korzystania z informacji geologicznej wygasa z mocy prawa z dniem utraty
mocy decyzji stanowiącej podstawę wykonywania tej działalności.
5. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, prawem do informacji geologicznej
rozporządza Skarb Państwa.
6. Ten, komu przysługują prawa określone w ust. 2–4, może rozporządzać
nimi w granicach określonych tymi przepisami.
7. (uchylony)
Art. 100. 1. Z wyjątkiem sytuacji określonych w ust. 2–3a, korzystanie
z informacji geologicznej, do której prawa przysługują Skarbowi Państwa, jest
nieodpłatne.
2. Korzystanie z informacji geologicznej, do której prawa przysługują
Skarbowi Państwa, w celu wykonywania działalności w zakresie:
1) wydobywania kopalin ze złóż,
1a) wydobywania węglowodorów ze złóż w czasie trwania fazy wydobywania, o
której mowa w art. 49v pkt 2 lit. b,
2) podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji, podziemnego
składowania odpadów oraz podziemnego składowania dwutlenku węgla,
3) w jakim wymagane jest pozwolenie wodnoprawne
– następuje, w drodze umowy, za wynagrodzeniem.
3. Korzystanie z informacji geologicznej, związane z badaniem
powodującym uszkodzenie, zniszczenie lub zużycie próbki, bez względu na cel
korzystania, następuje, w drodze umowy, za wynagrodzeniem.
3a. Korzystanie z informacji geologicznej w postaci danych geologicznych:
29.04.2020
©Telksinoe s. 144/254
1) dotyczących kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1 i 2,
2) z otworów wiertniczych służących rozpoznaniu budowy głębokiego podłoża
lub wykonania regionalnych badań budowy geologicznej kraju,
3) stanowiących wyniki pomiarów geofizycznych
– następuje, w drodze umowy, za wynagrodzeniem.
3b. Państwowa służba geologiczna, w celu realizacji zadań, o których mowa
w art. 162, ma prawo do nieodpłatnego korzystania z informacji geologicznej
w postaci danych geologicznych.
4. Podstawę określenia wynagrodzenia za korzystanie z informacji
geologicznej stanowi wycena określająca koszty projektowania, wykonywania
i dokumentowania prac geologicznych sfinansowana przez podmiot ubiegający się
o korzystanie z tej informacji. Przed zawarciem umowy Skarb Państwa dokonuje
weryfikacji wyceny.
4a. W przypadku postępowania przetargowego, którego przedmiotem jest
udzielenie koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złoża, podstawę określenia
wynagrodzenia za korzystanie z informacji geologicznej stanowi wycena
określająca koszty projektowania, wykonywania i dokumentowania prac
geologicznych sporządzana przez organ koncesyjny. Koszty tej wyceny ponosi
podmiot ubiegający się o korzystanie z informacji geologicznej w celu wykazania
się prawem do niej w ramach postępowania przetargowego.
5. Wycenę, o której mowa w ust. 4, mogą wykonywać osoby posiadające
kwalifikacje do wykonywania, dozorowania i kierowania pracami geologicznymi
stwierdzone w kategorii odpowiadającej rodzajowi wycenianej informacji
geologicznej.
5a. W przypadku gdy wycena, o której mowa w ust. 4, jest ustalana metodą
obliczenia zryczałtowanej wartości informacji geologicznej, nie stosuje się ust. 5.
6. Jeżeli informacja geologiczna, do której prawa przysługują Skarbowi
Państwa, jest zawarta w dokumentacji geologicznej, rozporządzenie nią następuje
wyłącznie na czas oznaczony.
7. Zadania Skarbu Państwa, o których mowa w ust. 4 i w art. 99 ust. 5, w
zakresie określonym w ust. 2 pkt 1–2 oraz w ust. 3 i 3a, wykonuje minister właściwy
do spraw środowiska.
29.04.2020
©Telksinoe s. 145/254
7a. Minister właściwy do spraw środowiska może upoważnić państwową
służbę geologiczną do rozporządzania informacją geologiczną w postaci danych
geologicznych. W przypadku udzielenia takiego upoważnienia państwowa służba
geologiczna przedkłada ministrowi właściwemu do spraw środowiska wykaz
umów o korzystanie z informacji geologicznych zawartych w danym roku,
zawierający informację o stronie umowy, wysokości wynagrodzenia oraz zakresie
udostępnionych danych geologicznych, w terminie miesiąca od zakończenia tego
roku.
8. Zadania Skarbu Państwa, o których mowa w ust. 4 i w art. 99 ust. 5,
w zakresie określonym w ust. 2 pkt 3, wykonuje marszałek województwa.
9. Wpływy z tytułu rozporządzania prawem do informacji geologicznej
należącej do Skarbu Państwa stanowią dochód budżetu państwa.
10. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze
rozporządzenia:
1) warunki i tryb korzystania z informacji geologicznej za wynagrodzeniem;
2) wzór wniosku o zawarcie umowy na korzystanie z informacji geologicznej;
3) metody szacowania wartości informacji geologicznej;
4) szczegółowe wymagania dotyczące wycen.
11. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 10, minister właściwy do
spraw środowiska będzie kierował się potrzebą zapewnienia łatwego dostępu do
informacji geologicznej oraz kompletności informacji objętych wnioskiem.
W rozporządzeniu tym minister właściwy do spraw środowiska zróżnicuje metody
szacowania informacji geologicznej i zakres ich stosowania oraz szczegółowe
wymagania dotyczące wycen w zależności od rodzaju i formy informacji
geologicznej, sposobu i zakresu korzystania z niej, a w przypadku informacji
geologicznej dotyczącej złóż kopalin – uwzględni także różnice w jakości
informacji ze względu na czas jej pozyskania, stopień rozpoznania złoża oraz
stopień jego wyeksploatowania.
Rozdział 3
Ewidencja i bilans zasobów złóż kopalin
Art. 101. 1. Przedsiębiorca prowadzi ewidencję zasobów złoża kopaliny,
ustalając ich zmiany spowodowane:
29.04.2020
©Telksinoe s. 146/254
1) dokładniejszym rozpoznaniem złoża;
2) eksploatacją złoża i powstałymi wskutek niej stratami;
3) zmianą granic lub podziałem złoża;
4) wymaganiami ochrony środowiska albo bezpieczeństwa pracy, w tym
ograniczeniami wpływającymi na dopuszczalność eksploatacji złoża;
5) przeklasyfikowaniem geologicznych zasobów bilansowych do
pozabilansowych, zasobów pozabilansowych do bilansowych,
przemysłowych do nieprzemysłowych, zasobów nieprzemysłowych do
przemysłowych lub do strat, albo strat do zasobów przemysłowych.
2. Jeżeli zmiany w okresie sprawozdawczym przekraczają 50% wielkości
rocznego wydobycia ze złoża, przeklasyfikowania, o których mowa w ust. 1 pkt 5,
dokonuje przedsiębiorca po uzyskaniu zgody, w drodze decyzji, właściwego
organu koncesyjnego.
3. W ramach prowadzonej ewidencji zasobów złoża kopaliny sporządza się
corocznie, w terminie do dnia 28 lutego, według stanu na dzień 31 grudnia
poprzedniego roku, operat ewidencyjny zasobów złoża kopaliny, zwany dalej
„operatem ewidencyjnym”.
4. W operacie ewidencyjnym uwzględnia się w szczególności dane dotyczące
tych części złoża kopaliny, których wydobycie nie jest technicznie możliwe lub nie
jest gospodarczo uzasadnione.
5. Operat ewidencyjny sporządza się na podstawie:
1) obmiaru wyrobisk – dla zasobów złóż kopalin stałych;
2) pomiarów wydajności odwiertów – dla zasobów złóż kopalin gazowych
i płynnych.
6. W przypadku działalności prowadzonej na podstawie koncesji udzielonej
przez starostę:
1) obmiaru wyrobisk dokonuje się co 3 lata;
2) w corocznie sporządzanym operacie ewidencyjnym określa się stan zasobów
złoża kopaliny, wielkość wydobycia i strat jako wielkości szacunkowe,
pozostawiając szczegółowe ich ustalenie do czasu dokonania obmiaru
wyrobisk.
29.04.2020
©Telksinoe s. 147/254
7. Operat ewidencyjny dołącza się do posiadanego egzemplarza dokumentacji
geologicznej złoża kopaliny lub projektu zagospodarowania złoża albo
dokumentacji geologiczno-inwestycyjnej złoża węglowodorów.
8. Przedsiębiorca sporządza, na podstawie operatu ewidencyjnego, informację
o zmianach zasobów złoża kopaliny i corocznie, w terminie do dnia 15 marca,
przekazuje ją właściwemu organowi koncesyjnemu oraz państwowej służbie
geologicznej.
9. Informacja, o której mowa w ust. 8, zawiera dane dotyczące stanu zasobów
złoża kopaliny, przyrostów oraz ubytków w tych zasobach.
10. W uzasadnionych sytuacjach, w szczególności w przypadku:
1) wszczęcia postępowania zmierzającego do cofnięcia koncesji lub
stwierdzenia jej wygaśnięcia,
2) cofnięcia koncesji lub stwierdzenia jej wygaśnięcia lub utraty jej mocy bez
względu na przyczynę,
3) wyczerpania zasobów złoża,
4) naruszenia przepisów o ochronie środowiska
– organ koncesyjny może, w drodze decyzji, nakazać dokonanie obmiaru wyrobisk
i przedłożenie operatu ewidencyjnego w innym terminie.
11. Przedsiębiorca przechowuje operaty ewidencyjne przez 5 lat od końca
roku kalendarzowego, w którym koncesja utraciła moc.
12. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowe wymagania dotyczące operatu ewidencyjnego oraz
wzory informacji o zmianach zasobów złoża kopaliny, których treść jest
uzależniona od rodzajów kopalin, kierując się potrzebą ochrony złóż kopalin oraz
zapewnienia kompletności informacji objętych ewidencją zasobów złoża kopaliny.
Art. 102. 1. Operat ewidencyjny sporządza geolog górniczy.
2. Dla złóż wydobywanych metodą odkrywkową albo metodą otworów
wiertniczych operat ewidencyjny może sporządzać osoba posiadająca kwalifikacje
do wykonywania, dozorowania i kierowania pracami geologicznymi w zakresie
poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin.
3. Nadzór nad sporządzaniem operatu ewidencyjnego sprawuje właściwy
organ nadzoru górniczego.
29.04.2020
©Telksinoe s. 148/254
4. Jeżeli przedsiębiorca nie sporządził operatu ewidencyjnego albo sporządził
go nienależycie, właściwy organ nadzoru górniczego może, w drodze decyzji,
nakazać jego niezwłoczne sporządzenie lub poprawę, na koszt przedsiębiorcy.
Art. 103. 1. Na podstawie dokumentacji geologicznej oraz ewidencji zasobów
złóż kopalin państwowa służba geologiczna corocznie, w terminie do dnia
30 czerwca, sporządza krajowy bilans zasobów złóż kopalin.
2. Bilans, o którym mowa w ust. 1, wymaga akceptacji ministra właściwego
do spraw środowiska wykonującego zadania administracji geologicznej przy
pomocy Głównego Geologa Kraju.
DZIAŁ VI
Zakład górniczy, jego ruch oraz ratownictwo górnicze
Rozdział 1
Planowanie przestrzenne na terenach górniczych
Art. 104. 1. Obszary i tereny górnicze uwzględnia się w studium
uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz
w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
2. Jeżeli w wyniku zamierzonej działalności określonej w koncesji
przewiduje się istotne skutki dla środowiska, dla terenu górniczego bądź jego
fragmentu można sporządzić miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego,
na podstawie przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym.
3. Przewidywane dla środowiska skutki działalności określonej w koncesji
określa się w opracowaniu ekofizjograficznym sporządzanym na potrzeby studium
uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz
miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także na podstawie
odpowiednio projektu zagospodarowania złoża albo planu zagospodarowania
podziemnego składowiska dwutlenku węgla.
4. Plan, o którym mowa w ust. 2, niezależnie od wymagań określonych
odrębnymi przepisami, powinien zapewniać integrację wszelkich działań
podejmowanych w granicach terenu górniczego w celu:
1) wykonania działalności określonej w koncesji;
2) zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego;
29.04.2020
©Telksinoe s. 149/254
3) ochrony środowiska, w tym obiektów budowlanych.
5. Plan, o którym mowa w ust. 2, może w szczególności określić:
1) obiekty lub obszary, dla których wyznacza się filar ochronny, w granicach
którego ruch zakładu górniczego może być zabroniony bądź może być
dozwolony tylko w sposób zapewniający należytą ochronę tych obiektów lub
obszarów;
2) obszary wyłączone z zabudowy bądź takie, w granicach których zabudowa
jest dozwolona tylko po spełnieniu odpowiednich wymagań; koszt spełnienia
tych wymagań ponosi przedsiębiorca.
6. Koszty sporządzenia projektu planu, o którym mowa w ust. 2, ponosi
przedsiębiorca.
Rozdział 2
Ruch zakładu górniczego
Art. 105. 1. Ruch zakładu górniczego prowadzi się w sposób zgodny
z przepisami prawa, w szczególności na podstawie planu ruchu zakładu
górniczego, a także zgodnie z zasadami techniki górniczej.
2. Planu ruchu zakładu górniczego nie sporządza się:
1) jeżeli koncesji udzielił starosta – w takim przypadku ruch zakładu górniczego
prowadzi się na podstawie warunków określonych w koncesji;
2) jeżeli roboty geologiczne służące poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż
kopalin są wykonywane bez użycia środków strzałowych na głębokości do
100 m poza obszarem górniczym – w takim przypadku ruch zakładu
górniczego prowadzi się na podstawie warunków określonych w koncesji albo
decyzji zatwierdzającej projekt robót geologicznych.
Art. 106. Do projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów
budowlanych zakładów górniczych stosuje się przepisy prawa budowlanego oraz
odpowiednio przepisy niniejszego rozdziału i rozdziału 5.
Art. 107. 1. Jeżeli nie sprzeciwia się to warunkom określonym w koncesji,
przedsiębiorca może dokonać zmiany projektu zagospodarowania złoża. Zmiany
dokonuje się w formie dodatku do projektu.
29.04.2020
©Telksinoe s. 150/254
2. Przedsiębiorca przedkłada dodatek do projektu zagospodarowania złoża
organowi koncesyjnemu na co najmniej 30 dni przed terminem realizacji
zamierzonych zmian.
2a. W przypadku gdy dodatek do projektu zagospodarowania złoża dotyczy
złóż kopalin określonych w art. 10 ust. 1, z wyłączeniem złóż węglowodorów,
przedsiębiorca przed przedłożeniem do organu koncesyjnego tego dodatku,
przedkłada go do zaopiniowania właściwemu organowi nadzoru górniczego. Organ
nadzoru górniczego wydaje przedsiębiorcy opinię, w terminie 14 dni od dnia
doręczenia dodatku do projektu zagospodarowania złoża. W przypadku
niewyrażenia opinii w tym terminie uważa się, że organ nadzoru górniczego nie
zgłasza uwag.
2b. Do dodatku do projektu zagospodarowania złoża przedkładanego
organowi koncesyjnemu dołącza się opinię, o której mowa w ust. 2a, albo
informację o jej braku, a w przypadku zgłoszenia uwag także oświadczenie
przedsiębiorcy o sposobie ich uwzględnienia lub przyczynach ich
nieuwzględnienia.
3. Jeżeli wymagają tego potrzeby racjonalnej gospodarki złożem lub ochrony
środowiska lub jeżeli dodatek do projektu zagospodarowania złoża nie odpowiada
wymaganiom prawa, organ koncesyjny, przed upływem 30 dni od dnia doręczenia
tego dodatku, w drodze decyzji, zabrania jego realizacji.
4. Kopie decyzji, o których mowa w ust. 3, organ koncesyjny niezwłocznie
doręcza właściwym miejscowo organom nadzoru górniczego.
Art. 107a. 1. Jeżeli nie sprzeciwia się to warunkom określonym w koncesji
na podziemne składowanie dwutlenku węgla, przedsiębiorca może dokonać zmiany
planu zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku węgla, przy której
uwzględnia się najlepsze dostępne techniki i pojawiające się usprawnienia
technologiczne oraz analizę ryzyka związanego z prowadzoną działalnością, w tym
ryzyko wystąpienia wycieku dwutlenku węgla.
2. Przedsiębiorca jest obowiązany dokonać zmiany planu zagospodarowania
podziemnego składowiska dwutlenku węgla:
1) co 5 lat od dnia udzielenia koncesji na podziemne składowanie dwutlenku
węgla – w celu aktualizacji zawartych w nim informacji, z uwzględnieniem
przesłanek, o których mowa w ust. 1;
29.04.2020
©Telksinoe s. 151/254
1a) w przypadku stwierdzenia, w szczególności na podstawie wyników
monitoringu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla,
znaczących różnic pomiędzy zachowaniem dwutlenku węgla w kompleksie
podziemnego składowania dwutlenku węgla a jego prognozowanym
zachowaniem, dotyczących w szczególności nowych źródeł dwutlenku węgla,
w tym dróg, miejsc, wielkości i natężenia wycieku dwutlenku węgla oraz jego
wydostania się poza kompleks podziemnego składowania dwutlenku węgla
lub jego migracji;
2) przed zamknięciem podziemnego składowiska dwutlenku węgla
i przystąpieniem do likwidacji zakładu górniczego – w celu dokonania
podsumowania prowadzonej działalności i sporządzenia planu ruchu
likwidowanego zakładu górniczego.
3. Zmiany planu zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku
węgla dokonuje się w formie dodatku do planu.
4. Do zmiany planu zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku
węgla przepis art. 27a ust. 5 stosuje się odpowiednio, przy czym przedsiębiorca
przedkłada dodatek do planu właściwemu organowi nadzoru górniczego na co
najmniej 60 dni przed terminem realizacji zamierzonych zmian.
Art. 108. 1. Plan ruchu zakładu górniczego sporządza przedsiębiorca,
odrębnie dla każdego zakładu górniczego.
2. Plan ruchu zakładu górniczego określa:
1) strukturę organizacyjną zakładu górniczego, w szczególności przez
wskazanie stanowisk osób kierownictwa i dozoru ruchu;
1a) granice zakładu górniczego;
2) szczegółowe przedsięwzięcia niezbędne w celu zapewnienia:
a) wykonywania działalności objętej koncesją,
b) bezpieczeństwa powszechnego,
c) bezpieczeństwa pożarowego,
d) bezpieczeństwa osób przebywających w zakładzie górniczym,
w szczególności dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy,
e) racjonalnej gospodarki złożem,
f) ochrony elementów środowiska,
g) ochrony obiektów budowlanych,
29.04.2020
©Telksinoe s. 152/254
h) zapobiegania szkodom i ich naprawy.
2a. Plan ruchu zakładu górniczego prowadzącego podziemne składowanie
dwutlenku węgla określa również przedsięwzięcia niezbędne w celu zapewnienia
bezpieczeństwa podziemnego składowania dwutlenku węgla, w tym:
1) przedsięwzięcia mające na celu zapobieżenie wystąpieniu wycieków
dwutlenku węgla oraz wydostaniu się dwutlenku węgla poza kompleks
podziemnego składowania dwutlenku węgla, a także przedsięwzięcia mające
na celu zapobieżenie innym nieprawidłowościom w procesie podziemnego
składowania dwutlenku węgla, które mogą powodować zagrożenie
bezpieczeństwa powszechnego lub zdrowia i życia ludzi oraz środowiska;
2) działania naprawcze;
3) przedsięwzięcia, które będą podejmowane po zamknięciu podziemnego
składowiska dwutlenku węgla, ze szczególnym uwzględnieniem ich
uwarunkowań technicznych.
2b. W przypadku działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu
lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich
Rzeczypospolitej Polskiej plan ruchu zakładu górniczego zawiera także:
1) analizę poważnych zagrożeń dla zakładu górniczego, rozumianych jako
sytuacje mogące potencjalnie doprowadzić do niebezpiecznego zdarzenia lub
wypadku;
2) opis systemu zarządzania środowiskiem i bezpieczeństwem ruchu zakładu
górniczego;
3) opis systemu niezależnej weryfikacji, o którym mowa w art. 117a ust. 1 pkt 2.
2c. Przedsiębiorca konsultuje projekt analizy, o której mowa w ust. 2b pkt 1,
z przedstawicielami pracowników zakładu górniczego.
2d. Przedsiębiorca dokonuje przeglądu analizy, o której mowa w ust. 2b pkt
1, nie rzadziej niż co 5 lat, przy czym pierwszego przeglądu dokonuje nie później
niż w terminie 5 lat od dnia zatwierdzenia planu ruchu zakładu górniczego.
2e. Wyniki przeglądu, o którym mowa w ust. 2d, przedsiębiorca przekazuje
właściwemu organowi nadzoru górniczego, w terminie 14 dni od dnia zakończenia
przeglądu.
3. Plan ruchu zakładu górniczego sporządza się z uwzględnieniem warunków
określonych w koncesji oraz odpowiednio w projekcie zagospodarowania złoża,
29.04.2020
©Telksinoe s. 153/254
dokumentacji geologiczno-inwestycyjnej złoża węglowodorów, decyzji
inwestycyjnej albo w planie zagospodarowania podziemnego składowiska
dwutlenku węgla, a w przypadku:
1) robót geologicznych, których wykonywanie nie wymaga koncesji –
z uwzględnieniem warunków określonych w projekcie robót geologicznych;
2) działalności określonej w art. 2 ust. 1 – z uwzględnieniem warunków
lokalnych jej prowadzenia.
4. Jeżeli w granicach obszaru górniczego są planowane bądź prowadzone
roboty związane z poszukiwaniem lub rozpoznawaniem złóż kopalin lub wód
podziemnych, poszukiwaniem lub rozpoznawaniem kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla albo jeżeli obszary górnicze sąsiadują ze sobą,
w planie ruchu zakładu górniczego uwzględnia się zachodzące współzależności
oraz przewiduje się odpowiednie środki, w tym organizacyjne i techniczne,
niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa pracy i bezpieczeństwa powszechnego
oraz ochrony poszczególnych złóż kopalin i innych elementów środowiska.
5. Jeżeli zakład górniczy składa się z co najmniej 2 części prowadzących
samodzielnie ruch, w planie ruchu tego zakładu określa się dane objęte planem
odrębnie w odniesieniu do poszczególnych jego części.
6. Plan ruchu zakładu górniczego sporządza się na okres od 2 do 6 lat albo na
cały planowany okres prowadzenia ruchu, jeżeli jest on krótszy.
6a. Plan ruchu zakładu górniczego prowadzącego podziemne składowanie
dwutlenku węgla sporządza się na okres 5 lat albo na cały planowany okres
prowadzenia ruchu, jeżeli jest on krótszy.
6b. Plan ruchu zakładu górniczego, z wyłączeniem planu ruchu dla
wykonywania robót geologicznych związanych z poszukiwaniem
i rozpoznawaniem złoża węglowodorów, wymaga opinii właściwego wójta
(burmistrza, prezydenta miasta). Kryterium opinii jest nienaruszanie zamierzoną
działalnością przeznaczenia lub sposobu korzystania z nieruchomości określonego
w art. 7.
6c. Opinia, o której mowa w ust. 6b, jest wyrażana na wniosek
przedsiębiorcy, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. W przypadku
niewyrażenia opinii w tym terminie uważa się, że właściwy wójt (burmistrz,
prezydent miasta) nie zgłasza uwag.
29.04.2020
©Telksinoe s. 154/254
7. Wniosek o zatwierdzenie planu ruchu zakładu górniczego przedkłada się
organowi nadzoru górniczego właściwemu dla miejsca wykonywania robót
objętych planem, a jeżeli roboty objęte planem będą wykonywane w granicach
właściwości miejscowej co najmniej 2 organów nadzoru górniczego – organowi
nadzoru górniczego właściwemu dla siedziby zakładu górniczego.
7a. Wniosek o zatwierdzenie planu ruchu zakładu górniczego prowadzącego
podziemne składowanie dwutlenku węgla przedkłada się właściwemu organowi
nadzoru górniczego.
8. Wniosek o zatwierdzenie planu ruchu zakładu górniczego przedkłada się co
najmniej na 30 dni przed dniem zamierzonego rozpoczęcia wykonywania robót,
z tym że w przypadku wykonywania robót geologicznych związanych z
poszukiwaniem i rozpoznawaniem złoża węglowodorów termin ten wynosi 14 dni.
9. Do wniosku o zatwierdzenie planu ruchu zakładu górniczego dołącza się:
1) 2 egzemplarze planu, podpisane przez przedsiębiorcę oraz kierownika ruchu
zakładu górniczego, który będzie realizował plan, a w przypadku planu ruchu
dla wykonywania robót geologicznych związanych z poszukiwaniem
i rozpoznawaniem złoża węglowodorów ? także egzemplarz planu w postaci
elektronicznej;
2) odpisy wymaganych dla zamierzonych robót decyzji wydanych przez inne
organy, w szczególności dotyczących ochrony środowiska;
3) opinię właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta) albo informację o jej
braku, a w przypadku uwag także oświadczenie przedsiębiorcy o sposobie ich
uwzględnienia lub przyczynach ich nieuwzględnienia;
4) w przypadku działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub
wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich
Rzeczypospolitej Polskiej:
a) oświadczenie przedsiębiorcy i kierownika ruchu zakładu górniczego, że
plan ruchu zakładu górniczego zapewnia bezpieczne prowadzenie ruchu
tego zakładu,
b) analizę skuteczności reagowania w przypadku wycieku ropy naftowej,
c) opinię rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego dotyczącą
elementów planu ruchu zakładu górniczego określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 110, w zakresie przyjętych przez
29.04.2020
©Telksinoe s. 155/254
przedsiębiorcę rozwiązań technicznych zabezpieczających przed
wystąpieniem niebezpiecznych zdarzeń lub wypadków, a także
oświadczenie przedsiębiorcy i kierownika ruchu zakładu górniczego o
sposobie jej uwzględnienia,
d) politykę korporacyjną, o której mowa w ust. 9a.
9a. Przedsiębiorca wykonujący działalność polegającą na poszukiwaniu,
rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej sporządza na piśmie politykę korporacyjną
w zakresie zapobiegania niebezpiecznym zdarzeniom oraz wypadkom, zwaną dalej
„polityką korporacyjną”.
9b. Polityka korporacyjna określa:
1) ogólne cele i ustalenia dotyczące kontroli ryzyka wystąpienia
niebezpiecznych zdarzeń oraz wypadków, a także sposób, w jaki te cele mają
być osiągnięte, a ustalenia wprowadzone w życie;
2) sposób przeprowadzania kontroli ryzyka wystąpienia niebezpiecznych
zdarzeń oraz wypadków oraz sposób doskonalenia jej zasad, a także
mechanizmy monitorowania skuteczności polityki korporacyjnej;
3) sposób osiągnięcia i wprowadzenia w życie na poziomie korporacyjnym
środków służących do zapewnienia bezpieczeństwa wykonywanej
działalności.
9c. Za realizację polityki korporacyjnej w zakresie, o którym mowa w ust. 9b,
odpowiedzialność ponosi przedsiębiorca.
9d. Przedsiębiorca jest obowiązany zapewnić, aby polityka korporacyjna była
odpowiednia do wykonywanej działalności, realizowana na każdym etapie
wykonywanej działalności i uwzględniana w planie ruchu zakładu górniczego oraz
w planie ratownictwa górniczego.
9e. W przypadku aktualizacji polityki korporacyjnej, przedsiębiorca
przekazuje aktualizację niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia jej
dokonania, właściwemu organowi nadzoru górniczego.
9f. Jeżeli przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 9a, wykonuje działalność
polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze
złóż w granicach obszarów morskich państw niebędących państwami
członkowskimi Unii Europejskiej, polityka korporacyjna określa również, w jakim
29.04.2020
©Telksinoe s. 156/254
zakresie jej postanowienia są stosowane przez przedsiębiorcę w zakładach
górniczych służących do wykonywania tej działalności.
9g. Minister właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowy zakres polityki korporacyjnej, kierując się potrzebą
zapewnienia kompletności i przejrzystości przedstawianych w niej informacji oraz
zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa działalności polegającej na
poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w
granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej.
10. Wraz z wnioskiem o zatwierdzenie planu ruchu zakładu górniczego
przekazuje się do wglądu odpis koncesji oraz odpowiednio projekt
zagospodarowania złoża, dokumentację geologiczno-inwestycyjną złoża
węglowodorów, kopię decyzji inwestycyjnej albo plan zagospodarowania
podziemnego składowiska dwutlenku węgla, a w przypadku robót geologicznych,
których wykonywanie nie wymaga koncesji – projekt robót geologicznych.
10a. Jeżeli właściwy organ nadzoru górniczego, podczas dokonywania oceny
analizy poważnych zagrożeń dla zakładu górniczego, stwierdzi możliwość
wystąpienia znaczącego oddziaływania na środowisko na terytorium innego niż
Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej na skutek
wykonywania działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub
wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich
Rzeczypospolitej Polskiej, niezwłocznie informuje Prezesa Wyższego Urzędu
Górniczego o możliwości wystąpienia tego oddziaływania.
10b. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego po uzyskaniu informacji, o których
mowa w ust. 10a, niezwłocznie powiadamia właściwy organ tego państwa o
możliwości wystąpienia na terytorium tego państwa członkowskiego
oddziaływania, wskazując termin na zajęcie stanowiska przez ten organ.
10c. Jeżeli właściwy organ innego niż Rzeczpospolita Polska państwa
członkowskiego Unii Europejskiej wystąpi do Prezesa Wyższego Urzędu
Górniczego o przekazanie dodatkowych informacji dotyczących możliwości
wystąpienia na terytorium tego państwa znaczącego oddziaływania na środowisko
związanego z działalnością polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub
wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich
29.04.2020
©Telksinoe s. 157/254
Rzeczypospolitej Polskiej, Prezes Wyższego Urzędu Górniczego przekazuje te
informacje bez zbędnej zwłoki.
10d. Właściwy organ nadzoru górniczego przed zatwierdzeniem planu ruchu
zakładu górniczego dla wykonywania działalności polegającej na poszukiwaniu,
rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej bierze pod uwagę stanowisko właściwego
organu innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii
Europejskiej, otrzymane za pośrednictwem Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.
10e. Właściwy organ nadzoru górniczego przed zatwierdzeniem planu ruchu
zakładu górniczego dla wykonywania działalności polegającej na poszukiwaniu,
rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej, kierując się bezpieczeństwem zakładu
górniczego, jego pracowników, bezpieczeństwem powszechnym lub środowiska,
może nakazać, w drodze postanowienia, dokonanie w planie ruchu zakładu
górniczego określonych zmian, w szczególności przyjęcie środków
zapobiegających powstawaniu szkód w środowisku.
10f. W przypadku niedokonania zmian w planie ruchu zakładu górniczego, o
których mowa w ust. 10e, właściwy organ nadzoru górniczego, w drodze decyzji,
odmawia zatwierdzenia planu ruchu zakładu górniczego.
10g. Właściwy organ nadzoru górniczego zapewnia możliwość udziału
społeczeństwa, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października
2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale
społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na
środowisko (Dz. U. z 2018 r. poz. 2081), w postępowaniu, którego przedmiotem
jest zatwierdzenie planu ruchu zakładu górniczego dla wykonywania działalności
polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze
złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem
przypadków, gdy plan ruchu zakładu górniczego jest poprzedzony decyzją
o środowiskowych uwarunkowaniach podjętą w postępowaniu toczącym się z
udziałem społeczeństwa lub jeżeli koncesja została poprzedzona taką decyzją.
11. Plan ruchu zakładu górniczego zatwierdza właściwy organ nadzoru
górniczego, w drodze decyzji.
29.04.2020
©Telksinoe s. 158/254
11a. Informacja zawarta w planie ruchu zakładu górniczego wydobywającego
węglowodory ze złoża oraz w planie ruchu dla wykonywania robót geologicznych
związanych z poszukiwaniem i rozpoznawaniem złoża węglowodorów, dotycząca
składu płynu szczelinującego, nie stanowi:
1) tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16
kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2018 r. poz.
419 i 1637);
2) tajemnicy przedsiębiorcy, o której mowa w art. 5 ustawy z dnia 6 września
2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1330 i
1669);
3) informacji, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 3 października
2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale
społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na
środowisko.
11b. Jeżeli plan ruchu zakładu górniczego jest poprzedzony decyzją
o środowiskowych uwarunkowaniach podjętą w postępowaniu toczącym się
z udziałem społeczeństwa lub jeżeli koncesja została poprzedzona taką decyzją, do
postępowania o zatwierdzeniu tego planu nie stosuje się przepisów o udziale
organizacji społecznych.
12. Organ nadzoru górniczego przesyła organowi koncesyjnemu kopię
decyzji zatwierdzającej plan ruchu zakładu górniczego, a w przypadku planu ruchu
dla wykonywania robót geologicznych związanych z poszukiwaniem i
rozpoznawaniem złoża węglowodorów ? także egzemplarz tego planu w postaci
elektronicznej.
Art. 108a. 1. W przypadku gdy wynika to z wniosku pokontrolnego lub
ustaleń stanu faktycznego i przyczyny niebezpiecznych zdarzeń lub wypadków,
właściwy organ nadzoru górniczego wzywa przedsiębiorcę, w drodze
postanowienia, do dokonania przeglądu analizy, o której mowa w art. 108 ust. 2b
pkt 1.
2. Przedsiębiorca dokonuje przeglądu analizy, o której mowa w art. 108 ust.
2b pkt 1, oraz przekazuje jego wyniki właściwemu organowi nadzoru górniczego
w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa w ust. 1.
29.04.2020
©Telksinoe s. 159/254
Art. 109. 1. Zmiany planu ruchu zakładu górniczego dokonuje się w formie
dodatku do planu, w trybie:
1) przewidzianym dla zatwierdzenia planu ruchu zakładu górniczego;
2) uproszczonym – jeżeli zmiany nie dotyczą bezpieczeństwa powszechnego,
bezpieczeństwa pożarowego, bezpieczeństwa osób przebywających
w zakładzie górniczym, bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego,
gospodarki złożem, ochrony środowiska, robót budowlanych, ochrony
obiektów budowlanych oraz zapobiegania szkodom i ich naprawy.
2. W przypadku określonym w ust. 1 pkt 1 opinia, o której mowa w art. 108
ust. 6b, nie jest wymagana, jeżeli zmiana planu ruchu zakładu górniczego nie
spowoduje negatywnego wpływu na środowisko oraz obiekty budowlane.
2a. W przypadku zmiany lub wydania nowych decyzji, o których mowa w art.
108 ust. 9 pkt 2, przedsiębiorca jest obowiązany do zmiany planu ruchu zakładu
górniczego.
3. Organ nadzoru górniczego przesyła organowi koncesyjnemu kopie decyzji
zatwierdzającej dodatek do planu ruchu zakładu górniczego, dotyczący gospodarki
złożem lub mający wpływ na środowisko.
4. W przypadku dokonywania zmiany planu ruchu zakładu górniczego
w trybie uproszczonym:
1) dodatek do planu ruchu zakładu górniczego podpisuje kierownik ruchu
zakładu górniczego, który realizuje plan, oraz zatwierdza przedsiębiorca;
2) zatwierdzone przez przedsiębiorcę dodatki do planu ruchu zakładu górniczego
ewidencjonuje się w karcie zmian;
3) aktualną kartę zmian, wraz z zatwierdzonymi dodatkami do planu ruchu
zakładu górniczego, przekazuje się do właściwego organu nadzoru górniczego
nie rzadziej niż co kwartał.
5. Właściwy organ nadzoru górniczego, w przypadku niezbędnym do
zapewnienia bezpieczeństwa zakładu górniczego, jego pracowników,
bezpieczeństwa powszechnego lub środowiska, w drodze decyzji, nakazuje
przedsiębiorcy wykonującemu działalność polegającą na poszukiwaniu,
rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej dokonanie zmian w planie ruchu zakładu
górniczego, określając zakres tych zmian oraz termin przekazania do zatwierdzenia
29.04.2020
©Telksinoe s. 160/254
dodatku do planu ruchu zakładu górniczego, nie krótszy niż 14 dni od dnia
doręczenia decyzji.
6. Przedsiębiorca wykonujący działalność polegającą na poszukiwaniu,
rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej dokonuje zmiany planu ruchu zakładu
górniczego, w przypadku gdy:
1) przegląd, o którym mowa w art. 108 ust. 2d lub art. 108a ust. 1, wykazał
potrzebę wprowadzenia zmian w planie ruchu zakładu górniczego albo
2) właściwy organ nadzoru górniczego nakazał, w drodze decyzji, o której mowa
w ust. 5, dokonanie zmian w planie ruchu zakładu górniczego.
7. W przypadku niedokonania zmiany w planie ruchu zakładu górniczego, o
której mowa w ust. 6, właściwy organ nadzoru górniczego może w całości lub w
części, w drodze decyzji, wstrzymać ruch tego zakładu lub jego urządzeń, okreś-
lając warunki wznowienia ruchu tego zakładu lub jego urządzeń. Do decyzji stosuje
się art. 171 ust. 2 i 3.
Art. 110. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z
ministrem właściwym do spraw gospodarki złożami kopalin określi, w drodze
rozporządzenia:
1) szczegółowe wymagania dotyczące treści planu ruchu zakładu górniczego
oraz planu ruchu likwidowanego (likwidowanej oznaczonej części) zakładu
górniczego, różnicując je w zależności od rodzaju i metody wykonywanej
działalności oraz przestrzeni, w granicach której jest wykonywana
działalność, kierując się potrzebą zapewnienia wysokiego poziomu
bezpieczeństwa wykonywanej działalności, a dla likwidowanego
(likwidowanej oznaczonej części) zakładu górniczego również obowiązkiem
realizacji działań, o których mowa w art. 129 ust. 1;
2) elementy planu ruchu zakładu górniczego przedsiębiorcy wykonującego
działalność polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej, które wymagają opinii rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu
górniczego, kierując się potrzebą zapewnienia wysokiego poziomu
bezpieczeństwa wykonywanej działalności oraz jej niezależnej weryfikacji;
29.04.2020
©Telksinoe s. 161/254
3) elementy planu ruchu zakładu górniczego, których zmiany dokonuje się w
trybie uproszczonym, zgodnie z art. 109 ust. 1 pkt 2, kierując się potrzebą
uproszczenia procedury zmiany planu ruchu zakładu górniczego z
uwzględnieniem zachowania bezpieczeństwa wykonywanej działalności.
Art. 111. 1. Odstąpienie od zatwierdzonego planu ruchu zakładu górniczego
jest dopuszczalne tylko w przypadku powstania zagrożenia bezpieczeństwa ruchu
zakładu górniczego lub jego części, bezpieczeństwa powszechnego lub środowiska.
2. W przypadku odstąpienia od zatwierdzonego planu ruchu zakładu
górniczego przedsiębiorca jest obowiązany niezwłocznie podjąć działania
konieczne dla ochrony zdrowia i życia ludzkiego, zabezpieczenia obiektów zakładu
górniczego, bezpieczeństwa powszechnego i ochrony środowiska. Działania te nie
mogą być niezgodne z zasadami techniki górniczej oraz zasadami bezpieczeństwa
i higieny pracy.
3. O dokonanym odstąpieniu przedsiębiorca niezwłocznie powiadamia
właściwy organ nadzoru górniczego oraz organ opiniujący lub uzgadniający.
W uzasadnionych przypadkach właściwy organ nadzoru górniczego może,
w drodze decyzji, która podlega natychmiastowemu wykonaniu, określić sposób,
zakres i termin wykonania obowiązków, o których mowa w ust. 2.
Art. 112. 1. Ruch zakładu górniczego prowadzi się pod kierownictwem
i dozorem osób posiadających wymagane kwalifikacje.
2. Osoby wykonujące czynności w ruchu zakładu górniczego szkoli się
w zakresie znajomości przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym
bezpiecznego wykonywania powierzonych im czynności. Osoby te nie mogą być
dopuszczone do pracy w ruchu zakładu górniczego, jeżeli nie wykażą się
dostateczną znajomością tych przepisów i zasad.
3. Szkolenia organizuje i prowadzi przedsiębiorca lub na jego zlecenie
jednostka organizacyjna prowadząca działalność szkoleniową.
4. Ten, kto trudni się szkoleniem osób wykonujących czynności w ruchu
zakładu górniczego, jest obowiązany posiadać odpowiednią kadrę oraz niezbędne
środki umożliwiające właściwe szkolenie.
5. Szkolenie osób, o których mowa w art. 53 ust. 5, oraz osób kierownictwa
i dozoru ruchu podziemnego zakładu górniczego odbywa się na podstawie
29.04.2020
©Telksinoe s. 162/254
programów szkolenia zatwierdzanych, w drodze decyzji, przez właściwe organy
nadzoru górniczego. Odmowa zatwierdzenia następuje, jeżeli program szkolenia
nie zapewnia przekazania osobom szkolonym niezbędnych informacji dotyczących
prawidłowego wykonywania czynności specjalistycznych w ruchu zakładu
górniczego.
Art. 113. 1. W ruchu zakładu górniczego stosuje się wyroby, które:
1) spełniają wymagania dotyczące oceny zgodności, określone w odrębnych
przepisach, lub
2) zostały określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 15, spełniają
wymagania techniczne określone w tych przepisach, zwane dalej
„wymaganiami technicznymi”, zostały dopuszczone do stosowania
w zakładach górniczych oraz oznakowane w sposób określony w tych
przepisach, lub
3) zostały określone w przepisach wydanych na podstawie art. 120 ust. 1 lub 2
oraz spełniają wymagania określone w tych przepisach.
2. Decyzję w sprawie dopuszczenia wyrobu do stosowania w zakładach
górniczych, zwaną dalej „dopuszczeniem”, wydaje Prezes Wyższego Urzędu
Górniczego, jeżeli wyrób spełnia wymagania techniczne.
3. Przed złożeniem wniosku o wydanie dopuszczenia wyrób podlega
badaniom, w oparciu o wymagania techniczne, dokonywanym w akredytowanej
jednostce certyfikującej wyroby.
4. Jeżeli wyrób został:
1) zgodnie z prawem wyprodukowany lub dopuszczony do obrotu w innym
państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w Republice Turcji,
2) zgodnie z prawem wyprodukowany w państwie członkowskim Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) będącym stroną umowy
o Europejskim Obszarze Gospodarczym
– Prezes Wyższego Urzędu Górniczego wydaje dopuszczenie na podstawie
dokumentów załączonych do wniosku, z wyłączeniem przepisów ust. 2 i 3.
Odmowa wydania dopuszczenia następuje wyłącznie w przypadku stwierdzenia, że
wyrób nie spełnia wymagań bezpieczeństwa w stopniu odpowiadającym temu, jaki
przewidują wymagania techniczne.
29.04.2020
©Telksinoe s. 163/254
5. Podmiotami uprawnionymi do złożenia wniosku o wydanie dopuszczenia
są:
1) producent, jego upoważniony przedstawiciel, w rozumieniu art. 5 pkt 5
ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U.
z 2019 r. poz. 155), dystrybutor lub importer wyrobu, zwani dalej
„dostawcami wyrobu”;
2) dostawca wyrobu finalnego – w przypadku wyrobów składających się
z podzespołów wykonywanych przez różnych producentów;
3) przedsiębiorca, który wykonał lub nabył wyrób i zamierza stosować go
w ruchu własnego zakładu górniczego, lub inny podmiot, który wykonał lub
nabył wyrób – w przypadku wyrobów wykonanych lub zakupionych
jednostkowo.
6. Wniosek o wydanie dopuszczenia zawiera:
1) określenie wyrobu;
2) oznaczenie podmiotu ubiegającego się o wydanie dopuszczenia, przez
wskazanie jego formy prawnej oraz dowodu jego istnienia, w szczególności
wypisu ze stosownego rejestru, oraz jego siedziby, a także osób
upoważnionych do działania w jego imieniu, przez podanie ich imienia
i nazwiska oraz stanowiska służbowego;
3) określenie producenta wyrobu, jego siedziby i miejsca produkowania wyrobu.
7. Do wniosku o wydanie dopuszczenia załącza się następujące dokumenty,
sporządzone w języku polskim:
1) ogólny opis wyrobu wraz ze wskazaniem proponowanego miejsca
umieszczania znaku dopuszczenia;
2) niezbędne obliczenia projektowe parametrów mających wpływ na
bezpieczeństwo użytkowania wyrobu w warunkach zagrożeń występujących
w ruchu zakładu górniczego;
3) rysunki lub schematy dotyczące wyrobu, jego układów oraz podzespołów, od
których zależy bezpieczeństwo i higiena pracy oraz bezpieczeństwo
pożarowe;
4) wyniki badań wyrobu;
5) deklarację producenta albo podmiotu wymienionego w ust. 5 pkt 3 –
w przypadku wykonania wyrobu jednostkowo, dotyczącą spełniania przez
29.04.2020
©Telksinoe s. 164/254
wyrób wymagań technicznych, albo deklarację dotyczącą spełniania przez
wyrób wymagań bezpieczeństwa w stopniu odpowiadającym temu, jaki
zapewniają wymagania techniczne – w przypadku wyrobów, o których mowa
w ust. 4;
6) dokumenty potwierdzające dokonanie oceny zgodności, jeżeli są wymagane
przez odrębne przepisy, w tym wydane na podstawie ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności;
7) certyfikat systemu zarządzania jakością lub informację o innym sposobie
udokumentowania powtarzalności cech wyrobu – w przypadku produkcji
więcej niż 1 egzemplarza wyrobu;
8) dokumentację techniczno-ruchową wyrobu zawierającą następujące
informacje wymagane do jego prawidłowego i bezpiecznego stosowania:
a) dane techniczne,
b) identyfikację zagrożeń powodowanych przez wyrób w czasie jego
stosowania,
c) instrukcje bezpiecznego stosowania wyrobu oraz informację
o konieczności podejmowania szczególnych środków bezpieczeństwa,
d) warunki stosowania wyrobu, uwzględniające sposób przeprowadzania
przeglądów, konserwacji, napraw i regulacji.
8. W przypadku wyrobów, o których mowa w ust. 4, zamiast dokumentów
wymienionych w ust. 7 pkt 4, do wniosku o wydanie dopuszczenia załącza się,
sporządzone w języku polskim, dokumenty stanowiące podstawę wyprodukowania
lub dopuszczenia wyrobu do obrotu, w szczególności wyniki jego badań.
9. Jeżeli wymagają tego szczególne względy bezpieczeństwa i higieny pracy
oraz bezpieczeństwa pożarowego w ruchu zakładu górniczego, Prezes Wyższego
Urzędu Górniczego może przed wydaniem dopuszczenia nakazać, w drodze
postanowienia, przeprowadzenie prób wyrobu w ruchu zakładu górniczego.
10. Dopuszczenie wydaje się na czas nieokreślony.
11. Dopuszczenie określa:
1) wyrób;
2) zakres i warunki stosowania wyrobu;
3) znak dopuszczenia oraz sposób trwałego i czytelnego umieszczania znaku
dopuszczenia na każdej jednostce wyrobu;
29.04.2020
©Telksinoe s. 165/254
4) dokumenty, jakie dostawca wyrobu jest obowiązany przekazać
użytkownikowi;
5) czas przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 7, przez podmiot
określony w ust. 5 oraz warunki ich udostępniania;
6) zakres dozwolonych zmian wyrobu, które mogą być dokonane, w okresie
ważności dopuszczenia, przez producenta albo podmiot wymieniony w ust. 5
pkt 3 – w przypadku wykonania wyrobu jednostkowo.
12. Zmiany, o których mowa w ust. 11 pkt 6, nie mogą dotyczyć:
1) obniżenia wytrzymałości poszczególnych elementów wyrobu;
2) cech wyrobu, których zmiana może powodować ograniczenie zakresu jego
stosowania lub wymaga zmiany warunków jego stosowania;
3) wyposażenia wyrobu, które służy do zwalczania zagrożeń naturalnych oraz
zagrożenia pożarowego;
4) zabezpieczeń mechanicznych i elektrycznych wyrobu, jeżeli obniżają poziom
bezpieczeństwa;
5) miejsca obsługi i jego zabezpieczeń oraz systemów sterowania wyrobem;
6) osłon części ruchomych wyrobu;
7) zakresu stosowania wyrobu.
13. W przypadku wprowadzenia zmiany w dopuszczonym wyrobie przez
podmioty określone w ust. 5, wprowadzający zmianę powiadamia o niej podmiot,
który poddał wyrób badaniom, oraz Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.
14. Jeżeli wyrób nie spełnia wymagań technicznych mających wpływ na
poziom jego bezpieczeństwa, Prezes Wyższego Urzędu Górniczego może uchylić
lub zmienić dopuszczenie.
15. Rada Ministrów, kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa
powszechnego, bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego oraz bezpieczeństwa
stosowania wyrobów w warunkach zagrożeń występujących w ruchu zakładów
górniczych, w tym bezpieczeństwa osób wykonujących czynności w ruchu zakładu
górniczego, określi, w drodze rozporządzenia:
1) wykaz wyrobów;
2) wymagania techniczne dla wyrobów;
3) znaki dopuszczenia oraz sposób oznaczania wyrobów tymi znakami.
29.04.2020
©Telksinoe s. 166/254
Art. 114. 1. Oddanie do ruchu w zakładzie górniczym obiektów, maszyn,
urządzeń i ścian, jak również dokonywanie ich istotnych zmian konstrukcyjnych
lub istotnych zmian warunków eksploatacji, wymaga zezwolenia kierownika ruchu
zakładu górniczego.
2. Oddanie do ruchu w zakładzie górniczym, określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 120 ust. 1: podstawowych obiektów, maszyn
i urządzeń, obiektów podziemnego zakładu górniczego stanowiących ściany
prowadzone w warunkach specjalnych oraz obiektów podziemnego zakładu
górniczego stanowiących oddziały eksploatujące partie złóż rud miedzi
w warunkach specjalnych, jak również dokonywanie ich istotnych zmian
konstrukcyjnych lub istotnych zmian warunków eksploatacji, wymaga pozwolenia
wydanego, w drodze decyzji, przez właściwy organ nadzoru górniczego.
3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli obiekt, maszyna lub urządzenie
stanowi wyposażenie lub część składową obiektu budowlanego zakładu
górniczego, dla którego pozwolenia na użytkowanie są wydawane przez właściwe
organy nadzoru górniczego na podstawie przepisów prawa budowlanego.
4. Właściwy organ nadzoru górniczego może przed wydaniem pozwolenia,
o którym mowa w ust. 2, nakazać, w drodze postanowienia, na które służy
zażalenie, przeprowadzenie próbnego ruchu obiektów, maszyn, urządzeń lub ścian,
określając jego zakres i sposób kontroli oraz uzależniając wydanie pozwolenia od
uzyskanych wyników.
Art. 115. 1. Przechowywanie lub używanie w ruchu zakładu górniczego
sprzętu strzałowego wymaga pozwolenia wydanego, w drodze decyzji, przez organ
nadzoru górniczego właściwy dla miejsca wykonywania robót strzałowych, a jeżeli
roboty te będą wykonywane w granicach właściwości miejscowej co najmniej
dwóch organów nadzoru górniczego – organ nadzoru górniczego właściwy dla
siedziby zakładu górniczego.
2. Jeżeli roboty strzałowe w ruchu zakładu górniczego będą wykonywane
przez podmiot wykonujący w zakresie swojej działalności zawodowej czynności
powierzone mu w ruchu zakładu górniczego, uzyskanie pozwolenia, o którym
mowa w ust. 1, przez:
1) przedsiębiorcę – wyłącza obowiązek uzyskania pozwolenia w zakresie tego
samego sprzętu przez ten podmiot;
29.04.2020
©Telksinoe s. 167/254
2) ten podmiot – wyłącza obowiązek uzyskania pozwolenia w zakresie tego
samego sprzętu przez przedsiębiorcę.
3. Pozwolenie wydaje się na czas nieokreślony.
4. Właściwy organ nadzoru górniczego odmawia wydania pozwolenia:
1) ze względu na zagrożenie obronności, bezpieczeństwa państwa, porządku
publicznego lub środowiska;
2) ze względu na ważny interes publiczny;
3) jeżeli wnioskodawcy cofnięto w ciągu ostatnich 5 lat pozwolenie z przyczyn
określonych w ust. 5.
5. Właściwy organ nadzoru górniczego cofa pozwolenie, jeżeli wnioskodawca
prowadzi roboty strzałowe w sposób:
1) (uchylony)
2) stwarzający zagrożenie obronności, bezpieczeństwa państwa, porządku
publicznego lub środowiska.
6. Przedsiębiorca powiadamia organ nadzoru górniczego, o którym mowa
w ust. 1, najpóźniej na 7 dni przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót
strzałowych, o powierzeniu wykonywania tych robót podmiotowi wykonującemu
w zakresie swojej działalności zawodowej czynności powierzone mu w ruchu
zakładu górniczego.
7. Przedsiębiorca lub podmiot wykonujący w zakresie swojej działalności
zawodowej roboty strzałowe powierzone mu w ruchu zakładu górniczego, są
obowiązani:
1) przestrzegać wymagań dotyczących bezpiecznego przechowywania środków
strzałowych i sprzętu strzałowego oraz prowadzenia prac przy użyciu tych
środków i sprzętu;
2) zapewnić nadzór nad osobami, którym powierzyli wykonywanie czynności
związanych z dostępem do środków strzałowych i sprzętu strzałowego;
3) zapewnić ewidencjonowanie znajdujących się w zakładzie górniczym oraz
wykorzystanych tam środków strzałowych;
4) przechowywać dokumentację, o której mowa w pkt 3, przez co najmniej
10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym wykorzystano środki
strzałowe, oraz udostępniać ją na żądanie właściwego organu nadzoru
górniczego;
29.04.2020
©Telksinoe s. 168/254
5) zapewnić prowadzenie wykazu używanych środków strzałowych i sprzętu
strzałowego, określającego warunki ich używania;
6) zapewnić prowadzenie rejestru jednoznacznych oznaczeń środków
strzałowych zgodnie z art. 62vc ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r.
o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego.
8. Kierownik ruchu zakładu górniczego ustala dla każdego miejsca
wykonywania robót strzałowych w formie pisemnej bezpieczny sposób ich
wykonywania, uwzględniając wymagania określone w przepisach wydanych na
podstawie art. 120 ust. 2.
Art. 116. 1. Przedsiębiorca, z wyjątkiem przedsiębiorcy prowadzącego
działalność na podstawie koncesji udzielonej przez starostę, jest obowiązany
posiadać dokumentację mierniczo-geologiczną oraz aktualizować i uzupełniać ją
w trakcie postępu robót. W skład dokumentacji mierniczo-geologicznej wchodzą:
1) dokumenty pomiarowe;
2) dokumenty obliczeniowe;
3) dokumenty kartograficzne przedstawiające aktualną sytuację geologiczną
oraz górniczą zakładu górniczego, a także stan powierzchni w granicach
terenu górniczego.
2. Nie jest wymagane posiadanie dokumentów pomiarowych
i obliczeniowych będących podstawą sporządzania i uzupełniania map
pozyskiwanych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
3. Dokumentację mierniczo-geologiczną sporządza:
1) mierniczy górniczy, a w przypadku wydobywania kopalin metodą
odkrywkową – także osoba posiadająca kwalifikacje zawodowe w zakresie
geodezyjnych pomiarów sytuacyjno-wysokościowych;
2) w części, w jakiej przedstawia ona sytuację geologiczną zakładu górniczego
– geolog górniczy, a w przypadku wydobywania kopalin metodą
odkrywkową – także osoba posiadająca kwalifikacje zawodowe w zakresie
sporządzania dokumentacji geologicznej złóż tych kopalin, w związku
z wydobywaniem których ma być sporządzona dokumentacja mierniczo-
-geologiczna.
29.04.2020
©Telksinoe s. 169/254
4. W celu sporządzenia, aktualizacji i uzupełniania dokumentacji mierniczo-
-geologicznej wykonuje się prace geodezyjne i geologiczne, obejmujące czynności
pomiarowe, obliczeniowe i kartograficzne.
5. Przedsiębiorca jest obowiązany nieodpłatnie udostępnić organom
administracji geologicznej oraz organom nadzoru górniczego, na żądanie tych
organów, dokumentację mierniczo-geologiczną w zakresie niezbędnym do
wykonywania ich zadań.
6. Właściwy organ nadzoru górniczego może, w drodze decyzji, nakazać
sporządzenie odpowiednich dokumentów wchodzących w skład dokumentacji
mierniczo-geologicznej, innych niż wymienione w przepisach wydanych na
podstawie ust. 7, jeżeli jest to niezbędne do:
1) zapewnienia bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego;
2) zwalczania zagrożeń naturalnych;
3) wykonania zadań ratownictwa górniczego;
4) kontrolowania racjonalnej gospodarki zasobami złóż kopalin w procesie ich
wydobywania;
5) zapobieżenia szkodom w środowisku i obiektach budowlanych;
6) budowy i likwidacji zakładu górniczego;
7) rekultywacji gruntów i zagospodarowania terenów po zakończeniu
działalności górniczej.
7. Minister właściwy do spraw środowiska, kierując się potrzebą sporządzenia
dokumentacji mierniczo-geologicznej w sposób zapewniający przedstawienie
aktualnej sytuacji geologicznej oraz górniczej zakładu górniczego, a także stanu
powierzchni w granicach terenu górniczego, określi, w drodze rozporządzenia:
1) rodzaje dokumentów wchodzących w skład dokumentacji mierniczo-
-geologicznej;
2) szczegółowe wymagania dotyczące sporządzania, aktualizacji i uzupełniania
dokumentacji mierniczo-geologicznej;
3) szczegółowe wymagania dotyczące wykonywania prac geodezyjnych
i geologicznych w celu sporządzenia, aktualizacji i uzupełniania
dokumentacji mierniczo-geologicznej;
4) sposób i tryb postępowania z dokumentacją mierniczo-geologiczną po
likwidacji zakładu górniczego, w zakresie jej przekazywania
29.04.2020
©Telksinoe s. 170/254
i archiwizowania, w tym wzory dokumentów związanych z jej
przekazywaniem.
Art. 117. Przedsiębiorca jest obowiązany:
1) rozpoznawać zagrożenia związane z ruchem zakładu górniczego
i podejmować środki zmierzające do zapobiegania i usuwania tych zagrożeń;
2) posiadać odpowiednie środki materialne i techniczne oraz służby ruchu
zapewniające bezpieczeństwo pracowników i ruchu zakładu górniczego;
3) prowadzić ewidencję osób przebywających w zakładzie górniczym, przez
wskazanie imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego;
4) oceniać i dokumentować ryzyko zawodowe oraz stosować niezbędne
rozwiązania zmniejszające to ryzyko, w tym przez sporządzenie dokumentu
bezpieczeństwa i ochrony zdrowia;
5) posiadać i odpowiednio przechowywać dokumentację prowadzenia ruchu
zakładu górniczego;
6) posiadać dowód sprawdzenia rozwiązań technicznych przez rzeczoznawcę do
spraw ruchu zakładu górniczego – w przypadkach określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 120 ust. 1 i 2;
7) przechowywać:
a) dokumenty, o których mowa w art. 108 ust. 9 pkt 4 lit. a, b i d oraz ust.
10, wraz z planem ruchu zakładu górniczego,
b) dokument, o którym mowa w art. 108 ust. 9 pkt 4 lit. c – przez 6 miesięcy
od dnia zakończenia likwidacji zakładu górniczego.
Art. 117a. 1. Przedsiębiorca wykonujący działalność polegającą na
poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w
granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany także:
1) opracować i wdrożyć, po zatwierdzeniu planu ruchu zakładu górniczego, a
przed dniem rozpoczęcia prowadzenia ruchu zakładu górniczego, system
umożliwiający gromadzenie i zapisywanie danych technicznych dotyczących
tej działalności, z zabezpieczeniami, które uniemożliwią manipulację
zgromadzonymi danymi;
2) ustanowić przed zatwierdzeniem planu ruchu zakładu górniczego i wdrożyć
przed dniem rozpoczęcia prowadzenia ruchu zakładu górniczego system
29.04.2020
©Telksinoe s. 171/254
niezależnej weryfikacji rozwiązań technicznych i organizacyjnych
dotyczących tej działalności, przeprowadzanej przez rzeczoznawcę do spraw
ruchu zakładu górniczego, zapewniając, aby rzeczoznawca:
a) nie opiniował elementów planu ruchu zakładu górniczego w zakresie, w
którym uczestniczył w pracach nad tym planem,
b) był niezależny od przedsiębiorcy,
c) w porozumieniu z przedsiębiorcą ustalił sposób wzajemnego przepływu
informacji.
2. System niezależnej weryfikacji, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, obejmuje
sposób wyboru rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu górniczego oraz sposób
badania przez rzeczoznawcę rozwiązań technicznych i organizacyjnych
dotyczących działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub
wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich
Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 117b. 1. W przypadku działalności polegającej na poszukiwaniu,
rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej kierownik ruchu zakładu górniczego
przekazuje, co 7 dni, właściwemu organowi nadzoru górniczego sprawozdanie z
realizacji planu ruchu zakładu górniczego. Pierwsze sprawozdanie przekazuje się
w terminie 7 dni od dnia zatwierdzenia planu ruchu zakładu górniczego.
2. Minister właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin określi, w drodze
rozporządzenia, minimalną zawartość sprawozdania, o którym mowa w ust. 1,
kierując się koniecznością zapewnienia organom nadzoru górniczego informacji
dotyczących stanu robót prowadzonych w ramach ruchu zakładu górniczego.
Art. 117c. W przypadku działalności polegającej na poszukiwaniu,
rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej kierownik ruchu zakładu górniczego
umieszcza w miejscu ogólnodostępnym na terenie zakładu górniczego informację
o możliwości anonimowego zgłaszania właściwemu organowi nadzoru górniczego
oraz Prezesowi Wyższego Urzędu Górniczego problemów dotyczących
bezpieczeństwa i środowiska odnoszących się do tej działalności oraz informuje
29.04.2020
©Telksinoe s. 172/254
osoby obecne na terenie zakładu górniczego o takiej możliwości, w szczególności
podczas każdego szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy.
Art. 118. 1. Złoża, pokłady, wyrobiska, ich części oraz inne przestrzenie
w zakładach górniczych, w których występują następujące zagrożenia naturalne:
tąpaniami, metanowe, wyrzutami gazów i skał, wybuchem pyłu węglowego,
klimatyczne, wodne, osuwiskowe, erupcyjne, siarkowodorowe, substancjami
promieniotwórczymi, podlegają zaliczeniu do poszczególnych stopni, kategorii lub
klas zagrożeń, według kryteriów określonych w przepisach wydanych na podstawie
ust. 4.
2. Zaliczeń, o których mowa w ust. 1, dokonuje kierownik ruchu zakładu
górniczego w oparciu o dokumentację określoną w przepisach wydanych na
podstawie ust. 4, niezwłocznie po stwierdzeniu okoliczności określonych w tych
przepisach, uzasadniających zaliczenie do danego stopnia, kategorii lub klasy
zagrożenia.
3. W przypadkach określonych w przepisach wydanych na podstawie
ust. 4 zaliczeń, o których mowa w ust. 1, dokonuje się także w oparciu o wyniki
badań przeprowadzonych przez rzeczoznawcę do spraw ruchu zakładu górniczego
oraz opinię tego rzeczoznawcy.
4. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia:
1) kryteria oceny zagrożeń naturalnych, o których mowa w ust. 1, zależnie od
rodzaju kopaliny, natężenia zagrożeń, przestrzeni występowania zagrożeń
oraz rodzaju zakładu górniczego,
2) dokumentację, w oparciu o którą dokonuje się zaliczeń, o których mowa
w ust. 1, inną niż wymieniona w ust. 3,
3) przypadki, w których zaliczeń, o których mowa w ust. 1, dokonuje się także
w oparciu o dokumentację, o której mowa w ust. 3
– kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy,
bezpieczeństwa powszechnego oraz bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego.
Art. 119. 1. Kto spostrzeże zagrożenie dla ludzi, zakładu górniczego lub jego
ruchu, uszkodzenie albo nieprawidłowe działanie urządzeń tego zakładu, jest
obowiązany niezwłocznie ostrzec osoby zagrożone, podjąć środki dostępne w celu
29.04.2020
©Telksinoe s. 173/254
usunięcia niebezpieczeństwa oraz zawiadomić o niebezpieczeństwie najbliższą
osobę kierownictwa lub dozoru ruchu.
2. W przypadku powstania stanu zagrożenia życia lub zdrowia osób
przebywających w zakładzie górniczym, dla zakładu górniczego lub jego ruchu, na
żądanie kierownika ruchu tego zakładu, każdy przedsiębiorca jest obowiązany
udzielić mu niezbędnej pomocy.
3. W przypadku powstania stanu zagrożenia życia lub zdrowia osób
przebywających w zakładzie górniczym, niezwłocznie wstrzymuje się prowadzenie
ruchu w strefie zagrożenia, wycofuje się ludzi w bezpieczne miejsce i podejmuje
się niezbędne działania, w tym środki dostępne w celu usunięcia stanu zagrożenia.
4. Kierownik ruchu zakładu górniczego jest obowiązany niezwłocznie
zawiadomić właściwy organ nadzoru górniczego, w sposób ustalony w przepisach
wydanych na podstawie art. 120 ust. 1, o każdym wypadku śmiertelnym, ciężkim
lub zbiorowym, zgonie naturalnym, jak również o związanych z ruchem zakładu
górniczego niebezpiecznych zdarzeniach, stwarzających zagrożenie życia, zdrowia
ludzkiego lub bezpieczeństwa powszechnego.
5. Kierownik ruchu zakładu górniczego, w terminie do 3 dnia roboczego
każdego miesiąca, jest obowiązany zawiadomić właściwy organ nadzoru
górniczego, w sposób ustalony w przepisach wydanych na podstawie art. 120
ust. 1, o każdym wypadku zaistniałym w zakładzie górniczym, innym niż
określony w ust. 4, który zaistniał w poprzednim miesiącu.
6. Kierownik ruchu zakładu górniczego prowadzącego podziemne
składowanie dwutlenku węgla jest obowiązany poinformować właściwy organ
nadzoru górniczego o wycieku dwutlenku węgla oraz o ryzyku wystąpienia takiego
wycieku.
Art. 120. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin
w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw pracy, spraw wewnętrznych,
klimatu oraz środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
wymagania dotyczące prowadzenia ruchu poszczególnych rodzajów zakładów
górniczych, w zakresie:
1) bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym oceniania i dokumentowania ryzyka
zawodowego oraz stosowania niezbędnych rozwiązań zmniejszających to
ryzyko,
29.04.2020
©Telksinoe s. 174/254
2) bezpieczeństwa pożarowego,
3) gospodarki złożami kopalin w procesie ich wydobywania,
4) przygotowania wydobytych kopalin do sprzedaży,
5) ochrony środowiska,
6) podstawowych obiektów, maszyn i urządzeń zakładu górniczego,
7) obiektów podziemnego zakładu górniczego stanowiących ściany prowadzone
w warunkach specjalnych oraz obiektów podziemnego zakładu górniczego
stanowiących oddziały eksploatujące partie złóż rud miedzi w warunkach
specjalnych,
8) przypadków, w których przedsiębiorca jest obowiązany posiadać dowód
sprawdzenia rozwiązań technicznych przez rzeczoznawcę do spraw ruchu
zakładu górniczego
– kierując się potrzebą zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa
powszechnego, bezpieczeństwa pożarowego, bezpieczeństwa i higieny pracy,
prawidłowego prowadzenia ruchu zakładu górniczego, zapobiegania zagrożeniom
występującym w ruchu zakładu górniczego, a także uwzględniając konieczność
stosowania przez przedsiębiorców aktualnych osiągnięć nauki i techniki, zwłaszcza
w zakresie górnictwa, uproszczenia wymagań dla przedsiębiorców prowadzących
działalność na podstawie koncesji udzielonej przez starostę oraz racjonalnego
wykorzystania złoża kopaliny.
2. Minister właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin w porozumieniu
z ministrami właściwymi do spraw pracy, spraw wewnętrznych oraz środowiska
określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dotyczące
przechowywania i używania środków strzałowych i sprzętu strzałowego w ruchu
zakładu górniczego, w tym rodzaje, sposób i wzory ewidencji środków strzałowych
oraz przypadki, w których przedsiębiorca ma obowiązek posiadać dowód
sprawdzenia rozwiązań technicznych przez rzeczoznawcę do spraw ruchu zakładu
górniczego, kierując się potrzebą zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa
powszechnego, bezpieczeństwa pożarowego, bezpieczeństwa i higieny pracy,
prawidłowego prowadzenia ruchu zakładu górniczego, zapobiegania zagrożeniom
występującym w ruchu zakładu górniczego, a także potrzebą zapewnienia
bezpieczeństwa osób wykonujących czynności związane z przechowywaniem lub
29.04.2020
©Telksinoe s. 175/254
używaniem środków strzałowych i sprzętu strzałowego w poszczególnych
rodzajach zakładów górniczych.
3. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego może, na wniosek przedsiębiorcy,
w szczególnych przypadkach uzasadnionych warunkami bezpieczeństwa lub gdy
jest to niezbędne do wprowadzenia postępu technicznego, przeprowadzenia prac
naukowo-badawczych lub doświadczalnych, wyrazić zgodę na odstąpienie przez
przedsiębiorcę od określonych wymagań przewidzianych w przepisach wydanych
na podstawie ust. 1 i 2, określając szczegółowo zakład górniczy, zakres odstąpienia
oraz warunki jego stosowania. Zgodę, w drodze decyzji, wyraża się na czas
oznaczony, nie dłuższy niż 5 lat.
Art. 121. 1. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do
podmiotów wykonujących w zakresie swojej działalności zawodowej czynności im
powierzone w ruchu zakładu górniczego.
2. Podmioty, o których mowa w ust. 1, są obowiązane spełniać następujące
wymagania w zależności od rodzaju zakładu górniczego:
1) zapewnić odpowiednie służby ruchu, w tym osoby kierownictwa i dozoru
ruchu oraz osoby o kwalifikacjach niezbędnych do kierowania
i wykonywania określonego rodzaju robót;
2) zapewnić niezbędne środki materialne i techniczne umożliwiające bezpieczne
wykonywanie robót;
3) przeszkolić pracowników w zakresie znajomości przepisów i zasad
bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym bezpiecznego wykonywania
powierzonych im czynności;
4) ocenić i udokumentować ryzyko zawodowe na stanowisku pracy oraz
poinformować pracowników o tym ryzyku, a także stosować niezbędne
środki profilaktyczne zmniejszające to ryzyko.
3. Sposób organizacji pracy wraz ze schematem organizacyjnym
i dodatkowymi ustaleniami zapewniającymi bezpieczne wykonywanie robót
określa umowa zawarta między przedsiębiorcą a podmiotem, o którym mowa
w ust. 1.
29.04.2020
©Telksinoe s. 176/254
Rozdział 3
Ratownictwo górnicze
Art. 122. 1. Ratownictwo górnicze tworzą:
1) służby ratownictwa górniczego przedsiębiorcy;
2) podmioty zawodowo trudniące się ratownictwem górniczym.
2. Do zadań służb i podmiotów, o których mowa w ust. 1, należy:
1) niezwłoczne niesienie pomocy w przypadku zagrożenia życia lub zdrowia
osób przebywających w zakładzie górniczym, bezpieczeństwa ruchu zakładu
górniczego lub bezpieczeństwa powszechnego;
2) wykonywanie prac profilaktycznych – prace te mają na celu zapobieganie
bezpośredniemu zagrożeniu bezpieczeństwa osób lub ruchu zakładu
górniczego w przypadkach określonych w przepisach wydanych na podstawie
art. 124.
3. Kierownik ruchu zakładu górniczego odpowiada za stan ratownictwa
górniczego w zakładzie górniczym, a kierownik podmiotu zawodowo trudniącego
się ratownictwem górniczym – za stan ratownictwa górniczego w tym podmiocie.
4. W zakładzie górniczym i w podmiocie zawodowo trudniącym się
ratownictwem górniczym prowadzi się dokumentację w zakresie ratownictwa
górniczego.
5. W ratownictwie górniczym przeprowadza się specjalistyczne badania
lekarskie, specjalistyczne badania psychologiczne oraz specjalistyczne szkolenia.
Badania i szkolenia organizuje i przeprowadza podmiot zawodowo trudniący się
ratownictwem górniczym lub przedsiębiorca spełniający wymagania przewidziane
dla podmiotów zawodowo trudniących się ratownictwem górniczym.
W przypadkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 124
pkt 2 szkolenia może organizować i przeprowadzać przedsiębiorca.
6. Przedsiębiorca jest obowiązany:
1) posiadać własne służby ratownictwa górniczego albo powierzyć realizację
tego obowiązku w całości lub w części podmiotom zawodowo trudniącym się
ratownictwem górniczym;
2) posiadać plan ratownictwa górniczego;
29.04.2020
©Telksinoe s. 177/254
3) zapewnić stałą możliwość udziału w akcji ratowniczej zawodowych
specjalistycznych służb podmiotu zawodowo trudniącego się ratownictwem
górniczym, w sposób określony w umowie, o której mowa w ust. 15.
7. Podmiot zawodowo trudniący się ratownictwem górniczym jest
obowiązany na wezwanie przedsiębiorcy lub kierownika ruchu zakładu górniczego
zapewnić stałe uczestnictwo w akcji ratowniczej zawodowych specjalistycznych
służb, w sposób określony w umowie, o której mowa w ust. 15.
8. Przedsiębiorca posiadający wyłącznie własne służby ratownictwa
górniczego jest obowiązany spełniać wymagania przewidziane dla podmiotów
zawodowo trudniących się ratownictwem górniczym.
9. Podmiot zawodowo trudniący się ratownictwem górniczym jest
obowiązany spełniać wymagania przewidziane dla tych podmiotów.
10. Plan ratownictwa górniczego sporządza się dla każdego zakładu
górniczego.
11. Plan ratownictwa górniczego określa sposób wykonania obowiązków
w zakresie ratownictwa górniczego, w szczególności:
1) organizację służb ratownictwa górniczego i służb pogotowia w zakładzie
górniczym;
2) możliwość stałego udziału w akcji ratowniczej zawodowych
specjalistycznych służb podmiotu zawodowo trudniącego się ratownictwem
górniczym – w przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 15;
3) niezbędne wyposażenie w sprzęt ratowniczy;
4) sposób prowadzenia akcji ratowniczej.
11a. W przypadku działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu
lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich
Rzeczypospolitej Polskiej plan ratownictwa górniczego jest opracowywany
z uwzględnieniem:
1) oceny ryzyka wystąpienia niebezpiecznych zdarzeń lub wypadków,
dokonanej w trakcie sporządzania planu ruchu zakładu górniczego oraz
analizy skuteczności reagowania w przypadku wycieku ropy naftowej;
2) krajowego planu zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń środowiska
morskiego, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 16 marca 1995
29.04.2020
©Telksinoe s. 178/254
r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki (Dz. U. z 2017 r. poz.
2000);
3) otrzymanych od Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego informacji o
poważnym zagrożeniu dla zakładu górniczego związanym z działalnością
polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich innego niż
Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
11b. Zmiany w planie, o którym mowa w ust. 11a, są dokonywane w
szczególności w przypadku:
1) zmiany uwarunkowań istniejących w trakcie sporządzenia planu ratownictwa
górniczego;
2) zmiany w planie ruchu zakładu górniczego, jeżeli zmiana ta ma wpływ na plan
ratownictwa górniczego;
3) gdy przegląd, o którym mowa w art. 108 ust. 2d albo art. 108a ust. 1, wykazał
potrzebę wprowadzenia zmian w planie ratownictwa górniczego.
11c. W przypadku działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu
lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich
Rzeczypospolitej Polskiej kierownik ruchu zakładu górniczego przekazuje
właściwemu organowi nadzoru górniczego plan, o którym mowa w ust. 11a, oraz
jego zmiany, niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich
zatwierdzenia.
11d. W przypadku działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu
lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich
Rzeczypospolitej Polskiej przedsiębiorca:
1) przekazuje plan, o którym mowa w ust. 11a, oraz jego zmiany, niezwłocznie,
nie później niż w terminie 7 dni od dnia ich zatwierdzenia, podmiotowi, o
którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o
zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki;
2) wyposaża zakład górniczy w sprzęt do realizacji planu ratownictwa
górniczego oraz udostępnia go podmiotom, o których mowa w art. 24 ust. 1
pkt 2 i 3 ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu
morza przez statki.
29.04.2020
©Telksinoe s. 179/254
12. Plan ratownictwa górniczego oraz zmiany w tym planie zatwierdza
kierownik ruchu zakładu górniczego. Plan ten na bieżąco aktualizuje się w zakresie
ustalonym przez kierownika ruchu zakładu górniczego.
13. W zakładzie górniczym organizuje się drużynę ratowniczą oraz
odpowiednio wyposażoną kopalnianą stację ratownictwa górniczego. W zakładach
górniczych wydobywających kopaliny otworami wiertniczymi obowiązek
posiadania kopalnianej stacji ratownictwa górniczego może zostać spełniony przez
utrzymywanie zakładowej stacji ratownictwa górniczego.
14. W skład zawodowych specjalistycznych służb podmiotu zawodowo
trudniącego się ratownictwem górniczym wchodzą:
1) dyżurujące zawodowe zastępy ratownicze;
2) zawodowe pogotowia specjalistyczne;
3) dyżurujące zastępy dla grup zakładów górniczych.
15. Powierzenie przez przedsiębiorcę podmiotowi zawodowo trudniącemu się
ratownictwem górniczym realizacji w całości lub części obowiązku posiadania
własnych służb ratownictwa górniczego następuje na podstawie umowy, za
uprzednią zgodą właściwego organu nadzoru górniczego, wyrażoną, w drodze
decyzji, w przypadku spełniania przez ten podmiot wymagań przewidzianych
w przepisach wydanych na podstawie art. 124.
16. Jeżeli przedsiębiorca lub podmiot nie spełnia wymagań przewidzianych
w zakresie ratownictwa górniczego, właściwy organ nadzoru górniczego może
nakazać, w drodze decyzji, przedsiębiorcy albo podmiotowi zawodowo
trudniącemu się ratownictwem górniczym:
1) dokonanie koniecznych zmian w organizacji ratownictwa górniczego;
2) uzupełnienie lub zmianę wyposażenia ratownictwa górniczego.
17. Jeżeli występujące w zakładzie górniczym zagrożenia naturalne i ich
natężenie nie wymagają spełnienia przez przedsiębiorcę obowiązku, o którym
mowa w ust. 6 pkt 1, i jeżeli nie spowoduje to pogorszenia stanu bezpieczeństwa
w zakładzie górniczym, właściwy organ nadzoru górniczego może, w drodze
decyzji, zwolnić przedsiębiorcę z tego obowiązku, w całości lub w części.
Przedsiębiorca, który uzyskał zwolnienie, jest obowiązany zabezpieczyć
możliwość prowadzenia akcji ratowniczej przez podmioty trudniące się zawodowo
29.04.2020
©Telksinoe s. 180/254
ratownictwem górniczym, w sposób określony w planie ratownictwa górniczego
oraz umowie zawartej z tym podmiotem.
18. W przypadku istotnej zmiany okoliczności, stanowiących podstawę
wydania decyzji, o której mowa w ust. 16, właściwy organ nadzoru górniczego
niezwłocznie uchyla tę decyzję.
19. Przepisów ust. 1–18 nie stosuje się do przedsiębiorców wydobywających
kopaliny metodą odkrywkową. Są oni obowiązani zabezpieczyć możliwość
prowadzenia akcji ratowniczej przez inne jednostki ratownicze.
Art. 123. 1. Prace profilaktyczne wykonuje się na zasadach określonych dla
ruchu zakładu górniczego, zgodnie z dokumentacją prac profilaktycznych,
zatwierdzoną przez kierownika ruchu zakładu górniczego.
2. Decyzję o podjęciu prac profilaktycznych i ich zakończeniu podejmuje
kierownik ruchu zakładu górniczego.
3. W przypadku wystąpienia zagrożenia życia i zdrowia pracowników
zakładu górniczego, bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego lub bezpieczeństwa
powszechnego, w związku z ruchem zakładu górniczego, niezwłocznie podejmuje
się i prowadzi akcję ratowniczą.
4. Akcję ratowniczą prowadzi kierownik akcji ratowniczej zgodnie z planem
ratownictwa górniczego oraz wymaganiami określonymi w przepisach wydanych
na podstawie art. 124.
5. Kierownikiem akcji ratowniczej, podejmującym jednoosobowo decyzje
dotyczące jej prowadzenia, jest kierownik ruchu zakładu górniczego.
6. Podczas prowadzenia akcji ratowniczej, w przypadkach szczególnych, ze
względu na bezpieczeństwo załogi lub zakładu górniczego, kierownik akcji może
odstąpić od wymagań określonych w przepisach prawa, pod warunkiem
zapewnienia postępowania zgodnego z zasadami techniki górniczej.
7. Nadzór nad prowadzeniem akcji ratowniczej sprawuje właściwy organ
nadzoru górniczego. W przypadku uznania, że jest ona prowadzona nienależycie,
organ ten może żądać zmiany jej kierownika lub objąć kierownictwo akcji.
8. Jeżeli wymaga tego waga lub zawiłość sprawy, w szczególności
w przypadku zaistnienia wypadku zbiorowego, katastrofy albo niebezpiecznego
zdarzenia, czynności określone w ust. 7 może podejmować Prezes Wyższego
Urzędu Górniczego.
29.04.2020
©Telksinoe s. 181/254
9. Czynności określone w ust. 7 są wykonywane przez pracowników organów
nadzoru górniczego na podstawie legitymacji służbowej upoważniającej do
wykonywania takich czynności.
Art. 123a. 1. W przypadku wystąpienia zagrożenia życia lub zdrowia osób
przebywających w zakładzie górniczym, bezpieczeństwa ruchu tego zakładu
górniczego, bezpieczeństwa powszechnego lub środowiska przedsiębiorca
wykonujący działalność polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub
wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich
Rzeczypospolitej Polskiej powiadamia niezwłocznie, nie później niż w terminie 24
godzin od wdrożenia działania zgodnego z planem ratownictwa górniczego,
właściwy organ nadzoru górniczego, Morską Służbę Poszukiwania i Ratownictwa,
dyrektora właściwego urzędu morskiego oraz Straż Graniczną o wystąpieniu
takiego zagrożenia oraz wdraża działania zgodnie z planem ratownictwa
górniczego w celu ograniczenia lub usunięcia tego zagrożenia, w tym
zanieczyszczenia środowiska i zapewnienia bezpieczeństwa osób.
2. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1) opis okoliczności powstania zagrożenia;
2) dostępne informacje dotyczące określenia przyczyn powstania zagrożenia;
3) opis możliwych skutków wynikających z zagrożenia, w tym skutków dla
środowiska.
Art. 123b. 1. Przedsiębiorca wykonujący działalność polegającą na
poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w
granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej sporządza i przekazuje
właściwemu organowi nadzoru górniczego, Morskiej Służbie Poszukiwania i
Ratownictwa, dyrektorowi właściwego urzędu morskiego oraz Straży Granicznej
sprawozdanie dotyczące wystąpienia zagrożenia, o którym mowa w art. 123a ust.
1, w terminie 10 dni roboczych od dnia wystąpienia tego zagrożenia.
2. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, sporządza się zgodnie z
wytycznymi określonymi w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego
Komisji (UE) nr 1112/2014 z dnia 13 października 2014 r. określającego wspólny
format sprawozdań do celu wymiany informacji dotyczących wskaźników
odnoszących się do poważnych zagrożeń przez operatorów i właścicieli instalacji
29.04.2020
©Telksinoe s. 182/254
do wydobywania ropy naftowej i gazu na obszarach morskich oraz wspólny format
sprawozdań do celów publikacji przez państwa członkowskie informacji
dotyczących wskaźników odnoszących się do poważnych zagrożeń (Dz. Urz. UE
L 302 z 22.10.2014, str. 1).
Art. 124. Minister właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin
w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw wewnętrznych, środowiska
oraz zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1) organizację, szczegółowe zadania i wymagania dla służb ratownictwa
górniczego przedsiębiorcy oraz podmiotu zawodowo trudniącego się
ratownictwem górniczym,
2) szczegółowe wymagania dotyczące specjalistycznych badań lekarskich,
specjalistycznych badań psychologicznych oraz specjalistycznych szkoleń
w zakresie ratownictwa górniczego, w tym przypadki, w których te szkolenia
są przeprowadzane przez przedsiębiorcę,
3) szczegółowe wymagania dotyczące dokumentacji w zakresie ratownictwa
górniczego oraz planu ratownictwa górniczego,
4) sposoby współpracy przedsiębiorcy oraz podmiotu zawodowo trudniącego się
ratownictwem górniczym, w przypadku zawarcia umowy, o której mowa
w art. 122 ust. 15,
5) przypadki, w których wykonuje się prace profilaktyczne,
6) sposoby prowadzenia akcji ratowniczych w zależności od rodzaju i natężenia
zagrożeń występujących w zakładach górniczych
– kierując się potrzebą zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa
powszechnego, bezpieczeństwa pożarowego, bezpieczeństwa i higieny pracy,
bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego, zapobiegania zagrożeniom
występującym w ruchu zakładu górniczego, a także zapewnienia sprawnego
niesienia pomocy w przypadku zagrożenia życia lub zdrowia osób przebywających
w zakładzie górniczym, bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego lub
bezpieczeństwa powszechnego.
29.04.2020
©Telksinoe s. 183/254
Rozdział 4
Podziemne składowanie odpadów
Art. 125. 1. Wyróżnia się następujące typy podziemnych składowisk
odpadów:
1) podziemne składowisko odpadów niebezpiecznych;
2) podziemne składowisko odpadów obojętnych;
2a) podziemne składowisko odpadów promieniotwórczych;
3) podziemne składowisko odpadów innych niż niebezpieczne, obojętne
i promieniotwórcze.
2. Podziemne składowisko odpadów lokalizuje się w formacji geologicznej
stanowiącej naturalną barierę geologiczną dla ewentualnej migracji substancji
niebezpiecznych poza granice przestrzeni objętej przewidywanymi szkodliwymi
wpływami składowanych odpadów.
3. Eksploatacja i zamknięcie podziemnego składowiska powinny odbywać się
w sposób zapewniający bezpieczeństwo powszechne oraz w sposób zapewniający
zapobieganie negatywnym dla środowiska skutkom składowania odpadów,
w szczególności zanieczyszczeniu wód podziemnych.
4. Monitoring podziemnego składowiska odpadów prowadzi się w celu
porównania stanu środowiska we wszystkich fazach działalności z jego
pierwotnym stanem.
5. Odpady w podziemnych składowiskach składuje się w sposób selektywny.
Składowanie odpadów w sposób nieselektywny jest dozwolone tylko wówczas,
jeżeli nie spowoduje to zagrożenia środowiska lub nie naruszy wymagań
bezpieczeństwa.
6. Przedsiębiorca prowadzący działalność w zakresie podziemnego
składowania odpadów jest obowiązany zatrudnić w ruchu zakładu górniczego
osobę posiadającą świadectwo stwierdzające kwalifikacje w zakresie
gospodarowania odpadami, o którym mowa w art. 165 ustawy z dnia 14 grudnia
2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2018 r. poz. 992, z późn. zm.9)).
9)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1000,
1479, 1544, 1564 i 1592 oraz z 2019 r. poz. 60.
29.04.2020
©Telksinoe s. 184/254
7. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
wymagania dla poszczególnych typów podziemnych składowisk odpadów,
dotyczące lokalizacji, eksploatacji i zamknięcia, a także zakres, sposób i warunki
prowadzenia monitoringu tych składowisk, kierując się potrzebami zapewnienia
ochrony środowiska, bezpieczeństwa powszechnego oraz prawidłowego
postępowania z odpadami, a także uwzględniając zjawiska przyrodnicze i
uwarunkowania geologiczne.
8. Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje
odpadów, które mogą być składowane podziemnie w sposób nieselektywny oraz
kryteria i procedury dopuszczenia odpadów na składowiska podziemne, kierując
się potrzebami zapewnienia ochrony środowiska, bezpieczeństwa powszechnego
oraz prawidłowego postępowania z odpadami, a także uwzględniając zjawiska
przyrodnicze i uwarunkowania geologiczne.
– kierując się potrzebami zapewnienia ochrony środowiska, bezpieczeństwa
powszechnego oraz prawidłowego postępowania z odpadami, a także
uwzględniając zjawiska przyrodnicze i uwarunkowania geologiczne.
Art. 126. 1. Zabronione jest podziemne składowanie następujących odpadów:
1) występujących w postaci ciekłej, w tym odpadów zawierających wodę
w ilości powyżej 95% masy całkowitej, z wyłączeniem szlamów;
2) o właściwościach wybuchowych, żrących, utleniających, wysoce
łatwopalnych lub łatwopalnych;
3) zakaźnych medycznych i zakaźnych weterynaryjnych;
4) powstających w wyniku prac naukowo-badawczych, rozwojowych lub
działalności dydaktycznej, które nie są zidentyfikowane lub są
niesklasyfikowane i których oddziaływanie na środowisko nie jest znane;
5) opon, z wyłączeniem opon rowerowych i opon o średnicy zewnętrznej
większej niż 1400 mm;
6) innych, które w warunkach podziemnego składowania mogą podlegać
niepożądanym zmianom fizycznym, chemicznym lub biologicznym.
2. Do odpadów, o których mowa w ust. 1 pkt 6, zalicza się następujące
odpady:
29.04.2020
©Telksinoe s. 185/254
1) mogące w warunkach składowania wchodzić w reakcje z wodą lub skałą
macierzystą, prowadząc do zmiany ich objętości, powstania samozapalnych,
toksycznych lub wybuchowych substancji lub gazów lub innych reakcji
zagrażających bezpieczeństwu eksploatacji składowiska podziemnego lub
nienaruszalności bariery geologicznej, a także pojemniki, w których są
składowane;
2) ulegające biodegradacji;
3) o ostrym zapachu;
4) mogące wytwarzać mieszanki gazowo-powietrzne o właściwościach
toksycznych lub wybuchowych;
5) nieodpowiadające warunkom geomechanicznym ze względu na
niewystarczającą stabilność;
6) samozapalne lub podatne na samozapłon w danych warunkach składowania;
7) będące produktami gazowymi;
8) lotne oraz pochodzące ze zbierania w postaci nieokreślonych mieszanin.
3. Zabronione jest rozcieńczanie lub sporządzanie mieszanin odpadów ze sobą
lub z innymi substancjami (przedmiotami) w celu spełnienia kryteriów
dopuszczenia do podziemnego składowania.
Art. 127. 1. Do podziemnego składowania odpadów stosuje się odpowiednio
przepisy art. 105, art. 106, art. 107 ust. 1 pkt 2 i 3, art. 108, art. 119, art. 120,
art. 121 ust. 1, art. 128 pkt 3, art. 129, art. 130 ust. 1, art. 134 pkt 3 i 4, art. 135
ust. 2 i 3 oraz art. 137 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.
2. Przepisów niniejszego rozdziału, z wyjątkiem art. 125 ust. 2–4, nie stosuje
się do odpadów obojętnych oraz innych niż niebezpieczne i obojętne, jeżeli
stanowią odpady wydobywcze w rozumieniu ustawy z dnia 10 lipca 2008 r.
o odpadach wydobywczych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1849).
Rozdział 4a
Podziemne składowanie dwutlenku węgla
Art. 127a. 1. Kompleks podziemnego składowania dwutlenku węgla
lokalizuje się na obszarach określonych w przepisach wydanych na podstawie
ust. 4, jeżeli prowadzenie działalności polegającej na podziemnym składowaniu
29.04.2020
©Telksinoe s. 186/254
dwutlenku węgla nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa powszechnego,
zdrowia i życia ludzi oraz środowiska.
2. Kompleks podziemnego składowania dwutlenku węgla lokalizuje się
w górotworze w obrębie formacji geologicznych, spełniających zarówno kryteria
dotyczące skał zbiornikowych, jak i skał uszczelniających, stanowiących naturalną
barierę geologiczną dla ewentualnego wycieku dwutlenku węgla i jego wydostania
się poza kompleks podziemnego składowania dwutlenku węgla, jeżeli
z charakterystyki i oceny zawartej w zatwierdzonej dokumentacji geologicznej
wynika, że formacje te lub ich części są odpowiednie do podziemnego składowania
dwutlenku węgla.
3. Zabronione jest podziemne składowanie dwutlenku węgla:
1) na obszarach stref ochronnych ujęć wody i na obszarach ochronnych
zbiorników wód śródlądowych;
2) na obszarach górniczych utworzonych dla solanek, wód leczniczych
i termalnych;
3) na obszarach mogących powodować naruszenie zasady racjonalnej
gospodarki złożem kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1;
4) w słupie wody rozumianym jako pionowa ciągła masa wód
powierzchniowych od powierzchni do osadów dennych;
5) na obszarach występowania lub zagrożonych oddziaływaniem gwałtownych
zjawisk, mogących uniemożliwić bezpieczną eksploatację podziemnego
składowiska dwutlenku węgla, w tym:
a) zwiększonej aktywności tektonicznej oraz na przebiegu strefy
uskokowej,
b) zwiększonej aktywności sejsmicznej naturalnej lub wzbudzonej
działalnością człowieka,
c) na obszarach o zwiększonym nasileniu zjawisk krasowych
i sufozyjnych.
4. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, obszary, na których
dopuszcza się lokalizowanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla, w tym w formie zestawienia współrzędnych geograficznych, uwzględniając
uwarunkowania geologiczne i przyrodnicze oraz charakterystykę kompleksu
29.04.2020
©Telksinoe s. 187/254
podziemnego składowania dwutlenku węgla, kierując się potrzebą zapewnienia
bezpieczeństwa powszechnego, a także ochrony zdrowia i życia ludzi oraz
środowiska.
Art. 127b. W granicach terenu górniczego wyznaczonego w koncesji na
podziemne składowanie dwutlenku węgla zabrania się prowadzenia działalności
innej niż podziemne składowanie dwutlenku węgla, która mogłaby zagrażać
bezpieczeństwu podziemnego składowiska dwutlenku węgla, chyba że
przedsiębiorca, który zamierza prowadzić tę działalność, wykaże, że prowadzenie
przez niego tej działalności nie będzie stanowić zagrożenia dla podziemnego
składowiska dwutlenku węgla.
Art. 127c. Eksploatacja i zamknięcie podziemnego składowiska dwutlenku
węgla powinny odbywać się w sposób zapewniający bezpieczeństwo powszechne
oraz zapobieganie negatywnym dla środowiska skutkom podziemnego
składowania dwutlenku węgla, w szczególności zanieczyszczeniu wód
podziemnych.
Art. 127d. 1. Przedsiębiorca prowadzący działalność w zakresie
podziemnego składowania dwutlenku węgla jest obowiązany do:
1) kontrolowania strumienia dwutlenku węgla, w tym dokonywania pomiaru
oraz akceptacji jego składu;
2) dokonywania oceny ryzyka polegającej na wykazaniu, że zawartość innych
gazów i substancji w składzie strumienia dwutlenku węgla, który będzie
zatłaczany do podziemnego składowiska dwutlenku węgla, nie stanowi
zagrożenia środowiska lub zdrowia i życia ludzi oraz jest poniżej poziomów,
które mogłyby negatywnie wpłynąć na integralność podziemnego
składowiska dwutlenku węgla oraz sieci transportowej dwutlenku węgla
w rozumieniu art. 3 pkt 11h ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo
energetyczne;
3) rejestrowania ilości i charakterystyki przyjmowanego i zatłaczanego
strumienia dwutlenku węgla, w tym gromadzenia informacji na temat jego
składu;
4) prowadzenia monitoringu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla;
29.04.2020
©Telksinoe s. 188/254
5) poinformowania organu właściwego w sprawach handlu uprawnieniami do
emisji gazów cieplarnianych, o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia
2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych3),
o wydostaniu się dwutlenku węgla poza kompleks podziemnego składowania
dwutlenku węgla i rozliczenia emisji w przypadku wydostania się dwutlenku
węgla poza kompleks podziemnego składowania dwutlenku węgla;
6) sporządzania rocznego sprawozdania z prowadzonej działalności polegającej
na podziemnym składowaniu dwutlenku węgla.
2. Przez strumień dwutlenku węgla należy rozumieć substancje powstające
w procesie wychwytywania dwutlenku węgla z projektu demonstracyjnego
wychwytu i składowania dwutlenku węgla, kierowane do podziemnego
składowiska dwutlenku węgla, spełniające kryteria akceptacji jego składu.
3. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, rejestruje ilość i charakterystykę
przyjmowanego i zatłaczanego strumienia dwutlenku węgla na bieżąco,
a informacje w tym zakresie przechowuje w siedzibie przez cały okres
obowiązywania koncesji na podziemne składowanie dwutlenku węgla.
Art. 127e. 1. Do podziemnego składowiska dwutlenku węgla jest zatłaczany
dwutlenek węgla, który spełnia kryteria akceptacji składu strumienia dwutlenku
węgla określone w przepisach wydanych na podstawie art. 127h pkt 2, po
przeprowadzeniu przez przedsiębiorcę oceny ryzyka, o której mowa w art. 127d
ust. 1 pkt 2.
2. Akceptacja składu strumienia dwutlenku węgla jest dokonywana w oparciu
o kryterium:
1) składu procentowego, z uwzględnieniem minimalnej zawartości dwutlenku
węgla oraz dopuszczalnej zawartości innych gazów i substancji;
2) parametrów fizycznych dwutlenku węgla, w tym ciśnienia i temperatury.
Art. 127f. 1. Zabronione jest dodawanie do strumienia dwutlenku węgla
odpadów oraz innych substancji, z wyjątkiem tych, które są niezbędne w procesie
przesyłania, zatłaczania, składowania, monitoringu i pomiaru migracji dwutlenku
węgla, w stężeniach, które nie spowodują zagrożenia bezpieczeństwa
powszechnego oraz środowiska, w tym nie zwiększą ryzyka wystąpienia wycieku
dwutlenku węgla.
29.04.2020
©Telksinoe s. 189/254
2. Przez migrację dwutlenku węgla należy rozumieć przemieszczanie się
dwutlenku węgla w kompleksie podziemnego składowania dwutlenku węgla.
Art. 127g. 1. Monitoring kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla jest prowadzony na podstawie planu monitoringu kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla.
2. Monitoring kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla jest
prowadzony w trzech etapach:
1) etap eksploatacji podziemnego składowiska dwutlenku węgla – okres od
rozpoczęcia zatłaczania dwutlenku węgla do podziemnego składowiska
dwutlenku węgla do zamknięcia podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
2) etap po zamknięciu podziemnego składowiska dwutlenku węgla do
przekazania Krajowemu Administratorowi Podziemnych Składowisk
Dwutlenku Węgla odpowiedzialności za to składowisko zgodnie z art. 127j –
okres nie krótszy niż 20 lat;
3) etap po przekazaniu Krajowemu Administratorowi Podziemnych Składowisk
Dwutlenku Węgla odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko
dwutlenku węgla zgodnie z art. 127j.
3. Monitoring kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla jest
prowadzony w celu:
1) porównania stanu środowiska z jego pierwotnym i modelowym stanem
określonym w dokumentacji geologicznej, w szczególności porównania
zachowania dwutlenku węgla w kompleksie podziemnego składowania
dwutlenku węgla, a w uzasadnionych przypadkach – w otaczającym go
środowisku, oraz zachowania wody w formacjach geologicznych;
2) obserwacji migracji dwutlenku węgla, o której mowa w art. 127f ust. 2;
3) wykrycia nieprawidłowości w procesie zatłaczania lub składowania
dwutlenku węgla albo w kompleksie podziemnego składowania dwutlenku
węgla, które wiążą się z ryzykiem wystąpienia wycieku dwutlenku węgla lub
powstaniem zagrożenia zdrowia i życia ludzi oraz środowiska;
4) wykrycia wycieku dwutlenku węgla lub jego wydostania się poza kompleks
podziemnego składowania dwutlenku węgla, w szczególności wpływu na
użytkowe poziomy wód podziemnych, a także na bezpieczeństwo zdrowia
i życia ludzi oraz środowiska;
29.04.2020
©Telksinoe s. 190/254
5) dokonania oceny podjętych działań naprawczych;
6) dokonania oceny stabilności oraz bezpieczeństwa kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla w krótkiej i długiej perspektywie.
4. Monitoring kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla polega
na badaniu i kontrolowaniu:
1) składu chemicznego strumienia dwutlenku węgla w procesie zatłaczania;
2) wydajności i ciśnienia zatłaczania strumienia dwutlenku węgla na etapie
eksploatacji podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
3) temperatury i ciśnienia w kompleksie podziemnego składowania dwutlenku
węgla, w tym w podziemnym składowisku dwutlenku węgla;
4) jakości wód podziemnych w poziomach wodonośnych położonych powyżej
formacji geologicznej uszczelniającej podziemne składowisko dwutlenku
węgla;
5) składu powietrza glebowego;
6) szczelności odwiertów iniekcyjnych i obserwacyjnych;
7) niezorganizowanych emisji dwutlenku węgla z kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla.
Art. 127h. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowe wymagania dotyczące eksploatacji podziemnego składowiska
dwutlenku węgla,
2) szczegółowe kryteria i sposób akceptacji składu strumienia dwutlenku węgla
zatłaczanego do podziemnego składowiska dwutlenku węgla,
3) sposób, częstotliwość i szczegółowe warunki prowadzenia monitoringu
kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla
– kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa prowadzenia działalności
polegającej na podziemnym składowaniu dwutlenku węgla, mając na uwadze
potrzebę zapewnienia ochrony zdrowia i życia ludzi oraz środowiska, a także
bezpieczeństwa powszechnego oraz uwzględniając charakterystykę kompleksu
podziemnego składowania dwutlenku węgla, warunki geologiczne i przyrodnicze.
Art. 127i. 1. Zamknięcie podziemnego składowiska dwutlenku węgla
następuje:
29.04.2020
©Telksinoe s. 191/254
1) po wypełnieniu warunków określonych w koncesji na podziemne
składowanie dwutlenku węgla;
2) na uzasadniony wniosek przedsiębiorcy, po uzyskaniu zgody organu
koncesyjnego;
3) po przejęciu przez Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk
Dwutlenku Węgla odpowiedzialności za podziemne składowisko dwutlenku
węgla zgodnie z art. 39a, z tym że w przypadku utrzymywania zakładu
górniczego w gotowości zgodnie z art. 39c ust. 1, zamknięcie podziemnego
składowiska dwutlenku węgla następuje, jeżeli nie zostanie udzielona nowa
koncesja na podziemne składowanie dwutlenku węgla w terminie określonym
w tym przepisie.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, przedsiębiorca jest
obowiązany do:
1) likwidacji zakładu górniczego, w tym likwidacji instalacji zatłaczającej,
uszczelnienia i zabezpieczenia podziemnego składowiska dwutlenku węgla
oraz, w razie potrzeby, podejmowania działań naprawczych oraz działań
zapobiegawczych i naprawczych w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia
2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie;
2) prowadzenia monitoringu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla po zamknięciu podziemnego składowiska dwutlenku węgla, przez
okres nie krótszy niż 20 lat od dnia jego zamknięcia;
3) informowania organu właściwego w sprawach handlu uprawnieniami do
emisji gazów cieplarnianych, o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia
2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych,
oraz rozliczania emisji w przypadku wydostania się dwutlenku węgla poza
kompleks podziemnego składowania dwutlenku węgla.
3. Obowiązki, o których mowa w ust. 2, przedsiębiorca wykonuje do czasu
przekazania odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko dwutlenku
węgla Krajowemu Administratorowi Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla
zgodnie z art. 127j.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, obowiązki, o których mowa
w ust. 2, wykonuje Krajowy Administrator Podziemnych Składowisk Dwutlenku
29.04.2020
©Telksinoe s. 192/254
Węgla do czasu przekazania mu odpowiedzialności za zamknięte podziemne
składowisko dwutlenku węgla zgodnie z art. 127j.
Art. 127j. 1. Przekazanie odpowiedzialności za zamknięte podziemne
składowisko dwutlenku węgla Krajowemu Administratorowi Podziemnych
Składowisk Dwutlenku Węgla następuje, gdy:
1) zakład górniczy prowadzący podziemne składowanie dwutlenku węgla został
zlikwidowany zgodnie z planem ruchu likwidowanego zakładu górniczego;
2) zostały wypełnione warunki określone w koncesji na podziemne składowanie
dwutlenku węgla;
3) zostały zrealizowane obowiązki, o których mowa w art. 28a ust. 3 i 4;
4) został przeprowadzony monitoring kompleksu podziemnego składowania
dwutlenku węgla po zamknięciu podziemnego składowiska dwutlenku węgla
przez okres nie krótszy niż 20 lat;
5) wykazana została długoterminowa stabilność kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla.
2. Przekazanie odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko
dwutlenku węgla Krajowemu Administratorowi Podziemnych Składowisk
Dwutlenku Węgla następuje, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 39a
ust. 1, równocześnie z wygaśnięciem koncesji na podziemne składowanie
dwutlenku węgla.
3. O przekazaniu odpowiedzialności za zamknięte podziemne składowisko
dwutlenku węgla Krajowemu Administratorowi Podziemnych Składowisk
Dwutlenku Węgla orzeka, w drodze decyzji, organ koncesyjny.
4. Decyzja o przekazaniu odpowiedzialności za zamknięte podziemne
składowisko dwutlenku węgla Krajowemu Administratorowi Podziemnych
Składowisk Dwutlenku Węgla jest wydawana na wniosek przedsiębiorcy,
a w przypadku gdy nastąpiło przejęcie przez Krajowego Administratora
Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla odpowiedzialności za podziemne
składowisko dwutlenku węgla zgodnie z art. 39a – na wniosek Krajowego
Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla.
5. Do wniosku o przekazanie odpowiedzialności za zamknięte podziemne
składowisko dwutlenku węgla Krajowemu Administratorowi Podziemnych
Składowisk Dwutlenku Węgla dołącza się:
29.04.2020
©Telksinoe s. 193/254
1) kopię decyzji zatwierdzającej dodatek do dokumentacji geologicznej,
o którym mowa w art. 93 ust. 4a pkt 2;
2) mapy i przekroje zasięgu przestrzennego kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla, w tym podziemnego składowiska dwutlenku
węgla;
3) potwierdzenie wypełnienia warunków określonych w koncesji na podziemne
składowanie dwutlenku węgla i zrealizowania obowiązków, o których mowa
w art. 28a ust. 3 i 4;
4) dowód potwierdzający istnienie zabezpieczenia środków, o którym mowa
w art. 28e ust. 1, oraz aktualny stan tego zabezpieczenia.
6. Wydanie decyzji w sprawie przekazania odpowiedzialności za zamknięte
podziemne składowisko dwutlenku węgla Krajowemu Administratorowi
Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla wymaga:
1) uzgodnienia z właściwym organem nadzoru górniczego oraz właściwym
wójtem (burmistrzem, prezydentem miasta);
2) uzyskania stanowiska Komisji Europejskiej.
7. W przypadku, o którym mowa w ust. 6 pkt 2, przepisy art. 23 ust. 4
i 5 stosuje się odpowiednio.
8. W przypadku gdy nie zostały spełnione warunki, o których mowa w ust. 1,
organ koncesyjny odmawia, w drodze decyzji, przekazania odpowiedzialności za
zamknięte podziemne składowisko dwutlenku węgla Krajowemu Administratorowi
Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla.
9. Kopie decyzji dotyczących przekazania odpowiedzialności za zamknięte
podziemne składowisko dwutlenku węgla Krajowemu Administratorowi
Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla organ koncesyjny przesyła do
wiadomości Komisji Europejskiej.
Art. 127k. Po przekazaniu odpowiedzialności za zamknięte podziemne
składowisko dwutlenku węgla Krajowy Administrator Podziemnych Składowisk
Dwutlenku Węgla w celu prowadzenia monitoringu kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla ma prawo wstępu na teren cudzej nieruchomości
niezbędnej do prowadzenia tego monitoringu.
29.04.2020
©Telksinoe s. 194/254
Art. 127l. Zamknięte podziemne składowisko dwutlenku węgla podlega
wpisowi do rejestru obszarów górniczych i zamkniętych podziemnych składowisk
dwutlenku węgla, o którym mowa w art. 152a ust. 1.
Art. 127m. 1. Przedsiębiorca sporządza roczne sprawozdanie z prowadzonej
działalności polegającej na podziemnym składowaniu dwutlenku węgla, które
zawiera:
1) dane identyfikujące przedsiębiorcę;
2) dane dotyczące miejsca prowadzenia działalności polegającej na podziemnym
składowaniu dwutlenku węgla;
3) wyniki monitoringu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla,
w tym informacje o sposobie i częstotliwości prowadzenia monitoringu;
4) informacje o ilości i charakterystyce, w tym źródle pochodzenia, dwutlenku
węgla zatłoczonego do podziemnego składowiska dwutlenku węgla;
5) informacje o istnieniu i aktualnym stanie zabezpieczenia finansowego,
o którym mowa w art. 28a ust. 2, oraz zabezpieczenia środków, o którym
mowa w art. 28e ust. 1, a także dowody potwierdzające istnienie i aktualny
stan tych zabezpieczeń;
6) ocenę zgodności zachowania dwutlenku węgla zatłoczonego do podziemnego
składowiska dwutlenku węgla z jego zachowaniem modelowym określonym
w dokumentacji geologicznej, wraz z uzasadnieniem;
7) inne informacje istotne dla oceny bezpieczeństwa prowadzenia działalności
polegającej na podziemnym składowaniu dwutlenku węgla.
2. Przedsiębiorca składa sprawozdanie za poprzedni rok kalendarzowy do
organu koncesyjnego w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku w formie
pisemnej lub w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu art. 3 pkt 2
ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 570, z 2018 r. poz. 1000,
1544 i 1669 oraz z 2019 r. poz. 60 i 534).
3. Kopię sprawozdania przedsiębiorca przesyła do właściwego organu
nadzoru górniczego w terminie, o którym mowa w ust. 2.
Art. 127n. 1. Właściwy organ nadzoru górniczego przeprowadza kontrolę
działalności polegającej na podziemnym składowaniu dwutlenku węgla:
29.04.2020
©Telksinoe s. 195/254
1) przed rozpoczęciem eksploatacji podziemnego składowiska dwutlenku węgla
w zakresie zgodności z warunkami określonymi w koncesji, planie
zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku węgla lub planie
ruchu zakładu górniczego;
2) co najmniej raz w roku w okresie eksploatacji podziemnego składowiska
dwutlenku węgla oraz przez 3 lata od dnia zamknięcia podziemnego
składowiska dwutlenku węgla;
3) co 5 lat po upływie 3 lat od dnia zamknięcia podziemnego składowiska
dwutlenku węgla do przekazania odpowiedzialności za zamknięte podziemne
składowisko dwutlenku węgla Krajowemu Administratorowi Podziemnych
Składowisk Dwutlenku Węgla zgodnie z art. 127j;
4) w przypadku uzyskania informacji o wycieku dwutlenku węgla lub ryzyku
wystąpienia takiego wycieku;
5) jeżeli ze sprawozdania z prowadzonej działalności, o którym mowa
w art. 127m ust. 1, wynika niezgodność prowadzonej działalności
z warunkami określonymi w koncesji, planie zagospodarowania
podziemnego składowiska dwutlenku węgla lub planie ruchu zakładu
górniczego;
6) w innych niż określone w pkt 1–5 uzasadnionych przypadkach.
2. Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół.
3. Protokół z kontroli zawiera w szczególności:
1) ocenę zgodności prowadzonej działalności z wymaganiami ustawy
i przepisów odrębnych, warunkami określonymi w koncesji, planie
zagospodarowania podziemnego składowiska dwutlenku węgla i planie ruchu
zakładu górniczego;
2) wnioski z przeprowadzonej kontroli, a w razie potrzeby – zalecenia dotyczące
dalszego prowadzenia działalności polegającej na podziemnym składowaniu
dwutlenku węgla.
4. Protokół z kontroli udostępnia się zgodnie z przepisami o udostępnianiu
informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie
środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, w terminie 2 miesięcy
od dnia zakończenia kontroli.
29.04.2020
©Telksinoe s. 196/254
5. Do kontroli, o której mowa w ust. 1, przepisy działu IX stosuje się
odpowiednio.
Art. 127o. Organ koncesyjny, w celu oceny zgodności prowadzonej
działalności polegającej na podziemnym składowaniu dwutlenku węgla
z warunkami określonymi w koncesji, dokonuje przeglądu udzielonych koncesji:
1) po upływie 5 lat od dnia udzielenia koncesji, a następnie – co 10 lat;
2) w przypadkach, o których mowa w art. 37a ust. 2 pkt 2–5.
Rozdział 5
Likwidacja zakładu górniczego
Art. 128. 1. Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na działalność, o której
mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2–4, tworzy fundusz likwidacji zakładu górniczego,
zwany dalej „funduszem”, oraz gromadzi na nim środki. Przedsiębiorca może
utworzyć wspólny fundusz dla więcej niż jednego zakładu górniczego.
2. Środki funduszu gromadzi się na wyodrębnionym rachunku bankowym
w postaci środków pieniężnych. Środki funduszu mogą być gromadzone również
w postaci bonów skarbowych lub obligacji emitowanych lub gwarantowanych
przez Skarb Państwa.
3. Środki funduszu zwiększa się o wpływy z oprocentowania środków
pieniężnych, przychody z bonów skarbowych oraz przychody z obligacji
emitowanych lub gwarantowanych przez Skarb Państwa.
4. W przypadku wydobywania kopalin ze złóż metodą:
1) robót podziemnych lub otworów wiertniczych – przeznacza się na fundusz
równowartość nie mniej niż 3% odpisów amortyzacyjnych od środków
trwałych zakładu górniczego, ustalanych stosownie do przepisów o podatku
dochodowym,
2) odkrywkową – przeznacza się na fundusz równowartość nie mniej niż 10%
należnej opłaty eksploatacyjnej
– w terminie miesiąca po zakończeniu roku obrotowego.
5. Przepis ust. 4 pkt 1 stosuje się do podziemnego bezzbiornikowego
magazynowania substancji oraz podziemnego składowania odpadów.
6. Obowiązek przeznaczania środków na fundusz:
1) powstaje w przypadku:
29.04.2020
©Telksinoe s. 197/254
a) wydobywania kopalin ze złóż – od dnia wymagalności opłaty
eksploatacyjnej,
b) podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji lub
podziemnego składowania odpadów – od dnia zatwierdzenia planu ruchu
zakładu górniczego;
2) ustaje z dniem rozpoczęcia likwidacji zakładu górniczego.
7. Likwidacja części zakładu górniczego nie zwalnia z obowiązku
dokonywania wpłat w zakresie pozostałej części tego zakładu.
8. Środki funduszu stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu
przepisów o podatku dochodowym i mogą być wykorzystane wyłącznie w celu
pokrycia kosztów likwidacji zakładu górniczego lub jego oznaczonej części, a także
zbędnych ze względów technicznych i technologicznych urządzeń, instalacji,
obiektów lub wyrobisk górniczych tego zakładu.
9. Rozpoczęcie dokonywania wypłat z funduszu może nastąpić po
przedstawieniu przez przedsiębiorcę prowadzącemu rachunek ostatecznej decyzji
właściwego organu nadzoru górniczego zatwierdzającej plan ruchu likwidowanego
zakładu górniczego lub jego oznaczonej części albo zatwierdzającej plan ruchu
zakładu górniczego w części, w jakiej przewiduje on likwidację zbędnych ze
względów technicznych i technologicznych urządzeń, instalacji, obiektów lub
wyrobisk górniczych tego zakładu.
10. Na żądanie właściwego organu koncesyjnego lub właściwego organu
nadzoru górniczego przedsiębiorca przedstawia aktualne wyciągi z rachunku
bankowego, na którym gromadzi środki funduszu, oraz informacje o sposobie ich
wykorzystania.
11. Likwidacja funduszu następuje po zakończeniu likwidacji zakładu
górniczego, za zgodą właściwego organu nadzoru górniczego, wyrażoną, w drodze
decyzji, po zasięgnięciu opinii właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta).
12. Wymagania określone w ust. 1–11 stosuje się odpowiednio do następcy
prawnego przedsiębiorcy, który utworzył fundusz.
13. Stosowanie przepisów ust. 1–12 nie jest obowiązkowe dla przedsiębiorcy,
który uzyskał koncesję starosty.
Art. 129. 1. W przypadku likwidacji zakładu górniczego, w całości lub
w części, przedsiębiorca jest obowiązany:
29.04.2020
©Telksinoe s. 198/254
1) zabezpieczyć lub zlikwidować wyrobiska górnicze oraz urządzenia, instalacje
i obiekty zakładu górniczego;
1a) przedsięwziąć niezbędne środki chroniące sąsiednie złoża kopalin;
2) (uchylony)
3) (uchylony)
4) przedsięwziąć niezbędne środki chroniące wyrobiska sąsiednich zakładów
górniczych;
5) przedsięwziąć niezbędne środki w celu ochrony środowiska oraz rekultywacji
gruntów po działalności górniczej.
2. Do rekultywacji gruntów, o których mowa w ust. 1 pkt 5, stosuje się
odpowiednio przepisy ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych
i leśnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1161).
3. Do likwidacji zakładu górniczego stosuje się odpowiednio przepisy o ruchu
zakładu górniczego.
4. Plan ruchu likwidowanego zakładu górniczego lub jego oznaczonej części
określa również sposób wykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1.
5. (uchylony)
6. W uzasadnionych przypadkach właściwy organ nadzoru górniczego może,
w drodze decyzji, nakazać przedsiębiorcy wykonanie obowiązku likwidacji
zakładu górniczego lub jego oznaczonej części.
7. Decyzja, o której mowa w ust. 6, określa termin i sposób wykonania
obowiązku likwidacji zakładu górniczego lub jego oznaczonej części. Decyzja ta
może również upoważnić do korzystania z cudzej nieruchomości w zakresie
niezbędnym do wykonania obowiązku likwidacji zakładu górniczego lub jego
oznaczonej części.
8. W przypadku bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 7,
właściwy organ nadzoru górniczego wszczyna postępowanie egzekucyjne.
Art. 130. 1. Środki funduszu nie podlegają egzekucji, chyba że tytuł
wykonawczy, na podstawie którego organ egzekucyjny prowadzi postępowanie
egzekucyjne, został wystawiony:
1) na wniosek wierzyciela przedsiębiorcy,
2) na podstawie art. 129 ust. 8
29.04.2020
©Telksinoe s. 199/254
– z tytułu wykonywania na zlecenie lub rzecz przedsiębiorcy czynności
określonych w art. 128 ust. 8, art. 129 ust. 1 lub 6.
2. Środki funduszu nie wchodzą w skład masy upadłości podmiotów,
o których mowa w art. 128 ust. 1 i 12.
Art. 131. Niezwłocznie po zakończeniu likwidacji zakładu górniczego
przedsiębiorca przekazuje Prezesowi Wyższego Urzędu Górniczego dokumentację
mierniczo-geologiczną, w sposób i w trybie określonym w przepisach wydanych
na podstawie art. 116 ust. 7. Do dokumentacji tej nie stosuje się art. 5 ust. 1 ustawy
z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U.
z 2019 r. poz. 553).
Art. 132. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do
likwidacji zakładu górniczego, jego oznaczonej części oraz zbędnych ze względów
technicznych i technologicznych urządzeń, instalacji, obiektów lub wyrobisk
górniczych tego zakładu, prowadzonej przez podmiot niebędący przedsiębiorcą,
w tym likwidacji byłego zakładu górniczego.
DZIAŁ VII
Opłaty
Art. 133. 1. Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na poszukiwanie lub
rozpoznawanie złoża kopaliny, koncesję na poszukiwanie lub rozpoznawanie
kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla albo koncesję na
poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złoża, wnosi opłatę ustalaną w koncesji jako iloczyn stawki
opłaty oraz wyrażonej w kilometrach kwadratowych powierzchni terenu objętego
koncesją.
2. Stawka opłaty za działalność w zakresie poszukiwania złóż kopalin za
kilometr kwadratowy wynosi dla:
1) węgla kamiennego i rud uranu – 558,56 zł10);
2) węgla brunatnego – 223,43 zł10);
3) pozostałych kopalin, których złoża są objęte własnością górniczą,
z wyłączeniem węglowodorów – 111,72 zł10).
10)
Aktualne stawki opłat ogłasza, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym „Monitor
Polski”, minister właściwy do spraw środowiska, na podstawie art. 136 ust. 2 niniejszej ustawy.
29.04.2020
©Telksinoe s. 200/254
3. Stawka opłaty za działalność w zakresie rozpoznawania złóż kopalin lub
łącznie za działalność w zakresie poszukiwania i rozpoznawania złóż kopalin
wynosi dwukrotność stawki określonej w ust. 2.
3a. Stawka opłaty za działalność w zakresie poszukiwania kompleksu
podziemnego składowania dwutlenku węgla wynosi 105,81 zł10).
3b. Stawka opłaty za działalność w zakresie rozpoznawania kompleksu
podziemnego składowania dwutlenku węgla lub łącznie za działalność w zakresie
poszukiwania i rozpoznawania kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla wynosi dwukrotność stawki określonej w ust. 3a.
3c. Stawka opłaty za działalność w zakresie poszukiwania i rozpoznawania
złóż węglowodorów za kilometr kwadratowy wynosi 210 zł10).
4. Opłata ma charakter jednorazowy i jest wnoszona w terminie 14 dni od
dnia, w którym koncesja stała się ostateczna. Dowód wniesienia opłaty
przedsiębiorca niezwłocznie przedstawia organowi koncesyjnemu oraz podmiotom
określonym w art. 141 ust. 1–3.
5. Organ koncesyjny, wydłużając czas obowiązywania koncesji lub czas
trwania fazy poszukiwania i rozpoznawania w przypadku koncesji na
poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złoża, ponownie ustala opłatę za działalność. Do ustalenia tej
opłaty stosuje się przepisy ust. 1–4.
Art. 134. 1. Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na wydobywanie kopaliny
ze złoża, a w przypadku koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża
węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża ? uzyskał decyzję
inwestycyjną, wnosi opłatę eksploatacyjną ustalaną jako iloczyn jej stawki oraz
ilości kopaliny wydobytej ze złoża bilansowego i pozabilansowego, w okresie
rozliczeniowym.
2. Stawki opłat eksploatacyjnych dla poszczególnych rodzajów kopalin
określa załącznik do ustawy.
3. Stawka opłaty eksploatacyjnej wynosi 50% w przypadku:
1) kopaliny towarzyszącej;
2) kopaliny współwystępującej wydobytej ze złoża węglowodorów.
Art. 135. 1. Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na:
29.04.2020
©Telksinoe s. 201/254
1) podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji albo
2) podziemne składowanie odpadów, albo
3) podziemne składowanie dwutlenku węgla
– wnosi opłatę ustaloną jako iloczyn stawki opłaty oraz ilości odpowiednio
substancji, odpadów albo dwutlenku węgla, która w okresie rozliczeniowym
została wprowadzona do górotworu, w tym do podziemnych wyrobisk górniczych.
2. Stawki opłat z tytułu magazynowania wynoszą dla:
1) substancji gazowych – 1,61 zł10)/tys. m3;
2) substancji ciekłych – 3,19 zł10)/t;
3) pozostałych substancji – 1,60 zł10)/t.
3. Stawki opłat z tytułu składowania wynoszą dla odpadów:
1) niebezpiecznych – 65,79 zł10)/t z wyłączeniem odpadów stanowiących
materiały izolacyjne i konstrukcyjne zawierające azbest, dla których stawka
wynosi 0,0 zł/t;
2) obojętnych – 3,79 zł10)/t;
3) innych niż niebezpieczne i obojętne – 5,06 zł10)/t;
4) promieniotwórczych – jak dla odpadów niebezpiecznych.
4. Stawka opłaty z tytułu podziemnego składowania dwutlenku węgla wynosi
5,06 zł10)/t.
Art. 136. 1. Stawki opłat, o których mowa w art. 133 ust. 2, 3a i 3c, art. 134
ust. 2 i art. 135 ust. 2–4, podlegają corocznej zmianie, stosownie do
średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem,
planowanego w ustawie budżetowej na dany rok kalendarzowy.
2. Na podstawie wskaźnika, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do
spraw środowiska ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” stawki opłat obowiązujące na następny
rok kalendarzowy, zaokrąglając je w górę do pełnych groszy.
Art. 137. 1. Okresem rozliczeniowym z tytułu opłaty eksploatacyjnej jest
półrocze liczone odpowiednio od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca i od dnia
1 lipca do dnia 31 grudnia.
2. Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na wydobywanie kopaliny ze złoża,
z wyłączeniem złoża węglowodorów, samodzielnie ustala wysokość opłaty
29.04.2020
©Telksinoe s. 202/254
eksploatacyjnej należnej za okres rozliczeniowy i przed upływem miesiąca
następującego po tym okresie wnosi ją na rachunki bankowe gminy, na terenie
której jest prowadzona działalność, oraz NFOŚiGW, bez wezwania.
2a. Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na wydobywanie węglowodorów
ze złoża, a w przypadku koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża
węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża – uzyskał decyzję
inwestycyjną, samodzielnie ustala wysokość opłaty eksploatacyjnej należnej za
okres rozliczeniowy i przed upływem miesiąca następującego po tym okresie wnosi
ją na rachunki bankowe gminy, powiatu i województwa, na terenie których jest
prowadzona działalność, oraz NFOŚiGW, bez wezwania.
3. W terminie określonym w ust. 2 przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na
wydobywanie kopaliny ze złoża, przedstawia organowi koncesyjnemu, gminie, na
terenie której jest prowadzona działalność, oraz NFOŚiGW kopie dowodów
dokonanych wpłat, a także informację zawierającą dane identyfikujące
przedsiębiorcę, nazwę złoża, numer koncesji na wydobywanie kopaliny z tego
złoża, rodzaj i ilość kopaliny wydobytej w okresie rozliczeniowym, przyjętą stawkę
oraz wysokość ustalonej opłaty, w tym przypadającej gminie, na terenie której jest
prowadzona działalność, oraz NFOŚiGW. Jeżeli wydobycie prowadzi się na terenie
więcej niż jednej gminy – w informacji określa się również ilość kopaliny
wydobytej z terenów poszczególnych gmin, a także wysokość przypadającej na nie
opłaty eksploatacyjnej.
3a. W terminie określonym w ust. 2a przedsiębiorca, który uzyskał koncesję
na wydobywanie kopaliny ze złoża, a w przypadku koncesji na poszukiwanie
i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża
? uzyskał decyzję inwestycyjną, przedstawia organowi koncesyjnemu, gminie,
powiatowi i województwu, na terenie których jest prowadzona działalność, oraz
NFOŚiGW kopie dowodów dokonanych wpłat, a także informację zawierającą
dane identyfikujące przedsiębiorcę, nazwę złoża, numer koncesji, rodzaj i ilość
kopaliny wydobytej w okresie rozliczeniowym, przyjętą stawkę oraz wysokość
ustalonej opłaty, w tym przypadającej gminie, powiatowi i województwu, na
terenie których jest prowadzona działalność, oraz NFOŚiGW. Jeżeli wydobycie
prowadzi się na terenie więcej niż jednej gminy, jednego powiatu lub jednego
województwa – w informacji określa się również ilość kopaliny wydobytej
29.04.2020
©Telksinoe s. 203/254
z terenów odpowiednio poszczególnych gmin, powiatów i województw, a także
wysokość przypadającej na nie opłaty eksploatacyjnej.
4. Jeżeli wysokość opłaty należnej za okres rozliczeniowy nie przekracza
300 zł, obowiązek jej zapłaty nie powstaje. Nie zwalnia to z obowiązku
przedłożenia informacji, o której mowa w ust. 3 i 3a.
5. Jeżeli ostatni dzień terminu określonego w ust. 2 i 2a przypada na sobotę
lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień tego terminu uważa się
następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
6. Wymagania określone w ust. 1, 2, 3 i 5 stosuje się odpowiednio do
przedsiębiorców, którzy uzyskali koncesję na podziemne bezzbiornikowe
magazynowanie substancji, koncesję na podziemne składowanie odpadów albo
koncesję na podziemne składowanie dwutlenku węgla.
7. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia,
wzory druków służących przedstawieniu informacji dotyczącej opłaty za wydobytą
kopalinę, podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji, podziemne
składowanie odpadów oraz podziemne składowanie dwutlenku węgla, kierując się
potrzebą zapewnienia przejrzystości oraz wiarygodności przedkładanych
informacji.
Art. 138. W razie stwierdzenia, że przedsiębiorca nie dokonał wpłaty opłaty
w terminie albo dokonał wpłaty w wysokości innej niż należna, organ koncesyjny
określa, w drodze decyzji, wysokość należnej opłaty, stosując stawkę obowiązującą
w okresie rozliczeniowym, którego opłata dotyczy.
Art. 139. 1. Działalność wykonywana z rażącym naruszeniem warunków
określonych w koncesji albo w zatwierdzonym albo w podlegającym zgłoszeniu
projekcie robót geologicznych podlega opłacie dodatkowej. Opłata dodatkowa jest
niezależna od pozostałych opłat regulowanych niniejszym działem.
2. Opłatę dodatkową ustala, w drodze decyzji, odpowiednio organ koncesyjny
lub organ administracji geologicznej, który zatwierdził projekt robót geologicznych
lub któremu zgłoszono projekt robót geologicznych.
3. Opłatę dodatkową za:
1) poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin określonych w art. 10 ust. 1,
ustala się w wysokości pięciokrotnej stawki opłaty dla danego rodzaju
29.04.2020
©Telksinoe s. 204/254
kopaliny za każdy kilometr kwadratowy powierzchni terenu objętego taką
działalnością, przy czym rozpoczęty kilometr kwadratowy powierzchni terenu
liczy się jako cały;
1a) poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania
dwutlenku węgla ustala się w wysokości pięciokrotnej stawki opłaty za
działalność w zakresie poszukiwania lub rozpoznawania kompleksu
podziemnego składowania dwutlenku węgla za każdy kilometr kwadratowy
powierzchni terenu objętego taką działalnością, przy czym rozpoczęty
kilometr kwadratowy powierzchni terenu liczy się jako cały;
2) wykonywanie robót geologicznych ustala się w wysokości 10 000 zł za każdy
kilometr kwadratowy powierzchni terenu objętego taką działalnością, przy
czym rozpoczęty kilometr kwadratowy powierzchni terenu liczy się jako cały;
3) wydobywanie kopalin ustala się w wysokości pięciokrotnej stawki opłaty
eksploatacyjnej dla danego rodzaju kopaliny, pomnożonej przez ilość
wydobytej w ten sposób kopaliny;
4) podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji ustala się
w wysokości pięciokrotnej stawki opłaty dla danego rodzaju magazynowanej
substancji, pomnożonej przez ilość zatłoczonej w ten sposób substancji;
5) podziemne składowanie odpadów ustala się w wysokości pięciokrotnej stawki
opłaty dla danego rodzaju składowanych odpadów, pomnożonej przez ilość
składowanych w ten sposób odpadów;
6) podziemne składowanie dwutlenku węgla ustala się w wysokości
pięciokrotnej stawki opłaty dla składowanego dwutlenku węgla, pomnożonej
przez ilość składowanego w ten sposób dwutlenku węgla.
4. Opłaty dodatkowe, o których mowa w ust. 3 pkt 1, 1a i 3–6, ustala się,
stosując stawki obowiązujące w dniu wszczęcia postępowania.
5. Opłatę wnosi się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się
ostateczna. Dowód wniesienia opłaty niezwłocznie przedstawia się właściwemu
organowi oraz podmiotom określonym w art. 141 ust. 1–3.
Art. 140. 1. Działalność wykonywana bez wymaganej koncesji albo bez
zatwierdzonego albo podlegającego zgłoszeniu projektu robót geologicznych
podlega opłacie podwyższonej.
2. Organami właściwymi w sprawach, o których mowa w ust. 1, są:
29.04.2020
©Telksinoe s. 205/254
1) minister właściwy do spraw środowiska w odniesieniu do działalności:
a) wykonywanej w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej,
b) w zakresie podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji,
c) w zakresie podziemnego składowania odpadów,
d) w zakresie poszukiwania lub rozpoznawania kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla,
e) w zakresie podziemnego składowania dwutlenku węgla;
2) właściwy organ nadzoru górniczego w zakresie niewymienionym w pkt 1.
3. Opłatę podwyższoną za:
1) poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin określonych w art. 10 ust. 1,
ustala się w wysokości 50 000 zł za każdy kilometr kwadratowy powierzchni
terenu objętego taką działalnością, przy czym rozpoczęty kilometr
kwadratowy powierzchni terenu liczy się jako cały;
1a) poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania
dwutlenku węgla ustala się w wysokości 50 000 zł za każdy kilometr
kwadratowy powierzchni terenu objętego taką działalnością, przy czym
rozpoczęty kilometr kwadratowy powierzchni terenu liczy się jako cały;
2) wykonywanie robót geologicznych ustala się w wysokości 40 000 zł za każdy
kilometr kwadratowy powierzchni terenu objętego taką działalnością, przy
czym rozpoczęty kilometr kwadratowy powierzchni terenu liczy się jako cały;
3) wydobywanie kopalin ustala się w wysokości czterdziestokrotnej stawki
opłaty eksploatacyjnej dla danego rodzaju kopaliny, pomnożonej przez ilość
wydobytej bez koncesji kopaliny;
4) podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji ustala się
w wysokości dwustukrotnej stawki opłaty dla danego rodzaju
magazynowanej substancji, pomnożonej przez ilość zatłoczonej bez koncesji
substancji;
5) podziemne składowanie odpadów ustala się w wysokości dwustukrotnej
stawki opłaty dla danego rodzaju składowanych odpadów, pomnożonej przez
ilość składowanych bez koncesji odpadów;
29.04.2020
©Telksinoe s. 206/254
6) podziemne składowanie dwutlenku węgla ustala się w wysokości
dwustukrotnej stawki opłaty z tytułu składowania dwutlenku węgla,
pomnożonej przez ilość składowanego bez koncesji dwutlenku węgla.
4. Do ustalenia opłaty podwyższonej za wydobywanie kopaliny, dla której
stawka opłaty eksploatacyjnej wynosi 0 zł za jednostkę miary przyjmuje się stawkę
w wysokości 1,32 zł/m3 w przypadku wód termalnych i 5,89 zł/1000 m3
w przypadku metanu z węgla kamiennego.
5. Opłaty podwyższone, o których mowa w ust. 3 pkt 3–6, ustala się, stosując
stawki obowiązujące w dniu wszczęcia postępowania.
6. Opłatę wnosi się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się
ostateczna. Dowód wniesienia opłaty niezwłocznie przedstawia się właściwemu
organowi oraz podmiotom określonym w art. 141.
Art. 141. 1. Wpływy z tytułu opłat, o których mowa w niniejszym dziale,
w 60% stanowią dochód gminy, na terenie której jest prowadzona działalność,
a w 40% dochód NFOŚiGW.
1a. Wpływy z tytułu opłat, o których mowa w niniejszym dziale, w zakresie
węglowodorów, w 60% stanowią dochód gminy, w 15% dochód powiatu, w 15%
dochód województwa, na terenie których jest prowadzona działalność, a w 10%
dochód NFOŚiGW.
2. Jeżeli działalność jest prowadzona na terenie więcej niż jednej gminy,
jednego powiatu lub jednego województwa, opłaty stanowią ich dochód
proporcjonalnie odpowiednio do wielkości powierzchni terenu objętego
działalnością albo ilości wydobytej kopaliny, ilości wprowadzonej do górotworu
substancji, odpadów albo dwutlenku węgla.
3. Wpływy z tytułu opłat za działalność prowadzoną w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej w całości stanowią dochód NFOŚiGW.
4. (uchylony)
Art. 142. 1. Do opłat, o których mowa w niniejszym dziale, stosuje się
odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa
(Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.11)) dotyczące zobowiązań podatkowych.
11)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 650,
723, 771, 1000, 1039, 1075, 1499, 1540, 1544, 1629, 1693, 2126, 2193, 2244 i 2354 oraz z 2019
r. poz. 60 i 492.
29.04.2020
©Telksinoe s. 207/254
Określone tymi przepisami uprawnienia organów podatkowych przysługują
wierzycielom.
2. Wierzycielami są odpowiednio gmina, powiat, województwo oraz
NFOŚiGW.
3. Organem właściwym w zakresie decyzji wydawanych na podstawie
przepisów wymienionych w ust. 1 w części dotyczącej NFOŚiGW jest Prezes
Zarządu tego Funduszu. W sprawach regulowanych niniejszą ustawą organem
wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania
administracyjnego, w stosunku do Prezesa Zarządu Narodowego Funduszu
Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej jest minister właściwy do spraw
środowiska.
Art. 143. 1. Decyzja w sprawach określonych niniejszym działem nie może
zostać wydana po upływie 5 lat od końca roku, w którym nastąpiło zdarzenie
uzasadniające jej wydanie.
2. W sprawach określonych niniejszym działem stroną postępowania jest
odpowiednio:
1) przedsiębiorca albo
2) podmiot, który prowadzi działalność bez wymaganej koncesji, albo
3) podmiot, który prowadzi roboty geologiczne z rażącym naruszeniem
warunków określonych w zatwierdzonym albo podlegającym zgłoszeniu
projekcie robót geologicznych, albo
4) podmiot, który prowadzi roboty geologiczne bez zatwierdzonego albo
podlegającego zgłoszeniu projektu robót geologicznych.
3. W przypadku braku podmiotu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 i 4, stroną
postępowania jest właściciel nieruchomości albo inna osoba posiadająca tytuł
prawny do nieruchomości, na której jest prowadzona ta działalność lub roboty
geologiczne.
DZIAŁ VIII
Odpowiedzialność za szkody
Art. 144. 1. Właściciel nie może sprzeciwić się zagrożeniom spowodowanym
ruchem zakładu górniczego, który jest prowadzony zgodnie z ustawą. Może on
29.04.2020
©Telksinoe s. 208/254
jednak żądać naprawienia wyrządzonej tym ruchem szkody, na zasadach
określonych ustawą.
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do innych podmiotów, których
prawa majątkowe są zagrożone ruchem zakładu górniczego.
3. Jeżeli nie zachodzą okoliczności przewidziane w ust. 1 i 2, przedsiębiorca
odpowiada za szkodę według zasad określonych w Kodeksie cywilnym.
Art. 145. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do naprawiania szkód, o których
mowa w art. 144 ust. 1 i 2, stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego.
Art. 146. 1. Odpowiedzialność za szkodę ponosi przedsiębiorca prowadzący
ruch zakładu górniczego, wskutek którego wystąpiła szkoda.
2. Przepis ust. 1 stosuje się także do innych podmiotów prowadzących
działalność regulowaną ustawą, nawet jeżeli nie stosuje się do nich przepisów
dotyczących ruchu zakładu górniczego.
3. Jeżeli nie można ustalić, kto wyrządził szkodę, odpowiada za nią
przedsiębiorca, który w dniu ujawnienia się szkody ma prawo prowadzić
w obszarze górniczym, w granicach którego wystąpiła szkoda, działalność
regulowaną ustawą.
4. Jeżeli nie istnieje przedsiębiorca odpowiedzialny za szkodę ani jego
następca prawny, za szkodę odpowiada Skarb Państwa reprezentowany przez
właściwy organ nadzoru górniczego na zasadach określonych niniejszym działem.
5. Jeżeli szkoda nastąpiła także z innych przyczyn niż ruch zakładu
górniczego, odpowiedzialność podmiotów określonych w ust. 1–4 oraz innych
podmiotów jest solidarna.
6. Odpowiedzialność przedsiębiorcy oraz podmiotów trudniących się
zawodowo wykonywaniem powierzonych im przez tego przedsiębiorcę czynności
jest solidarna.
Art. 147. 1. Przywrócenie stanu poprzedniego może w szczególności nastąpić
przez dostarczenie gruntów, obiektów budowlanych, urządzeń, lokali, wody lub
innych dóbr tego samego rodzaju.
2. Naprawienie szkody w gruncie rolnym lub leśnym zdegradowanym lub
zdewastowanym na skutek ruchu zakładu górniczego następuje w sposób określony
przepisami o ochronie tych gruntów.
29.04.2020
©Telksinoe s. 209/254
3. Obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego ciąży na tym, kto jest
odpowiedzialny za szkodę. Poszkodowany, za zgodą podmiotu odpowiedzialnego
za szkodę, może wykonać obowiązek w zamian za zapłatę odpowiedniej kwoty
pieniężnej.
Art. 148. Jeżeli poszkodowany poniósł nakłady na naprawienie szkody,
odszkodowanie ustala się z uwzględnieniem wartości uzasadnionych nakładów.
Art. 149. Roszczenia określone niniejszym działem przedawniają się
z upływem 5 lat od dnia dowiedzenia się o szkodzie.
Art. 150. Przepisy o naprawianiu szkód określonych niniejszym działem
stosuje się odpowiednio do zapobiegania tym szkodom.
Art. 151. 1. Sądowe dochodzenie roszczeń jest możliwe po wyczerpaniu
postępowania ugodowego.
2. Warunek wyczerpania postępowania ugodowego jest spełniony, jeżeli
przedsiębiorca odmówił zawarcia ugody lub jeżeli od skierowania przez
poszkodowanego roszczenia wobec przedsiębiorcy upłynęło 30 dni, chyba że
poszkodowany, zgłaszając żądanie zawarcia ugody, wyznaczy dłuższy termin.
3. Ugoda zawarta w formie aktu notarialnego stanowi tytuł egzekucyjny
w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.
4. Jeżeli przedsiębiorca uchyla się od wykonania ugody lub wyroku
nakazującego naprawę szkód wyrządzonych ruchem zakładu górniczego, koszt
wykonania zastępczego może zostać pokryty z zabezpieczenia, o którym mowa
w art. 28.
Art. 152. 1. W celu natychmiastowego zapobieżenia szkodzie lub jej dalszym
skutkom sąd może nakazać podjęcie koniecznych czynności. Jeżeli obowiązek ten
obciąża poszkodowanego, sąd może nakazać, aby podmiot, do którego jest
kierowane roszczenie, niezwłocznie wypłacił odpowiednią kwotę pieniężną.
2. W przypadku powstania szkody w postaci zaniku wody lub utraty jej
przydatności, podmiot, do którego jest kierowane roszczenie, do czasu naprawienia
szkody jest obowiązany bezpłatnie dostarczać poszkodowanemu niezbędną ilość
wody.
3. W sprawach uregulowanych w ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy
Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu zabezpieczającym.
29.04.2020
©Telksinoe s. 210/254
DZIAŁ VIIIA
Rejestr obszarów górniczych i zamkniętych podziemnych składowisk
dwutlenku węgla
Art. 152a. 1. Tworzy się rejestr obszarów górniczych i zamkniętych
podziemnych składowisk dwutlenku węgla.
2. Rejestr obszarów górniczych i zamkniętych podziemnych składowisk
dwutlenku węgla prowadzi państwowa służba geologiczna.
3. Wpisu do rejestru obszarów górniczych i zamkniętych podziemnych
składowisk dwutlenku węgla dokonuje się z urzędu na podstawie decyzji
w sprawach określonych w dziale III.
4. Organ koncesyjny przekazuje państwowej służbie geologicznej dokumenty
stanowiące podstawę dokonania wpisu do rejestru obszarów górniczych
i zamkniętych podziemnych składowisk dwutlenku węgla, w tym mapy obszarów
górniczych.
5. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, dane podlegające
wpisowi do rejestru obszarów górniczych i zamkniętych podziemnych składowisk
dwutlenku węgla, termin i tryb przekazywania dokumentów stanowiących
podstawę wpisu, sposób prowadzenia rejestru, rodzaje dokumentów
przechowywanych w rejestrze, a także termin przekazywania map obszarów
górniczych przedsiębiorcy oraz właściwemu organowi koncesyjnemu, organowi
nadzoru górniczego oraz wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta).
6. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 5, minister właściwy do
spraw środowiska zapewni, aby rejestr stanowił szczegółową ewidencję wszystkich
obszarów górniczych i zamkniętych podziemnych składowisk dwutlenku węgla,
a także zapewni terminowe przekazywanie map obszarów górniczych
przedsiębiorcy oraz właściwym organom oraz weźmie pod uwagę konieczność
gromadzenia w rejestrze informacji i dokumentów służących ocenie
długoterminowej stabilności kompleksu podziemnego składowania dwutlenku
węgla.
29.04.2020
©Telksinoe s. 211/254
DZIAŁ IX
Administracja, państwowa służba geologiczna, Krajowy Administrator
Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla i nadzór
Rozdział 1
Zasady ogólne
Art. 153. 1. Przy wykonywaniu nadzoru i kontroli upoważnionym
pracownikom organów administracji geologicznej oraz pracownikom organów
nadzoru górniczego, w granicach ich właściwości rzeczowej i miejscowej,
przysługuje, po okazaniu legitymacji służbowej, prawo:
1) całodobowego wstępu, wraz z pracownikami pomocniczymi,
rzeczoznawcami i niezbędnym sprzętem do:
a) miejsc wykonywania robót geologicznych,
b) miejsc wydobywania kopalin,
c) zakładów górniczych,
d) siedzib, obiektów i urządzeń podmiotów zawodowo trudniących się
ratownictwem górniczym,
e) siedzib, obiektów i urządzeń przedsiębiorców produkujących,
importujących lub wprowadzających do obrotu wyroby przeznaczone do
stosowania w ruchu zakładu górniczego;
2) dostępu do niezbędnych informacji, urządzeń i dokumentów;
3) żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i przesłuchiwania
osób;
4) żądania udzielania wyjaśnień w zakresie niezbędnym do sprawowania
nadzoru i kontroli;
5) legitymowania osób w celu stwierdzenia ich tożsamości, jeżeli jest to
niezbędne dla potrzeb kontroli;
6) żądania okazania dokumentów i udostępniania niezbędnych danych;
7) pobierania próbek, przeprowadzania niezbędnych badań lub wykonywania
innych czynności kontrolnych.
2. Pracownikom państwowej służby geologicznej przysługuje prawo do
całodobowego wstępu, wraz z pracownikami pomocniczymi i rzeczoznawcami
oraz niezbędnym sprzętem, do miejsc wykonywania robót geologicznych, na
29.04.2020
©Telksinoe s. 212/254
podstawie odrębnego upoważnienia właściwego organu administracji geologicznej,
w celu sprawdzenia prawidłowości poboru próbek z wykonania robót
geologicznych oraz do wykonywania innych czynności pomocniczych.
Art. 154. 1. Do kontroli działalności prowadzonej na podstawie przepisów
ustawy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo
przedsiębiorców.
2. W przypadku działalności, o której mowa w art. 21 ust. 1:
1) książka kontroli jest prowadzona i przechowywana w zakładzie górniczym
albo zakładzie wykonującym roboty geologiczne;
2) ograniczenie czasu trwania wszystkich kontroli, przeprowadzanych przez
właściwy organ administracji geologicznej, w jednym roku kalendarzowym
dotyczy poszczególnych zakładów górniczych albo zakładów wykonujących
roboty geologiczne.
3. Czynności kontrolne mogą być wykonywane przez pracowników
właściwych organów administracji geologicznej albo pracowników właściwych
organów nadzoru górniczego po okazaniu przedsiębiorcy albo osobie przez niego
upoważnionej legitymacji służbowej upoważniającej do wykonywania takich
czynności oraz po doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nie
później niż trzeciego dnia od wszczęcia kontroli, jeżeli:
1) czynności te są niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub
wykroczenia lub zabezpieczenia dowodów jego popełnienia;
2) przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia,
zdrowia lub środowiska naturalnego.
4. Przedsiębiorca wykonujący działalność polegającą na poszukiwaniu,
rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej, u którego będzie przeprowadzana kontrola,
zapewnia przeprowadzającym kontrolę transport do zakładu górniczego i z tego
zakładu, w tym przewóz sprzętu niezbędnego do przeprowadzenia kontroli, oraz
zakwaterowanie i wyżywienie.
5. W przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 13 kwietnia
2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie, przedsiębiorca
wykonujący działalność polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub
wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich
29.04.2020
©Telksinoe s. 213/254
Rzeczypospolitej Polskiej, w związku z którą powstało bezpośrednie zagrożenie
szkodą w środowisku lub wystąpiła szkoda w środowisku, zapewnia właściwemu
regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska transport do miejsca wystąpienia
bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku lub miejsca wystąpienia szkody
w środowisku i z tego miejsca, w tym przewóz niezbędnego sprzętu, oraz
zakwaterowanie i wyżywienie.
Art. 154a. 1. Czynności kontrolne wykonywane przez organy nadzoru
górniczego są wykonywane w miejscu wykonywania działalności podlegającej
kontroli lub w miejscu związanym z prowadzoną przez przedsiębiorcę
działalnością, w tym w miejscach, w których mogą się znajdować urządzenia oraz
dokumenty dotyczące tych urządzeń, a także dokumenty dotyczące czynności
podlegających kontroli.
2. Jeżeli w tym samym czasie, w miejscu wykonywania nadzoru i kontroli,
czynności w ruchu zakładu górniczego albo zakładu wykonują różne podmioty
wykonujące w zakresie swojej działalności zawodowej powierzone im czynności
w ruchu zakładu górniczego, albo zakładu, czynności kontrolne mogą być
podejmowane wobec każdego z tych podmiotów.
Art. 154b. 1. Po zakończeniu czynności kontrolnych sporządza się protokół
kontroli.
2. W protokole kontroli określa się w szczególności:
1) zakres przedmiotowy kontroli;
2) dzień lub dni, w których przeprowadzono kontrolę;
3) miejsce lub miejsca, w których przeprowadzono kontrolę;
4) osoby biorące udział w kontroli ze strony kontrolującego i kontrolowanego, z
określeniem, w jakim charakterze brały udział w kontroli;
5) ustalenia kontroli;
6) wykaz dowodów, zebranych w trakcie kontroli.
3. Doręczenie protokołu kontroli przedsiębiorcy lub osobie przez niego
upoważnionej kończy kontrolę.
4. Przedsiębiorca może wnieść zastrzeżenia do ustaleń zawartych w protokole
kontroli w terminie 7 dni od dnia doręczenia protokołu kontroli.
29.04.2020
©Telksinoe s. 214/254
5. W przypadku wniesienia zastrzeżeń, organ nadzoru górniczego sporządza
aneks do protokołu kontroli, w którym wskazuje, które zastrzeżenia uznał za
uzasadnione, lub wyjaśnia, dlaczego nie uznał zastrzeżeń za uzasadnione. Organ
nadzoru górniczego podpisuje aneks do protokołu kontroli i doręcza go
przedsiębiorcy lub osobie przez niego upoważnionej.
Art. 155. 1. W przypadku uzasadnionej potrzeby, w szczególności w celu
zapewnienia bezpieczeństwa osób, o których mowa w art. 153, organy
administracji geologicznej oraz organy nadzoru górniczego mogą żądać udzielenia
stosownej pomocy przez Policję.
2. Osoby wykonujące czynności, o których mowa w art. 153, nie mają
potrzeby uzyskiwania przepustki bądź innego zezwolenia. Nie podlegają one
przeszukaniu przewidzianemu w regulaminie wewnętrznym kontrolowanej
jednostki organizacyjnej. Stosuje się do nich natomiast przepisy bezpieczeństwa
i higieny pracy obowiązujące w kontrolowanej jednostce organizacyjnej.
3. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej oraz kontrolowany są
obowiązani umożliwić przeprowadzenie czynności kontrolnych.
Rozdział 2
Organy administracji geologicznej
Art. 156. 1. Organami administracji geologicznej są:
1) minister właściwy do spraw środowiska;
2) marszałkowie województw;
3) starostowie.
2. Zadania administracji geologicznej wykonuje:
1) minister właściwy do spraw środowiska – przy pomocy Głównego Geologa
Kraju, będącego sekretarzem lub podsekretarzem stanu w urzędzie
obsługującym ministra;
2) marszałek województwa – przy pomocy geologa wojewódzkiego;
3) starosta – przy pomocy geologa powiatowego.
3. Określone ustawą zadania marszałków województw oraz starostów są
zadaniami z zakresu administracji rządowej.
29.04.2020
©Telksinoe s. 215/254
Art. 157. W sprawach określonych ustawą organem wyższego stopnia
w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do
marszałków województw jest minister właściwy do spraw środowiska.
Art. 158. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do zakresu działania organów
administracji geologicznej należy wykonywanie określonych zadań,
a w szczególności:
1) podejmowanie rozstrzygnięć oraz wykonywanie innych czynności
niezbędnych do przestrzegania i stosowania ustawy, w tym udzielanie
koncesji;
2) kontrola i nadzór nad działalnością regulowaną ustawą, w tym w zakresie
projektowania prac geologicznych oraz sporządzania dokumentacji
geologicznych.
Art. 159. 1. W przypadku stwierdzenia, że działalność określona ustawą jest
wykonywana:
1) z naruszeniem warunków określonych w koncesji,
2) bez zatwierdzonego projektu robót geologicznych lub z naruszeniem
określonych w nim warunków,
3) bez przedłożonego projektu robót geologicznych, który nie podlega
zatwierdzeniu, lub z naruszeniem określonych w nim warunków
– właściwy organ administracji geologicznej, w drodze decyzji, odpowiednio
wstrzymuje działalność, nakazuje niezwłoczne usunięcie stwierdzonych uchybień,
a w przypadku potrzeby nakazuje podjęcie czynności mających na celu
doprowadzenie środowiska do należytego stanu.
2. Decyzje, o których mowa w ust. 1, podlegają rygorowi natychmiastowej
wykonalności.
Art. 160. Zadania związane z dokumentacjami geologicznymi wykonują te
organy administracji geologicznej, które udzieliły odpowiednio koncesji na
poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny albo na poszukiwanie lub
rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla, które
zatwierdziły projekt robót geologicznych lub którym przedłożono projekt robót
geologicznych, który nie podlega zatwierdzeniu.
29.04.2020
©Telksinoe s. 216/254
Art. 161. 1. Organem administracji geologicznej pierwszej instancji jest
marszałek województwa, z wyjątkiem spraw określonych w ust. 2–4.
2. Do starosty, jako organu administracji geologicznej pierwszej instancji,
należą sprawy związane z zatwierdzaniem projektów robót geologicznych oraz
dokumentacjami geologicznymi, dotyczące:
1) złóż kopalin nieobjętych własnością górniczą, poszukiwanych lub
rozpoznawanych na obszarze do 2 ha w celu wydobycia metodą odkrywkową
w ilości do 20 000 m3 w roku kalendarzowym i bez użycia środków
strzałowych;
2) ujęć wód podziemnych, których przewidywane lub ustalone zasoby nie
przekraczają 50 m3/h;
3) badań geologiczno-inżynierskich wykonywanych na potrzeby
zagospodarowania przestrzennego gminy oraz warunków posadawiania
obiektów budowlanych, z wyłączeniem ponadwojewódzkich inwestycji
liniowych;
4) odwodnień budowlanych o wydajności nieprzekraczającej 50 m3/h;
5) robót geologicznych wykonywanych w celu wykorzystywania ciepła ziemi;
6) warunków hydrogeologicznych w związku z zamierzonym wykonywaniem
przedsięwzięć mogących negatywnie oddziaływać na wody podziemne,
w tym powodować ich zanieczyszczenie, dotyczących inwestycji zaliczonych
do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla
których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na
środowisko może być wymagany, z wyłączeniem przedsięwzięć mogących
negatywnie oddziaływać na wody lecznicze oraz ponadwojewódzkich
inwestycji liniowych.
3. Do ministra właściwego do spraw środowiska, jako organu administracji
geologicznej pierwszej instancji, należą sprawy związane z zatwierdzaniem
projektów robót geologicznych oraz dokumentacjami geologicznymi, dotyczące:
1) złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1;
1a) określania warunków hydrogeologicznych w związku z projektowaniem
odwodnień złóż kopalin, o których mowa w art. 10 ust. 1;
1b) określania warunków hydrogeologicznych w związku z wtłaczaniem do
górotworu wód pochodzących z odwodnień, o których mowa w pkt 1a, wód
29.04.2020
©Telksinoe s. 217/254
złożowych powstałych przy wydobywaniu kopalin, o których mowa w art. 10
ust. 1, oraz wód złożowych z podziemnych magazynów węglowodorów;
2) obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej;
3) regionalnych badań hydrogeologicznych;
4) określania warunków hydrogeologicznych w związku z ustanawianiem
obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych;
5) określania warunków hydrogeologicznych oraz geologiczno-inżynierskich
dla potrzeb podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji albo
podziemnego składowania odpadów;
5a) określania warunków hydrogeologicznych oraz geologiczno-inżynierskich na
potrzeby poszukiwania lub rozpoznawania kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla oraz podziemnego składowania dwutlenku
węgla;
6) regionalnych badań budowy geologicznej kraju;
7) regionalnych prac kartografii geologicznej;
8) (uchylony)
9) otworów wiertniczych do rozpoznania budowy głębokiego podłoża,
niezwiązanego z dokumentowaniem złóż kopalin;
10) obiektów budownictwa wodnego o wysokości piętrzenia przekraczającej 5 m.
4. Do ministra właściwego do spraw środowiska należą także sprawy
związane z zatwierdzaniem dokumentacji geologiczno-inwestycyjnej złoża
węglowodorów.
Rozdział 3
Państwowa służba geologiczna
Art. 162. 1. Państwowa służba geologiczna wykonuje następujące zadania
państwa w zakresie geologii:
1) inicjuje, koordynuje i wykonuje zadania zmierzające do rozpoznania budowy
geologicznej kraju, w tym prac o podstawowym znaczeniu dla gospodarki
narodowej, w szczególności dla odnowienia bazy surowcowej kraju, ustalania
zasobów złóż kopalin, a także dla ochrony środowiska;
2) prowadzi centralne archiwum geologiczne;
3) gromadzi, udostępnia, przetwarza i archiwizuje informację geologiczną;
29.04.2020
©Telksinoe s. 218/254
4) prowadzi bazy danych geologicznych;
5) sporządza krajowy bilans zasobów kopalin;
6) przygotowuje materiały na potrzeby przeprowadzenia postępowania
przetargowego w celu udzielenia koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie
złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża lub
koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złoża, oraz przygotowuje we
współpracy z organem koncesyjnym ocenę perspektywiczności geologicznej,
o której mowa w art. 49f ust. 3;
7) koordynuje i wykonuje prace z zakresu kartografii geologicznej oraz
wykonuje prace pilotażowe z tego zakresu;
8) prowadzi rejestr obszarów górniczych i zamkniętych podziemnych
składowisk dwutlenku węgla;
9) koordynuje zadania z zakresu ochrony georóżnorodności oraz geologii
środowiskowej;
10) rozpoznaje i monitoruje zagrożenia geologiczne;
11) dokonuje sprawdzenia prawidłowości poboru próbek z wykonania robót
geologicznych oraz wykonuje inne czynności pomocnicze na podstawie
odrębnego upoważnienia właściwego organu administracji geologicznej.
12) (uchylony)
2. Państwowa służba geologiczna wykonuje inne, niż określone w ust. 1,
zadania państwa w zakresie geologii, powierzone przez ministra właściwego do
spraw środowiska.
Art. 162a. 1. Państwowa służba geologiczna jest finansowana ze środków
budżetu państwa w części dotyczącej środowiska będących w dyspozycji ministra
właściwego do spraw środowiska.
2. Państwowa służba geologiczna może być dofinansowana z innych środków
publicznych, na zasadach dotyczących wykorzystania tych środków.
Art. 162b–162f. (uchylone)
Art. 163. 1. Państwową służbę geologiczną pełni Państwowy Instytut
Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy.
2. Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy może
powierzyć wykonanie niektórych zadań określonych w art. 162 jednostkom
29.04.2020
©Telksinoe s. 219/254
organizacyjnym utworzonym na podstawie odrębnych przepisów, a także
przedsiębiorcom w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo
przedsiębiorców – jeżeli przedmiot ich działania obejmuje prowadzenie prac
geologicznych.
3. Nadzór nad wykonywaniem zadań państwowej służby geologicznej
sprawuje minister właściwy do spraw środowiska, działający przy pomocy
Głównego Geologa Kraju.
4. Plan prac państwowej służby geologicznej dotyczących realizacji zadań,
o których mowa w art. 162 ust. 1, na rok następny Państwowy Instytut Geologiczny
– Państwowy Instytut Badawczy corocznie w terminie do dnia 31 maja przekazuje
ministrowi właściwemu do spraw środowiska do akceptacji.
5. Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy
corocznie w terminie do dnia 15 lutego przekazuje ministrowi właściwemu do
spraw środowiska sprawozdanie z wykonanych zadań, o których mowa w ust. 4,
według stanu na dzień 31 grudnia.
6. Statut Państwowemu Instytutowi Geologicznemu – Państwowemu
Instytutowi Badawczemu nadaje minister właściwy do spraw środowiska.
7. W skład rady naukowej Państwowego Instytutu Geologicznego –
Państwowego Instytutu Badawczego, w liczbie i proporcji określonej w statucie,
wchodzą:
1) pracownicy naukowi i badawczo-techniczni Państwowego Instytutu
Geologicznego – Państwowego Instytutu Badawczego, w liczbie stanowiącej
od 30% do 50% składu rady;
2) osoby niebędące pracownikami Państwowego Instytutu Geologicznego –
Państwowego Instytutu Badawczego, które stanowią co najmniej 50% składu
rady.
8. (uchylony)
9. W zakresie uregulowanym w ust. 6–8 do Państwowego Instytutu
Geologicznego – Państwowego Instytutu Badawczego nie stosuje się przepisów
ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2018 r.
poz. 736 i 1669 oraz z 2019 r. poz. 534).
29.04.2020
©Telksinoe s. 220/254
Rozdział 3a
Krajowy Administrator Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla
Art. 163a. 1. Tworzy się Krajowego Administratora Podziemnych
Składowisk Dwutlenku Węgla.
2. Do Krajowego Administratora Podziemnych Składowisk Dwutlenku
Węgla należy wykonywanie zadań:
1) związanych z przekazaniem mu odpowiedzialności za zamknięte podziemne
składowisko dwutlenku węgla, w tym:
a) prowadzenie monitoringu kompleksu podziemnego składowania
dwutlenku węgla, w tym:
– utrzymanie obiektów przeznaczonych do prowadzenia monitoringu,
– wykonywanie programów monitoringu,
b) opracowywanie projektów, dokumentacji, opinii, ekspertyz i analiz
związanych z zamkniętym podziemnym składowiskiem dwutlenku
węgla,
c) zabezpieczenie zamkniętego podziemnego składowiska dwutlenku
węgla przed zagrożeniem związanym z prowadzeniem działalności
gospodarczej w rejonach przyległych,
d) prowadzenie i koordynacja działań naprawczych i akcji ratowniczych,
a także działań naprawczych i działań zapobiegawczych w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w
środowisku i ich naprawie,
e) informowanie organu właściwego w sprawach handlu uprawnieniami do
emisji gazów cieplarnianych, o którym mowa w ustawie z dnia
28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów
cieplarnianych3), oraz rozliczanie emisji w przypadku wydostania się
dwutlenku węgla poza kompleks podziemnego składowania dwutlenku
węgla,
f) usuwanie szkód powstałych w przypadku wydostania się dwutlenku
węgla poza kompleks podziemnego składowania dwutlenku węgla;
29.04.2020
©Telksinoe s. 221/254
2) innych niż określone w pkt 1, powierzonych przez ministra właściwego do
spraw środowiska, dotyczących podziemnego składowania dwutlenku węgla,
w tym w zakresie nadzoru i kontroli.
3. W przypadku przejęcia przez Krajowego Administratora Podziemnych
Składowisk Dwutlenku Węgla odpowiedzialności za podziemne składowisko
dwutlenku węgla zgodnie z art. 39a, do zadań Krajowego Administratora
Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla należy wykonywanie obowiązków
określonych w art. 39c ust. 1, art. 127d ust. 1 pkt 4 i 5 oraz w art. 127i ust. 2.
Art. 163b. Wykonywanie zadań Krajowego Administratora Podziemnych
Składowisk Dwutlenku Węgla powierza się Państwowemu Instytutowi
Geologicznemu – Państwowemu Instytutowi Badawczemu.
Art. 163c. 1. Nadzór nad wykonywaniem zadań Krajowego Administratora
Podziemnych Składowisk Dwutlenku Węgla sprawuje minister właściwy do spraw
środowiska, działający przy pomocy Głównego Geologa Kraju.
2. Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy
corocznie, w terminie do dnia 15 lutego, przekazuje ministrowi właściwemu do
spraw środowiska sprawozdanie z wykonanych zadań, o których mowa w art. 163a
ust. 2 i 3, według stanu na dzień 31 grudnia.
Rozdział 4
Organy nadzoru górniczego
Art. 164. 1. Organami nadzoru górniczego są:
1) Prezes Wyższego Urzędu Górniczego;
2) dyrektorzy okręgowych urzędów górniczych;
3) dyrektor Specjalistycznego Urzędu Górniczego, zwanego dalej „SUG”.
2. Organami nadzoru górniczego pierwszej instancji są dyrektorzy
okręgowych urzędów górniczych oraz dyrektor SUG, chyba że ustawa stanowi
inaczej.
3. Organem nadzoru górniczego pierwszej instancji w sprawach dotyczących
podziemnego składowania dwutlenku węgla jest Prezes Wyższego Urzędu
Górniczego.
29.04.2020
©Telksinoe s. 222/254
Art. 165. 1. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego jest centralnym organem
administracji rządowej, działającym pod nadzorem ministra właściwego do spraw
gospodarki złożami kopalin, właściwym w sprawach nadzoru górniczego.
2. Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego powołuje Prezes Rady Ministrów,
spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na
wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki złożami kopalin. Prezes Rady
Ministrów odwołuje Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.
3. Stanowisko Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego może zajmować osoba,
która:
1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;
2) jest obywatelem polskim;
3) korzysta z pełni praw publicznych;
4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub
umyślne przestępstwo skarbowe;
5) posiada kompetencje kierownicze;
6) posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy
na stanowisku kierowniczym;
7) posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości
Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.
4. Informację o naborze na stanowisko Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego
ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym
w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i Biuletynie
Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno
zawierać:
1) nazwę i adres urzędu;
2) określenie stanowiska;
3) wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;
4) zakres zadań wykonywanych na stanowisku;
5) wskazanie wymaganych dokumentów;
6) termin i miejsce składania dokumentów;
7) informację o metodach i technikach naboru.
29.04.2020
©Telksinoe s. 223/254
5. Termin, o którym mowa w ust. 4 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od
dnia opublikowania ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii
Prezesa Rady Ministrów.
6. Nabór na stanowisko Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego przeprowadza
zespół, powołany przez ministra właściwego do spraw gospodarki złożami kopalin,
liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię
wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie
zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na
które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.
7. Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 6,
może być dokonana na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu,
która posiada odpowiednie kwalifikacje do dokonania tej oceny.
8. Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 7, mają obowiązek
zachowania w tajemnicy informacji dotyczących osób ubiegających się
o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.
9. W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których
przedstawia ministrowi właściwemu do spraw gospodarki złożami kopalin.
10. Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający:
1) nazwę i adres urzędu;
2) określenie stanowiska, na które był przeprowadzony nabór, oraz liczbę
kandydatów;
3) imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów
uszeregowanych według poziomu spełniania przez nich wymagań
określonych w ogłoszeniu o naborze;
4) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;
5) uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;
6) skład zespołu.
11. Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji
w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej
Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Informacja o wyniku naboru zawiera:
1) nazwę i adres urzędu;
2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;
29.04.2020
©Telksinoe s. 224/254
3) imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania
w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego albo informację
o niewyłonieniu kandydata.
12. Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa
Rady Ministrów ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.
13. Wiceprezesów Wyższego Urzędu Górniczego powołuje minister
właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin, spośród osób wyłonionych
w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek Prezesa Wyższego
Urzędu Górniczego. Minister właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin
odwołuje wiceprezesów Wyższego Urzędu Górniczego.
14. Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 13,
powołuje Prezes Wyższego Urzędu Górniczego.
15. Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa
w ust. 13, stosuje się odpowiednio ust. 3–12.
16. Powołanie, o którym mowa w ust. 2 i 13, stanowi nawiązanie stosunku
pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.
17. Osoby odwołane ze stanowiska Prezesa lub wiceprezesa Wyższego
Urzędu Górniczego, które przed powołaniem na to stanowisko były urzędnikami
państwowymi mianowanymi zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 września
1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1915) albo
pracownikami służby cywilnej, stają się pracownikami służby cywilnej
i w stosunku do nich stosuje się odpowiednio art. 45 ust. 2 ustawy z dnia
16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych.
Art. 166. 1. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego w szczególności:
1) jest organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania
administracyjnego w stosunku do dyrektorów okręgowych urzędów
górniczych oraz dyrektora SUG, a także sprawuje nadzór nad ich
działalnością;
2) powołuje, w drodze zarządzenia, komisje do opiniowania stanu
bezpieczeństwa powszechnego, związanego z ruchem zakładu górniczego,
stanu bezpieczeństwa pracy w górnictwie oraz stanu rozpoznania i zwalczania
zagrożeń w zakładach górniczych, a także może powoływać inne stałe lub
29.04.2020
©Telksinoe s. 225/254
doraźne kolegialne organy doradcze i opiniodawcze, określając ich nazwę,
skład, zakres zadań, tryb pracy oraz sposób obsługi;
3) gromadzi i archiwizuje dokumentację mierniczo-geologiczną
zlikwidowanych zakładów górniczych oraz udostępnia ją, na zasadach
i w sposób określony w odrębnych przepisach;
4) jest wyspecjalizowanym organem kontroli wyrobów wprowadzonych do
obrotu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie
oceny zgodności, w odniesieniu do wyrobów przeznaczonych do stosowania
w ruchu zakładu górniczego;
4a) jest organem nadzoru rynku w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. z
2019 r. poz. 544) w odniesieniu do wyrobów przeznaczonych do stosowania
w ruchu zakładu górniczego;
5) prowadzi działalność promocyjną i informacyjną w zakresie związanym
z zadaniami organów nadzoru górniczego;
6) inicjuje prace naukowo-badawcze oraz inicjuje i podejmuje przedsięwzięcia
w zakresie poprawy bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia w górnictwie,
wdrożenia postępu technicznego w dziedzinie górnictwa, racjonalnej
gospodarki złożami kopalin oraz ograniczenia uciążliwości oddziaływania
górnictwa na ludzi i środowisko;
7) ustala kierunki i wytyczne działania urzędów górniczych, a także może
wydawać dyrektorom okręgowych urzędów górniczych oraz dyrektorowi
SUG polecenia dotyczące podjęcia określonych czynności oraz żądać od nich
informacji będących w ich posiadaniu;
8) dokonuje kompleksowego sprawdzenia i oceny stanu bezpieczeństwa
powszechnego, związanego z ruchem zakładu górniczego, stanu
bezpieczeństwa pracy w górnictwie, stanu rozpoznania i zwalczania zagrożeń
w zakładach górniczych, stanu ratownictwa górniczego oraz innych
zagadnień związanych z prowadzeniem ruchu zakładów górniczych, a także
przedkłada właściwym organom informacje, opinie i wnioski w tej
dziedzinie;
9) sporządza roczne sprawozdania z działalności urzędów górniczych;
29.04.2020
©Telksinoe s. 226/254
10) w zakresie bezpieczeństwa działalności polegającej na poszukiwaniu,
rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach
obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej:
a) współpracuje z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej oraz
dyrektorem właściwego urzędu morskiego w celu zapewnienia
bezpieczeństwa morskiego w związku z wykonywaniem tej działalności,
b) sporządza i przekazuje sprawozdania właściwym organom innych
państw członkowskich Unii Europejskiej, zgodnie z przepisami
dotyczącymi bezpieczeństwa tej działalności,
c) zawiera, po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki
złożami kopalin, porozumienia z właściwymi organami innych państw
członkowskich Unii Europejskiej dotyczące opracowywania i
aktualizacji scenariuszy współpracy w przypadku zaistnienia wypadku
lub niebezpiecznego zdarzenia,
d) zawiera, po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki
złożami kopalin, porozumienia z właściwymi agencjami Unii
Europejskiej oraz innymi instytucjami w celu wymiany informacji
dotyczących tej działalności,
e) przekazuje, na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, informacje dotyczące zagrożeń dla środowiska, jakie
mogą wystąpić w tym państwie na skutek wykonywania tej działalności,
f) bierze udział w konsultacjach z przedsiębiorcami oraz Komisją
Europejską w zakresie stosowania przepisów dotyczących działalności
polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich,
g) współpracuje z przedsiębiorcami wykonującymi tę działalność w celu
opracowania i aktualizacji standardów i wytycznych dotyczących
najlepszych praktyk w odniesieniu do kontroli poważnych zagrożeń, na
każdym etapie wykonywania działalności.
2. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego wykonuje swoje zadania przy
pomocy Wyższego Urzędu Górniczego, działającego pod jego bezpośrednim
kierownictwem.
3. Siedzibą Wyższego Urzędu Górniczego jest miasto Katowice.
29.04.2020
©Telksinoe s. 227/254
4. Minister właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin nadaje, w drodze
zarządzenia, statut Wyższemu Urzędowi Górniczemu, określający jego organizację
wewnętrzną.
Art. 167. 1. Terenowymi organami administracji rządowej, podległymi
Prezesowi Wyższego Urzędu Górniczego, są dyrektorzy okręgowych urzędów
górniczych i dyrektor SUG.
2. Dyrektorów, o których mowa w ust. 1, oraz ich zastępców powołuje
i odwołuje Prezes Wyższego Urzędu Górniczego.
3. Powołanie, o którym mowa w ust. 2, stanowi nawiązanie stosunku pracy na
podstawie powołania w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.
4. Osoby odwołane ze stanowiska dyrektora lub zastępcy dyrektora
okręgowego urzędu górniczego lub SUG, które przed powołaniem na to stanowisko
były urzędnikami państwowymi mianowanymi zgodnie z przepisami ustawy z dnia
16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych albo pracownikami
służby cywilnej, stają się pracownikami służby cywilnej i w stosunku do nich
stosuje się odpowiednio art. 45 ust. 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o
pracownikach urzędów państwowych.
5. Dyrektorzy, o których mowa w ust. 1, wykonują swoje zadania przy
pomocy okręgowych urzędów górniczych i SUG, działających pod ich
bezpośrednim kierownictwem.
6. Zadania przewidziane w ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie
cywilnej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1559) dla dyrektora generalnego urzędu
w okręgowych urzędach górniczych i SUG wykonuje Prezes Wyższego Urzędu
Górniczego.
7. Minister właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin, w drodze
rozporządzenia, tworzy i znosi okręgowe urzędy górnicze, określając ich nazwę,
siedzibę i właściwość miejscową, kierując się potrzebami związanymi
z racjonalizacją działania organów nadzoru górniczego.
8. Właściwość miejscowa dyrektora SUG obejmuje obszar Rzeczypospolitej
Polskiej.
9. Siedzibą SUG jest miasto Katowice.
10. Organizację wewnętrzną oraz tryb pracy okręgowych urzędów górniczych
i SUG określa, w drodze zarządzenia, Prezes Wyższego Urzędu Górniczego.
29.04.2020
©Telksinoe s. 228/254
Art. 168. 1. Organy nadzoru górniczego sprawują nadzór i kontrolę nad
ruchem zakładów górniczych, w szczególności w zakresie:
1) bezpieczeństwa i higieny pracy;
2) bezpieczeństwa pożarowego;
3) ratownictwa górniczego;
4) gospodarki złożami kopalin w procesie ich wydobywania;
5) ochrony środowiska i gospodarki złożem, w tym według kryterium
wykonywania przez przedsiębiorców obowiązków określonych w odrębnych
przepisach lub na ich podstawie;
6) zapobiegania szkodom;
7) budowy i likwidacji zakładu górniczego, w tym rekultywacji gruntów po
działalności górniczej.
2. W odniesieniu do projektowania i wykonywania robót budowlanych oraz
utrzymania obiektów budowlanych na terenie zakładu górniczego organy nadzoru
górniczego wykonują zadania z zakresu administracji architektoniczno-budowlanej
i nadzoru budowlanego.
Art. 169. 1. Dyrektor SUG jest organem nadzoru górniczego pierwszej
instancji w odniesieniu do podziemnych zakładów górniczych właściwym
rzeczowo w sprawach:
1) górniczych wyciągów szybowych;
2) urządzeń transportowych, których środki transportu poruszają się po torze
o nachyleniu powyżej 45°, w wyrobiskach górniczych;
3) szybów i szybików wraz z wyposażeniem;
4) centrali i dyspozytorni wraz z systemami łączności, bezpieczeństwa
i alarmowania oraz magistralnymi sieciami telekomunikacyjnymi;
5) stacji wentylatorów głównych;
6) urządzeń, instalacji i sieci elektroenergetycznych wysokiego i średniego
napięcia, zasilających obiekty, maszyny i urządzenia, o których mowa
w pkt 1–5.
2. Dyrektor SUG jest organem nadzoru górniczego pierwszej instancji
wykonującym zadania z zakresu administracji architektoniczno-budowlanej
i nadzoru budowlanego właściwym rzeczowo w odniesieniu do następujących
obiektów budowlanych podziemnych zakładów górniczych:
29.04.2020
©Telksinoe s. 229/254
1) obiektów budowlanych maszyn wyciągowych;
2) szybowych wież wyciągowych;
3) budynków nadszybi;
4) obiektów budowlanych urządzeń, o których mowa w ust. 1 pkt 2;
5) wolnostojących budynków centrali, dyspozytorni, systemów oraz sieci,
o których mowa w ust. 1 pkt 4;
6) obiektów budowlanych stacji wentylatorów głównych;
7) obiektów budowlanych przeznaczonych dla urządzeń, instalacji i sieci
elektroenergetycznych wysokiego i średniego napięcia, zasilających obiekty,
maszyny i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1–5.
Art. 170. 1. Organy nadzoru górniczego sprawują nadzór i kontrolę nad:
1) podmiotami zawodowo trudniącymi się ratownictwem górniczym, w zakresie
przestrzegania przez nie przepisów dotyczących ratownictwa górniczego;
2) podmiotami wykonującymi w zakresie swej działalności zawodowej
czynności powierzone im w ruchu zakładu górniczego.
2. Organy nadzoru górniczego sprawują nadzór i kontrolę nad
wykonywaniem robót geologicznych, o których mowa w art. 86.
3. Organy nadzoru górniczego sprawują nadzór i kontrolę nad szkoleniem
osób wykonujących czynności w ruchu zakładu górniczego lub wykonujących
roboty geologiczne, o których mowa w art. 86.
Art. 171. 1. Przy wykonywaniu nadzoru i kontroli właściwy organ nadzoru
górniczego:
1) nakazuje usunięcie nieprawidłowości powstałych wskutek naruszenia
przepisów stosowanych w ruchu zakładu górniczego lub warunków
określonych w planie ruchu zakładu górniczego, a w przypadku działalności
prowadzonej na podstawie koncesji udzielonej przez starostę – warunków
dotyczących ruchu zakładu górniczego, określonych w tej koncesji;
2) w przypadku bezpośredniego zagrożenia dla zakładu górniczego, jego
pracowników, bezpieczeństwa powszechnego lub środowiska, może
w całości lub w części wstrzymać ruch tego zakładu lub jego urządzeń,
określając warunki wznowienia ruchu tego zakładu lub urządzeń;
29.04.2020
©Telksinoe s. 230/254
3) może nakazać podjęcie niezbędnych środków profilaktycznych, w tym
skierowanie określonego zagadnienia do rozpatrzenia przez komisję, o której
mowa w art. 166 ust. 1 pkt 2;
4) może nakazać dokonanie określonych czynności, niezbędnych dla
zapewnienia prawidłowego prowadzenia ruchu zakładu górniczego, innych
niż środki profilaktyczne.
2. Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, mogą zostać wydane także
przez Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.
3. Decyzje wydane na podstawie ust. 1 pkt 1 lub 2 podlegają rygorowi
natychmiastowej wykonalności.
Art. 172. 1. Przy wykonywaniu nadzoru i kontroli właściwy organ nadzoru
górniczego:
1) może badać prawidłowość rozwiązań stosowanych lub przewidzianych przez
przedsiębiorcę do stosowania, także przez skierowanie określonego
zagadnienia do rozpatrzenia przez komisję, o której mowa w art. 166 ust. 1
pkt 2;
2) może dokonywać pomiarów służących ocenie stanu bezpieczeństwa
w zakładzie górniczym oraz ocenie stanu bezpieczeństwa powszechnego lub
środowiska w związku z ruchem zakładu górniczego, za pomocą:
a) urządzeń przenośnych, lub
b) w przypadkach uzasadnionych wysokim poziomem zagrożenia
naturalnego – urządzeń stacjonarnych, zabudowanych w zakładzie
górniczym na koszt przedsiębiorcy w sposób określony w decyzji
wydanej przez ten organ.
2. Właściwy organ nadzoru górniczego może, w drodze decyzji, nakazać
przedsiębiorcy sprawdzenie prawidłowości rozwiązań, o których mowa w ust. 1
pkt 1, lub dokonanie pomiarów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w tym w sposób
określony przez ten organ; decyzja ta może zostać wydana także przez Prezesa
Wyższego Urzędu Górniczego.
3. Koszty czynności, o których mowa w ust. 2, obciążają przedsiębiorcę,
chyba że żądanie ich dokonania było nieuzasadnione.
Art. 173. 1. (uchylony)
29.04.2020
©Telksinoe s. 231/254
2. Organ nadzoru górniczego niezwłocznie zawiadamia właściwy organ
administracji geologicznej w przypadku stwierdzenia, że działalność regulowana
ustawą jest wykonywana bez zatwierdzonego projektu robót geologicznych lub bez
przedłożonego projektu robót geologicznych, który nie podlega zatwierdzeniu, lub
z naruszeniem warunków określonych w koncesji lub projekcie robót
geologicznych.
Art. 174. 1. W przypadku niebezpiecznego zdarzenia, zaistnienia wypadku
lub zaistnienia zgonu naturalnego w ruchu zakładu górniczego, właściwy organ
nadzoru górniczego może ustalić stan faktyczny i przyczyny zdarzenia, wypadku
lub zgonu.
1a. W przypadku wystąpienia poważnego niebezpiecznego zdarzenia lub
wypadku śmiertelnego, wypadku ciężkiego albo wypadku zbiorowego, w ruchu
zakładu górniczego przedsiębiorcy wykonującego działalność polegającą na
poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w
granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, właściwy organ nadzoru
górniczego ustala stan faktyczny i przyczyny tego zdarzenia lub wypadku oraz
niezwłocznie przekazuje te ustalenia Prezesowi Wyższego Urzędu Górniczego.
2. Jeżeli wymaga tego waga lub zawiłość sprawy, w szczególności
w przypadku zaistnienia wypadku zbiorowego, katastrofy albo niebezpiecznego
zdarzenia, czynności określone w ust. 1, w całości lub części, może podejmować
Prezes Wyższego Urzędu Górniczego. W razie potrzeby Prezes Wyższego Urzędu
Górniczego powołuje, w drodze zarządzenia, komisję specjalną do zbadania
przyczyn i okoliczności tego zdarzenia, określając skład osobowy komisji i jej
zadania.
3. Czynności określone w ust. 1 są wykonywane przez pracowników organów
nadzoru górniczego na podstawie legitymacji służbowej upoważniającej do
wykonywania takich czynności.
Art. 174a. 1. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego dokonuje podsumowania
informacji zawartych w:
1) ustaleniach, o których mowa w art. 174 ust. 1a;
2) raportach, o których mowa w art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 31 sierpnia 2012 r.
o Państwowej Komisji Badania Wypadków Morskich (Dz. U. z 2018 r. poz.
29.04.2020
©Telksinoe s. 232/254
925 i 1669), jeżeli w wypadku lub incydencie morskim brał udział zakład
górniczy przedsiębiorcy wykonującego działalność polegającą na
poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w
granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej;
3) decyzji dyrektora urzędu morskiego kończącej postępowanie, o którym mowa
w art. 29 ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu
morza przez statki.
2. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego przekazuje Komisji Europejskiej
podsumowanie informacji, o których mowa w ust. 1, oraz zamieszcza je w
Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu.
3. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego dokonuje analizy informacji, o
których mowa w ust. 1, w celu zwiększenia skuteczności wykonywania zadań
organów nadzoru górniczego.
Art. 174b. 1. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego sporządza i składa
ministrowi właściwemu do spraw gospodarki złożami kopalin oraz przekazuje do
wiadomości ministrowi właściwemu do spraw środowiska oraz ministrowi
właściwemu do spraw energii corocznie, w terminie do dnia 15 lutego każdego
roku, sprawozdanie ze swojej działalności za poprzedni rok, zgodnie z zakresem
zadań określonych w art. 166 ust. 1 pkt 10.
2. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego sporządza i zamieszcza w Biuletynie
Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu oraz
przekazuje Komisji Europejskiej corocznie, w terminie do dnia 1 czerwca,
sprawozdanie ze swojej działalności za poprzedni rok, zgodnie z wytycznymi
określonymi w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr
1112/2014 z dnia 13 października 2014 r. określającego wspólny format
sprawozdań do celu wymiany informacji dotyczących wskaźników odnoszących
się do poważnych zagrożeń przez operatorów i właścicieli instalacji do
wydobywania ropy naftowej i gazu na obszarach morskich oraz wspólny format
sprawozdań do celów publikacji przez państwa członkowskie informacji
dotyczących wskaźników odnoszących się do poważnych zagrożeń.
Art. 174c. 1. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego wzywa podmiot mający
siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wykonujący, samodzielnie lub
29.04.2020
©Telksinoe s. 233/254
za pośrednictwem podmiotów zależnych, działalność polegającą na poszukiwaniu,
rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów
morskich państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej do
sporządzenia sprawozdania dotyczącego okoliczności powstania zagrożenia, o
którym mowa w art. 123a ust. 1, w którym podmiot ten uczestniczył.
2. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, przekazuje sprawozdanie Prezesowi
Wyższego Urzędu Górniczego, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania o
przekazaniu sprawozdania.
3. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego w wezwaniu każdorazowo określa
informacje, jakie należy zamieścić w sprawozdaniu.
Art. 174d. 1. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego, w ramach współpracy, o
której mowa w art. 166 ust. 1 pkt 10 lit. g, w drodze zarządzenia, powołuje komisję
do spraw bezpieczeństwa działalności polegającej na poszukiwaniu,
rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej oraz określa jej zakres zadań, tryb pracy oraz
sposób obsługi.
2. W skład komisji, o której mowa w ust. 1, wchodzą Prezes Wyższego
Urzędu Górniczego oraz przedstawiciele:
1) Wyższego Urzędu Górniczego oraz okręgowych urzędów górniczych;
2) przedsiębiorców wykonujących działalność polegającą na poszukiwaniu,
rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach
obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej;
3) pracowników przedsiębiorców, o których mowa w pkt 2.
3. Przewodniczącym komisji, o której mowa w ust. 1, jest Prezes Wyższego
Urzędu Górniczego.
4. Komisja, o której mowa w ust. 1, opracowuje standardy i wytyczne
dotyczące najlepszych praktyk w odniesieniu do kontroli poważnych zagrożeń, na
każdym etapie wykonywania działalności polegającej na poszukiwaniu,
rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w granicach obszarów
morskich Rzeczypospolitej Polskiej.
5. Standardy i wytyczne, o których mowa w ust. 4, Prezes Wyższego Urzędu
Górniczego zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej
obsługującego go urzędu.
29.04.2020
©Telksinoe s. 234/254
6. Przy opracowywaniu standardów i wytycznych, o których mowa w ust. 4,
bierze się pod uwagę wytyczne, o których mowa w załączniku VI do dyrektywy
Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/30/UE z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie
bezpieczeństwa działalności związanej ze złożami ropy naftowej i gazu ziemnego
na obszarach morskich oraz zmiany dyrektywy 2004/35/WE (Dz. Urz. UE L 178 z
28.06.2013, str. 66).
7. Do aktualizacji standardów i wytycznych, o których mowa w ust. 4, stosuje
się przepisy ust. 4–6.
Art. 174e. 1. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego zamieszcza w Biuletynie
Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu numer
telefonu, za pośrednictwem którego mogą być zgłaszane problemy dotyczące
bezpieczeństwa i środowiska odnoszące się do działalności polegającej na
poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu węglowodorów ze złóż w
granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Przy zgłaszaniu problemów, o których mowa w ust. 1, podawanie danych
umożliwiających identyfikację zgłaszającego nie jest wymagane.
3. Zgłoszenia, o których mowa w ust. 1, są analizowane z zachowaniem
anonimowości osób zgłaszających.
DZIAŁ X
Kary pieniężne
Art. 175. 1. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego nakłada, w drodze decyzji,
karę pieniężną na przedsiębiorcę, który:
1) nie dopełnia ciążącego na przedsiębiorcy obowiązku w zakresie:
a) rozpoznawania zagrożeń związanych z ruchem zakładu górniczego
i podejmowania środków zmierzających do zapobiegania i usuwania
tych zagrożeń,
b) posiadania odpowiednich środków materialnych i technicznych oraz
służb ruchu zapewniających bezpieczeństwo pracowników i ruchu
zakładu górniczego,
c) oceniania i dokumentowania ryzyka zawodowego oraz stosowania
niezbędnych rozwiązań zmniejszających to ryzyko, w tym przez
sporządzenie dokumentu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia,
29.04.2020
©Telksinoe s. 235/254
d) posiadania własnych służb ratownictwa górniczego albo powierzenia
realizacji tego obowiązku w całości lub w części innym podmiotom,
e) dokonywania przeglądu analizy poważnych zagrożeń dla zakładu
górniczego, zgodnie z art. 108 ust. 2d i art. 108a, lub przekazywania jego
wyników właściwemu organowi nadzoru górniczego,
f) opracowania lub wdrożenia systemu, o którym mowa w art. 117a ust. 1
pkt 1,
g) ustanowienia lub wdrożenia systemu niezależnej weryfikacji, o którym
mowa w art. 117a ust. 1 pkt 2,
h) przekazywania planu ratownictwa górniczego albo jego zmian, zgodnie
z art. 122 ust. 11d pkt 1, podmiotowi, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt
3 ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza
przez statki,
i) wyposażenia zakładu górniczego w sprzęt do realizacji ratownictwa
górniczego lub udostępniania tego sprzętu podmiotom, o których mowa
w art. 24 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu
zanieczyszczaniu morza przez statki, zgodnie z art. 122 ust. 11d pkt 2,
j) powiadamiania, zgodnie z art. 123a ust. 1, właściwego organu nadzoru
górniczego, Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa, dyrektora
właściwego urzędu morskiego oraz Straży Granicznej o wystąpieniu
zagrożenia życia lub zdrowia osób przebywających w zakładzie
górniczym, bezpieczeństwa ruchu tego zakładu górniczego,
bezpieczeństwa powszechnego lub środowiska,
k) sporządzania lub przekazywania sprawozdania, o którym mowa w art.
123b ust. 1, dotyczącego wystąpienia zagrożenia, o którym mowa w art.
123a ust. 1, właściwemu organowi nadzoru górniczego, Morskiej Służbie
Poszukiwania i Ratownictwa, dyrektorowi właściwego urzędu
morskiego oraz Straży Granicznej,
l) zapewnienia przeprowadzającym kontrolę transportu do zakładu
górniczego i z tego zakładu, w tym przewozu sprzętu niezbędnego do
przeprowadzenia kontroli, oraz zakwaterowania i wyżywienia, zgodnie z
art. 154 ust. 4,
29.04.2020
©Telksinoe s. 236/254
m) zapewnienia właściwemu regionalnemu dyrektorowi ochrony
środowiska transportu do miejsca wystąpienia bezpośredniego
zagrożenia szkodą w środowisku lub miejsca wystąpienia szkody w
środowisku i z tego miejsca, w tym przewozu niezbędnego sprzętu, oraz
zakwaterowania i wyżywienia, zgodnie z art. 154 ust. 5;
2) nie wykonuje decyzji organu nadzoru górniczego:
a) nakazującej usunięcie nieprawidłowości powstałych wskutek naruszenia
przepisów stosowanych w ruchu zakładu górniczego lub warunków
określonych w planie ruchu zakładu górniczego lub warunków
dotyczących ruchu zakładu górniczego, określonych w koncesji
udzielonej przez starostę,
b) wstrzymującej w całości lub w części ruch zakładu górniczego lub jego
urządzeń, ze względu na bezpośrednie zagrożenie dla zakładu
górniczego, jego pracowników, bezpieczeństwa powszechnego lub
środowiska, oraz określającej warunki wznowienia ruchu tego zakładu
lub urządzeń,
c) nakazującej podjęcie niezbędnych środków profilaktycznych, w tym
skierowanie określonego zagadnienia do rozpatrzenia przez komisję,
o której mowa w art. 166 ust. 1 pkt 2,
d) nakazującej dokonanie określonych czynności, niezbędnych dla
zapewnienia prawidłowego prowadzenia ruchu zakładu górniczego,
innych niż środki profilaktyczne,
e) nakazującej sprawdzenie prawidłowości rozwiązań stosowanych lub
przewidzianych przez przedsiębiorcę do stosowania, w tym w sposób
określony przez ten organ,
f) nakazującej dokonanie pomiarów służących ocenie stanu
bezpieczeństwa w zakładzie górniczym oraz ocenie stanu
bezpieczeństwa powszechnego lub środowiska w związku z ruchem
zakładu górniczego, w tym w sposób określony przez ten organ.
1a. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego nakłada, w drodze decyzji, karę
pieniężną na podmiot mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i
wykonujący, samodzielnie lub za pośrednictwem podmiotów zależnych,
działalność polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu
29.04.2020
©Telksinoe s. 237/254
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich na terytorium państwa
niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej, który, na wezwanie
Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego, nie sporządził lub nie przekazał
sprawozdania dotyczącego okoliczności powstania zagrożenia wymienionego w
art. 123a ust. 1, w którym podmiot ten uczestniczył.
2. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego nakłada, w drodze decyzji, karę
pieniężną na kierownika ruchu zakładu górniczego, który:
1) nie dopełnia ciążącego na przedsiębiorcy obowiązku w zakresie:
a) prowadzenia ewidencji osób przebywających w zakładzie górniczym
oraz – w przypadku zakładów górniczych wydobywających węgiel
kamienny – czasu przebywania w podziemnych wyrobiskach
górniczych,
b) posiadania i odpowiedniego przechowywania dokumentacji
prowadzenia ruchu zakładu górniczego,
c) posiadania dowodu sprawdzenia rozwiązań technicznych przez
rzeczoznawcę do spraw ruchu zakładu górniczego – w przypadkach
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 120 ust. 1 i 2,
d) prowadzenia dokumentacji w zakresie ratownictwa górniczego,
e) przeprowadzania specjalistycznych badań lekarskich, specjalistycznych
badań psychologicznych oraz specjalistycznych szkoleń w ratownictwie
górniczym;
1a) nie przekazuje właściwemu organowi nadzoru górniczego sprawozdań z
realizacji planu ruchu zakładu górniczego, o których mowa w art. 117b ust. 1;
1b) nie umieszcza informacji o możliwości anonimowego zgłaszania problemów
dotyczących bezpieczeństwa i środowiska odnoszących się do działalności
polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu lub wydobywaniu
węglowodorów ze złóż w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej
Polskiej lub nie informuje o tej możliwości osób obecnych na terenie zakładu
górniczego, w szczególności podczas każdego szkolenia w dziedzinie
bezpieczeństwa i higieny pracy, zgodnie z art. 117c;
2) dopuszcza do wykonywania czynności w ruchu zakładu górniczego w sposób
mogący wywołać niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia człowieka lub tego
ruchu;
29.04.2020
©Telksinoe s. 238/254
3) nie dopełnia ciążącego na przedsiębiorcy obowiązku w zakresie szkolenia
osób wykonujących czynności w ruchu zakładu górniczego w zakresie
znajomości przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym
bezpiecznego wykonywania powierzonych im czynności, lub dopuszcza do
pracy w ruchu zakładu górniczego osoby, które nie wykażą się dostateczną
znajomością tych przepisów i zasad;
4) dopuszcza do wykonywania czynności w ruchu zakładu górniczego osoby,
które nie posiadają wymaganych do tego kwalifikacji.
3. Karę pieniężną nakłada się:
1) na przedsiębiorcę lub podmiot, o którym mowa w ust. 1a, w wysokości do 3%
przychodu ukaranego przedsiębiorcy lub podmiotu, osiągniętego w
poprzednim roku kalendarzowym;
2) na kierownika ruchu zakładu górniczego w wysokości do 300% jego
miesięcznego wynagrodzenia, naliczanego jak dla celów ekwiwalentu za
urlop wypoczynkowy.
4. Ustalając wysokość kary pieniężnej, Prezes Wyższego Urzędu Górniczego
uwzględnia zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu oraz jego
możliwości finansowe.
5. Podmiot jest obowiązany do dostarczenia Prezesowi Wyższego Urzędu
Górniczego na każde jego żądanie, w terminie 30 dni od dnia otrzymania żądania,
danych niezbędnych do określenia podstawy wymiaru kary pieniężnej.
W przypadku niedostarczenia danych lub gdy dostarczone dane uniemożliwiają
ustalenie podstawy wymiaru kary, Prezes Wyższego Urzędu Górniczego może
ustalić podstawę wymiaru kary pieniężnej w sposób szacunkowy, nie mniejszą
jednak niż:
1) kwota 500 000 zł – w przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 1;
2) kwota 5000 zł – w przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2.
6. Jeżeli okres działania przedsiębiorcy jest krótszy niż rok kalendarzowy, za
podstawę wymiaru kary pieniężnej przyjmuje się kwotę 500 000 zł.
7. Kary pieniężne podlegają egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze
pieniężnym.
29.04.2020
©Telksinoe s. 239/254
8. Kwoty ściągnięte z tytułu kary pieniężnej stanowią dochód budżetu
państwa.
DZIAŁ XI
Przepisy karne
Art. 176. 1. Kto bez wymaganej koncesji lub bez zatwierdzonego projektu
robót geologicznych lub z naruszeniem określonych w nich warunków, wykonując
działalność w zakresie:
1) poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin albo poszukiwania lub
rozpoznawania kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla,
2) wydobywania kopalin ze złóż,
3) podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji albo
podziemnego składowania odpadów, albo podziemnego składowania
dwutlenku węgla,
wyrządza znaczną szkodę w mieniu lub poważną szkodę w środowisku,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
2. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 sprowadza bezpośrednie
niebezpieczeństwo znacznej szkody w mieniu lub poważnej szkody w środowisku,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia
wolności do lat 2.
3. Jeżeli sprawca nieumyślnie dopuszcza się czynu określonego w ust. 1 lub
2,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia
wolności do roku.
Art. 177. Kto bez wymaganej koncesji lub bez zatwierdzonego projektu robót
geologicznych lub z naruszeniem określonych w nich warunków wykonuje
działalność w zakresie:
1) poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin albo poszukiwania lub
rozpoznawania kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla,
2) wydobywania kopalin ze złóż,
3) podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji, podziemnego
składowania odpadów albo podziemnego składowania dwutlenku węgla,
podlega karze aresztu albo grzywny.
29.04.2020
©Telksinoe s. 240/254
Art. 178. Kto wykonuje lub dozoruje prace geologiczne lub kieruje tymi
pracami, nie posiadając wymaganych do tego kwalifikacji,
podlega karze grzywny.
Art. 179. Kto:
1) w celach innych niż poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin albo
poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania
dwutlenku węgla wykonuje roboty geologiczne bez zatwierdzonego projektu
robót geologicznych lub z naruszeniem określonych w nim warunków albo
bez przedłożenia projektu robót geologicznych, który nie podlega
zatwierdzeniu, lub z naruszeniem określonych w nim warunków,
2) nie zawiadamia właściwych organów o zamiarze rozpoczęcia wykonywania
robót geologicznych,
podlega karze grzywny.
Art. 180. Kto nie wykonuje decyzji organu administracji geologicznej,
dotyczącej:
1) zakazu wykonywania określonych czynności przez osoby, które wykonują te
czynności z rażącym niedbalstwem, z naruszeniem ustawy lub rażącym
naruszeniem wydanych na jej podstawie przepisów,
2) wstrzymania działalności lub nakazu niezwłocznego usunięcia stwierdzonych
uchybień lub nakazu podjęcia czynności mających na celu doprowadzenie
środowiska do należytego stanu, w przypadku stwierdzenia wykonywania
działalności bez zatwierdzonego projektu robót geologicznych, lub bez
przedłożonego projektu robót geologicznych, który nie podlega
zatwierdzeniu, lub z naruszeniem warunków określonych w koncesji lub tym
projekcie,
podlega karze grzywny.
Art. 181. Kto wykonuje czynności:
1) kierownictwa lub dozoru ruchu zakładu górniczego lub inne czynności
w ruchu zakładu górniczego,
2) kierownictwa w podmiotach zawodowo trudniących się ratownictwem
górniczym,
nie posiadając wymaganych do tego kwalifikacji,
29.04.2020
©Telksinoe s. 241/254
podlega karze grzywny.
Art. 182. 1. Kto prowadzi ruch zakładu górniczego bez zatwierdzonego planu
ruchu zakładu górniczego lub z naruszeniem określonych w nim warunków,
podlega karze aresztu albo grzywny.
2. Jeżeli sprawca nieumyślnie dopuszcza się wykroczenia określonego
w ust. 1,
podlega karze grzywny.
Art. 183. Kto nie dopełnia ciążących na nim obowiązków w zakresie
prowadzenia ewidencji zasobów złoża kopaliny, w zakresie przedkładania
informacji o zmianach zasobów złoża kopaliny, w zakresie posiadania,
sporządzania, aktualizowania i uzupełniania wymaganej dokumentacji mierniczo-
-geologicznej oraz przekazywania danych geologicznych i próbek oraz wyników
ich badań, uzyskanych w wyniku robót geologicznych,
podlega karze grzywny.
Art. 184. 1. Kto w ruchu zakładu górniczego wykonuje lub dopuszcza do
wykonywania czynności w warunkach zagrożeń pożarowych, tąpaniami,
gazowych, pyłowych, klimatycznych, wodnych, pozostających w związku z jazdą
ludzi szybem albo w związku z przechowywaniem lub używaniem środków
strzałowych i sprzętu strzałowego, w sposób mogący wywołać niebezpieczeństwo
dla życia lub zdrowia człowieka lub ruchu zakładu górniczego,
podlega karze aresztu albo grzywny.
2. Jeżeli sprawca nieumyślnie dopuszcza się wykroczenia określonego
w ust. 1,
podlega karze grzywny.
3. Kto:
1) w ruchu zakładu górniczego wykonuje lub dopuszcza do wykonywania
czynności w warunkach innych niż określone w ust. 1, w sposób mogący
wywołać niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia człowieka lub ruchu
zakładu górniczego,
2) nie dopełnia ciążącego na nim obowiązku w zakresie:
29.04.2020
©Telksinoe s. 242/254
a) rozpoznawania zagrożeń związanych z ruchem zakładu górniczego
i podejmowania środków zmierzających do zapobiegania i usuwania
tych zagrożeń,
b) posiadania odpowiednich środków materialnych i technicznych oraz
służb ruchu zapewniających bezpieczeństwo pracowników i ruchu
zakładu górniczego,
c) prowadzenia ewidencji osób przebywających w zakładzie górniczym,
przez wskazanie imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego,
d) oceniania i dokumentowania ryzyka zawodowego oraz stosowania
niezbędnych rozwiązań zmniejszających to ryzyko, w tym przez
sporządzenie dokumentu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia,
e) posiadania i odpowiedniego przechowywania dokumentacji
prowadzenia ruchu zakładu górniczego,
f) posiadania dowodu sprawdzenia rozwiązań technicznych przez
rzeczoznawcę do spraw ruchu zakładu górniczego,
g) prowadzenia dokumentacji w zakresie ratownictwa górniczego,
h) przeprowadzania specjalistycznych badań lekarskich, specjalistycznych
badań psychologicznych oraz specjalistycznych szkoleń,
i) posiadania własnych służb ratownictwa górniczego albo powierzenia
realizacji tego obowiązku w całości lub w części innym podmiotom,
j) sporządzania, posiadania, zatwierdzania i aktualizowania
odpowiedniego planu ratownictwa górniczego,
k) organizowania drużyny ratowniczej oraz odpowiednio wyposażonej
kopalnianej stacji ratownictwa górniczego albo utrzymywania
zakładowej stacji ratownictwa górniczego,
l) zatwierdzania dokumentacji prac profilaktycznych,
m) podejmowania decyzji o podjęciu, wykonywania oraz podejmowania
decyzji o zakończeniu prac profilaktycznych,
n) podejmowania i prowadzenia akcji ratowniczej,
o) likwidacji zakładu górniczego lub jego części, polegającego na:
– zabezpieczeniu lub zlikwidowaniu wyrobisk górniczych oraz
urządzeń, instalacji i obiektów zakładu górniczego,
– zabezpieczeniu niewykorzystanej części złoża kopaliny,
29.04.2020
©Telksinoe s. 243/254
– zabezpieczeniu sąsiednich złóż kopalin,
– przedsięwzięciu niezbędnych środków chroniących wyrobiska
sąsiednich zakładów górniczych,
– przedsięwzięciu niezbędnych środków w celu ochrony środowiska
oraz rekultywacji gruntów po działalności górniczej,
3) nie dopełnia obowiązku szkolenia osób wykonujących czynności w ruchu
zakładu górniczego w zakresie znajomości przepisów i zasad bezpieczeństwa
i higieny pracy, w tym bezpiecznego wykonywania powierzonych im
czynności, lub dopuszcza do pracy w ruchu zakładu górniczego osoby, które
nie wykażą się dostateczną znajomością tych przepisów i zasad,
4) dopuszcza do wykonywania czynności w ruchu zakładu górniczego osoby,
które nie posiadają wymaganych do tego kwalifikacji,
podlega karze grzywny.
Art. 185. 1. Kto w przypadku:
1) spostrzeżenia zagrożenia dla ludzi, zakładu górniczego lub jego ruchu,
uszkodzenia albo nieprawidłowego działania urządzeń tego zakładu, nie
dopełnia obowiązku w zakresie niezwłocznego ostrzeżenia osób
zagrożonych, podjęcia środków dostępnych w celu usunięcia
niebezpieczeństwa oraz zawiadomienia o niebezpieczeństwie najbliższej
osoby kierownictwa lub dozoru ruchu,
2) powstania stanu zagrożenia życia lub zdrowia osób przebywających
w zakładzie górniczym, nie dopełnia obowiązku w zakresie niezwłocznego
wstrzymania prowadzenia ruchu w strefie zagrożenia, wycofania ludzi
w bezpieczne miejsce i podjęcia niezbędnych działań w tym środków
dostępnych w celu usunięcia stanu zagrożenia,
podlega karze aresztu albo grzywny.
2. Jeżeli sprawca dopuszcza się nieumyślnie wykroczenia określonego
w ust. 1,
podlega karze grzywny.
Art. 186. Kierownik ruchu zakładu górniczego, który nie dopełnia obowiązku
zawiadomienia właściwego organu nadzoru górniczego o zaistniałym w zakładzie
górniczym wypadku albo zgonie naturalnym oraz o związanych z ruchem zakładu
29.04.2020
©Telksinoe s. 244/254
górniczego niebezpiecznych zdarzeniach, stwarzających zagrożenie życia, zdrowia
ludzkiego lub bezpieczeństwa powszechnego,
podlega karze aresztu albo grzywny.
Art. 187. Kto nie dopełnia ciążącego na nim obowiązku w zakresie tworzenia
funduszu, gromadzenia środków na funduszu oraz przedstawiania na żądanie
właściwych organów aktualnych wyciągów z rachunku bankowego, na którym
gromadzi środki funduszu, oraz informacji o sposobie ich wykorzystania,
podlega karze grzywny.
Art. 188. Kto nie wykonuje decyzji organu nadzoru górniczego, dotyczącej:
1) zakazu wykonywania określonych czynności przez osoby, które wykonują te
czynności z rażącym niedbalstwem, z naruszeniem ustawy lub rażącym
naruszeniem wydanych na jej podstawie przepisów,
2) nakazu niezwłocznego sporządzenia lub poprawy operatu ewidencyjnego,
3) nakazu wstrzymania działalności wykonywanej bez wymaganej koncesji,
podlega karze grzywny.
Art. 189. Orzekanie w sprawach określonych w art. 177–188 następuje na
zasadach i w trybie określonych w Kodeksie postępowania w sprawach
o wykroczenia.
DZIAŁ XII
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 190–200. (pominięte)
DZIAŁ XIII
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 201. Bezzbiornikowe magazynowanie substancji oraz składowanie
odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych,
określone w dotychczasowych przepisach staje się podziemnym bezzbiornikowym
magazynowaniem substancji oraz podziemnym składowaniem odpadów
w rozumieniu ustawy.
Art. 202. l. Przedsiębiorca, który przed dniem 1 stycznia 2002 r. uzyskał
koncesję na poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin, obejmującą także ich
29.04.2020
©Telksinoe s. 245/254
wydobywanie, i wobec którego organ koncesyjny nie wydał odrębnej decyzji
określającej szczegółowe warunki wydobywania kopaliny, przed przystąpieniem
do wydobywania kopaliny ze złoża przedstawi organowi koncesyjnemu
dokumentację geologiczną, projekt zagospodarowania złoża oraz decyzję
o środowiskowych uwarunkowaniach, jeśli jest ona wymagana na podstawie
odrębnych przepisów.
2. Organ koncesyjny, na podstawie dokumentów, o których mowa w ust. 1,
ustala, w drodze odrębnej decyzji, szczegółowe warunki wydobywania kopaliny.
Przepis art. 32 stosuje się odpowiednio.
3. Wydanie decyzji, o której mowa w ust. 2, wymaga uzgodnienia
z właściwym wójtem, burmistrzem albo prezydentem miasta. Przepis art. 23 ust. 2
pkt 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 203. 1. Złoża wód leczniczych, termalnych i solanek, które na podstawie
dotychczasowych przepisów zostały uznane za kopaliny, stają się kopalinami
w rozumieniu ustawy.
2. Podmioty wykonujące działalność w zakresie korzystania z wód
podziemnych, uznanych na podstawie ustawy za kopaliny mogą wykonywać tę
działalność na podstawie posiadanych decyzji do końca okresu ich obowiązywania.
Art. 204. Roszczenie, o którym mowa w art. 19, nie przysługuje
przedsiębiorcom, którzy uzyskali koncesje przed dniem wejścia w życie ustawy.
Art. 205. 1. Koncesje udzielone na podstawie dotychczasowych przepisów
stają się koncesjami w rozumieniu ustawy.
2. Jeżeli koncesja wydana na podstawie dotychczasowych przepisów nie
określała terminu rozpoczęcia określonej nią działalności i do dnia wejścia w życie
ustawy działalność ta nie została rozpoczęta, przedsiębiorca ma obowiązek
rozpoczęcia jej w terminie roku od dnia wejścia w życie ustawy. W przypadku gdy
działalność ta nie została rozpoczęta, organ koncesyjny z urzędu stwierdza
wygaśnięcie koncesji.
3. Do zmiany oraz przeniesienia koncesji uzyskanych przed dniem wejścia
w życie ustawy nie stosuje się przepisów w zakresie wykazania się prawem do
informacji geologicznej, chyba że zmiana koncesji zmierza do powiększenia
przestrzeni objętej działalnością lub przedłużenia terminu jej obowiązywania.
29.04.2020
©Telksinoe s. 246/254
4. Do koncesji udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy, na
działalność polegającą na poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin innych niż
określone w art. 10 ust. 1 ustawy, stosuje się dotychczasowe przepisy.
5. Zmiana koncesji na wydobywanie węgla kamiennego lub węgla brunatnego
ze złoża lub siarki rodzimej wydobywanej metodą otworową, jeżeli dotyczy
wyłącznie wydłużenia terminu jej obowiązywania i jest uzasadniona racjonalną
gospodarką złożem wymaga opinii wójta (burmistrza, prezydenta miasta)
właściwego ze względu na miejsce wykonywania zamierzonej działalności.
Przepisu art. 23 ust. 2a pkt 1 nie stosuje się.
Art. 206. 1. Pozostają w mocy umowy o ustanowieniu użytkowania
górniczego zawarte na podstawie dotychczasowych przepisów.
2. Do użytkowania górniczego, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy
ustawy.
3. Przedsiębiorca, który w dniu wejścia w życie ustawy wykonuje działalność
bez wymaganego jej przepisami użytkowania górniczego, jest obowiązany zawrzeć
umowę ustanawiającą to prawo, w terminie roku od dnia wejścia w życie ustawy.
W przypadku niezawarcia umowy organ koncesyjny wzywa do jej zawarcia
w terminie nie krótszym niż 14 dni pod rygorem cofnięcia koncesji bez
odszkodowania.
4. Podmiot, który w dniu wejścia w życie ustawy wykonuje działalność
określoną w art. 2 ust. 1 bez wymaganego jej przepisami użytkowania górniczego,
w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy jest obowiązany zawrzeć umowę
ustanawiającą to prawo. Niezawarcie umowy oznacza korzystanie z własności
górniczej bez wymaganego tytułu.
Art. 207. 1. Do prawa do informacji geologicznej uzyskanego przed dniem
1 stycznia 2002 r. stosuje się art. 47 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. – Prawo
geologiczne i górnicze (Dz. U. poz. 96, z późn. zm.12)).
2. Do prawa do informacji geologicznej uzyskanego od dnia 1 stycznia 2002 r.
do dnia wejścia w życie ustawy stosuje się dotychczasowe przepisy.
12)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1996 r. poz. 496, z 1997 r.
poz. 554, 726 i 885, z 1998 r. poz. 668 oraz z 2000 r. poz. 1157 i 1268.
29.04.2020
©Telksinoe s. 247/254
3. W przypadku gdy podmiot, który nabył prawo do informacji geologicznej,
został zlikwidowany bez rozstrzygnięcia o sukcesji prawa do informacji
geologicznej lub nie jest możliwe ustalenie podmiotu, któremu przysługuje to
prawo, Skarb Państwa może rozporządzać tym prawem.
Art. 208. 1. Obszary złóż kopalin, dla których właściwy organ administracji
geologicznej przyjął dokumentację geologiczną bez zastrzeżeń przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy i które nie zostały wprowadzone do studium
uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, nie później
niż w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy wprowadza się do
studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.
2. Po upływie terminu określonego w ust. 1 wojewoda wprowadza
udokumentowany obszar kopalin do studium uwarunkowań i kierunków
zagospodarowania przestrzennego gminy i wydaje w tej sprawie zarządzenie
zastępcze. Sporządzone w tym trybie studium wywołuje skutki prawne takie jak
studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.
3. Koszty sporządzenia studium ponosi w całości gmina, której obszaru
dotyczy zarządzenie zastępcze.
4. W przypadku złożenia przez radę gminy skargi na zarządzenie zastępcze,
o którym mowa w ust. 2, sąd administracyjny wyznacza rozprawę w terminie
30 dni od dnia wpłynięcia skargi do sądu.
5. Przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym stosuje się
odpowiednio.
Art. 209. Projekty zagospodarowania złóż zatwierdzone lub przyjęte na
podstawie dotychczasowych przepisów stają się projektami zagospodarowania
złoża w rozumieniu ustawy.
Art. 210. 1. Pozostają w mocy decyzje, świadectwa, zaświadczenia oraz inne
dokumenty dotyczące kwalifikacji osób oraz ograniczeń dotyczących ich
wykonywania, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów, a uprawnienia
uzyskane przed dniem wejścia w życie ustawy uznaje się za odpowiadające
uprawnieniom tej samej kategorii uzyskanym po dniu wejścia w życie ustawy.
29.04.2020
©Telksinoe s. 248/254
2. Pozostają w mocy, w zakresie i przez czas w nich określony, świadectwa
oraz upoważnienia, nadające uprawnienia rzeczoznawcy do spraw ruchu zakładu
górniczego, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów.
3. Osoby, które na podstawie dotychczasowych przepisów uzyskały
stwierdzenie kwalifikacji:
1) mierniczego górniczego w podziemnych zakładach górniczych – mogą
wykonywać czynności mierniczego górniczego, o których mowa w art. 53
ust. 1 pkt 5 lit. a, oraz czynności osób kierownictwa i dozoru ruchu w tych
zakładach górniczych;
2) mierniczego górniczego w odkrywkowych zakładach górniczych lub
zakładach wydobywających kopaliny otworami wiertniczymi – mogą
wykonywać czynności mierniczego górniczego, o których mowa w art. 53
ust. 1 pkt 5 lit. b, oraz czynności osób kierownictwa i dozoru ruchu w tych
zakładach górniczych;
3) geologa górniczego w podziemnych zakładach górniczych – mogą
wykonywać czynności geologa górniczego, o których mowa w art. 53 ust. 1
pkt 6 lit. a, oraz czynności osób kierownictwa i dozoru ruchu w tych
zakładach górniczych;
4) geologa górniczego w odkrywkowych zakładach górniczych lub zakładach
wydobywających kopaliny otworami wiertniczymi – mogą wykonywać
czynności geologa górniczego, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 6 lit. b,
oraz czynności osób kierownictwa i dozoru ruchu w tych zakładach
górniczych;
5) kierownika zawodowych zastępów ratowniczych wykonującego czynności
w zakresie ratownictwa górniczego dla podziemnych zakładów górniczych –
mogą wykonywać czynności kierownika dyżurujących zawodowych
zastępów ratowniczych wykonującego czynności w zakresie ratownictwa
górniczego dla podziemnych zakładów górniczych;
6) kierownika zawodowego pogotowia specjalistycznego wykonującego
czynności w zakresie ratownictwa górniczego dla podziemnych zakładów
górniczych – mogą wykonywać czynności kierownika zawodowych pogotowi
specjalistycznych wykonującego czynności w zakresie ratownictwa
górniczego dla podziemnych zakładów górniczych.
29.04.2020
©Telksinoe s. 249/254
4. Praktykę zawodową zdobytą od dnia wejścia w życie ustawy:
1) przy projektowaniu robót geologicznych, uznaje się za odpowiadającą
praktyce zawodowej zdobytej przed dniem wejścia w życie ustawy przy
projektowaniu prac geologicznych;
2) przy ustalaniu warunków i projektowaniu inwestycji związanych
z podziemnym bezzbiornikowym magazynowaniem substancji i podziemnym
składowaniem odpadów, uznaje się za odpowiadającą praktyce zawodowej
zdobytej przed dniem wejścia w życie ustawy przy ustalaniu warunków
i projektowaniu inwestycji związanych z bezzbiornikowym
magazynowaniem substancji oraz składowaniem odpadów w górotworze,
w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych;
3) przy sporządzaniu projektów robót geologicznych i dokumentacji
geologicznych związanych z poszukiwaniem i rozpoznawaniem złóż kopalin
objętych własnością górniczą, z wyjątkiem złóż ropy naftowej, gazu
ziemnego, wód leczniczych, wód termalnych i solanek, uznaje się za
odpowiadającą praktyce zawodowej zdobytej przed dniem wejścia w życie
ustawy przy sporządzaniu projektów prac geologicznych i dokumentacji
geologicznych związanych z poszukiwaniem i rozpoznawaniem złóż kopalin
podstawowych, które w dniu wejścia w życie ustawy stały się kopalinami
objętymi własnością górniczą, z wyjątkiem złóż ropy naftowej, gazu
ziemnego, wód leczniczych, wód termalnych i solanek;
4) przy sporządzaniu projektów robót geologicznych i dokumentacji
geologicznych związanych z poszukiwaniem i rozpoznawaniem złóż kopalin
objętych prawem własności nieruchomości gruntowej, uznaje się za
odpowiadającą praktyce zawodowej zdobytej przed dniem wejścia w życie
ustawy przy sporządzaniu projektów prac geologicznych i dokumentacji
geologicznych związanych z poszukiwaniem i rozpoznawaniem złóż kopalin
pospolitych oraz złóż kopalin podstawowych, które w dniu wejścia w życie
ustawy stały się kopalinami objętymi prawem własności nieruchomości
gruntowej.
Art. 211. Pozostają w mocy decyzje o zatwierdzeniu dokumentacji
geologicznych, zawiadomienia o przyjęciu dokumentacji geologicznych oraz
29.04.2020
©Telksinoe s. 250/254
decyzje o zatwierdzeniu projektów prac geologicznych wydane na podstawie
dotychczasowych przepisów.
Art. 212. Z dniem wejścia w życie ustawy umarza się postępowania wszczęte
na podstawie art. 11 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o zmianie ustawy – Prawo
geologiczne i górnicze (Dz. U. poz. 1190).
Art. 213. Do czasu uchwalenia planu, o którym mowa w art. 104 ust. 2,
pozostają w mocy decyzje o ustanowieniu filarów ochronnych oraz zezwolenia na
eksploatację w granicach tych filarów, wydane na podstawie dotychczasowych
przepisów.
Art. 214. 1. Pozostają w mocy decyzje dotyczące ruchu zakładu górniczego,
wydane na podstawie dotychczasowych przepisów.
2. Pozostają w mocy, w zakresie i przez czas w nich określony, decyzje
o dopuszczeniu wyrobów do stosowania w zakładach górniczych, wydane na
podstawie dotychczasowych przepisów.
3. Decyzje zaliczające występujące w zakładach górniczych zagrożenia
naturalne do poszczególnych stopni, kategorii lub klas zagrożeń, wydane lub
podjęte na podstawie dotychczasowych przepisów, pozostają w mocy do dnia
dokonania – na podstawie przepisów ustawy – zaliczenia dotyczącego tej samej
przestrzeni w zakładzie górniczym; decyzje zaliczające stanowiska pracy
w wyrobiskach górniczych w podziemnych zakładach górniczych do
poszczególnych kategorii zagrożenia działaniem pyłów szkodliwych dla zdrowia
tracą moc z dniem wejścia w życie ustawy.
Art. 215. 1. Środki funduszu likwidacji zakładu górniczego zgromadzone na
podstawie dotychczasowych przepisów stają się środkami funduszu w rozumieniu
ustawy.
2. Przedsiębiorcy, którzy w dniu wejścia w życie ustawy prowadzą więcej niż
jeden zakład górniczy, mogą utworzyć wspólny fundusz, dokonując likwidacji
funduszy utworzonych dla poszczególnych zakładów górniczych. W takiej sytuacji
przedsiębiorcy przekazują środki funduszy likwidowanych na rachunek funduszu
wspólnego.
29.04.2020
©Telksinoe s. 251/254
3. Z dniem wejścia w życie ustawy fundusz utworzony na podstawie
dotychczasowych przepisów przez przedsiębiorcę wykonującego działalność na
podstawie koncesji starosty może ulec likwidacji.
Art. 216. Do stwierdzenia nieważności lub wznowienia postępowania
w sprawach zakończonych ostatecznymi orzeczeniami komisji do spraw szkód
górniczych stosuje się dotychczasowe przepisy.
Art. 217. Do opłat, o których mowa w dziale VII, należnych za okres sprzed
dnia wejścia w życie ustawy stosuje się dotychczasowe przepisy.
Art. 218. 1. Zwrotu opłat lub administracyjnych kar pieniężnych, nienależnie
pobranych za okres do dnia 31 grudnia 2001 r., dokonują odpowiednio Narodowy
Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej albo gmina.
2. Zwrotu, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się na podstawie decyzji
właściwego organu koncesyjnego, a w przypadku wydobycia kopaliny bez
wymaganej koncesji – decyzji organu, który dokonał ustalenia wymiaru opłaty lub
administracyjnej kary pieniężnej.
Art. 219. Po dniu wejścia w życie ustawy organy określone jako właściwe na
podstawie dotychczasowych przepisów przekażą organom określonym jako
właściwe na podstawie niniejszej ustawy akta spraw:
1) zakończonych – w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy;
2) będących w toku – niezwłocznie po zakończeniu postępowania.
Art. 220. (pominięty)
Art. 221. 1. Urząd Górniczy do Badań Kontrolnych Urządzeń
Energomechanicznych, utworzony rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów
z dnia 26 sierpnia 1994 r. w sprawie utworzenia Urzędu Górniczego do Badań
Kontrolnych Urządzeń Energomechanicznych (Dz. U. poz. 436 oraz z 1997 r.
poz. 625), staje się Specjalistycznym Urzędem Górniczym w rozumieniu niniejszej
ustawy.
2. Stosunek pracy na podstawie powołania osoby zajmującej w dniu wejścia
w życie ustawy stanowisko dyrektora Urzędu Górniczego do Badań Kontrolnych
Urządzeń Energomechanicznych albo zastępcy dyrektora Urzędu Górniczego do
Badań Kontrolnych Urządzeń Energomechanicznych, nawiązany na mocy
29.04.2020
©Telksinoe s. 252/254
dotychczasowych przepisów, staje się stosunkiem pracy na podstawie powołania
na stanowisko dyrektora SUG albo zastępcy dyrektora SUG w rozumieniu
przepisów Kodeksu pracy.
Art. 222. Do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy
stosuje się dotychczasowe przepisy.
Art. 223. Stosunek pracy na podstawie powołania osoby zajmującej w dniu
wejścia w życie ustawy stanowisko Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego,
Wiceprezesa Wyższego Urzędu Górniczego, dyrektora okręgowego urzędu
górniczego albo zastępcy dyrektora okręgowego urzędu górniczego, nawiązany na
mocy dotychczasowych przepisów, staje się stosunkiem pracy na podstawie
powołania w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.
Art. 224. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 11
ust. 4, art. 31 ust. 2, art. 47 ust. 12, art. 50 ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a i b, pkt 3–7,
art. 52 ust. 3, art. 54 ust. 2, art. 64 ust. 6, art. 68 ust. 2, art. 69 ust. 3, art. 70 ust. 3,
art. 73a ust. 3, art. 75a ust. 2, art. 78 ust. 1–3, art. 82b ust. 2, art. 82c ust. 5 i 6,
art. 84 ust. 11, art. 85 ust. 14, art. 107 ust. 10, art. 108 ust. 4, art. 111 ust. 8 ustawy,
o której mowa w art. 226, zachowują moc do czasu wejścia w życie aktów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 14 ust. 4, art. 26 ust. 5, art. 35 ust. 4,
art. 69 ust. 1, art. 79 ust. 3, art. 97 ust. 1 pkt 1–4, art. 98 ust. 2, art. 100 ust. 10,
art. 101 ust. 12, art. 110, art. 113 ust. 15, art. 116 ust. 7, art. 118 ust. 4, art. 120
ust. 1 i 2, art. 124, art. 125 ust. 7, art. 137 ust. 7, art. 166 ust. 4, art. 167
ust. 7 niniejszej ustawy.
Art. 225. Ilekroć w obowiązujących przepisach jest przywołana ustawa,
o której mowa w art. 226, należy przez to rozumieć niniejszą ustawę.
Art. 226. Traci moc ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. – Prawo geologiczne
i górnicze (Dz. U. z 2005 r. poz. 1947, z późn. zm.13)).
Art. 227. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
13)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. poz. 934,
1217, 1399 i 1834, z 2007 r. poz. 125 i 556, z 2008 r. poz. 865, 958, 1227 i 1505, z 2009 r.
poz. 97, z 2010 r. poz. 278 i 489 oraz z 2011 r. poz. 622 i 766.
29.04.2020
©Telksinoe s. 253/254
Załącznik do ustawy
z dnia 9 czerwca
2011 r.
STAWKI OPŁAT EKSPLOATACYJNYCH
Lp. Rodzaj kopaliny Jednostka miary Stawka opłaty
(j.m.) eksploatacyjnej (zł/j.m.)
1 2 3 4
1 Alabastry t 2,9810)
2 Amfibolity t 0,9910)
3 Anhydryty t 3,5410)
4 Baryty t 5,3610)
5 Bazalty t 1,0410)
6 Bentonity t 1,8210)
7 Chalcedonity t 0,6410)
8 Diabazy t 0,7410)
9 Dolomity t 0,8410)
10 Gabra t 0,9910)
10a Gazy szlachetne tys. m3 40
11 Gaz ziemny wysokometanowy,
którego wydobycie w okresie
tys. m3 24,0010)
rozliczeniowym przekracza
2500 tys. m3
11a Gaz ziemny wysokometanowy,
którego wydobycie w okresie
tys. m3 6,2310)
rozliczeniowym nie przekracza
2500 tys. m3
12 Gaz ziemny pozostały, którego
wydobycie w okresie
tys. m3 20,0010)
rozliczeniowym przekracza
2500 tys. m3
12a Gaz ziemny pozostały, którego
wydobycie w okresie
tys. m3 5,1810)
rozliczeniowym nie przekracza
2500 tys. m3
12b Gaz ziemny z zawartością helu >
0,2%, którego wydobycie w
tys. m3 23,40
okresie rozliczeniowym
przekracza 2500 tys. m3
12c Gaz ziemny z zawartością helu >
0,2%, którego wydobycie w
tys. m3 6,07
okresie rozliczeniowym nie
przekracza 2500 tys. m3
13 Gipsy t 1,6610)
14 Gliny ogniotrwałe i ceramiczne t 3,3210)
15 Gnejsy t 1,0510)
16 Granity t 1,0510)
17 Granodioryty t 1,0510)
18 Hornfelsy t 0,8610)
19 Kamienie szlachetne,
kg 9,4710)
półszlachetne i ozdobne
20 Kaoliny t 2,9810)
21 Kopaliny ilaste pozostałe m3 2,1910)
29.04.2020
©Telksinoe s. 254/254
1 2 3 4
22 Kreda jeziorna t 0,2110)
23 Kreda pisząca t 0,6910)
24 Kwarc t 1,8210)
25 Kwarcyty t 0,9210)
26 Łupki t 1,2410)
27 Magnezyty t 4,7310)
28 Margle t 0,6810)
29 Marmury t 3,5710)
30 Melafiry t 1,0610)
31 Metan z węgla kamiennego tys. m3 0,0010)
32 Opoki t 0,6410)
33 Piaski i żwiry t 0,5110)
34 Piaskowce t 0,7410)
34a Pierwiastki ziem rzadkich kg 500
35 Porfiry t 0,7410)
36 Ropa naftowa, której wydobycie
w okresie rozliczeniowym t 50,0010)
przekracza 1000 t
36a Ropa naftowa, której wydobycie
w okresie rozliczeniowym nie t 36,8410)
przekracza 1000 t
37 Rudy cynkowo-ołowiowe t 1,1210)
38 Rudy miedzi t 3,1010)
39 Rudy złota g Au (w rudzie) 0,3910)
40 Rudy uranu kg U (w rudzie) 8,3510)
41 Serpentynity t 0,7410)
42 Siarka rodzima t 1,4310)
43 Sjenity t 0,8610)
44 Skalenie t 2,4210)
45 Skały diatomitowe t 5,9410)
46 Solanki m3 1,9710)
47 Sole t 1,4810)
48 Szarogłazy t 0,8610)
49 Torfy m3 1,1310)
50 Torfy lecznicze (borowiny) m3 1,1310)
51 Trawertyny t 0,6810)
52 Tufy t 0,7410)
53 Wapienie t 0,6810)
54 Węgiel brunatny t 1,6610)
55 Węgiel kamienny t 2,1310)
56 Wody lecznicze m3 1,3210)
57 Wody termalne m3 0,0010)
58 Zieleńce t 0,8610)
59 Ziemia krzemionkowa t 5,9410)
60 Zlepieńce t 3,5710)
61 Inne kopaliny t 3,5710)
29.04.2020
Do góry