Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2019 Pozycja 828
©Telksinoe s. 1/162
Opracowano na podstawie: tj.
Dz. U. z 2019 r.
poz. 828, 1091, 1635, 1726.
U S T A W A
z dnia 8 grudnia 2017 r.
o Służbie Ochrony Państwa
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa określa:
1) zadania i uprawnienia Służby Ochrony Państwa, zwanej dalej „SOP”, oraz
zasady jej organizacji;
2) obowiązki osób ochranianych;
3) zakres oraz sposób ochrony obiektów służących Prezydentowi
Rzeczypospolitej Polskiej oraz członkom Rady Ministrów, a także placówek
zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej.
4) (uchylony)
Art. 2. 1. SOP jest jednolitą, umundurowaną, uzbrojoną formacją wykonującą
zadania z zakresu ochrony osób i obiektów oraz rozpoznawania i zapobiegania
skierowanym przeciw nim przestępstwom.
2. Nazwa „Służba Ochrony Państwa”, jej skrót „SOP” oraz znak graficzny
przysługują wyłącznie formacji, o której mowa w ust. 1.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, wzór znaku graficznego SOP, mając na względzie stworzenie
spójnego systemu identyfikacji wizualnej SOP.
Art. 3. Do zadań SOP należy:
1) ochrona:
a) Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałka Sejmu, Marszałka
Senatu, Prezesa Rady Ministrów, wiceprezesa Rady Ministrów, ministra
właściwego do spraw wewnętrznych oraz ministra właściwego do spraw
zagranicznych,
13.11.2019
©Telksinoe s. 2/162
b) byłych prezydentów Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie ustawy
z dnia 30 maja 1996 r. o uposażeniu byłego Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1972),
c) osób posiadających status głowy państwa, szefa rządu oraz ich
zastępców, przewodniczącego parlamentu lub izby parlamentu lub
ministra spraw zagranicznych, wchodzących w skład delegacji państw
obcych przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
d) innych osób ze względu na dobro państwa,
e) obiektów służących Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej, Prezesowi
Rady Ministrów, ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz
ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych oraz wskazanych
w decyzji ministra właściwego do spraw wewnętrznych innych obiektów
stanowiących siedziby członków Rady Ministrów, zwanych dalej
„siedzibami członków Rady Ministrów”, z wyłączeniem obiektów
służących Ministrowi Obrony Narodowej i Ministrowi Sprawiedliwości,
f) placówek zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej wskazanych
w decyzji, o której mowa w art. 4 ust. 8;
2) rozpoznawanie i zapobieganie przestępstwom przeciwko Rzeczypospolitej
Polskiej, przestępstwom przeciwko życiu lub zdrowiu, przestępstwom
przeciwko bezpieczeństwu powszechnemu, przestępstwom przeciwko
bezpieczeństwu w komunikacji, przestępstwom przeciwko wolności,
przestępstwom przeciwko czci i nietykalności cielesnej, przestępstwom
przeciwko porządkowi publicznemu, zamachom i czynnej napaści
skierowanym przeciwko osobom, o których mowa w pkt 1 lit. a–d, oraz
przeciwko bezpieczeństwu obiektów, o których mowa w pkt 1 lit. e, z
wyłączeniem dotyczących tych obiektów przestępstw przeciwko ochronie
informacji;
3) rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie popełnianych przez
funkcjonariuszy SOP, zwanych dalej „funkcjonariuszami”, i pracowników
SOP przestępstw określonych w art. 228, art. 229, art. 231, art. 265 i art. 266
ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1600
i 2077), zwanej dalej „Kodeksem karnym”, w związku z wykonywaniem
obowiązków służbowych, a także, w zakresie wynikającym z art. 11j ust. 1
13.11.2019
©Telksinoe s. 3/162
pkt 1–3 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach
sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych
(Dz. U. z 2018 r. poz. 2216 oraz z 2019 r. poz. 15 i 125), funkcjonariuszy
i pracowników SOP, Policji i Straży Granicznej lub strażaków i pracowników
Państwowej Straży Pożarnej.
4) (uchylony)
Art. 4. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, z zachowaniem
przepisów o ochronie informacji niejawnych, podejmuje decyzję o objęciu ochroną
osób, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. d.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, z zachowaniem przepisów
o ochronie informacji niejawnych, podejmuje decyzję o objęciu ochroną obiektów,
o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. e. W odniesieniu do siedzib członków Rady
Ministrów decyzja jest podejmowana na wniosek poszczególnych członków Rady
Ministrów, po zasięgnięciu opinii Komendanta SOP oraz Komendanta Głównego
Policji, z uwzględnieniem sił i środków pozostających w dyspozycji SOP oraz
oceny zagrożenia tych obiektów. W przypadkach uzasadnionych względami
bezpieczeństwa minister właściwy do spraw wewnętrznych może samodzielnie
podjąć decyzję o objęciu ochroną SOP lub Policji siedzib członków Rady
Ministrów, informując o tym Prezesa Rady Ministrów i członka Rady Ministrów,
którego siedziby dotyczy decyzja.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po uzyskaniu opinii
Komendanta SOP, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych,
określa, w drodze decyzji, zakres ochrony obiektów, o których mowa w art. 3 pkt 1
lit. e, z uwzględnieniem oceny zagrożenia tych obiektów. W przypadku obiektów
służących Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej i Prezesowi Rady Ministrów
minister właściwy do spraw wewnętrznych podejmuje decyzję w uzgodnieniu
odpowiednio z Szefem Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz
Szefem Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
4. Komendant SOP, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji
niejawnych, określa dla każdej z osób, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a–d,
poziom zagrożenia, biorąc pod uwagę posiadane informacje dotyczące
przewidywanych i bezpośrednich zagrożeń względem każdej z tych osób oraz
13.11.2019
©Telksinoe s. 4/162
zajmowane przez nie stanowisko. Poziom jest określany jako niski, umiarkowany,
wysoki albo bardzo wysoki.
5. Komendant SOP, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji
niejawnych, podejmuje decyzję o zakresie ochrony osób, o których mowa
w art. 3 pkt 1 lit. a–d, i informuje o tym ministra właściwego do spraw
wewnętrznych.
6. Ochronę Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz obiektów jemu
służących realizuje wyodrębniona w tym celu komórka organizacyjna SOP.
7. (uchylony)
8. Prezes Rady Ministrów w przypadkach uzasadnionych względami
bezpieczeństwa, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych,
może podjąć decyzję o objęciu ochroną placówek zagranicznych Rzeczypospolitej
Polskiej, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. f, jeżeli zapewnienie ochrony placówek
zagranicznych w inny sposób okaże się lub może okazać się niewystarczające.
Decyzja jest podejmowana na wniosek ministra właściwego do spraw
zagranicznych, po uzyskaniu opinii ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
z uwzględnieniem sił i środków pozostających w dyspozycji SOP, oceny
zagrożenia tych obiektów oraz możliwego zakresu i sposobu zapewnienia ochrony.
9. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia:
1) zakres wykonywania przez funkcjonariuszy zadań, o których mowa w ust. 8,
2) tryb kierowania funkcjonariuszy do wykonywania zadań, o których mowa
w ust. 8, oraz odwoływania ich z tych zadań
– mając na względzie zapewnienie prawidłowej ochrony placówek zagranicznych
Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 5. 1. Osoby objęte ochroną SOP, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a–d,
mogą, informując o tym SOP, czasowo zrezygnować z ochrony, z wyłączeniem
działań mających na celu pozyskanie informacji dotyczących bezpośrednich
zagrożeń względem osób objętych ochroną.
2. Komendant SOP przekazuje ministrowi właściwemu do spraw
wewnętrznych informację o czasowej rezygnacji z ochrony, o której mowa
w ust. 1.
13.11.2019
©Telksinoe s. 5/162
3. Podczas pobytu na obszarze lub w obiekcie, w stosunku do których
wprowadzono trzeci lub czwarty stopień alarmowy w trybie art. 16 ust. 1 ustawy
z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych (Dz. U. z 2018 r.
poz. 452, 650 i 730), osoby, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a, nie mogą czasowo
zrezygnować z ochrony.
4. Podczas pobytu na obszarze, na którym wprowadzono stan wyjątkowy
w trybie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o stanie wyjątkowym
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1928), osoby, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a, nie mogą
czasowo zrezygnować z ochrony.
5. W przypadku określenia przez Komendanta SOP poziomu zagrożenia
dotyczącego osoby czasowo rezygnującej z ochrony jako wysokiego lub bardzo
wysokiego Komendant SOP informuje o poziomie zagrożenia tę osobę oraz
ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
6. W przypadku braku możliwości ochrony w zakresie określonym w decyzji
Komendanta SOP, o której mowa w art. 4 ust. 5, wynikającego ze zdarzeń
losowych lub innych nieprzewidzianych okoliczności Komendant SOP informuje
o tym ministra właściwego do spraw wewnętrznych i podejmuje działania
zmierzające do niezwłocznego przywrócenia realizacji ochrony w zakresie
określonym w decyzji Komendanta SOP.
7. Komendant SOP, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji
niejawnych, określi, w drodze zarządzenia, sposób i tryb przekazywania informacji
o:
1) czasowej rezygnacji z ochrony przez osobę objętą ochroną SOP, o której
mowa w ust. 1,
2) poziomie zagrożenia, o którym mowa w ust. 5,
3) braku możliwości ochrony, o którym mowa w ust. 6
– uwzględniając potrzebę zapewnienia sprawnego przepływu informacji.
Art. 6. 1. Organy administracji rządowej, samorządu terytorialnego oraz
państwowe i inne jednostki organizacyjne zapewniają SOP niezbędne warunki do
wykonywania zadań określonych w niniejszej ustawie.
2. Osoby, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a, b i d, przyjmujące delegacje
określone w art. 3 pkt 1 lit. c oraz podmioty zarządzające lub administrujące
obiektami wymienionymi w art. 3 pkt 1 lit. e i f niezwłocznie:
13.11.2019
©Telksinoe s. 6/162
1) przekazują SOP wszelkie informacje, w tym dane osobowe, mogące mieć
wpływ na bezpieczeństwo ochranianych osób lub obiektów;
2) stosują się do zaleceń związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa
ochranianym osobom i obiektom, wydawanych przez SOP.
3. Podmioty, o których mowa w ust. 2, udostępniają środki techniczne
rejestrujące obraz, jeżeli takie istnieją, zapewniają dostęp do infrastruktury
teleinformatycznej i technicznej obiektu, jeżeli taka istnieje, a także umożliwiają
wykorzystanie środków technicznych, w tym rejestrujących obraz, będących
własnością SOP.
4. W odniesieniu do obiektów, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. e, środki
techniki ochronnej są zapewniane przez SOP.
Art. 7. Dzień 12 czerwca ustanawia się świętem SOP.
Art. 8. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, na wniosek
Komendanta SOP, nadaje sztandar SOP.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, wymagania dotyczące sztandaru oraz jego wzór, wzór aktu nadania
sztandaru oraz wzór aktu wręczenia sztandaru, tryb i warunki nadania sztandaru
oraz sposób jego wręczania, a także sposób przechowywania sztandaru,
uwzględniając tradycje służb publicznych zajmujących się ochroną.
Rozdział 2
Organizacja SOP
Art. 9. 1. Komendant SOP jest centralnym organem administracji rządowej
podległym ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.
2. Komendant SOP jest przełożonym funkcjonariuszy.
3. W SOP mogą być zatrudniani pracownicy, do których nie stosuje się
przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2018 r.
poz. 1559).
4. Do pracowników, o których mowa w ust. 3, stosuje się odpowiednio
przepisy art. 72, art. 73, art. 131 oraz art. 159 ust. 1 pkt 5 i ust. 2.
Art. 10. 1. Komendant SOP wykonuje zadania przy pomocy SOP, która jest
urzędem administracji publicznej.
13.11.2019
©Telksinoe s. 7/162
2. Komendanta SOP w czasie jego nieobecności zastępuje wyznaczony przez
niego jeden z jego zastępców.
Art. 11. 1. Komendanta SOP powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów,
w uzgodnieniu z Prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek ministra
właściwego do spraw wewnętrznych.
2. Zastępców Komendanta SOP, na wniosek Komendanta SOP, powołuje
i odwołuje minister właściwy do spraw wewnętrznych.
3. Komendantowi SOP i jego zastępcom uposażenie lub wynagrodzenie
przyznaje minister właściwy do spraw wewnętrznych.
4. Komendantem SOP lub jego zastępcą może być osoba, która:
1) posiada wyłącznie obywatelstwo polskie;
2) korzysta z pełni praw publicznych;
3) jest nieskazitelnego charakteru;
4) ze względu na posiadane kwalifikacje i praktykę zawodową daje rękojmię
należytego wykonywania zadań;
5) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub
umyślne przestępstwo skarbowe;
6) spełnia wymagania określone w przepisach o ochronie informacji niejawnych
w zakresie dostępu do informacji niejawnych o klauzuli „ściśle tajne”;
7) posiada wyższe wykształcenie;
8) nie pełniła służby zawodowej, nie pracowała i nie była współpracownikiem
organów bezpieczeństwa państwa wymienionych w art. 2 ustawy z dnia
18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów
bezpieczeństwa państwa z lat 1944–1990 oraz treści tych dokumentów
(Dz. U. z 2019 r. poz. 430, 399 i 447) ani też nie była sędzią, który orzekając
uchybił godności urzędu, sprzeniewierzając się niezawisłości sędziowskiej.
Art. 12. 1. W razie zwolnienia stanowiska Komendanta SOP minister
właściwy do spraw wewnętrznych, do czasu powołania nowego Komendanta SOP,
powierza pełnienie obowiązków Komendanta SOP jednemu z jego zastępców na
okres nie dłuższy niż 3 miesiące.
2. W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez Komendanta
SOP minister właściwy do spraw wewnętrznych do czasu ustania przeszkody
13.11.2019
©Telksinoe s. 8/162
w sprawowaniu tej funkcji przez dotychczasowego Komendanta SOP, nie dłużej
jednak niż na 6 miesięcy, powierza pełnienie obowiązków Komendanta SOP
jednemu z jego zastępców.
Art. 13. Funkcjonariusze oraz osoby powoływane na stanowiska, o których
mowa w art. 11, a także mianowane na stanowisko dyrektora i zastępcy dyrektora
komórki organizacyjnej oraz naczelnika, mogą zostać poddani weryfikacji, o której
mowa w art. 11a ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych
formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
Weryfikacja, o której mowa w zdaniu pierwszym, może być prowadzona także
wobec funkcjonariuszy oraz osób zajmujących te stanowiska.
Art. 14. Komendant SOP kieruje SOP i zapewnia sprawne oraz efektywne
wykonywanie jej zadań przez:
1) organizowanie ochrony oraz działań, o których mowa w art. 3;
2) prowadzenie polityki kadrowej;
3) określanie oraz zapewnienie realizacji programu szkolenia funkcjonariuszy
i doskonalenia zawodowego pracowników, a także zapewnianie właściwych
warunków i sposobu szkolenia;
4) współdziałanie z centralnymi organami administracji rządowej podległymi
ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, jednostkami
organizacyjnymi podporządkowanymi, podległymi lub nadzorowanymi przez
ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub Ministra Obrony
Narodowej, Szefa Kancelarii Sejmu oraz innymi organami administracji
rządowej i samorządu terytorialnego w zakresie zadań realizowanych przez
SOP i te organy;
5) współdziałanie z organami i służbami innych państw oraz organizacjami
międzynarodowymi na podstawie umów i porozumień oraz odrębnych
przepisów;
6) zapewnienie przestrzegania dyscypliny służbowej przez funkcjonariuszy;
7) określanie oraz zapewnienie przestrzegania zasad etyki zawodowej
funkcjonariuszy.
13.11.2019
©Telksinoe s. 9/162
Art. 15. 1. Komendant SOP może upoważnić swoich zastępców, a także
innych funkcjonariuszy oraz pracowników do załatwiania w jego imieniu spraw
w określonym zakresie.
2. Zastępcy Komendanta SOP oraz kierownicy komórek organizacyjnych
SOP wykonują zadania zgodnie z zakresami zadań określonymi przez Komendanta
SOP.
Art. 16. Komendant SOP, w drodze zarządzenia, z zachowaniem przepisów
o ochronie informacji niejawnych, określa sposoby, metody i formy
podejmowanych czynności i działań przez SOP w zakresie nieobjętym innymi
przepisami.
Art. 17. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze zarządzenia,
nadaje statut SOP określający jej organizację wewnętrzną, z uwzględnieniem
art. 4 ust. 6.
2. Komendant SOP w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych określi, w drodze zarządzenia, z zachowaniem przepisów
o ochronie informacji niejawnych, regulamin organizacyjny SOP, określający:
1) wewnętrzną strukturę komórek organizacyjnych SOP;
2) zakres zadań komórek organizacyjnych SOP.
Art. 18. Wydatki związane z funkcjonowaniem SOP są pokrywane z budżetu
państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw
wewnętrznych.
Rozdział 3
Formy działania i zakres uprawnień SOP
Art. 19. 1. W zakresie zadań, o których mowa w art. 3, funkcjonariusze
wykonują czynności:
1) administracyjno-porządkowe w celu zapewnienia ochrony, o której mowa
w art. 3 pkt 1;
2) operacyjno-rozpoznawcze w celu pozyskiwania informacji dotyczących
zagrożeń względem osób i obiektów, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a–e,
a także rozpoznawania i zapobiegania przestępstwom, o których mowa
13.11.2019
©Telksinoe s. 10/162
w art. 3 pkt 2, oraz rozpoznawania, zapobiegania i wykrywania przestępstw,
o których mowa w art. 3 pkt 3.
2. Funkcjonariusz w toku wykonywania czynności służbowych jest
obowiązany do respektowania godności ludzkiej oraz przestrzegania i ochrony
praw człowieka.
3. W przypadku nagłego, bezpośredniego zamachu na życie lub zdrowie
osoby ochranianej lub podejrzenia możliwości jego bezpośredniego wystąpienia
działania związane z ochroną jej życia lub zdrowia oraz ewakuacją z miejsca
zagrożenia są realizowane przed innymi zadaniami wynikającymi z art. 3.
Art. 20. W celu zapewnienia ochrony osób i obiektów, o których mowa
w art. 3 pkt 1, SOP w szczególności:
1) planuje sposoby zabezpieczenia osób oraz możliwości ich ewakuacji
w przypadku powstania zagrożenia;
2) planuje sposoby zabezpieczenia obiektów oraz uzgadnia z ich
administratorami niezbędny zakres działań dostosowawczych w odniesieniu
do tych obiektów;
3) rozpoznaje i analizuje potencjalne zagrożenia;
4) zapobiega powstawaniu zagrożeń;
5) organizuje działania ochronne;
6) wykonuje bezpośrednią ochronę;
7) zabezpiecza obiekty;
8) koordynuje realizację działań ochronnych w przypadku, o którym mowa
w art. 38.
Art. 21. Funkcjonariusz, wykonując zadania, o których mowa w art. 3, ma
prawo:
1) wydawać polecenia osobom, których zachowanie stwarza lub może stworzyć
zagrożenie dla bezpieczeństwa osób lub obiektów podlegających ochronie
SOP, a w szczególności wydawać polecenia:
a) opuszczenia przez takie osoby określonego miejsca,
b) zatrzymania pojazdu,
c) usunięcia pojazdu z miejsca postoju,
d) usunięcia innych urządzeń lub oddania ich do depozytu;
13.11.2019
©Telksinoe s. 11/162
2) legitymować osoby w celu ustalenia ich tożsamości, a w szczególności
identyfikacji osób, które mogą stworzyć bezpośrednie zagrożenie dla osób lub
obiektów, o których mowa w art. 3 pkt 1, podlegających ochronie SOP;
3) dokonywać kontroli osobistej polegającej na sprawdzeniu zawartości odzieży
i obuwia osoby kontrolowanej oraz przedmiotów, które znajdują się na jej
ciele, włącznie z żądaniem zdjęcia odzieży i obuwia oraz sprawdzeniu jamy
ustnej, nosa, uszu i włosów osoby kontrolowanej, jeżeli jest to niezbędne dla
zapewnienia bezpieczeństwa ochranianych osób i obiektów, o których mowa
w art. 3 pkt 1;
3a) przeglądać zawartość bagaży i sprawdzać ładunki poprzez manualne
sprawdzenie ładunków i elementów konstrukcyjnych bagaży oraz
znajdujących się w nich przedmiotów lub sprawdzenie bagaży i ładunków
z wykorzystaniem urządzeń i sprzętu specjalistycznego lub psa służbowego,
jeżeli jest to niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa ochranianych osób
i obiektów, o których mowa w art. 3 pkt 1;
3b) sprawdzać pomieszczenia oraz środki transportu z wykorzystaniem urządzeń
i sprzętu specjalistycznego lub psa służbowego, jeżeli jest to niezbędne dla
zapewnienia bezpieczeństwa ochranianych osób lub obiektów, o których
mowa w art. 3 pkt 1;
4) dokonywać kontroli bezpieczeństwa osób wchodzących na teren obiektów
i placówek, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. e i f, a także na teren innych
wydzielonych przez SOP stref bezpieczeństwa, oraz środków transportu
lądowego, powietrznego lub wodnego służących do przewozu osób
ochranianych, tras ich przejazdu, pojazdów, bagaży, przesyłek, obiektów lub
obszaru w formie:
a) kontroli manualnej lub
b) sprawdzenia za pomocą środków technicznych niezbędnych do
wykrywania materiałów i urządzeń niebezpiecznych lub
c) sprawdzenia biochemicznego lub
d) sprawdzenia z wykorzystaniem psa służbowego
– w zakresie niezbędnym do realizacji zadań, o których mowa
w art. 3 pkt 1 lit. a–e;
13.11.2019
©Telksinoe s. 12/162
5) ujmować osoby stwarzające bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia
ludzkiego, a także zagrożenie dla chronionego mienia w celu niezwłocznego
oddania tych osób Policji lub innym właściwym organom;
6) żądać niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, organów administracji
rządowej i samorządu terytorialnego oraz jednostek gospodarczych
prowadzących działalność w zakresie użyteczności publicznej; wymienione
instytucje, organy i jednostki są obowiązane, w zakresie swojego działania,
do udzielenia tej pomocy;
7) zwracać się o niezbędną pomoc do innych jednostek gospodarczych
i organizacji społecznych, jak również zwracać się w nagłych wypadkach do
każdej osoby o udzielenie doraźnej pomocy;
8) obserwować i rejestrować przy użyciu środków technicznych obraz zdarzeń
w miejscach publicznych, a w przypadku czynności operacyjno-
-rozpoznawczych i administracyjno-porządkowych wykonywanych na
podstawie ustawy – również rejestrować dźwięk towarzyszący tym
zdarzeniom, a także obserwować i rejestrować przy użyciu środków
technicznych obraz zdarzeń w obiektach ochranianych lub wokół tych
obiektów, w uzgodnieniu z ich administratorami, oraz w miejscach
zamieszkania osób ochranianych w zakresie uzgodnionym z tymi osobami
i niezbędnym do realizacji zadań, o których mowa w art. 3 pkt 1–3.
Art. 21a. 1. Sprawdzenia, o którym mowa w art. 21 pkt 3, można dokonać
w formie:
1) kontroli manualnej lub
2) sprawdzenia za pomocą środków technicznych niezbędnych do wykrywania
materiałów i urządzeń niebezpiecznych, lub
3) sprawdzenia biochemicznego, lub
4) sprawdzenia z wykorzystaniem psa służbowego.
2. Kontrola bezpieczeństwa, o której mowa w art. 21 pkt 4, polega na
sprawdzeniu zawartości odzieży i obuwia osoby oraz przedmiotów, które znajdują
się na jej ciele, włącznie z żądaniem zdjęcia odzieży i obuwia, sprawdzeniu jamy
ustnej, nosa, uszu i włosów osoby, przeglądaniu zawartości jej bagaży lub
sprawdzaniu ładunków oraz znajdujących się w nich przedmiotów.
13.11.2019
©Telksinoe s. 13/162
Art. 22. 1. Funkcjonariusz nie wykonuje uprawnień, o których mowa
w art. 21 pkt 3–5, w stosunku do:
1) członków personelu przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów
konsularnych oraz innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów
lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi;
2) innych osób korzystających z immunitetów dyplomatycznych lub
konsularnych na mocy ustaw, umów międzynarodowych albo powszechnie
uznanych zwyczajów międzynarodowych;
3) osób, które w sposób niebudzący wątpliwości wykażą, że korzystają
z immunitetu parlamentarnego, sędziowskiego lub prokuratorskiego.
2. Przepis ust. 1 nie dotyczy działań podejmowanych w obronie koniecznej
lub stanie wyższej konieczności.
3. O podjęciu działań, o których mowa w ust. 2, wobec osób, o których mowa
w ust. 1 pkt 1 i 2, należy niezwłocznie powiadomić urząd obsługujący ministra
właściwego do spraw zagranicznych, a wobec osób, o których mowa w ust. 1 pkt 3,
odpowiednio Marszałka Sejmu i Marszałka Senatu, Pierwszego Prezesa Sądu
Najwyższego lub Prokuratora Generalnego.
Art. 23. 1. Czynności, o których mowa w art. 21, powinny być wykonywane
w sposób możliwie najmniej naruszający dobra osobiste osoby, wobec której
zostają podjęte, oraz w zakresie niezbędnym w danych okolicznościach do
zrealizowania celu dokonywanej czynności.
2. Po przeprowadzeniu czynności, o których mowa w art. 21, funkcjonariusz
poucza osobę, wobec której dokonano czynności, o prawie złożenia zażalenia,
o którym mowa odpowiednio w ust. 3 lub 4.
3. Na sposób prowadzenia czynności, o których mowa w art. 21 pkt 1, 2 i 3b–
8, przysługuje zażalenie do właściwego miejscowo prokuratora w terminie 7 dni od
dnia dokonania czynności. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału
50 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U.
z 2018 r. poz. 1987 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 150), zwanej dalej „Kodeksem
postępowania karnego”.
4. W celu zbadania zasadności, legalności i prawidłowości dokonania
czynności, o których mowa w art. 21 pkt 3 i 3a, przysługuje zażalenie do sądu
rejonowego właściwego ze względu na miejsce przeprowadzania czynności
13.11.2019
©Telksinoe s. 14/162
w terminie 7 dni od dokonania czynności. Do zażalenia stosuje się odpowiednio
przepisy rozdziału 50 Kodeksu postępowania karnego.
5. Zażalenie, o którym mowa w ust. 4, składa się za pośrednictwem komórki
organizacyjnej SOP, w której pełni służbę funkcjonariusz SOP, który dokonał
czynności, o których mowa w art. 21 pkt 3 lub 3a. Komórka organizacyjna SOP,
o której mowa w zdaniu pierwszym, jest obowiązana do niezwłocznego
przekazania zażalenia sądowi rejonowemu właściwemu ze względu na miejsce
przeprowadzania czynności.
Art. 24. 1. Funkcjonariusz, przystępując do czynności służbowych, o których
mowa w art. 21 pkt 1–7, jest obowiązany:
1) podać stopień oraz imię i nazwisko; funkcjonariusz nieumundurowany
okazuje ponadto legitymację służbową w sposób umożliwiający odczytanie
i zanotowanie nazwiska funkcjonariusza i nazwy organu, który wydał
legitymację:
2) podać podstawę prawną oraz przyczynę podjęcia czynności służbowej.
2. W przypadku realizacji czynności służbowych, o których mowa
w art. 21 pkt 4, podanie informacji wskazanych w ust. 1 następuje na żądanie
osoby, wobec której czynność służbowa jest realizowana.
3. Funkcjonariusz może odstąpić od obowiązku, o którym mowa w ust. 1,
w przypadku gdy jego realizacja mogłaby spowodować bezpośrednie zagrożenie
dla osób lub obiektów, o których mowa w art. 3 pkt 1, podlegających ochronie
SOP.
Art. 25. 1. Tożsamość osoby legitymowanej funkcjonariusz ustala na
podstawie:
1) dokumentów tożsamości;
2) oświadczenia innej osoby, której tożsamość została ustalona na podstawie
dokumentów tożsamości;
3) oświadczenia osoby, która jest funkcjonariuszowi znana.
2. Funkcjonariusz ustala tożsamość osób, o których mowa w ust. 1, w sposób
umożliwiający odnotowanie:
1) imienia lub imion oraz nazwiska oraz adresów zamieszkania lub pobytu;
13.11.2019
©Telksinoe s. 15/162
2) numeru PESEL, a w przypadku braku informacji o numerze PESEL – daty
i miejsca urodzenia oraz imion rodziców i nazwiska rodowego;
3) rodzaju i cech identyfikacyjnych dokumentu, na podstawie którego ustalono
tożsamość osoby legitymowanej.
3. W razie legitymowania osób znajdujących się w pojeździe, gdy uzasadniają
to względy bezpieczeństwa, funkcjonariusz ma prawo żądać opuszczenia pojazdu
przez te osoby.
4. Funkcjonariusz może odstąpić od legitymowania osoby, która jest mu
znana.
5. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1) rodzaje dokumentów, o których mowa w ust. 1,
2) postać dokumentowania czynności ustalania tożsamości osób, o których
mowa w ust. 1
– mając na względzie zapewnienie prawidłowego ustalenia tożsamości osoby oraz
dokumentowania procesu legitymowania.
Art. 26. 1. Osoba, która ma być poddana kontroli osobistej, może żądać
obecności przy tej czynności osoby wskazanej przez siebie oraz osoby przybranej
przez prowadzącego czynności, jeżeli obecność tych osób nie utrudni lub nie
uniemożliwi dokonania kontroli.
2. Kontroli osobistej dokonuje funkcjonariusz tej samej płci, co osoba
kontrolowana, w miejscu niedostępnym w czasie wykonywania kontroli dla osób
postronnych.
3. W przypadku gdy kontrola osobista musi być dokonana niezwłocznie,
w szczególności ze względu na okoliczności mogące stanowić zagrożenie życia lub
zdrowia ludzkiego lub mienia, może jej dokonać funkcjonariusz płci odmiennej niż
osoba kontrolowana, a także może ona zostać dokonana w miejscu niespełniającym
warunku określonego w ust. 2.
4. Funkcjonariusz dokonujący kontroli osobistej, poza czynnościami,
o których mowa w art. 24:
1) legitymuje osobę kontrolowaną oraz inne osoby, jeżeli uczestniczą
w czynności;
2) może wezwać osobę kontrolowaną do dobrowolnego wydania przez nią broni
lub innych niebezpiecznych przedmiotów służących do popełnienia czynu
13.11.2019
©Telksinoe s. 16/162
zabronionego pod groźbą kary lub których posiadanie jest zabronione oraz
może żądać opróżnienia przez osobę kontrolowaną kieszeni, innych części
odzieży lub przedmiotów znajdujących się na ciele osoby kontrolowanej lub
przez nią posiadanych;
3) odbiera osobie kontrolowanej broń lub inne niebezpieczne przedmioty, które
służą do popełnienia czynu zabronionego pod groźbą kary lub których
posiadanie jest zabronione;
4) sprawdza czy informacje o osobie kontrolowanej, przedmiotach lub
dokumentach posiadanych przez tę osobę są przetwarzane w dostępnych SOP
krajowych i międzynarodowych systemach informacyjnych, w których
przetwarza się informacje, w tym dane osobowe, o osobach podejrzanych
o popełnienie przestępstw, osobach zaginionych lub osobach poszukiwanych
w związku z ochroną bezpieczeństwa i porządku publicznego lub w których
przetwarza się informacje o skradzionych lub utraconych dokumentach lub
przedmiotach w celu ich odnalezienia.
Art. 27. 1. Przeglądanie zawartości bagażu lub sprawdzanie ładunku
i pomieszczeń przeprowadza się w obecności właściciela bagażu, ładunku
i pomieszczenia albo przedstawiciela przewoźnika lub spedytora, albo
użytkownika pomieszczenia, a gdy jest to niemożliwe – w obecności osoby
przybranej przez funkcjonariusza.
2. Przeglądania zawartości bagażu lub sprawdzania ładunku przyjętego do
przewozu dokonuje się wyłącznie w obecności przedstawiciela przewoźnika lub
spedytora.
3. W razie nieobecności właściciela, użytkownika, przewoźnika lub spedytora
przeglądania zawartości bagażu lub sprawdzania ładunku i pomieszczenia
dokonuje się, gdy z ustaleń SOP wynika, że zwłoka może spowodować zagrożenie
życia lub zdrowia ludzkiego.
Art. 28. 1. Ujęcie osoby, o której mowa w art. 21 pkt 5, może nastąpić tylko
wówczas, gdy czynności, o których mowa w art. 21 pkt 1–3, okazały się bezcelowe
lub nieskuteczne.
2. Osobie ujętej na podstawie art. 21 pkt 5 przysługują uprawnienia
przewidziane w Kodeksie postępowania karnego dla osoby zatrzymanej.
13.11.2019
©Telksinoe s. 17/162
3. Funkcjonariusz o każdym przypadku ujęcia osoby jest obowiązany
powiadomić swojego przełożonego pisemnym meldunkiem.
Art. 29. 1. Przy wykonywaniu czynności, o której mowa w art. 21 pkt 5,
funkcjonariusz jest obowiązany:
1) wydawać osobie ujętej polecenia;
2) sprawdzić, czy osoba ujęta posiada broń lub inne niebezpieczne przedmioty
mogące służyć do popełnienia przestępstwa lub wykroczenia albo stanowić
dowody rzeczowe lub podlegać przepadkowi;
3) odebrać broń i przedmioty, o których mowa w pkt 2;
4) poinformować osobę o ujęciu i jego przyczynach oraz uprzedzić o obowiązku
zastosowania się do wydanych poleceń.
2. Osobę ujętą funkcjonariusz niezwłocznie doprowadza do jednostki Policji
lub przekazuje Policji. Funkcjonariusz niezwłocznie przekazuje Policji także
odebrane osobie ujętej broń i przedmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 2.
Art. 30. 1. W przypadku gdy w toku przeprowadzania czynności, o których
mowa w art. 21 pkt 3–4, znaleziono przedmioty mogące stworzyć
niebezpieczeństwo dla życia, zdrowia ludzkiego lub mienia lub przedmioty, które
służą do popełnienia czynu zabronionego pod groźbą kary lub których posiadanie
jest zabronione, lub na żądanie osoby kontrolowanej złożone bezpośrednio po
dokonaniu czynności, sporządza się odpowiednio protokół kontroli osobistej,
protokół przeglądania zawartości bagaży i sprawdzenia ładunków lub protokół
sprawdzenia pomieszczenia oraz środków transportu. Czynności, o których mowa
w art. 21 pkt 5, dokumentuje się w protokole ujęcia.
2. Protokoły, o których mowa w ust. 1, zawierają w szczególności:
1) oznaczenie czynności, podstawy prawnej i przyczyny jej podjęcia, jej miejsca
oraz danych osoby, wobec której dokonano czynności i osób w nich
uczestniczących, obejmujących w szczególności imię, nazwisko, numer
PESEL lub datę urodzenia oraz rodzaj i cechy identyfikacyjne dokumentu, na
podstawie którego ustalono tożsamość osoby;
2) datę i godzinę rozpoczęcia i zakończenia czynności;
3) dane funkcjonariusza dokonującego czynności obejmujące stopień, imię,
nazwisko oraz nazwę komórki organizacyjnej SOP, w której pełni służbę;
13.11.2019
©Telksinoe s. 18/162
4) przebieg czynności, oświadczenia i wnioski jej uczestników;
5) spis znalezionych i odebranych przedmiotów oraz w miarę potrzeby ich opis;
6) pouczenie osoby kontrolowanej o jej prawach;
7) w miarę potrzeby stwierdzenie innych okoliczności dotyczących przebiegu
czynności.
3. Jeżeli w toku przeprowadzania czynności, o których mowa w art. 21 pkt 3–
5, znaleziono przedmioty mogące stworzyć niebezpieczeństwo dla życia, zdrowia
ludzkiego lub mienia lub przedmioty, które służą do popełnienia czynu
zabronionego pod groźbą kary lub których posiadanie jest zabronione, protokół,
o którym mowa w ust. 1, przekazuje się do jednostki organizacyjnej Policji
właściwej dla miejsca przeprowadzenia czynności.
4. W przypadku gdy przedmioty ujawnione w wyniku czynności służbowych
stwarzają niebezpieczeństwo dla życia, zdrowia ludzkiego lub mienia,
funkcjonariusz jest obowiązany podjąć działania zmierzające do usunięcia
niebezpieczeństwa.
5. W przypadku gdy w toku przeprowadzania czynności, o których mowa
w art. 21 pkt 3–4, nie znaleziono przedmiotów mogących stworzyć
niebezpieczeństwo dla życia, zdrowia ludzkiego lub mienia lub przedmiotów, które
służą do popełnienia czynu zabronionego pod groźbą kary lub których posiadanie
jest zabronione, lub osoba poddana tym czynnościom nie zgłosiła żądania
sporządzenia protokołu z dokonanych czynności, dokonanie czynności
dokumentuje się w dokumentacji służbowej, odnotowując rodzaj, czas, miejsce
i wynik czynności oraz imiona, nazwiska i funkcje osób w nich uczestniczących.
6. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, treść pouczeń o prawach
przysługujących osobie kontrolowanej lub ujętej oraz wzory protokołów, o których
mowa w ust. 1, mając na względzie prawidłowe pouczenie osoby kontrolowanej
albo ujętej o przysługującej jej prawach oraz z uwzględnieniem niezbędnych
danych osobowych osób objętych tymi czynnościami, uczestniczących w tych
czynnościach oraz dokonujących tych czynności, a także informacji niezbędnych
do ustalenia przebiegu i wyniku tych czynności.
Art. 31. 1. Osobę ujętą należy niezwłocznie poddać, w przypadku
uzasadnionej potrzeby lub na jej prośbę, badaniu lekarskiemu lub udzielić jej
pierwszej pomocy.
13.11.2019
©Telksinoe s. 19/162
2. Funkcjonariusz ma obowiązek udzielenia pierwszej pomocy, w granicach
dostępnych środków, osobie ujętej, która ma widoczne obrażenia ciała lub utraciła
przytomność.
3. Osobie ujętej należy zapewnić pomoc lekarską zawsze, gdy będzie
potrzebna, a w szczególności w przypadkach:
1) wymienionych w ust. 2;
2) żądania przez osobę ujętą niezwłocznego zbadania przez lekarza;
3) oświadczenia osoby ujętej, że cierpi na schorzenia wymagające stałego lub
okresowego leczenia, którego przerwanie zagrażałoby jej życiu lub zdrowiu;
4) gdy z posiadanych przez funkcjonariusza informacji lub z okoliczności ujęcia
wynika, że osoba ujęta jest chora zakaźnie.
4. Funkcjonariusz odstępuje od wykonania obowiązku, o którym mowa
w ust. 2, w przypadku gdy:
1) udzielenie pomocy zagroziłoby w sposób bezpośredni bezpieczeństwu
funkcjonariusza albo osób lub obiektów podlegających ochronie SOP oraz
2) udzielenie pomocy zostanie zapewnione przez inne właściwe podmioty, które
są obowiązane do udzielenia pomocy na podstawie odrębnych przepisów.
5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1) tryb przeprowadzania badań lekarskich, o których mowa w ust. 1, w sposób
zapewniający ochronę zdrowia osoby ujętej,
2) osoby właściwe do przeprowadzenia badań,
3) przypadki użycia specjalnego środka transportu,
4) sposób dokumentowania przypadków uniemożliwienia przeprowadzenia
badania
– mając na względzie zapewnienie właściwej pomocy medycznej.
Art. 32. 1. Funkcjonariusz może zwracać się z żądaniem lub prośbą
o udzielenie pomocy, o której mowa w art. 21 pkt 6 i 7, jeżeli wykonanie czynności
służbowej byłoby bez tej pomocy niemożliwe lub znacznie utrudnione.
2. Z żądaniem lub prośbą, o których mowa w ust. 1, funkcjonariusz występuje
na piśmie za pośrednictwem kierownika właściwej komórki organizacyjnej SOP
lub upoważnionego przez niego funkcjonariusza.
13.11.2019
©Telksinoe s. 20/162
3. Wystąpienie, o którym mowa w ust. 2, powinno zawierać określenie
podstawy prawnej, rodzaju i zakresu pomocy, uzasadnienie faktyczne oraz
upoważnienie dla funkcjonariusza.
4. Z wystąpieniem, o którym mowa w ust. 2, funkcjonariusz zwraca się do
osób fizycznych, a w przypadku podmiotów, o których mowa w art. 21 pkt 6 i 7,
do ich kierowników, a w przypadku ich nieobecności – do osób aktualnie
dysponujących możliwościami udzielenia pomocy.
5. O wystąpieniu o pomoc lub skorzystaniu z pomocy, jej zakresie i rodzaju
oraz o osobie udzielającej pomocy funkcjonariusz jest obowiązany powiadomić
przełożonego w pisemnym meldunku.
Art. 33. 1. Warunkiem skorzystania przez funkcjonariusza z pomocy
podmiotów i osób, o których mowa w art. 21 pkt 7, jest wyrażenie przez nie zgody
na piśmie.
2. Funkcjonariusz może odstąpić od uzyskania zgody, o której mowa w ust. 1,
w przypadku gdy jej uzyskanie mogłoby spowodować bezpośrednie zagrożenie dla
osób lub obiektów podlegających ochronie SOP lub w przypadku zwracania się
o udzielenie doraźnej pomocy w nagłych przypadkach.
Art. 34. 1. W przypadkach uzasadnionych koniecznością niezwłocznego
działania, w szczególności w celu zapewnienia bezpieczeństwa osób lub obiektów
podlegających ochronie SOP, wystąpienie, o którym mowa w art. 32 ust. 2, nie jest
wymagane.
2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, do żądania udzielenia pomocy
lub zwracania się z prośbą o jej udzielenie jest upoważniony każdy funkcjonariusz.
3. Funkcjonariusz, występując z żądaniem udzielenia pomocy lub prośbą o jej
udzielenie, jest obowiązany ustnie poinformować osobę, do której się zwraca,
o istnieniu sytuacji, o której mowa w ust. 1, oraz o podstawie prawnej, rodzaju
i zakresie pomocy.
Art. 35. 1. Żądanie udzielenia pomocy lub prośba o jej udzielenie mogą
obejmować również użyczenie rzeczy lub dokumentu.
2. Zwrot rzeczy lub dokumentu odbywa się protokolarnie w terminie i miejscu
uzgodnionych z posiadaczem lub właścicielem rzeczy lub dokumentu. Posiadacz
13.11.2019
©Telksinoe s. 21/162
lub właściciel otrzymuje pokwitowanie na użyczone w ramach pomocy rzeczy lub
dokumenty.
3. W razie wykonania czynności służbowych przed uzgodnionym terminem
albo ustania potrzeby korzystania z rzeczy lub dokumentu należy je niezwłocznie
zwrócić posiadaczowi lub właścicielowi.
4. W przypadkach uzasadnionych koniecznością niezwłocznego działania,
w szczególności w celu zapewnienia bezpieczeństwa osób lub obiektów
podlegających ochronie SOP, funkcjonariusz może odstąpić od wydania
pokwitowania.
5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia:
1) zakres informacji, jakie powinny zawierać protokół oraz pokwitowanie,
o których mowa w ust. 2,
2) zakres informacji przekazywanych posiadaczowi lub właścicielowi
w przypadkach, o których mowa w ust. 4,
3) sposób postępowania z rzeczami i dokumentami nieodebranymi przez
posiadacza lub właściciela,
4) sposób ustalania utraty wartości rzeczy lub dokumentów użyczonych
funkcjonariuszowi
– mając na względzie zapewnienie prawidłowej organizacji oraz udokumentowania
uzyskania rzeczy lub dokumentów, postępowania z nimi oraz zwrotu tych rzeczy
lub dokumentów.
Art. 36. 1. Materiały z czynności, o których mowa w art. 21, które nie
stanowią informacji potwierdzających popełnienie przestępstwa albo nie są istotne
dla zapewnienia bezpieczeństwa ochranianym osobom lub obiektom lub nie są
istotne dla bezpieczeństwa państwa, podlegają protokolarnemu, komisyjnemu
zniszczeniu. Weryfikacji tych materiałów dokonuje się nie rzadziej niż co 3 lata od
dnia ich uzyskania.
2. Materiały uzyskane z czynności, o których mowa w art. 21 pkt 8, są
przechowywane przez okres co najmniej 30 dni, nie dłużej jednak niż 60 dni.
3. Komendant SOP zarządza protokolarne, komisyjne zniszczenie materiałów
uzyskanych z czynności, o których mowa w art. 21 pkt 8.
13.11.2019
©Telksinoe s. 22/162
Art. 37. 1. W przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1–6 i 9–14 ustawy
z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej (Dz. U.
z 2018 r. poz. 1834 oraz z 2019 r. poz. 15), funkcjonariusz może użyć środków
przymusu bezpośredniego, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a, pkt 5,
7, 9, 11, pkt 12 lit. a, c i d, pkt 13 i 17–20 tej ustawy, lub wykorzystać te środki.
2. W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a–c i e, pkt 2
i pkt 3 lit. a z wyłączeniem pościgu za osobą, o której mowa w art. 45 pkt 1 lit. d,
oraz w art. 47 pkt 1, pkt 2 lit. a i pkt 3–7 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach
przymusu bezpośredniego i broni palnej, funkcjonariusz może użyć broni palnej
lub ją wykorzystać.
3. Użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej
oraz dokumentowanie tego użycia i wykorzystania odbywa się na zasadach
określonych w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu
bezpośredniego i broni palnej.
Art. 38. 1. W przypadku zagrożenia realizacji zadań, o których mowa
w art. 3 pkt 1 lit. c i d, jeżeli siły SOP są niewystarczające lub mogą okazać się
niewystarczające do wykonania swoich zadań, do udzielenia pomocy SOP:
1) Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw
wewnętrznych uzgodniony z Ministrem Obrony Narodowej, może zarządzić
użycie żołnierzy Żandarmerii Wojskowej;
2) minister właściwy do spraw wewnętrznych może zarządzić użycie
funkcjonariuszy Policji lub Straży Granicznej.
2. Pomoc, o której mowa w ust. 1, może zostać udzielona przez żołnierzy
Żandarmerii Wojskowej oraz funkcjonariuszy Policji i Straży Granicznej również
w formie samodzielnych działań.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, żołnierzom Żandarmerii
Wojskowej oraz funkcjonariuszom Policji i Straży Granicznej przysługują,
w zakresie niezbędnym do wykonania ich zadań, wobec wszystkich osób
uprawnienia funkcjonariuszy określone w art. 21 i art. 37.
4. Korzystanie z uprawnień, o których mowa w ust. 3, następuje na zasadach
i w trybie określonych dla funkcjonariuszy.
13.11.2019
©Telksinoe s. 23/162
Art. 39. 1. Komendant SOP, w celu realizacji zadań określonych w art. 3 pkt
1, może zarządzić zastosowanie urządzeń uniemożliwiających telekomunikację na
określonym obszarze przez czas niezbędny do wykonywania czynności przez SOP,
z uwzględnieniem konieczności minimalizacji skutków braku możliwości
korzystania z usług telekomunikacyjnych.
2. O zastosowaniu urządzeń, o których mowa w ust. 1, Komendant SOP
niezwłocznie informuje Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej.
Art. 40. 1. SOP, w celu realizacji zadań określonych w art. 3, uzyskuje,
gromadzi i przetwarza, także bez wiedzy i zgody osoby, której dane dotyczą,
informacje, w tym dane osobowe, od organów władzy publicznej, służb lub innych
podmiotów lub ze zbiorów danych prowadzonych przez te organy, służby
i podmioty.
2. SOP nie realizuje czynności, o których mowa w ust. 1, wobec osób
ochranianych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a–d.
3. W zakresie, o którym mowa w ust. 1, SOP może nieodpłatnie uzyskiwać
dane ze zbiorów danych, w tym zbiorów danych osobowych oraz danych
pochodzących z organizacji międzynarodowych, prowadzonych przez organy
władzy publicznej oraz państwowe lub samorządowe jednostki organizacyjne.
Art. 41. 1. Jeżeli przepisy odrębnych ustaw nie stanowią inaczej,
administratorzy zbiorów danych podmiotów, o których mowa w art. 40 ust. 1,
udostępniają SOP przetwarzane w nich dane na podstawie pisemnego wniosku
Komendanta SOP lub osoby przez niego upoważnionej.
2. Organy, służby lub podmioty, o których mowa w art. 40 ust. 1, uprawnione
do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych mogą odmówić
przekazania SOP informacji lub ograniczyć ich zakres, jeżeli mogłoby to
uniemożliwić wykonywanie ich ustawowych zadań lub spowodować ujawnienie
danych o osobie niebędącej ich funkcjonariuszem i udzielającej pomocy tym
podmiotom.
3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1) oznaczenie sprawy;
2) określenie zbioru danych, z którego te dane mają zostać udostępnione;
3) wskazanie danych podlegających udostępnieniu.
13.11.2019
©Telksinoe s. 24/162
4. Administratorzy zbiorów danych podmiotów, o których mowa
w art. 40 ust. 1, na wniosek Komendanta SOP mogą, w drodze decyzji, wyrazić
zgodę na udostępnianie SOP informacji zgromadzonych w zbiorach w drodze
teletransmisji bez konieczności składania każdorazowo pisemnych wniosków
o udostępnienie danych, jeżeli właściwe do ich otrzymania komórki organizacyjne
SOP spełniają łącznie następujące warunki:
1) posiadają urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy,
w jakim celu oraz jakie dane uzyskał;
2) posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające
wykorzystanie danych niezgodnie z celem ich uzyskania;
3) specyfika lub zakres wykonywanych przez nie zadań uzasadnia takie
udostępnienie.
Art. 42. 1. Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych
podejmowanych przez SOP w celu:
1) rozpoznania i zapobiegania ściganych z oskarżenia publicznego umyślnych
przestępstw określonych w art. 134, art. 135 § 1, art. 136 § 1, art. 148,
art. 156 § 1 i 3, art. 157 § 1, art. 163 § 1 i 3, art. 164 § 1, art. 165 § 1 i 3,
art. 166, art. 167, art. 173 § 1 i 3, art. 189, art. 223, art. 252 § 1–3, art. 258
oraz art. 280–282 Kodeksu karnego i skierowanych przeciwko osobom,
o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a–d lub przeciwko bezpieczeństwu
obiektów wymienionych w art. 3 pkt 1 lit. e,
2) rozpoznania, zapobiegania i wykrywania ściganych z oskarżenia publicznego,
umyślnych przestępstw określonych w art. 228, art. 229, art. 231, art. 265
oraz art. 266 Kodeksu karnego, popełnionych przez funkcjonariuszy i
pracowników SOP w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych
– gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo będą nieprzydatne, Sąd Okręgowy
w Warszawie może, w drodze postanowienia, zarządzić kontrolę operacyjną na
pisemny wniosek Komendanta SOP złożony po uzyskaniu pisemnej zgody
Prokuratora Generalnego.
2. Wniosek Komendanta SOP, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać
w szczególności:
1) numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został nadany;
13.11.2019
©Telksinoe s. 25/162
2) opis przestępstwa z podaniem, w miarę możliwości, jego kwalifikacji
prawnej;
3) okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej,
w tym stwierdzonej bezskuteczności lub nieprzydatności innych środków;
4) dane osoby lub inne dane pozwalające na jednoznaczne określenie podmiotu
lub przedmiotu, wobec którego stosowana będzie kontrola operacyjna, ze
wskazaniem miejsca lub sposobu jej stosowania;
5) cel, czas i rodzaj prowadzonej kontroli operacyjnej.
3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się wraz z materiałami
uzasadniającymi potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej.
4. W przypadkach niecierpiących zwłoki, jeżeli mogłoby to spowodować
utratę informacji lub zatarcie albo zniszczenie dowodów przestępstwa, Komendant
SOP może zarządzić, po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego,
kontrolę operacyjną, zwracając się jednocześnie do Sądu Okręgowego
w Warszawie z wnioskiem o wydanie postanowienia w tej sprawie. W razie
nieudzielenia przez Sąd Okręgowy w Warszawie zgody w terminie 5 dni od dnia
zarządzenia kontroli operacyjnej Komendant SOP wstrzymuje kontrolę operacyjną
oraz dokonuje protokolarnego, komisyjnego zniszczenia materiałów
zgromadzonych podczas jej stosowania.
5. W przypadku potrzeby zarządzenia kontroli operacyjnej wobec osoby
podejrzanej i oskarżonego, we wniosku Komendanta SOP, o którym mowa
w ust. 1, o zarządzenie kontroli operacyjnej zamieszcza się informację o toczącym
się wobec tej osoby postępowaniu.
Art. 43. Kontrola operacyjna jest prowadzona niejawnie i polega na:
1) uzyskiwaniu i utrwalaniu treści rozmów prowadzonych przy użyciu środków
technicznych, w tym za pomocą sieci telekomunikacyjnych;
2) uzyskiwaniu i utrwalaniu obrazu lub dźwięku osób z pomieszczeń, środków
transportu lub miejsc innych niż miejsca publiczne;
3) uzyskiwaniu i utrwalaniu treści korespondencji, w tym korespondencji
prowadzonej za pomocą środków komunikacji elektronicznej;
4) uzyskiwaniu i utrwalaniu danych zawartych na informatycznych nośnikach
danych, telekomunikacyjnych urządzeniach końcowych, systemach
informatycznych i teleinformatycznych;
13.11.2019
©Telksinoe s. 26/162
5) uzyskiwaniu dostępu i kontroli zawartości przesyłek.
Art. 44. 1. Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż
3 miesiące. Sąd Okręgowy w Warszawie może na pisemny wniosek Komendanta
SOP złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego wydać, na
okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące, postanowienie o jednorazowym
przedłużeniu kontroli operacyjnej, jeżeli nie ustały przyczyny tej kontroli.
2. W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli
operacyjnej pojawią się nowe okoliczności istotne dla zapobieżenia lub wykrycia
przestępstwa albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów przestępstwa, Sąd
Okręgowy w Warszawie na pisemny wniosek Komendanta SOP złożony po
uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego może również po upływie
okresów, o których mowa w ust. 1, wydawać kolejne postanowienia o przedłużeniu
kontroli operacyjnej na następujące po sobie okresy, których łączna długość nie
może przekraczać 12 miesięcy.
Art. 45. 1. Komendant SOP może upoważnić swojego zastępcę do składania
wniosków, o których mowa w art. 42 ust. 1 i 4 oraz art. 44, lub do zarządzania
kontroli operacyjnej w trybie art. 42 ust. 4.
2. Do wniosków, o których mowa w art. 42 ust. 4 oraz art. 44, stosuje się
odpowiednio przepisy art. 42 ust. 2 i 3.
Art. 46. 1. Sąd Okręgowy w Warszawie przed wydaniem postanowienia,
o którym mowa w art. 42 ust. 1 i 4 oraz art. 44, zapoznaje się z materiałami
uzasadniającymi wniosek, w szczególności zgromadzonymi podczas stosowania
kontroli operacyjnej zarządzonej w tej sprawie.
2. Wnioski, o których mowa w art. 42 ust. 1 i 4 oraz art. 44, Sąd Okręgowy
w Warszawie rozpoznaje jednoosobowo, przy czym czynności sądu związane
z rozpoznawaniem tych wniosków powinny być realizowane w warunkach
przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji
niejawnych oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wykonawczych
wydanych na podstawie art. 181 § 2 Kodeksu postępowania karnego.
W posiedzeniu Sądu Okręgowego w Warszawie może wziąć udział wyłącznie
Prokurator Generalny i przedstawiciel Komendanta SOP.
13.11.2019
©Telksinoe s. 27/162
3. Wnioski, postanowienia, pisemne zgody i zarządzenia, o których mowa
w art. 42 i art. 44, w odniesieniu do spraw określonych w art. 42 ust. 1 pkt 2,
Komendant SOP przekazuje do wiadomości Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego.
Art. 47. 1. Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy oraz
usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną są obowiązani do
zapewnienia, na własny koszt, warunków technicznych i organizacyjnych
umożliwiających prowadzenie przez SOP kontroli operacyjnej.
2. Usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną będący
mikroprzedsiębiorcą lub małym przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z
dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646, 1479, 1629, 1633
i 2212) zapewnia warunki techniczne i organizacyjne umożliwiające prowadzenie
przez SOP kontroli operacyjnej stosownie do posiadanej infrastruktury.
Art. 48. 1. W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie
postępowania karnego lub mających znaczenie dla toczącego się postępowania
karnego Komendant SOP przekazuje Prokuratorowi Generalnemu wszystkie
materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej. W postępowaniu
przed sądem w odniesieniu do tych materiałów stosuje się odpowiednio przepis
art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego.
2. W przypadku gdy materiały, o których mowa w ust. 1:
1) zawierają informacje, o których mowa w art. 178 Kodeksu postępowania
karnego, Komendant SOP zarządza ich niezwłoczne, komisyjne
i protokolarne zniszczenie;
2) mogą zawierać informacje, o których mowa w art. 178a
i art. 180 § 3 Kodeksu postępowania karnego, z wyłączeniem informacji
o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego, albo
informacje stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem zawodu lub
funkcji, o których mowa w art. 180 § 2 Kodeksu postępowania karnego,
Komendant SOP przekazuje Prokuratorowi Generalnemu te materiały.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, Prokurator Generalny
niezwłocznie po otrzymaniu materiałów kieruje je do Sądu Okręgowego
w Warszawie wraz z wnioskiem o:
13.11.2019
©Telksinoe s. 28/162
1) stwierdzenie, które z przekazanych materiałów zawierają informacje,
o których mowa w ust. 2 pkt 2;
2) dopuszczenie do wykorzystania w postępowaniu karnym materiałów
zawierających informacje stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem
zawodu lub funkcji, o których mowa w art. 180 § 2 Kodeksu postępowania
karnego, nieobjęte zakazami określonymi w art. 178a i art. 180 § 3 Kodeksu
postępowania karnego, z wyłączeniem informacji o przestępstwach,
o których mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego.
4. Sąd Okręgowy w Warszawie niezwłocznie po złożeniu wniosku przez
Prokuratora Generalnego wydaje postanowienie o dopuszczeniu do wykorzystania
w postępowaniu karnym materiałów, o których mowa w ust. 3 pkt 2, gdy jest to
niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność nie może być
ustalona na podstawie innego dowodu, a także zarządza niezwłoczne zniszczenie
materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne.
5. Na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie w przedmiocie
dopuszczenia do wykorzystania w postępowaniu karnym materiałów, o których
mowa w ust. 3 pkt 2, Prokuratorowi Generalnemu przysługuje zażalenie. Do
zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.
Art. 49. 1. Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po
ustaniu przyczyn jej zarządzenia, najpóźniej jednak z upływem okresu, na który
została wprowadzona.
2. Komendant SOP informuje Prokuratora Generalnego o wynikach kontroli
operacyjnej po jej zakończeniu, a na jego żądanie również o przebiegu tej kontroli.
3. Jeżeli materiał zgromadzony w sprawie uzasadnia prowadzenie czynności
procesowych, wykonuje je Prokurator Generalny. Właściwy prokurator może
zarządzić ich prowadzenie w całości lub części przez Agencję Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, w zakresie zadań wynikających z art. 5 ustawy z dnia 24 maja
2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U.
z 2018 r. poz. 2387, 2245 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 53 i 125), Policję lub Straż
Graniczną.
Art. 50. Komendant SOP jest obowiązany do wykonania zarządzenia Sądu
Okręgowego w Warszawie o zniszczeniu materiałów, o którym mowa
13.11.2019
©Telksinoe s. 29/162
w art. 48 ust. 4, oraz niezwłocznego, komisyjnego i protokolarnego zniszczenia
materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne.
Komendant SOP niezwłocznie informuje Prokuratora Generalnego o zniszczeniu
tych materiałów.
Art. 51. Osobie, wobec której kontrola operacyjna była stosowana, nie
udostępnia się materiałów zgromadzonych podczas trwania tej kontroli.
Art. 52. 1. Sąd Okręgowy w Warszawie, Prokurator Generalny oraz
Komendant SOP prowadzą rejestry postanowień, pisemnych zgód, wniosków
i zarządzeń dotyczących kontroli operacyjnej.
2. Komendant SOP prowadzi rejestr centralny wniosków i zarządzeń
dotyczących kontroli operacyjnej prowadzonej przez SOP.
3. W komórkach organizacyjnych SOP wykonujących zarządzenia w sprawie
kontroli operacyjnej można odrębnie rejestrować dane zawarte w dokumentacji
kontroli operacyjnej w zakresie przewidzianym dla prowadzonych przez SOP
rejestrów, o których mowa w ust. 1.
4. Rejestry, o których mowa w ust. 1–3, prowadzi się w formie elektronicznej,
z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych.
Art. 53. 1. Zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej materiały
niezawierające dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub
dowodów mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego podlegają
niezwłocznemu, komisyjnemu i protokolarnemu zniszczeniu. Zniszczenie
materiałów zarządza Komendant SOP.
2. O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów,
o których mowa w ust. 1, Komendant SOP jest obowiązany niezwłocznie
poinformować Prokuratora Generalnego.
Art. 54. 1. Na postanowienia sądu, o których mowa w:
1) art. 42 ust. 1 i 4 oraz art. 44 – przysługuje Komendantowi SOP zażalenie;
2) art. 42 ust. 4 – przysługuje Prokuratorowi Generalnemu zażalenie.
Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem
Sprawiedliwości, ministrem właściwym do spraw łączności oraz ministrem
właściwym do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, sposób
13.11.2019
©Telksinoe s. 30/162
dokumentowania kontroli operacyjnej oraz przechowywania i przekazywania
wniosków i zarządzeń, a także przechowywania, przekazywania oraz
przetwarzania i niszczenia materiałów uzyskanych podczas stosowania tej kontroli,
uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych
czynności i uzyskanych materiałów, oraz wzory stosowanych druków i rejestrów.
Art. 55. Minister właściwy do spraw wewnętrznych przedstawia corocznie
Sejmowi i Senatowi informację o działalności określonej w art. 42–53. Informacja
powinna być przedstawiona Sejmowi i Senatowi do dnia 30 czerwca roku
następującego po roku objętym tą informacją.
Art. 56. 1. SOP, z zachowaniem ograniczeń wynikających z art. 42–54, może
uzyskiwać informacje, w tym także niejawnie, gromadzić je, sprawdzać oraz
przetwarzać.
2. SOP może pobierać, uzyskiwać, gromadzić, przetwarzać i wykorzystywać
w celu realizacji zadań ustawowych informacje, w tym dane osobowe,
o następujących osobach, także bez ich wiedzy i zgody:
1) osobach podejrzanych o popełnienie przestępstw ściganych z oskarżenia
publicznego;
2) osobach o nieustalonej tożsamości lub usiłujących ukryć swoją tożsamość;
3) osobach stwarzających zagrożenie, o których mowa w ustawie z dnia
22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami
psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności
seksualnej innych osób (Dz. U. z 2014 r. poz. 24, z 2015 r. poz. 396, z 2016 r.
poz. 2205 oraz z 2018 r. poz. 2435);
4) osobach poszukiwanych;
5) innych osobach, o ile służy to realizacji zadań, o których mowa w art. 3.
3. SOP w celu realizacji zadań ustawowych może pobierać, uzyskiwać,
gromadzić, przetwarzać, sprawdzać i wykorzystywać informacje, w tym dane
osobowe, uzyskane lub przetwarzane przez organy innych państw oraz przez
Międzynarodową Organizację Policji Kryminalnych – Interpol i Agencję Unii
Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol).
4. SOP może przekazywać informacje, w tym dane osobowe, służące
zapobieganiu lub zwalczaniu przestępczości organom innych państw lub
13.11.2019
©Telksinoe s. 31/162
Międzynarodowej Organizacji Policji Kryminalnych – Interpol na zasadach
i w trybie określonych w ustawie z dnia 16 września 2011 r. o wymianie informacji
z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich,
agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi (Dz. U. z
2018 r. poz. 484 oraz z 2019 r. poz. 125), w prawie Unii Europejskiej
i w postanowieniach umów międzynarodowych, z wyłączeniem informacji
uzyskanych od Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
5. SOP może pobierać, uzyskiwać, gromadzić, przetwarzać i wykorzystywać
w celu realizacji zadań ustawowych informacje, w tym dane osobowe, o osobach,
o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach
antyterrorystycznych, także bez wiedzy i zgody tych osób, a także udostępniać
i przekazywać te informacje uprawnionym służbom, organom lub podmiotom na
zasadach i w trybie określonych w tej ustawie.
6. Informacje, o których mowa w ust. 1–5, dotyczą osób, o których mowa
w ust. 2 i 5, i mogą obejmować:
1) dane osobowe, o których mowa w art. 14 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o
ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i
zwalczaniem przestępczości (Dz. U. z 2019 r. poz. 125);
2) odciski linii papilarnych;
3) zdjęcia, szkice i opisy wizerunku;
4) cechy i znaki szczególne, pseudonimy;
5) informacje o:
a) miejscu zamieszkania lub pobytu,
b) wykształceniu, zawodzie, miejscu i stanowisku pracy oraz sytuacji
materialnej i stanie majątku,
c) dokumentach i przedmiotach, którymi sprawca się posługuje,
d) sposobie działania sprawcy, jego środowisku i kontaktach,
e) sposobie zachowania się sprawcy wobec osób pokrzywdzonych.
7. Informacji, o których mowa w ust. 2, nie pobiera się, w przypadku gdy nie
mają one przydatności wykrywczej, dowodowej lub identyfikacyjnej, o ile nie
służy to realizacji zadań, o których mowa w art. 3.
8. Dane osobowe, o których mowa w ust. 2 i 3 oraz art. 40 ust. 1, z wyjątkiem
danych osobowych, o których mowa w ust. 6 pkt 1, SOP może przetwarzać:
13.11.2019
©Telksinoe s. 32/162
1) w innym celu niż ten, w którym dane te zostały pobrane, uzyskane,
przekazane, udostępnione lub zgromadzone – jeżeli jest to niezbędne do
realizacji zadań ustawowych SOP;
2) w celach historycznych, statystycznych lub innych naukowych – jeżeli dane
te zostały zmodyfikowane w sposób uniemożliwiający przyporządkowanie
numeru identyfikacyjnego albo określonych cech fizycznych,
fizjologicznych, umysłowych, ekonomicznych, kulturowych lub społecznych
określonej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej albo w taki
sposób, iż przyporządkowanie takie wymagałoby niewspółmiernych kosztów,
czasu lub działań.
9. (uchylony)
10. Dane osobowe uznane za zbędne można przekształcić w sposób
uniemożliwiający przyporządkowanie poszczególnych informacji osobistych lub
rzeczowych określonej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej albo
w taki sposób, iż przyporządkowanie takie wymagałoby niewspółmiernych
kosztów, czasu lub działań.
11. (uchylony) 12. Dane osobowe ujawniające pochodzenie rasowe lub
etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne lub filozoficzne, przynależność
wyznaniową, partyjną lub związkową, dane o stanie zdrowia, nałogach lub życiu
seksualnym oraz dane genetyczne i dane biometryczne osób podejrzanych
o popełnienie przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego, które nie zostały
skazane za te przestępstwa, podlegają komisyjnemu i protokolarnemu zniszczeniu
niezwłocznie po uprawomocnieniu się stosownego orzeczenia.
13. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, tryb gromadzenia, sposoby przetwarzania informacji, w tym
danych osobowych, o których mowa w ust. 2 i 3, w zbiorach danych, wzory
dokumentów obowiązujących przy przetwarzaniu danych oraz sposób oceny
danych pod kątem ich przydatności w prowadzonych postępowaniach,
uwzględniając potrzebę ochrony danych przed nieuprawnionym dostępem
i przesłanki zaniechania zbierania określonych rodzajów informacji, a także
konieczność dostosowania się do wymogów określonych przez organy innych
państw w związku z pobieraniem lub uzyskiwaniem tych informacji.
13.11.2019
©Telksinoe s. 33/162
Art. 57. 1. W celu rozpoznania, zapobiegania i wykrywania przestępstw,
o których mowa w art. 42 ust. 1, SOP może uzyskiwać dane niestanowiące treści
odpowiednio przekazu telekomunikacyjnego, przesyłki pocztowej albo przekazu
w ramach usługi świadczonej drogą elektroniczną, określone w:
1) art. 180c i art. 180d ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo
telekomunikacyjne (Dz. U. z 2018 r. poz. 1954, 2245 i 2354), zwane dalej
„danymi telekomunikacyjnymi”,
2) art. 82 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe
(Dz. U. z 2018 r. poz. 2188), zwane dalej „danymi pocztowymi”,
3) art. 18 ust. 1–5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą
elektroniczną (Dz. U. z 2019 r. poz. 123), zwane dalej „danymi
internetowymi”
– oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.
2. Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy lub usługodawca
świadczący usługi drogą elektroniczną udostępnia nieodpłatnie dane, o których
mowa w ust. 1:
1) funkcjonariuszowi wskazanemu w pisemnym wniosku Komendanta SOP albo
osoby przez niego upoważnionej;
2) na ustne żądanie funkcjonariusza posiadającego pisemne upoważnienie osób,
o których mowa w pkt 1;
3) za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej funkcjonariuszowi
posiadającemu pisemne upoważnienie osób, o których mowa w pkt 1.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, udostępnianie danych,
o których mowa w ust. 1, odbywa się bez udziału pracowników przedsiębiorcy
telekomunikacyjnego, operatora pocztowego lub usługodawcy świadczącego
usługi drogą elektroniczną lub z ich niezbędnym udziałem, jeżeli możliwość taka
jest przewidziana w porozumieniu zawartym między Komendantem SOP a tym
podmiotem.
4. Udostępnienie SOP danych, o których mowa w ust. 1, może nastąpić za
pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej, jeżeli:
1) możliwość ustalenia osoby uzyskującej dane, ich rodzaju oraz czasu,
w którym zostały uzyskane,
13.11.2019
©Telksinoe s. 34/162
2) zabezpieczenie techniczne i organizacyjne uniemożliwiające osobie
nieuprawnionej dostęp do danych
– zapewniają wykorzystywane sieci telekomunikacyjne.
5. Komendant SOP prowadzi rejestr wystąpień o uzyskanie danych
telekomunikacyjnych, pocztowych i internetowych zawierający informacje
identyfikujące komórkę organizacyjną SOP i funkcjonariusza uzyskującego te
dane, ich rodzaj, cel uzyskania oraz czas, w którym zostały uzyskane. Rejestry
prowadzi się w formie elektronicznej, z zachowaniem przepisów o ochronie
informacji niejawnych.
6. Dane, o których mowa w ust. 1, które mają znaczenie dla postępowania
karnego, Komendant SOP przekazuje prokuratorowi właściwemu miejscowo lub
rzeczowo. Prokurator podejmuje decyzję o zakresie i sposobie wykorzystania
przekazanych danych.
7. Dane, o których mowa w ust. 1, które nie mają znaczenia dla postępowania
karnego albo dla zapewnienia bezpieczeństwa ochranianym osobom lub obiektom
lub nie są istotne dla bezpieczeństwa państwa, podlegają niezwłocznemu,
komisyjnemu i protokolarnemu zniszczeniu.
Art. 58. 1. Kontrolę nad uzyskiwaniem przez SOP danych
telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych sprawuje Sąd Okręgowy
w Warszawie.
2. Komendant SOP przekazuje, z zachowaniem przepisów o ochronie
informacji niejawnych, Sądowi Okręgowemu w Warszawie, w okresach
półrocznych, sprawozdanie obejmujące:
1) liczbę przypadków pozyskania w okresie sprawozdawczym danych
telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych oraz rodzaj tych
danych;
2) kwalifikacje prawne czynów, w związku z zaistnieniem lub podejrzeniem
zaistnienia których wystąpiono o dane telekomunikacyjne, pocztowe lub
internetowe.
3. W ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, Sąd Okręgowy w Warszawie
może zapoznać się z materiałami uzasadniającymi udostępnienie SOP danych
telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych.
13.11.2019
©Telksinoe s. 35/162
4. Sąd Okręgowy w Warszawie informuje Komendanta SOP o wyniku
kontroli w terminie 30 dni od jej zakończenia.
Art. 59. 1. W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2, SOP
może uzyskiwać dane:
1) z wykazu, o którym mowa w art. 179 ust. 9 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. –
Prawo telekomunikacyjne,
2) o których mowa w art. 161 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo
telekomunikacyjne,
3) w przypadku użytkownika, który nie jest osobą fizyczną, numer zakończenia
sieci oraz siedzibę lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej, firmę
lub nazwę i formę organizacyjną tego użytkownika,
4) w przypadku stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej – także nazwę
miejscowości oraz ulicy, przy której znajduje się zakończenie sieci,
udostępnione użytkownikowi
– oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.
2. Do udostępniania i przetwarzania danych, o których mowa w ust. 1, stosuje
się przepisy art. 57 ust. 2–7.
3. Kontroli, o której mowa w art. 58 ust. 1, nie podlega uzyskiwanie danych
na podstawie ust. 1.
Art. 60. (uchylony)
Art. 61. Administratorem danych osobowych przetwarzanych przez SOP jest
Komendant SOP.
Art. 62. Kierownicy komórek organizacyjnych SOP są obowiązani
współdziałać z Biurem Nadzoru Wewnętrznego, o którym mowa w ustawie z dnia
21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra
właściwego do spraw wewnętrznych, w zakresie realizacji jego zadań,
a w szczególności:
1) udostępniać na wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego niezbędne
uzbrojenie, wyposażenie, urządzenia i środki techniczne;
2) zapewniać warunki niezbędne do sprawnej realizacji zadań przez inspektorów
Biura Nadzoru Wewnętrznego, w szczególności przez zapewnienie
swobodnego wstępu na teren komórki organizacyjnej SOP, niezwłocznie
13.11.2019
©Telksinoe s. 36/162
przedstawiać żądane informacje i dokumenty, terminowo udzielać ustnych
i pisemnych wyjaśnień, a także udostępniać niezbędne urządzenia techniczne
i zapewniać dostęp do Internetu oraz, w miarę możliwości, do oddzielnego
pomieszczenia z odpowiednim wyposażeniem;
3) przekazywać dane funkcjonariuszy objętych weryfikacją, o której mowa
w art. 11a ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych
formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw
wewnętrznych, najpóźniej w terminie 14 dni przed planowanym:
a) powołaniem na stanowiska Komendanta SOP i jego zastępców,
dyrektorów i zastępców dyrektorów komórek organizacyjnych SOP oraz
naczelników,
b) oddelegowaniem do pełnienia służby lub wykonywaniem zadań poza
granicami państwa na okres przekraczający 14 dni, z wyłączeniem
przypadku, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. f,
c) wystąpieniem o mianowanie na stopnie generała brygady i generała
dywizji w SOP,
d) wystąpieniem o przedterminowe mianowanie w korpusie oficerów SOP,
e) wystąpieniem o wyróżnienie, na wniosek ministra właściwego do spraw
wewnętrznych, orderami i odznaczeniami, o których mowa w ustawie
z dnia 16 października 1992 r. o orderach i odznaczeniach (Dz. U.
z 2019 r. poz. 25),
f) oddelegowaniem do wykonywania zadań w Biurze Nadzoru
Wewnętrznego;
4) udostępniać dokumentację z kontroli, o której mowa w art. 12 ust. 3 pkt 2
ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych
(Dz. U. z 2018 r. poz. 412, 650, 1000, 1083 i 1669 oraz z 2019 r. poz. 125).
Art. 63. 1. W związku z wykonywaniem zadań wymienionych w art. 3 SOP
zapewnia ochronę form i metod realizacji zadań, informacji oraz własnych
obiektów i danych identyfikujących funkcjonariuszy.
2. Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych
funkcjonariusze mogą posługiwać się dokumentami, które uniemożliwiają
ustalenie danych identyfikujących funkcjonariusza oraz środków, którymi
posługują się przy wykonywaniu zadań służbowych.
13.11.2019
©Telksinoe s. 37/162
2a. Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych
funkcjonariusze mogą posługiwać się środkami identyfikacji elektronicznej
zawierającymi dane inne niż dane identyfikujące funkcjonariusza.
3. Nie popełnia przestępstwa:
1) kto poleca sporządzenie lub kieruje sporządzeniem dokumentów lub
wydawaniem środków identyfikacji elektronicznej, o których mowa w ust. 2
i 2a;
2) kto sporządza dokumenty lub wydaje środki identyfikacji elektronicznej, o
których mowa w ust. 2 i 2a;
3) kto udziela pomocy w sporządzeniu dokumentów lub wydawaniu środków
identyfikacji elektronicznej, o których mowa w ust. 2 i 2a;
4) funkcjonariusz, jeżeli dokumentami lub środkami identyfikacji
elektronicznej, o których mowa w ust. 2 i 2a, posługuje się przy wykonywaniu
czynności operacyjno-rozpoznawczych;
5) kto wydaje środki identyfikacji elektronicznej, o których mowa w ust. 2a,
funkcjonariuszowi, lub dopuszcza do uwierzytelnienia z wykorzystaniem
takiego środka identyfikacji elektronicznej w swoim systemie identyfikacji
elektronicznej.
4. Uprawnione organy, służby i instytucje państwowe, jak również organy
jednostek samorządu terytorialnego, na pisemny wniosek Komendanta SOP,
stosownie do zakresu tego wniosku, wydają dokumenty i znaki identyfikujące
funkcjonariuszom mającym posługiwać się nimi jako funkcjonariusze lub
pracownicy tych organów, służb lub instytucji, bądź też, w granicach swojej
właściwości, udzielają niezbędnej pomocy w zakresie wydawania przedmiotowych
dokumentów.
5. W przypadku gdy nie zwrócono się o to do organów, służb lub instytucji
określonych w ust. 4, organem uprawnionym do wydawania dokumentów,
o których mowa w ust. 2, jest Komendant SOP.
6. Organem uprawnionym do prowadzenia ewidencji dokumentów, o których
mowa w ust. 2 i 2a, jest Komendant SOP.
7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia:
1) tryb wydawania dokumentów, o których mowa w ust. 2,
13.11.2019
©Telksinoe s. 38/162
2) sposób posługiwania się dokumentami, o których mowa w ust. 2, a także ich
przechowywania i ewidencji,
3) organy i osoby uprawnione do ich wydawania, posługiwania się nimi i ich
przechowywania,
4) czas, na jaki są wydawane dokumenty, o których mowa w ust. 2,
5) czynności zapewniające ich ochronę
– mając na względzie rodzaje dokumentów i cel, w jakim są wydawane, oraz
zapewnienie właściwego zabezpieczenia dokumentów oraz dokumentowania
sposobu ich wydawania i używania.
Art. 64. 1. SOP przy wykonywaniu swoich zadań może korzystać z pomocy
osób niebędących funkcjonariuszami. Ujawnianie danych o osobach udzielających
pomocy SOP jest zabronione.
2. Dane o osobach, o których mowa w ust. 1, mogą być ujawnione na żądanie
prokuratora lub sądu w razie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przez te osoby
przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego w związku z podejmowaniem
działań, o których mowa w art. 19 ust. 1, oraz w przypadku ujawnienia przez te
osoby faktu udzielania pomocy SOP w zakresie działań, o których mowa
w art. 19 ust. 1 pkt 2. Udostępnienie tych danych następuje w trybie określonym
w ust. 3.
3. Komendant SOP może zezwalać:
1) byłym i obecnym funkcjonariuszom i pracownikom SOP,
2) osobom oddelegowanym do SOP, w zakresie zadań realizowanych w okresie
oddelegowania,
3) osobom udzielającym funkcjonariuszom pomocy w wykonywaniu zadań
SOP,
4) byłym funkcjonariuszom i pracownikom Biura Ochrony Rządu
– na udzielenie wiadomości stanowiącej informację niejawną uprawnionemu
podmiotowi.
4. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 3, nie dotyczy sytuacji, o których mowa
w art. 48, art. 49, art. 57 oraz art. 67 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, z wyjątkiem
dokumentów i materiałów, które sąd okręgowy, prokurator Biura Lustracyjnego
lub oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji
Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu uzna za niezbędne w związku
13.11.2019
©Telksinoe s. 39/162
z wykonywaniem ich zadań określonych w ustawie z dnia 18 października 2006 r.
o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat
1944–1990 oraz treści tych dokumentów oraz ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r.
o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi
Polskiemu (Dz. U. z 2018 r. poz. 2032 i 2529 oraz z 2019 r. poz. 131).
5. W razie odmowy zezwolenia na udzielenie wiadomości stanowiącej
informację niejawną o klauzuli „tajne” lub „ściśle tajne” pomimo żądania
prokuratora lub sądu, zgłoszonego w związku z postępowaniem karnym o zbrodnie
przeciwko pokojowi, ludzkości i o przestępstwa wojenne lub o zbrodnię godzącą
w życie ludzkie albo o występek przeciwko życiu i zdrowiu, gdy jego następstwem
była śmierć człowieka, Komendant SOP na wniosek prokuratora lub sądu
przedstawia żądane dokumenty i materiały oraz wyjaśnienia ministrowi
właściwemu do spraw wewnętrznych. Jeżeli minister właściwy do spraw
wewnętrznych stwierdzi, że uwzględnienie żądania prokuratora lub sądu jest
uzasadnione, Komendant SOP jest obowiązany zezwolić na udostępnienie
wnioskowanych informacji.
6. W razie odmowy zezwolenia na udzielenie wiadomości stanowiącej
informację niejawną przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych stosuje się
tryb określony w art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych
formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
7. W przypadku Komendanta SOP zezwolenia, o którym mowa w ust. 3,
udziela minister właściwy do spraw wewnętrznych. Przepis ust. 4 stosuje się
odpowiednio.
8. Za udzielenie pomocy, o której mowa w ust. 1, osobom niebędącym
funkcjonariuszami może być przyznane wynagrodzenie.
Art. 65. 1. Koszty podejmowanych przez SOP czynności operacyjno-
-rozpoznawczych, zakupów środków technicznych niezbędnych do realizacji tych
czynności, prowadzonych szkoleń dla funkcjonariuszy dotyczących wykonywania
czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz wynagrodzenia osób, o których mowa
w art. 64 ust. 1, w zakresie, w jakim ze względu na wyłączenie jawności czynności
operacyjno-rozpoznawczych nie mogą być stosowane przepisy o finansach
publicznych, rachunkowości i zamówieniach publicznych, są pokrywane
z tworzonego na ten cel funduszu operacyjnego.
13.11.2019
©Telksinoe s. 40/162
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, z zachowaniem przepisów
o ochronie informacji niejawnych, określi, w drodze zarządzenia, sposób tworzenia
funduszu operacyjnego i gospodarowania nim oraz podmioty właściwe w tych
sprawach.
Art. 66. 1. SOP nie może przy wykonywaniu swoich zadań korzystać z tajnej
współpracy:
1) posłów i senatorów;
2) osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, o których mowa
w art. 2 ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących
kierownicze stanowiska państwowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 152);
3) dyrektorów generalnych w ministerstwach, urzędach centralnych lub
urzędach wojewódzkich;
4) sędziów, asesorów sądowych, prokuratorów, asesorów prokuratorskich,
adwokatów, radców prawnych i radców Prokuratorii Generalnej
Rzeczypospolitej Polskiej;
5) członków rady nadzorczej, członków zarządu oraz dyrektorów programów
„Telewizji Polskiej – Spółka Akcyjna” i „Polskiego Radia – Spółka Akcyjna”,
a także dyrektorów terenowych oddziałów „Telewizji Polskiej – Spółka
Akcyjna”;
6) dyrektora generalnego, dyrektorów biur oraz kierowników oddziałów
regionalnych „Polskiej Agencji Prasowej – Spółka Akcyjna”;
7) nadawców w rozumieniu art. 4 pkt 5 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r.
o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2019 r. poz. 361);
8) redaktorów naczelnych, dziennikarzy lub osób prowadzących działalność
wydawniczą, o których mowa w ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. – Prawo
prasowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 1914);
9) rektorów;
10) członków Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej Komisji
Akredytacyjnej i Rady Doskonałości Naukowej.
2. Komendant SOP w celu realizacji zadań SOP może po uzyskaniu zgody
ministra właściwego do spraw wewnętrznych wyrazić zgodę na korzystanie z tajnej
współpracy z osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 8, jeżeli jest to uzasadnione
względami bezpieczeństwa ochranianych osób lub obiektów.
13.11.2019
©Telksinoe s. 41/162
Art. 67. 1. Udzielenie informacji o prowadzonych czynnościach operacyjno-
-rozpoznawczych oraz o stosowanych środkach i metodach ich realizacji może
nastąpić:
1) w przypadku gdy istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa
ściganego z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem tych
czynności;
2) w związku ze współpracą prowadzoną z innymi organami, służbami lub
instytucjami państwowymi uprawnionymi do wykonywania czynności
operacyjno-rozpoznawczych, w tym także w związku z prowadzoną
współpracą z organami i służbami innych państw w trybie i zakresie
określonych w umowach i porozumieniach międzynarodowych.
2. Udzielenie informacji o osobie uzyskanych w czasie wykonywania
czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz w trybie, o którym mowa
w art. 40 ust. 1, może nastąpić:
1) na żądanie sądu lub prokuratora, a wykorzystanie tych informacji może
nastąpić tylko w celu ścigania karnego;
2) w przypadku gdy ustawa nakłada obowiązek lub umożliwia udzielenie takich
informacji określonemu organowi albo obowiązek taki wynika z umów lub
porozumień międzynarodowych, a także w przypadkach gdy zatajenie takiej
informacji prowadziłoby do zagrożenia życia lub zdrowia innych osób.
3. Udzielenie informacji o szczegółowych formach, zasadach i organizacji
czynności operacyjno-rozpoznawczych może nastąpić w szczególnie
uzasadnionych przypadkach.
4. W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1
i ust. 3 udzielenie informacji następuje w trybie określonym w art. 64 ust. 3–7.
Rozdział 4
Służba w SOP
Art. 68. Służbę w SOP może pełnić osoba posiadająca wyłącznie
obywatelstwo polskie, nieposzlakowaną opinię, która nie była skazana
prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe,
korzystająca z pełni praw publicznych, posiadająca co najmniej wykształcenie
średnie lub średnie branżowe oraz zdolność fizyczną i psychiczną do służby
13.11.2019
©Telksinoe s. 42/162
w formacji uzbrojonej i gotowa podporządkować się dyscyplinie służbowej, dająca
rękojmię zachowania tajemnicy stosownie do wymogów określonych w przepisach
o ochronie informacji niejawnych, a także która nie pełniła służby zawodowej, nie
pracowała lub nie była współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa
wymienionych w art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu
informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944–1990 oraz
treści tych dokumentów.
Art. 69. 1. Postępowanie kwalifikacyjne jest prowadzone w dwóch etapach.
2. Etap pierwszy obejmuje:
1) złożenie podania o przyjęcie do służby, kwestionariusza osobowego
kandydata do służby, a także dokumentów stwierdzających wymagane
wykształcenie i kwalifikacje zawodowe oraz zawierających dane o uprzednim
zatrudnieniu;
2) przeprowadzenie rozmowy kwalifikacyjnej z kandydatem pozwalającej na
ustalenie jego predyspozycji do służby w SOP.
3. Etap drugi obejmuje:
1) przeprowadzenie testu wiedzy kandydata;
2) przeprowadzenie badań psychologicznych celem ustalenia poziomu rozwoju
społeczno-emocjonalnego oraz cech osobowości kandydata;
3) przeprowadzenie testu sprawności fizycznej kandydata;
4) sprawdzenie w rejestrach, ewidencjach i kartotekach prawdziwości danych
zawartych w kwestionariuszu osobowym kandydata;
5) poddanie kandydata postępowaniu sprawdzającemu określonemu
w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz uzyskanie
poświadczenia bezpieczeństwa określonego w przepisach ustawy z dnia
5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych;
6) ustalenie zdolności fizycznej i psychicznej kandydata do służby na podstawie
orzeczenia komisji lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw
wewnętrznych;
7) przeprowadzenie badań psychofizjologicznych.
4. W etapie drugim kandydat może zostać poddany badaniu na zawartość
w organizmie środka odurzającego lub innej podobnie działającej substancji lub
środka.
13.11.2019
©Telksinoe s. 43/162
5. Informacje uzyskane w poszczególnych etapach postępowania, o których
mowa w ust. 2 i 3, wpisuje się do kwestionariusza osobowego kandydata.
6. Negatywny wynik lub niepoddanie się badaniom lub czynnościom,
o których mowa w ust. 2 i 3, powoduje odstąpienie przez Komendanta SOP od
prowadzenia dalszego postępowania kwalifikacyjnego.
7. Postępowanie kwalifikacyjne kończy się oceną spełnienia przez kandydata
warunków do pełnienia służby w SOP, jego predyspozycji i przydatności do tej
służby.
8. Komendant SOP odmawia poddania kandydata postępowaniu
kwalifikacyjnemu albo odstępuje od jego prowadzenia w przypadku:
1) niezłożenia kompletu dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 1;
2) niespełnienia wymagań określonych w art. 68;
3) uzyskania negatywnego wyniku z jednej z czynności postępowania
kwalifikacyjnego, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 2, 3, 6 i 7;
4) zatajenia lub podania nieprawdziwych danych w kwestionariuszu osobowym,
o którym mowa w ust. 2 pkt 1;
5) niepoddania się przez kandydata przewidzianym w postępowaniu
kwalifikacyjnym czynnościom lub etapom tego postępowania;
6) przystąpienia do ponownego postępowania kwalifikacyjnego mimo uzyskania
przez niego w poprzednim postępowaniu kwalifikacyjnym negatywnego
wyniku z czynności postępowania kwalifikacyjnego, o której mowa
w ust. 3 pkt 4 lub 5, gdy z informacji posiadanych przez Komendanta SOP
wynika, że nie uległy zmianie okoliczności stanowiące podstawę
negatywnego wyniku z danej czynności;
7) gdy nie znajduje to uzasadnienia w potrzebach kadrowych SOP.
9. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia:
1) zakres informacji o planowanym postępowaniu kwalifikacyjnym oraz sposób
podawania ich do wiadomości,
2) dokumenty, które należy złożyć w związku z postępowaniem
kwalifikacyjnym, oraz wzór kwestionariusza osobowego,
3) zakres tematyczny testu wiedzy oraz zakres i sposób przeprowadzania testu
sprawności fizycznej i badań psychologicznych,
13.11.2019
©Telksinoe s. 44/162
4) sposób dokonywania oceny kandydatów oraz preferencje z tytułu
posiadanego przez nich wykształcenia lub posiadanych umiejętności,
5) sposób zakończenia postępowania kwalifikacyjnego oraz minimalny okres,
po którym kandydat do służby może ponownie przystąpić do postępowania
kwalifikacyjnego lub poszczególnych jego etapów,
6) zakres informacji o wyniku postępowania kwalifikacyjnego
– mając na względzie zapewnienie sprawnego przebiegu postępowania
kwalifikacyjnego oraz wyłonienia osób spełniających wymogi do pełnienia służby
w SOP.
Art. 70. 1. Funkcjonariusz Policji, Straży Granicznej, Straży
Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Wywiadu Wojskowego, Służby
Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Więziennej, Służby Celno-Skarbowej lub
Centralnego Biura Antykorupcyjnego może być na własną prośbę przeniesiony do
służby w SOP, jeżeli wykazuje predyspozycje do jej pełnienia.
2. Funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 1, do służby w SOP przenosi
Komendant SOP w porozumieniu odpowiednio z Komendantem Głównym Policji,
Komendantem Głównym Straży Granicznej, Szefem Kancelarii Sejmu,
Komendantem Głównym Państwowej Straży Pożarnej, Szefem Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefem Agencji Wywiadu, Szefem Służby
Wywiadu Wojskowego, Szefem Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Dyrektorem
Generalnym Służby Więziennej, Szefem Krajowej Administracji Skarbowej lub
Szefem Centralnego Biura Antykorupcyjnego, za zgodą ministra właściwego do
spraw wewnętrznych.
3. W przypadku braku porozumienia Komendanta SOP z właściwym
komendantem funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej lub Państwowej Straży
Pożarnej, w przypadkach uzasadnionych potrzebami organizacyjnymi lub
kadrowymi, do służby w SOP może przenieść minister właściwy do spraw
wewnętrznych.
4. Funkcjonariusz Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej,
Państwowej Straży Pożarnej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu, Służby Wywiadu Wojskowego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
13.11.2019
©Telksinoe s. 45/162
Służby Więziennej, Służby Celno-Skarbowej lub Centralnego Biura
Antykorupcyjnego przeniesiony do służby w SOP zachowuje ciągłość służby.
5. Funkcjonariuszowi przenoszonemu w trybie, o którym mowa w ust. 1, nie
przysługuje odprawa ani inne należności przewidziane dla funkcjonariuszy
odchodzących ze służby.
6. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia:
1) szczegółowy sposób i tryb prowadzenia postępowania w stosunku do
funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 1,
2) kwalifikacje predestynujące do służby w SOP,
3) sposób określania równorzędności okresów służby i stażu, należności oraz
uzyskanych w dotychczasowych jednostkach organizacyjnych kwalifikacji
zawodowych z obowiązującymi w SOP
– mając na względzie zapewnienie prawidłowego przebiegu postępowania oraz
realizacji naboru do służby w SOP w celu przeniesienia funkcjonariuszy
posiadających odpowiednie kwalifikacje do wypełniania jej zadań.
Art. 70a. 1. SOP jest uprawniona do przetwarzania informacji, w tym danych
osobowych, w zakresie niezbędnym do prowadzenia postępowań kwalifikacyjnych
do służby w SOP, przenoszenia do służby w SOP oraz w zakresie wynikającym z
przebiegu stosunku służbowego funkcjonariuszy SOP, także po jego ustaniu, w tym
ma prawo przetwarzać dane osobowe, o których mowa w art. 9 i art. 10
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia
27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z
przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich
danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie
danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.1)), zwanego dalej
„rozporządzeniem (UE) 2016/679”, z wyłączeniem danych dotyczących kodu
genetycznego oraz danych daktyloskopijnych.
2. Do przetwarzania danych osobowych, o których mowa w ust. 1, nie stosuje
się art. 13 ust. 1 lit. d i e oraz art. 16 rozporządzenia (UE) 2016/679 w zakresie, w
jakim przepisy szczególne przewidują odrębny tryb sprostowania. Zabezpieczenie
1)
Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018,
str. 2.
13.11.2019
©Telksinoe s. 46/162
przetwarzania danych osobowych polega co najmniej na dopuszczeniu do ich
przetwarzania wyłącznie funkcjonariuszy lub pracowników posiadających pisemne
upoważnienie wydane przez administratora danych osobowych po pisemnym
zobowiązaniu funkcjonariuszy lub pracowników do zachowania przetwarzanych
danych w poufności.
Art. 71. O zdolności fizycznej i psychicznej do służby w SOP orzekają
komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.
Art. 72. 1. Komendant SOP w celu sprawdzenia przydatności do służby:
1) może skierować:
a) funkcjonariusza,
b) funkcjonariusza, o którym mowa w art. 70 ust. 1, przenoszonego do
służby w SOP,
2) kieruje kandydata ubiegającego się o przyjęcie do służby w SOP
– na przeprowadzenie badania psychofizjologicznego.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, sposób organizowania, przeprowadzania i dokumentowania badań
psychofizjologicznych w SOP, mając na względzie zapewnienie sprawnego
przebiegu tych badań.
Art. 73. 1. Funkcjonariusz na stanowisku kierownika komórki organizacyjnej
lub innym stanowisku służbowym musi spełniać wymagania w zakresie
wykształcenia, kwalifikacji zawodowych i stażu służby. W uzasadnionych
przypadkach wymagania te mogą zostać obniżone.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, wymagania, o których mowa w ust. 1, oraz przypadki, w których
wymagania te mogą być obniżone, mając na względzie sposób ustalania
kwalifikacji zawodowych i zaliczania ich do poszczególnych grup i specjalności.
Art. 74. Przed podjęciem służby funkcjonariusz składa ślubowanie według
następującej roty:
„Ja, obywatel Rzeczypospolitej Polskiej, świadom podejmowanych
obowiązków funkcjonariusza Służby Ochrony Państwa ślubuję służyć
wiernie Narodowi Polskiemu, mając zawsze na względzie interes
Państwa Polskiego, nawet z narażeniem własnego życia.
13.11.2019
©Telksinoe s. 47/162
Ślubuję przestrzegać Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
i obowiązującego porządku prawnego oraz ofiarnie i sumiennie
wykonywać powierzone mi obowiązki, przestrzegać dyscypliny
służbowej, wykonywać polecenia przełożonych, dochować tajemnic
związanych ze służbą, strzec dobrego imienia służby, honoru i godności
oraz przestrzegać zasad etyki zawodowej.”.
Funkcjonariusz składający ślubowanie może dodać na końcu zdanie „Tak mi
dopomóż Bóg.”.
Art. 75. 1. W razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny SOP może być
objęta militaryzacją, o której mowa w art. 174 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada
1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U.
z 2018 r. poz. 1459, 1669, 2182 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 55).
2. Funkcjonariusze pozostający w stosunku służbowym w dniu ogłoszenia
mobilizacji lub w dniu, w którym rozpoczyna się czas wojny, określonym przez
Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 4a ustawy,
o której mowa w ust. 1, stają się z mocy prawa funkcjonariuszami pełniącymi
służbę w czasie wojny i pozostają w tej służbie do czasu zwolnienia.
3. Osoby przybyłe w celu uzupełnienia potrzeb osobowych, które otrzymały
przydziały organizacyjno-mobilizacyjne na stanowiska przewidziane dla
funkcjonariuszy, otrzymują uprawnienia funkcjonariuszy, o których mowa
w art. 21 i art. 37.
Art. 76. 1. Stosunek służbowy funkcjonariusza powstaje w drodze
mianowania na podstawie dobrowolnego zgłoszenia się do służby.
2. Nawiązanie, zmiana albo rozwiązanie stosunku służbowego następują
przez wydanie rozkazu personalnego odpowiednio o mianowaniu, wyznaczeniu lub
powołaniu na stanowisko służbowe, przeniesieniu, zwolnieniu lub odwołaniu
z tego stanowiska albo o zwolnieniu ze służby.
3. Do postępowania w sprawach osobowych dotyczących nawiązania, zmiany
i rozwiązania stosunku służbowego w zakresie nieuregulowanym ustawą stosuje
się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60).
13.11.2019
©Telksinoe s. 48/162
4. Początek służby liczy się od dnia określonego w rozkazie personalnym
o mianowaniu funkcjonariusza.
5. Mianowanie może nastąpić po odbyciu zasadniczej służby wojskowej albo
po przeniesieniu do rezerwy.
6. Warunku, o którym mowa w ust. 5, nie stosuje się do funkcjonariusza-
kobiety w służbie przygotowawczej oraz absolwentów szkół wyższych.
7. Mianowanie może nastąpić po uzyskaniu poświadczenia bezpieczeństwa
upoważniającego do dostępu do informacji niejawnych, wymaganego na
określonym stanowisku służbowym.
8. Komendant SOP wydaje funkcjonariuszowi legitymację służbową
i identyfikator służbowy SOP.
9. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, wzór legitymacji służbowej i identyfikatora służbowego
funkcjonariusza, w tym informacje w nich zawarte, postępowanie w przypadku
utraty lub odnalezienia legitymacji służbowej i identyfikatora służbowego, mając
na celu zapewnienie właściwej identyfikacji funkcjonariusza.
Art. 77. 1. Osobę zgłaszającą się do podjęcia służby w SOP mianuje się
funkcjonariuszem w służbie przygotowawczej na okres 3 lat.
2. Po upływie okresu służby przygotowawczej i uzyskaniu pozytywnej opinii
służbowej funkcjonariusza mianuje się na stałe.
3. W przypadkach uzasadnionych szczególnymi kwalifikacjami
funkcjonariusza Komendant SOP może skrócić okres służby przygotowawczej
funkcjonariusza albo zwolnić go z odbywania tej służby.
4. Komendant SOP może przedłużyć okres służby przygotowawczej o okres
przerwy w wykonywaniu przez funkcjonariusza obowiązków służbowych
w przypadku przerwy trwającej łącznie ponad 3 miesiące.
Art. 78. 1. Wyznaczenie funkcjonariusza na stanowisko służbowe,
przenoszenie oraz zwalnianie z tych stanowisk następuje na podstawie rozkazu
personalnego Komendanta SOP.
2. Od rozkazu personalnego Komendanta SOP w sprawach, o których mowa
w ust. 1, służy odwołanie do ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
13.11.2019
©Telksinoe s. 49/162
Art. 79. Funkcjonariusza zwalnia się lub odwołuje ze stanowiska służbowego
i przenosi do dyspozycji Komendanta SOP w przypadku odmowy wydania mu
poświadczenia bezpieczeństwa lub wszczęcia wobec niego kontrolnego
postępowania sprawdzającego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 5 sierpnia
2010 r. o ochronie informacji niejawnych.
Art. 80. 1. Funkcjonariusz zwolniony albo odwołany z dotychczas
zajmowanego stanowiska służbowego może być przeniesiony do dyspozycji
Komendanta SOP, jeżeli przewiduje się wyznaczenie go na inne stanowisko
służbowe lub zwolnienie ze służby.
2. Funkcjonariuszowi w okresie przebywania w dyspozycji Komendanta SOP
można przedstawić propozycję przeniesienia na równorzędne stanowisko
służbowe, a w razie niewyrażenia pisemnej zgody na propozycję – zwalnia się go
ze służby.
3. Równorzędnym stanowiskiem służbowym jest stanowisko o tym samym
stopniu etatowym i tej samej grupie uposażenia.
4. Okres pozostawania funkcjonariusza w dyspozycji nie może być dłuższy
niż 6 miesięcy.
5. W okresie pozostawania funkcjonariusza w dyspozycji Komendant SOP
może:
1) skierować go do wykonywania określonych zadań służbowych we wskazanej
komórce organizacyjnej SOP, jeżeli charakter tych zadań odpowiada
posiadanym przez niego kwalifikacjom;
2) skierować go do odbycia kursów lub szkoleń.
6. Zakres obowiązków służbowych funkcjonariusza przeniesionego do
dyspozycji, skierowanego do wykonywania określonych zadań służbowych,
określa Komendant SOP lub wyznaczony przez niego kierownik komórki
organizacyjnej.
7. Właściwym do przeniesienia funkcjonariusza do dyspozycji jest:
1) minister właściwy do spraw wewnętrznych w stosunku do osoby odwołanej
ze stanowiska Komendanta SOP i zastępcy Komendanta SOP;
2) Komendant SOP w stosunku do pozostałych funkcjonariuszy; przepis
art. 78 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
13.11.2019
©Telksinoe s. 50/162
Art. 81. 1. Czas pełnienia służby funkcjonariusza jest określony wymiarem
jego obowiązków, z uwzględnieniem prawa do wypoczynku.
2. Czas pełnienia służby funkcjonariusza wynosi 40 godzin tygodniowo
w przyjętym okresie rozliczeniowym, od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca
danego roku oraz od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia danego roku.
2a. Przedłużenie czasu służby funkcjonariusza ponad normę określoną
w ust. 2 nie może spowodować przekroczenia przeciętnego 48-godzinnego
tygodniowego wymiaru czasu służby w przyjętym okresie rozliczeniowym.
3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do funkcjonariuszy skierowanych na
szkolenie w systemie skoszarowanym, przebywających w podróży służbowej albo
pełniących dyżury domowe.
4. W zamian za czas służby przekraczający normę określoną
w ust. 2 funkcjonariuszowi przysługuje:
1) w okresie rozliczeniowym czas wolny od służby w tym samym wymiarze albo
2) po zakończeniu okresu rozliczeniowego rekompensata pieniężna, o ile
w terminie 10 dni od zakończenia okresu rozliczeniowego nie wystąpi
z wnioskiem o udzielenie czasu wolnego od służby w tym samym wymiarze.
5. Przepisu ust. 4 nie stosuje się do funkcjonariusza na stanowisku
kierowniczym.
6. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, rozkład czasu służby oraz tryb udzielania czasu wolnego w zamian
za służbę w wymiarze przekraczającym 40 godzin tygodniowo, wskazując:
1) rodzaj i organizację służby, sposób pełnienia dyżurów domowych oraz
właściwość przełożonych do określenia harmonogramu służby;
2) okoliczności uzasadniające przedłużenie czasu służby ponad ustawowy
wymiar, jak również niezbędny czas na wypoczynek funkcjonariusza po
służbie oraz sposób prowadzenia ewidencji czasu służby;
3) możliwość wprowadzenia w SOP odmiennego rozkładu czasu służby i trybu
udzielania czasu wolnego w przypadku ogłoszenia mobilizacji lub w czasie
wojny.
7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych wyda rozporządzenie, o którym
mowa w ust. 6, mając na względzie zapewnienie wypoczynku funkcjonariuszom
oraz prawidłowe funkcjonowanie SOP.
13.11.2019
©Telksinoe s. 51/162
8. W przypadku ogłoszenia mobilizacji lub w czasie wojny Komendant SOP
może wprowadzić, w zakresie określonym w ust. 2, odmienny od obowiązującego
rozkład czasu służby i tryb udzielania czasu wolnego w zamian za służbę
w wymiarze przekraczającym 40 godzin tygodniowo w SOP, z zachowaniem
przepisu ust. 4.
Art. 82. 1. Funkcjonariusz podlega okresowemu opiniowaniu służbowemu.
Funkcjonariusz w służbie przygotowawczej podlega opiniowaniu służbowemu nie
rzadziej niż raz w roku. Funkcjonariusz w służbie stałej podlega opiniowaniu
służbowemu nie rzadziej niż co 3 lata.
2. W wydanej opinii służbowej przełożony zamieszcza ogólną ocenę
o opiniowanym funkcjonariuszu wyrażoną w skali od 1 do 6 (niedostateczna,
mierna, dostateczna, dobra, bardzo dobra, wzorowa).
3. Przełożony jest obowiązany zapoznać funkcjonariusza z wydaną o nim
opinią służbową w terminie 14 dni od dnia jej sporządzenia.
4. W przypadku gdy nie jest możliwe zapoznanie funkcjonariusza z opinią
służbową w terminie, o którym mowa w ust. 3, termin ten biegnie od dnia ustania
przeszkody.
5. Funkcjonariuszowi przysługuje prawo wniesienia odwołania od wydanej
o nim opinii służbowej do wyższego przełożonego w terminie 14 dni od dnia
zapoznania się z opinią.
6. Od opinii wydanej przez Komendanta SOP przysługuje funkcjonariuszowi
wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
7. Opinia służbowa wydana w trybie określonym w ust. 5 i 6 jest ostateczna.
8. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb opiniowania służbowego
funkcjonariuszy, zapoznania się ich z opiniami służbowymi oraz przypadki,
w których zapoznanie się nie jest możliwe w terminie, o którym mowa w ust. 3,
a także tryb składania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, mając na
względzie zapewnienie uprawnień przysługujących funkcjonariuszom oraz
prawidłowy obieg dokumentacji.
13.11.2019
©Telksinoe s. 52/162
Art. 83. 1. Funkcjonariusz jest obowiązany utrzymywać sprawność fizyczną
zapewniającą wykonywanie przez niego zadań służbowych, w szczególności przez
uczestnictwo w zajęciach z wychowania fizycznego oraz zajęciach sportowych.
2. Sprawność fizyczną, o której mowa w ust. 1, ocenia się na podstawie
wyników testu sprawności fizycznej funkcjonariuszy.
3. Komendant SOP określi, w drodze zarządzenia, zakres, szczegółowe
warunki i tryb przeprowadzania oraz szczegółowy sposób oceniania testu
sprawności fizycznej funkcjonariuszy, uwzględniając charakter służby w SOP.
4. Komendant SOP może określić, w drodze zarządzenia, zadania z zakresu
wychowania fizycznego realizowane w SOP oraz formy organizacyjne
wychowania fizycznego i sposób ich finansowania, uwzględniając charakter służby
w SOP.
5. Komendant SOP może określić, w drodze zarządzenia, wymagania wobec
osób prowadzących zajęcia z wychowania fizycznego, mając na celu utrzymanie
sprawności fizycznej funkcjonariuszy zapewniającej wykonywanie przez nich
zadań służbowych, a także uwzględniając charakter służby w SOP.
Art. 84. 1. Funkcjonariusz może być delegowany do czasowego pełnienia
służby w innej miejscowości na okres do 12 miesięcy, z urzędu lub na własną
prośbę. Za zgodą funkcjonariusza okres delegowania może zostać przedłużony.
2. W sprawach delegowania funkcjonariusza właściwy jest Komendant SOP.
Art. 85. Do ochrony placówki zagranicznej może być skierowany
funkcjonariusz, który posiada:
1) zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia umożliwiającym pełnienie służby
w wyznaczonej placówce zagranicznej;
2) zaświadczenie potwierdzające odbycie szkolenia specjalistycznego
umożliwiające pełnienie służby w wyznaczonej placówce zagranicznej;
3) szczepienia ochronne w przypadkach określonych wymogami sanitarnymi;
4) sprawność fizyczną umożliwiającą pełnienie służby w wyznaczonej
placówce;
5) poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające do dostępu do informacji
niejawnych o klauzuli umożliwiającej wykonywanie zadań w placówce
13.11.2019
©Telksinoe s. 53/162
zagranicznej, w tym wytwarzanych przez urząd obsługujący ministra
właściwego do spraw zagranicznych.
Art. 86. Komendant SOP odwołuje funkcjonariusza skierowanego do
ochrony placówki zagranicznej w przypadku:
1) wszczęcia kontrolnego postępowania sprawdzającego prowadzonego na
podstawie przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji
niejawnych;
2) uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa lub czynu, za który
funkcjonariusz ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną;
3) zachowania niezgodnego z zasadami etyki zawodowej funkcjonariuszy;
4) stanu zdrowia uniemożliwiającego dalszą realizację zadań;
5) mianowania na inne stanowisko służbowe;
6) innych uzasadnionych potrzeb SOP.
Art. 87. 1. Funkcjonariuszowi przysługują uprawnienia pracownika związane
z rodzicielstwem określone w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy
(Dz. U. z 2018 r. poz. 917, z późn. zm.2)), zwanej dalej „Kodeksem pracy”,
z wyjątkiem art. 1867, jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej.
2. Jeżeli oboje rodzice są funkcjonariuszami, z uprawnień, o których mowa
w ust. 1, może korzystać tylko jedno z nich.
Art. 88. 1. Funkcjonariuszowi można powierzyć pełnienie obowiązków
służbowych na innym stanowisku na czas nieprzekraczający 12 miesięcy.
2. W trakcie pełnienia obowiązków uposażenie funkcjonariusza nie może być
obniżone.
Art. 89. 1. Komendant SOP może oddelegować funkcjonariusza, za jego
pisemną zgodą, do pełnienia obowiązków poza SOP.
2. Oddelegowanie, o którym mowa w ust. 1, następuje po zwolnieniu lub
odwołaniu funkcjonariusza z dotychczas zajmowanego stanowiska i przeniesieniu
go do dyspozycji Komendanta SOP.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1000,
1076, 1608, 1629, 2215, 2244, 2245, 2377 i 2432.
13.11.2019
©Telksinoe s. 54/162
3. Okresu oddelegowania, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się do okresu
pozostawania funkcjonariusza w dyspozycji określonego w art. 80 ust. 4. Podczas
tego oddelegowania nie stosuje się wobec funkcjonariusza przepisów art. 80.
Art. 90. 1. Z wnioskiem o oddelegowanie funkcjonariusza do wykonywania
zadań służbowych poza SOP, zwanym dalej „wnioskiem”, mogą wystąpić
kierownicy urzędów, jednostek organizacyjnych lub służb, do których
funkcjonariusz ma zostać oddelegowany.
2. Wniosek powinien określać nazwę urzędu, jednostki organizacyjnej lub
służby, stanowisko służbowe wyznaczone dla funkcjonariusza, kwalifikacje
zawodowe wymagane do zajmowania tego stanowiska oraz zakres wykonywanych
na tym stanowisku zadań i obowiązków.
3. Komendant SOP może odmówić uwzględnienia wniosku, jeżeli jest to
uzasadnione potrzebami SOP, z wyjątkiem oddelegowania do Biura Nadzoru
Wewnętrznego, o którym mowa w ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r.
o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw
wewnętrznych.
Art. 91. 1. Komendant SOP przedstawia kierownikowi urzędu, jednostki
organizacyjnej lub służby imienną propozycję obsady stanowiska służbowego
określonego we wniosku, po uprzednim uzyskaniu od tego funkcjonariusza
oświadczenia, o którym mowa w art. 92.
2. W razie uzgodnienia obsady stanowiska służbowego z kierownikiem
urzędu, jednostki organizacyjnej lub służby Komendant SOP zwalnia
wytypowanego funkcjonariusza z zajmowanego stanowiska i oddelegowuje go do
urzędu, jednostki organizacyjnej lub służby w celu wyznaczenia na uzgodnione
stanowisko służbowe.
Art. 92. Oddelegowanie do pełnienia zadań służbowych poza SOP następuje
po wyrażeniu zgody przez funkcjonariusza w formie pisemnego oświadczenia,
wskazującego nazwę urzędu, jednostki organizacyjnej lub służby i stanowisko
służbowe, na którym funkcjonariusz godzi się wykonywać zadania służbowe.
Art. 93. W razie uwzględnienia wniosku Komendant SOP zalicza do celów
związanych z pełnieniem służby w SOP oraz obliczania uposażenia i innych
należności pieniężnych funkcjonariuszy stanowisko służbowe określone we
13.11.2019
©Telksinoe s. 55/162
wniosku do odpowiedniej grupy uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy oraz
ustala stopień etatowy, do którego zaszeregowuje to stanowisko, stosownie do
zaszeregowania stanowisk służbowych do grup uposażenia zasadniczego.
Art. 94. Rozkaz personalny o oddelegowaniu funkcjonariusza zawiera:
1) datę oddelegowania funkcjonariusza oraz wysokość przysługującego
funkcjonariuszowi uposażenia przyznanego przez Komendanta SOP;
2) nazwę urzędu, jednostki organizacyjnej lub służby, do których następuje
oddelegowanie;
3) określenie stanowiska przeznaczonego dla funkcjonariusza ze wskazaniem
składników uposażenia.
Art. 95. 1. Oddelegowanego funkcjonariusza wyznacza na stanowisko
służbowe, zgodnie z wnioskiem, kierownik urzędu, jednostki organizacyjnej lub
służby.
2. Kierownik urzędu, jednostki organizacyjnej lub służby może przenieść
oddelegowanego funkcjonariusza na stanowisko służbowe inne niż określone we
wniosku o oddelegowanie. Do przeniesienia jest konieczna zmiana rozkazu
personalnego przez Komendanta SOP oraz zgoda funkcjonariusza, wyrażona
w formie pisemnego oświadczenia.
Art. 96. W razie reorganizacji urzędu, jednostki organizacyjnej lub służby
powodującej zmianę stanowiska służbowego, na którym oddelegowany
funkcjonariusz wykonuje zadania służbowe, kierownik urzędu może wystąpić do
Komendanta SOP z wnioskiem o oddelegowanie funkcjonariusza na inne
stanowisko służbowe lub o jego odwołanie z oddelegowania. Przepisy art. 90,
art. 92 i art. 94 stosuje się odpowiednio.
Art. 97. 1. Do oddelegowanego funkcjonariusza stosuje się przepisy, które
mają zastosowanie do pracowników zatrudnionych na stanowiskach służbowych
równorzędnych do zajmowanych przez funkcjonariuszy, w szczególności przepisy
dotyczące obowiązków pracodawcy i pracownika, regulaminów pracy, wyróżnień
i kar, czasu pracy, bezpieczeństwa i higieny pracy, dodatkowego wynagrodzenia
rocznego, a także przyznawania nagród.
13.11.2019
©Telksinoe s. 56/162
2. Oddelegowanemu funkcjonariuszowi urlopu udziela kierownik urzędu,
jednostki organizacyjnej lub służby na zasadach i w wymiarze określonych
w art. 151 i art. 153–159.
Art. 98. 1. Urząd, jednostka organizacyjna lub służba, do których
oddelegowano funkcjonariusza, wypłacają oddelegowanemu funkcjonariuszowi:
1) uposażenie;
2) dodatkowe wynagrodzenie roczne proporcjonalnie do okresu oddelegowania;
3) nagrody uznaniowe.
2. Komórka organizacyjna SOP właściwa w sprawach finansowych wypłaca
oddelegowanemu funkcjonariuszowi:
1) świadczenia w naturze i ich ekwiwalenty oraz niewymienione
w ust. 1 należności i świadczenia przysługujące z tytułu pełnienia służby;
2) nagrody jubileuszowe;
3) należności z tytułu doznania uszczerbku na zdrowiu i należności pośmiertne;
4) należności z tytułu zwolnienia ze służby;
5) wyrównanie z tytułu wypłaty dodatkowego wynagrodzenia rocznego
w wysokości niższej niż wysokość nagrody rocznej, obliczonej na podstawie
niniejszej ustawy.
Art. 99. 1. Komendant SOP, w przypadku gdy jest to uzasadnione potrzebami
SOP, może odwołać funkcjonariusza z oddelegowania nawet bez jego zgody,
zawiadamiając o tym na piśmie kierownika urzędu, jednostki organizacyjnej lub
służby i oddelegowanego funkcjonariusza. Odwołanie następuje nie wcześniej niż
z upływem 30 dni od dnia złożenia zawiadomienia.
2. Kierownik urzędu, jednostki organizacyjnej lub służby, w przypadku gdy
jest to uzasadnione interesem urzędu, jednostki organizacyjnej lub służby może
skierować oddelegowanego funkcjonariusza nawet bez jego zgody do dyspozycji
Komendanta SOP, zawiadamiając o tym na piśmie Komendanta SOP
i oddelegowanego funkcjonariusza. Skierowanie oddelegowanego funkcjonariusza
do dyspozycji Komendanta SOP następuje nie wcześniej niż z upływem 30 dni od
dnia złożenia zawiadomienia.
3. Komendant SOP może odwołać funkcjonariusza z oddelegowania, na jego
wniosek złożony na piśmie, jeżeli kierownik urzędu, jednostki organizacyjnej lub
13.11.2019
©Telksinoe s. 57/162
służby wyrazi zgodę na odwołanie. Odwołanie następuje nie wcześniej niż
z upływem 30 dni od dnia złożenia zawiadomienia.
4. Terminy, o których mowa w ust. 1–3, mogą być skracane za zgodą
Komendanta SOP, kierownika urzędu, jednostki organizacyjnej lub służby oraz
zainteresowanego funkcjonariusza.
Art. 100. 1. Po odwołaniu funkcjonariusza z oddelegowania Komendant SOP
mianuje go na stanowisko nie niższe niż zajmowane przed oddelegowaniem.
2. Komendant SOP może wyrazić zgodę na zwolnienie ze służby w SOP
funkcjonariusza, o którym mowa w art. 99, ze stanowiska równorzędnego do
zajmowanego w urzędzie, jednostce organizacyjnej lub służbie. Nie dotyczy to
funkcjonariusza, który podlega zwolnieniu ze służby na podstawie
art. 107 ust. 1 pkt 3–5 oraz ust. 2 pkt 1 i 2 albo wobec którego wymierzono karę
dyscyplinarną wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe.
Art. 101. 1. Komendant SOP może skierować funkcjonariusza do czasowego
wykonywania obowiązków innych niż wynikające z zajmowanego stanowiska,
zgodnych z posiadanymi kwalifikacjami i umiejętnościami.
2. Okres skierowania, o którym mowa w ust. 1, nie może być dłuższy niż
3 miesiące w okresie kolejnych 12 miesięcy.
3. Zakres obowiązków, o których mowa w ust. 1, określa Komendant SOP lub
wyznaczony przez niego kierownik komórki organizacyjnej.
Art. 102. 1. Funkcjonariusza przenosi się na niższe stanowisko służbowe
w przypadku wymierzenia kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko
służbowe.
2. Funkcjonariusza można przenieść na niższe stanowisko służbowe
w przypadku:
1) orzeczenia przez komisję lekarską trwałej niezdolności do pełnienia służby na
zajmowanym stanowisku, jeżeli nie ma możliwości wyznaczenia go na
równorzędne stanowisko;
2) otrzymania miernej ogólnej oceny w opinii służbowej w okresie służby
przygotowawczej;
13.11.2019
©Telksinoe s. 58/162
3) otrzymania miernych ogólnych ocen w dwóch kolejnych opiniach
służbowych w okresie służby stałej, między którymi upłynęło co najmniej
6 miesięcy;
4) likwidacji zajmowanego przez niego stanowiska służbowego, jeżeli nie ma
możliwości wyznaczenia go na stanowisko równorzędne.
3. Funkcjonariusza można przenieść na niższe stanowisko służbowe również
na jego prośbę.
4. Funkcjonariusz, który nie wyraził zgody na przeniesienie na niższe
stanowisko z przyczyn, o których mowa w ust. 2, może być zwolniony ze służby.
5. Niższym stanowiskiem służbowym jest stanowisko służbowe o niższym
stopniu etatowym lub niższej grupie uposażenia.
Art. 103. 1. Funkcjonariusza zawiesza się w czynnościach służbowych
w razie wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego o przestępstwo umyślne
ścigane z oskarżenia publicznego, na czas nie dłuższy niż 3 miesiące.
2. Funkcjonariusza można zawiesić w czynnościach służbowych w razie
wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego o przestępstwo nieumyślne
ścigane z oskarżenia publicznego lub postępowania dyscyplinarnego, jeżeli jest to
celowe z uwagi na dobro postępowania lub dobro służby, na czas nie dłuższy niż
3 miesiące.
3. W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres zawieszenia
w czynnościach służbowych można przedłużyć do czasu ukończenia postępowania
karnego.
4. Funkcjonariusza zawiesza w czynnościach służbowych Komendant SOP.
Od rozkazu personalnego o zawieszeniu przysługuje odwołanie do ministra
właściwego do spraw wewnętrznych w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych wydaje decyzję w terminie 7 dni od
dnia otrzymania odwołania. Złożenie odwołania nie wstrzymuje decyzji
o zawieszeniu.
5. Funkcjonariusza zawieszonego w czynnościach służbowych odsuwa się od
pełnienia obowiązków służbowych oraz odbiera mu się legitymację służbową, broń
służbową i identyfikator służbowy.
6. Komendant SOP uchyla rozkaz personalny o zawieszeniu w czynnościach
służbowych przed ukończeniem postępowania karnego w przypadku ustania
13.11.2019
©Telksinoe s. 59/162
przesłanek uzasadniających zawieszenie funkcjonariusza w czynnościach
służbowych.
7. Wygaśnięcie decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych następuje
w przypadku:
1) upływu czasu zawieszenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, jeżeli zawieszenia nie
przedłużono do czasu ukończenia postępowania karnego;
2) prawomocnego zakończenia postępowania karnego lub dyscyplinarnego;
3) zwolnienia funkcjonariusza ze służby;
4) śmierci funkcjonariusza.
Art. 104. Funkcjonariusz może być skierowany do komisji lekarskiej
podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych:
1) z urzędu lub na jego wniosek – w celu określenia stanu zdrowia oraz ustalenia
zdolności fizycznej i psychicznej do służby, jak również związku
poszczególnych chorób ze służbą;
2) z urzędu – w celu sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej
niezdolności do służby z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania
zwolnienia lekarskiego.
Art. 105. 1. Funkcjonariusz jest obowiązany do zgłoszenia się do komisji
lekarskiej w wyznaczonym przez nią terminie oraz poddania się zleconym przez
nią badaniom specjalistycznym, psychologicznym i dodatkowym.
2. W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja
nie pozwalają na wydanie orzeczenia, funkcjonariusz może zostać skierowany na
obserwację w podmiocie leczniczym, jeżeli wyraża na to zgodę.
Art. 106. Funkcjonariusz podlega obowiązkowym szczepieniom ochronnym
w przypadku wystąpienia lub możliwości wystąpienia na stanowisku służbowym
szkodliwego czynnika biologicznego.
Art. 107. 1. Funkcjonariusza zwalnia się ze służby w przypadku:
1) orzeczenia trwałej niezdolności do służby przez komisję lekarską;
2) otrzymania niedostatecznej ogólnej oceny w opinii służbowej w okresie
służby przygotowawczej;
3) otrzymania niedostatecznych ocen w 2 kolejnych opiniach służbowych
w okresie służby stałej, między którymi upłynął okres co najmniej 6 miesięcy;
13.11.2019
©Telksinoe s. 60/162
4) wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby;
5) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane
z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;
6) utraty obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego państwa;
7) ostatecznej decyzji o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub
decyzji o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa zgodnie z przepisami
ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych;
8) niewyrażenia pisemnej zgody na przeniesienie na równorzędne stanowisko
służbowe w przypadku, o którym mowa w art. 80 ust. 2;
9) nieotrzymania propozycji innego stanowiska służbowego przez okres
pozostawania w dyspozycji, o którym mowa w art. 80 ust. 1.
2. Funkcjonariusza można zwolnić ze służby w przypadku:
1) otrzymania niedostatecznej ogólnej oceny w opinii służbowej w okresie
służby stałej;
2) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo inne niż określone
w ust. 1 pkt 5;
3) powołania do innej służby państwowej, a także objęcia funkcji z wyboru
w organach samorządu terytorialnego lub stowarzyszeniach;
4) dwukrotnego nieusprawiedliwionego niezgłoszenia się do komisji lekarskiej
lub niepoddania się badaniom, o których mowa w art. 105 ust. 1, albo
w przypadku dwukrotnego nieusprawiedliwionego niestawienia się na
obserwację w podmiocie leczniczym, w przypadku wyrażenia zgody przez
funkcjonariusza, chyba że skierowanie do komisji lekarskiej nastąpiło na
wniosek funkcjonariusza;
5) likwidacji komórki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełni służbę, lub
zmniejszenia jej stanu etatowego, jeżeli przeniesienie funkcjonariusza do
innej komórki lub na inne stanowisko nie jest możliwe;
6) popełnienia czynu o znamionach przestępstwa albo przestępstwa skarbowego,
jeżeli popełnienie czynu jest oczywiste;
7) upływu 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby;
8) upływu 12 miesięcy zawieszenia w czynnościach służbowych, jeżeli nie
ustały przyczyny będące podstawą zawieszenia;
13.11.2019
©Telksinoe s. 61/162
9) uzyskania dodatniego wyniku badania na zawartość w organizmie środka
odurzającego lub innej podobnie działającej substancji lub środka albo
odmowy poddania się tym badaniom;
10) odmowy poddania się na polecenie Komendanta SOP badaniu
psychofizjologicznemu lub dwukrotnego niestawienia się w wyznaczonym
terminie na takie badanie;
11) gdy wymaga tego ważny interes służby.
3. Funkcjonariusza zwalnia się ze służby w terminie 3 miesięcy od dnia
pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby.
4. W przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 5, zwolnienie następuje po
upływie 9 miesięcy, a w przypadku służby przygotowawczej – po upływie
3 miesięcy od dnia podjęcia decyzji o likwidacji komórki organizacyjnej lub
zmniejszenia stanu etatowego.
5. Terminy, o których mowa w ust. 3 i 4, mogą być skracane za zgodą stron.
Art. 108. Przepisu art. 107 ust. 3 nie stosuje się do funkcjonariusza
pełniącego służbę w czasie wojny.
Art. 109. 1. Uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu
funkcjonariusza ze służby z powodu jej wadliwości stanowi podstawę
przywrócenia go do służby na stanowisko równorzędne.
2. Jeżeli zwolniony funkcjonariusz w terminie 7 dni od przywrócenia do
służby na skutek prawomocnego wyroku lub ostatecznej decyzji nie zgłosi
gotowości niezwłocznego jej podjęcia, stosunek służbowy wygasa.
3. Jeżeli po przywróceniu do służby okaże się, że mimo zgłoszenia gotowości
niezwłocznego podjęcia służby funkcjonariusz nie może zostać do niej
dopuszczony, gdyż po zwolnieniu zaistniały okoliczności powodujące niemożność
jej pełnienia, stosunek służbowy ulega rozwiązaniu na podstawie
art. 107 ust. 2 pkt 11, chyba że zaistnieje inna podstawa zwolnienia ze służby.
4. Prawo do uposażenia powstaje z dniem podjęcia służby, chyba że po
zgłoszeniu do służby zaistniały okoliczności usprawiedliwiające niepodjęcie tej
służby.
5. Funkcjonariuszowi przywróconemu do służby przysługuje za okres
pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku
13.11.2019
©Telksinoe s. 62/162
zajmowanym przed zwolnieniem, nie więcej jednak niż za 6 miesięcy i nie mniej
niż za 1 miesiąc. Takie samo świadczenie przysługuje osobie, o której mowa
w ust. 3.
6. Okres, za który funkcjonariuszowi przysługuje świadczenie pieniężne,
wlicza się do okresu służby uwzględnianego przy ustalaniu okresu, od którego
zależą uprawnienia określone w art. 80 ust. 2, art. 121 ust. 2, art. 151 ust. 2 i 3,
art. 165 ust. 1, art. 175 ust. 1 i art. 187 ust. 1.
7. Okresu pozostawania poza służbą, za który funkcjonariusz nie otrzymał
świadczenia, nie uważa się za przerwę w służbie w zakresie uprawnień
uzależnionych od nieprzerwanego jej biegu.
8. Przepisy ust. 1–7 stosuje się odpowiednio do funkcjonariusza zwolnionego
ze służby na podstawie:
1) art. 107 ust. 1 pkt 4, jeżeli zapadło prawomocne orzeczenie, o którym mowa
w art. 243 ust. 1 pkt 1, w postępowaniu dyscyplinarnym, które wznowiono ze
względu na to, że prowadzone przeciwko niemu, o ten sam czyn,
postępowanie karne, karne skarbowe lub w sprawach o wykroczenia, zostało
zakończone prawomocnym wyrokiem uniewinniającym albo orzeczeniem
o umorzeniu postępowania ze względu na okoliczności określone
w art. 17 § 1 pkt 1 lub 2 Kodeksu postępowania karnego albo
w art. 5 § 1 pkt 1 lub 2 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia;
2) art. 107 ust. 2 pkt 6 i 8, jeżeli postępowanie karne lub karne skarbowe zostało
zakończone prawomocnym wyrokiem uniewinniającym albo orzeczeniem
o umorzeniu postępowania ze względu na okoliczności określone
w art. 17 § 1 pkt 1 lub 2 Kodeksu postępowania karnego.
Art. 110. 1. W przypadku uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub
prawomocnego orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania karnego
i wydania orzeczenia o umorzeniu postępowania karnego albo w razie uchylenia
kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe, obniżenia
stopnia lub kary wydalenia ze służby ulegają uchyleniu skutki, jakie wynikły dla
funkcjonariusza w związku z wyznaczeniem na niższe stanowisko lub obniżeniem
stopnia. O uchyleniu innych skutków decyzję podejmuje Komendant SOP.
2. W przypadku uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub
prawomocnego postanowienia o warunkowym umorzeniu postępowania karnego
13.11.2019
©Telksinoe s. 63/162
albo wydania prawomocnego wyroku uniewinniającego ulegają uchyleniu
wszystkie skutki, jakie wynikły dla funkcjonariusza w postępowaniu
dyscyplinarnym przeprowadzonym w związku z orzeczeniem sądu lub
postanowieniem prokuratora.
3. W przypadku gdy podstawę orzeczenia kary dyscyplinarnej stanowiły inne
przewinienia niż określone w ust. 2, decyzję o uchyleniu skutków, jakie wynikły
dla funkcjonariusza w wyniku postępowania dyscyplinarnego, podejmuje minister
właściwy do spraw wewnętrznych. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.
4. Przepisy art. 109 ust. 2–6 stosuje się odpowiednio.
Art. 111. 1. Zwolnienie funkcjonariusza ze służby nie może nastąpić przed
upływem 12 miesięcy od dnia zaprzestania wykonywania obowiązków służbowych
z powodu choroby, chyba że funkcjonariusz zgłosi pisemnie wystąpienie ze służby.
2. Zwolnienie funkcjonariusza ze służby na podstawie art. 107 ust. 1 pkt 4–7
oraz ust. 2 pkt 2 nie może nastąpić przed upływem 3 miesięcy od dnia zaprzestania
służby z powodu choroby, chyba że funkcjonariusz zgłosi pisemnie wystąpienie ze
służby.
3. Ochrona, o której mowa w ust. 1, nie przysługuje funkcjonariuszowi
zwalnianemu ze służby na podstawie art. 107 ust. 1 pkt 5 oraz ust. 2 pkt 2.
Art. 112. 1. Funkcjonariusza nie można zwolnić ze służby w okresie ciąży,
w czasie urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego,
urlopu ojcowskiego, urlopu rodzicielskiego lub urlopu wychowawczego, z
wyjątkiem przypadków określonych w art. 107 ust. 1 pkt 4, 5 i 7 oraz ust. 2 pkt 2,
3 i 5.
2. W razie zwolnienia funkcjonariusza ze służby na podstawie
art. 107 ust. 2 pkt 5 w okresie ciąży, w czasie urlopu macierzyńskiego, urlopu na
warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego lub urlopu rodzicielskiego
przysługuje mu uposażenie do końca okresu ciąży oraz trwania wymienionego
urlopu.
Art. 113. Funkcjonariusza zwalnia ze służby Komendant SOP. Przepis
art. 78 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 114. 1. Funkcjonariusz zwolniony ze służby otrzymuje niezwłocznie
świadectwo służby oraz, na swój wniosek, opinię o służbie.
13.11.2019
©Telksinoe s. 64/162
2. Funkcjonariusz może żądać sprostowania świadectwa służby oraz odwołać
się do wyższego przełożonego od opinii o służbie w terminie 7 dni od dnia
otrzymania opinii. Od opinii Komendanta SOP służy wniosek o ponowne
rozpatrzenie sprawy.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowe dane, które należy podać w świadectwie służby oraz
w opinii o służbie, z uwzględnieniem sposobu wydawania i sprostowania
świadectw służby oraz środków odwoławczych od opinii o służbie.
Art. 115. 1. Stosunek służbowy wygasa w przypadku:
1) śmierci funkcjonariusza;
2) uznania funkcjonariusza za zmarłego;
3) stwierdzenia zaginięcia funkcjonariusza.
2. Rozkaz personalny o wygaśnięciu stosunku służbowego wydaje się na
podstawie skróconego aktu zgonu albo ostatecznej decyzji ministra właściwego do
spraw wewnętrznych o stwierdzeniu zaginięcia funkcjonariusza.
3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, funkcjonariusza skreśla się
z ewidencji rozkazem personalnym Komendanta SOP.
Rozdział 5
Korpusy i stopnie funkcjonariuszy
Art. 116. W SOP obowiązują następujące korpusy i stopnie służbowe:
1) korpus szeregowych:
a) szeregowy SOP,
b) starszy szeregowy SOP;
2) korpus podoficerów:
a) kapral SOP,
b) plutonowy SOP,
c) sierżant SOP,
d) starszy sierżant SOP;
3) korpus chorążych:
a) młodszy chorąży SOP,
b) chorąży SOP,
c) starszy chorąży SOP;
13.11.2019
©Telksinoe s. 65/162
4) korpus oficerów:
a) podporucznik SOP,
b) porucznik SOP,
c) kapitan SOP,
d) major SOP,
e) podpułkownik SOP,
f) pułkownik SOP,
g) generał brygady SOP,
h) generał dywizji SOP.
Art. 117. 1. Na stopień szeregowego SOP mianuje się funkcjonariusza
z dniem wyznaczenia na stanowisko służbowe.
2. Na stopnie szeregowych SOP oraz na stopnie podoficerskie SOP i stopnie
chorążych SOP mianuje Komendant SOP lub upoważnieni przez niego kierownicy
komórek organizacyjnych.
Art. 118. Na pierwszy stopień oficerski SOP oraz stopień generała brygady
SOP i generała dywizji SOP mianuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na
wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Na pozostałe stopnie
oficerskie mianuje minister właściwy do spraw wewnętrznych.
Art. 119. 1. Mianowanie na stopnie podoficerskie SOP lub na stopnie
chorążych SOP jest uzależnione od opinii służbowej i zajmowanego stanowiska
służbowego, a ponadto na stopień:
1) podoficera SOP – od możliwości zapewnienia stanowiska służbowego
zaszeregowanego do stopnia etatowego podoficera oraz od zdania egzaminu
podoficerskiego;
2) chorążego SOP – od możliwości zapewnienia stanowiska służbowego
zaszeregowanego do stopnia etatowego chorążego oraz od zdania egzaminu
na stopień chorążego.
2. Na pierwszy stopień chorążego SOP może być mianowany funkcjonariusz,
który ukończył co najmniej studia wyższe pierwszego stopnia i uzyskał tytuł
zawodowy licencjata lub równorzędny.
3. Egzaminy na pierwszy stopień podoficerski i chorążego SOP przeprowadza
komisja egzaminacyjna powołana przez Komendanta SOP.
13.11.2019
©Telksinoe s. 66/162
4. Do egzaminu na pierwszy stopień podoficerski może być dopuszczony
funkcjonariusz w służbie przygotowawczej i stałej, który posiada:
1) stopień szeregowego lub starszego szeregowego;
2) co najmniej roczny staż na zajmowanym stanowisku służbowym;
3) dobrą opinię służbową.
5. Do egzaminu na pierwszy stopień chorążego może być dopuszczony
funkcjonariusz w służbie stałej, który posiada:
1) stopień podoficerski co najmniej sierżanta;
2) co najmniej trzyletni staż na zajmowanym stanowisku służbowym;
3) wzorową albo bardzo dobrą opinię służbową.
6. Egzaminy, o których mowa w ust. 1, składają się z następujących części:
1) teoretycznej;
2) strzeleckiej;
3) sprawdzającej sprawność fizyczną.
7. Część teoretyczną egzaminu przeprowadza się w formie pisemnej lub
ustnej, uwzględniając zakres wiedzy administracyjno-prawnej, logistycznej oraz
wiedzy z zakresu organizacji działań ochronnych w sposób zapewniający poziom
niezbędny do wykonywania obowiązków przez funkcjonariuszy.
8. Z przebiegu egzaminu sporządza się protokół, który podpisuje komisja
egzaminacyjna.
9. W szczególnie uzasadnionych przypadkach można mianować na pierwszy
stopień podoficerski SOP lub na pierwszy stopień chorążego SOP funkcjonariusza,
który nie spełnia warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2.
10. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia:
1) sposób i tryb powoływania komisji, o której mowa w ust. 3,
2) szczegółowy sposób i tryb przeprowadzania egzaminów, o których mowa
w ust. 1,
3) skalę ocen oraz sposób oceny
– mając na względzie terminy i zakresy tematyczne egzaminów oraz ich sprawne
i rzetelne przeprowadzenie.
Art. 120. 1. Na pierwszy stopień oficerski SOP może być mianowany
funkcjonariusz, który:
13.11.2019
©Telksinoe s. 67/162
1) ukończył co najmniej studia wyższe drugiego stopnia lub jednolite studia
magisterskie i uzyskał tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;
2) odbył przeszkolenie specjalistyczne zakończone zdaniem egzaminu
oficerskiego przed komisją powołaną przez Komendanta SOP.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia:
1) sposób i tryb powoływania komisji, o której mowa w ust. 1 pkt 2,
2) szczegółowy sposób i tryb przeprowadzania egzaminu, o którym mowa
w ust. 1 pkt 2,
3) skalę ocen oraz sposób oceny
– mając na względzie termin i zakres tematyczny egzaminu oraz jego sprawne
i rzetelne przeprowadzenie.
Art. 121. 1. Mianowanie na kolejny wyższy stopień następuje stosownie do
zajmowanego stanowiska służbowego, posiadanych kwalifikacji zawodowych oraz
w zależności od opinii służbowej, o której mowa w art. 82 ust. 1.
2. Mianowanie na stopień nie może jednak nastąpić wcześniej niż po
odsłużeniu w stopniu:
1) kaprala SOP – 2 lat;
2) plutonowego SOP – 3 lat;
3) sierżanta SOP – 4 lat;
4) młodszego chorążego SOP – 3 lat;
5) chorążego SOP – 4 lat;
6) podporucznika SOP – 3 lat;
7) porucznika SOP – 3 lat;
8) kapitana SOP – 5 lat;
9) majora SOP – 5 lat;
10) podpułkownika SOP – 4 lat.
3. Mianowanie na kolejne wyższe stopnie odbywa się z okazji świąt
państwowych oraz święta SOP. W wyjątkowych przypadkach mianowanie może
nastąpić w innym terminie.
Art. 122. 1. W przypadkach zasługujących na szczególne wyróżnienie
funkcjonariusza spełniającego warunki, o których mowa w art. 121 ust. 1,
13.11.2019
©Telksinoe s. 68/162
posiadającego wzorową opinię służbową oraz szczególne kwalifikacje zawodowe
lub umiejętności do pełnienia służby można mianować na kolejny wyższy stopień
przed upływem okresów, o których mowa w art. 121 ust. 2. Okresy te nie mogą być
jednak skrócone więcej niż o połowę.
2. Funkcjonariusza zwalnianego ze służby można mianować z dniem
zwolnienia ze służby na kolejny wyższy stopień za szczególne zasługi podczas
wykonywania obowiązków służbowych.
Art. 123. Funkcjonariusza można mianować pośmiertnie na kolejny, wyższy
stopień lub na stopień oficerski, jeżeli poniósł śmierć wskutek dokonania czynu
świadczącego o szczególnym męstwie lub w uznaniu jego szczególnych zasług
podczas wykonywania obowiązków służbowych. Mianowanie dokonuje się
z ostatnim dniem służby.
Art. 124. 1. Stopnie szeregowych, podoficerów, chorążych i oficerów SOP są
dożywotnie.
2. Funkcjonariusze zwolnieni ze służby mogą używać posiadanych stopni,
o których mowa w art. 116, z dodaniem określenia:
1) „rezerwy”, jeżeli funkcjonariusz podlega obowiązkowi służby wojskowej
i został uznany za zdolnego do tej służby;
2) „w stanie spoczynku”, jeżeli funkcjonariusz nie podlega obowiązkowi służby
wojskowej.
3. Utrata stopnia wymienionego w art. 116 następuje w przypadku:
1) utraty obywatelstwa polskiego;
2) prawomocnego orzeczenia środka karnego pozbawienia praw publicznych;
3) skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolności za
popełnione przestępstwo.
Art. 125. O pozbawieniu, obniżeniu lub utracie stopnia orzeka przełożony
właściwy do mianowania na ten stopień. Stopnia podporucznika, a także stopnia
generała pozbawia Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek ministra właś-
ciwego do spraw wewnętrznych.
Art. 126. 1. Funkcjonariuszowi przywraca się stopień w przypadku
uchylenia:
1) prawomocnego orzeczenia środka karnego pozbawienia praw publicznych;
13.11.2019
©Telksinoe s. 69/162
2) skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolności za
popełnione przestępstwo;
3) decyzji, na której podstawie nastąpiło pozbawienie stopnia;
4) kary dyscyplinarnej obniżenia stopnia.
2. O przywróceniu stopnia orzeka przełożony właściwy do mianowania na ten
stopień. O przywróceniu stopnia podporucznika oraz stopnia generała orzeka
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek ministra właściwego do spraw
wewnętrznych.
Art. 127. 1. Osobę przyjmowaną do służby i posiadającą stopień wojskowy
lub stopień uzyskany w Biurze Ochrony Rządu, Policji, Straży Granicznej, Straży
Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Wywiadu Wojskowego, Służbie
Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Więziennej, Służbie Celno-Skarbowej
mianuje się na stopień obowiązujący w SOP, równorzędny z posiadanym stopniem.
2. Przy przyjmowaniu osób posiadających stopnie, o których mowa w ust. 1,
na równorzędne stopnie funkcjonariuszy mianuje Komendant SOP. Przy
przyjmowaniu osób posiadających stopień w korpusie generałów na równorzędny
stopień mianuje funkcjonariusza minister właściwy do spraw wewnętrznych.
3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, równorzędność stopni
w formacjach, o których mowa w ust. 1, mając na względzie zapewnienie
adekwatności tych stopni w służbach, o których mowa w ust. 1, oraz w odniesieniu
do żołnierzy zawodowych.
Art. 128. Wnioski w sprawie mianowania funkcjonariuszy:
1) na stopnie szeregowych, podoficerskie oraz chorążych SOP przedstawiają
Komendantowi SOP drogą służbową bezpośredni przełożeni tych
funkcjonariuszy;
2) na stopnie oficerskie SOP przedstawiają drogą służbową bezpośredni
przełożeni tych funkcjonariuszy Komendantowi SOP, który w przypadku
pozytywnego zaopiniowania przedstawia je ministrowi właściwemu do spraw
wewnętrznych;
3) na pierwszy stopień oficerski SOP i stopnie generalskie SOP przedstawia
Komendant SOP ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, który
13.11.2019
©Telksinoe s. 70/162
w przypadku pozytywnego zaopiniowania przedstawia je Prezydentowi
Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 129. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, sposób mianowania funkcjonariuszy na stopnie SOP, osoby
uprawnione do występowania z wnioskami o mianowanie oraz sposób
sporządzania i wręczania aktów mianowania, mając na względzie zapewnienie
prawidłowego dokumentowania mianowania na stopnie.
Rozdział 6
Obowiązki i prawa funkcjonariuszy
Art. 130. 1. Funkcjonariusz jest obowiązany dochować obowiązków
wynikających z roty złożonego ślubowania.
2. Funkcjonariusz odmawia wykonania rozkazu lub polecenia, jeżeli ich
wykonanie wiązałoby się z popełnieniem przestępstwa.
3. O odmowie wykonania rozkazu lub polecenia funkcjonariusz jest
obowiązany zameldować Komendantowi SOP z pominięciem drogi służbowej.
4. Funkcjonariusz przestrzega dyscypliny służbowej oraz zasad etyki
zawodowej.
Art. 131. 1. W celu ustalenia zdolności do wykonywania obowiązków
służbowych funkcjonariusz jest obowiązany poddać się, na żądanie Komendanta
SOP lub kierownika komórki organizacyjnej SOP, badaniu na zawartość środka
odurzającego lub innych podobnie działających substancji lub środka.
2. Komendant SOP lub kierownicy komórek organizacyjnych SOP mają
obowiązek niedopuszczenia do służby funkcjonariusza, jeżeli zachodzi
uzasadnione podejrzenie, że stawił się on do służby po spożyciu środka
odurzającego lub innych podobnie działających substancji lub środka albo
spożywał je w czasie służby. Okoliczności stanowiące podstawę decyzji powinny
być podane funkcjonariuszowi do wiadomości.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób
dokonywania badań, o których mowa w ust. 1, uwzględniając potrzebę prawid-
łowego stwierdzenia zawartości w organizmie funkcjonariusza środka
odurzającego lub innych podobnie działających substancji lub środka.
13.11.2019
©Telksinoe s. 71/162
Art. 132. 1. Funkcjonariusz otrzymuje bezpłatne umundurowanie
i wyposażenie. Umundurowanie i wyposażenie funkcjonariusza przechodzą na
własność funkcjonariusza z chwilą wydania i podlegają zwrotowi w przypadku
zwolnienia funkcjonariusza ze służby, w zakresie przedmiotów umundurowania
i wyposażenia, których okres używalności nie upłynął.
2. Funkcjonariusz w czasie pełnienia służby jest obowiązany do noszenia
przepisowego umundurowania i wyposażenia lub ubrania typu cywilnego.
3. Funkcjonariusze noszą ordery, odznaczenia i odznaki według zasad
obowiązujących w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
4. Funkcjonariusz zwolniony ze służby, z wyłączeniem funkcjonariusza
zwolnionego ze służby na podstawie art. 107 ust. 1 pkt 4–6 i ust. 2 pkt 2, ma prawo
do noszenia umundurowania.
5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia:
1) rodzaje, wzory, normy należności umundurowania oraz sposób jego noszenia,
2) normy ubrania typu cywilnego,
3) rodzaje, wzory oznak oraz sposób ich noszenia,
4) sposób realizacji norm należności umundurowania oraz przypadki i sposób
ich pomniejszania lub powiększania,
5) rodzaje umundurowania lub przedmioty umundurowania wydane w naturze
lub w formie równoważnika pieniężnego,
6) sposób ustalania i obliczania równowartości wydanego umundurowania,
które podlega zwrotowi,
7) warunki noszenia umundurowania przez funkcjonariuszy zwolnionych ze
służby,
8) okres używalności przedmiotów umundurowania podlegających zwrotowi
w przypadku zwolnienia funkcjonariusza ze służby
– mając na względzie zapewnienie właściwego ubioru oraz identyfikacji
funkcjonariuszy.
6. Minister właściwy do spraw wewnętrznych może ustanowić, w drodze
zarządzenia, odznaki i oznaki noszone na mundurze.
13.11.2019
©Telksinoe s. 72/162
Art. 133. 1. Funkcjonariusz otrzymuje równoważnik pieniężny za przedmioty
umundurowania niewydane w naturze, czyszczenie umundurowania i kwotę na
zakup ubrania typu cywilnego.
2. Równoważnik pieniężny oraz kwota na zakup ubrania typu cywilnego
przysługują za okres od dnia 1 kwietnia danego roku kalendarzowego do dnia
31 marca roku następnego, zwany dalej „rokiem zaopatrzeniowym”.
3. Funkcjonariuszowi mianowanemu lub przeniesionemu do służby w SOP
w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia danego roku kalendarzowego,
któremu wydaje się z dniem mianowania lub przeniesienia przedmioty
umundurowania w naturze, równoważnik pieniężny przysługuje od dnia 1 kwietnia
następnego roku kalendarzowego.
4. Funkcjonariuszowi, o którym mowa w ust. 3, kwotę na zakup ubrania typu
cywilnego wypłaca się na dany rok zaopatrzeniowy.
5. Równoważnik pieniężny i kwotę na zakup ubrania typu cywilnego wypłaca
się w terminie nie dłuższym niż 2 miesiące, licząc od dnia powstania uprawnienia
do ich wypłaty.
6. Równoważnik pieniężny i kwota na zakup ubrania typu cywilnego nie
przysługują za okres nieobecności funkcjonariusza w służbie z powodu:
1) urlopu wychowawczego lub bezpłatnego, o ile suma nieobecności przekroczy
30 dni kalendarzowych w ciągu roku zaopatrzeniowego;
2) zawieszenia funkcjonariusza w czynnościach służbowych.
7. Równoważnik pieniężny i kwotę na zakup ubrania typu cywilnego
pomniejsza się w przypadku:
1) nieobecności funkcjonariusza w służbie z powodów, o których mowa
w ust. 6;
2) wydania przedmiotu umundurowania w naturze, z wyjątkiem przedmiotów
umundurowania wydanych w związku z mianowaniem do służby w SOP.
8. Wysokość równoważnika pieniężnego ulega jednorazowemu zwiększeniu
w przypadku mianowania na stopień służbowy, o którym mowa
w art. 116 pkt 3 lit. a, pkt 4 lit. a, d, g i h.
9. Równoważnik pieniężny i kwota na zakup ubrania typu cywilnego
podlegają zwrotowi w przypadku:
13.11.2019
©Telksinoe s. 73/162
1) zwolnienia funkcjonariusza ze służby w SOP w okresie służby
przygotowawczej;
2) zwolnienia funkcjonariusza ze służby w SOP na podstawie
art. 107 ust. 1 pkt 4 i 5;
3) zaistnienia okoliczności wymienionych w ust. 6 i zwolnienia funkcjonariusza
ze służby w SOP przed pomniejszeniem równoważnika pieniężnego i kwoty
na zakup ubrania typu cywilnego w przypadku, o którym mowa
w ust. 7 pkt 1.
10. W sprawach zwrotu równoważnika pieniężnego i kwoty na zakup ubrania
typu cywilnego, o których mowa w ust. 9, wydaje się decyzję administracyjną.
11. W przypadku nieobecności funkcjonariusza w służbie z powodu urlopu
wychowawczego lub bezpłatnego w dniu rozpoczęcia roku zaopatrzeniowego
wypłatę równoważnika pieniężnego i kwoty na zakup ubrania typu cywilnego
zawiesza się.
12. Wznowienie wypłaty równoważnika pieniężnego i kwoty na zakup
ubrania typu cywilnego następuje w terminie 30 dni po ustaniu przyczyn
nieobecności funkcjonariusza w służbie.
13. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) wysokość równoważnika pieniężnego za przedmioty umundurowania
niewydane w naturze, czyszczenie umundurowania oraz kwot na zakup
ubrania typu cywilnego, a także podstawę i sposób ich obliczania,
2) sposób obliczania kwoty pomniejszania równoważnika pieniężnego i kwoty
na zakup ubrania typu cywilnego,
3) sposób obliczania kwoty podwyższania równoważnika pieniężnego,
4) wartości pieniężne elementów umundurowania i ubrania typu cywilnego
stanowiące podstawę do określenia wysokości równoważnika pieniężnego
i kwoty na zakup ubrania typu cywilnego,
5) tryb i termin zwracania równoważnika pieniężnego i kwoty na zakup ubrania
typu cywilnego oraz sposób obliczania kwoty należnej do zwrotu
– uwzględniając normy należności przedmiotów umundurowania.
Art. 134. 1. Za stan bezpieczeństwa i higieny służby w stosunku do
podległych funkcjonariuszy odpowiada Komendant SOP.
13.11.2019
©Telksinoe s. 74/162
2. Za pracodawcę w rozumieniu przepisów działu dziesiątego Kodeksu pracy
w stosunku do podległych funkcjonariuszy uważa się Komendanta SOP.
3. Za osobę kierującą pracownikami w rozumieniu przepisów działu
dziesiątego Kodeksu pracy, a także przepisów wykonawczych wydanych na jego
podstawie uważa się funkcjonariusza pełniącego służbę lub wykonującego
obowiązki na stanowisku kierowniczym.
4. Komendant SOP jest obowiązany zapewnić funkcjonariuszowi bezpieczne
i higieniczne warunki służby, wykonując działania, o których mowa
w art. 212 Kodeksu pracy.
5. Funkcjonariusz jest obowiązany do przestrzegania przepisów i zasad
bezpieczeństwa i higieny służby.
6. W zakresie określonym w ust. 1–4 stosuje się odpowiednio przepisy działu
dziesiątego Kodeksu pracy, z wyłączeniem przepisów art. 2092 § 2, art. 210,
art. 229 § 1–7, art. 230–232, art. 234 § 2–31, art. 235–2352, art. 237, art. 2371,
art. 2377 § 1 pkt 1 i § 2–4, art. 2378 § 1, art. 2379 § 3 oraz art. 23711a § 1 pkt 2.
7. W przypadku gdy warunki pełnienia służby nie odpowiadają przepisom
bezpieczeństwa i higieny służby oraz stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla
zdrowia lub życia funkcjonariusza albo gdy wykonywane przez niego obowiązki
grożą takim niebezpieczeństwem innym osobom, funkcjonariusz ma prawo
powstrzymać się od wykonywania czynności służbowych, o czym niezwłocznie
zawiadamia bezpośredniego przełożonego.
8. Przepisu ust. 7 nie stosuje się, gdy funkcjonariusz wykonuje bezpośrednio
zadania SOP, o których mowa w art. 3.
Art. 135. 1. W celu ustalenia zdolności do wykonywania zadań na
zajmowanym stanowisku służbowym funkcjonariusz jest obowiązany poddać się
badaniom okresowym lub kontrolnym w terminie wskazanym w skierowaniu na
takie badanie.
2. Skierowanie na badanie okresowe lub kontrolne zawiera imię i nazwisko,
numer PESEL, adres zamieszkania, stanowisko służbowe funkcjonariusza
kierowanego na badanie oraz opis warunków pełnienia służby występujących na
zajmowanym stanowisku służbowym, w tym czynników szkodliwych lub
uciążliwych, o których mowa w przepisach wykonawczych wydanych na
13.11.2019
©Telksinoe s. 75/162
podstawie art. 229 § 8 Kodeksu pracy, i innych wynikających z warunków
pełnienia służby.
3. Na pierwsze badanie okresowe funkcjonariusz jest kierowany w terminie
3 lat od dnia przyjęcia do służby.
4. Rodzaj, zakres i częstotliwość badań okresowych są uzależnione od rodzaju
pełnionej służby i wieku funkcjonariusza.
5. Lekarz przeprowadzający badanie okresowe lub kontrolne, w celu
uwzględnienia wszystkich czynników szkodliwych lub uciążliwych i innych
wynikających z warunków pełnienia służby wskazanych w skierowaniu na
badanie, może poszerzyć jego zakres o dodatkowe badania lekarskie, konsultacje
u lekarzy specjalistów lub badania diagnostyczne, a także wyznaczyć termin
następnego badania okresowego krótszy niż określony w przepisach
wykonawczych wydanych na podstawie ust. 18, jeżeli stwierdzi, że jest to
niezbędne dla ustalenia zdolności do wykonywania zadań na zajmowanym
stanowisku służbowym. Badania i konsultacje stanowią część badania okresowego
lub kontrolnego.
6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, lekarz wykorzystuje wskazówki
metodyczne w sprawie przeprowadzania badań profilaktycznych pracowników
określone w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 229 § 8
Kodeksu pracy.
7. Funkcjonariusza kieruje się na badanie okresowe w przypadku
przeniesienia go na stanowisko służbowe, na którym występują czynniki szkodliwe
lub uciążliwe i inne wynikające z warunków pełnienia służby, inne niż występujące
na dotychczas zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem terminu
określonego w ust. 3.
8. Badania okresowe i kontrolne są wykonywane na podstawie skierowania
na badanie wystawionego przez:
1) Komendanta SOP lub upoważnione przez niego osoby;
2) ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub upoważnioną przez niego
osobę w stosunku do Komendanta SOP oraz jego zastępców.
9. Skierowanie na badanie:
13.11.2019
©Telksinoe s. 76/162
1) kontrolne – wystawia się najpóźniej w dniu zgłoszenia się funkcjonariusza do
służby lub w dniu, w którym przełożony powziął wiadomość o przypadku
wymagającym kontroli stanu zdrowia,
2) okresowe – wystawia się nie później niż w terminie 30 dni przed upływem
ważności orzeczenia lekarskiego
– w 3 egzemplarzach, z których jeden jest przeznaczony dla funkcjonariusza
kierowanego na badanie.
10. Badania okresowe i kontrolne kończą się orzeczeniem lekarskim
stwierdzającym:
1) brak przeciwwskazań zdrowotnych do służby na określonym stanowisku
służbowym,
2) istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do służby na określonym stanowisku
służbowym
– w warunkach służby opisanych w skierowaniu na badanie.
11. Od orzeczenia lekarskiego funkcjonariuszowi, Komendantowi SOP oraz
jego zastępcom przysługuje odwołanie w terminie 7 dni od dnia otrzymania
orzeczenia.
12. Odwołanie od orzeczenia lekarskiego wraz z uzasadnieniem wnosi się na
piśmie za pośrednictwem lekarza, który wydał to orzeczenie, do:
1) wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy właściwego ze względu na miejsce
pełnienia służby funkcjonariusza;
2) poradni medycyny pracy podmiotów leczniczych utworzonych
i nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, jeżeli
orzeczenie wydał lekarz poradni badań profilaktycznych podmiotu
leczniczego utworzonego i nadzorowanego przez ministra właściwego do
spraw wewnętrznych;
3) instytutu badawczego w dziedzinie medycyny pracy lub Uniwersyteckiego
Centrum Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdyni, jeżeli odwołanie
dotyczy orzeczenia lekarskiego wydanego przez lekarza zatrudnionego
w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy.
13. Lekarz, za którego pośrednictwem jest składane odwołanie, w terminie
7 dni od dnia otrzymania odwołania wraz z uzasadnieniem przekazuje je wraz
13.11.2019
©Telksinoe s. 77/162
z dokumentacją stanowiącą podstawę wydanego orzeczenia lekarskiego do
właściwego podmiotu, o którym mowa w ust. 12.
14. Badanie w trybie odwołania przeprowadza w terminie 14 dni od dnia
otrzymania odwołania właściwy podmiot, o którym mowa w ust. 12.
15. Orzeczenie lekarskie wydane w trybie odwołania jest ostateczne.
16. Badania okresowe i kontrolne podlegają dokumentowaniu i kontroli
w sposób określony w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie
art. 229 § 8 Kodeksu pracy.
17. Kontrolę badań okresowych i kontrolnych wykonują podmioty, o których
mowa w ust. 12.
18. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia:
1) rodzaj, zakres i częstotliwość badań okresowych, uwzględniając rodzaj
pełnionej służby i wiek funkcjonariusza;
2) wzór skierowania na badanie okresowe lub kontrolne, uwzględniając
konieczność zamieszczenia w tym wzorze informacji niezbędnych do
jednoznacznego ustalenia zakresu badań;
3) wzór orzeczenia lekarskiego, uwzględniając konieczność zapewnienia
jednolitości informacji znajdujących się w orzeczeniu.
Art. 136. 1. Funkcjonariusz w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny służby
podlega następującym szkoleniom:
1) wstępnemu ogólnemu;
2) wstępnemu na stanowisku służby;
3) okresowemu.
2. Szkoleniu wstępnemu ogólnemu podlega wyłącznie funkcjonariusz nowo
przyjęty do służby w SOP.
3. Szkoleniu wstępnemu na stanowisku służby podlega funkcjonariusz
w przypadku zmiany stanowiska służbowego, w związku z którym zmieniają się
czynniki szkodliwe lub uciążliwe lub inne czynniki wynikające z warunków
pełnienia służby.
4. Szkoleniu okresowemu podlega funkcjonariusz oraz funkcjonariusz
pełniący służbę na stanowisku kierowniczym – nie rzadziej niż raz na 5 lat,
13.11.2019
©Telksinoe s. 78/162
a w przypadku służby na stanowisku służbowym, na którym występują warunki
szczególnie uciążliwe lub szkodliwe dla zdrowia – nie rzadziej niż raz na 3 lata.
5. Szkolenie okresowe Komendanta SOP oraz funkcjonariusza pełniącego
służbę na stanowisku kierowniczym zawiera tematykę z zakresu bezpieczeństwa
i higieny służby oraz bezpieczeństwa i higieny pracy.
Art. 137. 1. Funkcjonariusz jest obowiązany złożyć oświadczenie o swoim
stanie majątkowym, w tym o majątku objętym małżeńską wspólnością majątkową,
przy nawiązywaniu lub rozwiązywaniu stosunku służbowego, corocznie oraz na
żądanie Komendanta SOP lub osoby przez niego upoważnionej. Oświadczenie to
powinno zawierać informacje o źródłach i wysokości uzyskanych przychodów,
posiadanych zasobach pieniężnych, nieruchomościach, udziałach i akcjach
w spółkach prawa handlowego, a ponadto o nabytym przez tę osobę albo jej
małżonka od Skarbu Państwa, innej państwowej osoby prawnej, gminy, związku
międzygminnego, powiatu, związku powiatów, związku powiatowo-gminnego lub
związku metropolitalnego mieniu, które podlegało zbyciu w drodze przetargu.
Oświadczenie to powinno również zawierać dane dotyczące prowadzenia
działalności gospodarczej oraz pełnienia funkcji w spółkach prawa handlowego lub
spółdzielniach, z wyjątkiem funkcji w radzie nadzorczej spółdzielni
mieszkaniowej.
2. W przypadku podania nieprawdy w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 1
i 3, funkcjonariusz podlega sankcji karnej określonej w art. 14 ustawy z dnia
21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez
osoby pełniące funkcje publiczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1393 oraz z 2019 r. poz.
371).
3. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, Komendant SOP i jego zastępcy
składają przed ministrem właściwym do spraw wewnętrznych.
4. Oświadczenie o stanie majątkowym składa się corocznie do dnia 31 marca,
według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego.
5. Komendant SOP lub osoby przez niego upoważnione, w celu
przeprowadzenia analizy zgodności ze stanem faktycznym złożonych oświadczeń
o stanie majątkowym, mają prawo wglądu do ich treści i przetwarzania danych
w nich zawartych.
13.11.2019
©Telksinoe s. 79/162
6. Inspektor Nadzoru Wewnętrznego, o którym mowa w ustawie z dnia
21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra
właściwego do spraw wewnętrznych, w celu przeprowadzenia analizy złożonych
oświadczeń o stanie majątkowym, ma prawo wglądu do ich treści i przetwarzania
danych w nich zawartych.
7. Informacje zawarte w oświadczeniu o stanie majątkowym stanowią
tajemnicę prawnie chronioną i podlegają ochronie przewidzianej dla informacji
niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone” określonej w przepisach o ochronie
informacji niejawnych, chyba że funkcjonariusz, który złożył oświadczenie,
wyraził pisemną zgodę na ich ujawnienie.
8. Oświadczenie o stanie majątkowym przechowuje się przez 10 lat.
9. Informacje zawarte w oświadczeniach o stanie majątkowym Komendanta
SOP oraz jego zastępców są publikowane bez ich zgody w Biuletynie Informacji
Publicznej na podmiotowej stronie SOP, z wyłączeniem danych dotyczących daty
i miejsca urodzenia, numeru PESEL, miejsca zamieszkania i położenia
nieruchomości.
10. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, tryb postępowania w sprawach oświadczeń o stanie majątkowym,
sposób analizy ich zgodności ze stanem faktycznym, a także wzór oświadczenia
o stanie majątkowym oraz tryb publikowania oświadczeń, o których mowa
w ust. 9, uwzględniając zakres danych objętych oświadczeniem o stanie
majątkowym.
Art. 138. 1. Funkcjonariusz nie może bez zezwolenia Komendanta SOP
podejmować dodatkowych zajęć zarobkowych poza służbą.
2. Komendant SOP może zezwolić funkcjonariuszowi na podejmowanie zajęć
zarobkowych poza służbą, jeżeli nie koliduje to z wykonywaniem przez
funkcjonariusza zadań służbowych oraz wpływa dodatnio na podwyższenie jego
kwalifikacji, a także nie narusza prestiżu służby. Zezwolenie może zostać cofnięte
w każdym czasie.
3. W przypadku Komendanta SOP lub jego zastępcy zezwolenia, o którym
mowa w ust. 2, udziela minister właściwy do spraw wewnętrznych.
13.11.2019
©Telksinoe s. 80/162
Art. 139. 1. Funkcjonariusz nie może być członkiem partii politycznych ani
uczestniczyć w działaniu tych partii lub na ich rzecz.
2. Z chwilą przyjęcia funkcjonariusza do służby ustaje jego dotychczasowe
członkostwo w partii politycznej.
3. Funkcjonariusz jest obowiązany poinformować przełożonego
o przynależności do stowarzyszeń krajowych działających poza służbą.
4. Przynależność do organizacji lub stowarzyszeń zagranicznych albo
międzynarodowych wymaga zezwolenia Komendanta SOP.
Art. 140. Funkcjonariusze nie mogą zrzeszać się w związkach zawodowych.
Art. 141. 1. Funkcjonariusz jest obowiązany uzyskać zezwolenie
Komendanta SOP na wyjazd za granicę poza obszar Unii Europejskiej.
2. Funkcjonariusz jest obowiązany poinformować przełożonego o wyjeździe
za granicę do państw członkowskich Unii Europejskiej.
3. Komendant SOP określi, w drodze zarządzenia, przypadki, w których
uzyskanie zezwolenia lub wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie
jest wymagane, a także obowiązki funkcjonariusza wyjeżdżającego za granicę
i powracającego z zagranicy.
Art. 142. Funkcjonariusz w związku z pełnieniem obowiązków służbowych
korzysta z ochrony prawnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych.
Art. 143. 1. Komendant SOP zawiera umowę ubezpieczenia od następstw
nieszczęśliwych wypadków, wskutek których może nastąpić uszkodzenie ciała,
rozstrój zdrowia lub śmierć funkcjonariusza wykonującego zadania, o których
mowa w art. 3 pkt 1 lit. a, d i f, poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej,
w państwach, których terytorium w całości lub części zostało uznane za strefę
działań wojennych na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.
o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza
granicami państwa (Dz. U. z 2014 r. poz. 1510).
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze
rozporządzenia, inne niż wskazane w ust. 1 terytoria państw lub ich części, na
których obszarze wykonywanie obowiązków służbowych przez funkcjonariuszy
wymaga zawarcia umowy ubezpieczenia, o której mowa w ust. 1, uwzględniając
występujące na tych terytoriach zagrożenia związane z atakami terrorystycznymi,
13.11.2019
©Telksinoe s. 81/162
niepokojami społecznymi, przestępczością kryminalną lub katastrofami
naturalnymi.
Art. 144. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, sumy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 143 ust. 1, mając na
względzie, że nie mogą być one niższe niż świadczenia odszkodowawcze
przysługujące w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą.
wejdzie w życie z
powrocie do kraju podlega bezpłatnym badaniom lekarskim dn. 11.03.2020 r.
(Dz. U. z 2019 r.
i psychologicznym. poz. 1726).
2. W przypadku odniesienia ran, kontuzji, urazu psychicznego lub
schorzenia przez funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 1, lub ze względu na
jego stan psychofizyczny zgodnie ze wskazaniami lekarza funkcjonariusz może
być skierowany na bezpłatny turnus leczniczo-profilaktyczny wraz
z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny w rozumieniu art. 4 pkt 12
ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami
państwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 1569 i 1726).
3. Turnus leczniczo-profilaktyczny trwa 14 dni kalendarzowych
i obejmuje działania leczniczo-rehabilitacyjne i profilaktykę zdrowotną,
w tym profilaktykę psychologiczną.
4. Kolejny pobyt funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 1, na turnusie
leczniczo-profilaktycznym po tym samym uczestnictwie w zadaniach
ochronnych wykonywanych poza granicami państwa może odbyć się pod
warunkiem poddania się leczeniu specjalistycznemu, ambulatoryjnemu lub
stacjonarnemu albo konsultacji specjalistycznej zakończonej wskazaniem
uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym jako niezbędnym do
kontynuacji leczenia.
5. Osoby skierowane na turnus leczniczo-profilaktyczny mogą skorzystać
z prawa do turnusu leczniczo-profilaktycznego w trakcie pełnienia służby
przez funkcjonariusza.
6. Pełne koszty uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym
funkcjonariusza oraz 50% kosztów uczestnictwa pełnoletniego najbliższego
13.11.2019
©Telksinoe s. 82/162
członka rodziny pokrywa się z budżetu państwa z części pozostającej
w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
7. Skierowanie na badania, o których mowa w ust. 1, zawiera następujące
dane funkcjonariusza:
1) imię i nazwisko;
2) numer PESEL;
3) miejsce zamieszkania;
4) miejsce pełnienia służby;
5) okres delegowania, miejsce, stanowisko i zakres zadań wykonywanych
podczas realizacji zadań ochronnych wykonywanych poza granicami
państwa.
8. Skierowanie na turnus leczniczo-profilaktyczny zawiera następujące
dane:
1) funkcjonariusza:
a) imię i nazwisko,
b) numer PESEL,
c) miejsce zamieszkania,
d) miejsce pełnienia służby;
2) pełnoletniego najbliższego członka rodziny:
a) imię i nazwisko,
b) datę urodzenia,
c) stopień pokrewieństwa.
9. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia:
1) organ właściwy do kierowania funkcjonariusza na badania, o których
mowa w ust. 1,
2) zakres badań, o których mowa w ust. 1,
3) podmiot właściwy do przeprowadzania badań, o których mowa w ust. 1,
4) rodzaje i wzory dokumentów wystawianych po przeprowadzeniu badań,
o których mowa w ust. 1,
5) tryb kierowania funkcjonariusza wraz z pełnoletnim najbliższym
członkiem rodziny na turnus leczniczo-profilaktyczny,
6) podmiot kierujący na turnus leczniczo-profilaktyczny,
13.11.2019
©Telksinoe s. 83/162
7) ramowy program turnusu leczniczo-profilaktycznego,
8) podmiot prowadzący turnus leczniczo-profilaktyczny,
9) rodzaje i wzory dokumentów wystawianych w związku z kierowaniem na
turnus leczniczo-profilaktyczny
– uwzględniając potrzeby funkcjonariusza wynikające z jego aktualnego
stanu zdrowia, w tym konieczność zapewnienia pełnej rekonwalescencji oraz
umożliwienie dalszego leczenia lub rehabilitacji po zakończeniu pobytu na
turnusie leczniczo-profilaktycznym.>
Art. 145. 1. Funkcjonariusz wykonujący zadania poza granicami państwa
może otrzymać świadczenia opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 42 ust. 2
ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1510, z późn. zm.3)).
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, warunki
otrzymywania świadczeń, o których mowa w ust. 1, przez funkcjonariuszy
w związku z urazami nabytymi podczas wykonywania przez nich zadań poza
granicami państwa oraz sposób i tryb finansowania kosztów, uwzględniając zasady
i sposób wydatkowania środków publicznych.
Art. 146. 1. Funkcjonariuszowi, który uległ urazowi lub chorobie związanej
ze służbą, przysługuje skierowanie na turnus leczniczo-profilaktyczny.
2. Funkcjonariuszowi, który doznał urazu psychicznego lub ma obniżone
zdolności psychofizyczne, przysługuje skierowanie na turnus antystresowy.
Art. 147. 1. Jeżeli funkcjonariusz zwolniony ze służby nie spełnia warunków
do nabycia prawa do emerytury policyjnej lub policyjnej renty inwalidzkiej, od
uposażenia wypłaconego funkcjonariuszowi po dniu 31 grudnia 1998 r. do dnia
zwolnienia ze służby, od którego nie odprowadzono składki na ubezpieczenia
emerytalne i rentowe, przekazuje się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składki
za ten okres przewidziane w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie
ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 300 i 303).
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1515,
1532, 1544, 1552, 1669, 1925, 2192 i 2429 oraz z 2019 r. poz. 60, 303, 399 i 447.
13.11.2019
©Telksinoe s. 84/162
2. Przez uposażenie stanowiące podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia
emerytalne i rentowe, o którym mowa w ust. 1, rozumie się:
1) kwotę najniższego wynagrodzenia ustalaną na podstawie odrębnych
przepisów – za okres służby kandydackiej przed dniem 1 stycznia 2003 r.;
2) kwotę minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w grudniu roku
poprzedniego, ustalonego na podstawie odrębnych przepisów – za okres
służby kandydackiej po dniu 31 grudnia 2002 r.;
3) uposażenie zasadnicze, dodatki o charakterze stałym, nagrody roczne
i uznaniowe, odpowiednio przeliczone zgodnie z art. 110 ustawy z dnia
13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych – za pozostałe
okresy służby.
3. Składki przekazuje się również w przypadku, gdy funkcjonariusz spełnia
jedynie warunki do nabycia prawa do policyjnej renty inwalidzkiej. Przekazanie
składek następuje na wniosek funkcjonariusza.
4. Składki podlegają waloryzacji wskaźnikiem waloryzacji składek
określonym na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.
o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2018 r.
poz. 1270 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 39).
5. Przy obliczaniu kwoty należnych składek, waloryzowanych na podstawie
ust. 4, stosuje się odpowiednio przepisy art. 19 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 pkt 1 i 2
ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
6. Przepisy ust. 1–5 stosuje się również do funkcjonariusza, który pozostawał
w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r., jeżeli po zwolnieniu ze służby, mimo
spełnienia warunków do nabycia prawa do emerytury policyjnej, zgłosił wniosek
o przyznanie emerytury z tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym.
7. W przypadku, o którym mowa w ust. 6, kwotę należnych,
zwaloryzowanych składek przekazuje się niezwłocznie, na podstawie
zawiadomienia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych o nabyciu przez
funkcjonariusza prawa do emerytury przewidzianej w przepisach, o których mowa
w ust. 4.
8. Kwota należnych, zwaloryzowanych składek stanowi przychód Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych.
13.11.2019
©Telksinoe s. 85/162
9. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze
rozporządzenia, tryb i terminy przekazywania do Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych składek, o których mowa w ust. 1, 3, 4 i 7, oraz jednostki do tego
właściwe, mając na uwadze konieczność zapewnienia prawidłowego
i niezwłocznego wykonywania czynności związanych z przekazywaniem tych
składek.
Art. 148. 1. Funkcjonariusz otrzymuje uzbrojenie i wyposażenie specjalne
niezbędne do właściwego wykonywania obowiązków służbowych.
2. Komendant SOP lub upoważniony przez niego kierownik komórki
organizacyjnej przydziela funkcjonariuszom wyposażenie specjalne niezbędne do
wykonywania obowiązków służbowych.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze zarządzenia,
z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych, normy uzbrojenia
i wyposażenia specjalnego oraz sposób przyznawania, korzystania i
przechowywania uzbrojenia z uwzględnieniem zasad bezpieczeństwa
i skuteczności wykonywanych obowiązków służbowych.
Art. 149. 1. Funkcjonariuszowi w czasie wykonywania obowiązków
służbowych przysługuje wyżywienie lub równoważnik pieniężny w zamian za
wyżywienie.
2. Wyżywienie w naturze przysługuje funkcjonariuszowi:
1) w dniach przebywania przez niego na podstawie decyzji Komendanta SOP na
terenie działania jednostki, połączonego z zakwaterowaniem, trwającego
powyżej 12 godzin oraz w dniach składania egzaminów na uczelnie służb
państwowych poza miejscem zamieszkania;
2) pobierającemu naukę lub odbywającemu studia wyższe na uczelni służb
państwowych, w instytucie badawczym lub na kursie – w czasie pobytu
w szkole, instytucie badawczym lub na kursie poza miejscem stałego
zamieszkania, a w miejscu zamieszkania wtedy, gdy na czas szkolenia jest
zakwaterowany;
3) uczestniczącemu w całodniowych szkoleniach i naradach organizowanych
przez urząd obsługujący ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz
13.11.2019
©Telksinoe s. 86/162
organy i jednostki organizacyjne podległe ministrowi właściwemu do spraw
wewnętrznych lub przez niego nadzorowane;
4) biorącemu udział w zadaniach, o których mowa w art. 3 pkt 1, trwających
powyżej 8 godzin, odbywających się poza miejscem stałego pełnienia służby;
5) biorącemu udział w zawodach sportowych, spartakiadach oraz
przebywającemu na obozach kondycyjnych i zgrupowaniach szkoleniowych
przed tymi zawodami;
6) skierowanemu do wykonywania czynności służbowych poza miejscem
stałego pełnienia służby – w warunkach uzasadniających wypłatę diety,
w wymiarze odpowiadającym wysokości tej diety;
7) w służbie stałej i przygotowawczej biorącemu udział w ćwiczeniach
i szkoleniach odbywających się w ośrodku szkolenia SOP, trwających
powyżej 8 godzin;
8) biorącemu udział w działaniach ochronnych trwających powyżej 12 godzin na
terenie miasta stołecznego Warszawy.
3. Normy wyżywienia i napojów w naturze przysługują funkcjonariuszowi:
1) w dniach pełnienia służby w pomieszczeniach zamkniętych, w których
temperatura spowodowana warunkami techniczno-technologicznymi
i lokalowymi oraz atmosferycznymi przekracza 28°C;
2) w dniach pełnienia służby na otwartej przestrzeni przy temperaturze powyżej
25°C lub poniżej 10°C.
4. Wyżywienie przysługuje osobom powołanym do odbycia ćwiczeń
w jednostce przewidzianej do militaryzacji.
5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) normy wyżywienia, z uwzględnieniem rodzajów tych norm oraz ich podziału,
oraz przypadków, o których mowa w ust. 2,
2) przypadki, w których normy wyżywienia mogą zostać podwyższone,
3) wartości pieniężne norm wyżywienia oraz sposób ich corocznej waloryzacji
– uwzględniając rodzaj pełnionej służby oraz szczególne warunki jej pełnienia.
6. Funkcjonariuszowi, któremu rodzaj i warunki pełnienia służby lub względy
techniczno-organizacyjne uniemożliwiają korzystanie z wyżywienia
13.11.2019
©Telksinoe s. 87/162
przysługującego w naturze, otrzymuje w zamian za wyżywienie równoważnik
pieniężny.
7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) wysokość równoważnika pieniężnego w zamian za wyżywienie i sposób jego
corocznej waloryzacji,
2) sposób wypłacania równoważnika pieniężnego w zamian za wyżywienie oraz
przypadki jego zwiększania i niewypłacania
– uwzględniając warunki otrzymywania, rodzaje oraz stawki zasadniczych
i dodatkowych norm wyżywienia i napojów, a także podstawy obliczania
wysokości równoważnika pieniężnego.
Art. 150. 1. Funkcjonariuszowi, który po zwolnieniu ze służby podjął pracę,
okres służby wlicza się do okresu zatrudnienia w zakresie wszelkich uprawnień
wynikających z prawa pracy.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do funkcjonariusza zwolnionego ze służby
w przypadku skazania prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarania karą
dyscyplinarną wydalenia ze służby.
Art. 151. 1. Funkcjonariuszowi przysługuje prawo do corocznego płatnego
urlopu wypoczynkowego w wymiarze 26 dni roboczych. Przez dni robocze
rozumie się dni od poniedziałku do piątku, z wyłączeniem dni ustawowo wolnych
od pracy.
2. Funkcjonariuszowi przysługuje urlop wypoczynkowy w wymiarze:
1) 30 dni roboczych – po osiągnięciu 15 lat służby;
2) 33 dni roboczych – po osiągnięciu 20 lat służby;
3) 36 dni roboczych – po osiągnięciu 25 lat służby.
3. Funkcjonariusz w roku kalendarzowym, w którym rozpoczął służbę
w SOP, uzyskuje prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze
proporcjonalnym do okresu służby pozostałego do końca tego roku
kalendarzowego. Łączny wymiar urlopu wypoczynkowego tego funkcjonariusza
w roku kalendarzowym, w którym rozpoczął służbę w SOP, nie może być wyższy
niż 26 dni roboczych.
13.11.2019
©Telksinoe s. 88/162
4. Do lat służby, od których uzależniony jest wymiar urlopu, zalicza się
czynną służbę w SOP, czynną służbę wojskową oraz służbę w Biurze Ochrony
Rządu, Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Więziennej
i Urzędzie Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Służbie Kontrwywiadu
Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego oraz Służbie Celno-Skarbowej.
5. Do określania wymiaru urlopu wypoczynkowego funkcjonariusza
powracającego do pełnienia służby w trakcie roku kalendarzowego po trwającym
co najmniej jeden miesiąc okresie:
1) urlopu bezpłatnego,
2) urlopu wychowawczego,
3) tymczasowego aresztowania,
4) nieusprawiedliwionej nieobecności w służbie
– stosuje się odpowiednio przepis art. 1552 Kodeksu pracy.
Art. 152. 1. Z ważnych względów służbowych funkcjonariusza można
odwołać z urlopu wypoczynkowego, a także wstrzymać udzielenie mu urlopu
w całości lub w części. Termin urlopu może być także przesunięty na wniosek
funkcjonariusza umotywowany ważnymi względami.
2. Funkcjonariuszowi, który został odwołany z urlopu wypoczynkowego,
przysługuje:
1) prawo do przejazdu na koszt SOP w celu wykorzystania pozostałej części
przerwanego urlopu;
2) na jego wniosek zwrot innych udokumentowanych kosztów, które poniósł,
spowodowanych bezpośrednio odwołaniem go z urlopu.
3. Komendant SOP, z ważnych względów służbowych, podejmuje decyzję
o odwołaniu funkcjonariusza z urlopu wypoczynkowego i zwrocie kosztów.
4. Odwołanie funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 3, następuje na
podstawie przekazanego telegraficznie lub telefonicznie polecenia Komendanta
SOP. W przypadku braku pewności, że polecenie do funkcjonariusza dotarło,
stosuje się inne środki zawiadamiania.
5. Funkcjonariuszowi, który nie wykorzystał urlopu w danym roku
kalendarzowym, urlopu tego należy udzielić w ciągu pierwszych 9 miesięcy
następnego roku.
13.11.2019
©Telksinoe s. 89/162
Art. 153. 1. Komendant SOP udziela funkcjonariuszowi płatnego urlopu
okolicznościowego w wymiarze:
1) 2 dni w przypadku zawarcia związku małżeńskiego przez funkcjonariusza,
urodzenia się dziecka, zgonu i pogrzebu małżonka, dziecka, ojca, matki,
ojczyma lub macochy funkcjonariusza;
2) 1 dnia w przypadku ślubu dziecka własnego, przysposobionego, pasierba,
dziecka obcego przyjętego na wychowanie i utrzymanie, w tym także
w ramach rodziny zastępczej, a także z powodu pogrzebu rodzeństwa,
teściów, dziadków i opiekunów oraz innej osoby pozostającej na utrzymaniu
funkcjonariusza lub pod jego bezpośrednią opieką.
2. Urlopu, o którym mowa w ust. 1, nie udziela się, jeżeli wskazany przez
funkcjonariusza termin nie pozostaje w bezpośrednim związku ze zdarzeniem
uzasadniającym jego udzielenie.
3. Urlop, o którym mowa w ust. 1, przysługuje także w razie zbiegu z prawem
do urlopu z innego tytułu lub zwolnieniem od zajęć służbowych.
4. Komendant SOP może także udzielić urlopu okolicznościowego
funkcjonariuszowi do załatwienia ważnych spraw osobistych albo w innych
przypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie. Czas trwania tego urlopu
okolicznościowego może wynosić od 1 do 5 dni roboczych w roku
kalendarzowym.
Art. 154. 1. Komendant SOP udziela płatnego urlopu szkoleniowego
funkcjonariuszowi, który uzyskał zezwolenie na pobieranie nauki, odbywanie
studiów wyższych lub studiów podyplomowych lub kształcenie w szkole
doktorskiej i naukę tę pobiera, odbywa studia lub kształcenie, jak również uzyskał
zezwolenie na wszczęcie postępowania w sprawie nadania stopnia doktora lub
stopnia doktora habilitowanego, a także na odbycie specjalizacji medycznej,
aplikacji radcowskiej lub legislacyjnej.
2. Urlop szkoleniowy jest przeznaczony na przygotowanie się do egzaminów
i ich złożenie, przygotowanie pracy dyplomowej, przygotowanie i złożenie
egzaminu dyplomowego, specjalizacyjnego, egzaminów doktorskich,
przygotowanie się do obrony rozprawy doktorskiej lub kolokwium habilitacyjnego.
13.11.2019
©Telksinoe s. 90/162
Art. 155. Komendant SOP udziela funkcjonariuszowi, o którym mowa
w art. 154 ust. 1, zwolnienia z całości lub części dnia służby na udział w zajęciach
obowiązkowych.
Art. 156. Wymiar urlopu szkoleniowego wynosi:
1) w celu przygotowania się do egzaminu wstępnego i jego złożenia – 7 dni;
2) w szkołach wyższych, w każdym roku studiów wyższych – 21 dni;
3) dla funkcjonariuszy pobierających naukę w szkołach pomaturalnych i na
studiach podyplomowych w celu przygotowania się do egzaminu końcowego
i jego złożenia – 14 dni;
4) w celu przygotowania się do złożenia egzaminów doktorskich, obrony
rozprawy doktorskiej lub kolokwium habilitacyjnego – 28 dni;
5) w celu przygotowania się i złożenia egzaminu radcowskiego – 30 dni;
6) w celu przygotowania się i złożenia egzaminu po zakończeniu aplikacji
legislacyjnej – 14 dni;
7) w celu przygotowania się i złożenia egzaminu kończącego specjalizację
medyczną – 30 dni.
Art. 157. Urlop szkoleniowy może być udzielony funkcjonariuszowi
jednorazowo albo w częściach w okresie danego roku szkolnego lub
akademickiego.
Art. 158. 1. Komendant SOP może udzielić na pisemny wniosek
funkcjonariusza w służbie stałej, uzasadniony ważnymi względami osobistymi
urlopu bezpłatnego w wymiarze do 6 miesięcy.
2. Komendant SOP w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem służby
lub na wniosek funkcjonariusza może w każdym czasie odwołać funkcjonariusza
z urlopu, o którym mowa w ust. 1.
3. Kolejnego urlopu bezpłatnego można udzielić nie wcześniej niż po upływie
6 miesięcy od zakończenia poprzedniego urlopu.
Art. 158a. 1. Funkcjonariuszowi posiadającemu status weterana
poszkodowanego przysługuje prawo do corocznego płatnego dodatkowego urlopu
wypoczynkowego w wymiarze 5 dni roboczych.
2. Prawo do urlopu, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje
funkcjonariuszowi posiadającemu status weterana poszkodowanego
13.11.2019
©Telksinoe s. 91/162
uprawnionemu do urlopu wypoczynkowego w wymiarze przekraczającym 26 dni
roboczych.
3. Prawo do pierwszego urlopu, o którym mowa w ust. 1, powstaje z dniem,
w którym decyzja administracyjna o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego
stała się ostateczna, przy czym realizacja tego prawa może nastąpić nie wcześniej
niż z dniem przedstawienia przez funkcjonariusza tej decyzji Komendantowi SOP.
4. Urlop, o którym mowa w ust. 1, wykorzystuje się w całości w roku
kalendarzowym, w którym funkcjonariusz ma do niego prawo, w terminie
uzgodnionym z przełożonym funkcjonariusza.
Art. 159. 1. Funkcjonariuszowi, który wzorowo wykonuje obowiązki,
przejawia inicjatywę w służbie lub doskonali kwalifikacje zawodowe, mogą być
udzielane następujące wyróżnienia:
1) pochwała;
2) pochwała w rozkazie;
3) nagroda pieniężna lub rzeczowa;
4) krótkoterminowy urlop w wymiarze do 7 dni, jednakże nie więcej niż 10 dni
w roku kalendarzowym;
5) przyznanie odznaki honorowej;
6) przedstawienie do odznaczenia państwowego;
7) mianowanie na wyższe stanowisko służbowe.
2. Wyróżnień, o których mowa w ust. 1 pkt 1–5 oraz 7, udziela Komendant
SOP na wniosek kierownika komórki organizacyjnej lub osoby ochranianej.
3. Wyróżnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, udziela minister właściwy do
spraw wewnętrznych na wniosek Komendanta SOP.
4. Odznaka honorowa może być przyznana innej osobie zasłużonej dla SOP.
5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, warunki i tryb udzielania wyróżnień, o których mowa w ust. 1,
wzór odznaki honorowej, warunki jej przyznawania, sposób wręczania
i ewidencjonowania, mając na względzie ujednolicenie sposobu przyznawania
i noszenia odznaki oraz zapewnienie prawidłowego ewidencjonowania
przyznanych odznak.
13.11.2019
©Telksinoe s. 92/162
Rozdział 7
Uposażenie i inne świadczenia pieniężne funkcjonariuszy
Art. 160. 1. Prawo do uposażenia powstaje z dniem mianowania
funkcjonariusza.
2. Z tytułu pełnienia służby funkcjonariusz otrzymuje tylko jedno uposażenie
określone w niniejszej ustawie.
3. Zmiana wysokości uposażenia następuje z dniem powstania okoliczności
uzasadniających tę zmianę.
4. Jeżeli prawo do uposażenia powstało lub zmiana wysokości uposażenia
nastąpiła w określonym dniu miesiąca kalendarzowego, uposażenie za każdy
następny dzień do końca tego miesiąca oblicza się w wysokości 1/30 części
miesięcznego uposażenia.
Art. 161. Prawo do uposażenia ustaje z ostatnim dniem miesiąca, w którym
funkcjonariusz:
1) został zwolniony ze służby;
2) zmarł lub zaginął;
3) otrzymał urlop bez prawa do uposażenia.
Art. 162. 1. Uposażenie funkcjonariusza składa się z uposażenia
zasadniczego oraz dodatków o charakterze stałym.
2. Dodatkami o charakterze stałym są:
1) dodatek specjalny;
2) dodatek uzasadniony szczególnymi kwalifikacjami, warunkami lub miejscem
pełnienia służby.
3. Funkcjonariusz otrzymuje dodatek specjalny, którego wysokość wynosi do
50% uposażenia zasadniczego, jednak nie mniej niż 1%, i jest uzależniona od:
1) stopnia trudności, złożoności i sposobu realizacji zadań wykonywanych przez
funkcjonariusza;
2) efektów pracy funkcjonariusza;
3) opinii służbowej poprzedzającej ustalenie wysokości dodatku specjalnego.
4. Wysokość dodatku specjalnego funkcjonariusza, który uzyskał opinię
służbową zawierającą ogólną ocenę bardzo dobrą albo wzorową, nie może być
niższa niż 5% uposażenia zasadniczego.
13.11.2019
©Telksinoe s. 93/162
5. Łączna wysokość dodatku specjalnego oraz dodatku uzasadnionego
szczególnymi kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby nie może
przekroczyć 75% uposażenia zasadniczego.
6. Komendant SOP ustala wysokość dodatku specjalnego funkcjonariusza na
wniosek kierownika komórki organizacyjnej SOP, w której funkcjonariusz pełni
służbę, a kierownikom komórek organizacyjnych SOP i ich zastępcom
bezpośrednio.
7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych ustala wysokość dodatku
specjalnego Komendantowi SOP-funkcjonariuszowi bezpośrednio, a jego
zastępcom-funkcjonariuszom na wniosek Komendanta SOP.
8. Odpowiednio Komendant SOP i minister właściwy do spraw
wewnętrznych ustala wysokość dodatku specjalnego na okres 1 roku od dnia 1
sierpnia do dnia 31 lipca następnego roku.
8a. Funkcjonariuszowi przyjętemu do służby albo przeniesionemu do służby
wysokość dodatku specjalnego ustala się na okres od dnia przyjęcia do służby albo
przeniesienia do służby do dnia 31 lipca najwcześniej następującego po dniu
przyjęcia do służby albo przeniesienia do służby.
9. Ustalenie wysokości dodatku specjalnego następuje w drodze decyzji.
Wydanie decyzji nie jest wymagane w sytuacji, gdy wysokość dodatku specjalnego
nie ulega zmianie.
10. Odpowiednio Komendant SOP i minister właściwy do spraw
wewnętrznych w uzasadnionych przypadkach, a w szczególności w przypadku:
1) popełnienia przez funkcjonariusza przewinienia dyscyplinarnego oraz
naruszenia zasad etyki zawodowej funkcjonariuszy,
2) niewywiązywania się przez funkcjonariusza z realizacji zadań służbowych,
3) znacznego obniżenia efektywności pracy funkcjonariusza
– obniża wysokość dodatku specjalnego przed upływem okresu, na który został
ustalony.
11. Odpowiednio Komendant SOP i minister właściwy do spraw
wewnętrznych w przypadku popełnienia przez funkcjonariusza przestępstwa lub
przestępstwa skarbowego obniża wysokość dodatku specjalnego przed upływem
okresu, na który został ustalony.
13.11.2019
©Telksinoe s. 94/162
12. Odpowiednio Komendant SOP i minister właściwy do spraw
wewnętrznych może ustalić wyższą wysokość dodatku specjalnego przed upływem
okresu, na który został ustalony, jeżeli jest to uzasadnione charakterem i efektami
bieżąco realizowanych zadań lub wykonywaniem przez funkcjonariusza czynności
wykraczających poza zakres jego obowiązków służbowych.
13. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, rodzaj oraz wysokość dodatku uzasadnionego szczególnymi
kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby, uwzględniając
przesłanki przyznania dodatku oraz okoliczności uzasadniające jego podwyższanie,
obniżanie i cofanie.
14. Przeciętne uposażenie funkcjonariuszy stanowi wielokrotność kwoty
bazowej, której wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa
budżetowa.
15. Przez przeciętne uposażenie, o którym mowa w ust. 14, należy rozumieć
uposażenie wraz z miesięczną równowartością nagrody rocznej.
16. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wielokrotność kwoty
bazowej, o której mowa w ust. 14, uwzględniając specyfikę i warunki pełnionej
służby.
Art. 163. 1. Uposażenie zasadnicze funkcjonariusza obejmuje:
1) uposażenie według stopnia;
2) uposażenie według stanowiska służbowego, z uwzględnieniem wzrostu
uposażenia z tytułu wysługi lat.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, stawki uposażenia
zasadniczego:
1) według stopnia,
2) według stanowiska służbowego, z uwzględnieniem wzrostu uposażenia
z tytułu wysługi lat – z zaszeregowaniem stanowisk służbowych do
poszczególnych grup uposażenia zasadniczego oraz stopni etatowych, jak
również sposobu ustalania wzrostu uposażenia według stanowiska
służbowego z tytułu wysługi lat
– mając na względzie zróżnicowanie uposażenia zasadniczego w poszczególnych
grupach tego uposażenia, a także charakter i rodzaje stanowisk służbowych.
13.11.2019
©Telksinoe s. 95/162
3. Wysokość wynagrodzenia Komendanta SOP i jego zastępców nie może
przekraczać odpowiednio 9-krotności i 8-krotności kwoty bazowej dla osób
zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, określonej w ustawie
budżetowej. Kwota ta nie obejmuje dodatków o charakterze stałym, o których
mowa w art. 162 ust. 2, należności, o których mowa w art. 172 ust. 1, oraz nagród,
o których mowa w art. 173 ust. 1.
Art. 164. Uposażenie jest płatne miesięcznie z góry w pierwszym dniu
roboczym.
Art. 165. 1. Do wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia
według stanowiska służbowego, zalicza się czynną służbę w SOP, czynną służbę
wojskową oraz służbę w Biurze Ochrony Rządu, Policji, Straży Granicznej, Straży
Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Więziennej, Urzędzie
Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego,
Służbie Wywiadu Wojskowego oraz Służbie Celno-Skarbowej.
2. Do wysługi lat, o której mowa w ust. 1, zalicza się również inne okresy
służby lub pracy wykonywanej przed powołaniem funkcjonariusza do służby,
zaliczane na podstawie przepisów prawa pracy.
3. Funkcjonariuszowi, który ukończył studia w szkole wyższej, zalicza się do
wysługi lat, o której mowa w ust. 1, również okres tych studiów wyższych, nie
dłuższy jednak od programowego czasu trwania studiów.
Art. 166. 1. Funkcjonariusz wyznaczony na stanowisko służbowe
zaszeregowane do niższej grupy uposażenia zachowuje stawkę dotychczasową do
czasu uzyskania wyższej stawki uposażenia według stanowiska służbowego.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do funkcjonariuszy, którzy zostali
wyznaczeni na stanowiska służbowe zaszeregowane do niższej grupy uposażenia:
1) w okresie służby przygotowawczej;
2) w razie otrzymania miernej albo niedostatecznej ogólnej oceny w opinii
służbowej;
3) na podstawie prawomocnego orzeczenia o ukaraniu karą dyscyplinarną
wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe, wydanego w postępowaniu
dyscyplinarnym;
13.11.2019
©Telksinoe s. 96/162
4) wskutek obniżenia stopnia.
Art. 167. Funkcjonariuszowi przeniesionemu na inne stanowisko służbowe
może być zachowane uposażenie według grupy przysługującej na poprzednio
zajmowanym stanowisku służbowym w przypadku:
1) orzeczenia komisji lekarskiej o niezdolności do pełnienia służby na
dotychczas zajmowanym stanowisku;
2) szczególnie uzasadnionym, na podstawie decyzji ministra właściwego do
spraw wewnętrznych;
3) powrotu z oddelegowania.
Art. 168. Funkcjonariusze odbywający studia wyższe lub naukę w szkołach
albo na kursach otrzymują uposażenie według stanowiska służbowego
zajmowanego przed skierowaniem do szkoły lub na kurs, z uwzględnieniem
powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na wysokość uposażenia
zasadniczego i innych należności pieniężnych.
Art. 169. Komendant SOP przyznaje uposażenie i inne należności pieniężne
funkcjonariuszowi, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej.
Art. 170. 1. Roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych należności
pieniężnych ulegają przedawnieniu po upływie 3 lat od dnia, w którym roszczenie
stało się wymagalne.
2. Bieg przedawnienia przerywa:
1) każda czynność przed organem właściwym do rozpatrywania roszczeń,
przedsięwzięta bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo
zaspokojenia roszczenia;
2) uznanie roszczenia.
3. Funkcjonariusz może dochodzić roszczeń, o których mowa w ust. 1, przed
sądem okręgowym – sądem pracy i ubezpieczeń społecznych.
4. Egzekucja roszczeń podlega wykonaniu w trybie przepisów
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Art. 171. Uposażenie i inne należności pieniężne pobrane przez
funkcjonariusza, przysługujące mu według zasad obowiązujących w dniu wypłaty
nie podlegają zwrotowi, jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej.
13.11.2019
©Telksinoe s. 97/162
Art. 172. 1. Funkcjonariuszowi przysługują następujące należności
pieniężne:
1) należności za podróże służbowe i należności przysługujące z tytułu
delegowania do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości albo
związane z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 4 ust. 8;
2) świadczenia związane z wykonywaniem zadań, o których mowa
w art. 4 ust. 8;
3) należności związane ze zwolnieniem ze służby;
4) nagroda jubileuszowa;
5) nagroda roczna;
6) rekompensata pieniężna za czas służby przekraczający normę, o której mowa
w art. 81 ust. 2.
2. W przypadku śmierci funkcjonariusza lub członka jego rodziny
przysługują:
1) zasiłek pogrzebowy;
2) odprawa pośmiertna.
3. Należnościami, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są:
1) dieta stanowiąca ekwiwalent pieniężny na pokrycie zwiększonych kosztów
wyżywienia w czasie podróży służbowej;
2) zwrot kosztów przejazdów na trasie od stałego miejsca pełnienia służby lub
zamieszkania do miejsca stanowiącego cel podróży służbowej i z powrotem
oraz noclegów bądź ryczałt za nocleg;
3) diety za czas przejazdu do nowego miejsca pełnienia służby;
4) zwrot kosztów przejazdu do miejsca delegowania;
5) zwrot innych uzasadnionych kosztów określonych przez przełożonego.
4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, wysokość i tryb przyznawania należności, o których mowa
w ust. 1 pkt 1, w tym sposób ich wypłaty, oraz świadczenia, o których mowa
w ust. 1 pkt 2, uwzględniając charakter zadań funkcjonariusza odbywającego
podróż służbową lub delegowanego do czasowego pełnienia służby w innej
miejscowości albo wykonującego zadania, o których mowa w art. 4 pkt 8, oraz
zróżnicowanie kosztów utrzymania.
13.11.2019
©Telksinoe s. 98/162
Art. 172a. 1. Rekompensata pieniężna, o której mowa w art. 172 ust. 1 pkt 6,
za jedną godzinę służby stanowi 1/172 uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami
o charakterze stałym należnego funkcjonariuszowi na stanowisku zajmowanym
w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, o którym mowa w art. 81 ust. 2, lub
ostatnim dniu służby za każdą godzinę służby przekraczającą normę, o której mowa
w art. 81 ust. 2. Łączny czas służby przekraczający normę w danym okresie
rozliczeniowym zaokrągla się w górę do pełnej godziny.
2. Należną rekompensatę pieniężną, o której mowa w art. 172 ust. 1 pkt 6,
wypłaca się do końca kwartału następującego po okresie rozliczeniowym, lecz nie
później niż do dnia zwolnienia ze służby.
3. Rekompensatę pieniężną, o której mowa w art. 172 ust. 1 pkt 6, należną
zmarłemu lub zaginionemu funkcjonariuszowi wypłaca się jego małżonkowi lub
członkom rodziny uprawnionym do policyjnej renty rodzinnej. Wypłata
rekompensaty pieniężnej następuje niezwłocznie po stwierdzeniu wygaśnięcia
stosunku służbowego.
Art. 173. 1. Funkcjonariuszowi mogą być przyznawane nagrody uznaniowe
i zapomogi.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, wysokość i sposób przyznawania nagród uznaniowych i zapomóg
funkcjonariuszom, mając na względzie zapewnienie adekwatności nagród
i zapomóg do zasług oraz sytuacji funkcjonariuszy.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze zarządzenia,
wysokość funduszu na nagrody i zapomogi, ustalając jednocześnie wysokość
środków finansowych przeznaczonych na nagrody roczne, uznaniowe i zapomogi
oraz warunki zwiększania wysokości funduszu na nagrody uznaniowe i zapomogi.
Art. 174. 1. Funkcjonariuszowi za służbę pełnioną w danym roku
kalendarzowym przysługuje nagroda roczna w wysokości 1/12 uposażenia
otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda przysługuje.
2. Nagrodę roczną wypłaca się w I kwartale roku kalendarzowego
następującego po roku, za który przysługuje nagroda.
2a. Funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby nagrodę roczną wypłaca się
w terminie 14 dni od dnia zwolnienia.
13.11.2019
©Telksinoe s. 99/162
3. Nagroda roczna przysługuje funkcjonariuszowi mianowanemu do służby
w trakcie poprzedniego roku kalendarzowego, jeżeli pełnił służbę w roku
mianowania przez okres co najmniej 3 miesięcy kalendarzowych, w wysokości
proporcjonalnej do liczby rozpoczętych miesięcy służby w danym roku.
4. Przepisu ust. 3 nie stosuje się przy ustalaniu uprawnień do nagrody rocznej
za rok kalendarzowy, w którym funkcjonariusz korzystał:
1) z urlopu wychowawczego, urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego,
urlopu rodzicielskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego,
dodatkowego urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego;
2) ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych z przyczyn, o których
mowa w art. 186 § 2 lub art. 188 Kodeksu pracy;
3) ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych w razie urodzenia się
dziecka funkcjonariusza, zgodnie z przepisami wykonawczymi wydanymi na
podstawie art. 2982 Kodeksu pracy;
4) ze zwolnienia od wykonywania zajęć służbowych z powodu konieczności
osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem, o którym mowa
w art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach
pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1368, z późn. zm.4)).
5. Nagrody rocznej nie przyznaje się funkcjonariuszowi, który:
1) został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne
ścigane z oskarżenia publicznego;
2) został w ostatnim roku kalendarzowym zwolniony ze służby z powodu
skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo nieumyślne ścigane
z oskarżenia publicznego albo wskutek otrzymania niedostatecznej ogólnej
oceny w opinii służbowej;
3) został ukarany prawomocnym orzeczeniem kary dyscyplinarnej ostrzeżenia
o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku, wyznaczenia
na niższe stanowisko służbowe, obniżenia stopnia, ostrzeżenia o niepełnej
przydatności do służby albo wydalenia ze służby.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1076,
1544, 1629, 1669, 1925 i 2244 oraz z 2019 r. poz. 60 i 303.
13.11.2019
©Telksinoe s. 100/162
6. Nagrodę roczną przysługującą zmarłemu lub zaginionemu
funkcjonariuszowi wypłaca się małżonkowi lub członkom rodziny uprawnionym
do policyjnej renty rodzinnej. Wypłata nagrody rocznej następuje niezwłocznie po
stwierdzeniu wygaśnięcia stosunku służbowego.
7. Nagrodę roczną przyznaje funkcjonariuszowi Komendant SOP.
8. Minister właściwy do spraw wewnętrznych przyznaje nagrodę roczną
Komendantowi SOP i jego zastępcom.
Art. 175. 1. Funkcjonariuszowi przysługuje nagroda jubileuszowa
w wysokości:
1) po 20 latach służby – 75%,
2) po 25 latach służby – 100%,
3) po 30 latach służby – 150%,
4) po 35 latach służby – 200%
– miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym,
w wysokości średniej tych dodatków z ostatnich 12 miesięcy.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia:
1) okresy wliczane do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do
nagrody jubileuszowej,
2) sposób obliczania i wypłacania tej nagrody, z uwzględnieniem podstawy jej
obliczania, daty nabycia do niej praw, a także terminu jej wypłacania
– mając na względzie zachowanie uprawnień funkcjonariuszy oraz ich prawidłową
realizację.
Art. 176. 1. Funkcjonariuszowi można przyznać nagrodę uznaniową za
uzyskiwanie znaczących wyników w służbie, wykonywanie zadań służbowych
w szczególnie trudnych warunkach lub wymagających znacznego nakładu pracy,
zaangażowania i odpowiedzialności, a także w razie dokonania czynu
świadczącego o wyjątkowej odwadze funkcjonariusza.
2. Wysokość nagrody uznaniowej powinna być adekwatna do warunków
uzasadniających jej przyznanie.
13.11.2019
©Telksinoe s. 101/162
3. Nagrodę uznaniową przyznaje minister właściwy do spraw wewnętrznych
albo Komendant SOP. Nagrodę Komendantowi SOP oraz jego zastępcom
przyznaje minister właściwy do spraw wewnętrznych.
4. Nagroda uznaniowa może być przyznana na wniosek osób, o których mowa
w art. 3 pkt 1 lit. a–d.
Art. 177. 1. Funkcjonariuszowi w przypadku pogorszenia sytuacji
materialnej jego i jego rodziny można przyznać zapomogę. Przy określaniu
wysokości zapomogi uwzględnia się wszystkie okoliczności mające wpływ na
sytuację materialną.
2. Zapomogę przyznaje minister właściwy do spraw wewnętrznych albo
Komendant SOP.
Rozdział 8
Mieszkania i inne należności funkcjonariuszy
Art. 178. 1. Funkcjonariuszowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu
mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości
pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień
wynikających z przepisów odrębnych.
2. Jeżeli w miejscowości, w której funkcjonariusz pełni służbę, lub
w miejscowości pobliskiej nie ma możliwości zrealizowania prawa, o którym
mowa w ust. 1, funkcjonariusz może otrzymać kwaterę tymczasową na okres
pełnienia służby w tej miejscowości.
3. Funkcjonariusz w służbie przygotowawczej może otrzymać tymczasową
kwaterę.
4. Miejscowością pobliską, o której mowa w ust. 1 i 2, jest miejscowość
oddalona od miejscowości, w której funkcjonariusz pełni służbę, nie więcej niż
100 kilometrów. Odległość jest liczona od miejsca zamieszkania do miejsca
pełnienia służby najkrótszą drogą publiczną.
5. Członkami rodziny funkcjonariusza, których uwzględnia się przy
przydziale lokalu mieszkalnego, są pozostający z funkcjonariuszem we wspólnym
gospodarstwie domowym:
1) małżonek;
13.11.2019
©Telksinoe s. 102/162
2) dzieci własne lub małżonka, przysposobione lub przyjęte na wychowanie
w ramach rodziny zastępczej, pozostające na jego utrzymaniu, nie dłużej
jednak niż do ukończenia przez nie 25. roku życia;
3) rodzice funkcjonariusza i jego małżonka będący na jego wyłącznym
utrzymaniu lub jeżeli ze względu na wiek, inwalidztwo albo inne okoliczności
są niezdolni do wykonywania zatrudnienia; za rodziców uważa się również
ojczyma i macochę oraz osoby przysposabiające.
6. Na lokale mieszkalne dla funkcjonariuszy przeznacza się lokale będące
w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu
organów, uzyskane w wyniku ich działalności inwestycyjnej albo stanowiące włas-
ność gmin lub zakładów pracy, a także zwalniane przez osoby, które decyzje
o przydziale uzyskały z jednostek podległych ministrowi właściwemu do spraw
wewnętrznych.
7. Na kwatery tymczasowe przeznacza się lokale mieszkalne albo
pomieszczenia mieszkalne w należytym stanie technicznym i sanitarnym, które
znajdują się w budynkach na terenie zamkniętym lub w budynkach przeznaczonych
na takie cele.
Art. 179. 1. Funkcjonariuszowi w służbie stałej przysługuje równoważnik
pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu
mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej,
odpowiadającego co najmniej przysługującej funkcjonariuszowi powierzchni
mieszkaniowej.
2. Organami właściwymi do wydawania decyzji w sprawach przyznawania
równoważnika pieniężnego, odmowy przyznania równoważnika, żądania zwrotu
równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego są:
1) minister właściwy do spraw wewnętrznych dla Komendanta SOP;
2) Komendant SOP dla funkcjonariuszy.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) wysokość oraz warunki przyznawania albo odmowy przyznania oraz
zwracania równoważnika pieniężnego, o którym mowa w ust. 1,
uwzględniając osoby uprawnione do jego otrzymania,
13.11.2019
©Telksinoe s. 103/162
2) tryb postępowania oraz wzór wniosku stosowanego przy ubieganiu się
o przyznanie tego równoważnika,
3) sposób postępowania w przypadku wystąpienia zbiegu uprawnień do jego
otrzymania
– mając na celu właściwą realizację uprawnień funkcjonariuszy oraz zapewnienie
adekwatnego ustalania równoważnika pieniężnego.
Art. 180. 1. Funkcjonariuszowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na
podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na
uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej lub towarzystwie
budownictwa społecznego albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego
stanowiącego odrębną nieruchomość.
2. Pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego nie przysługuje
funkcjonariuszowi, którego małżonek otrzymał lokal mieszkalny na podstawie
decyzji administracyjnej o przydziale, pomoc finansową na uzyskanie lokalu
w innych służbach, odprawę mieszkaniową lub ekwiwalent pieniężny w zamian za
rezygnację z lokalu mieszkalnego.
3. Pomoc finansowa, o której mowa w ust. 1, podlega zwrotowi w przypadku:
1) jej wypłaty jako nienależnego świadczenia;
2) zwolnienia funkcjonariusza ze służby przed upływem 10 lat służby, jeżeli nie
nabył uprawnień do emerytury policyjnej albo policyjnej renty inwalidzkiej
lub prawa do świadczeń pieniężnych z ubezpieczeń emerytalnych
i rentowych;
3) skazania funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo
umyślne lub przestępstwo skarbowe umyślne, ścigane z oskarżenia
publicznego, popełnione w związku z wykonywaniem czynności służbowych
i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, albo za przestępstwo
określone w art. 258 Kodeksu karnego lub w przypadku funkcjonariusza,
wobec którego orzeczono prawomocnie środek karny pozbawienia praw
publicznych za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe.
4. Do służby, o której mowa w ust. 3 pkt 2, zalicza się również okresy służby
oraz okresy równorzędne ze służbą w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu
emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu
13.11.2019
©Telksinoe s. 104/162
Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby
Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby
Więziennej oraz ich rodzin.
5. Organami właściwymi do wydawania decyzji w sprawach przyznawania
i cofania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez
funkcjonariuszy są:
1) minister właściwy do spraw wewnętrznych dla Komendanta SOP;
2) Komendant SOP dla funkcjonariuszy.
6. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia:
1) tryb postępowania oraz szczegółowe warunki przyznawania i cofania pomocy
finansowej, o której mowa w ust. 1, oraz rodzaje wymaganych dokumentów,
2) sposób ustalania wysokości pomocy finansowej,
3) sposób ustalania kwoty podlegającej zwrotowi oraz przypadki uzasadniające
obniżenie kwoty podlegającej zwrotowi,
4) wzór wniosku stosowanego w tym postępowaniu
– mając na względzie terminowe przyznawanie pomocy finansowej oraz
prawidłowość jej ustalania i wypłacania.
Art. 181. Lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie
przydziela się funkcjonariuszowi:
1) w razie skorzystania z pomocy finansowej, o której mowa w art. 180;
2) posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości
pobliskiej lokal mieszkalny albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-
-pensjonatowy, odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni
mieszkalnej;
3) którego małżonek posiada lokal mieszkalny lub dom określony w pkt 2;
4) w razie zbycia przez niego lub jego małżonka własnościowego prawa do
spółdzielczego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość
albo domu, o którym mowa w pkt 2.
Art. 182. 1. Funkcjonariusz jest obowiązany do opróżnienia lokalu
mieszkalnego, o którym mowa w art. 178 ust. 6, jeżeli:
13.11.2019
©Telksinoe s. 105/162
1) podnajmuje albo oddaje do bezpłatnego używania przydzielony lokal lub jego
część bez zgody właściwego podmiotu;
2) używa lokalu w sposób sprzeczny z umową najmu lub niezgodnie
z przeznaczeniem, zaniedbuje obowiązki, dopuszczając do powstania szkód,
albo niszczy urządzenia przeznaczone do wspólnego korzystania przez
mieszkańców;
3) wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi
domowemu, czyniąc uciążliwym korzystanie z innych lokali;
4) jest w zwłoce z zapłatą czynszu lub opłat za świadczenia związane
z eksploatacją lokalu przez okres co najmniej 3 pełnych okresów płatności,
pomimo pisemnego zawiadomienia o zamiarze wydania decyzji
o opróżnieniu lokalu i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu
zapłaty zaległych i bieżących należności;
5) otrzymał pomoc finansową, o której mowa w art. 180 ust. 1;
6) nie zwolnił w terminie wcześniej przydzielonego lokalu;
7) zrzekł się uprawnień do zajmowanego lokalu;
8) przysługuje jemu lub jego małżonkowi tytuł prawny do innego lokalu,
o którym mowa w art. 178 ust. 6; w takim przypadku osobom tym
przysługuje prawo wyboru jednego z zajmowanych lokali;
9) w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej on lub jego małżonek
uzyskali inny lokal mieszkalny lub dom o powierzchni mieszkalnej
odpowiadającej co najmniej przysługującym funkcjonariuszowi i członkom
jego rodziny normom zaludnienia;
10) po zwolnieniu ze służby on lub pozostali po nim członkowie rodziny zajmują
lokal położony w budynku przeznaczonym na cele służbowe lub na terenie
obiektu zamkniętego, a osobom tym przydzielono lokal w tej samej lub
pobliskiej miejscowości o powierzchni odpowiadającej przysługującym
normom zaludnienia;
11) dokonał zamiany lokalu mieszkalnego;
12) on lub członkowie jego rodziny albo inne osoby zajmują lokal bez tytułu
prawnego;
13) został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne lub
przestępstwo skarbowe umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego,
13.11.2019
©Telksinoe s. 106/162
popełnione w związku z wykonywaniem czynności służbowych i w celu
osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, albo za przestępstwo określone
w art. 258 Kodeksu karnego lub wobec którego orzeczono prawomocnie
środek karny pozbawienia praw publicznych za przestępstwo lub
przestępstwo skarbowe.
2. Decyzję o opróżnieniu lokalu wydaje się w stosunku do wszystkich osób
zamieszkałych w tym lokalu.
3. W sprawach opróżnienia lokalu mieszkalnego lub kwatery tymczasowej
przez:
1) kobietę w ciąży,
2) małoletniego,
3) osobę posiadającą orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności,
4) osobę obłożnie chorą, posiadającą dokument urzędowy lub zaświadczenie
lekarskie stwierdzające stan zdrowia, wystawione nie wcześniej niż miesiąc
przed wykonaniem przymusowego opróżnienia,
5) emeryta lub rencistę
– wraz z osobami wspólnie zamieszkującymi nie wydaje się decyzji o opróżnieniu
lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej. W takim przypadku Komendant
SOP kieruje do sądu powszechnego pozew o opróżnienie lokalu, orzeczenie
o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, o wezwanie do udziału
w postępowaniu gminy oraz zasądzenie odszkodowania.
Art. 183. 1. Funkcjonariusz jest obowiązany do opróżnienia kwatery
tymczasowej, o której mowa w art. 178 ust. 7, jeżeli:
1) został zwolniony ze służby albo przeniesiony do służby w innej miejscowości;
2) upłynął okres pełnienia przez niego służby w jednostce organizacyjnej, na
której terenie znajduje się kwatera tymczasowa;
3) wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 182 ust. 1 pkt 1–4, 9 i 12.
2. Decyzję o opróżnieniu kwatery tymczasowej wydaje się w stosunku do
wszystkich osób zamieszkałych w tej kwaterze.
Art. 184. 1. Funkcjonariuszowi przeniesionemu do służby w innej
miejscowości, który w poprzednim miejscu pełnienia służby zajmuje lokal
mieszkalny przydzielony decyzją administracyjną lub posiada lokal mieszkalny,
13.11.2019
©Telksinoe s. 107/162
dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy uzyskany w związku
z przyznaną pomocą finansową, może być przydzielony lokal mieszkalny
w nowym miejscu pełnienia służby, jeżeli zwolni wcześniej przydzielony lokal
mieszkalny lub zwróci przyznaną pomoc finansową.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia:
1) tryb przydzielania lokalu mieszkalnego w przypadkach, o których mowa
w ust. 1,
2) sposób i tryb zwracania udzielonej pomocy finansowej oraz zwalniania
zajmowanych lokali mieszkalnych określonych w ust. 1, uwzględniając
przesłanki uzasadniające przydział lokalu mieszkalnego funkcjonariuszowi
przeniesionemu do służby w innej miejscowości,
3) sposób postępowania w przypadku, gdy funkcjonariusz ten skorzystał
z pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego,
4) rodzaje dokumentów potwierdzających zwolnienie przez funkcjonariusza
lokalu mieszkalnego dotychczas zajmowanego oraz zwrot udzielonej pomocy
finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu
– mając na względzie zapewnienie sprawnej procedury przyznawania i zwracania
lokali mieszkalnych oraz pomocy finansowej na uzyskanie lokalu, a także
dokumentowania postępowania w tych sprawach.
3. Funkcjonariuszowi przeniesionemu do służby w innej miejscowości, który
w poprzednim miejscu pełnienia służby nie zwolnił przydzielonego lokalu
mieszkalnego i nie zwrócił przyznanej pomocy finansowej, można przydzielić
tymczasową kwaterę na czas pełnienia służby w tej miejscowości według
przysługujących mu norm, bez uwzględnienia członków rodziny. Koszty
zakwaterowania pokrywa się ze środków SOP.
4. Funkcjonariusz delegowany do czasowego pełnienia służby w innej
miejscowości otrzymuje tymczasową kwaterę. Koszt zakwaterowania pokrywa się
ze środków SOP.
Art. 185. 1. Organami właściwymi do wydawania decyzji w sprawie
warunków przydziału, opróżnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału
i opróżnienia tymczasowych kwater przeznaczonych dla funkcjonariuszy są:
1) minister właściwy do spraw wewnętrznych dla Komendanta SOP;
13.11.2019
©Telksinoe s. 108/162
2) Komendant SOP dla funkcjonariuszy.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1) warunki przydziału i opróżniania lokali mieszkalnych oraz normy zaludnienia
lokali mieszkalnych, o których mowa w art. 178 ust. 6 i 7,
2) warunki przydziału i opróżniania tymczasowych kwater, uwzględniając
funkcjonariuszy uprawnionych do otrzymania lokalu mieszkalnego lub
tymczasowej kwatery,
3) sposób i tryb postępowania w sprawie przydziału i opróżniania lokali
mieszkalnych oraz kwater tymczasowych oraz wzory dokumentów
stosowanych w tych postępowaniach
– mając na względzie zapewnienie odpowiednich warunków bytowych,
właściwego gospodarowania lokalami mieszkalnymi i kwaterami tymczasowymi
oraz prawidłowego postępowania w tych sprawach.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa oraz ministrem właściwym do spraw finansów
publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) warunki najmu lokali mieszkalnych znajdujących się w budynkach będących
własnością Skarbu Państwa, pozostających w zarządzie jednostek
organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez ministra właściwego do
spraw wewnętrznych,
2) podstawy ustalania czynszu za najem tych lokali,
3) sposób obliczania wysokości czynszu najmu za te lokale, uwzględniając
warunki, na jakich następuje najem lokalu
– mając na względzie zapewnienie prawidłowej gospodarki lokalami oraz podział
odpowiedzialności związanej z najmem lokali.
4. Dodatkowe normy zaludnienia określone na podstawie ust. 2, związane
z zajmowanym stanowiskiem służbowym lub posiadanym stopniem, stosuje się
również przy przydziałach funkcjonariuszom innych lokali mieszkalnych niż
wymienione w art. 178 ust. 6 i 7.
13.11.2019
©Telksinoe s. 109/162
5. W sprawach spornych wynikających ze stosunku najmu lokali, o których
mowa w ust. 3, rozstrzygają sądy powszechne.
6. Sprawy przydziału i opróżniania lokali mieszkalnych i tymczasowych
kwater oraz sprawy, o których mowa w art. 179 ust. 1 i art. 180 ust. 1 i 2, są
załatwiane w formie decyzji administracyjnej.
Art. 186. 1. Funkcjonariusz zwolniony ze służby, który nie posiada prawa do
lokalu mieszkalnego na warunkach określonych w przepisach o zaopatrzeniu
emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu
Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby
Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby
Więziennej oraz ich rodzin, zachowuje prawo do przydzielonego lokalu
mieszkalnego według norm powszechnie obowiązujących lub może być
przeniesiony do zamiennego lokalu mieszkalnego.
2. Prawo do przydzielonego lokalu mieszkalnego, o którym mowa w ust. 1,
nie przysługuje funkcjonariuszowi, który został skazany prawomocnym wyrokiem
sądu za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe umyślne, ścigane
z oskarżenia publicznego, popełnione w związku z wykonywaniem czynności
służbowych i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, albo za
przestępstwo określone w art. 258 Kodeksu karnego lub wobec którego orzeczono
prawomocnie środek karny pozbawienia praw publicznych za przestępstwo lub
przestępstwo skarbowe.
Art. 187. 1. Funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby stałej przysługuje
odprawa w wysokości trzymiesięcznego uposażenia zasadniczego należnego na
ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym wraz z dodatkami o charakterze
stałym, w wysokości średniej tych dodatków z ostatnich 12 miesięcy.
2. Wysokość odprawy ulega zwiększeniu o 20% miesięcznego uposażenia
zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, w wysokości średniej tych
dodatków z ostatnich 12 miesięcy, za każdy pełny rok wysługi ponad 10 lat
nieprzerwanej służby – aż do wysokości sześciomiesięcznego uposażenia
zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, w wysokości średniej tych
13.11.2019
©Telksinoe s. 110/162
dodatków z ostatnich 12 miesięcy. Okres służby przekraczający 6 miesięcy liczy
się jako pełny rok.
3. Funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby przygotowawczej przysługuje
odprawa w wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz
z dodatkami o charakterze stałym, w wysokości średniej tych dodatków z ostatnich
12 miesięcy, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.
4. Odprawa nie przysługuje funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby
wskutek kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby albo zrzeczenia się obywatelstwa
polskiego. Komendant SOP może ze względu na szczególne okoliczności przyznać
temu funkcjonariuszowi albo jego rodzinie do 50% odprawy.
5. Odprawa nie przysługuje funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby
wskutek skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo.
6. Odprawę funkcjonariuszowi wypłaca się w dniu zwolnienia ze służby.
Art. 188. 1. Funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby, niezależnie od
odprawy, przysługują następujące należności pieniężne:
1) uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, w wysokości
średniej tych dodatków z ostatnich 12 miesięcy, należne na ostatnio
zajmowanym stanowisku służbowym, co miesiąc przez okres roku po
zwolnieniu ze służby;
2) ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy niewykorzystany w roku
zwolnienia ze służby oraz za urlopy zaległe z wyjątkiem urlopu, o którym
mowa w art. 158a ust. 1.
2. Należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz przypadający za rok,
w którym następuje zwolnienie ze służby, zryczałtowany ekwiwalent pieniężny,
o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie przysługują funkcjonariuszowi zwolnionemu ze
służby z przyczyn, o których mowa w art. 107 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz w ust. 2 pkt 2.
3. Uposażenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie przysługuje także
funkcjonariuszowi, który został zwolniony ze służby w okresie przygotowawczym.
4. W przypadku zbiegu uprawnień do uposażenia, o którym mowa
w ust. 1 pkt 1, i zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszowi przysługuje, według
jego wyboru, tylko jedna z tych należności.
13.11.2019
©Telksinoe s. 111/162
5. Funkcjonariusz, który nie posiada uprawnień do zaopatrzenia emerytalnego
lub zamiast tego zaopatrzenia wybrał uposażenie określone w ust. 1 pkt 1, może
pobrać uposażenie za cały należny okres jednorazowo z góry.
6. Wysokość ekwiwalentu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, oblicza się,
mnożąc 1/30 uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym,
w wysokości średniej tych dodatków z ostatnich 12 miesięcy, należnego na ostatnio
zajmowanym stanowisku, przez liczbę dni niewykorzystanego urlopu.
Art. 189. 1. Osobie, która pokryła koszty pogrzebu funkcjonariusza,
przysługuje zasiłek pogrzebowy:
1) małżonkowi, dzieciom, wnukom, rodzeństwu lub rodzicom – w wysokości
4000 zł;
2) innej osobie – w wysokości kosztów rzeczywiście poniesionych, nie większej
jednak niż określona w pkt 1.
2. Osobie, która pokryła koszty pogrzebu małżonka, zstępnych, wstępnych
i rodzeństwa funkcjonariusza, przysługuje zasiłek pogrzebowy:
1) funkcjonariuszowi – w wysokości 4000 zł;
2) innej osobie – w wysokości kosztów rzeczywiście poniesionych, nie większej
jednak niż określona w pkt 1.
3. Jeżeli śmierć funkcjonariusza nastąpiła w związku ze służbą lub na skutek
wypadku pozostającego w związku ze służbą, koszty pogrzebu, bez nagrobka,
pokrywa się ze środków SOP.
4. W razie pokrycia kosztów pogrzebu funkcjonariusza ze środków SOP
osobom wymienionym w ust. 1 pkt 1 przysługuje połowa zasiłku pogrzebowego.
5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, sposób dokumentowania prawa do zasiłków pogrzebowych,
warunki pokrywania kosztów pogrzebu funkcjonariuszy i członków rodziny
funkcjonariusza oraz dokumenty wymagane przy wypłacie zasiłku pogrzebowego,
mając na względzie zapewnienie właściwego dokumentowania wypłaty tych
zasiłków.
Art. 190. 1. W razie śmierci funkcjonariusza pozostałej po nim rodzinie
przysługują, niezależnie od zasiłku pogrzebowego, odprawa pośmiertna
13.11.2019
©Telksinoe s. 112/162
w wysokości określonej zgodnie z przepisami art. 187 ust. 1–3, liczonej na dzień
zgonu, oraz należności, o których mowa w art. 188 ust. 1 pkt 2.
2. Odprawa oraz należności, o których mowa w ust. 1, przysługują
małżonkowi, który w dniu śmierci funkcjonariusza pozostawał z nim we
wspólności małżeńskiej, a w razie braku małżonka – dzieciom, wnukom,
rodzeństwu i rodzicom, jeżeli w dniu śmierci funkcjonariusza spełniali warunki
wymagane do uzyskania renty rodzinnej określone przepisami ustawy z dnia 18
lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Anty-
korupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony
Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby
Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2019 r. poz. 288).
3. Komendant SOP przyznaje należności, o których mowa w ust. 1,
w przypadku zaginięcia funkcjonariusza. Zaginięcie funkcjonariusza oraz związek
tego zaginięcia ze służbą stwierdza minister właściwy do spraw wewnętrznych
w drodze decyzji.
Art. 191. 1. W przypadku funkcjonariusza, którego śmierć nastąpiła
w związku ze służbą, każdemu z dzieci będących na jego utrzymaniu, które w dniu
jego śmierci spełniały warunki do uzyskania renty rodzinnej, Komendant SOP
przyznaje pomoc finansową na kształcenie ze środków przeznaczonych na ten cel
w budżecie SOP.
2. Pomoc finansowa, o której mowa w ust. 1, przysługuje uczniom
i słuchaczom ponadpodstawowych szkół publicznych i niepublicznych oraz
publicznych i niepublicznych szkół artystycznych realizujących kształcenie ogólne
w zakresie szkoły ponadpodstawowej, a także słuchaczom kolegiów pracowników
służb społecznych, oraz studentom szkół wyższych do czasu ukończenia
kształcenia, nie dłużej jednak niż do ukończenia 25. roku życia.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb przyznawania pomocy, o której mowa
w ust. 1, uwzględniając tryb przyznawania i wysokość pomocy w zależności od
poziomu kształcenia i rodzaju szkoły.
13.11.2019
©Telksinoe s. 113/162
Art. 192. W okresie urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych lub
pozostawania w dyspozycji funkcjonariusz zachowuje prawo do pobieranego
ostatnio uposażenia i innych należności pieniężnych, z uwzględnieniem
powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na wysokość uposażenia
zasadniczego i innych należności pieniężnych.
Art. 193. 1. Miesięczne uposażenie funkcjonariusza za okres ustalony
przepisami Kodeksu pracy jako okres urlopu macierzyńskiego, okres urlopu na
warunkach urlopu macierzyńskiego oraz okres urlopu ojcowskiego wynosi 100%
miesięcznego uposażenia, o którym mowa w art. 162 ust. 14.
2. Miesięczne uposażenie funkcjonariusza za okres ustalony przepisami
Kodeksu pracy jako okres urlopu rodzicielskiego wynosi:
1) 100% miesięcznego uposażenia, o którym mowa w art. 162 ust. 14, za okres
do:
a) 6 tygodni urlopu rodzicielskiego, w przypadku, o którym mowa
w art. 1821a § 1 pkt 1 i art. 183 § 4 pkt 1 Kodeksu pracy,
b) 8 tygodni urlopu rodzicielskiego, w przypadkach, o których mowa
w art. 1821a § 1 pkt 2 i art. 183 § 4 pkt 2 Kodeksu pracy,
c) 3 tygodni urlopu rodzicielskiego, w przypadku, o którym mowa
w art. 183 § 4 pkt 3 Kodeksu pracy;
2) 60% miesięcznego uposażenia, o którym mowa w art. 162 ust. 14, za okres
urlopu rodzicielskiego przypadający po okresach, o których mowa w pkt 1.
3. Miesięczne uposażenie funkcjonariusza, który we wniosku złożonym nie
później niż 21 dni po porodzie wystąpi o udzielenie, bezpośrednio po urlopie
macierzyńskim, urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze, wynosi 80%
miesięcznego uposażenia, o którym mowa w art. 192, za cały okres odpowiadający
okresowi tych urlopów.
4. W przypadku gdy wysokość uposażenia funkcjonariusza pomniejszonego
o zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych, obliczonego zgodnie
z ust. 1–3, jest niższa niż kwota świadczenia rodzicielskiego, określonego
w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2018 r.
poz. 2220 i 2354 oraz z 2019 r. poz. 60 i 303), kwotę uposażenia funkcjonariusza
pomniejszonego o zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych podwyższa
się do wysokości świadczenia rodzicielskiego.
13.11.2019
©Telksinoe s. 114/162
5. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do funkcjonariusza, który we
wniosku złożonym nie później niż 21 dni po przyjęciu dziecka na wychowanie
i wystąpieniu do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania
w sprawie przysposobienia dziecka lub po przyjęciu dziecka na wychowanie jako
rodzina zastępcza, z wyjątkiem rodziny zastępczej zawodowej, wystąpi
o udzielenie mu, bezpośrednio po urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego,
urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze.
6. Funkcjonariuszowi, który z uwagi na wniosek złożony w trybie ust. 3 albo
5 otrzymał 80% uposażenia, o którym mowa w ust. 3, w przypadku rezygnacji
z urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze albo rezygnacji z urlopu
rodzicielskiego w wymiarze, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, przysługuje
jednorazowe wyrównanie otrzymywanego uposażenia, o którym mowa w ust. 3, do
wysokości 100%, pod warunkiem niepobrania uposażenia za okres odpowiadający
okresom tych urlopów.
Art. 194. 1. W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusz
otrzymuje 80% uposażenia.
2. Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest
zwolniony od zajęć służbowych z powodu:
1) choroby funkcjonariusza, w tym niemożności wykonywania zajęć
służbowych z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca
1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie
choroby i macierzyństwa;
2) oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej
służby krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;
3) konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym
lub małżonka funkcjonariusza, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem
przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do ukończenia przez nie 14. roku
życia;
4) konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny;
za członków rodziny uważa się małżonka, rodziców, rodzica dziecka
funkcjonariusza, ojczyma, macochę, teściów, dziadków, wnuki, rodzeństwo
oraz dzieci w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają we wspólnym
13.11.2019
©Telksinoe s. 115/162
gospodarstwie domowym z funkcjonariuszem w okresie sprawowania nad
nimi opieki;
5) konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem własnym lub
małżonka funkcjonariusza, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem
przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do ukończenia przez nie 8. roku
życia, w przypadku:
a) nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola
lub szkoły, do których dziecko uczęszcza, a także w przypadku choroby
niani, z którą rodzice mają zawartą umowę uaktywniającą, o której
mowa w art. 50 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi
w wieku do lat 3 (Dz. U. z 2019 r. poz. 409), lub dziennego opiekuna,
sprawujących opiekę nad dzieckiem,
b) porodu lub choroby małżonka funkcjonariusza lub rodzica dziecka
funkcjonariusza, stale opiekujących się dzieckiem, jeżeli poród lub
choroba uniemożliwia temu małżonkowi lub rodzicowi sprawowanie
opieki nad dzieckiem,
c) pobytu małżonka funkcjonariusza lub rodzica dziecka funkcjonariusza,
stale opiekujących się dzieckiem, w szpitalu lub innym zakładzie
leczniczym podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą
w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne.
3. Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego
sprawowania opieki, o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie
dłuższy niż 60 dni w roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa
w ust. 2 pkt 4 – przez okres nie dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy
czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć 60 dni w roku kalendarzowym.
4. Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków
rodziny wymagających opieki.
5. Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest
zwolniony od zajęć służbowych z powodu:
1) wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,
2) choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub
warunkami służby,
13.11.2019
©Telksinoe s. 116/162
3) wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze
służby,
4) choroby przypadającej w czasie ciąży,
5) poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla
kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się
zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów,
6) oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej
służby krwi lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi,
7) przebywania na obserwacji w podmiocie leczniczym w wyniku skierowania
przez komisję lekarską
– zachowuje on prawo do 100% uposażenia.
6. Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy funkcjonariusz
został zwolniony od zajęć służbowych:
1) w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego
w związku z wykonywaniem przez funkcjonariusza czynności służbowych,
stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez uprawniony organ;
2) na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie
niebezpiecznych warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi,
z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie prawa, nienaruszalności granic
państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli.
7. Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa
w ust. 6 pkt 2, stwierdza, w drodze decyzji, Komendant SOP.
8. Od decyzji, o której mowa w ust. 7, funkcjonariuszowi przysługuje
odwołanie do wyższego przełożonego.
Art. 195. 1. Za wypadek w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze
powrotnej ze służby, zwany dalej „wypadkiem”, uważa się nagłe zdarzenie
wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło
w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby, jeżeli
droga ta była najkrótsza i nie została przerwana. Jednakże uważa się, że wypadek
nastąpił w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,
mimo że droga została przerwana, jeśli przerwa była życiowo uzasadniona i jej czas
nie przekraczał granic potrzeby, a także wówczas, gdy droga, nie będąc drogą
13.11.2019
©Telksinoe s. 117/162
najkrótszą, była dla funkcjonariusza, ze względów organizacyjnych,
najdogodniejsza.
2. Przez uraz należy rozumieć uraz, o którym mowa w art. 3 ust. 2 ustawy
z dnia 4 kwietnia 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących
w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą (Dz. U. z 2018 r.
poz. 1448).
3. Uznania albo odmowy uznania zdarzenia za wypadek, po ustaleniu
okoliczności i przyczyn zdarzenia, dokonuje Komendant SOP w stosunku do
podległych funkcjonariuszy, a w przypadku Komendanta SOP, minister właściwy
do spraw wewnętrznych.
4. Ustalenie okoliczności i przyczyn zdarzenia oraz uznanie albo odmowę
uznania zdarzenia za wypadek dokumentuje się w karcie wypadku.
5. Odmowa uznania zdarzenia za wypadek wymaga szczegółowego
uzasadnienia.
6. W przypadku odmowy uznania zdarzenia za wypadek przysługuje
odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych na zasadach i w terminach
określonych w przepisach ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks
postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, z późn. zm.5)).
7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, tryb i sposób ustalenia przyczyn i okoliczności zdarzenia,
informowania o zaistnieniu zdarzenia, wzory dokumentów oraz terminy ich
sporządzania, mając na względzie potrzebę zapewnienia jednolitości postępowania.
Art. 196. Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza
zaświadczenie lekarskie wystawione zgodnie z art. 55 ust. 1 i art. 55a ust. 7 ustawy
z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia
społecznego w razie choroby i macierzyństwa albo wydruk zaświadczenia
lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 6 tej ustawy, z tym że:
1) przyczynę niezdolności do służby wskutek poddania się niezbędnym
badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek,
tkanek i narządów oraz niezdolności do służby wskutek poddania się
zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów – zaświadczenie wystawione
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1467,
1499, 1544, 1629, 1637, 1693, 2385 i 2432 oraz z 2019 r. poz. 55 i 60.
13.11.2019
©Telksinoe s. 118/162
przez lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy
z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia
społecznego w razie choroby i macierzyństwa;
2) w przypadku, o którym mowa w art. 194 ust. 2 pkt 2 – zaświadczenie
jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi;
3) przyczynę niezdolności, o której mowa w art. 194 ust. 2 pkt 5 lit. a –
oświadczenie funkcjonariusza;
4) w przypadkach, o których mowa w art. 194 ust. 2 pkt 5 lit. b ic –
zaświadczenie lekarskie wystawione przez lekarza na zwykłym druku;
5) w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca
1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie
choroby i macierzyństwa – decyzja wydana przez właściwy organ albo
uprawniony podmiot na podstawie przepisów o zapobieganiu oraz zwalczaniu
zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.
Art. 197. 1. Doręczenie zaświadczenia lekarskiego odbywa się
z wykorzystaniem profilu informacyjnego, o którym mowa w art. 58 ust. 1 ustawy
z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia
społecznego w razie choroby i macierzyństwa, na zasadach określonych w tej
ustawie. Komendant SOP wykorzystuje lub tworzy profil informacyjny płatnika
składek, o którym mowa w art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r.
o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby
i macierzyństwa.
2. Wydruk zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 6
ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia
społecznego w razie choroby i macierzyństwa, zaświadczenie lekarskie, o którym
mowa w art. 55a ust. 7 tej ustawy, albo zaświadczenie wystawione przez lekarza na
zwykłym druku w przypadkach, o których mowa w art. 194 ust. 2 pkt 5 lit. b i c
oraz w art. 196 pkt 1, funkcjonariusz jest obowiązany dostarczyć przełożonemu
w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania.
3. Zaświadczenie jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi albo
decyzję, o której mowa w art. 196 pkt 5, funkcjonariusz jest obowiązany
dostarczyć właściwemu przełożonemu w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania.
13.11.2019
©Telksinoe s. 119/162
4. Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa
w art. 194 ust. 2 pkt 5 lit. a, funkcjonariusz jest obowiązany złożyć przełożonemu
w terminie 7 dni od dnia ich zaistnienia.
5. W przypadku niedopełnienia obowiązków, o których mowa w ust. 2–4,
nieobecność w służbie w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uznaje się
za nieobecność nieusprawiedliwioną, chyba że niedostarczenie zaświadczenia,
oświadczenia albo decyzji nastąpiło z przyczyn niezależnych od funkcjonariusza.
Art. 198. 1. Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby
z powodu choroby, prawidłowość wykorzystania zwolnienia lekarskiego,
spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich oraz oświadczenie
funkcjonariusza, o którym mowa w art. 196 pkt 3, może podlegać kontroli.
2. Kontrolę przeprowadzają:
1) komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych
– w zakresie prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby
z powodu choroby oraz prawidłowości wykorzystania zwolnienia
lekarskiego;
2) przełożony funkcjonariusza lub osoba upoważniona przez Komendanta SOP
– w zakresie prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego
i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich oraz w zakresie
oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 196 pkt 3.
3. Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie
zwolnienia lekarskiego, funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres
zwolnienia.
4. Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie
funkcjonariusza, o którym mowa w art. 196 pkt 3, zostało złożone niezgodnie
z prawdą, funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.
5. Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności
do służby wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim,
funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.
6. Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało
sfałszowane, funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.
7. Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na
ustaleniu, czy funkcjonariusz w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym
13.11.2019
©Telksinoe s. 120/162
sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie
wykorzystuje zwolnienia lekarskiego w sposób niezgodny z jego celem,
a w szczególności, czy nie wykonuje pracy zarobkowej.
8. Kontrola oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 196 pkt 3,
polega na ustaleniu, czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, klubu
dziecięcego, przedszkola lub szkoły, do których uczęszcza dziecko
funkcjonariusza, lub na ustaleniu, czy niania lub dzienny opiekun dziecka
przebywali na zwolnieniu lekarskim.
9. Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz
oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 196 pkt 3, przeprowadza
osoba upoważniona przez przełożonego funkcjonariusza.
10. W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że funkcjonariusz wykonuje
pracę zarobkową albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób,
niezgodny z jego celem, osoba kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje,
na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego.
11. W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie funkcjonariusza,
o którym mowa w art. 196 pkt 3, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca
sporządza protokół.
12. Protokół przedstawia się funkcjonariuszowi w celu wniesienia do niego
ewentualnych uwag. Wniesienie uwag funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym
podpisem.
13. Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę
prawa do uposażenia za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się
odpowiednio w przypadku zawiadomienia przez komisję lekarską podległą
ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w wyniku przeprowadzenia przez
tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu zwolnienia
lekarskiego.
14. Od decyzji, o której mowa w ust. 13, funkcjonariuszowi przysługuje
odwołanie do wyższego przełożonego.
15. Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na
sprawdzeniu, czy zaświadczenie:
1) nie zostało sfałszowane;
13.11.2019
©Telksinoe s. 121/162
2) zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania
zaświadczeń lekarskich.
16. Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi
podejrzenie, że zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje
do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o
wyjaśnienie sprawy.
17. W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane
niezgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń
lekarskich, przełożony występuje o wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki
organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Art. 199. 1. Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 194, stanowi
uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym przysługujące
funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym,
z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na prawo do
uposażenia i innych należności lub ich wysokość.
2. Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim
przyjmuje się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim
stanowi 1/30 uposażenia, o którym mowa w art. 194.
3. W przypadku gdy funkcjonariusz pobrał już uposażenie za okres, w którym
przebywał na zwolnieniu lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia
przy najbliższej wypłacie.
4. Funkcjonariuszowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim
miesiącu pełnienia służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności
przysługujących mu z tytułu zwolnienia ze służby albo funkcjonariusz ten zwraca
odpowiednią część uposażenia w dniu ustania stosunku służbowego.
5. Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń
funkcjonariuszy w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się
w całości na nagrody za wykonywanie zadań służbowych w zastępstwie
funkcjonariuszy przebywających na zwolnieniach lekarskich.
6. Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 5, odbywa się po
zakończeniu okresu rozliczeniowego trwającego nie krócej niż miesiąc
kalendarzowy i nie dłużej niż 3 miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu
13.11.2019
©Telksinoe s. 122/162
rozliczeniowego uzależnia się od wielkości środków finansowych uzyskanych
z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy.
Art. 200. Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz
z dodatkami o charakterze stałym za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim
nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy wymiaru należności, o których mowa
w art. 172 ust. 1 pkt 1–4 i 6 i ust. 2 oraz art. 173.
Art. 201. 1. Komendant SOP sporządza roczne zestawienie zbiorcze przyczyn
przebywania funkcjonariuszy na zwolnieniach lekarskich, które przekazuje
ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w terminie do końca marca
następnego roku.
2. W zestawieniu, o którym mowa w ust. 1, wskazuje się łączny okres
przebywania funkcjonariuszy na zwolnieniach lekarskich z uwzględnieniem
podziału na przyczyny wskazane w art. 194 ust. 2, 5 i 6 oraz średni okres
przebywania funkcjonariusza na zwolnieniu lekarskim, w tym średnią roczną liczbę
godzin niewykonywania obowiązków przez funkcjonariusza.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, wzór zestawienia, o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze
potrzebę zapewnienia przejrzystości informacji zawartych w zestawieniu.
Art. 202. 1. Funkcjonariuszowi, który został zawieszony w czynnościach
służbowych w związku z wszczętym postępowaniem dyscyplinarnym,
postępowaniem przed organem właściwego samorządu zawodowego albo
postępowaniem karnym, zawiesza się od najbliższego terminu płatności wypłatę
połowy uposażenia według stanowiska służbowego oraz wypłatę dodatków
o charakterze stałym.
2. Funkcjonariuszowi, który został tymczasowo aresztowany w związku
z wszczętym postępowaniem karnym, zawiesza się od najbliższego terminu
płatności wypłatę połowy uposażenia zasadniczego oraz wypłatę dodatków
o charakterze stałym.
3. W przypadku uchylenia zawieszenia w czynnościach służbowych lub
tymczasowego aresztowania funkcjonariuszowi wypłaca się zawieszoną część
uposażenia, chociażby nawet został już zwolniony ze służby, jeżeli:
13.11.2019
©Telksinoe s. 123/162
1) postępowanie dyscyplinarne zostało zakończone, a funkcjonariuszowi nie
została wymierzona kara dyscyplinarna wydalenia ze służby lub nie został
obniżony stopień;
2) postępowanie przed organem właściwego samorządu zawodowego zostało
zakończone, a funkcjonariuszowi nie została wymierzona kara zawieszenia
lub pozbawienia prawa wykonywania zawodu lub specjalności zawodowej;
3) postępowanie karne zostało umorzone albo funkcjonariusz został
uniewinniony prawomocnym wyrokiem sądu.
Art. 203. 1. Funkcjonariuszowi, który samowolnie nie podejmuje służby,
opuścił swoje miejsce służbowe lub poza nim pozostaje, zawiesza się wypłatę
uposażenia. W razie uznania nieobecności za usprawiedliwioną wypłaca się
funkcjonariuszowi zawieszone uposażenie.
2. Za każdy dzień nieusprawiedliwionej nieobecności funkcjonariusz traci
prawo do 1/30 części uposażenia miesięcznego. Odpowiednią kwotę potrąca się
przy najbliższej wypłacie uposażenia.
3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w razie stwierdzenia zawinionej
przez funkcjonariusza niemożności pełnienia obowiązków służbowych.
Art. 204. 1. Z uposażenia funkcjonariusza dokonuje się potrąceń na
podstawie:
1) tytułów egzekucyjnych sądowych i administracyjnych;
2) dobrowolnych obciążeń uposażenia z tytułu:
a) zobowiązań do zapłaty odszkodowania,
b) zobowiązań wobec kas oszczędnościowo-pożyczkowych,
c) odrębnych przepisów.
2. Przepis ust. 1 stosuje się również do potrąceń z uposażenia i innych
należności pieniężnych przysługujących funkcjonariuszowi zwolnionemu ze
służby.
Art. 205. 1. Potrąceń na podstawie dobrowolnych obciążeń uposażenia,
o których mowa w art. 204 ust. 1 pkt 2, dokonuje się w wysokości ustalonej przez
funkcjonariusza w jego zobowiązaniu lub w przepisach szczególnych, niezależnie
od potrąceń dokonywanych na podstawie tytułów egzekucyjnych sądowych
i administracyjnych.
13.11.2019
©Telksinoe s. 124/162
2. Kwota uposażenia równa kwocie minimalnego wynagrodzenia
pracowników za pełny miesięczny wymiar czasu pracy ustalonego przez ministra
właściwego do spraw pracy na podstawie przepisów Kodeksu pracy jest wolna od
potrąceń, z wyjątkiem potrąceń z tytułu świadczeń alimentacyjnych.
Art. 206. 1. Z odprawy przysługującej funkcjonariuszowi mogą być
dokonywane potrącenia na zaspokojenie:
1) zaległych świadczeń alimentacyjnych – na podstawie tytułów egzekucyjnych
sądowych;
2) roszczeń z tytułu szkody – na podstawie tytułów egzekucyjnych sądowych
albo dobrowolnych zobowiązań do zapłaty odszkodowania;
3) zobowiązań funkcjonariuszy wobec kas oszczędnościowo-pożyczkowych –
na podstawie dobrowolnego obciążenia uposażenia przez funkcjonariusza.
2. Przy zbiegu należności potrąceń dokonuje się w kolejności określonej
w ust. 1. Potrącenia nie mogą przekraczać łącznie połowy należnej odprawy.
Art. 207. 1. Przepisów art. 204–206 nie stosuje się przy potrącaniu
z przysługujących funkcjonariuszowi uposażenia lub odprawy:
1) zaliczek pobranych do rozliczenia;
2) należności z tytułu opłat za świadczenia w naturze.
2. Należności, o których mowa w ust. 1 pkt 2, potrąca się z uposażenia
i odprawy w pełnej wysokości, niezależnie od potrąceń z innych tytułów.
Rozdział 9
Odpowiedzialność dyscyplinarna funkcjonariuszy
Art. 208. 1. Funkcjonariusz, niezależnie od odpowiedzialności karnej, ponosi
odpowiedzialność dyscyplinarną za popełnione przestępstwa i wykroczenia.
2. Czyn stanowiący przewinienie dyscyplinarne, wypełniający jednocześnie
znamiona przestępstwa lub wykroczenia albo przestępstwa skarbowego lub
wykroczenia skarbowego, podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej niezależnie
od odpowiedzialności karnej.
3. W przypadku czynu stanowiącego przewinienie dyscyplinarne,
wypełniającego jednocześnie znamiona wykroczenia, w przypadku mniejszej wagi
lub ukarania grzywną, przełożony dyscyplinarny może nie wszczynać
postępowania dyscyplinarnego, a wszczęte umorzyć.
13.11.2019
©Telksinoe s. 125/162
Art. 209. 1. Funkcjonariusz podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za
naruszenie dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganie zasad etyki zawodowej
funkcjonariuszy oraz w innych przypadkach określonych w ustawie.
2. Naruszeniem dyscypliny służbowej jest w szczególności:
1) odmowa wykonania albo niewykonanie polecenia przełożonego, względnie
organu uprawnionego na podstawie ustawy do wydawania poleceń
funkcjonariuszom, z wyłączeniem poleceń, o których mowa w art. 130 ust. 2;
2) zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób
nieprawidłowy;
3) niedopełnienie obowiązków służbowych albo przekroczenie uprawnień;
4) wprowadzenie w błąd przełożonego lub innego funkcjonariusza, jeżeli
spowodowało to lub mogło spowodować szkodę w służbie,
funkcjonariuszowi lub innej osobie;
5) postępowanie przełożonego w sposób przyczyniający się do rozluźnienia
dyscypliny służbowej w podległej komórce organizacyjnej SOP;
6) stawienie się do służby w stanie po spożyciu alkoholu lub po użyciu podobnie
działającego środka, pełnienie jej w takim stanie oraz spożywanie alkoholu
lub używanie podobnie działającego środka w czasie służby albo w obiektach
lub na terenach zajmowanych przez SOP;
7) utrata służbowej broni palnej, amunicji, legitymacji służbowej lub
identyfikatora służbowego;
8) utrata przedmiotu stanowiącego wyposażenie służbowe, którego
wykorzystanie przez osoby nieuprawnione wyrządziło szkodę obywatelowi
lub stworzyło zagrożenie dla porządku publicznego lub bezpieczeństwa
powszechnego;
9) utrata materiału zawierającego informacje niejawne;
10) ujawnianie informacji pozostającej w związku z wykonywaniem czynności
służbowych, jeżeli spowodowało to lub mogło spowodować szkodę w służbie;
11) podjęcie dodatkowych zajęć zarobkowych poza służbą bez zezwolenia
Komendanta SOP;
12) nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego stwierdzone w drodze
kontroli, o której mowa w art. 198;
13) nieusprawiedliwiona nieobecność w służbie.
13.11.2019
©Telksinoe s. 126/162
3. W przypadku czynu stanowiącego przewinienie dyscyplinarne mniejszej
wagi przełożony dyscyplinarny może odstąpić od wszczęcia postępowania
i przeprowadzić ze sprawcą przewinienia dyscyplinarnego udokumentowaną
w formie notatki rozmowę dyscyplinującą. W przypadku kwestionowania przez
funkcjonariusza decyzji o przeprowadzeniu z nim rozmowy dyscyplinującej
przełożony dyscyplinarny nie przeprowadza jej i wszczyna w tym zakresie
postępowanie dyscyplinarne.
4. Notatkę, o której mowa w ust. 3, włącza się do akt osobowych na okres
roku.
Art. 210. Przewinienie dyscyplinarne jest zawinione wtedy, gdy
funkcjonariusz:
1) ma zamiar jego popełnienia, to jest chce je popełnić albo przewidując
możliwość jego popełnienia, na to się godzi;
2) nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia je jednak na skutek
niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że
możliwość taką przewidywał albo mógł i powinien przewidzieć.
Art. 211. 1. Funkcjonariusz odpowiada dyscyplinarnie, jeżeli popełnia
przewinienie dyscyplinarne sam albo wspólnie lub w porozumieniu z inną osobą,
a także w przypadku, gdy kieruje popełnieniem przez innego funkcjonariusza
przewinienia dyscyplinarnego.
2. Funkcjonariusz odpowiada dyscyplinarnie także w przypadku, gdy
nakłania innego funkcjonariusza do popełnienia przewinienia dyscyplinarnego albo
ułatwia jego popełnienie.
3. Każdy z funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 1 i 2, odpowiada
w granicach swojej winy, niezależnie od odpowiedzialności pozostałych osób.
Art. 212. 1. Komendant SOP posiada władzę dyscyplinarną wobec
wszystkich funkcjonariuszy.
2. Przełożonym dyscyplinarnym, posiadającym władzę dyscyplinarną wobec
funkcjonariusza, jest kierownik komórki organizacyjnej SOP w stosunku do
funkcjonariuszy pełniących służbę w tej komórce, zastępca Komendanta SOP
w stosunku do nadzorowanych kierowników komórek organizacyjnych
13.11.2019
©Telksinoe s. 127/162
i bezpośrednio podległych funkcjonariuszy, a także Komendant SOP w stosunku
do swoich zastępców i bezpośrednio podległych funkcjonariuszy.
Art. 213. 1. Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego po upływie
90 dni od dnia otrzymania przez przełożonego, o którym mowa w art. 212 ust. 2,
udokumentowanej wiadomości o popełnieniu przewinienia lub naruszeniu
dyscypliny służbowej.
2. Nie można wymierzyć funkcjonariuszowi kary dyscyplinarnej po upływie
1 roku od dnia popełnienia czynu, o którym mowa w ust. 1.
3. W przypadku gdy czyn, o którym mowa w ust. 1, stanowi jednocześnie
przestępstwo, przedawnienie karalności dyscyplinarnej następuje dopiero
z upływem okresu przedawnienia karalności przestępstwa.
Art. 214. O popełnieniu przez funkcjonariusza wykroczenia, w tym także
o odmowie przyjęcia mandatu karnego lub nieuiszczeniu w terminie grzywny
nałożonej w drodze mandatu zaocznego, właściwy organ zawiadamia Komendanta
SOP.
Art. 215. Funkcjonariuszowi mogą być wymierzane następujące kary
dyscyplinarne:
1) upomnienie;
2) nagana;
3) ostrzeżenie o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku;
4) wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe;
5) obniżenie stopnia;
6) obniżenie dodatków o charakterze stałym;
7) wydalenie ze służby.
Art. 216. Kara upomnienia polega na zwróceniu uwagi na niewłaściwe
postępowanie.
Art. 217. Kara nagany polega na wytknięciu ukaranemu niewłaściwego
postępowania.
Art. 218. Kara ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na
zajmowanym stanowisku polega na wytknięciu ukaranemu niewłaściwego
postępowania i uprzedzeniu go, że jeżeli ponownie popełni przewinienie
13.11.2019
©Telksinoe s. 128/162
dyscyplinarne, może zostać wyznaczony na niższe stanowisko służbowe w trybie
dyscyplinarnym lub ukarany surowszą karą dyscyplinarną.
Art. 219. 1. Kara wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe polega na
odwołaniu z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i wyznaczeniu na
stanowisko służbowe niższe od dotychczas zajmowanego.
2. Przed zatarciem kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe
funkcjonariusza nie można wyznaczyć na wyższe stanowisko służbowe.
Art. 220. 1. Kara obniżenia stopnia oznacza obniżenie posiadanego stopnia
służbowego.
2. Karę obniżenia stopnia można wymierzyć tylko obok kary wyznaczenia na
niższe stanowisko służbowe lub kary wydalenia ze służby.
Art. 221. Kara obniżenia dodatków o charakterze stałym oznacza obniżenie
posiadanych dodatków o charakterze stałym. Karę można wymierzyć wyłącznie
obok kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe lub kary wydalenia ze
służby.
Art. 222. Kara wydalenia ze służby polega na zwolnieniu ze służby w SOP.
Art. 223. 1. Za popełnione przewinienie dyscyplinarne można wymierzyć
tylko jedną karę dyscyplinarną.
2. Za popełnienie kilku przewinień dyscyplinarnych można wymierzyć jedną
karę dyscyplinarną, odpowiednio surowszą.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się z zastrzeżeniem art. 220 ust. 2 i art. 221.
Art. 224. 1. Wymierzona kara powinna być współmierna do popełnionego
przewinienia dyscyplinarnego i stopnia zawinienia, w szczególności powinna
uwzględniać okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, jego skutki,
w tym następstwa dla służby, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na obwinionym
obowiązków, pobudki działania, zachowanie obwinionego przed popełnieniem
przewinienia dyscyplinarnego i po jego popełnieniu, postawę w trakcie
prowadzonego postępowania dyscyplinarnego oraz dotychczasowy przebieg
służby.
2. Na zaostrzenie wymiaru kary mają wpływ następujące okoliczności
popełnienia przewinienia dyscyplinarnego:
13.11.2019
©Telksinoe s. 129/162
1) działanie z motywacji zasługującej na szczególne potępienie albo w stanie po
spożyciu alkoholu lub użyciu innego podobnie działającego środka;
2) popełnienie przewinienia dyscyplinarnego przez funkcjonariusza przed
zatarciem wymierzonej mu kary dyscyplinarnej;
3) poważne skutki przewinienia dyscyplinarnego, zwłaszcza istotne zakłócenie
realizacji zadań SOP lub naruszenie dobrego imienia SOP;
4) działanie w obecności podwładnego, wspólnie z nim lub na jego szkodę.
3. Na złagodzenie wymiaru kary mają wpływ następujące okoliczności
popełnienia przewinienia dyscyplinarnego:
1) nieumyślność jego popełnienia;
2) podjęcie przez funkcjonariusza starań o zmniejszenie jego skutków;
3) brak należytego doświadczenia zawodowego lub dostatecznych umiejętności
zawodowych;
4) dobrowolne poinformowanie przełożonego dyscyplinarnego o popełnieniu
przewinienia dyscyplinarnego przed wszczęciem postępowania
dyscyplinarnego.
4. Przy wymierzeniu kary dyscyplinarnej uwzględnia się okoliczności,
o których mowa w ust. 1–3, wyłącznie w stosunku do funkcjonariusza, którego one
dotyczą.
Art. 225. 1. Przełożony dyscyplinarny, jeżeli zachodzi uzasadnione
przypuszczenie popełnienia przez funkcjonariusza przewinienia dyscyplinarnego:
1) wszczyna postępowanie dyscyplinarne:
a) z własnej inicjatywy,
b) na wniosek bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza,
c) na żądanie sądu lub prokuratora;
2) może wszcząć postępowanie dyscyplinarne na wniosek pokrzywdzonego.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2, zawiadamia się
odpowiednio sąd lub prokuratora albo pokrzywdzonego o wszczęciu postępowania
dyscyplinarnego i wyniku tego postępowania, przesyłając odpis wydanego
orzeczenia lub postanowienia. Materiały przekazane przez sąd, prokuratora albo
pokrzywdzonego włącza się do akt postępowania dyscyplinarnego.
3. Jeżeli zachodzą wątpliwości co do popełnienia przewinienia
dyscyplinarnego, jego kwalifikacji prawnej albo tożsamości sprawcy, przed
13.11.2019
©Telksinoe s. 130/162
wszczęciem postępowania dyscyplinarnego przełożony dyscyplinarny zleca
przeprowadzenie czynności wyjaśniających. Czynności te należy ukończyć
w terminie 30 dni, a w szczególnie skomplikowanych sprawach czynności
wyjaśniające za zgodą przełożonego dyscyplinarnego mogą być zakończone
w terminie do 60 dni.
4. Postępowanie dyscyplinarne wszczyna się z dniem wydania postanowienia
o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego. Funkcjonariusza, wobec którego
wydano postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego, uważa się za
obwinionego.
5. Postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego zawiera:
1) oznaczenie przełożonego dyscyplinarnego;
2) datę wydania postanowienia;
3) imię i nazwisko, stopień oraz stanowisko służbowe obwinionego;
4) opis przewinienia dyscyplinarnego zarzucanego obwinionemu wraz z jego
kwalifikacją prawną;
5) uzasadnienie faktyczne zarzucanego przewinienia dyscyplinarnego;
6) wskazanie rzecznika dyscyplinarnego prowadzącego postępowanie;
7) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stopnia przełożonego
dyscyplinarnego;
8) pouczenie o uprawnieniach przysługujących obwinionemu w toku
postępowania dyscyplinarnego.
Art. 226. 1. Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się, a wszczęte
umarza:
1) jeżeli czynności wyjaśniające nie potwierdziły zaistnienia przewinienia
dyscyplinarnego;
2) po upływie terminów określonych w art. 213 ust. 2 i 3;
3) w przypadku śmierci funkcjonariusza;
4) jeżeli w tej samej sprawie zapadło prawomocne orzeczenie dyscyplinarne lub
toczy się postępowanie dyscyplinarne.
2. Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego oraz
orzeczenie o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego doręcza się
pokrzywdzonemu, jeżeli złożył on wniosek o wszczęcie postępowania
dyscyplinarnego. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania
13.11.2019
©Telksinoe s. 131/162
dyscyplinarnego oraz na orzeczenie o umorzeniu tego postępowania pokrzywdzony
może wnieść odpowiednio zażalenie lub odwołanie do Komendanta SOP
w terminie 7 dni od dnia ich doręczenia.
Art. 227. 1. Postępowanie dyscyplinarne oraz czynności wyjaśniające,
o których mowa w art. 225 ust. 3, prowadzi rzecznik dyscyplinarny.
2. Komendant SOP wyznacza rzeczników dyscyplinarnych na okres 4 lat
spośród funkcjonariuszy w służbie stałej, mających odpowiednie kwalifikacje
zawodowe i dających rękojmię należytego prowadzenia czynności wyjaśniających
i postępowań dyscyplinarnych.
3. Rzecznika dyscyplinarnego odwołuje się w przypadkach:
1) zaistnienia okoliczności, które stanowią podstawę zwolnienia go ze służby
w SOP;
2) prawomocnego ukarania go karą dyscyplinarną.
4. Rzecznik dyscyplinarny, za zgodą Komendanta SOP, może skorzystać
z pomocy innego rzecznika dyscyplinarnego przy przeprowadzaniu czynności
dowodowych.
5. Rzecznik dyscyplinarny lub przełożony dyscyplinarny podlega wyłączeniu
od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym, jeżeli:
1) sprawa dotyczy go bezpośrednio;
2) jest małżonkiem, krewnym lub powinowatym obwinionego lub osoby przez
niego pokrzywdzonej w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania
karnego;
3) był świadkiem czynu;
4) między nim a obwinionym lub osobą pokrzywdzoną przez obwinionego
zachodzi stosunek osobisty mogący wywołać wątpliwości co do jego
bezstronności.
6. Rzecznika dyscyplinarnego lub przełożonego dyscyplinarnego można
wyłączyć od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym także z innych
uzasadnionych przyczyn.
7. O okolicznościach uzasadniających wyłączenie od udziału w postępowaniu
dyscyplinarnym rzecznik dyscyplinarny lub przełożony dyscyplinarny
zawiadamiają niezwłocznie Komendanta SOP.
13.11.2019
©Telksinoe s. 132/162
8. Wyłączenie rzecznika dyscyplinarnego lub przełożonego dyscyplinarnego
od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym może nastąpić również na wniosek
obwinionego lub jego obrońcy, jeżeli został ustanowiony.
9. Komendant SOP wydaje postanowienie o wyłączeniu lub odmowie
wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego lub przełożonego dyscyplinarnego od
udziału w postępowaniu dyscyplinarnym.
Art. 228. 1. W przypadku wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego od
udziału w postępowaniu dyscyplinarnym na podstawie art. 227 ust. 5
i 6 postępowanie dyscyplinarne przejmuje Komendant SOP.
2. W przypadku zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 227 ust. 5
i 6, wobec Komendanta SOP postępowanie dyscyplinarne przejmuje jeden z jego
zastępców.
3. W przypadku wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego od udziału
w postępowaniu dyscyplinarnym na podstawie art. 227 ust. 5 i 6 postępowanie
dyscyplinarne przejmuje do prowadzenia inny wyznaczony rzecznik
dyscyplinarny.
4. Do czasu wydania przez Komendanta SOP postanowienia o wyłączeniu
rzecznik dyscyplinarny podejmuje wyłącznie czynności niecierpiące zwłoki.
Art. 229. 1. Rzecznik dyscyplinarny zbiera materiał dowodowy i podejmuje
czynności niezbędne do wyjaśnienia sprawy. W szczególności przesłuchuje
świadków, pokrzywdzonego, przyjmuje wyjaśnienia od obwinionego, rozpatruje
złożone wnioski dowodowe oraz dokonuje oględzin. Z czynności tych sporządza
protokoły. Rzecznik dyscyplinarny może także zlecić przeprowadzenie
odpowiednich badań.
2. Z czynności innych niż wymienione w ust. 1 sporządza się protokół, jeżeli
przepis szczególny tego wymaga albo przełożony dyscyplinarny lub rzecznik
dyscyplinarny uzna to za potrzebne. W pozostałych przypadkach można ograniczyć
się do sporządzenia notatki urzędowej.
3. Protokół zawiera:
1) oznaczenie czynności, jej czasu i miejsca, osób w niej uczestniczących lub
przy niej obecnych oraz charakteru ich uczestnictwa;
2) opis przebiegu czynności;
13.11.2019
©Telksinoe s. 133/162
3) w miarę potrzeby:
a) stwierdzenie innych okoliczności dotyczących przebiegu czynności,
b) oświadczenia i wnioski uczestników czynności,
c) pouczenie o uprawnieniach i obowiązkach.
4. Wyjaśnienia, zeznania, oświadczenia i wnioski oraz stwierdzenia
określonych okoliczności przez rzecznika dyscyplinarnego lub przełożonego
dyscyplinarnego zapisuje się w protokole z możliwą dokładnością, a osoby biorące
udział w czynności mają prawo żądać zapisania w protokole z pełną dokładnością
wszystkiego, co dotyczy ich praw i interesów.
5. Osoby biorące udział w czynności, z której jest sporządzany protokół,
a także osoby przy niej obecne po zapoznaniu się z treścią protokołu podpisują
każdą jego stronę. Odmowę zapoznania się z treścią protokołu, a także odmowę
złożenia podpisu lub brak podpisu którejkolwiek osoby należy omówić
w protokole.
6. Rzecznik dyscyplinarny w toku postępowania wydaje postanowienia, jeżeli
ich wydanie nie jest zastrzeżone do właściwości przełożonego dyscyplinarnego.
7. Postanowienie wydane w toku postępowania, z wyjątkiem postanowienia
o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego, powinno zawierać:
1) oznaczenie wydającego postanowienie rzecznika dyscyplinarnego lub
przełożonego dyscyplinarnego;
2) datę wydania postanowienia;
3) podstawę prawną wydania postanowienia;
4) imię i nazwisko, stopień oraz stanowisko służbowe obwinionego;
5) rozstrzygnięcie;
6) uzasadnienie faktyczne i prawne;
7) pouczenie, czy i w jakim trybie przysługuje prawo złożenia zażalenia;
8) podpis z podaniem imienia i nazwiska wydającego postanowienie.
8. Jeżeli czyn będący przedmiotem postępowania dyscyplinarnego jest lub był
przedmiotem innego postępowania, w tym postępowania przygotowawczego,
przełożony dyscyplinarny może zwrócić się do właściwego organu o udostępnienie
akt tego postępowania w całości lub w części. Za zgodą tego organu potrzebne
odpisy lub wyciągi z udostępnionych akt włącza się do akt postępowania
dyscyplinarnego.
13.11.2019
©Telksinoe s. 134/162
9. Jeżeli zebrany materiał dowodowy to uzasadnia, przełożony dyscyplinarny
wydaje postanowienie o zmianie lub uzupełnieniu zarzutów.
Art. 230. 1. W toku postępowania dyscyplinarnego obwiniony ma prawo do:
1) składania wyjaśnień;
2) odmowy składania wyjaśnień;
3) zgłaszania wniosków dowodowych;
4) przeglądania akt postępowania dyscyplinarnego oraz sporządzania z nich
notatek, fotokopii oraz odpisów;
5) ustanowienia obrońcy, także spośród funkcjonariuszy;
6) wnoszenia do przełożonego dyscyplinarnego zażaleń na postanowienia
wydane w toku postępowania przez rzecznika dyscyplinarnego, w terminie
3 dni od dnia doręczenia i w przypadkach wskazanych w ustawie; od
postanowień wydanych przez przełożonego dyscyplinarnego przysługuje
zażalenie do Komendanta SOP.
2. Rzecznik dyscyplinarny może, w drodze postanowienia, odmówić
udostępnienia akt, jeżeli sprzeciwia się temu dobro postępowania dyscyplinarnego.
Na postanowienie przysługuje zażalenie.
3. Ustanowienie obrońcy, jeżeli nie zawiera ograniczeń, uprawnia go do
działania w całym postępowaniu dyscyplinarnym, nie wyłączając czynności po
uprawomocnieniu się orzeczenia. O zmianie zakresu pełnomocnictwa
uprawniającego do działania w postępowaniu dyscyplinarnym lub o jego cofnięciu
obwiniony niezwłocznie zawiadamia obrońcę oraz rzecznika dyscyplinarnego.
4. Obrońca nie może podejmować czynności na niekorzyść obwinionego.
Może on zrezygnować z reprezentowania obwinionego w toku postępowania
dyscyplinarnego, zawiadamiając o tym obwinionego oraz rzecznika
dyscyplinarnego. Do czasu ustanowienia nowego obrońcy, jednak nie dłużej niż
w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia obwinionego, obrońca jest obowiązany
podejmować niezbędne czynności.
5. Udział obrońcy w postępowaniu dyscyplinarnym nie wyłącza osobistego
działania w nim obwinionego.
6. Orzeczenia, postanowienia, zawiadomienia i inne pisma wydane w toku
postępowania dyscyplinarnego doręcza się obwinionemu oraz obrońcy, jeżeli
został ustanowiony. W przypadku doręczenia obwinionemu i obrońcy w różnych
13.11.2019
©Telksinoe s. 135/162
terminach pisma, od którego przysługuje odwołanie lub zażalenie, termin na
złożenie odwołania lub zażalenia liczy się od dnia doręczenia, które nastąpiło
wcześniej.
7. Wniosek dowodowy obwiniony zgłasza na piśmie rzecznikowi
dyscyplinarnemu, który rozstrzyga o uwzględnieniu wniosku albo odmawia,
w drodze postanowienia, uwzględnienia wniosku, jeżeli:
1) okoliczność, która ma być udowodniona, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia
sprawy albo jest już udowodniona zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy;
2) dowód jest nieprzydatny do stwierdzenia danej okoliczności lub nie da się go
przeprowadzić;
3) przeprowadzenie dowodu jest sprzeczne z prawem;
4) wniosek dowodowy w sposób oczywisty zmierza do przedłużenia
postępowania dyscyplinarnego.
8. Na postanowienie w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku dowodowego
przysługuje zażalenie.
9. Nieusprawiedliwiona nieobecność obwinionego w służbie, zwolnienie
obwinionego od zajęć służbowych z powodu choroby oraz nieusprawiedliwione
niestawiennictwo na wezwanie rzecznika dyscyplinarnego oraz uporczywe
unikanie z nim kontaktu nie wstrzymują biegu postępowania dyscyplinarnego,
a czynności, w których jest przewidziany udział obwinionego, nie przeprowadza
się albo przeprowadza się w miejscu jego pobytu.
10. Udział w czynnościach dowodowych oraz zapoznanie z aktami
postępowania dyscyplinarnego obwinionego zwolnionego od zajęć służbowych
z powodu choroby wymagają zgody lekarza, który orzekł czasową niezdolność
obwinionego do służby, chyba że obwiniony pisemnie wyrazi na to zgodę.
W przypadku braku możliwości nawiązania kontaktu z lekarzem lub zmiany
lekarza zgody takiej może udzielić lekarz, który obecnie leczy obwinionego,
a w dalszej kolejności lekarz o takiej samej specjalności.
11. W przypadku długotrwałego niewyrażania przez lekarza, o którym mowa
w ust. 10, zgody na udział obwinionego w czynnościach dowodowych,
a okoliczności tych decyzji budzą uzasadnione wątpliwości, można zwrócić się do
biegłego lekarza sądowego o pisemną opinię w tym zakresie. Wyrażenie zgody
13.11.2019
©Telksinoe s. 136/162
biegłego lekarza sądowego umożliwia kontynuowanie czynności dowodowych
z obwinionym.
Art. 231. 1. Przełożony dyscyplinarny i rzecznik dyscyplinarny są
obowiązani badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające zarówno na
korzyść, jak i na niekorzyść obwinionego.
2. Obwinionego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie
udowodniona i stwierdzona prawomocnym orzeczeniem. Niedające się usunąć
wątpliwości rozstrzyga się na korzyść obwinionego.
Art. 232. 1. Czynności dowodowe w postępowaniu dyscyplinarnym powinny
być zakończone w terminie miesiąca od dnia wszczęcia tego postępowania.
Przełożony dyscyplinarny, w drodze postanowienia, może przedłużyć termin
prowadzenia czynności dowodowych do 3 miesięcy.
2. Komendant SOP, w drodze postanowienia, może przedłużyć termin
prowadzenia czynności dowodowych na czas oznaczony, powyżej 3 miesięcy.
3. Przełożony dyscyplinarny może zawiesić postępowanie dyscyplinarne
z powodu zaistnienia długotrwałej przeszkody uniemożliwiającej prowadzenie
postępowania lub na wniosek pokrzywdzonego. Na postanowienie o zawieszeniu
postępowania dyscyplinarnego przysługuje zażalenie w terminie 7 dni od dnia
doręczenia postanowienia. Jeżeli postępowanie dyscyplinarne zostało wszczęte
z inicjatywy pokrzywdzonego, zażalenie to może również złożyć pokrzywdzony.
4. Przełożony dyscyplinarny wydaje postanowienie o podjęciu zawieszonego
postępowania dyscyplinarnego po ustaniu przeszkody, o której mowa w ust. 3.
Art. 233. 1. Rzecznik dyscyplinarny, po przeprowadzeniu czynności
dowodowych i uznaniu, że zostały wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności
sprawy, zapoznaje obwinionego z aktami postępowania dyscyplinarnego.
2. Obrońca może zapoznać się z aktami postępowania dyscyplinarnego,
o których mowa w ust. 1, nie później niż do dnia zapoznania obwinionego z tymi
aktami.
3. Z czynności zapoznania z aktami postępowania dyscyplinarnego sporządza
się protokół.
13.11.2019
©Telksinoe s. 137/162
4. Odmowa zapoznania się z aktami postępowania lub złożenia podpisu
stwierdzającego tę okoliczność nie wstrzymuje postępowania. Rzecznik
dyscyplinarny dokonuje wzmianki o odmowie w aktach postępowania.
5. Obwiniony ma prawo w terminie 3 dni od dnia zapoznania się z aktami
postępowania dyscyplinarnego zgłosić wniosek o ich uzupełnienie. Na wydane
przez rzecznika dyscyplinarnego postanowienie o odmowie uzupełnienia akt
postępowania dyscyplinarnego obwinionemu służy prawo złożenia zażalenia.
6. Obwiniony ma prawo w terminie 3 dni od dnia zapoznania się
z uzupełnionymi aktami postępowania dyscyplinarnego zgłosić wniosek o ich
uzupełnienie w zakresie wynikającym z przeprowadzonych czynności
dowodowych uzupełniających akta tego postępowania.
7. Rzecznik dyscyplinarny po zapoznaniu obwinionego z aktami
postępowania dyscyplinarnego wydaje postanowienie o zakończeniu czynności
dowodowych oraz sporządza sprawozdanie, w którym:
1) wskazuje prowadzącego postępowanie i przełożonego dyscyplinarnego, który
wydał postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego;
2) wskazuje obwinionego oraz określa zarzucane mu przewinienie
dyscyplinarne, z opisem stanu faktycznego ustalonym na podstawie
zebranych dowodów;
3) przedstawia wnioski dotyczące uniewinnienia, odstąpienia od ukarania lub
wymierzenia kary albo umorzenia postępowania.
Art. 234. 1. Na podstawie oceny zebranego w postępowaniu dyscyplinarnym
materiału dowodowego przełożony dyscyplinarny wydaje orzeczenie o:
1) uniewinnieniu albo
2) odstąpieniu od ukarania, albo
3) ukaraniu, albo
4) umorzeniu postępowania.
2. Orzeczenie powinno zawierać:
1) oznaczenie przełożonego dyscyplinarnego;
2) datę wydania orzeczenia;
3) imię i nazwisko, stopień oraz stanowisko służbowe obwinionego;
4) opis przewinienia dyscyplinarnego zarzucanego obwinionemu wraz
z kwalifikacją prawną;
13.11.2019
©Telksinoe s. 138/162
5) rozstrzygnięcie o uniewinnieniu, stwierdzeniu winy i odstąpieniu od ukarania
lub wymierzeniu kary dyscyplinarnej albo umorzeniu postępowania
dyscyplinarnego;
6) uzasadnienie faktyczne i prawne orzeczenia;
7) pouczenie o prawie, terminie i trybie wniesienia odwołania;
8) podpis, z podaniem imienia i nazwiska przełożonego dyscyplinarnego, oraz
pieczęć komórki organizacyjnej SOP.
3. Przełożony dyscyplinarny uchyla postanowienie, o którym mowa
w art. 233 ust. 7, oraz przekazuje akta sprawy rzecznikowi dyscyplinarnemu do
uzupełnienia w przypadku stwierdzenia, że nie zostały wyjaśnione istotne
okoliczności sprawy.
4. Przełożony dyscyplinarny umarza postępowanie dyscyplinarne
w przypadkach, o których mowa w art. 226 ust. 1, albo gdy stało się ono
bezprzedmiotowe z innej przyczyny.
5. Przełożony dyscyplinarny może odstąpić od ukarania, jeżeli stopień winy
lub stopień szkodliwości przewinienia dyscyplinarnego dla służby nie jest znaczny,
a właściwości i warunki osobiste funkcjonariusza oraz dotychczasowy przebieg
służby uzasadniają przypuszczenie, że mimo odstąpienia od ukarania będzie on
przestrzegał dyscypliny służbowej oraz zasad etyki zawodowej.
6. Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, wraz z uzasadnieniem sporządza się
na piśmie nie później niż w terminie 14 dni od dnia wydania postanowienia
o zakończeniu czynności dowodowych.
7. Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, doręcza się niezwłocznie
obwinionemu.
8. W przypadku zamiaru wymierzenia kary wydalenia ze służby w SOP
Komendant SOP, przed wydaniem orzeczenia dyscyplinarnego, wzywa
obwinionego w celu wysłuchania go. W wysłuchaniu uczestniczy rzecznik
dyscyplinarny. Obwinionemu doręcza się sprawozdanie w terminie
umożliwiającym zapoznanie się z nim przed wysłuchaniem.
9. Przepisu ust. 8 nie stosuje się w przypadku:
1) tymczasowego aresztowania obwinionego;
2) odmowy przez obwinionego stawienia się lub jego nieusprawiedliwionej
nieobecności;
13.11.2019
©Telksinoe s. 139/162
3) zaistnienia innej przeszkody uniemożliwiającej obwinionemu stawienie się
w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia o zakończeniu czynności
dowodowych.
Art. 235. 1. Postępowanie dyscyplinarne jest dwuinstancyjne. Od orzeczenia
wydanego w pierwszej instancji obwinionemu przysługuje odwołanie w terminie
7 dni od dnia doręczenia orzeczenia.
2. Odwołanie składa się do Komendanta SOP za pośrednictwem przełożonego
dyscyplinarnego, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji.
3. Komendant SOP odmawia przyjęcia odwołania, w drodze postanowienia,
jeżeli zostało wniesione po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest
niedopuszczalne. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
4. Jeżeli orzeczenie lub postanowienie w pierwszej instancji wydał
Komendant SOP, odwołanie lub zażalenie nie przysługują. Obwiniony może
jednak w terminie, o którym mowa w ust. 1, zwrócić się do Komendanta SOP
z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się
odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od orzeczeń.
Art. 236. 1. W postępowaniu odwoławczym rozpoznanie sprawy następuje
na podstawie stanu faktycznego ustalonego w postępowaniu dyscyplinarnym.
Jeżeli jest to potrzebne do prawidłowego wydania orzeczenia, Komendant SOP
może uzupełnić materiał dowodowy, zlecając rzecznikowi dyscyplinarnemu
prowadzącemu postępowanie dyscyplinarne wykonanie czynności dowodowych
i określając ich zakres.
2. Z materiałami uzyskanymi w wyniku czynności dowodowych, o których
mowa w ust. 1, rzecznik dyscyplinarny zapoznaje obwinionego. W terminie 3 dni
od dnia zapoznania z tymi materiałami obwiniony ma prawo zgłoszenia
Komendantowi SOP uwag dotyczących przeprowadzonych czynności
dowodowych.
Art. 237. 1. Komendant SOP w terminie 7 dni od dnia wniesienia odwołania
może powołać komisję do zbadania zaskarżonego orzeczenia, zwaną dalej
„komisją”, a w przypadku orzeczenia o ukaraniu karą wydalenia ze służby jest
obowiązany powołać komisję.
13.11.2019
©Telksinoe s. 140/162
2. Komisja składa się z 3 oficerów. Pracami komisji kieruje wskazany przez
Komendanta SOP przewodniczący.
3. Przepisy art. 227 ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio do członków komisji.
4. Komisja może wysłuchać rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego lub
jego obrońcy.
5. Niestawiennictwo prawidłowo zawiadomionych rzecznika
dyscyplinarnego, obwinionego lub jego obrońcy nie wstrzymuje rozpoznawania
sprawy.
6. Komisja może wystąpić do Komendanta SOP o uzupełnienie materiału
dowodowego w trybie art. 236 ust. 1.
Art. 238. 1. Z przeprowadzonych czynności komisja sporządza sprawozdanie
wraz z wnioskiem dotyczącym sposobu załatwienia odwołania.
2. Komisja przedstawia Komendantowi SOP sprawozdanie, o którym mowa
w ust. 1, w terminie 21 dni od dnia jej powołania.
3. Rozpatrzenie odwołania przez Komendanta SOP powinno nastąpić
w terminie 14 dni od dnia wpływu odwołania, a w przypadku powołania komisji –
w terminie 7 dni od dnia otrzymania sprawozdania, o którym mowa w ust. 1.
4. Komendant SOP może zaskarżone orzeczenie:
1) utrzymać w mocy albo
2) uchylić w całości albo w części i w tym zakresie uniewinnić obwinionego,
odstąpić od ukarania, względnie wymierzyć inną karę, albo uchylając to
orzeczenie, umorzyć postępowanie dyscyplinarne w pierwszej instancji, albo
3) uchylić w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez
przełożonego dyscyplinarnego, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga
przeprowadzenia czynności dowodowych w całości lub w znacznej części.
5. Postępowanie odwoławcze umarza się w przypadku cofnięcia odwołania.
6. W postępowaniu odwoławczym Komendant SOP nie może wymierzyć
surowszej kary dyscyplinarnej, chyba że zaskarżone orzeczenie rażąco narusza
prawo lub interes służby.
Art. 239. 1. Orzeczenie lub postanowienie staje się prawomocne:
1) z upływem terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia, jeżeli go nie
wniesiono;
13.11.2019
©Telksinoe s. 141/162
2) w dniu wydania przez organ odwoławczy orzeczenia lub postanowienia
kończącego postępowanie.
2. Przełożony dyscyplinarny po uprawomocnieniu się orzeczenia lub
postanowienia niezwłocznie wykonuje orzeczoną karę.
3. Przełożony dyscyplinarny po uprawomocnieniu się orzeczenia
niezwłocznie wykonuje karę ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na
zajmowanym stanowisku.
4. Przełożony, o którym mowa w ust. 3, po uprawomocnieniu się orzeczenia
niezwłocznie wykonuje karę wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe,
wydalenia ze służby przez wydanie decyzji odpowiednio o zwolnieniu lub
odwołaniu ukaranego z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego
i wyznaczeniu go na niższe stanowisko służbowe albo zwolnieniu ukaranego
funkcjonariusza ze służby.
5. Prawomocne orzeczenie o odstąpieniu od ukarania albo o ukaraniu oraz
prawomocne postanowienie o odstąpieniu od wszczęcia postępowania
dyscyplinarnego włącza się do akt osobowych funkcjonariusza.
Art. 240. 1. W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do
postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu
postępowania karnego dotyczące wezwań, terminów, doręczeń i świadków,
z wyłączeniem możliwości nakładania kar porządkowych oraz zatrzymania
i doprowadzenia świadków. W postępowaniu dyscyplinarnym do świadków nie
stosuje się przepisu art. 184 Kodeksu postępowania karnego.
2. O zwolnieniu od złożenia zeznania lub odpowiedzi na pytania osoby
pozostającej z obwinionym w szczególnie bliskim stosunku osobistym rozstrzyga
rzecznik dyscyplinarny. Na odmowę zwolnienia od złożenia zeznania lub
odpowiedzi na pytania służy zażalenie w terminie 3 dni od dnia doręczenia
postanowienia.
Art. 241. 1. Zatarcie kary dyscyplinarnej oznacza uznanie kary za niebyłą.
2. Kary dyscyplinarne podlegają zatarciu po upływie:
1) 3 miesięcy od dnia uprawomocnienia się kary upomnienia;
2) 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary nagany;
13.11.2019
©Telksinoe s. 142/162
3) 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary ostrzeżenia
o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku;
4) 18 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary wyznaczenia na
niższe stanowisko służbowe.
3. W przypadku nienagannej służby, stwierdzonej w opinii służbowej,
przełożony dyscyplinarny może zatrzeć karę dyscyplinarną przed upływem terminu
określonego w ust. 2, jednak nie wcześniej niż przed upływem:
1) 2 miesięcy od orzeczenia kary upomnienia;
2) 3 miesięcy od dnia orzeczenia kary nagany;
3) 6 miesięcy od dnia orzeczenia kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności do
służby na zajmowanym stanowisku;
4) 12 miesięcy od dnia orzeczenia kary wyznaczenia na niższe stanowisko
służbowe.
4. Za wykazanie męstwa lub odwagi oraz znaczące wyniki w służbie
Komendant SOP może w każdym czasie zatrzeć karę dyscyplinarną.
5. Jeżeli funkcjonariusz zostanie ponownie ukarany przed zatarciem kary
dyscyplinarnej, okres wymagany do zatarcia nieodbytej kary biegnie na nowo od
dnia orzeczenia nowej kary.
6. W przypadku jednoczesnego wykonywania więcej niż jednej kary
dyscyplinarnej zatarcie kar następuje z upływem terminu przewidzianego dla kary
surowszej.
7. Zatarcie kary dyscyplinarnej powoduje usunięcie z akt osobowych
funkcjonariusza orzeczenia o ukaraniu. Orzeczenie o odstąpieniu od ukarania oraz
prawomocne postanowienie o odstąpieniu od wszczęcia postępowania
dyscyplinarnego usuwa się z akt osobowych po upływie 6 miesięcy od dnia jego
uprawomocnienia się, przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
Art. 242. 1. Postępowanie dyscyplinarne zakończone prawomocnym
orzeczeniem wznawia się, jeżeli:
1) dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności,
okazały się fałszywe;
2) zostały ujawnione istotne dla sprawy okoliczności, które nie były znane
w toku postępowania dyscyplinarnego;
13.11.2019
©Telksinoe s. 143/162
3) orzeczenie wydano z naruszeniem obowiązujących przepisów, jeżeli mogło to
mieć wpływ na treść orzeczenia;
4) orzeczenie zostało wydane w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu,
które zostały następnie uchylone lub zmienione;
5) prowadzone o ten sam czyn postępowanie karne, karne skarbowe lub
w sprawach o wykroczenia zostało zakończone prawomocnym wyrokiem
uniewinniającym albo orzeczeniem o umorzeniu postępowania ze względu na
okoliczności określone w art. 17 § 1 pkt 1 lub 2 Kodeksu postępowania
karnego albo w art. 5 § 1 pkt 1 lub 2 Kodeksu postępowania w sprawach
o wykroczenia.
2. Postępowanie dyscyplinarne wznawia się na wniosek ukaranego lub
obwinionego albo, w przypadku jego śmierci, na wniosek jego małżonka,
krewnych w linii prostej, rodzeństwa, przysposabiającego lub przysposobionego
oraz rzecznika dyscyplinarnego, jeżeli w wyniku orzeczenia Trybunału
Konstytucyjnego stracił moc lub uległ zmianie przepis prawny będący podstawą
wydania orzeczenia dyscyplinarnego.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wniosek o wznowienie
postępowania dyscyplinarnego składa się w terminie miesiąca od dnia wejścia
w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.
4. Postępowania dyscyplinarnego w przypadku śmierci obwinionego lub
ukaranego nie wznawia się na niekorzyść ukaranego po ustaniu karalności
przewinienia dyscyplinarnego.
5. Postępowania dyscyplinarnego nie wznawia się po upływie 10 lat od dnia
uprawomocnienia się orzeczenia.
5a. Przepisu ust. 5 nie stosuje się do spraw o wznowienie postępowania
dyscyplinarnego zakończonego prawomocnym orzeczeniem o wydaleniu ze
służby.
6. Przełożony dyscyplinarny, który wydał prawomocne orzeczenie
dyscyplinarne, wznawia postępowanie dyscyplinarne z urzędu albo na wniosek
ukaranego lub obwinionego albo, w przypadku jego śmierci, jego małżonka,
krewnych w linii prostej, rodzeństwa, przysposabiającego lub przysposobionego.
O wznowieniu postępowania dyscyplinarnego z urzędu zawiadamia się ukaranego
13.11.2019
©Telksinoe s. 144/162
lub obwinionego albo, w przypadku jego śmierci, jego małżonka, krewnych w linii
prostej, rodzeństwo, przysposabiającego lub przysposobionego.
7. Wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego wnosi się do
przełożonego dyscyplinarnego, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji,
w terminie 30 dni od dnia, w którym obwiniony lub ukarany dowiedział się o
okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
8. Jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działalność przełożonego
dyscyplinarnego, o którym mowa w ust. 6, o wznowieniu rozstrzyga wyższy
przełożony dyscyplinarny.
9. Na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego
ukaranemu oraz osobom, o których mowa w ust. 6, służy zażalenie do Komendanta
SOP w terminie 7 dni od dnia doręczenia, z tym że na postanowienie wydane przez
Komendanta SOP przysługuje jedynie w takim samym terminie wniosek
o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Art. 243. 1. Po wznowieniu postępowania dyscyplinarnego przeprowadza się
czynności dowodowe ograniczone do przyczyn wznowienia, a po ich zakończeniu,
stosownie do poczynionych ustaleń, wydaje się orzeczenie:
1) uchylające dotychczasowe orzeczenie i stwierdzające uniewinnienie
ukaranego lub umorzenie postępowania dyscyplinarnego albo
2) zmieniające dotychczasowe orzeczenie i wymierzające inną karę
dyscyplinarną, albo
3) odmawiające uchylenia dotychczasowego orzeczenia.
2. Zmiana dotychczasowego orzeczenia i wymierzenie innej kary
dyscyplinarnej nie mogą nastąpić po ustaniu karalności przewinienia
dyscyplinarnego.
3. Orzeczenie kary surowszej od dotychczasowej jest możliwe tylko wtedy,
gdy wznowienie następuje z urzędu i orzeczona kara jest rażąco niewspółmierna do
popełnionego przewinienia dyscyplinarnego.
4. Jeżeli w następstwie wznowienia postępowania wymierzono karę
łagodniejszą, ulegają uchyleniu skutki kary dotychczasowej, a w przypadku
wymierzenia kary surowszej, jej wykonanie rozpoczyna się od dnia wymierzenia.
5. Na orzeczenie i postanowienie wydane w trybie wznowienia postępowania
dyscyplinarnego służy ukaranemu lub obwinionemu, a w przypadku jego śmierci,
13.11.2019
©Telksinoe s. 145/162
jego małżonkowi, krewnym w linii prostej, rodzeństwu, przysposabiającemu lub
przysposobionemu odwołanie lub zażalenie do Komendanta SOP w terminie 7 dni
od dnia doręczenia, z tym że na orzeczenia i postanowienia wydane przez
Komendanta SOP przysługuje jedynie w takim samym terminie wniosek
o ponowne rozpatrzenie sprawy.
6. Termin zatarcia kary zmienionej w następstwie wznowienia postępowania
liczy się od dnia uprawomocnienia się orzeczenia o wymierzeniu nowej kary. Na
poczet okresu zatarcia nowej kary zalicza się okres zatarcia, który upłynął od
uprawomocnienia się orzeczenia kary dotychczasowej.
Art. 244. Od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie
dyscyplinarne funkcjonariuszowi przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu
administracyjnego.
Art. 245. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy tryb wykonywania czynności związanych z postępowaniem
dyscyplinarnym w stosunku do funkcjonariuszy, w tym obieg dokumentów
związanych z postępowaniem dyscyplinarnym, sposób prostowania błędów
pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek, oraz określi wzory
postanowień i innych dokumentów sporządzanych w postępowaniu
dyscyplinarnym, mając na względzie sprawność prowadzonego postępowania.
Rozdział 10
(uchylony)
Rozdział 11
Zmiany w przepisach
Art. 251–346. (pominięte)6)
Rozdział 12
Przepisy dostosowujące i przejściowe
Art. 347. 1. Likwiduje się Biuro Ochrony Rządu, zwane dalej „BOR”.
6)
Zamieszczone w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 marca
2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. poz.
828).
13.11.2019
©Telksinoe s. 146/162
2. Tworzy się SOP.
3. Osoba powołana na stanowisko Szefa BOR lub pełniąca tę funkcję na
podstawie ustawy uchylanej w art. 391 staje się Komendantem SOP z dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy.
4. Osobę, o której mowa w ust. 3, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
przenosi się do służby w SOP, z zachowaniem odpowiednio ciągłości służby albo
pracy. Dotychczasowy stosunek służbowy tej osoby wygasa z dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy.
Art. 348. 1. Komendant SOP w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy przeprowadzi czynności przygotowawcze i organizacyjne
niezbędne do rozpoczęcia funkcjonowania SOP, w tym zapewni warunki
organizacyjne niezbędne do wykonywania zadań, o których mowa w art. 3.
2. W terminie 30 dni po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1,
Komendant SOP przedstawi ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych
sprawozdanie z realizacji czynności, o których mowa w ust. 1.
Art. 349. Tradycja Oddziału Dyspozycyjnego „B” Kedywu Okręgu
Warszawa AK przyjęta przez BOR staje się tradycją SOP.
Art. 350. 1. Zadanie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy uchylanej
w art. 391, realizowane przez BOR w zakresie, o którym mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 3b ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i
wojskowych organach porządkowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1483, z późn. zm.7)),
przejmie Żandarmeria Wojskowa w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy. W pozostałym zakresie zadanie zostanie przejęte przez
kierującego placówką, o którym mowa w art. 16 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.
o służbie zagranicznej (Dz. U. z 2017 r. poz. 161 i 476 oraz z 2018 r. poz. 138),
a SOP zakończy jego realizację w terminie nie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy.
2. Zadanie, o którym mowa w ust. 1, do czasu jego przejęcia przez
Żandarmerię Wojskową lub kierującego placówką, o którym mowa w art. 16
ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej, w odniesieniu do placówek
7)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948,
z 2017 r. poz. 244, 768, 1086 i 2405 oraz z 2018 r. poz. 138.
13.11.2019
©Telksinoe s. 147/162
zagranicznych, których ochrona była realizowana przed wejściem w życie
niniejszej ustawy przez BOR, realizować będzie SOP na podstawie ustawy
uchylanej w art. 391, nie dłużej jednak niż to określono w ust. 1.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych ustali harmonogramy
przejmowania zadania odpowiednio z Ministrem Obrony Narodowej i ministrem
właściwym do spraw zagranicznych.
Art. 351. 1. Zadanie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy uchylanej
w art. 391, realizowane przez BOR, przejmie Szef Sztabu Generalnego Wojska
Polskiego w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Do
czasu jego przejęcia przez Szefa Sztabu Generalnego zadanie to będzie realizować
SOP na podstawie ustawy uchylanej w art. 391.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych ustali z Ministrem Obrony
Narodowej harmonogram przejmowania zadania przez Szefa Sztabu Generalnego
Wojska Polskiego.
Art. 352. 1. W terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy,
w przypadku ograniczeń technicznych lub organizacyjnych Komendant SOP może
wystąpić, po uzyskaniu postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie
o zarządzenie kontroli operacyjnej, o wykonanie jej w całości lub w części przez
Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Policję lub Straż Graniczną, jednocześnie
informując o wystąpieniu Sąd Okręgowy w Warszawie i Prokuratora Generalnego.
2. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Komendant Główny Policji
i Komendant Główny Straży Granicznej mogą odmówić wykonania kontroli
operacyjnej w zakresie, o który wystąpił Komendant SOP, o czym Komendant
SOP informuje niezwłocznie Sąd Okręgowy w Warszawie i Prokuratora
Generalnego.
3. W przypadku kontroli, o której mowa w ust. 1, Agencja Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Policja lub Straż Graniczna informują Komendanta SOP o jej
przebiegu oraz przekazują wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania
kontroli operacyjnej.
4. W przypadku kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 44.
W pozostałym zakresie zastosowanie mają regulacje zawarte w przepisach
właściwych dla służby realizującej wniosek, o którym mowa w ust. 1, przy czym
13.11.2019
©Telksinoe s. 148/162
przedłużenie trwania kontroli operacyjnej jest dokonywane na wniosek
Komendanta SOP.
5. Komendant SOP prowadzi, w formie elektronicznej, z zachowaniem
przepisów o ochronie informacji niejawnych, rejestr centralny wniosków
i zarządzeń dotyczących kontroli operacyjnej wykonywanej w całości lub w części
przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Policję lub Straż Graniczną,
w zakresie przewidzianym dla prowadzonych przez SOP rejestrów.
Art. 353. Okres służby i pracy w BOR wlicza się do okresu zatrudnienia
w zakresie wszelkich uprawnień wynikających z prawa pracy.
Art. 354. 1. Należności i zobowiązania BOR stają się należnościami
i zobowiązaniami SOP.
2. Wyodrębnione archiwum BOR staje się wyodrębnionym archiwum SOP.
3. Dokumentację Jednostki Wojskowej nr 1004 – Biuro Ochrony Rządu,
Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych
i Administracji oraz wszelką inną dokumentację zgromadzoną w archiwum
wyodrębnionym BOR, powstałą przed dniem wejścia w życie ustawy uchylanej
w art. 391, przekazuje się do archiwum Ministerstwa Spraw Wewnętrznych
i Administracji.
4. Postępowania w sprawach o udzielenie zamówienia publicznego, wszczęte
i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, prowadzone przez
BOR przejmuje do prowadzenia SOP.
5. W postępowaniach sądowych, których stroną było BOR lub Szef BOR,
wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
prawa i obowiązki strony przejmuje odpowiednio SOP lub Komendant SOP.
6. W postępowaniach egzekucyjnych, w których wierzycielem było BOR,
wierzycielem staje się SOP.
Art. 355. 1. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stroną porozumień
oraz umów zawartych przez BOR z innymi podmiotami staje się SOP.
2. W zakresie, w jakim porozumienia oraz umowy, o których mowa w ust. 1,
odnoszą się do funkcjonariuszy lub pracowników BOR, z dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy prawa i obowiązki wynikające z tych porozumień i umów
przejmują odpowiednio funkcjonariusze i pracownicy SOP.
13.11.2019
©Telksinoe s. 149/162
Art. 356. 1. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stroną porozumień
zawartych przez Szefa BOR z innymi podmiotami staje się Komendant SOP.
2. W zakresie, w jakim porozumienia, o których mowa w ust. 1, odnoszą się
do funkcjonariuszy BOR, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w miejsce
tych funkcjonariuszy uprawnionymi stają się funkcjonariusze SOP.
Art. 357. 1. Decyzje, postanowienia, poświadczenia bezpieczeństwa
i odmowy wydania poświadczenia bezpieczeństwa wydane przez pełnomocnika
ochrony informacji niejawnych BOR zachowują ważność, chyba że na podstawie
odrębnych przepisów zostaną zmienione lub utracą ważność.
2. Akredytacje systemów teleinformatycznych udzielone dla systemów
teleinformatycznych użytkowanych przez BOR przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy zachowują ważność do czasu dokonania w systemie
teleinformatycznym zmian, które mogą mieć istotny wpływ na bezpieczeństwo
teleinformatyczne, lub upływu terminu ich ważności.
Art. 358. Do postępowań dyscyplinarnych i czynności wyjaśniających
wszczętych na podstawie dotychczasowych przepisów i niezakończonych do dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 359. 1. Funkcjonariusze pełniący służbę w BOR w dniu wejścia w życie
niniejszej ustawy oraz pracownicy BOR stają się odpowiednio funkcjonariuszami
i pracownikami SOP z utrzymaniem dotychczasowych warunków służby lub pracy,
zachowując ciągłość służby lub pracy.
2. Stosunki służbowe funkcjonariuszy oraz stosunki pracy pracowników SOP
wygasają:
1) po upływie 5 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli
funkcjonariusz albo pracownik SOP w terminie dwóch miesięcy od dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy nie otrzyma od Komendanta SOP pisemnej
propozycji określającej nowe warunki pełnienia służby albo pracy lub
warunki płacy;
2) po upływie 3 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po
miesiącu, w którym funkcjonariusz albo pracownik SOP złoży oświadczenie
o odmowie przyjęcia propozycji, o której mowa w pkt 1, jednak nie później
niż po upływie 5 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
13.11.2019
©Telksinoe s. 150/162
3. Komendant SOP, przedstawiając propozycję, o której mowa w ust. 2 pkt 1,
bierze pod uwagę przebieg służby lub pracy w BOR oraz przydatność do służby lub
pracy w SOP, a w odniesieniu do funkcjonariuszy – dodatkowo spełnianie
warunków, o których mowa w art. 68.
4. Funkcjonariusz albo pracownik SOP, któremu Komendant SOP
przedstawił propozycję, o której mowa w ust. 2 pkt 1, składa w terminie 14 dni od
dnia jej otrzymania oświadczenie o przyjęciu albo odmowie przyjęcia tej
propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne
z odmową przyjęcia propozycji pełnienia służby albo zatrudnienia.
5. Funkcjonariusz albo pracownik SOP, który otrzymał i przyjął propozycję,
o której mowa w ust. 2 pkt 1, zachowuje odpowiednio ciągłość służby albo pracy.
Funkcjonariusz albo pracownik SOP, któremu nie zostanie złożona propozycja,
o której mowa w ust. 2 pkt 1, w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy
otrzymuje pisemną informację o braku tej propozycji.
6. Propozycja, o której mowa w ust. 2 pkt 1, albo informacja o braku tej
propozycji, jeśli nie jest możliwe doręczenie jej w miejscu pełnienia służby lub
wykonywania pracy, może zostać doręczona funkcjonariuszowi albo pracownikowi
SOP na ostatni znany adres zamieszkania. Doręczenie na taki adres jest skuteczne.
7. W przypadku przyjęcia propozycji pełnienia służby albo zatrudnienia
dotychczasowy:
1) stosunek służby w służbie przygotowawczej albo stałej,
2) stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony albo
określony
– z dniem określonym w propozycji przekształca się odpowiednio w stosunek
służby albo pracy w SOP na podstawie odpowiednio mianowania do służby
przygotowawczej albo służby stałej albo umowy o pracę na czas nieokreślony albo
określony.
8. W przypadkach, o których mowa w ust. 2, wygaśnięcie stosunku
służbowego funkcjonariusza traktuje się jak zwolnienie ze służby.
9. Komendant SOP stwierdza wygaśnięcie stosunku służbowego w drodze
rozkazu personalnego, wydaje funkcjonariuszowi świadectwo służby obejmujące
okresy pełnienia służby w BOR i SOP oraz wypłaca należności w związku ze
13.11.2019
©Telksinoe s. 151/162
zwolnieniem ze służby, o których mowa w art. 104 i art. 105 ustawy uchylanej
w art. 391.
10. Funkcjonariusze, którzy przyjęli propozycję, o której mowa
w ust. 2 pkt 1, otrzymują rozkaz personalny o mianowaniu na stanowisko służbowe
w SOP.
11. W przypadku zwolnienia ze służby przed upływem 12 miesięcy od dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy funkcjonariusza, który przyjął propozycję,
o której mowa w ust. 2 pkt 1, za średnią dodatków o charakterze stałym, o której
mowa w art. 187 ust. 1–3 i art. 188 ust. 1 pkt 1 i ust. 6, uznaje się średnią
wyliczoną proporcjonalnie do służby w SOP.
12. Rozkazom personalnym, o których mowa w ust. 9 i 10, nadaje się rygor
natychmiastowej wykonalności.
13. Do rozkazów personalnych, o których mowa w ust. 9 i 10, stosuje się
przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego.
Art. 360. Strażnicy Straży Marszałkowskiej zatrudnieni w Straży
Marszałkowskiej w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy pozostają strażnikami
z utrzymaniem dotychczasowych warunków służby lub pracy, zachowując ciągłość
służby.
Art. 361. 1. Funkcjonariusze pełniący służbę w Biurze Ochrony Rządu,
którzy do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy złożyli pisemne zgłoszenie
wystąpienia ze służby albo w stosunku do których została wydana decyzja
o zwolnieniu ze służby, zostają zwolnieni na podstawie przepisów
dotychczasowych w terminie wynikającym ze zgłoszenia lub decyzji. Uprawnienia
Szefa BOR w tych sprawach realizuje Komendant SOP.
2. Do funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio
przepis art. 359 ust. 9.
3. Funkcjonariusze, wobec których po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy
uchylono albo stwierdzono nieważność decyzji o zwolnieniu ze służby w BOR albo
o przeniesieniu do dyspozycji Szefa BOR, stają się funkcjonariuszami
w dyspozycji Komendanta SOP.
13.11.2019
©Telksinoe s. 152/162
4. Funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 1, do komisji lekarskich
podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych kieruje Komendant
SOP.
5. W przypadku ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy,
o których mowa w ust. 1, komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do
spraw wewnętrznych orzekają posługując się wykazem chorób właściwym dla
orzekania wobec funkcjonariuszy SOP.
6. Emerytur policyjnych lub policyjnych rent inwalidzkich oraz dodatków do
tych świadczeń nie wypłaca się za okres, za który funkcjonariusze, o których mowa
w ust. 1, otrzymali uposażenie lub świadczenie pieniężne przysługujące po
zwolnieniu ze służby, określone w dotychczasowych przepisach o uposażeniu
funkcjonariuszy BOR, chyba że emerytura lub renta inwalidzka byłaby
korzystniejsza. Przepis art. 42 ust. 3 zdanie drugie ustawy zmienianej
w art. 266 stosuje się odpowiednio.
Art. 362. 1. Funkcjonariusze oddelegowani do pełnienia zadań służbowych
w BOR w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stają się funkcjonariuszami
oddelegowanymi do pełnienia zadań służbowych w SOP bez zmiany warunków
oddelegowania.
2. Komendant SOP w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy wystąpi do podmiotów, o których mowa w art. 70 ust. 1, z wnioskiem
określającym nowe warunki oddelegowania.
3. W przypadku niewystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2,
funkcjonariusze zostają odwołani z oddelegowania z dniem następującym po
upływie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 363. Funkcjonariusze BOR, którzy z dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy stali się funkcjonariuszami SOP, są uprawnieni do wykonywania i realizacji
zadań na podstawie art. 3.
Art. 364. Funkcjonariuszom SOP, którzy przyjęli propozycję, o której mowa
w art. 359 ust. 2 pkt 1:
1) czas pełnienia służby w BOR lub w Jednostce Wojskowej nr 1004 – Biuro
Ochrony Rządu wlicza się do okresu służby w SOP w zakresie wszystkich
uprawnień związanych z tą służbą, a w szczególności nabytych praw do
13.11.2019
©Telksinoe s. 153/162
zaopatrzenia emerytalnego, na zasadach obowiązujących w dniu powołania
do służby w BOR lub w Jednostce Wojskowej nr 1004 – Biuro Ochrony
Rządu;
2) zachowuje się uprawnienie do niewykorzystanych w naturze urlopów
wypoczynkowych oraz do czasu wolnego w zamian za czas służby
przekraczający normę określoną w art. 27 ust. 2 ustawy uchylanej w art. 391;
3) nie przysługują należności w związku ze zwolnieniem ze służby w BOR.
Art. 365. 1. Funkcjonariusz, o którym mowa w art. 359 ust. 1, zachowuje
dotychczasowy stopień służbowy, z uwzględnieniem zmiany nazwy formacji.
2. Funkcjonariusz posiadający stopień chorążego albo stopień oficerski, który
nie uzyskał wykształcenia określonego w niniejszej ustawie, może zostać
mianowany na kolejny wyższy stopień służbowy dopiero po uzupełnieniu
wykształcenia.
3. Funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 2, mianowanego w BOR na
stanowisko służbowe zaszeregowane odpowiednio do stopnia etatowego chorążego
lub oficera można mianować w SOP na stanowisko zaszeregowane odpowiednio
do stopnia etatowego chorążego lub oficera.
4. Funkcjonariusza SOP, o którym mowa w ust. 3, który nie uzupełni
wykształcenia wymaganego na zajmowanym stanowisku służbowym w okresie
5 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, przenosi się na stanowisko
służbowe odpowiadające posiadanemu wykształceniu.
Art. 366. 1. Uprawnienia nabyte na podstawie przepisów ustawy z dnia
22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz. U. z 2018 r. poz. 133) w brzmieniu obowiązującym w dniu wejścia w życie
ustawy uchylanej w art. 391 zachowują żołnierze Jednostki Wojskowej nr 1004 –
Biuro Ochrony Rządu, którzy zostali funkcjonariuszami BOR, a następnie stali się
funkcjonariuszami SOP.
2. Przepis ust. 1 stosuje się także do osób, które uzyskały policyjne
zaopatrzenie emerytalne.
Art. 367. 1. Funkcjonariusze, o których mowa w art. 359 ust. 1, zachowują
uprawnienia nabyte na podstawie art. 79 ust. 1 oraz art. 84 ust. 1 ustawy uchylanej
w art. 391.
13.11.2019
©Telksinoe s. 154/162
2. Do uprawnień, o których mowa w ust. 1, stosuje się dotychczasowe
przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 79 ust. 6 i art. 86 ust. 5 ustawy
uchylanej w art. 391, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy.
Art. 368. 1. W stosunku do funkcjonariuszy BOR, którzy uzyskali
zaopatrzenie emerytalne na podstawie ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r.
o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej oraz ich rodzin
(Dz. U. z 1983 r. poz. 210, z późn. zm.8)), organem właściwym do podejmowania
decyzji w sprawach mieszkaniowych wynikających z odrębnych przepisów jest
Komendant SOP.
2. Lokale zajmowane przez osoby, o których mowa w ust. 1, stanowią zasób
mieszkaniowy SOP.
Art. 369. Funkcjonariuszowi zwalnianemu ze służby w 2018 r.,
uprawnionemu do zaopatrzenia emerytalnego, wlicza się do podstawy wymiaru
emerytury lub renty inwalidzkiej, o której mowa w art. 5 ustawy z dnia 18 lutego
1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura
Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej
Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin,
1/12 uposażenia należnego w 2017 r.
Art. 370. Funkcjonariuszom BOR, którzy stali się funkcjonariuszami SOP
zgodnie z art. 359, nie przysługuje pomoc finansowa, o której mowa w art. 180,
jeżeli otrzymali oni ekwiwalent pieniężny, o którym mowa w art. 83 ust. 1 pkt 2
ustawy uchylanej w art. 391.
Art. 371. 1. W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,
na podstawie wniosków złożonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
oraz dotychczasowej listy osób oczekujących na przyznanie ekwiwalentu, o którym
mowa w art. 83 ust. 1 pkt 2 ustawy uchylanej w art. 391, uwzględniając okres
oczekiwania na wypłatę ekwiwalentu w Jednostce Wojskowej nr 1004 – Biuro
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1985 r. poz. 85
i 181, z 1989 r. poz. 190 i 192, z 1990 r. poz. 206 i 540 oraz z 1992 r. poz. 245.
13.11.2019
©Telksinoe s. 155/162
Ochrony Rządu, Nadwiślańskich Jednostkach Wojskowych Ministerstwa Spraw
Wewnętrznych i Administracji oraz BOR, zostanie sporządzona lista osób
oczekujących na wypłacenie ekwiwalentu przez SOP. Lista tworzona jest według
kolejności złożonych wniosków, przy czym w pierwszej kolejności na listę
wpisywani są uprawnieni, z którymi zawarto umowę o wypłatę ekwiwalentu,
o których mowa w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie
art. 83 ust. 5 ustawy uchylanej w art. 391.
2. W terminie do 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy
funkcjonariusze uprawnieni do otrzymania ekwiwalentu, o którym mowa
w art. 83 ust. 1 pkt 2 ustawy uchylanej w art. 391, mogą złożyć wniosek o wypłatę
tego ekwiwalentu. Do składania wniosków stosuje się przepisy dotychczasowe.
Wnioski uwzględniane są na liście, o której mowa w ust. 1.
3. Wypłata ekwiwalentu, o którym mowa w art. 83 ust. 1 pkt 2 ustawy
uchylanej w art. 391, nastąpi w ramach środków budżetowych przeznaczonych na
ten cel według listy, o której mowa w ust. 1, w wysokości określonej w przepisach
wykonawczych wydanych na podstawie art. 83 ust. 5 ustawy uchylanej w art. 391,
w ciągu 10 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. W każdym roku wypłata
ekwiwalentów nastąpi według kolejności na liście, o której mowa w ust. 1, na
łączną kwotę nieprzekraczającą 37 000 tys. zł.
4. W przypadku śmierci funkcjonariusza, która pozostaje w związku ze
służbą, wypłata ekwiwalentu członkom rodziny zamieszkałym w lokalu wspólnie
z funkcjonariuszem w dniu jego śmierci może nastąpić z pominięciem ustalonej
kolejności na liście.
Art. 372. 1. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wygasają decyzje
wydane na podstawie ustawy uchylanej w art. 391, z wyjątkiem decyzji
w sprawach personalnych.
2. Zachowują moc decyzje o przydziale lokalu mieszkaniowego lub kwatery
tymczasowej oraz decyzje o zachowaniu lub nabyciu prawa do lokalu
mieszkalnego wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy także wobec
osób delegowanych.
13.11.2019
©Telksinoe s. 156/162
Art. 373. 1. Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy i niezakończonych ostatecznymi decyzjami lub umowami stosuje się
przepisy tej ustawy.
2. Do spraw o przydzielenie lokalu mieszkalnego i spraw dotyczących
zwolnienia ze służby w BOR stosuje się przepisy ustawy uchylanej w art. 391.
3. Do spraw dotyczących zezwolenia na udzielenie wiadomości stanowiącej
informację niejawną przez Szefa BOR rozpoczętych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy uchylanej w art. 391.
Art. 374. Kontrole oświadczeń majątkowych prowadzone na podstawie
ustawy uchylanej w art. 391, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy przez Szefa BOR prowadzi Komendant SOP na
podstawie dotychczasowych przepisów.
Art. 375. Odwołanie od decyzji Szefa BOR wydanej przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy wnosi się do ministra właściwego do spraw
wewnętrznych za pośrednictwem Komendanta SOP, jeżeli termin do wniesienia
odwołania od tych decyzji nie upłynął przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy.
Art. 376. Dotychczasowe upoważnienia Szefa BOR wydane odpowiednio
funkcjonariuszom albo pracownikom w celu wykonywania przez nich obowiązków
służbowych oraz zadań, stają się upoważnieniami Komendanta SOP, na okres nie
dłuższy niż do dnia następującego po upływie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy.
Art. 377. 1. Skargi, wnioski i petycje w zakresie związanym z działalnością
BOR wniesione i nierozpatrzone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
rozpatruje Komendant SOP.
2. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do zażaleń składanych na
podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego.
Art. 378. Wnioski o udostępnienie informacji publicznej oraz wnioski
o przekazanie informacji w trybie ustawy z dnia 25 lutego 2016 r. o ponownym
wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz. U. poz. 352 oraz z 2017 r.
13.11.2019
©Telksinoe s. 157/162
poz. 60) złożone do Szefa BOR i nierozpatrzone przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy rozpatruje Komendant SOP.
Art. 379. 1. Wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy postępowania kwalifikacyjne do służby w BOR stają się
postępowaniami kwalifikacyjnymi do służby w SOP.
2. Kandydaci, którzy złożyli w BOR podanie o przyjęcie do służby przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stają się kandydatami do służby w SOP
pod warunkiem złożenia pisemnego oświadczenia potwierdzającego wolę przyjęcia
do służby w SOP.
3. Orzeczenia komisji lekarskich podległych ministrowi właściwemu do
spraw wewnętrznych o zdolności do służby w BOR, poświadczenia
bezpieczeństwa i opinie psychologiczne wydane kandydatom do służby w BOR,
sprawdzenia w rejestrach, ewidencjach, kartotekach prawdziwości danych
zawartych w kwestionariuszu oraz wyniki testów sprawności fizycznej
w postępowaniu kwalifikacyjnym oraz rozmów kwalifikacyjnych stają się
odpowiednio dokumentami dopuszczającymi do pełnienia służby w SOP.
Art. 380. Wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy postępowania kwalifikacyjne dla kandydatów do pracy w Straży
Marszałkowskiej są kontynuowane.
Art. 381. 1. W sprawach ze stosunku służbowego zaistniałych przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
2. Sprawy, o których mowa w ust. 1, rozpatruje Komendant SOP.
Art. 382. W sprawach pracowniczych strażników Straży Marszałkowskiej
zaistniałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy
dotychczasowe.
Art. 383. Dotychczasowe legitymacje służbowe wydane funkcjonariuszom
BOR przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność do czasu
wydania nowych, jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy.
13.11.2019
©Telksinoe s. 158/162
Art. 384. Dotychczasowe legitymacje służbowe wydane strażnikom Straży
Marszałkowskiej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują
ważność.
Art. 385. 1. Dotychczasowe składniki umundurowania, dystynkcje, oznaki
oraz znaki identyfikacji osobistej funkcjonariuszy BOR, określone na podstawie
ustawy uchylanej w art. 391, zachowują ważność i mogą być używane nie dłużej
niż dwa lata od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2. Funkcjonariusze BOR, którzy przyjęli propozycję, o której mowa
w art. 359, oraz funkcjonariusze SOP przyjęci po dniu wejścia w życie niniejszej
ustawy, mogą wykonywać obowiązki służbowe w umundurowaniu oraz mogą
nosić dystynkcje, oznaki oraz znaki identyfikacji osobistej, o których mowa
w ust. 1.
Art. 386. Decyzje w sprawie przydzielenia broni służbowej wydane przez
Szefa BOR zachowują ważność nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 387. Dotychczasowe oznakowanie pojazdów służbowych zachowuje
ważność przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 388. Mienie Skarbu Państwa będące w dyspozycji BOR oraz
nieruchomości znajdujące się w trwałym zarządzie BOR użytkowane przez BOR
stają się mieniem będącym odpowiednio w dyspozycji lub w trwałym zarządzie
SOP.
Art. 389. 1. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 13 ust. 7,
art. 23 ust. 6, art. 27 ust. 4, art. 28, art. 29 ust. 9, art. 40 ust. 3, art. 44 ust. 3,
art. 51 ust. 3, art. 52, art. 54 ust. 6 i 7, art. 60b, art. 61a, art. 62a ust. 9, art. 63 ust. 3,
art. 64 ust. 2 i 3, art. 75 ust. 4, art. 91 ust. 2, art. 102 ust. 2, art. 103 ust. 2,
art. 106 ust. 4, art. 107a ust. 3, art. 108i ust. 3, art. 127 ust. 3a, art. 127a ust. 5 i 7,
art. 128 ust. 6 oraz art. 129 ust. 3 i 4 ustawy uchylanej w art. 391 zachowują moc
do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych odpowiednio na
podstawie art. 31 ust. 5, art. 73 ust. 2, art. 76 ust. 9, art. 81 ust. 6, art. 82 ust. 8,
art. 114 ust. 3, art. 119 ust. 10, art. 127 ust. 3, art. 129, art. 132 ust. 5,
art. 133 ust. 13, art. 144, art. 145 ust. 2, art. 147 ust. 9, art. 148 ust. 3,
art. 149 ust. 5 i 7, art. 159 ust. 5, art. 163 ust. 2, art. 172 ust. 4, art. 175 ust. 2,
13.11.2019
©Telksinoe s. 159/162
art. 189 ust. 5, art. 191 ust. 3, art. 201 ust. 3, art. 246 ust. 6, art. 247 ust. 5 i 7,
art. 249 ust. 8 oraz art. 250 ust. 3 i 5 niniejszej ustawy, jednak nie dłużej niż przez
okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie:
1) art. 811 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego,
2) art. 50 § 3 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji,
3) art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji
Sanitarnej,
4) art. 25a ust. 4 oraz art. 47 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji,
5) art. 31a ust. 5, art. 61 ust. 4, art. 62 oraz art. 106 ustawy z dnia
12 października 1990 r. o Straży Granicznej,
6) art. 64i ust. 3, art. 66 ust. 7, art. 76 ust. 3 i ust. 5 pkt 4 oraz art. 86 ust. 4
ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym,
7) art. 14 ust. 2 oraz 21 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii
Wojskowej i wojskowych organach porządkowych,
8) art. 28 ust. 2 i art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o świadczeniach
odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby
pozostających w związku ze służbą,
9) art. 8 ust. 2 oraz art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach
lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych,
10) art. 88 ust. 3 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego
– zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych, nie
dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy, oraz mogą być zmieniane na podstawie przepisów, o których mowa
w pkt 1–8, w dotychczasowym brzmieniu.
3. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie:
1) art. 66a § 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego,
2) art. 165 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku
obrony Rzeczypospolitej Polskiej,
13.11.2019
©Telksinoe s. 160/162
3) art. 57, art. 86, art. 101 ust. 2, art. 102 i art. 104 ust. 6 ustawy z dnia
6 kwietnia 1990 r. o Policji,
4) art. 31 ust. 3, art. 38, art. 90, art. 101 ust. 1 oraz art. 131 ust. 4 ustawy z dnia
12 października 1990 r. o Straży Granicznej,
5) art. 18a ust. 4 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy
państwowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 660 oraz z 2018 r. poz. 50),
6) art. 15 ust. 6 oraz – w zakresie właściwości ministra właściwego do spraw
wewnętrznych – art. 20 ust. 4, art. 27 ust. 2, art. 32 ust. 2a oraz art. 38 ustawy
z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby
Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego
Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa,
Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej
oraz ich rodzin,
7) art. 6a ust. 10 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym
żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin,
8) art. 53 ust. 4 oraz art. 66 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo
o ruchu drogowym,
9) art. 10 ust. 3 oraz art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 7 maja 1999 r.
o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej,
Służby Celno-Skarbowej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży
Pożarnej, Służby Więziennej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu
Wojskowego i Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
10) art. 116 ust. 5 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze,
11) art. 29 ust. 7 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach
odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób
pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U. z 2017 r. poz. 1950),
12) art. 47 ust. 2d, w zakresie ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych,
13) art. 63 ust. 5 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym,
13.11.2019
©Telksinoe s. 161/162
14) art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie
Medycznym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2195),
15) art. 17 ust. 3, art. 24 ust. 8 oraz art. 27 ust. 7 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r.
o weteranach działań poza granicami państwa,
16) art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich
podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych,
17) art. 88 ust. 2 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego,
18) art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach
antyterrorystycznych
– zostaną zmienione w celu dostosowania do niniejszej ustawy w terminie
12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 390. 1. W latach 2018–2027 maksymalny limit wydatków budżetu
państwa będących skutkiem finansowym niniejszej ustawy wynosi 3 673 180 tys.
zł, z tym że w poszczególnych latach limit wynosi w:
1) 2018 r. – 245 269 tys. zł;
2) 2019 r. – 382 931 tys. zł;
3) 2020 r. – 349 825 tys. zł;
4) 2021 r. – 369 674 tys. zł;
5) 2022 r. – 376 934 tys. zł;
6) 2023 r. – 362 555 tys. zł;
7) 2024 r. – 403 298 tys. zł;
8) 2025 r. – 409 159 tys. zł;
9) 2026 r. – 382 429 tys. zł;
10) 2027 r. – 391 106 tys. zł.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych nadzoruje wykorzystanie limitu
wydatków, o których mowa w ust. 1, i dokonuje oceny wykorzystania tego limitu
według stanu na koniec każdego kwartału, a w przypadku IV kwartału – według
stanu na dzień 20 listopada danego roku.
3. W przypadku zagrożenia lub przekroczenia przyjętego na dany rok
budżetowy maksymalnego limitu wydatków określonego w ust. 1 oraz
w przypadku, gdy w okresie od początku roku kalendarzowego do dnia ostatniej
oceny, o której mowa w ust. 2, część limitu rocznego przypadającego
proporcjonalnie na ten okres zostanie przekroczona co najmniej o 10%, stosuje się
13.11.2019
©Telksinoe s. 162/162
mechanizm korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa
będących skutkiem finansowym niniejszej ustawy, związanych z wydatkami
logistycznymi.
4. Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym
mowa w ust. 3, jest Komendant SOP.
Rozdział 13
Przepisy końcowe
Art. 391. Traci moc ustawa z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu
(Dz. U. z 2017 r. poz. 985, 1321 i 2405 oraz z 2018 r. poz. 106).
Art. 392. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2018 r., z wyjątkiem
art. 346, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia9).
9)
Ustawa została ogłoszona w dniu 17 stycznia 2018 r.
13.11.2019