Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/29

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2019 r.

poz. 824,

Dz. U.z 2020 r.

poz. 148, 285.

U S T A W A

z dnia 16 grudnia 2005 r.

o produktach pochodzenia zwierzęcego 1)

Art. 1. 1. Ustawa określa:

1) właściwość organów w zakresie higieny i kontroli produktów pochodzenia

zwierzęcego, a także żywności zawierającej jednocześnie środki spożywcze

pochodzenia niezwierzęcego i produkty pochodzenia zwierzęcego, znajdującej

się w rolniczym handlu detalicznym, określonych w przepisach:

Przepisy niniejszej ustawy:

1) wykonują postanowienia:

a) rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności

pochodzenia zwierzęcego (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 55),

b) rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli

w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez

ludzi (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 206),

c) rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności

z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt

i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1) w zakresie dotyczącym

produktów pochodzenia zwierzęcego;

2) wdrażają postanowienia:

a) dyrektywy Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków monitorowania

niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w produktach pochodzenia

zwierzęcego oraz uchylającej dyrektywy 85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje

89/187/EWG i 91/664/EWG (Dz. Urz. WE L 125 z 23.05.1996, str. 10; Dz. Urz. UE Polskie

wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 19, str. 71),

b) dyrektywy Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającej przepisy sanitarne

regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów

pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L

18 z 23.01.2003, str. 11; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 38, str. 124),

c) dyrektywy 2004/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r.

uchylającej niektóre dyrektywy dotyczące higieny i warunków zdrowia przy produkcji

i wprowadzaniu do obrotu niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych

do spożycia przez ludzi i zmieniającej dyrektywy Rady 89/662/EWG i 92/118/EWG oraz

decyzję Rady 95/408/WE (Dz. Urz. UE L 195 z 30.04.2004, str. 12; Dz. Urz. UE Polskie

wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 44, str. 407),

d) dyrektywy Rady 2004/68/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. ustanawiającej warunki zdrowia

zwierząt regulujące przywóz do oraz tranzyt przez terytorium Wspólnoty niektórych żywych

zwierząt kopytnych, zmieniającej dyrektywy 90/426/EWG oraz 92/65/EWG i uchylającej

dyrektywę 72/462/EWG (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 320).

Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie, dotyczą

ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – wydanie specjalne.

23.07.2020

©Telksinoe s. 2/29

a) rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE

L 139 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.2) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie

specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 319), zwanego dalej „rozporządzeniem nr

852/2004”, oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego

rozporządzenia,

b) rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny

w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz. Urz. UE L 139 z

30.04.2004, str. 55, z późn. zm.3) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,

rozdz. 3, t. 45, str. 14), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 853/2004”, oraz

w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia,

c) rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące

organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia

zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. UE L 139 z

30.04.2004, str. 206, z późn. zm.4) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,

rozdz. 3, t. 45, str. 75), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 854/2004”, oraz

w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia,

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 153 z 12.06.2008, str.

42, Dz. Urz. UE L 277 z 18.10.2008, str. 7, Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str. 109, Dz. Urz. UE L

160 z 12.06.2013, str. 19 oraz Dz. Urz. UE L 222 z 17.08.2016, str. 114.

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 320 z 18.11.2006, str.

1, Dz. Urz. UE L 363 z 20.11.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 281 z 25.10.2007, str. 8, Dz. Urz. UE L

277 z 18.10.2008, str. 8, Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str. 109, Dz. Urz. UE L 178 z 09.07.2009,

str. 25, Dz. Urz. UE L 314 z 01.12.2009, str. 8, Dz. Urz. UE L 159 z 25.06.2010, str. 18, Dz. Urz.

UE L 46 z 19.02.2011, str. 14, Dz. Urz. UE L 327 z 09.12.2011, str. 39, Dz. Urz. UE L 8

z 12.01.2012, str. 29, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 160 z 12.06.2013, str.

15, Dz. Urz. UE L 220 z 17.08.2013, str. 14, Dz. Urz. UE L 69 z 08.03.2014, str. 95, Dz. Urz. UE L

175 z 14.06.2014, str. 6, Dz. Urz. UE L 307 z 28.10.2014, str. 28 oraz Dz. Urz. UE L 67 z

12.03.2016, str. 22.

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 160 z 30.04.2004, str.

24, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200, Dz. Urz. UE L 338

z 22.12.2005, str. 27, Dz. Urz. UE L 338 z 22.12.2005, str. 83, Dz. Urz. UE L 320 z 18.11.2006, str.

11, Dz. Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 277 z 18.10.2008, str. 15, Dz. Urz. UE L

87 z 31.03.2009, str. 109, Dz. Urz. UE L 178 z 09.07.2009, str. 22, Dz. Urz. UE L 149 z 15.06.2010,

str. 1, Dz. Urz. UE L 46 z 19.02.2011, str. 17, Dz. Urz. UE L 196 z 28.07.2011, str. 3, Dz. Urz. UE

L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 160 z 12.06.2013, str. 24, Dz. Urz. UE L 69 z 08.03.2014,

str. 95, Dz. Urz. UE L 69 z 08.03.2014, str. 99, Dz. Urz. UE L 175 z 14.06.2014, str. 6 oraz Dz. Urz.

UE L 323 z 09.12.2015, str. 2.

23.07.2020

©Telksinoe s. 3/29

2) wymagania, jakie powinny spełniać produkty pochodzenia zwierzęcego

wprowadzane na rynek,

3) wymagania, jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów pochodzenia

zwierzęcego i przez te produkty w zakresie nieuregulowanym w przepisach

rozporządzenia nr 853/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych

w trybie tego rozporządzenia, w tym wymagania, jakie powinny być spełnione

przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny,

4) sposób przeprowadzania urzędowych kontroli w zakresie nieuregulowanym

w przepisach rozporządzenia nr 854/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej

wydanych w trybie tego rozporządzenia

– z uwzględnieniem zasad, obowiązków i wymagań określonych w rozporządzeniu

(WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r.

ustanawiającym ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującym

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającym procedury w

zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1, z późn.

zm.5) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463), zwanym dalej

„rozporządzeniem nr 178/2002”, i rozporządzeniu nr 852/2004.

2. Ustawa określa również właściwość organów Inspekcji Weterynaryjnej

w zakresie:

1) urzędowych kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego, a także żywności

zawierającej jednocześnie środki spożywcze pochodzenia niezwierzęcego i

produkty pochodzenia zwierzęcego, znajdującej się w rolniczym handlu

detalicznym, określonych w przepisach rozporządzenia (WE) nr 882/2004

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli

urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem

paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i

dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.6)) – Dz.

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 245 z 29.09.2003, str. 4

– Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 614, Dz. Urz. UE L 100 z 08.04.2006,

str. 3, Dz. Urz. UE L 179 z 07.07.2007, str. 59, Dz. Urz. UE L 60 z 05.03.2008, str. 17, Dz. Urz. UE

L 188 z 18.07.2009, str. 14, Dz. Urz. UE L 189 z 27.06.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 327 z 12.11.2014,

str. 9 oraz Dz. Urz. UE L 37 z 13.02.2015, str. 24.

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 136 z 24.05.2006, str.

3, Dz. Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 56 z 29.02.2008, str. 4, Dz. Urz. UE L 97

z 09.04.2008, str. 85, Dz. Urz. UE L 201 z 30.07.2008, str. 29, Dz. Urz. UE L 278 z 21.10.2008, str.

6, Dz. Urz. UE L 188 z 18.07.2009, str. 14, Dz. Urz. UE L 29 z 03.02.2011, str. 1, Dz. Urz. UE L

23.07.2020

©Telksinoe s. 4/29

Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200), zwanego dalej

„rozporządzeniem nr 882/2004”, oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych

w trybie tego rozporządzenia, nieuregulowanym w przepisach o bezpieczeństwie

żywności i żywienia;

2) nadzoru nad przestrzeganiem przez podmioty przepisów rozporządzenia (WE)

nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r.

ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącego

etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylającego

rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 (Dz. Urz. WE L 204 z 11.08.2000, str. 1,

z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 30, str. 248),

zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1760/2000”, w zakresie obowiązkowego

etykietowania wołowiny.

Art. 2. Przepisy ustawy nie naruszają przepisów o bezpieczeństwie żywności

i żywienia.

Art. 3. Sposób postępowania z produktami ubocznymi pochodzenia zwie-

rzęcego, powstającymi przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, jest

określony w przepisach:

1) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia

21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów

ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez

ludzi, i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie

o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz. Urz. UE L

300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.) oraz przepisach Unii Europejskiej

wydanych w trybie tego rozporządzenia;

2) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia

22 maja 2001 r. ustanawiającego zasady dotyczące zapobiegania, kontroli

i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii (Dz. Urz. WE L

147 z 31.05.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,

rozdz. 3, t. 32, str. 289).

58 z 03.03.2011, str. 29, Dz. Urz. UE L 168 z 28.06.2012, str. 24, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013,

str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 189 z 27.06.2014, str. 1.

23.07.2020

©Telksinoe s. 5/29

Art. 4. Do postępowania w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze

decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania

administracyjnego, chyba że prawodawstwo weterynaryjne, w rozumieniu

art. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2018 r.

poz. 1557), stanowi inaczej.

Art. 5. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) produkcja – co najmniej jedną z następujących czynności: pozyskiwanie, chów,

wytwarzanie, oczyszczanie, rozbiór, przetwarzanie, pakowanie,

przepakowywanie, przechowywanie lub transport;

1a) produkcja mięsa przeznaczonego na użytek własny – pozyskiwanie mięsa,

utrzymywanych w gospodarstwie, cieląt do szóstego miesiąca życia, świń,

owiec, kóz, drobiu oraz zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach

fermowych albo pozyskiwanie przez myśliwego, w wyniku odstrzału, mięsa

zwierząt łownych, przeznaczonego na własne potrzeby;

2) produkty pochodzenia zwierzęcego – produkty pochodzenia zwierzęcego

określone w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku I w ust. 8.1;

3) wprowadzanie na rynek – wprowadzanie na rynek w rozumieniu art. 3

ust. 8 rozporządzenia nr 178/2002;

4) sprzedaż bezpośrednia – działalność, o której mowa w art. 1 ust. 3 lit. c–e

rozporządzenia nr 853/2004;

5) produkty pochodzenia zwierzęcego o tradycyjnym charakterze – produkty rolne

i środki spożywcze, o których mowa w przepisach krajowych lub przepisach

Unii Europejskiej dotyczących oznaczeń geograficznych, nazw pochodzenia lub

gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych i środków

spożywczych, lub produkty rolne i środki spożywcze umieszczone na liście

produktów tradycyjnych, prowadzonej przez ministra właściwego do spraw

rynków rolnych;

6) rolniczy handel detaliczny – rolniczy handel detaliczny w rozumieniu art. 3 ust.

3 pkt 29b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i

żywienia (Dz. U. z 2018 r. poz. 1541, z późn. zm.7)).

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1669,

2136, 2227, 2242, 2244 i 2245.

23.07.2020

©Telksinoe s. 6/29

Art. 6. 1. Powiatowy lekarz weterynarii jest właściwym organem w rozumieniu:

1) art. 2 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 854/2004,

2) art. 2 pkt 4 rozporządzenia nr 882/2004, w zakresie urzędowych kontroli:

a) produktów pochodzenia zwierzęcego,

b) żywności zawierającej jednocześnie środki spożywcze pochodzenia

niezwierzęcego i produkty pochodzenia zwierzęcego znajdującej się w

rolniczym handlu detalicznym

– chyba że prawodawstwo weterynaryjne lub przepisy dotyczące bezpieczeństwa

żywności stanowią inaczej.

2. Powiatowy lekarz weterynarii, w zakresie określonym w ustawie i

nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 852/2004, rozporządzenia nr

853/2004, rozporządzenia nr 854/2004 i rozporządzenia nr 882/2004 oraz w

przepisach wydanych w trybie tych rozporządzeń, wykonuje czynności związane ze

sprawowaniem nadzoru nad bezpieczeństwem:

1) produktów pochodzenia zwierzęcego, w tym nad spełnianiem wymagań

określonych przez właściwe organy państw trzecich dla zakładów uprawnionych

do wysyłki produktów pochodzenia zwierzęcego do tych państw,

2) żywności, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b

– chyba że prawodawstwo weterynaryjne lub przepisy dotyczące bezpieczeństwa

żywności stanowią inaczej.

3. Powiatowy lekarz weterynarii, sprawuje nadzór nad stosowaniem przez

podmioty podlegające nadzorowi Inspekcji Weterynaryjnej obowiązkowego systemu

znakowania wołowiny, o którym mowa w rozporządzeniu nr 1760/2000.

Art. 7. 1. Powiatowy lekarz weterynarii albo urzędowy lekarz weterynarii z

upoważnienia powiatowego lekarza weterynarii wydają decyzje administracyjne lub

wykonują czynności w celu realizacji zadań wynikających z przepisów rozporządzenia

nr 852/2004, rozporządzenia nr 853/2004, rozporządzenia nr 854/2004 i

rozporządzenia nr 882/2004 lub z przepisów Unii Europejskiej wydanych w trybie

tych rozporządzeń.

2. Od decyzji w sprawie oceny mięsa przysługuje wniosek o ponowne

rozpatrzenie sprawy złożony na piśmie przed upływem 24 godzin od wydania tej

decyzji, za pośrednictwem urzędowego lekarza weterynarii, do powiatowego lekarza

weterynarii. Decyzja powiatowego lekarza weterynarii jest ostateczna.

23.07.2020

©Telksinoe s. 7/29

3. Decyzje administracyjne, o których mowa w ust. 1, wydaje się z urzędu, chyba

że prawodawstwo weterynaryjne lub przepisy dotyczące bezpieczeństwa żywności

stanowią inaczej.

4. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,

sprawy rozstrzygane w drodze decyzji administracyjnych przez powiatowego lekarza

weterynarii albo urzędowego lekarza weterynarii z upoważnienia powiatowego

lekarza weterynarii, wskazując, jakie decyzje są wydawane z urzędu, a jakie na

wniosek, w tym treść tych wniosków, mając na względzie zapewnienie

przeprowadzania urzędowych kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego i

żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, w jednolity sposób na obszarze

całego kraju oraz realizację celów określonych w przepisach, o których mowa w ust.

Art. 8. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów

Unii Europejskiej wydanych w trybie art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004, art.

12 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004, art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 854/2004 lub

art. 62 ust. 3 rozporządzenia nr 882/2004 wynika obowiązek podjęcia lub wykonania

przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwy organ, urzędowego lekarza

weterynarii lub zatwierdzonego lekarza weterynarii określonych zadań lub czynności

w zakresie higieny lub kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności,

o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, określa, w drodze rozporządzenia:

1) rodzaje zadań lub czynności określonych w tych przepisach, wykonywanych

przez organy Inspekcji Weterynaryjnej lub urzędowego lekarza weterynarii, lub

sposób ich wykonywania, lub

2) szczegółowe wymagania dotyczące higieny lub kontroli produktów pochodzenia

zwierzęcego i żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, w zakresie

przekazanym do uregulowania przez Rzeczpospolitą Polską lub państwa

członkowskie Unii Europejskiej

– mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej w

zakresie prawa żywnościowego, w tym zapewnienie bezpieczeństwa żywności oraz

skutecznej kontroli tej żywności, a także zapobieganie zagrożeniom dla zdrowia

publicznego wynikającym z produkcji lub wprowadzania na rynek żywności oraz

ograniczanie lub eliminowanie tych zagrożeń.

23.07.2020

©Telksinoe s. 8/29

Art. 8a. Do postępowania w sprawach:

1) o których mowa w art. 19–21a,

2) dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji wydanej

na podstawie art. 19–21a oraz w sprawach wznowienia postępowania

zakończonego wydaniem takiej decyzji

– nie stosuje się przepisów art. 32 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo

przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646, 1479, 1629, 1633 i 2212).

Art. 8b. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów

Unii Europejskiej wydanych w trybie art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004, art.

12 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004, art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 854/2004 lub

art. 62 ust. 3 rozporządzenia nr 882/2004 wynika możliwość podjęcia lub wykonania

przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwy organ, urzędowego lekarza

weterynarii lub zatwierdzonego lekarza weterynarii określonych zadań lub czynności

w zakresie higieny lub kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności,

o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, może określić, w drodze rozporządzenia:

1) rodzaje zadań lub czynności wykonywanych przez organy Inspekcji

Weterynaryjnej lub urzędowego lekarza weterynarii lub sposób ich

wykonywania, lub

2) szczegółowe wymagania dotyczące higieny lub kontroli produktów pochodzenia

zwierzęcego i żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, w zakresie, w

jakim dopuszcza się możliwość wprowadzenia regulacji przez państwo

członkowskie Unii Europejskiej

– mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej w

zakresie prawa żywnościowego, w tym zapewnienie bezpieczeństwa żywności oraz

skutecznej kontroli tej żywności, a także zapobieganie zagrożeniom dla zdrowia

publicznego wynikającym z produkcji lub wprowadzania na rynek żywności oraz

ograniczanie lub eliminowanie tych zagrożeń.

Art. 9. 1. Produkty pochodzenia zwierzęcego mogą być produkowane i

wprowadzane na rynek, jeżeli zostały pozyskane od zwierząt lub ze zwierząt, lub są

zwierzętami, które:

1) spełniają wymagania weterynaryjne określone w przepisach o ochronie zdrowia

zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt;

23.07.2020

©Telksinoe s. 9/29

2) były karmione paszami spełniającymi wymagania określone w przepisach o

paszach.

2. Produkty pochodzenia zwierzęcego, z wyłączeniem produktów rybołówstwa

oraz żywych małży, mogą być produkowane i wprowadzane na rynek, jeżeli zostały

pozyskane od zwierząt lub ze zwierząt lub są zwierzętami, które nie pochodzą z

gospodarstwa, zakładu lub obszaru podlegającego ograniczeniom w zakresie zdrowia

zwierząt mającym zastosowanie do danych zwierząt lub produktów, wydanym na

podstawie przepisów Unii Europejskiej wprowadzających środki zwalczania chorób

zakaźnych zwierząt ze względu na chorobę zakaźną zwierząt, wymienioną w

przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 2, lub na podstawie przepisów

wydanych w trybie takich przepisów Unii Europejskiej.

2a. Produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na rynek zaopatruje się

w świadectwa zdrowia lub inne dokumenty, jeżeli wynika to z przepisów wydanych

na podstawie art. 11 ust. 2.

3. Nie wprowadza się na rynek mięsa i produktów mięsnych, które zostały

pozyskane ze zwierząt z gatunków wrażliwych na jedną z chorób zakaźnych zwierząt,

wymienioną w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 2, poddanych ubojowi

w rzeźni w czasie, gdy znajdowały się tam:

1) zwierzęta podejrzane o zakażenie lub zakażone, podejrzane o chorobę zakaźną

zwierząt lub chore na tę chorobę,

2) tusze lub części tusz zwierząt, o których mowa w pkt 1

– chyba że takie podejrzenie, zakażenie lub choroba zostały wykluczone.

4. Produkty rybołówstwa oraz żywe małże wprowadzane na rynek mogą

pochodzić z gospodarstwa podlegającego ograniczeniom w zakresie zdrowia zwierząt

wydanym na podstawie przepisów Unii Europejskiej wprowadzających środki

zwalczania chorób zakaźnych zwierząt ze względu na chorobę zakaźną zwierząt,

wymienioną w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 2, lub na podstawie

przepisów wydanych w trybie takich przepisów Unii Europejskiej, jeżeli nie są rybami

i mięczakami wykazującymi kliniczne objawy choroby lub nie pochodzą od lub z

takich zwierząt.

Art. 9a. 1. Produkty pochodzenia zwierzęcego wywożone z terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej do państw trzecich, w tym takie produkty czasowo

przechowywane przed wywozem w innym zakładzie niż zakład produkcji, zaopatruje

23.07.2020

©Telksinoe s. 10/29

się w świadectwa zdrowia lub inne dokumenty, jeżeli są one wymagane przez państwo

trzecie miejsca przeznaczenia tych produktów.

2. Świadectwa zdrowia lub inne dokumenty są dołączane do przesyłki produktów

pochodzenia zwierzęcego i udostępniane na każde żądanie organu celnego.

3. Organ Inspekcji Weterynaryjnej, niezwłocznie po każdym załadowaniu

produktów pochodzenia zwierzęcego, nakłada plombę na środek transportu, kontener

lub pojemnik, którymi są wywożone produkty pochodzenia zwierzęcego z terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej do państw trzecich, jeżeli taka plomba jest wymagana przez

państwo trzecie miejsca przeznaczenia tych produktów.

4. Uprawnienie organów Inspekcji Weterynaryjnej do nakładania plomb nie

narusza uprawnień i obowiązków organów celnych związanych z przeprowadzeniem

kontroli celnej.

4a. W przypadku zerwania plomby, o której mowa w ust. 3, przez organ celny

podczas kontroli, organ Inspekcji Weterynaryjnej właściwy ze względu na miejsce

przeprowadzenia tej kontroli ponownie nakłada taką plombę na środek transportu,

kontener lub pojemnik.

5. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,

informacje, jakie umieszcza się na plombie nakładanej na środek transportu, kontener

lub pojemnik, którymi są wywożone produkty pochodzenia zwierzęcego z terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej do państw trzecich, mając na względzie zapewnienie

możliwości identyfikacji wywożonych produktów pochodzenia zwierzęcego.

Art. 10. 1. Dopuszcza się produkcję i wprowadzanie na rynek produktów

pochodzenia zwierzęcego pochodzących z obszaru podlegającego ograniczeniom w

zakresie zdrowia zwierząt wydanym na podstawie przepisów Unii Europejskiej

wprowadzających środki zwalczania chorób zakaźnych zwierząt ze względu na

chorobę zakaźną zwierząt wymienioną w przepisach wydanych na podstawie ust. 2,

lub na podstawie przepisów wydanych w trybie takich przepisów Unii Europejskiej,

które mają zastosowanie do danych zwierząt lub produktów, jeżeli:

1) produkty te nie pochodzą z gospodarstwa, w którym podejrzewa się lub

stwierdzono tę chorobę,

2) przy ich produkcji i wprowadzaniu na rynek zostały spełnione wymagania

określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 2

23.07.2020

©Telksinoe s. 11/29

– o ile przepisy Unii Europejskiej wprowadzające środki zwalczania chorób

zakaźnych zwierząt albo przepisy krajowe wdrażające lub wykonujące te przepisy

Unii Europejskiej nie stanowią inaczej.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

1) wykaz chorób zakaźnych zwierząt, w związku z którymi wprowadza się

ograniczenia w produkcji lub wprowadzaniu na rynek produktów pochodzenia

zwierzęcego,

2) wymagania weterynaryjne dla produktów, o których mowa w ust. 1, w

szczególności sposób produkcji i znakowania tych produktów

– mając na uwadze ochronę zdrowia publicznego, w tym zapobieganie przenoszeniu

chorób zakaźnych zwierząt, oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii

Europejskiej.

Art. 11. 1. Przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, w zakresie

nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 852/2004, rozporządzenia

nr 853/2004 i w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tych rozporządzeń,

a także w zakresie, w jakim te przepisy upoważniają państwo członkowskie Unii

Europejskiej do wydania odrębnych regulacji prawnych, powinny być spełnione

wymagania zdrowotne, higieniczne, sanitarne, organizacyjne, lokalizacyjne,

techniczne i technologiczne, zwane dalej „wymaganiami weterynaryjnymi”, jeżeli

zostały określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, obejmujące

w szczególności:

1) wymagania dotyczące zdrowia zwierząt, z których lub od których pozyskuje się

te produkty, lub

2) wymagania, jakie powinny być spełnione przy uboju lub uboju z konieczności,

lub

3) wymagania, jakie powinny spełniać miejsca pochodzenia lub przebywania

zwierząt, lub

4) wymagania, jakie powinny spełniać te produkty, lub

5) sposób badania:

a) zwierząt gospodarskich kopytnych, drobiu, zajęczaków i zwierząt dzikich

utrzymywanych w warunkach fermowych,

b) mięsa zwierząt, o których mowa w lit. a, oraz mięsa zwierząt łownych,

23.07.2020

©Telksinoe s. 12/29

c) produktów rybołówstwa oraz żywych małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków

morskich, lub

6) sposób prowadzenia dokumentacji, w tym sposób dokumentowania pochodzenia

zwierząt, z których lub od których pozyskuje się te produkty, oraz zakres i sposób

prowadzenia rejestru zwierząt, a także sposób dokumentowania pochodzenia

tych produktów, w tym zakres i sposób prowadzenia rejestru tych produktów, lub

7) wymagania, jakie powinny być spełnione na poszczególnych etapach produkcji,

lub

8) wymagania, jakie powinny spełniać osoby wykonujące czynności pomocnicze

pod nadzorem urzędowego lekarza weterynarii, oraz zakres tych czynności, lub

9) warunki, tryb i zakres prowadzenia kontroli wewnętrznej w zakładzie, w tym

opracowanie, wdrożenie i realizację systemu analizy zagrożeń i krytycznych

punktów kontroli (systemu HACCP), lub

10) sposób znakowania i pakowania tych produktów, lub

11) wymagania, jakim powinny odpowiadać świadectwa zdrowia, handlowe

dokumenty identyfikacyjne lub inne dokumenty dołączone do tych produktów,

lub

12) wymagania, jakie powinny spełniać środki transportu.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze

rozporządzenia, wymagania weterynaryjne, jakie powinny być spełnione przy

produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego lub przez produkty pochodzenia

zwierzęcego wprowadzane na rynek, w zakresie nieuregulowanym w przepisach

rozporządzenia nr 852/2004 i rozporządzenia nr 853/2004 oraz w przepisach Unii

Europejskiej wydanych w trybie tych rozporządzeń lub w zakresie, w jakim te

przepisy upoważniają państwo członkowskie Unii Europejskiej do wydania odrębnych

regulacji prawnych, biorąc pod uwagę wielkość produkcji, w tym specyfikę zakładów

o małej zdolności produkcyjnej, oraz ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę

zapewnienia bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego.

Art. 11a. 1. Przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny powinny

być spełnione wymagania zdrowotne, higieniczne i sanitarne, zwane dalej

„wymaganiami weterynaryjnymi przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek

własny”, obejmujące w szczególności:

1) wymagania dotyczące zdrowia zwierząt, z których pozyskuje się mięso, lub

23.07.2020

©Telksinoe s. 13/29

2) wymagania, jakie powinny być spełnione przy uboju na terenie gospodarstwa,

lub

3) wymagania dotyczące badania poubojowego mięsa, w tym mięsa pozyskanego

w wyniku odstrzału zwierząt łownych, lub

4) sposób znakowania mięsa.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,

wymagania weterynaryjne przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny,

biorąc pod uwagę ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia

bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego.

Art. 12. 1. Produkty pochodzenia zwierzęcego mogą być przeznaczone do

sprzedaży bezpośredniej, jeżeli przy ich produkcji zostały spełnione wymagania

weterynaryjne określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 2.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

1) wymagania weterynaryjne, jakie powinny być spełnione przy produkcji

produktów i przez produkty, o których mowa w ust. 1,

2) wielkość produkcji produktów, o których mowa w ust. 1, jej zakres, obszar

i wymagania weterynaryjne dla miejsc prowadzenia sprzedaży bezpośredniej

– mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia

bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego, oraz realizację celów

określonych w przepisach Unii Europejskiej wydanych w zakresie higieny produktów

pochodzenia zwierzęcego.

Art. 13. 1. Do działalności marginalnej, lokalnej i ograniczonej, o której mowa

w art. 1 ust. 5 lit. b (ii) rozporządzenia nr 853/2004, stosuje się:

1) przepisy rozporządzenia nr 852/2004 i przepisy wydane w trybie tego

rozporządzenia;

2) wymagania weterynaryjne określone w przepisach wydanych na podstawie

ust. 2.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe warunki pozwalające na uznanie działalności za działalność

marginalną, lokalną i ograniczoną, w tym zakres i obszar produkcji, a także

wielkość dostaw produktów pochodzenia zwierzęcego do zakładów

prowadzących handel detaliczny z przeznaczeniem dla konsumenta końcowego,

23.07.2020

©Telksinoe s. 14/29

2) wymagania weterynaryjne, jakie powinny być spełnione przy prowadzeniu

działalności marginalnej, lokalnej i ograniczonej

– mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia

bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego.

Art. 14. 1. Produkty pochodzenia zwierzęcego o tradycyjnym charakterze mogą

być wprowadzane na rynek, jeżeli przy ich produkcji zostały spełnione wymagania

weterynaryjne określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 2.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,

wymagania weterynaryjne, jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów

pochodzenia zwierzęcego o tradycyjnym charakterze, z zachowaniem trybu i po

spełnieniu warunków określonych w art. 10 ust. 5–7 rozporządzenia nr 853/2004, oraz

mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia

bezpieczeństwa tych produktów, a także realizację celów określonych w przepisach

Unii Europejskiej wydanych w zakresie higieny produktów pochodzenia zwierzęcego.

Art. 15. 1. Przepisy rozporządzenia nr 854/2004 i rozporządzenia nr 882/2004

w zakresie urzędowych kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego oraz przepisy

Unii Europejskiej wydane w trybie tych rozporządzeń stosuje się odpowiednio do

kontroli wymagań, o których mowa w art. 11–14.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w zakresie nieuregulowanym w

przepisach, o których mowa w ust. 1, może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje

czynności wykonywanych przez organy Inspekcji Weterynaryjnej lub urzędowych

lekarzy weterynarii w ramach urzędowej kontroli produktów pochodzenia

zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, i sposób

przeprowadzania tej kontroli, w tym prowadzenia dokumentacji związanej z kontrolą,

mając na względzie zapewnienie właściwego wykonywania czynności urzędowych.

Art. 16. 1. Niedopuszczalne jest podawanie zwierzętom, z których lub od

których pozyskuje się produkty pochodzenia zwierzęcego, substancji niedozwolonych

oraz pozyskiwanie takich produktów od zwierząt lub ze zwierząt, w których tkankach

lub narządach stwierdzono obecność tych substancji.

2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy zwierząt, którym podawano

substancje o działaniu beta-agonistycznym, hormonalnym lub tyreostatycznym,

23.07.2020

©Telksinoe s. 15/29

w celu leczniczym lub zootechnicznym, jeżeli upłynął okres karencji określony dla

tych substancji.

2a. Zakazuje się wprowadzania na rynek produktów pochodzenia zwierzęcego:

1) pozyskanych ze zwierząt lub od zwierząt, którym podawano produkty lecznicze,

jeżeli produkty te pozyskano przed upływem okresu karencji określonego dla

danego produktu leczniczego;

2) będących zwierzętami, którym podawano produkty lecznicze, jeżeli zwierzęta te

są wprowadzane na rynek przed upływem okresu karencji określonego dla

danego produktu leczniczego.

3. W celu zapewnienia bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego i

żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, prowadzi się monitorowanie

substancji niedozwolonych, pozostałości chemicznych, biologicznych, produktów

leczniczych i skażeń promieniotwórczych:

1) u zwierząt;

2) w wydzielinach i wydalinach zwierząt;

3) w tkankach lub narządach zwierząt;

4) w produktach pochodzenia zwierzęcego;

5) w żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b;

6) w wodzie przeznaczonej do pojenia zwierząt;

7) w paszach.

4. Za zwierzęta poddane ubojowi w rzeźni, w których tkankach lub narządach

stwierdzono obecność substancji niedozwolonych lub pozostałości produktów

leczniczych w ilościach przekraczających dopuszczalne poziomy, określone na

podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia

6 maja 2009 r. ustanawiającego wspólnotowe procedury określania maksymalnych

limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych

pochodzenia zwierzęcego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90

oraz zmieniającego dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L

152 z 16.06.2009, str. 11), nie przysługuje odszkodowanie.

5. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

1) wykaz substancji niedozwolonych objętych monitorowaniem, o którym mowa

w ust. 3,

23.07.2020

©Telksinoe s. 16/29

2) zakres badań przeprowadzanych w ramach monitorowania, o którym mowa

w ust. 3, rodzaj, wielkość i sposób pobierania próbek,

3) sposób postępowania w przypadku stwierdzenia obecności substancji

niedozwolonych lub przekroczenia dopuszczalnego poziomu pozostałości,

o których mowa w ust. 3,

4) sposób dokumentowania wykonywanych czynności,

5) sposób postępowania w zakładach lub w gospodarstwach w związku

z monitorowaniem substancji niedozwolonych lub pozostałości, o których mowa

w ust. 3

– mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia

bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego i żywności, o której mowa w art.

6 ust. 1 pkt 2 lit. b, oraz przepisy Unii Europejskiej wydane w tym zakresie.

Art. 17. 1. Niedopuszczalny jest ubój poza rzeźnią:

1) bydła i zwierząt jednokopytnych oraz

2) innych zwierząt w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia

nr 853/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego

rozporządzenia, jeżeli mięso pozyskane z tych zwierząt ma być wprowadzone na

rynek.

1a. Dopuszcza się ubój na terenie gospodarstwa cieląt do szóstego miesiąca

życia, świń, owiec, kóz, drobiu oraz zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach

fermowych, w celu produkcji mięsa na użytek własny.

2. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do małych ilości drobiu lub zajęczaków

poddanych ubojowi przez producenta w gospodarstwie w celu sprzedaży

bezpośredniej.

3. Przepisów ust. 1 nie stosuje się w przypadku poddawania ubojowi

z konieczności domowych zwierząt kopytnych.

Art. 18. 1. Szkolenie osób, o których mowa w rozporządzeniu nr 853/2004

w załączniku III w sekcji IV w rozdziale I w ust. 1, jest przeprowadzane przez

podmiot, który został upoważniony do prowadzenia takiego szkolenia przez

wojewódzkiego lekarza weterynarii, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania

albo siedzibę tego podmiotu.

23.07.2020

©Telksinoe s. 17/29

2. Wojewódzki lekarz weterynarii na wniosek podmiotu, o którym mowa

w ust. 1, wydaje, w drodze decyzji administracyjnej, upoważnienie do prowadzenia

szkolenia, jeżeli podmiot przedstawi:

1) program zawierający zagadnienia określone w rozporządzeniu nr 853/2004

w załączniku III w sekcji IV w rozdziale I w ust. 4;

2) plan realizacji tego szkolenia;

3) listę osób, które będą prowadziły to szkolenie.

3. Wojewódzki lekarz weterynarii może kontrolować podmiot upoważniony do

przeprowadzenia szkolenia w zakresie realizacji programu szkolenia oraz posiadania

przez osoby przeprowadzające szkolenie minimalnych kwalifikacji określonych

w przepisach wydanych na podstawie ust. 7.

4. Wojewódzki lekarz weterynarii cofa, w drodze decyzji administracyjnej,

upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, w przypadku gdy podmiot upoważniony:

1) nie realizuje programu szkolenia lub szkolenie jest przeprowadzane przez osoby

nieposiadające minimalnych kwalifikacji określonych w przepisach wydanych

na podstawie ust. 7 lub

2) nie przeprowadza szkoleń przez okres co najmniej 2 lat.

5. Jeżeli podmiot zaprzestał prowadzenia szkolenia, o którym mowa w ust. 1,

wojewódzki lekarz weterynarii, na wniosek tego podmiotu, uchyla decyzję

administracyjną, o której mowa w ust. 2.

6. W przypadku zmiany programu lub planu szkolenia, o których mowa w ust. 2,

podmiot upoważniony do przeprowadzenia szkoleń składa wniosek do

wojewódzkiego lekarza weterynarii o zmianę decyzji administracyjnej, o której mowa

w ust. 2.

7. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowy zakres tematów, jaki powinien zawierać program szkolenia,

o którym mowa w ust. 2, obejmujący zagadnienia określone w rozporządzeniu

nr 853/2004 w załączniku III w sekcji IV w rozdziale I w ust. 4,

2) szczegółowe warunki i sposób przeprowadzania szkolenia, o którym mowa

w ust. 1, w tym minimalne kwalifikacje osób przeprowadzających to szkolenie,

3) wzór zaświadczenia potwierdzającego ukończenie szkolenia, o którym mowa

w ust. 1,

23.07.2020

©Telksinoe s. 18/29

4) wzór oświadczenia, o którym mowa w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku

III w sekcji IV w rozdziale II w ust. 4 w lit. a,

5) sposób przekazywania informacji, o których mowa w rozporządzeniu

nr 853/2004 w załączniku III w sekcji IV w rozdziale II w ust. 4 w lit. b oraz

w rozdziale III w ust. 2

– mając na względzie ochronę zdrowia publicznego oraz zapewnienie możliwości

sprawowania prawidłowego nadzoru nad produktami pochodzenia zwierzęcego

pochodzącymi ze zwierząt łownych, a także przepisy Unii Europejskiej wydane w tym

zakresie.

Art. 19. 1. Podmioty zamierzające prowadzić działalność w zakresie produkcji

produktów pochodzenia zwierzęcego przed uzyskaniem pozwolenia na budowę

zakładu są obowiązane:

1) sporządzić projekt technologiczny zakładu i przesłać go wraz z wnioskiem

o zatwierdzenie tego projektu powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu

ze względu na planowane miejsce prowadzenia tej działalności;

2) powiadomić pisemnie powiatowego lekarza weterynarii, o którym mowa

w pkt 1, o zakresie i wielkości produkcji oraz rodzaju produktów pochodzenia

zwierzęcego, które mają być produkowane w tym zakładzie.

2. Powiatowy lekarz weterynarii zatwierdza, w drodze decyzji administracyjnej,

projekt technologiczny zakładu, jeżeli odpowiada on wymaganiom określonym

w przepisach wydanych na podstawie ust. 5, w terminie 30 dni od dnia wszczęcia

postępowania w tej sprawie.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do zmiany sposobu użytkowania

zakładu lub jego części, w szczególności zakresu i wielkości produkcji lub

wyposażenia pomieszczeń produkcyjnych.

4. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do statków rybackich, w tym statków

przetwórni i statków zamrażalni, gospodarstw, na terenie których dokonuje się uboju

zwierząt w celu pozyskania mięsa na użytek własny, oraz podmiotów zamierzających

prowadzić działalność w zakresie transportu lub produkcji podstawowej, lub

rolniczego handlu detalicznego produktami pochodzenia zwierzęcego lub żywnością,

o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, lub sprzedaży bezpośredniej, lub działalność

marginalną, lokalną i ograniczoną, o której mowa w art. 1 ust. 5 lit. b (ii)

rozporządzenia nr 853/2004.

23.07.2020

©Telksinoe s. 19/29

5. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,

wymagania, jakie powinien spełniać projekt technologiczny zakładu, mając na

względzie zakres i wielkość produkcji oraz ochronę zdrowia publicznego, w tym

potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego.

Art. 20. 1. Powiatowy lekarz weterynarii, na obszarze swojej właściwości:

1) prowadzi:

a) rejestr zakładów obejmujący zakłady:

– będące gospodarstwami, na terenie których dokonuje się uboju zwierząt

pochodzących z innych gospodarstw w celu pozyskania mięsa na użytek

własny,

– prowadzące sprzedaż bezpośrednią produktów pochodzenia

zwierzęcego,

– które podlegają rejestracji zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr

852/2004, w tym prowadzących rolniczy handel detaliczny produktami

pochodzenia zwierzęcego lub żywnością, o której mowa w art. 6 ust. 1

pkt 2 lit. b, i zakłady prowadzące działalność marginalną, lokalną i

ograniczoną, oraz zakłady, dla których zatwierdzenie jest wymagane

zgodnie z art. 6 ust. 3 lit. c rozporządzenia nr 852/2004, i zakłady

zatwierdzone zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004, ze

wskazaniem zakładów zatwierdzonych korzystających z krajowych

środków dostosowujących, o których mowa w art. 10 ust. 3

rozporządzenia nr 853/2004,

b) wykaz podmiotów podlegających rejestracji, z wyłączeniem podmiotów

prowadzących działalność w zakładach podlegających zatwierdzeniu

w trybie i na zasadach określonych w art. 31 ust. 2 rozporządzenia

nr 882/2004,

c) wykaz zakładów zatwierdzonych w trybie i na zasadach określonych

w art. 31 ust. 2 rozporządzenia nr 882/2004, ze wskazaniem zakładów

zatwierdzonych korzystających z krajowych środków dostosowujących,

o których mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004;

2) wydaje decyzje administracyjne w stosunku do zakładów, o których mowa

w pkt 1, w sprawach:

a) wpisu do rejestru,

23.07.2020

©Telksinoe s. 20/29

b) zatwierdzenia,

c) warunkowego zatwierdzenia,

d) przedłużenia warunkowego zatwierdzenia,

e) zawieszenia zatwierdzenia,

f) cofnięcia zatwierdzenia,

g) wykreślenia z rejestru.

2. Decyzje administracyjne w sprawie zawieszenia i cofnięcia zatwierdzenia

zakładów podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

3. (uchylony)

4. Jeżeli prowadzenie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego ogranicza

się do produkcji podstawowej podlegającej wpisowi do rejestru podmiotów

prowadzących działalność nadzorowaną, o którym mowa w przepisach o ochronie

zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, to działalność taka nie

podlega wpisowi do rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, z wyłączeniem

prowadzenia działalności polegającej na utrzymywaniu drobiu w celu pozyskiwania

jaj konsumpcyjnych przeznaczonych do wprowadzenia na rynek.

Art. 21. 1. Wniosek o wpis do rejestru zakładów oraz wniosek o zatwierdzenie

zakładu składa się w formie pisemnej, w terminie co najmniej 30 dni przed dniem

rozpoczęcia planowanej działalności.

2. Wniosek zawiera:

1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres

wnioskodawcy;

1a) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo numer

identyfikacji podatkowej (NIP), albo numer identyfikacyjny w ewidencji

gospodarstw rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji

producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o

przyznanie płatności – w przypadku pomieszczeń gospodarstwa, z wyłączeniem

gospodarstw rybackich, o ile wnioskodawca takie numery posiada;

2) określenie rodzaju i zakresu działalności, która ma być prowadzona, w tym

rodzaju produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art.

6 ust. 1 pkt 2 lit. b, które mają być produkowane w tym zakładzie;

3) określenie lokalizacji zakładu, w którym ma być prowadzona działalność;

23.07.2020

4) wskazanie, czy zakład zamierza korzystać z krajowych środków

dostosowujących, o których mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004.

3. Do wniosku dołącza się:

1) (uchylony)

2) (uchylony)

3) kopię zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE udzielonego przez

inne państwo członkowskie Unii Europejskiej – w przypadku gdy wnioskodawca

będący cudzoziemcem, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 grudnia

2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2018 r. poz. 2094 i 2399 oraz z 2019 r. poz.

577), zamierza prowadzić działalność gospodarczą na podstawie przepisów

obowiązujących w tym zakresie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, albo

4) (uchylony)

5) oświadczenie podmiotu potwierdzające utrzymywanie pszczół, jeżeli wniosek

jest składany przez podmiot niepodlegający obowiązkowi:

a) wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego,

b) wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej,

c) uzyskania zezwolenia, o którym mowa w pkt 3, albo

6) zaświadczenie albo oświadczenie o nabyciu przez koło łowieckie będące

dzierżawcą obwodu łowieckiego członkostwa w Polskim Związku Łowieckim

oraz osobowości prawnej, zgodnie z przepisami Prawa łowieckiego, albo

7) zaświadczenie albo oświadczenie o prowadzeniu ośrodka hodowli zwierzyny

przez zarządcę obwodu łowieckiego na podstawie decyzji ministra właściwego

do spraw środowiska, wydanej na podstawie przepisów Prawa łowieckiego.

3a. Oświadczenia, o których mowa w ust. 3 pkt 5–7, składa się pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie

jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta

zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

zeznań.

4. Powiatowy lekarz weterynarii, wydając decyzję administracyjną, o której

mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2 lit. a–c, nadaje zakładowi weterynaryjny numer

identyfikacyjny.

23.07.2020

5. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,

sposób:

1) prowadzenia rejestru zakładów, wykazu podmiotów prowadzących działalność

rejestrowaną oraz wykazu zatwierdzonych zakładów, a także zakres danych

i informacji objętych rejestrem i tymi wykazami, mając na względzie rodzaj

działalności objętej rejestracją, możliwość wpisywania istotnych informacji

dotyczących zakładów oraz sprawną aktualizację tych informacji;

2) ustalania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego, mając na względzie

możliwość identyfikacji zakładu wpisanego do rejestru, o którym mowa w art.

20 ust. 1 pkt 1 lit. a, miejsca prowadzenia działalności i rodzaju produktów

pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b.

Art. 21a. 1. Jeżeli państwo trzecie uzależnia wysyłkę produktów pochodzenia

zwierzęcego do tego państwa od nadania zakładowi uprawnienia do produkcji na

rynek danego państwa trzeciego, powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji,

nadaje zakładowi takie uprawnienie.

2. Powiatowy lekarz weterynarii po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1,

w prowadzonym rejestrze zakładów umieszcza informację o nadaniu uprawnienia

danemu zakładowi do produkcji na rynek państwa trzeciego.

3. Jeżeli państwo trzecie uzależnia uzyskanie uprawnienia do produkcji na rynek

tego państwa od wyników przeprowadzonej przez właściwy organ tego państwa

kontroli, powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję, o której mowa w ust. 1, po

uzyskaniu przez ten zakład zatwierdzenia przez właściwy organ państwa trzeciego.

4. Koszty kontroli, o której mowa w ust. 3, ponosi podmiot ubiegający się

o uzyskanie uprawnienia, chyba że są one ponoszone przez państwo trzecie.

5. Decyzję w sprawie nadania zakładowi uprawnienia do produkcji na rynek

państwa trzeciego powiatowy lekarz weterynarii wydaje:

1) w terminie 30 dni od dnia złożenia przez podmiot wniosku o nadanie

uprawnienia, po przeprowadzeniu kontroli w zakładzie;

2) w terminie 14 dni od dnia złożenia przez podmiot wniosku o nadanie

uprawnienia, w przypadku, o którym mowa w ust. 3.

6. Podmiot prowadzący zakład, który posiada uprawnienie do prowadzenia

produkcji na rynek państwa trzeciego, informuje powiatowego lekarza weterynarii

o zaprzestaniu prowadzenia tej produkcji oraz o każdej zmianie stanu prawnego lub

23.07.2020

faktycznego związanej z prowadzeniem tej produkcji, w terminie 7 dni od dnia

zaistnienia takiej zmiany.

Art. 21b. Produkty pochodzenia zwierzęcego, z wyłączeniem produktów

produkcji pierwotnej, stanowiące surowiec do produkcji w zakładach zatwierdzonych

mogą pochodzić tylko z zakładów zatwierdzonych.

Art. 21c. (uchylony)

Art. 22. 1. Powiatowy lekarz weterynarii:

1) przekazuje, za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii, Głównemu

Lekarzowi Weterynarii informacje zawarte w rejestrze i wykazach, o których

mowa w art. 20 ust. 1, w tym informacje o każdej zmianie stanu faktycznego lub

prawnego ujawnionego w tym rejestrze albo wykazach;

2) powiadamia o skreśleniu zakładu z rejestru, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1

lit. a:

a) państwowego powiatowego inspektora sanitarnego,

b) wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-

-spożywczych.

2. Główny Lekarz Weterynarii, na podstawie informacji przekazywanych przez

powiatowego lekarza weterynarii, o których mowa w ust. 1 pkt 1, sporządza

i uaktualnia, w formie papierowej lub elektronicznej:

1) wykaz podmiotów podlegających rejestracji, z wyłączeniem podmiotów

prowadzących działalność w zatwierdzonych zakładach;

2) wykaz zatwierdzonych zakładów, ze wskazaniem zakładów zatwierdzonych

korzystających z krajowych środków dostosowujących, o których mowa

w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004;

3) wykaz zakładów, o których mowa w art. 21a ust. 1.

3. Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej informacje

zgodnie z art. 31 rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r.

ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE)

nr 1234/2007 w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj (Dz. Urz. UE L

163 z 24.06.2008, str. 6, z późn. zm.).

Art. 23. 1. Jeżeli zostanie stwierdzone, że w zakładach, o których mowa

w art. 21a ust. 1, nie są spełniane wymagania określone przez państwo trzecie,

23.07.2020

powiatowy lekarz weterynarii, w zależności od stopnia uchybienia, wydaje decyzję,

w której:

1) nakazuje usunięcie uchybień lub

2) zakazuje produkcji na rynek państwa trzeciego niektórych rodzajów produktów

pochodzenia zwierzęcego, lub

3) zakazuje wprowadzania partii produktów pochodzenia zwierzęcego na rynek

państwa trzeciego, lub

4) zakazuje produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego na rynek państwa

trzeciego.

2. W decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, powiatowy lekarz weterynarii może,

biorąc pod uwagę rodzaj uchybień oraz stopień zagrożenia dla zdrowia publicznego

lub zdrowia zwierząt, określić termin usunięcia uchybień.

3. Powiatowy lekarz weterynarii, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1 pkt 4,

może cofnąć uprawnienia do produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego na rynek

państwa trzeciego.

4. Powiatowy lekarz weterynarii o wydaniu decyzji, o których mowa w ust. 1

pkt 2–4, powiadamia, za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii,

Głównego Lekarza Weterynarii.

5. Powiatowy lekarz weterynarii uchyla, w drodze decyzji, zakazy, o których

mowa w ust. 1 pkt 2–4, jeżeli przeprowadzona kontrola zakładu, o którym mowa

w ust. 1, lub produktów pochodzenia zwierzęcego pochodzących z tego zakładu

potwierdzi spełnianie wymagań określonych przez państwo trzecie.

Art. 24. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym

w sprawach:

1) powiadamiania, przyjmowania zawiadomień i przekazywania uwag do Komisji

Europejskiej zgodnie z art. 10 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 853/2004;

2) notyfikacji Komisji Europejskiej oraz innym państwom członkowskim Unii

Europejskiej krajowych środków, o których mowa w art. 17 ust. 3–

5 rozporządzenia nr 854/2004;

3) przyjmowania powiadomień i przekazywania uwag do Komisji Europejskiej

zgodnie z art. 17 ust. 6 rozporządzenia nr 854/2004;

4) przekazywania Komisji Europejskiej wyników projektów pilotażowych zgodnie

z art. 17 ust. 8 rozporządzenia nr 854/2004.

23.07.2020

2. Główny Lekarz Weterynarii jest organem właściwym w zakresie:

1) udostępniania innym państwom członkowskim Unii Europejskiej wykazu

zatwierdzonych zakładów;

2) przyjmowania notyfikacji oraz zgłaszania uwag i zastrzeżeń dotyczących

wykazów zakładów, o których mowa w art. 12 ust. 4 rozporządzenia

nr 854/2004;

3) powiadamiania oraz składania oświadczeń, o których mowa w art. 15 ust. 2 lit. b

(ii) rozporządzenia nr 854/2004;

4) uzgadniania z właściwą władzą państwa trzeciego wymagań weterynaryjnych,

jakie powinny być spełnione przy przywozie z państwa trzeciego i wywozie do

tego państwa produktów pochodzenia zwierzęcego, w zakresie nieokreślonym

w przepisach Unii Europejskiej.

Art. 25. Kto:

1) podaje zwierzętom, z których lub od których pozyskuje się produkty

pochodzenia zwierzęcego, substancje niedozwolone, z wyłączeniem substancji

o działaniu beta-agonistycznym, hormonalnym lub tyreostatycznym, podanych

w celu leczniczym lub zootechnicznym,

2) wykorzystuje zwierzęta, którym podawano substancje niedozwolone, do

produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, z wyłączeniem zwierząt,

o których mowa w art. 16 ust. 2,

2a) wykorzystuje zwierzęta, którym podawano produkty lecznicze, do produkcji

produktów pochodzenia zwierzęcego przed upływem okresu karencji

określonego dla tych produktów leczniczych,

3) poddaje ubojowi zwierzęta poza rzeźnią, wbrew przepisom art. 17,

4) wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego lub żywność, o której

mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, w sposób niezgodny z rodzajem działalności

określonej dla danego podmiotu w rejestrze prowadzonym przez powiatowego

lekarza weterynarii,

5) wywozi produkty pochodzenia zwierzęcego z terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej do państw trzecich środkami transportu, na które nie nałożono plomb

w sposób określony w art. 9a,

6) usuwa lub niszczy plomby, o których mowa w art. 9a, nie będąc do tego

uprawnionym

23.07.2020

– podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Art. 26. 1. Kto:

1) prowadząc przedsiębiorstwo sektora spożywczego:

a) nie wykonuje obowiązków lub narusza wymagania:

– w zakresie dotyczącym produktów pochodzenia zwierzęcego lub

żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, określone w

rozporządzeniu nr 852/2004 lub w przepisach Unii Europejskiej

wydanych w trybie art. 14 ust. 2 tego rozporządzenia, lub

– określone w rozporządzeniu nr 853/2004 lub w przepisach Unii

Europejskiej wydanych w trybie art. 12 ust. 2 tego rozporządzenia, lub

– weterynaryjne lub dotyczące bezpieczeństwa żywności, o której mowa

w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, określone w art. 9, art. 9a ust. 1 i 2,

art. 10 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 11a ust. 1, art. 12 ust. 1, art. 13 ust. 1,

art. 14 ust. 1, art. 16 ust. 2a, art. 19 ust. 1 i 3, art. 21a ust. 6, art. 21b lub

w przepisach wydanych na podstawie art. 8 pkt 2, art. 8b pkt 2,

art. 10 ust. 2 pkt 2, art. 11 ust. 2, art. 11a ust. 2, art. 12 ust. 2,

art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2 lub art. 16 ust. 5, lub

– określone w przepisach wydanych na podstawie art. 69 ust. 1 ustawy z

dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, lub

b) uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie urzędowych kontroli w

zakresie określonym w rozporządzeniu nr 854/2004 lub przepisach Unii

Europejskiej wydanych w trybie art. 19 ust. 2 tego rozporządzenia,

2) prowadząc produkcję produktów pochodzenia zwierzęcego lub żywności, o

której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, powoduje zagrożenie dla zdrowia

publicznego, nie zapewniając spełniania:

a) przez produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na rynek lub

żywność, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, wymagań określonych

dla tych produktów lub tej żywności lub

b) wymagań weterynaryjnych lub wymagań dotyczących bezpieczeństwa

żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, określonych w art. 9, art.

10 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 11a ust. 1, art. 12 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 14

ust. 1 lub art. 16 ust. 2a lub w przepisach wydanych na podstawie art. 8 pkt

23.07.2020

2, art. 8b pkt 2, art. 10 ust. 2 pkt 2, art. 11 ust. 2, art. 11a ust. 2, art. 12 ust.

2, art. 13 ust. 2 pkt 2, art. 14 ust. 2 lub art. 16 ust. 5, lub

c) wymagań w zakresie obowiązkowego etykietowania mięsa wołowego

określonych w tytule II rozporządzenia nr 1760/2000, lub

d) wymagań higienicznych określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności

i żywienia

– podlega karze pieniężnej do wysokości nieprzekraczającej trzydziestokrotnego

przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok

poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość kar pieniężnych za naruszenia, o których mowa w ust. 1, różnicując je w

zależności od rodzaju tych naruszeń, społecznej szkodliwości czynu i stopnia

zagrożenia dla bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego i żywności, o

której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b.

Art. 27. 1. Kary pieniężne wymierza, w drodze decyzji administracyjnej,

powiatowy lekarz weterynarii.

2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

3. Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji,

o której mowa w ust. 1.

Art. 28. 1. Kary pieniężnej nie nakłada się, jeżeli od dnia popełnienia czynu

upłynęło 5 lat.

2. Wymierzonej kary pieniężnej nie pobiera się po upływie 5 lat od dnia wydania

ostatecznej decyzji o nałożeniu kary.

3. Bieg przedawnienia, o którym mowa w ust. 2, przerywa się przez dokonanie

pierwszej czynności egzekucyjnej, o której ukarany został powiadomiony.

4. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia

następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny.

5. Kolejne wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie przerywa biegu

przedawnienia.

Art. 29. Egzekucja wymierzonych kar pieniężnych następuje w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

23.07.2020

Art. 30. Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na

rachunek bankowy powiatowego inspektoratu weterynarii.

Art. 31–35. (pominięte)

Art. 36. Ilekroć w przepisach wdrażających lub wykonujących przepisy Unii

Europejskiej lub ustawach dotyczących ochrony zdrowia zwierząt oraz zdrowia lub

życia człowieka w zakresie weterynarii jest mowa o:

1) umieszczaniu na rynku w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego –

należy przez to rozumieć wprowadzanie na rynek, o którym mowa w art. 5 pkt 3;

2) wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego –

należy przez to rozumieć wymagania określone w rozporządzeniu nr 853/2004

i rozporządzeniu nr 854/2004 lub przepisach Unii Europejskiej wydanych

w trybie tych rozporządzeń, lub przepisach wykonawczych wydanych na

podstawie art. 5 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 41, utrzymanych w mocy na

podstawie art. 38 ust. 3, lub wymagania, jakie powinny spełniać produkty

pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na rynek określone w niniejszej

ustawie, lub wymagania weterynaryjne określone w przepisach wydanych na jej

podstawie.

Art. 37. 1. Zakłady, które zostały zakwalifikowane na rynek państw trzecich na

podstawie decyzji, o której mowa w art. 10 ust. 5 pkt 1 ustawy wymienionej w art. 41,

zachowują uprawnienia w tym zakresie do dnia uchylenia, stwierdzenia nieważności

lub wygaśnięcia tej decyzji.

2. Dane zawarte w rejestrze, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy

wymienionej w art. 41, wykorzystuje się do prowadzenia rejestru i wykazów,

o których mowa w art. 20 ust. 1.

Art. 38. 1. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 5a ust. 2, art. 6 ust. 3

pkt 1, art. 6 ust. 3 pkt 2, art. 8 ust. 4, art. 9 ust. 4, art. 14 ust. 4, art. 18 ust. 2 i art. 23

ust. 7 ustawy wymienionej w art. 41 zachowują moc do dnia wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 10 ust. 2, art. 12 ust. 2, art. 14

ust. 2, art. 16 ust. 5, art. 19 ust. 5, art. 21 ust. 5 pkt 1, art. 21 ust. 5 pkt 2 i art. 18 ust. 3

pkt 4 niniejszej ustawy.

2. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 2, art. 24b ust. 10

i art. 61 pkt 1 ustawy wymienionej w art. 34 zachowują moc do dnia wejścia w życie

23.07.2020

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 10 ust. 2, art. 24b ust. 10

i art. 61 pkt 1 ustawy wymienionej w art. 34, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

3. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy, o której

mowa w art. 41, zachowują moc w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu

nr 853/2004 i rozporządzeniu nr 854/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej

wydanych w trybie tych rozporządzeń do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 11 ust. 2 i art. 15 ust. 2.8)

Art. 39. Do postępowań w sprawach, o których mowa w art. 28 ustawy

wymienionej w art. 41, wszczętych i niezakończonych prawomocnym orzeczeniem

sądu do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 40. W przypadku naruszenia przepisów, o których mowa w art. 38 ust. 3,

stosuje się odpowiednio art. 26–30.

Art. 41. Traci moc ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. o wymaganiach

weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. poz. 288 oraz

z 2005 r. poz. 68 i 188).

Art. 42. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia9).

Załącznik do ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r.

(pominięty)

Wdrożenie art. 4 w związku z art. 8 dyrektywy 2004/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 21 kwietnia 2004 r. uchylającej niektóre dyrektywy dotyczące higieny i warunków zdrowia

przy produkcji i wprowadzaniu do obrotu niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego

przeznaczonych do spożycia przez ludzi i zmieniającej dyrektywy Rady 89/662/EWG i 92/118/EWG

oraz decyzję Rady 95/408/WE (Dz. Urz. UE L 195 z 30.04.2004, str. 12; Dz. Urz. UE Polskie wydanie

specjalne, rozdz. 3, t. 44, str. 407).

Ustawa została ogłoszona w dniu 2 lutego 2006 r.

23.07.2020