Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/25

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2018 r.

poz. 452, 650, 730.

U S T A W A

z dnia 10 czerwca 2016 r.

o działaniach antyterrorystycznych

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa zasady prowadzenia działań antyterrorystycznych oraz

współpracy między organami właściwymi w zakresie prowadzenia tych działań.

Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) działaniach antyterrorystycznych – należy przez to rozumieć działania organów

administracji publicznej polegające na zapobieganiu zdarzeniom o charakterze

terrorystycznym, przygotowaniu do przejmowania nad nimi kontroli w drodze

zaplanowanych przedsięwzięć, reagowaniu w przypadku wystąpienia takich

zdarzeń oraz usuwaniu ich skutków, w tym odtwarzaniu zasobów

przeznaczonych do reagowania na nie;

2) działaniach kontrterrorystycznych – należy przez to rozumieć działania wobec

sprawców, osób przygotowujących lub pomagających w dokonaniu przestępstwa

o charakterze terrorystycznym, o którym mowa w art. 115 § 20 ustawy z dnia

6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2017 r. poz. 2204 oraz z 2018 r. poz.

20 i 305), prowadzone w celu wyeliminowania bezpośredniego zagrożenia życia,

zdrowia lub wolności osób lub mienia przy wykorzystaniu specjalistycznych sił

i środków oraz specjalistycznej taktyki działania;

3) infrastrukturze administracji publicznej – należy przez to rozumieć systemy oraz

obiekty niezbędne dla zapewnienia bezpiecznego i ciągłego funkcjonowania

organów administracji publicznej;

4) infrastrukturze krytycznej – należy przez to rozumieć infrastrukturę krytyczną,

o której mowa w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu

kryzysowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 209 i 1566);

5) Ministrze Koordynatorze Służb Specjalnych – należy przez to rozumieć Ministra

– Członka Rady Ministrów, którego zakres działania, wyznaczony na podstawie

art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U.

z 2012 r. poz. 392 oraz z 2015 r. poz. 1064), obejmuje zadania związane

07.05.2018

©Telksinoe s. 2/25

z działalnością służb specjalnych w rozumieniu ustawy z dnia 24 maja 2002 r.

o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U.

z 2017 r. poz. 1920 i 2405 oraz z 2018 r. poz. 138);

6) miejscu zdarzenia o charakterze terrorystycznym – należy przez to rozumieć

przestrzeń otwartą lub zamkniętą, w której nastąpiło zdarzenie o charakterze

terrorystycznym lub w której wystąpił lub miał wystąpić jego skutek, oraz

przestrzeń, w której występują zagrożenia związane ze zdarzeniem o charakterze

terrorystycznym;

7) zdarzeniu o charakterze terrorystycznym – należy przez to rozumieć sytuację, co

do której istnieje podejrzenie, że powstała na skutek przestępstwa o charakterze

terrorystycznym, o którym mowa w art. 115 § 20 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. – Kodeks karny, lub zagrożenie zaistnienia takiego przestępstwa.

Art. 3. 1. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zwany dalej „Szefem

ABW”, odpowiada za zapobieganie zdarzeniom o charakterze terrorystycznym.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych odpowiada za przygotowanie do

przejmowania kontroli nad zdarzeniami o charakterze terrorystycznym w drodze

zaplanowanych przedsięwzięć, reagowanie w przypadku wystąpienia takich zdarzeń

oraz odtwarzanie zasobów przeznaczonych do reagowania na te zdarzenia.

Rozdział 2

Działania antyterrorystyczne zapobiegające zdarzeniom o charakterze

terrorystycznym

Art. 4. 1. Organy administracji publicznej, właściciele i posiadacze obiektów,

instalacji, urządzeń infrastruktury administracji publicznej lub infrastruktury

krytycznej współpracują z organami, służbami i instytucjami właściwymi w sprawach

bezpieczeństwa i zarządzania kryzysowego przy realizacji działań

antyterrorystycznych.

2. Organy i podmioty, o których mowa w ust. 1, przekazują niezwłocznie

Szefowi ABW będące w ich posiadaniu informacje dotyczące zagrożeń o charakterze

terrorystycznym dla infrastruktury administracji publicznej lub infrastruktury

krytycznej, w tym zagrożeń dla funkcjonowania systemów i sieci energetycznych,

wodno-kanalizacyjnych, ciepłowniczych oraz teleinformatycznych istotnych z punktu

widzenia bezpieczeństwa państwa.

3. W przypadku powzięcia informacji o możliwości wystąpienia zdarzenia

o charakterze terrorystycznym zagrażającego infrastrukturze administracji publicznej

07.05.2018

©Telksinoe s. 3/25

lub infrastrukturze krytycznej, życiu lub zdrowiu ludzi, mieniu w znacznych

rozmiarach, dziedzictwu narodowemu lub środowisku, Szef ABW może wydawać

polecenia organom i podmiotom, o których mowa w ust. 1, z wyłączeniem

podmiotów, o których mowa w art. 7, zagrożonym tymi zdarzeniami, mające na celu

przeciwdziałanie zagrożeniom, ich usunięcie albo minimalizację, oraz przekazywać

im informacje niezbędne do tego celu. Organy i podmioty, o których mowa w zdaniu

pierwszym, informują Szefa ABW o podjętych działaniach w tym zakresie.

4. Szef ABW o podjętych działaniach, o których mowa w ust. 3, informuje

niezwłocznie Ministra Koordynatora Służb Specjalnych, jeżeli został powołany.

Art. 5. [1. W celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 3 ust. 1, Szef ABW

koordynuje czynności analityczno-informacyjne podejmowane przez służby specjalne,

o których mowa w art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, oraz wymianę informacji przekazywanych

przez Policję, Straż Graniczną, Służbę Ochrony Państwa, Państwową Straż Pożarną,

Krajową Administrację Skarbową, Żandarmerię Wojskową i Rządowe Centrum

Bezpieczeństwa, dotyczących zdarzeń o charakterze terrorystycznym oraz danych o

osobach, o których mowa w art. 6 ust. 1, przez ich gromadzenie, przetwarzanie i

analizowanie.]

<1. W celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 3 ust. 1, Szef ABW Nowe brzmienie

ust. 1 w art. 5

koordynuje czynności analityczno-informacyjne podejmowane przez służby wejdzie w życie z

dn. 20.05.2018 r.

specjalne, o których mowa w art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji (Dz. U. z 2018 r.

Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, oraz wymianę informacji poz. 730).

przekazywanych przez Policję, Straż Graniczną, Straż Marszałkowską, Służbę

Ochrony Państwa, Państwową Straż Pożarną, Krajową Administrację

Skarbową, Żandarmerię Wojskową i Rządowe Centrum Bezpieczeństwa,

dotyczących zdarzeń o charakterze terrorystycznym oraz danych o osobach,

o których mowa w art. 6 ust. 1, przez ich gromadzenie, przetwarzanie

i analizowanie.>

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych i Ministrem Obrony Narodowej oraz po

zasięgnięciu opinii Szefa ABW, określi, w drodze rozporządzenia, katalog incydentów

o charakterze terrorystycznym, uwzględniając potrzebę klasyfikacji informacji,

o których mowa w ust. 1.

3. Podmioty i służby specjalne, o których mowa w ust. 1, przekazują Szefowi

ABW, niezwłocznie po uzyskaniu, informacje służące realizacji działań

07.05.2018

©Telksinoe s. 4/25

antyterrorystycznych, klasyfikowane zgodnie z katalogiem incydentów o charakterze

terrorystycznym.

Art. 6. 1. W celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 3 ust. 1, Szef ABW,

z zachowaniem wymogów dotyczących ochrony informacji niejawnych, prowadzi

wykaz zawierający informacje o:

1) osobach podejmujących działalność na rzecz organizacji terrorystycznych lub

organizacji związanych z działalnością terrorystyczną lub członkach tych

organizacji;

2) poszukiwanych osobach prowadzących działalność terrorystyczną lub osobach

podejrzewanych o popełnienie przestępstw o charakterze terrorystycznym,

wobec których w Rzeczypospolitej Polskiej zostało wydane zarządzenie

o zatrzymaniu, poszukiwaniu lub postanowienie o poszukiwaniu listem

gończym, a także poszukiwanych na podstawie europejskiego nakazu

aresztowania;

3) osobach, wobec których istnieje uzasadnione podejrzenie, że mogą prowadzić

działania zmierzające do popełnienia przestępstwa o charakterze

terrorystycznym, w tym o osobach stanowiących zagrożenie bezpieczeństwa

lotnictwa cywilnego;

4) osobach uczestniczących w szkoleniach terrorystycznych lub podejmujących

podróż w celu popełnienia przestępstwa o charakterze terrorystycznym.

2. Szef ABW, stosownie do potrzeb, przekazuje informacje, o których mowa

w art. 5 ust. 3, oraz informacje zawarte w wykazie, o którym mowa w ust. 1, także

w postaci bieżących analiz stanu zagrożenia zdarzeniem o charakterze terrorys-

tycznym:

1) podmiotom i służbom specjalnym, o których mowa w art. 5 ust. 1,

2) innym organom administracji publicznej

– w zakresie ich właściwości.

3. Szef ABW określi, w drodze zarządzenia, z uwzględnieniem wymogów

dotyczących ochrony informacji niejawnych:

1) zakres informacji gromadzonych w wykazie, o którym mowa w ust. 1;

2) sposób prowadzenia wykazu, o którym mowa w ust. 1;

3) tryb przekazywania podmiotom oraz służbom specjalnym, o których mowa

w art. 5 ust. 1, informacji z wykazu, o którym mowa w ust. 1.

07.05.2018

©Telksinoe s. 5/25

Art. 7. Szef ABW przekazuje niezwłocznie Prezydentowi Rzeczypospolitej

Polskiej, Prezesowi Rady Ministrów, ministrowi właściwemu do spraw

wewnętrznych, Ministrowi Obrony Narodowej, ministrowi właściwemu do spraw

zagranicznych, Ministrowi Koordynatorowi Służb Specjalnych, jeżeli został

powołany, informacje mogące mieć istotne znaczenie dla zapobiegania zdarzeniom

o charakterze terrorystycznym. Przepis art. 18 ustawy z dnia 24 maja 2002 r.

o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu stosuje się

odpowiednio.

Art. 8. 1. W celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 3 ust. 1, Szef ABW

koordynuje czynności operacyjno-rozpoznawcze podejmowane przez służby

specjalne, o których mowa w art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, przez Policję, Straż

Graniczną, Krajową Administrację Skarbową i Żandarmerię Wojskową dotyczące

zdarzeń o charakterze terrorystycznym.

2. Szef ABW może wydawać podmiotom i służbom specjalnym, o których

mowa w ust. 1, zalecenia mające na celu usunięcie bądź minimalizację zaistniałego

zagrożenia terrorystycznego.

Art. 9. 1. W celu rozpoznawania, zapobiegania lub zwalczania przestępstw

o charakterze terrorystycznym Szef ABW może zarządzić wobec osoby niebędącej

obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej, w stosunku do której istnieje obawa co do

możliwości prowadzenia przez nią działalności terrorystycznej, na okres nie dłuższy

niż 3 miesiące, niejawne prowadzenie czynności polegających na:

1) uzyskiwaniu i utrwalaniu treści rozmów prowadzonych przy użyciu środków

technicznych, w tym za pomocą sieci telekomunikacyjnych;

2) uzyskiwaniu i utrwalaniu obrazu lub dźwięku osób z pomieszczeń, środków

transportu lub miejsc innych niż miejsca publiczne;

3) uzyskiwaniu i utrwalaniu treści korespondencji, w tym korespondencji

prowadzonej za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

4) uzyskiwaniu i utrwalaniu danych zawartych na informatycznych nośnikach

danych, telekomunikacyjnych urządzeniach końcowych, systemach

informatycznych i teleinformatycznych;

5) uzyskiwaniu dostępu i kontroli zawartości przesyłek.

2. Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy oraz usługodawca

świadczący usługi drogą elektroniczną są obowiązani do zapewnienia nieodpłatnie

07.05.2018

©Telksinoe s. 6/25

warunków technicznych i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie przez

Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zwaną dalej „ABW”, czynności, o których

mowa w ust. 1.

3. Usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną będący

mikroprzedsiębiorcą lub małym przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646), zapewnia warunki

techniczne i organizacyjne umożliwiające prowadzenie przez ABW czynności,

o których mowa w ust. 1, stosownie do posiadanej infrastruktury.

4. Zarządzenie, o którym mowa w ust. 1, wraz z uzasadnieniem Szef ABW

niezwłocznie przekazuje Ministrowi Koordynatorowi Służb Specjalnych, jeżeli został

powołany, oraz Prokuratorowi Generalnemu. Prokurator Generalny może nakazać

zaprzestanie czynności, o których mowa w ust. 1.

5. Czynności, o których mowa w ust. 1, mogą być przedłużane na zasadach

określonych w art. 27 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu.

6. Szef ABW informuje Prokuratora Generalnego o wynikach czynności,

o których mowa w ust. 1, niezwłocznie po ich zakończeniu, a na jego żądanie również

o przebiegu tych czynności, przedstawiając zebrane w ich toku materiały.

7. Szef ABW przekazuje Prokuratorowi Generalnemu wszystkie materiały

zgromadzone podczas stosowania czynności, o których mowa w ust. 1. Prokurator

Generalny podejmuje decyzję o zakresie i sposobie wykorzystania przekazanych

materiałów. Przepisy art. 238 § 3–5 oraz art. 239 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –

Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1904 i 2405 oraz z 2018 r. poz.

5, 106, 138 i 201) stosuje się odpowiednio.

8. Prokurator Generalny zarządza zniszczenie materiałów uzyskanych w wyniku

czynności, o których mowa w ust. 1, które nie zawierają dowodów popełnienia

przestępstwa albo nie są istotne dla bezpieczeństwa państwa.

9. Szef ABW dokonuje niezwłocznie komisyjnego i protokolarnego zniszczenia

materiałów, o których mowa w ust. 8. O zniszczeniu materiałów Szef ABW

powiadamia Prokuratora Generalnego.

10. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób

dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1, oraz przechowywania

i przekazywania zarządzeń i informacji, a także przechowywania, przekazywania oraz

przetwarzania i niszczenia materiałów uzyskanych podczas stosowania tych czynności

07.05.2018

©Telksinoe s. 7/25

oraz wzory stosowanych druków i rejestrów, uwzględniając potrzebę zapewnienia

niejawnego charakteru podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów.

Art. 10. 1. Funkcjonariusze ABW, Policji i Straży Granicznej są uprawnieni do

pobierania obrazu linii papilarnych lub utrwalania wizerunku twarzy lub

nieinwazyjnego pobierania materiału biologicznego w celu oznaczenia profilu DNA

osoby niebędącej obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku gdy:

1) istnieje wątpliwość co do tożsamości osoby lub

2) istnieje podejrzenie nielegalnego przekroczenia granicy Rzeczypospolitej

Polskiej albo wątpliwość co do deklarowanego celu pobytu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, lub

3) istnieje podejrzenie co do zamiaru nielegalnego przebywania na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, lub

4) istnieje podejrzenie związku osoby ze zdarzeniem o charakterze

terrorystycznym, lub

5) osoba mogła uczestniczyć w szkoleniu terrorystycznym.

2. Organ, który pobrał obraz linii papilarnych lub utrwalił wizerunek twarzy,

przekazuje Komendantowi Głównemu Policji:

1) obraz linii papilarnych lub wizerunku twarzy;

2) dane osobowe osoby, której pobrano obraz linii papilarnych lub utrwalono

wizerunek;

3) informację o podstawie prawnej pobrania obrazu linii papilarnych lub utrwalenia

wizerunku.

3. Organ, który pobrał materiał biologiczny, przekazuje go do właściwego

laboratorium kryminalistycznego w celu oznaczenia profilu DNA.

4. Właściwe laboratorium kryminalistyczne przekazuje Komendantowi

Głównemu Policji:

1) oznaczony profil DNA;

2) dane osobowe osoby, od której pobrano materiał biologiczny;

3) informację o podstawie prawnej pobrania materiału biologicznego.

5. Komendant Główny Policji:

1) włącza przekazane obrazy, oznaczone profile DNA, dane osobowe, o których

mowa w ust. 2 pkt 2 i ust. 4 pkt 2 oraz informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 3

i ust. 4 pkt 3, do baz danych Policji;

07.05.2018

©Telksinoe s. 8/25

2) zapewnia dostęp do przekazanych obrazów, wizerunków, informacji i danych

organom wymienionym w ust. 1 oraz umożliwia ich przetwarzanie i aktualizację

przez te organy na potrzeby prowadzonych przez nie postępowań.

6. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb:

1) pobierania obrazów linii papilarnych, materiału biologicznego oraz utrwalania

wizerunku twarzy osoby niebędącej obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej,

2) przekazywania Komendantowi Głównemu Policji pobranych obrazów linii

papilarnych i wizerunków twarzy oraz oznaczonych profili DNA, a także danych

i informacji określonych w ust. 2 i 4

– uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnego pobierania obrazów linii

papilarnych, materiału biologicznego oraz utrwalania wizerunku twarzy, wiernego

zobrazowania linii papilarnych, profilu DNA i wizerunków twarzy oraz

niezwłocznego ich przekazania.

Art. 11. W celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 3 ust. 1, Szef ABW

może nieodpłatnie uzyskać dostęp do:

1) danych i informacji zgromadzonych w rejestrach publicznych i ewidencjach

prowadzonych przez:

a) podmioty oraz służby specjalne, o których mowa w art. 5 ust. 1,

b) ministrów kierujących działami administracji rządowej,

c) Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców,

d) Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej,

e) Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego,

f) Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki,

g) Zakład Ubezpieczeń Społecznych,

h) Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego,

i) Komisję Nadzoru Finansowego,

j) Głównego Geodetę Kraju,

k) jednostki samorządu terytorialnego,

l) Prokuratora Generalnego

– oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane,

2) obrazu zdarzeń rejestrowanego przez urządzenia rejestrujące obraz umieszczone

w obiektach użyteczności publicznej, przy drogach publicznych i innych

miejscach publicznych oraz otrzymywać nieodpłatnie kopię zarejestrowanego

zapisu tego obrazu

07.05.2018

©Telksinoe s. 9/25

– z uwzględnieniem zasad i trybu określonych w art. 34 ustawy z dnia 24 maja 2002 r.

o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu.

Art. 12. 1. W przypadku wprowadzenia w trybie art. 16 ust. 1 drugiego stopnia

alarmowego lub stopnia wyższego dokonuje się sprawdzenia zabezpieczeń obiektów

na obszarze objętym stopniem alarmowym. Sprawdzenie zabezpieczeń przeprowadza:

1) Policja – w obiektach infrastruktury krytycznej;

2) Żandarmeria Wojskowa – w obiektach należących do komórek i jednostek

organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego

nadzorowanych albo administrowanych przez te komórki i jednostki

organizacyjne.

2. Szef ABW, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych,

może wydać Policji zalecenie szczególnego zabezpieczenia poszczególnych obiektów

uwzględniające rodzaj zagrożenia wystąpieniem zdarzenia o charakterze

terrorystycznym.

Art. 13. 1. W celu realizacji obowiązku zapewnienia telekomunikacji, o którym

mowa w art. 179 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1907 i 2201 oraz z 2018 r. poz. 106 i 138), przez zapewnienie

łączności, w szczególności z numerami alarmowymi, w związku z wydarzeniami,

w szczególności imprezami masowymi lub zgromadzeniami, podczas których może

wystąpić zdarzenie o charakterze terrorystycznym albo zagrożenie bezpieczeństwa

i porządku publicznego, operator telekomunikacyjny jest uprawniony, a na żądanie

ministra właściwego do spraw informatyzacji lub organu odpowiedzialnego za

bezpieczeństwo i porządek publiczny obowiązany, do instalowania, na okres nie

dłuższy niż 30 dni, także na obiektach budowlanych niezwiązanych trwale z gruntem,

tymczasowych instalacji radiokomunikacyjnych wraz z antenowymi konstrukcjami

wsporczymi, w szczególności stacji bazowych ruchomej sieci telekomunikacyjnej.

2. Minister właściwy do spraw informatyzacji lub organ odpowiedzialny za

bezpieczeństwo i porządek publiczny, nakładając obowiązek, o którym mowa

w ust. 1, bierze pod uwagę informacje operatorów telekomunikacyjnych dotyczące

możliwości zabezpieczenia łączności w szczególności z numerami alarmowymi,

w związku z wydarzeniami, w szczególności imprezami masowymi lub

zgromadzeniami, podczas których może wystąpić zdarzenie o charakterze

terrorystycznym albo zagrożenie bezpieczeństwa i porządku publicznego, oraz

przewidywane koszty instalowania tymczasowych instalacji radiokomunikacyjnych

07.05.2018

©Telksinoe s. 10/25

wraz z antenowymi konstrukcjami wsporczymi, w szczególności stacji bazowych

ruchomej sieci telekomunikacyjnej.

3. Instalowanie tymczasowych instalacji, o których mowa w ust. 1, nie wymaga

pozwolenia na budowę, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.

– Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 i 1529 oraz z 2018 r. poz. 12), lub

zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ust. 1 tej ustawy.

4. Przystąpienie do eksploatacji instalacji, o których mowa w ust. 1, jest możliwe

po doręczeniu właściwemu organowi ochrony środowiska zgłoszenia, o którym mowa

w art. 152 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2017 r. poz. 519, z późn. zm.1)), wraz z wynikami pomiarów, o których

mowa w art. 122a ust. 1 tej ustawy, potwierdzającymi utrzymywanie poziomów pól

elektromagnetycznych poniżej poziomów dopuszczalnych.

5. Na rzecz operatora telekomunikacyjnego, który instaluje tymczasową

instalację, nieruchomość można obciążyć służebnością polegającą na tym, że może on

zainstalować tymczasową instalację i korzystać w okresie, o którym mowa w ust. 1,

z nieruchomości obciążonej, zgodnie z przeznaczeniem urządzeń, o których mowa

w ust. 1.

6. Jeżeli właściciel nieruchomości odmawia zawarcia umowy o ustanowienie

służebności, o której mowa w ust. 5, operator telekomunikacyjny składa wniosek do

właściwego miejscowo starosty o ustanowienie służebności.

7. Starosta, w drodze decyzji administracyjnej, zobowiązuje do ustanowienia

służebności na okres, o którym mowa w ust. 1. Starosta wydaje decyzję nie później

niż w terminie 7 dni, licząc od dnia złożenia wniosku.

8. Decyzji, o której mowa w ust. 7, nadaje się rygor natychmiastowej

wykonalności.

9. Służebność wygasa najpóźniej z upływem okresu, o którym mowa w ust. 1.

10. Po wygaśnięciu służebności na operatorze telekomunikacyjnym ciąży

obowiązek usunięcia tymczasowej instalacji.

11. Z tytułu służebności oraz za szkody powstałe w wyniku zajęcia

nieruchomości przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między

właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub osobą, której przysługują inne prawa

rzeczowe do nieruchomości, a operatorem telekomunikacyjnym, któremu

udostępniono nieruchomość. Jeżeli do uzgodnienia nie dojdzie w terminie 30 dni,

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r. poz. 785, 898,

1089, 1529, 1566, 1888, 1999, 2056, 2180 i 2290 oraz z 2018 r. poz. 9 i 88.

07.05.2018

©Telksinoe s. 11/25

licząc od dnia, w którym upłynął termin udostępnienia nieruchomości, starosta

wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej wszczyna postępowanie

w sprawie ustalenia odszkodowania.

12. Organem wyższego stopnia w sprawie decyzji, o której mowa w ust. 7, jest

wojewoda.

Art. 14. 1. Podmioty i służby specjalne, o których mowa w art. 5 ust. 1,

w porozumieniu z Szefem ABW, mogą oddelegować pracowników lub

funkcjonariuszy jednostek i organów im podległych lub przez nich nadzorowanych,

a także żołnierzy wyznaczonych na stanowiska służbowe w Służbie Kontrwywiadu

Wojskowego albo Służbie Wywiadu Wojskowego do pracy lub służby w ABW w celu

realizacji zadania, o którym mowa w art. 3 ust. 1, na zasadach określonych

w porozumieniu zawartym między kierownikiem podmiotu oddelegowującego

a Szefem ABW.

2. Do oddelegowania pracowników do pracy w ABW nie stosuje się art. 42

§ 4 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 108, 4,

138 i 305).

3. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

1) warunki i tryb oddelegowania pracownika, funkcjonariusza lub żołnierza, a także

miejsce oraz charakter i zakres zadań służbowych wykonywanych przez

oddelegowanego pracownika, funkcjonariusza lub żołnierza,

2) sposób wypłacania uposażenia albo wynagrodzenia i innych świadczeń

pieniężnych przysługujących oddelegowanemu pracownikowi,

funkcjonariuszowi albo żołnierzowi, z uwzględnieniem podziału na uposażenie

albo wynagrodzenie i należności wypłacane przez ABW oraz jednostkę

organizacyjną, z której pracownik, funkcjonariusz albo żołnierz został

oddelegowany

– uwzględniając potrzebę efektywnego organizowania wykonywania obowiązków

służbowych przez oddelegowanych pracowników, funkcjonariuszy i żołnierzy.

Rozdział 3

Stopnie alarmowe

Art. 15. 1. W przypadku zagrożenia wystąpieniem zdarzenia o charakterze

terrorystycznym albo w przypadku wystąpienia takiego zdarzenia można wprowadzić

jeden z czterech stopni alarmowych:

1) pierwszy stopień alarmowy (stopień ALFA);

07.05.2018

©Telksinoe s. 12/25

2) drugi stopień alarmowy (stopień BRAVO);

3) trzeci stopień alarmowy (stopień CHARLIE);

4) czwarty stopień alarmowy (stopień DELTA).

2. W przypadku zagrożenia wystąpieniem zdarzenia o charakterze

terrorystycznym dotyczącego systemów teleinformatycznych organów ad ministracji

publicznej lub systemów teleinformatycznych wchodzących w skład infrastruktury

krytycznej albo w przypadku wystąpienia takiego zdarzenia można wprowadzić jeden

z czterech stopni alarmowych CRP:

1) pierwszy stopień alarmowy CRP (stopień ALFA–CRP);

2) drugi stopień alarmowy CRP (stopień BRAVO–CRP);

3) trzeci stopień alarmowy CRP (stopień CHARLIE–CRP);

4) czwarty stopień alarmowy CRP (stopień DELTA–CRP).

3. Pierwszy stopień, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 1, można

wprowadzić w przypadku uzyskania informacji o możliwości wystąpienia zdarzenia

o charakterze terrorystycznym, którego rodzaj i zakres jest trudny do przewidzenia.

4. Drugi stopień, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 oraz w ust. 2 pkt 2, można

wprowadzić w przypadku zaistnienia zwiększonego i przewidywalnego zagrożenia

wystąpieniem zdarzenia o charakterze terrorystycznym, jednak konkretny cel ataku

nie został zidentyfikowany.

5. Trzeci stopień, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 oraz w ust. 2 pkt 3, można

wprowadzić w przypadku:

1) wystąpienia zdarzenia potwierdzającego prawdopodobny cel ataku o charakterze

terrorystycznym, godzącego w:

a) bezpieczeństwo lub porządek publiczny albo

b) bezpieczeństwo Rzeczypospolitej Polskiej, albo

c) bezpieczeństwo innego państwa lub organizacji międzynarodowej oraz

stwarzającego potencjalne zagrożenie dla Rzeczypospolitej Polskiej lub

2) uzyskania wiarygodnych i potwierdzonych informacji o planowanym zdarzeniu

o charakterze terrorystycznym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub

3) uzyskania wiarygodnych i potwierdzonych informacji o planowanym zdarzeniu

o charakterze terrorystycznym, którego skutki mogą dotyczyć obywateli

polskich przebywających za granicą lub instytucji polskich albo polskiej

infrastruktury mieszczących się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

6. Czwarty stopień, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 oraz w ust. 2 pkt 4, można

wprowadzić w przypadku:

07.05.2018

©Telksinoe s. 13/25

1) wystąpienia zdarzenia o charakterze terrorystycznym powodującego zagrożenie:

a) bezpieczeństwa lub porządku publicznego albo

b) bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej, albo

c) bezpieczeństwa innego państwa lub organizacji międzynarodowej oraz

stwarzającego zagrożenie dla Rzeczypospolitej Polskiej, lub

2) gdy uzyskane informacje wskazują na zaawansowaną fazę przygotowań do

zdarzenia o charakterze terrorystycznym na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, lub

3) gdy uzyskane informacje wskazują na zaawansowaną fazę przygotowań do

zdarzenia o charakterze terrorystycznym, które ma być wymierzone w obywateli

polskich przebywających za granicą lub w instytucje polskie albo polską

infrastrukturę mieszczące się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej,

a zebrane informacje wskazują jednocześnie na nieuchronność takiego

zdarzenia.

7. Wyższy albo niższy stopień alarmowy i stopień alarmowy CRP mogą być

wprowadzone z pominięciem stopni pośrednich.

8. Stopnie wymienione w ust. 1 i 2 mogą być wprowadzane rozdzielnie lub

łącznie.

9. W przypadku wprowadzenia różnych stopni alarmowych i różnych stopni

alarmowych CRP należy wykonać zadania przewidziane dla stopnia wyższego.

10. Stopnie alarmowe i stopnie alarmowe CRP odwołuje się niezwłocznie po

minimalizacji zagrożenia lub skutków zdarzenia będącego przesłanką do ich

wprowadzenia.

Art. 16. 1. Stopnie alarmowe lub stopnie alarmowe CRP wprowadza, zmienia

i odwołuje, w drodze zarządzenia, w zależności od rodzaju zagrożenia zdarzeniem

o charakterze terrorystycznym, Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii

ministra właściwego do spraw wewnętrznych i Szefa ABW, a w przypadkach

niecierpiących zwłoki – minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu

opinii Szefa ABW, informując o tym niezwłocznie Prezesa Rady Ministrów:

1) na całym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) na obszarze jednej lub kilku jednostek podziału terytorialnego kraju;

3) na obszarze określonym w sposób inny niż przez odniesienie do jednostek

podziału terytorialnego kraju;

07.05.2018

©Telksinoe s. 14/25

4) dla określonych obiektów jednostek organizacyjnych administracji publicznej,

prokuratury, sądów lub innych obiektów infrastruktury administracji publicz nej

lub infrastruktury krytycznej;

5) w przypadku gdy skutki zdarzenia o charakterze terrorystycznym mogą dotyczyć

obywateli polskich przebywających za granicą Rzeczypospolitej Polskiej lub

instytucji polskich albo polskiej infrastruktury mieszczących się poza granicami

Rzeczypospolitej Polskiej innych niż placówki zagraniczne Rzeczypospolitej

Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 161 i 476 oraz z 2018 r. poz. 138).

2. Stopnie alarmowe lub stopnie alarmowe CRP wprowadza, zmienia i odwołuje,

w drodze zarządzenia, w zależności od rodzaju zagrożenia zdarzeniem o charakterze

terrorystycznym, Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego

do spraw zagranicznych i Szefa Agencji Wywiadu, a w przypadkach niecierpiących

zwłoki – minister właściwy do spraw zagranicznych, po zasięgnięciu opinii Szefa

Agencji Wywiadu, informując o tym niezwłocznie Prezesa Rady Ministrów:

1) dla określonych placówek zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej

w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej;

2) w odniesieniu do systemów teleinformatycznych ministra właściwego do spraw

zagranicznych.

3. Prezes Rady Ministrów niezwłocznie informuje Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej oraz Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Marszałka Senatu

Rzeczypospolitej Polskiej o wprowadzeniu, zmianie lub odwołaniu stopnia

alarmowego lub stopnia alarmowego CRP.

4. Wprowadzenie stopnia alarmowego lub stopnia alarmowego CRP stanowi

podstawę do realizacji przez organy administracji publicznej oraz kierowników służb

i instytucji właściwych w sprawach bezpieczeństwa i zarządzania kryzysowego:

1) przedsięwzięć określonych przepisami wydanymi na podstawie ust. 5 albo 6,

wynikających z ich kompetencji ustawowych;

2) przedsięwzięć i procedur zarządzania kryzysowego, jeżeli zostały przewidziane

dla danego stopnia alarmowego lub stopnia alarmowego CRP w związku

z wystąpieniem zdarzenia o charakterze terrorystycznym i nie zostały określone

w przepisach wydanych na podstawie ust. 5 albo 6.

5. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres

przedsięwzięć wykonywanych w ramach kompetencji ustawowych przez organy

administracji publicznej oraz kierowników służb i instytucji właściwych w sprawach

07.05.2018

©Telksinoe s. 15/25

bezpieczeństwa i zarządzania kryzysowego w poszczególnych stopniach alarmowych

wprowadzanych w trybie ust. 1 i stopniach alarmowych CRP, mając na uwadze

konieczność zapewnienia sprawności przepływu informacji oraz minimalizacji

skutków zdarzeń o charakterze terrorystycznym.

6. Minister właściwy do spraw zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres przedsięwzięć wykonywanych przez kierowników placówek

zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.

o służbie zagranicznej w poszczególnych stopniach alarmowych lub stopniach

alarmowych CRP wprowadzanych w trybie ust. 2, mając na uwadze konieczność

zapewnienia sprawności przepływu informacji oraz minimalizacji skutków zdarzeń

o charakterze terrorystycznym.

Art. 17. 1. W przypadku wprowadzenia stopnia alarmowego lub stopnia

alarmowego CRP w trybie art. 16 ust. 1 Szef ABW powołuje sztab koordynacyjny,

w skład którego wchodzą przedstawiciele wyznaczeni przez służby specjalne oraz

podmioty, o których mowa w art. 5 ust. 1.

2. Szef ABW może powołać do udziału w pracach sztabu koordynacyjnego,

w zależności od rodzaju zdarzenia o charakterze terrorystycznym, przedstawicieli

innych organów, o których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 2, oraz przedstawiciela

Prokuratora Generalnego, wyznaczonych przez te organy.

3. Do zadań sztabu koordynacyjnego należy rekomendowanie zmiany lub

odwołania stopnia alarmowego oraz form i zakresu współdziałania służb i organów

wchodzących w skład sztabu koordynacyjnego i biorących udział w jego pracach.

Rozdział 4

Działania antyterrorystyczne na miejscu zdarzenia o charakterze

terrorystycznym, w tym działania kontrterrorystyczne

Art. 18. Kierującym działaniami antyterrorystycznymi podejmowanymi przez

właściwe służby lub organy w ramach ich ustawowych zadań na miejscu zdarzenia

o charakterze terrorystycznym, zwanym dalej „kierującym działaniami”, jest:

1) wyznaczony przez Komendanta Głównego Policji, a w przypadkach

niecierpiących zwłoki – przez właściwego miejscowo komendanta

wojewódzkiego Policji funkcjonariusz Policji, w szczególności w przypadku

obecności na miejscu zdarzenia o charakterze terrorystycznym innych służb

i organów;

07.05.2018

©Telksinoe s. 16/25

2) wyznaczony przez Ministra Obrony Narodowej, a w przypadkach niecierpiących

zwłoki – przez Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej żołnierz

Żandarmerii Wojskowej, w przypadku zdarzenia o charakterze terrorystycznym

na obszarach lub w obiektach należących do komórek i jednostek

organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego

nadzorowanych albo administrowanych przez te komórki i jednostki

organizacyjne.

Art. 19. 1. Minister właściwy do spraw zagranicznych, we współpracy

z Ministrem Koordynatorem Służb Specjalnych, jeżeli został powołany, koordynuje

działania właściwych służb i organów w przypadku zdarzenia o charakterze

terrorystycznym poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, wymierzonego przeciwko

obywatelom lub mieniu Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem zdarzeń, o których

mowa w ust. 2.

2. Minister Obrony Narodowej, we współpracy z ministrem właściwym do spraw

zagranicznych, koordynuje działania właściwych służb i organów w przypadku

zdarzenia o charakterze terrorystycznym poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej,

wymierzonego przeciwko personelowi lub mieniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej.

3. Wykonując zadanie, o którym mowa w ust. 1 albo 2, minister właściwy do

spraw zagranicznych albo Minister Obrony Narodowej może w szczególności żądać

od właściwych służb i organów przedstawienia informacji, sprawozdań i wariantów

proponowanych rozwiązań, a także konsultowania z nim podejmowanych działań.

Art. 20. 1. Jeżeli jest to uzasadnione sytuacją na miejscu zdarzenia o charakterze

terrorystycznym, kierujący działaniami, mając na uwadze zapewnienie

bezpieczeństwa osób i mienia, może, w zakresie oraz na czas niezbędny do

skutecznego prowadzenia działań antyterrorystycznych:

1) zarządzić ewakuację osób lub mienia z miejsca zdarzenia o charakterze

terrorystycznym i z jego otoczenia do wskazanego miejsca, obiektu lub obszaru;

2) wstrzymać albo ograniczyć ruch pieszych, a także wprowadzić zakaz

przebywania osób postronnych w miejscu zdarzenia o charakterze

terrorystycznym i w jego pobliżu;

3) wstrzymać albo ograniczyć ruch pojazdów w miejscu zdarzenia o charakterze

terrorystycznym lub w jego otoczeniu, a także kursowanie środków publicznego

07.05.2018

©Telksinoe s. 17/25

transportu zbiorowego w porozumieniu z organem kierującym ruchem tych

środków transportu albo skierować pojazd w określone miejsce;

4) zażądać od organu kierującego ruchem kolejowym wstrzymania albo

ograniczenia ruchu kolejowego w miejscu zdarzenia o charakterze

terrorystycznym lub w jego otoczeniu albo zatrzymania pojazdu kolejowego lub

skierowania go w określone miejsce;

5) zażądać od organu kierującego ruchem jednostek pływających wstrzymania albo

ograniczenia ruchu jednostek pływających w porcie lub akwenie będącym

miejscem zdarzenia o charakterze terrorystycznym lub akwenie sąsiadującym

z nimi albo zatrzymania jednostki pływającej lub skierowania jej w określone

miejsce;

6) zażądać od organu kierującego ruchem lotniczym wstrzymania albo ograniczenia

ruchu lotniczego na lotnisku będącym miejscem zdarzenia o charakterze

terrorystycznym;

7) żądać nieodpłatnego korzystania z nieruchomości lub nieodpłatnego przejęcia do

używania ruchomości, w tym środków transportu, a także przedmiotów

i urządzeń, koniecznych do przeprowadzenia działań kontrterrorystycznych;

8) żądać udzielenia pomocy od instytucji, organizacji, przedsiębiorców i osób

fizycznych lub wydawać im polecenia inne niż określone w pkt 1–7, zmierzające

do minimalizacji lub usunięcia skutków zdarzenia o charakterze

terrorystycznym, zapobieżenia powstaniu kolejnych zdarzeń o charakterze

terrorystycznym lub wykrycia i ujęcia osób odpowiedzialnych za spowodowanie

tych zdarzeń.

2. Instytucje, organizacje, przedsiębiorcy i osoby fizyczne są obowiązani

wykonać skierowane do nich polecenia i żądania kierującego działaniami wymienione

w ust. 1.

3. Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność cywilną za szkody wyrządzone

wykorzystaniem uprawnień określonych w ust. 1 pkt 7 i 8 na zasadach określonych

w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r. poz. 459,

933 i 1132).

Art. 21. 1. Po wprowadzeniu trzeciego lub czwartego stopnia alarmowego

minister właściwy do spraw wewnętrznych, z inicjatywy własnej albo na wniosek

Szefa ABW lub Komendanta Głównego Policji, może zarządzić zakaz odbywania

zgromadzeń lub imprez masowych na obszarze lub w obiekcie objętym stopniem

alarmowym, na czas obowiązywania tego stopnia, jeżeli jest to konieczne dla ochrony

07.05.2018

życia i zdrowia ludzi lub bezpieczeństwa publicznego, o czym niezwłocznie informuje

Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Marszałka Senatu Rzeczypospolitej

Polskiej, którzy przekazują tę informację odpowiednio posłom i senatorom.

2. Niezwłocznie po ogłoszeniu zarządzenia, o którym mowa w ust. 1:

1) organ gminy wydaje decyzję o zakazie zgromadzenia albo o rozwiązaniu

zgromadzenia, w trybie określonym odpowiednio w art. 15 albo art. 20 ustawy

z dnia 24 lipca 2015 r. – Prawo o zgromadzeniach (Dz. U. poz. 1485, z 2017 r.

poz. 579 oraz z 2018 r. poz. 138),

2) wojewoda, w drodze decyzji administracyjnej, wprowadza zakaz

przeprowadzenia imprezy masowej lub przerywa imprezę masową, w trybie

określonym odpowiednio w art. 34 albo art. 34a ustawy z dnia 20 marca 2009 r.

o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1160 oraz z 2018 r.

poz. 138 i 310)

– w odniesieniu do wszystkich zgromadzeń oraz imprez masowych w czasie

obowiązywania stopnia alarmowego i na obszarze jego obowiązywania w części

objętej właściwością miejscową organu administracji publicznej.

3. Od decyzji wydanych przez właściwe organy administracji publicznej na

podstawie ust. 2 przysługują odpowiednie środki odwoławcze określone w przepisach

ustaw wymienionych w ust. 2.

Art. 22. 1. W przypadku wprowadzenia trzeciego lub czwartego stopnia

alarmowego w trybie art. 16 ust. 1, jeżeli użycie oddziałów i pododdziałów Policji

okaże się niewystarczające lub może okazać się niewystarczające, do pomocy

oddziałom i pododdziałom Policji mogą być użyte oddziały i pododdziały Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, stosownie do ich przygotowania

specjalistycznego, posiadanego sprzętu i uzbrojenia oraz zaistniałych potrzeb.

2. Przygotowanie do użycia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,

w szczególności rozpoczęcie planowania, pozyskiwania informacji i współpracy

z organami administracji publicznej, może nastąpić po wprowadzeniu trzeciego lub

czwartego stopnia alarmowego i przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 3.

3. Decyzję o użyciu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej niepodlegającą

ogłoszeniu, w przypadkach, o których mowa w ust. 1, wydaje Minister Obrony

Narodowej, na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych określający

zakres i formę pomocy. Minister Obrony Narodowej informuje niezwłocznie

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej i Prezesa Rady Ministrów o wydaniu decyzji.

4. Decyzja, o której mowa w ust. 3, określa:

07.05.2018

1) skład oddziałów i pododdziałów, które mają być użyte do pomocy, oraz ich

zadania i liczebność;

2) obszar, na jakim oddziały i pododdziały, które mają być użyte do pomocy, będą

wykonywały zadania oraz czas ich wykonywania;

3) ewentualne ograniczenia dotyczące użycia posiadanych środków własnych

będących w wyposażeniu oddziałów i pododdziałów, które mają być użyte do

pomocy.

5. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej może wydać postanowienie o zmianie

lub uchyleniu decyzji, o której mowa w ust. 3.

6. Oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej użyte do

pomocy oddziałom lub pododdziałom Policji mogą użyć i wykorzystać środki

przymusu bezpośredniego i broń palną na zasadach przewidzianych dla żołnierzy

Żandarmerii Wojskowej.

7. Oddziały i pododdziały Wojsk Specjalnych użyte do pomocy oddziałom lub

pododdziałom Policji mogą użyć i wykorzystać w działaniach kontrterrorystycznych

środki przymusu bezpośredniego i broń palną w sposób przewidziany w art. 3 ust. 2a

ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1430 i 2217 oraz z 2018 r. poz. 138),

z zastrzeżeniem dopuszczalności użycia broni palnej w przypadkach określonych

w art. 23 ust. 1.

8. Oddziały lub pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej użyte do

pomocy oddziałom lub pododdziałom Policji pozostają w systemie dowodzenia Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

9. Organem koordynującym działania podejmowane przez oddziały

i pododdziały Policji oraz oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, jest:

1) właściwy miejscowo komendant wojewódzki Policji – w przypadku działań

podejmowanych przez oddziały i pododdziały Policji oraz oddziały

i pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze jednego

województwa;

2) Komendant Główny Policji – w przypadku działań podejmowanych przez

oddziały i pododdziały Policji oraz oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze większym niż jedno województwo.

10. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki

i sposób organizacji współdziałania oddziałów i pododdziałów Policji z oddziałami

07.05.2018

i pododdziałami Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, mając na uwadze ochronę

wymienianych informacji oraz zakres logistycznego wsparcia.

Art. 23. 1. W ramach działań kontrterrorystycznych, jeżeli jest to niezbędne do

przeciwdziałania bezpośredniemu, bezprawnemu, gwałtownemu zamachowi na życie

lub zdrowie człowieka lub do uwolnienia zakładnika, a użycie broni palnej w sposób

wyrządzający możliwie najmniejszą szkodę jest niewystarczające i przeciwdziałanie

takiemu zamachowi lub uwolnienie zakładnika w inny sposób nie jest możliwe,

dopuszcza się, z uwzględnieniem wszelkich okoliczności zdarzenia o charakterze

terrorystycznym oraz możliwości działań kontrterrorystycznych, użycie broni palnej

przeciwko osobie dokonującej zamachu albo biorącej lub przetrzymującej zakładnika,

którego skutkiem może być śmierć lub bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia tej

osoby, zwane dalej „specjalnym użyciem broni”.

2. Specjalne użycie broni odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia

24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. z 2017 r.

poz. 1120 oraz z 2018 r. poz. 106 i 138), z zastrzeżeniem odrębności przewidzianych

w niniejszym artykule oraz w art. 22 ust. 7.

3. Do specjalnego użycia broni nie stosuje się przepisów art. 7 ust. 1

i art. 48 ustawy, o której mowa w ust. 2.

4. Specjalne użycie broni może być dokonane przez funkcjonariuszy Policji,

Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, żołnierzy Żandarmerii

Wojskowej lub żołnierzy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, wchodzących

w skład grupy wykonującej działania kontrterrorystyczne, zwanej dalej „grupą

kontrterrorystyczną”.

5. Decyzję o dopuszczalności specjalnego użycia broni może podjąć oraz cofnąć

kierujący działaniami. Kierujący działaniami niezwłocznie przekazuje decyzję

dowódcy grupy kontrterrorystycznej oraz informuje o podjętej decyzji organ

wyznaczający kierującego działaniami.

6. Po otrzymaniu decyzji o dopuszczalności specjalnego użycia broni dowódca

grupy kontrterrorystycznej może wydać rozkaz specjalnego użycia broni przez

funkcjonariuszy lub żołnierzy grupy kontrterrorystycznej, określając cel i sposób

specjalnego użycia broni.

7. Specjalne użycie broni dokumentuje dowódca grupy kontrterrorystycznej,

który niezwłocznie po zakończeniu działań kontrterrorystycznych sporządza, stosując

odpowiednio art. 54 ust. 1 i 2 ustawy, o której mowa w ust. 2, protokół specjalnego

użycia broni i przekazuje go kierującemu działaniami.

07.05.2018

Art. 24. 1. Działania antyterrorystyczne na zasadach określonych w ustawie,

mogą być prowadzone również poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, na

akwenach w polskiej strefie odpowiedzialności SAR, zgodnie z Międzynarodową

konwencją o poszukiwaniu i ratownictwie morskim, sporządzoną w Hamburgu dnia

27 kwietnia 1979 r. (Dz. U. z 1988 r. poz. 184 i 185).

2. Służby ratownicze prowadzą w zakresie swoich kompetencji działania

w polskiej strefie odpowiedzialności SAR zmierzające do usunięcia skutków

zdarzenia o charakterze terrorystycznym i w tym zakresie współdziałają ze sobą oraz

ze służbami prowadzącymi działania antyterrorystyczne.

Rozdział 5

Przepisy szczególne dotyczące postępowania przygotowawczego

Art. 25. 1. W przypadku podejrzenia lub usiłowania popełnienia albo

przygotowania przestępstwa o charakterze terrorystycznym, w celu wykrycia lub

zatrzymania albo przymusowego doprowadzenia osoby podejrzewanej, a także w celu

znalezienia rzeczy mogących stanowić dowód w sprawie lub podlegających zajęciu

w postępowaniu karnym, prokurator może postanowić o:

1) przeprowadzeniu przeszukania pomieszczeń i innych miejsc znajdujących się na

wskazanym w postanowieniu obszarze,

2) zatrzymaniu osoby podejrzewanej

– jeżeli istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczenia, że osoba podejrzewana lub

wymienione rzeczy na tym obszarze się znajdują.

2. W celu znalezienia rzeczy wymienionych w ust. 1 można też dokonać

przeszukania znajdujących się na wskazanym w postanowieniu obszarze osób, ich

odzieży i podręcznych przedmiotów.

3. Przeszukania i zatrzymania, o których mowa w ust. 1 i 2, można dokonać

o każdej porze doby.

4. Postanowienie prokuratora należy okazać osobie, u której przeszukanie ma

być przeprowadzone.

5. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym artykule do przeszukania

i zatrzymania stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks

postępowania karnego.

Art. 26. 1. W przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa o charakterze

terrorystycznym, jeżeli wymaga tego dobro postępowania przygotowawczego,

postanowienie o przedstawieniu zarzutów można sporządzić na podstawie informacji

07.05.2018

uzyskanych w wyniku czynności operacyjno-rozpoznawczych, w tym czynności,

o których mowa w art. 9.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, sąd, na wniosek prokuratora, może

zastosować tymczasowe aresztowanie na okres nieprzekraczający 14 dni. Samoistną

przesłanką zastosowania tymczasowego aresztowania jest uprawdopodobnienie

popełnienia, usiłowania lub przygotowania do popełnienia przestępstwa o charakterze

terrorystycznym.

3. Tymczasowe aresztowanie można przedłużyć na zasadach określonych

w art. 263 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.

4. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym artykule do tymczasowego

aresztowania stosuje się przepisy rozdziału 28 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –

Kodeks postępowania karnego.

Rozdział 6

Zmiany w przepisach

Art. 27–58. (pominięte)2)

Rozdział 7

Przepisy przejściowe, dostosowujące i przepis końcowy

Art. 59. 1. W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2a,

art. 32a, art. 32d, art. 32e i art. 43 ust. 2 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 38, Szef ABW:

1) dokona zamówień na usługi i dostawy sprzętu technicznego, informatycznego

oraz oprogramowania,

2) podejmie działania inwestycyjne,

3) zapewni obsadę etatową,

4) przeprowadzi szkolenia dla funkcjonariuszy ABW

– w terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Szef ABW w terminie, o którym mowa w ust. 1, realizuje zadania wynikające

z art. 5 ust. 1 pkt 2a, art. 32a–32e i art. 43 ust. 2 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 38,

z uwzględnieniem posiadanych aktualnie zasobów osobowych i rzeczowych.

3. Roczny plan przeprowadzania ocen bezpieczeństwa, o którym mowa

w art. 32a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 38, Szef ABW opracuje po raz pierwszy na

rok 2017.

Zamieszczone w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 lutego 2018 r.

w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o działaniach antyterrorystycznych (Dz. U. poz.

452).

07.05.2018

Art. 60. 1. Do dnia 1 lutego 2017 r. abonenci usług przedpłaconych, którzy

zawarli umowę przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, są obowiązani do

podania dostawcy usług przedpłaconych danych, o których mowa w art. 60b

ust. 1 ustawy zmienianej w art. 43 i potwierdzenia ich w sposób, o którym mowa

w art. 60b ust. 3 i 4 ustawy zmienianej w art. 43.

2. Dostawca usług przedpłaconych w publicznej sieci telekomunikacyjnej

zaprzestaje świadczenia tych usług abonentom, którzy:

1) nie podali danych określonych w art. 60b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 43 lub

2) których dane nie zostały potwierdzone zgodnie z art. 60b ust. 3 i 4 ustawy

zmienianej w art. 43.

Art. 61. Do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 16 ust. 5 i 6 pozostają w mocy, w zakresie nieuregulowanym

w niniejszej ustawie, zadania wykonywane w ramach poszczególnych stopni

alarmowych określone w wykazie, o którym mowa w art. 7 ust. 4 ustawy zmienianej

w art. 50.

Art. 62. 1. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw zagranicznych, włączy dane przetwarzane w centralnym

rejestrze wizowym prowadzonym na podstawie art. 449a ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 57 do krajowego zbioru rejestrów, ewidencji i wykazu w sprawach

cudzoziemców, o którym mowa w art. 449 ust. 2 tej ustawy, w terminie 12 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Do czasu włączenia centralnego rejestru wizowego obejmującego dane

z prowadzonych przez ministra właściwego do spraw zagranicznych i konsulów

rejestrów, o których mowa w art. 428 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy zmienianej w art. 57,

do krajowego zbioru rejestrów, ewidencji i wykazu w sprawach cudzoziemców,

o którym mowa w art. 449a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 57, dane przetwarzane

w centralnym rejestrze wizowym udostępnia się konsulom, Szefowi Urzędu do Spraw

Cudzoziemców oraz Szefowi ABW w zakresie niezbędnym do realizacji ich

ustawowych zadań.

Art. 63. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 18

ust. 8 ustawy zmienianej w art. 27 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 18 ust. 8 ustawy zmienianej

w art. 27, jednak nie dłużej niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

07.05.2018

2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 20

ust. 19 ustawy zmienianej w art. 27 zachowują moc do dnia wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 20 ust. 19 ustawy zmienianej

w art. 27, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż 12 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 14

ust. 2 ustawy zmienianej w art. 30 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 30,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż 12 miesięcy od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 64. 1. W latach 2017–2026 maksymalny limit wydatków budżetu państwa

będących skutkiem finansowym niniejszej ustawy wynosi 351,9 mln zł, z tym że

w poszczególnych latach limit wynosi:

1) 2017 r. – 91,9 mln zł;

2) 2018 r. – 94,2 mln zł;

3) 2019 r. – 23,6 mln zł;

4) 2020 r. – 19,6 mln zł;

5) 2021 r. – 19,6 mln zł;

6) 2022 r. – 22,6 mln zł;

7) 2023 r. – 20,6 mln zł;

8) 2024 r. – 20,6 mln zł;

9) 2025 r. – 19,6 mln zł;

10) 2026 r. – 19,6 mln zł.

2. Szef ABW nadzoruje wykorzystanie limitu wydatków, o których mowa

w ust. 1, i dokonuje oceny wykorzystania tego limitu według stanu na koniec każdego

kwartału, a w przypadku IV kwartału – według stanu na dzień 20 listopada danego

roku.

3. W przypadku zagrożenia lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy

maksymalnego limitu wydatków określonego w ust. 1 oraz w przypadku gdy

w okresie od początku roku kalendarzowego do dnia ostatniej oceny, o której mowa

w ust. 2, część limitu rocznego przypadającego proporcjonalnie na ten okres zostanie

przekroczona co najmniej o 10%, stosuje się mechanizm korygujący polegający na

zmniejszeniu wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym niniejszej

ustawy.

07.05.2018

4. Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym

mowa w ust. 3, jest Szef ABW.

Art. 65. Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia3),

z wyjątkiem art. 43, który wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa została ogłoszona w dniu 24 czerwca 2016 r.

07.05.2018