Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2018 Pozycja 425
©Telksinoe s. 1/36
Opracowano na podstawie: t.j.
Dz. U. z 2018 r.
poz. 425,
Dz. U. z 2019 r.
poz. 730, 2070.
U S T A W A
z dnia 11 października 2013 r.
o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych 1)
TYTUŁ I
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa określa zasady:
1) udzielania wzajemnej pomocy przez Rzeczpospolitą Polską i państwa
członkowskie oraz państwa trzecie przy dochodzeniu podatków, należności
celnych i innych należności pieniężnych;
2) wykorzystywania informacji otrzymywanych w ramach udzielania wzajemnej
pomocy także do celów innych niż dochodzenie podatków, należności celnych
i innych należności pieniężnych.
Art. 2. Ustawę stosuje się do następujących należności pieniężnych:
1) podatków i należności celnych pobieranych przez Rzeczpospolitą Polską,
państwo członkowskie lub w ich imieniu, przez ich jednostki podziału
terytorialnego lub administracyjnego, w tym organy lokalne, lub w imieniu
tych jednostek lub organów, a także w imieniu Unii Europejskiej;
2) refundacji, interwencji i innych środków stanowiących część całkowitego lub
częściowego systemu finansowania Europejskiego Funduszu Rolniczego
Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolniczego Rozwoju
Obszarów Wiejskich (EFRROW), w tym kwot należnych w związku z tymi
działaniami;
3) opłat i innych należności pieniężnych przewidzianych w ramach wspólnej
organizacji rynku Unii Europejskiej dla sektora cukru;
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Rady 2010/24/UE
z dnia 16 marca 2010 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy odzyskiwaniu wierzytelności
dotyczących podatków, ceł i innych obciążeń (Dz. Urz. UE L 84 z 31.03.2010, str. 1).
18.11.2019
©Telksinoe s. 2/36
4) kar, grzywien, opłat i dopłat administracyjnych związanych z należnościami
pieniężnymi, o których mowa w pkt 1–3, nałożonych przez organy właściwe
do pobierania podatków i należności celnych lub właściwe do prowadzenia
postępowań administracyjnych dotyczących podatków i należności celnych
lub potwierdzonych przez organy administracyjne lub sądowe na wniosek
organów właściwych w sprawie podatków i należności celnych;
5) opłat za zaświadczenia i podobne do zaświadczeń dokumenty wydane w
postępowaniach administracyjnych w sprawie należności pieniężnych, o
których mowa w pkt 1;
6) odsetek i kosztów związanych z należnościami pieniężnymi, o których mowa
w pkt 1–5, w związku z którymi możliwe jest zwrócenie się o wzajemną
pomoc;
7) przekazanych do egzekucji administracyjnej na podstawie ratyfikowanych
umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Art. 3. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) dokument zabezpieczenia – dokument wystawiony przez państwo
członkowskie, dołączony do wniosku o podjęcie środków zabezpieczających
należności pieniężne, o których mowa w art. 2 pkt 1–6, i stanowiący podstawę
do zabezpieczenia w tym państwie członkowskim;
2) dzień roboczy – dzień od poniedziałku do piątku, z wyjątkiem dnia ustawowo
wolnego od pracy;
3) jednolity formularz służący do powiadomienia – dokument wystawiony przez
organ egzekucyjny, wierzyciela albo państwo członkowskie, dołączony do
wniosku o powiadomienie;
4) jednolity tytuł wykonawczy – dokument wystawiony przez organ
egzekucyjny albo państwo członkowskie, dołączony do wniosku o odzyskanie
należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 pkt 1–6;
5) państwo członkowskie – państwo będące członkiem Unii Europejskiej inne
niż Rzeczpospolita Polska;
6) państwo trzecie – państwo niebędące członkiem Unii Europejskiej;
7) pierwotny tytuł wykonawczy – odpowiednio:
a) tytuł wykonawczy stanowiący podstawę do dochodzenia należności
pieniężnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
18.11.2019
©Telksinoe s. 3/36
b) dokument wystawiony przez państwo członkowskie, stanowiący
podstawę do dochodzenia należności pieniężnych, o których mowa w art.
2, w tym państwie,
c) dokument wystawiony przez państwo trzecie, stanowiący podstawę do
dochodzenia należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 pkt 7, w
tym państwie;
8) podmiot – osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną
nieposiadającą osobowości prawnej, której dotyczy wzajemna pomoc;
9) wniosek o udzielenie pomocy – wniosek o udzielenie informacji, wniosek o
powiadomienie, wniosek o odzyskanie należności pieniężnych oraz wniosek
o podjęcie środków zabezpieczających należności pieniężne.
Art. 4. 1. Dochodzenie oraz zabezpieczenie należności pieniężnych państw
członkowskich lub państw trzecich odbywa się w trybie ustawy z dnia 17 czerwca
1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1201,
1475, 1954 i 2491 oraz z 2018 r. poz. 138), zwanej dalej „ustawą o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji”.
2. Jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, w sprawach dotyczących
wzajemnej pomocy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca
1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz
z 2018 r. poz. 149).
TYTUŁ II
Organizacja i ogólne zasady udzielania wzajemnej pomocy
DZIAŁ I
Organizacja udzielania wzajemnej pomocy
Art. 5. 1. Zadania z zakresu wzajemnej pomocy wykonują minister właściwy
do spraw finansów publicznych, centralne biuro łącznikowe, wierzyciel, naczelnik
urzędu skarbowego i organ egzekucyjny.
2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze
rozporządzenia, tryb współpracy między centralnym biurem łącznikowym a
naczelnikami urzędów skarbowych, organami egzekucyjnymi lub wierzycielami
oraz między wierzycielami a organami egzekucyjnymi, kierując się potrzebą
18.11.2019
©Telksinoe s. 4/36
zapewnienia sprawnego i skutecznego korzystania z pomocy państwa
członkowskiego lub państwa trzeciego oraz udzielania pomocy państwu
członkowskiemu lub państwu trzeciemu.
Art. 6. Do zadań ministra właściwego do spraw finansów publicznych w
zakresie wzajemnej pomocy należy:
1) sprawowanie nadzoru nad realizacją zadań związanych z wzajemną pomocą;
2) zawieranie z państwami członkowskimi i państwami trzecimi porozumień w
zakresie wzajemnej pomocy;
3) organizowanie i koordynowanie kontaktów z organizacjami
międzynarodowymi, państwami członkowskimi, państwami trzecimi oraz
Komisją Europejską, w tym informowanie Komisji Europejskiej o
wyznaczeniu centralnego biura łącznikowego oraz biura łącznikowego.
Art. 7. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje
Komisji Europejskiej, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, sprawozdanie o:
1) liczbie wniosków o udzielenie pomocy, wraz z informacją o liczbie
poszczególnych rodzajów tych wniosków, które zostały przesłane do każdego
państwa członkowskiego i które otrzymano od każdego z tych państw w
poprzednim roku kalendarzowym;
2) wysokości należności pieniężnych, które były przedmiotem wniosków o
odzyskanie należności pieniężnych, oraz należności pieniężnych, które
zostały wyegzekwowane.
2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może przekazać
Komisji Europejskiej inne sprawozdania, uzyskane od centralnego biura
łącznikowego, które mogą być pomocne przy ocenie udzielania wzajemnej pomocy
w zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 pkt 1–6.
Art. 8. W przypadku zawarcia umowy międzynarodowej lub porozumienia w
sprawach objętych wzajemną pomocą, o której mowa w tytułach III i IV, innych
niż sprawy dotyczące postępowania w indywidualnych przypadkach, minister
właściwy do spraw finansów publicznych powiadamia o tym niezwłocznie Komisję
Europejską.
18.11.2019
©Telksinoe s. 5/36
Art. 9. 1. Odpowiedzialne za kontakty z państwami członkowskimi lub
państwami trzecimi w zakresie wzajemnej pomocy jest centralne biuro łącznikowe,
do zadań którego należy:
1) weryfikowanie i przekazywanie państwom członkowskim lub państwom
trzecim wniosków o udzielenie pomocy;
2) weryfikowanie i przekazywanie naczelnikom urzędów skarbowych i organom
egzekucyjnym wniosków państw członkowskich lub państw trzecich o
udzielenie pomocy;
3) udzielanie informacji na wniosek państw członkowskich lub państw trzecich;
4) przekazywanie dokumentów, informacji i wniosków, innych niż określone w
pkt 1, związanych z realizacją wzajemnej pomocy;
5) tłumaczenie przekazywanych informacji, wniosków i dokumentów;
6) sporządzanie zarządzeń zabezpieczenia oraz zagranicznych tytułów
wykonawczych.
2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych wyznacza, w drodze
rozporządzenia, podległą albo nadzorowaną jednostkę organizacyjną, która będzie
realizowała zadania centralnego biura łącznikowego, kierując się stopniem
przygotowania jednostki organizacyjnej do realizacji zadań centralnego biura
łącznikowego.
Art. 10. W przypadku otrzymania od państwa członkowskiego lub państwa
trzeciego wniosku o udzielenie pomocy niezgodnie z właściwością, przekazuje się
go niezwłocznie do centralnego biura łącznikowego, informując o tym państwo
członkowskie lub państwo trzecie.
Art. 11. 1. Realizacja zadań centralnego biura łącznikowego, w tym
odpowiedzialność za kontakty z państwami członkowskimi lub państwami trzecimi
w zakresie wzajemnej pomocy, w odniesieniu do niektórych rodzajów lub kategorii
podatków lub należności celnych, może być powierzona biuru łącznikowemu.
2. Do biura łącznikowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące
centralnego biura łącznikowego.
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w
drodze rozporządzenia, podległą lub nadzorowaną jednostkę organizacyjną, która
będzie realizowała zadania biura łącznikowego oraz określić rodzaj lub kategorię
18.11.2019
©Telksinoe s. 6/36
podatku lub należności celnych, w zakresie których właściwa będzie ta jednostka
organizacyjna, kierując się potrzebą zwiększenia efektywności wzajemnej pomocy
oraz biorąc pod uwagę właściwość rzeczową wyznaczonej jednostki
organizacyjnej.
Art. 11a. Dane osobowe przetwarzane w celu wykonywania zadań
wynikających z ustawy podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom
lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazywaniu polegającym co
najmniej na:
1) dopuszczeniu przez administratora danych do przetwarzania danych
osobowych wyłącznie osób do tego uprawnionych;
2) pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych
osobowych do zachowania ich w poufności;
3) testowaniu i doskonaleniu stosowanych środków technicznych
i organizacyjnych;
4) zapewnieniu bezpiecznej komunikacji w sieciach teleinformatycznych,
w szczególności poprzez pozyskiwanie danych osobowych i przekazywanie
ich podmiotom zewnętrznym z wykorzystaniem technik kryptograficznych;
5) zapewnieniu ochrony przed nieuprawnionym dostępem do systemów
informatycznych organów;
6) zapewnieniu integralności danych w systemach informatycznych organów;
7) określeniu zasad bezpieczeństwa przetwarzanych danych osobowych.
DZIAŁ II
Ogólne zasady udzielania wzajemnej pomocy
Art. 12. Wzajemna pomoc jest realizowana na podstawie wniosku o
udzielenie pomocy, z zastrzeżeniem art. 64.
Art. 13. Wniosek o udzielenie pomocy może dotyczyć więcej niż jednej
należności pieniężnej, jeżeli są one należne od tego samego podmiotu.
Art. 14. Z wnioskiem o udzielenie pomocy przez państwo członkowskie lub
państwo trzecie występuje, w przypadkach określonych w ustawie, odpowiednio
organ egzekucyjny lub wierzyciel.
18.11.2019
©Telksinoe s. 7/36
Art. 15. 1. Wniosek o udzielenie informacji otrzymany od państwa
członkowskiego lub państwa trzeciego realizuje centralne biuro łącznikowe.
2. Wniosek o powiadomienie otrzymany od państwa członkowskiego lub
państwa trzeciego realizuje naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na
miejsce zamieszkania lub siedzibę podmiotu, którego dotyczy wniosek.
Art. 16. Informację o przewidywanym zwrocie podatku, nadpłaty podatku lub
należności celnych pochodzącą od państwa członkowskiego centralne biuro
łącznikowe przekazuje właściwemu miejscowo organowi egzekucyjnemu, o
którym mowa w art. 19 § 1, 2 lub 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w
administracji.
Art. 17. Wnioski o udzielenie pomocy, dokumenty, informacje oraz inne
wnioski są przesyłane za pośrednictwem centralnego biura łącznikowego.
Art. 18. Centralne biuro łącznikowe niezwłocznie, nie później niż w terminie
miesiąca od dnia otrzymania wniosku o udzielenie pomocy, odmawia udzielenia
pomocy w przypadku niespełnienia warunków udzielenia wzajemnej pomocy,
wskazując przyczyny odmowy.
Art. 19. 1. Wnioski o udzielenie pomocy, dokumenty, informacje oraz inne
wnioski przesyła się:
1) do państw członkowskich – przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego
albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej, a jeżeli ze względów
technicznych nie jest to możliwe – drogą pocztową;
2) do państw trzecich – drogą pocztową.
2. Dołączone do wniosku o udzielenie pomocy dokumenty przekazywane
przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków
komunikacji elektronicznej mają postać elektronicznej kopii dokumentu.
3. Wniosek o udzielenie pomocy przesyłany drogą pocztową powinien
zawierać wskazanie imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego
podpisującego.
4. W przypadku kopii dokumentu, który dołączany jest do wniosku o
udzielenie pomocy przesyłanego drogą pocztową, poświadcza się jej zgodność z
oryginałem przez umieszczenie na niej wpisu „kopia zgodna z oryginałem” oraz
18.11.2019
©Telksinoe s. 8/36
wskazuje się imię i nazwisko pracownika dokonującego uwierzytelnienia oraz datę
uwierzytelnienia.
5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia, sposób sporządzania wniosków o udzielenie pomocy kierowanych
do państw członkowskich, jednolitych formularzy służących do powiadomienia
i jednolitych tytułów wykonawczych, uwzględniając potrzebę stosowania
jednolitego systemu wzajemnej pomocy w obrębie Unii Europejskiej.
Art. 20. Do państwa członkowskiego nie przesyła się informacji i
dokumentów otrzymanych przez urzędnika tego państwa w ramach uczestnictwa,
o którym mowa w art. 61 ust. 1.
Art. 21. Wniosek o udzielenie pomocy może być wykorzystywany do dalszej
wymiany informacji w ramach realizacji tego wniosku.
Art. 22. Centralne biuro łącznikowe uzupełnia wniosek o udzielenie pomocy
kierowany do państwa członkowskiego lub państwa trzeciego o:
1) nazwę oraz adres siedziby lub inne informacje dotyczące centralnego biura
łącznikowego;
2) wysokość należności pieniężnych przeliczoną na walutę:
a) państwa członkowskiego, według kursu ostatnio ogłoszonego w
Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przed dniem wysłania wniosku
albo
b) państwa trzeciego, według średniego kursu złotego, w stosunku do
waluty państwa, do którego kierowany jest wniosek, z ostatniego dnia
roboczego poprzedzającego dzień wysłania wniosku, ogłoszonego przez
Narodowy Bank Polski.
Art. 23. 1. Wnioski o udzielenie pomocy kierowane do państw trzecich,
zaktualizowany tytuł wykonawczy, zagraniczny tytuł wykonawczy i zarządzenie
zabezpieczenia są sporządzane według ustalonych wzorów.
2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia:
1) wzory wniosków o udzielenie pomocy kierowanych do państw trzecich,
2) wzory zaktualizowanego tytułu wykonawczego i zagranicznego tytułu
wykonawczego,
18.11.2019
©Telksinoe s. 9/36
3) wzór zarządzenia zabezpieczenia
– uwzględniając potrzebę zapewnienia możliwości elektronicznego przetwarzania
danych zawartych w tych dokumentach.
DZIAŁ III
Ujawnianie informacji i dokumentów
Art. 24. 1. Informacje otrzymywane w ramach wzajemnej pomocy podlegają
ochronie przewidzianej dla podobnych informacji na podstawie odrębnych
przepisów.
2. Osoby akredytowane przez organ akredytacji bezpieczeństwa Komisji
Europejskiej mają dostęp do informacji, o których mowa w ust. 1, wyłącznie w
takim stopniu, w jakim jest to niezbędne do sprawowania nadzoru nad siecią
łączności opracowaną na potrzeby transmisji dokonywanych przy wykorzystaniu
systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej
w obszarze należności celnych i podatków (sieć CCN), jej konserwacji i rozwijania.
Art. 25. Informacje otrzymywane w ramach udzielania wzajemnej pomocy
mogą być wykorzystane do dochodzenia lub zabezpieczenia należności
pieniężnych, o których mowa w art. 2, oraz do obliczenia i dochodzenia
obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne, zgodnie z odrębnymi
przepisami.
Art. 26. 1. Jeżeli wierzyciel lub organ egzekucyjny uzna, że informacje
otrzymane od państwa członkowskiego mogą być wykorzystane do celów, o
których mowa w art. 25, w innym państwie członkowskim, występuje do państwa
członkowskiego, od którego informacje pochodzą, z wnioskiem o zajęcie
stanowiska w sprawie przekazania tych informacji do innego państwa
członkowskiego.
2. W przypadku niewyrażenia sprzeciwu przez państwo członkowskie, od
którego pochodzą informacje, w terminie 10 dni roboczych od dnia otrzymania
przez nie wniosku, wierzyciel lub organ egzekucyjny przekazuje informacje do
innego państwa członkowskiego.
Art. 27. W przypadku wniosku państwa członkowskiego o zajęcie stanowiska
w sprawie przekazania do innego państwa członkowskiego informacji, które mogą
18.11.2019
©Telksinoe s. 10/36
być wykorzystane do celów, o których mowa w art. 25, wierzyciel lub organ
egzekucyjny może sprzeciwić się przekazaniu informacji. Centralne biuro
łącznikowe przekazuje sprzeciw wierzyciela lub organu egzekucyjnego w terminie
10 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku od państwa członkowskiego.
Art. 28. 1. Wierzyciel lub organ egzekucyjny może wystąpić do państwa
członkowskiego o wyrażenie zgody na wykorzystanie informacji pochodzących od
tego państwa do celów innych niż określone w art. 25, podając cel, któremu
informacje te mają służyć.
2. W przypadku uzyskania zgody, o której mowa w ust. 1, informacje
pochodzące od państwa członkowskiego wykorzystuje się do celów wskazanych
we wniosku.
Art. 29. 1. W przypadku wniosku państwa członkowskiego o wyrażenie
zgody na wykorzystanie informacji do celów innych niż określone w art. 25,
wierzyciel lub organ egzekucyjny:
1) zgłasza sprzeciw, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących
w Rzeczypospolitej Polskiej informacje nie mogą być wykorzystane do celów
podobnych do celów wskazanych przez to państwo;
2) wyraża zgodę, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących w
Rzeczypospolitej Polskiej informacje mogą być wykorzystane do celów
podobnych do celów wskazanych przez to państwo.
2. Centralne biuro łącznikowe przekazuje sprzeciw lub zgodę wierzyciela lub
organu egzekucyjnego w terminie 10 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku
od państwa członkowskiego.
DZIAŁ IV
Stosowanie języków i tłumaczenia
Art. 30. 1. Wniosek o udzielenie pomocy, jednolity formularz służący do
powiadomienia, jednolity tytuł wykonawczy, zaktualizowany tytuł wykonawczy
lub zarządzenie zabezpieczenia albo pierwotny tytuł wykonawczy dołączony do
wniosku o podjęcie środków zabezpieczających należności pieniężne przesyła się
do państwa członkowskiego lub państwa trzeciego w języku urzędowym państwa,
które ma udzielić pomocy, albo w języku uzgodnionym zgodnie z art. 32.
18.11.2019
©Telksinoe s. 11/36
2. Centralne biuro łącznikowe tłumaczy na język urzędowy państwa, które ma
udzielić pomocy, albo na język uzgodniony zgodnie z art. 32, jeżeli jest to
konieczne, dokumenty, o których mowa w ust. 1.
3. Dokumenty będące przedmiotem powiadomienia mogą być przesłane w
języku polskim.
4. Na wniosek państwa członkowskiego lub państwa trzeciego centralne biuro
łącznikowe tłumaczy na język urzędowy państwa, które ma udzielić pomocy, albo
na język uzgodniony zgodnie z art. 32 dokumenty inne niż wymienione w ust. 1 i
3.
Art. 31. 1. Centralne biuro łącznikowe tłumaczy na język polski elementy
wniosku o udzielenie pomocy, jednolitego formularza służącego do powiadomienia
oraz jednolitego tytułu wykonawczego, otrzymanych od państwa członkowskiego,
sporządzone w języku uzgodnionym zgodnie z art. 32.
2. Dokumenty wydane w państwie członkowskim lub państwie trzecim
będące przedmiotem powiadomienia dotyczące należności pieniężnych, o których
mowa w art. 2 pkt 1–6, mogą być przesłane do organu egzekucyjnego w języku
urzędowym tego państwa. Centralne biuro łącznikowe tłumaczy na język polski,
jeżeli jest to konieczne, dokumenty wydane w państwie członkowskim lub
państwie trzecim będące przedmiotem powiadomienia dotyczące należności
pieniężnych, o których mowa w art. 2 pkt 7, albo występuje do tego państwa o
tłumaczenie tych dokumentów na język polski.
3. Naczelnik urzędu skarbowego lub organ egzekucyjny występuje, jeżeli jest
to konieczne, do państwa członkowskiego lub państwa trzeciego o tłumaczenie na
język polski albo język uzgodniony zgodnie z art. 32 dokumentów tego państwa,
innych niż określone w ust. 1 i 2.
Art. 32. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze
porozumienia z państwem członkowskim, uzgodnić inny język niż język urzędowy
tego państwa, w którym będą sporządzone elementy wniosku o udzielenie pomocy
dotyczącego należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 pkt 1–6, jednolitego
formularza służącego do powiadomienia lub jednolitego tytułu wykonawczego.
2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze
porozumienia z państwem członkowskim lub państwem trzecim, uzgodnić inny
18.11.2019
©Telksinoe s. 12/36
język niż język urzędowy tego państwa, w którym będą sporządzane wnioski o
udzielenie pomocy, dokumenty, informacje i inne wnioski dotyczące należności
pieniężnych, o których mowa w art. 2 pkt 7, przesyłane w ramach wzajemnej
pomocy.
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych informuje centralne
biuro łącznikowe o porozumieniach, o których mowa w ust. 1 i 2.
TYTUŁ III
Występowanie o udzielenie pomocy do państwa członkowskiego w zakresie
należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 pkt 1–6
DZIAŁ I
Przepisy ogólne
Art. 33. 1. Z wnioskiem o udzielenie pomocy można wystąpić, jeżeli:
1) wysokość należności pieniężnej lub łączna wysokość kilku należności
pieniężnych przeliczona na euro według kursu ostatnio ogłoszonego w
Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przed dniem wysłania wniosku nie
jest niższa niż 1500 euro;
2) w dniu sporządzenia pierwszego wniosku o udzielenie pomocy nie upłynęło
5 lat, licząc od dnia upływu terminu płatności należności pieniężnych
określonego zgodnie z odrębnymi przepisami.
2. Jeżeli jest prowadzone postępowanie w sprawie istnienia lub wysokości
należności pieniężnych lub w sprawie wszczęcia i prowadzenia egzekucji
administracyjnej, nie stosuje się przepisu ust. 1 pkt 2.
3. Jeżeli było prowadzone postępowanie w sprawie istnienia lub wysokości
należności pieniężnych lub w sprawie wszczęcia i prowadzenia egzekucji
administracyjnej, 5-letni termin, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest liczony od dnia,
w którym ostatecznie zakończono postępowanie.
4. Jeżeli termin zapłaty należności pieniężnych został odroczony lub zapłata
należności pieniężnych została rozłożona na raty, zgodnie z odrębnymi przepisami,
5-letni termin, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest liczony od dnia upływu
odroczonego terminu płatności lub od dnia upływu terminu płatności ostatniej raty.
18.11.2019
©Telksinoe s. 13/36
5. W przypadkach, o których mowa w ust. 2–4, nie występuje się z wnioskiem
o udzielenie pomocy, jeżeli od dnia upływu terminu płatności należności
pieniężnych, określonego zgodnie z odrębnymi przepisami, upłynęło 10 lat.
6. Jeżeli za wystąpieniem z wnioskiem o udzielenie pomocy przemawia
ważny interes publiczny, przepisów ust. 1–5 nie stosuje się.
Art. 34. Do wniosku o udzielenie pomocy mogą być dołączone sprawozdania,
oświadczenia oraz inne dokumenty, ich uwierzytelnione kopie lub wyciągi z nich,
o ile jest to niezbędne do realizacji wniosku przez państwo członkowskie.
Art. 35. Wierzyciel lub organ egzekucyjny, po skierowaniu wniosku o
udzielenie pomocy, powiadamia niezwłocznie państwo członkowskie o
okolicznościach mających znaczenie dla tej pomocy, w szczególności o zmianie
wysokości należności pieniężnych będących przedmiotem wniosku o odzyskanie
należności pieniężnych lub wniosku o podjęcie środków zabezpieczających
należności pieniężne.
Art. 36. Spory dotyczące istnienia lub wysokości należności pieniężnych,
wszczęcia i prowadzenia egzekucji administracyjnej należności pieniężnych lub
doręczenia decyzji, postanowienia, orzeczenia lub innego dokumentu wydanego
w Rzeczypospolitej Polskiej, odnoszących się do należności pieniężnych, ich
dochodzenia lub zabezpieczenia, rozstrzygane są na podstawie odrębnych
przepisów obowiązujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
DZIAŁ II
Wniosek o udzielenie informacji
Art. 37. 1. Wierzyciel lub organ egzekucyjny występuje z wnioskiem o
udzielenie informacji w przypadku potrzeby uzyskania informacji istotnych dla
powiadomienia, dochodzenia lub zabezpieczenia należności pieniężnych
dotyczących podmiotu lub jego majątku.
2. Wniosek o udzielenie informacji powinien zawierać co najmniej:
1) nazwę, adres siedziby lub inne dane identyfikujące wierzyciela lub organ
egzekucyjny;
2) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu, jego adres zamieszkania lub siedziby
oraz inne posiadane dane służące do identyfikacji podmiotu;
18.11.2019
©Telksinoe s. 14/36
3) określenie rodzaju i wysokości należności pieniężnych.
DZIAŁ III
Wniosek o powiadomienie
Art. 38. 1. Wniosek o powiadomienie dotyczy podmiotu, któremu na
podstawie odrębnych przepisów doręcza się decyzję, postanowienie, orzeczenie lub
inny dokument wydany w Rzeczypospolitej Polskiej, dotyczące należności
pieniężnych.
2. Wierzyciel lub organ egzekucyjny występuje z wnioskiem o
powiadomienie, gdy nie można dokonać doręczenia zgodnie z odrębnymi
przepisami regulującymi doręczenie danego rodzaju dokumentu lub gdy takie
doręczenie spowodowałoby nieproporcjonalne trudności.
Art. 39. 1. Wniosek o powiadomienie oraz jednolity formularz służący do
powiadomienia powinny zawierać co najmniej:
1) nazwę i adres siedziby lub inne dane dotyczące wierzyciela, organu
egzekucyjnego, innego organu lub urzędu:
a) który wydał załączony dokument,
b) od którego można uzyskać dalsze informacje dotyczące dokumentu
będącego przedmiotem powiadomienia lub możliwości zaskarżenia
dokumentu będącego przedmiotem powiadomienia, jeżeli jest inny niż
określony w lit. a;
2) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu, jego adres zamieszkania lub siedziby
oraz inne posiadane dane niezbędne do identyfikacji podmiotu;
3) określenie rodzaju i oznaczenie dokumentu będącego przedmiotem
powiadomienia;
4) określenie rodzaju i wysokości należności pieniężnych.
2. Do wniosku o powiadomienie dołącza się:
1) jednolity formularz służący do powiadomienia;
2) dokument będący przedmiotem powiadomienia.
18.11.2019
©Telksinoe s. 15/36
DZIAŁ IV
Występowanie o odzyskanie należności pieniężnych i ich rozliczanie
Rozdział 1
Wniosek o odzyskanie należności pieniężnych
Art. 40. 1. Organ egzekucyjny może wystąpić z wnioskiem o odzyskanie
należności pieniężnych, jeżeli nie toczy się postępowanie w sprawie istnienia lub
wysokości należności pieniężnych lub w sprawie wszczęcia i prowadzenia
egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, chyba że postępowanie takie
jest w toku, a przepisy odrębne umożliwiają dochodzenie tych należności.
2. Przed wystąpieniem z wnioskiem o odzyskanie należności pieniężnych
organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne określone w ustawie o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji, z wyjątkiem przypadków, gdy:
1) egzekucja administracyjna ze znanego majątku znajdującego się na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej nie doprowadziłaby do całkowitego
wyegzekwowania należności pieniężnych lub nie jest znany majątek na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z którego mogłyby być zaspokojone
należności pieniężne, a organ egzekucyjny posiada informacje o majątku
znajdującym się na terytorium państwa członkowskiego;
2) egzekucja administracyjna należności pieniężnych na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej spowodowałaby nieproporcjonalne trudności.
Art. 41. 1. Wniosek o odzyskanie należności pieniężnych oraz jednolity tytuł
wykonawczy powinny zawierać co najmniej:
1) nazwę i adres siedziby lub inne dane dotyczące wierzyciela lub organu
egzekucyjnego, innego organu lub urzędu:
a) odpowiedzialnego za określenie wysokości należności pieniężnych,
b) od którego można uzyskać dalsze informacje dotyczące należności
pieniężnych lub możliwości zaskarżenia obowiązku zapłaty tych
należności, jeżeli jest inny niż określony w lit. a;
2) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz inne posiadane dane niezbędne do
identyfikacji podmiotu;
18.11.2019
©Telksinoe s. 16/36
3) określenie rodzaju i wysokości należności pieniężnych, wyrażonych w
złotych i w walucie państwa, do którego wniosek jest kierowany, oraz okresu,
którego dotyczą należności pieniężne;
4) oznaczenie pierwotnego tytułu wykonawczego.
2. Do wniosku o odzyskanie należności pieniężnych dołącza się:
1) jednolity tytuł wykonawczy;
2) odpis pierwotnego tytułu wykonawczego, jeżeli wcześniej nie został
doręczony.
3. We wniosku o odzyskanie należności pieniężnych podaje się informację o
majątku, którym dysponuje podmiot na terytorium państwa członkowskiego, o ile
jest znany organowi egzekucyjnemu.
Art. 42. 1. Treść jednolitego tytułu wykonawczego powinna być zgodna z
treścią pierwotnego tytułu wykonawczego.
2. Jednolity tytuł wykonawczy może także obejmować należności pieniężne
wymienione w art. 2 pkt 4 i 6, inne niż zawarte w pierwotnym tytule
wykonawczym, jeżeli powstały od dnia wystawienia pierwotnego tytułu
wykonawczego do dnia poprzedzającego dzień wystąpienia z wnioskiem o
odzyskanie należności pieniężnych.
Art. 43. Jeżeli wszczęto procedurę wzajemnego porozumiewania, a wynik tej
procedury może mieć wpływ na egzekwowany obowiązek będący przedmiotem
wniosku o odzyskanie należności pieniężnych, organ egzekucyjny może, po
otrzymaniu od państwa członkowskiego informacji o zawieszeniu lub wstrzymaniu
dochodzenia tych należności, gdy uzna to za konieczne, wystąpić do tego państwa
o podjęcie środków zabezpieczających należności pieniężne.
Art. 44. 1. Wniosek państwa członkowskiego o zwrot wydatków związanych
z odzyskaniem należności pieniężnych stwarzającym szczególne problemy,
powodującym powstanie znacząco wysokich wydatków egzekucyjnych lub
wiążącym się ze zwalczaniem zorganizowanej grupy albo związku mających na
celu popełnienie przestępstwa, centralne biuro łącznikowe przekazuje, za
pośrednictwem właściwego organu egzekucyjnego, do wierzyciela w celu
uzgodnienia z państwem członkowskim zakresu i sposobu pokrycia wydatków.
18.11.2019
©Telksinoe s. 17/36
2. Wierzyciel przekazuje do państwa członkowskiego informację, czy i w
jakim zakresie pokryje wydatki, w terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku
od organu egzekucyjnego.
Art. 45. 1. Należność pieniężną wskazaną w jednolitym tytule wykonawczym
uznaje się za wyegzekwowaną, jeżeli z informacji otrzymanej od państwa
członkowskiego wynika, że wysokość wyegzekwowanej należności pieniężnej
odpowiada wysokości należności pieniężnej wskazanej w jednolitym tytule
wykonawczym w walucie tego państwa, niezależnie od odsetek naliczonych
zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym państwie i przekazanych do organu
egzekucyjnego przez to państwo.
2. Jeżeli otrzymana przez organ egzekucyjny lub wierzyciela od państwa
członkowskiego należność pieniężna jest wyższa albo niższa od wysokości
należności pieniężnej wyrażonej w złotych w jednolitym tytule wykonawczym,
różnica stanowi odpowiednio dochód albo stratę organu egzekucyjnego lub
wierzyciela.
Rozdział 2
Zarzuty
Art. 46. 1. Podmiot może wnieść zarzuty w sprawie jednolitego tytułu
wykonawczego stanowiącego podstawę do dochodzenia należności pieniężnych w
państwie członkowskim.
2. Podstawą zarzutu może być:
1) niezgodne z treścią pierwotnego tytułu wykonawczego, na dzień wystawienia
jednolitego tytułu wykonawczego, określenie:
a) podmiotu,
b) rodzaju oraz wysokości należności pieniężnych,
c) okresu, którego dotyczą należności pieniężne;
2) określenie w jednolitym tytule wykonawczym wysokości należności
pieniężnych, o których mowa w art. 42 ust. 2, niezgodnie z treścią obowiązku
wynikającego z orzeczenia właściwego organu albo bezpośrednio z przepisu
prawa.
3. Zarzuty w sprawie jednolitego tytułu wykonawczego wnosi się w okresie
realizacji wniosku o odzyskanie należności pieniężnych przez państwo
18.11.2019
©Telksinoe s. 18/36
członkowskie do organu egzekucyjnego, który sporządził jednolity tytuł
wykonawczy.
Art. 47. 1. Organ egzekucyjny niezwłocznie informuje państwo
członkowskie o wszczęciu postępowania w sprawie zarzutów w sprawie
jednolitego tytułu wykonawczego.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, organ egzekucyjny może wystąpić
z wnioskiem o podjęcie środków zabezpieczających należności pieniężne lub z
uzasadnionym wnioskiem o dalsze odzyskiwanie tych należności.
Art. 48. Organ egzekucyjny wydaje postanowienie:
1) o niedopuszczalności zarzutów;
2) w sprawie:
a) uznania zarzutów w całości albo w części,
b) odmowy uznania zarzutów.
Art. 49. 1. Na postanowienie o niedopuszczalności zarzutów oraz na
postanowienie w sprawie zarzutów podmiotowi służy zażalenie.
2. Zażalenie do organu odwoławczego wnosi się za pośrednictwem organu
egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia.
Art. 50. Organ egzekucyjny niezwłocznie po ostatecznym zakończeniu
postępowania w sprawie zarzutów w sprawie jednolitego tytułu wykonawczego:
1) wycofuje wniosek o odzyskanie należności pieniężnych, wskazując przyczynę
wycofania wniosku;
2) zmienia wniosek o odzyskanie należności pieniężnych, wskazując przyczynę
zmiany, oraz sporządza zmieniony jednolity tytuł wykonawczy;
3) występuje z wnioskiem o dalsze odzyskiwanie należności pieniężnych, chyba
że wystąpił z takim wnioskiem na podstawie art. 47 ust. 2;
4) informuje państwo członkowskie o zakończeniu postępowania w sprawie
zarzutów w sprawie jednolitego tytułu wykonawczego, w przypadku gdy
wystąpił z wnioskiem o dalsze odzyskiwanie należności pieniężnych na
podstawie art. 47 ust. 2.
18.11.2019
©Telksinoe s. 19/36
Rozdział 3
Zmiana i wycofanie wniosku o odzyskanie należności pieniężnych
Art. 51. Organ egzekucyjny może, w każdym czasie, zmienić albo wycofać
wniosek o odzyskanie należności pieniężnych, wskazując przyczynę zmiany albo
wycofania wniosku.
Art. 52. W przypadku wydania decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia
zmieniających wysokość należności pieniężnych objętych jednolitym tytułem
wykonawczym organ egzekucyjny zmienia wniosek o odzyskanie należności
pieniężnych i sporządza zmieniony jednolity tytuł wykonawczy.
Art. 53. 1. W przypadku zmiany powodującej zmniejszenie wysokości
należności pieniężnych objętych jednolitym tytułem wykonawczym albo
wycofania wniosku o odzyskanie należności pieniężnych organ egzekucyjny lub
wierzyciel na uzasadniony wniosek państwa członkowskiego zwraca otrzymane od
tego państwa nienależnie wyegzekwowane należności pieniężne.
2. Na uzasadniony wniosek państwa członkowskiego organ egzekucyjny lub
wierzyciel przekazuje temu państwu należne podmiotowi odszkodowanie lub inne
należności pieniężne wskazane w tym wniosku.
Art. 54. Do zmienionego jednolitego tytułu wykonawczego stosuje się
odpowiednio przepisy art. 41–51 i art. 53.
DZIAŁ V
Wniosek o podjęcie środków zabezpieczających należności pieniężne
Art. 55. Organ egzekucyjny może wystąpić z wnioskiem o podjęcie środków
zabezpieczających należności pieniężne, gdy toczy się postępowanie w sprawie
istnienia lub określenia wysokości należności pieniężnych, postępowanie w
sprawie wszczęcia i prowadzenia egzekucji administracyjnej należności
pieniężnych albo gdy nie został wystawiony pierwotny tytuł wykonawczy, a
odrębne przepisy umożliwiają zabezpieczenie tych należności.
Art. 56. 1. Wniosek o podjęcie środków zabezpieczających należności
pieniężne powinien zawierać co najmniej:
1) nazwę, adres siedziby lub inne dane identyfikujące organ egzekucyjny;
18.11.2019
©Telksinoe s. 20/36
2) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz inne posiadane dane niezbędne do
identyfikacji podmiotu;
3) oznaczenie zarządzenia zabezpieczenia wydanego na podstawie ustawy o
postępowaniu egzekucyjnym w administracji albo pierwotnego tytułu
wykonawczego;
4) deklarację potwierdzającą spełnienie warunków do wystąpienia z wnioskiem
o podjęcie środków zabezpieczających należności pieniężne;
5) określenie rodzaju i wysokości należności pieniężnych, wyrażonych w
złotych i w walucie państwa, do którego wniosek jest kierowany, oraz okresu,
którego dotyczą należności pieniężne.
2. Do wniosku o podjęcie środków zabezpieczających należności pieniężne
dołącza się odpis zarządzenia zabezpieczenia wydanego na podstawie przepisów
ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji albo odpis pierwotnego
tytułu wykonawczego.
Art. 57. Do wniosku o podjęcie środków zabezpieczających należności
pieniężne stosuje się odpowiednio przepisy art. 41 ust. 3, art. 44, art. 51 i art. 52.
DZIAŁ VI
Przedawnienie
Art. 58. Czynności podjęte przez państwo członkowskie zgodnie z
wnioskiem o udzielenie pomocy wywołują taki skutek w zakresie biegu terminu
przedawnienia, jak analogiczne czynności podjęte na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
Art. 59. Organ egzekucyjny informuje państwo członkowskie o zdarzeniach
wywołujących skutek w zakresie biegu terminu przedawnienia należności
pieniężnych będących przedmiotem wniosku o odzyskanie należności pieniężnych
lub wniosku o podjęcie środków zabezpieczających należności pieniężne.
18.11.2019
©Telksinoe s. 21/36
TYTUŁ IV
Udzielanie pomocy państwu członkowskiemu w zakresie należności
pieniężnych, o których mowa w art. 2 pkt 1–6
DZIAŁ I
Przepisy ogólne
Art. 60. 1. Nie ma obowiązku udzielenia pomocy, jeżeli:
1) wysokość należności pieniężnej lub łączna wysokość kilku należności
pieniężnych, przeliczona na euro według kursu ostatnio ogłoszonego w
Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przed dniem wysłania wniosku o
udzielenie pomocy, jest niższa od 1500 euro;
2) od dnia upływu terminu płatności należności pieniężnych wskazanego we
wniosku, do dnia wpłynięcia pierwszego wniosku o udzielenie pomocy
upłynęło 5 lat.
2. Jeżeli należności pieniężne lub pierwotny tytuł wykonawczy były
zaskarżone w państwie członkowskim, 5-letni termin, o którym mowa w ust. 1 pkt
2, jest liczony od dnia, w którym należności pieniężne lub pierwotny tytuł
wykonawczy nie mogą być już zaskarżone w tym państwie.
3. Jeżeli termin zapłaty należności pieniężnych został odroczony lub zapłata
należności pieniężnych została rozłożona na raty, 5-letni termin, o którym mowa w
ust. 1 pkt 2, jest liczony od dnia upływu odroczonego terminu płatności lub od dnia
upływu terminu płatności ostatniej raty.
4. W przypadkach, o których mowa w ust. 2 i 3, nie ma obowiązku udzielenia
pomocy, jeżeli od dnia upływu terminu płatności należności pieniężnych
wskazanego we wniosku o udzielenie pomocy upłynęło 10 lat.
Art. 61. 1. Urzędnik państwa członkowskiego może być obecny przy
wykonywaniu czynności związanych z realizacją wzajemnej pomocy, a w
szczególności może:
1) być obecny przy przesłuchiwaniu strony i innych uczestników postępowania
egzekucyjnego w administracji, w szczególności świadków i biegłych;
2) przeglądać i analizować akta sprawy, z wyjątkiem akt zawierających
informacje niejawne, a także innych akt, które organ egzekucyjny wyłączy ze
względu na ważny interes państwa;
18.11.2019
©Telksinoe s. 22/36
3) być obecny przy dokonywaniu czynności egzekucyjnych lub
zabezpieczających.
2. Przed przystąpieniem do czynności, o których mowa w ust. 1, urzędnik
państwa członkowskiego przedstawia pisemne upoważnienie wystawione przez
właściwy organ tego państwa, określające w szczególności imię i nazwisko oraz
stanowisko służbowe tego urzędnika.
3. Szczegółowe zasady i zakres uczestnictwa urzędnika państwa
członkowskiego określa porozumienie, o którym mowa w art. 6 pkt 2.
Art. 62. Organ egzekucyjny przekazuje do państwa członkowskiego istotne
informacje dotyczące sprawy będącej przedmiotem wniosku o odzyskanie
należności pieniężnych lub wniosku o podjęcie środków zabezpieczających
należności pieniężne.
Art. 63. Przedawnienie należności pieniężnych państwa członkowskiego
występującego z wnioskiem o udzielenie pomocy określają przepisy obowiązujące
w tym państwie.
DZIAŁ II
Udzielanie informacji
Rozdział 1
Informacje bez wniosku
Art. 64. W przypadku przewidywanego zwrotu:
1) podatku,
2) nadpłaty podatku
– z wyłączeniem podatku od towarów i usług,
3) należności celnych
– podmiotowi mającemu siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie
członkowskim organ podatkowy właściwy w sprawie zwrotu może przekazać przy
wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji
elektronicznej informację o przewidywanym zwrocie do właściwego państwa
członkowskiego. Przekazywanie informacji może odbywać się z wykorzystaniem
wniosków o udzielenie pomocy.
18.11.2019
©Telksinoe s. 23/36
Art. 65. Informacja, o której mowa w art. 64, powinna zawierać następujące
dane:
1) imię i nazwisko lub nazwę, adres zamieszkania lub siedziby, datę urodzenia,
identyfikator podatkowy podmiotu, którego dotyczy informacja;
2) wysokość i rodzaj podatku będącego przedmiotem zwrotu;
3) wysokość nadpłaty podatku i jego rodzaj;
4) wysokość i rodzaj należności celnych będących przedmiotem zwrotu;
5) termin zwrotu podatku, nadpłaty podatku lub należności celnych.
Rozdział 2
Informacje na wniosek
Art. 66. Na wniosek o udzielenie informacji pochodzący od państwa
członkowskiego udziela się wszelkich informacji, które są istotne do
powiadomienia, dochodzenia lub zabezpieczenia należności pieniężnych.
Art. 67. 1. Centralne biuro łącznikowe przekazuje wniosek o udzielenie
informacji do realizacji naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu ze względu
na miejsce zamieszkania lub siedzibę podmiotu, którego dotyczy wniosek, jeśli nie
posiada wystarczających informacji do realizacji wniosku.
2. Do realizacji wniosku o udzielenie informacji naczelnik urzędu skarbowego
stosuje przepisy art. 36 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Art. 68. 1. Nie udziela się informacji:
1) których nie można uzyskać do celów egzekucji lub zabezpieczenia tego
rodzaju należności pieniężnych powstałych na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
2) objętych tajemnicą zawodową, handlową lub przemysłową;
3) których ujawnienie mogłoby prowadzić do zagrożenia bezpieczeństwa
Rzeczypospolitej Polskiej lub byłoby sprzeczne z jej podstawowymi zasadami
porządku prawnego.
2. Podstawą odmowy udzielenia informacji nie może być powołanie się
wyłącznie na okoliczność, że informacja taka jest w posiadaniu banku lub innej
instytucji finansowej, przedstawiciela lub pełnomocnika podmiotu, którego
dotyczy wniosek o udzielenie informacji, lub że informacja dotyczy udziałów
własnościowych w tym podmiocie.
18.11.2019
©Telksinoe s. 24/36
3. Centralne biuro łącznikowe lub naczelnik urzędu skarbowego informuje
państwo członkowskie o przyczynach odmowy udzielenia informacji.
DZIAŁ III
Powiadomienie
Art. 69. 1. Na wniosek o powiadomienie pochodzący od państwa
członkowskiego naczelnik urzędu skarbowego doręcza podmiotowi dokumenty
odnoszące się do należności pieniężnych, wraz z jednolitym formularzem służącym
do powiadomienia.
2. W przypadku dokumentów, o których mowa w ust. 1, otrzymanych przy
wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji
elektronicznej doręczenie polega na doręczeniu ich wydruku. Na wydruku
umieszcza się potwierdzenie zgodności danych zawartych w wydruku z treścią
dokumentów, o których mowa w ust. 1, ze wskazaniem daty dokonania wydruku,
imienia, nazwiska, stanowiska służbowego i podpisem osoby dokonującej
potwierdzenia.
Art. 70. Naczelnik urzędu skarbowego niezwłocznie informuje państwo
członkowskie o wszelkich czynnościach podjętych w ramach realizacji wniosku o
powiadomienie, w szczególności o dacie doręczenia.
Art. 71. 1. Podmiotowi przysługuje sprzeciw w sprawie doręczenia.
2. Podstawą sprzeciwu jest dokonanie doręczenia niezgodnie z przepisami
działu I rozdziału 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego.
Art. 72. 1. Sprzeciw w sprawie doręczenia wnosi się do naczelnika urzędu
skarbowego, który dokonał doręczenia dokumentu będącego przedmiotem wniosku
o powiadomienie, w terminie miesiąca od dnia, w którym podmiot dowiedział się
o dokumencie będącym przedmiotem wniosku o powiadomienie.
2. Naczelnik urzędu skarbowego wydaje postanowienie o:
1) niedopuszczalności sprzeciwu w sprawie doręczenia;
2) odmowie uznania sprzeciwu w sprawie doręczenia;
3) uznaniu sprzeciwu w sprawie doręczenia.
18.11.2019
©Telksinoe s. 25/36
3. Na postanowienie służy podmiotowi zażalenie do organu odwoławczego
wnoszone za pośrednictwem naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni od
dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia.
4. W przypadku uznania sprzeciwu w sprawie doręczenia przepisy art. 69
stosuje się odpowiednio, chyba że dokument będący przedmiotem wniosku o
powiadomienie został wcześniej doręczony.
5. Naczelnik urzędu skarbowego informuje państwo członkowskie o dacie
doręczenia, wyjaśniając przyczyny ponownego doręczenia.
DZIAŁ IV
Dochodzenie należności pieniężnych
Rozdział 1
Realizacja wniosku o odzyskanie należności pieniężnych
Art. 73. 1. Organ egzekucyjny podejmuje wszelkie niezbędne czynności
zmierzające do wyegzekwowania należności pieniężnych na podstawie wniosku o
odzyskanie należności pieniężnych pochodzącego od państwa członkowskiego.
2. Organ egzekucyjny egzekwuje należności pieniężne w złotych.
Art. 74. Jednolity tytuł wykonawczy otrzymany od państwa członkowskiego
nie podlega zatwierdzeniu, uzupełnieniu ani zastąpieniu.
Art. 75. 1. Od należności pieniężnych państw członkowskich, o których
mowa w art. 2 pkt 1–3, nalicza się odsetki w wysokości i na zasadach określonych
w przepisach działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa
(Dz. U. z 2017 r. poz. 201, z późn. zm.2)).
2. Odsetki nalicza się od dnia otrzymania przez centralne biuro łącznikowe
wniosku o odzyskanie należności pieniężnych.
Art. 76. Organ egzekucyjny przekazuje wyegzekwowane należności
pieniężne wraz z odsetkami oraz opłatą prolongacyjną naliczoną w wysokości i na
zasadach określonych w przepisach działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r. poz. 648,
768, 935, 1428, 1537, 2169 i 2491 oraz z 2018 r. poz. 106 i 138.
18.11.2019
©Telksinoe s. 26/36
Ordynacja podatkowa bezpośrednio na rachunek wskazany we wniosku o
odzyskanie należności pieniężnych.
Art. 77. Wniosek o odzyskanie należności pieniężnych uznaje się za
zrealizowany, jeżeli należności pieniężne zostały wyegzekwowane w złotych w
wysokości, która po przeliczeniu według kursu wymiany wskazanego w tym
wniosku, jest równa wysokości należności pieniężnych określonych w walucie
państwa członkowskiego w jednolitym tytule wykonawczym, niezależnie od
odsetek i opłaty prolongacyjnej, o której mowa w art. 76.
Rozdział 2
Spory
Art. 78. Spory dotyczące należności pieniężnych państwa członkowskiego,
pierwotnego tytułu wykonawczego, jednolitego tytułu wykonawczego oraz
powiadomienia dokonanego przez państwo członkowskie są rozstrzygane przez
właściwy organ tego państwa zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym
państwie.
Art. 79. 1. Postępowanie egzekucyjne podlega zawieszeniu z dniem
otrzymania przez centralne biuro łącznikowe od państwa członkowskiego
informacji o sporze, chyba że państwo członkowskie wystąpi z wnioskiem o dalsze
odzyskiwanie tych należności.
2. W przypadku otrzymania od podmiotu informacji o sporze organ
egzekucyjny niezwłocznie występuje do państwa członkowskiego o potwierdzenie
tej informacji.
3. W przypadku potwierdzenia przez państwo członkowskie informacji o
sporze postępowanie egzekucyjne zawiesza się z dniem otrzymania przez organ
egzekucyjny informacji od podmiotu, chyba że państwo członkowskie wystąpi z
wnioskiem o dalsze odzyskiwanie tych należności.
4. Postępowanie egzekucyjne jest zawieszone do dnia zawiadomienia
centralnego biura łącznikowego przez państwo członkowskie o ostatecznym
zakończeniu sporu.
5. Na wniosek państwa członkowskiego lub z urzędu organ egzekucyjny może
dokonać zabezpieczenia należności pieniężnych w czasie zawieszenia
postępowania egzekucyjnego.
18.11.2019
©Telksinoe s. 27/36
Rozdział 3
Zmiana i wycofanie wniosku o odzyskanie należności pieniężnych
Art. 80. 1. W przypadku zmiany wniosku o odzyskanie należności
pieniężnych państwa członkowskiego organ egzekucyjny prowadzi dalsze
odzyskiwanie należności pieniężnych w zakresie wskazanym w zmienionym
wniosku i na podstawie zmienionego jednolitego tytułu wykonawczego.
2. W przypadku zmiany wniosku o odzyskanie należności pieniężnych
powodującej zmniejszenie wysokości należności pieniężnych będących
przedmiotem tego wniosku organ egzekucyjny zwraca podmiotowi różnicę
wysokości należności pieniężnych, spowodowaną zmianą wniosku, wraz z
odsetkami z tytułu zwrotu tej różnicy naliczonymi zgodnie z art. 82.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, jeżeli wyegzekwowane należności
pieniężne:
1) nie zostały przekazane państwu członkowskiemu – organ egzekucyjny
informuje państwo członkowskie o wysokości zwróconych należności
pieniężnych;
2) zostały przekazane do państwa członkowskiego – organ egzekucyjny
występuje do państwa członkowskiego o przekazanie na rachunek organu
egzekucyjnego należności pieniężnych wypłaconych podmiotowi.
Art. 81. 1. W przypadku wycofania wniosku o odzyskanie należności
pieniężnych postępowanie egzekucyjne podlega umorzeniu z dniem otrzymania
takiego wniosku przez centralne biuro łącznikowe.
2. W przypadku wycofania wniosku organ egzekucyjny zwraca podmiotowi
wyegzekwowane należności pieniężne wraz z odsetkami z tytułu ich zwrotu
naliczonymi zgodnie z art. 82.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, jeżeli wyegzekwowane należności
pieniężne:
1) nie zostały przekazane państwu członkowskiemu – organ egzekucyjny
informuje to państwo o wysokości zwróconych należności pieniężnych;
2) zostały przekazane do państwa członkowskiego – organ egzekucyjny
występuje do tego państwa o przekazanie na rachunek organu egzekucyjnego
należności pieniężnych wypłaconych podmiotowi.
18.11.2019
©Telksinoe s. 28/36
Art. 82. 1. W przypadkach określonych w art. 80 i art. 81 zwracane należności
pieniężne, o których mowa w art. 2 pkt 1–3, traktowane są jako nadpłata w
rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, do których
odpowiednie zastosowanie mają przepisy art. 73 § 1 pkt 1, art. 76, art. 76a § 1 i § 2
pkt 1, art. 77b, art. 78 § 1, 2 i 4 oraz art. 80 tej ustawy.
2. Należności pieniężne określone w ust. 1 podlegają zwrotowi w terminie 30
dni od dnia otrzymania wniosku państwa członkowskiego o zmianę albo wycofanie
wniosku o odzyskanie należności pieniężnych wraz z oprocentowaniem
naliczonym od dnia wpływu należności pieniężnych do organu egzekucyjnego.
3. Do zwrotu kosztów egzekucyjnych stosuje się przepis [art. 64c § 3] w art. 82 wejdzie
64cd> ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. w życie z dn.
20.02.2021 r. (Dz.
Art. 83. 1. Należności pieniężne z tytułu zasądzonego od centralnego biura U. z 2019 r. poz.
1553 i 2070).
łącznikowego odszkodowania za szkody wyrządzone wskutek niezgodnego z
przepisami prawa wszczęcia lub prowadzenia egzekucji administracyjnej
należności pieniężnych państwa członkowskiego, centralne biuro łącznikowe
wypłaca niezwłocznie podmiotowi, na rzecz którego zasądzone zostało
odszkodowanie.
2. Centralne biuro łącznikowe przekazuje do państwa członkowskiego
informację o wysokości wypłaconych należności pieniężnych, o których mowa w
ust. 1, wraz z numerem rachunku bankowego, na który należy przekazać kwotę
równą wysokości wypłaconych należności pieniężnych.
DZIAŁ V
Zabezpieczenie należności pieniężnych
Art. 84. Dokument zabezpieczenia otrzymany od państwa członkowskiego
nie podlega zatwierdzeniu, uzupełnieniu ani zastąpieniu.
Art. 85. 1. W przypadku gdy do wniosku o podjęcie środków
zabezpieczających należności pieniężne nie dołączono dokumentu zabezpieczenia,
centralne biuro łącznikowe sporządza zarządzenie zabezpieczenia na podstawie
wniosku o podjęcie środków zabezpieczających należności pieniężne.
2. Zarządzenie zabezpieczenia powinno zawierać co najmniej:
18.11.2019
©Telksinoe s. 29/36
1) nazwę i adres siedziby lub inne dane dotyczące organu lub urzędu
występującego z wnioskiem o podjęcie środków zabezpieczających
należności pieniężne;
2) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu, adres zamieszkania lub siedziby oraz
inne posiadane dane niezbędne do identyfikacji podmiotu;
3) określenie rodzaju i wysokości należności pieniężnych wyrażonych w złotych
oraz okresu, którego dotyczą te należności;
4) klauzulę organu egzekucyjnego o przyjęciu zarządzenia zabezpieczenia do
wykonania.
[3. W zarządzeniu zabezpieczenia wykazuje się należności pieniężne po Przepis
uchylający ust. 3
zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy w ten sposób, że końcówki kwot w art. 85 wejdzie
wynoszące mniej niż 5 groszy pomija się, a końcówki kwot wynoszące 5 i więcej w życie z dn.
20.02.2021 r. (Dz.
groszy podwyższa się do pełnych dziesiątek groszy.] U. z 2019 r. poz.
1553 i 2070).
Art. 86. Do wniosku o podjęcie środków zabezpieczających należności
pieniężne stosuje się odpowiednio przepisy art. 73 oraz art. 77–83.
TYTUŁ V
Wzajemna pomoc w zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art.
2 pkt 7
DZIAŁ I
Przepisy ogólne
Art. 87. 1. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym tytule do wzajemnej
pomocy w zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 pkt 7, stosuje
się odpowiednio przepisy tytułu III, z wyłączeniem art. 33 i rozdziału 2 działu IV,
oraz tytułu IV, z wyłączeniem art. 60, art. 64 i art. 65.
2. Ilekroć w tytule III jest mowa o jednolitym tytule wykonawczym, na
potrzeby niniejszego tytułu rozumie się przez to zaktualizowany tytuł wykonawczy.
3. Ilekroć w tytule IV jest mowa o jednolitym tytule wykonawczym, na
potrzeby niniejszego tytułu rozumie się przez to zagraniczny tytuł wykonawczy.
4. Do wzajemnej pomocy w zakresie należności pieniężnych, o których mowa
w art. 2 pkt 7, nie stosuje się jednolitego formularza służącego do powiadomienia.
18.11.2019
©Telksinoe s. 30/36
Art. 88. Jeżeli podobny wniosek o udzielenie pomocy został przesłany
również do innego państwa, wierzyciel lub organ egzekucyjny umieszcza o tym
informację we wniosku o udzielenie pomocy.
Art. 89. Na wniosek państwa członkowskiego lub państwa trzeciego
wierzyciel lub organ egzekucyjny przesyła dodatkowe informacje niezbędne do
realizacji wniosku o udzielenie pomocy.
Art. 90. Centralne biuro łącznikowe lub organ egzekucyjny może, w
uzasadnionych przypadkach, wystąpić z wnioskiem o przesłanie dodatkowych
informacji niezbędnych do realizacji wniosku o udzielenie pomocy do państwa
członkowskiego lub państwa trzeciego.
DZIAŁ II
Występowanie o udzielenie pomocy do państwa członkowskiego lub państwa
trzeciego
Rozdział 1
Wniosek o udzielenie informacji i wniosek o powiadomienie
Art. 91. Wierzyciel lub organ egzekucyjny może, w każdym czasie, wycofać
wniosek o udzielenie informacji.
Art. 92. Do wniosku o powiadomienie dołącza się oryginał albo
uwierzytelnioną kopię dokumentu, którego dotyczy wniosek, chyba że ustawa
stanowi inaczej.
Art. 93. Powiadomienie dokonane przez państwo członkowskie lub państwo
trzecie, zgodnie z przepisami regulującymi powiadomienia obowiązującymi w tym
państwie, wywołuje takie same skutki, jak doręczenie takiego dokumentu zgodnie
z przepisami obowiązującymi w Rzeczypospolitej Polskiej.
Rozdział 2
Wniosek o odzyskanie należności pieniężnych i wniosek o podjęcie środków
zabezpieczających należności pieniężne
Art. 94. 1. Do wniosku o odzyskanie należności pieniężnych dołącza się:
1) zaktualizowany tytuł wykonawczy;
18.11.2019
©Telksinoe s. 31/36
2) odpis pierwotnego tytułu wykonawczego, jeżeli wcześniej nie został
doręczony.
2. Do wniosku o odzyskanie należności pieniężnych mogą być dołączone inne
dokumenty dotyczące tych należności.
Art. 95. 1. Treść zaktualizowanego tytułu wykonawczego powinna być
zgodna z treścią pierwotnego tytułu wykonawczego, przy czym należności
pieniężne podaje się w wysokości należnej na dzień sporządzenia
zaktualizowanego tytułu wykonawczego.
2. Zaktualizowany tytuł wykonawczy może być sporządzony w odniesieniu
do kilku należności pieniężnych lub kilku podmiotów, zgodnie z pierwotnym
tytułem wykonawczym oraz wnioskiem o odzyskanie należności pieniężnych.
3. Zaktualizowany tytuł wykonawczy powinien zawierać imię i nazwisko oraz
określenie stanowiska służbowego pracownika obsługującego organ egzekucyjny.
Art. 96. Organ egzekucyjny niezwłocznie przekazuje do państwa
członkowskiego lub państwa trzeciego istotne informacje dotyczące sprawy, w
której wystąpiono z wnioskiem o odzyskanie należności pieniężnych, w
szczególności o:
1) zmianie wysokości należności pieniężnych;
2) wszczęciu postępowania w sprawie:
a) istnienia lub wysokości należności pieniężnych,
b) wszczęcia i prowadzenia egzekucji administracyjnej należności
pieniężnych,
c) doręczenia przez wierzyciela lub organ egzekucyjny orzeczenia lub
innego dokumentu dotyczącego dochodzonych należności pieniężnych.
Art. 97. 1. Organ egzekucyjny sporządza zmieniony zaktualizowany tytuł
wykonawczy na podstawie zmienionego pierwotnego tytułu wykonawczego.
2. Należności pieniężne przelicza się na walutę państwa członkowskiego lub
państwa trzeciego zgodnie z art. 22 pkt 2.
Art. 98. Organ egzekucyjny wycofuje wniosek o odzyskanie należności
pieniężnych, jeżeli postępowanie w sprawie dochodzenia tych należności stało się
bezprzedmiotowe z powodu zapłaty, umorzenia, wygaśnięcia należności
pieniężnych albo z innego powodu określonego w odrębnych przepisach.
18.11.2019
©Telksinoe s. 32/36
Art. 99. Do wniosku o podjęcie środków zabezpieczających należności
pieniężne stosuje się odpowiednio przepisy art. 96–98.
DZIAŁ III
Udzielanie pomocy na wniosek państwa członkowskiego lub państwa
trzeciego
Rozdział 1
Udzielanie informacji i odzyskiwanie należności pieniężnych
Art. 100. 1. Centralne biuro łącznikowe lub naczelnik urzędu skarbowego,
realizując wniosek o udzielenie informacji, przesyła do państwa członkowskiego
lub państwa trzeciego wymagane informacje w miarę ich pozyskiwania.
2. Centralne biuro łącznikowe lub organ egzekucyjny informuje, nie później
niż w terminie 6 miesięcy od dnia potwierdzenia otrzymania wniosku o udzielenie
informacji, państwo członkowskie lub państwo trzecie o wynikach realizacji tego
wniosku.
Art. 101. Na wniosek o odzyskanie należności pieniężnych pochodzący od
państwa członkowskiego lub państwa trzeciego centralne biuro łącznikowe
sporządza zagraniczny tytuł wykonawczy.
Art. 102. 1. Treść zagranicznego tytułu wykonawczego powinna być zgodna
z treścią pierwotnego tytułu wykonawczego.
2. Zagraniczny tytuł wykonawczy powinien zawierać co najmniej:
1) nazwę i adres siedziby lub inne dane dotyczące organu lub urzędu
występującego z wnioskiem o odzyskanie należności pieniężnych;
2) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu, adres zamieszkania lub siedziby oraz
inne posiadane dane niezbędne do identyfikacji podmiotu;
3) określenie rodzaju i wysokości należności pieniężnych wyrażonych w złotych
oraz okresu, którego dotyczą należności pieniężne;
4) oznaczenie pierwotnego tytułu wykonawczego;
5) klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu zagranicznego tytułu
wykonawczego do egzekucji administracyjnej.
[3. W zagranicznym tytule wykonawczym wykazuje się należności pieniężne Przepis
uchylający ust. 3
po zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy w sposób określony w art. 85 ust. 3.] w art. 102
wejdzie w życie z
18.11.2019
dn. 20.02.2021 r.
(Dz. U. z 2019 r.
poz. 1553 i 2070).
©Telksinoe s. 33/36
4. Zagraniczny tytuł wykonawczy może zostać sporządzony w odniesieniu do
kilku należności pieniężnych lub kilku podmiotów, zgodnie z pierwotnym tytułem
wykonawczym oraz wnioskiem o odzyskanie należności pieniężnych.
Art. 103. 1. W przypadku gdy całość lub część dochodzonych należności
pieniężnych nie może być wyegzekwowana, organ egzekucyjny informuje o tym
państwo członkowskie lub państwo trzecie, podając przyczyny niemożności
realizacji wniosku o odzyskanie należności pieniężnych w całości lub części.
2. Organ egzekucyjny informuje państwo członkowskie lub państwo trzecie o
stanie i wynikach realizacji wniosku o odzyskanie należności pieniężnych nie
później niż w terminie 6 miesięcy lub każdej jego wielokrotności od dnia
potwierdzenia otrzymania tego wniosku przez centralne biuro łącznikowe.
Art. 104. Spory dotyczące należności pieniężnych państwa członkowskiego
lub państwa trzeciego, pierwotnego tytułu wykonawczego oraz powiadomienia
dokonanego przez państwo członkowskie lub państwo trzecie są rozstrzygane przez
właściwy organ tego państwa zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym
państwie.
Art. 105. Centralne biuro łącznikowe sporządza zmieniony zagraniczny tytuł
wykonawczy po otrzymaniu od państwa członkowskiego lub państwa trzeciego
informacji o zmianie podstawy prawnej dochodzonego obowiązku powodującej
zmianę wysokości należności pieniężnych.
Art. 106. W przypadku gdy państwo członkowskie lub państwo trzecie
poinformuje o zmianie wysokości należności pieniężnych z przyczyny innej niż
wskazana w art. 105, organ egzekucyjny prowadzi dalsze odzyskiwanie należności
pieniężnych w zakresie określonym w tej informacji.
Art. 107. 1. Przekazanie państwu członkowskiemu lub państwu trzeciemu
należności pieniężnych następuje w terminie 2 miesięcy od dnia ich
wyegzekwowania.
2. Organ egzekucyjny może wstrzymać się z przekazaniem
wyegzekwowanych należności pieniężnych do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia
sporu w sprawie wszczęcia lub prowadzenia egzekucji administracyjnej, jeżeli
zachodzi prawdopodobieństwo, że wniesiony przez podmiot środek zaskarżenia
zostanie rozpatrzony na jego korzyść.
18.11.2019
©Telksinoe s. 34/36
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może uzgodnić z
państwem członkowskim lub państwem trzecim inny niż wskazany w ust. 1 termin
przekazywania należności pieniężnych wyegzekwowanych w kwocie poniżej 1500
euro.
Rozdział 2
Zabezpieczenie należności pieniężnych
Art. 108. Centralne biuro łącznikowe sporządza zarządzenie zabezpieczenia
na wniosek o podjęcie środków zabezpieczających należności pieniężne
pochodzący od państwa członkowskiego lub państwa trzeciego.
Art. 109. Do wniosku o podjęcie środków zabezpieczających należności
pieniężne stosuje się odpowiednio przepisy art. 103–106.
TYTUŁ VI
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i przepis
końcowy
Art. 110–122. (pominięte)3)
Art. 123. 1. Do postępowań egzekucyjnych w administracji wszczętych i
niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, mają zastosowanie przepisy
dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust. 2–6.
2. Organ egzekucyjny może, na podstawie art. 13 § 1 ustawy zmienianej w
art. 111, w brzmieniu dotychczasowym, zwolnić określony składnik majątkowy
zobowiązanego bez zgody wierzyciela.
3. Do wstrzymania czynności egzekucyjnych lub postępowania
egzekucyjnego na podstawie art. 23 § 6 ustawy zmienianej w art. 111, w brzmieniu
dotychczasowym, nie jest wymagana zgoda wierzyciela.
4. Do wszczęcia i prowadzenia egzekucji z nieruchomości stosuje się przepisy
działu II rozdziału 7 ustawy zmienianej w art. 111, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą.
5. Do postępowań, o których mowa w ust. 1, mają zastosowanie przepisy:
3)
Zamieszczone w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 stycznia
2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu
podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych (Dz. U. poz. 425).
18.11.2019
©Telksinoe s. 35/36
1) art. 17a, art. 26b, art. 36 § 1, art. 56 § 1, art. 57 § 1 i art. 71 § 3 ustawy
zmienianej w art. 111, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;
2) art. 49 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 113, art. 105 ust. 1 pkt 2 lit. v ustawy
zmienianej w art. 115, art. 54 pkt 8a ustawy zmienianej w art. 116, art. 19 ust.
2 pkt 3a ustawy zmienianej w art. 117, art. 8a ustawy zmienianej w art. 118,
art. 18a ustawy zmienianej w art. 119, art. 281 ust. 1 pkt 10a ustawy
zmienianej w art. 120, art. 149 pkt 10 ustawy zmienianej w art. 121 oraz art.
9f ust. 1 pkt 15a ustawy zmienianej w art. 122, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą.
6. Przepisy art. 28b i art. 28c ustawy zmienianej w art. 111, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, mają zastosowanie do postępowań egzekucyjnych w
administracji wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tych
przepisów.
Art. 124. 1. Do wniosków państwa członkowskiego lub państwa trzeciego o
udzielenie pomocy wniesionych do organu wykonującego przed dniem 1 stycznia
2012 r. i niezrealizowanych do dnia wejścia w życie ustawy zastosowanie mają
przepisy działu I rozdziału 7 ustawy zmienianej w art. 111, w brzmieniu
dotychczasowym, z wyłączeniem art. 66b § 3 i art. 66h § 2 i 4 tej ustawy, z tym że
funkcje organu wykonującego sprawuje centralne biuro łącznikowe.
2. Do wniosków państwa członkowskiego lub państwa trzeciego o udzielenie
pomocy wniesionych do organu wykonującego od dnia 1 stycznia 2012 r. i
niezrealizowanych do dnia wejścia w życie ustawy zastosowanie mają przepisy
niniejszej ustawy.
Art. 125. 1. Do wniosków polskich wierzycieli i organów egzekucyjnych o
udzielenie pomocy przez państwo członkowskie lub państwo trzecie wniesionych
do organu wnioskującego przed dniem 1 stycznia 2012 r. i nieprzekazanych do tych
państw do dnia wejścia w życie ustawy zastosowanie mają przepisy niniejszej
ustawy.
2. Do wniosków polskich wierzycieli i organów egzekucyjnych o udzielenie
pomocy przez państwo członkowskie lub państwo trzecie wniesionych do organu
wnioskującego przed dniem 1 stycznia 2012 r. i przekazanych do tych państw
zastosowanie mają przepisy działu I rozdziału 7 ustawy zmienianej w art. 111, w
18.11.2019
©Telksinoe s. 36/36
brzmieniu dotychczasowym, z wyłączeniem art. 66b § 3 i art. 66h § 2 i 4 tej ustawy,
z tym że funkcje organu wnioskującego sprawuje centralne biuro łącznikowe.
3. Do wniosków polskich wierzycieli i organów egzekucyjnych o udzielenie
pomocy przez państwo członkowskie lub państwo trzecie wniesionych do organu
wnioskującego od dnia 1 stycznia 2012 r. zastosowanie mają przepisy niniejszej
ustawy.
Art. 126. Informację dotyczącą pomocy, o której mowa w art. 66a ustawy
zmienianej w art. 111, w brzmieniu dotychczasowym, za 2013 r. i przekazywaną
do Komisji Europejskiej zgodnie z art. 66b § 3 tej ustawy, minister właściwy do
spraw finansów publicznych sporządzi i przekaże w formie i w zakresie
określonych w art. 7.
Art. 127. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 6 § 2, art. 15 § 5,
art. 26 § 2, art. 65, art. 67 § 1, art. 67c § 7 i 15, art. 109 § 1, art. 110r § 2 oraz art.
156 § 2 ustawy zmienianej w art. 111, pozostają w mocy do czasu wejścia w życie
nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych przepisów, nie
dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 128. Do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych
wydanych na podstawie art. 26 § 2 ustawy zmienianej w art. 111, przepisu art. 27
§ 1 pkt 12 tej ustawy nie stosuje się. Do tytułu wykonawczego wierzyciel dołącza
dowód doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagane,
podaje w tytule wykonawczym podstawę prawną braku tego obowiązku.
Art. 129. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z
wyjątkiem art. 111 pkt 16, który wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia
ogłoszenia4).
4)
Ustawa została ogłoszona w dniu 6 listopada 2013 r.
18.11.2019