Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/15

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2018 r.

poz. 419, 1637.

U S T A W A

z dnia 16 kwietnia 1993 r.

o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji 1)

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa reguluje zapobieganie i zwalczanie nieuczciwej konkurencji w

działalności gospodarczej, w szczególności produkcji przemysłowej i rolnej,

budownictwie, handlu i usługach – w interesie publicznym, przedsiębiorców oraz

klientów.

Art. 2. Przedsiębiorcami, w rozumieniu ustawy, są osoby fizyczne, osoby

prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które

prowadząc, chociażby ubocznie, działalność zarobkową lub zawodową uczestniczą

w działalności gospodarczej.

Art. 3. 1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem

lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub

klienta.

2. Czynami nieuczciwej konkurencji są w szczególności: wprowadzające w błąd

oznaczenie przedsiębiorstwa, fałszywe lub oszukańcze oznaczenie pochodzenia

geograficznego towarów albo usług, wprowadzające w błąd oznaczenie towarów lub

usług, naruszenie tajemnicy przedsiębiorstwa, nakłanianie do rozwiązania lub

niewykonania umowy, naśladownictwo produktów, pomawianie lub nieuczciwe

zachwalanie, utrudnianie dostępu do rynku, przekupstwo osoby pełniącej funkcję

publiczną, a także nieuczciwa lub zakazana reklama, organizowanie systemu

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw

Wspólnot Europejskich:

1) dyrektywy 84/450/EWG z dnia 10 września 1984 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych,

wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących reklamy

wprowadzającej w błąd (Dz. Urz. WE L 250 z 19.09.1984),

2) dyrektywy 97/55/WE z dnia 6 października 1997 r. zmieniającej dyrektywę 84/450/EWG

dotyczącą reklamy wprowadzającej w błąd w celu włączenia do niej reklamy porównawczej

(Dz. Urz. WE L 290 z 23.10.1997).

Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie – z

dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej – dotyczą

ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – wydanie specjalne.

05.09.2018

©Telksinoe s. 2/15

sprzedaży lawinowej oraz prowadzenie lub organizowanie działalności w systemie

konsorcyjnym.

Art. 4. Zagraniczne osoby fizyczne i prawne korzystają z uprawnień

wynikających z przepisów ustawy na podstawie umów międzynarodowych

obowiązujących Rzeczpospolitą Polską lub na zasadzie wzajemności.

Rozdział 2

Czyny nieuczciwej konkurencji

Art. 5. Czynem nieuczciwej konkurencji jest takie oznaczenie przedsiębiorstwa,

które może wprowadzić klientów w błąd co do jego tożsamości, przez używanie firmy,

nazwy, godła, skrótu literowego lub innego charakterystycznego symbolu wcześniej

używanego, zgodnie z prawem, do oznaczenia innego przedsiębiorstwa.

Art. 6. 1. Jeżeli oznaczenie przedsiębiorstwa nazwiskiem przedsiębiorcy może

wprowadzić klientów w błąd co do tożsamości z innym przedsiębiorstwem, które

wcześniej używało podobnego oznaczenia, przedsiębiorca ten powinien podjąć środki

mające na celu usunięcie niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd osób trzecich.

2. Na żądanie zainteresowanego sąd wyda orzeczenie nakazujące przedsiębiorcy,

który później zaczął używać tego oznaczenia, podjęcie stosownych środków

zapobiegających, polegających w szczególności na wprowadzeniu zmian

w oznaczeniu przedsiębiorstwa, ograniczeniu zakresu terytorialnego używania

oznaczenia lub jego używaniu w określony sposób.

Art. 7. 1. Jeżeli wskutek likwidacji, podziału lub przekształcenia

przedsiębiorstwa powstanie wątpliwość, który z przedsiębiorców ma prawo używać

oznaczenia przedsiębiorstwa zlikwidowanego, podzielonego lub przekształconego,

należy ustalić takie oznaczenia, które zapobiegną wprowadzeniu w błąd osób trzecich.

2. W razie sporu sąd, na żądanie zainteresowanego przedsiębiorcy, ustali

oznaczenia przedsiębiorstw, uwzględniając interesy stron oraz inne okoliczności

sprawy.

Art. 8. Czynem nieuczciwej konkurencji jest opatrywanie towarów lub usług

fałszywym lub oszukańczym oznaczeniem geograficznym wskazującym bezpośrednio

albo pośrednio na kraj, region lub miejscowość ich pochodzenia albo używanie takiego

oznaczenia w działalności handlowej, reklamie, listach handlowych, rachunkach lub

innych dokumentach.

05.09.2018

©Telksinoe s. 3/15

Art. 9. 1. Jeżeli towar lub usługa w miejscu pochodzenia korzysta z ochrony, a z

pochodzeniem z określonego regionu lub miejscowości są związane ich szczególne

cechy lub właściwości, czynem nieuczciwej konkurencji jest fałszywe lub oszukańcze

używanie takich chronionych oznaczeń geograficznych i chronionych nazw

pochodzenia.

2. Czynem nieuczciwej konkurencji jest także używanie oznaczeń i nazw, o

których mowa w ust. 1, nawet z dodatkiem „rodzaj”, „typ”, „metoda” albo

równoznacznym.

Art. 10. 1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest takie oznaczenie towarów lub

usług albo jego brak, które może wprowadzić klientów w błąd co do pochodzenia,

ilości, jakości, składników, sposobu wykonania, przydatności, możliwości

zastosowania, naprawy, konserwacji lub innych istotnych cech towarów albo usług, a

także zatajenie ryzyka, jakie wiąże się z korzystaniem z nich.

2. Czynem nieuczciwej konkurencji jest również wprowadzenie do obrotu

towarów w opakowaniu mogącym wywołać skutki określone w ust. 1, chyba że

zastosowanie takiego opakowania jest uzasadnione względami technicznymi.

Art. 11. 1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest ujawnienie, wykorzystanie lub

pozyskanie cudzych informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa.

2. Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne,

technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające

wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich

elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem

informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania

z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności,

działania w celu utrzymania ich w poufności.

3. Pozyskanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi czyn

nieuczciwej konkurencji, w szczególności gdy następuje bez zgody uprawnionego do

korzystania z informacji lub rozporządzania nimi i wynika z nieuprawnionego

dostępu, przywłaszczenia, kopiowania dokumentów, przedmiotów, materiałów,

substancji, plików elektronicznych obejmujących te informacje lub umożliwiających

wnioskowanie o ich treści.

4. Wykorzystanie lub ujawnienie informacji stanowiących tajemnicę

przedsiębiorstwa stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, w szczególności gdy

następuje bez zgody uprawnionego do korzystania z informacji lub rozporządzania

05.09.2018

©Telksinoe s. 4/15

nimi i narusza obowiązek ograniczenia ich wykorzystywania lub ujawniania

wynikający z ustawy, czynności prawnej lub z innego aktu albo gdy zostało dokonane

przez osobę, która pozyskała te informacje, dokonując czynu nieuczciwej konkurencji.

5. Ujawnienie, wykorzystanie lub pozyskanie informacji stanowiących tajemnicę

przedsiębiorstwa stanowi czyn nieuczciwej konkurencji także wówczas, gdy w chwili

ich ujawnienia, wykorzystania lub pozyskania osoba wiedziała lub przy zachowaniu

należytej staranności mogła wiedzieć, że informacje zostały pozyskane bezpośrednio

lub pośrednio od tego, kto wykorzystał lub ujawnił je w okolicznościach określonych

w ust. 4.

6. Wykorzystywanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa

polegające na produkowaniu, oferowaniu, wprowadzaniu do obrotu, a także

przywozie, wywozie i przechowywaniu w tych celach towarów stanowi czyn

nieuczciwej konkurencji, jeżeli osoba dokonująca wskazanej czynności wiedziała lub

przy zachowaniu należytej staranności mogła wiedzieć o tym, że właściwości

towarów, w tym estetyczne lub funkcjonalne, proces ich wytwarzania lub zbywania

zostały w znacznym stopniu ukształtowane w następstwie czynu określonego w ust. 1,

dokonanego w okolicznościach określonych w ust. 4.

7. Pozyskanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa nie stanowi

czynu nieuczciwej konkurencji, jeżeli nastąpiło w wyniku niezależnego odkrycia lub

wytworzenia albo obserwacji, badania, rozłożenia na części, testowania przedmiotu

dostępnego publicznie lub posiadanego zgodnie z prawem przez osobę, która

pozyskała informacje i której uprawnienie do pozyskania informacji nie było

ograniczone w chwili ich pozyskania.

8. Ujawnienie, wykorzystanie lub pozyskanie informacji stanowiących tajemnicę

przedsiębiorstwa nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji, gdy nastąpiło w celu

ochrony uzasadnionego interesu chronionego prawem, w ramach korzystania ze

swobody wypowiedzi lub w celu ujawnienia nieprawidłowości, uchybienia, działania

z naruszeniem prawa dla ochrony interesu publicznego, lub gdy ujawnienie informacji

stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa wobec przedstawicieli pracowników

w związku z pełnieniem przez nich funkcji na podstawie przepisów prawa było

niezbędne dla prawidłowego wykonywania tych funkcji.

Art. 12. 1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest nakłanianie osoby świadczącej

na rzecz przedsiębiorcy pracę, na podstawie stosunku pracy lub innego stosunku

prawnego, do niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków

05.09.2018

©Telksinoe s. 5/15

pracowniczych albo innych obowiązków umownych, w celu przysporzenia korzyści

sobie lub osobom trzecim albo szkodzenia przedsiębiorcy.

2. Czynem nieuczciwej konkurencji jest także nakłanianie klientów

przedsiębiorcy lub innych osób do rozwiązania z nim umowy albo niewykonania lub

nienależytego wykonania umowy, w celu przysporzenia korzyści sobie lub osobom

trzecim albo szkodzenia przedsiębiorcy.

3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do, podejmowanych przez związki

zawodowe, działań zgodnych z przepisami o rozwiązywaniu sporów zbiorowych.

Art. 13. 1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest naśladowanie gotowego

produktu, polegające na tym, że za pomocą technicznych środków reprodukcji jest

kopiowana zewnętrzna postać produktu, jeżeli może wprowadzić klientów w błąd co

do tożsamości producenta lub produktu.

2. Nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji naśladowanie cech

funkcjonalnych produktu, w szczególności budowy, konstrukcji i formy zapewniającej

jego użyteczność. Jeżeli naśladowanie cech funkcjonalnych gotowego produktu

wymaga uwzględnienia jego charakterystycznej formy, co może wprowadzić klientów

w błąd co do tożsamości producenta lub produktu, naśladowca jest zobowiązany

odpowiednio oznaczyć produkt.

Art. 14. 1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest rozpowszechnianie

nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd wiadomości o swoim lub innym

przedsiębiorcy albo przedsiębiorstwie, w celu przysporzenia korzyści lub wyrządzenia

szkody.

2. Wiadomościami, o których mowa w ust. 1, są nieprawdziwe lub

wprowadzające w błąd informacje, w szczególności o:

1) osobach kierujących przedsiębiorstwem;

2) wytwarzanych towarach lub świadczonych usługach;

3) stosowanych cenach;

4) sytuacji gospodarczej lub prawnej.

3. Rozpowszechnianiem wiadomości, o których mowa w ust. 1, jest również

posługiwanie się:

1) nieprzysługującymi lub nieścisłymi tytułami, stopniami albo innymi

informacjami o kwalifikacjach pracowników;

2) nieprawdziwymi atestami;

3) nierzetelnymi wynikami badań;

05.09.2018

©Telksinoe s. 6/15

4) nierzetelnymi informacjami o wyróżnieniach lub oznaczeniach produktów lub

usług.

Art. 15. 1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest utrudnianie innym

przedsiębiorcom dostępu do rynku, w szczególności przez:

1) sprzedaż towarów lub usług poniżej kosztów ich wytworzenia lub świadczenia

albo ich odprzedaż poniżej kosztów zakupu w celu eliminacji innych

przedsiębiorców;

2) nakłanianie osób trzecich do odmowy sprzedaży innym przedsiębiorcom albo

niedokonywania zakupu towarów lub usług od innych przedsiębiorców;

3) rzeczowo nieuzasadnione, zróżnicowane traktowanie niektórych klientów;

4) pobieranie innych niż marża handlowa opłat za przyjęcie towaru do sprzedaży;

5) działanie mające na celu wymuszenie na klientach wyboru jako kontrahenta

określonego przedsiębiorcy lub stwarzanie warunków umożliwiających

podmiotom trzecim wymuszanie zakupu towaru lub usługi u określonego

przedsiębiorcy.

2. Czyn, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, może polegać w szczególności na:

1) ograniczeniu w istotny sposób lub wyłączeniu możliwości dokonywania przez

klienta zakupu u innego przedsiębiorcy;

2) stworzeniu sytuacji powodujących pośrednio lub bezpośrednio narzucenie

klientom przez podmioty trzecie konieczności dokonania zakupu u danego

przedsiębiorcy lub u przedsiębiorcy, z którym dany przedsiębiorca pozostaje

w związku gospodarczym;

3) emisji, oferowaniu oraz realizacji znaków legitymacyjnych podlegających

wymianie na towary lub usługi oferowane przez jednego przedsiębiorcę lub

grupę przedsiębiorców pozostających w związku gospodarczym, w

okolicznościach wskazanych w pkt 1 lub 2.

3. Czynem nieuczciwej konkurencji jest także utrudnianie małym

przedsiębiorcom, w rozumieniu ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. – Prawo

działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 1178, z późn. zm.2))3), dostępu do rynku przez

sprzedaż towarów lub usług w obiektach handlowych o powierzchni sprzedaży

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. poz. 958 i 1193, z 2001 r. poz.

509, 679, 1115 i 1643, z 2002 r. poz. 2, 995 i 1112 oraz z 2003 r. poz. 789 i 1176.

Obecnie ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2017 r. poz.

2168, 2290 i 2486 oraz z 2018 r. poz. 107) na podstawie art. 86 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. –

Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 1808, z 2006

r. poz. 1636, z 2008 r. poz. 888, z 2009 r. poz. 97 oraz z 2011 r. poz. 764), która weszła w życie

z dniem 21 sierpnia 2004 r.

05.09.2018

©Telksinoe s. 7/15

powyżej 400 m2 po cenie nieuwzględniającej marży handlowej, z zastrzeżeniem ust.

4. Utrudnianiem dostępu do rynku, o którym mowa w ust. 3, jest również:

1) emitowanie oraz realizacja znaków legitymacyjnych podlegających wymianie na

towary lub usługi, oferowanych poniżej ich wartości nominalnej;

2) emitowanie oraz realizacja znaków legitymacyjnych podlegających wymianie na

towary lub usługi o cenie przewyższającej wartość nominalną znaku.

5. Nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji sprzedaż, o której mowa w ust. 3,

jeżeli jest dokonywana w ramach:

1) wyprzedaży posezonowej, dokonywanej dwa razy w roku na koniec sezonu

letniego i zimowego, trwającej każdorazowo nie dłużej niż miesiąc;

2) wyprzedaży ze względu na upływający termin przydatności towarów do spożycia

lub upływającą datę minimalnej trwałości;

3) likwidacji obiektu handlowego, o ile sprzedaż taka trwa nie dłużej niż 3 miesiące

od dnia podania do publicznej wiadomości informacji o likwidacji tego obiektu,

a w przypadku likwidacji wszystkich obiektów handlowych przedsiębiorcy w

związku z zaprzestaniem przez niego działalności handlowej – nie dłużej niż rok.

Art. 15a. Czynem nieuczciwej konkurencji polegającym na przekupstwie osoby

pełniącej funkcję publiczną jest określone w art. 229 Kodeksu karnego zachowanie

osoby fizycznej:

1) będącej przedsiębiorcą;

2) działającej na rzecz przedsiębiorcy w ramach uprawnienia do jego

reprezentowania albo podejmowania w jego imieniu decyzji lub wykonywania

nad nim kontroli;

3) działającej na rzecz przedsiębiorcy, za zgodą osoby, o której mowa w pkt 2.

Art. 15b. 1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest wytwarzanie, import,

dystrybucja, sprzedaż, najem lub oddawanie do używania pod innym tytułem

prawnym oraz posiadanie, w celach zarobkowych, urządzeń niedozwolonych, w

rozumieniu przepisów o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną

opartych lub polegających na dostępie warunkowym.

2. Czynem nieuczciwej konkurencji jest także instalacja, serwis lub wymiana

urządzeń niedozwolonych, w celach zarobkowych, oraz wykorzystywanie przekazu

informacji handlowej do promocji tych urządzeń lub związanych z nimi usług.

05.09.2018

©Telksinoe s. 8/15

Art. 16. 1. Czynem nieuczciwej konkurencji w zakresie reklamy jest w

szczególności:

1) reklama sprzeczna z przepisami prawa, dobrymi obyczajami lub uchybiająca

godności człowieka;

2) reklama wprowadzająca klienta w błąd i mogąca przez to wpłynąć na jego

decyzję co do nabycia towaru lub usługi;

3) reklama odwołująca się do uczuć klientów przez wywoływanie lęku,

wykorzystywanie przesądów lub łatwowierności dzieci;

4) wypowiedź, która, zachęcając do nabywania towarów lub usług, sprawia

wrażenie neutralnej informacji;

5) reklama, która stanowi istotną ingerencję w sferę prywatności, w szczególności

przez uciążliwe dla klientów nagabywanie w miejscach publicznych, przesyłanie

na koszt klienta niezamówionych towarów lub nadużywanie technicznych

środków przekazu informacji.

6) (uchylony)

2. Przy ocenie reklamy wprowadzającej w błąd należy uwzględnić wszystkie jej

elementy, zwłaszcza dotyczące ilości, jakości, składników, sposobu wykonania,

przydatności, możliwości zastosowania, naprawy lub konserwacji reklamowanych

towarów lub usług, a także zachowania się klienta.

3. Reklama umożliwiająca bezpośrednio lub pośrednio rozpoznanie konkurenta

albo towarów lub usług oferowanych przez konkurenta, zwana dalej „reklamą

porównawczą”, stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, jeżeli jest sprzeczna z dobrymi

obyczajami. Reklama porównawcza nie jest sprzeczna z dobrymi obyczajami, jeżeli

łącznie spełnia następujące przesłanki:

1) nie jest reklamą wprowadzającą w błąd, o której mowa w ust. 1 pkt 2;

2) w sposób rzetelny i dający się zweryfikować na podstawie obiektywnych

kryteriów porównuje towary lub usługi zaspokajające te same potrzeby lub

przeznaczone do tego samego celu;

3) w sposób obiektywny porównuje jedną lub kilka istotnych, charakterystycznych,

sprawdzalnych i typowych cech tych towarów i usług, do których może należeć

także cena;

4) nie powoduje na rynku pomyłek w rozróżnieniu między reklamującym a jego

konkurentem, ani między ich towarami albo usługami, znakami towarowymi,

oznaczeniami przedsiębiorstwa lub innymi oznaczeniami odróżniającymi;

05.09.2018

©Telksinoe s. 9/15

5) nie dyskredytuje towarów, usług, działalności, znaków towarowych, oznaczeń

przedsiębiorstwa lub innych oznaczeń odróżniających, a także okoliczności

dotyczących konkurenta;

6) w odniesieniu do towarów z chronionym oznaczeniem geograficznym lub

chronioną nazwą pochodzenia odnosi się zawsze do towarów z takim samym

oznaczeniem;

7) nie wykorzystuje w nieuczciwy sposób renomy znaku towarowego, oznaczenia

przedsiębiorstwa lub innego oznaczenia odróżniającego konkurenta ani też

chronionego oznaczenia geograficznego lub chronionej nazwy pochodzenia

produktów konkurencyjnych;

8) nie przedstawia towaru lub usługi jako imitacji czy naśladownictwa towaru lub

usługi opatrzonych chronionym znakiem towarowym, chronionym oznaczeniem

geograficznym lub chronioną nazwą pochodzenia albo innym oznaczeniem

odróżniającym.

4. Reklama porównawcza związana z ofertą specjalną powinna, w zależności od

jej warunków, jasno i jednoznacznie wskazywać datę wygaśnięcia tej oferty lub

zawierać informację, że oferta jest ważna do czasu wyczerpania zapasu towarów bądź

zaprzestania wykonywania usług, a jeżeli oferta specjalna jeszcze nie obowiązuje,

powinna wskazywać również datę, od której specjalna cena lub inne szczególne

warunki oferty będą obowiązywały.

Art. 17. Czynu nieuczciwej konkurencji, w rozumieniu art. 16, dopuszcza się

również agencja reklamowa albo inny przedsiębiorca, który reklamę opracował.

Art. 17a. 1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest sprzedaż konsumentom

towarów lub usług połączona z przyznaniem wszystkim, albo niektórym nabywcom

towarów lub usług nieodpłatnej premii, w postaci towarów lub usług odmiennych od

stanowiących przedmiot sprzedaży, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji sprzedaż, o której mowa w ust. 1,

jeżeli premie stanowią towary lub usługi:

1) o niewielkiej wartości lub próbki towaru;

2) wygrane w loteriach promocyjnych, organizowanych na podstawie przepisów o

grach hazardowych, lub konkursach, których wynik nie zależy od przypadku.

Art. 17b. (uchylony)

Art. 17c. 1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest organizowanie systemu

sprzedaży lawinowej, polegającego na proponowaniu nabywania towarów lub usług

05.09.2018

©Telksinoe s. 10/15

poprzez składanie nabywcom tych towarów lub usług obietnicy uzyskania korzyści

materialnych w zamian za nakłonienie innych osób do dokonania takich samych

transakcji, które to osoby uzyskałyby podobne korzyści materialne wskutek

nakłonienia kolejnych osób do udziału w systemie.

2. Nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji organizowanie systemu

sprzedaży, o którym mowa w ust. 1, jeśli spełnione zostaną następujące warunki:

1) korzyści materialne uzyskiwane z uczestnictwa w systemie sprzedaży pochodzą

ze środków uzyskiwanych z zakupu lub ze sprzedaży dóbr i usług po cenie, której

wartość nie może rażąco przekraczać rzeczywistej wartości rynkowej tych dóbr

i usług;

2) osoba rezygnująca z udziału w systemie sprzedaży ma prawo do odprzedaży

organizatorowi systemu za co najmniej 90% ceny zakupu wszystkich nabytych

od organizatora nadających się do sprzedaży towarów, materiałów informacyjno-

instruktażowych, próbek towarów lub zestawów prezentacyjnych zakupionych

w przeciągu 6 miesięcy poprzedzających datę złożenia rezygnacji organizatorowi

systemu sprzedaży.

Art. 17d. Czynem nieuczciwej konkurencji jest wprowadzanie do obrotu przez

sieci sklepów dyskontowych towarów w ilości przewyższającej 20% wartości obrotów

z markami stanowiącymi własność właściciela sieci lub podmiotów zależnych.

Art. 17e. (uchylony)

Art. 17f. 1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest przekazanie przez wierzyciela

informacji gospodarczej do biura informacji gospodarczej z naruszeniem ustawy

z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie

danych gospodarczych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1015, z późn. zm.4)) albo niezażądanie

przez wierzyciela aktualizacji albo usunięcia informacji gospodarczej mimo

zaistnienia obowiązku jej aktualizacji albo usunięcia zgodnie z tą ustawą.

2. Czynem nieuczciwej konkurencji jest nieusunięcie albo niedokonanie przez

biuro informacji gospodarczej aktualizacji informacji gospodarczej w przypadkach,

gdy ustawa, o której mowa w ust. 1, nakłada na biuro obowiązek usunięcia albo

aktualizacji tej informacji.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 1188,

z 2015 r. poz. 396, z 2016 r. poz. 1948, z 2017 r. poz. 819 i 933 oraz z 2018 r. poz. 138.

05.09.2018

©Telksinoe s. 11/15

Rozdział 3

Odpowiedzialność cywilna

Art. 18. 1. W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji, przedsiębiorca,

którego interes został zagrożony lub naruszony, może żądać:

1) zaniechania niedozwolonych działań;

2) usunięcia skutków niedozwolonych działań;

3) złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia odpowiedniej treści i w

odpowiedniej formie;

4) naprawienia wyrządzonej szkody, na zasadach ogólnych;

5) wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści, na zasadach ogólnych;

6) zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej na określony cel społeczny związany

ze wspieraniem kultury polskiej lub ochroną dziedzictwa narodowego – jeżeli

czyn nieuczciwej konkurencji był zawiniony.

1a. Przepis ust. 1 pkt 4 nie ma zastosowania do czynów nieuczciwej konkurencji

stanowiących naruszenie prawa konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 21 kwietnia

2017 r. o roszczeniach o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa

konkurencji (Dz. U. poz. 1132), do których stosuje się przepisy wymienionej ustawy.

2. Sąd, na wniosek uprawnionego, może orzec również o wyrobach, ich

opakowaniach, materiałach reklamowych i innych przedmiotach bezpośrednio

związanych z popełnieniem czynu nieuczciwej konkurencji. W szczególności sąd

może orzec ich zniszczenie lub zaliczenie na poczet odszkodowania.

3. W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na naruszeniu

tajemnicy przedsiębiorstwa sąd, na wniosek uprawnionego, może zobowiązać

pozwanego do podania do publicznej wiadomości informacji o wyroku albo treści

wyroku, w oznaczony sposób i w oznaczonym zakresie, jeżeli jest to uzasadnione ze

względu na okoliczności dokonania czynu nieuczciwej konkurencji, w szczególności

sposób dokonania czynu, wartość informacji, których dotyczył czyn, skutek czynu

oraz prawdopodobieństwo dokonania czynu nieuczciwej konkurencji w przyszłości,

a w przypadku, jeżeli pozwanym jest osoba fizyczna – jeżeli dodatkowo nie

sprzeciwia się temu uzasadniony interes pozwanego, w szczególności wzgląd na

ochronę jego dóbr osobistych. Sposób i zakres podania do publicznej wiadomości

informacji o wyroku albo treści wyroku nie może prowadzić do ujawnienia tajemnicy

przedsiębiorstwa.

05.09.2018

4. W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na naruszeniu

tajemnicy przedsiębiorstwa sąd, zamiast uwzględnienia żądania określonego

w ust. 1 pkt 1 lub 2 lub ust. 2, może, na wniosek pozwanego, zobowiązać go do zapłaty

na rzecz powoda stosownego wynagrodzenia, w wysokości nie wyższej niż

wynagrodzenie, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia

przez uprawnionego zgody na korzystanie z informacji, przez czas nie dłuższy niż do

ustania stanu tajemnicy, jeżeli:

1) pozwany w chwili wykorzystywania lub ujawniania informacji stanowiących

tajemnicę przedsiębiorstwa nie wiedział ani przy zachowaniu należytej

staranności nie mógł wiedzieć, że informacje te pozyskano od osoby, która je

wykorzystała lub ujawniła w okolicznościach określonych w art. 11 ust. 4;

2) uwzględnienie żądania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, spowodowałoby dla

pozwanego niewspółmierne szkody;

3) zobowiązanie do zapłaty wynagrodzenia nie narusza uzasadnionego interesu

powoda.

5. W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na naruszeniu

tajemnicy przedsiębiorstwa uprawniony może żądać, zamiast odszkodowania

określonego w ust. 1 pkt 4, naprawienia szkody przez zapłatę sumy pieniężnej

w wysokości odpowiadającej wynagrodzeniu, które w chwili jego dochodzenia

byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie

z informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa.

Art. 18a. Ciężar dowodu prawdziwości oznaczeń lub informacji umieszczanych

na towarach albo ich opakowaniach lub wypowiedzi zawartych w reklamie spoczywa

na osobie, której zarzuca się czyn nieuczciwej konkurencji związany

z wprowadzeniem w błąd.

Art. 19. 1. Z roszczeniami wymienionymi w art. 18 ust. 1 pkt 1–3 i 6 mogą

wystąpić:

1) (uchylony)

2) krajowa lub regionalna organizacja, której celem statutowym jest ochrona

interesów przedsiębiorców.

3) (uchylony)

4) (uchylony)

2. Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do czynów nieuczciwej konkurencji

określonych w art. 5–7, art. 11, art. 14 i art. 15a.

05.09.2018

Art. 20. 1. Roszczenia z tytułu czynów nieuczciwej konkurencji ulegają

przedawnieniu z upływem trzech lat. Bieg przedawnienia rozpoczyna się oddzielnie

co do każdego naruszenia.

2. Do przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej czynem

nieuczciwej konkurencji stosuje się przepis art. 4421 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.

– Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r. poz. 459, 933 i 1132).

3. Przepis ust. 2 nie ma zastosowania do roszczeń o naprawienie szkody z tytułu

czynów nieuczciwej konkurencji stanowiących naruszenie prawa konkurencji

w rozumieniu ustawy z dnia 21 kwietnia 2017 r. o roszczeniach o naprawienie szkody

wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji, do których stosuje się przepisy

wymienionej ustawy.

4. Jeżeli czyn nieuczciwej konkurencji polegający na naruszeniu tajemnicy

przedsiębiorstwa stanowi jednocześnie zbrodnię albo występek, art. 442^1 § 2 ustawy

z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny nie stosuje się. W takim przypadku

termin przedawnienia roszczenia o naprawienie szkody nie może skończyć się później

niż z upływem lat dwudziestu od dnia popełnienia przestępstwa.

Art. 21. (uchylony)

Art. 22. 1. W razie wniesienia oczywiście bezzasadnego powództwa z tytułu

nieuczciwej konkurencji, sąd, na wniosek pozwanego, może nakazać powodowi

złożenie jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia odpowiedniej treści

i w odpowiedniej formie.

2. Pozwany, u którego na skutek wniesienia powództwa, o którym mowa w ust.

1, powstała szkoda, może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych.

Rozdział 3a

(uchylony)

Rozdział 4

Przepisy karne

Art. 23. 1. Kto, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi w stosunku do

przedsiębiorcy, ujawnia innej osobie lub wykorzystuje we własnej działalności

gospodarczej informację stanowiącą tajemnicę przedsiębiorstwa, jeżeli wyrządza to

poważną szkodę przedsiębiorcy,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do

lat 2.

05.09.2018

2. Tej samej karze podlega, kto, uzyskawszy bezprawnie informację stanowiącą

tajemnicę przedsiębiorstwa, ujawnia ją innej osobie lub wykorzystuje we własnej

działalności gospodarczej.

3. Karze określonej w ust. 1 podlega, kto ujawnia lub wykorzystuje informację

stanowiącą tajemnicę przedsiębiorstwa, z którą zapoznał się, biorąc udział

w rozprawie lub w innych czynnościach postępowania sądowego dotyczącego

roszczeń z tytułu czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na naruszeniu

tajemnicy przedsiębiorstwa albo przez dostęp do akt takiego postępowania, jeżeli

w postępowaniu tym została wyłączona jawność rozprawy.

Art. 24. Kto, za pomocą technicznych środków reprodukcji, kopiuje zewnętrzną

postać produktu lub tak skopiowany wprowadza do obrotu, stwarzając tym możliwość

wprowadzenia klientów w błąd co do tożsamości producenta lub produktu, czym

wyrządza poważną szkodę przedsiębiorcy,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do

lat 2.

Art. 24a. Kto organizuje system sprzedaży lawinowej lub takim systemem

kieruje, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

Art. 24b. (uchylony)

Art. 25. 1. Kto, oznaczając lub wbrew obowiązkowi nie oznaczając towarów

albo usług, wprowadza klientów w błąd co do pochodzenia, ilości, jakości,

składników, sposobu wykonania, przydatności, możliwości zastosowania, naprawy,

konserwacji lub innych istotnych cech towarów lub usług albo nie informuje o ryzyku,

jakie wiąże się z korzystaniem z nich, i naraża w ten sposób klientów na szkodę,

podlega karze aresztu albo grzywny.

2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu nieuczciwej konkurencji w

zakresie reklamy lub sprzedaży, o której mowa w art. 17a.

Art. 26. 1. Kto rozpowszechnia nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd

wiadomości o przedsiębiorstwie, w szczególności o osobach kierujących

przedsiębiorstwem, wytwarzanych towarach, świadczonych usługach lub

stosowanych cenach albo o sytuacji gospodarczej lub prawnej przedsiębiorstwa, w

celu szkodzenia przedsiębiorcy,

podlega karze aresztu albo grzywny.

2. Tej samej karze podlega, kto, w celu przysporzenia korzyści majątkowej lub

osobistej sobie, swojemu przedsiębiorstwu lub osobom trzecim, rozpowszechnia

05.09.2018

nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd wiadomości o swoim przedsiębiorstwie lub

przedsiębiorcy, w szczególności o osobach kierujących przedsiębiorstwem,

wytwarzanych towarach, świadczonych usługach lub stosowanych cenach albo o

sytuacji gospodarczej lub prawnej przedsiębiorcy lub przedsiębiorstwa.

Art. 27. 1. Ściganie przewidzianych w niniejszej ustawie przestępstw następuje

na wniosek pokrzywdzonego, a wykroczeń – na żądanie pokrzywdzonego.

1a. (uchylony)

2. Z żądaniem ścigania wykroczenia przewidzianego w art. 25 mogą wystąpić

także podmioty, o których mowa w art. 19 ust. 1.

Rozdział 5

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 28. (pominięty)

Art. 29. (pominięty)

Rozdział 6

Przepisy końcowe

Art. 30. Traci moc ustawa z dnia 2 sierpnia 1926 r. o zwalczaniu nieuczciwej

konkurencji (Dz. U. z 1930 r. poz. 467).

Art. 31. Ustawa wchodzi w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia

ogłoszenia5), z wyjątkiem art. 28, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.

Ustawa została ogłoszona w dniu 8 czerwca 1993 r.

05.09.2018