Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2018 Pozycja 395
Opracowano na podstawie: t.j.
Dz. U. z 2018 r.
poz. 395, 398, 650, 1629, 2212, 2244,
Dz. U. z 2019 r.
poz. 55.
U S T A W A
z dnia 29 września 1994 r.
o rachunkowości 1)
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa określa zasady rachunkowości oraz zasady wykonywania
działalności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych.
Art. 2. 1. Przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej „ustawą”, stosuje
się, z zastrzeżeniem ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
1) spółek handlowych (osobowych i kapitałowych, w tym również
w organizacji) oraz spółek cywilnych, z zastrzeżeniem pkt 2, a także innych
osób prawnych, z wyjątkiem Skarbu Państwa i Narodowego Banku
Polskiego;
2) osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek cywilnych osób
fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółek jawnych osób fizycznych,
spółek partnerskich oraz przedsiębiorstw w spadku działających zgodnie
z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem
osoby fizycznej (Dz. U. poz. 1629), jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży
towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy
wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 2 000 000 euro;
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw
Wspólnot Europejskich:
1) dyrektywy 2001/65/WE z dnia 27 września 2001 r. zmieniającej dyrektywy 78/660/EWG,
83/349/EWG oraz 86/635/EWG w zakresie zasad oceny rocznych i skonsolidowanych
sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek a także banków oraz innych instytucji
finansowych (Dz. Urz. WE L 283 z 27.10.2001);
2) dyrektywy 2003/38/WE z dnia 13 maja 2003 r. zmieniającej dyrektywę 78/660/EWG
w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek w odniesieniu do
kwot wyrażonych w euro (Dz. Urz. WE L 120 z 15.05.2003);
3) dyrektywy 2003/51/WE z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniającej dyrektywy 78/660/EWG,
83/349/EWG, 86/635/EWG oraz 91/674/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych
sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, banków i innych instytucji
finansowych oraz zakładów ubezpieczeń (Dz. Urz. WE L 178 z 17.07.2003).
Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie
– z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej – dotyczą
ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – wydanie specjalne.
2a) przedsiębiorstw w spadku działających zgodnie z ustawą z dnia 5 lipca
2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej, jeżeli na
dzień poprzedzający dzień otwarcia spadku prowadzone były księgi
rachunkowe;
3) jednostek organizacyjnych działających na podstawie Prawa bankowego,
przepisów o obrocie papierami wartościowymi, przepisów o funduszach
inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi,
przepisów o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, przepisów
o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych lub przepisów
o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, bez względu na
wielkość przychodów;
4) gmin, powiatów, województw i ich związków, a także:
a) państwowych, gminnych, powiatowych i wojewódzkich jednostek
budżetowych,
b) gminnych, powiatowych i wojewódzkich zakładów budżetowych;
c) (uchylona)
5) jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem
spółek, o których mowa w pkt 1 i 2;
6) oddziałów i przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa
przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie
gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 649);
7) jednostek niewymienionych w pkt 1–6, jeżeli otrzymują one na realizację
zadań zleconych dotacje lub subwencje z budżetu państwa, budżetów
jednostek samorządu terytorialnego lub funduszów celowych – od początku
roku obrotowego, w którym dotacje lub subwencje zostały im przyznane.
2. Osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób
fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych, spółki
partnerskie oraz przedsiębiorstwa w spadku działające zgodnie z ustawą z dnia
5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej mogą
stosować zasady rachunkowości określone ustawą również od początku następnego
roku obrotowego, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów
i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy są niższe niż równowartość
Nowe brzmienie
w walucie polskiej 2 000 000 euro. W tym przypadku osoby te lub wspólnicy przed
rozpoczęciem roku obrotowego są obowiązani, o ile odrębne przepisy nie stanowią
inaczej, do zawiadomienia o tym urzędu skarbowego, właściwego w sprawach
opodatkowania podatkiem dochodowym. Osoby fizyczne lub wspólnicy spółek
cywilnych osób fizycznych mogą złożyć zawiadomienie na podstawie ustawy
z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz. U. poz. 647, 1544
i 1629).
2a. Do spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, których
przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za
poprzedni rok obrotowy wyniosły mniej niż równowartość w walucie polskiej 2
000 000 euro i które nie stosują zasad rachunkowości określonych ustawą na
podstawie ust. 2, stosuje się art. 70a.
2b. Przepisy ustawy stosuje się również, bez względu na wielkość
przychodów, do alternatywnych spółek inwestycyjnych w rozumieniu przepisów
o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami
inwestycyjnymi, w tym uprawnionych do posługiwania się nazwą „EuVECA” albo
„EuSEF”.
3. Jednostki sporządzające sprawozdania finansowe zgodnie
z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości, Międzynarodowymi
Standardami Sprawozdawczości Finansowej oraz związanymi z nimi
interpretacjami ogłoszonymi w formie rozporządzeń Komisji Europejskiej,
zwanymi dalej „MSR”, stosują przepisy ustawy oraz przepisy wykonawcze wydane
na jej podstawie, w zakresie nieuregulowanym przez MSR.
4. Kościelne osoby prawne nieprowadzące działalności gospodarczej
prowadzą rachunkowość zgodnie z przepisami wewnętrznymi tych osób.
5. Jednostki, o których mowa w art. 10a ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia
2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2016 r. poz.
1817 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60, 573 i 1909), mogą prowadzić uproszczoną
ewidencję przychodów i kosztów na zasadach i warunkach określonych w tej
ustawie.
6. Koła gospodyń wiejskich działające na podstawie ustawy z dnia 9 listopada
2018 r. o kołach gospodyń wiejskich (Dz. U. poz. 2212) mogą prowadzić
uproszczoną ewidencję przychodów i kosztów na zasadach i warunkach
określonych w tej ustawie.
Art. 3. 1. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) jednostce – rozumie się przez to podmioty i osoby określone w art. 2 ust. 1;
2) banku – rozumie się przez to jednostkę działającą na podstawie przepisów
Prawa bankowego;
3) zakładzie ubezpieczeń – rozumie się przez to jednostkę prowadzącą
działalność ubezpieczeniową na podstawie przepisów o działalności
ubezpieczeniowej;
3a) przepisach o obrocie papierami wartościowymi – rozumie się przez to
przepisy ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, ustawy o nadzorze
nad rynkiem kapitałowym, ustawy o ofercie publicznej i warunkach
wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu
obrotu oraz o spółkach publicznych;
3b) zakładzie reasekuracji – rozumie się przez to jednostkę prowadzącą
działalność reasekuracyjną na podstawie przepisów o działalności
reasekuracyjnej;
4) udziałach lub udziałowcach – rozumie się przez to również odpowiednio akcje
lub akcjonariuszy;
5) krajowych środkach płatniczych, walutach obcych i dewizach – rozumie się
przez to krajowe środki płatnicze, waluty obce i dewizy, o których mowa
w przepisach Prawa dewizowego;
5a) członku organu jednostki – rozumie się przez to osobę fizyczną, pełniącą
funkcję członka zarządu lub innego organu zarządzającego, członka rady
nadzorczej lub innego organu nadzorującego, jak również innego organu
administrującego jednostki, powołaną do pełnienia tej funkcji zgodnie
z postanowieniami umowy spółki, statutu lub innymi obowiązującymi
jednostkę przepisami prawa;
6) kierowniku jednostki – rozumie się przez to członka zarządu lub innego
organu zarządzającego, a jeżeli organ jest wieloosobowy – członków tego
organu, z wyłączeniem pełnomocników ustanowionych przez jednostkę.
W przypadku spółki jawnej i spółki cywilnej za kierownika jednostki uważa
się wspólników prowadzących sprawy spółki, w przypadku spółki
partnerskiej – wspólników prowadzących sprawy spółki albo zarząd,
a w odniesieniu do spółki komandytowej i spółki komandytowo-akcyjnej –
komplementariuszy prowadzących sprawy spółki. W przypadku osoby
fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą za kierownika jednostki
uważa się tę osobę; do osób wykonujących wolne zawody przepis ten stosuje
się odpowiednio. Za kierownika jednostki uważa się również likwidatora,
a także syndyka lub zarządcę ustanowionego w postępowaniu
restrukturyzacyjnym oraz zarządcę sukcesyjnego, o którym mowa w ustawie
z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby
fizycznej, albo osobę, o której mowa w art. 14 tej ustawy, która dokonała
zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13 października
1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U.
z 2017 r. poz. 869 i 2491 oraz z 2018 r. poz. 106, 650, 771 i 1629);
7) organie zatwierdzającym – rozumie się przez to organ, który zgodnie
z obowiązującymi jednostkę przepisami prawa, statutem, umową lub na mocy
prawa własności jest uprawniony do zatwierdzania sprawozdania
finansowego jednostki. W przypadku spółki osobowej, z wyjątkiem spółki
komandytowo-akcyjnej, oraz spółki cywilnej przez organ zatwierdzający
rozumie się jej wspólników;
8) okresie sprawozdawczym – rozumie się przez to okres, za który sporządza się
sprawozdanie finansowe w trybie przewidzianym ustawą lub inne
sprawozdania sporządzone na podstawie ksiąg rachunkowych;
9) roku obrotowym – rozumie się przez to rok kalendarzowy lub inny okres
trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych, stosowany również
do celów podatkowych. Rok obrotowy lub jego zmiany określa statut lub
umowa, na podstawie której utworzono jednostkę. Jeżeli jednostka rozpoczęła
działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to można księgi
rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres połączyć z księgami
rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny. W przypadku
zmiany roku obrotowego pierwszy po zmianie rok obrotowy powinien być
dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy;
10) dniu bilansowym – rozumie się przez to dzień, na który jednostka sporządza
sprawozdanie finansowe;
11) przyjętych zasadach (polityce) rachunkowości – rozumie się przez to wybrane
i stosowane przez jednostkę rozwiązania dopuszczone ustawą, w tym także
określone w MSR, zapewniające wymaganą jakość sprawozdań finansowych;
12) aktywach – rozumie się przez to kontrolowane przez jednostkę zasoby
majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych
zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści
ekonomicznych;
13) aktywach trwałych – rozumie się przez to aktywa jednostki, które nie są
zaliczane do aktywów obrotowych, o których mowa w pkt 18;
14) wartościach niematerialnych i prawnych – rozumie się przez to,
z zastrzeżeniem pkt 17, nabyte przez jednostkę, zaliczane do aktywów
trwałych, prawa majątkowe nadające się do gospodarczego wykorzystania,
o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok,
przeznaczone do używania na potrzeby jednostki, a w szczególności:
a) autorskie prawa majątkowe, prawa pokrewne, licencje, koncesje,
b) prawa do wynalazków, patentów, znaków towarowych, wzorów
użytkowych oraz zdobniczych,
c) know-how.
W przypadku wartości niematerialnych i prawnych oddanych do używania na
podstawie umowy najmu, dzierżawy lub leasingu, wartości niematerialne
i prawne zalicza się do aktywów trwałych jednej ze stron umowy, zgodnie z
warunkami określonymi w ust. 4. Do wartości niematerialnych i prawnych
zalicza się również nabytą wartość firmy oraz koszty zakończonych prac
rozwojowych;
15) środkach trwałych – rozumie się przez to, z zastrzeżeniem pkt 17, rzeczowe
aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej
użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone
na potrzeby jednostki. Zalicza się do nich w szczególności:
a) nieruchomości – w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu,
budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale,
spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz
spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
b) maszyny, urządzenia, środki transportu i inne rzeczy,
c) ulepszenia w obcych środkach trwałych,
d) inwentarz żywy.
Środki trwałe oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy
lub leasingu zalicza się do aktywów trwałych jednej ze stron umowy, zgodnie
z warunkami określonymi w ust. 4;
16) środkach trwałych w budowie – rozumie się przez to zaliczane do aktywów
trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już
istniejącego środka trwałego;
17) inwestycjach – rozumie się przez to aktywa posiadane przez jednostkę w celu
osiągnięcia z nich korzyści ekonomicznych wynikających z przyrostu
wartości tych aktywów, uzyskania przychodów w formie odsetek, dywidend
(udziałów w zyskach) lub innych pożytków, w tym również z transakcji
handlowej, a w szczególności aktywa finansowe oraz te nieruchomości
i wartości niematerialne i prawne, które nie są użytkowane przez jednostkę,
lecz są posiadane przez nią w celu osiągnięcia tych korzyści. W przypadku
zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji przez inwestycje rozumie się
lokaty;
18) aktywach obrotowych – rozumie się przez to tę część aktywów jednostki,
które w przypadku:
a) aktywów rzeczowych, o których mowa w pkt 19 – są przeznaczone do
zbycia lub zużycia w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego lub w ciągu
normalnego cyklu operacyjnego właściwego dla danej działalności,
jeżeli trwa on dłużej niż 12 miesięcy,
b) aktywów finansowych, o których mowa w pkt 24 – są płatne
i wymagalne lub przeznaczone do zbycia w ciągu 12 miesięcy od dnia
bilansowego lub od daty ich założenia, wystawienia lub nabycia, albo
stanowią aktywa pieniężne,
c) należności krótkoterminowych – obejmują ogół należności z tytułu
dostaw i usług oraz całość lub część należności z innych tytułów
niezaliczonych do aktywów finansowych, a które stają się wymagalne
w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego,
d) rozliczeń międzyokresowych – trwają nie dłużej niż 12 miesięcy od dnia
bilansowego;
19) rzeczowych aktywach obrotowych – rozumie się przez to materiały nabyte
w celu zużycia na własne potrzeby, wytworzone lub przetworzone przez
jednostkę produkty gotowe (wyroby i usługi) zdatne do sprzedaży lub w toku
produkcji, półprodukty oraz towary nabyte w celu odprzedaży w stanie
nieprzetworzonym;
20) zobowiązaniach – rozumie się przez to wynikający z przeszłych zdarzeń
obowiązek wykonania świadczeń o wiarygodnie określonej wartości, które
spowodują wykorzystanie już posiadanych lub przyszłych aktywów jednostki;
21) rezerwach – rozumie się przez to zobowiązania, których termin wymagalności
lub kwota nie są pewne;
21a) rezerwach techniczno-ubezpieczeniowych – rozumie się przez to rezerwy
techniczno-ubezpieczeniowe dla celów rachunkowości tworzone przez zakład
ubezpieczeń lub zakład reasekuracji;
22) zobowiązaniach krótkoterminowych – rozumie się przez to ogół zobowiązań
z tytułu dostaw i usług, a także całość lub tę część pozostałych zobowiązań,
które stają się wymagalne w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego;
23) instrumentach finansowych – rozumie się przez to kontrakt, który powoduje
powstanie aktywów finansowych u jednej ze stron i zobowiązania
finansowego albo instrumentu kapitałowego u drugiej ze stron pod
warunkiem, że z kontraktu zawartego między dwiema lub więcej stronami
jednoznacznie wynikają skutki gospodarcze, bez względu na to, czy
wykonanie praw lub zobowiązań wynikających z kontraktu ma charakter
bezwarunkowy albo warunkowy. Do instrumentów finansowych nie zalicza
się w szczególności:
a) rezerw i aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego,
b) umów o gwarancje finansowe, które ustalają wykonanie obowiązków
z tytułu udzielonej gwarancji, w formie zapłacenia kwot
odpowiadających stratom poniesionym przez beneficjenta na skutek
niespłacenia wierzytelności przez dłużnika w wymaganym terminie,
c) umów o przeniesienie praw z papierów wartościowych w okresie
pomiędzy terminem zawarcia i rozliczenia transakcji, gdy wykonanie
tych umów wymaga wydania papierów wartościowych w określonym
terminie, również wtedy, gdy przeniesienie tych praw następuje w formie
zapisu na rachunku papierów wartościowych, prowadzonym przez
podmiot upoważniony na podstawie odrębnych przepisów,
d) aktywów i zobowiązań z tytułu programów, z których wynikają udziały
pracowników oraz innych osób związanych z jednostką w jej kapitałach
lub w kapitałach innej jednostki z grupy kapitałowej, do której należy
jednostka,
e) umów połączenia spółek, z których wynikają obowiązki określone
w art. 44b ust. 9;
24) aktywach finansowych – rozumie się przez to aktywa pieniężne, instrumenty
kapitałowe wyemitowane przez inne jednostki, a także wynikające
z kontraktu prawo do otrzymania aktywów pieniężnych lub prawo do
wymiany instrumentów finansowych z inną jednostką na korzystnych
warunkach;
25) aktywach pieniężnych – rozumie się przez to aktywa w formie krajowych
środków płatniczych, walut obcych i dewiz. Do aktywów pieniężnych zalicza
się również inne aktywa finansowe, w tym w szczególności naliczone odsetki
od aktywów finansowych. Jeżeli aktywa te są płatne lub wymagalne w ciągu
3 miesięcy od dnia ich otrzymania, wystawienia, nabycia lub założenia
(lokaty), to na potrzeby rachunku przepływów pieniężnych zalicza się je do
środków pieniężnych, chyba że ujmuje się je w przepływach z działalności
inwestycyjnej (lokacyjnej);
26) instrumentach kapitałowych – rozumie się przez to kontrakty, z których
wynika prawo do majątku jednostki, pozostałego po zaspokojeniu lub
zabezpieczeniu wszystkich wierzycieli, a także zobowiązanie się jednostki do
wyemitowania lub dostarczenia własnych instrumentów kapitałowych,
a w szczególności udziały, opcje na akcje własne lub warranty;
27) zobowiązaniach finansowych – rozumie się przez to zobowiązanie jednostki
do wydania aktywów finansowych albo do wymiany instrumentu
finansowego z inną jednostką, na niekorzystnych warunkach;
28) zobowiązaniach warunkowych – rozumie się przez to obowiązek wykonania
świadczeń, których powstanie jest uzależnione od zaistnienia określonych
zdarzeń;
29) aktywach netto – rozumie się przez to aktywa jednostki pomniejszone
o zobowiązania, odpowiadające wartościowo kapitałowi (funduszowi)
własnemu;
30) przychodach i zyskach – rozumie się przez to uprawdopodobnione powstanie
w okresie sprawozdawczym korzyści ekonomicznych, o wiarygodnie
określonej wartości, w formie zwiększenia wartości aktywów, albo
zmniejszenia wartości zobowiązań, które doprowadzą do wzrostu kapitału
własnego lub zmniejszenia jego niedoboru w inny sposób niż wniesienie
środków przez udziałowców lub właścicieli;
31) kosztach i stratach – rozumie się przez to uprawdopodobnione zmniejszenia
w okresie sprawozdawczym korzyści ekonomicznych, o wiarygodnie
określonej wartości, w formie zmniejszenia wartości aktywów, albo
zwiększenia wartości zobowiązań i rezerw, które doprowadzą do
zmniejszenia kapitału własnego lub zwiększenia jego niedoboru w inny
sposób niż wycofanie środków przez udziałowców lub właścicieli;
32) pozostałych kosztach i przychodach operacyjnych – rozumie się przez to
koszty i przychody związane pośrednio z działalnością operacyjną jednostki,
a w szczególności koszty i przychody związane:
a) z działalnością socjalną,
b) ze zbyciem środków trwałych, środków trwałych w budowie, wartości
niematerialnych i prawnych, a także nieruchomości oraz wartości
niematerialnych i prawnych zaliczonych do inwestycji,
c) z utrzymywaniem nieruchomości oraz wartości niematerialnych
i prawnych zaliczonych do inwestycji, w tym także z aktualizacją
wartości tych inwestycji, jak również z ich przekwalifikowaniem
odpowiednio do środków trwałych oraz wartości niematerialnych
i prawnych, jeżeli do wyceny inwestycji przyjęto cenę rynkową bądź
inaczej określoną wartość godziwą,
d) z odpisaniem należności i zobowiązań przedawnionych, umorzonych,
nieściągalnych, z wyjątkiem należności i zobowiązań o charakterze
publicznoprawnym nieobciążających kosztów,
e) z utworzeniem i rozwiązaniem rezerw, z wyjątkiem rezerw związanych
z operacjami finansowymi,
f) z odpisami aktualizującymi wartość aktywów i ich korektami,
z wyjątkiem odpisów obciążających koszty finansowe,
g) z odszkodowaniami i karami,
h) z przekazaniem lub otrzymaniem nieodpłatnie, w tym w drodze
darowizny aktywów, w tym także środków pieniężnych na inne cele niż
dopłaty do cen sprzedaży, nabycie lub wytworzenie środków trwałych,
środków trwałych w budowie albo wartości niematerialnych i prawnych,
i) ze zdarzeniami losowymi;
33) zyskach i stratach nadzwyczajnych – rozumie się przez to zyski i straty
powstające w bankach, zakładach ubezpieczeń, zakładach reasekuracji oraz
spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych na skutek zdarzeń
trudnych do przewidzenia, poza działalnością operacyjną jednostki
i niezwiązane z ogólnym ryzykiem jej prowadzenia;
34) sprawowaniu kontroli nad inną jednostką – rozumie się przez to zdolność
jednostki do kierowania polityką finansową i operacyjną innej jednostki,
w celu osiągania korzyści ekonomicznych z jej działalności;
35) sprawowaniu współkontroli nad inną jednostką – rozumie się przez to
zdolność wspólnika jednostki współzależnej na równi z innymi wspólnikami,
na zasadach określonych w zawartej pomiędzy nimi umowie, umowie spółki
lub statucie do kierowania polityką finansową i operacyjną tej jednostki,
w celu osiągania wspólnie korzyści ekonomicznych z jej działalności;
36) znaczącym wpływie na inną jednostkę – rozumie się przez to niemającą
znamion sprawowania kontroli lub współkontroli zdolność jednostki do
wpływania na politykę finansową i operacyjną innej jednostki,
w szczególności przez:
a) udział w podejmowaniu decyzji w sprawie podziału zysku lub pokrycia
straty lub
b) zasiadanie w organie zarządzającym, nadzorującym lub
administrującym, lub
c) przeprowadzanie istotnych transakcji z tą jednostką, lub
d) udostępnianie tej jednostce informacji technicznych o zasadniczym
znaczeniu dla jej działalności, lub
e) możliwość powoływania i odwoływania członków organów
zarządzających, nadzorujących lub administrujących, lub
f) posiadanie nie mniej niż 20% ogólnej liczby głosów w organie
stanowiącym tej jednostki;
37) jednostce dominującej – rozumie się przez to jednostkę będącą spółką
handlową lub przedsiębiorstwem państwowym, sprawującą kontrolę nad
jednostką zależną, w szczególności:
a) posiadającą bezpośrednio lub pośrednio większość ogólnej liczby
głosów w organie stanowiącym jednostki zależnej, także na podstawie
porozumień z innymi uprawnionymi do głosu, wykonującymi prawa
głosu zgodnie z wolą jednostki dominującej, lub
b) będącą udziałowcem jednostki zależnej i uprawnioną do kierowania
polityką finansową i operacyjną tej jednostki zależnej w sposób
samodzielny lub przez wyznaczone przez siebie osoby lub jednostki na
podstawie umowy zawartej z innymi uprawnionymi do głosu,
posiadającymi na podstawie statutu lub umowy spółki, łącznie
z jednostką dominującą, większość ogólnej liczby głosów w organie
stanowiącym, lub
c) będącą udziałowcem jednostki zależnej i uprawnioną do powoływania
i odwoływania większości członków organów zarządzających,
nadzorujących lub administrujących tej jednostki zależnej, lub
d) będącą udziałowcem jednostki zależnej, której więcej niż połowę składu
organów zarządzających, nadzorujących lub administrujących
w poprzednim roku obrotowym, w ciągu bieżącego roku obrotowego
i do czasu sporządzenia sprawozdania finansowego za bieżący rok
obrotowy stanowią osoby powołane do pełnienia tych funkcji
w rezultacie wykonywania przez jednostkę dominującą prawa głosu
w organach tej jednostki zależnej, chyba że inna jednostka lub osoba ma
w stosunku do tej jednostki zależnej prawa, o których mowa w lit. a, c
lub e, lub
e) będącą udziałowcem jednostki zależnej i uprawnioną do kierowania
polityką finansową i operacyjną tej jednostki zależnej, na podstawie
umowy zawartej z tą jednostką zależną albo statutu lub umowy tej
jednostki zależnej;
37a) jednostce dominującej niższego szczebla – rozumie się przez to spółkę
handlową, która jest jednocześnie jednostką zależną od innej spółki handlowej
lub przedsiębiorstwa państwowego i jednostką dominującą w stosunku do co
najmniej jednej spółki handlowej;
37b) jednostce dominującej wyższego szczebla – rozumie się przez to jednostkę
będącą spółką handlową lub przedsiębiorstwem państwowym, która jest
jednostką dominującą w stosunku do jednostki dominującej niższego
szczebla;
37c) wspólniku jednostki współzależnej – rozumie się przez to jednostkę będącą
spółką handlową lub przedsiębiorstwem państwowym, sprawującą wraz
z innymi udziałowcami współkontrolę nad jednostką współzależną;
37d) zaangażowaniu w kapitale – rozumie się przez to jakikolwiek udział
w kapitale innej jednostki, mający charakter trwałego powiązania; trwałe
powiązanie występuje zawsze w przypadku nabycia, zakupu lub pozyskania
w innej formie udziału w kapitale jednostki stowarzyszonej, chyba że zbycie
udziału w krótkim okresie od dnia jego nabycia, zakupu lub pozyskania
w innej formie jest wysoce prawdopodobne, poprzez zawarcie umowy lub
podjęcie innych aktywnych działań dotyczących zbycia;
38) znaczącym inwestorze – rozumie się przez to jednostkę będącą spółką
handlową lub przedsiębiorstwem państwowym, która posiada zaangażowanie
w kapitale innej jednostki i wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę;
39) jednostce zależnej – rozumie się przez to jednostkę będącą spółką handlową
lub podmiotem utworzonym i działającym zgodnie z przepisami obcego
prawa handlowego, kontrolowaną przez jednostkę dominującą;
40) jednostce współzależnej – rozumie się przez to jednostkę, która jest
współkontrolowana przez wspólników na podstawie zawartej pomiędzy nimi
umowy, umowy spółki lub statutu;
41) jednostce stowarzyszonej – rozumie się przez to jednostkę będącą spółką
handlową lub podmiotem utworzonym i działającym zgodnie z przepisami
obcego prawa handlowego, w której znaczący inwestor posiada
zaangażowanie w kapitale, oraz na którą wywiera znaczący wpływ;
42) jednostkach podporządkowanych – rozumie się przez to jednostki zależne,
współzależne oraz stowarzyszone;
43) jednostkach powiązanych – rozumie się przez to dwie lub więcej jednostek
wchodzących w skład danej grupy kapitałowej;
44) grupie kapitałowej – rozumie się przez to jednostkę dominującą wraz
z jednostkami zależnymi;
45) konsolidacji – rozumie się przez to łączenie sprawozdań finansowych
jednostek tworzących grupę kapitałową przez sumowanie odpowiednich
pozycji sprawozdań finansowych jednostki dominującej i jednostek
zależnych, z uwzględnieniem niezbędnych wyłączeń i korekt;
46) kapitałach mniejszości – rozumie się przez to część aktywów netto jednostki
zależnej, objętej skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym, która należy
do udziałowców innych niż jednostki grupy kapitałowej;
47) metodzie praw własności – rozumie się przez to przyjętą przez jednostkę
dominującą, wspólnika jednostki współ-zależnej lub znaczącego inwestora
metodę wyceny udziałów w aktywach netto jednostki podporządkowanej,
z uwzględnieniem wartości firmy lub ujemnej wartości firmy, ustalonych na
dzień objęcia kontroli, współkontroli lub wywierania znaczącego wpływu.
Wartość początkową udziału aktualizuje się na dzień bilansowy, na który
sporządza się sprawozdanie finansowe, o zmiany wartości aktywów netto
jednostki podporządkowanej, jakie nastąpiły w okresie sprawozdawczym,
wynikające zarówno z osiągniętego wyniku finansowego, skorygowanego
o odpis raty wartości firmy lub ujemnej wartości firmy przypadający na dany
okres sprawozdawczy, jak i o wszelkie inne zmiany, w tym wynikające
z rozliczeń z jednostką dominującą, wspólnikiem jednostki współzależnej lub
znaczącym inwestorem;
48) Europejskim Obszarze Gospodarczym – rozumie się przez to kraje Unii
Europejskiej oraz Islandię, Liechtenstein i Norwegię.
1a. Jednostkami mikro w rozumieniu ustawy są:
1) spółki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, inne osoby prawne, a także
oddziały przedsiębiorców zagranicznych w rozumieniu przepisów ustawy
z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców
zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli jednostki te w roku obrotowym,
za który sporządzają sprawozdanie finansowe, oraz w roku poprzedzającym
ten rok obrotowy, a w przypadku jednostek rozpoczynających działalność –
w roku obrotowym, w którym rozpoczęły działalność, nie przekroczyły co
najmniej dwóch z następujących trzech wielkości:
a) 1 500 000 zł – w przypadku sumy aktywów bilansu na koniec roku
obrotowego,
b) 3 000 000 zł – w przypadku przychodów netto ze sprzedaży towarów
i produktów za rok obrotowy,
c) 10 osób – w przypadku średniorocznego zatrudnienia w przeliczeniu na
pełne etaty;
2) związki zawodowe, organizacje pracodawców, izby gospodarcze,
przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców
zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, społeczno-zawodowe organizacje
rolników, organizacje samorządu zawodowego, organizacje samorządu
gospodarczego rzemiosła i Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych
– jeżeli nie prowadzą działalności gospodarczej,
2a) osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób
fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych, spółki
partnerskie oraz przedsiębiorstwa w spadku działające zgodnie z ustawą
z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby
fizycznej, jeżeli przychody netto tych jednostek ze sprzedaży towarów,
produktów i operacji finansowych wyniosły równowartość w walucie polskiej
nie mniej niż 2 000 000 euro i nie więcej niż 3 000 000 euro za poprzedni rok
obrotowy, a w przypadku jednostek rozpoczynających działalność albo
prowadzenie ksiąg rachunkowych w sposób określony ustawą – w roku
obrotowym, w którym rozpoczęły działalność albo prowadzenie ksiąg
rachunkowych w sposób określony ustawą,
3) (uchylony)
4) osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób
fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych, spółki
partnerskie oraz przedsiębiorstwa w spadku działające zgodnie z ustawą
z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby
fizycznej, które stosują zasady rachunkowości na podstawie art. 2 ust. 2,
5) jednostka, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2a, jeżeli na dzień poprzedzający
dzień otwarcia spadku była jednostką mikro
– w stosunku, do których organ zatwierdzający podjął decyzję w sprawie
sporządzania sprawozdania finansowego z zastosowaniem art. 46 ust. 5 pkt 4,
art. 47 ust. 4 pkt 4, art. 48 ust. 3, art. 48a ust. 3, art. 48b ust. 4 lub art. 49 ust. 4.
1b. Jednostkami mikro w rozumieniu ustawy są również jednostki, o których
mowa w ust. 1a pkt 1, które:
1) za poprzedni rok obrotowy sporządziły sprawozdanie finansowe
z zastosowaniem art. 46 ust. 5 pkt 4, art. 47 ust. 4 pkt 4, art. 48 ust. 3, art. 48a
ust. 3, art. 48b ust. 4 lub art. 49 ust. 4 oraz
2) w roku obrotowym, za który sporządzają sprawozdanie finansowe, albo
w roku poprzedzającym ten rok obrotowy przekroczyły dwie z wymienionych
w ust. 1a pkt 1 wielkości.
1c. Jednostkami małymi w rozumieniu ustawy są:
1) spółki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, inne osoby prawne, jednostki,
o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, oraz oddziały przedsiębiorców
zagranicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r.
o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób
zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, jeżeli jednostki te w roku obrotowym, za który sporządzają
sprawozdanie finansowe, oraz w roku poprzedzającym ten rok obrotowy,
a w przypadku jednostek rozpoczynających działalność albo prowadzenie
ksiąg rachunkowych w sposób określony ustawą – w roku obrotowym,
w którym rozpoczęły działalność albo prowadzenie ksiąg rachunkowych
w sposób określony ustawą, nie przekroczyły co najmniej dwóch
z następujących trzech wielkości:
a) 25 500 000 zł – w przypadku sumy aktywów bilansu na koniec roku
obrotowego,
b) 51 000 000 zł – w przypadku przychodów netto ze sprzedaży towarów
i produktów za rok obrotowy,
c) 50 osób – w przypadku średniorocznego zatrudnienia w przeliczeniu na
pełne etaty,
2) osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób
fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych, spółki
partnerskie oraz przedsiębiorstwa w spadku działające zgodnie z ustawą
z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby
fizycznej, które stosują zasady rachunkowości na podstawie art. 2 ust. 2,
3) jednostka, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2a, jeżeli na dzień poprzedzający
dzień otwarcia spadku była jednostką małą
– w stosunku do których organ zatwierdzający podjął decyzję w sprawie
sporządzania sprawozdania finansowego z zastosowaniem art. 46 ust. 5 pkt 5,
art. 47 ust. 4 pkt 5, art. 48 ust. 4, art. 48a ust. 4, art. 48b ust. 5 lub art. 49 ust. 5.
1d. Jednostkami małymi w rozumieniu ustawy są również jednostki,
o których mowa w ust. 1c, które:
1) za poprzedni rok obrotowy sporządziły sprawozdanie finansowe
z zastosowaniem art. 46 ust. 5 pkt 5, art. 47 ust. 4 pkt 5, art. 48 ust. 4, art. 48a
ust. 4, art. 48b ust. 5 lub art. 49 ust. 5 oraz
2) w roku obrotowym, za który sporządzają sprawozdanie finansowe, albo
w roku poprzedzającym ten rok obrotowy przekroczyły dwie z wymienionych
w ust. 1c pkt 1 wielkości.
1e. Przepisów ust. 1a i 1c nie stosuje się do:
1) jednostek, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3;
2) jednostek zamierzających ubiegać się albo ubiegających się o zezwolenie na
wykonywanie działalności na podstawie przepisów, o których mowa w art. 2
ust. 1 pkt 3, lub wpis do rejestru zarządzających ASI na podstawie przepisów
o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami
inwestycyjnymi;
2a) alternatywnych spółek inwestycyjnych w rozumieniu przepisów o funduszach
inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi,
w tym uprawnionych do posługiwania się nazwą „EuVECA” albo „EuSEF”;
3) emitentów papierów wartościowych dopuszczonych, emitentów
zamierzających ubiegać się lub ubiegających się o ich dopuszczenie do obrotu
na jednym z rynków regulowanych Europejskiego Obszaru Gospodarczego;
4) emitentów papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu
w alternatywnym systemie obrotu;
5) krajowych instytucji płatniczych;
6) instytucji pieniądza elektronicznego;
7) jednostek sektora finansów publicznych;
8) jednostek, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o
działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z wyjątkiem spółek
kapitałowych, oraz jednostek, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1 i 2 tej
ustawy.
1f. Na potrzeby ust. 1 pkt 36 lit. f oraz pkt 37 lit. a–d prawa głosu oraz prawa
powoływania i odwoływania członków organów zarządzających, nadzorujących
lub administrujących należące do dowolnej innej jednostki zależnej, a także prawa
należące do osób działających w imieniu własnym, ale na rzecz jednostki
dominującej lub innej jednostki zależnej, są sumowane z odpowiednimi prawami
jednostki dominującej. Prawa te są pomniejszane o prawa związane z udziałami
posiadanymi:
1) w imieniu osoby, która nie jest jednostką dominującą ani jej jednostką
zależną, lub
2) tytułem zabezpieczenia, jeżeli przedmiotowe prawa są wykonywane zgodnie
z otrzymanymi instrukcjami, lub
3) w związku z udzielaniem pożyczek w ramach zwykłej działalności, jeżeli
prawa głosu są wykonywane w interesie osoby dostarczającej zabezpieczenia.
1g. Na potrzeby ust. 1 pkt 36 lit. f oraz pkt 37 lit. a, b i d łączne prawa głosu
udziałowców w jednostce zależnej są pomniejszane o prawa głosu związane
z udziałami posiadanymi przez tę jednostkę zależną, jej jednostkę zależną lub osobę
działającą w imieniu własnym, ale na rzecz tych jednostek.
2. Wyrażone w euro wielkości przelicza się na walutę polską po średnim
kursie, ogłoszonym przez Narodowy Bank Polski, na dzień bilansowy,
z zastrzeżeniem ust. 3.
3. Wyrażone w euro wielkości, o których mowa w ust. 1a pkt 3 oraz w art. 2
ust. 1 pkt 2 i ust. 2, przelicza się na walutę polską po średnim kursie ogłoszonym
przez Narodowy Bank Polski, na pierwszy dzień roboczy października roku
poprzedzającego rok obrotowy.
4. Jeżeli jednostka przyjęła do używania obce środki trwałe lub wartości
niematerialne i prawne na mocy umowy, zgodnie z którą jedna ze stron, zwana
dalej „finansującym”, oddaje drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, środki
trwałe lub wartości niematerialne i prawne do odpłatnego używania lub również
pobierania pożytków na czas oznaczony, środki te i wartości zalicza się do
aktywów trwałych korzystającego, jeżeli umowa spełnia co najmniej jeden z nastę-
pujących warunków:
1) przenosi własność jej przedmiotu na korzystającego po zakończeniu okresu,
na który została zawarta;
2) zawiera prawo do nabycia jej przedmiotu przez korzystającego, po
zakończeniu okresu, na jaki została zawarta, po cenie niższej od wartości
rynkowej z dnia nabycia;
3) okres, na jaki została zawarta, odpowiada w przeważającej części
przewidywanemu okresowi ekonomicznej użyteczności środka trwałego lub
prawa majątkowego, przy czym nie może być on krótszy niż 3/4 tego okresu.
Prawo własności przedmiotu umowy może być, po okresie, na jaki umowa
została zawarta, przeniesione na korzystającego;
4) suma opłat, pomniejszonych o dyskonto, ustalona w dniu zawarcia umowy
i przypadająca do zapłaty w okresie jej obowiązywania, przekracza 90%
wartości rynkowej przedmiotu umowy na ten dzień. W sumie opłat
uwzględnia się wartość końcową przedmiotu umowy, którą korzystający
zobowiązuje się zapłacić za przeniesienie na niego własności tego przedmiotu.
Do sumy opłat nie zalicza się płatności na rzecz finansującego za świadczenia
dodatkowe, podatków oraz składek na ubezpieczenie tego przedmiotu, jeżeli
korzystający pokrywa je niezależnie od opłat za używanie;
5) zawiera przyrzeczenie finansującego do zawarcia z korzystającym kolejnej
umowy o oddanie w odpłatne używanie tego samego przedmiotu lub
przedłużenia umowy dotychczasowej, na warunkach korzystniejszych od
przewidzianych w dotychczasowej umowie;
6) przewiduje możliwość jej wypowiedzenia, z zastrzeżeniem, że wszelkie
powstałe z tego tytułu koszty i straty poniesione przez finansującego pokrywa
korzystający;
7) przedmiot umowy został dostosowany do indywidualnych potrzeb
korzystającego. Może on być używany wyłącznie przez korzystającego, bez
wprowadzania w nim istotnych zmian.
5. W przypadku spełnienia co najmniej jednego z warunków określonych
w ust. 4, oddane do używania korzystającemu środki trwałe lub wartości
niematerialne i prawne zalicza się u finansującego do aktywów finansowych
odpowiednio jako inne długoterminowe bądź krótkoterminowe aktywa.
6. Jednostki, z wyjątkiem jednostek, o których mowa w ust. 1e pkt 1–6, które
za poprzedni rok obrotowy nie przekroczyły co najmniej dwóch z następujących
trzech wielkości:
1) 25 500 000 zł – w przypadku sumy aktywów bilansu na koniec roku
obrotowego,
2) 51 000 000 zł – w przypadku przychodów netto ze sprzedaży towarów
i produktów za rok obrotowy,
3) 50 osób – w przypadku średniorocznego zatrudnienia w przeliczeniu na pełne
etaty
– mogą dokonywać kwalifikacji umów, o których mowa w ust. 4, według zasad
określonych w przepisach podatkowych i nie stosować przepisów ust. 4 i 5.
Art. 4. 1. Jednostki obowiązane są stosować przyjęte zasady (politykę)
rachunkowości, rzetelnie i jasno przedstawiając sytuację majątkową i finansową
oraz wynik finansowy.
1a. W celu rzetelnego i jasnego przedstawienia sytuacji majątkowej
i finansowej oraz wyniku finansowego jednostka jest obowiązana przedstawiać
wszelkie dodatkowe informacje konieczne do spełnienia tego obowiązku
w informacji dodatkowej.
1b. Jeżeli w wyjątkowych przypadkach stosowanie określonego przepisu
ustawy nie pozwoliłoby na rzetelne i jasne przedstawienie sytuacji majątkowej
i finansowej oraz wyniku finansowego, jednostka nie stosuje tego przepisu, a w
informacji dodatkowej uzasadnia przyczyny jego niezastosowania oraz określa
wpływ, jaki niezastosowanie przepisu wywiera na obraz sytuacji majątkowej
i finansowej oraz wynik finansowy jednostki.
2. Zdarzenia, w tym operacje gospodarcze, ujmuje się w księgach
rachunkowych i wykazuje w sprawozdaniu finansowym zgodnie z ich treścią
ekonomiczną.
3. Rachunkowość jednostki obejmuje:
1) przyjęte zasady (politykę) rachunkowości;
2) prowadzenie, na podstawie dowodów księgowych, ksiąg rachunkowych,
ujmujących zapisy zdarzeń w porządku chronologicznym i systematycznym;
3) okresowe ustalanie lub sprawdzanie drogą inwentaryzacji rzeczywistego
stanu aktywów i pasywów;
4) wycenę aktywów i pasywów oraz ustalanie wyniku finansowego;
5) sporządzanie sprawozdań finansowych;
6) gromadzenie i przechowywanie dowodów księgowych oraz pozostałej
dokumentacji przewidzianej ustawą;
7) poddanie badaniu, składanie do właściwego rejestru sądowego, udostępnianie
i ogłaszanie sprawozdań finansowych w przypadkach przewidzianych
ustawą.
4. Jednostka może w ramach przyjętych zasad (polityki) rachunkowości
stosować uproszczenia, jeżeli nie wywiera to istotnie ujemnego wpływu na
realizację obowiązku określonego w ust. 1.
4a. Stosując przepisy ustawy, jednostka kieruje się zasadą istotności.
Informacje wykazywane w sprawozdaniu finansowym oraz skonsolidowanym
sprawozdaniu finansowym należy uznać za istotne, gdy ich pominięcie lub
zniekształcenie może wpływać na decyzje podejmowane na ich podstawie przez
użytkowników tych sprawozdań. Nie można uznać poszczególnych pozycji za
nieistotne, jeżeli wszystkie nieistotne pozycje o podobnym charakterze łącznie
uznaje się za istotne.
5. Kierownik jednostki, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, ponosi
odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości
określonych ustawą, w tym z tytułu nadzoru, również w przypadku, gdy określone
obowiązki w zakresie rachunkowości – z wyłączeniem odpowiedzialności za
przeprowadzenie inwentaryzacji w formie spisu z natury – zostaną powierzone
innej osobie lub przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 11 ust. 2, za ich zgodą.
Przyjęcie odpowiedzialności przez inną osobę lub przedsiębiorcę powinno być
stwierdzone w formie pisemnej. W przypadku gdy kierownikiem jednostki jest
organ wieloosobowy, a nie została wskazana osoba odpowiedzialna,
odpowiedzialność ponoszą wszyscy członkowie tego organu.
Art. 4a. 1. Kierownik jednostki oraz członkowie rady nadzorczej lub innego
organu nadzorującego jednostki są zobowiązani do zapewnienia, aby sprawozdanie
finansowe, skonsolidowane sprawozdanie finansowe, sprawozdanie z działalności
oraz sprawozdanie z działalności grupy kapitałowej spełniały wymagania
przewidziane w ustawie.
2. Kierownik jednostki oraz członkowie rady nadzorczej lub innego organu
nadzorującego jednostki odpowiadają solidarnie wobec spółki za szkodę
wyrządzoną działaniem lub zaniechaniem stanowiącym naruszenie obowiązku
wynikającego z ust. 1.
Art. 5. 1. Przyjęte zasady (politykę) rachunkowości należy stosować
w sposób ciągły, dokonując w kolejnych latach obrotowych jednakowego
grupowania operacji gospodarczych, wyceny aktywów i pasywów, w tym także
dokonywania odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych, ustalania wyniku
finansowego i sporządzania sprawozdań finansowych tak, aby za kolejne lata
informacje z nich wynikające były porównywalne. Wykazane w księgach
rachunkowych na dzień ich zamknięcia stany aktywów i pasywów należy ująć w tej
samej wysokości, w otwartych na następny rok obrotowy księgach rachunkowych.
2. Przy stosowaniu przyjętych zasad (polityki) rachunkowości przyjmuje się
założenie, że jednostka będzie kontynuowała w dającej się przewidzieć przyszłości
działalność w niezmniejszonym istotnie zakresie, bez postawienia jej w stan
likwidacji lub upadłości, chyba że jest to niezgodne ze stanem faktycznym lub
prawnym. Ustalając zdolność jednostki do kontynuowania działalności, kierownik
jednostki uwzględnia wszystkie informacje dostępne na dzień sporządzenia
sprawozdania finansowego, dotyczące dającej się przewidzieć przyszłości,
obejmującej okres nie krótszy niż jeden rok od dnia bilansowego.
Art. 6. 1. W księgach rachunkowych jednostki należy ująć wszystkie
osiągnięte, przypadające na jej rzecz przychod y i obciążające ją koszty związane
z tymi przychodami dotyczące danego roku obrotowego, niezależnie od terminu ich
zapłaty.
2. Dla zapewnienia współmierności przychodów i związanych z nimi
kosztów do aktywów lub pasywów danego okresu sprawozdawczego zaliczane
będą koszty lub przychody dotyczące przyszłych okresów oraz przypadające na ten
okres sprawozdawczy koszty, które jeszcze nie zostały poniesione.
Art. 7. 1. Poszczególne składniki aktywów i pasywów wycenia się stosując
rzeczywiście poniesione na ich nabycie (wytworzenie) ceny (koszty),
z zachowaniem zasady ostrożności. W szczególności należy w tym celu w wyniku
finansowym, bez względu na jego wysokość, uwzględnić:
1) zmniejszenia wartości użytkowej lub handlowej składników aktywów, w tym
również dokonywane w postaci odpisów amortyzacyjnych lub
umorzeniowych;
2) (uchylony)
3) wyłącznie niewątpliwe pozostałe przychody operacyjne i zyski
nadzwyczajne;
4) wszystkie poniesione pozostałe koszty operacyjne i straty nadzwyczajne;
5) rezerwy na znane jednostce ryzyko, grożące straty oraz skutki innych zdarzeń.
2. Zdarzenia, o których mowa w ust. 1, należy uwzględnić także wtedy, gdy
zostaną one ujawnione między dniem bilansowym a dniem, w którym rzeczywiście
następuje zamknięcie ksiąg rachunkowych.
2a. Jednostka mikro, o której mowa w art. 3 ust. 1a pkt 2, może zrezygnować
z zachowania zasady ostrożności przy wycenie poszczególnych składników
aktywów i pasywów.
2b. Jednostka mikro, o której mowa w art. 3 ust. 1a pkt 1, 2a, 4 i 5 oraz
ust. 1b, jednostka mała oraz jednostka, o której mowa w art. 3 ust. 2 i ust. 3 pkt 1
i 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego
i o wolontariacie, która spełnia warunki określone w art. 3 ust. 1c pkt 1 albo
ust. 1d, może zrezygnować z zachowania zasady ostrożności przy wycenie
poszczególnych składników aktywów i pasywów w zakresie tworzenia odpisów
aktualizujących wartość aktywów oraz rezerw na znane jednostce ryzyko, grożące
straty oraz skutki innych zdarzeń.
2c. Przepisu ust. 2b nie stosuje się do spółek kapitałowych, spółek
komandytowo-akcyjnych i spółek jawnych lub komandytowych, których
wszystkimi wspólnikami ponoszącymi nieograniczoną odpowiedzialność są spółki
kapitałowe, spółki komandytowo-akcyjne lub spółki z innych państw o podobnej
do tych spółek formie prawnej.
3. Wartość poszczególnych składników aktywów i pasywów, przychodów
i związanych z nimi kosztów, jak też zysków i strat nadzwyczajnych ustala się
oddzielnie. Nie można kompensować ze sobą wartości różnych co do rodzaju
aktywów i pasywów, przychodów i kosztów związanych z nimi oraz zysków i strat
nadzwyczajnych.
Art. 8. 1. Określając zasady (politykę) rachunkowości należy zapewnić
wyodrębnienie w rachunkowości wszystkich zdarzeń istotnych do oceny sytuacji
majątkowej i finansowej oraz wyniku finansowego jednostki, przy zachowaniu
zasady ostrożności, o której mowa w art. 7.
2. W celu rzetelnego i jasnego przedstawienia sytuacji jednostka może, ze
skutkiem od pierwszego dnia roku obrotowego, bez względu na datę podjęcia
decyzji, zmienić dotychczas stosowane rozwiązania na inne, przewidziane ustawą.
Zmiana dotychczas stosowanych rozwiązań wymaga również określenia
w informacji dodatkowej wpływu tych zmian na sprawozdania finansowe
wymagane innymi przepisami prawa, jeżeli zostały one sporządzone za okres,
w którym powyższe rozwiązania uległy zmianie. W przypadku takim należy
w sprawozdaniu finansowym jednostki za rok obrotowy, w którym zmiany te
nastąpiły, podać przyczyny tych zmian, określić liczbowo ich wpływ na wynik
finansowy oraz zapewnić porównywalność danych sprawozdania finansowego
dotyczących roku poprzedzającego rok obrotowy, w którym dokonano zmian.
Skutki zmiany przyjętych zasad (polityki) rachunkowości odnosi się na kapitał
(fundusz) własny i wykazuje jako zysk (stratę) z lat ubiegłych.
3. W przypadku zmian zasad (polityki) rachunkowości, spowodowanych
zaprzestaniem stosowania MSR przy sporządzaniu sprawozdań finansowych przez
jednostki, o których mowa w art. 45 ust. 1a i 1b, skutki finansowe przejścia na
zasady (politykę) rachunkowości określone w ustawie odnosi się na kapitał
(fundusz) własny i wykazuje jako zysk (strata) z lat ubiegłych, a jeżeli skutki
przeszacowania aktywów dokonanego zgodnie z MSR rozliczono z kapitałem
(funduszem) z aktualizacji wyceny – jako zmianę stanu tego kapitału (funduszu).
Do zmian zasad (polityki) rachunkowości polegających na zaprzestaniu stosowania
MSR przy sporządzaniu sprawozdań finansowych stosuje się odpowiednio przepisy
ust. 1 i 2.
Rozdział 2
Prowadzenie ksiąg rachunkowych
Art. 9. Księgi rachunkowe prowadzi się w języku polskim i w walucie
polskiej.
Art. 10. 1. Jednostka powinna posiadać dokumentację opisującą w języku
polskim przyjęte przez nią zasady (politykę) rachunkowości, a w szczególności
dotyczące:
1) określenia roku obrotowego i wchodzących w jego skład okresów
sprawozdawczych;
2) metod wyceny aktywów i pasywów oraz ustalania wyniku finansowego;
3) sposobu prowadzenia ksiąg rachunkowych, w tym co najmniej:
a) zakładowego planu kont, ustalającego wykaz kont księgi głównej,
przyjęte zasady klasyfikacji zdarzeń, zasady prowadzenia kont ksiąg
pomocniczych oraz ich powiązania z kontami księgi głównej,
b) wykazu ksiąg rachunkowych, a przy prowadzeniu ksiąg rachunkowych
przy użyciu komputera – wykazu zbiorów danych tworzących księgi
rachunkowe na informatycznych nośnikach danych z określeniem ich
struktury, wzajemnych powiązań oraz ich funkcji w organizacji całości
ksiąg rachunkowych i w procesach przetwarzania danych,
c) opisu systemu przetwarzania danych, a przy prowadzeniu ksiąg
rachunkowych przy użyciu komputera – opisu systemu informatycznego,
zawierającego wykaz programów, procedur lub funkcji, w zależności od
struktury oprogramowania, wraz z opisem algorytmów i parametrów
oraz programowych zasad ochrony danych, w tym w szczególności
metod zabezpieczenia dostępu do danych i systemu ich przetwarzania,
a ponadto określenie wersji oprogramowania i daty rozpoczęcia jego
eksploatacji;
4) systemu służącego ochronie danych i ich zbiorów, w tym dowodów
księgowych, ksiąg rachunkowych i innych dokumentów stanowiących
podstawę dokonanych w nich zapisów.
2. Kierownik jednostki ustala w formie pisemnej i aktualizuje dokumentację,
o której mowa w ust. 1.
3. W sprawach nieuregulowanych przepisami ustawy, przyjmując zasady
(politykę) rachunkowości, jednostki mogą stosować krajowe standardy
rachunkowości wydane przez Komitet Standardów Rachunkowości. W przypadku
braku odpowiedniego standardu krajowego, jednostki, inne niż wymienione
w art. 2 ust. 3, mogą stosować MSR.
Art. 11. 1. Księgi rachunkowe są prowadzone przez jednostkę.
2. Jednostka może powierzyć prowadzenie ksiąg rachunkowych:
1) przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 76a ust. 3, lub przedsiębiorcy
prowadzącemu działalność w tym zakresie z innego państwa członkowskiego
w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach
uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych
w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) w przypadku jednostek sektora finansów publicznych – innej jednostce
sektora finansów publicznych, na zasadach określonych w przepisach
odrębnych.
Art. 11a. W przypadku gdy księgi rachunkowe są prowadzone poza siedzibą
jednostki lub miejscem sprawowania zarządu, kierownik jednostki jest
obowiązany:
1) powiadomić właściwy urząd skarbowy o miejscu prowadzenia ksiąg
rachunkowych w terminie 15 dni od dnia ich wydania;
2) zapewnić dostępność ksiąg rachunkowych wraz z dowodami księgowymi
uprawnionym organom zewnętrznej kontroli lub nadzoru w siedzibie
jednostki lub w miejscu sprawowania zarządu albo w innym miejscu za zgodą
organu kontroli lub nadzoru.
Art. 12. 1. Księgi rachunkowe otwiera się, z zastrzeżeniem ust. 3:
1) na dzień rozpoczęcia działalności, którym jest dzień pierwszego zdarzenia
wywołującego skutki o charakterze majątkowym lub finansowym,
2) na początek każdego następnego roku obrotowego,
3) na dzień zmiany formy prawnej,
4) na dzień wpisu do rejestru połączenia jednostek lub podziału jednostki,
powodujących powstanie nowej jednostki (jednostek),
5) na dzień rozpoczęcia likwidacji lub ogłoszenia upadłości
– w ciągu 15 dni od dnia zaistnienia tych zdarzeń.
2. Księgi rachunkowe zamyka się, z zastrzeżeniem ust. 3–3d:
1) na dzień kończący rok obrotowy,
2) na dzień zakończenia działalności jednostki, w tym również jej sprzedaży,
zakończenia likwidacji lub postępowania upadłościowego, o ile nie nastąpiło
jego umorzenie,
3) na dzień poprzedzający zmianę formy prawnej,
4) w jednostce przejmowanej na dzień połączenia związanego z przejęciem
jednostki przez inną jednostkę, to jest na dzień wpisu do rejestru tego
połączenia,
5) na dzień poprzedzający dzień podziału lub połączenia jednostek, jeżeli
w wyniku podziału lub połączenia powstaje nowa jednostka, to jest na dzień
poprzedzający dzień wpisu do rejestru połączenia lub podziału,
6) na dzień poprzedzający dzień postawienia jednostki w stan likwidacji lub
ogłoszenia upadłości,
7) na inny dzień bilansowy określony odrębnymi przepisami
– nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia zaistnienia tych zdarzeń.
3. Można nie zamykać i nie otwierać ksiąg rachunkowych w przypadku:
1) przekształcenia spółki osobowej oraz spółki cywilnej w inną spółkę osobową,
a także spółki kapitałowej w inną spółkę kapitałową;
2) połączenia jednostek, gdy w myśl ustawy rozliczenie połączenia następuje
metodą łączenia udziałów i nie powoduje powstania nowej jednostki.
3) (uchylony)
3a. Można nie zamykać ksiąg rachunkowych, jeżeli podział jednostki
następuje przez wydzielenie.
3b. Można nie zamykać ksiąg rachunkowych za rok obrotowy, w którym
działalność jednostki przez cały czas pozostawała zawieszona, chyba że jednostka
dokonuje odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych lub występują inne
zdarzenia wywołujące skutki o charakterze majątkowym lub finansowym.
3c. Przepisu ust. 3b nie stosuje się do emitentów papierów wartościowych
zamierzających ubiegać się o dopuszczenie lub ubiegających się o dopuszczenie do
obrotu na rynku regulowanym w państwie należącym do Europejskiego Obszaru
Gospodarczego oraz emitentów papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu
na tym rynku.
3d. Można nie zamykać ksiąg rachunkowych na dzień poprzedzający dzień
otwarcia spadku w przypadku śmierci przedsiębiorcy przy założeniu, że działalność
gospodarcza będzie kontynuowana przez przedsiębiorstwo w spadku.
4. Ostateczne zamknięcie i otwarcie ksiąg rachunkowych jednostki
kontynuującej działalność powinno nastąpić najpóźniej w ciągu 15 dni od dnia
zatwierdzenia sprawozdania finansowego za rok obrotowy.
5. Zamknięcie ksiąg rachunkowych polega na nieodwracalnym wyłączeniu
możliwości dokonywania zapisów księgowych w zbiorach tworzących zamknięte
księgi rachunkowe, z uwzględnieniem art. 13 ust. 2 i 3.
Art. 13. 1. Księgi rachunkowe obejmują zbiory zapisów księgowych,
obrotów (sum zapisów) i sald, które tworzą:
1) dziennik;
2) księgę główną;
3) księgi pomocnicze;
4) zestawienia: obrotów i sald kont księgi głównej oraz sald kont ksiąg
pomocniczych;
5) wykaz składników aktywów i pasywów (inwentarz).
2. Przy prowadzeniu ksiąg rachunkowych przy użyciu komputera za
równoważne z nimi uważa się odpowiednio zasoby informacyjne rachunkowości,
zorganizowane w formie oddzielnych komputerowych zbiorów danych, bazy
danych lub wyodrębnionych jej części, bez względu na miejsce ich powstania
i przechowywania.
3. Warunkiem utrzymywania zasobów informacyjnych systemu
rachunkowości w formie określonej w ust. 2 jest posiadanie przez jednostkę
oprogramowania umożliwiającego uzyskiwanie czytelnych informacji
w odniesieniu do zapisów dokonanych w księgach rachunkowych, poprzez ich
wydrukowanie lub przeniesienie na informatyczny nośnik danych.
4. Księgi rachunkowe, z uwzględnieniem techniki ich prowadzenia, powinny
być:
1) trwale oznaczone nazwą (pełną lub skróconą) jednostki, której dotyczą (każda
księga wiązana, każda luźna karta kontowa, także jeżeli mają one postać
wydruku komputerowego lub zestawienia wyświetlanego na ekranie monitora
komputera), nazwą danego rodzaju księgi rachunkowej oraz nazwą programu
przetwarzania;
2) wyraźnie oznaczone co do roku obrotowego, okresu sprawozdawczego i daty
sporządzenia;
3) przechowywane starannie w ustalonej kolejności.
5. Przy prowadzeniu ksiąg rachunkowych przy użyciu komputera należy
zapewnić automatyczną kontrolę ciągłości zapisów, przenoszenia obrotów lub sald.
Wydruki komputerowe ksiąg rachunkowych powinny składać się z automatycznie
numerowanych stron, z oznaczeniem pierwszej i ostatniej, oraz być sumowane na
kolejnych stronach w sposób ciągły w roku obrotowym.
6. Księgi rachunkowe należy wydrukować nie później niż na koniec roku
obrotowego. Za równoważne z wydrukiem uznaje się przeniesienie treści ksiąg
rachunkowych na informatyczny nośnik danych, zapewniający trwałość zapisu
informacji, przez czas nie krótszy od wymaganego dla przechowywania ksiąg
rachunkowych.
Art. 14. 1. Dziennik zawiera chronologiczne ujęcie zdarzeń, jakie nastąpiły
w danym okresie sprawozdawczym. Bez względu na technikę prowadzenia ksiąg
rachunkowych dziennik powinien umożliwiać uzgodnienie jego obrotów z
obrotami zestawienia obrotów i sald kont księgi głównej.
2. Zapisy w dzienniku muszą być kolejno numerowane, a sumy zapisów
(obroty) liczone w sposób ciągły. Sposób dokonywania zapisów w dzienniku
powinien umożliwiać ich jednoznaczne powiązanie ze sprawdzonymi
i zatwierdzonymi dowodami księgowymi.
3. Jeżeli stosuje się dzienniki częściowe, grupujące zdarzenia według ich
rodzajów, to należy sporządzić zestawienie obrotów tych dzienników za dany okres
sprawozdawczy.
4. Przy prowadzeniu ksiąg rachunkowych przy użyciu komputera zapis
księgowy powinien posiadać automatycznie nadany numer pozycji, pod którą
został wprowadzony do dziennika, a także dane pozwalające na ustalenie osoby
odpowiedzialnej za treść zapisu.
Art. 15. 1. Konta księgi głównej zawierają zapisy o zdarzeniach w ujęciu
systematycznym. Na kontach księgi głównej obowiązuje ujęcie zarejestrowanych
uprzednio lub równocześnie w dzienniku zdarzeń, zgodnie z zasadą podwójnego
zapisu.
2. Zapisów na określonym koncie księgi głównej dokonuje się w kolejności
chronologicznej.
Art. 16. 1. Konta ksiąg pomocniczych zawierają zapisy będące
uszczegółowieniem i uzupełnieniem zapisów kont księgi głównej. Prowadzi się je
w ujęciu systematycznym jako wyodrębniony system ksiąg, kartotek (zbiorów
kont), komputerowych zbiorów danych, uzgodniony z saldami i zapisami na
kontach księgi głównej.
2. Na kontach ksiąg pomocniczych można w ciągu okresu sprawozdawczego
stosować, obok lub zamiast jednostek pieniężnych, jednostki naturalne. Należy
wówczas sporządzić na koniec okresu sprawozdawczego zestawienie zapisów
dokonanych na kontach ksiąg pomocniczych w jednostkach naturalnych i ustalić
ich wartość.
3. (uchylony)
Art. 17. 1. Konta ksiąg pomocniczych prowadzi się w szczególności dla:
1) środków trwałych, w tym także środków trwałych w budowie, wartości
niematerialnych i prawnych oraz dokonywanych od nich odpisów
amortyzacyjnych lub umorzeniowych;
2) rozrachunków z kontrahentami;
3) rozrachunków z pracownikami, a w szczególności jako imienną ewidencję
wynagrodzeń pracowników zapewniającą uzyskanie informacji, z całego
okresu zatrudnienia;
4) operacji sprzedaży (kolejno numerowane własne faktury i inne dowody, ze
szczegółowością niezbędną do celów podatkowych);
5) operacji zakupu (obce faktury i inne dowody, ze szczegółowością niezbędną
do wyceny składników aktywów i do celów podatkowych);
6) kosztów i istotnych dla jednostki składników aktywów;
7) operacji gotówkowych w przypadku prowadzenia kasy.
2. Kierownik jednostki, uwzględniając rodzaj i wartość poszczególnych grup
rzeczowych składników aktywów obrotowych posiadanych przez jednostkę,
podejmuje decyzję o stosowaniu jednej z następujących metod prowadzenia kont
ksiąg pomocniczych dla tych grup składników:
1) ewidencję ilościowo-wartościową, w której dla każdego składnika ujmuje się
obroty i stany w jednostkach naturalnych i pieniężnych;
2) ewidencję ilościową obrotów i stanów, prowadzoną dla poszczególnych
składników lub ich jednorodnych grup wyłącznie w jednostkach naturalnych.
Wartość stanu wycenia się przynajmniej na koniec okresu sprawozdawczego,
za który następują rozliczenia z budżetem z tytułu podatku dochodowego,
dokonane na podstawie danych rzeczywistych;
3) ewidencję wartościową obrotów i stanów towarów oraz opakowań,
prowadzoną dla punktów obrotu detalicznego lub miejsc składowania, której
przedmiotem zapisów są tylko przychody, rozchody i stany całego zapasu;
4) odpisywania w koszty wartości materiałów i towarów na dzień ich zakupu lub
produktów gotowych w momencie ich wytworzenia, połączone z ustalaniem
stanu tych składników aktywów i jego wyceny oraz korekty kosztów
o wartość tego stanu, nie później niż na dzień bilansowy.
Art. 18. 1. Na podstawie zapisów na kontach księgi głównej sporządza się na
koniec każdego okresu sprawozdawczego, nie rzadziej niż na koniec miesiąca,
zestawienie obrotów i sald, zawierające:
1) symbole lub nazwy kont;
2) salda kont na dzień otwarcia ksiąg rachunkowych, obroty za okres
sprawozdawczy i narastająco od początku roku obrotowego oraz salda na
koniec okresu sprawozdawczego;
3) sumę sald na dzień otwarcia ksiąg rachunkowych, obrotów za okres
sprawozdawczy i narastająco od początku roku obrotowego oraz sald na
koniec okresu sprawozdawczego.
Obroty tego zestawienia powinny być zgodne z obrotami dziennika lub obrotami
zestawienia obrotów dzienników częściowych.
2. Co najmniej na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych sporządza się
zestawienia sald wszystkich kont ksiąg pomocniczych, a na dzień inwentaryzacji –
zestawienia sald inwentaryzowanej grupy składników aktywów.
Art. 19. 1. Wykaz składników aktywów i pasywów (inwentarz),
potwierdzony ich inwentaryzacją, sporządzają jednostki, które uprzednio nie
prowadziły ksiąg rachunkowych w sposób określony ustawą. W pozostałych
jednostkach rolę inwentarza spełnia zestawienie obrotów i sald kont księgi głównej
oraz zestawienia sald kont ksiąg pomocniczych sporządzone na dzień zamknięcia
ksiąg rachunkowych.
2. Pozycje inwentarza sporządzonego przez jednostki, które nie prowadziły
uprzednio ksiąg rachunkowych, powinny stanowić odpowiedniki lub rozwinięcia
poszczególnych pozycji bilansu otwarcia. Składniki aktywów i pasywów wycenia
się w inwentarzu według zasad określonych w rozdziale 4.
Art. 20. 1. Do ksiąg rachunkowych okresu sprawozdawczego należy
wprowadzić, w postaci zapisu, każde zdarzenie, które nastąpiło w tym okresie
sprawozdawczym.
2. Podstawą zapisów w księgach rachunkowych są dowody księgowe
stwierdzające dokonanie operacji gospodarczej, zwane dalej „dowodami
źródłowymi”:
1) zewnętrzne obce – otrzymane od kontrahentów;
2) zewnętrzne własne – przekazywane w oryginale kontrahentom;
3) wewnętrzne – dotyczące operacji wewnątrz jednostki.
3. Podstawą zapisów mogą być również sporządzone przez jednostkę dowody
księgowe:
1) zbiorcze – służące do dokonania łącznych zapisów zbioru dowodów
źródłowych, które muszą być w dowodzie zbiorczym pojedynczo
wymienione;
2) korygujące poprzednie zapisy;
3) zastępcze – wystawione do czasu otrzymania zewnętrznego obcego dowodu
źródłowego;
4) rozliczeniowe – ujmujące już dokonane zapisy według nowych kryteriów
klasyfikacyjnych.
4. W przypadku uzasadnionego braku możliwości uzyskania zewnętrznych
obcych dowodów źródłowych, kierownik jednostki może zezwolić na
udokumentowanie operacji gospodarczej za pomocą księgowych dowodów
zastępczych, sporządzonych przez osoby dokonujące tych operacji. Nie może to
jednak dotyczyć operacji gospodarczych, których przedmiotem są zakupy
opodatkowane podatkiem od towarów i usług oraz skup metali nieżelaznych od
ludności.
5. Przy prowadzeniu ksiąg rachunkowych przy użyciu komputera za
równoważne z dowodami źródłowymi uważa się zapisy w księgach rachunkowych,
wprowadzane automatycznie za pośrednictwem urządzeń łączności,
informatycznych nośników danych lub tworzone według algorytmu (programu) na
podstawie informacji zawartych już w księgach, przy zapewnieniu, że podczas
rejestrowania tych zapisów zostaną spełnione co najmniej następujące warunki:
1) uzyskają one trwale czytelną postać zgodną z treścią odpowiednich dowodów
księgowych;
2) możliwe jest stwierdzenie źródła ich pochodzenia oraz ustalenie osoby
odpowiedzialnej za ich wprowadzenie;
3) stosowana procedura zapewnia sprawdzenie poprawności przetworzenia
odnośnych danych oraz kompletności i identyczności zapisów;
4) dane źródłowe w miejscu ich powstania są odpowiednio chronione, w sposób
zapewniający ich niezmienność, przez okres wymagany do przechowywania
danego rodzaju dowodów księgowych.
Art. 21. 1. Dowód księgowy powinien zawierać co najmniej:
1) określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego;
2) określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej;
3) opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także
w jednostkach naturalnych;
4) datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą –
także datę sporządzenia dowodu;
5) podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto
składniki aktywów;
6) stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach
rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu
w księgach rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te
wskazania.
7) (uchylony)
1a. Można zaniechać zamieszczania na dowodzie danych, o których mowa:
1) w ust. 1 pkt 1–3 i 5, jeżeli wynika to z odrębnych przepisów;
2) w ust. 1 pkt 6, jeżeli wynika to z techniki dokumentowania zapisów
księgowych.
2. Wartość może być w dowodzie pominięta, jeżeli w toku przetwarzania
w rachunkowości danych wyrażonych w jednostkach naturalnych następuje ich
wycena, potwierdzona stosownym wydrukiem.
3. Dowód księgowy opiewający na waluty obce powinien zawierać
przeliczenie ich wartości na walutę polską według kursu obowiązującego w dniu
przeprowadzenia operacji gospodarczej. Wynik przeliczenia zamieszcza się
bezpośrednio na dowodzie, chyba że system przetwarzania danych zapewnia
automatyczne przeliczenie walut obcych na walutę polską, a wykonanie tego
przeliczenia potwierdza odpowiedni wydruk.
4. Jeżeli dowód nie dokumentuje przekazania lub przejęcia składnika
aktywów, przeniesienia prawa własności lub użytkowania wieczystego gruntu albo
nie jest dowodem zastępczym, podpisy osób, o których mowa w ust. 1 pkt 5, mogą
być zastąpione znakami zapewniającymi ustalenie tych osób. Podpisy na
dokumentach ubezpieczenia i emitowanych papierach wartościowych mogą być
odtworzone mechanicznie.
5. Na żądanie organów kontroli lub biegłego rewidenta należy zapewnić
wiarygodne przetłumaczenie na język polski treści wskazanych przez nich
dowodów, sporządzonych w języku obcym.
Art. 22. 1. Dowody księgowe powinny być rzetelne, to jest zgodne
z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej, którą dokumentują, kompletne,
zawierające co najmniej dane określone w art. 21, oraz wolne od błędów
rachunkowych. Niedopuszczalne jest dokonywanie w dowodach księgowych
wymazywania i przeróbek.
2. Błędy w dowodach źródłowych zewnętrznych obcych i własnych można
korygować jedynie przez wysłanie kontrahentowi odpowiedniego dokumentu
zawierającego sprostowanie, wraz ze stosownym uzasadnieniem, chyba że inne
przepisy stanowią inaczej.
3. Błędy w dowodach wewnętrznych mogą być poprawiane przez skreślenie
błędnej treści lub kwoty, z utrzymaniem czytelności skreślonych wyrażeń lub liczb,
wpisanie treści poprawnej i daty poprawki oraz złożenie podpisu osoby do tego
upoważnionej, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Nie można poprawiać
pojedynczych liter lub cyfr.
4. Jeżeli jedną operację dokumentuje więcej niż jeden dowód lub więcej niż
jeden egzemplarz dowodu, kierownik jednostki ustala sposób postępowania
z każdym z nich i wskazuje, który dowód lub jego egzemplarz będzie podstawą do
dokonania zapisu.
Art. 23. 1. Zapisów w księgach rachunkowych dokonuje się w sposób trwały,
bez pozostawiania miejsc pozwalających na późniejsze dopiski lub zmiany. Przy
prowadzeniu ksiąg rachunkowych przy użyciu komputera należy stosować
właściwe procedury i środki chroniące przed zniszczeniem, modyfikacją lub
ukryciem zapisu.
2. Zapis księgowy powinien zawierać co najmniej:
1) datę dokonania operacji gospodarczej;
2) określenie rodzaju i numer identyfikacyjny dowodu księgowego
stanowiącego podstawę zapisu oraz jego datę, jeżeli różni się ona od daty
dokonania operacji;
3) zrozumiały tekst, skrót lub kod opisu operacji, z tym że należy posiadać
pisemne objaśnienia treści skrótów lub kodów;
4) kwotę i datę zapisu;
5) oznaczenie kont, których dotyczy.
3. Zapisów dotyczących operacji wyrażonych w walutach obcych dokonuje
się w sposób umożliwiający ustalenie kwoty operacji w walucie polskiej i obcej.
4. Zapisy w dzienniku i na kontach księgi głównej powinny być powiązane ze
sobą w sposób umożliwiający ich sprawdzenie.
5. Zapisy w księgach rachunkowych powinny być dokonane w sposób
zapewniający ich trwałość, przez czas nie krótszy od wymaganego do
przechowywania ksiąg rachunkowych.
Art. 24. 1. Księgi rachunkowe powinny być prowadzone rzetelnie,
bezbłędnie, sprawdzalnie i bieżąco.
2. Księgi rachunkowe uznaje się za rzetelne, jeżeli dokonane w nich zapisy
odzwierciedlają stan rzeczywisty.
3. Księgi rachunkowe uznaje się za prowadzone bezbłędnie, jeżeli
wprowadzono do nich kompletnie i poprawnie wszystkie zakwalifikowane do
zaksięgowania w danym miesiącu dowody księgowe, zapewniono ciągłość
zapisów oraz bezbłędność działania stosowanych procedur obliczeniowych.
4. Księgi rachunkowe uznaje się za sprawdzalne, jeżeli umożliwiają
stwierdzenie poprawności dokonanych w nich zapisów, stanów (sald) oraz
działania stosowanych procedur obliczeniowych, a w szczególności:
1) udokumentowanie zapisów pozwala na identyfikację dowodów i sposobu ich
zapisania w księgach rachunkowych na wszystkich etapach przetwarzania
danych;
2) zapisy uporządkowane są chronologicznie i systematycznie według kryteriów
klasyfikacyjnych umożliwiających sporządzenie obowiązujących jednostkę
sprawozdań finansowych i innych, sprawozdań, w tym deklaracji
podatkowych oraz dokonanie rozliczeń finansowych;
3) w przypadku prowadzenia ksiąg rachunkowych przy użyciu komputera
zapewniona jest kontrola kompletności zbiorów systemu rachunkowości oraz
parametrów przetwarzania danych;
4) zapewniony jest dostęp do zbiorów danych pozwalających, bez względu na
stosowaną technikę, na uzyskanie w dowolnym czasie i za dowolnie wybrany
okres sprawozdawczy jasnych i zrozumiałych informacji o treści zapisów
dokonanych w księgach rachunkowych.
5. Księgi rachunkowe uznaje się za prowadzone bieżąco, jeżeli:
1) pochodzące z nich informacje umożliwiają sporządzenie w terminie
obowiązujących jednostkę sprawozdań finansowych i innych, sprawozdań,
w tym deklaracji podatkowych oraz dokonanie rozliczeń finansowych;
2) zestawienia obrotów i sald kont księgi głównej są sporządzane przynajmniej
za poszczególne okresy sprawozdawcze, nie rzadziej niż na koniec miesiąca,
w terminie, o którym mowa w pkt 1, a za rok obrotowy – nie później niż do
85 dnia po dniu bilansowym;
3) ujęcie wpłat i wypłat gotówką, czekami i wekslami obcymi oraz obrotu
detalicznego i gastronomii następuje w tym samym dniu, w którym zostały
dokonane.
Art. 25. 1. Stwierdzone błędy w zapisach poprawia się:
1) przez skreślenie dotychczasowej treści i wpisanie nowej, z zachowaniem
czytelności błędnego zapisu, oraz podpisanie poprawki i umieszczenie daty;
poprawki takie muszą być dokonane jednocześnie we wszystkich księgach
rachunkowych i nie mogą nastąpić po zamknięciu miesiąca lub
2) przez wprowadzenie do ksiąg rachunkowych dowodu zawierającego korekty
błędnych zapisów, dokonywane tylko zapisami dodatnimi albo tylko
ujemnymi.
2. W razie ujawnienia błędów po zamknięciu miesiąca lub prowadzenia ksiąg
rachunkowych przy użyciu komputera, dozwolone są tylko korekty dokonane
w sposób określony w ust. 1 pkt 2.
Rozdział 3
Inwentaryzacja
Art. 26. 1. Jednostki przeprowadzają na ostatni dzień każdego roku
obrotowego inwentaryzację:
1) aktywów pieniężnych (z wyjątkiem zgromadzonych na rachunkach
bankowych), papierów wartościowych w postaci materialnej, rzeczowych
składników aktywów obrotowych, środków trwałych oraz nieruchomości
zaliczonych do inwestycji, z zastrzeżeniem pkt 3, a także maszyn i urządzeń
wchodzących w skład środków trwałych w budowie – drogą spisu ich ilości
z natury, wyceny tych ilości, porównania wartości z danymi ksiąg
rachunkowych oraz wyjaśnienia i rozliczenia ewentualnych różnic;
2) aktywów finansowych zgromadzonych na rachunkach bankowych lub
przechowywanych przez inne jednostki, w tym papierów wartościowych
w formie zdematerializowanej, należności, w tym udzielonych pożyczek,
z zastrzeżeniem pkt 3, oraz powierzonych kontrahentom własnych
składników aktywów – drogą otrzymania od banków i uzyskania od
kontrahentów potwierdzeń prawidłowości wykazanego w księgach
rachunkowych jednostki stanu tych aktywów oraz wyjaśnienia i rozliczenia
ewentualnych różnic;
3) środków trwałych, do których dostęp jest znacznie utrudniony, gruntów oraz
praw zakwalifikowanych do nieruchomości, należności spornych
i wątpliwych, a w bankach również należności zagrożonych, należności
i zobowiązań wobec osób nieprowadzących ksiąg rachunkowych, z tytułów
publicznoprawnych, a także aktywów i pasywów niewymienionych w pkt 1
i 2 oraz wymienionych w pkt 1 i 2, jeżeli przeprowadzenie ich spisu z natury
lub uzgodnienie z przyczyn uzasadnionych nie było możliwe – drogą
porównania danych ksiąg rachunkowych z odpowiednimi dokumentami
i weryfikacji wartości tych składników.
2. Inwentaryzacją drogą spisu z natury obejmuje się również znajdujące się
w jednostce składniki aktywów, będące własnością innych jednostek, powierzone
jej do sprzedaży, przechowania, przetwarzania lub używania, powiadamiając te
jednostki o wynikach spisu. Obowiązek ten nie dotyczy jednostek świadczących
usługi pocztowe, transportowe, spedycyjne i składowania.
3. Termin i częstotliwość inwentaryzacji, określone w ust. 1, uważa się za
dotrzymane, jeżeli inwentaryzację:
1) składników aktywów – z wyłączeniem aktywów pieniężnych, papierów
wartościowych, produktów w toku produkcji oraz materiałów, towarów
i produktów gotowych, określonych w art. 17 ust. 2 pkt 4 – rozpoczęto nie
wcześniej niż 3 miesiące przed końcem roku obrotowego, a zakończono do
15 dnia następnego roku, ustalenie zaś stanu nastąpiło przez dopisanie lub
odpisanie od stanu stwierdzonego drogą spisu z natury lub potwierdzenia
salda – przychodów i rozchodów (zwiększeń i zmniejszeń), jakie nastąpiły
między datą spisu lub potwierdzenia a dniem ustalenia stanu wynikającego
z ksiąg rachunkowych, przy czym stan wynikający z ksiąg rachunkowych nie
może być ustalony po dniu bilansowym;
2) zapasów materiałów, towarów, produktów gotowych i półproduktów
znajdujących się w strzeżonych składowiskach i objętych ewidencją
ilościowo-wartościową – przeprowadzono raz w ciągu 2 lat;
3) nieruchomości zaliczonych do środków trwałych oraz inwestycji, jak też
znajdujących się na terenie strzeżonym innych środków trwałych oraz maszyn
i urządzeń wchodzących w skład środków trwałych w budowie –
przeprowadzono raz w ciągu 4 lat;
4) zapasów towarów i materiałów (opakowań) objętych ewidencją wartościową
w punktach obrotu detalicznego jednostki – przeprowadzono raz w roku;
5) zapasów drewna w jednostkach prowadzących gospodarkę leśną –
przeprowadzono raz w roku.
4. Inwentaryzację, o której mowa w ust. 1, przeprowadza się również na dzień
zakończenia działalności przez jednostkę oraz na dzień poprzedzający postawienie
jej w stan likwidacji lub ogłoszenia upadłości.
4a. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do działalności przedsiębiorstwa
w spadku na dzień, w którym zarządca sukcesyjny przestał pełnić swą funkcję, albo
na dzień wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego.
5. Można odstąpić od przeprowadzenia inwentaryzacji:
1) (uchylony)
2) w przypadku połączenia lub podziału jednostek, z wyjątkiem spółek
kapitałowych, jeżeli strony w drodze umowy pisemnej odstąpią od
przeprowadzenia inwentaryzacji;
3) w przypadku zawieszenia działalności, jeżeli zgodnie z art. 12 ust. 3b
jednostka nie zamyka ksiąg rachunkowych.
Art. 27. 1. Przeprowadzenie i wyniki inwentaryzacji należy odpowiednio
udokumentować i powiązać z zapisami ksiąg rachunkowych.
2. Ujawnione w toku inwentaryzacji różnice między stanem rzeczywistym
a stanem wykazanym w księgach rachunkowych należy wyjaśnić i rozliczyć
w księgach rachunkowych tego roku obrotowego, na który przypadał termin
inwentaryzacji.
Rozdział 4
Wycena aktywów i pasywów oraz ustalenie wyniku finansowego
Art. 28. 1. Aktywa i pasywa wycenia się nie rzadziej niż na dzień bilansowy
w sposób następujący:
1) środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne – według cen nabycia lub
kosztów wytworzenia, lub wartości przeszacowanej (po aktualizacji wyceny
środków trwałych), pomniejszonych o odpisy amortyzacyjne lub
umorzeniowe, a także o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości;
1a) nieruchomości oraz wartości niematerialne i prawne zaliczane do inwestycji
– według zasad, stosowanych do środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych, określonych w pkt 1 oraz w art. 31, art. 32
ust. 1–5 i art. 33 ust. 1 lub według ceny rynkowej bądź inaczej określonej
wartości godziwej;
2) środki trwałe w budowie – w wysokości ogółu kosztów pozostających
w bezpośrednim związku z ich nabyciem lub wytworzeniem, pomniejszonych
o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości;
3) udziały w innych jednostkach oraz inne niż wymienione w pkt 1a inwestycje
zaliczone do aktywów trwałych – według ceny nabycia pomniejszonej
o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości lub według wartości godziwej albo
skorygowanej ceny nabycia – jeżeli dla danego składnika aktywów został
określony termin wymagalności; wartość w cenie nabycia można
przeszacować do wartości w cenie rynkowej, a różnicę z przeszacowania
rozliczyć zgodnie z art. 35 ust. 4;
4) udziały w jednostkach podporządkowanych zaliczone do aktywów trwałych –
według zasad określonych w pkt 3 lub metodą praw własności, pod
warunkiem, że będzie ona stosowana jednolicie wobec wszystkich jednostek
podporządkowanych;
5) inwestycje krótkoterminowe – według ceny (wartości) rynkowej albo według
ceny nabycia lub ceny (wartości) rynkowej, zależnie od tego, która z nich jest
niższa albo według skorygowanej ceny nabycia – jeżeli dla danego składnika
aktywów został określony termin wymagalności, a krótkoterminowe
inwestycje, dla których nie istnieje aktywny rynek, w inny sposób określonej
wartości godziwej;
6) rzeczowe składniki aktywów obrotowych – według cen nabycia lub kosztów
wytworzenia nie wyższych od cen ich sprzedaży netto na dzień bilansowy;
7) należności i udzielone pożyczki – w kwocie wymaganej zapłaty,
z zachowaniem zasady ostrożności, z zastrzeżeniem pkt 7a;
7a) należności i udzielone pożyczki zaliczone do aktywów finansowych, mogą
być wyceniane według skorygowanej ceny nabycia, a jeżeli jednostka
przeznacza je do sprzedaży w okresie do 3 miesięcy, to według wartości
rynkowej lub inaczej określonej wartości godziwej;
8) zobowiązania – w kwocie wymagającej zapłaty, z zastrzeżeniem pkt 8a;
8a) zobowiązania finansowe mogą być wyceniane według skorygowanej ceny
nabycia, a jeżeli jednostka przeznacza je do sprzedaży w okresie do
3 miesięcy, to według wartości rynkowej lub inaczej określonej wartości
godziwej;
9) rezerwy – w uzasadnionej, wiarygodnie oszacowanej wartości;
9a) udziały (akcje) własne – według cen nabycia;
10) kapitały (fundusze) własne, z wyjątkiem udziałów (akcji) własnych, oraz
pozostałe aktywa i pasywa – w wartości nominalnej.
2. Cena nabycia, o której mowa w ust. 1, to cena zakupu składnika aktywów,
obejmująca kwotę należną sprzedającemu, bez podlegających odliczeniu podatku
od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, a w przypadku importu
powiększona o obciążenia o charakterze publicznoprawnym oraz powiększona
o koszty bezpośrednio związane z zakupem i przystosowaniem składnika aktywów
do stanu zdatnego do używania lub wprowadzenia do obrotu, łącznie z kosztami
transportu, jak też załadunku, wyładunku, składowania lub wprowadzenia do
obrotu, a obniżona o rabaty, opusty, inne podobne zmniejszenia i odzyski. Jeżeli
nie jest możliwe ustalenie ceny nabycia składnika aktywów, a w szczególności
przyjętego nieodpłatnie, w tym w drodze darowizny – jego wyceny dokonuje się
według ceny sprzedaży takiego samego lub podobnego przedmiotu.
2a. W przypadkach nabycia udziałów (akcji) własnych w drodze egzekucji za
cenę nabycia uważa się cenę nabycia ustaloną w postępowaniu egzekucyjnym,
powiększoną o koszty poniesione w toku postępowania egzekucyjnego, które nie
zostały spółce zwrócone. W przypadku nieodpłatnego nabycia udziałów (akcji)
własnych cena nabycia obejmuje wszystkie koszty ponoszone przez spółkę na ich
nabycie.
3. Koszt wytworzenia produktu obejmuje koszty pozostające w bezpośrednim
związku z danym produktem oraz uzasadnioną część kosztów pośrednio
związanych z wytworzeniem tego produktu. Koszty bezpośrednie obejmują
wartość zużytych materiałów bezpośrednich, koszty pozyskania i przetworzenia
związane bezpośrednio z produkcją i inne koszty poniesione w związku
z doprowadzeniem produktu do postaci i miejsca, w jakich się znajduje w dniu
wyceny. Do uzasadnionej, odpowiedniej do okresu wytwarzania produktu, części
kosztów pośrednich zalicza się zmienne pośrednie koszty produkcji oraz tę część
stałych, pośrednich kosztów produkcji, które odpowiadają poziomowi tych
kosztów przy normalnym wykorzystaniu zdolności produkcyjnych. Za normalny
poziom wykorzystania zdolności produkcyjnych uznaje się przeciętną, zgodną
z oczekiwaniami w typowych warunkach, wielkość produkcji za daną liczbę
okresów lub sezonów, przy uwzględnieniu planowych remontów. Jeżeli nie jest
możliwe ustalenie kosztu wytworzenia produktu, jego wyceny dokonuje się według
ceny sprzedaży netto takiego samego lub podobnego produktu, pomniejszonej
o przeciętnie osiągany przy sprzedaży produktów zysk brutto ze sprzedaży,
a w przypadku produktu w toku – także z uwzględnieniem stopnia jego
przetworzenia.
Do kosztów wytworzenia produktu nie zalicza się kosztów:
1) będących konsekwencją niewykorzystanych zdolności produkcyjnych i strat
produkcyjnych;
2) ogólnego zarządu, które nie są związane z doprowadzaniem produktu do
postaci i miejsca, w jakich się znajduje na dzień wyceny;
3) magazynowania wyrobów gotowych i półproduktów, chyba że poniesienie
tych kosztów jest niezbędne w procesie produkcji;
4) kosztów sprzedaży produktów.
Koszty te wpływają na wynik finansowy okresu sprawozdawczego, w którym
zostały poniesione.
4. W przypadkach uzasadnionych niezbędnym, długotrwałym
przygotowaniem towaru lub produktu do sprzedaży bądź długim okresem
wytwarzania produktu, cenę nabycia lub koszt wytworzenia można zwiększyć
o koszty obsługi zobowiązań zaciągniętych w celu finansowania zapasu towarów
lub produktów w okresie ich przygotowania do sprzedaży bądź wytworzenia
i związanych z nimi różnic kursowych, pomniejszone o przychody z tego tytułu.
4a. Jednostki, z wyjątkiem jednostek, o których mowa w art. 3 ust. 1e pkt 1–
6, które za poprzedni rok obrotowy nie przekroczyły co najmniej dwóch z
następujących trzech wielkości:
1) 25 500 000 zł – w przypadku sumy aktywów bilansu na koniec roku
obrotowego,
2) 51 000 000 zł – w przypadku przychodów netto ze sprzedaży towarów
i produktów za rok obrotowy,
3) 50 osób – w przypadku średniorocznego zatrudnienia w przeliczeniu na pełne
etaty
– mogą przy obliczaniu kosztu wytworzenia produktu zgodnie z ust. 3 do kosztów
bezpośrednich doliczyć koszty pośrednie związane z wytworzeniem tego produktu,
niezależnie od poziomu wykorzystania zdolności produkcyjnych. Ustalony w ten
sposób koszt wytworzenia nie może być wyższy od możliwej do uzyskania ceny
sprzedaży netto.
5. Za cenę (wartość) sprzedaży netto składnika aktywów przyjmuje się
możliwą do uzyskania na dzień bilansowy cenę jego sprzedaży, bez podatku od
towarów i usług i podatku akcyzowego, pomniejszoną o rabaty, opusty i inne
podobne zmniejszenia oraz koszty związane z przystosowaniem składnika
aktywów do sprzedaży i dokonaniem tej sprzedaży, a powiększoną o należną
dotację przedmiotową. Jeżeli nie jest możliwe ustalenie ceny sprzedaży netto
danego składnika aktywów, należy w inny sposób określić jego wartość godziwą
na dzień bilansowy.
6. Za wartość godziwą przyjmuje się kwotę, za jaką dany składnik aktywów
mógłby zostać wymieniony, a zobowiązanie uregulowane na warunkach transakcji
rynkowej, pomiędzy zainteresowanymi i dobrze poinformowanymi,
niepowiązanymi ze sobą stronami. Wartość godziwą instrumentów finansowych
znajdujących się w obrocie na aktywnym rynku stanowi cena rynkowa
pomniejszona o koszty związane z przeprowadzeniem transakcji, gdyby ich
wysokość była znacząca. Cenę rynkową aktywów finansowych posiadanych przez
jednostkę oraz zobowiązań finansowych, które jednostka zamierza zaciągnąć,
stanowi zgłoszona na rynku bieżąca oferta kupna, natomiast cenę rynkową
aktywów finansowych, które jednostka zamierza nabyć, oraz zaciągniętych
zobowiązań finansowych stanowi zgłoszona na rynek bieżąca oferta sprzedaży.
7. Trwała utrata wartości zachodzi wtedy, gdy istnieje duże
prawdopodobieństwo, że kontrolowany przez jednostkę składnik aktywów nie
przyniesie w przyszłości w znaczącej części lub w całości przewidywanych
korzyści ekonomicznych. Uzasadnia to dokonanie odpisu aktualizującego
doprowadzającego wartość składnika aktywów wynikającą z ksiąg rachunkowych
do ceny sprzedaży netto, a w przypadku jej braku – do ustalonej w inny sposób
wartości godziwej.
8. Cena nabycia i koszt wytworzenia środków trwałych w budowie, środków
trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych obejmuje ogół ich kosztów
poniesionych przez jednostkę za okres budowy, montażu, przystosowania
i ulepszenia, do dnia bilansowego lub przyjęcia do używania, w tym również:
1) niepodlegający odliczeniu podatek od towarów i usług oraz podatek
akcyzowy;
2) koszt obsługi zobowiązań zaciągniętych w celu ich finansowania i związane
z nimi różnice kursowe, pomniejszony o przychody z tego tytułu.
8a. Skorygowana cena nabycia aktywów finansowych i zobowiązań
finansowych to cena nabycia (wartość), w jakiej składnik aktywów finansowych
lub zobowiązań finansowych został po raz pierwszy wprowadzony do ksiąg
rachunkowych, pomniejszona o spłaty wartości nominalnej, odpowiednio
skorygowana o skumulowaną kwotę zdyskontowanej różnicy między wartością
początkową składnika i jego wartością w terminie wymagalności, wyliczoną za
pomocą efektywnej stopy procentowej, a także pomniejszona o odpisy
aktualizujące wartość.
9. Lokaty, których ryzyko ponosi ubezpieczający, są wyceniane przez zakład
ubezpieczeń na życie według wartości godziwych ustalonych na dzień bilansowy.
Różnice między wartością godziwą a wartością według cen nabycia albo kosztu
wytworzenia tych lokat odpowiednio zwiększają lub zmniejszają rezerwy
techniczno-ubezpieczeniowe na życie, których ryzyko lokaty ponosi
ubezpieczający. Wartość godziwą nieruchomości określa rzeczoznawca majątkowy
co najmniej raz na 5 lat. Wartość godziwą nieruchomości położonych za granicą
ustala się według zasad obowiązujących w kraju ich położenia, a zagranicznych
instrumentów finansowych – według zasad obowiązujących w kraju ich
pochodzenia. Jeżeli nie jest możliwe ustalenie wartości godziwej innych lokat niż
nieruchomości, to ich wycena następuje po cenach nabycia albo kosztach
wytworzenia z uwzględnieniem odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, z
wyjątkiem instrumentów finansowych, dla których ustalony jest termin
wymagalności i których wycena następuje według skorygowanej ceny nabycia z
uwzględnieniem odpisów z tytułu trwałej utraty wartości.
10. W ubezpieczeniach majątkowych i osobowych dopuszcza się stosowanie
dyskonta lub odpisów wyłącznie przy ustalaniu rezerw na skapitalizowaną wartość
rent, rezerw ubezpieczeń na życie, rezerw ubezpieczeń na życie, gdy ryzyko lokaty
(inwestycyjne) ponosi ubezpieczający, oraz rezerw na premie i rabaty (bonifikaty)
dla ubezpieczonych w związku z osiąganymi dochodami z lokat stanowiących
pokrycie tych rezerw.
11. Na dzień nabycia lub powstania ujmuje się w księgach rachunkowych
nabyte lub powstałe:
1) zapasy rzeczowych składników aktywów obrotowych – według cen nabycia
lub kosztów wytworzenia;
2) należności i zobowiązania, w tym również z tytułu pożyczek – według
wartości nominalnej.
12. Przepis ust. 11 pkt 2 nie dotyczy banków.
Art. 28a. Jednostka mikro nie wycenia aktywów i pasywów według wartości
godziwej i skorygowanej ceny nabycia.
Art. 28b. 1. Jednostki, które za poprzedni rok obrotowy nie przekroczyły co
najmniej dwóch z następujących trzech wielkości:
1) 25 500 000 zł – w przypadku sumy aktywów bilansu na koniec roku
obrotowego,
2) 51 000 000 zł – w przypadku przychodów netto ze sprzedaży towarów
i produktów za rok obrotowy,
3) 50 osób – w przypadku średniorocznego zatrudnienia w przeliczeniu na pełne
etaty
– mogą nie stosować przepisów wydanych na podstawie art. 81 ust. 2 pkt 4.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do jednostek, o których mowa w art. 3 ust. 1e
pkt 1–6, oraz jednostek mikro.
Art. 29. 1. Jeżeli założenie kontynuacji działalności, o którym mowa w art. 5
ust. 2, nie jest zasadne, to wycena aktywów jednostki następuje po cenach
sprzedaży netto możliwych do uzyskania, nie wyższych od cen ich nabycia albo
kosztów wytworzenia, pomniejszonych o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne
lub umorzeniowe, a także odpisy z tytułu trwałej utraty wartości. W takim
przypadku jednostka jest również obowiązana utworzyć rezerwę na przewidywane
dodatkowe koszty i straty spowodowane zaniechaniem lub utratą zdolności do
kontynuowania działalności.
2. Wycena po cenach sprzedaży netto i utworzenie rezerwy następują
w szczególności w przeddzień postawienia jednostki w stan likwidacji lub
ogłoszenia upadłości, na koniec roku obrotowego, jeżeli na dzień zatwierdzenia
sprawozdania finansowego za dany rok obrotowy jednostka nie będzie
kontynuowała działalności, na koniec roku obrotowego przypadającego w czasie
trwania postępowania likwidacyjnego lub upadłościowego, a także w przeddzień
przekazania, podziału lub sprzedaży jednostki, jeżeli odpowiednia umowa nie
przewiduje przyjęcia za podstawę rozliczeń wartości majątku ustalonej przy
założeniu, że działalność gospodarcza będzie przez jednostkę kontynuowana.
2a. Różnica powstała w wyniku wyceny oraz utworzenia rezerwy, o których
mowa w ust. 1, wpływa na kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny.
3. Otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego lub zmiana formy prawnej
jednostki nie stanowią przeszkody do uznania, że działalność będzie
kontynuowana.
Art. 30. 1. Nie rzadziej niż na dzień bilansowy wycenia się wyrażone
w walutach obcych:
1) składniki aktywów (z wyłączeniem udziałów w jednostkach
podporządkowanych wycenianych metodą praw własności) i pasywów – po
obowiązującym na ten dzień średnim kursie ogłoszonym dla danej waluty
przez Narodowy Bank Polski, z zastrzeżeniem pkt 2;
2) gotówkę znajdującą się w jednostkach prowadzących kupno i sprzedaż walut
obcych – po kursie, po którym nastąpił jej zakup, jednak w wysokości nie
wyższej od średniego kursu ogłoszonego na dzień wyceny dla danej waluty
przez Narodowy Bank Polski.
2. Wyrażone w walutach obcych operacje gospodarcze ujmuje się w księgach
rachunkowych na dzień ich przeprowadzenia – o ile odrębne przepisy dotyczące
środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej i innych krajów Europejskiego
Obszaru Gospodarczego oraz środków niepodlegających zwrotowi, pochodzących
ze źródeł zagranicznych nie stanowią inaczej – odpowiednio po kursie:
1) faktycznie zastosowanym w tym dniu, wynikającym z charakteru operacji –
w przypadku sprzedaży lub kupna walut oraz zapłaty należności lub
zobowiązań;
2) średnim ogłoszonym dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski z dnia
poprzedzającego ten dzień – w przypadku zapłaty należności lub zobowiązań,
jeżeli nie jest zasadne zastosowanie kursu, o którym mowa w pkt 1, a także
w przypadku pozostałych operacji.
3. Jeżeli aktywa i pasywa są wyrażone w walutach, dla których Narodowy
Bank Polski nie ogłasza kursu, to kurs tych walut określa się w relacji do wskazanej
przez jednostkę waluty odniesienia, której kurs jest ogłaszany przez Narodowy
Bank Polski.
4. Różnice kursowe dotyczące inwestycji długoterminowych wyrażonych
w walutach obcych, powstałe na dzień ich wyceny, rozlicza się w sposób określony
w art. 35 ust. 2 i 4. Różnice kursowe, z zastrzeżeniem ust. 5–7, dotyczące
pozostałych aktywów i pasywów wyrażonych w walutach obcych, powstałe na
dzień ich wyceny oraz przy zapłacie należności i zobowiązań w walutach obcych,
jak również sprzedaży walut, zalicza się odpowiednio do przychodów lub kosztów
finansowych, a w uzasadnionych przypadkach – do kosztu wytworzenia produktów
lub ceny nabycia towarów, a także ceny nabycia lub kosztu wytworzenia środków
trwałych, środków trwałych w budowie lub wartości niematerialnych i prawnych.
5. Powstałe na dzień wyceny różnice kursowe od inwestycji stanowiących
pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, zakłady ubezpieczeń na życie
oraz zakłady reasekuracji prowadzące działalność reasekuracyjną w zakresie
reasekuracji ubezpieczeń na życie zaliczają do przychodów lub kosztów
działalności lokacyjnej i wykazują w technicznym rachunku ubezpieczeń na życie.
6. Powstałe na dzień wyceny różnice kursowe od inwestycji stanowiących
pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w części dotyczącej lokat środków
skapitalizowanej wartości rent i rezerwy na premie oraz rabaty dla ubezpieczonych,
zakłady ubezpieczeń majątkowych i osobowych oraz zakłady reasekuracji
prowadzące działalność reasekuracyjną w zakresie reasekuracji ubezpieczeń
majątkowych i osobowych zaliczają do przychodów lub kosztów działalności
lokacyjnej i wykazują w technicznym rachunku ubezpieczeń majątkowych
i osobowych.
7. Powstałe na dzień wyceny różnice kursowe od należności i zobowiązań
z tytułu ubezpieczeń i reasekuracji zalicza się do pozostałych przychodów lub
kosztów technicznych na udziale własnym.
Art. 31. 1. Wartość początkową stanowiącą cenę nabycia lub koszt
wytworzenia środka trwałego powiększają koszty jego ulepszenia, polegającego na
przebudowie, rozbudowie, modernizacji lub rekonstrukcji i powodującego, że
wartość użytkowa tego środka po zakończeniu ulepszenia przewyższa posiadaną
przy przyjęciu do używania wartość użytkową, mierzoną okresem używania,
zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych przy pomocy
ulepszonego środka trwałego, kosztami eksploatacji lub innymi miarami.
2. Wartość początkową środków trwałych – z wyjątkiem gruntów
niesłużących wydobyciu kopalin metodą odkrywkową – zmniejszają odpisy
amortyzacyjne lub umorzeniowe dokonywane w celu uwzględnienia utraty ich
wartości, na skutek używania lub upływu czasu.
3. Wartość początkowa i dotychczas dokonane od środków trwałych odpisy
amortyzacyjne lub umorzeniowe mogą, na podstawie odrębnych przepisów, ulegać
aktualizacji wyceny. Ustalona w wyniku aktualizacji wyceny wartość księgowa
netto środka trwałego nie powinna być wyższa od jego wartości godziwej, której
odpisanie w przewidywanym okresie jego dalszego używania jest ekonomicznie
uzasadnione.
4. Powstałą na skutek aktualizacji wyceny różnicę wartości netto środków
trwałych, o której mowa w ust. 3, odnosi się na kapitał (fundusz) z aktualizacji
wyceny i nie może ona być przeznaczona do podziału. Kapitał (fundusz) z
aktualizacji wyceny podlega, z zastrzeżeniem art. 32 ust. 5, zmniejszeniu o różnicę
z aktualizacji wyceny uprzednio zaktualizowanych zbywanych lub
zlikwidowanych środków trwałych. Różnica ta wpływa na kapitał (fundusz)
zapasowy lub inny o podobnym charakterze, o ile odrębne przepisy nie stanowią
inaczej.
Art. 32. 1. Odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych od środka
trwałego dokonuje się drogą systematycznego, planowego rozłożenia jego wartości
początkowej na ustalony okres amortyzacji. Rozpoczęcie amortyzacji następuje nie
wcześniej niż po przyjęciu środka trwałego do używania, a jej zakończenie – nie
później niż z chwilą zrównania wartości odpisów amortyzacyjnych lub
umorzeniowych z wartością początkową środka trwałego lub przeznaczenia go do
likwidacji, sprzedaży lub stwierdzenia jego niedoboru, z ewentualnym
uwzględnieniem przewidywanej przy likwidacji ceny sprzedaży netto pozostałości
środka trwałego.
2. Przy ustalaniu okresu amortyzacji i rocznej stawki amortyzacyjnej
uwzględnia się okres ekonomicznej użyteczności środka trwałego, na określenie
którego wpływają w szczególności:
1) liczba zmian, na których pracuje środek trwały;
2) tempo postępu techniczno-ekonomicznego;
3) wydajność środka trwałego mierzona liczbą godzin jego pracy lub liczbą
wytworzonych produktów albo innym właściwym miernikiem;
4) prawne lub inne ograniczenia czasu używania środka trwałego;
5) przewidywana przy likwidacji cena sprzedaży netto istotnej pozostałości
środka trwałego.
3. Na dzień przyjęcia środka trwałego do używania należy ustalić okres lub
stawkę i metodę jego amortyzacji. Poprawność stosowanych okresów i stawek
amortyzacji środków trwałych powinna być przez jednostkę okresowo
weryfikowana, powodując odpowiednią korektę dokonywanych w następnych
latach obrotowych odpisów amortyzacyjnych.
4. W przypadku zmiany technologii produkcji, przeznaczenia do likwidacji,
wycofania z używania lub innych przyczyn powodujących trwałą utratę wartości
środka trwałego, dokonuje się – w ciężar pozostałych kosztów operacyjnych –
odpowiedniego odpisu aktualizującego jego wartość.
5. Odpisy, o których mowa w ust. 4, dotyczące środków trwałych, których
wycena została zaktualizowana na podstawie odrębnych przepisów, zmniejszają
odniesione na kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny różnice spowodowane
aktualizacją wyceny. Ewentualną nadwyżkę odpisu, o którym mowa w ust. 4, nad
różnicami z aktualizacji wyceny zalicza się do pozostałych kosztów operacyjnych.
6. Dla środków trwałych o niskiej jednostkowej wartości początkowej można
ustalać odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe w sposób uproszczony, przez
dokonywanie zbiorczych odpisów dla grup środków zbliżonych rodzajem i
przeznaczeniem lub jednorazowo odpisując wartość tego rodzaju środków
trwałych.
7. Jednostka mikro, jednostka mała oraz jednostka, o której mowa
w art. 3 ust. 2 i ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności
pożytku publicznego i o wolontariacie, która spełnia warunki określone w art. 3
ust. 1c pkt 1 albo ust. 1d, może dokonywać odpisów amortyzacyjnych lub
umorzeniowych od środków trwałych według zasad określonych w przepisach
podatkowych.
8. Przepisu ust. 7 nie stosuje się do spółek kapitałowych, spółek
komandytowo-akcyjnych i spółek jawnych lub komandytowych, których
wszystkimi wspólnikami ponoszącymi nieograniczoną odpowiedzialność są spółki
kapitałowe, spółki komandytowo-akcyjne lub spółki z innych państw o podobnej
do tych spółek formie prawnej.
Art. 33. 1. Do wyceny wartości niematerialnych i prawnych oraz sposobów
dokonywania od nich odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych stosuje się
odpowiednio przepisy art. 31 ust. 2 i art. 32 ust. 1–4 i 6–8.
2. Koszty zakończonych prac rozwojowych prowadzonych przez jednostkę na
własne potrzeby, poniesione przed podjęciem produkcji lub zastosowaniem
technologii, zalicza się do wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli:
1) produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich
koszty prac rozwojowych wiarygodnie określone;
2) techniczna przydatność produktu lub technologii została stwierdzona
i odpowiednio udokumentowana i na tej podstawie jednostka podjęła decyzję
o wytwarzaniu tych produktów lub stosowaniu technologii;
3) koszty prac rozwojowych zostaną pokryte, według przewidywań,
przychodami ze sprzedaży tych produktów lub zastosowania technologii.
3. Koszty, o których mowa w ust. 2, odpisuje się przez okres ekonomicznej
użyteczności rezultatów prac rozwojowych. Jeżeli w wyjątkowych przypadkach
nie można wiarygodnie oszacować okresu ekonomicznej użyteczności rezultatów
zakończonych prac rozwojowych, to okres dokonywania odpisów nie może
przekraczać 5 lat.
4. Wartość firmy stanowi różnicę między ceną nabycia określonej jednostki
lub zorganizowanej jej części a niższą od niej wartością godziwą przejętych
aktywów netto. Jeżeli cena nabycia jednostki lub zorganizowanej jej części jest
niższa od wartości godziwej przejętych aktywów netto, to różnica stanowi ujemną
wartość firmy. Zasady rozliczania i odpisywania wartości firmy lub ujemnej
wartości firmy określa art. 44b ust. 10–12.
Art. 34. 1. Jednostki mogą wyceniać:
1) materiały i towary – w cenach zakupu,
2) produkty w toku produkcji – w wysokości bezpośrednich kosztów
wytworzenia lub tylko materiałów bezpośrednich bądź nie wyceniać ich
w ogóle
– jeżeli nie zniekształca to stanu aktywów oraz wyniku finansowego jednostki.
Zasady, o których mowa w pkt 2, nie mogą być stosowane do produkcji
o przewidywanym czasie wykonania dłuższym niż 3 miesiące, przeznaczonej do
sprzedaży lub na rzecz środków trwałych w budowie jednostki. Nie dotyczy to
jednak produkcji rolnej.
2. Składniki rzeczowych aktywów obrotowych mogą być na dzień nabycia lub
wytworzenia ujmowane w księgach rachunkowych w cenach przyjętych do
ewidencji, z uwzględnieniem różnic między tymi cenami a rzeczywistymi cenami
ich nabycia albo zakupu, albo kosztami wytworzenia. Na dzień bilansowy wartość
składników rzeczowych aktywów obrotowych, wyrażoną w cenach
ewidencyjnych, doprowadza się do poziomu określonego w ust. 1 lub w art. 28
ust. 1 pkt 6. Nie dotyczy to produktów gotowych, produktów w toku
i półproduktów, jeżeli do ich ewidencji stosuje się koszty planowane, w tym
normatywne, różnice zaś między planowanymi a rzeczywistymi kosztami
wytworzenia są nieznaczne. Stosowane do wyceny na dzień bilansowy ceny
nabycia albo zakupu, albo planowane koszty wytworzenia nie mogą być wyższe od
cen sprzedaży netto tych składników.
3. Wytworzone przez jednostkę filmy, oprogramowanie komputerów,
projekty typowe i inne produkty o podobnym charakterze, przeznaczone do
sprzedaży, wycenia się w okresie przynoszenia przez nie korzyści ekonomicznych,
nie dłuższym niż 5 lat, w wysokości nadwyżki kosztów ich wytworzenia nad
przychodami według cen sprzedaży netto, uzyskanymi ze sprzedaży tych
produktów w ciągu tego okresu. Nieodpisane po upływie tego okresu koszty
wytworzenia zwiększają pozostałe koszty operacyjne.
4. W przypadku gdy ceny nabycia albo zakupu, albo koszty wytworzenia
jednakowych albo uznanych za jednakowe, ze względu na podobieństwo ich
rodzaju i przeznaczenie, są różne, wartość stanu końcowego rzeczowych
składników aktywów obrotowych wycenia się w zależności od przyjętej przez
jednostkę metody ustalania wartości ich rozchodu, w tym zużycia, sprzedaży:
1) według cen przeciętnych, to jest ustalonych w wysokości średniej ważonej
cen (kosztów) danego składnika aktywów;
2) przyjmując, że rozchód składnika aktywów wycenia się kolejno po cenach
(kosztach) tych składników aktywów, które jednostka najwcześniej nabyła
(wytworzyła);
3) przyjmując, że rozchód składników aktywów wycenia się kolejno po cenach
(kosztach) tych składników aktywów, które jednostka najpóźniej nabyła
(wytworzyła);
4) w drodze szczegółowej identyfikacji rzeczywistych cen (kosztów) tych
składników aktywów, które dotyczą ściśle określonych przedsięwzięć,
niezależnie od daty ich zakupu lub wytworzenia.
5. Odpisy aktualizujące wartość rzeczowych składników aktywów
obrotowych dokonane w związku z utratą ich wartości oraz wynikające z wyceny
według cen sprzedaży netto zamiast według cen nabycia, albo zakupu, albo kosztów
wytworzenia – zalicza się do pozostałych kosztów operacyjnych.
Art. 34a. 1. Przychody z wykonania niezakończonej usługi, w tym
budowlanej, objętej umową, w okresie realizacji dłuższym niż 6 miesięcy,
wykonanej na dzień bilansowy w istotnym stopniu, ustala się, na dzień bilansowy
proporcjonalnie do stopnia zaawansowania usługi, jeżeli stopień ten, jak również
przewidywane całkowite koszty wykonania usługi za cały czas jej realizacji, można
ustalić w sposób wiarygodny.
2. Przychody z wykonania niezakończonej usługi, w tym budowlanej,
w okresie od dnia zawarcia umowy do dnia bilansowego – po odliczeniu
przychodów, które wpłynęły na wynik finansowy w ubiegłych okresach
sprawozdawczych – ustala się proporcjonalnie do stopnia jej zaawansowania.
Stopień zaawansowania usługi mierzy się w zależności od przyjętej przez jednostkę
metody:
1) udziałem kosztów poniesionych od dnia zawarcia umowy do dnia ustalenia
przychodu w całkowitych kosztach wykonania usługi,
2) liczbą przepracowanych godzin bezpośrednich wykonania usługi,
3) na podstawie obmiaru wykonanych prac,
4) inną metodą
– jeżeli wyrażają w sposób wiarygodny stopień zaawansowania usługi.
3. W przypadku gdy umowa o usługę, w tym budowlaną, przewiduje, że cenę
za tę usługę ustala się:
1) w wysokości kosztów powiększonych o narzut zysku – to przychód
z wykonania niezakończonej usługi ustala się w wysokości kosztów
odpowiadających wykonanej części usługi, powiększonych o narzut zysku;
2) w wysokości ryczałtu – to przychód z wykonania niezakończonej usługi ustala
się proporcjonalnie do stopnia zaawansowania wykonania usługi, o ile stopień
zaawansowania usługi na dzień bilansowy może zostać ustalony w sposób
wiarygodny.
4. Jeżeli stopień zaawansowania niezakończonej usługi, w tym budowlanej,
lub przewidywany, całkowity koszt jej wykonania nie może być na dzień bilansowy
ustalony w sposób wiarygodny, to przychód ustala się w wysokości poniesionych
w danym okresie sprawozdawczym kosztów, nie wyższych jednak od kosztów,
których pokrycie w przyszłości przez zamawiającego jest prawdopodobne.
5. Bez względu na zastosowany sposób ustalania przychodów na wynik
finansowy jednostki wpływają przewidywane straty związane z wykonaniem
usługi objętej umową.
Art. 34b. 1. Koszty wytworzenia, które można bezpośrednio
przyporządkować przychodom osiągniętym przez jednostkę, wpływają na wynik
finansowy jednostki za ten okres sprawozdawczy, w którym przychody te
wystąpiły.
2. Koszty wytworzenia, które można jedynie w sposób pośredni
przyporządkować przychodom lub innym korzyściom osiąganym przez jednostkę,
wpływają na wynik finansowy jednostki w części, w której dotyczą danego okresu
sprawozdawczego, zapewniając ich współmierność do przychodów lub innych
korzyści ekonomicznych.
Art. 34c. 1. Koszty wytworzenia niezakończonej usługi, w tym budowlanej,
obejmują koszty poniesione od dnia zawarcia odpowiedniej umowy do dnia
bilansowego. Koszty poniesione przed zawarciem umowy, związane z realizacją jej
przedmiotu, zaliczane są do aktywów, jeżeli pokrycie w przyszłości tych kosztów
przychodami uzyskanymi od zamawiającego jest prawdopodobne.
2. Jeżeli przychody są ustalane odpowiednio do stopnia zaawansowania
niezakończonej usługi w inny sposób niż określony w art. 34a ust. 2 pkt 1, to koszty
wpływające na wynik finansowy jednostki ustala się w takiej części całkowitych
kosztów umowy, jaka odpowiada stopniowi zaawansowania usługi, po odliczeniu
kosztów, które wpłynęły na wynik finansowy w ubiegłych okresach
sprawozdawczych, po uwzględnieniu straty, o której mowa w art. 34a ust. 5.
Różnicę pomiędzy kosztami faktycznie poniesionymi a kosztami wpływającymi na
wynik finansowy jednostki zalicza się do rozliczeń międzyokresowych.
3. Poprawność przyjętych metod ustalania stopnia zaawansowania usługi,
a także przewidywanych całkowitych kosztów i przychodów z wykonania usługi,
powinna być przez jednostkę, nie później niż na dzień bilansowy, zweryfikowana.
Spowodowane weryfikacją korekty wpływają na wynik finansowy jednostki tego
okresu sprawozdawczego, w którym przeprowadzono weryfikację.
Art. 34d. Przepisów art. 34a i 34c można nie stosować, jeżeli udział
przychodów z niezakończonych usług na dzień bilansowy nie jest istotny w całości
przychodów operacyjnych okresu sprawozdawczego.
Art. 35. 1. Nabyte lub powstałe aktywa finansowe oraz inne inwestycje
ujmuje się w księgach rachunkowych na dzień ich nabycia albo powstania, według
ceny nabycia albo ceny zakupu, jeżeli koszty przeprowadzenia i rozliczenia
transakcji nie są istotne.
2. Odpisu wyrażającego trwałą utratę wartości inwestycji zaliczonych do
aktywów trwałych dokonuje się nie później niż na koniec okresu
sprawozdawczego.
3. Skutki wzrostu lub obniżenia wartości inwestycji krótkoterminowych
wycenionych według cen (wartości) rynkowych zalicza się odpowiednio do
przychodów lub kosztów finansowych. W przypadku stosowania innych, niż
określone w art. 28 ust. 1 pkt 5 zasad wyceny krótkoterminowych inwestycji,
skutki obniżenia ich wartości zalicza się do kosztów finansowych w pełnej
wysokości, natomiast skutki wzrostu ich wartości zalicza się do przychodów
finansowych w wysokości nie wyższej niż kwota różnic uprzednio odpisanych
w koszty finansowe.
4. Skutki przeszacowania inwestycji zaliczonych do aktywów trwałych
innych niż wymienione w art. 28 ust. 1 pkt 1a, powodujące wzrost ich wartości do
poziomu cen rynkowych, zwiększają kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny.
Obniżenie wartości inwestycji uprzednio przeszacowanej do wysokości kwoty,
o którą podwyższono z tego tytułu kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny, jeżeli
kwota różnicy z przeszacowania nie była do dnia wyceny rozliczona, zmniejsza ten
kapitał (fundusz). W pozostałych przypadkach skutki obniżenia wartości inwestycji
zalicza się do kosztów finansowych. Wzrost wartości danej inwestycji
bezpośrednio wiążący się z uprzednim obniżeniem jej wartości, zaliczonym do
kosztów finansowych, ujmuje się do wysokości tych kosztów jako przychody
finansowe.
5. Jeżeli wartość zbytej inwestycji zaliczonej do aktywów trwałych była
uprzednio przeszacowana albo wyceniana w cenie (wartości) rynkowej, lub
w cenie nabycia, w zależności od tego, która z nich była niższa, zaś skutki takiej
wyceny ujęto w sposób określony w ust. 4, to nadwyżkę z tytułu przeszacowania
ustala się i rozlicza z kapitałem (funduszem) z aktualizacji wyceny.
6. Inwestycje zaliczone do aktywów trwałych na dzień ich
przekwalifikowania do inwestycji krótkoterminowych wycenia się:
1) w wartości księgowej albo cenie nabycia, w zależności od tego, która z nich
jest niższa – jeżeli inwestycje krótkoterminowe wycenia się w wartości
rynkowej lub cenie nabycia, zależnie od tego, która z nich jest niższa;
2) według wartości księgowej – jeżeli inwestycje krótkoterminowe wycenia się
w wartości rynkowej.
Jeżeli przekwalifikowana inwestycja długoterminowa była uprzednio
przeszacowana, a skutki przeszacowania ujęte są w kapitale (funduszu)
z aktualizacji wyceny, to nierozliczoną na dzień przekwalifikowania nadwyżkę
z tytułu przeszacowania inwestycji długoterminowej zalicza się do kosztów lub
przychodów finansowych.
7. Inwestycje krótkoterminowe na dzień ich przekwalifikowania do inwestycji
długoterminowych wycenia się według zasad określonych w ust. 6, z tym że jeżeli
inwestycja krótkoterminowa była wyceniona w wartości rynkowej, to pomimo jej
przekwalifikowania wycena pozostaje bez zmiany.
8. Jeżeli ceny nabycia jednakowych albo uznanych za jednakowe, ze względu
na podobieństwo rodzaju i przeznaczenie, składników inwestycji są różne, to ich
rozchód wycenia się według metody wybranej przez jednostkę spośród metod,
o których mowa w art. 34 ust. 4 pkt 1–3.
Art. 35a. 1. Na dzień zawarcia kontraktu emitent lub wystawca instrumentu
finansowego wprowadza do ksiąg rachunkowych wyemitowany lub wystawiony
przez siebie instrument, a także składniki tego instrumentu, odpowiednio
zakwalifikowane do kapitałów (funduszy) własnych jako instrumenty kapitałowe
bądź do zobowiązań krótkoterminowych lub długoterminowych również wtedy,
gdy składnik mający charakter zobowiązania nie jest zobowiązaniem finansowym.
2. Różnice z przeszacowania wartości instrumentu finansowego, a także
osiągnięte przychody lub poniesione koszty stosownie do kwalifikacji instrumentu
finansowego, o której mowa w ust. 1, wpływają odpowiednio na wynik finansowy
lub kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny.
3. Kontrakty dotyczące instrumentów finansowych uznaje się za służące
ograniczeniu ryzyka związanego z aktywami lub pasywami jednostki, tj.
zabezpieczeniu tych aktywów lub pasywów, jeżeli co najmniej:
1) przed zawarciem kontraktu ustalono jego cel oraz określono, które aktywa lub
pasywa mają zostać za pomocą tego kontraktu zabezpieczone;
2) zabezpieczający instrument finansowy będący przedmiotem kontraktu
i zabezpieczane za jego pomocą aktywa lub pasywa charakteryzują się
podobnymi cechami, a w szczególności wartością nominalną, datą
zapadalności, wpływem zmian stopy procentowej albo kursu waluty;
3) stopień pewności oczekiwań dotyczących przewidywanych w wyniku
kontraktu przepływów środków pieniężnych jest znaczny.
4. Jeżeli warunki, o których mowa w ust. 3, zostały spełnione, to przy wycenie
zabezpieczanych aktywów lub pasywów uwzględnia się wartość nabytych dla ich
zabezpieczenia instrumentów finansowych oraz zmiany ich wartości.
Art. 35b. 1. Wartość należności aktualizuje się uwzględniając stopień
prawdopodobieństwa ich zapłaty poprzez dokonanie odpisu aktualizującego,
w odniesieniu do:
1) należności od dłużników postawionych w stan likwidacji lub w stan upadłości
oraz w stosunku do których zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne
lub został złożony wniosek o zatwierdzenie układu w postępowaniu
o zatwierdzenie układu – do wysokości należności nieobjętej gwarancją lub
innym zabezpieczeniem należności, zgłoszonej likwidatorowi lub sędziemu-
-komisarzowi w postępowaniu upadłościowym lub umieszczonej w spisie
wierzytelności w postępowaniu restrukturyzacyjnym;
2) należności od dłużników w przypadku oddalenia wniosku o ogłoszenie
upadłości, jeżeli majątek dłużnika nie wystarcza lub jedynie wystarcza na
zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego – w pełnej wysokości
należności;
3) należności kwestionowanych przez dłużników oraz z których zapłatą dłużnik
zalega, a według oceny sytuacji majątkowej i finansowej dłużnika spłata
należności w umownej kwocie nie jest prawdopodobna – do wysokości
niepokrytej gwarancją lub innym zabezpieczeniem należności;
4) należności stanowiących równowartość kwot podwyższających należności,
w stosunku do których uprzednio dokonano odpisu aktualizującego –
w wysokości tych kwot, do czasu ich otrzymania lub odpisania;
5) należności przeterminowanych lub nieprzeterminowanych o znacznym
stopniu prawdopodobieństwa nieściągalności, w przypadkach uzasadnionych
rodzajem prowadzonej działalności lub strukturą odbiorców – w wysokości
wiarygodnie oszacowanej kwoty odpisu, w tym także ogólnego, na
nieściągalne należności.
2. Odpisy aktualizujące wartość należności zalicza się odpowiednio do
pozostałych kosztów operacyjnych lub do kosztów finansowych – zależnie od
rodzaju należności, której dotyczy odpis aktualizacji.
3. Należności umorzone, przedawnione lub nieściągalne zmniejszają
dokonane uprzednio odpisy aktualizujące ich wartość.
4. Należności, o których mowa w ust. 3, od których nie dokonano odpisów
aktualizujących ich wartość lub dokonano odpisów w niepełnej wysokości, zalicza
się odpowiednio do pozostałych kosztów operacyjnych lub kosztów finansowych.
Art. 35c. W przypadku ustania przyczyny, dla której dokonano odpisu
aktualizującego wartość aktywów, w tym również odpisu z tytułu trwałej utraty
wartości, równowartość całości lub odpowiedniej części uprzednio dokonanego
odpisu aktualizującego zwiększa wartość danego składnika aktywów i podlega
zaliczeniu odpowiednio do pozostałych przychodów operacyjnych lub przychodów
finansowych.
Art. 35d. 1. Rezerwy tworzy się na:
1) pewne lub o dużym stopniu prawdopodobieństwa przyszłe zobowiązania,
których kwotę można w sposób wiarygodny oszacować, a w szczególności na
straty z transakcji gospodarczych w toku, w tym z tytułu udzielonych
gwarancji, poręczeń, operacji kredytowych, skutków toczącego się
postępowania sądowego;
2) przyszłe zobowiązania spowodowane restrukturyzacją, jeżeli na podstawie
odrębnych przepisów jednostka jest zobowiązana do jej przeprowadzenia lub
zawarto w tej sprawie wiążące umowy, a plany restrukturyzacji pozwalają
w sposób wiarygodny oszacować wartość tych przyszłych zobowiązań.
2. Rezerwy, o których mowa w ust. 1, zalicza się odpowiednio do pozostałych
kosztów operacyjnych, kosztów finansowych lub strat nadzwyczajnych, zależnie
od okoliczności, z którymi przyszłe zobowiązania się wiążą.
3. Powstanie zobowiązania, na które uprzednio utworzono rezerwę, zmniejsza
rezerwę.
4. Niewykorzystane rezerwy, wobec zmniejszenia lub ustania ryzyka
uzasadniającego ich utworzenie, zwiększają na dzień, na który okazały się zbędne,
odpowiednio pozostałe przychody operacyjne, przychody finansowe lub zyski
nadzwyczajne.
Art. 36. 1. Kapitały (fundusze) własne ujmuje się w księgach rachunkowych
z podziałem na ich rodzaje i według zasad określonych przepisami prawa,
postanowieniami statutu lub umowy o utworzeniu jednostki.
2. Kapitał zakładowy spółek kapitałowych, towarzystw ubezpieczeń
wzajemnych, towarzystw reasekuracji wzajemnej, fundusz udziałowy spółdzielni
wykazuje się w wysokości określonej w umowie lub statucie i wpisanej w rejestrze
sądowym. Zadeklarowane lecz niewniesione wkłady kapitałowe ujmuje się jako
należne wkłady na poczet kapitału.
2a. (uchylony)
2b. Koszty emisji akcji poniesione przy powstaniu spółki akcyjnej lub
podwyższeniu kapitału zakładowego zmniejszają kapitał zapasowy spółki do
wysokości nadwyżki wartości emisji nad wartością nominalną akcji, a pozostałą ich
część zalicza się do kosztów finansowych.
2c. Kapitały (fundusze) własne powstałe z zamiany dłużnych papierów
wartościowych, zobowiązań i pożyczek na udziały wykazuje się w wartości
nominalnej tych papierów wartościowych, zobowiązań i pożyczek, po
uwzględnieniu niezamortyzowanego dyskonta lub premii, odsetek naliczonych
i niezapłaconych do dnia zamiany, które nie będą wypłacone, niezrealizowanych
różnic kursowych oraz skapitalizowanych kosztów emisji. Jeżeli dłużne papiery
wartościowe, zobowiązania i pożyczki są wyrażone w walucie obcej, to na dzień
zamiany stosuje się do nich przepisy art. 30.
2d. Do zobowiązań bezwarunkowo umorzonych w wyniku postępowania
restrukturyzacyjnego przepis ust. 2c stosuje się odpowiednio.
2e. W razie powzięcia uchwały wspólników spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością określającej termin i wysokość dopłat, równowartość dopłat
ujmuje się w odrębnej pozycji pasywów bilansu (kapitał rezerwowy z dopłat
wspólników) i wykazuje się jako składnik kapitału własnego dopóty, dopóki ten nie
zostanie użyty w sposób uzasadniający jego odpisanie; uchwalone, lecz
niewniesione dopłaty wykazuje się w dodatkowej pozycji kapitałów własnych
„Należne dopłaty na poczet kapitału rezerwowego (wielkość ujemna)”.
3. Składniki kapitału (funduszu) własnego jednostek postawionych w stan
likwidacji lub upadłości należy, na dzień rozpoczęcia likwidacji lub postępowania
upadłościowego, połączyć w jeden kapitał (fundusz) podstawowy, zmniejszając go:
1) (uchylony)
2) w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością, towarzystwach ubezpieczeń
wzajemnych i towarzystwach reasekuracji wzajemnej – o udziały własne;
3) w spółkach akcyjnych – o należne wkłady na poczet kapitału, o ile nie
wezwano zainteresowanych do ich wniesienia, oraz o akcje własne.
4. Przepis ust. 3 może być odpowiednio stosowany przez jednostki objęte
postępowaniem restrukturyzacyjnym.
Art. 36a. 1. W razie zbycia akcji własnych, dodatnią różnicę między ceną
sprzedaży, pomniejszoną o koszty sprzedaży, a ich ceną nabycia, należy odnieść na
kapitał zapasowy. Ujemną różnicę należy ująć jako zmniejszenie kapitału
zapasowego, a pozostałą część ujemnej różnicy, przewyższającą kapitał zapasowy,
jako stratę z lat ubiegłych i opisać w informacji dodatkowej w sprawozdaniu
finansowym za rok, w którym nastąpiła sprzedaż.
2. W przypadku umorzenia akcji własnych, dodatnią różnicę między ich
wartością nominalną a ceną nabycia należy odnieść na kapitał zapasowy. Ujemną
różnicę należy ująć jako zmniejszenie kapitału zapasowego, a pozostałą część
ujemnej różnicy, przewyższającą kapitał zapasowy, jako stratę z lat ubiegłych
i opisać w informacji dodatkowej w sprawozdaniu finansowym za rok, w którym
nastąpiło obniżenie kapitału zakładowego.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się do udziałów własnych spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością, z wyjątkiem umorzenia udziałów bez obniżenia kapitału
zakładowego. W przypadku umorzenia udziałów własnych nabytych w drodze
egzekucji, bez obniżenia kapitału zakładowego, wartość udziałów własnych
według ceny nabycia należy ująć jako zmniejszenie kapitału rezerwowego
utworzonego w celu ich umorzenia.
Art. 37. 1. W związku z przejściowymi różnicami między wykazywaną
w księgach rachunkowych wartością aktywów i pasywów a ich wartością
podatkową oraz stratą podatkową możliwą do odliczenia w przyszłości, jednostka
tworzy rezerwę i ustala aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego,
którego jest podatnikiem.
2. Wartość podatkowa aktywów jest to kwota wpływająca na pomniejszenie
podstawy obliczenia podatku dochodowego w przypadku uzyskania z nich,
w sposób pośredni lub bezpośredni, korzyści ekonomicznych. Jeżeli uzyskanie
korzyści ekonomicznych z tytułu określonych aktywów nie powoduje
pomniejszenia podstawy obliczenia podatku dochodowego, to wartość podatkowa
aktywów jest ich wartością księgową.
3. Wartością podatkową pasywów jest ich wartość księgowa pomniejszona
o kwoty, które w przyszłości pomniejszą podstawę podatku dochodowego.
4. Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego ustala się
w wysokości kwoty przewidzianej w przyszłości do odliczenia od podatku
dochodowego, w związku z ujemnymi różnicami przejściowymi, które spowodują
w przyszłości zmniejszenie podstawy obliczenia podatku dochodowego oraz straty
podatkowej możliwej do odliczenia, ustalonej przy uwzględnieniu zasady
ostrożności.
5. Rezerwę z tytułu odroczonego podatku dochodowego tworzy się
w wysokości kwoty podatku dochodowego, wymagającej w przyszłości zapłaty,
w związku z występowaniem dodatnich różnic przejściowych, to jest różnic, które
spowodują zwiększenie podstawy obliczenia podatku dochodowego w przyszłości.
6. Wysokość rezerwy i aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego
ustala się przy uwzględnieniu stawek podatku dochodowego obowiązujących
w roku powstania obowiązku podatkowego.
7. Rezerwa i aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego
wykazywane są w bilansie oddzielnie. Rezerwę i aktywa można kompensować,
jeżeli jednostka ma tytuł uprawniający ją do ich jednoczesnego uwzględnienia przy
obliczaniu kwoty zobowiązania podatkowego.
8. Wpływający na wynik finansowy podatek dochodowy za dany okres
sprawozdawczy obejmuje:
1) część bieżącą;
2) część odroczoną.
Wykazywana w rachunku zysków i strat część odroczona stanowi różnicę
pomiędzy stanem rezerw i aktywów z tytułu podatku odroczonego na koniec
i początek okresu sprawozdawczego, z uwzględnieniem przepisów ust. 9.
9. Rezerwy i aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego, dotyczące
operacji rozliczanych z kapitałem (funduszem) własnym, odnosi się również na
kapitał (fundusz) własny.
10. Jednostki, które za poprzedni rok obrotowy nie przekroczyły co najmniej
dwóch z następujących trzech wielkości:
1) 25 500 000 zł – w przypadku sumy aktywów bilansu na koniec roku
obrotowego,
2) 51 000 000 zł – w przypadku przychodów netto ze sprzedaży towarów
i produktów za rok obrotowy,
3) 50 osób – w przypadku średniorocznego zatrudnienia w przeliczeniu na pełne
etaty
– mogą odstąpić od ustalania aktywów i rezerw z tytułu odroczonego podatku
dochodowego.
11. Przepisu ust. 10 nie stosuje się do jednostek, o których mowa w art. 3
ust. 1e pkt 1–6.
Art. 38. 1. Zakłady ubezpieczeń zaliczają do kosztów operacyjnych zmiany
stanu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, które powinny zapewnić pełne
pokrycie bieżących i przyszłych zobowiązań, jakie mogą wynikać z umów
ubezpieczenia i umów reasekuracji.
1a. Zakłady reasekuracji zaliczają do kosztów operacyjnych zmiany stanu
rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, które powinny zapewnić pełne pokrycie
bieżących i przyszłych zobowiązań, jakie mogą wynikać z umów reasekuracji.
2. Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe, z wyjątkiem rezerw na wyrównanie
szkodowości, ustala się nie później niż na dzień bilansowy. Rezerwę na
wyrównanie szkodowości ustala się nie później niż na dzień kończący rok
obrotowy.
Art. 39. 1. Jednostki dokonują czynnych rozliczeń międzyokresowych
kosztów, jeżeli dotyczą one przyszłych okresów sprawozdawczych.
2. Jednostki dokonują biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów
w wysokości prawdopodobnych zobowiązań przypadających na bieżący okres
sprawozdawczy, wynikających w szczególności:
1) ze świadczeń wykonanych na rzecz jednostki przez kontrahentów jednostki,
a kwotę zobowiązania można oszacować w sposób wiarygodny;
2) z obowiązku wykonania, związanych z bieżącą działalnością, przyszłych
świadczeń na rzecz pracowników, w tym świadczeń emerytalnych, a także
przyszłych świadczeń wobec nieznanych osób, których kwotę można
oszacować w sposób wiarygodny, mimo że data powstania zobowiązania nie
jest jeszcze znana, w tym z tytułu napraw gwarancyjnych i rękojmi za
sprzedane produkty długotrwałego użytku.
Zobowiązania ujęte jako bierne rozliczenia międzyokresowe i zasady ustalania ich
wysokości powinny wynikać z uznanych zwyczajów handlowych.
2a. Zobowiązania, o których mowa w ust. 2 pkt 2, wykazuje się w bilansie
jako rezerwy na zobowiązania.
3. Odpisy czynnych i biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów mogą
następować stosownie do upływu czasu lub wielkości świadczeń. Czas i sposób
rozliczenia powinien być uzasadniony charakterem rozliczanych kosztów, z
zachowaniem zasady ostrożności.
4. Jeżeli zgodnie z umową wartość otrzymanych finansowych składników
aktywów jest niższa od zobowiązania zapłaty za nie, w tym również z tytułu
emitowanych przez jednostkę papierów wartościowych, to różnica stanowi czynne
rozliczenie międzyokresowe kosztów, które odpisuje się w koszty finansowe
w równych ratach, w ciągu okresu, na jaki zaciągnięto zobowiązanie.
5. Zobowiązania ujęte jako bierne rozliczenia międzyokresowe zmniejszają
koszty okresu sprawozdawczego, w którym stwierdzono, że zobowiązania te nie
powstały.
6. Jednostka mikro, jednostka mała oraz jednostka, o której mowa
w art. 3 ust. 2 i ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności
pożytku publicznego i o wolontariacie, która spełnia warunki określone
w art. 3 ust. 1c pkt 1 albo ust. 1d, może nie tworzyć biernych rozliczeń
międzyokresowych kosztów dotyczących przyszłych świadczeń na rzecz
pracowników, w tym świadczeń emerytalnych.
7. Przepisu ust. 6 nie stosuje się do spółek kapitałowych, spółek
komandytowo-akcyjnych i spółek jawnych lub komandytowych, których
wszystkimi wspólnikami ponoszącymi nieograniczoną odpowiedzialność są spółki
kapitałowe, spółki komandytowo-akcyjne lub spółki z innych państw o podobnej
do tych spółek formie prawnej.
Art. 40. (uchylony)
Art. 41. 1. Rozliczenia międzyokresowe przychodów, dokonywane
z zachowaniem zasady ostrożności, obejmują w szczególności:
1) równowartość otrzymanych lub należnych od kontrahentów środków z tytułu
świadczeń, których wykonanie nastąpi w następnych okresach
sprawozdawczych;
2) środki pieniężne otrzymane na sfinansowanie nabycia lub wytworzenia
środków trwałych, w tym także środków trwałych w budowie oraz prac
rozwojowych, jeżeli stosownie do innych ustaw nie zwiększają one kapitałów
(funduszy) własnych. Zaliczone do rozliczeń międzyokresowych przychodów
kwoty zwiększają stopniowo pozostałe przychody operacyjne, równolegle do
odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych od środków trwałych lub
kosztów prac rozwojowych sfinansowanych z tych źródeł;
3) ujemną wartość firmy, o której mowa w art. 33 ust. 4 i art. 44b ust. 11.
2. Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio do przyjętych nieodpłatnie,
w tym także w drodze darowizny, środków trwałych w budowie, środków trwałych
oraz wartości niematerialnych i prawnych.
3. (uchylony)
Art. 42. 1. W jednostkach innych niż banki, zakłady ubezpieczeń i zakłady
reasekuracji na wynik finansowy netto składają się:
1) wynik działalności operacyjnej, w tym z tytułu pozostałych przychodów
i kosztów operacyjnych;
2) wynik operacji finansowych;
3) (uchylony)
4) obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego z tytułu podatku
dochodowego, którego podatnikiem jest jednostka, i płatności z nim
zrównanych, na podstawie odrębnych przepisów.
2. Wynik działalności operacyjnej stanowi różnicę między przychodami netto
ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów, z uwzględnieniem dotacji,
opustów, rabatów i innych zwiększeń lub zmniejszeń, bez podatku od towarów
i usług oraz innych podatków bezpośrednio związanych z obrotem, oraz
pozostałymi przychodami operacyjnymi a wartością sprzedanych produktów,
towarów i materiałów wycenionych w kosztach wytworzenia albo cenach nabycia,
albo zakupu, powiększoną o całość poniesionych od początku roku obrotowego
kosztów ogólnych zarządu, sprzedaży produktów, towarów i materiałów oraz
pozostałych kosztów operacyjnych.
3. Wynik operacji finansowych stanowi różnicę między przychodami
finansowymi, w szczególności z tytułu dywidend (udziałów w zyskach), odsetek,
zysków ze zbycia oraz aktualizacji wartości inwestycji innych niż wymienione
w art. 28 ust. 1 pkt 1a, nadwyżki dodatnich różnic kursowych nad ujemnymi,
a kosztami finansowymi, w szczególności z tytułu odsetek, strat ze zbycia oraz
aktualizacji wartości inwestycji innych niż wymienione w art. 28 ust. 1 pkt 1a,
nadwyżki ujemnych różnic kursowych nad dodatnimi, z wyjątkiem odsetek,
prowizji, dodatnich i ujemnych różnic kursowych, o których mowa w art. 28 ust. 4
i ust. 8 pkt 2.
4. (uchylony)
Art. 43. 1. W bankach na wynik finansowy netto składają się:
1) wynik działalności operacyjnej (w tym na działalności bankowej);
2) wynik operacji nadzwyczajnych;
3) obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego z tytułu podatku
dochodowego, którego podatnikiem jest jednostka, i płatności z nim
zrównanych, na podstawie odrębnych przepisów.
2. Wynik działalności bankowej obejmuje: wynik z tytułu odsetek, prowizji,
przychody z akcji, udziałów i innych papierów wartościowych, wynik operacji
finansowych, wynik z pozycji wymiany.
3. Wynik działalności operacyjnej obejmuje wynik działalności bankowej,
skorygowany o różnicę między pozostałymi przychodami operacyjnymi
a pozostałymi kosztami operacyjnymi, koszty działania banku, amortyzację
środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wynik na wartości
rezerw z aktualizacji.
4. Wynik operacji nadzwyczajnych stanowi różnicę między zyskami
nadzwyczajnymi a stratami nadzwyczajnymi.
Art. 44. 1. W zakładach ubezpieczeń i zakładach reasekuracji na wynik
finansowy netto składają się:
1) wynik techniczny ubezpieczeń;
2) różnica między przychodami a kosztami z działalności lokacyjnej
niezaliczana do wyniku technicznego ubezpieczeń;
3) różnica między pozostałymi przychodami a pozostałymi kosztami;
4) wynik operacji nadzwyczajnych;
5) obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego z tytułu podatku
dochodowego, którego podatnikiem jest jednostka, i płatności z nim
zrównanych na podstawie odrębnych przepisów.
2. Wynik techniczny ubezpieczeń stanowi różnicę między przychodami ze
składek, pozostałymi przychodami technicznymi a wypłaconymi
odszkodowaniami, świadczeniami i zmianami rezerw techniczno-
ubezpieczeniowych, z uwzględnieniem udziału reasekuratorów w składce,
odszkodowaniach, świadczeniach i zmianach stanu rezerw techniczno-
ubezpieczeniowych, oraz kosztami działalności ubezpieczeniowej i pozostałymi
kosztami technicznymi. W przypadku gdy:
1) przychody z lokat przeznaczone są zgodnie z odrębnymi przepisami na
zwiększenie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych,
2) zakład ubezpieczeń prowadzący działalność ubezpieczeniową w dziale
ubezpieczeń na życie lub zakład reasekuracji prowadzący działalność
reasekuracyjną w zakresie reasekuracji ubezpieczeń na życie inwestują
łącznie środki niestanowiące pokrycia rezerw techniczno-ubezpieczeniowych
i środki stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych
– to przychody i koszty działalności lokacyjnej wykazuje się w technicznym
rachunku ubezpieczeń.
3. Na różnicę między pozostałymi przychodami a pozostałymi kosztami
składa się w szczególności różnica między:
1) pozostałymi przychodami finansowymi a pozostałymi kosztami
finansowymi;
2) pozostałymi przychodami operacyjnymi a pozostałymi kosztami
operacyjnymi;
3) przychodami a kosztami z tytułu pełnienia czynności komisarza awaryjnego.
4. Do wyniku operacji nadzwyczajnych stosuje się przepis art. 43 ust. 4.
Rozdział 4a
Łączenie się spółek
Art. 44a. 1. Łączenie się spółek handlowych, zwanych dalej „spółkami”,
rozlicza się i ujmuje na dzień połączenia w księgach rachunkowych spółki, na którą
przechodzi majątek łączących się spółek (spółki przejmującej) albo nowej spółki
powstałej w wyniku połączenia (spółki nowo zawiązanej) – metodą nabycia,
o której mowa w art. 44b, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. W razie łączenia się spółek, na skutek którego nie następuje utrata kontroli
nad nimi przez ich dotychczasowych udziałowców, można zastosować metodę
łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c; w szczególności dotyczy to łączenia
się spółek zależnych w sposób bezpośredni lub pośredni od tej samej jednostki
dominującej, jak również w razie połączenia jednostki dominującej niższego
szczebla z jej jednostką zależną.
3. Za dzień połączenia spółek przyjmuje się dzień wpisania połączenia do
rejestru właściwego dla siedziby odpowiednio spółki przejmującej albo spółki
nowo zawiązanej.
Art. 44b. 1. Rozliczenie połączenia metodą nabycia polega na sumowaniu
poszczególnych pozycji aktywów i pasywów spółki przejmującej, według ich
wartości księgowej, z odpowiednimi pozycjami aktywów i pasywów spółki
przejętej, według ich wartości godziwej ustalonej na dzień ich połączenia.
2. Aktywa i zobowiązania spółki przejętej na dzień połączenia obejmują także
aktywa lub zobowiązania niewykazywane dotychczas w księgach rachunkowych
i sprawozdaniu finansowym spółki przejętej, jeżeli w wyniku połączenia następuje
ich ujawnienie i odpowiadają one definicji aktywów i zobowiązań.
3. Kapitał (fundusz) własny spółki przejętej ustalony na dzień połączenia jako
aktywa netto według wartości godziwej podlega wyłączeniu.
4. Za wartość godziwą określonych aktywów lub zobowiązań przyjmuje się
w szczególności w przypadku:
1) notowanych papierów wartościowych – aktualny kurs notowań pomniejszony
o koszty sprzedaży;
2) nienotowanych papierów wartościowych – wartość oszacowaną,
uwzględniającą takie czynniki, jak współczynnik cena do zysku i stopa
dywidendy porównywalnych papierów wartościowych wyemitowanych przez
spółki o podobnych charakterystykach;
3) należności – wartość bieżącą (zdyskontowaną) kwot wymagających zapłaty,
wyznaczoną przy odpowiednich bieżących stopach procentowych,
pomniejszoną o odpisy na należności zagrożone i nieściągalne oraz
ewentualne koszty windykacji. Wyznaczanie wartości bieżących
(zdyskontowanych) w odniesieniu do należności krótkoterminowych nie jest
konieczne, jeżeli różnica pomiędzy wartością należności według kwot
wymagających zapłaty a według ich wartością zdyskontowaną nie jest istotna;
4) zapasów produktów gotowych i towarów – cenę sprzedaży netto
pomniejszoną o opust marży zysku wynikający z kosztów doprowadzenia
przez spółkę przejmującą do sprzedaży zapasu lub znalezienia nabywc y;
5) zapasów produktów w toku – cenę sprzedaży netto produktów gotowych
pomniejszoną o koszty zakończenia produkcji i opust marży zysku
wynikający z kosztów doprowadzenia przez spółkę przejmującą zapasów do
sprzedaży lub znalezienia nabywcy;
6) zapasów materiałów – aktualną cenę nabycia;
7) środków trwałych – wartość rynkową lub ich wartość według niezależnej
wyceny. W przypadku gdy nie jest możliwe uzyskanie niezależnej wyceny
środków trwałych – aktualną cenę nabycia albo koszt wytworzenia,
z uwzględnieniem aktualnego stopnia ich zużycia;
8) wartości niematerialnych i prawnych – wartość oszacowaną, wyznaczoną
w oparciu o ceny rynkowe takich samych lub podobnych wartości
niematerialnych i prawnych, a w odniesieniu do wartości firmy lub ujemnej
wartości firmy zawartej w bilansie spółki przejętej – wartość zerową.
W przypadku gdy wartość oszacowana nie może zostać wyznaczona
w oparciu o ceny rynkowe, to przyjmuje się taką wartość, która nie spowoduje
powstania lub zwiększenia ujemnej wartości firmy w wyniku połączenia;
9) zobowiązań – wartość bieżącą (zdyskontowaną) kwot wymagających zapłaty,
wyznaczoną przy odpowiednich bieżących stopach procentowych.
Wyznaczanie wartości bieżących (zdyskontowanych) w odniesieniu do
zobowiązań krótkoterminowych nie jest konieczne, jeżeli różnica pomiędzy
wartością zobowiązań według kwot wymagających zapłaty a według ich
wartością zdyskontowaną nie jest istotna;
10) rezerwy lub aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego – wartość
możliwą do realizacji przez połączone spółki, po uwzględnieniu zmiany
wartości podatkowej i księgowej aktywów netto spółki przejmowanej.
5. Przez cenę przejęcia rozumie się w przypadku:
1) gdy w celu połączenia spółka wydaje (emituje) udziały – cenę rynkową tych
udziałów lub inaczej ustaloną ich wartość godziwą, jeżeli nie jest znana ich
cena rynkowa. W takim przypadku nadwyżkę wartości rynkowej udziałów lub
inaczej ustalonej ich wartości godziwej zalicza się do kapitału zapasowego.
Cenę rynkową wydanych (wyemitowanych) udziałów przyjmuje się z dnia,
w którym wszystkie istotne warunki połączenia, w tym relacja wymienna
udziałów, zostały ogłoszone. Jeżeli cena rynkowa w tym okresie podlegała
istotnym zmianom, wówczas za cenę rynkową można przyjąć średnią cen
rynkowych z miesiąca poprzedzającego i miesiąca następującego po dniu
ogłoszenia wszystkich istotnych warunków połączenia;
2) nabycia własnych udziałów w celu połączenia – cenę nabycia własnych
udziałów;
3) nabycia udziałów spółki przejmowanej – cenę nabycia tych udziałów;
4) gdy w celu połączenia spółka dokonuje zapłaty w innej formie niż określona
w pkt 1–3 – wartość godziwą przedmiotu zapłaty;
5) gdy w celu połączenia spółka dokonuje zapłaty w różnych formach – sumę
odpowiednich wartości, o których mowa w pkt 1–4.
6. Nadwyżka ceny przejęcia, o której mowa w ust. 5, nad wartością godziwą
aktywów netto spółki przejętej wykazywana jest w aktywach spółki, na którą
przeszedł majątek połączonych spółek lub spółki powstałej w wyniku połączenia,
jako wartość firmy.
7. W przypadku gdy połączenie jest wynikiem kilku następujących po sobie
transakcji, cena przejęcia, wartość godziwa aktywów netto spółki przejętej
w procencie odzwierciedlającym procent nabytych praw do aktywów netto oraz
różnica ceny przejęcia wartości godziwej aktywów netto spółki przejętej ustalane
są osobno na dzień każdej istotnej transakcji, przyjmując, iż pierwsza istotna
transakcja została przeprowadzona nie później niż na dzień powstania stosunku
podporządkowania pomiędzy spółką przejmującą a spółką przejmowaną.
Ostateczna cena przejęcia, wartość godziwa aktywów netto spółki przejętej oraz
różnica ceny przejęcia nad wartością godziwą aktywów netto spółki przejętej na
dzień połączenia stanowi sumę odpowiednich wielkości z dnia poszczególnych
istotnych transakcji.
8. Wartość bilansową aktywów i zobowiązań ustalonych na dzień połączenia
koryguje się w kolejnych okresach sprawozdawczych, jeżeli w wyniku zaistniałych
zdarzeń lub uzyskanych informacji ustalenie wartości godziwej na dzień połączenia
było niewłaściwe. W takich przypadkach należy dokonać odpowiedniej korekty
wartości firmy lub ujemnej wartości firmy, pod warunkiem że jednostka przewiduje
odzyskanie wartości wynikającej z korekty z przyszłych korzyści ekonomicznych
i korekta taka dokonywana jest w ciągu tego roku obrotowego, w którym nastąpiło
połączenie. W przeciwnym przypadku korektę taką zalicza się odpowiednio do
pozostałych przychodów lub kosztów operacyjnych.
9. W przypadku gdy warunki połączenia zakładają możliwość korekty ceny
przejęcia w wyniku zaistnienia w przyszłości określonych zdarzeń, wówczas
korektę taką uwzględnia się przy określaniu ceny przejęcia na dzień połączenia,
jeżeli wystąpienie w przyszłości zdarzeń powodujących korektę ceny jest
prawdopodobne, a kwota korekty ceny może być określona w sposób wiarygodny.
W przypadku gdy w kolejnych okresach sprawozdawczych nie wystąpią zdarzenia
warunkujące zmianę ceny przejęcia lub faktyczna zmiana ceny będzie różniła się
od wartości oszacowanej, wówczas należy dokonać odpowiedniej korekty ceny
przejęcia i wartości firmy lub ujemnej wartości firmy.
10. Od wartości firmy jednostka dokonuje odpisów amortyzacyjnych przez
okres jej ekonomicznej użyteczności. Jeżeli nie można wiarygodnie oszacować
okresu ekonomicznej użyteczności, to okres dokonywania odpisów
amortyzacyjnych wartości firmy nie może być dłuższy niż 5 lat. Odpisów
amortyzacyjnych dokonuje się metodą liniową i zalicza się je do pozostałych
kosztów operacyjnych.
11. Z zastrzeżeniem ust. 12, nadwyżkę wartości godziwej aktywów netto
spółki przejętej nad ceną przejęcia, czyli ujemną wartość firmy, do wysokości
nieprzekraczającej wartości godziwej nabytych aktywów trwałych, z wyłączeniem
długoterminowych aktywów finansowych notowanych na regulowanych rynkach,
jednostka zalicza do rozliczeń międzyokresowych przychodów przez okres będący
średnią ważoną okresu ekonomicznej użyteczności nabytych i podlegających
amortyzacji aktywów. Ujemna wartość firmy w wysokości przekraczającej wartość
godziwą aktywów trwałych, z wyłączeniem długoterminowych aktywów
finansowych notowanych na regulowanych rynkach, zaliczana jest do przychodów
na dzień połączenia.
12. Ujemną wartość firmy odpisuje się w pozostałe przychody operacyjne do
wysokości, w jakiej dotyczy oszacowanych w sposób wiarygodny przyszłych strat
i kosztów, ustalonych przez spółkę przejmującą na dzień połączenia,
niestanowiących jednak zobowiązania, o którym mowa w ust. 2. Odpis ten
następuje w tym okresie sprawozdawczym, w którym straty i koszty wpływają na
wynik finansowy. Jeżeli straty i koszty te nie zostały poniesione w uprzednio
przewidywanych okresach sprawozdawczych, to dotyczącą ich ujemną wartość
firmy odpisuje się w sposób określony w ust. 11.
13. W bilansie połączonych spółek wyłączeniu podlegają wzajemne
należności i zobowiązania oraz inne rozrachunki o podobnym charakterze.
14. W przypadku gdy w wyniku połączenia powstała nowa spółka, włączeniu
do rachunku zysków i strat za rok obrotowy, w którym nastąpiło połączenie,
podlegają przychody i koszty oraz zyski i straty spółki przejętej i spółki
przejmującej od dnia połączenia. W przypadku gdy w wyniku połączenia na spółkę
przejmującą przeszedł majątek spółki przejmowanej, włączeniu do rachunku
zysków i strat za rok obrotowy, w którym nastąpiło połączenie, podlegają
przychody i koszty oraz zyski i straty spółki przejętej od dnia połączenia oraz spółki
przejmującej od początku roku obrotowego. W przypadku gdy przed dniem
połączenia łączące się spółki pozostawały w stosunku podporządkowania,
wówczas zyski lub straty netto spółki przejmowanej, osiągnięte przed dniem
połączenia, wpływają w odpowiednim procencie, ustalonym jako procent
kontrolowanych przez spółkę przejmującą w danym okresie przed dniem
połączenia aktywów netto spółki przejmowanej, na odpowiednie pozycje kapitałów
własnych spółki przejmującej, spółki powstałej w wyniku połączenia,
z uwzględnieniem odpisów wartości firmy albo ujemnej wartości firmy, za okres
od dnia powstania stosunku podporządkowania do dnia połączenia.
15. Koszty poniesione bezpośrednio w związku z połączeniem powiększają
cenę przejęcia. Koszty organizacji poniesione przy założeniu nowej spółki akcyjnej
lub koszty podwyższenia kapitału zakładowego w celu połączenia zmniejszają
kapitał zapasowy spółki przejmującej lub spółki powstałej w wyniku połączenia,
do wysokości nadwyżki wartości emisyjnej nad wartością nominalną akcji,
a pozostałą część zalicza się do kosztów finansowych.
16. Sprawozdanie finansowe sporządzone na koniec okresu
sprawozdawczego, w ciągu którego nastąpiło połączenie, powinno zawierać dane
porównawcze za poprzedni rok obrotowy. Dane porównawcze za poprzedni rok
obrotowy stanowią dane ze sprawozdania finansowego spółki przejmującej.
Art. 44c. 1. Łączenie metodą łączenia udziałów polega na sumowaniu
poszczególnych pozycji odpowiednich aktywów i pasywów oraz przychodów
i kosztów połączonych spółek, według stanu na dzień połączenia, po uprzednim
doprowadzeniu ich wartości do jednolitych metod wyceny i dokonaniu wyłączeń,
o których mowa w ust. 2 i 3.
2. Wyłączeniu podlega wartość kapitału zakładowego spółki, której majątek
został przeniesiony na inną spółkę, lub spółek, które w wyniku połączenia zostały
wykreślone z rejestru. Po dokonaniu tego wyłączenia odpowiednie pozycje kapitału
własnego spółki, na którą przechodzi majątek połączonych spółek lub nowo
powstałej spółki koryguje się o różnicę pomiędzy sumą aktywów i pasywów.
3. Wyłączeniu podlegają również:
1) wzajemne należności i zobowiązania oraz inne rozrachunki o podobnym
charakterze łączących się spółek;
2) przychody i koszty operacji gospodarczych dokonywanych w danym roku
obrotowym przed połączeniem między łączącymi się spółkami;
3) zyski lub straty operacji gospodarczych dokonanych przed połączeniem
między łączącymi się spółkami, zawarte w wartościach podlegających
łączeniu aktywów i pasywów.
4. Można nie dokonywać wyłączeń, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, jeżeli
nie wpłynie to na rzetelność i jasność sprawozdania finansowego spółki, na którą
przechodzi majątek połączonych spółek lub nowo powstałej spółki.
5. Koszty poniesione w związku z połączeniem, w tym również koszty
organizacji poniesione przy założeniu nowej spółki lub koszty podwyższenia
kapitału spółki, na którą przechodzi majątek łączących się spółek, zalicza się do
kosztów finansowych.
6. Sprawozdanie finansowe spółki, na którą przechodzi majątek połączonych
spółek lub nowo powstałej spółki, sporządzone na koniec okresu
sprawozdawczego, w ciągu którego nastąpiło połączenie, zawiera dane
porównawcze za poprzedni rok obrotowy, określone w taki sposób, jakby
połączenie miało miejsce na początek poprzedniego roku obrotowego, z tym że
poszczególne składniki kapitałów własnych na koniec poprzedniego roku powinny
zostać wykazane jako suma poszczególnych składników kapitałów własnych.
Art. 44d. Przepisy art. 44a–44c stosuje się odpowiednio w przypadku
nabycia przez jednostkę zorganizowanej części innej jednostki, w tym również
w razie podziału spółek.
Rozdział 5
Sprawozdania finansowe jednostki
Art. 45. 1. Sprawozdanie finansowe sporządza się na dzień zamknięcia ksiąg
rachunkowych, o którym mowa w art. 12 ust. 2, oraz na inny dzień bilansowy,
stosując odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b, zasady wyceny aktywów i
pasywów oraz ustalania wyniku finansowego, określone w rozdziale 4.
1a. Sprawozdania finansowe emitentów papierów wartościowych
dopuszczonych, emitentów zamierzających ubiegać się lub ubiegających się o ich
dopuszczenie do obrotu na jednym z rynków regulowanych krajów Europejskiego
Obszaru Gospodarczego mogą być sporządzane zgodnie z MSR.
1b. Sprawozdania finansowe jednostek wchodzących w skład grupy
kapitałowej, w której jednostka dominująca sporządza skonsolidowane
sprawozdanie finansowe zgodnie z MSR, mogą być sporządzane zgodnie z MSR.
1c. Decyzję w sprawie sporządzania sprawozdań finansowych zgodnie
z MSR, przez jednostki, o których mowa w ust. 1a oraz 1b, podejmuje organ
zatwierdzający.
1d. Organ zatwierdzający może podjąć decyzję w sprawie zaprzestania
stosowania MSR przy sporządzaniu sprawozdań finansowych przez jednostki
w przypadku ustania okoliczności, o których mowa w ust. 1a i 1b.
1e. Sprawozdania finansowe oddziałów przedsiębiorcy zagranicznego mogą
być sporządzane zgodnie z MSR, jeżeli przedsiębiorca ten sporządza sprawozdanie
finansowe zgodnie z MSR.
1f. Sprawozdanie finansowe sporządza się w postaci elektronicznej oraz
opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem
potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP.
1g. Sprawozdania finansowe jednostek wpisanych do rejestru
przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego sporządza się w strukturze
logicznej oraz formacie udostępnianych w Biuletynie Informacji Publicznej na
stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów
publicznych.
1h. Sprawozdania finansowe sporządzane zgodnie z MSR sporządza się
w strukturze logicznej oraz formacie, jeżeli zostaną udostępnione w Biuletynie
Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra
właściwego do spraw finansów publicznych.
2. Sprawozdanie finansowe składa się z:
1) bilansu;
2) rachunku zysków i strat;
3) informacji dodatkowej, obejmującej wprowadzenie do sprawozdania
finansowego oraz dodatkowe informacje i objaśnienia.
3. Sprawozdanie finansowe jednostek określonych w art. 64 ust. 1,
podlegające corocznemu badaniu, obejmuje ponadto zestawienie zmian w kapitale
(funduszu) własnym, a w przypadku funduszy inwestycyjnych – zestawienie zmian
w aktywach netto, oraz rachunek przepływów pieniężnych, z zastrzeżeniem ust. 3a.
3a. Sprawozdanie finansowe funduszu inwestycyjnego otwartego oraz
sprawozdanie finansowe specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego nie
obejmuje rachunku przepływów pieniężnych.
3b. Sprawozdanie finansowe funduszu inwestycyjnego oraz alternatywnej
spółki inwestycyjnej obejmuje dodatkowo zestawienie lokat.
3c. Sprawozdanie finansowe alternatywnej spółki inwestycyjnej obejmuje
dodatkowo zestawienie informacji dodatkowych o spółce obejmujące informacje
o strukturze aktywów i kosztach działalności, wartości aktywów netto i informacje
dotyczące wartości aktywów netto na prawo uczestnictwa i sposobu jej ustalania,
informacje o wyemitowanych przez alternatywną spółkę inwestycyjną
instrumentach finansowych lub przyznanych uprawnieniach wpływających na
ustalenie wartości aktywów netto lub na prawa inwestorów oraz informacje
dotyczące uprzywilejowania praw uczestnictwa albo ograniczenia uprawnień
z nich wynikających.
4. Do rocznego sprawozdania finansowego dołącza się sprawozdanie
z działalności jednostki, jeżeli obowiązek jego sporządzania wynika z ustawy lub
odrębnych przepisów.
5. Sprawozdanie finansowe oraz sprawozdanie z działalności jednostki
sporządza się w języku polskim i w walucie polskiej. Dane liczbowe można
wykazywać w zaokrągleniu do tysięcy złotych, jeżeli nie zniekształca to obrazu
jednostki zawartego w sprawozdaniu finansowym oraz w sprawozdaniu
z działalności.
6. Sprawozdania finansowe oraz sprawozdania z działalności emitentów
papierów wartościowych dopuszczonych, emitentów zamierzających ubiegać się
lub ubiegających się o ich dopuszczenie do obrotu na jednym z rynków
regulowanych krajów Europejskiego Obszaru Gospodarczego sporządza się na
podstawie przepisów ustawy, z uwzględnieniem przepisów o obrocie papierami
wartościowymi.
Art. 46. 1. W bilansie wykazuje się stany aktywów i pasywów na dzień
kończący bieżący i poprzedni rok obrotowy.
1a. W przypadku sporządzania bilansu na inny dzień bilansowy niż określony
w ust. 1, w bilansie wykazuje się stany aktywów i pasywów na ten dzień oraz na
dzień kończący rok obrotowy bezpośrednio poprzedzający ten dzień bilansowy.
2. Wykazana w aktywach bilansu, z zastrzeżeniem ust. 2a, wartość
poszczególnych grup składników aktywów wynika z ich wartości księgowej,
skorygowanej o:
1) dotychczas dokonane odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe oraz odpisy
aktualizujące, w tym również z tytułu trwałej utraty wartości składników
aktywów trwałych;
2) odpisy aktualizujące wartość rzeczowych składników aktywów obrotowych;
3) odpisy aktualizujące wartość należności.
2a. Aktywa finansowe i zobowiązania finansowe wykazuje się w bilansie
w kwocie netto po kompensacie, jeżeli jednostka ma bezwarunkowe prawo do
kompensaty aktywów i zobowiązań danego rodzaju i zamierza je rozliczyć
w kwocie netto albo jednocześnie wydać składnik aktywów finansowych
i rozliczyć zobowiązanie finansowe.
3. Jeżeli w myśl odrębnych przepisów w ciągu roku dokonywane są odpisy
z wyniku finansowego bieżącego roku obrotowego, to należy je wykazać ze
znakiem ujemnym w odrębnej pozycji pasywów „Kapitał (fundusz) własny”, w
pozycji „Odpisy z zysku netto w ciągu roku obrotowego (wielkość ujemna)”.
4. Zakładowy fundusz świadczeń socjalnych oraz inne fundusze tworzone na
podstawie odrębnych przepisów, niezaliczone do kapitałów (funduszów) własnych,
wykazuje się w pasywach bilansu w grupie zobowiązań jako fundusze specjalne.
5. Bilans powinien zawierać informacje w zakresie ustalonym:
1) dla jednostek innych niż banki, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji –
w załączniku nr 1 do ustawy;
2) dla banków – w załączniku nr 2 do ustawy;
3) dla zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji – w załączniku nr 3 do
ustawy;
4) dla jednostek mikro sporządzających uproszczony bilans – w załączniku
nr 4 do ustawy;
5) dla jednostek małych sporządzających uproszczony bilans – w załączniku
nr 5 do ustawy;
6) dla jednostek, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003
r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z wyjątkiem spółek
kapitałowych, oraz jednostek, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1 i 2 tej
ustawy – w załączniku nr 6 do ustawy.
6. Jednostki, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003
r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z wyjątkiem spółek
kapitałowych, oraz jednostki, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1 i 2 tej ustawy,
mogą sporządzać bilans zawierający informacje w zakresie ustalonym w załączniku
nr 1 do ustawy.
Art. 47. 1. W rachunku zysków i strat wykazuje się oddzielnie przychody,
koszty, zyski i straty oraz obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego za bieżący
i poprzedni rok obrotowy.
2. W przypadku sporządzania rachunku zysków i strat za inny okres
sprawozdawczy niż określony w ust. 1, w rachunku zysków i strat wykazuje się
oddzielnie przychody, koszty, zyski i straty oraz obowiązkowe obciążenia wyniku
finansowego za bieżący okres sprawozdawczy oraz analogiczny okres
sprawozdawczy poprzedniego roku obrotowego.
3. W przypadku gdy jednostka przewiduje zaprzestanie określonego zakresu
działalności mającego wpływ na przychody i koszty przyszłych okresów
sprawozdawczych, przy zachowaniu zasady kontynuacji – odpowiednie przychody
i koszty z tym związane należy wykazać odrębnie od przychodów i kosztów
działalności kontynuowanej.
3a. Ustalona w rachunku zysków i strat różnica pomiędzy przychodami
a kosztami jednostki mikro, o której mowa w art. 3 ust. 1a pkt 2, zwiększa – po
zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego – odpowiednio przychody lub
koszty w następnym roku obrotowym; różnica dodatnia może być zaliczona na
zwiększenie kapitału (funduszu) podstawowego.
4. Rachunek zysków i strat powinien zawierać informacje w zakresie
ustalonym:
1) dla jednostek innych niż banki, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji –
w załączniku nr 1 do ustawy, w wariancie kalkulacyjnym albo
porównawczym, zależnie od wyboru dokonanego przez kierownika jednostki;
2) dla banków – w załączniku nr 2 do ustawy;
3) dla zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji – w załączniku nr 3 do
ustawy;
4) dla jednostek mikro sporządzających uproszczony rachunek zysków i strat –
w załączniku nr 4 do ustawy;
5) dla jednostek małych sporządzających uproszczony rachunek zysków i strat –
w załączniku nr 5 do ustawy, w wariancie kalkulacyjnym albo
porównawczym, zależnie od wyboru dokonanego przez kierownika jednostki;
6) dla jednostek, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003
r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z wyjątkiem spółek
kapitałowych, oraz jednostek, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1 i 2 tej
ustawy – w załączniku nr 6 do ustawy.
5. Jednostki, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003
r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z wyjątkiem spółek
kapitałowych, oraz jednostki, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1 i 2 tej ustawy,
mogą sporządzać rachunek zysków i strat zawierający informacje w zakresie
ustalonym w załączniku nr 1 do ustawy.
Art. 48. 1. Informacja dodatkowa powinna zawierać istotne dane
i objaśnienia niezbędne do tego, aby sprawozdanie finansowe odpowiadało
warunkom określonym w art. 4 ust. 1, a w szczególności obejmować:
1) wprowadzenie do sprawozdania finansowego, zawierające opis przyjętych
zasad (polityki) rachunkowości, w tym metod wyceny i sporządzenia
sprawozdania finansowego w zakresie, w jakim ustawa pozostawia jednostce
prawo wyboru, oraz przedstawienie przyczyn i skutków ich ewentualnych
zmian w stosunku do roku poprzedzającego;
2) dodatkowe informacje i objaśnienia:
a) do pozycji bilansu, rachunku zysków i strat, zestawienia zmian
w kapitale (funduszu) własnym oraz rachunku przepływów pieniężnych
za okresy sprawozdawcze objęte sprawozdaniem finansowym,
b) proponowany podział zysku lub pokrycia straty,
c) podstawowe informacje dotyczące pracowników i organów jednostki,
d) inne istotne informacje dla zrozumienia sprawozdania finansowego.
2. Zakres informacji dodatkowej, sporządzanej przez jednostki inne niż banki,
zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji, określa załącznik nr 1 do ustawy.
3. Jednostka mikro może nie sporządzać informacji dodatkowej, o której
mowa w ust. 1, pod warunkiem że przedstawi informacje uzupełniające do bilansu
określone w załączniku nr 4 do ustawy.
4. Zakres informacji dodatkowej dla jednostek małych sporządzających
uproszczoną informację dodatkową określa załącznik nr 5 do ustawy. Jednostka
mała, która nie sporządza uproszczonej informacji dodatkowej, sporządza
informację dodatkową w zakresie nie mniejszym niż określony w załączniku
nr 5 do ustawy.
5. Zakres informacji dodatkowej dla jednostek, o których mowa w art. 3 ust.
2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o
wolontariacie, z wyjątkiem spółek kapitałowych, oraz jednostek, o których mowa
w art. 3 ust. 3 pkt 1 i 2 tej ustawy, określa załącznik nr 6 do ustawy.
6. Jednostki, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003
r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z wyjątkiem spółek
kapitałowych, oraz jednostki, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1 i 2 tej ustawy,
mogą sporządzać informację dodatkową w zakresie ustalonym w załączniku nr 1
do ustawy.
Art. 48a. 1. Zestawienie zmian w kapitale (funduszu) własnym obejmuje
informacje o zmianach poszczególnych składników kapitału (funduszu) własnego
za bieżący i poprzedni rok obrotowy określone:
1) dla jednostek innych niż banki, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji –
w załączniku nr 1 do ustawy;
2) dla banków – w załączniku nr 2 do ustawy;
3) dla zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji – w załączniku nr 3 do
ustawy.
2. W przypadku sporządzania zestawienia zmian w kapitale (funduszu)
własnym za inny okres sprawozdawczy niż określony w ust. 1, w zestawieniu
zmian w kapitale (funduszu) własnym wykazuje się zmiany poszczególnych
pozycji kapitału (funduszu) własnego za bieżący okres sprawozdawczy i poprzedni
rok obrotowy.
3. Jednostka mikro może nie sporządzać zestawienia zmian w kapitale
(funduszu) własnym, o którym mowa w ust. 1.
4. Jednostka mała może nie sporządzać zestawienia zmian w kapitale
(funduszu) własnym, o którym mowa w ust. 1.
Art. 48b. 1. Rachunek przepływów pieniężnych sporządzony metodą
bezpośrednią albo pośrednią, zależnie od wyboru dokonanego przez kierownika
jednostki, wykazuje dane za bieżący i poprzedni rok obrotowy, obejmując
informacje w zakresie ustalonym:
1) dla jednostek innych niż banki, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji –
w załączniku nr 1 do ustawy;
2) dla banków – w załączniku nr 2 do ustawy;
3) dla zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji – w załączniku nr 3 do
ustawy.
2. W przypadku sporządzania rachunku przepływów pieniężnych za inny
okres sprawozdawczy niż określony w ust. 1, rachunek przepływów pieniężnych
sporządza się za bieżący okres sprawozdawczy i analogiczny okres sprawozdawczy
poprzedniego roku obrotowego.
3. W rachunku przepływów pieniężnych należy uwzględnić wszystkie
wpływy i wydatki z działalności operacyjnej, inwestycyjnej i finansowej jednostki,
z wyjątkiem wpływów i wydatków będących rezultatem zakupu lub sprzedaży
środków pieniężnych, przy czym dla właściwego określenia wartości przepływów
pieniężnych:
1) przez działalność operacyjną rozumie się podstawowy rodzaj działalności
jednostki oraz inne rodzaje działalności, niezaliczone do działalności
inwestycyjnej (lokacyjnej) lub finansowej;
2) przez działalność inwestycyjną (lokacyjną) rozumie się nabywanie lub
zbywanie składników aktywów trwałych i krótkoterminowych aktywów
finansowych oraz wszystkie z nimi związane pieniężne koszty i korzyści;
3) przez działalność finansową rozumie się pozyskiwanie lub utratę źródeł
finansowania [zmiany w rozmiarach i relacjach kapitału (funduszu) własnego
i obcego w jednostce] oraz wszystkie z nimi związane pieniężne koszty
i korzyści.
4. Jednostka mikro może nie sporządzać rachunku przepływów pieniężnych,
o którym mowa w ust. 1.
5. Jednostka mała może nie sporządzać rachunku przepływów pieniężnych,
o którym mowa w ust. 1.
Art. 49. 1. W przypadku spółek kapitałowych, spółek komandytowo-
-akcyjnych, towarzystw ubezpieczeń wzajemnych, towarz ystw reasekuracji
wzajemnej, spółdzielni, przedsiębiorstw państwowych, a także tych spółek
jawnych i komandytowych, których wszystkimi wspólnikami ponoszącymi
nieograniczoną odpowiedzialność są spółki kapitałowe, spółki komandytowo-
-akcyjne lub spółki z innych państw o podobnej do tych spółek formie prawnej,
oraz w przypadku specjalistycznych funduszy inwestycyjnych otwartych, funduszy
inwestycyjnych zamkniętych oraz alternatywnych spółek inwestycyjnych,
kierownik jednostki sporządza, wraz z rocznym sprawozdaniem finansowym,
sprawozdanie z działalności jednostki.
2. Sprawozdanie z działalności jednostki powinno obejmować istotne
informacje o stanie majątkowym i sytuacji finansowej, w tym ocenę uzyskiwanych
efektów oraz wskazanie czynników ryzyka i opis zagrożeń, a w szczególności
informacje o:
1) zdarzeniach istotnie wpływających na działalność jednostki, jakie nastąpiły
w roku obrotowym, a także po jego zakończeniu, do dnia zatwierdzenia
sprawozdania finansowego;
2) przewidywanym rozwoju jednostki;
3) ważniejszych osiągnięciach w dziedzinie badań i rozwoju;
4) aktualnej i przewidywanej sytuacji finansowej;
5) udziałach własnych, w tym:
a) przyczynie nabycia udziałów własnych dokonanego w roku obrotowym,
b) liczbie i wartości nominalnej nabytych oraz zbytych w roku obrotowym
udziałów, a w przypadku braku wartości nominalnej – ich wartości
księgowej, jak też części kapitału podstawowego, którą te udziały
reprezentują,
c) w przypadku nabycia lub zbycia odpłatnego – równowartości tych
udziałów,
d) liczbie i wartości nominalnej wszystkich udziałów nabytych
i zatrzymanych, a w razie braku wartości nominalnej – wartości
księgowej, jak również części kapitału podstawowego, którą te udziały
reprezentują;
6) posiadanych przez jednostkę oddziałach (zakładach);
7) instrumentach finansowych w zakresie:
a) ryzyka: zmiany cen, kredytowego, istotnych zakłóceń przepływów
środków pieniężnych oraz utraty płynności finansowej, na jakie narażona
jest jednostka,
b) przyjętych przez jednostkę celach i metodach zarządzania ryzykiem
finansowym, łącznie z metodami zabezpieczenia istotnych rodzajów
planowanych transakcji, dla których stosowana jest rachunkowość
zabezpieczeń.
8) (uchylony)
2a. Sprawozdanie z działalności emitenta, którego papiery wartościowe
zostały dopuszczone do obrotu na jednym z rynków regulowanych Europejskiego
Obszaru Gospodarczego, powinno zawierać również – jako wyodrębnioną część –
oświadczenie o stosowaniu ładu korporacyjnego, którego zakres określają przepisy
wykonawcze wydane na podstawie art. 60 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do
zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2016 r.
poz. 1639 oraz z 2017 r. poz. 452, 724, 791 i 1089) lub regulaminy wydane na
podstawie art. 61 tej ustawy.
2b. Sprawozdanie z działalności specjalistycznych funduszy inwestycyjnych
otwartych, funduszy inwestycyjnych zamkniętych oraz alternatywnych spółek
inwestycyjnych powinno obejmować, z uwzględnieniem art. 105 rozporządzenia
delegowanego Komisji (UE) nr 231/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r.
uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE
w odniesieniu do zwolnień, ogólnych warunków dotyczących prowadzenia
działalności, depozytariuszy, dźwigni finansowej, przejrzystości i nadzoru
(Dz. Urz. UE L 83 z 22.03.2013, str. 1), istotne informacje o stanie majątkowym
i sytuacji finansowej tych jednostek, w tym ocenę uzyskiwanych efektów oraz
wskazanie czynników ryzyka i opis zagrożeń.
3. Sprawozdanie z działalności jednostki powinno obejmować również – o ile
jest to istotne dla oceny rozwoju, wyników i sytuacji jednostki – co najmniej:
1) kluczowe finansowe wskaźniki efektywności związane z działalnością
jednostki;
2) kluczowe niefinansowe wskaźniki efektywności związane z działalnością
jednostki oraz informacje dotyczące zagadnień pracowniczych i środowiska
naturalnego.
3a. W przypadku gdy istnieje powiązanie pomiędzy wartościami wykazanymi
w rocznym sprawozdaniu finansowym a informacjami zawartymi w sprawozdaniu
z działalności jednostki, sprawozdanie z działalności jednostki powinno zawierać
odniesienia do kwot wykazanych w sprawozdaniu finansowym, a także dodatkowe
wyjaśnienia dotyczące tych kwot.
4. Jednostka mikro, o której mowa w art. 3 ust. 1a pkt 1 i ust. 1b, która ma
obowiązek sporządzania sprawozdania z działalności jednostki zgodnie z ust. 1,
może nie sporządzać tego sprawozdania, pod warunkiem że w informacji
dodatkowej, a w przypadku, o którym mowa w art. 48 ust. 3, jako informacje
uzupełniające do bilansu, przedstawi informacje dotyczące nabycia udziałów
(akcji) własnych określone w załączniku nr 4 do ustawy.
5. Jednostka mała, która ma obowiązek sporządzania sprawozdania
z działalności zgodnie z ust. 1, może nie sporządzać tego sprawozdania, pod
warunkiem że w informacji dodatkowej przedstawi informacje dotyczące nabycia
udziałów własnych, o których mowa w ust. 2 pkt 5.
6. Jednostka mała i jednostka mikro mogą nie wykazywać w sprawozdaniu z
działalności wskaźników oraz informacji, o których mowa w ust. 3 pkt 2.
7. W przypadku podmiotów wpisanych do rejestru przedsiębiorców
Krajowego Rejestru Sądowego sprawozdanie z działalności jednostki sporządza się
w postaci elektronicznej oraz opatruje się kwalifikowanym podpisem
elektronicznym lub podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP.
Art. 49a. Przyjmuje się, że sprawozdanie finansowe sporządzone przez
jednostkę mikro z zastosowaniem art. 46 ust. 5 pkt 4, art. 47 ust. 4 pkt 4, art. 48
ust. 3, art. 48a ust. 3, art. 48b ust. 4 lub art. 49 ust. 4 przedstawia rzetelnie i jasno
sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy tej jednostki.
Art. 49b. 1. Jednostka, o której mowa w art. 3 ust. 1e pkt 1–6, będąca spółką
kapitałową, spółką komandytowo-akcyjną lub taką spółką jawną lub komandytową,
której wszystkimi wspólnikami ponoszącymi nieograniczoną odpowiedzialność są
spółki kapitałowe, spółki komandytowo-akcyjne lub spółki z innych państw o
podobnej do tych spółek formie prawnej, pod warunkiem że w roku obrotowym, za
który sporządza sprawozdanie finansowe, oraz w roku poprzedzającym ten rok
przekracza następujące wielkości:
1) 500 osób – w przypadku średniorocznego zatrudnienia w przeliczeniu na
pełne etaty oraz
2) 85 000 000 zł – w przypadku sumy aktywów bilansu na koniec roku
obrotowego lub 170 000 000 zł – w przypadku przychodów netto ze sprzedaży
towarów i produktów za rok obrotowy
– zawiera dodatkowo w sprawozdaniu z działalności – jako wyodrębnioną część –
oświadczenie na temat informacji niefinansowych.
2. Oświadczenie na temat informacji niefinansowych obejmuje co najmniej:
1) zwięzły opis modelu biznesowego jednostki;
2) kluczowe niefinansowe wskaźniki efektywności związane z działalnością
jednostki;
3) opis polityk stosowanych przez jednostkę w odniesieniu do zagadnień
społecznych, pracowniczych, środowiska naturalnego, poszanowania praw
człowieka oraz przeciwdziałania korupcji, a także opis rezultatów stosowania
tych polityk;
4) opis procedur należytej staranności – jeżeli jednostka je stosuje w ramach
polityk, o których mowa w pkt 3;
5) opis istotnych ryzyk związanych z działalnością jednostki mogących
wywierać niekorzystny wpływ na zagadnienia, o których mowa w pkt 3, w
tym ryzyk związanych z produktami jednostki lub jej relacjami z otoczeniem
zewnętrznym, w tym z kontrahentami, a także opis zarządzania tymi
ryzykami.
3. Sporządzając oświadczenie na temat informacji niefinansowych, jednostka
przedstawia informacje niefinansowe w zakresie, w jakim są one niezbędne dla
oceny rozwoju, wyników i sytuacji jednostki oraz wpływu jej działalności na
zagadnienia, o których mowa w ust. 2 pkt 3.
4. W przypadku gdy istnieje powiązanie pomiędzy wartościami wykazanymi
w rocznym sprawozdaniu finansowym a informacjami zawartymi w oświadczeniu
na temat informacji niefinansowych, oświadczenie to powinno zawierać
odniesienia do kwot wykazanych w sprawozdaniu finansowym, a także dodatkowe
wyjaśnienia dotyczące tych kwot.
5. Jeżeli jednostka nie stosuje polityki w odniesieniu do jednego lub kilku
zagadnień, o których mowa w ust. 2 pkt 3, w oświadczeniu na temat informacji
niefinansowych jednostka podaje powody jej niestosowania.
6. Jednostka w wyjątkowych przypadkach może pominąć w oświadczeniu na
temat informacji niefinansowych informacje dotyczące oczekiwanych zdarzeń lub
spraw będących przedmiotem toczących się negocjacji, jeżeli – zgodnie
z uzasadnioną opinią kierownika jednostki oraz członków rady nadzorczej lub
innego organu nadzorującego jednostkę – ujawnienie takich informacji miałoby
istotnie szkodliwy wpływ na sytuację rynkową jednostki. Jednostka nie może
pominąć tych informacji, jeżeli uniemożliwi to prawidłową i obiektywną ocenę
rozwoju, wyników i sytuacji jednostki oraz wpływu jej działalności na zagadnienia,
o których mowa w ust. 2 pkt 3.
7. Jeżeli jednostka pominie w oświadczeniu na temat informacji
niefinansowych informacje, o których mowa w ust. 6, informuje o tym w tym
oświadczeniu.
8. Jednostka przy sporządzaniu oświadczenia na temat informacji
niefinansowych może stosować dowolne zasady, w tym własne zasady, krajowe,
unijne lub międzynarodowe standardy, normy lub wytyczne. W oświadczeniu
jednostka zawiera informację o tym, jakie zasady, standardy, normy lub wytyczne
zastosowała.
9. Jednostka może nie sporządzać oświadczenia na temat informacji
niefinansowych, jeżeli wraz ze sprawozdaniem z działalności sporządzi odrębnie
sprawozdanie na temat informacji niefinansowych oraz zamieści je na swojej
stronie internetowej w terminie 6 miesięcy od dnia bilansowego. Jednostka
zamieszcza w sprawozdaniu z działalności informację o sporządzeniu odrębnego
sprawozdania na temat informacji niefinansowych zgodnie z wymogami
określonymi w ust. 2–8. Do sprawozdania na temat informacji niefinansowych
przepisy ust. 2–8, art. 4a ust. 1, art. 45 ust. 4 i 5, art. 52 ust. 3 pkt 2, art. 68 oraz art.
73 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
10. Przyjmuje się, że jednostka sporządzająca oświadczenie na temat
informacji niefinansowych albo sprawozdanie na temat informacji niefinansowych
zgodnie z wymogami ustawy spełnia obowiązek ujawnienia wskaźników oraz
informacji, o których mowa w art. 49 ust. 3 pkt 2.
11. Jednostka będąca jednostką zależną, w tym jednostką dominującą
niższego szczebla, może nie sporządzać oświadczenia na temat informacji
niefinansowych albo sprawozdania na temat informacji niefinansowych, jeżeli jej
jednostka dominująca wyższego szczebla mająca siedzibę lub miejsce sprawowania
zarządu na terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego sporządza
oświadczenie grupy kapitałowej na temat informacji niefinansowych albo
sprawozdanie grupy kapitałowej na temat informacji niefinansowych zgodnie z
przepisami prawa państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego, któremu
podlega, którym obejmie tę jednostkę i jej jednostki zależne każdego szczebla. W
takim przypadku jednostka ujawnia w sprawozdaniu z działalności nazwę i siedzibę
jej jednostki dominującej wyższego szczebla sporządzającej oświadczenie albo
sprawozdanie grupy kapitałowej na temat informacji niefinansowych, które
obejmie tę jednostkę i jej jednostki zależne każdego szczebla.
Art. 50. 1. Informacje zawarte w sprawozdaniu finansowym mogą być
wykazywane ze szczegółowością większą niż określona w załącznikach do ustawy,
jeżeli wynika to z potrzeb lub specyfiki jednostki.
2. (uchylony)
3. W przypadku gdy informacje dotyczące poszczególnych pozycji
sprawozdania finansowego nie wystąpiły w jednostce zarówno w roku obrotowym,
jak i za rok poprzedzający rok obrotowy, to przy sporządzaniu sprawozdania
finansowego pozycje te pomija się.
4. (uchylony)
Art. 51. 1. Jednostka, w skład której wchodzą jednostki organizacyjne
sporządzające samodzielne sprawozdania finansowe, sporządza łączne
sprawozdanie finansowe, będące sumą sprawozdania finansowego jednostki
i wszystkich jej oddziałów (zakładów), wyłączając odpowiednio:
1) aktywa i fundusze wydzielone;
2) wzajemne należności i zobowiązania oraz inne rozrachunki o podobnym
charakterze;
3) przychody i koszty z tytułu operacji dokonywanych między jednostką a jej
oddziałami (zakładami) lub między jej oddziałami (zakładami);
4) wynik finansowy operacji gospodarczych dokonywanych wewnątrz jednostki,
zawarty w aktywach jednostki lub jej oddziałów (zakładów).
Można nie dokonywać wyłączeń, o których mowa w pkt 2–4, jeżeli nie wpływa to
ujemnie na spełnienie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1.
2. Do sprawozdania finansowego jednostki, w której skład wchodzą oddziały
(zakłady) znajdujące się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i tam
sporządzające sprawozdania finansowe, włącza się odpowiednie dane wynikające
z bilansów tych oddziałów (zakładów), wyrażone w walutach obcych, przeliczone
na walutę polską po obowiązującym na dzień bilansowy średnim kursie
ogłoszonym dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski, natomiast z rachunku
zysków i strat – po kursie stanowiącym średnią arytmetyczną średnich kursów na
dzień kończący każdy miesiąc roku obrotowego, a w uzasadnionych przypadkach
– po kursie będącym średnią arytmetyczną średnich kursów na dzień kończący
poprzedni rok obrotowy i dzień kończący bieżący rok obrotowy, ogłoszonych dla
danej waluty przez Narodowy Bank Polski. Powstałe na skutek tych przeliczeń
różnice wykazuje się w łącznym sprawozdaniu finansowym jednostki, w pozycji
„Różnice kursowe z przeliczenia”, jako składnik kapitału (funduszu) z aktualizacji
wyceny.
Art. 52. 1. Kierownik jednostki zapewnia sporządzenie rocznego
sprawozdania finansowego nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego
i przedstawia je właściwym organom, zgodnie z obowiązującymi jednostkę
przepisami prawa, postanowieniami statutu lub umowy.
2. Sprawozdanie finansowe podpisuje – podając zarazem datę podpisu –
osoba, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych, i kierownik jednostki,
a jeżeli jednostką kieruje organ wieloosobowy – wszyscy członkowie tego organu.
Odmowa podpisu wymaga pisemnego uzasadnienia dołączonego do sprawozdania
finansowego.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio również do:
1) sprawozdania finansowego sporządzonego na dzień określony w art. 12 ust. 2
lub na inny dzień bilansowy;
2) sprawozdania z działalności jednostki określonego w art. 49, z tym że nie
podpisuje go osoba, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych.
Art. 53. 1. Roczne sprawozdanie finansowe jednostki, z zastrzeżeniem ust.
2b, podlega zatwierdzeniu przez organ zatwierdzający, nie później niż 6 miesięcy
od dnia bilansowego.
1a. Przed zatwierdzeniem roczne sprawozdanie finansowe jednostek, o
których mowa w art. 64, podlega badaniu zgodnie z wymogami przeprowadzania
badań określonymi w:
1) art. 66–68 oraz
2) ustawie z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich
oraz nadzorze publicznym (Dz. U. poz. 1089), zwanej dalej „ustawą o
biegłych rewidentach”, oraz
3) rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 537/2014 z dnia 16
kwietnia 2014 r. w sprawie szczegółowych wymogów dotyczących
ustawowych badań sprawozdań finansowych jednostek interesu publicznego,
uchylającym decyzję Komisji 2005/909/WE (Dz. Urz. UE L 158 z
27.05.2014, str. 77 oraz Dz. Urz. UE L 170 z 11.06.2014, str. 66) – w
przypadku jednostek zainteresowania publicznego w rozumieniu art. 2 pkt 9
ustawy o biegłych rewidentach.
2. (uchylony)
[2a. Przepisy ust. 1 i 1a nie dotyczą jednostek, w stosunku do których Nowe brzmienie
ust. 2a w art. 53
ogłoszona została upadłość.] wejdzie w życie z
dn. 1.12.2020 r.
<2a. Przepisy ust. 1 i 1a nie dotyczą jednostek, w stosunku do których (Dz. U. z 2019 r.
ogłoszona została upadłość lub otwarto postępowanie restrukturyzacyjne, poz. 55).
w którym ustanowiono zarządcę, chyba że dłużnikowi udzielono zezwolenia,
o którym mowa w art. 133 ust. 1 lub art. 288 ust. 3 ustawy z dnia 15 maja
2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1508, z 2018 r.
poz. 149, 398, 1544 i 1629 oraz z 2019 r. poz. 55).>
2aa. Przepis ust. 1 nie dotyczy jednostek kontynuujących działalność
gospodarczą jako przedsiębiorstwo w spadku, działające zgodnie z ustawą z dnia
5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej.
2b. Roczne sprawozdanie finansowe oddziału przedsiębiorcy zagranicznego
uważa się za zatwierdzone, jeżeli zostało zatwierdzone sprawozdanie finansowe
przedsiębiorcy zagranicznego, obejmujące dane sprawozdania finansowego tego
oddziału.
3. Podział lub pokrycie wyniku finansowego netto jednostek zobowiązanych,
zgodnie z art. 64 ust. 1, do poddania badaniu rocznego sprawozdania finansowego
może nastąpić po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego przez organ
zatwierdzający, poprzedzonego wyrażeniem przez biegłego rewidenta opinii o tym
sprawozdaniu bez zastrzeżeń lub z zastrzeżeniami. Podział lub pokrycie wyniku
finansowego netto, dokonany bez spełnienia tego warunku, jest nieważny z mocy
prawa.
4. Podział lub pokrycie wyniku finansowego netto jednostek
niezobowiązanych do poddania badaniu rocznego sprawo-zdania finansowego
może nastąpić po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego przez organ
zatwierdzający.
5. Odpisy z wyniku finansowego bieżącego roku obrotowego, w tym także
wpłaty z zysku, dokonywane na podstawie odrębnych przepisów uznaje się za
podział wyniku finansowego netto jednostek w ciągu roku obrotowego.
Art. 54. 1. Jeżeli po sporządzeniu rocznego sprawozdania finansowego,
a przed jego zatwierdzeniem, jednostka otrzymała informacje o zdarzeniach, które
mają istotny wpływ na to sprawozdanie finansowe, lub powodujących, że założenie
kontynuowania działalności przez jednostkę nie jest uzasadnione, powinna ona
odpowiednio zmienić to sprawozdanie, dokonując jednocześnie odpowiednich
zapisów w księgach rachunkowych roku obrotowego, którego sprawozdanie
finansowe dotyczy, oraz powiadomić biegłego rewidenta, który sprawozdanie to
bada lub zbadał. Jeżeli zdarzenia, które nastąpiły po dniu bilansowym, nie
powodują zmiany stanu istniejącego na dzień bilansowy, to odpowiednie
wyjaśnienia zamieszcza się w informacji dodatkowej.
2. Jeżeli jednostka otrzymała informacje o zdarzeniach, o których mowa
w ust. 1, po zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego, to ich skutki
ujmuje w księgach rachunkowych roku obrotowego, w którym informacje te
otrzymała.
3. Jeżeli w danym roku obrotowym lub przed zatwierdzeniem sprawozdania
finansowego za ten rok obrotowy jednostka stwierdziła popełnienie w poprzednich
latach obrotowych błędu, w następstwie którego nie można uznać sprawo-zdania
finansowego za rok lub lata poprzednie za spełniające wymagania określone
w art. 4 ust. 1, to kwotę korekty spowodowanej usunięciem tego błędu odnosi się
na kapitał (fundusz) własny i wykazuje jako „zysk (strata) z lat ubiegłych”.
Rozdział 6
Skonsolidowane sprawozdania finansowe grupy kapitałowej
Art. 55. 1. Jednostka dominująca, mająca siedzibę lub miejsce sprawowania
zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, sporządza roczne skonsolidowane
sprawozdanie finansowe grupy kapitałowej, obejmujące dane jednostki
dominującej i jednostek od niej zależnych wszystkich szczebli, bez względu na ich
siedzibę, zestawione w taki sposób, jakby grupa kapitałowa stanowiła jedną
jednostkę; sprawozdaniem tym obejmuje się również dane pozostałych jednostek
podporządkowanych, zgodnie z zasadami określonymi w niniejszym rozdziale.
2. Skonsolidowane sprawozdanie finansowe składa się z:
1) skonsolidowanego bilansu;
2) skonsolidowanego rachunku zysków i strat;
3) skonsolidowanego rachunku przepływów pieniężnych;
4) skonsolidowanego zestawienia zmian w kapitale (funduszu) własnym;
5) informacji dodatkowej, obejmującej wprowadzenie do skonsolidowanego
sprawozdania finansowego oraz dodatkowe informacje i objaśnienia.
2a. Do rocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego dołącza się
sprawozdanie z działalności grupy kapitałowej, sporządzone odpowiednio według
wymogów, o których mowa w art. 49 ust. 2–3a i 7, z tym że w przypadku
informacji określonych w art. 49 ust. 2 pkt 5 należy podać informacje o udziałach
własnych posiadanych przez jednostkę dominującą, jednostki wchodzące w skład
grupy kapitałowej oraz osoby działające w ich imieniu. Sprawozdanie
z działalności grupy kapitałowej można sporządzić łącznie ze sprawozdaniem
z działalności jednostki dominującej jako jedno sprawozdanie.
2b. Jednostka dominująca będąca:
1) jednostką, o której mowa w art. 3 ust. 1e pkt 1–6, oraz
2) spółką kapitałową, spółką komandytowo-akcyjną lub taką spółką jawną lub
komandytową, której wszystkimi wspólnikami ponoszącymi nieograniczoną
odpowiedzialność są spółki kapitałowe, spółki komandytowo-akcyjne lub
spółki z innych państw o podobnej do tych spółek formie prawnej, oraz
3) jednostką dominującą grupy kapitałowej, jeżeli łączne dane jednostki
dominującej oraz wszystkich jednostek zależnych każdego szczebla na dzień
bilansowy roku obrotowego oraz na dzień bilansowy roku poprzedzającego
rok obrotowy:
a) po dokonaniu wyłączeń konsolidacyjnych, o których mowa w art. 60 ust.
2 i 6, przekraczają wielkości, o których mowa w art. 49b ust. 1, albo
b) przed dokonaniem wyłączeń konsolidacyjnych, o których mowa w art.
60 ust. 2 i 6, przekraczają następujące wielkości:
– 500 osób – w przypadku średniorocznego zatrudnienia w
przeliczeniu na pełne etaty oraz
– 102 000 000 zł – w przypadku sumy aktywów bilansu na koniec roku
obrotowego lub 204 000 000 zł – w przypadku przychodów netto ze
sprzedaży towarów i produktów za rok obrotowy
– zawiera dodatkowo w sprawozdaniu z działalności grupy kapitałowej – jako
wyodrębnioną część – oświadczenie grupy kapitałowej na temat informacji
niefinansowych sporządzone odpowiednio według wymogów określonych w art.
49b ust. 2–8.
2c. Jednostka dominująca może nie sporządzać oświadczenia grupy
kapitałowej na temat informacji niefinansowych pod warunkiem, że wraz ze
sprawozdaniem z działalności grupy kapitałowej sporządzi odrębnie sprawozdanie
grupy kapitałowej na temat informacji niefinansowych oraz zamieści je na swojej
stronie internetowej w terminie 6 miesięcy od dnia bilansowego. Jednostka
zamieszcza w sprawozdaniu z działalności grupy kapitałowej informację o
sporządzeniu odrębnego sprawozdania grupy kapitałowej zgodnie z wymogami
określonymi w art. 49b ust. 2–8. Do sprawozdania grupy kapitałowej na temat
informacji niefinansowych przepisy art. 4a ust. 1, art. 45 ust. 4 i 5, art. 49b ust. 2–
8, art. 52 ust. 3 pkt 2, art. 68 oraz art. 73 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
2d. Przyjmuje się, że jednostka dominująca, która sporządza oświadczenie
grupy kapitałowej na temat informacji niefinansowych albo sprawozdanie grupy
kapitałowej na temat informacji niefinansowych zgodnie z wymogami ustawy,
spełnia obowiązek ujawnienia wskaźników oraz informacji, o których mowa w art.
49 ust. 3 pkt 2.
2e. Jednostka będąca jednostką dominującą niższego szczebla może nie
sporządzać oświadczenia grupy kapitałowej na temat informacji niefinansowych
albo sprawozdania grupy kapitałowej na temat informacji niefinansowych, jeżeli
jej jednostka dominująca wyższego szczebla mająca siedzibę lub miejsce
sprawowania zarządu na terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego
sporządza oświadczenie grupy kapitałowej na temat informacji niefinansowych
albo sprawozdanie grupy kapitałowej na temat informacji niefinansowych zgodnie
z przepisami prawa państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego, któremu
podlega, którym obejmie tę jednostkę i jej jednostki zależne każdego szczebla. W
takim przypadku jednostka ujawnia w sprawozdaniu z działalności nazwę i siedzibę
jej jednostki dominującej wyższego szczebla, sporządzającej oświadczenie albo
sprawozdanie grupy kapitałowej na temat informacji niefinansowych, które
obejmie tę jednostkę i jej jednostki zależne każdego szczebla.
3. Skonsolidowane sprawozdanie finansowe sporządza się również na inny
dzień bilansowy, jeżeli obowiązek taki wynika z odrębnych przepisów.
4. Jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej, to do
sporządzania skonsolidowanego sprawozdania finansowego stosuje się
odpowiednio przepisy rozdziałów 4, 4a i 5.
5. Skonsolidowane sprawozdania finansowe emitentów papierów
wartościowych, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (WE)
nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie
stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (Dz. Urz. WE L 243
z 11.09.2002, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 29,
str. 609, z późn. zm.), oraz banków sporządza się zgodnie z MSR.
6. Skonsolidowane sprawozdania finansowe emitentów papierów
wartościowych zamierzających ubiegać się lub ubiegających się o ich dopuszczenie
do obrotu na jednym z rynków regulowanych krajów Europejskiego Obszaru
Gospodarczego mogą być sporządzane zgodnie z MSR.
7. Skonsolidowane sprawozdania finansowe jednostek dominujących
niższego szczebla, wchodzących w skład grupy kapitałowej, w której jednostka
dominująca wyższego szczebla sporządza skonsolidowane sprawozdanie
finansowe zgodnie z MSR, mogą być sporządzane zgodnie z MSR.
8. Decyzję w sprawie sporządzania skonsolidowanych sprawozdań
finansowych zgodnie z MSR, przez jednostki, o których mowa w ust. 6 i 7,
podejmuje organ zatwierdzający jednostki dominującej.
9. Organ zatwierdzający jednostki dominującej może podjąć decyzję
w sprawie zaprzestania stosowania MSR przy sporządzaniu skonsolidowanych
sprawozdań finansowych przez jednostki w przypadku ustania okoliczności,
o których mowa w ust. 6 i 7.
10. Przepisy ust. 9 stosuje się odpowiednio do jednostek niebędących
bankami, o których mowa w ust. 5.
Art. 56. 1. Jednostka dominująca może nie sporządzać skonsolidowanego
sprawozdania finansowego, jeżeli na dzień bilansowy roku obrotowego oraz na
dzień bilansowy roku poprzedzającego rok obrotowy łączne dane jednostki
dominującej oraz wszystkich jednostek zależnych każdego szczebla:
1) przed dokonaniem wyłączeń konsolidacyjnych, o których mowa w art. 60
ust. 2 i 6, nie przekroczyły co najmniej dwóch z następujących trzech
wielkości:
a) 38 400 000 zł – w przypadku sumy aktywów bilansu na koniec roku
obrotowego,
b) 76 800 000 zł – w przypadku przychodów netto ze sprzedaży towarów
i produktów za rok obrotowy,
c) 250 osób – w przypadku średniorocznego zatrudnienia w przeliczeniu na
pełne etaty;
2) po dokonaniu wyłączeń konsolidacyjnych, o których mowa w art. 60 ust. 2
i 6, nie przekroczyły co najmniej dwóch z następujących trzech wielkości:
a) 32 000 000 zł – w przypadku sumy aktywów bilansu na koniec roku
obrotowego,
b) 64 000 000 zł – w przypadku przychodów netto ze sprzedaży towarów
i produktów za rok obrotowy,
c) 250 osób – w przypadku średniorocznego zatrudnienia w przeliczeniu na
pełne etaty.
1a. Jednostka dominująca, która jest zwolniona ze sporządzania
skonsolidowanego sprawozdania finansowego na podstawie ust. 1 pkt 1 lub 2, traci
to prawo, jeżeli na dzień bilansowy roku obrotowego oraz na dzień bilansowy roku
poprzedzającego rok obrotowy przekroczyła dwie z określonych w ust. 1 pkt 1 lub
2 wielkości, ze skutkiem dla bieżącego roku obrotowego.
2. Jednostka dominująca, zależna od innej jednostki, mającej siedzibę lub
miejsce sprawowania zarządu na terytorium Europejskiego Obszaru
Gospodarczego, może nie sporządzać skonsolidowanego sprawozdania
finansowego, jeżeli:
1) jednostka dominująca wyższego szczebla posiada 100% udziałów tej
jednostki, przy czym nie są brane pod uwagę udziały w tej jednostce
posiadane przez członków jej organów administrujących, zarządzających lub
nadzorujących z mocy prawa lub z tytułu zobowiązania określonego w jej
statucie lub umowie, lub
2) jednostka dominująca wyższego szczebla posiada co najmniej 90% udziałów
tej jednostki, a pozostali udziałowcy tej jednostki zatwierdzili decyzję
o niesporządzaniu skonsolidowanego sprawozdania finansowego.
2a. Przepis ust. 2 stosuje się, jeżeli spełnione zostały łącznie następujące
warunki:
1) jednostka dominująca wyższego szczebla obejmie konsolidacją zarówno
zależną od niej jednostkę dominującą niesporządzającą skonsolidowanego
sprawozdania finansowego, jak i wszystkie jej jednostki zależne, które
podlegałyby konsolidacji przez jednostkę dominującą z uwzględnieniem
przepisów art. 57 i art. 58;
2) kierownik jednostki dominującej niesporządzającej skonsolidowanego
sprawozdania finansowego wypełni obowiązek określony w art. 69 ust. 4;
3) jednostka dominująca niesporządzająca skonsolidowanego sprawozdania
finansowego ujawni w informacji dodatkowej informacje wymienione w
załączniku nr 1 do ustawy w części „Dodatkowe informacje i objaśnienia” w
ust. 7 pkt 4.
2b. W przypadku, o którym mowa w ust. 2a pkt 1, skonsolidowane
sprawozdanie finansowe jednostki dominującej wyższego szczebla sporządzane
jest zgodnie z przepisami prawa państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
któremu podlega, lub MSR.
3. Jednostka dominująca może nie sporządzać skonsolidowanego
sprawozdania finansowego także wtedy, gdy wszystkie jednostki od niej zależne
wyłącza się z obowiązku objęcia ich konsolidacją na podstawie art. 57 lub art. 58.
4. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli jednostka dominująca lub jej jednostka
zależna jest jednostką, o której mowa w art. 3 ust. 1e pkt 1–6.
5. Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli jednostka dominująca jest emitentem
papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu na jednym z rynków
regulowanych Europejskiego Obszaru Gospodarczego.
Art. 57. Konsolidacją można nie obejmować jednostki zależnej, jeżeli:
1) udziały tej jednostki zostały nabyte, zakupione lub pozyskane w innej formie,
z wyłącznym ich przeznaczeniem do późniejszej odprzedaży, w terminie
jednego roku od dnia ich nabycia, zakupu lub pozyskania w innej formie;
2) występują poważne długoterminowe ograniczenia w sprawowaniu kontroli
nad jednostką, które wyłączają swobodne dysponowanie jej aktywami netto,
w tym wypracowanym przez tę jednostkę zyskiem netto, lub które wyłączają
sprawowanie kontroli nad organami kierującymi tą jednostką;
3) bez ponoszenia niewspółmiernie wysokich kosztów lub bez zbędnej zwłoki
nie można uzyskać informacji niezbędnych do sporządzenia
skonsolidowanego sprawozdania finansowego, przy czym może mieć to
zastosowanie w wyjątkowych przypadkach, które zostaną odpowiednio
udokumentowane.
Art. 58. 1. Konsolidacją można nie obejmować jednostki zależnej, jeżeli dane
finansowe tej jednostki są nieistotne dla realizacji obowiązku określonego w art. 4
ust. 1.
2. Jeżeli dwie lub więcej jednostek zależnych spełnia kryt erium, o którym
mowa w ust. 1, ale ich łączne dane są istotne z punktu widzenia realizacji
obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1, to jednostki te należy objąć
konsolidacją.
Art. 59. 1. Dane jednostki zależnej konsoliduje się metodą konsolidacji
pełnej, o której mowa w art. 60.
2. Dane jednostek współzależnych wykazuje się w skonsolidowanym
sprawozdaniu finansowym przy zastosowaniu metody proporcjonalnej, o której
mowa w art. 61, lub metody praw własności, o której mowa w art. 63.
2a. Jeżeli wspólnik jednostki współzależnej będący jednostką dominującą
sporządzającą skonsolidowane sprawozdanie finansowe wykazuje jednostki
współzależne przy zastosowaniu metody proporcjonalnej, to przepisy art. 56 ust. 3,
art. 57 i art. 58 stosuje się odpowiednio.
3. Udziały w jednostce stowarzyszonej wykazuje się w skonsolidowanym
sprawozdaniu finansowym metodą praw własności.
4. Jeżeli jednostki grupy kapitałowej, objęte konsolidacją, posiadają udziały
w jednostkach współzależnych, to dane tych jednostek obejmuje się
skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym przy zastosowaniu metody
proporcjonalnej lub metody praw własności.
5. Jeżeli jednostki grupy kapitałowej, objęte konsolidacją, posiadają udziały
w jednostkach stowarzyszonych, to dane tych jednostek wykazuje się
w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym metodą praw własności.
W przypadku gdy te jednostki stowarzyszone sporządzają skonsolidowane
sprawozdania finansowe, to metodę praw własności stosuje się do aktywów netto
wykazanych w ich skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych.
6. Jeżeli zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 57 pkt 2,
a jednostka zależna była wcześniej objęta konsolidacją lub jednostka dominująca
wstąpiła w prawa znaczącego inwestora lub wspólnika jednostki współzależnej, to
dane tych jednostek wykazuje się w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym
odpowiednio metodą proporcjonalną lub metodą praw własności.
Art. 60. 1. Metoda konsolidacji pełnej polega na sumowaniu, w pełnej
wartości, poszczególnych pozycji odpowiednich sprawozdań finansowych
jednostki dominującej i jednostek zależnych, dokonaniu wyłączeń, o których mowa
w ust. 2 i 6, oraz innych korekt, o których mowa w ust. 8–9.
2. Wyłączeniu podlega wyrażona w cenie nabycia wartość udziałów
posiadanych przez jednostkę dominującą i inne jednostki objęte konsolidacją
w jednostkach zależnych z tą częścią, wycenionych według wartości godziwej
aktywów netto jednostek zależnych, która odpowiada udziałowi jednostki
dominującej i innych jednostek grupy kapitałowej objętych konsolidacją
w jednostkach zależnych, na dzień rozpoczęcia sprawowania nad nimi kontroli.
Jeżeli wartość posiadanych udziałów i odpowiadająca im część aktywów netto
jednostek zależnych, wycenionych według ich wartości godziwych, różnią się, to,
z zastrzeżeniem ust. 3 i 4:
1) nadwyżkę wartości udziałów nad odpowiadającą im częścią aktywów netto
wycenionych według ich wartości godziwych – wartość firmy, wykazuje się
w aktywach skonsolidowanego bilansu w odrębnej pozycji aktywów trwałych
jako „Wartość firmy jednostek podporządkowanych”;
2) nadwyżkę odpowiedniej części aktywów netto wycenionych według ich
wartości godziwych nad wartością udziałów – ujemną wartość firmy,
wykazuje się w pasywach skonsolidowanego bilansu w odrębnej pozycji jako
„Ujemna wartość firmy jednostek podporządkowanych”.
3. Jeżeli sprawowanie kontroli nad jednostką zależną powstaje lub zostaje
wzmocnione w wyniku kilku znaczących transakcji lub transakcje te następują
w znacznych odstępach czasu, to różnice, o których mowa w ust. 2, ustala się na
każdy dzień nabycia poszczególnych części udziałów, przy czym po raz pierwszy
ustala się je nie później niż na dzień powstania stosunku podporządkowania
jednostki.
4. W przypadku zmian procentowego udziału jednostki dominującej lub
grupy kapitałowej w aktywach netto jednostki zależnej w wyniku wydania (emisji)
udziałów, powstałą z tego tytułu różnicę, o której mowa w ust. 2, zalicza się
w całości do przychodów lub kosztów finansowych.
5. Dla ustalania podstaw wyceny aktywów netto w wartościach godziwych
oraz rozliczania wartości firmy lub ujemnej wartości firmy stosuje się odpowiednio
zasady określone w art. 28 ust. 5 i w art. 44b ust. 4, 11 i 12.
6. Wyłączeniu podlegają również w całości:
1) wzajemne należności i zobowiązania oraz inne rozrachunki o podobnym
charakterze jednostek objętych konsolidacją;
2) przychody i koszty operacji gospodarczych dokonanych między jednostkami
objętymi konsolidacją;
3) zyski lub straty powstałe w wyniku operacji gospodarczych dokonanych
między jednostkami objętymi konsolidacją, zawarte w wartości aktywów
podlegających konsolidacji;
4) dywidendy naliczone lub wypłacone przez jednostki zależne jednostce
dominującej i innym jednostkom, objętym konsolidacją.
7. Można nie dokonywać wyłączeń, o których mowa w ust. 6, jeżeli nie są one
istotne dla realizacji obowiązku okreś-lonego w art. 4 ust. 1.
8. Jeżeli w ciągu roku obrotowego zbyto udziały w jednostce zależnej, to
w skonsolidowanym rachunku zysków i strat wykazuje się:
1) wyniki działalności osiągnięte przez tę jednostkę zależną do dnia zbycia
udziałów przez jednostkę dominującą lub inną jednostkę objętą konsolidacją;
2) wynik ze zbycia udziałów jednostki zależnej, ustalony jako różnica między
przychodem ze zbycia udziałów a odpowiadającą im częścią aktywów netto
jednostki zależnej, skorygowana o nieodpisaną część wartości firmy lub
ujemnej wartości firmy, dotyczącą zbytych udziałów.
9. Udziały w kapitale własnym jednostek zależnych, należące do osób lub
jednostek innych niż objęte konsolidacją, wykazuje się w odrębnej pozycji
pasywów skonsolidowanego bilansu, po kapitałach własnych jako „Kapitały
mniejszości”. Wartość początkową tych kapitałów ustala się w wysokości
odpowiadającej im wartości godziwej aktywów netto, ustalonej na dzień
rozpoczęcia sprawowania kontroli. Wartość tę zwiększa się lub zmniejsza
odpowiednio o zmiany w aktywach netto jednostek zależnych. Przypadające na
inne osoby lub jednostki nieobjęte konsolidacją zyski lub straty wykazuje się
w skonsolidowanym rachunku zysków i strat po pozycji „Wynik finansowy netto”
jako „Zyski (straty) mniejszości”, z uwzględnieniem korekty wyniku z tytułu
określonego w ust. 6 pkt 4. Jeżeli straty jednostek zależnych przypadające na
kapitały mniejszości przekraczają kwoty gwarantujące ich pokrycie, to ich
nadwyżka podlega rozliczeniu z kapitałem własnym grupy kapitałowej.
Art. 61. 1. Zastosowanie metody proporcjonalnej w skonsolidowanym
sprawozdaniu finansowym polega na sumowaniu poszczególnych pozycji
sprawozdań finansowych wspólnika jednostki współzależnej, w pełnej wartości,
z częścią wartości poszczególnych pozycji sprawozdań finansowych jednostek
współzależnych, proporcjonalną do posiadanych przez jednostki grupy kapitałowej
objęte konsolidacją udziałów, dokonaniu wyłączeń, o których mowa w ust. 2 i 6
oraz innych korekt, o których mowa w ust. 8.
2. Wyłączeniu podlega wyrażona w cenie nabycia wartość udziałów
posiadanych przez jednostkę dominującą i inne jednostki objęte konsolidacją
w jednostkach współzależnych z tą częścią, wycenionych według wartości
godziwej aktywów netto jednostek współzależnych, która odpowiada udziałowi
jednostki dominującej i innych jednostek grupy kapitałowej, objętych konsolidacją
w jednostkach współzależnych na dzień rozpoczęcia współkontroli. Jeżeli wartość
posiadanych udziałów i odpowiadająca im część wycenionych, według ich wartości
godziwych, aktywów netto jednostek współzależnych różnią się, to,
z zastrzeżeniem ust. 3 i 4:
1) wartość firmy wykazuje się w aktywach skonsolidowanego bilansu,
w odrębnej pozycji aktywów trwałych, jako „Wartość firmy jednostek
podporządkowanych”;
2) ujemną wartość firmy wykazuje się w pasywach skonsolidowanego bilansu,
w odrębnej pozycji, jako „Ujemna wartość firmy jednostek
podporządkowanych”.
3. Jeżeli sprawowanie współkontroli nad jednostką współzależną powstaje lub
zostaje wzmocnione w wyniku kilku znaczących transakcji lub transakcje te
następują w znacznych odstępach czasu, to różnice, o których mowa w ust. 2, ustala
się na każdy dzień nabycia poszczególnych części udziałów, przy czym po raz
pierwszy ustala się je na dzień powstania stosunku podporządkowania.
4. W przypadku zmian procentowego udziału jednostki dominującej lub
grupy kapitałowej w aktywach netto jednostki współzależnej, w wyniku wydania
(emisji) udziałów, powstałą z tego tytułu różnicę, o której mowa w ust. 2, zalicza
się w całości do przychodów lub kosztów finansowych.
5. Dla ustalania podstaw wyceny aktywów netto w wartościach godziwych
oraz rozliczania wartości firmy lub ujemnej wartości firmy stosuje się odpowiednio
zasady określone w art. 28 ust. 5 i w art. 44b ust. 4, 11 i 12.
6. Wyłączeniu podlegają również odpowiednio w pełnych kwotach lub
proporcjonalnie do posiadanych przez wspólnika jednostki współzależnej
udziałów:
1) wzajemne należności i zobowiązania oraz inne rozrachunki o podobnym
charakterze jednostek objętych skonsolidowanym sprawozdaniem
finansowym;
2) przychody i koszty operacji gospodarczych dokonanych między jednostkami
objętymi skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym;
3) zyski lub straty powstałe w wyniku operacji dokonanych między jednostkami
objętymi skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym, zawarte w wartości
aktywów podlegających konsolidacji;
4) dywidendy naliczone lub wypłacone przez jednostki współzależne ich
wspólnikom i innym jednostkom objętym skonsolidowanym sprawozdaniem
finansowym.
7. Można nie dokonywać wyłączeń, o których mowa w ust. 6, jeżeli nie są one
istotne dla realizacji obowiązku określonego w art. 4 ust. 1.
8. Jeżeli w ciągu roku obrotowego zbyto udziały w jednostce współzależnej,
to w skonsolidowanym rachunku zysków i strat wykazuje się:
1) wynik działalności osiągnięty przez tę jednostkę współzależną do dnia zbycia
udziałów przez wspólnika jednostki współzależnej lub inną jednostkę objętą
skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym, proporcjonalnie do zbytych
udziałów;
2) wynik ze zbycia udziałów jednostki współzależnej, ustalony jako różnica
między przychodem ze zbycia udziałów a odpowiadającą im częścią aktywów
netto jednostki współzależnej, skorygowana o nieodpisaną część wartości
firmy lub ujemnej wartości firmy, dotyczącą zbytych udziałów.
9. Nie wykazuje się udziałów w kapitale własnym jednostek współzależnych,
w tym zysków (strat) netto, należących do osób lub jednostek innych niż wspólnik
jednostki współzależnej i jednostek jego grupy kapitałowej.
Art. 62. (uchylony)
Art. 63. 1. Metoda praw własności polega na wykazaniu w aktywach
trwałych bilansu pozycji „Udziały w jednostkach podporządkowanych wyceniane
metodą praw własności”, w cenie ich nabycia powiększonej lub pomniejszonej
o, przypadające na rzecz jednostki dominującej, wspólnika jednostki współzależnej
lub znaczącego inwestora zwiększenia lub zmniejszenia kapitału własnego
jednostki podporządkowanej, jakie nastąpiły od dnia objęcia kontroli, uzyskania
współkontroli lub znaczącego wpływu do dnia bilansowego, w tym zmniejszenia
z tytułu rozliczeń z właścicielami, z tym, że udział w zysku (stracie) netto jednostki
podporządkowanej koryguje się o odpis wartości firmy lub ujemnej wartości firmy,
z zachowaniem zasad, o których mowa w art. 44b ust. 10, 11 i 12, oraz odpis
różnicy w wycenie aktywów netto według ich wartości godziwych i wartości
księgowych, przypadających na dany okres sprawozdawczy.
2. Przy stosowaniu metody praw własności w rachunku zysków i strat
wykazuje się, w oddzielnej pozycji udział w zysku (stracie) netto jednostki
podporządkowanej. Z zysku (straty) netto jednostki podporządkowanej wyłącza się
zawarte w aktywach zyski lub straty z tytułu transakcji dokonanych między
jednostkami objętymi sprawozdaniem finansowym a daną jednostką
podporządkowaną, proporcjonalnie do posiadanych udziałów.
3. Metody praw własności nie stosuje się w przypadkach określonych
w art. 57 oraz można nie stosować w przypadkach określonych w art. 58.
Art. 63a. W przypadku trwałej utraty wartości udziałów w jednostkach
podporządkowanych, ustalona na dzień nabycia udziałów wartość firmy lub ujemna
wartość firmy podlega odpisaniu na wynik finansowy odpowiednio w kwocie
równej różnicy pomiędzy dotychczasową wartością udziałów a ich wartością
ustaloną po uwzględnieniu trwałej utraty wartości.
Art. 63b. 1. Jednostki, których dane objęte są skonsolidowanym
sprawozdaniem finansowym, a w szczególności jednostki zależne i współzależne,
powinny stosować jednakowe metody wyceny aktywów i pasywów oraz
sporządzania sprawozdań finansowych, zgodne z przyjętymi zasadami (polityką)
rachunkowości jednostki dominującej, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Jeżeli nie jest możliwe z ważnych przyczyn stosowanie jednakowych
metod wyceny i sporządzania sprawozdań finansowych lub jeżeli jednostka
dominująca sporządza sprawozdania finansowe zgodnie z MSR, a jednostki,
których dane objęte są skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym, nie
sporządzają sprawozdań finansowych oraz skonsolidowanych sprawozdań
finansowych zgodnie z MSR, to należy dokonać odpowiednich przekształceń
sprawozdań finansowych tych jednostek, których dane finansowe są istotne dla
realizacji obowiązku określonego w art. 4 ust. 1.
3. (uchylony)
Art. 63c. 1. Sprawozdanie finansowe, o którym mowa w art. 55 ust. 1,
sporządza się na ten sam dzień bilansowy i za ten sam rok obrotowy co
sprawozdanie finansowe jednostki dominującej. Jeżeli ten sam dzień bilansowy nie
może być przyjęty przez poszczególne jednostki grupy kapitałowej to konsolidacją
można objąć sprawozdanie finansowe sporządzone za inny okres roczny niż rok
obrotowy, pod warunkiem, że dzień bilansowy tych sprawozdań finansowych
przypada nie wcześniej niż na 3 miesiące przed dniem bilansowym przyjętym dla
grupy kapitałowej. Dotyczy to również sprawozdań finansowych jednostek, dla
których stosuje się metodę praw własności.
2. Jednostka dominująca sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe,
nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego, na który jednostka
dominująca sporządza roczne sprawozdanie finansowe.
2a. Skonsolidowane sprawozdanie finansowe sporządza się w postaci
elektronicznej oraz opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub
podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP.
2b. Skonsolidowane sprawozdanie finansowe jednostek wpisanych do
rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego sporządza się w strukturze
logicznej oraz formacie udostępnianych w Biuletynie Informacji Publicznej na
stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów
publicznych. Nie dotyczy to sprawozdań finansowych sporządzanych zgodnie
z MSR.
3. Skonsolidowane sprawozdanie finansowe podpisuje kierownik jednostki
dominującej oraz inne osoby odpowiedzialne za sporządzenie tego sprawozdania.
Przepis art. 52 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
4. Roczne skonsolidowane sprawozdanie finansowe podlega zatwierdzeniu
przez organ zatwierdzający jednostki dominującej, nie później niż w ciągu
6 miesięcy od dnia bilansowego, na który należy sporządzić roczne sprawozdanie
finansowe jednostki dominującej.
Art. 63d. Skonsolidowane sprawozdania finansowe oraz sprawozdania
z działalności grup kapitałowych, w przypadku gdy jednostkami dominującymi są
emitenci papierów wartościowych dopuszczonych, emitenci zamierzający ubiegać
się lub ubiegający się o ich dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym jednego
z krajów Europejskiego Obszaru Gospodarczego, sporządza się na podstawie
przepisów ustawy, z uwzględnieniem przepisów o obrocie papierami
wartościowymi.
Rozdział 6a
Sprawozdanie z płatności na rzecz administracji publicznej
Art. 63e. Ilekroć w rozdziale jest mowa o:
1) jednostce działającej w przemyśle wydobywczym – rozumie się przez to
jednostkę prowadzącą działalność polegającą na eksploracji, poszukiwaniu,
odkrywaniu, eksploatacji i wydobywaniu złóż minerałów, ropy, gazu
ziemnego lub innych surowców, w ramach rodzajów działalności
gospodarczej wymienionych w sekcji B w działach 05-08 Polskiej
Klasyfikacji Działalności;
2) jednostce zajmującej się wyrębem lasów pierwotnych – rozumie się przez to
jednostkę prowadzącą działalność, o której mowa w sekcji A w dziale 02,
w grupie 02.2 Polskiej Klasyfikacji Działalności, na obszarach lasów
pierwotnych;
3) lesie pierwotnym – rozumie się przez to las z gatunkami rodzimymi, gdzie nie
istnieją wyraźnie widoczne ślady działalności człowieka, a procesy
ekologiczne nie zostały w istotny sposób zaburzone;
4) administracji publicznej – rozumie się przez to organy administracji rządowej
lub samorządowej oraz jednostki nadzorowane lub kontrolowane przez te
organy, a w przypadku pozostałych państw Europejskiego Obszaru
Gospodarczego lub państw spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego –
organy administracji państwowej, regionalnej lub lokalnej państwa
Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub państwa spoza Europejskiego
Obszaru Gospodarczego oraz jednostki nadzorowane lub kontrolowane przez
te organy;
5) projekcie – rozumie się przez to działalność operacyjną prowadzoną na
podstawie umowy, w szczególności najmu, dzierżawy, licencji lub koncesji,
stanowiącej podstawę zobowiązań płatniczych wobec administracji
publicznej poszczególnych państw; jeżeli kilka tego rodzaju umów jest ze
sobą znacząco powiązanych, to działalność operacyjną prowadzoną na ich
podstawie uznaje się je za jeden projekt;
6) płatności – rozumie się przez to zapłaconą kwotę, w gotówce lub w naturze,
z działalności określonej w pkt 1 lub 2, z tytułu:
a) należności z tytułu produkcji,
b) podatków pobieranych od dochodu, produkcji lub zysków spółek,
z wyłączeniem podatku od konsumpcji, takiego jak podatek od towarów
i usług, podatku dochodowego od osób fizycznych lub podatku od
sprzedaży,
c) tantiem,
d) dywidend,
e) opłat koncesyjnych oraz premii za odkrycie i produkcję,
f) opłat licencyjnych, opłat dzierżawnych, opłat za rozpoczęcie działalności
oraz innych świadczeń z tytułu przyznania licencji lub koncesji,
g) płatności za ulepszenia w zakresie infrastruktury;
7) płatnościach powiązanych – rozumie się przez to przewidziane umową
płatności okresowe lub ratalne;
8) sprawozdaniu z płatności – rozumie się przez to sprawozdanie z płatności na
rzecz administracji publicznej.
Art. 63f. 1. Jednostka działająca w przemyśle wydobywczym lub jednostka
zajmująca się wyrębem lasów pierwotnych sporządza na dzień bilansowy, wraz
z rocznym sprawozdaniem finansowym, sprawozdanie z płatności, jeżeli jest:
1) jednostką, o której mowa w art. 3 ust. 1e pkt 1–6, będącą spółką kapitałową,
spółką komandytowo-akcyjną lub taką spółką jawną lub komandytową, której
wszystkimi wspólnikami ponoszącymi nieograniczoną odpowiedzialność są
spółki kapitałowe, spółki komandytowo-akcyjne lub spółki z innych państw
o podobnej do tych spółek formie prawnej, lub
2) spółką kapitałową, spółką komandytowo-akcyjną lub taką spółką jawną lub
komandytową, której wszystkimi wspólnikami ponoszącymi nieograniczoną
odpowiedzialność są spółki kapitałowe, spółki komandytowo-akcyjne lub
spółki z innych państw o podobnej do tych spółek formie prawnej, pod
warunkiem że w roku obrotowym, za który sporządza sprawozdanie
finansowe, oraz w roku poprzedzającym ten rok przekracza co najmniej dwie
z następujących trzech wielkości:
a) 85 000 000 zł – w przypadku sumy aktywów bilansu na koniec roku
obrotowego,
b) 170 000 000 zł – w przypadku przychodów netto ze sprzedaży towarów
i produktów za rok obrotowy,
c) 250 osób – w przypadku średniorocznego zatrudnienia w przeliczeniu na
pełne etaty
– oraz jeżeli pojedyncza płatność lub suma płatności powiązanych dokonanych
przez tę jednostkę stanowiła w roku obrotowym co najmniej równowartość kwoty
424 700 zł.
2. W sprawozdaniu z płatności wykazuje się, w odniesieniu do danego roku
obrotowego, następujące informacje:
1) łączną kwotę płatności dokonanych na rzecz administracji publicznej danego
państwa, z podziałem na płatności na rzecz odpowiednich szczebli
administracji publicznej;
2) łączną kwotę płatności z podziałem na tytuły wskazane w art. 63e
pkt 6 dokonanych na rzecz odpowiedniego szczebla administracji publicznej
danego państwa;
3) w przypadku gdy płatności zostały przypisane przez jednostkę do określonego
projektu – łączną kwotę dokonanych płatności z tytułu poszczególnych
projektów wraz z podziałem na tytuły płatności wskazane w art. 63e pkt 6.
3. Przepis ust. 2 pkt 3 nie dotyczy płatności dokonywanych przez jednostkę
w związku z wymogami nałożonymi na poziomie tej jednostki. W tym przypadku
płatności te mogą być prezentowane na poziomie jednostki, a nie na poziomie
projektu.
4. W sprawozdaniu z płatności można nie uwzględniać pojedynczych
płatności lub sum płatności powiązanych, niższych od wskazanej w ust. 1 wartości.
Płatności lub rodzaje działalności nie mogą być sztucznie dzielone lub agregowane
w celu uniknięcia ich wykazywania w sprawozdaniu z płatności.
5. W przypadku dokonywania płatności w naturze, w sprawozdaniu
z płatności wykazuje się ich wartość, jeżeli to możliwe – także w jednostkach
naturalnych, wraz z podaniem sposobu jej ustalenia.
Art. 63g. 1. Jednostka, o której mowa w art. 63f ust. 1, będąca jednostką
dominującą określoną w art. 55 ust. 1 sporządza skonsolidowane sprawozdanie
z płatności zgodnie z art. 63f ust. 2–5.
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do jednostki dominującej określonej
w art. 55 ust. 1, jeżeli spełnia ona przesłanki z art. 63f ust. 1 pkt 1 lub 2
i którakolwiek z jej jednostek zależnych jest jednostką działającą w przemyśle
wydobywczym lub jednostką zajmującą się wyrębem lasów pierwotnych,
a pojedyncza płatność lub suma płatności powiązanych dokonanych przez jej
jednostkę zależną stanowiła w roku obrotowym co najmniej równowartość kwoty
424 700 zł.
3. Skonsolidowane sprawozdanie z płatności obejmuje dane jednostki
dominującej i jednostek wszystkich szczebli zależnych od niej. Skonsolidowane
sprawozdanie z płatności może nie obejmować danych jednostki, która nie została
objęta konsolidacją na podstawie art. 57.
4. Do skonsolidowanego sprawozdania z płatności stosuje się odpowiednio
przepisy art. 63c ust. 2 i 3.
Art. 63h. 1. Jednostka, o której mowa w art. 63f ust. 1, będąca jednostką
zależną, może nie sporządzać sprawozdania z płatności, jeżeli jej jednostka
dominująca mająca siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium
Europejskiego Obszaru Gospodarczego sporządza skonsolidowane sprawozdanie
z płatności zgodnie z przepisami prawa państwa Europejskiego Obszaru
Gospodarczego, któremu podlega, a płatności dokonane przez tę jednostkę zależną
na rzecz administracji publicznej są uwzględnione w tym skonsolidowanym
sprawozdaniu z płatności.
2. Jednostka dominująca może nie sporządzać sprawozdania z płatności,
jeżeli sporządza ona skonsolidowane sprawo-zdanie z płatności zgodnie
z zasadami określonymi w art. 63g, a płatności dokonane przez tę jednostkę
dominującą na rzecz administracji publicznej są uwzględnione w tym
skonsolidowanym sprawozdaniu z płatności.
3. Jednostka, o której mowa w art. 63g ust. 1, będąca jednostką dominującą
niższego szczebla, może nie sporządzać skonsolidowanego sprawozdania
z płatności, jeżeli jej jednostka dominująca wyższego szczebla mająca siedzibę lub
miejsce sprawowania zarządu na terytorium Europejskiego Obszaru
Gospodarczego sporządza skonsolidowane sprawozdanie z płatności zgodnie
z przepisami prawa państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego, któremu
podlega, a płatności dokonane przez tę jednostkę dominującą niższego szczebla na
rzecz administracji publicznej są uwzględnione w tym skonsolidowanym
sprawozdaniu z płatności.
Art. 63i. Jednostki określone w art. 63f ust. 1 lub art. 63g ust. 1, które
sporządzają i ogłaszają sprawozdanie z płatności lub skonsolidowane sprawozdanie
z płatności zgodnie z przepisami prawa państwa spoza Europejskiego Obszaru
Gospodarczego uznanych przez Komisję Europejską za równoważne z przepisami
unijnymi, mogą nie stosować przepisów ustawy w zakresie sporządzania tych
sprawozdań, pod warunkiem złożenia sprawozdania z płatności lub
skonsolidowanego sprawozdania z płatności we właściwym rejestrze sądowym.
Art. 63j. Do sprawozdania z płatności i skonsolidowanego sprawozdania
z płatności stosuje się odpowiednio przepisy art. 52 ust. 1 i 2, z tym że nie
podpisuje ich osoba, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych.
Art. 63k. Sprawozdanie z płatności i skonsolidowane sprawozdanie
z płatności sporządza się w postaci elektronicznej oraz opatruje się
kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem potwierdzonym profilem
zaufanym ePUAP.
Rozdział 7
Badanie, składanie do właściwego rejestru sądowego, udostępnianie
i ogłaszanie sprawozdań finansowych
Art. 64. 1. Badaniu podlegają roczne skonsolidowane sprawozdania
finansowe grup kapitałowych oraz roczne sprawo-zdania finansowe –
kontynuujących działalność:
1) banków krajowych, oddziałów instytucji kredytowych, oddziałów banków
zagranicznych, zakładów ubezpieczeń, zakładów reasekuracji, głównych
oddziałów i oddziałów zakładów ubezpieczeń, głównych oddziałów i
oddziałów zakładów reasekuracji oraz oddziałów zagranicznych firm
inwestycyjnych;
1a) spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych;
2) jednostek działających na podstawie przepisów o obrocie papierami
wartościowymi oraz przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu
alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi oraz jednostek, o których mowa
w art. 2 ust. 2b;
2a) jednostek działających na podstawie przepisów o organizacji
i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych;
2b) krajowych instytucji płatniczych i instytucji pieniądza elektronicznego;
3) spółek akcyjnych, z wyjątkiem spółek będących na dzień bilansowy
w organizacji;
4) pozostałych jednostek, które w poprzedzającym roku obrotowym, za który
sporządzono sprawozdania finansowe, spełniły co najmniej dwa
z następujących warunków:
a) średnioroczne zatrudnienie w przeliczeniu na pełne etaty wyniosło co
najmniej 50 osób,
b) suma aktywów bilansu na koniec roku obrotowego stanowiła
równowartość w walucie polskiej co najmniej 2 500 000 euro,
c) przychody netto ze sprzedaży towarów i produktów oraz operacji
finansowych za rok obrotowy stanowiły równo-wartość w walucie
polskiej co najmniej 5 000 000 euro.
2. W jednostkach sporządzających łączne sprawozdania finansowe, o których
mowa w art. 51 ust. 1, warunki określone w ust. 1 stosuje się do łącznego rocznego
sprawozdania finansowego.
3. Badaniu podlegają sprawozdania finansowe spółek przejmujących i spółek
nowo zawiązanych, sporządzone za rok obrotowy, w którym nastąpiło połączenie,
a także roczne sprawozdania finansowe jednostek sporządzone zgodnie z MSR.
4. Badaniu podlegają również roczne połączone sprawozdania finansowe
funduszy inwestycyjnych z wydzielonymi subfunduszami oraz roczne
sprawozdania jednostkowe subfunduszy.
5. (uchylony)
6. (uchylony)
Art. 64a. (uchylony)
Art. 64b. (uchylony)
Art. 65. (uchylony)
Art. 66. 1. (uchylony)
2. (uchylony)
3. (uchylony)
4. Wyboru firmy audytorskiej do przeprowadzenia badania sprawozdania
finansowego dokonuje organ zatwierdzający sprawozdanie finansowe jednostki,
chyba że statut, umowa lub inne wiążące jednostkę przepisy prawa stanowią
inaczej. Kierownik jednostki nie może dokonać takiego wyboru.
5. Kierownik jednostki zawiera z firmą audytorską umowę o badanie
sprawozdania finansowego w terminie umożliwiającym firmie audytorskiej udział
w inwentaryzacji znaczących składników majątkowych. W przypadku badania
ustawowego w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy o biegłych rewidentach, pierwsza
umowa o badanie sprawozdania finansowego jest zawierana z firmą audytorską na
okres nie krótszy niż dwa lata z możliwością przedłużenia na kolejne co najmniej
dwuletnie okresy. Koszty przeprowadzenia badania sprawozdania finansowego
ponosi badana jednostka.
5a. Za nieważne z mocy prawa uznaje się wszelkie klauzule umowne w
umowach zawartych przez badaną jednostkę, które ograniczałyby możliwość
wyboru firmy audytorskiej przez organ dokonujący wyboru firmy audytorskiej, na
potrzeby przeprowadzenia badania ustawowego sprawozdań finansowych tej
jednostki, do określonych kategorii lub wykazów firm audytorskich.
6. Badanie sprawozdania finansowego przeprowadzone z naruszeniem
przepisów:
1) art. 69 ust. 6, 7 i 9, art. 70, art. 72 ust. 2, art. 134 ust. 1, art. 135 ust. 2 i art.
136 ustawy o biegłych rewidentach,
2) art. 4 i art. 5 oraz art. 17 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i
Rady (UE) nr 537/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie szczegółowych
wymogów dotyczących ustawowych badań sprawozdań finansowych
jednostek interesu publicznego, uchylającego decyzję Komisji 2005/909/WE,
w przypadku badania ustawowego jednostki zainteresowania publicznego w
rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy o biegłych rewidentach
– jest nieważne z mocy prawa.
7. Rozwiązanie umowy o badanie sprawozdania finansowego jest możliwe
jedynie w sytuacji zaistnienia uzasadnionej podstawy. Za uzasadnioną podstawę
uznaje się w szczególności:
1) wystąpienie zdarzeń uniemożliwiających spełnienie wymagań określonych
przepisami prawa dotyczącymi przeprowadzenia badania, zasadami etyki
zawodowej, niezależności lub krajowymi standardami wykonywania zawodu;
2) niedotrzymanie warunków umowy innych niż skutkujące możliwością
wyrażenia opinii z zastrzeżeniami, opinii negatywnej lub odmowy wyrażenia
opinii;
3) przekształcenia, zmiany właścicielskie, zmiany organizacyjne uzasadniające
zmianę firmy audytorskiej lub nieprzeprowadzenie badania.
8. Różnice poglądów w zakresie stosowania zasad rachunkowości lub
standardów badania nie stanowią uzasadnionej podstawy rozwiązania umowy o
badanie sprawozdania finansowego.
9. O rozwiązaniu umowy o badanie sprawozdania finansowego kierownik
jednostki oraz firma audytorska informują niezwłocznie, wraz z podaniem
stosownego wyjaśnienia przyczyn rozwiązania umowy, Krajową Radę Biegłych
Rewidentów, a w przypadku jednostki zainteresowania publicznego w rozumieniu
art. 2 pkt 9 ustawy o biegłych rewidentach – także Komisję Nadzoru Finansowego.
10. W przypadku badania ustawowego w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy o
biegłych rewidentach, jednostki zainteresowania publicznego w rozumieniu art. 2
pkt 9 tej ustawy, jeżeli zaistnieją ku temu uzasadnione podstawy, prawo wniesienia
do sądu powództwa o rozwiązanie umowy o badanie sprawozdania finansowego
przysługuje:
1) akcjonariuszom, którzy posiadają co najmniej 5% praw głosów lub co
najmniej 5% kapitału zakładowego w badanej jednostce;
2) organom badanej jednostki, które nie dokonywały wyboru firmy audytorskiej;
3) Komisji Nadzoru Finansowego.
Art. 67. 1. Kierownik badanej jednostki zapewnia biegłemu rewidentowi,
przeprowadzającemu badanie sprawozdania finansowego, dostęp do ksiąg
rachunkowych oraz dokumentów stanowiących podstawę dokonanych w nich
zapisów oraz wszelkich innych dokumentów, jak również udziela wyczerpujących
informacji, wyjaśnień i oświadczeń – niezbędnych do sporządzenia sprawozdania
z badania.
2. Biegły rewident jest uprawniony do uzyskania informacji związanych
z przebiegiem badania od kontrahentów badanej jednostki, w tym także od banków
i jej doradców prawnych – z upoważnienia kierownika badanej jednostki.
3. Jeżeli przedmiotem badania jest sprawozdanie finansowe jednostki
dominującej, to uprawnienia biegłego rewidenta, o których mowa w ust. 1 i 2,
przysługują także wobec jednostek zależnych, współzależnych i stowarzyszonych.
3a. Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio do badania skonsolidowanych
sprawozdań finansowych.
4. (uchylony)
Art. 67a. (uchylony)
Art. 68. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, towarzystwa ubezpieczeń
wzajemnych, towarzystwa reasekuracji wzajemnej, spółki akcyjne oraz
spółdzielnie są obowiązane do udostępnienia wspólnikom, akcjonariuszom lub
członkom rocznego sprawozdania finansowego i sprawozdania z działalności
jednostki, a jeżeli sprawozdanie finansowe podlega obowiązkowi badania – także
sprawozdania z badania – najpóźniej na 15 dni przed zgromadzeniem wspólników,
walnym zgromadzeniem akcjonariuszy lub walnym zgromadzeniem członków albo
przedstawicieli członków spółdzielni. Spółka akcyjna udostępnia ponadto
akcjonariuszom sprawozdanie rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej albo organu
administrującego.
Art. 69. 1. Kierownik jednostki składa we właściwym rejestrze sądowym
roczne sprawozdanie finansowe, sprawozdanie z badania, jeżeli podlegało ono
badaniu, odpis uchwały bądź postanowienia organu zatwierdzającego o
zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego i podziale zysku lub pokryciu
straty, a w przypadku jednostek, o których mowa w art. 49 ust. 1 – także
sprawozdanie z działalności – w ciągu 15 dni od dnia zatwierdzenia rocznego
sprawozdania finansowego.
1a. (uchylony)
1b. Kierownik oddziału przedsiębiorcy zagranicznego składa we właściwym
rejestrze sądowym roczne sprawozdanie finansowe oddziału.
1c. Kierownik oddziału, mających siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, banku zagranicznego,
instytucji kredytowej lub instytucji finansowej – w rozumieniu przepisów Prawa
bankowego, zwanych dalej „instytucją kredytową lub finansową”, składa we
właściwym rejestrze sądowym, sporządzone i zbadane zgodnie z przepisami prawa
obowiązującymi w państwie siedziby instytucji kredytowej lub finansowej oraz
przetłumaczone na język polski przez tłumacza przysięgłego, roczne sprawozdanie
finansowe tej instytucji wraz ze sprawo-zdaniem z działalności oraz
sprawozdaniem z badania.
1d. Przepis ust. 1c stosuje się odpowiednio do skonsolidowanego
sprawozdania finansowego wraz ze skonsolidowanym sprawozdaniem
z działalności oraz sprawozdaniem z badania.
1e. Złożeniu we właściwym rejestrze sądowym nie podlega, z zastrzeżeniem
ust. 1f, roczne sprawozdanie finansowe oddziału instytucji kredytowej lub
finansowej.
1f. Kierownik oddziału instytucji kredytowej lub finansowej mającej siedzibę
w państwie spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego, oprócz dokumentów
wymienionych w ust. 1c, składa również we właściwym rejestrze sądowym
podlegające obowiązkowi badania roczne sprawozdanie finansowe oddziału wraz
ze sprawozdaniem z badania, jeżeli:
1) roczne sprawozdanie finansowe tej instytucji kredytowej lub finansowej nie
jest sporządzone według zasad przyjętych bądź równoważnych z przyjętymi
w Europejskim Obszarze Gospodarczym lub
2) w państwie siedziby tej instytucji kredytowej lub finansowej nie jest spełniony
warunek wzajemności w odniesieniu do instytucji kredytowych lub
finansowych mających siedzibę w państwie z Europejskiego Obszaru
Gospodarczego.
1g. Kierownik jednostki, o której mowa odpowiednio w art. 63f ust. 1 lub
art. 63g ust. 1, składa we właściwym rejestrze sądowym odpowiednio
sprawozdanie z płatności na rzecz administracji publicznej lub skonsolidowane
sprawo-zdanie z płatności na rzecz administracji publicznej, wraz z rocznym
sprawozdaniem finansowym, w terminie określonym w ust. 1.
2. Jeżeli sprawozdanie finansowe nie zostało zatwierdzone w terminie
określonym w art. 53 ust. 1, to należy je złożyć w rejestrze sądowym w ciągu
15 dni po tym terminie, a także 15 dni po jego zatwierdzeniu wraz z dokumentami,
o których mowa w ust. 1.
3. Przepis ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do jednostki dominującej
sporządzającej roczne skonsolidowane sprawo-zdanie finansowe grupy
kapitałowej.
4. Kierownik jednostki dominującej niesporządzającej skonsolidowanego
sprawozdania finansowego zgodnie z art. 56 ust. 2, składa we właściwym rejestrze
sądowym przetłumaczone na język polski przez tłumacza przysięgłego:
1) skonsolidowane sprawozdanie finansowe jednostki dominującej wyższego
szczebla wraz ze sprawozdaniem z badania,
2) skonsolidowane sprawozdanie z działalności jednostki dominującej wyższego
szczebla
– w ciągu 30 dni od dnia zatwierdzenia sprawozdania, o którym mowa w pkt 1, nie
później niż w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego jednostki dominującej
niesporządzającej skonsolidowanego sprawozdania finansowego.
5. W przypadkach, o których mowa w art. 49b ust. 11 i art. 55 ust. 2e,
kierownik jednostki zamieszcza na stronie internetowej tej jednostki
przetłumaczone na język polski przez tłumacza przysięgłego oświadczenie grupy
kapitałowej na temat informacji niefinansowych albo sprawozdanie grupy
kapitałowej na temat informacji niefinansowych sporządzone przez jednostkę
dominującą wyższego szczebla, w ciągu 30 dni od dnia jego zatwierdzenia, nie
później niż w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego tej jednostki dominującej.
Art. 70. 1. Kierownik jednostki, o której mowa w art. 64, do której nie ma
zastosowania art. 69, jest obowiązany złożyć wprowadzenie do sprawozdania
finansowego stanowiące część informacji dodatkowej, bilans, rachunek zysków
i strat, zestawienie zmian w kapitale (funduszu) własnym oraz rachunek
przepływów pieniężnych za rok obrotowy, do ogłoszenia w ciągu 15 dni od dnia
ich zatwierdzenia, wraz ze sprawozdaniem z badania oraz odpisem uchwały bądź
postanowienia organu zatwierdzającego o zatwierdzeniu sprawozdania
finansowego i podziale zysku lub pokryciu straty.
1a. (uchylony)
1b. (uchylony)
1c. (uchylony)
1d. (uchylony)
2. Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1, następuje w „Monitorze Sądowym
i Gospodarczym”.
3. (uchylony)
Art. 70a. Kierownik jednostki będącej spółką jawną osób fizycznych lub
spółką partnerską, której przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów
i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły mniej niż
równowartość w walucie polskiej 2 000 000 euro i która nie stosuje zasad
rachunkowości określonych ustawą na podstawie art. 2 ust. 2, składa we
właściwym rejestrze sądowym w terminie 6 miesięcy od dnia kończącego rok
obrotowy, oświadczenie o braku obowiązku sporządzenia i złożenia rocznego
sprawozdania finansowego.
Rozdział 8
Ochrona danych
Art. 71. 1. Dokumentację, o której mowa w art. 10 ust. 1, księgi rachunkowe,
dowody księgowe, dokumenty inwentaryzacyjne i sprawozdania finansowe, zwane
dalej także „zbiorami”, należy przechowywać w należyty sposób i chronić przed
niedozwolonymi zmianami, nieupoważnionym rozpowszechnianiem,
uszkodzeniem lub zniszczeniem.
2. Przy prowadzeniu ksiąg rachunkowych przy użyciu komputera ochrona
danych powinna polegać na stosowaniu odpornych na zagrożenia nośników
danych, na doborze stosownych środków ochrony zewnętrznej, na systematycznym
tworzeniu rezerwowych kopii zbiorów danych zapisanych na informatycznych
nośnikach danych, pod warunkiem zapewnienia trwałości zapisu informacji
systemu rachunkowości, przez czas nie krótszy od wymaganego do
przechowywania ksiąg rachunkowych, oraz na zapewnieniu ochrony programów
komputerowych i danych systemu informatycznego rachunkowości, poprzez
stosowanie odpowiednich rozwiązań programowych i organizacyjnych,
chroniących przed nie-upoważnionym dostępem lub zniszczeniem.
Art. 72. 1. Księgi rachunkowe mogą mieć formę, z zastrzeżeniem art. 13
ust. 2 i 3, zbiorów utrwalonych na informatycznych nośnikach danych, pod
warunkiem stosowania rozwiązań wymienionych w art. 71 ust. 2.
2. Jeżeli system ochrony zbiorów danych rachunkowości, utrwalonych na
informatycznych nośnikach danych, nie spełnia wymagań określonych w art. 71
ust. 2, zapisy te powinny być wydrukowane w terminach przewidzianych w art. 13
ust. 6.
3. Przechowywanie ksiąg rachunkowych na innym nośniku niż wymieniony
w ust. 2 jest dopuszczalne pod warunkiem zapewnienia odtworzenia ksiąg
w formie wydruków.
Art. 73. 1. Dowody księgowe i dokumenty inwentaryzacyjne przechowuje się
w jednostce, z zastrzeżeniem ust. 4, w oryginalnej postaci, w ustalonym porządku
dostosowanym do sposobu prowadzenia ksiąg rachunkowych, w podziale na
okresy sprawozdawcze, w sposób pozwalający na ich łatwe odszukanie. Roczne
zbiory dowodów księgowych i dokumentów inwentaryzacyjnych oznacza się
określeniem nazwy ich rodzaju oraz symbolem końcowych lat i końcowych
numerów w zbiorze.
2. Z wyłączeniem dokumentów dotyczących przeniesienia praw majątkowych
do nieruchomości, powierzenia odpowiedzialności za składniki aktywów,
znaczących umów i innych ważnych dokumentów określonych przez kierownika
jednostki, treść dowodów księgowych może być przeniesiona na informatyczne
nośniki danych pozwalające zachować w trwałej i niezmienionej postaci zawartość
dowodów. Warunkiem stosowania tej metody przechowywania danych jest
posiadanie urządzeń pozwalających na odtworzenie dowodów w postaci wydruku,
o ile inne przepisy nie stanowią inaczej. Wydruk jest dowodem równoważnym z
dowodem księgowym, z którego treść została przeniesiona na informatyczny
nośnik danych.
3. Po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za dany rok obrotowy,
dokumentację przyjętych zasad rachunkowości, księgi rachunkowe oraz
sprawozdania finansowe, w tym również sprawozdanie z działalności jednostki,
przechowuje się odpowiednio w sposób określony w ust. 1.
4. Zbiory, o których mowa w art. 71 ust. 1, mogą być przechowywane,
w sposób określony w ust. 1–3, poza jednostką, w przypadku gdy zostaną
przekazane do przechowania innej jednostce, świadczącej usługi w zakresie
przechowywania dokumentów. Przepis art. 11a stosuje się odpowiednio.
Art. 74. 1. Zatwierdzone roczne sprawozdania finansowe podlegają
przechowywaniu przez okres co najmniej 5 lat, licząc od początku roku
następującego po roku obrotowym, w którym nastąpiło ich zatwierdzenie.
2. Pozostałe zbiory przechowuje się co najmniej przez okres:
1) księgi rachunkowe – 5 lat;
2) karty wynagrodzeń pracowników bądź ich odpowiedniki – przez okres
wymaganego dostępu do tych informacji, wynikający z przepisów
emerytalnych, rentowych oraz podatkowych, nie krócej jednak niż 5 lat;
3) dowody księgowe dotyczące wpływów ze sprzedaży detalicznej – do dnia
zatwierdzenia sprawozdania finansowego za dany rok obrotowy, nie krócej
jednak niż do dnia rozliczenia osób, którym powierzono składniki aktywów
objęte sprzedażą detaliczną;
4) dowody księgowe dotyczące środków trwałych w budowie, pożyczek,
kredytów oraz umów handlowych, roszczeń dochodzonych w postępowaniu
cywilnym lub objętych postępowaniem karnym albo podatkowym – przez
5 lat od początku roku następującego po roku obrotowym, w którym operacje,
transakcje i postępowanie zostały ostatecznie zakończone, spłacone,
rozliczone lub przedawnione;
5) dokumentację przyjętego sposobu prowadzenia rachunkowości – przez okres
nie krótszy od 5 lat od upływu jej ważności;
6) dokumenty dotyczące rękojmi i reklamacji – 1 rok po terminie upływu
rękojmi lub rozliczeniu reklamacji;
7) dokumenty inwentaryzacyjne – 5 lat;
8) pozostałe dowody księgowe i sprawozdania, których obowiązek
sporządzenia wynika z ustawy – 5 lat.
3. Okresy przechowywania ustalone w ust. 2 oblicza się od początku roku
następującego po roku obrotowym, którego dane zbiory dotyczą.
Art. 75. Udostępnienie osobie trzeciej zbiorów lub ich części:
1) do wglądu na terenie jednostki – wymaga zgody kierownika jednostki lub
osoby przez niego upoważnionej,
2) poza siedzibą zarządu (oddziału) jednostki – wymaga pisemnej zgody
kierownika jednostki oraz pozostawienia w jednostce potwierdzonego spisu
przejętych dokumentów,
chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.
Art. 76. 1. Zbiory jednostek, które:
1) zakończyły swoją działalność w wyniku połączenia z inną jednostką lub
przekształcenia formy prawnej – przechowuje jednostka kontynuująca
działalność;
2) zostały zlikwidowane – przechowuje wyznaczona osoba lub jednostka;
o miejscu przechowywania kierownik, likwidator jednostki lub syndyk masy
upadłościowej informuje właściwy sąd lub inny organ prowadzący rejestr lub
ewidencję działalności gospodarczej oraz urząd skarbowy.
2. W sprawach, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 72–74 stosuje się
odpowiednio.
Rozdział 8a
Usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych
Art. 76a. 1. Usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych jest działalnością
gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo
przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646), polegającą na świadczeniu usług w zakresie
czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2–6.
2. (uchylony)
3. Działalność, o której mowa w ust. 1, mogą wykonywać przedsiębiorcy, pod
warunkiem, że czynności z tego zakresu będą wykonywane przez osoby, które:
1) mają pełną zdolność do czynności prawnych;
2) nie były skazane prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo przeciwko
wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi
pieniędzmi i papierami wartościowymi, za przestępstwo skarbowe oraz za
przestępstwa określone w rozdziale 9.
4. (uchylony)
5. (uchylony)
6. (uchylony)
Art. 76b. (uchylony)
Art. 76c. (uchylony)
Art. 76d. (uchylony)
Art. 76e. (uchylony)
Art. 76f. (uchylony)
Art. 76g. (uchylony)
Art. 76h. 1. Przedsiębiorcy, o których mowa w art. 76a ust. 3, są obowiązani
do zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody
wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością, o której mowa w art. 76a
ust. 1.
2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym
mowa w ust. 1, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę
gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanych
czynności oraz zakres realizowanych zadań.
3. Przepisów ust. 1 nie stosuje się do, będących przedsiębiorcami, biegłych
rewidentów oraz doradców podatkowych, jeżeli ubezpieczyli się od
odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu tych
zawodów w zakresie, o którym mowa w ust. 1.
Art. 76i. (uchylony)
Rozdział 9
Odpowiedzialność karna
Art. 77. Kto wbrew przepisom ustawy dopuszcza do:
1) nieprowadzenia ksiąg rachunkowych, prowadzenia ich wbrew przepisom
ustawy lub podawania w tych księgach nierzetelnych danych,
2) niesporządzenia sprawozdania finansowego, skonsolidowanego
sprawozdania finansowego, sprawozdania z działalności, sprawozdania
z działalności grupy kapitałowej, sprawozdania z płatności na rzecz
administracji publicznej, skonsolidowanego sprawozdania z płatności na
rzecz administracji publicznej, sporządzenia ich niezgodnie z przepisami
ustawy lub zawarcia w tych sprawozdaniach nierzetelnych danych
– podlega grzywnie lub karze pozbawienia wolności do lat 2, albo obu tym karom
łącznie.
Art. 78. 1. Biegły rewident, który sporządza niezgodną ze stanem faktycznym
opinię o sprawozdaniu finansowym i stanowiących podstawę jego sporządzenia
księgach rachunkowych jednostki lub sytuacji finansowo-majątkowej tej jednostki,
podlega grzywnie lub karze pozbawienia wolności do lat 2 albo obu tym
karom łącznie.
2. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 działa nieumyślnie,
podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.
Art. 79. Kto wbrew przepisom ustawy:
1) nie poddaje sprawozdania finansowego badaniu przez biegłego rewidenta,
2) nie udziela lub udziela niezgodnych ze stanem faktycznym informacji,
wyjaśnień, oświadczeń biegłemu rewidentowi albo nie dopuszcza go do
pełnienia obowiązków,
3) nie składa sprawozdania finansowego do ogłoszenia,
4) nie składa sprawozdania finansowego, skonsolidowanego sprawozdania
finansowego, sprawozdania z działalności, sprawozdania z działalności grupy
kapitałowej, sprawozdania z płatności na rzecz administracji publicznej,
skonsolidowanego sprawozdania z płatności na rzecz administracji publicznej
we właściwym rejestrze sądowym,
4a) nie zamieszcza na stronie internetowej jednostki dokumentów, o których
mowa w art. 49b ust. 9, art. 55 ust. 2c oraz art. 69 ust. 5,
5) nie udostępnia sprawozdania finansowego i innych dokumentów, o których
mowa w art. 68,
6) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg
rachunkowych bez spełnienia warunków, o których mowa w art. 76a ust. 3,
7) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg
rachunkowych bez spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia,
o którym mowa w art. 76h ust. 1,
8) rozwiązuje umowę o badanie sprawozdania finansowego, bez uzasadnionej
podstawy lub nie informuje Krajowej Rady Biegłych Rewidentów, a w
odpowiednich przypadkach – Komisji Nadzoru Finansowego, o rozwiązaniu
tej umowy,
9) zawiera z firmą audytorską umowę o badanie ustawowe w rozumieniu art. 2
pkt 1 ustawy o biegłych rewidentach, na okres krótszy niż dwa lata,
10) stosuje klauzule umowne, o których mowa w art. 66 ust. 5a
– podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.
Rozdział 10
Przepisy szczególne i przejściowe
Art. 80. 1. Do jednostek, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4, nie stosuje się
przepisów rozdziałów 5, 6 i 7 ustawy.
2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze
rozporządzenia, wprowadzić obowiązek badania sprawozdań finansowych
jednostek, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4.
3. Do stowarzyszeń, związków zawodowych, organizacji pracodawców, izb
gospodarczych, fundacji, przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa
przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie
gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, społeczno-zawodowych
organizacji rolników, organizacji samorządu zawodowego, organizacji samorządu
gospodarczego rzemiosła i Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych,
jeżeli nie prowadzą działalności gospodarczej, nie stosuje się przepisów rozdziałów
6 i 7 ustawy.
Art. 80a. (uchylony)
Art. 81. 1. (uchylony)
2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi w drodze
rozporządzenia:
1) po zasięgnięciu opinii Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego
szczególne zasady rachunkowości funduszy inwestycyjnych, w tym:
a) zakres informacji wykazywanych w sprawozdaniu finansowym,
połączonym sprawozdaniu finansowym funduszu inwestycyjnego
z wydzielonymi subfunduszami oraz sprawozdaniach jednostkowych
subfunduszy,
b) zasady sporządzania sprawozdania finansowego, połączonego
sprawozdania finansowego funduszu inwestycyjnego z wydzielonymi
subfunduszami oraz sprawozdań jednostkowych subfunduszy,
c) terminy sporządzenia i złożenia do ogłoszenia rocznego sprawozdania
finansowego oraz rocznego połączonego sprawozdania finansowego
funduszu inwestycyjnego oraz rocznych sprawozdań jednostkowych
subfunduszy,
d) terminy sporządzenia i przeglądu półrocznego sprawozdania
finansowego oraz półrocznego połączonego sprawo-zdania finansowego
funduszu inwestycyjnego oraz półrocznych sprawozdań jednostkowych
subfunduszy,
e) terminy zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego, rocznego
połączonego sprawozdania finansowego funduszu inwestycyjnego
z wydzielonymi subfunduszami oraz rocznych sprawozdań
jednostkowych subfunduszy;
1a) po zasięgnięciu opinii Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego
zakres informacji wykazywanych w sprawozdaniu finansowym
alternatywnych spółek inwestycyjnych, uwzględniając zapewnienie
inwestorom dostępu do informacji istotnych dla podejmowania decyzji
inwestycyjnych oraz specyfikę działalności alternatywnych spółek
inwestycyjnych;
2) po zasięgnięciu opinii Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego,
szczególne zasady rachunkowości domów maklerskich, w tym zakres
informacji wykazywanych w sprawozdaniach finansowych oraz odpowiednio
w skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych grup kapitałowych oraz
w sprawozdaniach z działalności;
3) szczegółowe zasady sporządzania przez jednostki inne niż banki, zakłady
ubezpieczeń i zakłady reasekuracji skon-solidowanych sprawozdań
finansowych grup kapitałowych, w tym zakres informacji wykazywanych
w tych sprawo-zdaniach oraz w sprawozdaniach z działalności;
4) szczegółowe zasady uznawania, metody wyceny, zakres ujawniania i sposób
prezentacji instrumentów finansowych;
5) (uchylony)
6) po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego:
a) szczególne zasady rachunkowości zakładów ubezpieczeń i zakładów
reasekuracji, w tym również tworzenia rezerw techniczno-
-ubezpieczeniowych oraz zakres informacji wykazywanych w informacji
dodatkowej, zasady sporządzania skonsolidowanych sprawozdań
finansowych grup kapitałowych, w tym zakres informacji
wykazywanych w skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych grup
kapitałowych oraz w sprawozdaniach z działalności,
b) szczególne zasady rachunkowości funduszy emerytalnych, w tym zakres
informacji wykazywanych w sprawozdaniu finansowym, terminy
sporządzenia i złożenia do ogłoszenia rocznego sprawozdania
finansowego, zakres ogłaszania rocznego sprawozdania finansowego
oraz termin zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego;
7) (uchylony)
8) po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego:
a) szczególne zasady rachunkowości banków, w tym zakres informacji
wykazywanych w informacji dodatkowej sprawozdania finansowego,
b) (uchylona)
c) zasady tworzenia rezerw na ryzyko związane z działalnością banków;
d) (uchylona)
8a) po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego oraz Krajowej
Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej szczególne zasady
rachunkowości spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, w tym:
a) zakres informacji wykazywanych w sprawozdaniu finansowym,
b) zasady wyceny aktywów i pasywów, w tym tworzenia odpisów
aktualizujących
– uwzględniając specyfikę działalności spółdzielczych kas oszczędnościowo-
kredytowych, w tym małych kas;
9) zakres działania, liczbę członków i podmioty uprawnione do ich zgłoszenia
oraz sposób organizacji Komitetu Standardów Rachunkowości, o którym
mowa w art. 10 ust. 3.
10) (uchylony)
Art. 82. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może w drodze
rozporządzenia:
1) (uchylony)
2) po zasięgnięciu opinii Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego,
określić szczególne zasady rachunkowości Krajowego Depozytu Papierów
Wartościowych oraz funduszu rozliczeniowego, o którym mowa
w przepisach o obrocie papierami wartościowymi, w tym zakres informacji
wykazywanych w sprawozdaniu finansowym oraz odpowiednio
w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym grupy kapitałowej, a także
w sprawozdaniach z działalności;
3) po zasięgnięciu opinii Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego,
określić szczególne zasady rachunkowości funduszu gwarancyjnego,
o którym mowa w przepisach o obrocie papierami wartościowymi, w tym
zakres informacji wykazywanych w sprawozdaniu finansowym;
4) po zasięgnięciu opinii Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego,
określić szczególne zasady rachunkowości spółek prowadzących rynek
regulowany, w tym zakres informacji wykazywanych w sprawozdaniu
finansowym, odpowiednio w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym
grupy kapitałowej oraz sprawozdaniach z działalności;
5) po zasięgnięciu opinii Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego,
określić szczególne zasady rachunkowości krajowych instytucji płatniczych,
w tym zakres informacji wykazywanych w sprawozdaniu finansowym,
odpowiednio w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym grupy
kapitałowej oraz sprawozdaniach z działalności.
Art. 83. 1. W celu ujednolicenia zasad grupowania operacji gospodarczych
i ograniczenia nakładu pracy związanego z ustaleniem zakładowych planów kont
mogą być stosowane wzorcowe plany kont.
2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze
rozporządzenia, wzorcowe plany kont:
1) po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego – dla banków;
2) po zasięgnięciu opinii Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego –
dla jednostek działających na podstawie przepisów o obrocie papierami
wartościowymi;
3) po zasięgnięciu opinii Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego –
dla funduszy inwestycyjnych;
4) po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego – dla zakładów
ubezpieczeń, zakładów reasekuracji lub funduszy emerytalnych;
5) (uchylony)
6) dla pozostałych jednostek;
7) po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego – dla spółdzielczych
kas oszczędnościowo-kredytowych oraz Krajowej Spółdzielczej Kasy
Oszczędnościowo-Kredytowej.
Rozdział 11
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy końcowe
Art. 84. (pominięty)
Art. 85. 1. Tracą moc, z zastrzeżeniem ust. 2:
1) art. 244–252, 418–420, 422–426 oraz art. 428 rozporządzenia Prezydenta
Rzeczypospolitej z dnia 27 czerwca 1934 r. – Kodeks handlowy;
2) art. 26a ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia na
terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej
w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne (Dz. U.
z 1989 r. poz. 148 i 442 oraz z 1991 r. poz. 253 i 480);
3) art. 39 i 40 ustawy z dnia 10 lipca 1985 r. o przedsiębiorstwach mieszanych
(Dz. U. poz. 142, z 1986 r. poz. 72 oraz z 1987 r. poz. 181);
4) art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o gospodarce finansowej
przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. z 1992 r. poz. 27 oraz z 1993 r.
poz. 82);
5) art. 481 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 1992 r.
poz. 359, z 1993 r. poz. 29, 127 i 646 oraz z 1994 r. poz. 369);
6) art. 14 ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw
państwowych (Dz. U. poz. 298 oraz z 1991 r. poz. 253 i 480);
7) art. 41 ust. 3, art. 47, art. 58 pkt 1 i art. 59 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r.
o działalności ubezpieczeniowej;
8) art. 29 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym
(Dz. U. poz. 385, z 1992 r. poz. 254 i 314 oraz z 1994 r. poz. 3, 163 i 509);
9) art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu
i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. poz. 493);
10) art. 32 § 3 i art. 95 ustawy z dnia 22 marca 1991 r. – Prawo o publicznym
obrocie papierami wartościowymi i funduszach powierniczych (Dz. U.
z 1994 r. poz. 239 i 313);
11) art. 61 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki
zdrowotnej (Dz. U. poz. 408 oraz z 1992 r. poz. 315).
2. (pominięty)
Art. 86. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r. i ma
zastosowanie po raz pierwszy do sprawozdań finansowych za rok obrotowy
rozpoczynający się w 1995 r.
126
164.TO
Załączniki do ustawy
Załącznik nr 1
ZAKRES INFORMACJI WYKAZYWANYCH W SPRAWOZDANIU FINANSOWYM,
O KTÓRYM MOWA W ART. 45 USTAWY, DLA JEDNOSTEK INNYCH NIŻ BANKI,
ZAKŁADY UBEZPIECZEŃ I ZAKŁADY REASEKURACJI
Wprowadzenie do sprawozdania finansowego
obejmuje w szczególności:
1) firmę, siedzibę i adres albo miejsce zamieszkania i adres, podstawowy przedmiot
działalności jednostki oraz numer we właściwym rejestrze sądowym albo
ewidencji;
2) wskazanie czasu trwania działalności jednostki, jeżeli jest ograniczony;
3) wskazanie okresu objętego sprawozdaniem finansowym;
4) wskazanie, że sprawozdanie finansowe zawiera dane łączne, jeżeli w skład
jednostki wchodzą wewnętrzne jednostki organizacyjne sporządzające
samodzielne sprawozdania finansowe;
5) wskazanie, czy sprawozdanie finansowe zostało sporządzone przy założeniu
kontynuowania działalności gospodarczej przez jednostkę w dającej się
przewidzieć przyszłości oraz czy nie istnieją okoliczności wskazujące na
zagrożenie kontynuowania przez nią działalności;
6) w przypadku sprawozdania finansowego sporządzonego za okres, w ciągu
którego nastąpiło połączenie, wskazanie, że jest to sprawozdanie finansowe
sporządzone po połączeniu spółek, oraz wskazanie zastosowanej metody
rozliczenia połączenia (nabycia, łączenia udziałów);
7) omówienie przyjętych zasad (polityki) rachunkowości, w tym metod wyceny
aktywów i pasywów (także amortyzacji), ustalenia wyniku finansowego oraz
sposobu sporządzenia sprawozdania finansowego w zakresie, w jakim ustawa
pozostawia jednostce prawo wyboru.
Bilans
Aktywa
A. Aktywa trwałe
I. Wartości niematerialne i prawne
1. Koszty zakończonych prac rozwojowych
2. Wartość firmy
3. Inne wartości niematerialne i prawne
4. Zaliczki na wartości niematerialne i prawne
II. Rzeczowe aktywa trwałe
1. Środki trwałe
a) grunty (w tym prawo użytkowania wieczystego gruntu)
b) budynki, lokale, prawa do lokali i obiekty inżynierii lądowej i wodnej
127
164.TO
c) urządzenia techniczne i maszyny
d) środki transportu
e) inne środki trwałe
2. Środki trwałe w budowie
3. Zaliczki na środki trwałe w budowie
III. Należności długoterminowe
1. Od jednostek powiązanych
2. Od pozostałych jednostek, w których jednostka posiada zaangażowanie w kapitale
3. Od pozostałych jednostek
IV. Inwestycje długoterminowe
1. Nieruchomości
2. Wartości niematerialne i prawne
3. Długoterminowe aktywa finansowe
a) w jednostkach powiązanych
– udziały lub akcje
– inne papiery wartościowe
– udzielone pożyczki
– inne długoterminowe aktywa finansowe
b) w pozostałych jednostkach, w których jednostka posiada zaangażowanie w kapitale
– udziały lub akcje
– inne papiery wartościowe
– udzielone pożyczki
– inne długoterminowe aktywa finansowe
c) w pozostałych jednostkach
– udziały lub akcje
– inne papiery wartościowe
– udzielone pożyczki
– inne długoterminowe aktywa finansowe
4. Inne inwestycje długoterminowe
V. Długoterminowe rozliczenia międzyokresowe
1. Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego
2. Inne rozliczenia międzyokresowe
B. Aktywa obrotowe
I. Zapasy
1. Materiały
2. Półprodukty i produkty w toku
3. Produkty gotowe
4. Towary
5. Zaliczki na dostawy i usługi
II. Należności krótkoterminowe
1. Należności od jednostek powiązanych
a) z tytułu dostaw i usług, o okresie spłaty:
– do 12 miesięcy
– powyżej 12 miesięcy
b) inne
2. Należności od pozostałych jednostek, w których jednostka posiada zaangażowanie w kapitale
a) z tytułu dostaw i usług, o okresie spłaty:
– do 12 miesięcy
– powyżej 12 miesięcy
b) inne
3. Należności od pozostałych jednostek
a) z tytułu dostaw i usług, o okresie spłaty:
– do 12 miesięcy
– powyżej 12 miesięcy
b) z tytułu podatków, dotacji, ceł, ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych oraz innych tytułów
publicznoprawnych
c) inne
128
164.TO
d) dochodzone na drodze sądowej
III. Inwestycje krótkoterminowe
1. Krótkoterminowe aktywa finansowe
a) w jednostkach powiązanych
– udziały lub akcje
– inne papiery wartościowe
– udzielone pożyczki
– inne krótkoterminowe aktywa finansowe
b) w pozostałych jednostkach
– udziały lub akcje
– inne papiery wartościowe
– udzielone pożyczki
– inne krótkoterminowe aktywa finansowe
c) środki pieniężne i inne aktywa pieniężne
– środki pieniężne w kasie i na rachunkach
– inne środki pieniężne
– inne aktywa pieniężne
2. Inne inwestycje krótkoterminowe
IV. Krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe
C. Należne wpłaty na kapitał (fundusz) podstawowy
D. Udziały (akcje) własne
Aktywa razem
Pasywa
A. Kapitał (fundusz) własny
I. Kapitał (fundusz) podstawowy
II. Kapitał (fundusz) zapasowy, w tym:
– nadwyżka wartości sprzedaży (wartości emisyjnej) nad wartością nominalną udziałów (akcji)
III. Kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny, w tym:
– z tytułu aktualizacji wartości godziwej
IV. Pozostałe kapitały (fundusze) rezerwowe, w tym:
– tworzone zgodnie z umową (statutem) spółki
– na udziały (akcje) własne
V. Zysk (strata) z lat ubiegłych
VI. Zysk (strata) netto
VII. Odpisy z zysku netto w ciągu roku obrotowego (wielkość ujemna)
B. Zobowiązania i rezerwy na zobowiązania
I. Rezerwy na zobowiązania
1. Rezerwa z tytułu odroczonego podatku dochodowego
2. Rezerwa na świadczenia emerytalne i podobne
– długoterminowa
– krótkoterminowa
3. Pozostałe rezerwy
– długoterminowe
– krótkoterminowe
II. Zobowiązania długoterminowe
1. Wobec jednostek powiązanych
2. Wobec pozostałych jednostek, w których jednostka posiada zaangażowanie w kapitale
3. Wobec pozostałych jednostek
a) kredyty i pożyczki
b) z tytułu emisji dłużnych papierów wartościowych
c) inne zobowiązania finansowe
d) zobowiązania wekslowe
e) inne
III. Zobowiązania krótkoterminowe
1. Zobowiązania wobec jednostek powiązanych
a) z tytułu dostaw i usług, o okresie wymagalności:
– do 12 miesięcy
129
164.TO
– powyżej 12 miesięcy
b) inne
2. Zobowiązania wobec pozostałych jednostek, w których jednostka posiada zaangażowanie
w kapitale
a) z tytułu dostaw i usług, o okresie wymagalności:
– do 12 miesięcy
– powyżej 12 miesięcy
b) inne
3. Zobowiązania wobec pozostałych jednostek
a) kredyty i pożyczki
b) z tytułu emisji dłużnych papierów wartościowych
c) inne zobowiązania finansowe
d) z tytułu dostaw i usług, o okresie wymagalności:
– do 12 miesięcy
– powyżej 12 miesięcy
e) zaliczki otrzymane na dostawy i usługi
f) zobowiązania wekslowe
g) z tytułu podatków, ceł, ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych oraz innych tytułów
publicznoprawnych
h) z tytułu wynagrodzeń
i) inne
4. Fundusze specjalne
IV. Rozliczenia międzyokresowe
1. Ujemna wartość firmy
2. Inne rozliczenia międzyokresowe
– długoterminowe
– krótkoterminowe
Pasywa razem
Rachunek zysków i strat
(wariant kalkulacyjny)
A. Przychody netto ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów, w tym:
– od jednostek powiązanych
I. Przychody netto ze sprzedaży produktów
II. Przychody netto ze sprzedaży towarów i materiałów
B. Koszty sprzedanych produktów, towarów i materiałów, w tym:
– jednostkom powiązanym
I. Koszt wytworzenia sprzedanych produktów
II. Wartość sprzedanych towarów i materiałów
C. Zysk (strata) brutto ze sprzedaży (A–B)
D. Koszty sprzedaży
E. Koszty ogólnego zarządu
F. Zysk (strata) ze sprzedaży (C–D–E)
G. Pozostałe przychody operacyjne
I. Zysk z tytułu rozchodu niefinansowych aktywów trwałych
II. Dotacje
III. Aktualizacja wartości aktywów niefinansowych
IV. Inne przychody operacyjne
H. Pozostałe koszty operacyjne
I. Strata z tytułu rozchodu niefinansowych aktywów trwałych
II. Aktualizacja wartości aktywów niefinansowych
III. Inne koszty operacyjne
I. Zysk (strata) z działalności operacyjnej (F+G–H)
J. Przychody finansowe
I. Dywidendy i udziały w zyskach, w tym:
a) od jednostek powiązanych, w tym:
– w których jednostka posiada zaangażowanie w kapitale
130
164.TO
b) od jednostek pozostałych, w tym:
– w których jednostka posiada zaangażowanie w kapitale
II. Odsetki, w tym:
– od jednostek powiązanych
III. Zysk z tytułu rozchodu aktywów finansowych, w tym:
– w jednostkach powiązanych
IV. Aktualizacja wartości aktywów finansowych
V. Inne
K. Koszty finansowe
I. Odsetki, w tym:
– dla jednostek powiązanych
II. Strata z tytułu rozchodu aktywów finansowych, w tym:
– w jednostkach powiązanych
III. Aktualizacja wartości aktywów finansowych
IV. Inne
L. Zysk (strata) brutto (I+J–K)
M. Podatek dochodowy
N. Pozostałe obowiązkowe zmniejszenia zysku (zwiększenia straty)
O. Zysk (strata) netto (L–M–N)
(wariant porównawczy)
A. Przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi, w tym:
– od jednostek powiązanych
I. Przychody netto ze sprzedaży produktów
II. Zmiana stanu produktów (zwiększenie – wartość dodatnia, zmniejszenie – wartość ujemna)
III. Koszt wytworzenia produktów na własne potrzeby jednostki
IV. Przychody netto ze sprzedaży towarów i materiałów
B. Koszty działalności operacyjnej
I. Amortyzacja
II. Zużycie materiałów i energii
III. Usługi obce
IV. Podatki i opłaty, w tym:
– podatek akcyzowy
V. Wynagrodzenia
VI. Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia, w tym:
– emerytalne
VII. Pozostałe koszty rodzajowe
VIII. Wartość sprzedanych towarów i materiałów
C. Zysk (strata) ze sprzedaży (A–B)
D. Pozostałe przychody operacyjne
I. Zysk z tytułu rozchodu niefinansowych aktywów trwałych
II. Dotacje
III. Aktualizacja wartości aktywów niefinansowych
IV. Inne przychody operacyjne
E. Pozostałe koszty operacyjne
I. Strata z tytułu rozchodu niefinansowych aktywów trwałych
II. Aktualizacja wartości aktywów niefinansowych
III. Inne koszty operacyjne
F. Zysk (strata) z działalności operacyjnej (C+D–E)
G. Przychody finansowe
I. Dywidendy i udziały w zyskach, w tym:
a) od jednostek powiązanych, w tym:
– w których jednostka posiada zaangażowanie w kapitale
b) od jednostek pozostałych, w tym:
– w których jednostka posiada zaangażowanie w kapitale
II. Odsetki, w tym:
– od jednostek powiązanych
131
164.TO
III. Zysk z tytułu rozchodu aktywów finansowych, w tym:
– w jednostkach powiązanych
IV. Aktualizacja wartości aktywów finansowych
V. Inne
H. Koszty finansowe
I. Odsetki, w tym:
– dla jednostek powiązanych
II. Strata z tytułu rozchodu aktywów finansowych, w tym:
– w jednostkach powiązanych
III. Aktualizacja wartości aktywów finansowych
IV. Inne
I. Zysk (strata) brutto (F+G–H)
J. Podatek dochodowy
K. Pozostałe obowiązkowe zmniejszenia zysku (zwiększenia straty)
L. Zysk (strata) netto (I–J–K)
Zestawienie zmian w kapitale (funduszu) własnym
I. Kapitał (fundusz) własny na początek okresu (BO)
– zmiany przyjętych zasad (polityki) rachunkowości
– korekty błędów
I.a. Kapitał (fundusz) własny na początek okresu (BO), po korektach
1. Kapitał (fundusz) podstawowy na początek okresu
1.1. Zmiany kapitału (funduszu) podstawowego
a) zwiększenie (z tytułu)
– wydania udziałów (emisji akcji)
...
b) zmniejszenie (z tytułu)
– umorzenia udziałów (akcji)
...
1.2. Kapitał (fundusz) podstawowy na koniec okresu
2. Kapitał (fundusz) zapasowy na początek okresu
2.1. Zmiany kapitału (funduszu) zapasowego
a) zwiększenie (z tytułu)
– emisji akcji powyżej wartości nominalnej
– podziału zysku (ustawowo)
– podziału zysku (ponad wymaganą ustawowo minimalną wartość)
...
b) zmniejszenie (z tytułu)
– pokrycia straty
...
2.2. Stan kapitału (funduszu) zapasowego na koniec okresu
3. Kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny na początek okresu – zmiany przyjętych zasad (polityki)
rachunkowości
3.1. Zmiany kapitału (funduszu) z aktualizacji wyceny
a) zwiększenie (z tytułu)
...
b) zmniejszenie (z tytułu)
– zbycia środków trwałych
...
3.2. Kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny na koniec okresu
4. Pozostałe kapitały (fundusze) rezerwowe na początek okresu
4.1. Zmiany pozostałych kapitałów (funduszy) rezerwowych
a) zwiększenie (z tytułu)
...
b) zmniejszenie (z tytułu)
...
4.2. Pozostałe kapitały (fundusze) rezerwowe na koniec okresu
132
164.TO
5. Zysk (strata) z lat ubiegłych na początek okresu
5.1. Zysk z lat ubiegłych na początek okresu
– zmiany przyjętych zasad (polityki) rachunkowości
– korekty błędów
5.2. Zysk z lat ubiegłych na początek okresu, po korektach
a) zwiększenie (z tytułu)
– podziału zysku z lat ubiegłych
...
b) zmniejszenie (z tytułu)
...
5.3. Zysk z lat ubiegłych na koniec okresu
5.4. Strata z lat ubiegłych na początek okresu
– zmiany przyjętych zasad (polityki) rachunkowości
– korekty błędów
5.5. Strata z lat ubiegłych na początek okresu, po korektach
a) zwiększenie (z tytułu)
– przeniesienia straty z lat ubiegłych do pokrycia
...
b) zmniejszenie (z tytułu)
...
5.6. Strata z lat ubiegłych na koniec okresu
5.7. Zysk (strata) z lat ubiegłych na koniec okresu
6. Wynik netto
a) zysk netto
b) strata netto
c) odpisy z zysku
II. Kapitał (fundusz) własny na koniec okresu (BZ)
III. Kapitał (fundusz) własny, po uwzględnieniu proponowanego podziału zysku (pokrycia straty)
Rachunek przepływów pieniężnych
(metoda bezpośrednia)
A. Przepływy środków pieniężnych z działalności operacyjnej
I. Wpływy
1. Sprzedaż
2. Inne wpływy z działalności operacyjnej
II. Wydatki
1. Dostawy i usługi
2. Wynagrodzenia netto
3. Ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz inne świadczenia
4. Podatki i opłaty o charakterze publicznoprawnym
5. Inne wydatki operacyjne
III. Przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej (I–II)
B. Przepływy środków pieniężnych z działalności inwestycyjnej
I. Wpływy
1. Zbycie wartości niematerialnych i prawnych oraz rzeczowych aktywów trwałych
2. Zbycie inwestycji w nieruchomości oraz wartości niematerialne i prawne
3. Z aktywów finansowych, w tym:
a) w jednostkach powiązanych
b) w pozostałych jednostkach
– zbycie aktywów finansowych
– dywidendy i udziały w zyskach
– spłata udzielonych pożyczek długoterminowych
– odsetki
– inne wpływy z aktywów finansowych
4. Inne wpływy inwestycyjne
II. Wydatki
1. Nabycie wartości niematerialnych i prawnych oraz rzeczowych aktywów trwałych
133
164.TO
2. Inwestycje w nieruchomości oraz wartości niematerialne i prawne
3. Na aktywa finansowe, w tym:
a) w jednostkach powiązanych
b) w pozostałych jednostkach
– nabycie aktywów finansowych
– udzielone pożyczki długoterminowe
4. Inne wydatki inwestycyjne
III. Przepływy pieniężne netto z działalności inwestycyjnej (I–II)
C. Przepływy środków pieniężnych z działalności finansowej
I. Wpływy
1. Wpływy netto z wydania udziałów (emisji akcji) i innych instrumentów kapitałowych oraz dopłat
do kapitału
2. Kredyty i pożyczki
3. Emisja dłużnych papierów wartościowych
4. Inne wpływy finansowe
II. Wydatki
1. Nabycie udziałów (akcji) własnych
2. Dywidendy i inne wypłaty na rzecz właścicieli
3. Inne, niż wypłaty na rzecz właścicieli, wydatki z tytułu podziału zysku
4. Spłaty kredytów i pożyczek
5. Wykup dłużnych papierów wartościowych
6. Z tytułu innych zobowiązań finansowych
7. Płatności zobowiązań z tytułu umów leasingu finansowego
8. Odsetki
9. Inne wydatki finansowe
III. Przepływy pieniężne netto z działalności finansowej (I–II)
D. Przepływy pieniężne netto, razem (A.III±B.III±C.III)
E. Bilansowa zmiana stanu środków pieniężnych, w tym:
– zmiana stanu środków pieniężnych z tytułu różnic kursowych
F. Środki pieniężne na początek okresu
G. Środki pieniężne na koniec okresu (F±D), w tym:
– o ograniczonej możliwości dysponowania
(metoda pośrednia)
A. Przepływy środków pieniężnych z działalności operacyjnej
I. Zysk (strata) netto
II. Korekty razem
1. Amortyzacja
2. Zyski (straty) z tytułu różnic kursowych
3. Odsetki i udziały w zyskach (dywidendy)
4. Zysk (strata) z działalności inwestycyjnej
5. Zmiana stanu rezerw
6. Zmiana stanu zapasów
7. Zmiana stanu należności
8. Zmiana stanu zobowiązań krótkoterminowych, z wyjątkiem pożyczek i kredytów
9. Zmiana stanu rozliczeń międzyokresowych
10. Inne korekty
III. Przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej (I±II)
B. Przepływy środków pieniężnych z działalności inwestycyjnej
I. Wpływy
1. Zbycie wartości niematerialnych i prawnych oraz rzeczowych aktywów trwałych
2. Zbycie inwestycji w nieruchomości oraz wartości niematerialne i prawne
3. Z aktywów finansowych, w tym:
a) w jednostkach powiązanych
b) w pozostałych jednostkach
– zbycie aktywów finansowych
– dywidendy i udziały w zyskach
– spłata udzielonych pożyczek długoterminowych
134
164.TO
– odsetki
– inne wpływy z aktywów finansowych
4. Inne wpływy inwestycyjne
II. Wydatki
1. Nabycie wartości niematerialnych i prawnych oraz rzeczowych aktywów trwałych
2. Inwestycje w nieruchomości oraz wartości niematerialne i prawne
3. Na aktywa finansowe, w tym:
a) w jednostkach powiązanych
b) w pozostałych jednostkach
– nabycie aktywów finansowych
– udzielone pożyczki długoterminowe
4. Inne wydatki inwestycyjne
III. Przepływy pieniężne netto z działalności inwestycyjnej (I–II)
C. Przepływy środków pieniężnych z działalności finansowej
I. Wpływy
1. Wpływy netto z wydania udziałów (emisji akcji) i innych instrumentów kapitałowych oraz dopłat
do kapitału
2. Kredyty i pożyczki
3. Emisja dłużnych papierów wartościowych
4. Inne wpływy finansowe
II. Wydatki
1. Nabycie udziałów (akcji) własnych
2. Dywidendy i inne wypłaty na rzecz właścicieli
3. Inne, niż wypłaty na rzecz właścicieli, wydatki z tytułu podziału zysku
4. Spłaty kredytów i pożyczek
5. Wykup dłużnych papierów wartościowych
6. Z tytułu innych zobowiązań finansowych
7. Płatności zobowiązań z tytułu umów leasingu finansowego
8. Odsetki
9. Inne wydatki finansowe
III. Przepływy pieniężne netto z działalności finansowej (I–II)
D. Przepływy pieniężne netto razem (A.III±B.III±C.III)
E. Bilansowa zmiana stanu środków pieniężnych, w tym:
– zmiana stanu środków pieniężnych z tytułu różnic kursowych
F. Środki pieniężne na początek okresu
G. Środki pieniężne na koniec okresu (F±D), w tym:
– o ograniczonej możliwości dysponowania
Dodatkowe informacje i objaśnienia
obejmują w szczególności:
1.
1) szczegółowy zakres zmian wartości grup rodzajowych środków trwałych,
wartości niematerialnych i prawnych oraz inwestycji długoterminowych,
zawierający stan tych aktywów na początek roku obrotowego, zwiększenia i
zmniejszenia z tytułu: aktualizacji wartości, nabycia, rozchodu, przemieszczenia
wewnętrznego oraz stan końcowy, a dla majątku amortyzowanego – podobne
przedstawienie stanów i tytułów zmian dotychczasowej amortyzacji lub
umorzenia;
135
164.TO
2) kwotę dokonanych w trakcie roku obrotowego odpisów aktualizujących wartość
aktywów trwałych odrębnie dla długoterminowych aktywów niefinansowych
oraz długoterminowych aktywów finansowych;
3) kwotę kosztów zakończonych prac rozwojowych oraz kwotę wartości firmy,
a także wyjaśnienie okresu ich odpisywania, określonego odpowiednio w art. 33
ust. 3 oraz art. 44b ust. 10;
4) wartość gruntów użytkowanych wieczyście;
5) wartość nieamortyzowanych lub nieumarzanych przez jednostkę środków
trwałych, używanych na podstawie umów najmu, dzierżawy i innych umów,
w tym z tytułu umów leasingu;
6) liczbę oraz wartość posiadanych papierów wartościowych lub praw, w tym
świadectw udziałowych, zamiennych dłużnych papierów wartościowych,
warrantów i opcji, ze wskazaniem praw, jakie przyznają;
7) dane o odpisach aktualizujących wartość należności, ze wskazaniem stanu na
początek roku obrotowego, zwiększeniach, wykorzystaniu, rozwiązaniu i stanie
na koniec roku obrotowego;
8) dane o strukturze własności kapitału podstawowego oraz liczbie i wartości
nominalnej subskrybowanych akcji, w tym uprzywilejowanych;
9) stan na początek roku obrotowego, zwiększenia i wykorzystanie oraz stan
końcowy kapitałów (funduszy) zapasowych, rezerwowych oraz kapitału
(funduszu) z aktualizacji wyceny, o ile jednostka nie sporządza zestawienia
zmian w kapitale (funduszu) własnym;
10) propozycje co do sposobu podziału zysku lub pokrycia straty za rok obrotowy;
11) dane o stanie rezerw według celu ich utworzenia na początek roku ob rotowego,
zwiększeniach, wykorzystaniu, rozwiązaniu i stanie końcowym;
12) podział zobowiązań długoterminowych według pozycji bilansu o pozostałym od
dnia bilansowego, przewidywanym umową, okresie spłaty:
a) do 1 roku,
b) powyżej 1 roku do 3 lat,
c) powyżej 3 do 5 lat,
d) powyżej 5 lat;
13) łączną kwotę zobowiązań zabezpieczonych na majątku jednostki ze wskazaniem
charakteru i formy tych zabezpieczeń;
136
164.TO
14) wykaz istotnych pozycji czynnych i biernych rozliczeń międzyokresowych,
w tym kwotę czynnych rozliczeń międzyokresowych kosztów stanowiących
różnicę między wartością otrzymanych finansowych składników aktywów
a zobowiązaniem zapłaty za nie;
15) w przypadku gdy składnik aktywów lub pasywów jest wykazywany w więcej niż
jednej pozycji bilansu, jego powiązanie między tymi pozycjami; dotyczy to
w szczególności podziału należności i zobowiązań na część długoterminową
i krótkoterminową;
16) łączną kwotę zobowiązań warunkowych, w tym również udzielonych przez
jednostkę gwarancji i poręczeń, także wekslowych, niewykazanych w bilansie,
ze wskazaniem zobowiązań zabezpieczonych na majątku jednostki oraz
charakteru i formy tych zabezpieczeń; odrębnie należy wykazać informacje
dotyczące zobowiązań warunkowych w zakresie emerytur i podobnych
świadczeń oraz wobec jednostek powiązanych lub stowarzyszonych;
17) w przypadku gdy składniki aktywów niebędące instrumentami finansowymi są
wyceniane według wartości godziwej:
a) istotne założenia przyjęte do ustalenia wartości godziwej, w przypadku gdy
dane przyjęte do ustalenia tej wartości nie pochodzą z aktywnego rynku,
b) dla każdej kategorii składnika aktywów niebędącego instrumentem
finansowym – wartość godziwą wykazaną w bilansie, jak również
odpowiednio skutki przeszacowania zaliczone do przychodów lub kosztów
finansowych lub odniesione na kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny
w okresie sprawozdawczym,
c) tabelę zmian w kapitale (funduszu) z aktualizacji wyceny obejmującą stan
kapitału (funduszu) na początek i koniec okresu sprawozdawczego oraz jego
zwiększenia i zmniejszenia w ciągu roku obrotowego;
18) środki pieniężne zgromadzone na rachunku VAT, o którym mowa w:
a) art. 62a ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z
2017 r. poz. 1876, 2361 i 2491 oraz z 2018 r. poz. 62, 106 i 138),
b) art. 3b ust. 1 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach
oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2065, 2486 i 2491
oraz z 2018 r. poz. 62, 106 i 138).
2.
137
164.TO
1) strukturę rzeczową (rodzaje działalności) i terytorialną (rynki geograficzne)
przychodów netto ze sprzedaży towarów i produktów, w zakresie, w jakim te
rodzaje i rynki istotnie różnią się od siebie, z uwzględnieniem zasad organizacji
sprzedaży produktów i świadczenia usług;
2) w przypadku jednostek, które sporządzają rachunek zysków i strat w wariancie
kalkulacyjnym, dane o kosztach wytworzenia produktów na własne potrzeby
oraz o kosztach rodzajowych:
a) amortyzacji,
b) zużycia materiałów i energii,
c) usług obcych,
d) podatków i opłat,
e) wynagrodzeń,
f) ubezpieczeń i innych świadczeń, w tym emerytalnych,
g) pozostałych kosztach rodzajowych;
3) wysokość i wyjaśnienie przyczyn odpisów aktualizujących środki trwałe;
4) wysokość odpisów aktualizujących wartość zapasów;
5) informacje o przychodach, kosztach i wynikach działalności zaniechanej w roku
obrotowym lub przewidzianej do zaniechania w roku następnym;
6) rozliczenie różnicy pomiędzy podstawą opodatkowania podatkiem dochodowym
a wynikiem finansowym (zyskiem, stratą) brutto;
7) koszt wytworzenia środków trwałych w budowie, w tym odsetki oraz różnice
kursowe, które powiększyły koszt wytworzenia środków trwałych w budowie
w roku obrotowym;
8) odsetki oraz różnice kursowe, które powiększyły cenę nabycia towarów lub koszt
wytworzenia produktów w roku obrotowym;
9) poniesione w ostatnim roku i planowane na następny rok nakłady na
niefinansowe aktywa trwałe; odrębnie należy wykazać poniesione i planowane
nakłady na ochronę środowiska;
10) kwotę i charakter poszczególnych pozycji przychodów lub kosztów
o nadzwyczajnej wartości lub które wystąpiły incydentalnie;
11) informacje o kosztach związanych z pracami badawczymi i pracami
rozwojowymi, które nie zostały zakwalifikowane zgodnie z art. 33 ust. 2 do
wartości niematerialnych i prawnych.
138
164.TO
3. Dla pozycji sprawozdania finansowego, wyrażonych w walutach obcych –
kursy przyjęte do ich wyceny.
4. Objaśnienie struktury środków pieniężnych przyjętych do rachunku
przepływów pieniężnych, a w przypadku gdy rachunek przepływów pieniężnych
sporządzony jest metodą bezpośrednią, dodatkowo należy przedstawić uzgodnienie
przepływów pieniężnych netto z działalności operacyjnej, sporządzone metodą
pośrednią; w przypadku różnic pomiędzy zmianami stanu niektórych pozycji
w bilansie oraz zmianami tych samych pozycji wykazanymi w rachunku przepływów
pieniężnych, należy wyjaśnić ich przyczyny.
5. Informacje o:
1) charakterze i celu gospodarczym zawartych przez jednostkę umów
nieuwzględnionych w bilansie w zakresie niezbędnym do oceny ich wpływu na
sytuację majątkową, finansową i wynik finansowy jednostki;
2) transakcjach (wraz z ich kwotami) zawartych przez jednostkę na innych
warunkach niż rynkowe ze stronami powiązanymi, przez które rozumie się
podmioty powiązane zdefiniowane w międzynarodowych standardach
rachunkowości przyjętych zgodnie z rozporządzeniem (WE)
nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r.
w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości, wraz
z informacjami określającymi charakter związku ze stronami powiązanymi oraz
innymi informacjami dotyczącymi transakcji niezbędnymi dla zrozumienia ich
wpływu na sytuację majątkową, finansową i wynik finansowy jednostki.
Informacje dotyczące poszczególnych transakcji mogą być zgrupowane według
ich rodzaju, z wyjątkiem przypadku, gdy informacje na temat poszczególnych
transakcji są niezbędne dla oceny ich wpływu na sytuację majątkową, finansową
i wynik finansowy jednostki;
3) przeciętnym w roku obrotowym zatrudnieniu, z podziałem na grupy zawodowe;
4) wynagrodzeniach, łącznie z wynagrodzeniem z zysku, wypłaconych lub
należnych osobom wchodzącym w skład organów zarządzających,
nadzorujących albo administrujących spółek handlowych (dla każdej grupy
osobno) za rok obrotowy oraz wszelkich zobowiązaniach wynikających
z emerytur i świadczeń o podobnym charakterze dla byłych członków tych
139
164.TO
organów lub zobowiązaniach zaciągniętych w związku z tymi emeryturami, ze
wskazaniem kwoty ogółem dla każdej kategorii organu;
5) kwotach zaliczek, kredytów, pożyczek i świadczeń o podobnym charakterze
udzielonych osobom wchodzącym w skład organów zarządzających,
nadzorujących i administrujących jednostki, ze wskazaniem ich głównych
warunków, wysokości oprocentowania oraz wszelkich kwot spłaconych,
odpisanych lub umorzonych, a także zobowiązań zaciągniętych w ich imieniu
tytułem gwarancji i poręczeń wszelkiego rodzaju, ze wskazaniem kwoty ogółem
dla każdego z tych organów;
6) wynagrodzeniu firmy audytorskiej, wypłaconym lub należnym za rok obrotowy
odrębnie za:
a) badanie ustawowe w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy o biegłych rewidentach,
b) inne usługi atestacyjne,
c) usługi doradztwa podatkowego,
d) pozostałe usługi.
6.
1) informacje o przychodach i kosztach z tytułu błędów popełnionych w latach
ubiegłych odnoszonych w roku obrotowym na kapitał (fundusz) własny
z podaniem ich kwot i rodzaju;
2) informacje o istotnych zdarzeniach, jakie nastąpiły po dniu bilansowym,
a nieuwzględnionych w sprawozdaniu finansowym oraz o ich wpływie na
sytuację majątkową, finansową oraz wynik finansowy jednostki;
3) przedstawienie dokonanych w roku obrotowym zmian zasad (polityki)
rachunkowości, w tym metod wyceny, jeżeli wywierają one istotny wpływ na
sytuację majątkową, finansową i wynik finansowy jednostki, ich przyczyny i
spowodowaną zmianami kwotę wyniku finansowego oraz zmian w kapitale
(funduszu) własnym, oraz przedstawienie zmiany sposobu sporządzania
sprawozdania finansowego wraz z podaniem jej przyczyny;
4) informacje liczbowe, wraz z wyjaśnieniem, zapewniające porównywalność
danych sprawozdania finansowego za rok poprzedzający ze sprawozdaniem za
rok obrotowy.
7.
140
164.TO
1) informacje o wspólnych przedsięwzięciach, które nie podlegają konsolidacji,
w tym:
a) nazwie, zakresie działalności wspólnego przedsięwzięcia,
b) procentowym udziale,
c) części wspólnie kontrolowanych rzeczowych składników aktywów
trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
d) zobowiązaniach zaciągniętych na potrzeby przedsięwzięcia lub zakupu
używanych rzeczowych składników aktywów trwałych,
e) części zobowiązań wspólnie zaciągniętych,
f) przychodach uzyskanych ze wspólnego przedsięwzięcia i kosztach z nimi
związanych,
g) zobowiązaniach warunkowych i inwestycyjnych dotyczących wspólnego
przedsięwzięcia;
2) informacje o transakcjach z jednostkami powiązanymi;
3) wykaz spółek (nazwa, siedziba), w których jednostka posiada zaangażowanie
w kapitale lub 20% w ogólnej liczbie głosów w organie stanowiącym spółki;
wykaz ten powinien zawierać także informacje o procencie posiadanego
zaangażowania w kapitale oraz o kwocie kapitału własnego i zysku lub stracie
netto tych spółek za ostatni rok obrotowy;
4) jeżeli jednostka nie sporządza skonsolidowanego sprawozdania finansowego,
korzystając ze zwolnienia lub wyłączeń, informacje o:
a) podstawie prawnej wraz z danymi uzasadniającymi odstąpienie od
konsolidacji,
b) nazwie i siedzibie jednostki sporządzającej skonsolidowane sprawozdanie
finansowe na wyższym szczeblu grupy kapitałowej oraz miejscu jego
publikacji,
c) podstawowych wskaźnikach ekonomiczno-finansowych,
charakteryzujących działalność jednostek powiązanych w danym
i ubiegłym roku obrotowym, takich jak:
– przychody netto ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów oraz
przychody finansowe,
– wynik finansowy netto oraz kwota kapitału (funduszu) własnego,
z podziałem na grupy,
141
164.TO
– wartość aktywów,
– przeciętne roczne zatrudnienie,
d) rodzaju stosowanych standardów rachunkowości (krajowych czy
międzynarodowych) przez jednostki powiązane;
5) informacje o:
a) nazwie i siedzibie jednostki sporządzającej skonsolidowane sprawozdanie
finansowe na najwyższym szczeblu grupy kapitałowej, w której skład
wchodzi spółka jako jednostka zależna, oraz miejscu, w którym
sprawozdanie to jest dostępne,
b) nazwie i siedzibie jednostki sporządzającej skonsolidowane sprawozdanie
finansowe na najniższym szczeblu grupy kapitałowej, w skład której
wchodzi spółka jako jednostka zależna, oraz miejscu, w którym
sprawozdanie to jest dostępne;
6) nazwę, adres siedziby zarządu lub siedziby statutowej jednostki oraz formę
prawną każdej z jednostek, których dana jednostka jest wspólnikiem
ponoszącym nieograniczoną odpowiedzialność majątkową.
8. W przypadku sprawozdania finansowego sporządzonego za okres, w ciągu
którego nastąpiło połączenie:
1) jeżeli połączenie zostało rozliczone metodą nabycia:
a) firmę i opis przedmiotu działalności spółki przejętej,
b) liczbę, wartość nominalną i rodzaj udziałów (akcji) wyemitowanych w celu
połączenia,
c) cenę przejęcia, wartość aktywów netto według wartości godziwej spółki
przejętej na dzień połączenia, wartość firmy lub ujemną wartość firmy i opis
zasad jej amortyzacji;
2) jeżeli połączenie zostało rozliczone metodą łączenia udziałów:
a) firmy i opis przedmiotu działalności spółek, które w wyniku połączenia
zostały wykreślone z rejestru,
b) liczbę, wartość nominalną i rodzaj udziałów (akcji) wyemitowanych w celu
połączenia,
c) przychody i koszty, zyski i straty oraz zmiany w kapitałach własnych
połączonych spółek za okres od początku roku obrotowego, w ciągu którego
nastąpiło połączenie, do dnia połączenia.
142
164.TO
9. W przypadku występowania niepewności co do możliwości kontynuowania
działalności, opis tych niepewności oraz stwierdzenie, że taka niepewność występuje,
oraz wskazanie, czy sprawozdanie finansowe zawiera korekty z tym związane;
informacja powinna zawierać również opis podejmowanych bądź planowanych przez
jednostkę działań mających na celu eliminację niepewności.
10. Inne informacje niż wymienione powyżej, jeżeli mogłyby w istotny sposób
wpłynąć na ocenę sytuacji majątkowej i finansowej oraz wynik finansowy jednostki.
143
164.TO
Załącznik nr 2
ZAKRES INFORMACJI WYKAZYWANYCH W SPRAWOZDANIU FINANSOWYM,
O KTÓRYM MOWA W ART. 45 USTAWY, DLA BANKÓW
Wprowadzenie do sprawozdania finansowego
obejmuje zakres informacji określony w przepisach wydanych na podstawie art. 81 ust. 2 pkt 8
lit. a ustawy
Bilans
Aktywa
I. Kasa, operacje z Bankiem Centralnym
1. W rachunku bieżącym
2. Rezerwa obowiązkowa
3. Inne środki
II. Dłużne papiery wartościowe uprawnione do redyskontowania w Banku Centralnym
III. Należności od sektora finansowego
1. W rachunku bieżącym
2. Terminowe
IV. Należności od sektora niefinansowego
1. W rachunku bieżącym
2. Terminowe
V. Należności od sektora budżetowego
1. W rachunku bieżącym
2. Terminowe
VI. Należności z tytułu zakupionych papierów wartościowych z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu
VII. Dłużne papiery wartościowe
1. Banków
2. Budżetu Państwa i budżetów terenowych
3. Pozostałe
VIII. Udziały lub akcje w jednostkach zależnych
1. W instytucjach finansowych
2. W pozostałych jednostkach
IX. Udziały lub akcje w jednostkach współzależnych
1. W instytucjach finansowych
2. W pozostałych jednostkach
X. Udziały lub akcje w jednostkach stowarzyszonych
1. W instytucjach finansowych
2. W pozostałych jednostkach
XI. Udziały lub akcje w innych jednostkach
1. W instytucjach finansowych
2. W pozostałych jednostkach
XII. Pozostałe papiery wartościowe i inne aktywa finansowe
XIII. Wartości niematerialne i prawne, w tym:
– wartość firmy
XIV. Rzeczowe aktywa trwałe
XV. Inne aktywa
1. Przejęte aktywa – do zbycia
2. Pozostałe
XVI. Rozliczenia międzyokresowe
1. Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego
2. Pozostałe rozliczenia międzyokresowe
XVII. Należne wpłaty na kapitał (fundusz) podstawowy
XVIII. Akcje własne
Aktywa razem
144
164.TO
Pasywa
I. Zobowiązania wobec Banku Centralnego
II. Zobowiązania wobec sektora finansowego
1. W rachunku bieżącym
2. Terminowe
III. Zobowiązania wobec sektora niefinansowego
1. Rachunki oszczędnościowe, w tym:
a) bieżące
b) terminowe
2. Pozostałe, w tym:
a) bieżące
b) terminowe
IV. Zobowiązania wobec sektora budżetowego
1. Bieżące
2. Terminowe
V. Zobowiązania z tytułu sprzedanych papierów wartościowych z udzielonym przyrzeczeniem
odkupu
VI. Zobowiązania z tytułu emisji dłużnych papierów wartościowych
VII. Inne zobowiązania z tytułu instrumentów finansowych
VIII. Fundusze specjalne i inne zobowiązania
IX. Koszty i przychody rozliczane w czasie
1. Rozliczenia międzyokresowe kosztów
2. Ujemna wartość firmy
3. Pozostałe rozliczenia międzyokresowe przychodów
X. Rezerwy
1. Rezerwa z tytułu odroczonego podatku dochodowego
2. Pozostałe rezerwy
XI. Zobowiązania podporządkowane
XII. Kapitał (fundusz) podstawowy
XIII. Kapitał (fundusz) zapasowy
XIV. Kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny
XV.Pozostałe kapitały (fundusze) rezerwowe
1. Fundusz ogólnego ryzyka bankowego
2. Pozostałe
XVI. Zysk (strata) z lat ubiegłych
XVII. Zysk (strata) netto
XVIII. Odpisy z zysku netto w ciągu roku obrotowego (wielkość ujemna)
Pasywa razem
Współczynnik wypłacalności
Pozycje pozabilansowe
I. Zobowiązania warunkowe udzielone i otrzymane
1. Zobowiązania udzielone:
a) finansowe
b) gwarancyjne
2. Zobowiązania otrzymane:
a) finansowe
b) gwarancyjne
II. Zobowiązania związane z realizacją operacji kupna/sprzedaży
III. Pozostałe
Rachunek zysków i strat
I. Przychody z tytułu odsetek
1. Od sektora finansowego
2. Od sektora niefinansowego
3. Od sektora budżetowego
145
164.TO
4. Z papierów wartościowych o stałej kwocie dochodu
II. Koszty odsetek
1. Od sektora finansowego
2. Od sektora niefinansowego
3. Od sektora budżetowego
III. Wynik z tytułu odsetek (I–II)
IV. Przychody z tytułu prowizji
V. Koszty prowizji
VI. Wynik z tytułu prowizji (IV–V)
VII. Przychody z udziałów lub akcji, pozostałych papierów wartościowych i innych instrumentów
finansowych, o zmiennej kwocie dochodu
1. Od jednostek zależnych
2. Od jednostek współzależnych
3. Od jednostek stowarzyszonych
4. Od pozostałych jednostek
VIII. Wynik operacji finansowych
1. Papierami wartościowymi i innymi instrumentami finansowymi
2. Pozostałych
IX. Wynik z pozycji wymiany
X. Wynik działalności bankowej
XI. Pozostałe przychody operacyjne
XII. Pozostałe koszty operacyjne
XIII. Koszty działania banku
1. Wynagrodzenia
2. Ubezpieczenia i inne świadczenia
3. Inne
XIV. Amortyzacja środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
XV. Odpisy na rezerwy i aktualizacja wartości
1. Odpisy na rezerwy celowe i na ogólne ryzyko bankowe
2. Aktualizacja wartości aktywów finansowych
XVI. Rozwiązanie rezerw i aktualizacja wartości
1. Rozwiązanie rezerw celowych i rezerw na ogólne ryzyko bankowe
2. Aktualizacja wartości aktywów finansowych
XVII. Różnica wartości rezerw i aktualizacji (XV–XVI)
XVIII. Wynik działalności operacyjnej
XIX. Wynik operacji nadzwyczajnych
1. Zyski nadzwyczajne
2. Straty nadzwyczajne
XX. Zysk (strata) brutto
XXI. Podatek dochodowy
XXII. Pozostałe obowiązkowe zmniejszenie zysku (zwiększenie straty)
XXIII. Zysk (strata) netto
Zestawienie zmian w kapitale (funduszu) własnym
I. Kapitał (fundusz) własny na początek okresu (BO)
– korekty błędów podstawowych
II. Kapitał (fundusz) własny na początek okresu (BO), po korektach
1. Kapitał (fundusz) podstawowy na początek okresu
1.1. Zmiany kapitału (funduszu) podstawowego
a) zwiększenia (z tytułu)
– emisji akcji
...
b) zmniejszenia (z tytułu)
– umorzenia akcji
...
1.2. Kapitał (fundusz) podstawowy na koniec okresu
146
164.TO
2. Kapitał (fundusz) zapasowy na początek okresu
2.1. Zmiany kapitału (funduszu) zapasowego
a) zwiększenia (z tytułu)
– emisji akcji powyżej wartości nominalnej
– podziału zysku (ustawowo)
– podziału zysku (ponad wymaganą ustawowo minimalną wartość)
...
b) zmniejszenia (z tytułu)
– pokrycia straty
...
2.2. Kapitał (fundusz) zapasowy na koniec okresu
3. Kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny na początek okresu
3.1. Zmiany kapitału (funduszu) z aktualizacji wyceny
a) zwiększenie (z tytułu)
...
b) zmniejszenie (z tytułu)
– zbycia lub likwidacji środków trwałych
...
3.2. Kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny na koniec okresu
4. Fundusz ogólnego ryzyka bankowego na początek okresu
4.1. Zmiany funduszu ogólnego ryzyka bankowego
a) zwiększenie (z tytułu)
...
b) zmniejszenie (z tytułu)
...
4.2. Fundusz ogólnego ryzyka bankowego na koniec okresu
5. Pozostałe kapitały (fundusze) rezerwowe na początek okresu
5.1. Zmiany pozostałych kapitałów (funduszy) rezerwowych
a) zwiększenia (z tytułu)
...
b) zmniejszenia (z tytułu)
...
5.2. Pozostałe kapitały (fundusze) rezerwowe na koniec okresu
6. Zysk (strata) z lat ubiegłych na początek okresu
6.1. Zysk z lat ubiegłych na początek okresu
– korekty błędów podstawowych
6.2. Zysk z lat ubiegłych na początek okresu, po korektach
6.3. Zmiana zysku z lat ubiegłych
a) zwiększenie (z tytułu)
– podziału zysku z lat ubiegłych
...
b) zmniejszenie (z tytułu)
...
6.4. Zysk z lat ubiegłych na koniec okresu
6.5. Strata z lat ubiegłych na początek okresu
– korekty błędów podstawowych
6.6. Strata z lat ubiegłych na początek okresu, po korektach
6.7. Zmiana straty z lat ubiegłych
a) zwiększenie (z tytułu)
– przeniesienia straty z lat ubiegłych do pokrycia
...
b) zmniejszenie (z tytułu)
...
6.8. Strata z lat ubiegłych na koniec okresu
6.9. Zysk (strata) z lat ubiegłych na koniec okresu
7. Wynik netto
a) zysk netto
147
164.TO
b) strata netto
c) odpisy z zysku
III. Kapitał (fundusz) własny na koniec okresu (BZ)
IV. Kapitał (fundusz) własny po uwzględnieniu proponowanego podziału zysku (pokrycia straty)
Rachunek przepływów pieniężnych
(metoda bezpośrednia)
A. Przepływy środków pieniężnych z działalności operacyjnej
I. Wpływy
1. Odsetki
2. Prowizje
3. Inne wpływy operacyjne
II. Wydatki
1. Odsetki
2. Prowizje
3. Wynagrodzenia
4. Ubezpieczenia i inne świadczenia
5. Inne koszty działania banku
6. Podatki i opłaty o charakterze publicznoprawnym
7. Inne wydatki operacyjne
III. Przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej (I–II)
B. Przepływy środków pieniężnych z działalności inwestycyjnej
I. Wpływy
1. Zbycie udziałów lub akcji w jednostkach zależnych
2. Zbycie udziałów lub akcji w jednostkach współzależnych
3. Zbycie udziałów lub akcji w jednostkach stowarzyszonych
4. Zbycie udziałów lub akcji w innych jednostkach, pozostałych papierów wartościowych (w tym
również handlowych) i innych aktywów finansowych
5. Zbycie wartości niematerialnych i prawnych oraz rzeczowych aktywów trwałych
6. Inne wpływy inwestycyjne
II. Wydatki
1. Nabycie udziałów lub akcji w jednostkach zależnych
2. Nabycie udziałów lub akcji w jednostkach współzależnych
3. Nabycie udziałów lub akcji w jednostkach stowarzyszonych
4. Nabycie udziałów lub akcji w innych jednostkach, pozostałych papierów wartościowych i innych
aktywów finansowych (lokacyjnych)
5. Nabycie wartości niematerialnych i prawnych oraz rzeczowych aktywów trwałych
6. Inne wydatki inwestycyjne
III. Przepływy pieniężne netto z działalności inwestycyjnej (I–II)
C. Przepływy środków pieniężnych z działalności finansowej
I. Wpływy
1. Zaciągnięcie długoterminowych kredytów od innych banków
2. Zaciągnięcie długoterminowych pożyczek od innych niż banki instytucji finansowych
3. Emisja dłużnych papierów wartościowyc h dla innych instytucji finansowych
4. Zwiększenie stanu zobowiązań podporządkowanych
5. Wpływy netto z emisji akcji i dopłat do kapitału
6. Inne wpływy finansowe
II. Wydatki
1. Spłaty długoterminowych kredytów na rzecz innych banków
2. Spłaty długoterminowych pożyczek na rzecz innych niż banki instytucji finansowych
3. Wykup dłużnych papierów wartościowych od innych instytucji finansowych
4. Z tytułu innych zobowiązań finansowych
5. Płatności zobowiązań z tytułu umów leasingu finansowego
6. Zmniejszenie stanu zobowiązań podporządkowanych
7. Dywidendy i inne wypłaty na rzecz właścicieli
8. Inne, niż wypłaty na rzecz właścicieli, wydatki z tytułu podziału zysku
148
164.TO
9. Nabycie akcji własnych
10. Inne wydatki finansowe
III. Przepływy pieniężne netto z działalności finansowej (I–II)
D. Przepływy pieniężne netto, razem (A.III±B.III±C.III)
E. Bilansowa zmiana stanu środków pieniężnych, w tym
– zmiana stanu środków pieniężnych z tytułu różnic kursowych
F. Środki pieniężne na początek okresu
G. Środki pieniężne na koniec okresu (F±D), w tym
– o ograniczonej możliwości dysponowania
(metoda pośrednia)
A. Przepływy środków pieniężnych z działalności operacyjnej
I. Zysk (strata) netto
II. Korekty razem:
1. Amortyzacja
2. Zyski (straty) z tytułu różnic kursowych
3. Odsetki i udziały w zyskach (dywidendy)
4. Zysk (strata) z działalności inwestycyjnej
5. Zmiana stanu rezerw
6. Zmiana stanu dłużnych papierów wartościowych
7. Zmiana stanu należności od sektora finansowego
8. Zmiana stanu należności od sektora niefinansowego i sektora budżetowego
9. Zmiana stanu należności z tytułu zakupionych papierów wartościowych z otrzymanym
przyrzeczeniem odkupu
10. Zmiana stanu udziałów lub akcji, pozostałych papierów wartościowych i innych aktywów
finansowych (handlowych)
11. Zmiana stanu zobowiązań wobec sektora finansowego
12. Zmiana stanu zobowiązań wobec sektora niefinansowego i sektora budżetowego
13. Zmiana stanu zobowiązań z tytułu sprzedanych papierów wartościowych z udzielonym
przyrzeczeniem odkupu
14. Zmiana stanu zobowiązań z tytułu papierów wartościowych
15. Zmiana stanu innych zobowiązań
16. Zmiana stanu rozliczeń międzyokresowych
17. Zmiana stanu rozliczeń międzyokresowych przychodów
18. Inne korekty
III. Przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej (I±II)
B. Przepływy środków pieniężnych z działalności inwestycyjnej
I. Wpływy
1. Zbycie udziałów lub akcji w jednostkach zależnych
2. Zbycie udziałów lub akcji w jednostkach współzależnych
3. Zbycie udziałów lub akcji w jednostkach stowarzyszonych
4. Zbycie udziałów lub akcji w innych jednostkach, pozostałych papierów wartościowych i innych
aktywów finansowych (lokacyjnych)
5. Zbycie wartości niematerialnych i prawnych oraz rzeczowych aktywów trwałych
6. Inne wpływy inwestycyjne
II. Wydatki
1. Nabycie udziałów lub akcji w jednostkach zależnych
2. Nabycie udziałów lub akcji w jednostkach współzależnych
3. Nabycie udziałów lub akcji w jednostkach stowarzyszonych
4. Nabycie udziałów lub akcji w innych jednostkach, pozostałych papierów wartościowych i innych
aktywów finansowych (lokacyjnych)
5. Nabycie wartości niematerialnych i prawnych oraz rzeczowych aktywów trwałych
6. Inne wydatki inwestycyjne
III. Przepływy pieniężne netto z działalności inwestycyjnej (I–II)
C. Przepływy środków pieniężnych z działalności finansowej
I. Wpływy
149
164.TO
1. Zaciągnięcie długoterminowych kredytów od innych banków
2. Zaciągnięcie długoterminowych pożyczek od innych niż banki instytucji finansowych
3. Emisja dłużnych papierów wartościowych dla innych instytucji finansowych
4. Zwiększenie stanu zobowiązań podporządkowanych
5. Wpływy netto z emisji akcji i dopłat do kapitału
6. Inne wpływy finansowe
II. Wydatki
1. Spłaty długoterminowych kredytów na rzecz innych banków
2. Spłaty długoterminowych pożyczek na rzecz innych niż banki instytucji finansowych
3. Wykup dłużnych papierów wartościowych od innych instytucji finansowych
4. Z tytułu innych zobowiązań finansowych
5. Płatności zobowiązań z tytułu umów leasingu finansowego
6. Zmniejszenie stanu zobowiązań podporządkowanych
7. Dywidendy i inne wypłaty na rzecz właścicieli
8. Inne, niż wypłaty na rzecz właścicieli, wydatki z tytułu podziału zysku
9. Nabycie akcji własnych
10. Inne wydatki finansowe
III. Przepływy pieniężne netto z działalności finansowej (I–II)
D. Przepływy pieniężne netto, razem (A.III±B.III±C.III)
E. Bilansowa zmiana stanu środków pieniężnych, w tym
– zmiana stanu środków pieniężnych z tytułu różnic kursowych
F. Środki pieniężne na początek okresu
G. Środki pieniężne na koniec okresu (F±D), w tym
– o ograniczonej możliwości dysponowania
Dodatkowe informacje i objaśnienia
obejmują zakres informacji określony w przepisach wydanych na podstawie art. 81 ust. 2 pkt 8
lit. a ustawy.
150
164.TO
Załącznik nr 3
ZAKRES INFORMACJI WYKAZYWANYCH W SPRAWOZDANIU FINANSOWYM,
O KTÓRYM MOWA W ART. 45 USTAWY, DLA ZAKŁADÓW UBEZPIECZEŃ I ZAKŁADÓW
REASEKURACJI
Wstęp
obejmuje zakres informacji określony w przepisach wydanych na podstawie art. 81 ust. 2 pkt 6 ustawy
Bilans
Aktywa
A. Wartości niematerialne i prawne
1. Wartość firmy
2. Inne wartości niematerialne i prawne i zaliczki na poczet wartości niematerialnych i prawnych
B. Lokaty
I. Nieruchomości
1. Grunty własne oraz prawo wieczystego użytkowania gruntu
2. Budynki, budowle oraz spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
3. Inwestycje budowlane i zaliczki na poczet tych inwestycji
II. Lokaty w jednostkach podporządkowanych
1. Udziały lub akcje w jednostkach podporządkowanych
2. Pożyczki udzielone jednostkom podporządkowanym oraz dłużne papiery wartościowe emitowane
przez te jednostki
3. Pozostałe lokaty
III. Inne lokaty finansowe
1. Udziały, akcje oraz inne papiery wartościowe o zmiennej kwocie dochodu oraz jednostki
uczestnictwa i certyfikaty inwestycyjne w funduszach inwestycyjnych
2. Dłużne papiery wartościowe i inne papiery wartościowe o stałej kwocie dochodu
3. Udziały we wspólnych przedsięwzięciach lokacyjnych
4. Pożyczki zabezpieczone hipotecznie
5. Pozostałe pożyczki
6. Lokaty terminowe w instytucjach kredytowych
7. Pozostałe lokaty
IV. Należności depozytowe od cedentów
C. Aktywa netto ubezpieczeń na życie, gdy ryzyko lokaty (inwestycyjne) ponosi ubezpieczający
D. Należności
I. Należności z tytułu ubezpieczeń bezpośrednich
1. Należności od ubezpieczających, w tym:
1.1. Od jednostek podporządkowanych
1.2. Od pozostałych jednostek
2. Należności od pośredników ubezpieczeniowych, w tym:
2.1. Od jednostek podporządkowanych
2.2. Od pozostałych jednostek
3. Inne należności
3.1. Od jednostek podporządkowanych
3.2. Od pozostałych jednostek
II. Należności z tytułu reasekuracji, w tym:
1. Od jednostek podporządkowanych
2. Od pozostałych jednostek
III. Inne należności
1. Należności od budżetu
2. Pozostałe należności, w tym:
2.1. Od jednostek podporządkowanych
2.2. Od pozostałych jednostek
E. Inne składniki aktywów
151
164.TO
I. Rzeczowe składniki aktywów
II. Środki pieniężne
III. Pozostałe składniki aktywów
F. Rozliczenia międzyokresowe
I. Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego
II. Aktywowane koszty akwizycji
III. Zarachowane odsetki i czynsze
IV. Inne rozliczenia międzyokresowe
G. Należne wpłaty na kapitał podstawowy
H. Akcje własne
Aktywa razem
Pasywa
A. Kapitał własny
I. Kapitał podstawowy
II. Kapitał zapasowy
III. Kapitał z aktualizacji wyceny
IV. Pozostałe kapitały rezerwowe
V. Zysk (strata) z lat ubiegłych
VI. Zysk (strata) netto
VII. Odpisy z zysku netto w ciągu roku obrotowego (wielkość ujemna)
B. Zobowiązania podporządkowane
C. Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe
I. Rezerwa składek i rezerwa na pokrycie ryzyka niewygasłego
II. Rezerwa ubezpieczeń na życie
III. Rezerwy na niewypłacone odszkodowania i świadczenia
IV. Rezerwy na premie i rabaty dla ubezpieczonych
V. Rezerwy na wyrównanie szkodowości (ryzyka)
VI. Rezerwy na zwrot składek dla członków
VII. Pozostałe rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe określone w statucie
VIII. Rezerwa ubezpieczeń na życie, gdy ryzyko lokaty (inwestycyjne) ponosi ubezpieczający
D. Udział reasekuratorów w rezerwach techniczno-ubezpieczeniowych (wartość ujemna)
I. Udział reasekuratorów w rezerwie składek i w rezerwie na pokrycie ryzyka niewygasłego
II. Udział reasekuratorów w rezerwie ubezpieczeń na życie
III. Udział reasekuratorów w rezerwie na niewypłacone odszkodowania i świadczenia
IV. Udział reasekuratorów w rezerwie na premie i rabaty dla ubezpieczonych
V. Udział reasekuratorów w pozostałych rezerwach techniczno-ubezpieczeniowych określonych
w statucie
VI. Udział reasekuratorów w rezerwie ubezpieczeń na życie, gdy ryzyko lokaty (inwestycyjne) ponosi
ubezpieczający
E. Oszacowane regresy i odzyski (wielkość ujemna)
1. Oszacowane regresy i odzyski brutto
2. Udział reasekuratorów w oszacowanych regresach i odzyskach
F. Pozostałe rezerwy
I. Rezerwy na świadczenia emerytalne oraz inne obowiązkowe świadczenia pracowników
II. Rezerwa z tytułu odroczonego podatku dochodowego
III. Inne rezerwy
G. Zobowiązania z tytułu depozytów reasekuratorów
H. Pozostałe zobowiązania i fundusze specjalne
I. Zobowiązania z tytułu ubezpieczeń bezpośrednich
1. Zobowiązania wobec ubezpieczających, w tym:
1.1. Wobec jednostek podporządkowanych
1.2. Wobec pozostałych jednostek
2. Zobowiązania wobec pośredników ubezpieczeniowych, w tym:
2.1. Wobec jednostek podporządkowanych
2.2. Wobec pozostałych jednostek
3. Inne zobowiązania z tytułu ubezpieczeń, w tym:
152
164.TO
3.1. Wobec jednostek podporządkowanych
3.2. Wobec pozostałych jednostek
II. Zobowiązania z tytułu reasekuracji, w tym:
1. Wobec jednostek podporządkowanych
2. Wobec pozostałych jednostek
III. Zobowiązania z tytułu emisji własnych dłużnych papierów wartościowych oraz pobranych
pożyczek, w tym:
1. Zobowiązania zamienne na akcje zakładu ubezpieczeń
2. Pozostałe
IV. Zobowiązania wobec instytucji kredytowych
V. Inne zobowiązania
1. Zobowiązania wobec budżetu
2. Pozostałe zobowiązania
2.1. Wobec jednostek podporządkowanych
2.2. Wobec pozostałych jednostek
VI. Fundusze specjalne
I. Rozliczenia międzyokresowe
1. Rozliczenia międzyokresowe kosztów
2. Ujemna wartość firmy
3. Przychody przyszłych okresów
Pasywa razem
Pozycje pozabilansowe
1. Należności warunkowe, w tym:
1.1. otrzymane gwarancje i poręczenia
1.2. pozostałe
2. Zobowiązania warunkowe, w tym:
2.1. udzielone poręczenia i gwarancje
2.2. weksle akceptowane i indosowane
2.3. aktywa z zobowiązaniem odsprzedaży
2.4. inne zobowiązania zabezpieczone na aktywach lub na przychodach
3. Zabezpieczenia z tytułu reasekuracji ustanowione na rzecz zakładu ubezpieczeń
4. Zabezpieczenia z tytułu reasekuracji ustanowione przez zakład ubezpieczeń na rzecz cedentów
5. Obce składniki aktywów nieujęte w aktywach
Techniczny rachunek ubezpieczeń majątkowych i osobowych
I. Składki (1–2–3+4)
1. Składki przypisane brutto
2. Udział reasekuratorów w składce przypisanej
3. Zmiana stanu rezerw składek i rezerwy na ryzyko niewygasłe brutto
4. Udział reasekuratorów w zmianie stanu rezerw składek
II. Przychody z lokat netto po uwzględnieniu kosztów, przeniesione z ogólnego rachunku zysków
i strat
III. Pozostałe przychody techniczne na udziale własnym
IV. Odszkodowania i świadczenia (1+2)
1. Odszkodowania i świadczenia wypłacone na udziale własnym
1.1. Odszkodowania i świadczenia wypłacone brutto
1.2. Udział reasekuratorów w odszkodowaniach i świadczeniach wypłaconych
2. Zmiana stanu rezerwy na niewypłacone odszkodowania i świadczenia na udziale własnym
2.1. Zmiana stanu rezerw na niewypłacone odszkodowania i świadczenia brutto
2.2. Udział reasekuratorów w zmianie stanu rezerw na niewypłacone odszkodowania i świadczenia
V. Zmiany stanu pozostałych rezerw techniczno-ubezpieczeniowych na udziale własnym
1. Zmiany stanu pozostałych rezerw techniczno-ubezpieczeniowych brutto
2. Udział reasekuratorów w zmianie stanu pozostałych rezerw techniczno-ubezpieczeniowych
VI. Premie i rabaty na udziale własnym łącznie ze zmianą stanu rezerw
VII. Koszty działalności ubezpieczeniowej
1. Koszty akwizycji
153
164.TO
1.1. W tym zmiana stanu aktywowanych kosztów akwizycji
2. Koszty administracyjne
3. Prowizje reasekuracyjne i udział w zyskach reasekuratorów
VIII. Pozostałe koszty techniczne na udziale własnym
IX. Zmiany stanu rezerw na wyrównanie szkodowości (ryzyka)
X. Wynik techniczny ubezpieczeń majątkowych i osobowych
Techniczny rachunek ubezpieczeń na życie
I. Składki
1. Składki przypisane brutto
2. Udział reasekuratorów w składce przypisanej brutto
3. Zmiana stanu rezerw składek i na ryzyko niewygasłe brutto
4. Udział reasekuratorów w zmianie stanu rezerw składek
II. Przychody z lokat
1. Przychody z lokat w nieruchomości
2. Przychody z lokat w jednostkach podporządkowanych
2.1. z udziałów lub akcji
2.2. z pożyczek i dłużnych papierów wartościowych
2.3. z pozostałych lokat
3. Przychody z innych lokat finansowych
3.1. z udziałów, akcji, innych papierów wartościowych o zmiennej kwocie dochodu oraz jednostek
uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych w funduszach inwestycyjnych
3.2. z dłużnych papierów wartościowych oraz innych papierów wartościowych o stałej kwocie
dochodu
3.3. z lokat terminowych w instytucjach kredytowych
3.4. z pozostałych lokat
4. Wynik dodatni z rewaloryzacji lokat
5. Wynik dodatni z realizacji lokat
III. Niezrealizowane zyski z lokat
IV. Pozostałe przychody techniczne na udziale własnym
V. Odszkodowania i świadczenia
1. Odszkodowania i świadczenia wypłacone na udziale własnym
1.1. Odszkodowania i świadczenia wypłacone brutto
1.2. Udział reasekuratorów w odszkodowaniach i świadczeniach wypłaconych
2. Zmiana stanu rezerw na niewypłacone odszkodowania i świadczenia na udziale własnym
2.1. Rezerwy brutto
2.2. Udział reasekuratorów
VI. Zmiany stanu innych rezerw techniczno-ubezpieczeniowych na udziale własnym
1. Zmiana stanu rezerw w ubezpieczeniach na życie na udziale własnym
1.1. rezerw brutto
1.2. na udziale reasekuratorów
2. Zmiana stanu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych na udziale własnym dla ubezpieczeń na życie,
jeżeli ryzyko lokaty ponosi ubezpieczający
2.1. rezerw brutto
2.2. na udziale reasekuratorów
3. Zmiana stanu pozostałych rezerw techniczno-ubezpieczeniowych przewidzianych w statucie na
udziale własnym
3.1. rezerw brutto
3.2. na udziale reasekuratorów
VII. Premie i rabaty łącznie ze zmianą stanu rezerw na udziale własnym
VIII. Koszty działalności ubezpieczeniowej
1. Koszty akwizycji
1.1. W tym zmiana stanu aktywowanych kosztów akwizycji
2. Koszty administracyjne
3. Prowizje reasekuracyjne i udziały w zyskach
IX. Koszty działalności lokacyjnej
1. Koszty utrzymania nieruchomości
154
164.TO
2. Pozostałe koszty działalności lokacyjnej
3. Wynik ujemny z rewaloryzacji lokat
4. Wynik ujemny z realizacji lokat
X. Niezrealizowane straty na lokatach
XI. Pozostałe koszty techniczne na udziale własnym
XII. Przychody z lokat netto po uwzględnieniu kosztów, przeniesione do ogólnego rachunku zysków
i strat
XIII. Wynik techniczny ubezpieczeń na życie
Ogólny rachunek zysków i strat
I. Wynik techniczny ubezpieczeń majątkowych i osobowych lub ubezpieczeń na życie
II. Przychody z lokat
1. Przychody z lokat w nieruchomości
2. Przychody z lokat w jednostkach podporządkowanych
2.1. z udziałów i akcji
2.2. z pożyczek i dłużnych papierów wartościowych
2.3. z pozostałych lokat
3. Przychody z innych lokat finansowych
3.1. z udziałów, akcji, innych papierów wartościowych o zmiennej kwocie dochodu oraz jednostek
uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych w funduszach inwestycyjnych,
3.2. z dłużnych papierów wartościowych oraz innych papierów wartościowych o stałej kwocie
dochodu
3.3. z lokat terminowych w instytucjach kredytowych
3.4. z pozostałych lokat
4. Wynik dodatni z rewaloryzacji lokat
5. Wynik dodatni z realizacji lokat
III. Niezrealizowane zyski z lokat
IV. Przychody z lokat netto po uwzględnieniu kosztów, przeniesione z technicznego rachunku
ubezpieczeń na życie
V. Koszty działalności lokacyjnej
1. Koszty utrzymania nieruchomości
2. Pozostałe koszty działalności lokacyjnej
3. Wynik ujemny z rewaloryzacji lokat
4. Wynik ujemny z realizacji lokat
VI. Niezrealizowane straty na lokatach
VII. Przychody z lokat netto po uwzględnieniu kosztów, przeniesione do technicznego rachunku
ubezpieczeń majątkowych i osobowych
VIII. Pozostałe przychody operacyjne
IX. Pozostałe koszty operacyjne
X. Zysk (strata) z działalności operacyjnej
XI. Zyski nadzwyczajne
XII. Straty nadzwyczajne
XIII. Zysk (strata) brutto
XIV. Podatek dochodowy
XV. Pozostałe obowiązkowe zmniejszenia zysku (zwiększenia straty)
XVI. Zysk (strata) netto
Zestawienie zmian w kapitale własnym
I. Kapitał własny na początek okresu (BO)
– Korekty błędów podstawowych
I.a. Kapitał własny na początek okresu (BO), po korektach
1. Kapitał podstawowy na początek okresu
1.1. Zmiany kapitału podstawowego
a) zwiększenie (z tytułu)
– emisji akcji
– ...
b) zmniejszenie (z tytułu)
– umorzenia akcji
155
164.TO
– ...
1.2. Kapitał podstawowy na koniec okresu
2. (uchylona)
3. (uchylona)
4. Kapitał zapasowy na początek okresu
4.1. Zmiany kapitału zapasowego
a) zwiększenie (z tytułu)
– emisji akcji powyżej wartości nominalnej
– podziału zysku (ustawowo)
– podziału zysku (ponad wymaganą ustawowo minimalną wartość)
– ...
b) zmniejszenie (z tytułu)
– pokrycia straty
– ...
4.2. Kapitał zapasowy na koniec okresu
5. Kapitał z aktualizacji wyceny na początek okresu
5.1. Zmiany kapitału z aktualizacji wyceny
a) zwiększenie (z tytułu)
– ...
b) zmniejszenie (z tytułu)
– zbycia środków trwałych
– ...
5.2. Kapitał z aktualizacji wyceny na koniec okresu
6. Pozostałe kapitały rezerwowe na początek okresu
6.1. Zmiany pozostałych kapitałów rezerwowych
a) zwiększenie (z tytułu)
– ...
b) zmniejszenie (z tytułu)
– ...
6.2. Pozostałe kapitały rezerwowe na koniec okresu
7. Zysk (strata) z lat ubiegłych na początek okresu
7.1. Zysk z lat ubiegłych na początek okresu
– Korekty błędów podstawowych
7.2. Zysk z lat ubiegłych na początek okresu, po korektach
a) zwiększenie (z tytułu)
– podziału zysku z lat ubiegłych
– ...
b) zmniejszenie (z tytułu)
– ...
7.3. Zysk z lat ubiegłych na koniec okresu
7.4. Strata z lat ubiegłych na początek okresu
– Korekty błędów podstawowych
7.5. Strata z lat ubiegłych na początek okresu, po korektach
a) zwiększenie (z tytułu)
– przeniesienia straty z lat ubiegłych do pokrycia
– ...
b) zmniejszenie (z tytułu)
7.6. Strata z lat ubiegłych na koniec okresu
7.7. Zysk (strata) z lat ubiegłych na koniec okresu
8. Wynik netto
a) zysk netto
b) strata netto
c) odpisy z zysku
II. Kapitał własny na koniec okresu (BZ)
III. Kapitał własny po uwzględnieniu proponowanego podziału zysku (pokrycia straty)
Rachunek przepływów pieniężnych
156
164.TO
(metoda bezpośrednia)
A. Przepływy środków pieniężnych z działalności operacyjnej
I. Wpływy
1. Wpływy z działalności bezpośredniej oraz reasekuracji czynnej
1.1. Wpływy z tytułu składek brutto
1.2. Wpływy z tytułu regresów, odzysków i zwrotów odszkodowań
1.3. Pozostałe wpływy z działalności bezpośredniej
2. Wpływy z reasekuracji biernej
2.1. Wpłaty reasekuratorów z tytułu udziału w odszkodowaniach
2.2. Wpływy z tytułu prowizji reasekuracyjnych i udziałów w zyskach reasekuratorów
2.3. Pozostałe wpływy z reasekuracji biernej
3. Wpływy z pozostałej działalności operacyjnej
3.1. Wpływy z tytułu czynności komisarza awaryjnego
3.2. Zbycie wartości niematerialnych i prawnych oraz rzeczowych składników aktywów trwałych
innych niż lokaty
3.3. Pozostałe wpływy
II. Wydatki
1. Wydatki z tytułu działalności bezpośredniej i reasekuracji czynnej
1.1. Zwroty składek brutto
1.2. Odszkodowania i świadczenia wypłacone brutto
1.3. Wydatki z tytułu akwizycji
1.4. Wydatki o charakterze administracyjnym
1.5. Wydatki z tytułu likwidacji szkód i windykacji regresów
1.6. Wypłacone prowizje i udziały w zyskach z tytułu reasekuracji czynnej
1.7. Pozostałe wydatki z działalności bezpośredniej oraz reasekuracji czynnej
2. Wydatki z tytułu reasekuracji biernej
2.1. Składki zapłacone z tytułu reasekuracji
2.2. Pozostałe wydatki z tytułu reasekuracji biernej
3. Wydatki z pozostałej działalności operacyjnej
3.1. Wydatki z tytułu czynności komisarza awaryjnego
3.2. Nabycie wartości niematerialnych i prawnych i rzeczowych składników aktywów trwałych
innych niż lokaty
3.3. Pozostałe wydatki operacyjne
III. Przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej (I–II)
B. Przepływy z działalności lokacyjnej
I. Wpływy
1. Zbycie nieruchomości
2. Zbycie udziałów, akcji w jednostkach podporządkowanych
3. Zbycie udziałów, akcji, w pozostałych jednostkach oraz jednostek uczestnictwa i certyfikatów
inwestycyjnych w funduszach inwestycyjnych
4. Realizacja dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez jednostki podporządkowane oraz
spłata pożyczek udzielonych tym jednostkom
5. Realizacja dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez pozostałe jednostki
6. Likwidacja lokat terminowych w instytucjach kredytowych
7. Realizacja pozostałych lokat
8. Wpływy z nieruchomości
9. Odsetki otrzymane
10. Dywidendy otrzymane
11. Pozostałe wpływy z lokat
II. Wydatki
1. Nabycie nieruchomości
2. Nabycie udziałów, akcji w jednostkach podporządkowanych
3. Nabycie udziałów, akcji w pozostałych jednostkach oraz jednostek uczestnictwa, i certyfikatów
inwestycyjnych w funduszach inwestycyjnych
4. Nabycie dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez jednostki podporządkowane oraz
udzielenie pożyczek tym jednostkom
5. Nabycie dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez pozostałe jednostki
157
164.TO
6. Nabycie lokat terminowych w instytucjach kredytowych
7. Nabycie pozostałych lokat
8. Wydatki na utrzymanie nieruchomości
9. Pozostałe wydatki na lokaty
III. Przepływy pieniężne netto z działalności lokacyjnej (I–II)
C. Przepływy środków pieniężnych z działalności finansowej
I. Wpływy
1. Wpływy netto z emisji akcji oraz dopłat do kapitału
2. Kredyty, pożyczki oraz emisja dłużnych papierów wartościowych
3. Pozostałe wpływy finansowe
II. Wydatki
1. Dywidendy
2. Inne niż, wypłata dywidend, wydatki z tytułu podziału zysku
3. Nabycie akcji własnych
4. Spłata kredytów, pożyczek oraz wykup własnych dłużnych papierów wartościowych
5. Odsetki od kredytów, pożyczek oraz wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych
6. Pozostałe wydatki finansowe
III. Przepływy pieniężne netto z działalności finansowej (I–II)
D. Przepływy pieniężne netto, razem (A.III±B.III±C.III)
E. Bilansowa zmiana środków pieniężnych, w tym:
– zmiana stanu środków pieniężnych z tytułu różnic kursowych
F. Środki pieniężne na początek okresu
G. Środki pieniężne na koniec okresu (F±D), w tym:
– o ograniczonej możliwości dysponowania
Dodatkowe informacje i objaśnienia
obejmują zakres informacji określony w przepisach wydanych na podstawie art. 81 ust. 2 pkt 6
ustawy.
158
164.TO
Załącznik nr 4
ZAKRES INFORMACJI WYKAZYWANYCH W SPRAWOZDANIU FINANSOWYM,
O KTÓRYM MOWA W ART. 45 USTAWY, DLA JEDNOSTEK MIKRO
Informacje ogólne:
1) firma, siedziba i adres albo miejsce zamieszkania i adres oraz numer we
właściwym rejestrze sądowym albo ewidencji,
2) wskazanie czasu trwania działalności jednostki, jeżeli jest ograniczony,
3) wskazanie okresu objętego sprawozdaniem finansowym,
4) wskazanie zastosowanych zasad rachunkowości przewidzianych dla jednostek
mikro z wyszczególnieniem wybranych uproszczeń,
5) wskazanie, czy sprawozdanie finansowe zostało sporządzone przy założeniu
kontynuowania działalności gospodarczej przez jednostkę w dającej się
przewidzieć przyszłości oraz czy nie istnieją okoliczności wskazujące na
zagrożenie kontynuowania przez nią działalności,
6) omówienie przyjętych zasad (polityki) rachunkowości, w tym metod wyceny
aktywów i pasywów (także amortyzacji), pomiaru wyniku finansowego oraz
sposobu sporządzenia sprawozdania finansowego w zakresie, w jakim ustawa
pozostawia jednostce prawo wyboru.
Bilans
Aktywa
A. Aktywa trwałe, w tym środki trwałe
B. Aktywa obrotowe, w tym:
– zapasy
– należności krótkoterminowe
C. Należne wpłaty na kapitał (fundusz) podstawowy
D. Udziały (akcje) własne
Aktywa razem
Pasywa
A. Kapitał (fundusz) własny, w tym:
– kapitał (fundusz) podstawowy
– (uchylone)
B. Zobowiązania i rezerwy na zobowiązania, w tym:
– rezerwy na zobowiązania
– zobowiązania z tytułu kredytów i pożyczek
Pasywa razem
Informacje uzupełniające do bilansu:
1) kwota wszelkich zobowiązań finansowych, w tym z tytułu dłużnych
instrumentów finansowych, gwarancji i poręczeń lub zobowiązań warunkowych
159
164.TO
nieuwzględnionych w bilansie, ze wskazaniem charakteru i formy
wierzytelności zabezpieczonych rzeczowo; wszelkie zobowiązania dotyczące
emerytur oraz jednostek powiązanych lub stowarzyszonych są ujawniane
odrębnie,
2) kwota zaliczek i kredytów udzielonych członkom organów administrujących,
zarządzających i nadzorujących, ze wskazaniem oprocentowania, głównych
warunków oraz wszelkich kwot spłaconych, odpisanych lub umorzonych, a także
zobowiązań zaciągniętych w ich imieniu tytułem gwarancji i poręczeń
wszelkiego rodzaju, ze wskazaniem kwoty ogółem dla każdej kategorii,
3) o udziałach (akcjach) własnych, w tym:
a) przyczyna nabycia udziałów (akcji) własnych dokonanego w roku
obrotowym,
b) liczba i wartość nominalna nabytych oraz zbytych w roku obrotowym
udziałów (akcji), a w przypadku braku wartości nominalnej, ich wartość
księgowa, jak też część kapitału podstawowego, którą te udziały (akcje)
reprezentują,
c) w przypadku nabycia lub zbycia odpłatnego, równowartość tych udziałów
(akcji),
d) liczba i wartość nominalna lub, w razie braku wartości nominalnej, wartość
księgowa wszystkich udziałów (akcji) nabytych i zatrzymanych, jak
również część kapitału podstawowego, którą te udziały (akcje) reprezentują.
Rachunek zysków i strat
A. Przychody podstawowej działalności operacyjnej i zrównane z nimi, w tym
zmiana stanu produktów (zwiększenie – wartość dodatnia, zmniejszenie –
wartość ujemna)
B. Koszty podstawowej działalności operacyjnej:
I. Amortyzacja
II. Zużycie materiałów i energii
III. Wynagrodzenia, ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia
IV. Pozostałe koszty
C. Pozostałe przychody i zyski, w tym aktualizacja wartości aktywów
D. Pozostałe koszty i straty, w tym aktualizacja wartości aktywów
E. Podatek dochodowy
160
164.TO
F. Zysk/strata netto (A?B+C?D?E)
(dla jednostek mikro, o których mowa w art. 3 ust. 1a pkt 1, 3 i 4 oraz ust. 1b
ustawy)
lub
G. Wynik finansowy netto ogółem (A?B+C?D?E), w tym:
I. Nadwyżka przychodów nad kosztami (wartość dodatnia)
II. Nadwyżka kosztów nad przychodami (wartość ujemna)
(dla jednostek mikro, o których mowa w art. 3 ust. 1a pkt 2 ustawy).
161
164.TO
Załącznik nr 5
ZAKRES INFORMACJI WYKAZYWANYCH W SPRAWOZDANIU FINANSOWYM,
O KTÓRYM MOWA W ART. 45 USTAWY, DLA JEDNOSTEK MAŁYCH KORZYSTAJĄCYCH
Z UPROSZCZEŃ ODNOSZĄCYCH SIĘ DO SPRAWOZDANIA FINANSOWEGO
Wprowadzenie do sprawozdania finansowego
obejmuje w szczególności:
1) firmę, siedzibę i adres albo miejsce zamieszkania i adres oraz numer we
właściwym rejestrze sądowym albo ewidencji;
2) wskazanie czasu trwania działalności jednostki, jeżeli jest ograniczony;
3) wskazanie okresu objętego sprawozdaniem finansowym;
4) wskazanie zastosowanych uproszczeń przewidzianych dla jednostek małych;
5) wskazanie, czy sprawozdanie finansowe zostało sporządzone przy założeniu
kontynuowania działalności gospodarczej przez jednostkę w dającej się
przewidzieć przyszłości oraz czy nie istnieją okoliczności wskazujące na
zagrożenie kontynuowania przez nią działalności;
6) omówienie przyjętych zasad (polityki) rachunkowości, w tym metod wyceny
aktywów i pasywów (także amortyzacji), ustalenia wyniku finansowego oraz
sposobu sporządzenia sprawozdania finansowego w zakresie, w jakim ustawa
pozostawia jednostce prawo wyboru.
Bilans
Aktywa
A. Aktywa trwałe
I. Wartości niematerialne i prawne
II. Rzeczowe aktywa trwałe, w tym:
– środki trwałe
– środki trwałe w budowie
III. Należności długoterminowe
IV. Inwestycje długoterminowe, w tym:
– nieruchomości
– długoterminowe aktywa finansowe
V. Długoterminowe rozliczenia międzyokresowe
B. Aktywa obrotowe
I. Zapasy
II. Należności krótkoterminowe, w tym:
a) z tytułu dostaw i usług, w tym:
– do 12 miesięcy
– powyżej 12 miesięcy
III. Inwestycje krótkoterminowe, w tym:
a) krótkoterminowe aktywa finansowe, w tym:
– środki pieniężne w kasie i na rachunkach
IV. Krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe
C. Należne wpłaty na kapitał (fundusz) podstawowy
D. Udziały (akcje) własne
Aktywa razem
162
164.TO
Pasywa
A. Kapitał (fundusz) własny
I. Kapitał (fundusz) podstawowy
II. Kapitał (fundusz) zapasowy, w tym:
– nadwyżka wartości sprzedaży (wartości emisyjnej) nad wartością nominalną udziałów (akcji)
III. Kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny, w tym:
– z tytułu aktualizacji wartości godziwej
IV. Pozostałe kapitały (fundusze) rezerwowe
V. Zysk (strata) z lat ubiegłych
VI. Zysk (strata) netto
VII. Odpisy z zysku netto w ciągu roku obrotowego (wielkość ujemna)
B. Zobowiązania i rezerwy na zobowiązania
I. Rezerwy na zobowiązania, w tym:
– rezerwa na świadczenia emerytalne i podobne
II. Zobowiązania długoterminowe, w tym:
– z tytułu kredytów i pożyczek
III. Zobowiązania krótkoterminowe, w tym:
a) z tytułu kredytów i pożyczek
b) z tytułu dostaw i usług, w tym:
– do 12 miesięcy
– powyżej 12 miesięcy
c) fundusze specjalne
IV. Rozliczenia międzyokresowe
Pasywa razem
Rachunek zysków i strat
(wariant kalkulacyjny)
A. Przychody netto ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów
B. Koszty sprzedanych produktów, towarów i materiałów
C. Koszty sprzedaży
D. Koszty ogólnego zarządu
E. Zysk (strata) ze sprzedaży (A–B–C–D)
F. Pozostałe przychody operacyjne, w tym:
– aktualizacja wartości aktywów niefinansowych
G. Pozostałe koszty operacyjne, w tym:
– aktualizacja wartości aktywów niefinansowych
H. Przychody finansowe, w tym:
I. Dywidendy i udziały w zyskach od jednostek, w których jednostka posiada zaangażowanie
w kapitale, w tym:
– od jednostek powiązanych, w których jednostka posiada zaangażowanie w kapitale
II. Odsetki, w tym:
– od jednostek powiązanych
III. Zysk z tytułu rozchodu aktywów finansowych, w tym:
– w jednostkach powiązanych
IV. Aktualizacja wartości aktywów finansowych
I. Koszty finansowe, w tym:
I. Odsetki, w tym:
– dla jednostek powiązanych
II. Strata z tytułu rozchodu aktywów finansowych, w tym:
– w jednostkach powiązanych
III. Aktualizacja wartości aktywów finansowych
J. Zysk (strata) brutto (E+F–G+H–I)
K. Podatek dochodowy
L. Zysk (strata) netto (J–K)
(wariant porównawczy)
A. Przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi
163
164.TO
I. Przychody netto ze sprzedaży
II. Zmiana stanu produktów (zwiększenie – wartość dodatnia, zmniejszenie – wartość ujemna)
III. Koszt wytworzenia produktów na własne potrzeby jednostki
B. Koszty działalności operacyjnej
I. Amortyzacja
II. Zużycie materiałów i energii
III. Usługi obce
IV. Wynagrodzenia
V. Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia, w tym:
– emerytalne
VI. Pozostałe koszty, w tym:
– wartość sprzedanych towarów i materiałów
C. Zysk (strata) ze sprzedaży (A–B)
D. Pozostałe przychody operacyjne, w tym:
– aktualizacja wartości aktywów niefinansowych
E. Pozostałe koszty operacyjne, w tym:
– aktualizacja wartości aktywów niefinansowych
F. Przychody finansowe, w tym:
I. Dywidendy i udziały w zyskach od jednostek, w których jednostka posiada zaangażowanie
w kapitale, w tym:
– od jednostek powiązanych, w których jednostka posiada zaangażowanie w kapitale
II. Odsetki, w tym:
– od jednostek powiązanych
III. Zysk z tytułu rozchodu aktywów finansowych, w tym:
– w jednostkach powiązanych
IV. Aktualizacja wartości aktywów finansowych
G. Koszty finansowe, w tym:
I. Odsetki, w tym:
– dla jednostek powiązanych
II. Strata z tytułu rozchodu aktywów finansowych, w tym:
– w jednostkach powiązanych
III. Aktualizacja wartości aktywów finansowych
H. Zysk (strata) brutto (C+D–E+F–G)
I. Podatek dochodowy
J. Zysk (strata) netto (H–I)
Dodatkowe informacje i objaśnienia
obejmują w szczególności:
1) szczegółowy zakres zmian wartości grup rodzajowych środków trwałych,
wartości niematerialnych i prawnych oraz inwestycji długoterminowych,
zawierający stan tych aktywów na początek roku obrotowego, zwiększenia i
zmniejszenia z tytułu: aktualizacji wartości, nabycia, rozchodu, przemieszczenia
wewnętrznego oraz stan końcowy, a dla majątku amortyzowanego – podobne
przedstawienie stanów i tytułów zmian dotychczasowej amortyzacji lub
umorzenia;
2) kwotę dokonanych w trakcie roku obrotowego odpisów aktualizujących wartość
aktywów trwałych odrębnie dla długo-terminowych aktywów niefinansowych
oraz długoterminowych aktywów finansowych;
3) kwotę wartości firmy i wyjaśnienie okresu jej odpisywania, określonych
w art. 44b ust. 10;
164
164.TO
4) w przypadku gdy instrumenty finansowe lub składniki aktywów niebędące
instrumentami finansowymi są wyceniane według wartości godziwej:
a) istotne założenia przyjęte do ustalenia wartości godziwej, w przypadku gdy
dane przyjęte do ustalenia tej war-tości nie pochodzą z aktywnego rynku,
b) odrębnie dla długoterminowych i krótkoterminowych instrumentów
finansowych lub składników aktywów nie-będących instrumentami
finansowymi – wartość godziwą wykazaną w bilansie, jak również
odpowiednio skutki przeszacowania wpływające na wynik finansowy lub
odniesione na kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny w okresie
sprawozdawczym,
c) odrębnie dla pochodnych instrumentów finansowych wykazywanych jako
krótkoterminowe aktywa finansowe lub zobowiązania krótkoterminowe –
informacje dotyczące zakresu i charakteru instrumentów, w tym istotnych
warunków mogących wpłynąć na kwotę, termin i pewność przyszłych
przepływów pieniężnych,
d) tabelę zmian w kapitale (funduszu) z aktualizacji wyceny obejmującą stan
kapitału (funduszu) na początek i koniec okresu sprawozdawczego oraz
jego zwiększenia i zmniejszenia w ciągu roku obrotowego;
5) kwotę czynnych rozliczeń międzyokresowych kosztów stanowiących różnicę
między wartością otrzymanych finansowych składników aktywów
a zobowiązaniem zapłaty za nie;
6) podział zobowiązań długoterminowych według pozycji bilansu o pozostałym od
dnia bilansowego, przewidywanym umową, okresie spłaty powyżej 5 lat, jak
również łączną kwotę zobowiązań zabezpieczonych na majątku jednostki ze
wskazaniem charakteru i formy tych zabezpieczeń;
7) w przypadku gdy składnik aktywów lub pasywów jest wykazywany w więcej niż
jednej pozycji bilansu, jego powiązanie między tymi poz ycjami; dotyczy to
w szczególności podziału należności i zobowiązań na część długoterminową
i krótkoterminową;
8) łączną kwotę zobowiązań warunkowych, w tym również udzielonych przez
jednostkę gwarancji i poręczeń, także wekslowych, niewykazanych w bilansie,
ze wskazaniem zobowiązań zabezpieczonych na majątku jednostki oraz
charakteru i formy tych zabezpieczeń; odrębnie należy wykazać informacje
165
164.TO
dotyczące zobowiązań warunkowych w zakresie emerytur i podobnych
świadczeń oraz wobec jednostek powiązanych lub stowarzyszonych;
9) koszt wytworzenia środków trwałych w budowie, w tym odsetki oraz różnice
kursowe, które powiększyły koszt wytworzenia środków trwałych w budowie
w roku obrotowym;
10) odsetki oraz różnice kursowe, które powiększyły cenę nabycia towarów lub koszt
wytworzenia produktów w roku obrotowym;
11) kwotę i charakter poszczególnych pozycji przychodów lub kosztów
o nadzwyczajnej wartości lub które wystąpiły incydentalnie;
12) informację o przeciętnym w roku obrotowym zatrudnieniu;
13) kwoty zaliczek i pożyczek, udzielonych osobom wchodzącym w skład organów
zarządzających, nadzorujących i administrujących jednostki, ze wskazaniem ich
głównych warunków, wysokości oprocentowania oraz wszelkich kwot
spłaconych, odpisanych lub umorzonych, a także zobowiązań zaciągniętych
w ich imieniu tytułem gwarancji i poręczeń wszelkiego rodzaju, ze wskazaniem
kwoty ogółem dla każdej kategorii;
14) informację o istotnych zdarzeniach, jakie nastąpiły po dniu bilansowym,
a nieuwzględnionych w sprawozdaniu finansowym oraz ich wpływie na sytuację
majątkową, finansową oraz wynik finansowy jednostki;
15) przedstawienie dokonanych w roku obrotowym zmian zasad (polityki)
rachunkowości, jeżeli wywierają one istotny wpływ na sytuację majątkową,
finansową i wynik finansowy jednostki oraz przedstawienie zmiany sposobu
sporządzania sprawozdania finansowego wraz z podaniem jej przyczyny;
16) informacje liczbowe, wraz z wyjaśnieniem, zapewniające porównywalność
danych sprawozdania finansowego za rok poprzedzający ze sprawozdaniem za
rok obrotowy;
17) informacje o nazwie i siedzibie jednostki sporządzającej skonsolidowane
sprawozdanie finansowe na najniższym szczeblu grupy kapitałowej, w skład
której wchodzi spółka jako jednostka zależna;
18) w przypadku gdy jednostka mała nie sporządza sprawozdania z działalności
zgodnie z art. 49 ust. 5 ustawy dodatkowo przedstawia informacje o udziałach
(akcjach) własnych:
166
164.TO
a) przyczynę nabycia udziałów (akcji) własnych dokonanego w roku
obrotowym,
b) liczbę i wartość nominalną nabytych oraz zbytych w roku obrotowym
udziałów (akcji), a w przypadku braku wartości nominalnej, ich wartość
księgową, jak też część kapitału podstawowego, którą te udziały (akcje)
reprezentują,
c) w przypadku nabycia lub zbycia odpłatnego, równowartość tych udziałów
(akcji),
d) liczbę i wartość nominalną lub, w razie braku wartości nominalnej, wartość
księgową wszystkich udziałów (akcji) nabytych i zatrzymanych, jak
również część kapitału podstawowego, którą te udziały (akcje) reprezentują.
167
164.TO
Załącznik nr 6
ZAKRES INFORMACJI WYKAZYWANYCH W SPRAWOZDANIU FINANSOWYM,
O KTÓRYM MOWA W ART. 45 USTAWY, DLA JEDNOSTEK,
O KTÓRYCH MOWA W ART. 3 UST. 2 USTAWY
Z DNIA 24 KWIETNIA 2003 R. O DZIAŁALNOŚCI POŻYTKU PUBLICZNEGO
I O WOLONTARIACIE, Z WYJĄTKIEM SPÓŁEK KAPITAŁOWYCH, ORAZ JEDNOSTEK,
O KTÓRYCH MOWA W ART. 3 UST. 3 PKT 1 I 2 TEJ USTAWY
Wprowadzenie do sprawozdania finansowego
obejmuje w szczególności:
1)nazwę, siedzibę i adres oraz numer we właściwym rejestrze sądowym albo ewidencji;
2)wskazanie czasu trwania działalności jednostki, jeżeli jest ograniczony;
3)wskazanie okresu objętego sprawozdaniem finansowym;
4)wskazanie, czy sprawozdanie finansowe zostało sporządzone przy założeniu kontynuowania
działalności przez jednostkę w dającej się przewidzieć przyszłości oraz czy nie istnieją okoliczności
wskazujące na zagrożenie kontynuowania przez nią działalności;
5)omówienie przyjętych zasad (polityki) rachunkowości, w tym metod wyceny aktywów i pasywów
(także amortyzacji), ustalenia wyniku finansowego oraz sposobu sporządzenia sprawozdania
finansowego w zakresie, w jakim ustawa pozostawia jednostce prawo wyboru.
Bilans
Aktywa
A. Aktywa trwałe
I. Wartości niematerialne i prawne
II. Rzeczowe aktywa trwałe
III. Należności długoterminowe
IV. Inwestycje długoterminowe
V. Długoterminowe rozliczenia międzyokresowe
B. Aktywa obrotowe
I. Zapasy
II. Należności krótkoterminowe
III. Inwestycje krótkoterminowe
IV. Krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe
C. Należne wpłaty na fundusz statutowy
Aktywa razem
Pasywa
A. Fundusz własny
I. Fundusz statutowy
II. Pozostałe fundusze
III. Zysk (strata) z lat ubiegłych
IV. Zysk (strata) netto
B. Zobowiązania i rezerwy na zobowiązania
I. Rezerwy na zobowiązania
II. Zobowiązania długoterminowe
III. Zobowiązania krótkoterminowe
IV. Rozliczenia międzyokresowe
Pasywa razem
Rachunek zysków i strat
A. Przychody z działalności statutowej
I. Przychody z nieodpłatnej działalności pożytku publicznego
168
164.TO
II. Przychody z odpłatnej działalności pożytku publicznego
III. Przychody z pozostałej działalności statutowej
B. Koszty działalności statutowej
I. Koszty nieodpłatnej działalności pożytku publicznego
II. Koszty odpłatnej działalności pożytku publicznego
III. Koszty pozostałej działalności statutowej
C. Zysk (strata) z działalności statutowej (A-B)
D. Przychody z działalności gospodarczej
E. Koszty działalności gospodarczej
F. Zysk (strata) z działalności gospodarczej (D-E)
G. Koszty ogólnego zarządu
H. Zysk (strata) z działalności operacyjnej (C+F -G)
I. Pozostałe przychody operacyjne
J. Pozostałe koszty operacyjne
K. Przychody finansowe
L. Koszty finansowe
M. Zysk (strata) brutto (H+I-J+K-L)
N. Podatek dochodowy
O. Zysk (strata) netto (M-N)
169
164.TO
Informacja dodatkowa:
Informacja dodatkowa powinna zawierać nieobjęte bilansem oraz rachunkiem zysków i strat informacje
i wyjaśnienia niezbędne do oceny gospodarki finansowej jednostki, a w szczególności:
1) informacje o wszelkich zobowiązaniach finansowych, w tym z tytułu dłużnych instrumentów
finansowych, gwarancji i poręczeń lub zobowiązań warunkowych nieuwzględnionych w
bilansie, ze wskazaniem charakteru i formy wierzytelności zabezpieczonych rzeczowo;
2) informacje o kwotach zaliczek i kredytów udzielonych członkom organów administrujących,
zarządzających i nadzorujących, ze wskazaniem oprocentowania, głównych warunków oraz
wszelkich kwot spłaconych, odpisanych lub umorzonych, a także zobowiązań zaciągniętych w
ich imieniu tytułem gwarancji i poręczeń wszelkiego rodzaju, ze wskazaniem kwoty ogółem dla
każdej kategorii;
3) uzupełniające dane o aktywach i pasywach;
4) informacje o strukturze zrealizowanych przychodów ze wskazaniem ich źródeł, w tym w
szczególności informacje o przychodach wyodrębnionych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24
kwietnia 2003 r. o działalności pożytku pub licznego i o wolontariacie, oraz informacje o
przychodach z tytułu składek członkowskich i dotacji pochodzących ze środków publicznych;
5) informacje o strukturze poniesionych kosztów;
6) dane o źródłach zwiększenia i sposobie wykorzystania funduszu statutowe go;
7) jeżeli jednostka posiada status organizacji pożytku publicznego, zamieszcza w informacji
dodatkowej dane na temat uzyskanych przychodów i poniesionych kosztów z tytułu 1% podatku
dochodowego od osób fizycznych oraz sposobu wydatkowania środków pochodzących z 1%
podatku dochodowego od osób fizycznych;
8) inne informacje niż wymienione w pkt 1–7, jeżeli mogłyby w istotny sposób wpłynąć na ocenę
sytuacji majątkowej i finansowej oraz wynik finansowy jednostki, w tym dodatkowe informacje
i objaśnienia wymienione w załączniku nr 1 do ustawy, o ile mają zastosowanie do jednostki.
Do góry