Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/16

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2018 r.

poz. 124,

Dz. U. z 2019 r.

poz. 1798.

U S T A W A

z dnia 12 lutego 2010 r.

o rekapitalizacji niektórych instytucji oraz o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa określa zasady, warunki i tryb rekapitalizacji niektórych

instytucji oraz zastosowania rządowych instrumentów stabilizacji finansowej.

2. Rekapitalizacja polega na udzielaniu przez Skarb Państwa gwarancji

zwiększenia funduszy własnych instytucji.

3. Rządowymi instrumentami stabilizacji finansowej są:

1) publiczny instrument wsparcia kapitałowego;

2) tymczasowe przejęcie instytucji i instytucji finansowych przez Skarb

Państwa.

Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) bank – bank krajowy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 1876);

2) dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z państwa

członkowskiego – dominującą finansową spółkę holdingową o działalności

mieszanej z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 32

rozporządzenia 575/2013;

3) dominująca finansowa spółka holdingowa z państwa członkowskiego –

dominującą finansową spółkę holdingową z państwa członkowskiego,

o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia 575/2013;

4) finansowa spółka holdingowa – finansową spółkę holdingową, o której mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia 575/2013;

28.05.2020

©Telksinoe s. 2/16

5) finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej – finansową spółkę

holdingową o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt

21 rozporządzenia 575/2013;

6) firma inwestycyjna – firmę inwestycyjną, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt

2 rozporządzenia 575/2013, objętą wymogiem dotyczącym kapitału

założycielskiego w wysokości 730 000 euro;

7) holding mieszany – spółkę holdingową o profilu mieszanym, o której mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia 575/2013;

8) instrumenty dodatkowe w kapitale Tier I – instrumenty kapitałowe

spełniające warunki określone w art. 52 ust. 1 rozporządzenia 575/2013;

9) instrumenty w kapitale podstawowym Tier I – instrumenty kapitałowe

spełniające warunki określone w art. 28 ust. 1–4, art. 29 ust. 1–5 lub art.

31 ust. 1 rozporządzenia 575/2013;

10) instrumenty w kapitale Tier II – instrumenty kapitałowe lub pożyczki

podporządkowane spełniające warunki określone w art. 63 rozporządzenia

575/2013;

11) instytucja – instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną;

12) instytucja finansowa – instytucję finansową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt

26 rozporządzenia 575/2013;

13) instytucja kredytowa – instytucję kredytową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt

1 rozporządzenia 575/2013, z wyjątkiem spółdzielczych kas

oszczędnościowo-kredytowych oraz Banku Gospodarstwa Krajowego;

14) kapitał podstawowy Tier I – element funduszy własnych instytucji, o którym

mowa w art. 26–50 rozporządzenia 575/2013;

15) kapitał Tier II – element funduszy własnych instytucji, o którym mowa w art.

62–71 rozporządzenia 575/2013;

16) kryzys systemowy – zakłócenie stabilności systemu finansowego, które może

wywołać poważne negatywne skutki dla rynku wewnętrznego i dla

gospodarki stwierdzone przez Komitet Stabilności Finansowej;

17) państwo członkowskie – państwo członkowskie Unii Europejskiej;

18) prawa udziałowe – akcje, prawa poboru w rozumieniu ustawy z dnia

15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2017 r. poz.

1577), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne i inne zbywalne papiery

28.05.2020

©Telksinoe s. 3/16

wartościowe inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom

wynikającym z akcji, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów

prawa polskiego lub obcego, oraz inne zbywalne prawa majątkowe, które

powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia

takich papierów wartościowych;

19) rozporządzenie 575/2013 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady

(UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów

ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L

176 z 27.06.2013, str. 1);

20) unijna dominująca finansowa spółka holdingowa – dominującą finansową

spółkę holdingową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia

575/2013;

21) unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej –

unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej,

o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 33 rozporządzenia 575/2013.

Art. 2a. 1. Gwarancji zwiększenia funduszy własnych można udzielić tylko

instytucji.

2. Rządowe instrumenty stabilizacji finansowej mogą być stosowane

w odniesieniu do:

1) instytucji;

2) instytucji finansowej z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego, jeżeli

instytucja finansowa jest jednostką zależną instytucji kredytowej lub firmy

inwestycyjnej, lub spółki, o której mowa w art. 2 pkt 2–5, 7, 20 i 21, i jest

objęta nadzorem na zasadzie skonsolidowanej nad jednostką dominującą

zgodnie z art. 6–17 rozporządzenia 575/2013;

3) finansowej spółki holdingowej, finansowej spółki holdingowej o działalności

mieszanej oraz holdingu mieszanego, z siedzibą na terytorium państwa

członkowskiego;

4) dominującej finansowej spółki holdingowej z państwa członkowskiego,

unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej, dominującej finansowej

spółki holdingowej z państwa członkowskiego prowadzącej działalność

28.05.2020

©Telksinoe s. 4/16

mieszaną, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej prowadzącej

działalność mieszaną.

3. Rządowych instrumentów stabilizacji finansowej nie stosuje się

w odniesieniu do banków spółdzielczych oraz firm inwestycyjnych działających

w innej formie prawnej niż spółka akcyjna.

Rozdział 2

Udzielanie gwarancji zwiększania funduszy własnych instytucji finansowych

Art. 3. 1. Jeżeli w wyniku testów warunków skrajnych, o których mowa

w art. 110t ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1768) albo w art. 133b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –

Prawo bankowe, oceny jakości aktywów lub innych działań nadzorczych Komisja

Nadzoru Finansowego zobowiązała instytucję do zwiększenia funduszy własnych

zgodnie z art. 138 ust. 1 pkt 1a, 2 i 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo

bankowe albo art. 110y ust. 1 pkt 7 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie

instrumentami finansowymi, a działania podjęte przez instytucję okazały się

nieskuteczne, Skarb Państwa może udzielić tej instytucji gwarancji zwiększenia

funduszy własnych, na zasadach określonych w niniejszym rozdziale, zwanej dalej

„gwarancją ostrożnościową”.

2. Zwiększenie funduszy własnych objętych gwarancją ostrożnościową

polega na emisji akcji skierowanych do jej dotychczasowych akcjonariuszy lub

podmiotów trzecich.

3. Termin do zapisywania się na akcje nie może być dłuższy niż 14 dni od

dnia otwarcia subskrypcji.

4. W przypadku subskrypcji zamkniętej, wykonanie prawa poboru następuje

w jednym terminie, który wynosi 14 dni od dnia ogłoszenia. Przepisów art.

435 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych nie stosuje się.

Art. 4. 1. Gwarancja ostrożnościowa może być udzielona wyłącznie instytucji

wypłacalnej, jeżeli w chwili jej udzielenia nie zachodzą przesłanki, o których mowa

w art. 101 ust. 3 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu

Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej

restrukturyzacji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1937), a wobec akcjonariuszy i wierzycieli

28.05.2020

©Telksinoe s. 5/16

podporządkowanych instytucji zostały zastosowane środki podziału obciążeń,

zgodnie z umową, o której mowa w art. 6 ust. 5.

2. Wykonanie umowy gwarancji ostrożnościowej następuje, gdy akcje

wyemitowane przez instytucję w całości lub w części nie znajdą nabywców wśród

dotychczasowych akcjonariuszy lub podmiotów trzecich.

3. Wysokość gwarancji ostrożnościowej nie może być wyższa niż kwota

zwiększenia funduszy własnych określona przez Komisję Nadzoru Finansowego.

4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe warunki podziału obciążeń przez akcjonariuszy

i wierzycieli podporządkowanych, uwzględniając potrzebę zapewnienia zgodności

szczegółowych warunków podziału obciążeń z unijnymi ramami pomocy państwa.

Art. 5. 1. Wykonanie gwarancji ostrożnościowej następuje:

1) w przypadku gdy dotychczasowi akcjonariusze lub podmioty trzecie objęły

nie więcej niż 50% wielkości emisji akcji – przez objęcie całości lub części

wyemitowanych akcji;

2) w przypadku gdy dotychczasowi akcjonariusze lub podmioty trzecie objęły

więcej niż 50% wielkości emisji akcji – przez objęcie akcji o łącznej wartości

nominalnej stanowiącej różnicę między wysokością gwarancji

ostrożnościowej oraz łączną wartością akcji objętych przez dotychczasowych

akcjonariuszy lub podmioty trzecie.

2. Szczegółowe warunki wykonania gwarancji, w tym warunki emisji akcji

instytucji finansowej oraz ich objęcia przez Skarb Państwa, określa umowa, o której

mowa w art. 6 ust. 5.

Art. 6. 1. Gwarancji ostrożnościowej może udzielić, w imieniu Skarbu

Państwa, minister właściwy do spraw instytucji finansowych, na wniosek instytucji.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności:

1) nazwę instytucji;

2) przedmiot gwarancji ostrożnościowej;

3) wysokość wnioskowanej kwoty gwarancji ostrożnościowej;

4) informacje o aktualnej sytuacji ekonomiczno-finansowej instytucji, w tym

ostatnie sprawozdanie finansowe.

28.05.2020

©Telksinoe s. 6/16

3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych udziela gwarancji

ostrożnościowej w drodze umowy, po zasięgnięciu opinii Przewodniczącego

Komisji Nadzoru Finansowego i Prezesa Narodowego Banku Polskiego, określając

jej warunki oraz wysokość. W przypadku banków minister właściwy do spraw

instytucji finansowych zasięga również opinii Prezesa Zarządu Bankowego

Funduszu Gwarancyjnego, natomiast w przypadku firm inwestycyjnych – opinii

Prezesa Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych.

4. Warunkiem zawarcia umowy gwarancji ostrożnościowej pomiędzy

ministrem właściwym do spraw instytucji finansowych oraz instytucją jest

uzyskanie zgody walnego zgromadzenia tej instytucji na związanie umową. Walne

zgromadzenie zwołuje się w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o zwołaniu walnego

zgromadzenia. Przepisu art. 402 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks

spółek handlowych nie stosuje się.

5. Umowa gwarancji ostrożnościowej w szczególności:

1) zapewnia ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych

odpowiedni wpływ na politykę finansową instytucji, w tym udział

wyznaczonych przez niego przedstawicieli w organach tej instytucji;

2) określa sposób obliczenia ceny obejmowanych akcji oraz warunki ich emisji;

3) określa wysokość udzielonej gwarancji ostrożnościowej;

4) wskazuje cele wykorzystania środków pochodzących z emisji akcji;

5) określa ograniczenia w zakresie wypłaty dywidendy bądź nadwyżki

bilansowej;

6) określa ograniczenia w zakresie polityki wynagrodzeń wobec członków

organów instytucji oraz kadry kierowniczej;

7) wskazuje obowiązek niezwłocznego dostosowania przepisów statutu, umowy

spółki i innych regulacji wewnętrznych instytucji do postanowień umowy

gwarancji ostrożnościowej;

8) określa sposób rozliczenia straty instytucji za okresy ubiegłe;

9) określa warunki podziału obciążeń przez akcjonariuszy i wierzycieli

podporządkowanych instytucji.

6. Miesięczne wynagrodzenie członka organu instytucji nie może przekraczać

dwunastokrotności przeciętnego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez

wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego

28.05.2020

©Telksinoe s. 7/16

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, a dodatkowe składniki

wynagrodzenia nie mogą przekraczać w skali roku trzykrotności miesięcznego

wynagrodzenia danego członka organu tej instytucji.

7. Odmowa udzielenia gwarancji ostrożnościowej nie stanowi podstawy

roszczeń instytucji ani osób trzecich wobec Skarbu Państwa.

Art. 7. 1. Zwiększenie funduszy własnych w wyniku wykonania gwarancji

ostrożnościowej następuje z dniem objęcia akcji przez Skarb Państwa. Przepisu art.

441 § 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych nie stosuje

się.

2. (uchylony)

3. Akcje objęte przez Skarb Państwa w wyniku wykonania gwarancji

ostrożnościowej są uprzywilejowane co do głosu i przyznają 2 głosy na akcję

podczas głosowania uchwały o podziale zysku.

4. Do objęcia akcji instytucji przez Skarb Państwa w wyniku wykonania

gwarancji ostrożnościowej przepisów art. 25 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –

Prawo bankowe, art. 69 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej

i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego

systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1639 oraz z

2017 r. poz. 452, 724, 791 i 1089) oraz art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.

o obrocie instrumentami finansowymi nie stosuje się.

Art. 8. (uchylony)

Art. 9. 1. W przypadku gdy instytucja nie wywiązuje się z umowy gwarancji

ostrożnościowej, minister właściwy do spraw instytucji finansowych może:

1) wystąpić do Komisji Nadzoru Finansowego z wnioskiem o podjęcie wobec tej

instytucji środków określonych w art. 138 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –

Prawo bankowe albo art. 110y ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie

instrumentami finansowymi;

2) przedłożyć posiadane akcje do umorzenia.

2. Umorzenie akcji następuje za wynagrodzeniem ustalonym przez zarząd

instytucji zgodnie z art. 10 ust. 2.

3. Umorzenia akcji dokonuje zarząd instytucji w terminie 30 dni od dnia

złożenia wniosku przez ministra właściwego do spraw instytucji finansowych. Do

28.05.2020

©Telksinoe s. 8/16

umorzenia akcji przepisów art. 359 § 1 zdanie trzecie oraz § 2 zdanie pierwsze

ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych nie stosuje się.

Art. 10. 1. Do sprzedaży akcji instytucji objętych przez Skarb Państwa w

wyniku wykonania gwarancji ostrożnościowej stosuje się odpowiednio przepisy

ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym

(Dz. U. poz. 2259 oraz z 2017 r. poz. 624, 1491 i 1529).

2. Jeżeli wykup akcji instytucji objętych przez Skarb Państwa w wyniku

wykonania gwarancji ostrożnościowej następuje na podstawie uchwały walnego

zgromadzenia o przymusowym wykupie akcji, cena akcji jest nie niższa niż

najwyższa z wartości:

1) cena ustalona zgodnie z ust. 1;

2) średnia cena rynkowa z okresu 3 miesięcy poprzedzających uchwałę walnego

zgromadzenia, w czasie których dokonywany był obrót tymi akcjami na rynku

regulowanym;

3) iloczyn ceny objęcia tych akcji i współczynnika korygującego.

3. Za średnią cenę rynkową, o której mowa w ust. 2, uważa się cenę będącą

średnią arytmetyczną ze średnich, dziennych cen ważonych wolumenem obrotu.

4. Przepisu art. 418 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek

handlowych nie stosuje się.

Art. 11. 1. Skuteczność gwarancji ostrożnościowej jest uzależniona od

wniesienia przez instytucję opłaty prowizyjnej od tej gwarancji.

2. Opłata prowizyjna jest naliczana od objętej gwarancją ostrożnościową

kwoty zobowiązania.

3. Opłata prowizyjna od gwarancji ostrożnościowej jest wpłacana na rachunek

rezerw poręczeniowych i gwarancyjnych Skarbu Państwa prowadzony przez Bank

Gospodarstwa Krajowego.

Art. 12. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze

rozporządzenia, sposób wyznaczenia współczynnika korygującego oraz naliczania

i pobierania opłaty prowizyjnej od gwarancji ostrożnościowej oraz wysokość tej

opłaty, uwzględniając:

1) uzależnienie wysokości opłaty prowizyjnej od okresu, na który jest udzielana

gwarancja ostrożnościowa;

28.05.2020

©Telksinoe s. 9/16

2) ryzyko związane z działalnością instytucji będącej beneficjentem gwarancji

ostrożnościowej;

3) ustalenie stawek opłaty prowizyjnej od gwarancji ostrożnościowej, której

udzielenie nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu przepisów o pomocy

publicznej.

Art. 13. Do gwarancji ostrożnościowej nie stosuje się przepisów ustawy

z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb

Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2022), z wyjątkiem

art. 31 tej ustawy.

Rozdział 3

(uchylony)

Rozdział 3a

Rządowe instrumenty stabilizacji finansowej

Art. 19a. 1. W razie wystąpienia kryzysu systemowego, w celu zapobieżenia

likwidacji podmiotu objętego postępowaniem przymusowej restrukturyzacji,

minister właściwy do spraw instytucji finansowych może stosować rządowe

instrumenty stabilizacji finansowej, jeżeli zastosowanie instrumentów

przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w ustawie z dnia 10 czerwca

2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania

depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji:

1) nie byłoby wystarczające do uniknięcia znacznych negatywnych skutków dla

stabilności finansowej lub

2) nie byłoby wystarczające do ochrony interesu publicznego, w przypadku gdy

podmiot, o którym w mowa w art. 2a ust. 2, otrzymał wcześniej nadzwyczajne

wsparcie płynności od Narodowego Banku Polskiego, lub

3) nie byłoby wystarczające do ochrony interesu publicznego, jeżeli publiczne

wsparcie kapitałowe z instrumentu wsparcia kapitałowego zostało wcześniej

udzielone podmiotowi, o którym w mowa w art. 2a ust. 2 – w odniesieniu do

instrumentu tymczasowej własności publicznej.

2. Zastosowanie rządowego instrumentu stabilizacji finansowej może

nastąpić, jeżeli posiadacze praw udziałowych oraz wierzyciele podmiotu, o którym

w mowa w art. 2a ust. 2, objętego postępowaniem przymusowej restrukturyzacji,

28.05.2020

©Telksinoe s. 10/16

pokryli straty lub uczestniczyli w podniesieniu funduszy własnych tego podmiotu

poprzez umorzenie lub konwersję instrumentów kapitałowych, umorzenie lub

konwersję zobowiązań, lub w wyniku zastosowania innych instrumentów

postępowania przymusowej restrukturyzacji w wysokości co najmniej 8% sumy

zobowiązań i funduszy własnych podmiotu objętego postępowaniem przymusowej

restrukturyzacji określonych w oszacowaniu, o którym mowa w art. 137 ust. 1

ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,

systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.

3. Z wnioskiem o zastosowanie rządowych instrumentów stabilizacji

finansowej Bankowy Fundusz Gwarancyjny występuje do ministra właściwego do

spraw instytucji finansowych.

4. Decyzję o zastosowaniu rządowego instrumentu stabilizacji finansowej

podejmuje minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu

opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego, Przewodniczącego Komisji Nadzoru

Finansowego i Prezesa Zarządu Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.

5. Do decyzji, o której mowa w ust. 4, stosuje się przepisy ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r.

poz. 1257), z wyjątkiem przepisów art. 10 § 1, art. 127 § 3 i art. 130 § 2 tej ustawy.

6. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 4, przepisu art.

25 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe nie stosuje się.

7. Doręczenie decyzji, o której mowa w ust. 4, stanowi dokonanie

zawiadomienia, o którym mowa w art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.

o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do

zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz w art. 106 ust.

1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Art. 19b. 1. Zastosowanie publicznego wsparcia kapitałowego polega na:

1) objęciu lub nabyciu instrumentów w kapitale podstawowym Tier I lub

instrumentów dodatkowych w kapitale Tier I, lub instrumentów w kapitale

Tier II;

2) udzieleniu gwarancji zwiększenia funduszy własnych.

2. (uchylony)

28.05.2020

©Telksinoe s. 11/16

3. Podmioty objęte instrumentem tymczasowej własności publicznej powinny

być zarządzane w sposób zapewniający pokrycie z uzyskanych przychodów

kosztów działalności oraz zobowiązań.

4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po ustaniu

okoliczności, o których mowa w art. 19a ust. 1, zbywa prawa udziałowe, jeżeli jest

to uzasadnione warunkami rynkowymi i finansowymi. Zbycie może nastąpić

wyłącznie na rzecz podmiotów innych niż wskazane w art. 19c ust. 1.

Art. 19c. 1. Zastosowanie instrumentu tymczasowej własności publicznej

polega na przeniesieniu całości praw udziałowych podmiotu, o którym w mowa

w art. 2a ust. 2 (przeniesienie praw udziałowych), na rzecz:

1) państwowej osoby prawnej;

2) spółki, w której Skarb Państwa ma pozycję dominującą;

3) spółki prawa handlowego, w której podmiotami dominującymi są podmioty

wskazane w pkt 1 lub 2.

2. Skarb Państwa albo państwowa osoba prawna ma pozycję dominującą,

w przypadku gdy:

1) dysponuje bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na zgromadzeniu

wspólników albo na walnym zgromadzeniu, także jako zastawnik albo

użytkownik, bądź w zarządzie innej spółki kapitałowej (spółki zależnej),

także na podstawie porozumień z innymi osobami, lub

2) jest uprawniony do powoływania lub odwoływania większości członków

zarządu innej spółki kapitałowej (spółki zależnej) albo spółdzielni (spółdzielni

zależnej), także na podstawie porozumień z innymi osobami, lub

3) jest uprawniony do powoływania lub odwoływania większości członków rady

nadzorczej innej spółki kapitałowej (spółki zależnej) albo spółdzielni

(spółdzielni zależnej), także na podstawie porozumień z innymi osobami, lub

4) członkowie zarządu stanowią więcej niż połowę członków zarządu innej

spółki kapitałowej (spółki zależnej) albo spółdzielni (spółdzielni zależnej),

lub

5) dysponuje bezpośrednio lub pośrednio większością głosów w spółce

osobowej zależnej albo na walnym zgromadzeniu spółdzielni zależnej, także

na podstawie porozumień z innymi osobami, lub

28.05.2020

©Telksinoe s. 12/16

6) wywiera decydujący wpływ na działalność spółki kapitałowej zależnej albo

spółdzielni zależnej.

Art. 19d. 1. Przeniesienia praw udziałowych dokonuje minister właściwy do

spraw instytucji finansowych, w drodze decyzji. Decyzja określa podmiot

przejmujący prawa udziałowe, prawa udziałowe podlegające przeniesieniu oraz

datę i tryb przeniesienia.

2. Wydając decyzję, minister właściwy do spraw instytucji finansowych

uchyla decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, o której mowa w art.

101 ust. 7–9 i art. 102 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym

Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej

restrukturyzacji, w zakresie określonym w art. 113 ust. 2 tej ustawy.

3. Decyzja jest ostateczna i podlega natychmiastowemu wykonaniu.

[4. Decyzję doręcza się podmiotowi przejmującemu prawa udziałowe, a także

Przewodniczącemu Komisji Nadzoru Finansowego, Prezesowi Bankowego

Funduszu Gwarancyjnego oraz Prezesowi Krajowego Depozytu Papierów Wartoś-

ciowych.]

<4. Decyzję doręcza się podmiotowi przejmującemu prawa udziałowe, Nowe brzmienie

ust. 4 w art. 19d

a także Przewodniczącemu Komisji Nadzoru Finansowego, Prezesowi wejdzie w życie z

dn. 1.03.2021 r.

Bankowego Funduszu Gwarancyjnego oraz Prezesowi Krajowego Depozytu (Dz. U. z 2019 r.

Papierów Wartościowych albo podmiotowi prowadzącemu rejestr poz. 1798 oraz z

2020 r. poz. 875).

akcjonariuszy dla podmiotu objętego instrumentem tymczasowej własności

publicznej.>

5. W postępowaniu przed sądem administracyjnym przepisu art. 61 § 3 oraz

art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 i 1370) nie stosuje się.

Art. 19e. 1. W terminie określonym w decyzji, o której mowa w art. 19d ust.

1) wygasają uprawnienia Bankowego Funduszu Gwarancyjnego określone

w art. 113 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym

Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz

przymusowej restrukturyzacji;

28.05.2020

2) podmiot przejmujący prawa udziałowe obejmuje zarząd majątkiem podmiotu

objętego instrumentem tymczasowej własności publicznej;

3) wygasają prokury i pełnomocnictwa udzielone przez podmiot objęty

instrumentem tymczasowej własności publicznej.

2. Podmiot przejmujący prawa udziałowe ogłasza dwukrotnie w dzienniku

o zasięgu ogólnopolskim oraz w Monitorze Sądowym i Gospodarczym decyzję

o przejęciu praw udziałowych podmiotu objętego instrumentem tymczasowej włas-

ności publicznej oraz wzywa wierzycieli tego podmiotu do zgłoszenia roszczeń

w terminie miesiąca od dnia ostatniego ogłoszenia. Obowiązek ten nie dotyczy

wierzycieli z tytułu rachunków bankowych.

Art. 19f. 1. Przeniesienie praw udziałowych nie wymaga zgody ich

właściciela.

2. W przypadku gdy przedmiotem przeniesienia są zdematerializowane prawa

udziałowe, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie

instrumentami finansowymi, podmiot prowadzący rachunek papierów

wartościowych podmiotu, o którym w mowa w art. 2a ust. 2 tej ustawy, na którym

są zapisane te prawa, po otrzymaniu z Krajowego Depozytu Papierów

Wartościowych informacji o decyzji, o której mowa w art. 19d ust. 1, dokonuje ich

blokady na tym rachunku od dnia otrzymania decyzji do dnia realizacji dyspozycji

przez podmiot prowadzący działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, będący uczestnikiem Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych, za

pośrednictwem którego dokonuje się przeniesienia zdematerializowanych praw

udziałowych (podmiot pośredniczący).

3. Podmiot pośredniczący składa w Krajowym Depozycie Papierów

Wartościowych dyspozycje przeniesienia akcji zdematerializowanych na konto

depozytowe podmiotu pośredniczącego, zgodne co do formy, zakresu oraz sposobu

i terminu ich składania zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 94 ust.

1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

4. Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych w dniu realizacji dyspozycji

dokonuje przeniesienia zdematerializowanych praw udziałowych na konto

depozytowe podmiotu pośredniczącego.

5. Przeniesienie zdematerializowanych praw udziałowych następuje przez

dokonanie, w dniu realizacji dyspozycji, zapisu tych akcji na rachunku papierów

28.05.2020

wartościowych podmiotu przejmującego prawa udziałowe w zamian za zapłatę

ceny ustalonej zgodnie z wyceną dokonaną na zlecenie ministra właściwego do

spraw instytucji finansowych. Do wykonania wyceny stosuje się odpowiednio

przepisy art. 137–140 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu

Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej

restrukturyzacji.

[6. W przypadku gdy przedmiotem przeniesienia są akcje mające formę Przepis

uchylający ust. 6

dokumentu, akcjonariusze, w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia decyzji, o której w art. 19f wejdzie

mowa w art. 19d ust. 1, są obowiązani złożyć w spółce dokumenty akcji lub dowody w życie z dn.

1.03.2021 r. (Dz.

ich złożenia do rozporządzenia spółki. Jeżeli akcjonariusz nie złożył dokumentu U. z 2019 r. poz.

1798 oraz z 2020

akcji w tym terminie, podmiot, któremu przysługują uprawnienia zarządu, r. poz. 875).

unieważnia ją w trybie art. 358 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek

handlowych, a podmiotowi przejmującemu prawa udziałowe wydaje nowy

dokument akcji z tym samym numerem emisyjnym.]

<6a. W przypadku gdy przedmiotem przeniesienia są prawa udziałowe Dodane ust. 6a–

6c w art. 19f

zarejestrowane w rejestrze akcjonariuszy, podmiot prowadzący rejestr wejdą w życie z

dn. 1.03.2021 r.

akcjonariuszy po otrzymaniu od ministra właściwego do spraw instytucji (Dz. U. z 2019 r.

finansowych decyzji, o której mowa w art. 19d ust. 1, dokonuje ich blokady poz. 1798 oraz z

2020 r. poz. 875).

w rejestrze akcjonariuszy od dnia otrzymania tej decyzji do dnia realizacji

dyspozycji wpisu podmiotu przejmującego jako uprawnionego z tych praw

udziałowych.

6b. Podmiot przejmujący składa do podmiotu prowadzącego rejestr

akcjonariuszy dyspozycję wpisu swoich danych jako akcjonariusza podmiotu

objętego instrumentem tymczasowej własności publicznej.

6c. Przeniesienie praw udziałowych, o których mowa w ust. 6a, następuje

przez dokonanie wpisu do rejestru akcjonariuszy danych podmiotu

przejmującego jako akcjonariusza podmiotu objętego instrumentem

tymczasowej własności publicznej w zamian za zapłatę ceny ustalonej zgodnie

z wyceną dokonaną na zlecenie ministra właściwego do spraw instytucji

finansowych. Do wykonania wyceny stosuje się odpowiednio przepisy art. 137–

140 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,

systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.>

28.05.2020

7. Podmiot, któremu przysługują uprawnienia zarządu, dokonuje

przeniesienia praw udziałowych na podmiot przejmujący prawa udziałowe.

8. Do ustalenia ceny za przeniesienie praw udziałowych innych niż

zdematerializowane stosuje się oszacowanie dokonane na zlecenie ministra

właściwego do spraw instytucji finansowych. Do wykonania oszacowania przepisy

art. 138 i art. 139 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu

Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej

restrukturyzacji stosuje się odpowiednio.

9. Do dnia uiszczenia całej ceny przeniesienia dotychczasowym właścicielom

praw udziałowych przysługują wszelkie uprawnienia z nich wynikające,

z zastrzeżeniem ograniczeń wynikających z przepisów ustawy z dnia 10 czerwca

2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania

depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.

Art. 19g. 1. W zakresie, w jakim umożliwiają to posiadane prawa udziałowe,

podmiot przejmujący prawa udziałowe podmiotu objętego instrumentem

tymczasowej własności publicznej jest obowiązany zarządzać nim w sposób

zapewniający pokrycie z uzyskanych przychodów kosztów działalności oraz

zobowiązań.

2. Podmiot przejmujący prawa udziałowe, po ustaniu okoliczności, o których

mowa w art. 19a ust. 1, zbywa prawa udziałowe, jeżeli jest to uzasadnione

warunkami rynkowymi i finansowymi. Zbycie praw udziałowych nakazuje

podmiotowi przejmującemu prawa udziałowe minister właściwy do spraw

instytucji finansowych, w drodze decyzji.

Rozdział 4

Przepisy z zakresu finansów publicznych

Art. 20. 1. (uchylony)

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych przedstawia komisji

sejmowej właściwej do spraw finansów publicznych kwartalną informację

o podejmowanych działaniach będących realizacją postanowień niniejszej ustawy

w terminie 30 dni od zakończenia kwartału.

28.05.2020

Art. 21. 1. Środki uzyskane z realizacji praw z akcji instytucji lub praw

udziałowych podmiotów objętych rządowymi instrumentami stabilizacji

finansowej stanowią dochód budżetu państwa.

2. Środki ze sprzedaży, umorzenia lub wykupu akcji instytucji lub praw

udziałowych podmiotów objętych rządowymi instrumentami stabilizacji

finansowej stanowią przychód budżetu państwa.

3. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw finansów

publicznych, może, po zasięgnięciu opinii komisji sejmowej właściwej do spraw

budżetu, w drodze rozporządzenia, dokonywać przeniesienia planowanych

wydatków budżetowych między częściami i działami budżetu państwa w celu

realizacji zadań wynikających z przepisów ustawy.

Art. 22. Czynności cywilnoprawne dokonywane w celu wykonania

postanowień ustawy nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności

cywilnoprawnych, z wyłączeniem zmian umowy spółki (aktu założycielskiego,

statutu spółki).

Rozdział 5

Zmiany w przepisach obowiązujących i przepisy końcowe

Art. 23. (pominięty)

Art. 24. (uchylony)

Art. 25. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia1).

Ustawa została ogłoszona w dniu 16 marca 2010 r.

28.05.2020