Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/13

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2018 r.

poz. 690,

Dz. U. z 2019 r.

poz. 730, 752, 992.

U S T A W A

z dnia 20 marca 2015 r.

o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanyc z powodów politycznych

Uznając szczególne zasługi dla Polski tych jej obywateli, którzy w latach

1956–1989 z narażeniem własnego życia, wolności, majątku lub praw

pracowniczych angażowali się w działalność antykomunistyczną zmierzającą do

odzyskania suwerenności i niepodległości Ojczyzny lub byli z tych powodów

represjonowani, uchwala się, co następuje:

Art. 1. Ustawa reguluje:

1) zasady nabywania statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby

represjonowanej z powodów politycznych;

2) zasady wydawania legitymacji i nadawania odznaki honorowej działacza

opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów

politycznych;

3) zasady przyznawania świadczenia pieniężnego i pomocy pieniężnej

działaczom opozycji antykomunistycznej lub osobom represjonowanym

z powodów politycznych;

4) inne niż wymienione w pkt 2 i 3 uprawnienia działacza opozycji

antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych;

5) zadania, organizację i zasady działania wojewódzkich rad konsultacyjnych do

spraw działaczy opozycji antykomunistycznej oraz osób represjonowanych z

powodów politycznych.

Art. 2. 1. Działaczem opozycji antykomunistycznej jest osoba, która

w okresie od dnia 1 stycznia 1956 r. do dnia 4 czerwca 1989 r., łącznie przez co

najmniej 12 miesięcy prowadziła, w ramach struktur zorganizowanych lub we

współpracy z nimi, zagrożoną odpowiedzialnością karną, działalność na rzecz

06.06.2019

©Telksinoe s. 2/13

odzyskania przez Polskę niepodległości i suwerenności lub respektowania

politycznych praw człowieka w Polsce.

2. Do okresu 12 miesięcy, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się okresów

działalności w ramach niezależnego ruchu związkowego lub niezależnego ruchu

studenckiego, prowadzonej w okresie od dnia 31 sierpnia 1980 r. do dnia

12 grudnia 1981 r.

Art. 3. Osobą represjonowaną z powodów politycznych jest osoba, która

w okresie od dnia 1 stycznia 1956 r. do dnia 31 lipca 1990 r.:

1) przebywała w:

a) więzieniu lub innym miejscu odosobnienia na terytorium Polski na mocy

wyroku wydanego w latach 1956–1989 albo bez wyroku jednorazowo

przez okres dłuższy niż 48 godzin lub wielokrotnie przez łączny okres

dłuższy niż 30 dni, za działalność na rzecz odzyskania przez Polskę

niepodległości i suwerenności lub respektowania politycznych praw

człowieka w Polsce,

b) ośrodku odosobnienia na podstawie art. 42 dekretu z dnia 12 grudnia

1981 r. o stanie wojennym (Dz. U. poz. 154, z 1982 r. poz. 18, z 1989 r.

poz. 178 oraz z 2011 r. poz. 342) za działalność na rzecz odzyskania

przez Polskę niepodległości i suwerenności lub respektowania

politycznych praw człowieka w Polsce;

2) przez okres powyżej 30 dni pełniła zasadniczą służbę wojskową lub czynną

służbę wojskową w ramach ćwiczeń wojskowych, do której odbycia została

powołana z przyczyn politycznych za działalność na rzecz odzyskania przez

Polskę niepodległości i suwerenności lub respektowania politycznych praw

człowieka w Polsce;

3) brała udział w wystąpieniu wolnościowym na rzecz odzyskania przez Polskę

niepodległości i suwerenności lub respektowania politycznych praw

człowieka w Polsce i w związku z tym:

a) na skutek działania, w tym niejawnego, wojska, milicji lub organów

bezpieczeństwa państwa, o których mowa w art. 5 ustawy z dnia

18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1575

oraz z 2018 r. poz. 5 i 369), zwanych dalej „organami bezpieczeństwa

06.06.2019

©Telksinoe s. 3/13

państwa”, poniosła śmierć, doznała uszkodzenia ciała lub rozstroju

zdrowia na okres dłuższy niż 7 dni,

b) była inwigilowana przez organy bezpieczeństwa państwa i podjęto

wobec niej bezprawne działanie polegające na popełnieniu na jej szkodę

przestępstwa lub wykroczenia,

c) była pozbawiona możliwości wykonywania swojego zawodu,

d) została z nią rozwiązana umowa o pracę,

e) została relegowana z uczelni wyższej lub innej szkoły,

f) była objęta zakazem publikacji przez Główny Urząd Kontroli Prasy,

Publikacji i Widowisk, wojewódzki lub miejski urząd kontroli prasy,

publikacji i widowisk albo Główny Urząd Kontroli Publikacji

i Widowisk lub okręgowy urząd kontroli publikacji i widowisk przez

okres dłuższy niż jeden rok;

4) była poszukiwana listem gończym, oskarżona lub skazana za popełnienie

przestępstwa lub wielokrotnie skazywana za popełnienie wykroczenia, za

działalność na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości i suwerenności

lub respektowania politycznych praw człowieka w Polsce.

Art. 4. 1. Status działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby

represjonowanej z powodów politycznych przysługuje osobie:

1) która nie była pracownikiem, funkcjonariuszem lub żołnierzem organów

bezpieczeństwa państwa, chyba że przedłoży dowody, że przed dniem 31 lipca

1990 r., bez wiedzy przełożonych, czynnie wspierała osoby lub organizacje

działające na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości i suwerenności

lub respektowania politycznych praw człowieka w Polsce i

2) co do której w archiwum Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu nie zachowały się dokumenty

wytworzone przez nią lub przy jej udziale, w ramach czynności

wykonywanych przez nią w charakterze tajnego informatora lub pomocnika

przy operacyjnym zdobywaniu informacji przez organy bezpieczeństwa

państwa.

2. Przez dokumenty wytworzone przy udziale osoby, o której mowa

w ust. 1 pkt 2, przy operacyjnym zdobywaniu informacji przez organy

bezpieczeństwa państwa rozumie się także pomoce ewidencyjne, takie jak

06.06.2019

©Telksinoe s. 4/13

dzienniki rejestracyjne, inwentarze archiwalne, karty ewidencyjne i Zintegrowany

System Kartotek Operacyjnych organów bezpieczeństwa państwa, jeżeli

potwierdzają fakt rejestracji jej w charakterze tajnego informatora lub pomocnika

organów bezpieczeństwa państwa.

Art. 5. 1. Status działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby

represjonowanej z powodów politycznych potwierdza, w drodze decyzji

administracyjnej, Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych

po stwierdzeniu przez Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, iż osoba ubiegająca się o potwierdzenie

statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej

z powodów politycznych spełnia warunki, o których mowa w art. 4.

2. Status działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej

z powodów politycznych potwierdza się na wniosek działacza opozycji

antykomunistycznej, osoby represjonowanej z powodów politycznych, wdowy lub

wdowca po działaczu opozycji antykomunistycznej lub osobie represjonowanej

z powodów politycznych lub innego członka rodziny zmarłego działacza opozycji

antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych.

2a. Wniosek składany przez działacza opozycji antykomunistycznej lub osobę

represjonowaną z powodów politycznych zawiera imię lub imiona oraz nazwisko

wnioskodawcy, datę i miejsce urodzenia, imiona rodziców, numer PESEL, adres

miejsca zamieszkania lub adres korespondencyjny, numer telefonu lub adres poczty

elektronicznej.

2b. Wniosek składany przez członka rodziny zmarłego działacza opozycji

antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych, oprócz

danych, o których mowa w ust. 2a, zawiera datę zgonu działacza opozycji

antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych, imię lub

imiona wnioskodawcy, nazwisko rodowe, datę i miejsce jego urodzenia, imiona

rodziców, numer PESEL, o ile był nadany, oraz stopień pokrewieństwa lub

powinowactwa łączący wnioskodawcę z działaczem opozycji antykomunistycznej

lub osobą represjonowaną z powodów politycznych.

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:

1) dowody potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w art. 2 lub

art. 3, oraz

06.06.2019

©Telksinoe s. 5/13

2) decyzję administracyjną Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w sprawie spełniania

warunków, o których mowa w art. 4, albo dokument potwierdzający nadanie

Krzyża Wolności i Solidarności.

3a. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, złożonego przez działacza opozycji

antykomunistycznej lub osobę represjonowaną z powodów politycznych, dołącza

się również aktualną fotografię wnioskodawcy.

4. Okresy represji z powodów politycznych, o których mowa w art. 3 pkt 1, 2

i 3 lit. c i f, zalicza się do okresów działalności na rzecz odzyskania przez Polskę

niepodległości i suwerenności lub respektowania politycznych praw człowieka

w Polsce, o których mowa w art. 2 ust. 1.

5. Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych może

zwrócić się do Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni

przeciwko Narodowi Polskiemu o przekazanie informacji o treści zgromadzonych

przez Instytut dokumentów dotyczących warunków, o których mowa w art. 2

i art. 3, oraz o przekazanie uwierzytelnionych kopii tych dokumentów.

6. Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych może

zwrócić się do właściwej wojewódzkiej rady konsultacyjnej do spraw działaczy

opozycji antykomunistycznej oraz osób represjonowanych z powodów

politycznych o zaopiniowanie wniosku o potwierdzenie statusu działacza opozycji

antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych.

7. Prezes Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu obowiązany jest wydać decyzję, o której mowa w ust. 3 pkt 2,

nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku o jej wydanie.

8. W przypadku wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1

pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149) przepisu art. 146 § 1 tej ustawy

nie stosuje się.

Art. 6. 1. Ustanawia się odznakę honorową „Działacza opozycji

antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych”, zwaną

dalej „odznaką honorową”.

2. Odznakę honorową działaczowi opozycji antykomunistycznej lub osobie

represjonowanej z powodów politycznych nadaje Szef Urzędu do Spraw

06.06.2019

©Telksinoe s. 6/13

Kombatantów i Osób Represjonowanych wraz z wydaniem decyzji, o której mowa

w art. 5 ust. 1.

3. Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wraz z

wydaniem decyzji, o której mowa w art. 5 ust. 1, wydanej na wniosek działacza

opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych,

wydaje także legitymację działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby

represjonowanej z powodów politycznych, zwaną dalej „legitymacją”.

4. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze

rozporządzenia:

1) wzór odznaki honorowej oraz wzór legitymacji potwierdzającej nadanie

odznaki honorowej,

2) wzór legitymacji,

3) (uchylony)

4) sposób noszenia odznaki honorowej

5) (uchylony)

– mając na uwadze sprawne przeprowadzenie postępowania oraz zapewnienie

właściwej identyfikacji posiadaczy legitymacji.

Art. 7. 1. Prawo do świadczenia pieniężnego i pomocy pieniężnej przysługuje

działaczowi opozycji antykomunistycznej lub osobie represjonowanej z powodów

politycznych o potwierdzonym statusie działacza opozycji antykomunistycznej lub

osoby represjonowanej z powodów politycznych, zwanym dalej „osobą

uprawnioną”.

2. W przypadku gdy podstawą potwierdzenia statusu działacza opozycji

antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych były

wyłącznie okoliczności i zdarzenia będące podstawą uprawnień kombatanckich na

podstawie ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych

osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U.

z 2018 r. poz. 276 oraz z 2019 r. poz. 752), osobie uprawnionej przysługuje –

według jej wyboru – prawo do świadczenia pieniężnego albo prawo do dodatku

kombatanckiego, świadczenia w wysokości dodatku kombatanckiego, ryczałtu

energetycznego i dodatku kompensacyjnego.

3. Warunkiem przyznania przez Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób

Represjonowanych osobom, o których mowa w ust. 1, świadczenia pieniężnego

06.06.2019

©Telksinoe s. 7/13

jest przedłożenie przez taką osobę zaświadczenia organu emerytalnego lub

rentowego o dokonanej rezygnacji z pobierania dodatku kombatanckiego,

świadczenia w wysokości dodatku kombatanckiego, ryczałtu energetycznego

i dodatku kompensacyjnego w okresie pobierania świadczenia pieniężnego.

Informację o przyznaniu świadczenia pieniężnego Urząd do Spraw Kombatantów

i Osób Represjonowanych przekazuje właściwemu organowi emerytalnemu lub

rentowemu.

Art. 8. 1. Świadczenie pieniężne i pomoc pieniężną przyznaje, w drodze

decyzji administracyjnej, Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób

Represjonowanych, na wniosek osoby uprawnionej.

2. Wniosek o świadczenie pieniężne zawiera imię i nazwisko wnioskodawcy,

datę urodzenia, numer PESEL, adres miejsca zamieszkania lub adres

korespondencyjny, numer telefonu lub adres poczty elektronicznej oraz nazwę

banku i numer rachunku bankowego, na który ma być przekazane świadczenie

pieniężne, jeżeli wnioskodawca wybiera taką formę wypłaty.

3. Wniosek o przyznanie pomocy pieniężnej zawiera dane, o których mowa

w ust. 2, a także imiona, nazwiska, stopień pokrewieństwa oraz dochód netto osób,

z którymi wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe.

4. Do wniosku o przyznanie pomocy pieniężnej należy dołączyć kopie

dokumentów, które będą stanowić podstawę ustalenia stanu zdrowia, sytuacji

rodzinnej i materialnej osoby występującej o przyznanie pomocy pieniężnej lub

osób prowadzących wspólne gospodarstwo domowe z wnioskodawcą,

w szczególności:

1) orzeczenie o inwalidztwie, o niezdolności do pracy lub o stopniu

niepełnosprawności;

2) dokument potwierdzający wysokość dochodu netto, w szczególności aktualną

decyzję o waloryzacji renty lub emerytury, zaświadczenie pracodawcy

o wysokości wynagrodzenia za pracę;

3) nakaz płatniczy podatku rolnego oraz zaświadczenie z urzędu gminy

o wielkości gospodarstwa rolnego w hektarach przeliczeniowych;

4) zaświadczenie o kontynuowaniu przez dziecko wnioskodawcy nauki

w gimnazjum, szkole ponadgimnazjalnej, szkole ponadpodstawowej lub

szkole wyższej;

06.06.2019

©Telksinoe s. 8/13

5) decyzję o uznaniu lub odmowie uznania danej osoby za bezrobotną oraz

utracie statusu bezrobotnego, przyznaniu, odmowie przyznania, wstrzymaniu

lub wznowieniu wypłaty oraz utracie lub pozbawieniu prawa do zasiłku,

stypendium i innych finansowanych z Funduszu Pracy świadczeń

niewynikających z zawartych umów albo oświadczenie o pozostawaniu

w ewidencji bezrobotnych lub poszukujących pracy.

Art. 9. 1. Świadczenie pieniężne przyznaje się w wysokości 402,72 zł

miesięcznie.

2. Kwota świadczenia pieniężnego, o której mowa w ust. 1, ulega

podwyższeniu przy zastosowaniu wskaźnika waloryzacji emerytur i rent – od

miesiąca, w którym jest przeprowadzona waloryzacja.

3. Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych ogłasza

w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski”, co najmniej na 7 dni roboczych przed najbliższym terminem

waloryzacji, należną od tego terminu kwotę świadczenia pieniężnego.

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. (uchylony)

7. (uchylony)

Art. 10. 1. Osobom uprawnionym, znajdującym się w trudnej sytuacji

materialnej, zdrowotnej oraz w związku z zaistnieniem zdarzeń losowych, może

być przyznana pomoc pieniężna – jednorazowa lub okresowa.

2. Pomoc pieniężna jednorazowa może być przyznana w szczególności na:

1) częściowe pokrycie kosztów zakupu wózka inwalidzkiego, sprzętu

rehabilitacyjnego lub wyrobów medycznych;

2) dostosowanie pomieszczeń mieszkalnych do rodzaju niepełnosprawności.

3. Pomoc pieniężna okresowa może być przyznana w szczególności na:

1) zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku długotrwałej

choroby powodującej wzrost kosztów utrzymania, zakupu leków, środków

opatrunkowych oraz dojazdów do zakładów leczniczych na zabiegi medyczne

i rehabilitacyjne;

06.06.2019

©Telksinoe s. 9/13

2) opłacenie pomocy pielęgnacyjnej niezbędnej z uwagi na wiek oraz stan

zdrowia.

4. Pomoc pieniężna jednorazowa może być przyznana, jeżeli:

1) dochód osoby samotnie gospodarującej nie przekracza kwoty odpowiadającej

220% najniższej emerytury, ogłaszanej przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych na podstawie art. 94 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia

1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U.

z 2018 r. poz. 1270 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 39, 730 i 752), zwanej dalej

„najniższą emeryturą”;

2) dochód na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty odpowiadającej 150%

najniższej emerytury;

3) dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie nie

przekracza kwoty odpowiadającej 300% najniższej emerytury, w przypadku

gdy wnioskodawca jest osobą całkowicie niezdolną do pracy i do

samodzielnej egzystencji.

5. Pomoc pieniężna okresowa może być przyznana, jeżeli:

1) dochód osoby samotnie gospodarującej nie przekracza kwoty odpowiadającej

150% najniższej emerytury;

2) dochód na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty odpowiadającej 100%

najniższej emerytury.

6. Pomoc pieniężna jednorazowa jest przyznawana do wysokości 150%

najniższej emerytury, przy czym pomoc przeznaczona na częściowe pokrycie

kosztów zakupu wózka inwalidzkiego, sprzętu rehabilitacyjnego, wyrobów

medycznych lub dostosowanie pomieszczeń mieszkalnych do rodzaju

niepełnosprawności jest przyznawana do wysokości 300% najniższej emerytury.

7. Pomoc pieniężna okresowa jest przyznawana do wysokości 100%

najniższej emerytury miesięcznie.

8. Pomoc pieniężna okresowa jest przyznawana na okres do 6 miesięcy i nie

częściej niż raz na 12 miesięcy.

9. Pomoc pieniężna jednorazowa jest przyznawana nie częściej niż raz na

12 miesięcy.

06.06.2019

10. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Szef Urzędu do Spraw

Kombatantów i Osób Represjonowanych może przyznać pomoc pieniężną na

innych warunkach niż określone w ust. 4–7 i ust. 9.

Art. 11. 1. Do spraw związanych z przyznawaniem pomocy pieniężnej

i świadczenia pieniężnego przepisy art. 6 pkt 3, 10, 14 i 16, art. 8 ust. 3–13,

art. 10 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 12, art. 13, art. 98, art. 100, art. 104, art. 105,

art. 106 ust. 1, 3, 3a i 5, art. 107 ust. 5b–5d i art. 109 ustawy z dnia 12 marca

2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1508, z późn. zm.1)) stosuje się

odpowiednio.

2. Jako kwotę dochodu, o którym mowa w art. 8 ust. 9 ustawy z dnia 12 marca

2004 r. o pomocy społecznej, przyjmuje się kwotę ustaloną zgodnie z art. 9

ust. 6 tej ustawy.

3. Do dochodu nie wlicza się także pozostałych świadczeń pieniężnych,

o których mowa w art. 36 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy

społecznej, kwoty zasiłku pielęgnacyjnego, o którym mowa w art. 16 ustawy z dnia

28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1952 oraz

z 2018 r. poz. 107 i 138), kwoty dodatku pielęgnacyjnego, o którym mowa

w art. 75 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych oraz świadczenia pieniężnego lub pomocy pieniężnej.

Art. 11a. 1. Na wniosek osoby uprawnionej zamieszkałej za granicą

świadczenie pieniężne lub pomoc pieniężną wypłaca się w państwie zamieszkania

na rachunek bankowy tej osoby za granicą w terminie ustalonym przez Urząd do

Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Wypłata dokonywana jest

w walucie wymienialnej.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) w przypadku osób zamieszkałych w państwie członkowskim Unii

Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA):

a) imię i nazwisko właściciela rachunku, którym może być tylko

wnioskodawca,

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1693,

2192, 2245, 2354 i 2529 oraz z 2019 r. poz. 271, 730 i 752.

06.06.2019

b) adres miejsca zamieszkania,

c) nazwę banku,

d) adres banku,

e) numer rachunku bankowego w formie IBAN (Międzynarodowy Numer

Rachunku Bankowego),

f) międzynarodowy identyfikator banku w formacie BIC/SWIFT,

g) walutę wymienialną, w której jest prowadzony rachunek;

2) w przypadku osób zamieszkałych w innych państwach niż wymienione

w pkt 1:

a) imię i nazwisko właściciela rachunku, którym może być tylko

wnioskodawca,

b) adres miejsca zamieszkania,

c) nazwę banku,

d) adres banku,

e) międzynarodowy identyfikator banku w formacie SWIFT,

f) numer rachunku bankowego (w formacie ABA/Routing – dotyczy

wnioskodawców zamieszkałych w Stanach Zjednoczonych Ameryki

Północnej),

g) walutę wymienialną, w której jest prowadzony rachunek.

Art. 12. Osobie uprawnionej przysługuje prawo pierwszeństwa do

środowiskowej opieki socjalnej, w tym w uzyskaniu miejsca w domu pomocy

społecznej.

Art. 13. Samorząd terytorialny może udzielać pomocy osobom

uprawnionym, w zakresie udogodnień komunikacyjnych, świadczeń

mieszkaniowych, kulturalnych, zdrowotnych i oświatowych.

Art. 14. Instytut Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu udziela pomocy w sporządzeniu wniosku o potwierdzenie

statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej

z powodów politycznych.

Art. 14a. 1. Przy Szefie Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób

Represjonowanych działa Rada do Spraw Działaczy Opozycji Antykomunistycznej

oraz Osób Represjonowanych z Powodów Politycznych jako organ

06.06.2019

opiniodawczo-doradczy w sprawach dotyczących działaczy opozycji

antykomunistycznej oraz osób represjonowanych z powodów politycznych.

2. W skład Rady wchodzi od 15 do 20 członków.

3. Członkowie Rady są powoływani i odwoływani przez Szefa Urzędu do

Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych spośród osób uprawnionych.

4. Członkowie Rady pełnią swoją funkcję społecznie.

5. Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych określi, w

drodze zarządzenia, organizację i tryb pracy Rady.

Art. 15. 1. Wojewódzkie rady konsultacyjne do spraw działaczy opozycji

antykomunistycznej oraz osób represjonowanych z powodów politycznych działają

przy wojewodach, którzy zapewniają im obsługę techniczno-administracyjną.

2. (uchylony)

3. Członków rady, w liczbie od 5 do 9, powołuje wojewoda w porozumieniu

z Szefem Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych spośród osób

uprawnionych mających miejsce zamieszkania na terenie danego województwa.

3a. Członków rady odwołuje wojewoda na wniosek Szefa Urzędu do Spraw

Kombatantów i Osób Represjonowanych.

4. Zadaniem rady jest:

1) opiniowanie przekazanych przez Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów

i Osób Represjonowanych wniosków stron o potwierdzenie statusu działacza

opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów

politycznych;

2) świadczenie pomocy w przygotowywaniu wniosków o potwierdzenie statusu

działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej

z powodów politycznych, a także wniosków o pomoc pieniężną i świadczenie

pieniężne – na żądanie osób zainteresowanych;

3) podejmowanie inicjatyw zmierzających do integracji środowisk działaczy

opozycji antykomunistycznej i osób represjonowanych z powodów

politycznych;

4) analiza sytuacji życiowej działaczy opozycji antykomunistycznej i osób

represjonowanych z powodów politycznych oraz przedkładanie Szefowi

Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych dezyderatów

06.06.2019

w sprawie podjęcia działań zmierzających do zapewnienia im pomocy i opieki

oraz należnego szacunku i pamięci.

5. Właściwa w sprawie opiniowania wniosków jest rada działająca

w województwie, w którym osoba składająca wniosek prowadziła działalność,

o której mowa w art. 2 lub art. 3, lub w którym miało miejsce wystąpienie

wolnościowe, o którym mowa w art. 3 pkt 3.

6. Członkom rady przysługuje zwrot kosztów przejazdów na posiedzenia rady

na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy

z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 108, 4, 138, 305 i

357).

7. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze

rozporządzenia, organizację i tryb pracy rady, uwzględniając efektywność

działania rady, w tym biorąc pod uwagę, aby częstotliwość posiedzeń rady

uzależniona była od liczby przekazanych wniosków oraz konieczności ich

terminowego zaopiniowania.

Art. 16. Wypłata świadczenia pieniężnego, pomocy pieniężnej oraz zwrot

kosztów przejazdów dla członków wojewódzkich rad konsultacyjnych do spraw

działaczy opozycji antykomunistycznej oraz osób represjonowanych z powodów

politycznych następują z części budżetu państwa, której dysponentem jest Szef

Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

Art. 17–21. (pominięte)2)

Art. 22. Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 sierpnia 2015 r.

Zamieszczone w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 marca

2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o działaczach opozycji

antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych (Dz. U. poz.

690).

06.06.2019