Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/21

Opracowano na podstawie:

Dz. U. z 2017 r. poz. 2371,

z 2018 r. poz. 2383.

U S T A W A

z dnia 8 grudnia 2017 r.

o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2018 1)

Art. 1. W roku 2018 środki, o których mowa w:

1) art. 70a ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U.

z 2017 r. poz. 1189 i 2203), przeznaczone na wsparcie na obszarze województwa

doskonalenia zawodowego nauczycieli wyodrębnia się w budżetach wojewodów

w łącznej wysokości do 5000 średnich wynagrodzeń nauczyciela stażysty

ustalonego w oparciu o kwotę bazową, o której mowa w art. 30 ust. 3 ustawy

z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela, obowiązującą w dniu 1 stycznia 2018 r.;

2) art. 70a ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela,

przeznaczone na realizację ogólnokrajowych zadań w zakresie doskonalenia

zawodowego nauczycieli wyodrębnia się w budżecie ministra właściwego do

spraw oświaty i wychowania w łącznej wysokości do 5000 średnich

wynagrodzeń nauczyciela stażysty ustalonego w oparciu o kwotę bazową,

o której mowa w art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta

Nauczyciela, obowiązującą w dniu 1 stycznia 2018 r.

Art. 2. W roku 2018 środki wyodrębniane w budżetach wojewodów

i w budżecie ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania na specjalny

fundusz na nagrody dla nauczycieli za ich osiągnięcia dydaktyczno-wychowawcze,

o którym mowa w art. 49 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta

Nauczyciela, ustala się w oparciu o średnie wynagrodzenie nauczyciela stażysty

wyliczone na podstawie kwoty bazowej, o której mowa w art. 30 ust. 3 ustawy – Karta

Nauczyciela, obowiązującej w dniu 1 stycznia 2018 r.

Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu

świadczeń socjalnych, ustawę z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty,

ustawę z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami

prawnymi, ustawę z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy,

ustawę z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym, ustawę z dnia 24 lipca

2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego, ustawę z dnia

11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym, ustawę z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy –

Prawo łowieckie oraz ustawę z dnia 15 września 2017 r. o Narodowym Instytucie Wolności –

Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego.

10.01.2019

©Telksinoe s. 2/21

Art. 3. W roku 2018 do ustalania odpisu na zakładowy fundusz świadczeń

socjalnych dla nauczycieli, o którym mowa w art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia

1982 r. – Karta Nauczyciela, stosuje się kwotę bazową obowiązującą w dniu

1 stycznia 2012 r.

Art. 4. W roku 2018 odpis na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych,

o którym mowa w art. 157 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo

o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2183 i 2201), tworzy się w wysokości

nie większej niż 6,5% planowanych przez uczelnię rocznych wynagrodzeń osobowych

w 2013 r., przy czym wysokość odpisu przypadająca na jednego zatrudnionego nie

może być mniejsza niż wysokość odpisu ustalona na zasadach określonych w ustawie

z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U.

z 2017 r. poz. 2191).

Art. 5. W roku 2018 fundusz socjalny, o którym mowa w art. 27 ust. 7 ustawy

z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich

rodzin (Dz. U. z 2017 r. poz. 2225), tworzy się z odpisu w wysokości 0,6% środków

zaplanowanych w ustawie budżetowej na rok 2012 z dnia 2 marca 2012 r. (Dz. U.

poz. 273) na emerytury i renty.

Art. 6. 1. W roku 2018 fundusz socjalny, o którym mowa w art. 27 ust. 1a

ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej, Służby

Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2016 r. poz. 708

i 2270 oraz z 2017 r. poz. 38, 715, 1321 i 1386), tworzy się z odpisu w wysokości

0,5% środków zaplanowanych w ustawie budżetowej na rok 2012 z dnia 2 marca

2012 r. na emerytury i renty, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. W roku 2018 odpis na fundusz socjalny dla byłych funkcjonariuszy Służby

Celno-Skarbowej, byłych funkcjonariuszy Służby Celnej, o których mowa

w art. 1 ust. 2 ustawy, o której mowa w ust. 1, oraz dla członków ich rodzin tworzy się

w wysokości 0,5% środków planowanych na emerytury i renty w roku 2018 dla tych

osób.

Art. 7. 1. Wielkość wynagrodzeń, z wyłączeniem wynagrodzeń finansowanych

w ramach programów realizowanych z udziałem środków, o których mowa

w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

10.01.2019

©Telksinoe s. 3/21

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2077), nie może przekroczyć w roku 2018 wielkości

wynagrodzeń zaplanowanych w ustawie budżetowej na rok 2017 z dnia 16 grudnia

2016 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 108 i 2162) albo wynikających z planów finansowych

na rok 2017, w przypadku gdy nie są one ujmowane w ustawie budżetowej,

z zastrzeżeniem ust. 2, w następujących jednostkach sektora finansów publicznych:

1) urzędach organów władzy państwowej, kontroli, ochrony prawa, sądach

i trybunałach wymienionych w art. 139 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych, z wyłączeniem wynagrodzeń sędziów, prokuratorów,

asesorów i referendarzy sądowych, z tym że w części 14 – Rzecznik Praw

Dziecka nie wlicza się do wynagrodzeń wynagrodzenia przysługującego

Rzecznikowi Praw Dziecka po upływie kadencji przez okres 3 miesięcy zgodnie

z art. 5 ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących

kierownicze stanowiska państwowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 1998);

2) Narodowym Funduszu Zdrowia;

3) Polskiej Akademii Nauk i tworzonych przez nią jednostkach organizacyjnych,

z wyłączeniem instytutów naukowych;

4) państwowych instytucjach kultury.

2. Do wielkości wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1, nie wlicza się wynagrodzeń:

1) przyznanych z rezerw celowych;

2) wynikających ze wzrostu dodatkowego wynagrodzenia rocznego, o którym

mowa w ustawie z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu

rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 2217);

3) związanych z utworzeniem w roku 2018 nowych etatów:

a) w części 02 – Kancelaria Sejmu, w wysokości do 14 310 tys. zł,

b) w części 05 – Naczelny Sąd Administracyjny, w wysokości 2 717 tys. zł,

c) w części 15 – Sądy powszechne, w wysokości 102 951 tys. zł, oraz

podwyższeniem wynagrodzeń osobowych w grupie urzędników sądowych,

asystentów sędziów, kuratorów zawodowych oraz innych pracowników,

w wysokości 39 551 tys. zł;

4) w części 01 – Kancelaria Prezydenta RP, w wysokości 3 420 tys. zł;

5) w części 03 – Kancelaria Senatu, w wysokości 1 700 tys. zł;

6) w części 13 – Instytut Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni

przeciwko Narodowi Polskiemu, w wysokości 10 880 tys. zł.

10.01.2019

©Telksinoe s. 4/21

3. Wielkość wynagrodzeń, z wyłączeniem wynagrodzeń finansowanych

w ramach programów realizowanych z udziałem środków, o których mowa

w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, nie

może w roku 2018 przekroczyć wielkości wynagrodzeń ustalonych w planach

finansowych ujętych w projekcie ustawy budżetowej na rok 2018 przedłożonym

Sejmowi, w następujących jednostkach sektora finansów publicznych:

1) agencjach wykonawczych;

2) instytucjach gospodarki budżetowej;

3) państwowych funduszach celowych;

4) Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, Kasie Rolniczego Ubezpieczenia

Społecznego i funduszach zarządzanych przez Prezesa Kasy Rolniczego

Ubezpieczenia Społecznego;

5) innych państwowych osobach prawnych należących do sektora finansów

publicznych, o których mowa w art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych.

4. W przypadku zmiany formy organizacyjno-prawnej jednostki lub podmiotu

prawnego, o których mowa w ust. 1 i 3, wielkość wynagrodzeń w roku 2018 ustala się

w warunkach porównywalnych z roku 2017.

5. W przypadku gdy:

1) zrealizowano przychody wyższe od prognozowanych z tytułu prowadzonej

działalności gospodarczej oraz

2) zwiększenie wynagrodzeń nie spowoduje zwiększenia dotacji z budżetu

państwa, zwiększenia planowanego stanu zobowiązań, pogorszenia

planowanego wyniku finansowego oraz obniżenia planowanej wpłaty do budżetu

państwa, oraz

3) zwiększenie wynagrodzeń nie będzie miało skutków finansowych na kolejne

lata, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 2

– minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyrazić zgodę na

zwiększenie wielkości wynagrodzeń w jednostkach sektorach finansów publicznych,

o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4 oraz w ust. 3, wyłącznie z przychodów uzyskanych

z prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z przepisami wydanymi na

podstawie ust. 6.

6. Zgodę, o której mowa w ust. 5, minister właściwy do spraw finansów

publicznych wyraża w drodze rozporządzenia, uwzględniając stan finansów

10.01.2019

©Telksinoe s. 5/21

publicznych państwa oraz konieczność zapewnienia prawidłowej realizacji zadań pub-

licznych.

7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze

rozporządzenia, wyrazić zgodę na zwiększenie wielkości wynagrodzeń w jednostce

powstałej w wyniku przekształcenia jednostki sektora finansów publicznych z

pominięciem ograniczeń, o których mowa w ust. 1 i 3, w przypadku przeniesienia

zadań z innej jednostki sektora finansów publicznych, nie więcej niż o kwotę

zmniejszenia wielkości wynagrodzeń w jednostce, z której przeniesiono zadanie,

uwzględniając konieczność prawidłowej realizacji zadań publicznych.

Art. 8. 1. Wielkość wynagrodzeń w podmiotach, o których mowa w art. 7 ust. 1,

finansowanych w ramach programów realizowanych z udziałem środków, o których

mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych, w roku 2018 może przekroczyć wielkość wynagrodzeń finansowanych

z udziałem tych środków, zaplanowanych w ustawie budżetowej na rok 2017 z dnia

16 grudnia 2016 r. albo wynikających z planów finansowych na rok 2017,

w przypadku gdy plany te nie są ujmowane w ustawie budżetowej, w części

finansowanej lub refundowanej z tych środków, zaś w części współfinansowania

krajowego jedynie wówczas, gdy te zwiększane wynagrodzenia są finansowane

w wysokości co najmniej 70%, a w przypadku Programu Rozwoju Obszarów

Wiejskich na lata 2014–2020 – co najmniej 63%, ze środków, o których mowa

w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Przepis art. 7 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2. Wielkość wynagrodzeń w podmiotach, o których mowa w art. 7 ust. 3,

finansowanych w ramach programów realizowanych z udziałem środków, o których

mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach pub-

licznych, lub finansowanych z przychodów, których źródłem jest odpłatne

wykonywanie zadań związanych z realizacją przez organ założycielski projektu

finansowanego z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy

z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, w roku 2018 może przekroczyć

wielkość wynagrodzeń ustalonych w planach finansowych ujętych w projekcie ustawy

budżetowej na rok 2018 przedłożonym Sejmowi albo wynikających z planów

finansowych na rok 2018, w przypadku gdy plany te nie są ujmowane w ustawie

budżetowej, w części finansowanej lub refundowanej z tych środków, zaś w części

współfinansowania krajowego jedynie wówczas, gdy te zwiększane wynagrodzenia

lub projekt realizowany przez organ założycielski są finansowane w wysokości co

10.01.2019

©Telksinoe s. 6/21

najmniej 70%, a w przypadku Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–

2020 – co najmniej 63%, ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy

z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Przepis art. 7 ust. 2 stosuje się

odpowiednio.

3. Wielkość wynagrodzeń w agencji płatniczej dla Wspólnej Polityki Rolnej

w roku 2018 może przekroczyć wielkość wynagrodzeń, o której mowa w art. 7 ust. 3,

jeżeli wynika to z konieczności zapewnienia obsługi informatyczno-administracyjnej

nowych zadań w zakresie Wspólnej Polityki Rolnej.

4. Zwiększenie wynagrodzeń, o którym mowa w ust. 1 i 2, wynikające z nowych

zobowiązań zaciągniętych w roku 2018, nie może powodować skutków finansowych

na lata następne.

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze

rozporządzenia, wyrazić zgodę na zwiększenie wielkości wynagrodzeń niezależnie od

ograniczeń, o których mowa w ust. 1–4, uwzględniając stan finansów publicznych

państwa, konieczność zapewnienia prawidłowej realizacji zadań publicznych oraz

źródło finansowania zwiększenia wielkości wynagrodzeń.

Art. 9. Przez wynagrodzenia, o których mowa w art. 7 i art. 8, rozumie się

wydatki pieniężne oraz wartość świadczeń w naturze, wypłacane sędziom,

prokuratorom, posłom, senatorom oraz pracownikom zatrudnionym na podstawie

stosunku pracy, z wyjątkiem osób kierujących w rozumieniu ustawy z dnia 3 marca

2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz. U.

z 2017 r. poz. 1222), zaliczone – według zasad statystyki zatrudnienia i wynagrodzeń

określonych przez Główny Urząd Statystyczny – do „wynagrodzeń bez wypłat z zysku”.

Art. 10. Podwyższenie wynagrodzeń dla nauczycieli w związku z kwotą

bazową, o której mowa w art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta

Nauczyciela, obowiązującą od dnia 1 kwietnia 2018 r. następuje nie później niż do

dnia 30 kwietnia 2018 r., z wyrównaniem od dnia 1 kwietnia 2018 r.

Art. 11. W roku 2018 specjalizacja, o której mowa w art. 70 ust. 1 ustawy z dnia

15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1251, 1579

i 2020), jest dofinansowywana przez ministra właściwego do spraw zdrowia ze

środków Funduszu Pracy, o którym mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r.

o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2017 r. poz. 1065, 1292,

1321, 1428 i 1543), zwanego dalej „Funduszem Pracy”.

10.01.2019

©Telksinoe s. 7/21

Art. 12. 1. W roku 2018 minister właściwy do spraw pracy na podstawie umowy

zawartej z ministrem właściwym do spraw zdrowia przekazuje, na wyodrębniony

rachunek bankowy urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia,

środki Funduszu Pracy z przeznaczeniem w roku 2018 na:

1) staże podyplomowe wraz z kosztem obsługi określonym w przepisach

o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz szkolenia specjalizacyjne lekarzy

i lekarzy dentystów, o których mowa w przepisach o zawodach lekarza i lekarza dentysty;

2) specjalizacje pielęgniarek i położnych, o których mowa w przepisach

o zawodach pielęgniarki i położnej.

2. Umowa, o której mowa w ust. 1, powinna określać w szczególności tryb

przekazywania środków oraz sposób ich rozliczenia.

3. Minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje na podstawie zawartych

umów środki, o których mowa w ust. 1:

1) marszałkom województw;

2) wojewodom;

3) podmiotom prowadzącym szkolenie specjalizacyjne, o których mowa w art. 16h

ust. 1 oraz art. 16k ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza

i lekarza dentysty (Dz. U. z 2017 r. poz. 125 i 767);

4) organizatorom kształcenia, o których mowa w art. 70 ust. 3 ustawy z dnia

15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej.

Art. 13. W roku 2018 dysponent Funduszu Pracy nie może dokonywać, bez

zgody ministra właściwego do spraw finansów publicznych, przesunięć wydatków

przewidzianych w planie Funduszu Pracy, realizowanych w ramach środków Unii

Europejskiej w celu ich przeniesienia na zadania realizowane bez udziału środków

europejskich.

Art. 14. W roku 2018 środki Funduszu Pracy, o których mowa w art. 109 ust. 2d

ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy,

przeznaczone na finansowanie zadań realizowanych w ramach Krajowego Funduszu

Szkoleniowego są określone w kwocie 105 608 tys. zł.

Art. 15. 1. W roku 2018 zasiłki przedemerytalne, świadczenia przedemerytalne

oraz zasiłki pogrzebowe wraz z kosztami ich obsługi, o których mowa

w art. 108 ust. 1 pkt 54 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia

i instytucjach rynku pracy, są finansowane ze środków Funduszu Gwarantowanych

10.01.2019

©Telksinoe s. 8/21

Świadczeń Pracowniczych, o którym mowa w ustawie z dnia 13 lipca 2006 r.

o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U.

z 2016 r. poz. 1256 oraz z 2017 r. poz. 1557).

2. W roku 2018 minister właściwy do spraw pracy, na podstawie umowy

zawartej z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, przekazuje na wyodrębniony

rachunek bankowy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych środki Funduszu

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na finansowanie zasiłków

przedemerytalnych, świadczeń przedemerytalnych oraz zasiłków pogrzebowych wraz

z kosztami ich obsługi w terminie umożliwiającym wypłatę świadczeń.

3. W roku 2018 nie stosuje się przepisu art. 21a ustawy z dnia 13 lipca 2006 r.

o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy w zakresie,

o którym mowa w ust. 1.

Art. 16. 1. W roku 2018 środki Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska

i Gospodarki Wodnej niebędące przychodami, o których mowa w art. 401 ust. 7

ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2017 r.

poz. 519, z późn. zm.2)), oraz niebędące wpływami pochodzącymi ze sprzedaży

jednostek przyznanej emisji gromadzonymi na Rachunku klimatycznym, o którym

mowa w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami

gazów cieplarnianych i innych substancji (Dz. U. z 2017 r. poz. 286, 1566 i 1999),

przeznacza się także na dokonywanie wpłat składek z tytułu członkostwa

Rzeczypospolitej Polskiej w:

1) Europejskiej Agencji Kosmicznej, w części przypadającej do sfinansowania

przez ministra właściwego do spraw środowiska – w wysokości 25 000 tys. zł;

2) Europejskiej Organizacji Eksploatacji Satelitów Meteorologicznych

(EUMETSAT), w części przypadającej do sfinansowania przez ministra

właściwego do spraw gospodarki wodnej – w wysokości 44 567 tys. zł.

2. Środki, o których mowa w ust. 1, przeznaczone dla państwowej jednostki

budżetowej na realizację zadań wymienionych w tym przepisie są przekazywane tej

jednostce zgodnie z art. 410? ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo

ochrony środowiska.

Art. 17. 1. W roku 2018 wydatki Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej,

o którym mowa w art. 86 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r. poz. 785, 898,

1089, 1529, 1566, 1888, 1999, 2056, 2180 i 2290.

10.01.2019

©Telksinoes. 9/21

(Dz. U. z 2016 r. poz. 471, z późn. zm.3)), do kwoty 20 000 tys. zł mogą być

przeznaczone także na dofinansowanie zadań związanych z przygotowywaniem kadry

narodowej do udziału w igrzyskach olimpijskich, mistrzostwach świata lub

mistrzostwach Europy.

2. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe warunki uzyskiwania dofinansowania zadań, o których mowa w ust. 1,

tryb składania wniosków oraz przekazywania środków, uwzględniając racjonalność

i ciągłość finansowania zadań.

Art. 18. 1. W roku 2018 zwiększa się o kwotę 40 000 tys. zł finansowanie zadań

z zakresu zdrowia publicznego służących realizacji celów operacyjnych oraz zadań

koordynacyjnych, ewaluacyjnych i badawczych ze środków Funduszu

Rozwiązywania Problemów Hazardowych, o którym mowa w art. 88 ustawy z dnia

19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Do finansowania tych zadań stosuje się

przepisy rozdziału 4 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U.

z 2017 r. poz. 2237), z wyłączeniem art. 14 ust. 5 tej ustawy.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia dostosuje, sporządzany na podstawie

przepisów wydanych na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r.

o zdrowiu publicznym, harmonogram pracy na rok 2018 w terminie do dnia 28 lutego

2018 r.

Art. 19. 1. W roku 2018 finansowanie realizacji przedsięwzięć, o których mowa

w art. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o ustanowieniu „Programu modernizacji

Służby Więziennej w latach 2017–2020” (Dz. U. poz. 2176), do kwoty 100 000 tys. zł

następuje ze środków Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy

Postpenitencjarnej, o których mowa w art. 43 § 7 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –

Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2017 r. poz. 665, 666, 768, 1452 i 2217).

2. Środki, o których mowa w ust. 1, są przekazywane na wyodrębniony rachunek

bankowy Centralnego Zarządu Służby Więziennej.

3. Centralny Zarząd Służby Więziennej może przekazać środki, o których mowa

w ust. 1, na wyodrębnione rachunki bankowe jednostek organizacyjnych Służby

Więziennej, na realizację przedsięwzięć, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948

i 2260 oraz z 2017 r. poz. 88, 379, 1089 i 1909.

10.01.2019

©Telksinoe s. 10/21

15 grudnia 2016 r. o ustanowieniu „Programu modernizacji Służby Więziennej

w latach 2017–2020”.

Art. 20. 1. W roku 2018 finansowanie realizacji przedsięwzięć, o których mowa

w art. 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o ustanowieniu „Programu

modernizacji Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony

Rządu w latach 2017–2020” (Dz. U. poz. 2140), następuje w ramach wydatków,

o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie

i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2015 r. poz. 1716, z 2016 r. poz. 2260 oraz z 2017 r. poz. 2018), w kwocie

395 688 tys. zł.

2. Środki, o których mowa w ust. 1, ujmuje się w rezerwie celowej budżetu

państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych.

Art. 21. W roku 2018 przedsięwzięcia związane z zapobieganiem negatywnym

skutkom deficytu pilotów w Śmigłowcowej Służbie Ratownictwa Medycznego

(HEMS) oraz modernizacja samolotowego zespołu transportowego w Lotniczym

Pogotowiu Ratunkowym w Warszawie są finansowane w ramach wydatków,

o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie

i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej, do kwoty 39 600 tys. zł.

Art. 22. 1. W roku 2018 koszty związane z zatrudnieniem części pracowników

obsługujących Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej są

pokrywane z budżetu państwa w wysokości 1 292 tys. zł.

2. Środki Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej

stanowiące równowartość kosztów, o których mowa w ust. 1, są odprowadzane na

rachunek dochodów budżetu państwa.

Art. 23. W roku 2018 nie stosuje się przepisu art. 37a ustawy z dnia 25 sierpnia

2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. z 2017 r. poz. 285, 624 i

2290).

Art. 24. Przepisu art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych nie stosuje się do ustawy budżetowej na rok 2018

w odniesieniu do wydatków w ramach Wspólnej Polityki Rolnej.

10.01.2019

©Telksinoe s. 11/21

Art. 25. W roku 2018 do rezerwy utworzonej na podstawie art. 140 ust. 4 ustawy

z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych nie stosuje się ograniczeń

wskazanych w tym przepisie.

Art. 26. W roku 2018 nie stosuje się art. 156 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych.

Art. 27. Z dniem wejścia w życie ustawy umarza się pożyczki udzielone

Funduszowi Ubezpieczeń Społecznych z budżetu państwa w latach 2014–2016,

których termin spłaty upływa 31 marca 2019 r.

Art. 28. W roku 2018 podstawę wymiaru, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 11

ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób

kierujących niektórymi spółkami (Dz. U. z 2017 r. poz. 2190), stanowi przeciętne

miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku

w czwartym kwartale 2016 r.

Art. 29. W roku 2018 w celu wykonania przepisów art. 94 ust. 3 pkt 6 ustawy

z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym Prezes Rady Ministrów

może, w drodze rozporządzenia, dokonywać przeniesienia planowanych wydatków

budżetowych między częścią budżetu państwa, której dysponentem jest minister

właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, a częścią budżetu państwa, której

dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia, z zachowaniem przeznaczenia

środków publicznych wynikających z ustawy budżetowej.

Art. 29a. 1. W roku 2018 minister właściwy do spraw zdrowia może przekazać

z budżetu państwa środki do Narodowego Funduszu Zdrowia w wysokości

1 800 000 tys. zł w celu zwiększenia funduszu zapasowego Narodowego Funduszu

Zdrowia, o którym mowa w art. 115 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r.

o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U.

z 2018 r. poz. 1510, z późn. zm.4)), z przeznaczeniem na sfinansowanie świadczeń

opieki zdrowotnej.

2. Planowane koszty świadczeń opieki zdrowotnej w planie finansowym

Narodowego Funduszu Zdrowia mogą zostać zwiększone ze środków, o których

mowa w ust. 1, po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw zdrowia i ministra

właściwego do spraw finansów publicznych.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1515,

1532, 1544, 1552, 1669, 1925 i 2192.

10.01.2019

©Telksinoe s. 12/21

Art. 29b. 1. W roku 2018 minister właściwy do spraw gospodarki złożami

kopalin może przekazać dodatkowe środki z budżetu państwa z przeznaczeniem na

dofinansowanie zadań restrukturyzacyjnych w sektorze górnictwa węgla kamiennego

do wysokości 150 000 tys. zł.

2. Zadania, o których mowa w ust. 1, są finansowane w ramach limitu, o którym

mowa w art. 6 ustawy z dnia 22 stycznia 2015 r. o zmianie ustawy o funkcjonowaniu

górnictwa węgla kamiennego w latach 2008–2015 oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 143 oraz z 2016 r. poz. 1592).

3. Środki, o których mowa w ust. 1, mogą być wykorzystane do dnia 31 marca

2019 r.

Art. 29c. 1. W roku 2018 minister właściwy do spraw rozwoju wsi może

przekazać Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dodatkowe środki

z budżetu państwa, w formie dotacji celowej, na realizację pomocy dla gospodarstw

rolnych, w których powstały szkody spowodowane wystąpieniem w roku 2018 suszy

lub powodzi, do wysokości 715 500 tys. zł.

2. Do zmiany planu finansowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji

Rolnictwa na rok 2018 wynikającej z przekazania dotacji, o której mowa w ust. 1, nie

jest wymagane uzyskanie opinii sejmowej komisji właściwej do spraw budżetu,

o której mowa w art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych.

3. Środki, o których mowa w ust. 1, mogą być wykorzystane do dnia 31 marca

2019 r.

Art. 29d. 1. W roku 2018 minister właściwy do spraw transportu może

przekazać dodatkowe środki z budżetu państwa w wysokości 1 800 000 tys. zł na

objęcie przez Skarb Państwa akcji w spółce PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.

2. Środki, o których mowa w ust. 1, mogą być wykorzystane do dnia 31 marca

2019 r.

Art. 29e. 1. W roku 2018 źródłem przychodu Funduszu Reprywatyzacji,

o którym mowa w art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji

i niektórych uprawnieniach pracowników (Dz. U. z 2018 r. poz. 2170), może być

również wpłata z budżetu państwa w wysokości 2 100 000 tys. zł przekazana przez

ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

2. Do zmiany planu finansowego Funduszu Reprywatyzacji na rok 2018

w zakresie środków, o których mowa w ust. 1, nie jest wymagane uzyskanie zgody

10.01.2019

©Telksinoe s. 13/21

ministra właściwego do spraw finansów publicznych ani opinii sejmowej komisji

właściwej do spraw budżetu, o których mowa w art. 29 ust. 12 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Art. 29f. 1. W roku 2018 upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów

publicznych do dokonania, na wniosek Ministra Obrony Narodowej, przeniesienia

wydatków w wysokości do 12 000 tys. zł w ustawie budżetowej na rok 2018 z dnia

11 stycznia 2018 r. (Dz. U. poz. 291) z części 29 – Obrona Narodowa do części 57 –

Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, z przeznaczeniem na realizację wydatków

wynikających z Programu Pozamilitarnych Przygotowań Obronnych

Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2017–2026, sporządzonego na podstawie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia

21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2018 r. poz. 1459, 1669, 2182 i 2245).

2. Środki, o których mowa w ust. 1, mogą zostać wykorzystane do dnia

31 grudnia 2019 r.

Art. 29g. W roku 2018 źródłem przychodu Funduszu Emerytur Pomostowych,

o którym mowa w art. 30 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach

pomostowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1924), może być również wpłata z budżetu

państwa do wysokości 1 000 000 tys. zł przekazana przez Prezesa Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych.

Art. 29h. W roku 2018 źródłem przychodu Funduszu Rezerwy Demograficznej,

o którym mowa w art. 58 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie

ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1778, z późn. zm.5)), może być

również wpłata z budżetu państwa do wysokości 2 000 000 tys. zł przekazana przez

Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Art. 30. W ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń

socjalnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2191) po art. 5f dodaje się art. 5g w brzmieniu:

„Art. 5g. W 2018 r. przez przeciętne wynagrodzenie miesięczne

w gospodarce narodowej, o którym mowa w art. 5 ust. 2, należy rozumieć

przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w drugim

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 106, 138,

357, 398, 650, 697, 730, 771, 1076, 1544, 1577, 1613, 1629, 1669, 2126, 2192, 2215 i 2244.

10.01.2019

©Telksinoe s. 14/21

półroczu 2012 r. ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na

podstawie art. 5 ust. 7.”.

Art. 31. W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza

dentysty (Dz. U. z 2017 r. poz. 125 i 767) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 15 po ust. 4i dodaje się ust. 4j w brzmieniu:

„4j. W roku 2018 środki przeznaczone na sfinansowanie stażu

podyplomowego, o którym mowa w ust. 4, wraz z kosztem obsługi określonym

przepisami, przekazuje marszałkowi województwa minister właściwy do spraw

zdrowia ze środków Funduszu Pracy.”;

2) w art. 16j po ust. 1f dodaje się ust. 1g w brzmieniu:

„1g. W roku 2018 rezydentura jest finansowana przez ministra właściwego

do spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.”;

3) w art. 16k po ust. 1f dodaje się ust. 1g w brzmieniu:

„1g. W roku 2018 szkolenie specjalizacyjne jest dofinansowywane przez

ministra właściwego do spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.”.

Art. 32. W ustawie z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących

niektórymi podmiotami prawnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1222) po art. 29f dodaje się

art. 29g w brzmieniu:

„Art. 29g. Przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze

przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale 2016 r. stanowi

w 2018 r. podstawę do ustalenia maksymalnej wysokości wynagrodzenia

miesięcznego, o którym mowa w art. 8.”.

Art. 33. W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia

i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2017 r. poz. 1065, 1292, 1321, 1428 i 1543)

wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 108:

a) po ust. 1fc dodaje się ust. 1fd w brzmieniu:

„1fd. Ze środków Funduszu Pracy w 2018 r. są finansowane:

1) staże podyplomowe wraz z kosztem obsługi określonym w przepisach

o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz szkolenia specjalizacyjne

lekarzy i lekarzy dentystów, o których mowa w przepisach

o zawodach lekarza i lekarza dentysty;

2) specjalizacje pielęgniarek i położnych, o których mowa w przepisach

o zawodach pielęgniarki i położnej.”,

10.01.2019

©Telksinoe s. 15/21

b) ust. 1j otrzymuje brzmienie:

„1j. Ze środków Funduszu Pracy w latach 2016–2018 są finansowane

koszty, o których mowa w art. 150f i art. 150g.”;

2) po art. 108 dodaje się art. 108a w brzmieniu:

„Art. 108a. 1. W celu wsparcia samorządów powiatów w uzyskiwaniu

lepszej efektywności działań na rzecz aktywizacji bezrobotnych minister

właściwy do spraw pracy przekazuje w roku 2018 samorządom powiatów środki

Funduszu Pracy na finansowanie kosztów określonych w ust. 2, 3 i 7.

2. W roku 2018 na dofinansowanie kosztów wynagrodzeń zasadniczych,

o których mowa w przepisach o pracownikach samorządowych, oraz składek na

ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowego urzędu pracy,

w szczególności pełniących funkcje doradców klienta, przeznacza się środki

w wysokości 6% kwoty środków ustalonej w planie finansowym Funduszu Pracy

na rok 2018 na finansowanie programów na rzecz promocji zatrudnienia,

łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej, pomniejszonej

o kwotę środków stanowiącą rezerwę dysponenta Funduszu Pracy.

3. W roku 2018 na finansowanie kosztów nagród oraz składek na

ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowego urzędu pracy,

w szczególności pełniących funkcje doradców klienta oraz zajmujących

stanowiska kierownicze, przeznacza się środki w wysokości 2% kwoty środków

ustalonej w planie finansowym Funduszu Pracy na rok 2018 na finansowanie

programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia

i aktywizacji zawodowej, pomniejszonej o kwotę środków stanowiącą rezerwę

dysponenta Funduszu Pracy.

4. Środki, o których mowa w ust. 2 i 3, są przekazywane w wysokości

proporcjonalnej do udziału powiatowego urzędu pracy w wydatkach ogółem

w skali kraju poniesionych w roku 2016 z Funduszu Pracy na realizację

programów na rzecz promocji zatrudnienia wykazanych w informacji uzyskanej

na podstawie badań statystycznych prowadzonych wspólnie przez ministra

właściwego do spraw pracy i Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego zgodnie

z przepisami o statystyce publicznej.

5. Kwota środków, o której mowa w ust. 2, jest przekazywana samorządom

powiatów w okresach miesięcznych, w wysokości 1/12 kwoty ustalonej na rok

2018.

10.01.2019

6. Kwota środków, o której mowa w ust. 3, jest przekazywana na wniosek

starosty po spełnieniu przez powiatowy urząd pracy łącznie następujących

warunków:

1) osiągnięciu za rok 2017 wskaźnika efektywności zatrudnieniowej

podstawowych form aktywizacji zawodowej, o którym mowa

w art. 4 ust. 11 pkt 2 lit. b, na poziomie wyższym niż średnia wartość

wskaźnika efektywności zatrudnieniowej podstawowych form aktywizacji

zawodowej uzyskana we wszystkich powiatowych urzędach pracy;

2) osiągnięciu za rok 2017 wskaźnika efektywności kosztowej podstawowych

form aktywizacji zawodowej, o którym mowa w art. 4 ust. 11 pkt 2 lit. c, na

poziomie niższym niż średnia wartość wskaźnika efektywności kosztowej

podstawowych form aktywizacji zawodowej uzyskana we wszystkich

powiatowych urzędach pracy.

7. Kwota środków, o której mowa w ust. 3, nieprzekazana samorządom

powiatów w związku z niespełnieniem warunków, o których mowa w ust. 6,

pozostaje w dyspozycji ministra właściwego do spraw pracy z przeznaczeniem

dla samorządów powiatów na finansowanie kosztów nagród specjalnych oraz

składek na ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowych urzędów pracy,

które uzyskują najlepsze wskaźniki efektywności, o których mowa

w art. 4 ust. 11 pkt 2, oraz na finansowanie zadań określonych w ustawie.

8. Środki, o których mowa w ust. 2, 3 i 7, niewykorzystane do dnia

31 grudnia 2018 r., podlegają zwrotowi na rachunek dysponenta Funduszu Pracy

do dnia 31 stycznia 2019 r.

9. Przekazane samorządom powiatów kwoty środków, o których mowa

w ust. 2, 3 i 7, stanowią dochód powiatu, o którym mowa w art. 8 ust. 3 ustawy

z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1453, 2203 i 2260).”;

3) w art. 109 po ust. 2n dodaje się ust. 2o i 2p w brzmieniu:

„2o. W roku 2018 w kwocie środków Funduszu Pracy określonej w planie

finansowym Funduszu Pracy na rok 2018, jaka może być wydatkowana na

realizację programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków

bezrobocia i aktywizacji zawodowej, minister właściwy do spraw pracy ustala na

finansowanie zadań realizowanych w województwie kwoty środków (limity)

Funduszu Pracy w wysokości odpowiadającej sumie kwot środków

przeznaczonych na realizację projektów współfinansowanych z Europejskiego

10.01.2019

Funduszu Społecznego i kwot środków przeznaczonych na realizację programów

na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji

zawodowej, ustalonych według algorytmu, o którym mowa w ust. 2,

z zastrzeżeniem ust. 2p.

2p. Do ustalenia według algorytmu kwot środków (limitów) Funduszu

Pracy przeznaczonych na realizację w województwie programów na rzecz

promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej,

o których mowa w ust. 2o, przyjmuje się kwotę środków w wysokości

odpowiadającej różnicy między kwotą środków określoną w planie finansowym

Funduszu Pracy na rok 2018, jaka może być wydatkowana na realizację

programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia

i aktywizacji zawodowej a kwotą środków w wysokości odpowiadającej 10%

rezerwie, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 11, będącej

w dyspozycji ministra właściwego do spraw pracy oraz kwotą środków

przeznaczonych na realizację projektów współfinansowanych z Europejskiego

Funduszu Społecznego.”;

4) po art. 150g dodaje się art. 150h w brzmieniu:

„Art. 150h. 1. W roku 2018 nie stosuje się przepisu art. 150g ust. 4, 13 i 14.

2. Starosta, do dnia 31 stycznia 2018 r., informuje ministra właściwego do

spraw pracy o kwocie środków Funduszu Pracy niezaangażowanych w umowy,

o których mowa w art. 150f, zawarte do dnia 31 grudnia 2017 r.

3. Starosta, do dnia 31 października 2018 r., informuje ministra właściwego

do spraw pracy o kwocie środków zaangażowanych w umowy realizowane

w roku 2018 i niewykorzystanych na finansowanie zadania, o którym mowa

w art. 150f.

4. Minister właściwy do spraw pracy z dokonanych zmniejszeń limitów

środków na podstawie informacji, o których mowa w ust. 2 i 3, zasila rezerwę

określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 109 ust. 11, dokonując

stosownych zmian w planie finansowym Funduszu Pracy.”.

Art. 34. W ustawie z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie

zbiorowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2136) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 78:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Podmioty prowadzące działalność w zakresie regularnego

przewozu osób w krajowym transporcie drogowym, kolejowym, innym

10.01.2019

szynowym, linowym, linowo-terenowym, morskim i w żegludze

śródlądowej mogą ją nadal wykonywać na podstawie posiadanych

uprawnień, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2018 r.”,

b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3. Zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób

w krajowym transporcie drogowym, których termin ważności upływa

w dniu 31 grudnia 2017 r., wydane na podstawie przepisów

dotychczasowych, zachowują ważność do dnia 31 grudnia 2018 r.”;

2) użyte w art. 79 w ust. 1 i 2, w art. 80, w art. 82 w ust. 2 oraz w art. 87 w ust. 1

i 3 wyrazy „31 grudnia 2017 r.” zastępuje się wyrazami „31 grudnia 2018 r.”;

3) użyte w art. 81, w art. 85 w ust. 2 oraz w art. 90 wyrazy „1 stycznia 2018 r.”

zastępuje się wyrazami „1 stycznia 2019 r.”.

Art. 34a. W ustawie z dnia 5 grudnia 2014 r. o Karcie Dużej Rodziny (Dz. U.

z 2017 r. poz. 1832 i 2161 oraz z 2018 r. poz. 1544 i 1669) w art. 36 w ust. 1:

1) wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa na lata 2017–2028 na

realizację ustawy przez gminy, wojewodów, ministra właściwego do spraw

rodziny i ministra właściwego do spraw transportu wynosi 756,91 mln zł,

z tego:”;

2) w pkt 2:

a) wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„w 2018 r. – 34,54 mln zł, w tym:”,

b) lit. c otrzymuje brzmienie:

„c) 21,00 mln zł na uprawnienia do ulgowych przejazdów środkami

publicznego transportu zbiorowego dla rodziców oraz małżonków

rodziców posiadających ważną Kartę Dużej Rodziny,”.

Art. 35. W ustawie z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego

i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. poz. 1240) w art. 88 w ust. 1

w pkt 2 lit. c otrzymuje brzmienie:

„c) 2018 – 3 200,00 tys. zł,”.

Art. 36. W ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U.

z 2017 r. poz. 2237) w art. 29:

1) w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) 2018 – 40,7 mln zł, w tym 0,7 mln zł w budżetach wojewodów;”;

10.01.2019

2) w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) 2018 – 100 mln zł;”.

Art. 37. W ustawie z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy – Prawo

łowieckie (Dz. U. poz. 1082 i 1984) wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 2 otrzymuje brzmienie:

„Art. 2. Do dnia 15 czerwca 2019 r. środki Funduszu Odszkodowawczego,

o którym mowa w art. 50a ustawy zmienianej w art. 1, na wypłatę odszkodowań

za szkody, o których mowa w art. 46 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wyrządzone na obszarach obwodów

łowieckich, z wyjątkiem szkód wyrządzonych przez zwierzęta łowne, o których

mowa w art. 46 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, objęte całoroczną ochroną, oraz na pokrycie kosztów

związanych z realizacją zadań w zakresie tych szkód będą pochodziły z dotacji

z budżetu państwa.”;

2) art. 5 otrzymuje brzmienie:

„Art. 5. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r., z wyjątkiem

art. 1 pkt 2 w zakresie art. 46b ust. 4 w zakresie dotyczącym wpisu na listę

rzeczoznawców prowadzoną przez izbę rolniczą oraz art. 1 pkt 2 w zakresie

art. 46b ust. 5–9, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.”.

Art. 38. W ustawie z dnia 15 września 2017 r. o Narodowym Instytucie

Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego (Dz. U. poz. 1909)

w art. 46 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Maksymalny limit wydatków budżetu państwa będący skutkiem

finansowania ustawy na lata 2017–2026 wyniesie 65 660 000 zł, z tym że

w roku:

1) 2017 – 1 580 000 zł;

2) 2018 – 33 600 000 zł;

3) 2019 – 3 700 000 zł;

4) 2020 – 3 820 000 zł;

5) 2021 – 3 850 000 zł;

6) 2022 – 3 760 000 zł;

7) 2023 – 3 780 000 zł;

8) 2024 – 3 800 000 zł;

9) 2025 – 3 930 000 zł;

10.01.2019

10) 2026 – 3 840 000 zł.”.

Art. 38a. W ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o świadczeniach

opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych

ustaw (Dz. U. poz. 1532) wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 11 otrzymuje brzmienie:

„Art. 11. 1. W roku 2019 środki finansowe na finansowanie zadań,

o których mowa w art. 97 ust. 3 pkt 2a, 3 i 3b ustawy zmienianej w art. 1,

wynoszą 320 232 tys. zł.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia, w terminie do dnia 31 grudnia

2018 r., może przekazać środki w wysokości, o której mowa w ust. 1, do

Narodowego Funduszu Zdrowia w formie dotacji celowej.

3. Kwotę dotacji, o której mowa w ust. 2, Narodowy Fundusz Zdrowia

wykorzysta do dnia 31 grudnia 2019 r.

4. Odsetki od lokat przekazanych środków stanowią przychód Narodowego

Funduszu Zdrowia.”;

2) w art. 12:

a) po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:

„1a) art. 11, który wchodzi w życie z dniem 24 grudnia 2018 r.;”,

b) pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) art. 1 pkt 1, pkt 3 lit. a i b w zakresie art. 97 ust. 8a zdanie drugie

i pkt 4 w zakresie art. 116 ust. 1 pkt 5, które wchodzą w życie z dniem

1 stycznia 2019 r.;”.

Art. 38b. W ustawie z dnia 23 października 2018 r. o Funduszu Dróg

Samorządowych (Dz. U. poz. 2161) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 50 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3. Środki Funduszu Dróg Samorządowych, o których mowa

w art. 5 ust. 1 pkt 3, przekazane w 2018 r. mogą być wykorzystane do dnia

31 grudnia 2019 r.”;

2) w art. 51 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na

dofinansowanie Funduszu Dróg Samorządowych wynosi w roku:

1) 2018 – 1,1 mld zł;

2) 2019 – 0,5 mld zł;

3) 2020 – 1,6 mld zł;

10.01.2019

4) 2021 – 1,6 mld zł;

5) 2022 – 1,6 mld zł;

6) 2023 – 1,6 mld zł;

7) 2024 – 1,6 mld zł;

8) 2025 – 1,6 mld zł;

9) 2026 – 1,6 mld zł;

10) 2027 – 1,6 mld zł.”.

Art. 38c. Środki, o których mowa w art. 29b–29d i art. 29f oraz art. 50 ust. 3

ustawy zmienianej w art. 38b, stanowią wydatki budżetu państwa, które nie wygasają

z upływem roku budżetowego. Przepisy art. 41 ust. 1 i 7 i art. 181 ust. 5 i 8 ustawy

z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz przepisy wydane na podstawie

art. 41 ust. 2–6 i art. 198 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

stosuje się odpowiednio.

Art. 38d. 1. W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 29b–29d, oraz na

wpłatę do Funduszu Reprywatyzacji, na wpłatę do Funduszu Emerytur Pomostowych,

na wpłatę do Funduszu Rezerwy Demograficznej, na wpłatę na fundusz zapasowy

Narodowego Funduszu Zdrowia i na udzielenie dotacji, o której mowa w art. 11 ust. 2

ustawy zmienianej w art. 38a, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i art. 50 ust. 3

ustawy zmienianej w art. 38b minister właściwy do spraw finansów publicznych może

utworzyć w roku 2018 rezerwę celową z kwoty wydatków zablokowanych na

podstawie art. 177 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych, do wysokości 10 985 732 tys. zł.

2. W przypadku utworzenia rezerwy celowej, o której mowa w ust. 1:

1) nie stosuje się trybu określonego w art. 177 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia

2009 r. o finansach publicznych;

2) nie stosuje się art. 177 ust. 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych;

3) podziału tej rezerwy dokonuje minister właściwy do spraw finansów publicznych

na wniosek właściwego ministra, nie później niż do dnia 28 grudnia 2018 r.

Art. 39. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.

10.01.2019