Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/256

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2017 r.poz. 1937, 2491,

z 2018 r. poz. 685, 723, 1637, 2243,

z 2019 r. poz. 326.

U S T A W A

z dnia 10 czerwca 2016 r.

o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji 1)

DZIAŁ I

Przepisy ogólne

Rozdział 1

Przedmiot ustawy i definicje

Art. 1. 1. Ustawa określa:

1) cel działalności, zadania oraz organizację Bankowego Funduszu

Gwarancyjnego, zwanego dalej „Funduszem”;

2) zasady funkcjonowania obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów;

3) zasady umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych;

4) zasady przygotowywania i przeprowadzania przymusowej restrukturyzacji;

5) zasady gromadzenia i wykorzystywania informacji w celu realizacji zadań

Funduszu.

2. Przepisów ustawy nie stosuje się do Banku Gospodarstwa Krajowego.

3. Przepisów działu II, działu V rozdziału 2 oddziału 1, art. 318, art. 319,

art. 330 ust. 3 pkt 1, art. 331 oraz działu IX rozdziału 1 nie stosuje się do banków

hipotecznych.

Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

Niniejsza ustawa wdraża:

– dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r.

ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji

i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych

oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady

2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE,

2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 190),

– dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r.

w sprawie systemów gwarancji depozytów (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 149).

27.02.2019

©Telksinoe s. 2/256

1) bank – bank krajowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo

bankowe;

2) bank w restrukturyzacji – bank, wobec którego właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji wydał decyzję, o której mowa w art. 101 ust. 7;

2a) bank zrzeszający – bank, o którym mowa w art. 2 pkt 2 ustawy

o funkcjonowaniu banków spółdzielczych;

3) deponent – osobę lub podmiot uprawnione do świadczenia pieniężnego,

o których mowa w art. 20 i art. 21;

4) dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z państwa

członkowskiego – dominującą finansową spółkę holdingową o działalności

mieszanej z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 32

rozporządzenia nr 575/2013;

5) dominująca finansowa spółka holdingowa z państwa członkowskiego –

dominującą finansową spółkę holdingową z państwa członkowskiego,

o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia nr 575/2013;

6) dominująca instytucja z państwa członkowskiego – dominującą instytucję

z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1

pkt 28 rozporządzenia nr 575/2013;

7) działalność bankowa – wykonywanie przez bank czynności, o których mowa

w art. 5 lub art. 6 ustawy – Prawo bankowe;

8) działalność maklerska – działalność, o której mowa w art. 69 ust. 2 ustawy

o obrocie instrumentami finansowymi, oraz działalność, o której mowa

w art. 69 ust. 4 tej ustawy, o ile jest wykonywana łącznie z działalnością,

o której mowa w art. 69 ust. 2 tej ustawy;

9) dzień roboczy – dzień od poniedziałku do piątku, z wyłączeniem dni

ustawowo wolnych od pracy;

10) dzień spełnienia warunku gwarancji:

a) w przypadku banku – dzień zawieszenia działalności banku wskazany

w decyzji Komisji Nadzoru Finansowego, o której mowa w art. 158

ust. 1 lub 2 ustawy – Prawo bankowe, i ustanowienia zarządu

komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony wcześniej, oraz

wystąpienia do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości lub

27.02.2019

©Telksinoe s. 3/256

dzień wystąpienia przez Fundusz do właściwego sądu z wnioskiem

o ogłoszenie upadłości, o którym mowa w art. 230 ust. 2 pkt 1,

b) w przypadku oddziału banku zagranicznego – dzień wydania przez sąd

postanowienia o uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego

postępowania upadłościowego, o którym mowa w art. 379 pkt 1 ustawy

– Prawo upadłościowe, dotyczącego banku zagranicznego, który

prowadzi działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w formie

oddziału, albo dzień wszczęcia postępowania upadłościowego

obejmującego majątek banku zagranicznego położony na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej,

c) w przypadku kasy – dzień zawieszenia działalności kasy wskazany

w decyzji Komisji Nadzoru Finansowego, o której mowa w art. 74k

ust. 1 lub 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-

-kredytowych, i ustanowienia zarządcy komisarycznego, o ile nie został

on ustanowiony wcześniej, oraz wystąpienia do właściwego sądu

z wnioskiem o ogłoszenie upadłości lub dzień wystąpienia przez

Fundusz do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości,

o którym mowa w art. 230 ust. 2 pkt 2;

11) Europejski Urząd Nadzoru Bankowego – Europejski Urząd Nadzoru

Bankowego, o którym mowa w rozporządzeniu nr 1093/2010;

12) finansowa spółka holdingowa – finansową spółkę holdingową, o której mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia nr 575/2013;

13) finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej – finansową spółkę

holdingową o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust. 1

pkt 21 rozporządzenia nr 575/2013;

14) firma inwestycyjna – dom maklerski w rozumieniu przepisów ustawy

o obrocie instrumentami finansowymi, który posiada zezwolenie na

prowadzenie działalności w zakresie, o którym mowa w art. 69 ust. 2 pkt 3

lub 7 tej ustawy;

15) firma inwestycyjna w restrukturyzacji – firmę inwestycyjną, wobec której

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji wydał decyzję, o której mowa

w art. 101 ust. 7;

27.02.2019

©Telksinoe s. 4/256

16) fundusze własne – fundusze własne, o których mowa w art. 4 ust. 1

pkt 118 rozporządzenia nr 575/2013;

17) funkcje krytyczne – usługi, operacje lub inną działalność podmiotu lub grupy,

których zaprzestanie mogłoby prowadzić, w jednym lub kilku państwach

członkowskich będących członkiem Unii Europejskiej, do zakłóceń w

funkcjonowaniu gospodarki lub zagrozić stabilności finansowej ze względu

na wielkość podmiotu lub grupy, ich udział w rynku, złożoność, działalność

transgraniczną, powiązania gospodarcze lub finansowe, w szczególności

uwzględniając możliwość wykonywania tych usług, operacji lub innej

działalności przez inne podmioty;

18) główna linia biznesowa – wyodrębnioną na potrzeby zarządcze część

działalności, która stanowi dla podmiotu lub grupy, w skład której wchodzi

podmiot, istotne źródło przychodów, zysku lub wartości przedsiębiorstwa;

19) grupa – podmiot dominujący, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 15

lit. a rozporządzenia nr 575/2013, oraz podmioty zależne, o których mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 16 tego rozporządzenia;

20) grupowy plan przymusowej restrukturyzacji – plan sporządzony przez

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy określający sposób,

w jaki ten organ zamierza prowadzić restrukturyzację grupy;

21) holding mieszany – holding mieszany, o którym mowa w art. 4 ust. 1

pkt 22 rozporządzenia nr 575/2013;

22) instrument pochodny – instrument pochodny, o którym mowa w art. 2

pkt 5 rozporządzenia nr 648/2012;

23) instrumenty finansowe – instrumenty finansowe, o których mowa

w art. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

24) instytucja finansowa – instytucję finansową, o której mowa w art. 4 ust. 1

pkt 26 rozporządzenia nr 575/2013;

25) instytucja kredytowa – instytucję kredytową, o której mowa w art. 4 ust. 1

pkt 1 rozporządzenia nr 575/2013, mającą siedzibę na terytorium państwa

członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska;

26) instytucja pomostowa – podmiot, którego jedynym akcjonariuszem lub

podmiotem dominującym jest Fundusz, utworzony w celu przeniesienia na ten

podmiot praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji, jego

27.02.2019

©Telksinoe s. 5/256

przedsiębiorstwa albo praw majątkowych lub zobowiązań podmiotu

w restrukturyzacji w celu kontynuowania w całości lub części działalności

prowadzonej przez podmiot w restrukturyzacji;

27) istotny oddział:

a) w przypadku oddziału instytucji kredytowej – oddział uznany za istotny

zgodnie z art. 141f ust. 13 ustawy – Prawo bankowe,

b) w przypadku oddziału zagranicznej firmy inwestycyjnej, o której mowa

w art. 3 pkt 32 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi – oddział

uznany za istotny zgodnie z art. 110f ust. 2 tej ustawy,

c) w przypadku oddziału podmiotu krajowego prowadzącego działalność

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – oddział uznany za istotny

przez organy państwa przyjmującego;

28) kasa – spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową;

29) Kasa Krajowa – Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową;

30) kasa w restrukturyzacji – kasę, wobec której właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji wydał decyzję, o której mowa w art. 101 ust. 7;

31) kolegium przymusowej restrukturyzacji – kolegium utworzone zgodnie

z art. 127 ust. 1;

32) kontrahent centralny – kontrahenta centralnego, o którym mowa w art. 2

pkt 1 rozporządzenia nr 648/2012;

33) krajowy podmiot dominujący:

a) bank lub firmę inwestycyjną będącą unijną instytucją dominującą,

b) unijną dominującą finansową spółkę holdingową lub unijną dominującą

finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, jeżeli są objęte

nadzorem skonsolidowanym sprawowanym przez Komisję Nadzoru

Finansowego;

34) obowiązkowy system gwarantowania depozytów – system gwarantowania

środków pieniężnych funkcjonujący na podstawie ustawy;

35) oddział banku zagranicznego – oddział banku zagranicznego w rozumieniu

art. 4 ust. 1 pkt 20 ustawy – Prawo bankowe;

36) oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów – system gwarantowania

środków pieniężnych, utworzony i urzędowo uznany w państwie

członkowskim;

27.02.2019

©Telksinoe s. 6/256

37) państwo członkowskie – państwo będące członkiem Unii Europejskiej lub

Europejskiego Obszaru Gospodarczego;

38) państwo trzecie – państwo inne niż państwo członkowskie;

39) plan przymusowej restrukturyzacji – plan sporządzony przez właściwy organ

przymusowej restrukturyzacji, określający sposób, w tym zastosowanie

instrumentów przymusowej restrukturyzacji, w jaki ten organ zamierza

prowadzić restrukturyzację podmiotu;

40) podmiot krajowy – bank, firmę inwestycyjną lub kasę;

41) podmiot objęty systemem gwarantowania – objęty obowiązkowym systemem

gwarantowania depozytów:

a) bank, z wyjątkiem banku hipotecznego,

b) oddział banku zagranicznego, o ile nie jest uczestnikiem systemu

gwarantowania środków pieniężnych albo system gwarantowania

środków pieniężnych, w którym uczestniczy, nie zapewnia

gwarantowania środków pieniężnych co najmniej w zakresie

i w wysokości określonych w ustawie,

c) kasę;

42) podmiot rezydualny – podmiot w restrukturyzacji, wobec którego Fundusz

podjął decyzję o likwidacji lub wystąpił z wnioskiem o ogłoszenie jego

upadłości;

43) podmiot uprawniony do reprezentacji – w przypadku:

a) banku – zarząd, zarząd komisaryczny, likwidatora, administratora albo

pełnomocnika ustanowionego przez Fundusz, a jeżeli ogłoszono

upadłość banku – syndyka,

b) oddziału banku zagranicznego – dyrektora oddziału albo zarządcę

zagranicznego, o którym mowa w art. 379 pkt 4 ustawy – Prawo

upadłościowe,

c) kasy – zarząd, zarządcę komisarycznego, likwidatora, administratora

albo pełnomocnika ustanowionego przez Fundusz, a jeżeli ogłoszono

upadłość kasy – syndyka;

44) podmiot w restrukturyzacji – podmiot, wobec którego właściwy organ

przymusowej restrukturyzacji wydał decyzję, o której mowa w art. 101

ust. 7–9 i art. 102 ust. 1 i 4;

27.02.2019

©Telksinoe s. 7/256

45) podmiot zależny – podmiot zależny, o którym mowa w art. 4 ust. 1

pkt 16 rozporządzenia nr 575/2013;

46) podmiot zarządzający aktywami – podmiot, którego jedynym akcjonariuszem

lub podmiotem dominującym jest Fundusz, utworzony w celu przeniesienia

praw majątkowych i powiązanych z nimi zobowiązań podmiotu w restruktu-

ryzacji lub instytucji pomostowej w celu zarządzania tymi prawami, w tym

ich zbycia lub likwidacji;

47) podmiot znaczący – podmiot, który indywidualnie spełnia jedną z przesłanek:

a) łączna wartość jego aktywów ustalona na podstawie ostatniego

zatwierdzonego sprawozdania finansowego przekracza równowartość

w złotych kwoty 30 000 000 000 euro według średniego kursu

ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień sporządzenia tego

sprawozdania,

b) stosunek całkowitej wartości jego aktywów do produktu krajowego

brutto państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę, przekracza 20%,

chyba że wartość jego aktywów ustalona na podstawie ostatniego

zatwierdzonego sprawozdania finansowego jest niższa niż równowartość

w złotych kwoty 5 000 000 000 euro według średniego kursu

ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień sporządzenia tego

sprawozdania;

48) prawa udziałowe – akcje, udziały, prawa poboru, prawa do akcji, warranty

subskrypcyjne i inne zbywalne papiery wartościowe inkorporujące prawa

majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji oraz inne zbywalne

prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące

uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych

wcześniej;

49) przejęcie przedsiębiorstwa – instrument przymusowej restrukturyzacji

polegający na przejęciu:

a) przedsiębiorstwa prowadzonego przez podmiot w restrukturyzacji lub

b) wybranych albo wszystkich praw majątkowych podmiotu

w restrukturyzacji lub wybranych albo wszystkich zobowiązań tego

podmiotu, lub

c) praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji;

27.02.2019

©Telksinoe s. 8/256

50) rachunek w podmiocie objętym systemem gwarantowania – rachunek

bankowy w banku lub oddziale banku zagranicznego lub rachunek w kasie;

51) rejestr instrumentów finansowych – prowadzoną przez podmiot w postaci

elektronicznej ewidencję otwartych pozycji z tytułu transakcji instrumentami

finansowymi zapewniającą możliwość bezzwłocznego uzyskania wszystkich

danych pozwalających w szczególności na identyfikację typu instrumentu

finansowego, należności lub zobowiązań z tytułu transakcji, waluty

transakcji, strony transakcji, terminu transakcji, sposobu rozliczenia,

zabezpieczenia transakcji i prawa właściwego dla transakcji;

52) rozporządzenie nr 1093/2010 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia

Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru

Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji

2009/78/WE (Dz. Urz. UE L 331 z 15.12.2010, str. 12, z późn. zm.);

53) rozporządzenie nr 648/2012 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów

pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym,

kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz. Urz. UE L

201 z 27.07.2012, str. 1, z późn. zm.);

54) rozporządzenie nr 575/2013 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów

ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L

176 z 27.06.2013, str. 1, z późn. zm.);

55) rozporządzenie nr 2015/63 – rozporządzenie delegowane Komisji (UE)

2015/63 z dnia 21 października 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu

Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do składek ex ante

wnoszonych na rzecz mechanizmów finansowania restrukturyzacji

i uporządkowanej likwidacji (Dz. Urz. UE L 11 z 17.01.2015, str. 44);

56) rynek regulowany – rynek regulowany, o którym mowa w art. 14

ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

57) spełnienie warunku gwarancji:

a) w przypadku banku, z wyjątkiem banku hipotecznego:

27.02.2019

©Telksinoe s. 9/256

– wydanie przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji

o zawieszeniu działalności banku, o której mowa w art. 158 ust. 1

lub 2 ustawy – Prawo bankowe, i ustanowienie zarządu

komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony wcześniej, oraz

wystąpienie do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie

upadłości albo

– wystąpienie przez Fundusz do właściwego sądu z wnioskiem

o ogłoszenie upadłości, o którym mowa w art. 230 ust. 2 pkt 1,

b) w przypadku oddziału banku zagranicznego – wydanie przez sąd

postanowienia o uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego

postępowania upadłościowego, o którym mowa w art. 379 pkt 1 ustawy

– Prawo upadłościowe, dotyczącego banku zagranicznego, który

prowadzi działalność w Rzeczypospolitej Polskiej w formie oddziału,

albo wszczęcie postępowania upadłościowego obejmującego majątek

banku zagranicznego położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

c) w przypadku kasy:

– wydanie przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji

o zawieszeniu działalności kasy, o której mowa w art. 74k ust. 1 lub

2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych,

i ustanowienie zarządcy komisarycznego, o ile nie został on

ustanowiony wcześniej, oraz wystąpienie do właściwego sądu

z wnioskiem o ogłoszenie upadłości albo

– wystąpienie przez Fundusz do właściwego sądu z wnioskiem

o ogłoszenie upadłości, o którym mowa w art. 230 ust. 2 pkt 2;

58) system goszczący – oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów

w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska, na którego

terytorium podmiot objęty systemem gwarantowania wykonuje działalność

przez oddział;

59) system macierzysty – oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów, do

którego należy instytucja kredytowa, o której mowa w art. 4 ust. 1

pkt 17 ustawy – Prawo bankowe, w państwie członkowskim, w którym ta

instytucja kredytowa uzyskała zezwolenie na wykonywanie działalności i na

którego terytorium ma siedzibę;

27.02.2019

©Telksinoe s. 10/256

60) system ochrony instytucjonalnej – instytucjonalny system ochrony, o którym

mowa w art. 113 ust. 7 rozporządzenia nr 575/2013;

61) system płatności – system płatności, o którym mowa w art. 1 pkt 1 ustawy

o ostateczności rozrachunku;

62) system rekompensat – system rekompensat, o którym mowa w art. 133

ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

63) system rozrachunku – system rozrachunku papierów wartościowych,

o którym mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o ostateczności rozrachunku;

64) system wyliczania – system informatyczny podmiotu objętego systemem

gwarantowania przeznaczony do zapewnienia możliwości niezwłocznego

uzyskania danych pozwalających na identyfikację deponentów oraz

określenie wysokości środków gwarantowanych należnych poszczególnym

deponentom;

65) środki gwarantowane – środki deponenta objęte ochroną gwarancyjną do

wysokości, o której mowa w art. 24 ust. 1, 3 i 4;

66) środki na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm

inwestycyjnych – środki zgromadzone na funduszu przymusowej

restrukturyzacji banków do wykorzystania, a także kwotę zobowiązań do

zapłaty, o których mowa w art. 303 ust. 1, banków, firm inwestycyjnych

i oddziałów banków zagranicznych;

67) środki na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas – środki

zgromadzone na funduszu przymusowej restrukturyzacji kas do

wykorzystania, a także kwotę zobowiązań do zapłaty, o których mowa

w art. 303 ust. 1, kas objętych obowiązkowym systemem gwarantowania;

68) środki objęte ochroną gwarancyjną – środki deponenta objęte ochroną zgodnie

z art. 17–19;

69) środki systemu gwarantowania depozytów w bankach – środki zgromadzone

na funduszu gwarancyjnym banków do wykorzystania oraz funduszu

statutowym po pomniejszeniu o wartość rzeczowych aktywów trwałych oraz

wartości niematerialnych i prawnych, a także kwotę zobowiązań do zapłaty,

o których mowa w art. 303 ust. 1, banków lub oddziałów banków

zagranicznych objętych obowiązkowym systemem gwarantowania;

27.02.2019

©Telksinoe s. 11/256

70) środki systemu gwarantowania depozytów w kasach – środki zgromadzone na

funduszu gwarancyjnym kas do wykorzystania, a także kwotę zobowiązań do

zapłaty, o których mowa w art. 303 ust. 1, kas objętych obowiązkowym

systemem gwarantowania;

71) umorzenie lub konwersja zobowiązań – instrument przymusowej

restrukturyzacji polegający na umorzeniu zobowiązań w celu pokrycia strat

lub zamianie zobowiązań na instrumenty kapitałowe;

72) unijna dominująca finansowa spółka holdingowa – unijną dominującą

finansową spółkę holdingową, o której mowa w art. 4 ust. 1

pkt 31 rozporządzenia nr 575/2013;

73) unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej –

unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej,

o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 33 rozporządzenia nr 575/2013;

74) unijna instytucja dominująca – unijną instytucję dominującą, o której mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 29 rozporządzenia nr 575/2013;

74a) ustawa o funkcjonowaniu banków spółdzielczych – ustawę z dnia 7 grudnia

2000 r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się

i bankach zrzeszających (Dz. U. z 2018 r. poz. 613);

75) ustawa o obrocie instrumentami finansowymi – ustawę z dnia 29 lipca 2005 r.

o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 1636, z późn.

zm.2));

76) ustawa o ostateczności rozrachunku – ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r.

o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku

papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami (Dz. U.

z 2016 r. poz. 1224 i 1997 oraz z 2017 r. poz. 791);

77) ustawa o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych – ustawę

z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-

-kredytowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1910, z późn. zm.3));

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948

i 1997 oraz z 2017 r. poz. 724, 768, 791 i 1089.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948

i 1997 oraz z 2017 r. poz. 60, 85, 245, 768 i 1089.

27.02.2019

©Telksinoe s. 12/256

78) ustawa – Prawo bankowe – ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo

bankowe (Dz. U. z 2016 r. poz. 1988, z późn. zm.4));

79) ustawa – Prawo upadłościowe – ustawę z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo

upadłościowe (Dz. U. z 2016 r. poz. 2171, 2260 i 2261 oraz z 2017 r. poz.

791);

80) wiążąca mediacja – procedurę określoną w art. 19 rozporządzenia

nr 1093/2010;

81) właściciel – akcjonariusza, wspólnika spółki albo członka spółdzielni;

82) właściwy organ przymusowej restrukturyzacji – organ państwa

członkowskiego wykonujący zadania z zakresu przymusowej restrukturyzacji

albo Jednolitą Radę do spraw Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

utworzoną na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiającego jednolite zasady

i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji

kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego

mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego

funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniającego

rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz. Urz. UE L 225 z 30.07.2014, str. 1);

83) właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy – organ przymusowej

restrukturyzacji właściwy w państwie członkowskim, którego organ nadzoru

sprawuje nadzór skonsolidowany, albo Jednolitą Radę do spraw

Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji utworzoną na mocy

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia

15 lipca 2014 r. ustanawiającego jednolite zasady i jednolitą procedurę

restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych

i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu

restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu

restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniającego

rozporządzenie (UE) nr 1093/2010;

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948,

1997 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 85, 724, 768, 791 i 1089.

27.02.2019

©Telksinoe s. 13/256

84) właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla istotnego oddziału –

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji w państwie członkowskim, na

którego terytorium podmiot utworzył istotny oddział;

85) właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego –

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji w państwie członkowskim, na

którego terytorium ma siedzibę podmiot zależny;

86) właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego – organ

przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego wykonujący zadania

z zakresu przymusowej restrukturyzacji;

87) wspólna decyzja – porozumienie podjęte w ramach kolegium przymusowej

restrukturyzacji przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji;

88) wydzielenie praw majątkowych – instrument przymusowej restrukturyzacji

polegający na przeniesieniu wybranych praw majątkowych i powiązanych

z nimi zobowiązań z podmiotu w restrukturyzacji albo instytucji pomostowej

do podmiotu zarządzającego aktywami;

89) zagraniczne postępowanie przymusowej restrukturyzacji – przymusową

restrukturyzację wszczętą w państwie trzecim;

90) zagraniczny podmiot w restrukturyzacji – podmiot z siedzibą w państwie

trzecim, wobec którego wydano decyzję o wszczęciu przymusowej

restrukturyzacji;

91) zobowiązanie zabezpieczone – zobowiązanie, w przypadku którego prawo

wierzyciela do płatności lub innej formy wykonania jest zabezpieczone przez

obciążenie, w szczególności przez zastaw, hipotekę lub inną formę

zabezpieczenia ustanowionego na prawach majątkowych dłużnika, w tym

zobowiązanie wynikające z transakcji z udzielonym przyrzeczeniem odkupu

i innych uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych polegających na

przeniesieniu tytułu do tego prawa majątkowego.

Rozdział 2

Status, zadania i organy Funduszu

Art. 3. 1. Fundusz jest osobą prawną wykonującą zadania określone

w ustawie.

2. Siedzibą Funduszu jest Warszawa.

27.02.2019

©Telksinoe s. 14/256

3. Fundusz nie jest państwową osobą prawną i nie jest jednostką sektora

finansów publicznych.

4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w drodze

rozporządzenia, nadaje Funduszowi statut, w którym określa szczegółowo jego

zadania, organizację oraz zasady tworzenia i wykorzystywania funduszy własnych,

mając na uwadze sprawne działanie Funduszu oraz cele jego działalności.

Art. 4. Celem działalności Funduszu jest podejmowanie działań na rzecz

stabilności krajowego systemu finansowego, w szczególności przez zapewnienie

funkcjonowania obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów oraz

prowadzenie przymusowej restrukturyzacji.

Art. 5. 1. Do zadań Funduszu należy:

1) wykonywanie obowiązków wynikających z gwarantowania depozytów,

w szczególności dokonywanie wypłaty środków gwarantowanych

deponentom;

2) kontrola danych zawartych w systemach wyliczania podmiotów objętych

systemem gwarantowania;

3) restrukturyzacja podmiotów, o których mowa w art. 64 pkt 2, przez

umorzenie lub konwersję instrumentów kapitałowych;

4) prowadzenie przymusowej restrukturyzacji;

5) przygotowywanie, aktualizacja i ocena wykonalności planów przymusowej

restrukturyzacji i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji;

6) gromadzenie i analizowanie informacji o podmiotach objętych systemem

gwarantowania oraz o bankach hipotecznych, w szczególności w celu

opracowywania analiz i prognoz dotyczących sektora bankowego i sektora

kas oraz poszczególnych banków i kas;

7) prowadzenie innych działań na rzecz stabilności krajowego systemu

finansowego.

2. Do zadań Funduszu w zakresie restrukturyzacji kas, w których powstało

niebezpieczeństwo niewypłacalności, należy:

1) udzielanie zwrotnej pomocy finansowej;

3) udzielanie wsparcia finansowego na rzecz działalności kasy w przypadku jej

przejęcia, przejęcia jej wybranych praw majątkowych lub wybranych

27.02.2019

©Telksinoe s. 15/256

zobowiązań lub w przypadku nabycia przedsiębiorstwa tej kasy w likwidacji,

jego zorganizowanej części lub wybranych praw majątkowych podmiotowi

przejmującemu lub nabywcy;

4) kontrola prawidłowości wykorzystania pomocy i wsparcia, o których mowa

w pkt 1 i 3, oraz monitorowanie sytuacji ekonomiczno-finansowej i systemu

zarządzania:

a) kasy korzystającej z pomocy,

b) podmiotu przejmującego kasę, wybrane prawa majątkowe lub wybrane

zobowiązania kasy,

c) nabywcy przedsiębiorstwa kasy w likwidacji, jego zorganizowanej

części lub wybranych praw majątkowych.

4) kontrola prawidłowości wykorzystania pomocy i wsparcia, o których mowa

w pkt 1 i 3, oraz monitorowanie sytuacji ekonomiczno-finansowej i systemu

zarządzania kasy korzystającej z pomocy finansowej oraz podmiotu, któremu

Fundusz udzielił wsparcia.

2a. Do zadań Funduszu w zakresie restrukturyzacji banków, w których

powstało niebezpieczeństwo niewypłacalności, z wyłączeniem banków

hipotecznych, należy:

1) udzielanie wsparcia na rzecz działalności restrukturyzowanego banku bankom

przejmującym;

2) kontrola prawidłowości wykorzystania wsparcia, o którym mowa w pkt 1,

oraz monitorowanie sytuacji ekonomiczno-finansowej i systemu zarządzania

banku uczestniczącego w restrukturyzacji banku, na którego działalność

Fundusz udzielił wsparcia.

3. Fundusz współpracuje z innymi podmiotami działającymi na rzecz

stabilności krajowego systemu finansowego, podmiotami prowadzącymi systemy

gwarantowania depozytów, a także właściwymi organami przymusowej

restrukturyzacji, Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego oraz właściwymi

organami przymusowej restrukturyzacji dla grupy, właściwymi organami

przymusowej restrukturyzacji dla istotnego oddziału, właściwymi organami

przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego oraz właściwymi organami

przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego.

27.02.2019

©Telksinoe s. 16/256

4. W zakresie, o którym mowa w ust. 1 i 3, Fundusz może prowadzić

działalność wydawniczą, informacyjną, promocyjną i edukacyjną.

5. Fundusz może świadczyć usługi na rzecz instytucji pomostowej i podmiotu

zarządzającego aktywami.

6. Komisja Nadzoru Finansowego, na wniosek Funduszu, ustanawia Fundusz

kuratorem, o którym mowa w art. 144 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe albo art. 72c

ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych.

Funduszowi nie przysługuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 144

ust. 8 ustawy – Prawo bankowe albo art. 72c ust. 11 ustawy o spółdzielczych

kasach oszczędnościowo-kredytowych.

7. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić,

w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku

Polskiego i Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, dodatkowe

działania Funduszu na rzecz stabilności krajowego systemu finansowego oraz tryb

i sposób ich wykonania, kierując się koniecznością zapewnienia stabilności

krajowego systemu finansowego.

8. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe warunki, zakres i tryb obrotu przez Fundusz

wierzytelnościami, o których mowa w ust. 2 pkt 2, uwzględniając konieczność

zapewnienia skuteczności prowadzonej restrukturyzacji kas.

Art. 6. 1. Organami Funduszu są Rada Funduszu oraz Zarząd Funduszu.

2. Osoby pełniące funkcje w organach Funduszu i pracownicy Funduszu nie

mogą pełnić funkcji w organach lub być pracownikami podmiotu krajowego lub

Kasy Krajowej, z wyjątkiem instytucji pomostowej lub podmiotu zarządzającego

aktywami.

Art. 7. 1. Rada Funduszu składa się z sześciu członków.

2. Członkiem Rady Funduszu może być osoba, która spełnia łącznie

następujące warunki:

1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

2) posiada wyższe wykształcenie;

3) nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo lub przestępstwo

skarbowe;

27.02.2019

©Telksinoe s. 17/256

4) posiada wiedzę i doświadczenie zawodowe w zakresie funkcjonowania rynku

finansowego.

3. Przewodniczącym Rady Funduszu jest przedstawiciel ministra właściwego

do spraw instytucji finansowych.

4. Członkami Rady Funduszu są:

1) trzej przedstawiciele ministra właściwego do spraw instytucji finansowych,

w tym przewodniczący Rady Funduszu;

2) dwaj przedstawiciele Narodowego Banku Polskiego delegowani przez

Prezesa Narodowego Banku Polskiego;

3) jeden przedstawiciel Komisji Nadzoru Finansowego delegowany przez

Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego.

5. Kadencja Rady Funduszu trwa 3 lata, przy czym z upływem kadencji

wygasają mandaty wszystkich jej członków.

6. Mandat członka Rady Funduszu wygasa z upływem kadencji Rady

Funduszu, wskutek śmierci, złożenia rezygnacji albo odwołania z Rady Funduszu.

7. W przypadku wygaśnięcia mandatu członka Rady Funduszu w trakcie

trwania kadencji Rady Funduszu delegowanie nowego członka następuje na okres

do końca kadencji Rady Funduszu.

8. Po upływie kadencji Rady Funduszu członkowie Rady Funduszu pełnią

obowiązki do dnia powołania nowej Rady Funduszu.

9. Członkom Rady Funduszu przysługuje miesięczne wynagrodzenie.

Wynagrodzenie składa się z części stałej oraz części zmiennej, której wysokość jest

uzależniona od udziału członka Rady Funduszu w posiedzeniach Rady Funduszu

oraz częstotliwości zwoływania posiedzeń Rady Funduszu w danym miesiącu.

10. Wysokość miesięcznego wynagrodzenia członka Rady Funduszu ustala

się jako wielokrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze

przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale roku

poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

11. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze

rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego

i Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, maksymalną wysokość

miesięcznego wynagrodzenia członków Rady Funduszu obejmującą:

1) wysokość części stałej wynagrodzenia,

27.02.2019

©Telksinoe s. 18/256

2) sposób ustalenia części zmiennej wynagrodzenia

– uwzględniając pełnioną funkcję oraz udział w posiedzeniach Rady Funduszu.

Art. 8. Do zadań Rady Funduszu należy:

1) wykonywanie nadzoru nad działalnością Zarządu Funduszu;

2) uchwalanie planu działalności i planu finansowego Funduszu;

3) zatwierdzanie opracowanego przez Zarząd Funduszu rocznego sprawozdania

finansowego Funduszu i rocznego sprawozdania z działalności Funduszu oraz

przedkładanie ich Radzie Ministrów;

4) przyjmowanie opracowanych przez Zarząd Funduszu kwartalnych

sprawozdań z działalności Funduszu oraz przedkładanie ich ministrowi

właściwemu do spraw instytucji finansowych, nie później niż w terminie

40 dni od ostatniego dnia kwartału, za który zostały sporządzone;

5) akceptacja, na wniosek Zarządu Funduszu, zaciągnięcia przez Fundusz

pożyczki, kredytu lub emisji dłużnych papierów wartościowych;

6) akceptacja, na wniosek Zarządu Funduszu, udzielenia przez Fundusz pożyczki

oficjalnie uznanemu systemowi gwarantowania z państwa członkowskiego

innego niż Rzeczpospolita Polska lub podmiotowi zarządzającemu

funduszami przymusowej restrukturyzacji w państwach członkowskich;

7) podejmowanie, na wniosek Zarządu Funduszu, decyzji o przekazaniu

środków między funduszami własnymi Funduszu;

8) podejmowanie, na wniosek Zarządu Funduszu, decyzji o przeznaczeniu na

finansowanie przymusowej restrukturyzacji kwoty wyższej niż 50%

docelowego poziomu środków systemu gwarantowania depozytów

w bankach albo docelowego poziomu środków systemu gwarantowania

depozytów w kasach;

9) określanie, na wniosek Zarządu Funduszu:

a) wysokości obowiązkowych składek na fundusz gwarancyjny banków

i fundusz gwarancyjny kas, o których mowa w art. 286 ust. 1, fundusz

przymusowej restrukturyzacji banków i fundusz przymusowej

restrukturyzacji kas, o których mowa w art. 295 ust. 1 i 3, terminu ich

wniesienia oraz udziału składek wnoszonych w formie zobowiązania do

zapłaty,

27.02.2019

©Telksinoe s. 19/256

b) wysokości składek nadzwyczajnych na fundusz gwarancyjny banków,

fundusz gwarancyjny kas, fundusz przymusowej restrukturyzacji

banków i fundusz przymusowej restrukturyzacji kas, o których mowa

odpowiednio w art. 291 ust. 1, art. 292 ust. 1, art. 299 ust. 1 i art. 300

ust. 1, oraz terminu ich wniesienia,

c) zasad odraczania terminów płatności składek nadzwyczajnych na

fundusz przymusowej restrukturyzacji banków i fundusz przymusowej

restrukturyzacji kas,

d) zasad sporządzania, akceptacji i oceny wykonalności planów

przymusowej restrukturyzacji i grupowych planów przymusowej

restrukturyzacji,

e) szczegółowych wewnętrznych zasad prowadzenia przez Fundusz

przymusowej restrukturyzacji,

f) zasad i form udzielania wsparcia oraz zabezpieczania i dochodzenia

zwrotu środków z tytułu udzielenia wsparcia w przymusowej

restrukturyzacji,

g) zasad przeprowadzania oszacowań na potrzeby przymusowej

restrukturyzacji,

h) zasad udzielania przez Fundusz pożyczek, o których mowa w pkt 6,

z funduszu gwarancyjnego banków, funduszu gwarancyjnego kas,

funduszu przymusowej restrukturyzacji banków i funduszu

przymusowej restrukturyzacji kas,

i) zmniejszenia częstotliwości przeglądów planów przymusowej

restrukturyzacji dla niektórych podmiotów i oceny wykonalności tych

planów,

j) zasad i form udzielania pomocy i wsparcia oraz dochodzenia zwrotu

środków z tytułu udzielenia pomocy lub wsparcia w związku

z restrukturyzacją kas,

k) zasad i form udzielania wsparcia oraz dochodzenia zwrotu środków

z tytułu udzielenia wsparcia w związku z restrukturyzacją banków;

10) zwolnienie, na wniosek Zarządu Funduszu, podmiotu z prowadzenia rejestru

instrumentów finansowych;

11) ustalanie wysokości wynagrodzeń członków Zarządu Funduszu;

27.02.2019

©Telksinoe s. 20/256

12) reprezentowanie Funduszu w jego stosunkach prawnych z członkami

Zarządu, w szczególności powoływanie, zawieszanie w czynnościach

i odwoływanie członków Zarządu;

13) uchwalanie, na wniosek Zarządu Funduszu, regulaminu określającego

organizację pracy oraz zasady i tryb działania Zarządu Funduszu.

Art. 9. 1. Rada Funduszu podejmuje uchwały większością głosów,

w obecności co najmniej trzech jej członków. W przypadku równej liczby głosów

decyduje głos przewodniczącego Rady Funduszu.

2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych ustali, w drodze

rozporządzenia, regulamin określający organizację pracy oraz zasady i tryb

działania Rady Funduszu, uwzględniając cele działania Funduszu, jego zadania

oraz specyfikę jego działalności.

Art. 10. 1. W skład Zarządu Funduszu wchodzi od trzech do pięciu członków,

w tym Prezes Zarządu i jego Zastępca.

2. Członków Zarządu Funduszu powołuje i odwołuje Rada Funduszu.

3. Członkiem Zarządu Funduszu może być osoba, która spełnia łącznie

następujące warunki:

1) posiada obywatelstwo polskie;

2) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

3) posiada wyższe wykształcenie;

4) nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo lub przestępstwo

skarbowe;

5) posiada co najmniej pięcioletnie doświadczenie zawodowe na stanowisku

kierowniczym w zakresie funkcjonowania rynku finansowego.

4. Rada Funduszu spośród członków Zarządu Funduszu wybiera:

1) Prezesa Zarządu Funduszu;

2) Zastępcę Prezesa Zarządu Funduszu na wniosek Prezesa Zarządu Funduszu.

5. Kadencja Zarządu Funduszu trwa 3 lata od dnia powołania.

6. Członek Zarządu Funduszu, w tym Prezes lub jego Zastępca, mogą być

w każdej chwili odwołani z pełnionej funkcji przez Radę Funduszu.

7. Mandat członka Zarządu Funduszu wygasa z dniem:

1) upływu kadencji Zarządu Funduszu;

27.02.2019

©Telksinoe s. 21/256

2) śmierci członka Zarządu Funduszu;

3) odwołania z pełnionej funkcji.

8. Prezes Zarządu Funduszu pełni obowiązki do dnia powołania jego

następcy.

9. Po upływie kadencji Zarządu Funduszu, członkowie Zarządu Funduszu

pełnią obowiązki do dnia powołania nowego Zarządu.

Art. 11. 1. Zarząd Funduszu kieruje działalnością Funduszu i reprezentuje go

na zewnątrz.

2. Do zadań Zarządu Funduszu należy także:

1) opracowywanie projektów planu działalności i planu finansowego Funduszu;

2) gospodarowanie środkami Funduszu, z zastrzeżeniem uprawnień Rady

Funduszu;

3) składanie Radzie Funduszu kwartalnych i rocznych sprawozdań

z działalności;

4) składanie wniosków do Rady Funduszu w sprawach, o których mowa w art. 8

pkt 5–10 i 13;

5) wykonywanie innych zadań Funduszu niezastrzeżonych dla Rady Funduszu.

3. Zarząd Funduszu podejmuje uchwały większością głosów w obecności co

najmniej połowy osób wchodzących w jego skład. W przypadku równej liczby

głosów decyduje głos Prezesa Zarządu Funduszu.

4. Decyzje w sprawach:

1) wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, o której mowa w art. 101 ust. 7–9

i art. 102 ust. 1 i 4,

2) umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych,

3) środków niezbędnych do usunięcia przeszkód uniemożliwiających lub

utrudniających przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji, o których

mowa w art. 72 ust. 5 i art. 95 ust. 1,

4) zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji,

5) powołania i odwołania administratora, o którym mowa w art. 153 ust. 1,

6) powołania i odwołania pełnomocnika, o którym mowa w art. 214 ust. 1,

7) pozbawienia praw poboru akcji lub praw do objęcia innych instrumentów

udziałowych,

27.02.2019

©Telksinoe s. 22/256

8) zawieszenia działalności podmiotu w restrukturyzacji, o którym mowa

w art. 155 ust. 1,

9) zawieszenia wykonania wymagalnych zobowiązań podmiotu

w restrukturyzacji, o którym mowa w art. 144 ust. 1,

10) zawieszenia prawa do realizacji zabezpieczeń, o którym mowa w art. 142

ust. 1,

11) zmiany warunków umów, o których mowa w art. 150 ust. 1,

12) zmiany warunków spłaty instrumentów dłużnych i innych zobowiązań,

o których mowa w art. 206 ust. 1, w tym wydłużenia terminu wykupu lub

zapłaty lub zawieszenia spłaty tych zobowiązań,

13) zawieszenia prawa jednostronnego rozwiązania umów zawartych

z podmiotem w restrukturyzacji, o którym mowa w art. 143 ust. 1,

i z podmiotem zależnym podmiotu w restrukturyzacji, o którym mowa

w art. 143 ust. 2,

14) zobowiązania do świadczenia usług w zakresie niezbędnym do prowadzenia

działalności związanej z przeniesionymi: przedsiębiorstwem podmiotu

w restrukturyzacji, prawami udziałowymi podmiotu w restrukturyzacji,

wybranymi albo wszystkimi prawami majątkowymi lub wybranymi albo

wszystkimi zobowiązaniami podmiotu w restrukturyzacji przez podmiot, na

który są przenoszone,

15) uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej

restrukturyzacji w Rzeczypospolitej Polskiej,

16) nałożenia przez Fundusz kary pieniężnej, o której mowa w art. 79 ust. 1 lub

art. 95 ust. 6,

17) likwidacji podmiotu rezydualnego w przypadkach, o których mowa

w art. 230,

18) zmiany poziomu umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub

zobowiązań, o której mowa w art. 138 ust. 3 pkt 1,

19) zwrotnego przeniesienia przedsiębiorstwa, wybranych praw majątkowych,

wybranych zobowiązań lub praw udziałowych, o którym mowa w art. 174

ust. 4,

27.02.2019

©Telksinoe s. 23/256

20) zwrotnego przeniesienia praw udziałowych w podmiocie w restrukturyzacji,

przeniesienia przedsiębiorstwa, wybranych praw majątkowych lub

zobowiązań, o którym mowa w art. 188 ust. 2,

21) nakazania podmiotowi zbycia praw udziałowych w wyznaczonym terminie na

podstawie art. 175 ust. 4,

22) określenia terminu, w którym podmiot przejmujący nie może zostać

wykluczony z uczestnictwa w rynku regulowanym lub w innym

zorganizowanym systemie obrotu instrumentami finansowymi, w systemie

płatności, w systemie rozrachunku lub w systemie rekompensat, na podstawie

art. 176 ust. 2,

23) określenia terminu, w którym instytucja pomostowa nie może zostać

wykluczona z uczestnictwa w rynku regulowanym lub w innym

zorganizowanym systemie obrotu instrumentami finansowymi, w systemie

płatności, w systemie rozrachunku lub w systemie rekompensat, na podstawie

art. 191 ust. 5,

24) przedłużenia terminu zbycia przedsiębiorstwa instytucji pomostowej, jej akcji

albo udziałów na podstawie art. 181 ust. 3,

25) wykonywania uprawnień, dokonania przeniesienia oraz zawieszenia

wykonania prawa do wypowiedzenia, rozwiązania lub przyspieszenia terminu

wymagalności umów, o których mowa w art. 256 ust. 1,

26) wykonywania uprawnień, o których mowa w art. 257

– Zarząd Funduszu wydaje w formie uchwały.

5. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do decyzji, o których mowa

w ust. 4, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. –

Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), zwanej dalej

„Kodeksem postępowania administracyjnego”, z wyłączeniem art. 10, art. 31,

art. 391, art. 46 § 3–9, art. 48, art. 49, art. 61 § 4, art. 78, art. 79, art. 81, art. 89–96,

art. 106 i art. 127–140 tej ustawy.

6. Do postępowania w sprawie skarg na decyzje, o których mowa w ust. 4,

w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 i 1370), z wyłączeniem art. 61 § 2

i 3 tej ustawy.

27.02.2019

©Telksinoe s. 24/256

7. Do postępowania w zakresie nakładania kar pieniężnych przez Fundusz

stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

8. Decyzje, o których mowa w ust. 4, są ostateczne i podlegają

natychmiastowemu wykonaniu.

9. Decyzje, o których mowa w ust. 4, podpisuje w imieniu Zarządu Funduszu

Prezes Zarządu Funduszu albo jego Zastępca.

Art. 12. 1. Do składania oświadczeń w imieniu Funduszu są uprawnieni:

1) dwaj członkowie Zarządu Funduszu działający łącznie;

2) Prezes Zarządu Funduszu działający samodzielnie;

3) pełnomocnik działający łącznie z członkiem Zarządu Funduszu;

4) pełnomocnik działający samodzielnie lub łącznie z innym pełnomocnikiem.

2. Prezes Zarządu Funduszu dokonuje czynności z zakresu prawa pracy

wobec pracowników Funduszu.

Art. 13. Regulamin organizacyjny Biura Funduszu określa Zarząd Funduszu

w uzgodnieniu z Radą Funduszu.

Art. 14. 1. Nadzór nad działalnością Funduszu sprawuje minister właściwy

do spraw instytucji finansowych na podstawie kryterium legalności i zgodności ze

statutem.

2. Wydanie przez Fundusz decyzji, która może wywołać bezpośrednie skutki

fiskalne lub skutki o charakterze systemowym, wymaga zgody ministra

właściwego do spraw instytucji finansowych.

3. Organy Funduszu przekazują ministrowi właściwemu do spraw instytucji

finansowych odpisy decyzji, o których mowa w art. 11 ust. 4, w terminie 7 dni od

dnia ich podjęcia.

4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w ramach nadzoru,

o którym mowa w ust. 1, w przypadku stwierdzenia, że zadania Funduszu są

wykonywane z naruszeniem prawa, może:

1) zażądać usunięcia nieprawidłowości w wyznaczonym terminie;

2) wnioskować do Rady Funduszu o odwołanie z pełnionej funkcji członka

Zarządu Funduszu odpowiedzialnego za powstałe nieprawidłowości.

Art. 15. 1. Fundusz nie ponosi odpowiedzialności:

27.02.2019

©Telksinoe s. 25/256

1) za wypłatę środków gwarantowanych na podstawie listy deponentów, o której

mowa w art. 41 ust. 1:

a) osobie nieuprawnionej,

b) w niewłaściwej wysokości;

2) za niedokonanie wypłaty środków gwarantowanych na podstawie listy

deponentów osobie uprawnionej nieujawnionej na tej liście.

2. W przypadku, o którym mowa w art. 61 ust. 1, Fundusz nie ponosi

odpowiedzialności:

1) za wypłatę środków gwarantowanych na podstawie danych, o których mowa

w art. 61 ust. 2, przekazanych Funduszowi przez system macierzysty:

a) osobie nieuprawnionej,

b) w niewłaściwej wysokości;

2) za niedokonanie wypłaty środków gwarantowanych na podstawie danych,

o których mowa w art. 61 ust. 2, osobie uprawnionej nieujawnionej w tych

danych.

3. Fundusz nie ponosi odpowiedzialności za niewykonanie zadań określonych

w ustawie, w tym niedokonanie wypłaty środków gwarantowanych w terminach

określonych ustawą, jeżeli było to spowodowane siłą wyższą.

4. Członkowie organów Funduszu działający z należytą starannością nie

ponoszą odpowiedzialności za szkodę wynikłą z niewłaściwej realizacji wypłat

środków gwarantowanych.

5. Fundusz oraz osoby działające w jego imieniu lub na jego rzecz nie ponoszą

odpowiedzialności za szkodę wynikłą ze zgodnych z przepisami prawa działań lub

zaniechań, które pozostają w związku z uprawnieniami i zadaniami Funduszu jako

organu przymusowej restrukturyzacji, a w szczególności za szkodę spowodowaną

wyborem instrumentów przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 110

ust. 1.

6. Odpowiedzialność za działania lub zaniechania, o których mowa w ust. 5,

jest ograniczona do wysokości rzeczywistej szkody.

7. Odpowiedzialność wobec osób trzecich za działanie lub zaniechanie

Funduszu ponosi wyłącznie Fundusz.

Art. 16. Do odpowiedzialności majątkowej pracowników Funduszu nie

stosuje się przepisów ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności

27.02.2019

©Telksinoe s. 26/256

majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U.

z 2016 r. poz. 1169).

DZIAŁ II

System gwarantowania depozytów

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 17. 1. W przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego objętych

obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów środkami objętymi ochroną

gwarancyjną są:

1) środki pieniężne zgromadzone przez deponenta na rachunkach bankowych,

w przypadku których deponent jest stroną umowy rachunku bankowego,

niezależnie od wadliwości prawnej tej umowy, a także jej nieważności, oraz

w przypadkach, o których mowa w art. 26 ust. 2 i 3;

2) inne należności deponenta wynikające z czynności bankowych, o których

mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, 2 i 6 ustawy – Prawo bankowe;

3) kwoty, o których mowa w art. 55 ust. 1 pkt 1 i art. 56 ust. 1 ustawy – Prawo

bankowe, z zastrzeżeniem art. 52, o ile stały się wymagalne przed dniem

spełnienia warunku gwarancji;

4) należności deponenta wynikające z bankowych papierów wartościowych,

potwierdzone dokumentami imiennymi wystawionymi przez emitenta lub

imiennymi świadectwami depozytowymi, o których mowa w art. 9

ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, o ile zostały

wyemitowane przed dniem 2 lipca 2014 r.

2. Ochrona gwarancyjna, o której mowa w ust. 1, nie obejmuje:

1) środków wpłaconych do banku spółdzielczego tytułem udziałów, wpisowego

i wkładów członkowskich;

2) środków deponenta, jeżeli środki te znajdują się na rachunkach bankowych,

na których w okresie 2 lat przed dniem spełnienia warunku gwarancji nie

dokonano obrotów poza dopisywaniem odsetek lub pobieraniem prowizji lub

opłat, a ich suma jest niższa niż równowartość w złotych 2,5 euro – jeżeli

byłyby to jedyne środki deponenta objęte ochroną gwarancyjną;

27.02.2019

©Telksinoe s. 27/256

3) pieniądza elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 sierpnia

2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1572 i 1997 oraz z 2017

r. poz. 1089) oraz środków pieniężnych otrzymanych w zamian za pieniądz

elektroniczny, o których mowa w art. 7 ust. 1 tej ustawy.

3. Do obliczenia wartości euro w złotych, o których mowa w ust. 2 pkt 2,

przyjmuje się kurs średni z dnia spełnienia warunku gwarancji, ogłaszany przez

Narodowy Bank Polski.

Art. 18. 1. W przypadku kasy objętej obowiązkowym systemem

gwarantowania depozytów środkami objętymi ochroną gwarancyjną są:

1) środki pieniężne zgromadzone w kasie przez deponenta na rachunkach,

w przypadku których deponent jest stroną umowy rachunku, niezależnie od

wadliwości prawnej tej umowy, a także jej nieważności;

2) inne należności deponenta wynikające z prowadzenia przez kasę rachunków

deponenta, o których mowa w pkt 1;

3) należności deponenta wynikające z przeprowadzania przez kasę rozliczeń

finansowych;

4) kwoty, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o spółdzielczych

kasach oszczędnościowo-kredytowych, z zastrzeżeniem art. 52, o ile stały się

wymagalne przed dniem spełnienia warunku gwarancji.

2. Ochrona gwarancyjna, o której mowa w ust. 1, nie obejmuje:

1) środków wpłaconych do kasy tytułem udziałów, wpisowego i wkładów

członkowskich;

2) środków deponenta, jeżeli środki te znajdują się na rachunkach, na których

w okresie 2 lat przed dniem spełnienia warunku gwarancji nie dokonano

obrotów poza dopisywaniem odsetek lub pobieraniem prowizji lub opłat, a ich

suma jest niższa niż równowartość w złotych 2,5 euro – jeżeli byłyby to

jedyne środki deponenta objęte ochroną gwarancyjną;

3) pieniądza elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 sierpnia

2011 r. o usługach płatniczych oraz środków pieniężnych otrzymanych

w zamian za pieniądz elektroniczny, o których mowa w art. 7 ust. 1 tej

ustawy.

27.02.2019

©Telksinoe s. 28/256

3. Do obliczenia wartości euro w złotych, o których mowa w ust. 2 pkt 2,

przyjmuje się kurs średni z dnia spełnienia warunku gwarancji, ogłaszany przez

Narodowy Bank Polski.

Art. 19. 1. Środkami objętymi ochroną gwarancyjną, o których mowa

w art. 17 i art. 18, są środki w złotych lub w walucie obcej.

2. Wartość środków objętych ochroną gwarancyjną, powiększonych o odsetki

naliczone na początek dnia spełnienia warunku gwarancji, zgodnie

z oprocentowaniem wskazanym w umowie, niezależnie od terminu ich

wymagalności, ustala się według stanu na początek dnia spełnienia warunku

gwarancji.

3. Ustalenia wartości w złotych środków w walucie obcej dokonuje się

według kursu stosowanego do ustalenia stanu ksiąg rachunkowych na dzień

spełnienia warunku gwarancji.

Art. 20. W przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego objętych

obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów uprawnione do świadczenia

pieniężnego, o którym mowa w art. 35 ust. 2, z zastrzeżeniem art. 22, są:

1) osoby fizyczne;

2) osoby prawne;

3) jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, którym odrębna

ustawa przyznaje zdolność prawną;

4) szkolne kasy oszczędnościowe;

5) pracownicze kasy zapomogowo-pożyczkowe;

6) rady rodziców.

Art. 21. W przypadku kasy objętej obowiązkowym systemem gwarantowania

depozytów uprawnione do świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 35

ust. 2, z zastrzeżeniem art. 22, są:

1) osoby fizyczne;

2) organizacje pozarządowe w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy z dnia

24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1817 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60 i 573);

3) jednostki organizacyjne kościoła lub związku wyznaniowego, będące

osobami prawnymi;

27.02.2019

©Telksinoes. 29/256

4) spółdzielnie;

5) związki zawodowe;

6) wspólnoty mieszkaniowe.

Art. 22. 1. Ochroną gwarancyjną nie są objęte środki pieniężne i należności:

1) Skarbu Państwa;

2) Narodowego Banku Polskiego;

3) banków, banków zagranicznych oraz instytucji kredytowych, o których mowa

w ustawie – Prawo bankowe;

4) kas i Kasy Krajowej;

5) Funduszu;

6) instytucji finansowych;

7) firm inwestycyjnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia

nr 575/2013, i uznanych firm inwestycyjnych z państwa trzeciego, o których

mowa w art. 4 ust. 1 pkt 25 tego rozporządzenia;

8) osób i podmiotów, które nie zostały zidentyfikowane przez podmiot objęty

systemem gwarantowania depozytów;

9) krajowych i zagranicznych zakładów ubezpieczeń oraz krajowych

i zagranicznych zakładów reasekuracji, o których mowa w ustawie z dnia

11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1170 i 1089);

10) funduszy inwestycyjnych, towarzystw funduszy inwestycyjnych, funduszy

zagranicznych, spółek zarządzających i oddziałów towarzystw

inwestycyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 27 maja 2004 r.

o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami

inwestycyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 1896, z późn. zm.5));

11) otwartych funduszy emerytalnych, pracowniczych funduszy emerytalnych,

powszechnych towarzystw emerytalnych i pracowniczych towarzystw

emerytalnych, o których mowa w ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r.

o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz. U. z 2017 r. poz.

870 i 1321);

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948

i 2260 oraz z 2017 r. poz. 724, 768, 791 i 1089.

27.02.2019

©Telksinoe s. 30/256

12) jednostek samorządu terytorialnego;

13) organów władz publicznych państwa członkowskiego innego niż

Rzeczpospolita Polska oraz państwa trzeciego, w szczególności rządów

centralnych, regionalnych oraz jednostek samorządu terytorialnego tych

państw.

2. Identyfikacja, o której mowa w ust. 1 pkt 8, obejmuje ustalenie

następujących danych:

1) w przypadku osób fizycznych – imienia, nazwiska oraz numeru

Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) albo

imienia, nazwiska oraz daty urodzenia i cech dokumentu stwierdzającego

tożsamość w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL, albo imienia,

nazwiska oraz numeru dokumentu stwierdzającego tożsamość cudzoziemca,

a gdy identyfikacja była dokonywana przed dniem 23 czerwca 2001 r. –

imienia, nazwiska oraz numeru PESEL albo imienia, nazwiska oraz daty

urodzenia i cech dokumentu stwierdzającego tożsamość;

2) w przypadku osób prawnych – nazwy (firmy), formy organizacyjnej, siedziby,

adresu i numeru z właściwego rejestru;

3) w przypadku jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi,

którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, szkolnych kas

oszczędnościowych i pracowniczych kas zapomogowo-pożyczkowych –

nazwy, formy organizacyjnej, siedziby, adresu i numeru z właściwego

rejestru, o ile dotyczy.

Art. 23. Przepisu art. 22 ust. 1 pkt 8 nie stosuje się w przypadku, gdy środki

pieniężne lub należności zostały ujęte na liście wierzytelności sporządzonej

w postępowaniu upadłościowym, a także w przypadku gdy wierzytelności z tytułu

środków pieniężnych lub należności zostały stwierdzone prawomocnym

orzeczeniem sądu. Przepis art. 51 stosuje się odpowiednio.

Art. 24. 1. Środki, o których mowa w art. 17 i art. 18, są objęte ochroną

gwarancyjną w danym podmiocie objętym systemem gwarantowania od dnia ich

wniesienia na rachunek w tym podmiocie, nie później jednak niż w dniu

poprzedzającym dzień spełnienia warunku gwarancji, a w przypadku należności

wynikających z czynności bankowych lub z przeprowadzania przez kasę rozliczeń

27.02.2019

©Telksinoe s. 31/256

finansowych, o ile czynność ta lub rozliczenie zostały dokonane przed dniem

spełnienia warunku gwarancji, do wysokości równowartości w złotych

100 000 euro – w całości.

2. Do obliczenia wartości euro w złotych przyjmuje się kurs średni z dnia

spełnienia warunku gwarancji, ogłaszany przez Narodowy Bank Polski.

3. W przypadku gdy środki lub należności deponenta będącego osobą

fizyczną, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 lub w art. 18 ust. 1 pkt 1–3,

pochodzą z:

1) odpłatnego zbycia:

a) nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo

budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332), jej części lub udziału w takiej

nieruchomości,

b) prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budynkiem

mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia

7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane lub udziału w takim prawie,

c) samodzielnego lokalu mieszkalnego w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2015 r. poz. 1892

oraz z 2017 r. poz. 1529) stanowiącego odrębną nieruchomość lub

udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa

użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,

związanych z tym lokalem,

d) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu o przeznaczeniu

mieszkalnym lub udziału w takim prawie

– jeżeli zbycie to nie nastąpiło w ramach wykonywanej działalności

gospodarczej,

2) wykonania na jego rzecz umownego lub sądowego podziału majątku po

ustaniu małżeńskiej wspólności majątkowej,

3) nabycia przez niego spadku, wykonania na jego rzecz zapisu lub otrzymania

zachowku,

4) wypłaty sumy ubezpieczenia z tytułu umowy ubezpieczenia na życie

w związku ze śmiercią osoby ubezpieczonej lub dożyciem przez nią

oznaczonego wieku,

27.02.2019

©Telksinoe s. 32/256

5) wypłaty sumy ubezpieczenia z tytułu umowy ubezpieczenia następstw

nieszczęśliwych wypadków w związku z uszkodzeniem ciała, rozstrojem

zdrowia lub śmiercią osoby ubezpieczonej wskutek nieszczęśliwego

wypadku,

6) wypłaty odprawy pieniężnej na warunkach i w wysokości określonych

w przepisach odrębnych,

7) wypłaty odprawy emerytalnej lub rentowej, o której mowa w art. 921

§ 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2016 r. poz.

1666, 2138 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 60 i 962), zwanej dalej „Kodeksem

pracy”, lub odrębnych przepisach na warunkach i w wysokości określonych

w tych przepisach

– są one objęte ochroną gwarancyjną, w terminie 3 miesięcy od dnia wpływu

środków na rachunek lub powstania należności, do wysokości stanowiącej różnicę

pomiędzy dwukrotnością limitu określonego w ust. 1 a sumą pozostałych środków

i należności deponenta, o których mowa w art. 17 ust. 1 lub w art. 18 ust. 1, nie

wyższą jednak niż limit określony w ust. 1, przy czym przepisu ust. 7 nie stosuje

się. Po tym terminie środki i należności są objęte obowiązkowym systemem

gwarantowania depozytów na zasadach określonych w ust. 1.

4. W przypadku gdy środki lub należności deponenta będącego osobą

fizyczną, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 lub w art. 18 ust. 1 pkt 1 i 2,

pochodzą z wypłaty odszkodowania za szkodę wyrządzoną przestępstwem lub

zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, odszkodowania lub zadośćuczynienia,

o którym mowa w art. 552 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania

karnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1749, z późn. zm.6)), są one objęte ochroną

gwarancyjną, w terminie 3 miesięcy od dnia wpływu środków na rachunek lub

powstania należności – w całości, przy czym przepisu ust. 7 nie stosuje się. Po tym

terminie te środki i należności są objęte obowiązkowym systemem gwarantowania

depozytów na zasadach określonych w ust. 1.

5. Roszczenie o wypłatę środków gwarantowanych należnych deponentowi

ponad limit wskazany w ust. 1 w przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4,

powstaje po przedłożeniu Funduszowi przez deponenta oświadczenia o zaistnieniu

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948,

2138 i 2261 oraz z 2017 r. poz. 244, 768, 773, 966, 1139 i 1452.

27.02.2019

©Telksinoe s. 33/256

takiego przypadku wraz z dokumentami to potwierdzającymi oraz po

potwierdzeniu przez podmiot uprawniony do reprezentacji, że środki lub należności

deponenta, co do których deponent złożył to oświadczenie, były należne

deponentowi w dniu spełnienia warunku gwarancji.

6. W celu weryfikacji roszczeń, o których mowa w ust. 5, Fundusz jest

uprawniony do dostępu do danych dotyczących deponentów, nieruchomości,

budynków mieszkalnych oraz lokali mieszkalnych, zawartych w zbiorach

prowadzonych przez podmioty lub osoby trzecie, w szczególności danych

zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Fundusz jest także uprawniony do

wglądu w akta księgi wieczystej dotyczącej nieruchomości lub prawa, w związku

ze zbyciem których powstało roszczenie deponenta.

7. Kwota, o której mowa w ust. 1, określa maksymalną wysokość roszczeń

deponenta w stosunku do Funduszu, niezależnie od tego, w jakiej wysokości i na

ilu rachunkach w jednym podmiocie objętym systemem gwarantowania posiadał

on środki pieniężne lub z tytułu ilu wierzytelności przysługują mu należności od

tego podmiotu objętego systemem gwarantowania.

8. Roszczenia z tytułu gwarancji przedawniają się po upływie 5 lat od dnia

spełnienia warunku gwarancji.

9. Jeżeli środki deponenta objęte ochroną gwarancyjną zostały przeniesione

do innego podmiotu w wyniku zastosowania instrumentu przejęcia

przedsiębiorstwa lub do instytucji pomostowej, deponentowi nie przysługują

roszczenia z tytułu gwarancji w odniesieniu do pozostałych środków

zgromadzonych na rachunkach w podmiocie w restrukturyzacji, o ile wartość

środków przeniesionych odpowiada kwocie, o której mowa w ust. 1, 3 i 4, albo jest

od niej wyższa.

Art. 25. Oddział banku zagranicznego jest objęty obowiązkowym systemem

gwarantowania depozytów w zakresie, w jakim system gwarantowania depozytów

w państwie jego siedziby nie zapewnia wypłaty środków gwarantowanych

w granicach określonych w ustawie.

Art. 26. 1. W przypadku prowadzenia przez podmiot objęty systemem

gwarantowania jednego rachunku dla kilku osób (rachunek wspólny), deponentem

27.02.2019

©Telksinoe s. 34/256

jest każda z tych osób – w granicach określonych w umowie rachunku, a w przy-

padku braku postanowień umownych lub przepisów w tym zakresie – w częściach

równych.

2. W przypadku prowadzenia przez podmiot objęty systemem gwarantowania

rachunku powierniczego, deponentem jest każdy z powierzających w granicach

wynikających z ich udziału w kwocie zgromadzonej na rachunku, a w granicach

pozostałej kwoty deponentem jest powiernik.

3. W przypadku prowadzenia przez podmiot objęty systemem gwarantowania

rachunku firmy inwestycyjnej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia

nr 575/2013, lub uznanej firmy inwestycyjnej z państwa trzeciego, o której mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 25 tego rozporządzenia, na którym zgodnie z art. 73 ust. 5a

ustawy o obrocie instrumentami finansowymi zdeponowane są środki pieniężne

powierzone przez jej klientów w związku ze świadczeniem przez tę firmę usług

maklerskich, deponentem jest każdy z klientów w granicach wynikających z ich

udziału w kwocie zgromadzonej na rachunku.

4. Należności klientów niezaspokojone na zasadach, o których mowa w ust. 3,

pozostają ich wierzytelnością do firmy inwestycyjnej.

Art. 27. Deponent jest uprawniony do dochodzenia od podmiotu objętego

systemem gwarantowania roszczeń ponad kwotę określoną w art. 24 ust. 1 lub 3.

Rozdział 2

Systemy wyliczania oraz kontrola prawidłowości danych

Art. 28. 1. Podmiot objęty systemem gwarantowania jest obowiązany do

utrzymywania systemu wyliczania.

2. System wyliczania oraz uzyskiwane i przetwarzane w nim dane nie mogą

znajdować się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 29. 1. W systemie wyliczania zawarte są dane deponentów

posiadających wierzytelności wobec podmiotu objętego systemem gwarantowania.

2. System wyliczania zapewnia gotowość do sporządzania listy deponentów

na podstawie zawartych w nim danych pozwalającej na identyfikację deponentów

oraz na określenie wysokości należnych poszczególnym deponentom środków

gwarantowanych zgodnie z art. 24 ust. 1, według stanu na koniec dnia.

27.02.2019

©Telksinoes. 35/256

3. Podmiot objęty systemem gwarantowania do celów, o których mowa

w art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 1 i art. 42 ust. 1, zapewnia Funduszowi oraz Komisji

Nadzoru Finansowego możliwość dostępu do danych zawartych w systemie

wyliczania.

4. Podmiot objęty systemem gwarantowania stosuje odpowiednie

zabezpieczenia, które zapewniają prawidłowe funkcjonowanie systemu wyliczania.

5. Podmiot objęty systemem gwarantowania co najmniej raz na 12 miesięcy

przeprowadza test systemu wyliczania, w szczególności w zakresie ustalenia, czy

spełnione zostały warunki wykonania obowiązków na wypadek spełnienia warunku

gwarancji oraz czy jest zapewniona możliwość sporządzania przez podmiot objęty

systemem gwarantowania prawidłowej listy deponentów. Wyniki testów są

przechowywane przez podmiot objęty systemem gwarantowania w formie

raportów przez 2 lata od dnia ich sporządzenia i udostępniane na żądanie

Funduszowi lub Komisji Nadzoru Finansowego.

Art. 30. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu

opinii Komisji Nadzoru Finansowego oraz Zarządu Funduszu, określi, w drodze

rozporządzenia:

1) minimalne wymogi, jakie powinien spełniać system wyliczania,

2) szczegółowy zakres i strukturę danych zawartych w systemie wyliczania,

a także standard techniczny ich przygotowania i zapisu,

3) format i tryb przekazywania danych do Funduszu, uwzględniając ich

zabezpieczenie przed nieuprawnionym dostępem,

4) sposób oznaczenia środków gwarantowanych, których dotyczy postępowanie

w sprawach określonych w art. 165a lub art. 299 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2016 r. poz. 1137, z późn. zm.7)),

5) tryb i sposób kontroli prawidłowości danych zawartych w systemie

wyliczania

– mając na względzie potrzebę zapewnienia otrzymywania przez Fundusz

należycie przygotowanych i zweryfikowanych danych na potrzeby realizacji

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 2138

oraz z 2017 r. poz. 244, 768, 773, 952 i 966.

27.02.2019

©Telksinoe s. 36/256

ustawowych zadań Funduszu oraz warunki wykonywania czynności faktycznych

związanych z działalnością bankową lub działalnością kasy.

Art. 31. Za wdrożenie i utrzymywanie prawidłowo funkcjonującego systemu

wyliczania oraz przekazywanie Funduszowi danych, o których mowa w art. 29

ust. 2, jest odpowiedzialny podmiot uprawniony do reprezentacji.

Art. 32. 1. Fundusz jest uprawniony do kontroli prawidłowości danych

zawartych w systemach wyliczania:

1) otrzymanych zgodnie z ust. 2, w wyniku kontroli realizowanej w siedzibie

Funduszu;

2) w ramach kontroli realizowanej w podmiotach objętych systemem

gwarantowania.

2. Podmiot objęty systemem gwarantowania przekazuje niezwłocznie

Funduszowi, na jego żądanie, dane znajdujące się w systemie wyliczania.

3. W celu realizacji kontroli, o której mowa w ust. 1, Fundusz, w oparciu

o dane gromadzone w rejestrze PESEL, weryfikuje dane osobowe deponentów

ujęte w systemach wyliczania. Dokonywana przez Fundusz weryfikacja obejmuje

potwierdzenie zgodności przekazanych danych z danymi zgromadzonymi

w rejestrze PESEL, a w przypadku braku zgodności lub niekompletności

skutkujących brakiem możliwości identyfikacji deponentów – udostępnienie

Funduszowi weryfikowanych danych z rejestru PESEL.

Art. 33. 1. Nadzór nad prawidłowością funkcjonowania systemów wyliczania

sprawuje Komisja Nadzoru Finansowego.

2. W przypadku niewykonywania lub nienależytego wykonywania przez

podmiot objęty systemem gwarantowania obowiązków, o których mowa w art. 31,

Komisja Nadzoru Finansowego może:

1) zastosować środki nadzorcze określone:

a) w art. 138 ust. 3 pkt 1–3 i 4 ustawy – Prawo bankowe – w przypadku

banku lub oddziału banku zagranicznego,

b) w art. 71 ust. 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-

-kredytowych – w przypadku kasy;

2) nałożyć na taki podmiot karę pieniężną w wysokości do 0,2% podstawy

naliczania rezerwy obowiązkowej za miesiąc, w którym stwierdzono

27.02.2019

©Telksinoe s. 37/256

niewykonywanie lub nienależyte wykonywanie tych obowiązków,

a w przypadku gdy podmiot nie podlega obowiązkowi utrzymywania rezerwy

obowiązkowej – w wysokości do równowartości w złotych kwoty

1 000 000 euro, przeliczonej według kursu średniego ogłaszanego przez

Narodowy Bank Polski z dnia wydania decyzji o nałożeniu kary.

3. W przypadku niewykonywania lub nienależytego wykonywania

obowiązków, o których mowa w art. 31, przez osobę, o której mowa w ust. 5,

Komisja Nadzoru Finansowego może:

1) w przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego – stosować kary

pieniężne, o których mowa w art. 141 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe;

2) w przypadku kasy – nałożyć na tę osobę karę pieniężną do wysokości

sześciokrotności jej miesięcznego wynagrodzenia brutto, wyliczonego na

podstawie wynagrodzenia za ostatnie 6 miesięcy przed dniem nałożenia kary,

a w przypadku gdy osoba ta nie pobiera wynagrodzenia, do wysokości

sześciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto

w gospodarce narodowej ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego.

4. Komisja Nadzoru Finansowego odprowadza kwoty wyegzekwowane

z tytułu kar pieniężnych, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i ust. 3, na rzecz Funduszu.

Kwoty te zasilają odpowiednio fundusz gwarancyjny banków lub fundusz

gwarancyjny kas.

5. Podmiot objęty systemem gwarantowania informuje Komisję Nadzoru

Finansowego o członku zarządu banku lub kasy albo o dyrektorze oddziału banku

zagranicznego, do których zakresu obowiązków należy zapewnienie wdrożenia

i funkcjonowania systemu wyliczania.

6. Fundusz może wystąpić do Komisji Nadzoru Finansowego o podjęcie

czynności kontrolnych lub środków w ramach nadzoru, w zakresie prawidłowości

funkcjonowania systemów wyliczania.

Art. 34. 1. Fundusz przeprowadza testy efektywności swoich systemów

w zakresie możliwości wypłaty środków gwarantowanych co najmniej raz na 3 lata

lub na żądanie ministra właściwego do spraw instytucji finansowych.

27.02.2019

©Telksinoe s. 38/256

2. Wyniki testów, o których mowa w ust. 1, są przekazywane ministrowi

właściwemu do spraw instytucji finansowych w terminie 14 dni od dnia ich

zakończenia.

3. Przeprowadzając testy, o których mowa w ust. 1, Fundusz wykorzystuje

informacje niezbędne do ich przeprowadzenia wyłącznie w tym celu i przechowuje

te informacje nie dłużej, niż jest to do tego celu konieczne.

Art. 34a. 1. W przypadku gdy podmiot objęty systemem gwarantowania,

pomimo zastosowania wobec niego przez Komisję Nadzoru Finansowego środków

nadzoru, o których mowa w art. 33 ust. 2 lub 3, art. 138 ust. 3 ustawy – Prawo

bankowe lub art. 71 ust. 2 lub art. 72 ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach

oszczędnościowo-kredytowych, w dalszym ciągu nie realizuje określonych

w ustawie obowiązków wynikających z uczestnictwa w obowiązkowym systemie

gwarantowania depozytów, Fundusz może, za zgodą Komisji Nadzoru

Finansowego, powiadomić podmiot objęty systemem gwarantowania o zamiarze

wykluczenia tego podmiotu z uczestnictwa w obowiązkowym systemie

gwarantowania depozytów.

2. W powiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, Fundusz wskazuje, które

obowiązki nie zostały dopełnione i określa termin na ich dopełnienie. Termin na

dopełnienie obowiązków wskazanych w powiadomieniu nie może być krótszy niż

miesiąc.

3. W przypadku gdy podmiot objęty systemem gwarantowania nie dopełni

obowiązków wskazanych w powiadomieniu, o którym mowa w ust. 2, w terminie

w nim określonym, Fundusz podejmuje decyzję o wykluczeniu podmiotu

z uczestnictwa w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów.

4. Z dniem doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 3, podmiot zostaje

wykluczony z obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów.

Art. 34b. 1. W przypadku wydania przez Fundusz decyzji, o której mowa

w art. 34a ust. 3:

1) należności deponenta, o których mowa w art. 17 ust. 1 i art. 18 ust. 1,

powstałe przed dniem doręczenia decyzji o wykluczeniu, pozostają środkami

objętymi ochroną gwarancyjną;

27.02.2019

©Telksinoe s. 39/256

2) osoby lub podmioty, o których mowa w art. 20 i art. 21, są uprawnione do

świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 35 ust. 2, w zakresie

określonym w pkt 1;

3) należności inne niż wskazane w pkt 1 nie są objęte ochroną gwarancyjną.

2. Od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w art. 34a ust. 3, podmiot

wykluczony z uczestnictwa w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów

nie może przyjmować środków objętych ochroną gwarancyjną, o których mowa

w art. 17 ust. 1 i art. 18 ust. 1.

Rozdział 3

Wypłaty środków gwarantowanych

Art. 35. 1. Podmiotami stosunku ochrony gwarancyjnej są:

1) Fundusz;

2) deponent.

2. Przedmiotem ochrony gwarancyjnej jest wierzytelność deponenta

w wysokości odpowiadającej środkom gwarantowanym, w związku z którą

z dniem spełnienia warunku gwarancji nabywa on w stosunku do Funduszu

uprawnienie do świadczenia pieniężnego.

3. Świadczenie pieniężne, o którym mowa w ust. 2, jest płatne w złotych,

w terminie 7 dni roboczych od dnia spełnienia warunku gwarancji.

4. W przypadku gdy spełnienie warunku gwarancji nastąpiło po wszczęciu

przymusowej restrukturyzacji wobec podmiotu objętego systemem gwarantowania,

świadczenie pieniężne, o którym mowa w ust. 2, uznaje się za spełnione w części,

w jakiej zapewniono deponentowi możliwość podjęcia środków gwarantowanych

w terminie, o którym mowa w ust. 3, przy użyciu instrumentów przymusowej

restrukturyzacji, o których mowa w art. 110 ust. 1.

Art. 36. 1. Terminu, o którym mowa w art. 35 ust. 3, nie stosuje się,

w odniesieniu do całości lub części świadczenia, w przypadku gdy:

1) istnieją uzasadnione wątpliwości co do poszczególnych danych na liście

deponentów lub uzasadnione wątpliwości, czy deponent jest uprawniony do

otrzymania środków gwarantowanych lub gdy środki gwarantowane są

przedmiotem sporu sądowego;

27.02.2019

©Telksinoe s. 40/256

2) uprawnienia z tytułu środków gwarantowanych wynikają z umowy rachunku

bankowego prowadzonego w formie indywidualnych kont emerytalnych lub

indywidualnych kont zabezpieczenia emerytalnego, o których mowa

w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych

oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego (Dz. U. z 2016 r.

poz. 1776), zwanej dalej „ustawą o IKE oraz IKZE”;

3) wypłata środków gwarantowanych, o których mowa w art. 24 ust. 3 i 4, jest

dokonywana ponad limit określony w art. 24 ust. 1;

4) wypłata środków gwarantowanych jest dokonywana w przypadku, o którym

mowa w art. 59 ust. 1.

2. Świadczenie pieniężne, o którym mowa w art. 35 ust. 2, jest płatne:

1) w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 – niezwłocznie po otrzymaniu

informacji przez Fundusz o ustaniu przesłanek, o których mowa w tym

przepisie;

2) w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 – niezwłocznie po otrzymaniu

przez Fundusz potwierdzenia zawarcia przez deponenta umowy

o prowadzenie indywidualnego konta emerytalnego albo indywidualnego

konta zabezpieczenia emerytalnego z inną instytucją finansową lub

otrzymania potwierdzenia przystąpienia przez deponenta do programu

emerytalnego w trybie przewidzianym w ustawie o IKE oraz IKZE, z tym że

w przypadku niedopełnienia przez deponenta któregokolwiek z obowiązków,

o których mowa w art. 14 ust. 3 ustawy o IKE oraz IKZE, jeżeli nie spełnia

on warunków do wypłaty, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1 lub w art. 46

albo w art. 34a ust. 1 pkt 1 tej ustawy, świadczenie pieniężne jest płatne

niezwłocznie po poinformowaniu Funduszu o tym przez podmiot uprawniony

do reprezentacji oraz po przekazaniu przez niego Funduszowi innych

informacji niezbędnych do zachowania warunku tej wypłaty, o którym mowa

w art. 14 ust. 4 ustawy o IKE oraz IKZE;

3) w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 – niezwłocznie po przedłożeniu

Funduszowi przez deponenta oświadczenia wraz z dokumentami, o których

mowa w art. 24 ust. 5, oraz po otrzymaniu przez Fundusz potwierdzenia

podmiotu uprawnionego do reprezentacji, o którym mowa w tym przepisie;

27.02.2019

©Telksinoe s. 41/256

4) w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 – w terminie ustalonym

w porozumieniu, o którym mowa w art. 60.

Art. 37. Fundusz zawiadamia niezwłocznie podmiot uprawniony do

reprezentacji o dokonaniu wypłaty środków gwarantowanych, o której mowa

w art. 36 ust. 1 pkt 3, oraz jej wysokości.

Art. 38. Przepisy dotyczące przekazania środków, o których mowa:

1) w art. 56 ust. 1 – w przypadku banku lub oddziału banku zagranicznego,

2) w art. 57 ust. 1 – w przypadku kasy

– stosuje się odpowiednio w przypadku dokonywania przez Fundusz wypłat

środków gwarantowanych, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 3, art. 44 i art. 51.

Art. 39. 1. Z dniem spełnienia warunku gwarancji Funduszowi przysługuje

roszczenie do podmiotu, w stosunku do którego nastąpiło spełnienie warunku

gwarancji, w wysokości sumy środków gwarantowanych. Roszczenie przysługuje

Funduszowi także po ogłoszeniu upadłości podmiotu, co do którego nastąpiło

spełnienie warunku gwarancji.

2. Roszczenie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje Funduszowi bez względu

na wartość faktycznie dokonanych wypłat środków gwarantowanych.

3. Z dniem spełnienia warunku gwarancji deponentowi przysługuje

roszczenie do podmiotu objętego systemem gwarantowania wyłącznie o zapłatę

kwot ponad wartość określoną w art. 24 ust. 1 lub 3.

4. W związku z powstaniem zobowiązania Funduszu wobec deponenta

z tytułu środków gwarantowanych poszczególne wierzytelności deponenta będące

podstawą wyliczenia środków gwarantowanych należnych deponentowi

pomniejsza się proporcjonalnie.

Art. 40. Środki gwarantowane są płatne na podstawie danych znajdujących

się w systemie wyliczania podmiotu objętego systemem gwarantowania, po

przekazaniu listy deponentów, o której mowa w art. 43.

Art. 41. 1. W przypadku spełnienia warunku gwarancji podmiot uprawniony

do reprezentacji, po ustaleniu stanu ksiąg rachunkowych podmiotu objętego

systemem gwarantowania na dzień spełnienia warunku gwarancji, sporządza listę

deponentów na podstawie danych zawartych w systemie wyliczania podmiotu

27.02.2019

©Telksinoe s. 42/256

objętego systemem gwarantowania, według stanu na dzień spełnienia warunku

gwarancji.

2. Podmiot uprawniony do reprezentacji jest odpowiedzialny za sporządzenie

listy deponentów, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 30.

3. Odpowiedzialność za zgodność danych zawartych w systemie wyliczania

z zapisami w księgach rachunkowych podmiotu objętego systemem

gwarantowania oraz ze stanem prawnym ponosi, za okres pełnienia funkcji,

podmiot uprawniony do reprezentacji, w przypadku gdy pełnił funkcję w dniu

spełnienia warunku gwarancji lub w okresie bieżącego roku obrotowego

(obrachunkowego) lub roku obrotowego (obrachunkowego) poprzedzającego dzień

spełnienia warunku gwarancji.

Art. 42. 1. Zarząd Funduszu sprawuje bieżącą kontrolę sporządzania przez

podmiot uprawniony do reprezentacji listy deponentów według stanu na dzień

spełnienia warunku gwarancji, z wyłączeniem przypadku, gdy spełnienie warunku

gwarancji nastąpiło w wyniku decyzji, o której mowa w art. 155 ust. 1.

2. Kontrola, o której mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności dane

deponentów.

3. W celu realizacji kontroli, o której mowa w ust. 1, Fundusz, w oparciu

o dane gromadzone w rejestrze PESEL, weryfikuje dane osobowe deponentów,

ujęte w systemach wyliczania. Dokonywana przez Fundusz weryfikacja obejmuje

potwierdzenie zgodności przekazanych danych z danymi zgromadzonymi

w rejestrze PESEL, a w przypadku braku zgodności lub niekompletności,

skutkujących brakiem możliwości identyfikacji deponentów – udostępnienie

Funduszowi weryfikowanych danych z rejestru PESEL.

4. Fundusz oraz podmiot, za pośrednictwem którego realizowane będą

wypłaty środków gwarantowanych, przetwarzają dane osobowe deponentów

w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w ustawie.

5. Fundusz niezwłocznie zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego

o nieprawidłowościach ujawnionych w toku kontroli, o której mowa w ust. 1, oraz

wzywa podmiot uprawniony do reprezentacji do ich usunięcia.

Art. 43. Podmiot uprawniony do reprezentacji niezwłocznie, nie później niż

w terminie 3 dni roboczych od dnia spełnienia warunku gwarancji, przekazuje

27.02.2019

©Telksinoe s. 43/256

Funduszowi oraz Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej listę

deponentów sporządzoną na podstawie danych z systemu wyliczania.

Art. 44. W przypadku uzasadnionych wątpliwości co do poprawności

poszczególnych danych, o których mowa w art. 43, Fundusz dokonuje

odpowiednich wypłat niezwłocznie po potwierdzeniu poprawności danych przez

podmiot uprawniony do reprezentacji.

Art. 45. 1. Wypłat środków gwarantowanych może dokonywać w imieniu

i na rachunek Funduszu podmiot uprawniony do reprezentacji lub inny podmiot,

z którym Fundusz zawarł umowę o dokonanie wypłat środków gwarantowanych.

Decyzję w tym zakresie podejmuje Zarząd Funduszu. Przy wyborze sposobu

wypłaty środków gwarantowanych Zarząd Funduszu uwzględnia konieczność

zapewnienia ochrony interesów deponentów, w tym terminowości wypłat, a także

poziom kosztów przewidzianych do poniesienia w celu wypłaty środków

gwarantowanych.

2. Podmiotowi, o którym mowa w ust. 1, Fundusz przekazuje listę wypłat

zawierającą dane niezbędne do dokonywania wypłat.

3. W celu realizacji wypłaty środków gwarantowanych wybrane dane

statystyczne pozyskane przez Fundusz w trakcie kontroli, o której mowa w art. 32

oraz art. 42 ust. 1, Fundusz może przekazać podmiotowi, z którym zamierza

zawrzeć umowę o dokonanie wypłat środków gwarantowanych.

4. Fundusz sprawuje bieżącą kontrolę dokonywania wypłat środków

gwarantowanych. Do wypłat dokonywanych przez podmiot uprawniony do

reprezentacji przepis art. 42 ust. 5 stosuje się odpowiednio.

Art. 46. Na potrzeby dokonywania wypłat środków gwarantowanych

tożsamość deponenta jest weryfikowana w zakresie danych identyfikacyjnych

wskazanych w art. 22 ust. 2. Weryfikacji danych osoby fizycznej dokonuje się na

podstawie danych zawartych w dokumencie tożsamości.

Art. 47. 1. Zarząd Funduszu określa, w drodze uchwały:

1) informacje o podmiocie, za którego pośrednictwem będą realizowane wypłaty

środków gwarantowanych;

2) sposób dokonywania wypłat;

3) liczbę deponentów uprawnionych do otrzymania wypłat;

27.02.2019

©Telksinoe s. 44/256

4) kwotę stanowiącą sumę środków gwarantowanych należnych deponentom

uprawnionym do uzyskania wypłat, przekazywaną podmiotowi, o którym

mowa w pkt 1, na wypłaty środków gwarantowanych;

5) kwotę środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty, o których mowa

w art. 56 ust. 1 i art. 57 ust. 1, którą podmioty objęte systemem

gwarantowania zobowiązane są przekazać Funduszowi.

2. Uchwałę, o której mowa w ust. 1, Fundusz podaje do publicznej

wiadomości w drodze ogłoszenia w dzienniku o zasięgu ogólnokrajowym oraz

przekazuje podmiotom objętym systemem gwarantowania zobowiązanym do

przekazania środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty i podmiotowi,

za którego pośrednictwem będą realizowane wypłaty środków gwarantowanych.

Art. 48. Środki na wypłatę środków gwarantowanych przekazane

podmiotowi, o którym mowa w art. 45 ust. 1, nie mogą być wykorzystane na cel

inny niż wypłata środków gwarantowanych. Środki te nie wchodzą do masy

upadłości oraz nie podlegają egzekucji sądowej ani administracyjnej.

Art. 49. 1. W przypadku dokonywania wypłat przez podmiot uprawniony do

reprezentacji koszty czynności związanych z przygotowaniem i dokonaniem

wypłat środków gwarantowanych obciążają podmiot objęty systemem

gwarantowania, wobec którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji.

2. W przypadku realizacji wypłat przez podmiot, z którym Fundusz zawarł

umowę o dokonanie wypłat środków gwarantowanych, koszty czynności

związanych z przygotowaniem i dokonaniem wypłat środków gwarantowanych

obciążają Fundusz.

3. Z tytułu kosztów, o których mowa w ust. 2, Funduszowi przysługuje

roszczenie do podmiotu objętego systemem gwarantowania, wobec którego

nastąpiło spełnienie warunku gwarancji.

4. Po ogłoszeniu upadłości podmiotu objętego systemem gwarantowania

przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 50. 1. Po zakończeniu wypłat podmiot, o którym mowa w art. 45 ust. 1,

w terminie 5 dni roboczych od ostatniego dnia wypłat dokonuje rozliczenia

przeprowadzonych wypłat, przekazując Funduszowi w szczególności:

1) listę wypłat wraz z oznaczeniem świadczeń wypłaconych i niewypłaconych;

27.02.2019

©Telksinoe s. 45/256

2) dokumentację potwierdzającą dokonanie wypłat;

3) niewypłacone kwoty.

2. Do dokumentacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, stosuje się przepisy art. 7

ust. 2 ustawy – Prawo bankowe.

Art. 51. Roszczenia deponentów z tytułu gwarancji nieujawnione w ramach

listy deponentów przekazanej Funduszowi na podstawie art. 43, z wyłączeniem

przypadków określonych w art. 36 ust. 1, Fundusz zaspokaja w terminie 7 dni

roboczych od dnia otrzymania danych uzupełniających listę deponentów,

sporządzonych przez podmiot uprawniony do reprezentacji, w szczególności po

ustaleniu listy wierzytelności sporządzonej w postępowaniu upadłościowym

podmiotu objętego systemem gwarantowania lub po stwierdzeniu prawomocnym

orzeczeniem sądu wierzytelności wobec podmiotu objętego systemem

gwarantowania, w stosunku do którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji.

Art. 52. 1. Jeżeli w dniu spełnienia warunku gwarancji uprawnienia z tytułu

środków gwarantowanych przysługiwały następcom prawnym deponenta oraz

osobom, o których mowa w art. 55 ust. 1 pkt 1 i art. 56 ust. 1 ustawy – Prawo

bankowe lub art. 14 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o spółdzielczych kasach

oszczędnościowo-kredytowych, oraz niezależnie od przycz yny faktycznej lub

prawnej zostały wykazane w systemie wyliczania podmiotu objętego systemem

gwarantowania jako uprawnienia poprzednika prawnego, Fundusz jest obowiązany

spełnić świadczenie pieniężne z tytułu środków gwarantowanych, stanowiące

kwotę obliczoną dla poprzednika prawnego, zgodnie z art. 24.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1:

1) wysokość świadczenia zostaje określona bez uwzględnienia środków

gwarantowanych, jakie mogą przysługiwać następcom prawnym oraz

osobom, o których mowa w art. 55 ust. 1 pkt 1 i art. 56 ust. 1 ustawy – Prawo

bankowe lub art. 14 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o spółdzielczych kasach

oszczędnościowo-kredytowych, z tytułu czynności dokonanych odrębnie od

czynności będących podstawą powstania środków gwarantowanych

poprzednika prawnego;

27.02.2019

©Telksinoes. 46/256

2) uprawnienia do odbioru środków gwarantowanych ustala się zgodnie

z przepisami określającymi skutki danego rodzaju następstwa prawnego oraz

zasady dysponowania majątkiem, jaki należał do poprzednika prawnego.

Art. 53. Jeżeli w dniu spełnienia warunku gwarancji środki gwarantowane

przysługiwały deponentowi, a następnie weszły do majątku, do którego

uprawnienia przysługują następcom prawnym deponenta, uprawnienia do odbioru

środków gwarantowanych ustala się zgodnie z przepisami określającymi skutki

danego rodzaju następstwa prawnego oraz zasadami dysponowania majątkiem, jaki

należał do poprzednika prawnego.

Art. 54. [1. W przypadku gdy środki zdeponowane na rachunku zostały

zablokowane na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2000 r.

o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2017

r. poz. 1049), wypłatę środków gwarantowanych zawiesza się na czas trwania

blokady.]

<1. W przypadku gdy środki zdeponowane na rachunku zostały Nowe brzmienie

ust. 1 w art. 54

zablokowane na podstawie przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy wejdzie w życie z

dn. 13.07.2018 r.

oraz finansowaniu terroryzmu lub została dokonana blokada rachunku(Dz. U. z 2018 r.

podmiotu kwalifikowanego w rozumieniu art. 119zg pkt 2 ustawy z dnia poz. 723).

29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, z późn.

zm.8)), wypłatę środków gwarantowanych zawiesza się na czas trwania

blokady.>

2. Jeżeli środki zdeponowane na rachunku zostaną uznane w całości albo

w części prawomocnym wyrokiem sądu za przedmiot pochodzący bezpośrednio

albo pośrednio z przestępstwa przewidzianego w art. 165a lub art. 299 ustawy

z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny albo za korzyść z takiego przestępstwa

lub za ich równowartość, przy obliczaniu świadczenia z tytułu środków

gwarantowanych nie uwzględnia się środków zdeponowanych na rachunku lub

odpowiedniej ich części. Środki te nie są objęte ochroną gwarancyjną w części, co

do której orzeczono przepadek.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r. poz. 648,

768, 935, 1428, 1537, 2169 i 2491 oraz z 2018 r. poz. 106, 138, 398, 650 i 723.

27.02.2019

©Telksinoe s. 47/256

3. Sąd jest obowiązany zawiadomić Fundusz o wyroku, o którym mowa

w ust. 2, dotyczącym podmiotu objętego systemem gwarantowania, wobec którego

nastąpiło spełnienie warunku gwarancji, jeżeli stał się prawomocny po dniu

spełnienia warunku gwarancji.

4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze

rozporządzenia:

1) szczegółowe warunki i tryb zawieszania wypłaty środków gwarantowanych

deponentom w przypadku określonym w ust. 1,

2) dane, jakie powinno zawierać zawiadomienie Funduszu o prowadzonym

postępowaniu karnym oraz zawiadomienie o jego zakończeniu,

3) termin i sposób wysłania zawiadomienia,

4) dane, jakie powinna zawierać informacja o zawieszeniu wypłaty środków

gwarantowanych wysłana deponentowi,

5) termin i sposób wysłania informacji, o której mowa w pkt 4,

6) dane, jakie powinien zawierać rejestr zawieszonych wypłat środków

gwarantowanych prowadzony przez Fundusz

– mając na uwadze konieczność zapewnienia dokonania wypłat wyłącznie

uprawnionym deponentom.

Art. 55. 1. Korespondencja między Funduszem a deponentami na potrzeby

wypłaty środków gwarantowanych jest prowadzona w języku polskim.

2. W przypadku deponentów oddziału banku objętego systemem

gwarantowania utworzonego na terytorium państwa członkowskiego innego niż

Rzeczpospolita Polska korespondencja jest prowadzona w języku urzędowym

instytucji Unii Europejskiej, używanym przez podmiot do korespondencji

z deponentem, albo w języku urzędowym państwa, na którego terytorium

utworzony został ten oddział, a w przypadku podmiotu objętego systemem

gwarantowania prowadzącego działalność transgraniczną na terytorium państwa

członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska, korespondencja prowadzona

między Funduszem a deponentami korzystającymi z usług oferowanych

transgranicznie jest prowadzona w języku używanym przez deponenta przy

korzystaniu z tych usług.

27.02.2019

©Telksinoe s. 48/256

3. Przepisy ust. 1 i 2 nie wyłączają możliwości prowadzenia korespondencji

między Funduszem a deponentem w języku innym niż wskazany w tych

przepisach, jeżeli obie strony wyraziły na to zgodę.

Art. 56. 1. W przypadku spełnienia warunku gwarancji wobec banku lub

oddziału banku zagranicznego, Fundusz wzywa banki i oddziały banków

zagranicznych do przekazania środków odpowiadających zobowiązaniom do

zapłaty w trybie określonym w art. 305 ust. 2.

2. Środki, o których mowa w ust. 1, przechodzą z dniem ich przekazania

przez bank lub oddział banku zagranicznego na własność Funduszu.

3. W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych

przewyższa wierzytelności wynikające z wezwania, o którym mowa w ust. 1,

Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty kwotę zobowiązań z funduszu

gwarancyjnego banków do wykorzystania.

4. W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych

przewyższa sumę wielkości, o których mowa w ust. 1 i 3, Fundusz pokrywa

pozostającą do wypłaty kwotę zobowiązań ze składek nadzwyczajnych, o których

mowa w art. 291.

5. W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych

przewyższa sumę wielkości, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, Fundusz pokrywa

pozostającą do wypłaty kwotę zobowiązań z innych funduszy własnych,

z wyłączeniem funduszy przymusowej restrukturyzacji, na zasadach określonych

przez Radę Funduszu.

6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, Fundusz może wezwać kasy,

w sposób określony w art. 47 ust. 2, do przekazania środków odpowiadających

zobowiązaniom do zapłaty na rzecz funduszu gwarancyjnego kas, w wysokości

niezbędnej do zachowania proporcji, o której mowa w art. 303 ust. 2.

Art. 57. 1. W przypadku spełnienia warunku gwarancji wobec kasy Fundusz

wzywa kasy do przekazania środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty

w trybie określonym w art. 305 ust. 3.

2. Środki, o których mowa w ust. 1, przechodzą z dniem ich przekazania

przez kasę na własność Funduszu.

27.02.2019

©Telksinoe s. 49/256

3. W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych

przewyższa wierzytelności wynikające z wezwania, o którym mowa w ust. 1,

Fundusz pokrywa pozostającą do wypłaty kwotę zobowiązań z funduszu

gwarancyjnego kas do wykorzystania.

4. W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych

przewyższa sumę wielkości, o których mowa w ust. 1 i 3, Fundusz pokrywa

pozostającą do wypłaty kwotę zobowiązań ze składek nadzwyczajnych, o których

mowa w art. 292.

5. W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych

przewyższa sumę środków, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, Fundusz pokrywa

pozostającą do wypłaty kwotę zobowiązań z innych funduszy własnych, z wyłą-

czeniem funduszy przymusowej restrukturyzacji, na zasadach określonych przez

Radę Funduszu.

6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, Fundusz może wezwać banki

i oddziały banków zagranicznych, w sposób określony w art. 47 ust. 2, do

przekazania środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty na rzecz

funduszu gwarancyjnego banków, w wysokości niezbędnej do zachowania

proporcji, o której mowa w art. 303 ust. 2.

Art. 58. W przypadku dokonywania wypłat środków gwarantowanych,

o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 3, art. 44 i art. 51, decyzję o wykorzystaniu na

ten cel środków:

1) o których mowa w art. 56 – w przypadku banku lub oddziału banku

zagranicznego,

2) o których mowa w art. 57 – w przypadku kasy

– podejmuje Zarząd Funduszu.

Rozdział 4

Transgraniczne wypłaty środków gwarantowanych

Art. 59. 1. Wypłat środków gwarantowanych deponentom oddziału banku

objętego systemem gwarantowania, utworzonego w państwie członkowskim innym

niż Rzeczpospolita Polska, dokonuje w imieniu i na rachunek Funduszu system

goszczący.

27.02.2019

©Telksinoe s. 50/256

2. Systemowi goszczącemu, który będzie dokonywał wypłat środków

gwarantowanych, Fundusz przekazuje listę wypłat oraz środki finansowe

niezbędne do dokonywania wypłat.

3. Wypłata środków gwarantowanych dokonywana jest w złotych, o ile

porozumienie, o którym mowa w art. 60, nie stanowi inaczej.

Art. 60. W celu umożliwienia realizacji obowiązków, o których mowa

w art. 59 ust. 1, Fundusz zawiera z systemem goszczącym porozumienie

określające zasady współpracy w zakresie wypłaty środków gwarantowanych.

Art. 61. 1. Fundusz może dokonywać wypłat środków gwarantowanych

deponentom oddziału instytucji kredytowej w rozumieniu art. 4 ust. 1

pkt 18 ustawy – Prawo bankowe, w imieniu i na rachunek systemu macierzystego

tej instytucji.

2. Wypłaty, o których mowa w ust. 1, są realizowane po otrzymaniu od

systemu macierzystego instytucji kredytowej w rozumieniu art. 4 ust. 1

pkt 18 ustawy – Prawo bankowe danych oraz środków finansowych niezbędnych

do dokonania wypłat.

3. Wypłata środków gwarantowanych dokonywana jest w walucie określonej

w porozumieniu, o którym mowa w art. 62.

4. Przepisy rozdziału 3 dotyczące wypłaty środków gwarantowanych stosuje

się odpowiednio.

Art. 62. W celu umożliwienia realizacji obowiązków, o których mowa

w art. 61 ust. 1, Fundusz zawiera z systemem macierzystym porozumienie

określające zasady współpracy w zakresie wypłaty środków gwarantowanych.

Art. 63. 1. Porozumienia, o których mowa w art. 60 i art. 62, powinny

zawierać zobowiązania stron do przetwarzania przekazywanych informacji

z zachowaniem poufności, w szczególności z zachowaniem właściwych przepisów

o ochronie danych osobowych.

2. Fundusz informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego

o porozumieniach zawartych w trybie art. 60 i art. 62.

27.02.2019

©Telksinoe s. 51/256

DZIAŁ III

Przymusowa restrukturyzacja

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 64. Użyte w dziale określenia oznaczają:

1) instytucja – instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną, o której mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 575/2013, objętą wymogiem

dotyczącym kapitału założycielskiego w wysokości 730 000 euro;

2) podmiot – podmiot krajowy oraz, jeżeli jest objęta nadzorem

skonsolidowanym sprawowanym przez Komisję Nadzoru Finansowego:

a) instytucję inną niż podmiot krajowy,

b) instytucję finansową, jeżeli jest podmiotem zależnym podmiotu

krajowego lub podmiotu, o którym mowa w lit. c i d,

c) finansową spółkę holdingową, holding mieszany, finansową spółkę

holdingową o działalności mieszanej z siedzibą na terytorium państwa

członkowskiego,

d) dominującą finansową spółkę holdingową z państwa członkowskiego,

unijną dominującą finansową spółkę holdingową, dominującą finansową

spółkę holdingową o działalności mieszanej z państwa członkowskiego

i unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności

mieszanej;

3) nadzwyczajne wsparcie ze środków publicznych – pomoc państwa

w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

(Dz. Urz. UE 2012 C/326, z 26.10.2012 r., str. 47) lub inne publiczne

wsparcie finansowe na poziomie ponadnarodowym, które, jeżeli jest

udzielane na poziomie krajowym, stanowi pomoc państwa, udzielaną w celu

utrzymania lub przywrócenia rentowności, płynności bądź wypłacalności

podmiotu lub grupy, której częścią jest podmiot, w tym działania, o których

mowa w ustawie z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapitalizacji niektórych

instytucji oraz o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej (Dz. U. z

2016 r. poz. 2009 i 2260).

Art. 65. Organem przymusowej restrukturyzacji jest Fundusz.

27.02.2019

©Telksinoe s. 52/256

Art. 66. Celami przymusowej restrukturyzacji są:

1) utrzymanie stabilności finansowej, w szczególności przez ochronę zaufania

do sektora finansowego i zapewnienie dyscypliny rynkowej;

2) ograniczenie zaangażowania funduszy publicznych lub prawdopodobieństwa

ich zaangażowania wobec sektora finansowego lub jego poszczególnych

podmiotów dla realizacji celów, o których mowa w pkt 1 oraz 3–5;

3) zapewnienie kontynuacji realizowanych przez podmiot funkcji krytycznych;

4) ochrona deponentów i inwestorów objętych systemem rekompensat;

5) ochrona środków powierzonych podmiotowi przez jego klientów.

Art. 67. 1. Fundusz realizuje cele, o których mowa w art. 66, przez:

1) opracowanie planów przymusowej restrukturyzacji i grupowych planów

przymusowej restrukturyzacji, w tym określanie minimalnego poziomu

funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji;

2) umorzenie lub konwersję instrumentów kapitałowych;

3) prowadzenie przymusowej restrukturyzacji.

2. Realizując cele przymusowej restrukturyzacji, Fundusz dąży do

ograniczenia kosztów przymusowej restrukturyzacji oraz, o ile jest to możliwe ze

względu na cele przymusowej restrukturyzacji, ograniczenia utraty wartości

przedsiębiorstwa podmiotu, wobec którego jest prowadzona przymusowa

restrukturyzacja.

3. Jeżeli podmiot krajowy jest częścią grupy, Fundusz realizuje cele, o których

mowa w art. 66, w sposób, który ogranicza wpływ działań podejmowanych przez

Fundusz w ramach przymusowej restrukturyzacji na inne podmioty grupy i całą

grupę oraz stabilność państw członkowskich, w szczególności państw, w których

podmioty grupy prowadzą działalność.

Art. 68. 1. Wykonywanie uprawnień Funduszu:

1) nie ogranicza prawa podmiotu będącego podmiotem prowadzącym lub

uczestnikiem systemu płatności lub systemu rozrachunku, na którego rzecz

zostało ustanowione zabezpieczenie w związku z uczestnictwem w tym

systemie;

2) nie ogranicza prawa Narodowego Banku Polskiego, banku centralnego innego

państwa członkowskiego w rozumieniu przepisów ustawy o ostateczności

27.02.2019

©Telksinoe s. 53/256

rozrachunku lub Europejskiego Banku Centralnego, z tytułu ustanowionego

na ich rzecz zabezpieczenia operacji z tymi bankami;

3) nie wpływa na skutki prawne zlecenia rozrachunku wynikające z jego

wprowadzenia do systemu płatności lub systemu rozrachunku oraz wyniki

kompensowania w ramach tych systemów.

2. Przepisów niniejszego działu przewidujących nieważność czynności

prawnych albo ich bezskuteczność wobec podmiotu w restrukturyzacji nie stosuje

się do stosunków prawnych, o których mowa w ust. 1.

Art. 69. Przepisy niniejszego działu stosuje się do podmiotów i odpowiednio

do oddziałów banku zagranicznego, z uwzględnieniem art. 101 ust. 2, 9, 10 i 12.

Rozdział 2

Umorzenie lub konwersja instrumentów kapitałowych

Art. 70. 1. Fundusz może dokonać umorzenia lub konwersji instrumentów

kapitałowych:

1) bez podejmowania decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, jeżeli

zostały spełnione przesłanki określone w ust. 2;

2) w ramach przymusowej restrukturyzacji, łącznie z jednym lub kilkoma

instrumentami, o których mowa w art. 110 ust. 1.

2. Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych

w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli:

1) zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 101 ust. 7–9, art. 102 ust. 1 lub

4, lub

2) bez dokonania umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych podmiot

nie spełnia warunków kontynuowania działalności, lub

3) kontynuacja działalności podmiotu wymaga nadzwyczajnego wsparcia ze

środków publicznych.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, uznaje się, że podmiot nie

spełnia warunków kontynuowania działalności, jeżeli łącznie spełnione są

następujące przesłanki:

1) podmiot jest zagrożony upadłością, zgodnie z art. 101 ust. 3;

27.02.2019

©Telksinoe s. 54/256

2) brak jest przesłanek wskazujących, że możliwe działania nadzorcze lub

działania podmiotu pozwolą we właściwym czasie usunąć zagrożenie

upadłością.

4. Nie uznaje się za nadzwyczajne wsparcie ze środków publicznych,

o którym mowa w ust. 2 pkt 3, udzielenia na podstawie odrębnych przepisów

pomocy wypłacalnemu podmiotowi w celu przeciwdziałania poważnym

zakłóceniom w gospodarce i utrzymania stabilności finansowej w formie, o której

mowa w art. 101 ust. 13 pkt 3, o ile wsparcie to jest proporcjonalne do skali

zakłóceń, ma charakter zapobiegawczy i czasowy oraz nie służy pokryciu strat,

które podmiot poniósł lub poniesie w bliskiej przyszłości.

5. Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji instrumentu kapitałowego,

jeżeli instrument jest zaliczany do funduszy własnych krajowego podmiotu

dominującego na poziomie indywidualnym i skonsolidowanym, a w opinii

Funduszu bez dokonania umorzenia lub konwersji tego instrumentu grupa będzie

zagrożona upadłością.

6. Jeżeli instrument kapitałowy jest zaliczany do funduszy własnych podmiotu

zależnego od krajowego podmiotu dominującego na poziomie indywidualnym oraz

do funduszy własnych na poziomie skonsolidowanym, Fundusz może uzgodnić

z właściwym organem przymusowej restrukturyzacji lub właściwym organem

nadzoru dla podmiotu zależnego umorzenie lub konwersję tego instrumentu przez

ten organ, jeżeli w opinii Funduszu i tego organu bez umorzenia lub konwersji tego

instrumentu grupa będzie zagrożona upadłością.

7. Jeżeli instrument kapitałowy jest zaliczany do funduszy własnych

krajowego podmiotu zależnego od unijnej instytucji dominującej na poziomie

indywidualnym oraz do funduszy własnych na poziomie skonsolidowanym,

Fundusz może uzgodnić z właściwym organem przymusowej restrukturyzacji dla

grupy lub właściwym organem nadzoru dla grupy dokonanie umorzenia lub

konwersji tego instrumentu, jeżeli w opinii Funduszu i tego organu bez umorzenia

lub konwersji tego instrumentu grupa będzie zagrożona upadłością.

8. W przypadkach, o których mowa w ust. 6 i 7, uznaje się, że grupa będzie

zagrożona upadłością, jeżeli nie spełnia lub nie będzie w najbliższej przyszłości

spełniać norm ostrożnościowych na poziomie skonsolidowanym w stopniu

wymagającym podjęcia działań w zakresie środków wczesnej interwencji przez

27.02.2019

©Telksinoe s. 55/256

organ nadzoru, w szczególności w przypadku poniesienia lub prawdopodobnego

poniesienia strat istotnie naruszających fundusze własne.

9. W przypadkach, o których mowa w ust. 6 i 7, Fundusz i odpowiednio

właściwe organy przymusowej restrukturyzacji lub organy nadzoru uwzględniają

wpływ umorzenia lub konwersji instrumentu kapitałowego na stabilność finansową

państw, w których podmioty grupy prowadzą działalność.

10. Podejmując decyzje, o których mowa w ust. 6 i 7, Fundusz i odpowiednio

właściwe organy przymusowej restrukturyzacji lub organy nadzoru ustalają, czy

możliwe jest podjęcie działań innych niż umorzenie lub konwersja instrumentów

kapitałowych, w szczególności zastosowanie nadzorczych instrumentów wczesnej

interwencji, środków, o których mowa w art. 110ze ust. 1 i 3 i art. 110zf

ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz w art. 138 ust. 1 ustawy –

Prawo bankowe, lub wsparcie kapitałowe od podmiotu dominującego, a jeżeli takie

działania są możliwe – czy mogą zostać łatwo podjęte i czy jest prawdopodobne,

że w rozsądnym czasie usuną zagrożenie upadłością.

11. Jeżeli podjęcie działań określonych w ust. 10 jest możliwe, Fundusz,

w przypadkach, o których mowa w ust. 6 i 7, występuje do Komisji Nadzoru

Finansowego o ich podjęcie w ramach sprawowanego nadzoru.

12. Przed dokonaniem umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych,

o których mowa w ust. 2, 5 i 6, Fundusz zapewnia przeprowadzenie oszacowania,

o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, w celu określenia kwoty strat do pokrycia oraz

niezbędnej kwoty konwersji w celu rekapitalizacji podmiotu lub grupy.

13. W przypadkach, o których mowa w ust. 6 i 7, umorzenie lub konwersja

instrumentu kapitałowego podmiotu zależnego nie może być dokonana na

warunkach gorszych niż umorzenie lub konwersja podobnego instrumentu

kapitałowego podmiotu dominującego.

Art. 71. 1. Jeżeli instrument kapitałowy jest zaliczany do funduszy własnych

zależnego podmiotu krajowego na poziomie indywidualnym oraz do funduszy

własnych na poziomie skonsolidowanym, Fundusz, po otrzymaniu informacji,

o której mowa w art. 101 ust. 1, niezwłocznie powiadamia właściwy organ nadzoru

sprawujący nadzór skonsolidowany oraz właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji dla grupy.

27.02.2019

©Telksinoe s. 56/256

2. Jeżeli instrument kapitałowy jest zaliczany do funduszy własnych podmiotu

zależnego od krajowego podmiotu dominującego na poziomie indywidualnym oraz

do funduszy własnych na poziomie skonsolidowanym, Fundusz, po otrzymaniu

informacji, o której mowa w art. 101 ust. 1, niezwłocznie powiadamia właściwy

organ przymusowej restrukturyzacji, organ nadzoru właściwy dla takiego podmiotu

oraz Komisję Nadzoru Finansowego.

Art. 72. 1. Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji instrumentów

kapitałowych w następującej kolejności:

1) instrumenty, które spełniają warunki określone w art. 28 ust. 1–4, art. 29

ust. 1–5 i art. 31 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013 – do wysokości strat

podmiotu w restrukturyzacji;

2) instrumenty i zobowiązania, które spełniają warunki określone w art. 52

ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013, oraz instrumenty, które spełniają warunki

zaliczenia do instrumentów kapitałowych zgodnie z przepisami części

dziesiątej tytułu 1 rozdziału 2 rozporządzenia nr 575/2013, niezależnie od

tego, czy w całości lub w części zostały wyłączone z funduszy własnych,

w tym na podstawie art. 486 tego rozporządzenia – w kwocie niezbędnej do

spełnienia warunków prowadzenia działalności, a w przypadku o którym

mowa w art. 70 ust. 1 pkt 2 – do osiągnięcia celów przymusowej

restrukturyzacji, o których mowa w art. 66;

3) instrumenty i zobowiązania, które spełniają warunki określone

w art. 63 rozporządzenia nr 575/2013 – w kwocie niezbędnej do spełnienia

warunków prowadzenia działalności, a w przypadku, o którym mowa

w art. 70 ust. 1 pkt 2 – do osiągnięcia celów przymusowej restrukturyzacji,

o których mowa w art. 66.

2. Umorzenia lub konwersji instrumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3,

dokonuje się w kolejności odwrotnej do kolejności zaspokajania należności,

o której mowa w art. 440 ust. 2 ustawy – Prawo upadłościowe.

3. W przypadku umorzenia instrumentu kapitałowego:

1) korekta kwoty umorzenia może nastąpić tylko w przypadku, o którym mowa

w art. 138 ust. 3 pkt 1;

2) nie pozostaje ani nie powstaje zobowiązanie wobec dotychczasowego

posiadacza instrumentu kapitałowego poza zobowiązaniami, które istniały

27.02.2019

©Telksinoe s. 57/256

przed dniem umorzenia, z wyjątkiem roszczenia o odszkodowanie, które

może powstać w wyniku uchylenia decyzji o umorzeniu;

3) nie przysługuje inne roszczenie o odszkodowanie.

4. Fundusz dokonuje konwersji instrumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 2

i 3, na instrumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

5. W celu dokonania umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych,

Fundusz może nałożyć na podmiot obowiązek emisji instrumentów, o których

mowa w ust. 1 pkt 1, na rzecz posiadaczy instrumentów, o których mowa w ust. 1

pkt 2 i 3.

6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5:

1) instrumenty powinny być wyemitowane:

a) przez podmiot lub przez podmiot dominujący wobec niego – za zgodą

organu przymusowej restrukturyzacji właściwego dla podmiotu

dominującego,

b) przed emisją na rzecz Skarbu Państwa lub podmiotów publicznych,

w celu podniesienia funduszy własnych;

2) warunki emisji powinny zapewnić możliwość objęcia tych instrumentów

niezwłocznie po dokonaniu konwersji.

7. Jeżeli Fundusz zamierza dokonać konwersji według zróżnicowanych stóp

konwersji, ustala się je w sposób określony w art. 210 ust. 3.

8. Przepisy art. 208–212 i art. 217–222 stosuje się odpowiednio.

Rozdział 3

Plany przymusowej restrukturyzacji

Art. 73. 1. W celu przygotowania przymusowej restrukturyzacji Fundusz, po

zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, opracowuje plan przymusowej

restrukturyzacji dla podmiotu krajowego, który nie jest częścią grupy podlegającej

nadzorowi skonsolidowanemu w państwie członkowskim przez organy nadzoru

inne niż Komisja Nadzoru Finansowego.

2. W przypadku podmiotu krajowego, który posiada istotny oddział

w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska, Fundusz opracowuje

plan przymusowej restrukturyzacji także po konsultacji z właściwym organem

przymusowej restrukturyzacji dla tego oddziału.

27.02.2019

©Telksinoe s. 58/256

3. Komisja Nadzoru Finansowego wyraża opinię, o której mowa w ust. 1,

w terminie 30 dni od dnia doręczenia projektu planu przymusowej restrukturyzacji

przez Fundusz.

Art. 74. 1. Fundusz, we współpracy z właściwymi organami przymusowej

restrukturyzacji dla podmiotów zależnych i po konsultacji z właściwymi organami

przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów krajowego podmiotu

dominującego w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji, opracowuje

grupowy plan przymusowej restrukturyzacji dla grupy krajowego podmiotu

dominującego, w której przynajmniej jeden podmiot zależny będący instytucją ma

siedzibę w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska.

2. Fundusz może, zachowując zasady ochrony informacji, współpracować

przy opracowywaniu grupowego planu przymusowej restrukturyzacji

z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji państw trzecich, na

terytorium których grupa utworzyła podmioty zależne, spółki holdingu

finansowego lub istotne oddziały.

Art. 75. 1. Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji, o którym mowa

w art. 74 ust. 1, jest przyjmowany przez Fundusz i właściwe organy przymusowej

restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji w formie

wspólnej decyzji.

2. Jeżeli w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania przez Fundusz zgodnie

z art. 86 ust. 2 informacji niezbędnych do opracowania grupowego planu

przymusowej restrukturyzacji, o którym mowa w art. 74 ust. 1, plan ten nie zostanie

przyjęty w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji, Fundusz przyjmuje

grupowy plan przymusowej restrukturyzacji, z uwzględnieniem opinii zgłoszonych

przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium

przymusowej restrukturyzacji.

3. Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, Fundusz

i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej

restrukturyzacji nie przyjmą grupowego planu przymusowej restrukturyzacji

i przed upływem tego terminu właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla

podmiotu zależnego od krajowego podmiotu dominującego zwrócił się do

Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie

27.02.2019

©Telksinoe s. 59/256

przyjmuje grupowego planu przymusowej restrukturyzacji do czasu podjęcia

decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

4. Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji

w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Fundusz

przyjmuje grupowy plan przymusowej restrukturyzacji zgodnie z ust. 2,

a w przypadku gdy Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie taką decyzję,

Fundusz postępuje zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.

5. W przypadku gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla

podmiotu zależnego od krajowego podmiotu dominującego poinformuje Fundusz,

że nie wyraża zgody na przyjęcie opracowanego w ramach kolegium przymusowej

restrukturyzacji grupowego planu przymusowej restrukturyzacji z powodu

wynikającego z tego planu zobowiązania do wydatkowania środków publicznych

jego państwa, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji będące

członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji dokonują ponownej oceny

grupowego planu w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji.

6. Jeżeli właściwy organ przymusowej restrukturyzacji podmiotu zależnego

wchodzący w skład kolegium przymusowej restrukturyzacji podjął decyzję

o opracowaniu odrębnego planu przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu

zależnego, Fundusz i pozostałe właściwe organy przymusowej restrukturyzacji

w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji mogą przyjąć w formie

wspólnej decyzji grupowy plan przymusowej restrukturyzacji dla pozostałych

podmiotów.

7. Fundusz może skierować wniosek do Europejskiego Urzędu Nadzoru

Bankowego o prowadzenie niewiążącej mediacji pomiędzy właściwymi organami

przymusowej restrukturyzacji wchodzącymi w skład kolegium przymusowej

restrukturyzacji zgodnie z art. 31 lit. c rozporządzenia nr 1093/2010 oraz

o podjęcie wiążącej mediacji.

Art. 76. Opracowując grupowy plan przymusowej restrukturyzacji, Fundusz

uwzględnia potencjalny wpływ możliwych działań w ramach przymusowej

restrukturyzacji grupy na stabilność finansową państw, w których podmioty grupy

prowadzą działalność, i przesłanki sposobu podziału środków funduszy

przymusowej restrukturyzacji na pokrycie kosztów postępowania, o których mowa

w art. 82 ust. 4.

27.02.2019

©Telksinoe s. 60/256

Art. 77. 1. W celu opracowania grupowego planu przymusowej

restrukturyzacji grup, w których podmiot krajowy jest podmiotem zależnym albo

oddział podmiotu grupy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest

oddziałem istotnym, oraz przeprowadzenia oceny wykonalności takiego planu

i w razie potrzeby jego aktualizacji Fundusz współpracuje z właściwymi organami

przymusowej restrukturyzacji. Przepis art. 75 ust. 7 stosuje się odpowiednio.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli w terminie 4 miesięcy od

dnia przekazania przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy

informacji niezbędnych do opracowania planu, Fundusz i właściwe organy

przymusowej restrukturyzacji nie przyjmą grupowego planu przymusowej

restrukturyzacji z powodu braku zgody Funduszu w kolegium przymusowej

restrukturyzacji, Fundusz podejmuje decyzję o opracowaniu planu przymusowej

restrukturyzacji dla zależnego podmiotu krajowego, z uwzględnieniem opinii

zgłoszonych przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji i właściwe

organy nadzoru, wskazując w uzasadnieniu przyczyny, dla których nie zgodził się

na przyjęcie opracowanego w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji

grupowego planu przymusowej restrukturyzacji, oraz informuje o tej decyzji

pozostałych członków kolegium przymusowej restrukturyzacji.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli przed upływem terminu,

o którym mowa w ust. 2, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji

w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji nie przyjmą grupowego planu

przymusowej restrukturyzacji, a właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla

grupy zwrócił się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą

mediację, Fundusz nie podejmuje decyzji, o której mowa w ust. 2, do czasu

podjęcia decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

4. Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji

w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Fundusz

podejmuje decyzję o opracowaniu planu przymusowej restrukturyzacji dla

zależnego podmiotu krajowego, a w przypadku gdy Europejski Urząd Nadzoru

Bankowego podejmie taką decyzję, Fundusz postępuje zgodnie z decyzją

Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.

5. Jeżeli właściwy organ przymusowej restrukturyzacji podmiotu zależnego

wchodzący w skład kolegium przymusowej restrukturyzacji podjął decyzję

27.02.2019

©Telksinoe s. 61/256

o opracowaniu odrębnego planu przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu

zależnego, Fundusz i pozostałe właściwe organy przymusowej restrukturyzacji

w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji mogą przyjąć w formie

wspólnej decyzji grupowy plan przymusowej restrukturyzacji dla pozostałych

podmiotów.

6. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli przed upływem terminu,

o którym mowa w ust. 2, Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji

nie przyjmą grupowego planu przymusowej restrukturyzacji oraz przed upływem

tego terminu ani Fundusz ani właściwe organy przymusowej restrukturyzacji nie

zwróciły się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację,

Fundusz podejmuje decyzję o opracowaniu planu przymusowej restrukturyzacji dla

zależnego podmiotu krajowego, z uwzględnieniem opinii zgłoszonych przez

właściwe organy przymusowej restrukturyzacji i właściwe organy nadzoru,

wskazując w uzasadnieniu przyczyny, dla których nie zgodził się na przyjęcie

opracowanego w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji grupowego planu

przymusowej restrukturyzacji, oraz informuje o swojej decyzji pozostałych

członków kolegium przymusowej restrukturyzacji.

7. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Fundusz może opracować odrębny

plan przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu krajowego będącego podmiotem

znaczącym oraz odrębny plan przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu

zidentyfikowanego jako inna instytucja o znaczeniu systemowym zgodnie

z art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym

nad systemem finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1934 oraz z 2018 r. poz. 650 i 2243), o ile nie spełnia on

definicji podmiotu znaczącego.

Art. 78. 1. Fundusz opracowuje plan przymusowej restrukturyzacji

w szczególności na podstawie informacji uzyskanych od Komisji Nadzoru

Finansowego oraz od podmiotów krajowych.

2. Fundusz może zobowiązać podmiot krajowy do współpracy w zakresie

opracowania i aktualizacji planu przymusowej restrukturyzacji, w tym do

opracowania elementów planu przymusowej restrukturyzacji, na podstawie

wytycznych Funduszu zawierających zakres przekazywanych informacji, termin

ich przekazania oraz pouczenie o karach pieniężnych za nieudzielenie informacji.

27.02.2019

©Telksinoe s. 62/256

Art. 79. 1. W przypadku nieprzekazania, w określonym przez Fundusz

terminie, przez podmiot krajowy informacji, o których mowa w art. 85, lub

niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 78 ust. 2, Fundusz może,

w drodze decyzji, nałożyć na taki podmiot karę pieniężną w wysokości do 10%

przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym,

a w przypadku braku takiego sprawozdania – karę pieniężną w wysokości do 10%

prognozowanego przychodu określonego na podstawie sytuacji ekonomiczno-

-finansowej podmiotu, nie wyższą jednak niż 100 000 000 zł.

1a. W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych

przez podmiot krajowy w wyniku nieprzekazania informacji lub niewykonania

obowiązków, o których mowa w ust. 1, Fundusz może nałożyć na ten podmiot karę

pieniężną, o której mowa w ust. 1, do wysokości dwukrotności kwoty uzyskanych

przez ten podmiot korzyści.

2. Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.

3. Egzekucja należności wynikających z decyzji o nałożeniu kary pieniężnej

następuje w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji.

Art. 80. 1. Zarząd Funduszu, w formie uchwały, przyjmuje opracowane plany

przymusowej restrukturyzacji i grupowe plany przymusowej restrukturyzacji.

2. Fundusz przekazuje przyjęte przez Fundusz plany przymusowej

restrukturyzacji i grupowe plany przymusowej restrukturyzacji Komisji Nadzoru

Finansowego oraz ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych.

3. W przypadku stwierdzenia w trakcie oceny wykonalności planów

wystąpienia okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie

przymusowej restrukturyzacji, realizacja obowiązku opracowania planu

przymusowej restrukturyzacji i przyjęcia grupowego planu przymusowej

restrukturyzacji oraz ich aktualizacji ulega zawieszeniu do czasu określenia

środków niezbędnych do usunięcia tych okoliczności, zgodnie z art. 91 ust. 5–7

albo art. 92 ust. 6–12.

Art. 81. 1. Plan przymusowej restrukturyzacji określa planowane działania

wobec podmiotu w przypadku wszczęcia przymusowej restrukturyzacji oraz ocenę

wykonalności tych działań, w szczególności:

27.02.2019

©Telksinoe s. 63/256

1) streszczenie istotnych elementów planu;

2) szczegółowy opis możliwych wariantów restrukturyzacji, w tym możliwości

zastosowania poszczególnych instrumentów przymusowej restrukturyzacji;

3) sposób wydzielenia funkcji krytycznych i głównych linii biznesowych

podmiotu;

4) harmonogram realizacji istotnych założeń planu;

5) szczegółowy opis oceny wykonalności planu przymusowej restrukturyzacji,

o której mowa w art. 89, wraz ze wskazaniem okoliczności, które

uniemożliwiają lub utrudniają przeprowadzenie przymusowej

restrukturyzacji;

6) opis środków, które powinny zostać zastosowane w celu usunięcia

okoliczności, które uniemożliwiają lub utrudniają przeprowadzenie

przymusowej restrukturyzacji;

7) opis procedur ustalania wartości i oceny możliwości zbycia działalności

w zakresie funkcji krytycznych, głównych linii biznesowych i aktywów

podmiotu;

8) opis wewnętrznych procedur podmiotu zapewniających Funduszowi aktualne

informacje, o których mowa w art. 85;

9) opis zasad finansowania możliwych wariantów przymusowej

restrukturyzacji;

10) analizę możliwości wykorzystania standardowych instrumentów Narodowego

Banku Polskiego w celu wsparcia płynności podmiotu oraz wskazanie

aktywów, które mogą stanowić zabezpieczenie dla udzielenia takiego

wsparcia;

11) opis istotnych współzależności pomiędzy odrębnymi prawnie jednostkami

organizacyjnymi wynikających z:

a) wspólnego korzystania z majątku, usług i zatrudniania tych samych

pracowników,

b) zapewniania wsparcia kapitałowego i płynności oraz finansowania,

c) zapewnienia zabezpieczeń, klauzul dotyczących niewykonania

zobowiązania i kompensowania,

d) świadczenia usług,

27.02.2019

©Telksinoe s. 64/256

e) przenoszenia ryzyka, transakcji z przyrzeczeniem odkupu i transakcji

zabezpieczających;

12) opis wariantów utrzymania dostępu do usług płatniczych i rozliczeniowych

oraz ocenę możliwości przeniesienia pozycji rozliczeniowych klienta;

13) analizę wpływu realizacji planu na prawa i obowiązki pracowników

podmiotu, związanych z tym kosztów oraz zakres przewidywanych

konsultacji z pracownikami, w tym na podstawie ustawy z dnia 13 marca

2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków

pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz. U. z 2016 r. poz. 1474);

14) minimalne wymogi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań

podlegających umorzeniu lub konwersji, o których mowa w art. 97 ust. 2, oraz

terminy ich spełnienia;

15) opis istotnych zmian w podmiocie, które zaistniały po przedłożeniu ostatnich

informacji na potrzeby planu przymusowej restrukturyzacji;

16) opis podstawowych operacji i systemów zapewniających ciągłość

funkcjonowania procesów operacyjnych podmiotu;

17) zasady komunikacji zewnętrznej;

18) opinię podmiotu o planie przymusowej restrukturyzacji, jeżeli taką opinię

wyraził.

2. Plan przymusowej restrukturyzacji uwzględnia możliwość wszczęcia

przymusowej restrukturyzacji w zróżnicowanych warunkach zewnętrznych, w tym

w sytuacji braku stabilności finansowej lub zdarzeń mających wpływ na rynek

finansowy.

3. Plan przymusowej restrukturyzacji może zakładać przeprowadzenie

postępowania upadłościowego podmiotu.

4. Plan przymusowej restrukturyzacji nie może zakładać:

1) uzyskania nadzwyczajnego wsparcia ze środków publicznych, z wyjątkiem

wykorzystania środków funduszy przymusowej restrukturyzacji;

2) nadzwyczajnego wsparcia płynności z Narodowego Banku Polskiego;

3) wsparcia płynności z Narodowego Banku Polskiego udzielanego na

warunkach odbiegających od ogólnie przyjętych, w szczególności w zakresie

terminu, oprocentowania i form zabezpieczenia.

27.02.2019

©Telksinoe s. 65/256

Art. 82. 1. Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji określa sposób

przymusowej restrukturyzacji grupy przez działania, w tym zastosowanie

instrumentów przymusowej restrukturyzacji, podejmowane wobec podmiotu

dominującego lub przez podział grupy i restrukturyzację podmiotów zależnych.

2. Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji określa działania

podejmowane wobec:

1) unijnej instytucji dominującej;

2) podmiotu zależnego z siedzibą w państwie członkowskim;

3) finansowej spółki holdingowej, holdingu mieszanego i finansowej spółki

holdingowej o działalności mieszanej;

4) dominującej finansowej spółki holdingowej z państwa członkowskiego

i dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej

z państwa członkowskiego;

5) podmiotu zależnego z siedzibą na terytorium państwa trzeciego.

3. Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji określa w szczególności:

1) opis możliwych działań w ramach przymusowej restrukturyzacji,

z uwzględnieniem wskazanych w art. 81 ust. 2 przesłanek w odniesieniu do

podmiotów grupy, zarówno do podmiotu dominującego, jak i podmiotu

dominującego oraz podmiotów zależnych, a także skoordynowanych działań

wobec podmiotów zależnych;

2) analizę możliwości jednoczesnego zastosowania instrumentów przymusowej

restrukturyzacji i skorzystania z innych uprawnień organów w przymusowej

restrukturyzacji wobec podmiotów grupy z siedzibą na terytorium państw

członkowskich, w tym wsparcia podmiotów trzecich w nabyciu grupy,

odrębnych linii biznesowych lub rodzajów działalności prowadzonych przez

kilka podmiotów grupy lub poszczególne podmioty;

3) opis oceny wykonalności grupowego planu przymusowej restrukturyzacji,

o której mowa w art. 89, ze wskazaniem okoliczności uniemożliwiających lub

utrudniających przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji;

4) opis środków, które powinny zostać zastosowane w celu usunięcia

okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie

przymusowej restrukturyzacji grupy;

27.02.2019

©Telksinoe s. 66/256

5) opis sposobu współpracy i koordynacji z właściwymi organami przymusowej

restrukturyzacji państw trzecich i ocenę ich znaczenia dla przymusowej

restrukturyzacji w państwach członkowskich, jeżeli grupa obejmuje podmioty

z siedzibą w państwach trzecich;

6) opis sposobu wydzielenia funkcji krytycznych i głównych linii biznesowych

niezbędnego do przeprowadzenia przymusowej restrukturyzacji grupy;

7) opis działań właściwego organu przymusowej restrukturyzacji dla grupy

wynikających z odrębnych przepisów;

8) opis zasad finansowania przymusowej restrukturyzacji grupy, a jeżeli jest

niezbędne użycie środków funduszy przymusowej restrukturyzacji, określenie

sposobu podziału obciążeń pomiędzy funduszami przymusowej

restrukturyzacji z poszczególnych państw członkowskich lub innymi

źródłami finansowania przymusowej restrukturyzacji wynikającymi

z przepisów obowiązujących w tych państwach.

4. Sposób podziału, o którym mowa w ust. 3 pkt 8, uwzględnia:

1) udział w grupie:

a) aktywów ważonych ryzykiem podmiotów grupy z siedzibą w danym

państwie członkowskim,

b) aktywów podmiotów grupy z siedzibą w danym państwie

członkowskim,

c) strat powstałych w podmiotach grupy z siedzibą w danym państwie

członkowskim, które przyczyniły się do spełnienia przesłanek wszczęcia

przymusowej restrukturyzacji wobec grupy;

2) udział środków z funduszy przymusowej restrukturyzacji innych państw

członkowskich, które mogą być użyte na rzecz podmiotów grupy w danym

państwie członkowskim.

5. Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji nie może zakładać:

1) uzyskania nadzwyczajnego wsparcia ze środków publicznych z wyjątkiem

wykorzystania środków funduszy przymusowej restrukturyzacji;

2) nadzwyczajnego wsparcia płynności z banków centralnych;

3) wsparcia płynności z banków centralnych udzielanego na warunkach

odbiegających od ogólnie przyjętych, w szczególności w zakresie terminu,

oprocentowania i form zabezpieczenia.

27.02.2019

©Telksinoe s. 67/256

6. Jeżeli w opinii Funduszu w celu sfinansowania przymusowej

restrukturyzacji grupy będzie niezbędne zaangażowanie krajowych funduszy

publicznych, Fundusz uzgadnia taki grupowy plan przymusowej restrukturyzacji

wyłącznie w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw instytucji

finansowych.

Art. 83. Rada Funduszu określi szczegółowy zakres informacji, jakie

powinien zawierać plan przymusowej restrukturyzacji, uwzględniając przedmiot

i zakres działalności podmiotu, w szczególności wykonywanie działalności

maklerskiej, strukturę właścicielską, formę prawną prowadzonej działalności,

profil ryzyka, skalę powiązań z innymi podmiotami rynku finansowego oraz udział

w systemie ochrony instytucjonalnej.

Art. 84. Fundusz przekazuje podmiotowi krajowemu streszczenie istotnych

elementów planu przymusowej restrukturyzacji, o którym mowa w art. 81 ust. 1

pkt 1, a dominujący podmiot krajowy informuje o przyjęciu grupowego planu

przymusowej restrukturyzacji, na piśmie, w terminie 30 dni od dnia przyjęcia planu

przymusowej restrukturyzacji lub grupowego planu przymusowej restrukturyzacji

przez Zarząd Funduszu.

Art. 85. 1. Podmiot krajowy jest obowiązany przekazywać Funduszowi

informacje niezbędne do opracowania, aktualizacji i oceny wykonalności planów

przymusowej restrukturyzacji, dotyczące w szczególności rozwiązań

organizacyjnych podmiotu, podmiotów powiązanych kapitałowo lub

organizacyjnie, struktury kapitałowej, struktury zatrudnienia, rodzaju i zakresu

prowadzonej działalności, z uwzględnieniem strategii rozwoju oraz aktywów

i pasywów podmiotu, w tym informacje z rejestru instrumentów finansowych,

o którym mowa w art. 88 ust. 1.

2. Podmiot krajowy niezwłocznie informuje Fundusz o istotnej zmianie

organizacyjnej, prawnej lub wystąpieniu innego zdarzenia mającego wpływ na

przyjęte w planie przymusowej restrukturyzacji założenia i realizację tego planu.

Art. 86. 1. Krajowy podmiot dominujący przekazuje Funduszowi informacje,

o których mowa w art. 85, w tym dotyczące podmiotów zależnych, w zakresie

niezbędnym do sporządzenia grupowego planu przymusowej restrukturyzacji.

2. Fundusz przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1:

27.02.2019

©Telksinoe s. 68/256

1) Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego – w zakresie informacji

związanych z jego zadaniami w zakresie sporządzania grupowych planów

przymusowej restrukturyzacji;

2) właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych

– w zakresie informacji dotyczących tych podmiotów;

3) właściwym organom przymusowej restrukturyzacji podmiotów, o których

mowa w art. 82 ust. 2 pkt 3 i 4 – w zakresie informacji dotyczących tych

podmiotów;

4) właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów –

w zakresie informacji dotyczących tych oddziałów;

5) Komisji Nadzoru Finansowego i innym organom nadzoru – w zakresie

informacji dotyczących podmiotów, nad którymi sprawują nadzór.

3. Fundusz przekazuje informacje o podmiotach zależnych z siedzibą na

terytorium państw trzecich wyłącznie w przypadku uzyskania zgody na

przekazanie tych informacji od właściwych organów przymusowej restrukturyzacji

państw trzecich lub organów nadzoru tych państw.

Art. 87. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić,

w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres, tryb i termin przekazywania

Funduszowi przez podmioty informacji niezbędnych do opracowania, aktualizacji

i oceny wykonalności planów przymusowej restrukturyzacji i grupowych planów

przymusowej restrukturyzacji, mając na względzie potrzebę zapewnienia

adekwatności wymaganych informacji do rozmiaru i profilu ryzyka działalności

prowadzonej przez podmiot, jego formy prawnej oraz udziału w systemie ochrony

instytucjonalnej.

Art. 88. 1. Podmioty są obowiązane prowadzić rejestr instrumentów

finansowych i przekazywać informacje gromadzone w rejestrze Funduszowi na

potrzeby opracowania i aktualizacji planów przymusowej restrukturyzacji,

grupowych planów przymusowej restrukturyzacji oraz przygotowania

przymusowej restrukturyzacji.

2. Rejestr instrumentów finansowych zawiera także:

1) transakcje sprzedaży instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich

odkupu;

27.02.2019

©Telksinoe s. 69/256

2) transakcje kupna instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich

odsprzedaży;

3) pożyczki międzybankowe, których termin wymagalności nie przekracza

3 miesięcy;

4) umowy ramowe instrumentów finansowych oraz instrumentów, o których

mowa w pkt 1–3.

3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić,

w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Funduszu:

1) minimalne wymogi, jakie powinien spełniać rejestr instrumentów

finansowych,

2) szczegółowy zakres i strukturę danych zawartych w rejestrze oraz standard

techniczny ich przygotowania i zapisu,

3) format i tryb przekazywania danych do Funduszu,

4) tryb i sposób weryfikacji prawidłowości danych zawartych w rejestrze

– mając na względzie potrzebę zapewnienia Funduszowi otrzymywania danych

niezbędnych do realizacji ustawowych zadań Funduszu oraz warunki wykonywania

czynności faktycznych związanych z działalnością bankową lub maklerską, a także

uwzględniając zabezpieczenie danych przed nieuprawnionym dostępem.

Art. 89. 1. Fundusz, co najmniej raz w roku, dokonuje przeglądu i oceny

wykonalności planów przymusowej restrukturyzacji i grupowych planów

przymusowej restrukturyzacji dla grup dominujących podmiotów krajowych, z

zastrzeżeniem art. 90 ust. 1 pkt 1. Pierwszej oceny wykonalności planów

przymusowej restrukturyzacji i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji

Fundusz dokonuje na etapie ich opracowania.

2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić,

w drodze rozporządzenia, minimalny zakres analiz dokonywanych przez Fundusz

w celu oceny wykonalności planów przymusowej restruktur yzacji i grupowych

planów przymusowej restrukturyzacji, mając na względzie potrzebę zapewnienia

skutecznej realizacji celów przymusowej restrukturyzacji oraz identyfikacji

okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających realizację tych działań.

Art. 90. 1. Rada Funduszu może, w drodze uchwały, uwzględniając

ograniczony negatywny wpływ, jaki mogłaby mieć upadłość podmiotu krajowego

27.02.2019

©Telksinoe s. 70/256

lub upadłość podmiotów określonego rodzaju na sytuację finansową innych

podmiotów i stabilność rynku finansowego oraz gospodarkę:

1) określić mniejszą niż określona w art. 89 ust. 1 częstotliwość przeglądów

i oceny wykonalności planów przymusowej restrukturyzacji;

2) zwolnić podmiot z obowiązku prowadzenia rejestru, o którym mowa

w art. 88, o ile taki podmiot nie jest podmiotem znaczącym lub nie został

zidentyfikowany lub uznany za globalną instytucję o znaczeniu systemowym

lub inną instytucję o znaczeniu systemowym, zgodnie z przepisami ustawy

z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem

finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym.

2. Dokonując oceny wpływu, jaki mogłaby mieć upadłość podmiotu

krajowego na sytuację finansową innych podmiotów rynku finansowego, stabilność

rynku finansowego i stan gospodarki, Rada Funduszu uwzględnia okoliczności

określone w art. 83.

3. Dokonując oceny, o której mowa w ust. 2, Rada Funduszu może zasięgnąć

opinii Komitetu Stabilności Finansowej.

4. W przypadku zmiany okoliczności, o których mowa w ust. 1, Rada

Funduszu może uchylić lub zmienić uchwałę, o której mowa w ust. 1. O uchyleniu

lub zmianie uchwały Fundusz niezwłocznie informuje podmiot, którego dotyczy ta

uchwała.

5. Fundusz informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o uchwałach

podjętych zgodnie z ust. 1.

Art. 91. 1. Po istotnej zmianie organizacyjnej lub prawnej podmiotu,

w szczególności po nabyciu lub zbyciu podmiotów zależnych, zmianie struktury

organizacyjnej podmiotu, zmianie podmiotu dominującego, zmianie siedziby

podmiotu dominującego oraz zmianie działalności lub sytuacji finansowej

podmiotu lub po wystąpieniu innego zdarzenia, Fundusz dokonuje oceny

wykonalności planu przymusowej restrukturyzacji i w razie potrzeby, po

zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, aktualizuje ten plan. Przepisy

art. 73 ust. 3, art. 79–81 i art. 83–85 stosuje się odpowiednio.

2. W przypadku, o którym mowa w art. 73 ust. 2, Fundusz dokonuje oceny

wykonalności planu przymusowej restrukturyzacji i w razie potrzeby aktualizuje

27.02.2019

©Telksinoe s. 71/256

ten plan po konsultacji z właściwymi organami nadzoru oraz właściwym organem

przymusowej restrukturyzacji dla istotnego oddziału podmiotu krajowego.

3. Plan przymusowej restrukturyzacji jest wykonalny, jeżeli na jego podstawie

możliwa będzie likwidacja podmiotu w ramach postępowania upadłościowego albo

restrukturyzacja tego podmiotu przez zastosowanie instrumentów przymusowej

restrukturyzacji oraz wykorzystanie uprawnień Funduszu w ramach przymusowej

restrukturyzacji, które w możliwie największym stopniu ograniczą negatywne

skutki przymusowej restrukturyzacji dla stabilności finansowej, w tym stabilności

finansowej innych państw oraz Unii Europejskiej, oraz zapewnią realizację funkcji

krytycznych.

4. Jeżeli w wyniku oceny wykonalności planu przymusowej restrukturyzacji

zostaną stwierdzone okoliczności uniemożliwiające lub utrudniające

przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji, Fundusz informuje o nich,

w formie pisemnej, podmiot krajowy i Komisję Nadzoru Finansowego,

a w przypadku, o którym mowa w art. 73 ust. 2, także właściwe organy

przymusowej restrukturyzacji państw, w których podmiot krajowy prowadzi

działalność w formie istotnych oddziałów.

5. Podmiot opracowuje plan działań w celu usunięcia okoliczności

wskazanych w ust. 4 i przedstawia go Funduszowi w terminie 4 miesięcy od dnia

otrzymania informacji, o której mowa w ust. 4.

6. Fundusz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, dokonuje

oceny planu, o którym mowa w ust. 5. Przepis art. 73 ust. 3 stosuje się

odpowiednio.

7. Jeżeli plan, o którym mowa w ust. 5, jest w opinii Funduszu

niewystarczający, Fundusz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego,

określi środki niezbędne do usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 4. Przepis

art. 73 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 92. 1. Fundusz, wspólnie z właściwymi organami przymusowej

restrukturyzacji, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego i organów

nadzoru podmiotów zależnych orazwłaściwych organów przymusowej

restrukturyzacji dla istotnego oddziału, w ramach kolegium przymusowej

restrukturyzacji, dokonuje oceny wykonalności grupowego planu przymusowej

27.02.2019

©Telksinoe s. 72/256

restrukturyzacji i w razie potrzeby aktualizuje ten plan. Przepisy art. 73 ust. 3,

art. 74, art. 79, art. 80, art. 82, art. 84 i art. 86 stosuje się odpowiednio.

2. Grupowy plan przymusowej restrukturyzacji jest wykonalny, jeżeli na jego

podstawie możliwa będzie likwidacja podmiotów grupy w ramach postępowania

upadłościowego albo restrukturyzacja tych podmiotów przez zastosowanie

instrumentów przymusowej restrukturyzacji oraz wykorzystanie uprawnień

Funduszu w ramach przymusowej restrukturyzacji, które w jak największym

stopniu ograniczy negatywne skutki tych postępowań dla stabilności finansowej

państw, na terytorium których podmioty grupy mają siedzibę, oraz Unii

Europejskiej, a także zapewniając realizację funkcji krytycznych, w szczególności

przez skuteczne wydzielenie tych funkcji.

3. Jeżeli w wyniku przeprowadzonej oceny wykonalności grupowego planu

przymusowej restrukturyzacji zostaną stwierdzone okoliczności uniemożliwiające

lub utrudniające przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji grupy

i przedstawione przez podmioty grupy plany ich usunięcia będą niewystarczające,

Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji powiadamiają

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego oraz, po konsultacji z kolegium organów

nadzoru, o którym mowa w art. art. 141f ust. 18 ustawy – Prawo bankowe lub

w art. 110j ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, i właściwymi

organami przymusowej restrukturyzacji państw członkowskich, w których

podmioty grupy prowadzą działalność za pośrednictwem istotnych oddziałów,

w formie wspólnej decyzji, uzgadniają w ramach kolegium przymusowej

restrukturyzacji działania niezbędne w celu ich usunięcia.

4. Fundusz, we współpracy z Komisją Nadzoru Finansowego i Europejskim

Urzędem Nadzoru Bankowego, po konsultacji z organami nadzoru podmiotów

zależnych, dokonuje analizy okoliczności wskazanych w ust. 3 oraz opracowuje

informację o nich i zalecenia dotyczące działań niezbędnych do ich usunięcia,

uwzględniając wpływ tych działań na działalność grupy.

5. Informację, o której mowa w ust. 4, Fundusz przekazuje krajowemu

podmiotowi dominującemu, właściwym organom przymusowej restrukturyzacji

dla podmiotów zależnych i właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla

istotnych oddziałów.

27.02.2019

©Telksinoes. 73/256

6. Krajowy podmiot dominujący może, w terminie 4 miesięcy od dnia

otrzymania informacji, o której mowa w ust. 5, przedstawić Funduszowi

propozycję innych działań zapewniających usunięcie okoliczności wskazanych

w ust. 3 wraz z uzasadnieniem.

7. Fundusz informuje Komisję Nadzoru Finansowego, Europejski Urząd

Nadzoru Bankowego i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla

podmiotów zależnych, a w uzasadnionych przypadkach – właściwe organy

przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów podmiotów grupy –

o propozycji, o której mowa w ust. 6.

8. Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów

zależnych, po konsultacji z organami nadzoru podmiotów grupy i właściwymi

organami przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów podmiotów grupy,

w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji dokonują analizy i oceny

okoliczności wskazanych w ust. 3, zaleceń, o których mowa w ust. 4, oraz

propozycji, o których mowa w ust. 6, uwzględniając potencjalne skutki tych

zaleceń i propozycji w państwach członkowskich, w których podmioty grupy

prowadzą działalność.

9. Środki niezbędne do usunięcia okoliczności wskazanych w ust. 3 są

uzgadniane w formie wspólnej decyzji przez Fundusz i właściwe organy

przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji,

w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania przez krajowy podmiot dominujący

Funduszowi propozycji, o których mowa w ust. 5, albo od upływu terminu ich

przekazania. Środki te mogą w szczególności obejmować działania, o których

mowa w ust. 8.

10. W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 9, Fundusz

i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej

restrukturyzacji nie uzgodnią środków niezbędnych do usunięcia okoliczności

wskazanych w ust. 3, środki te ustala Fundusz, z uwzględnieniem opinii

pozostałych właściwych organów przymusowej restrukturyzacji wchodzących

w skład kolegium przymusowej restrukturyzacji.

11. Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 9, Fundusz

i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji w ramach kolegium przymusowej

restrukturyzacji nie uzgodnią środków niezbędnych do usunięcia okoliczności

27.02.2019

©Telksinoes. 74/256

wskazanych w ust. 3, a właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu

zależnego zwrócił się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą

mediację, Fundusz nie dokonuje ustalenia tych środków do czasu podjęcia decyzji

przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

12. Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji

w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Fundusz

dokonuje ustalenia środków niezbędnych do usunięcia okoliczności wskazanych

w ust. 3 w sposób określony w ust. 10.

13. Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie decyzję w wyniku

wiążącej mediacji, Fundusz dokonuje ustalenia środków niezbędnych do usunięcia

okoliczności wskazanych w ust. 3 zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu

Nadzoru Bankowego.

Art. 93. 1. W przypadku, o którym mowa w art. 77 ust. 1, gdy w wyniku

przeprowadzonej oceny planu przymusowej restrukturyzacji grupy zostaną

stwierdzone okoliczności uniemożliwiające lub utrudniające przeprowadzenie

przymusowej restrukturyzacji grupy, Fundusz współpracuje z właściwymi

organami przymusowej restrukturyzacji w celu uzgodnienia środków niezbędnych

do usunięcia tych okoliczności. Przepis art. 75 ust. 7 stosuje się odpowiednio.

2. Jeżeli przed upływem terminu 4 miesięcy od dnia przekazania właściwemu

organowi przymusowej restrukturyzacji dla grupy propozycji działań

zapewniających usunięcie okoliczności, o których mowa w ust. 1, albo

w przypadku upływu terminu na ich przekazanie, nie zostaną uzgodnione środki

niezbędne do usunięcia tych okoliczności, Fundusz dokonuje ustalenia tych

środków w zakresie odnoszącym się do krajowego podmiotu zależnego

z uwzględnieniem opinii pozostałych właściwych organów przymusowej

restrukturyzacji wchodzących w skład kolegium przymusowej restrukturyzacji.

O podjętej decyzji Fundusz informuje właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji dla grupy i krajowy podmiot zależny, którego decyzja dotyczy.

3. Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, nie zostaną

uzgodnione środki niezbędne do usunięcia okoliczności, o których mowa w ust. 1,

a właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy lub inny właściwy organ

przymusowej restrukturyzacji będący członkiem kolegium przymusowej

restrukturyzacji zwrócił się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego

27.02.2019

©Telksinoe s. 75/256

o wiążącą mediację, Fundusz nie dokonuje ustalenia tych środków do czasu

podjęcia decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

4. Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji

w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Fundusz

dokonuje ustalenia środków niezbędnych do usunięcia okoliczności, o których

mowa w ust. 1, w sposób określony w ust. 2.

5. Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie decyzję w wyniku

wiążącej mediacji, Fundusz postępuje zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu

Nadzoru Bankowego.

Art. 94. 1. Jeżeli plan przymusowej restrukturyzacji lub grupowy plan

przymusowej restrukturyzacji zakłada restrukturyzację podmiotu

z wykorzystaniem instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań, a także

w celu zapewnienia możliwości dokonania umorzenia lub konwersji instrumentów

kapitałowych zgodnie z art. 70 ust. 1, Fundusz, po zasięgnięciu opinii Komisji

Nadzoru Finansowego, może zobowiązać podmiot do warunkowego podniesienia

kapitału zakładowego oraz usunięcia postanowień statutu lub umowy spółki

ograniczających możliwość dokonania umorzenia lub konwersji instrumentów

kapitałowych lub wykorzystania instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań.

2. Fundusz może ustalić maksymalną kwotę ekspozycji wobec podmiotu

nienależącego do tej samej grupy z tytułu zobowiązań, o których mowa w art. 206

ust. 1.

Art. 95. 1. W zakresie zastosowania środków ustalonych zgodnie z art. 91

ust. 7, art. 92 ust. 9, 10, 12 i 13, art. 93 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 94, Fundusz, po

zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, wydaje zalecenia.

2. Wydając zalecenie, Fundusz wskazuje przesłanki, dla których uznał

propozycje lub plan podmiotu za niewystarczające do usunięcia okoliczności

uniemożliwiających lub utrudniających przeprowadzenie przymusowej

restrukturyzacji, i wykazuje proporcjonalność zalecanego środka. Fundusz

niezwłocznie informuje o wydanym zaleceniu Komisję Nadzoru Finansowego.

3. W zakresie wpływu zastosowania środków ustalonych zgodnie z art. 91

ust. 7, art. 92 ust. 9, 10, 12 i 13, art. 93 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 94, na poziom ryzyka

systemowego, Fundusz może zasięgnąć opinii Komitetu Stabilności Finansowej.

27.02.2019

©Telksinoe s. 76/256

4. Zalecenia mogą dotyczyć:

1) zapewnienia rozwiązań umożliwiających ciągłe i niezakłócone działanie

podmiotu, w tym w przypadku prowadzenia przymusowej restrukturyzacji;

2) zawarcia lub zmiany treści umów dotyczących wsparcia finansowego

w ramach grupy, o których mowa w art. 141t ustawy – Prawo bankowe oraz

art. 110zr ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

3) ograniczenia ekspozycji na ryzyko, w szczególności w zakresie, o którym

mowa w art. 94 ust. 2;

4) nałożenia dodatkowych obowiązków informacyjnych;

5) zbycia aktywów podmiotu;

6) ograniczenia lub zaprzestania prowadzenia określonej działalności przez

podmiot;

7) ograniczenia wprowadzania lub rozwoju nowych produktów lub linii

biznesowych;

8) zmian w strukturze organizacyjnej i prawnej w celu uproszczenia struktury

lub rozdzielenia rodzajów działalności;

9) utworzenia dominującej finansowej spółki holdingowej z państwa

członkowskiego z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub

unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej;

10) emisji instrumentów dłużnych zamiennych na kapitał lub innych

instrumentów kapitałowych lub dłużnych podlegających umorzeniu lub

konwersji;

11) podjęcia działań innych niż określone w pkt 10 w celu osiągnięcia

minimalnego poziomu zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji,

w szczególności renegocjacji warunków zobowiązań, o których mowa

w art. 206 ust. 1, w celu zapewnienia skuteczności umorzenia lub konwersji

na mocy prawa właściwego dla tego zobowiązania;

12) utrzymywania określonej struktury zobowiązań.

5. Podmiot opracowuje plan działań uwzględniający zalecenia, i przedstawia

go Funduszowi w terminie miesiąca od dnia otrzymania zaleceń.

6. W przypadku niewykonania przez podmiot zaleceń, Fundusz może,

w drodze decyzji, nałożyć na ten podmiot karę pieniężną w wysokości do 10%

przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym,

27.02.2019

©Telksinoe s. 77/256

a w przypadku braku takiego sprawozdania – karę pieniężną w wysokości do 10%

prognozowanego przychodu określonego na podstawie sytuacji ekonomiczno-

-finansowej podmiotu, nie wyższą jednak niż 100 000 000 zł.

6a. W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych

przez podmiot w wyniku niewykonania przez podmiot zaleceń, Fundusz może

nałożyć na ten podmiot karę pieniężną, o której mowa w ust. 6, do wysokości

dwukrotności kwoty uzyskanych przez ten podmiot korzyści.

7. Fundusz, wydając decyzję, o której mowa w ust. 6, uwzględnia:

1) wagę i okres naruszenia;

2) stopień odpowiedzialności podmiotów;

3) stosunek wysokości kary finansowej do skali działalności podmiotów

mierzonej wielkością przychodów, zysku lub majątku;

4) korzyści osiągnięte przez podmiot w wyniku naruszenia;

5) szkody wyrządzone osobom trzecim w wyniku naruszenia;

6) poprzednie naruszenia, ich zakres i częstotliwość;

7) skutki naruszenia dla stabilności finansowej i rynku finansowego;

8) współpracę podmiotu z Funduszem.

8. Fundusz informuje niezwłocznie Europejski Urząd Nadzoru Bankowego

o podmiotach, w odniesieniu do których stwierdził okoliczności wskazane

w art. 91 ust. 4 i art. 92 ust. 3.

9. Kara pieniężna, o której mowa w ust. 6, stanowi dochód budżetu państwa.

10. Egzekucja należności wynikających z decyzji o nałożeniu kary pieniężnej

następuje w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji.

Art. 96. 1. Rada Funduszu może zwolnić z wymogów określonych

przepisami niniejszego rozdziału podmioty krajowe powiązane z organem

centralnym i całkowicie lub częściowo zwolnione z wymogów ostrożnościowych

zgodnie z art. 10 i art. 113 ust. 7 rozporządzenia nr 575/2013, z zastrzeżeniem

ust. 3.

2. W przypadku zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, wymogi niniejszego

rozdziału stosuje się na poziomie skonsolidowanym do organu centralnego

i powiązanych z nim podmiotów w rozumieniu art. 10 rozporządzenia

nr 575/2013.

27.02.2019

©Telksinoe s. 78/256

3. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, nie może dotyczyć podmiotu

krajowego, który jest podmiotem znaczącym.

4. W przypadku otrzymania powiadomienia od zarządu banku o wdrożeniu

planu naprawy, zgodnie z art. 142 ust. 1 lub 2 ustawy – Prawo bankowe, albo

powiadomienia od Komisji Nadzoru Finansowego, o którym mowa w art. 326

ust. 1 pkt 2 lub 3, Fundusz może:

1) wystąpić do podmiotu o informacje zgodnie z art. 330 ust. 1 i 2;

2) dokonać oszacowania wartości aktywów i pasywów podmiotu;

3) poszukiwać, we współpracy z podmiotem lub samodzielnie, podmiotu

przejmującego.

5. Przepisy art. 137–140 i art. 178 stosuje się odpowiednio.

6. O podjętych działaniach, o których mowa w ust. 4 pkt 3, Fundusz

informuje Komisję Nadzoru Finansowego.

Rozdział 4

Minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających

umorzeniu lub konwersji

Art. 97. 1. Podmioty krajowe są obowiązane utrzymywać określony przez

Fundusz minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających

umorzeniu lub konwersji. Fundusz może określić minimalny poziom funduszy

własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji dla podmiotów,

o których mowa w art. 64 pkt 2 lit. b–d.

2. Fundusz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, określa

wysokość minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających

umorzeniu lub konwersji dla podmiotu objętego wymogiem, o którym mowa

w ust. 1, jako procent od sumy wartości zobowiązań i funduszy własnych,

uwzględniając:

1) konieczność zapewnienia możliwości zastosowania instrumentów

przymusowej restrukturyzacji, w tym instrumentu umorzenia lub konwersji

zobowiązań;

2) zakres koniecznego umorzenia lub konwersji zobowiązań niezbędny do

pokrycia strat i odbudowy funduszy własnych co najmniej do poziomu

umożliwiającego spełnienie warunków kontynuowania działalności, w tym

27.02.2019

©Telksinoe s. 79/256

poziomu określonego w rozporządzeniu nr 575/2013 oraz odbudowy zaufania

do podmiotu objętego wymogiem, o którym mowa w ust. 1, w przypadku

zastosowania instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań,

w szczególności jeżeli w planie przymusowej restrukturyzacji zakłada się

wyłączenie z umorzenia lub konwersji zobowiązań niektórych kategorii

zobowiązań;

3) skalę i rodzaj prowadzonej działalności, sposób jej finansowania oraz profil

ryzyka podmiotu objętego wymogiem, o którym mowa w ust. 1;

4) znaczenie podmiotu objętego wymogiem, o którym mowa w ust. 1, dla

stabilności finansowej, w szczególności ze względu na powiązania z innymi

podmiotami systemu finansowego;

5) wielkość środków, która zgodnie z przepisami art. 272 ust. 3–6 i 9 może być

przekazana z funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas

w celu finansowania przymusowej restrukturyzacji.

2a. W zakresie wydawania przez Komisję Nadzoru Finansowego opinii,

o której mowa w ust. 2, przepis art. 73 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

3. Do kwoty zobowiązań, o których mowa w ust. 2, zalicza się zobowiązania

wynikające z instrumentów pochodnych z uwzględnieniem praw kontrahentów

wynikających z klauzul dotyczących kompensowania.

4. Fundusz zwalnia z obowiązku utrzymywania minimalnego poziomu

funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji banki

hipoteczne, które finansują się listami zastawnymi, jeżeli spełnione są łącznie

następujące warunki:

1) nie mogą przyjmować depozytów, zgodnie z odrębnymi przepisami;

2) mogą być likwidowane zgodnie z właściwymi dla tych banków przepisami

postępowania upadłościowego lub z wykorzystaniem procedur

odpowiadających instrumentom przejęcia przedsiębiorstwa, instytucji

pomostowej lub wydzielenia praw majątkowych;

3) właściwe dla tych banków przepisy postępowania upadłościowego

przewidują ponoszenie strat przez wierzycieli, w tym posiadaczy listów

zastawnych w sposób zgodny z celami przymusowej restrukturyzacji.

27.02.2019

©Telksinoe s. 80/256

5. Zobowiązanie może być zaliczane do utrzymywanego minimalnego

poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub

konwersji, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1) instrument, z tytułu którego powstało zobowiązanie, został wyemitowany

i w pełni opłacony;

2) instrument, z tytułu którego powstało zobowiązanie, nie jest w posiadaniu

tego podmiotu;

3) wykonanie zobowiązania nie jest zabezpieczone przez ten podmiot;

4) nabycie instrumentu, z tytułu którego powstało zobowiązanie, nie zostało

sfinansowane bezpośrednio lub pośrednio przez ten podmiot;

5) rezydualny termin wykonania zobowiązania jest nie krótszy niż rok;

6) nie wynika z instrumentu pochodnego;

7) nie wynika z depozytu, który korzysta z pierwszeństwa w zaspokajaniu

roszczeń w postępowaniu upadłościowym.

6. Jeżeli wierzycielowi przysługuje prawo żądania wykonania zobowiązania

wcześniejszego niż termin umowny, termin określony w ust. 5 pkt 5 liczy się od

dnia, od którego wierzycielowi przysługuje takie prawo.

7. Jeżeli zobowiązanie podlega prawu państwa trzeciego, Fundusz może

żądać, aby podmiot wykazał, że decyzja Funduszu o umorzeniu lub konwersji

zobowiązań będzie skuteczna na mocy tego prawa, z uwzględnieniem w

szczególności warunków umowy regulującej to zobowiązanie i międzynarodowych

umów o uznawaniu przymusowej restrukturyzacji.

8. Jeżeli podmiot nie wykaże okoliczności określonych w ust. 7,

zobowiązanie nie może być zaliczane do minimalnego poziomu funduszy własnych

i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji.

9. Fundusz może zwolnić z obowiązku utrzymywania minimalnego poziomu

funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji podmiot

krajowy, który jest podmiotem zależnym w grupie, jeżeli:

1) podmiot zależny i jego podmiot dominujący są nadzorowane na poziomie

indywidualnym przez Komisję Nadzoru Finansowego;

2) podmiot zależny jest objęty nadzorem skonsolidowanym;

3) podmiot najwyższego szczebla na poziomie krajowym w grupie podmiotu

krajowego, jeżeli nie jest podmiotem dominującym, utrzymuje określony

27.02.2019

©Telksinoe s. 81/256

przez Fundusz minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań

podlegających umorzeniu lub konwersji na poziomie skonsolidowanym

w ujęciu krajowym;

4) w opinii Funduszu nie istnieją istotne prawne i faktyczne przeszkody

udzielenia podmiotowi zależnemu wsparcia kapitałowego i płynnościowego

przez podmiot dominujący;

5) w opinii Komisji Nadzoru Finansowego krajowy podmiot dominujący

odpowiednio nadzoruje działalność podmiotu zależnego, a podmiot

dominujący przedłoży zgodę Komisji Nadzoru Finansowego na udzielenie

gwarancji pokrycia zobowiązań podmiotu zależnego przez podmiot

dominujący albo ryzyko działania podmiotu zależnego nie jest istotne;

6) zarządzanie ryzykiem i kontrola krajowego podmiotu dominującego

uwzględnia ryzyka podmiotu zależnego;

7) krajowy podmiot dominujący posiada większość głosów w organach

podmiotu zależnego, także na podstawie porozumień z innymi podmiotami,

lub jest uprawniony do powoływania lub odwoływania większości członków

organów zarządzających lub nadzorujących podmiotu zależnego;

8) Komisja Nadzoru Finansowego zwolniła podmiot zależny z utrzymywania

indywidualnego wymogu kapitałowego zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia

nr 575/2013.

10. W przypadku, o którym mowa w ust. 9 pkt 5, Komisja Nadzoru

Finansowego wydaje zgodę krajowemu podmiotowi dominującemu, jeżeli

udzielenie gwarancji pokrycia zobowiązań podmiotu zależnego nie pogorszy

sytuacji finansowej podmiotu dominującego.

11. Fundusz może zwolnić krajowy podmiot dominujący z obowiązku

utrzymywania minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań

podlegających umorzeniu lub konwersji na poziomie indywidualnym, jeżeli

podmiot ten spełnia obowiązek utrzymywania minimalnego poziomu tych

funduszy i zobowiązań na poziomie skonsolidowanym, a Komisja Nadzoru

Finansowego zwolniła ten podmiot z utrzymywania funduszy własnych na

poziomie indywidualnym zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013.

12. Fundusz może wymagać od podmiotu objętego obowiązkiem

utrzymywania minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań

27.02.2019

©Telksinoe s. 82/256

podlegających umorzeniu lub konwersji, aby część obowiązku była spełniona przez

zobowiązania wynikające z umów, których warunki przewidują redukcję kwoty

zobowiązania lub konwersję zobowiązania na prawa udziałowe lub inne pozycje

funduszy własnych na wypadek wystąpienia negatywnych zmian sytuacji

finansowej, wypłacalności, pozycji kapitałowej lub poziomu funduszy własnych,

oraz zapewniają, że w przypadku gdy:

1) Fundusz podejmie decyzję o zastosowaniu instrumentu umorzenia lub

konwersji, zobowiązania z tytułu tego instrumentu zostaną umorzone albo

zamienione na prawa udziałowe lub inne pozycje funduszy własnych,

w niezbędnym zakresie, przed umorzeniem lub konwersją innych zobowiązań

podlegających umorzeniu lub konwersji, o których mowa w art. 206;

2) wszczęte zostanie postępowanie upadłościowe wobec podmiotu, zaspokojenie

roszczeń z tytułu tego instrumentu nastąpi po zaspokojeniu roszczeń

wynikających z zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji,

o których mowa w art. 206.

13. Fundusz dokonuje oceny minimalnego poziomu funduszy własnych

i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji w ramach akceptacji

i przeglądu planów przymusowej restrukturyzacji i grupowych planów

przymusowej restrukturyzacji oraz, w razie potrzeby, po zasięgnięciu opinii

Komisji Nadzoru Finansowego, aktualizuje wysokość minimalnego poziomu

funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji. Przepis

art. 73 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

14. Fundusz może, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego,

określić wysokość minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań

podlegających umorzeniu lub konwersji dla innego niż podmiot krajowy podmiotu

podlegającego nadzorowi skonsolidowanemu sprawowanemu przez Komisję

Nadzoru Finansowego.

15. Fundusz, w porozumieniu z Komisją Nadzoru Finansowego, informuje

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o określonym dla poszczególnych

podmiotów krajowych minimalnym poziomie funduszy własnych i zobowiązań

podlegających umorzeniu lub konwersji, w tym o zezwoleniu, o którym mowa

w ust. 12.

27.02.2019

©Telksinoe s. 83/256

Art. 98. 1. Niezależnie od obowiązku wskazanego w art. 97 ust. 1, krajowe

podmioty dominujące są obowiązane utrzymywać minimalny poziom funduszy

własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji na poziomie

skonsolidowanym.

2. Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów

zależnych, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, określają

minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub

konwersji na poziomie skonsolidowanym, w formie wspólnej decyzji,

uwzględniając kryteria określone w art. 97 ust. 2 oraz sposób, w jaki zgodnie

z grupowym planem przymusowej restrukturyzacji będzie prowadzona

przymusowa restrukturyzacja wobec podmiotów zależnych z siedzibą w państwie

trzecim. Przepisy art. 97 ust. 12 stosuje się odpowiednio.

3. Jeżeli w terminie 4 miesięcy Fundusz i właściwe organy przymusowej

restrukturyzacji dla podmiotów zależnych nie określą minimalnego poziomu

funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji na

poziomie skonsolidowanym, Fundusz określa minimalny poziom tych funduszy

i zobowiązań, z uwzględnieniem oceny podmiotów zależnych dokonanej przez

właściwe organy.

4. Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, Fundusz

i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych nie

określą minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających

umorzeniu lub konwersji na poziomie skonsolidowanym, a właściwy organ

przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego zwrócił się do

Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz nie

określa minimalnego poziomu tych funduszy i zobowiązań do czasu podjęcia

decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

5. Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji w ciągu

miesiąca od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Fundusz określa minimalny

poziom tych funduszy i zobowiązań na poziomie skonsolidowanym w sposób

określony w ust. 3.

6. Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie decyzję w wyniku

wiążącej mediacji, Fundusz określa minimalny poziom funduszy własnych

27.02.2019

©Telksinoes. 84/256

i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji na poziomie

skonsolidowanym zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.

Art. 99. 1. Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji

określają minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających

umorzeniu lub konwersji dla podmiotów zależnych od unijnych instytucji

dominujących, w tym podmiotu krajowego, na poziomie indywidualnym, w formie

wspólnej decyzji, uwzględniając kryteria określone w art. 97 ust. 2,

w szczególności skalę działalności, model biznesowy, profil ryzyka i poziom

funduszy własnych podmiotów zależnych oraz minimalny poziom funduszy

własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji określony na

poziomie skonsolidowanym.

2. Fundusz i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji informują unijną

instytucję dominującą i podmioty zależne o określonym dla podmiotów zależnych

minimalnym poziomie funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu

lub konwersji.

3. Jeżeli w terminie 4 miesięcy Fundusz i właściwe organy przymusowej

restrukturyzacji nie określą minimalnego poziomu funduszy własnych

i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji dla podmiotów zależnych od

unijnej instytucji dominującej na poziomie indywidualnym, Fundusz określa

minimalny poziom funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub

konwersji dla zależnego od unijnej instytucji dominującej podmiotu krajowego,

uwzględniając opinię właściwego organu przymusowej restrukturyzacji dla grupy.

4. Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, Fundusz

i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji nie określą minimalnego poziomu

funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji dla

podmiotów zależnych od unijnej instytucji dominującej na poziomie

indywidualnym a właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy zwrócił

się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację, Fundusz

nie określa minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań podlegających

umorzeniu lub konwersji dla zależnego od unijnej instytucji dominującej podmiotu

krajowego na poziomie indywidualnym do czasu podjęcia decyzji przez Europejski

Urząd Nadzoru Bankowego.

27.02.2019

©Telksinoe s. 85/256

5. Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego nie podejmie decyzji

w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku o wiążącą mediację, Zarząd

Funduszu określa, w drodze uchwały, minimalny poziom funduszy własnych

i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji dla zależnego od unijnej

instytucji dominującej podmiotu krajowego.

6. Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego podejmie decyzję w wyniku

wiążącej mediacji, Fundusz określa minimalny poziom funduszy własnych

i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji dla zależnego od unijnej

instytucji dominującej podmiotu krajowego na poziomie indywidualnym zgodnie

z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.

7. Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, Fundusz

i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji nie określą minimalnego poziomu

funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji dla

podmiotów zależnych od krajowego podmiotu dominującego na poziomie

indywidualnym, Fundusz może zwrócić się do Europejskiego Urzędu Nadzoru

Bankowego o wiążącą mediację.

Rozdział 5

Przymusowa restrukturyzacja

Art. 100. Przymusową restrukturyzację prowadzi Fundusz.

Art. 101. 1. Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie informuje Fundusz

1) zagrożeniu podmiotu upadłością;

2) braku przesłanek wskazujących, że możliwe do podjęcia działania nadzorcze

lub działania tego podmiotu pozwolą we właściwym czasie usunąć to

zagrożenie.

2. Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie informuje Fundusz o:

1) zaprzestaniu spełniania przez oddział banku zagranicznego warunków

prowadzenia działalności albo zagrożeniu zaprzestania spełniania przez

oddział banku zagranicznego warunków prowadzenia działalności oraz

o braku przesłanek wskazujących, że możliwe działania nadzorcze lub

działania tego podmiotu pozwolą we właściwym czasie usunąć to zagrożenie

lub spełnić te warunki;

27.02.2019

©Telksinoe s. 86/256

2) zaprzestaniu przez oddział banku zagranicznego regulowania zobowiązań lub

takim zagrożeniu;

3) wszczęciu przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa

trzeciego przymusowej restrukturyzacji lub podobnego postępowania, lub

zamiarze wszczęcia takiego postępowania wobec banku zagranicznego.

3. Podmiot uznaje się za zagrożony upadłością w przypadku wystąpienia co

najmniej jednej z następujących okoliczności:

1) występują przesłanki uznania, że nie będzie on spełniał warunków

prowadzenia działalności w stopniu uzasadniającym uchylenie albo cofnięcie

zezwolenia na utworzenie banku albo prowadzenie działalności maklerskiej

przez firmę inwestycyjną;

2) aktywa podmiotu nie wystarczają na zaspokojenie jego zobowiązań albo

występują przesłanki uznania, że aktywa podmiotu nie wystarczą na

zaspokojenie jego zobowiązań;

3) podmiot nie reguluje swoich wymagalnych zobowiązań albo występują

przesłanki uznania, że nie będzie ich regulował;

4) kontynuacja działalności podmiotu wymaga zaangażowania nadzwyczajnych

środków publicznych.

4. Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje oceny spełnienia warunków

określonych w ust. 1 na podstawie:

1) wyników badania i oceny nadzorczej;

2) wyników realizacji planu naprawy, zastosowania środków nadzoru, w tym

środków wczesnej interwencji;

3) wyników badania jakości aktywów;

4) zawiadomień zarządu podmiotu;

5) innych informacji uzyskanych w trybie nadzoru.

5. Komisja Nadzoru Finansowego, dokonując oceny spełnienia warunków

określonych w ust. 1, uwzględnia w szczególności:

1) naruszenie lub niebezpieczeństwo naruszenia przez podmiot wymogów

w zakresie funduszy własnych, płynności i dźwigni finansowej;

2) ocenę podmiotu w wyniku badania i oceny nadzorczej wskazującą na

niekorzystną sytuację finansową podmiotu;

27.02.2019

©Telksinoe s. 87/256

3) stratę lub niebezpieczeństwo straty naruszającej w istotnym stopniu fundusze

własne;

4) naruszenie określonego przez Fundusz minimalnego poziomu funduszy

własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji;

5) prowadzenie przez podmiot działalności z naruszeniem prawa lub statutu,

które może prowadzić do niewypłacalności lub utraty płynności przez

podmiot;

6) brak realizacji zaleceń Komisji Nadzoru Finansowego.

6. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje informację, o której mowa

w ust. 1, także:

1) Narodowemu Bankowi Polskiemu;

2) ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych;

3) organom nadzoru właściwym dla oddziałów podmiotu zagrożonego

upadłością oraz podmiotu dominującego;

4) organom nadzoru sprawującym nadzór skonsolidowany, w przypadku gdy

podmiot zagrożony upadłością lub jego podmiot dominujący podlega

nadzorowi skonsolidowanemu;

5) właściwym organom przymusowej restrukturyzacji dla oddziałów podmiotu

zagrożonego upadłością oraz właściwym organom przymusowej

restrukturyzacji dla grupy, w przypadku gdy podmiot krajowy jest podmiotem

zależnym;

6) organowi zarządzającemu uznanym systemem gwarancji depozytów

w państwie, na którego terytorium ma siedzibę podmiot dominujący;

7) podmiotom zarządzającym funduszami przymusowej restrukturyzacji

w państwie, na którego terytorium ma siedzibę podmiot dominujący,

w przypadku gdy funduszem nie zarządza właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji dla grupy;

8) Przewodniczącemu Komitetu Stabilności Finansowej;

9) Europejskiej Radzie Ryzyka Systemowego.

7. W przypadku gdy łącznie są spełnione następujące warunki:

1) podmiot krajowy jest zagrożony upadłością,

27.02.2019

©Telksinoe s. 88/256

2) brak jest przesłanek wskazujących, że możliwe działania nadzorcze lub

działania podmiotu krajowego pozwolą we właściwym czasie usunąć

zagrożenie upadłością,

3) działania wobec podmiotu krajowego konieczne są w interesie publicznym

– Fundusz wydaje decyzję o wszczęciu wobec podmiotu krajowego przymusowej

restrukturyzacji albo decyzję o umorzeniu lub konwersji instrumentów

kapitałowych.

8. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lub 3, jeżeli działania wobec

oddziału podmiotu mającego siedzibę na terytorium państwa trzeciego lub banku

zagranicznego konieczne są w interesie publicznym, Fundusz wydaje decyzję

o wszczęciu wobec tego oddziału przymusowej restrukturyzacji.

9. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, jeżeli wobec podmiotu

mającego siedzibę na terytorium państwa trzeciego lub banku zagranicznego nie

wszczęto przymusowej restrukturyzacji lub postępowania upadłościowego, lub

postępowania takie nie będą wszczęte, a działania wobec oddziału tego podmiotu

lub banku zagranicznego konieczne są w interesie publicznym, Fundusz wydaje

decyzję o wszczęciu wobec tego oddziału banku zagranicznego przymusowej

restrukturyzacji.

10. Działania są podejmowane w interesie publicznym, jeżeli są konieczne dla

zapewnienia realizacji co najmniej jednego z celów przymusowej restrukturyzacji

określonych w art. 66, a osiągnięcie tych celów w takim samym stopniu nie jest

możliwe w ramach sprawowanego nadzoru lub postępowania upadłościowego.

11. Fundusz, przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 7, zasięga opinii

Komisji Nadzoru Finansowego w zakresie spełnienia przesłanek, o których mowa

w ust. 7 pkt 1 i 2. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje opinię w terminie

5 dni roboczych. W przypadku gdy w ocenie Funduszu nie zostały spełnione

przesłanki, o których mowa w ust. 7, 8 lub 9, Fundusz informuje o tym Komisję

Nadzoru Finansowego.

12. Decyzje, o których mowa w ust. 7–9, zawierają oszacowanie, o którym

mowa w art. 137 ust. 1. Fundusz może określić w decyzji zakres i warunki

zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji, powołać administratora

lub wydać decyzję o likwidacji podmiotu rezydualnego, o której mowa

w art. 230 ust. 1.

27.02.2019

©Telksinoe s. 89/256

13. Nie uznaje się za zaangażowanie nadzwyczajnych środków publicznych,

o którym mowa w ust. 3 pkt 4, udzielenia na podstawie odrębnych przepisów

pomocy wypłacalnemu podmiotowi w celu przeciwdziałania poważnym

zakłóceniom w gospodarce i utrzymania stabilności finansowej w formie:

1) gwarancji Skarbu Państwa w celu zabezpieczenia wsparcia płynności,

udostępnianego przez Narodowy Bank Polski,

2) gwarancji Skarbu Państwa spłaty zobowiązań z tytułu nowo emitowanych

instrumentów dłużnych,

3) rekapitalizacji na warunkach nieodbiegających od przeciętnych warunków

rynkowych w przypadku, gdy jest ona konieczna do pokrycia niedoborów

kapitału oszacowanych w wyniku testów warunków skrajnych lub przeglądu

jakości aktywów przeprowadzonych przez Komisję Nadzoru Finansowego,

Europejski Bank Centralny lub Europejski Urząd Nadzoru Bankowego

– o ile jest proporcjonalne do skali zagrożeń, ma charakter zapobiegawczy

i czasowy, a także nie może służyć pokryciu strat, które podmiot poniósł lub

poniesie w bliskiej przyszłości.

Art. 102. 1. Fundusz może podjąć decyzję:

1) o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec instytucji finansowej,

o której mowa w art. 64 pkt 2 lit. b, w przypadku gdy przesłanki wskazane

w art. 101 ust. 7 są spełnione zarówno dla tej instytucji, jak i podmiotu

dominującego;

2) o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec podmiotu, o którym mowa

w art. 64 pkt 2 lit. c i d, w przypadku gdy przesłanki wskazane w art. 101

ust. 7 są spełnione zarówno w odniesieniu do tych podmiotów, jak i wobec co

najmniej jednego podmiotu zależnego będącego instytucją lub bankiem,

a jeżeli podmiot zależny ma siedzibę na ter ytorium państwa trzeciego –

w przypadku gdy właściwy organ państwa trzeciego uznał, że zostały

spełnione przesłanki wszczęcia przymusowej restrukturyzacji określone we

właściwych przepisach tego państwa.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 101 ust. 12 stosuje

się.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli podmiot krajowy jest

podmiotem zależnym finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej

27.02.2019

©Telksinoe s. 90/256

kontrolowanym pośrednio lub bezpośrednio przez pośrednią finansową spółkę

holdingową, Fundusz podejmuje decyzję w odniesieniu do tej pośredniej

finansowej spółki holdingowej.

4. Jeżeli w odniesieniu do podmiotu, o którym mowa w art. 64 pkt 2 lit. c i d,

nie są spełnione przesłanki wskazane w art. 101 ust. 7, Fundusz może podjąć

decyzję w odniesieniu do tego podmiotu, jeżeli przesłanki te są spełnione wobec co

najmniej jednego podmiotu zależnego będącego instytucją lub bankiem, a ze

względu na prawa majątkowe i zobowiązania takiego podmiotu jego upadłość

stanowiłaby zagrożenie dla innych instytucji, banków lub dla całej grupy lub

przymusowa restrukturyzacja podmiotu, o którym mowa w art. 64 pkt 2 lit. c i d,

jest konieczna dla przymusowej restrukturyzacji podmiotu zależnego będącego

instytucją lub całej grupy. Przepisy art. 101 ust. 12 stosuje się.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 4, Fundusz i właściwy

organ przymusowej restrukturyzacji podmiotu zależnego będącego instytucją mogą

uzgodnić, że na potrzeby badania spełnienia przesłanek wskazanych w art. 101

ust. 7 nie uwzględnia się przeniesienia kapitału i strat między podmiotami grupy,

w tym umorzenia lub konwersji zobowiązań.

Art. 103. 1. Fundusz doręcza podmiotowi decyzję, o której mowa w art. 101

ust. 7–9 i art. 102 ust. 1 i 4.

2. Stroną postępowania w sprawie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji

jest podmiot, o którym mowa w art. 101 ust. 7–9 i art. 102 ust. 1 i 4.

3. Uzasadnienie decyzji, o której mowa w art. 101 ust. 7–9 i art. 102 ust. 1 i 4,

Fundusz sporządza w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia podmiotowi

w restrukturyzacji.

4. Uzasadnienie decyzji doręcza się podmiotowi w restrukturyzacji także

w formie elektronicznej.

5. Od decyzji rada nadzorcza podmiotu w restrukturyzacji może wnieść

skargę do sądu administracyjnego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia

uzasadnienia decyzji temu podmiotowi. Uprawnionym do wniesienia skargi do

sądu administracyjnego jest również każdy, kogo interes prawny został naruszony

decyzją.

27.02.2019

©Telksinoe s. 91/256

6. Fundusz niezwłocznie zawiadamia o wydaniu decyzji, o których mowa

w art. 11 ust. 4 pkt 1, 2, 4–14, 17–20 i 22–26 podmioty wymienione w art. 101 ust.

6 oraz:

1) Komisję Europejską;

2) Europejski Bank Centralny;

3) odpowiednio Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych,

Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów

Emerytalnych lub Europejski Urząd Nadzoru Bankowego;

4) jeżeli zagrożony podmiot jest instytucją, o której mowa w art. 1 pkt 5 lit. c, d

i h–j ustawy o ostateczności rozrachunku – operatorów systemów płatności

lub systemów rozrachunku, których uczestnikiem jest ten podmiot, oraz

Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych Spółkę Akcyjną;

5) Komisję Nadzoru Finansowego.

7. Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6, załącza się odpis decyzji

będącej przedmiotem zawiadomienia. W zawiadomieniu wskazuje się dzień,

z którym decyzja staje się wykonalna.

Art. 104. 1. W przypadku określonym w art. 103 ust. 5 skargę wnosi się za

pośrednictwem Funduszu. Fundusz przekazuje skargę do właściwego sądu

administracyjnego wraz z kompletną i uporządkowaną dokumentacją sprawy oraz

odpowiedzią na skargę w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania.

2. Sąd administracyjny rozpoznaje skargę w terminie 30 dni od dnia jej

otrzymania wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

3. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną w terminie

2 miesięcy od dnia jej otrzymania.

4. Do terminów określonych w ust. 2 i 3 nie wlicza się terminów

przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności,

okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych

z winy strony albo z przyczyn niezależnych od sądu.

Art. 105. 1. Sąd wydaje orzeczenie, biorąc za podstawę stan faktyczny

i prawny istniejący w dniu wydania decyzji.

27.02.2019

©Telksinoe s. 92/256

2. W przypadkach określonych w art. 145 ustawy – Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi sąd, uwzględniając skargę na decyzję, stwierdza

jej wydanie z naruszeniem prawa.

3. Prawomocny wyrok sądu administracyjnego stwierdzający wydanie przez

Fundusz decyzji z naruszeniem prawa nie wpływa na ważność czynności prawnych

dokonanych na jej podstawie i nie stanowi przeszkody do prowadzenia przez

Fundusz działań na jej podstawie, w przypadku gdyby wstrzymanie tych działań

stwarzało zagrożenie dla wartości przedsiębiorstwa podmiotu, ciągłości

wykonywania zobowiązań, których ochrona jest celem przymusowej

restrukturyzacji, stabilności finansowej lub nabytych w dobrej wierze praw osób

trzecich, w szczególności osób, które nabyły prawa majątkowe lub przejęły

zobowiązania w wyniku decyzji Funduszu o zastosowaniu instrumentów

przymusowej restrukturyzacji.

4. Odpowiedzialność odszkodowawcza za wydanie przez Fundusz decyzji

z naruszeniem prawa jest ograniczona do wysokości poniesionej straty.

5. Odszkodowanie ogranicza się do świadczenia pieniężnego.

Art. 106. 1. W sprawach określonych w niniejszym rozdziale dokumentacja

sprawy może być tworzona i przetwarzana z wykorzystaniem technik

informatycznych.

2. Przepis ust. 1 stosuje się także do doręczeń i zawiadomień oraz

przekazywania dokumentów i informacji. W takim wypadku dowodem doręczenia

jest potwierdzenie transmisji danych.

Art. 107. Przepisy art. 103–106 stosuje się odpowiednio do decyzji

w sprawach, o których mowa w art. 11 ust. 4 pkt 4–15, 17–20 i 22–26.

Art. 108. Jeżeli w ocenie Narodowego Banku Polskiego lub ministra

właściwego do spraw instytucji finansowych sytuacja ekonomiczna podmiotu

krajowego może negatywnie wpłynąć na:

1) realizację funkcji krytycznych,

2) stabilność finansową, w szczególności zaufanie do sektora finansowego

i dyscyplinę rynkową,

3) ochronę interesów deponentów,

4) ochronę funduszy lub aktywów klientów powierzonych podmiotowi

27.02.2019

©Telksinoe s. 93/256

– podmioty te informują o tym Fundusz i Komisję Nadzoru Finansowego.

Art. 109. 1. Fundusz niezwłocznie ogłasza na swojej stronie internetowej:

1) decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji oraz wydane

w przymusowej restrukturyzacji decyzje, o których mowa w art. 11 ust. 4 pkt

2, 4–8, 11, 12 i 17–26, lub informację o przyczynach i skutkach wydania tych

decyzji, w szczególności dla klientów indywidualnych;

2) decyzje, o których mowa w art. 142 ust. 1, art. 143 ust. 1 i 2 oraz art. 144

ust. 1, wraz z informacją o warunkach zawieszenia regulowania zobowiązań,

zawieszenia prawa do realizacji zabezpieczeń i zawieszenia prawa do

wypowiedzenia.

2. Fundusz przekazuje niezwłocznie, w postaci papierowej lub elektronicznej,

decyzje i informacje, o których mowa w ust. 1, Komisji Nadzoru Finansowego,

Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego i podmiotowi w restrukturyzacji,

w celu ich publikacji na stronach internetowych tych podmiotów.

3. Decyzje, o których mowa w ust. 1, mogą być ogłoszone bez uzasadnienia.

4. Komisja Nadzoru Finansowego i podmiot w restrukturyzacji ogłaszają

decyzje i informacje, o których mowa w ust. 1, na swoich stronach internetowych,

niezwłocznie po ich otrzymaniu od Funduszu.

5. Jeżeli prawa udziałowe lub instrumenty dłużne wyemitowane przez

podmiot w restrukturyzacji zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej

i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego

systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1639 oraz z

2017 r. poz. 452, 724, 791 i 1089), zwanej dalej „ustawą o ofercie publicznej”, lub

wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu, decyzje i informacje, o których

mowa w ust. 1, są ogłaszane niezwłocznie także w sposób określony w przepisach

o ujawnianiu informacji dotyczących emitentów, których papiery wartościowe

dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym lub w przepisach regulaminu

alternatywnego systemu obrotu.

6. Jeżeli prawa udziałowe lub instrumenty dłużne nie zostały dopuszczone do

obrotu na rynku regulowanym, Fundusz przekazuje odpisy decyzji, o których

mowa w ust. 1, akcjonariuszom, udziałowcom, członkom i wierzycielom podmiotu

27.02.2019

©Telksinoe s. 94/256

w restrukturyzacji ujętym w rejestrach podmiotu w restrukturyzacji, do których

Fundusz ma dostęp.

Art. 110. 1. W przymusowej restrukturyzacji Fundusz może stosować

instrumenty przymusowej restrukturyzacji, którymi są:

1) przejęcie przedsiębiorstwa;

2) instytucja pomostowa;

3) umorzenie lub konwersja zobowiązań;

4) wydzielenie praw majątkowych.

2. Wydzielenie praw majątkowych może być zastosowane tylko łącznie

z innym instrumentem przymusowej restrukturyzacji.

3. Fundusz dokonuje wyboru instrumentów przymusowej restrukturyzacji,

uwzględniając w szczególności:

1) potrzebę osiągnięcia celów przymusowej restrukturyzacji;

2) okoliczności faktyczne sprawy;

3) zasady pokrywania strat podmiotu w restrukturyzacji w pierwszej kolejności

przez właścicieli praw udziałowych;

4) zasady ponoszenia skutków strat przez wierzycieli zgodnie z kolejnością

zaspokajania roszczeń określone w ustawie oraz w ustawie – Prawo

upadłościowe;

5) obowiązek ochrony środków gwarantowanych oraz środków objętych

ochroną systemu rekompensat;

6) zasady ochrony praw właścicieli i wierzycieli określone w rozdziale 19;

7) oczekiwane skutki zastosowania instrumentów dla innych podmiotów grupy

i stabilności finansowej w ich państwach macierzystych, w przypadku gdy

przymusowa restrukturyzacja prowadzona jest wobec podmiotu

w restrukturyzacji będącego członkiem grupy.

4. W przypadku zastosowania instrumentów przymusowej restrukturyzacji

wobec:

1) kasy – przepisów art. 10 i art. 11 ustawy o spółdzielczych kasach

oszczędnościowo-kredytowych nie stosuje się;

2) banków spółdzielczych – przepisów art. 16 i art. 17 ustawy z dnia 16 września

1982 r. – Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2018 r. poz. 1285) nie stosuje się.

27.02.2019

©Telksinoe s. 95/256

5. W przypadku gdy nabywcą lub podmiotem przejmującym w ramach

przymusowej restrukturyzacji jest bank spółdzielczy, przepisy art. 5 ust. 3 i 4

ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych stosuje się odpowiednio.

6. Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych

przed lub równocześnie z zastosowaniem instrumentów przymusowej

restrukturyzacji, jeżeli w wyniku zastosowania instrumentów przymusowej

restrukturyzacji wierzyciele ponieśliby straty lub ich zobowiązania podlegałyby

konwersji.

Art. 111. Przymusowa restrukturyzacja zostaje wszczęta z dniem doręczenia

podmiotowi decyzji Funduszu, o której mowa w art. 101 ust. 7–9 i art. 102 ust. 1

i 4.

Art. 112. 1. W ramach przymusowej restrukturyzacji Fundusz może ze

środków funduszy przymusowej restrukturyzacji:

1) udzielać pożyczek lub gwarancji podmiotowi w restrukturyzacji, jego

podmiotom zależnym, instytucji pomostowej, podmiotowi zarządzającemu

aktywami oraz podmiotowi przejmującemu;

2) nabywać prawa majątkowe podmiotu w restrukturyzacji.

2. Fundusz może udzielać, na warunkach rynkowych, pożyczek lub

gwarancji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli:

1) środki z nich uzyskane są niezbędne do utrzymania płynności lub

wypłacalności podmiotu w restrukturyzacji, jego podmiotów zależnych,

instytucji pomostowej i podmiotu zarządzającego aktywami lub

2) są związane z zastosowaniem instrumentów przymusowej restrukturyzacji,

w szczególności służą wsparciu procesu przejęcia praw udziałowych,

przedsiębiorstwa, wybranych praw majątkowych lub zobowiązań podmiotu

w restrukturyzacji.

3. Fundusz może udzielić wsparcia z funduszy przymusowej restrukturyzacji

w celu zastosowania instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa lub przeniesienia,

o którym mowa w art. 188 ust. 1, polegającego na:

1) udzieleniu gwarancji całkowitego lub częściowego pokrycia strat

wynikających z ryzyka związanego z wszystkimi lub wybranymi prawami

majątkowymi lub zobowiązaniami podmiotu w restrukturyzacji;

27.02.2019

©Telksinoe s. 96/256

2) udzieleniu dotacji w celu pokrycia różnicy między wartością zobowiązań

i wartością praw majątkowych podmiotu w restrukturyzacji, określonych na

podstawie oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, w części

niepokrytej środkami, o których mowa w art. 179 lub art. 188 ust. 5.

4. Fundusz, udzielając gwarancji, o której mowa w ust. 3 pkt 1, może zastrzec

sobie prawo udziału w przychodach z praw majątkowych i zobowiązań objętych

gwarancją.

5. Pokrycie strat w wyniku realizacji gwarancji, o której mowa w ust. 3 pkt 1,

stanowi koszt przymusowej restrukturyzacji, o którym mowa w art. 235 pkt 5.

6. W celu zabezpieczenia wierzytelności wynikającej z udzielonych pożyczek

i gwarancji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, Fundusz wymaga ustanowienia

zabezpieczenia.

Art. 113. 1. Z chwilą wszczęcia przymusowej restrukturyzacji:

1) na Fundusz przechodzi prawo podejmowania uchwał i decyzji w sprawach

zastrzeżonych w ustawie i statucie albo umowie spółki do właściwości

organów podmiotu w restrukturyzacji;

2) kompetencje rady nadzorczej zostają zawieszone, z zastrzeżeniem art. 103

ust. 5 i art. 216 ust. 7;

3) zarząd ulega rozwiązaniu, a mandaty jego członków wygasają;

4) udzielone wcześniej prokury i pełnomocnictwa wygasają;

5) zarząd komisaryczny ulega rozwiązaniu;

6) wygasają decyzje o:

a) powołaniu likwidatora,

b) ustanowieniu zarządcy komisarycznego kasy,

c) ustanowieniu kuratora kasy na podstawie art. 72c ust. 1 ustawy

o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych,

d) ustanowieniu kuratora na podstawie art. 144 ust. 1 ustawy – Prawo

bankowe,

e) ustanowieniu kuratora domu maklerskiego zgodnie z art. 110zza ustawy

o obrocie instrumentami finansowymi;

7) kompetencje pozostałych organów podmiotu w restrukturyzacji zostają

zawieszone, z zastrzeżeniem art. 216 ust. 6;

27.02.2019

©Telksinoe s. 97/256

8) wygasają prawa osób wchodzących w skład organów podmiotu

w restrukturyzacji do odpraw pieniężnych oraz do wynagrodzenia za okres od

dnia wszczęcia przymusowej restrukturyzacji z tytułu umów o pracę oraz

umów o charakterze cywilnoprawnym, a także wygasają prawa tych osób do

wypłaty zmiennych składników wynagrodzeń i innych świadczeń

o podobnym charakterze oraz do odszkodowań z tytułu umów o zakazie

konkurencji po wygaśnięciu mandatu lub ustaniu stosunku pracy;

9) wygasają prawa osób zajmujących stanowiska kierownicze w podmiocie

w restrukturyzacji do wypłaty zmiennych składników wynagrodzeń oraz do

odszkodowań z tytułu umów o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku

pracy;

10) w przypadku gdy zawarta została odrębna umowa o zakazie konkurencji,

zgodnie z którą:

a) pracownik nie może prowadzić działalności konkurencyjnej wobec

pracodawcy ani też świadczyć pracy w ramach stosunku pracy lub na

innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego taką działalność lub

b) pracownik mający dostęp do szczególnie ważnych informacji

zobowiązał się do ich nieujawniania po ustaniu stosunku pracy

– stosunek prawny ulega zakończeniu, umowa o zakazie konkurencji wygasa,

a wypłacone odszkodowania podlegają zwrotowi w odpowiedniej części

w stosunku do pozostałego umownego okresu konieczności powstrzymania

się od działalności konkurencyjnej, świadczenia pracy w ramach stosunku

pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego taką

działalność lub pozostałego umownego okresu zobowiązania się do

nieujawniania szczególnie ważnych informacji.

2. Organizację i sposób działania podmiotu w restrukturyzacji określa decyzja

Funduszu, o której mowa w art. 101 ust. 7–9 i art. 102 ust. 1 i 4.

3. Wszczęcie przymusowej restrukturyzacji nie powoduje wygaśnięcia

pełnomocnictw udzielonych przez podmiot w restrukturyzacji w związku z jego

uczestnictwem w systemie płatności lub w systemie rozrachunku,

upoważniających do:

1) wprowadzania zleceń rozrachunku do systemu płatności lub do systemu

rozrachunku lub do podejmowania działań prowadzących do wykonania

27.02.2019

©Telksinoe s. 98/256

zobowiązań powstałych w związku z wprowadzeniem zlecenia rozrachunku

do takiego systemu;

2) zamknięcia kontraktów instrumentów pochodnych i ustalenia wartości netto

zobowiązań z takich instrumentów, w przypadku, o którym mowa w art. 207

ust. 2 i 3, w tym podejmowania działań określonych w procedurach, o których

mowa w art. 48 ust. 1 rozporządzenia nr 648/2012;

3) podejmowania działań określonych w procedurach na wypadek niewykonania

zobowiązania, jeżeli następuje to z powodów innych niż wszczęcie

przymusowej restrukturyzacji lub podejmowanie decyzji przez Fundusz

w ramach tego postępowania, w szczególności nie są wypełniane istotne

zobowiązania podmiotów w restrukturyzacji, w tym zobowiązania do

płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia zabezpieczenia.

4. Pełnomocnictwa wygasają wraz z zakończeniem działań, o których mowa

w ust. 3.

5. Do wprowadzania zleceń, o których mowa w ust. 3 pkt 1:

1) przepisy art. 80 ust. 2 ustawy – Prawo upadłościowe stosuje się;

2) przepisy art. 136 i art. 137 ustawy – Prawo upadłościowe oraz art. 6a ustawy

o ostateczności rozrachunku stosuje się odpowiednio.

Art. 114. 1. Fundusz może wykonywać uprawnienia, o których mowa

w art. 113 ust. 1 pkt 1, przez administratora, o którym mowa w art. 153 ust. 1, lub

pełnomocników.

2. Wynagrodzenie administratora i pełnomocników ustala Fundusz.

3. Koszty działalności administratora obciążają podmiot w restrukturyzacji,

z zastrzeżeniem art. 153 ust. 10.

4. Administrator otrzymuje w razie potrzeby urlop bezpłatny na czas pełnienia

funkcji.

5. Okres urlopu bezpłatnego zalicza się do okresów pracy, od których zależy

nabycie uprawnień pracowniczych.

6. Powołanie administratora podlega zgłoszeniu do Krajowego Rejestru

Sądowego.

Art. 115. 1. Czynności prawne dokonane z naruszeniem art. 113 są nieważne.

27.02.2019

©Telksinoe s. 99/256

2. Zwrot świadczenia spełnionego na podstawie czynności prawnej, o której

mowa w ust. 1, na rzecz podmiotu w restrukturyzacji, przysługuje, jeżeli czynność

prawna została podjęta po wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, a przed

podaniem informacji o decyzji Funduszu, o której mowa w art. 101 ust. 7–9

i art. 102 ust. 1 i 4, do publicznej wiadomości, chyba że strona tej czynności

wiedziała o wszczęciu tego postępowania.

Art. 116. Fundusz niezwłocznie powiadamia sąd rejestrowy o wszczęciu

przymusowej restrukturyzacji.

Art. 117. Fundusz sporządza bilans otwarcia przymusowej restrukturyzacji

na dzień podjęcia decyzji, o której mowa w art. 101 ust. 7–9 i art. 102 ust. 1 i 4, na

podstawie oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3.

Art. 118. 1. Osoby, które pełniły funkcję członka zarządu, o którym mowa

w art. 113 ust. 1 pkt 3, zarządcy komisarycznego kasy lub sprawowały zarząd

komisaryczny, o którym mowa w art. 113 ust. 1 pkt 5, są obowiązane niezwłocznie

wskazać i wydać Funduszowi cały majątek podmiotu w restrukturyzacji będący

w ich dyspozycji, w terminie nieprzekraczającym 3 dni od dnia wszczęcia

przymusowej restrukturyzacji, a także wydać posiadane dokumenty dotyczące jego

działalności, majątku oraz rozliczeń, w szczególności księgi rachunkowe, inne

ewidencje prowadzone dla celów podatkowych i korespondencję. Wykonanie tego

obowiązku osoby te potwierdzają w formie oświadczenia na piśmie, które składają

Funduszowi.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do członków rady nadzorczej,

o której mowa w art. 113 ust. 1 pkt 2.

Art. 119. Wszczęcie przymusowej restrukturyzacji nie powoduje

ograniczenia prawa konsumenta do odstąpienia od umowy zawartej na podstawie

odrębnych przepisów.

Art. 120. Na wniosek Funduszu podmioty prowadzące repozytoria transakcji

udostępniają posiadane informacje niezbędne do przygotowania planów

przymusowej restrukturyzacji, grupowych planów przymusowej restrukturyzacji,

umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub prowadzenia

przymusowej restrukturyzacji.

27.02.2019

©Telksinoe s. 100/256

Art. 121. W przymusowej restrukturyzacji:

1) prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących spółkami prawa

handlowego nie stosuje się:

a) przepisów art. 401 § 1–4 i § 6, art. 4021–4023, art. 4061–4066, art. 4111

i 4112, art. 412 § 2, 3, 51 i 6, art. 4121 § 2–5, art. 421 § 2 i 4 i art. 428 § 1–

3 oraz przepisów tytułu IV działu I i II ustawy z dnia 15 września 2000 r.

– Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1577), zwanej dalej

„Kodeksem spółek handlowych”,

b) do zwołania zgromadzenia wspólników lub walnego zgromadzenia

podmiotu w restrukturyzacji – terminów, o których mowa w art. 238 § 1

i w art. 402 § 1 i 3 Kodeksu spółek handlowych,

c) przepisów ustawy z dnia 25 kwietnia 2008 r. o uczestnictwie

pracowników w spółce powstałej w wyniku transgranicznego połączenia

się spółek (Dz. U. poz. 525);

2) prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących bankami nie

stosuje się przepisów art. 124, art. 124a i art. 124c ustawy – Prawo bankowe;

3) prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących spółdzielniami

nie stosuje się przepisów art. 32, art. 36 § 8, art. 39 § 2–5, art. 40, art. 41 § 1,

art. 42 § 3–7 oraz przepisów tytułu I działów VIII, IX i XI ustawy z dnia

16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2017 r. poz. 1560 i 1596);

4) prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących bankami

spółdzielczymi nie stosuje się przepisów art. 5a i art. 23 ustawy

o funkcjonowaniu banków spółdzielczych;

5) prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących kasami nie

stosuje się przepisów art. 74a i art. 74b ustawy o spółdzielczych kasach

oszczędnościowo-kredytowych;

6) prowadzonej wobec podmiotów w restrukturyzacji będących bankami

zrzeszającymi nie stosuje się:

a) wymogów, o których mowa w art. 2 pkt 2 ustawy o funkcjonowaniu

banków spółdzielczych, dotyczących tworzenia banku zrzeszającego

przez banki spółdzielcze oraz posiadania kapitału założycielskiego

wynoszącego co najmniej czterokrotność kwoty określonej

w art. 32 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe lub dwukrotność tej kwoty

27.02.2019

©Telksinoe s. 101/256

w przypadku banku, którego działalność ogranicza się wyłącznie do

świadczenia usług na rzecz zrzeszonych banków,

b) wymogu posiadania lub nabycia przez zrzeszone banki spółdzielcze co

najmniej jednej akcji banku zrzeszającego, o którym mowa

w art. 16 ust. 1 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych,

c) przepisów art. 21 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych.

Art. 122. 1. Przymusowa restrukturyzacja zostaje zakończona:

1) z dniem wydania przez sąd postanowienia o ogłoszeniu upadłości podmiotu

w restrukturyzacji;

2) w przypadku, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3 – z dniem, o którym

mowa w art. 176 ust. 1;

3) z dniem zakończenia likwidacji podmiotu rezydualnego, o której mowa w art.

230 ust. 4 lub 5, albo

4) z dniem udzielenia zgody, o której mowa w art. 22b ust. 1 ustawy – Prawo

bankowe.

2. Zakończenie przymusowej restrukturyzacji nie może nastąpić wcześniej

niż:

1) likwidacja instytucji pomostowej, a w przypadku, o którym mowa w:

a) art. 196 ust. 2 – z dniem ograniczenia działalności instytucji

pomostowej,

b) art. 200 – z dniem wydania przez sąd postanowienia o ogłoszeniu

upadłości instytucji pomostowej;

2) zbycie akcji lub udziałów instytucji pomostowej zgodnie z art. 181 ust. 3;

3) zbycie lub zrealizowanie wydzielonych zgodnie z art. 225 z podmiotu

w restrukturyzacji praw majątkowych.

Art. 123. Jeżeli w wyniku zastosowania wobec podmiotu w restrukturyzacji

instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa, instytucji pomostowej lub wydzielenia

praw majątkowych następuje przejście zakładu pracy lub jego części na innego

pracodawcę, o którym mowa w art. 231 Kodeksu pracy, przejmujący, instytucja

pomostowa lub podmiot zarządzający aktywami nie odpowiadają za zobowiązania

podmiotu w restrukturyzacji wynikające ze stosunku pracy powstałe przed

przejściem tego zakładu pracy lub jego części. Za zobowiązania wynikające ze

27.02.2019

©Telksinoe s. 102/256

stosunku pracy powstałe przed przejściem zakładu pracy lub jego części na innego

pracodawcę odpowiada dotychczasowy pracodawca. Przepisu art. 231 § 2 Kodeksu

pracy nie stosuje się.

Art. 124. 1. Dotychczasowy i nowy pracodawca przekazują informację,

o której mowa w art. 231 § 3 Kodeksu pracy, niezwłocznie, jednak w terminie nie

krótszym niż 2 dni przed przewidywanym terminem przejścia zakładu pracy lub

jego części, o którym mowa w art. 123, na innego pracodawcę, w sposób

umożliwiający zapoznanie się pracowników z tą informacją. Przekazanie

informacji uznaje się za skuteczne, w przypadku gdy informacja została

umieszczona w ogólnodostępnym miejscu świadczenia pracy pracowników,

wysłana na służbową pocztę elektroniczną lub przekazana przez inny kanał

komunikacji ogólnodostępny dla pracowników lub w inny sposób uzgodniony

uprzednio z pracownikiem.

2. Dotychczasowy i nowy pracodawca przekazują informację, o której mowa

w art. 261 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z

2019 r. poz. 263), niezwłocznie, jednak w terminie nie krótszym niż 2 dni przed

przewidywanym terminem przejścia zakładu pracy lub jego części, o którym mowa

w art. 123, na innego pracodawcę, w sposób umożliwiający zapoznanie się

zakładowej lub międzyzakładowej organizacji związkowej z tą informacją.

Przekazanie informacji uznaje się za skuteczne w przypadku, gdy informacja ta

została wysłana na adres poczty elektronicznej przewodniczącego organizacji

związkowej lub została przekazana przez inny dostępny dla organizacji związkowej

kanał komunikacji. Niezależnie od poinformowania organizacji związkowej

informacja przekazana zostanie pracownikom w sposób określony w ust. 1, przy

czym przekazanie informacji pracownikom pozostanie bez wpływu na bieg

terminu, o którym mowa w zdaniu pierwszym.

3. W przypadku wszczęcia przymusowej restrukturyzacji przepis

art. 411 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio do podmiotu w restrukturyzacji.

Art. 125. Fundusz, stosując instrumenty przymusowej restrukturyzacji

i wykonując uprawnienia, o których mowa w art. 113 ust. 1:

27.02.2019

©Telksinoe s. 103/256

1) uwzględnia wynikające z odrębnych przepisów uprawnienia

pracowników do udziału w organach zarządzających lub nadzorczych

podmiotu w restrukturyzacji;

2) w razie potrzeby informuje o podejmowanych działaniach pracowników

podmiotu w restrukturyzacji i konsultuje się z nimi.

Art. 126. Fundusz może zwrócić się do ministra właściwego do spraw

instytucji finansowych o zastosowanie rządowych instrumentów stabilizacji

finansowej, o których mowa w rozdziale 3a ustawy z dnia 12 lutego 2010 r.

o rekapitalizacji niektórych instytucji oraz o rządowych instrumentach stabilizacji

finansowej.

Rozdział 6

Przymusowa restrukturyzacja grup

Art. 127. 1. Fundusz ustanawia kolegium przymusowej restrukturyzacji dla

podmiotów, nad którymi nadzór skonsolidowany sprawuje Komisja Nadzoru

Finansowego.

2. Kolegium przymusowej restrukturyzacji jest ustanawiane w celu realizacji

następujących zadań:

1) wymiana informacji niezbędnych do opracowania grupowych planów

przymusowej restrukturyzacji oraz przygotowania i przeprowadzenia

przymusowej restrukturyzacji grup;

2) opracowanie i aktualizacja grupowych planów przymusowej restrukturyzacji;

3) przeprowadzanie oceny wykonalności grupowych planów przymusowej

restrukturyzacji;

4) określenie okoliczności uniemożliwiających lub utrudniających

przeprowadzenie przymusowej restrukturyzacji oraz uzgodnienie środków

niezbędnych do ich usunięcia;

5) uzgodnienie potrzeby opracowania schematu przymusowej restrukturyzacji;

6) uzgodnienie schematu przymusowej restrukturyzacji;

7) uzgodnienie sposobu komunikacji;

8) uzgodnienie sposobu wykorzystania funduszy przymusowej restrukturyzacji;

27.02.2019

©Telksinoe s. 104/256

9) uzgadnianie minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań

podlegających umorzeniu lub konwersji na poziomie skonsolidowanym i dla

podmiotów zależnych na poziomie indywidualnym;

10) współpraca i koordynacja z właściwymi organami przymusowej

restrukturyzacji państw trzecich.

3. Członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji są:

1) Fundusz;

2) właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów zależnych;

3) właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla podmiotów, o których

mowa w art. 82 ust. 2 pkt 4;

4) właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla istotnych oddziałów;

5) organy nadzoru państw, których właściwe organy przymusowej

restrukturyzacji są członkami kolegium;

6) ministrowie właściwi do spraw instytucji finansowych państw, których

właściwe organy przymusowej restrukturyzacji są członkami kolegium, o ile

nie są organami przymusowej restrukturyzacji;

7) organy zarządzające uznanymi systemami gwarancji depozytów państw,

których właściwe organy przymusowej restrukturyzacji są członkami

kolegium, o ile nie są właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji;

8) Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

4. Jeżeli organ nadzoru, o którym mowa w ust. 3 pkt 5, nie jest bankiem

centralnym, przedstawiciel banku centralnego może uczestniczyć w kolegium

przymusowej restrukturyzacji, bez prawa głosu, za zgodą tego organu nadzoru.

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego uczestniczy w kolegium przymusowej

restrukturyzacji bez prawa głosu.

5. Właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu zależnego

oraz właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla istotnego oddziału

z siedzibą na terytorium państwa trzeciego mogą uczestniczyć w kolegium

przymusowej restrukturyzacji na swój wniosek, jeżeli w opinii Funduszu

zapewniają one ochronę informacji zgodnie z zasadami określonymi w ustawie.

6. Jeżeli inne kolegia lub grupy realizują te same funkcje i zadania oraz

zapewniają taki sam udział organom i podmiotom, o których mowa w ust. 3, jak

kolegium przymusowej restrukturyzacji, Fundusz nie tworzy odrębnego kolegium

27.02.2019

©Telksinoe s. 105/256

przymusowej restrukturyzacji. Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do takich

kolegiów i grup w zakresie, w jakim realizują funkcje i zadania określone ustawą.

Art. 128. 1. Fundusz przewodniczy kolegium przymusowej restrukturyzacji,

koordynuje jego działalność i zapewnia terminową wymianę informacji oraz

określa, po zasięgnięciu opinii pozostałych członków tego kolegium, szczegółowe

zasady i tryb działania kolegium przymusowej restrukturyzacji.

2. Fundusz zwołuje posiedzenia kolegium przymusowej restrukturyzacji,

zawiadamiając jego członków z odpowiednim wyprzedzeniem o terminach

i miejscach posiedzeń oraz o zagadnieniach będących ich przedmiotem.

3. Fundusz może zaprosić do udziału w posiedzeniu kolegium przymusowej

restrukturyzacji, w charakterze obserwatorów, właściwe organy przymusowej

restrukturyzacji państw trzecich, w których jurysdykcji znajduje się podmiot

zależny lub znaczący oddział krajowego podmiotu dominującego lub innego

podmiotu grupy z siedzibą w państwie członkowskim, na ich wniosek. Warunkiem

zaproszenia tych organów jest spełnienie przez nie wymogów określonych

w art. 127 ust. 5.

4. Fundusz decyduje, którzy członkowie i podmioty, o których mowa

w art. 127 ust. 3 i 5, zostaną zaproszeni do udziału w posiedzeniu kolegium

przymusowej restrukturyzacji, z uwzględnieniem okoliczności spraw będących

przedmiotem posiedzenia kolegium przymusowej restrukturyzacji, w tym

znaczenia tych spraw dla poszczególnych organów i podmiotów oraz ich

potencjalnego wpływu na stabilność finansową w poszczególnych państwach

członkowskich.

5. W posiedzeniu kolegium przymusowej restrukturyzacji uczestniczą

organy, o których mowa w art. 127 ust. 3 pkt 2 i 3, jeżeli przedmiotem posiedzenia

są sprawy dotyczące podmiotów z siedzibą w państwach członkowskich tych

organów, w szczególności jeżeli dotyczące ich uzgodnienia są dokonywane

w formie wspólnych decyzji.

6. Fundusz zawiadamia członków kolegium przymusowej restrukturyzacji

o ustaleniach dokonanych na posiedzeniu.

Art. 129. Fundusz uczestniczy w kolegiach przymusowej restrukturyzacji

utworzonych przez właściwe organy przymusowej restrukturyzacji dla grupy, do

27.02.2019

©Telksinoe s. 106/256

których należy podmiot krajowy lub istotny oddział działający na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 130. 1. W przypadku gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji

lub organ nadzoru państwa członkowskiego występuje do Funduszu z wnioskiem

o przekazanie informacji istotnej dla realizacji ich zadań z zakresu przymusowej

restrukturyzacji, którą Fundusz uzyskał od właściwego organu przymusowej

restrukturyzacji państwa trzeciego, Fundusz zwraca się do właściwego organu

przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego o wyrażenie zgody na przekazanie

takiej informacji.

2. W przypadku gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa

trzeciego nie wyraża zgody na przekazanie informacji, o której mowa w ust. 1,

Fundusz może odmówić przekazania tej informacji.

3. W przypadku gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa

trzeciego wyraził uprzednią zgodę na przekazanie informacji, przepisów ust. 1

i 2 nie stosuje się.

Art. 131. 1. W przypadku gdy podmiot dominujący z siedzibą w państwie

trzecim utworzył podmioty zależne lub istotne oddziały w więcej niż jednym

państwie członkowskim, w tym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Fundusz

i właściwe organy przymusowej restrukturyzacji podmiotów zależnych oraz

właściwe organy przymusowej restrukturyzacji z państw członkowskich,

w których podmiot z państwa trzeciego prowadzi działalność w formie istotnego

oddziału, tworzą europejskie kolegium przymusowej restrukturyzacji.

2. Organy, o których mowa w ust. 1, uzgadniają, który z nich przewodniczy

europejskie kolegium przymusowej restrukturyzacji.

3. W przypadku gdy podmioty zależne są kontrolowane przez finansową

spółkę holdingową z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego, Fundusz

uzgadnia z innymi właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji, który

z nich ma przewodniczyć europejskie kolegium przymusowej restrukturyzacji.

4. Jeżeli inne kolegia lub grupy realizują te same funkcje i te same zadania

oraz zapewniają taki sam udział organom, o których mowa w ust. 1, jak europejskie

kolegium przymusowej restrukturyzacji, organy te mogą wspólnie podjąć decyzję

o nieustanawianiu odrębnego europejskiego kolegium przymusowej

27.02.2019

©Telksinoe s. 107/256

restrukturyzacji. Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do takich kolegiów

i grup w zakresie, w jakim realizują zadania określone ustawą.

Art. 132. 1. Fundusz powiadamia właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji dla grupy oraz pozostałych członków kolegium przymusowej

restrukturyzacji o spełnieniu przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji

wobec podmiotu zależnego.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Fundusz informuje o działaniach,

jakie w jego ocenie powinny zostać podjęte wobec tego podmiotu zależnego.

3. Jeżeli, po konsultacji z pozostałymi członkami kolegium przymusowej

restrukturyzacji, właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy uzna, że

działania wskazane przez Fundusz nie spowodują spełnienia przesłanek wszczęcia

przymusowej restrukturyzacji wobec innych podmiotów grupy, Fundusz może

podjąć decyzję, o której mowa w art. 101 ust. 7–9 i art. 102 ust. 1 i 4, w odniesieniu

do podmiotu zależnego.

4. Decyzję, o której mowa w ust. 3, Fundusz może podjąć także w przypadku,

gdy właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy nie przekazał oceny

w ciągu 24 godzin od otrzymania powiadomienia albo w terminie dłuższym,

uzgodnionym przez Fundusz z tym organem.

5. Jeżeli po konsultacji z pozostałymi członkami kolegium przymusowej

restrukturyzacji właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dla grupy uzna, że

działania wskazane przez Fundusz spowodują spełnienie przesłanek wszczęcia

przymusowej restrukturyzacji wobec innych podmiotów grupy, w ciągu 24 godzin

od otrzymania powiadomienia albo w terminie dłuższym, uzgodnionym

z Funduszem, przedstawia propozycję schematu przymusowej restrukturyzacji.

6. W przypadku otrzymania od właściwego organu powiadomienia

o spełnieniu przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji dla podmiotu

zależnego od krajowego podmiotu dominującego, Fundusz, po zasięgnięciu opinii

członków kolegium przymusowej restrukturyzacji, ocenia, czy działania wskazane

przez ten organ mogą spowodować spełnienie przesłanek wszczęcia przymusowej

restrukturyzacji wobec innych podmiotów grupy.

7. Jeżeli Fundusz uzna, że działania wskazane przez właściwy organ

przymusowej restrukturyzacji, o którym mowa w ust. 6, nie spowodują spełnienia

27.02.2019

©Telksinoe s. 108/256

przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec innych podmiotów

grupy, powiadamia o tym ten właściwy organ przymusowej restrukturyzacji.

8. Jeżeli Fundusz uzna, że działania wskazane przez właściwy organ

przymusowej restrukturyzacji, o którym mowa w ust. 6, spowodują spełnienie

przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec innych podmiotów

grupy, w ciągu 24 godzin od otrzymania powiadomienia albo w terminie dłuższym,

uzgodnionym z tym organem, przedstawia propozycję schematu przymusowej

restrukturyzacji.

Art. 133. 1. Schemat przymusowej restrukturyzacji:

1) zawiera działania określone w grupowym planie przymusowej

restrukturyzacji, chyba że ze względu na bieżące warunki cele przymusowej

restrukturyzacji zostaną zrealizowane w większym stopniu przez działania

nieokreślone w planie;

2) określa działania, jakie zostaną podjęte wobec podmiotu dominującego

i podmiotów zależnych;

3) określa sposób koordynacji działań, o których mowa w pkt 2, oraz sposób ich

finansowania, z uwzględnieniem zasad podziału kosztów określonych

w grupowym planie przymusowej restrukturyzacji.

2. Sposób finansowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, określa:

1) wyniki oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, wykonanego dla

podmiotów grupy objętych schematem przymusowej restrukturyzacji;

2) łączną wysokość wymagających pokrycia strat podmiotów grupy objętych

schematem przymusowej restrukturyzacji;

3) wysokość strat podmiotów grupy objętych schematem przymusowej

restrukturyzacji wymagających pokrycia przez właścicieli i poszczególne

klasy wierzycieli;

4) wysokość środków funduszu gwarancyjnego banków i funduszu

gwarancyjnego kas przekazywanych zgodnie z art. 272 ust. 4 i 5;

5) łączną kwotę wymaganego finansowania, jego cel i formę;

6) sposób podziału kwoty wymaganego finansowania na fundusze przymusowej

restrukturyzacji poszczególnych państw członkowskich podmiotów objętych

schematem przymusowej restrukturyzacji;

27.02.2019

©Telksinoe s. 109/256

7) kwotę wymaganego finansowania z funduszy przymusowej restrukturyzacji

poszczególnych państw członkowskich podmiotów objętych schematem

przymusowej restrukturyzacji;

8) kwotę wymaganego finansowania, które fundusze przymusowej

restrukturyzacji poszczególnych państw członkowskich podmiotów objętych

schematem przymusowej restrukturyzacji pozyskają w formie pożyczek

z innych rynkowych źródeł finansowania funduszy;

9) terminy wykorzystania środków funduszy przymusowej restrukturyzacji

poszczególnych państw członkowskich podmiotów objętych schematem

przymusowej restrukturyzacji.

3. Fundusz określa podział kwoty wymaganego finansowania na fundusze

przymusowej restrukturyzacji poszczególnych państw członkowskich podmiotów

objętych schematem przymusowej restrukturyzacji na podstawie zasad określonych

w grupowym planie przymusowej restrukturyzacji, chyba że Fundusz i właściwe

organy przymusowej restrukturyzacji uzgodnią inaczej we wspólnej decyzji,

o której mowa w ust. 5.

4. Jeżeli grupowy plan przymusowej restrukturyzacji nie określa zasad

podziału kwoty wymaganego finansowania na fundusze przymusowej

restrukturyzacji poszczególnych państw członkowskich podmiotów objętych

schematem przymusowej restrukturyzacji, Fundusz, dokonując określenia tego

podziału, uwzględnia kryteria określone w art. 82 ust. 3.

5. Schemat przymusowej restrukturyzacji jest uzgadniany przez Fundusz

w formie wspólnej decyzji z właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji

podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji.

6. W przypadku gdy schemat przymusowej restrukturyzacji może wywołać

skutki finansowe dla finansów publicznych Rzeczypospolitej Polskiej, Fundusz

może uzgodnić taki schemat tylko w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw instytucji finansowych.

7. Jeżeli zdaniem Funduszu działania określone w schemacie przymusowej

restrukturyzacji przedstawionym przez właściwy organ przymusowej

restrukturyzacji dla grupy są nieadekwatne lub w ocenie Funduszu, w celu ochrony

stabilności finansowej, konieczne jest podjęcie działań innych niż określone w tym

schemacie, Fundusz powiadamia o tym właściwe organy przymusowej

27.02.2019

©Telksinoe s. 110/256

restrukturyzacji podmiotów objętych schematem przymusowej restrukturyzacji

wraz z uzasadnieniem.

8. W przypadku, o którym mowa w ust. 7, Fundusz uwzględnia wpływ jego

stanowiska na stabilność finansową państw członkowskich podmiotów objętych

grupowym planem przymusowej restrukturyzacji oraz na sytuację podmiotów

grupy.

9. W przypadku uzgodnienia schematu przymusowej restrukturyzacji

w sposób określony w ust. 5 Fundusz podejmuje działania, w tym wydaje decyzję

o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, zgodnie z uzgodnionym schematem.

10. W przypadku, o którym mowa w ust. 7, Fundusz współpracuje

z członkami kolegium przymusowej restrukturyzacji w celu koordynacji działań

podejmowanych wobec podmiotów grupy zagrożonych upadłością.

11. W przypadku, o którym mowa w ust. 7, Fundusz niezwłocznie informuje

członków kolegium przymusowej restrukturyzacji o działaniach podejmowanych

w ramach przymusowej restrukturyzacji wobec zależnego podmiotu krajowego.

Art. 134. 1. W przypadku gdy w ocenie Funduszu zostały spełnione

przesłanki wszczęcia przymusowej restruktur yzacji wobec krajowego podmiotu

dominującego, Fundusz powiadamia o tym Komisję Nadzoru Finansowego oraz

innych członków kolegium przymusowej restrukturyzacji, a także powiadamia

o działaniach wobec tego podmiotu, których podjęcie uznaje za konieczne

i właściwe.

2. Fundusz przedstawia propozycję schematu przymusowej restrukturyzacji,

jeżeli:

1) podjęcie działań wobec krajowego podmiotu dominującego może

spowodować spełnienie przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji

wobec podmiotów zależnych w państwach członkowskich;

2) podjęcie działań wobec krajowego podmiotu dominującego jest

niewystarczające do usunięcia zagrożenia upadłością lub nie zapewnia

najpełniejszej realizacji celów przymusowej restrukturyzacji;

3) przesłanki wszczęcia przymusowej restrukturyzacji są spełnione przynajmniej

wobec jednego podmiotu zależnego w państwie członkowskim;

27.02.2019

©Telksinoe s. 111/256

4) podjęcie działań wobec krajowego podmiotu dominującego przyniesie

podmiotom zależnym korzyści uzasadniające uzgodnienie schematu

przymusowej restrukturyzacji.

3. Jeżeli proponowane przez Fundusz działania nie zawierają propozycji

uzgodnienia schematu przymusowej restrukturyzacji, Fundusz podejmuje decyzje,

w tym decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, po konsultacji z człon-

kami kolegium przymusowej restrukturyzacji.

4. W przypadkach, o których mowa w ust. 2, Fundusz ujmuje w schemacie

przymusowej restrukturyzacji działania określone w grupowym planie

przymusowej restrukturyzacji, chyba że ze względu na bieżące warunki cele

przymusowej restrukturyzacji zostaną zrealizowane w większym stopniu przez

działania nieokreślone w tym planie, z uwzględnieniem oczekiwanego wpływu

tych działań na stabilność finansową państw członkowskich, w których podmioty

zależne prowadzą działalność.

5. Jeżeli Fundusz przedstawił propozycję schematu przymusowej

restrukturyzacji, uzgodnienie tego schematu z właściwymi organami przymusowej

restrukturyzacji dla podmiotów zależnych objętych schematem następuje w formie

wspólnej decyzji. W takim przypadku Fundusz podejmuje działania zgodnie z tym

schematem.

5a. Jeżeli schemat przymusowej restrukturyzacji nie został uzgodniony

w sposób wskazany w ust. 5 z powodu braku zgody właściwego organu

przymusowej restrukturyzacji, Fundusz i pozostałe właściwe organy przymusowej

restrukturyzacji mogą przyjąć, w ramach kolegium przymusowej restrukturyzacji,

w formie wspólnej decyzji, schemat przymusowej restrukturyzacji dla pozostałych

podmiotów.

6. Jeżeli schemat przymusowej restrukturyzacji nie został uzgodniony

w sposób wskazany w ust. 5 i 5a, przepisy art. 133 ust. 10 i 11 stosuje się

odpowiednio.

27.02.2019

©Telksinoe s. 112/256

Rozdział 7

Wpływ przymusowej restrukturyzacji na inne postępowania

Art. 135. 1. Postępowanie egzekucyjne lub zabezpieczające skierowane do

majątku podmiotu w restrukturyzacji wszczęte przed wszczęciem przymusowej

restrukturyzacji podlega umorzeniu.

2. Umorzenie postępowania egzekucyjnego nie stoi na przeszkodzie

przysądzeniu własności nieruchomości, jeżeli przybicia udzielono przed

wszczęciem przymusowej restrukturyzacji, a nabywca egzekucyjny wpłaci

w terminie cenę nabycia.

3. Sumy uzyskane w umorzonym postępowaniu, a jeszcze niewydane, zwraca

się do podmiotu w restrukturyzacji, chyba że zostały uzyskane ze sprzedaży

składników majątkowych obciążonych rzeczowo. Umorzenie postępowania

egzekucyjnego nie stoi na przeszkodzie dokonaniu podziału sum uzyskanych ze

sprzedaży składników majątkowych obciążonych rzeczowo przez organ

postępowania egzekucyjnego.

4. W czasie trwania przymusowej restrukturyzacji w stosunku do podmiotu

w restrukturyzacji niedopuszczalne jest wszczęcie postępowania egzekucyjnego

i postępowania zabezpieczającego.

5. Do egzekucji świadczeń alimentacyjnych oraz rent z tytułu odszkodowania

za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci oraz z tytułu

zamiany uprawnień objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę

przepisów ust. 1–4 nie stosuje się.

Art. 136. 1. Jeżeli do dnia wszczęcia przymusowej restrukturyzacji

postępowanie polubowne nie zostało wszczęte, Fundusz może odstąpić od zapisu

na sąd polubowny, dokonany przez podmiot w restrukturyzacji, jeżeli dochodzenie

roszczenia przed sądem polubownym utrudnia przymusową restrukturyzację.

2. Na żądanie drugiej strony złożone w formie pisemnej Fundusz w terminie

30 dni oświadczy na piśmie, czy odstępuje od zapisu na sąd polubowny.

Niezłożenie w tym terminie oświadczenia przez Fundusz uważa się za odstąpienie

od zapisu na sąd polubowny.

27.02.2019

©Telksinoes. 113/256

3. Druga strona może odstąpić od zapisu na sąd polubowny, gdy Fundusz

mimo tego, że nie odstąpił od zapisu na sąd polubowny, odmówi udziału

w kosztach postępowania przed sądem polubownym.

4. Na skutek odstąpienia zapis na sąd polubowny traci moc.

5. Do postępowań przed sądami polubownymi stosuje się odpowiednio

przepisy art. 176 § 2 oraz art. 181 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks

postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, z późn. zm.9)), zwanej dalej

„Kodeksem postępowania cywilnego”.

Rozdział 8

Uprawnienia Funduszu w przymusowej restrukturyzacji

Art. 137. 1. Fundusz, przed podjęciem decyzji o wszczęciu przymusowej

restrukturyzacji, zapewnia przeprowadzenie oszacowania wartości aktywów

i pasywów podmiotu.

2. Oszacowania dokonuje na zlecenie Funduszu podmiot niezależny od

organów publicznych, Funduszu, podmiotu, którego aktywa i pasywa podlegają

oszacowaniu, oraz podmiotu dominującego wobec tego podmiotu, którego aktywa

i pasywa podlegają oszacowaniu, lub innych podmiotów grupy, w skład której

wchodzi podmiot, którego aktywa i pasywa podlegają oszacowaniu.

3. Jeżeli dokonanie oszacowania w zakresie, o którym mowa w art. 138 ust. 7,

lub przez podmiot, o którym mowa w ust. 2, nie jest możliwe przed podjęciem

decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji albo decyzji o umorzeniu lub

konwersji instrumentów kapitałowych, w szczególności gdy ze względu na cele

przymusowej restrukturyzacji decyzja ta powinna być podjęta w terminie krótszym

niż przewidywany termin zakończenia oszacowania, Fundusz dokonuje wstępnego

oszacowania wartości aktywów i pasywów podmiotu.

4. Wstępne oszacowanie jest wystarczającą podstawą podjęcia decyzji

o umorzeniu lub konwersji instrumentów kapitałowych albo decyzji o wszczęciu

przymusowej restrukturyzacji oraz innych decyzji w ramach przymusowej

restrukturyzacji do czasu sporządzenia oszacowania w sposób określony w ust. 2,

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1823,

1860, 1948, 2138, 2199, 2260 i 2261 oraz z 2017 r. poz. 67, 85, 187, 768, 933, 1133, 1136, 1452,

1475 i 1596.

27.02.2019

©Telksinoe s. 114/256

jeżeli takie decyzje są niezbędne do osiągnięcia celów przymusowej

restrukturyzacji lub usunięcia zagrożenia upadłością, a przeprowadzenie tego

oszacowania nie jest możliwe.

5. W przypadku gdy oszacowanie przeprowadza się w celu zastosowania

instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań i przedmiotem umorzenia lub

konwersji zobowiązań są instrumenty pochodne, oszacowanie to jest wstępnym

oszacowaniem do czasu ustalenia wyniku z tytułu rozliczenia instrumentów

pochodnych.

6. Fundusz zleca oszacowanie, o którym mowa w ust. 2, niezależnie od

przeprowadzenia wstępnego oszacowania.

7. Oszacowanie, o którym mowa w ust. 2 i 3, może być zaskarżone tylko

w skardze na decyzję o zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji

albo decyzję o umorzeniu lub konwersji instrumentów kapitałowych.

Art. 138. 1. Oszacowanie, o którym mowa w art. 137 ust. 2, jest dokonywane

w celu:

1) weryfikacji przesłanki zagrożenia upadłością, w szczególności wypełnienia

warunków prowadzenia działalności objętej zezwoleniem Komisji Nadzoru

Finansowego;

2) ustalenia strat podmiotu, utraty wartości praw majątkowych oraz zobowiązań

podmiotu, w szczególności z tytułów, o których mowa w ust. 5;

3) wyboru instrumentu, który zapewni najpełniejsze osiągnięcie celów

przymusowej restrukturyzacji;

4) określenia kwot, o których mowa w art. 202 ust. 1, oraz kategorii funduszy

własnych lub zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji;

5) określenia zakresu przejmowanych praw majątkowych lub zobowiązań

w przypadku zastosowania instrumentu instytucji pomostowej lub

wydzielenia praw majątkowych oraz wynagrodzenia z tytułu przejęcia;

6) określenia przejmowanych praw majątkowych lub zobowiązań w przypadku

zastosowania instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa oraz oceny warunków

oferowanych przez podmioty zainteresowane przejęciem.

2. Jeżeli Fundusz przeprowadził wstępne oszacowanie zgodnie z art. 137

ust. 3, celem oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2, jest ostateczne

ustalenie wartości praw majątkowych oraz sprawdzenie poprawności określenia

27.02.2019

©Telksinoe s. 115/256

kwot, o którym mowa w art. 202 ust. 1, zakresu umorzenia lub konwersji oraz

wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, ustalonych na podstawie wstępnego

oszacowania w celu podjęcia decyzji w sprawie, o której mowa w ust. 3.

3. Jeżeli w oszacowaniu wartość aktywów netto jest wyższa niż wartość

aktywów netto we wstępnym oszacowaniu, Fundusz może:

1) zmienić poziom umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych lub

zobowiązań;

2) dokonać korekty wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw majątkowych lub

zobowiązań do instytucji pomostowej lub podmiotu zarządzania aktywami.

4. Fundusz uwzględnia we wstępnym oszacowaniu rezerwę na dodatkowe

straty niezidentyfikowane ze względu na wymagany okres przeprowadzenia

oszacowania.

5. Oszacowanie uwzględnia roszczenia, które Fundusz może zgłosić do

podmiotu w restrukturyzacji z tytułu kosztów zastosowania instrumentów

przymusowej restrukturyzacji, środków przekazanych z funduszu wypłaty środków

gwarantowanych, wsparcia udzielanego podmiotowi w restrukturyzacji

i podmiotowi przejmującemu oraz wykorzystania środków publicznych.

6. Oszacowanie nie może uwzględniać udzielenia w przyszłości podmiotowi

nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego ani nadzwyczajnego wsparcia

płynności udzielanego przez Narodowy Bank Polski lub inny bank centralny na

niestandardowych warunkach odnoszących się do zabezpieczenia, terminu lub stóp

procentowych.

7. Oszacowanie powinno zawierać:

1) ocenę wartości aktywów i pasywów podmiotu;

2) bilans i rachunek wyników uwzględniający dokonaną ocenę oraz kwoty,

o których mowa w ust. 4 i 5;

3) ocenę sytuacji finansowej podmiotu;

4) wykaz zobowiązań bilansowych i pozabilansowych podmiotu z podziałem na

kategorie zaspokajania roszczeń zgodnie z przepisami ustawy – Prawo

upadłościowe oraz oszacowanie przewidywanego poziomu zaspokojenia

roszczeń, w przypadku gdyby wobec podmiotu wydane zostało postanowienie

o ogłoszeniu upadłości.

27.02.2019

©Telksinoe s. 116/256

8. W przypadku gdy oszacowanie przeprowadza się w celu zastosowania

instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań, oszacowanie powinno zawierać

określenie wartości instrumentów własnościowych wydawanych w wyniku

konwersji w celu określenia stóp konwersji.

9. Oszacowanie może zawierać ocenę wartości rynkowej aktywów

i pasywów.

10. Wstępne oszacowanie powinno wskazywać wartość aktywów i pasywów

oraz kwoty, o których mowa w ust. 4 i 5.

Art. 139. 1. Oszacowania w zakresie określonym w art. 138 ust. 1 pkt 1

i 2 dokonuje się na podstawie obiektywnej i realistycznej oceny aktywów

i zobowiązań, z uwzględnieniem przepisów właściwych dla sporządzania

sprawozdań finansowych oraz wymogów w zakresie funduszy własnych, o których

mowa w art. 92–98 rozporządzenia nr 575/2013, i zasad określania kapitałów

niezbędnych do pokrycia ryzyka występującego w działalności podmiotu.

2. Przeprowadzający oszacowanie może, w uzasadnionych przypadkach,

przyjąć inne założenia i zastosować inne metody oszacowania niż te, które

przyjmował i stosował podmiot, sporządzając sprawozdania finansowe lub

wykonując obowiązki w zakresie sprawozdawczości nadzorczej, w szczególności

może uwzględnić wytyczne organów nadzoru.

Art. 140. 1. Oszacowania w zakresie określonym w art. 138 ust. 1 pkt 3–

6 dokonuje się na podstawie obiektywnej, realistycznej i ostrożnej oceny

oczekiwanych przepływów pieniężnych z tytułu zastosowania instrumentów

przymusowej restrukturyzacji, z uwzględnieniem planu przymusowej

restrukturyzacji albo grupowego planu przymusowej restrukturyzacji i schematu

przymusowej restrukturyzacji, jeżeli został on opracowany.

2. Przeprowadzający oszacowanie może, po uprzedniej konsultacji

z Funduszem, w przypadku gdy, ze względu na bieżące warunki, cele przymusowej

restrukturyzacji zostaną zrealizowane w większym stopniu przez działania

nieokreślone w planach, o których mowa w ust. 1, dokonać oszacowania

oczekiwanych przepływów pieniężnych z tytułu instrumentów przymusowej

restrukturyzacji innych niż określone w tych planach.

27.02.2019

©Telksinoes. 117/256

3. W zakresie określonym w art. 138 ust. 1 pkt 2 przeprowadzający

oszacowanie uwzględnia wyniki oszacowania w oszacowaniu oczekiwanych

przepływów pieniężnych.

4. Oszacowanie oczekiwanych przepływów pieniężnych jest dokonywane

z zastosowaniem stóp dyskonta w celu określenia bieżącej wartości przyszłych

przepływów pieniężnych.

Art. 141. 1. Fundusz może dokonać zamknięcia ksiąg rachunkowych

podmiotu w restrukturyzacji na wybrany dzień. Zamknięcie ksiąg rachunkowych

może być dokonane również na dzień poprzedzający dzień wszczęcia przymusowej

restrukturyzacji.

2. Dzień, na który dokonuje się zamknięcia ksiąg rachunkowych, jest dniem

bilansowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2018 r. poz. 395, z późn. zm.10)). Sprawozdanie finansowe sporządzone

na ten dzień nie jest rocznym sprawozdaniem finansowym w rozumieniu tej

ustawy.

3. Zyski lub straty, ustalone na podstawie sprawozdania finansowego,

o którym mowa w ust. 2, mogą podlegać odpowiednio podziałowi lub pokryciu.

Art. 142. 1. Fundusz może zawiesić prawo do realizacji zabezpieczeń

z majątku podmiotu w restrukturyzacji, jednak na okres nie dłuższy niż do końca

dnia roboczego następującego po dniu publikacji ogłoszenia o decyzji Funduszu

o zawieszeniu tego prawa.

2. Fundusz nie może zawiesić prawa do realizacji zabezpieczenia przez:

1) podmiot będący podmiotem prowadzącym lub uczestnikiem systemu

płatności lub systemu rozrachunku, na rzecz którego zostało ustanowione

zabezpieczenie w związku z uczestnictwem w tym systemie;

2) Narodowy Bank Polski, bank centralny innego państwa członkowskiego

w rozumieniu przepisów ustawy o ostateczności rozrachunku lub Europejski

Bank Centralny, z tytułu ustanowionego na ich rzecz zabezpieczenia operacji

z tymi bankami.

10)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 398,

650, 1629, 2212 i 2244 oraz z 2019 r. poz. 55.

27.02.2019

©Telksinoes. 118/256

3. Fundusz, podejmując decyzję, o której mowa w ust. 1, uwzględnia jej

wpływ na funkcjonowanie rynku finansowego.

4. Fundusz dąży do zapewnienia jednakowych zasad zawieszenia prawa do

realizacji zabezpieczeń podmiotów grupy, wobec których są podejmowane

działania przymusowej restrukturyzacji.

Art. 143. 1. Fundusz może zawiesić prawo jednostronnego rozwiązania

umów zawartych z podmiotem w restrukturyzacji, jednak na okres nie dłuższy niż

do końca dnia roboczego następującego po dniu publikacji ogłoszenia o decyzji

Funduszu o zawieszeniu tego prawa.

2. Fundusz może zawiesić także prawo jednostronnego rozwiązania umów

zawartych z podmiotem zależnym podmiotu w restrukturyzacji, jednak na okres nie

dłuższy niż do końca dnia roboczego następującego po dniu publikacji ogłoszenia

o decyzji Funduszu o zawieszeniu prawa wypowiedzenia albo odstąpienia, jeżeli

łącznie zostaną spełnione następujące warunki:

1) wykonanie zobowiązań z takiej umowy jest zabezpieczone przez podmiot

w restrukturyzacji;

2) umowne przesłanki wypowiedzenia albo odstąpienia odnoszą się wyłącznie

do sytuacji finansowej podmiotu w restrukturyzacji;

3) w przypadku przeniesienia:

a) prawa majątkowe i zobowiązania podmiotu zależnego związane

z umową zostaną przejęte przez podmiot przejmujący albo

b) Fundusz zapewni w inny sposób odpowiednie zabezpieczenie

wykonania zobowiązań z umowy.

3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli strona umowy zostanie

powiadomiona przez Fundusz, że prawa lub obowiązki wynikające z umowy nie

podlegają przeniesieniu do instytucji pomostowej, podmiotu zarządzającego

aktywami lub podmiotu trzeciego albo nie będą podlegać umorzeniu lub konwersji.

4. Strona umowy zawartej z podmiotem w restrukturyzacji nie może

wypowiedzieć umowy ani odstąpić od niej z powodu wszczęcia przymusowej

restrukturyzacji lub wykonywania przez Fundusz wobec podmiotu

w restrukturyzacji uprawnień wynikających z ustawy, jeżeli są spełniane

świadczenia główne wynikające z umowy oraz są wykonywane zobowiązania

umowne w zakresie ustanowienia zabezpieczenia.

27.02.2019

©Telksinoe s. 119/256

5. Jeżeli prawa i zobowiązania z tytułu umowy zawartej z podmiotem

w restrukturyzacji zostały przeniesione do instytucji pomostowej lub podmiotu

trzeciego, strona takiej umowy może wypowiedzieć umowę albo odstąpić od niej

wyłącznie w przypadku, gdy po przeniesieniu są spełnione przesłanki wszczęcia

postępowania sądowego mającego na celu dochodzenie roszczenia z umowy.

6. Strona umowy zawartej z podmiotem w restrukturyzacji nie może

wypowiedzieć umowy ani odstąpić od niej, w przypadku gdy zobowiązania z tytułu

umowy podlegają umorzeniu lub konwersji zobowiązań.

7. Fundusz nie może zawiesić prawa do wypowiedzenia w odniesieniu do

umowy o uczestnictwo w systemie płatności lub systemie rozrachunku, a także

umów zawartych w związku z uczestnictwem w takim systemie, przysługującego

podmiotowi prowadzącemu ten system, uczestnikowi tego systemu, kontrahentowi

centralnemu, Narodowemu Bankowi Polskiemu lub bankowi centralnemu państwa

członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska.

Art. 144. 1. Fundusz może zawiesić wykonanie wymagalnych zobowiązań

podmiotu w restrukturyzacji na okres nie dłuższy niż do końca dnia roboczego

następującego po dniu publikacji decyzji Funduszu o zawieszeniu wykonania

zobowiązań.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w stosunku do zobowiązań:

1) wobec deponentów – z tytułu środków gwarantowanych;

2) wobec inwestorów – z tytułu środków objętych ochroną w ramach systemu

rekompensat;

3) z tytułu uczestnictwa w systemie płatności lub systemie rozrachunku

papierów wartościowych w rozumieniu przepisów ustawy o ostateczności

rozrachunku, w tym wobec podmiotu prowadzącego ten system;

4) wobec kontrahenta centralnego;

5) wobec Narodowego Banku Polskiego, banku centralnego innego państwa

członkowskiego w rozumieniu przepisów ustawy o ostateczności

rozrachunku lub Europejskiego Banku Centralnego.

3. Fundusz, podejmując decyzję, o której mowa w ust. 1, uwzględnia jej

wpływ na funkcjonowanie rynku finansowego.

27.02.2019

©Telksinoe s. 120/256

4. W przypadku gdy termin wykonania zobowiązania przypada w okresie

zawieszenia, zobowiązanie staje się wymagalne w dniu roboczym następującym po

okresie zawieszenia.

5. W przypadku gdy wykonanie zobowiązania podmiotu w restrukturyzacji

z umowy lub innego stosunku prawnego zostało zawieszone na podstawie decyzji,

o której mowa w ust. 1, wykonanie zobowiązania z tej umowy lub z tego stosunku

prawnego przez pozostałe strony ulega zawieszeniu na taki sam okres.

Art. 145. 1. W przypadkach, o których mowa w art. 142 ust. 1, art. 143 ust. 1

i 2 oraz art. 144 ust. 1, przepisów art. 4 i art. 8–10 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r.

o niektórych zabezpieczeniach finansowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 891) nie stosuje

się.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do zabezpieczeń, o których mowa w art. 142

ust. 2.

Art. 146. 1. Fundusz może, w drodze decyzji, zobowiązać podmiot należący

do grupy podmiotu w restrukturyzacji do świadczenia usług w zakresie

niezbędnym do prowadzenia działalności związanej z przeniesionymi:

przedsiębiorstwem podmiotu w restrukturyzacji, prawami udziałowymi podmiotu

w restrukturyzacji, wybranymi albo wszystkimi prawami majątkowymi lub

wybranymi albo wszystkimi zobowiązaniami podmiotu w restrukturyzacji przez

podmiot, na który są przenoszone, w szczególności jeżeli świadczyły one takie

usługi na rzecz podmiotu w restrukturyzacji przed dniem wszczęcia przymusowej

restrukturyzacji. Okres świadczenia usług nie może być dłuższy niż 12 miesięcy od

dnia wydania decyzji Funduszu o zastosowaniu instrumentu przejęcia

przedsiębiorstwa, instytucji pomostowej lub wydzielenia praw majątkow ych.

2. Usługi, o których mowa w ust. 1, podmioty grupy są obowiązane

świadczyć na dotychczasowych warunkach umownych, a w przypadku gdy

podmioty te nie zawierały umów z podmiotem w restrukturyzacji w zakresie tych

usług – na przeciętnych warunkach rynkowych, na podstawie umowy zawartej

z podmiotem, na rzecz którego są świadczone usługi.

3. Usługi, o których mowa w ust. 1, nie mogą obejmować wsparcia

finansowego.

27.02.2019

©Telksinoe s. 121/256

Art. 147. Fundusz może, w drodze decyzji, pozbawić właścicieli podmiotu

w restrukturyzacji praw poboru akcji lub praw do objęcia innych instrumentów

udziałowych.

Art. 148. Fundusz może wystąpić z wnioskiem do spółki prowadzącej rynek

regulowany lub firmy inwestycyjnej organizującej alternatywny system obrotu,

o której mowa w art. 78 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi:

1) o wykluczenie instrumentów finansowych z obrotu zorganizowanego

w rozumieniu przepisów tej ustawy, w szczególności w przypadku

zastosowania instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań;

2) o zawieszenie obrotu instrumentami finansowymi, na okres nie dłuższy niż

miesiąc.

Art. 149. 1. Fundusz może powierzyć innemu bankowi wykonywanie

czynności banku w restrukturyzacji, o których mowa w art. 5 i art. 6 ustawy –

Prawo bankowe. Przepisów art. 6a ust. 2, ust. 3 pkt 2 i ust. 4–8 oraz art. 6c–6d

ustawy – Prawo bankowe nie stosuje się.

2. Fundusz może, w drodze umowy zawartej na piśmie, powierzyć

przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu wykonywanie w imieniu i na

rzecz banku w restrukturyzacji pośrednictwa w zakresie czynności wymienionych

w art. 5 i art. 6 ustawy – Prawo bankowe i czynności faktycznych związanych

z działalnością bankową. Przepisów art. 6a ust. 2, ust. 3 pkt 2 i ust. 4–8 oraz

art. 6c–6d ustawy – Prawo bankowe nie stosuje się.

3. Fundusz może powierzyć przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy

zagranicznemu wykonywanie czynności związanych z działalnością prowadzoną

przez firmę inwestycyjną w restrukturyzacji, w tym z prowadzoną przez nią

działalnością maklerską. Przepisów art. 81a ust. 2 pkt 1, art. 81b ust. 1 pkt 6–10

i ust. 2, art. 81d oraz art. 81g ust. 2–5 ustawy o obrocie instrumentami

finansowymi nie stosuje się.

4. Fundusz niezwłocznie zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego

o zawarciu umów, o których mowa w ust. 1–3.

Art. 150. 1. Fundusz może, w drodze decyzji, dokonać zmiany warunków

umowy, której stroną jest podmiot w restrukturyzacji, w tym dokonać rozliczenia

27.02.2019

©Telksinoe s. 122/256

umowy, przeniesienia praw z umowy na osobę trzecią lub wstąpić w miejsce strony

umowy.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do umowy o uczestnictwo w systemie

płatności lub systemie rozrachunku, a także do stosunków zobowiązaniowych

zawieranych w związku z uczestnictwem w systemie płatności lub systemie

rozrachunku.

Art. 151. 1. W przypadku gdy Fundusz dokonuje zmiany warunków umowy,

przeniesienia części praw majątkowych podmiotu w restrukturyzacji do innego

podmiotu lub ich przeniesienia z podmiotu zarządzającego aktywami lub

z instytucji pomostowej do innego podmiotu, prawa majątkowe lub zobowiązania

powiązane lub będące skutkiem tej samej czynności prawnej powinny być

przeniesione w całości lub zmienione albo podlegać wypowiedzeniu tak, aby nie

ograniczyć ich celu lub praw stron czynności prawnej oraz aby zachować:

1) stopień zabezpieczenia wykonania zobowiązań wynikających

z ustanowionych zabezpieczeń, w szczególności nie dokonywać:

a) przeniesienia praw majątkowych stanowiących zabezpieczenie

wykonania zobowiązania lub pożytków z praw, które stanowią

zabezpieczenie wykonania zobowiązania bez przeniesienia tego

zobowiązania,

b) przeniesienia pożytków z zabezpieczenia bez przeniesienia

zabezpieczonego zobowiązania,

c) przeniesienia zobowiązania bez przeniesienia praw majątkowych

stanowiących zabezpieczenie wykonania tego zobowiązania lub

pożytków z praw majątkowych stanowiących zabezpieczenie wykonania

tego zobowiązania,

d) zmian warunków umów zabezpieczenia, które prowadzą do utraty lub

ograniczenia praw do realizacji zabezpieczenia;

2) możliwość potrącenia lub kompensaty.

2. Przepisy ust. 1 stosuje się do:

1) umów i porozumień:

a) o ustanowienie zabezpieczenia finansowego w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach

finansowych,

27.02.2019

©Telksinoe s. 123/256

b) o ustanowienie zabezpieczenia, innych niż określone w lit. a,

c) zawierających prawo stron do potrącenia lub umów zawierających

klauzulę kompensacyjną, w tym przewidujących, na wypadek naruszenia

warunków umowy lub innego zdarzenia, natychmiastowe potrącenie lub

kompensację wierzytelności stron,

d) zabezpieczenia wierzytelności,

e) z przyrzeczeniem odkupu,

f) finansowania strukturalnego, w szczególności sekurytyzacji;

2) listów zastawnych lub innych zabezpieczonych instrumentów.

Art. 152. Fundusz może, jeżeli jest to niezbędne w celu zapewnienia dostępu

deponentów do środków gwarantowanych, w szczególności:

1) dokonać przeniesienia zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych bez

przeniesienia powiązanych z nimi praw majątkowych lub zobowiązań;

2) przenieść prawa majątkowe lub zobowiązania, zmienić warunki lub dokonać

rozliczenia umowy bez odpowiednich czynności przeniesienia lub zmiany

powiązanych zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych.

Rozdział 9

Administrator

Art. 153. 1. Fundusz może, w drodze decyzji, ustanowić administratora

podmiotu w restrukturyzacji.

1a. Administratorem może być osoba, która posiada odpowiednie

kwalifikacje, umiejętności i wiedzę do wykonywania powierzonych jej funkcji,

w szczególności czynności, o których mowa w art. 154 ust. 1.

2. Fundusz zamieszcza informację o ustanowieniu administratora na swojej

stronie internetowej.

3. Fundusz przekazuje informację o ustanowieniu administratora w formie

pisemnej lub z wykorzystaniem technik informatycznych Komisji Nadzoru

Finansowego i podmiotowi w restrukturyzacji, w celu publikacji na ich stronach

internetowych.

4. Komisja Nadzoru Finansowego i podmiot w restrukturyzacji ogłaszają

informacje o ustanowieniu administratora niezwłocznie po jej otrzymaniu od

Funduszu.

27.02.2019

©Telksinoe s. 124/256

5. Administratorowi przysługują uprawnienia Funduszu, o których mowa

w art. 113 ust. 1 pkt 1. Fundusz może w decyzji o ustanowieniu administratora

ograniczyć zakres przysługujących mu uprawnień.

6. Administrator wykonuje uprawnienia, o których mowa w ust. 5, pod

nadzorem Funduszu.

7. W decyzji o ustanowieniu administratora Fundusz określa sposób

wykonywania nadzoru, czynności administratora, które wymagają uprzedniej

zgody Funduszu, oraz zakres i częstotliwość informowania Funduszu o sytuacji

finansowej podmiotu w restrukturyzacji oraz podejmowanych działaniach.

8. Fundusz ustanawia administratora na okres do roku. W przypadkach

uzasadnionych realizacją celów przymusowej restrukturyzacji, Fundusz może

przedłużyć ten okres do 2 lat.

9. Fundusz może odwołać administratora w każdym czasie.

10. W decyzji o ustanowieniu administratora Fundusz może określić, które

koszty związane z wykonywaniem funkcji administratora będą stanowić koszty

przymusowej restrukturyzacji, uwzględniając sytuację finansową podmiotu

w restrukturyzacji.

11. Fundusz może w każdym czasie zmienić decyzję o ustanowieniu

administratora.

Art. 154. 1. Administrator podejmuje czynności niezbędne do realizacji

celów przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 66, zgodnie

z decyzjami Funduszu. Czynności obejmują w szczególności podwyższenie

kapitału, zmianę struktury własnościowej podmiotu w restrukturyzacji lub jego

przejęcie przez inny stabilny finansowo i organizacyjnie podmiot,

z wykorzystaniem instrumentów przymusowej restrukturyzacji, o których mowa

w art. 110 ust. 1.

2. Czynności wynikające z uprawnień, o których mowa w ust. 1, mają

pierwszeństwo przed czynnościami wynikającymi z wykonywania obowiązków

należących do właściwości organów podmiotu w restrukturyzacji wynikających ze

statutu, umowy spółki, regulacji wewnętrznych podmiotu w restrukturyzacji lub

odrębnych przepisów.

27.02.2019

©Telksinoe s. 125/256

3. Administrator przedstawia Funduszowi informację, o której mowa

w art. 153 ust. 7, w terminach określonych w decyzji o jego ustanowieniu,

w szczególności na dzień powołania i odwołania z funkcji.

Rozdział 10

Zawieszenie działalności podmiotu w restrukturyzacji

Art. 155. 1. Jeżeli jest to niezbędne do zastosowania instrumentów

przymusowej restrukturyzacji, Fundusz może wydać decyzję o zawieszeniu

działalności banku w restrukturyzacji, kasy w restrukturyzacji lub o zawieszeniu

wykonywania w całości lub w części działalności maklerskiej przez firmę

inwestycyjną w restrukturyzacji.

2. Przepisy art. 159 ust. 3 ustawy – Prawo bankowe, art. 74l ust. 3 ustawy

o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych oraz art. 167 ustawy

o obrocie instrumentami finansowymi stosuje się odpowiednio.

Rozdział 11

Skutki przymusowej restrukturyzacji dla zobowiązań podmiotu

w restrukturyzacji

Art. 156. 1. Wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, decyzji

podejmowanych przez Fundusz w ramach przymusowej restrukturyzacji, a także

skutków takich decyzji w odniesieniu do umów zawartych przez podmiot

w restrukturyzacji nie uznaje się za podstawę realizacji zabezpieczenia

w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych

zabezpieczeniach finansowych ani za ogłoszenie upadłości w rozumieniu art. 1

pkt 14 ustawy o ostateczności rozrachunku, jeżeli nadal wypełniane są istotne

zobowiązania podmiotu w restrukturyzacji wynikające z umowy, w tym

zobowiązania do płatności i dostawy, a także zobowiązania do zapewnienia

zabezpieczenia, z zastrzeżeniem art. 142, art. 144, art. 161 i art. 213.

2. Jeżeli istotne postanowienia umowy, w szczególności w zakresie dostawy,

płatności i zabezpieczenia, są wykonywane przez podmiot w restrukturyzacji lub

podmioty grupy, której częścią jest podmiot w restrukturyzacji, wszczęcie

przymusowej restrukturyzacji, decyzje podejmowane przez Fundusz w ramach

27.02.2019

©Telksinoe s. 126/256

przymusowej restrukturyzacji i ich skutki nie stanowią dla drugiej strony takiej

umowy podstawy do:

1) wypowiedzenia, odstąpienia, wstrzymania wykonania lub dokonania zmiany

umowy oraz dokonania potrącenia lub kompensaty w przypadku umów:

a) zawartych przez podmiot zależny od podmiotu w restrukturyzacji,

w przypadku gdy podmiot w restrukturyzacji zabezpiecza wykonanie

zobowiązań z tytułu umowy,

b) zawartych przez podmiot grupy, jeżeli te postanowienia odnoszą się do

niewykonania zobowiązań przez inny podmiot grupy;

2) wykonywania praw wynikających z zabezpieczenia wykonania zobowiązań

z tych umów, w tym postanowień dotyczących niewykonania zobowiązań

przez inny podmiot grupy;

3) ograniczania lub żądania ograniczenia praw podmiotu w restrukturyzacji lub

podmiotów grupy wynikających z umów, w tym postanowień umowy

dotyczących niewykonania zobowiązań, przez inny podmiot grupy.

3. Postanowienia umowne sprzeczne z ust. 2 są nieważne.

4. Przepisy ust. 1 i 2 nie naruszają prawa do podjęcia działania, o którym

mowa w ust. 2, jeżeli realizacja tego prawa następuje z powodów innych niż

w związku z wszczęciem przymusowej restrukturyzacji, podjęciem przez Fundusz

decyzji w ramach przymusowej restrukturyzacji lub ich skutkami.

5. Przepisy ust. 1 i 2 uznaje się za przepisy wymuszające swoje zastosowanie

w rozumieniu art. 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)

nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla

zobowiązań umownych (Rzym I) (Dz. Urz. UE L 177 z 04.07.2008, str. 6).

Art. 157. 1. Postanowienia umowy, której stroną jest podmiot

w restrukturyzacji, uniemożliwiające osiągnięcie celów przymusowej

restrukturyzacji w całości lub w części, są bezskuteczne w stosunku do podmiotu

w restrukturyzacji.

2. Postanowienia umowy zastrzegające zmianę lub rozwiązanie stosunku

prawnego w przypadku prowadzenia przymusowej restrukturyzacji wobec

podmiotu w restrukturyzacji są nieważne.

3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do postanowień umownych, które

przyznają stronie prawo do rozwiązania lub zmiany stosunku prawnego w związku

27.02.2019

©Telksinoe s. 127/256

z innym zdarzeniem niż wszczęcie przymusowej restrukturyzacji, podjęcie przez

Fundusz decyzji w ramach przymusowej restrukturyzacji lub skutek takiej decyzji.

Art. 158. 1. Fundusz może rozwiązać, bez zachowania terminu

wypowiedzenia i bez odszkodowania umowy:

1) zlecenia lub komisu, w których podmiot w restrukturyzacji był przyjmującym

zlecenie lub komisantem;

2) agencyjne, w których podmiot w restrukturyzacji był agentem;

3) użyczenia;

4) pożyczki lub kredytu, jeżeli przedmiot pożyczki lub kredytu nie został oddany

do dyspozycji pożyczkobiorcy lub kredytobiorcy;

5) o udostępnienie skrytek sejfowych lub umowy przechowania;

6) rachunku bankowego, rachunku papierów wartościowych, o prowadzenie

rachunku zbiorczego lub umowy ubezpieczenia majątkowego;

7) leasingu, w których podmiot w restrukturyzacji jest korzystającym z rzeczy;

8) najmu lub dzierżawy nieruchomości, jeżeli przedmiot umowy nie został

wydany.

2. Przepis ust. 1 stosuje się do umów zawartych przed wszczęciem

przymusowej restrukturyzacji.

3. Wypowiedzenie może nastąpić także w przypadku, gdy wypowiedzenie

umowy przez podmiot w restrukturyzacji byłoby niedopuszczalne.

Art. 159. 1. W przypadku gdy wykonanie umowy najmu lub dzierżawy

nieruchomości utrudnia realizację celów przymusowej restrukturyzacji albo czynsz

najmu lub dzierżawy odbiega od przeciętnych wysokości czynszu najmu lub

dzierżawy nieruchomości tego samego rodzaju, Fundusz może, niezależnie od

terminów wypowiedzenia zastrzeżonych w umowie, rozwiązać umowę najmu lub

dzierżawy nieruchomości podmiotu w restrukturyzacji z zachowaniem

3-miesięcznego terminu wypowiedzenia, jeżeli przedmiot najmu lub dzierżawy

został wydany.

2. Fundusz może wypowiedzieć umowę najmu lub dzierżawy nieruchomości

wydanej podmiotowi w restrukturyzacji z zachowaniem 6-miesięcznego terminu

wypowiedzenia, jeżeli umowa dotyczy nieruchomości, w której było prowadzone

przedsiębiorstwo podmiotu w restrukturyzacji, a w pozostałych przypadkach –

27.02.2019

©Telksinoe s. 128/256

z zachowaniem terminu ustawowego, chyba że terminy wypowiedzenia

przewidziane w umowie są krótsze.

3. Wypowiedzenie może nastąpić także w przypadku, gdy wypowiedzenie

umowy przez podmiot w restrukturyzacji byłoby niedopuszczalne.

4. Rozwiązanie umowy nie może nastąpić przed upływem terminu, za który

zapłacono czynsz z góry. Fundusz może wypowiedzieć umowę najmu lub

dzierżawy przed tym terminem, jeżeli dalsze trwanie umowy utrudniałoby

prowadzenie przymusowej restrukturyzacji, w szczególności gdy prowadzi do

zwiększenia kosztów przymusowej restrukturyzacji.

5. Wierzytelność z tytułu poniesionej szkody za wypowiedzenie dokonane

przed terminem może być dochodzona przeciwko podmiotowi w restrukturyzacji,

jednak za okres nie dłuższy niż 2 lata, w postępowaniu likwidacyjnym lub upad-

łościowym podmiotu rezydualnego, a w przypadku, o którym mowa w art. 174

ust. 1 pkt 3, art. 188 ust. 1 pkt 1 i art. 201 ust. 1 pkt 1 – zgodnie z art. 242 ust. 1.

Art. 160. 1. W przymusowej restrukturyzacji prowadzonej wobec banku

zrzeszającego Fundusz może, z zachowaniem 3-miesięcznego terminu

wypowiedzenia, wypowiedzieć umowę zrzeszenia, umowę systemu ochrony

instytucjonalnej, umowę zrzeszenia zintegrowanego i umowę o współdziałaniu,

o których mowa w przepisach ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych.

2. Z dniem upływu okresu wypowiedzenia umowy zrzeszenia rada zrzeszenia

rozwiązuje się.

3. W przymusowej restrukturyzacji prowadzonej wobec zrzeszonego banku

spółdzielczego Fundusz może wypowiedzieć, bez zachowania terminu

wypowiedzenia, umowę zrzeszenia, umowę systemu ochrony instytucjonalnej,

umowę zrzeszenia zintegrowanego i umowę o współdziałaniu, o których mowa

w przepisach ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych.

4. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, nie stosuje się przepisów

art. 16 ust. 4, 4a i 4aa, art. 22b ust. 2, art. 22c, art. 22j, art. 22l, art. 22o ust. 3 oraz

art. 22w ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych.

Art. 161. Fundusz może, w drodze decyzji, dokonać zmiany warunków spłaty

instrumentów dłużnych i wykonania innych zobowiązań, o których mowa

27.02.2019

©Telksinoe s. 129/256

w art. 206 ust. 1, w tym przedłużyć termin wykupu lub zapłaty lub zawiesić spłatę

zgodnie z art. 144 i art. 213.

Art. 162. 1. Wydanie decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji nie

ma wpływu na zawarte z podmiotem w restrukturyzacji umowy rachunku

bankowego oraz umowy, na podstawie których prowadzone są dla tego podmiotu

rachunki papierów wartościowych, rachunki zbiorcze lub rachunki pieniężne, jeżeli

podmiot w restrukturyzacji wykonuje istotne zobowiązania wynikające z takich

umów.

2. W trakcie przymusowej restrukturyzacji wynajmujący lub

wydzierżawiający nie może wypowiedzieć umowy najmu lub dzierżawy

nieruchomości, w których jest prowadzone przedsiębiorstwo podmiotu

w restrukturyzacji, o ile podmiot w restrukturyzacji wywiązuje się z zobowiązań

określonych w umowie.

3. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do umów leasingu, ubezpieczeń

majątkowych, umów poręczeń i gwarancji bankowych oraz akredytyw, a także

umów obejmujących licencje udzielone podmiotowi w restrukturyzacji.

Art. 163. 1. Jeżeli do dnia doręczenia decyzji Funduszu, o której mowa

w art. 101 ust. 7–9 i art. 102 ust. 1 i 4, zobowiązanie z umowy wzajemnej nie

zostało wykonane w całości lub w części, Fundusz może wykonać to zobowiązanie

i żądać od drugiej strony spełnienia świadczenia wzajemnego albo od umowy

odstąpić ze skutkiem na dzień wszczęcia przymusowej restrukturyzacji.

2. Na żądanie drugiej strony złożone w formie pisemnej z datą pewną,

Fundusz, w terminie 3 miesięcy od dnia wszczęcia przymusowej restrukturyzacji,

oświadcza na piśmie, czy od umowy odstępuje czy też żąda jej wykonania.

Niezłożenie w tym terminie oświadczenia uważa się za odstąpienie od umowy.

3. Druga strona, która ma obowiązek spełnić świadczenie jako pierwsza, może

wstrzymać się ze spełnieniem świadczenia do czasu spełnienia lub zabezpieczenia

świadczenia wzajemnego.

4. Przepisów ust. 1–3 nie stosuje się do umów, których przedmiotem są

terminowe operacje finansowe, pożyczki instrumentów finansowych lub sprzedaż

instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu.

27.02.2019

©Telksinoe s. 130/256

5. Jeżeli w dniu wszczęcia przymusowej restrukturyzacji podmiot

w restrukturyzacji był stroną umowy innej niż umowa wzajemna, Fundusz może od

umowy odstąpić, chyba że ustawa przewiduje inny skutek.

Rozdział 12

Bezskuteczność czynności wobec podmiotu w restrukturyzacji

Art. 164. Właściciele, wierzyciele lub inne osoby, których dotyczy

przeniesienie praw udziałowych, przedsiębiorstwa, praw majątkowych lub

zobowiązań, nie mogą zaskarżyć decyzji w przedmiocie tego przeniesienia

w sposób inny niż określony w art. 11 ust. 6, w szczególności na mocy przepisów

prawa państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska, w którym prawa

udziałowe, przedsiębiorstwo, prawa majątkowe lub zobowiązania się znajdują lub

którego prawu podlegają.

Art. 165. Z zastrzeżeniem art. 151 oraz art. 156 ust. 2 i 3, nie mogą być

umorzone przez potrącenie wierzytelności, które odpowiadają zobowiązaniom

będącym przedmiotem przeniesienia do instytucji pomostowej, podmiotu

zarządzającego aktywami lub podmiotu trzeciego.

Art. 166. 1. Bezskuteczne w stosunku do majątku podmiotu

w restrukturyzacji są czynności prawne dokonane przez podmiot w ciągu roku

przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji, którymi rozporządził on swoim

majątkiem, jeżeli zostały dokonane nieodpłatnie albo odpłatnie, a wartość

świadczenia podmiotu przewyższa w rażącym stopniu wartość świadczenia

otrzymanego przez podmiot lub świadczenia zastrzeżonego dla podmiotu lub dla

osoby trzeciej.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do ugody sądowej, uznania

powództwa i zrzeczenia się roszczenia.

3. Bezskuteczne są zabezpieczenia i zapłata długu niewymagalnego,

dokonane przez podmiot w terminie 6 miesięcy przed dniem wszczęcia wobec

niego przymusowej restrukturyzacji. Jednak ten, kto otrzymał zapłatę lub

zabezpieczenie, może w drodze powództwa żądać uznania tych czynności za

skuteczne, jeżeli w czasie ich dokonania nie wiedział o zagrożeniu upadłością

podmiotu.

27.02.2019

©Telksinoe s. 131/256

4. Przepisów ust. 1–3 nie stosuje się do zabezpieczeń ustanowionych przed

dniem wszczęcia przymusowej restrukturyzacji w związku z terminowymi

operacjami finansowymi, pożyczkami instrumentów finansowych lub sprzedażą

instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu zawieranymi

w wykonaniu umowy ramowej na podstawie umów szczegółowych, jeżeli umowa

ramowa zastrzega, że poszczególne umowy szczegółowe, których przedmiotem są

terminowe operacje finansowe, pożyczki instrumentów finansowych lub sprzedaż

instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu, będą zawierane

w wykonaniu umowy ramowej oraz że rozwiązanie umowy ramowej powoduje

rozwiązanie umów szczegółowych zawartych w wykonaniu tej umowy.

Art. 167. 1. Bezskuteczne są czynności prawne odpłatne dokonane

w terminie 6 miesięcy przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji przez

podmiot z jego właścicielami, reprezentantami lub ich małżonkami, jak również

z podmiotami powiązanymi, ich właścicielami, reprezentantami lub małżonkami

tych osób.

2. Przepis ust. 1 stosuje się także do czynności podmiotu, których dokonał

z innym podmiotem, jeżeli jeden z nich był podmiotem dominującym w dniu

dokonania czynności.

3. Bezskuteczny jest przelew wierzytelności przyszłej, jeżeli wierzytelność ta

powstanie po wszczęciu przymusowej restrukturyzacji.

4. W przypadku gdy umowa przelewu wierzytelności została zawarta

w formie pisemnej z datą pewną, nie później niż 6 miesięcy przed wszczęciem

przymusowej restrukturyzacji, przepisu ust. 1 nie stosuje się.

Art. 168. 1. Bezskuteczne są obciążenia majątku hipoteką, zastawem,

zastawem rejestrowym lub hipoteką morską, jeżeli podmiot nie był dłużnikiem

osobistym zabezpieczonego wierzyciela, a obciążenie to zostało ustanowione

w ciągu roku przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji i w związku z jego

ustanowieniem podmiot nie otrzymał żadnego świadczenia.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli zabezpieczenie rzeczowe

ustanowione zostało w zamian za świadczenie, które jest niewspółmiernie niskie

do wartości udzielanego zabezpieczenia.

27.02.2019

©Telksinoe s. 132/256

3. Bez względu na wysokość świadczenia otrzymanego przez podmiot,

bezskuteczne są obciążenia, o których mowa w ust. 1 i 2, jeżeli obciążenia te

zabezpieczają zobowiązania osób lub podmiotów, o których mowa w art. 167 ust. 1

i 2.

Art. 169. W przypadkach, o których mowa w art. 166–168, przepisów art. 4

i art. 8–10 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach

finansowych nie stosuje się.

Art. 170. 1. Bezskuteczna jest umowa przeniesienia własności rzeczy,

wierzytelności lub innego prawa majątkowego podmiotu zawarta w celu

zabezpieczenia wierzytelności, jeżeli nie została zawarta w formie pisemnej z datą

pewną.

2. Umowa ustanawiająca zabezpieczenie finansowe na podstawie przepisów

ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych dla

swojej skuteczności wobec podmiotu w restrukturyzacji nie wymaga zachowania

formy pisemnej z datą pewną.

Art. 171. 1. Jeżeli wynagrodzenie za pracę reprezentanta podmiotu,

pracownika podmiotu wykonującego zadania w zakresie zarządu

przedsiębiorstwem lub wynagrodzenie osoby świadczącej usługi związane

z zarządem lub nadzorem nad przedsiębiorstwem podmiotu określone w umowie

o pracę, umowie o świadczenie usług lub uchwale organu podmiotu zawartej lub

podjętej przed wszczęciem przymusowej restrukturyzacji jest rażąco wyższe od

przeciętnego wynagrodzenia za tego rodzaju pracę lub usługi i nie jest uzasadnione

nakładem pracy, wynagrodzenie lub jego część przypadające za okres przed

wszczęciem przymusowej restrukturyzacji, nie dłużej jednak niż 6 miesięcy przed

dniem doręczenia decyzji Funduszu, o której mowa w art. 101 ust. 7–9 i art. 102

ust. 1 i 4, podlegają zwrotowi, a w przypadku gdy nie zostały wypłacone,

roszczenie o ich wypłatę jest bezskuteczne w stosunku do podmiotu

w restrukturyzacji.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do świadczeń przysługujących

w związku z rozwiązaniem stosunku pracy albo umowy o świadczenie usług

związanych z zarządzaniem przedsiębiorstwem podmiotu.

27.02.2019

©Telksinoe s. 133/256

Art. 172. 1. W sprawach nieuregulowanych w art. 166–171 do zaskarżenia

czynności prawnych podmiotu w restrukturyzacji dokonanych przed wszczęciem

przymusowej restrukturyzacji z pokrzywdzeniem wierzycieli stosuje się

odpowiednio przepisy księgi trzeciej tytułu X ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. –

Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1025, 1104, 1629, 2073 i 2244 oraz

z 2019 r. poz. 80).

2. Do wytoczenia powództwa uprawniony jest wyłącznie Fundusz. Fundusz

może przystąpić do sprawy w toku.

Art. 173. 1. Nie można żądać uznania czynności za bezskuteczną po upływie

2 lat od wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, chyba że uprawnienie to wygasło

wcześniej.

2. Jeżeli czynność podmiotu jest bezskuteczna z mocy prawa lub została

uznana za bezskuteczną w stosunku do podmiotu w restrukturyzacji, to co wskutek

tej czynności ubyło z majątku podmiotu w restrukturyzacji lub do niego nie weszło,

podlega przekazaniu do podmiotu w restrukturyzacji, a w przypadku gdy

przekazanie w naturze jest niemożliwe, do podmiotu w restrukturyzacji powinna

być wpłacona równowartość w pieniądzu. Do chwili przekazania przedmiotu

świadczenia podmiotowi w restrukturyzacji świadczenie wzajemne nie podlega

zwrotowi.

Rozdział 13

Przejęcie przedsiębiorstwa

Art. 174. 1. Fundusz może wydać decyzję o przejęciu przez podmiot

przejmujący, bez konieczności uzyskania zgody właścicieli, dłużników lub

wierzycieli podmiotu w restrukturyzacji:

1) przedsiębiorstwa podmiotu w restrukturyzacji;

2) wybranych albo wszystkich praw majątkowych lub wybranych albo

wszystkich zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji;

3) praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji.

2. Podmiotem przejmującym może być więcej niż jeden podmiot. Fundusz

może podjąć decyzję o przejęciu w zakresie określonym w ust. 1 pkt 1 i 2, pod

warunkiem posiadania lub uzyskania przez podmiot przejmujący uprawnienia do

27.02.2019

©Telksinoe s. 134/256

prowadzenia działalności niezbędnej do kontynuowania przejmowanej

działalności.

3. Jeżeli do uzyskania uprawnienia, o którym mowa w ust. 2, konieczne jest

uzyskanie zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego, Komisja Nadzoru

Finansowego rozpatruje wniosek o udzielenie zezwolenia w terminie 3 dni od dnia

jego otrzymania.

4. Fundusz może, za zgodą podmiotu przejmującego, wydać decyzję

o zwrotnym przeniesieniu przedsiębiorstwa, wybranych praw majątkowych,

wybranych zobowiązań lub praw udziałowych przejętych przez podmiot

przejmujący do podmiotu w restrukturyzacji lub pierwotnych uprawnionych z praw

udziałowych podmiotu w restrukturyzacji.

5. Podmiot przejmujący jest zobowiązany zapłacić wynagrodzenie za

przejmowane przedsiębiorstwo, prawa majątkowe lub prawa udziałowe. Zapłata

może nastąpić w szczególności przez przejęcie zobowiązań podmiotu

w restrukturyzacji odpowiadających wartości przejmowanych: przedsiębiorstwa,

praw majątkowych, praw udziałowych lub przez rozliczenie pieniężne.

6. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, Fundusz zawiadamia

o wydaniu decyzji Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych Spółkę Akcyjną.

7. Doręczenie decyzji albo zawiadomienie o wydaniu decyzji, o której mowa

w ust. 1 pkt 3, stanowią dokonanie zawiadomienia, o którym mowa w art. 69

ust. 1 ustawy o ofercie publicznej oraz w art. 106 ust. 1 ustawy o obrocie

instrumentami finansowymi.

Art. 175. 1. W przypadku wydania przez Fundusz decyzji, o której mowa

w art. 174 ust. 1 pkt 3, Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję

w przedmiocie sprzeciwu podmiotowi przejmującemu, o którym mowa w art. 25h

ust. 1 ustawy – Prawo bankowe albo w art. 106h ust. 1 ustawy o obrocie

instrumentami finansowymi, w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania

zawiadomienia wraz z wymaganymi informacjami i dokumentami, a w przypadku

zgłoszenia sprzeciwu powiadamia Fundusz na piśmie.

2. W przypadku stwierdzenia braku podstaw do zgłoszenia sprzeciwu

Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję, o której mowa w art. 25h

ust. 4 ustawy – Prawo bankowe albo art. 106h ust. 4 ustawy o obrocie

instrumentami finansowymi. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

27.02.2019

©Telksinoe s. 135/256

3. Komisja Nadzoru Finansowego może, przed upływem 10. dnia roboczego

terminu na wydanie decyzji, na piśmie zobowiązać podmiot składający

zawiadomienie do przekazania dodatkowych informacji lub dokumentów

w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania. W tym przypadku

termin, o którym mowa w ust. 1, podlega wydłużeniu o 14 dni roboczych.

4. W przypadku zgłoszenia przez Komisję Nadzoru Finansowego sprzeciwu

Fundusz może, w drodze decyzji, nakazać podmiotowi zbycie praw udziałowych

w wyznaczonym terminie, z uwzględnieniem sytuacji w sektorze finansowym i na

rynku kapitałowym.

5. Do dnia doręczenia decyzji Komisji Nadzoru Finansowego lub zbycia praw

udziałowych wykonywanie prawa głosu wynikającego z praw udziałowych przez

podmiot przejmujący zostaje zawieszone. W okresie zawieszenia Fundusz może

wykonywać prawo głosu wynikające z tych praw.

6. Jeżeli prawa udziałowe nie zostaną zbyte w terminie, o którym mowa

w ust. 4, Komisja Nadzoru Finansowego może, na wniosek Funduszu albo

z urzędu, nałożyć na podmiot przejmujący karę pieniężną do wysokości

10 000 000 zł.

7. Przejęcie przedsiębiorstwa podmiotu w restrukturyzacji albo jego

zorganizowanej części poprzedza się konsultacjami z Prezesem Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów w zakresie wpływu przejęcia na stan konkurencji.

Przepisu art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji

i konsumentów (Dz. U. z 2017 r. poz. 229, 1089 i 1132) oraz przepisów art. 491 § 3

i art. 528 § 3 Kodeksu spółek handlowych nie stosuje się.

8. W przypadku wydania decyzji o przejęciu przedsiębiorstwa podmiotu

w restrukturyzacji termin na przekazanie informacji, o której mowa w art. 231

§ 3 Kodeksu pracy, wynosi 2 dni.

9. Kara pieniężna, o której mowa w ust. 6, stanowi dochód budżetu państwa.

10. Egzekucja należności wynikających z kary pieniężnej, o której mowa

w ust. 6, następuje na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji.

Art. 176. 1. Z dniem określonym w decyzji Funduszu, o której mowa

w art. 174 ust. 1 pkt 1 i 2, podmiot przejmujący wstępuje w miejsce podmiotu

27.02.2019

©Telksinoe s. 136/256

w restrukturyzacji w zakresie przejętych praw majątkowych i związanych z nim

zobowiązań, również w postępowaniach sądowych i administracyjnych.

2. W przypadku gdy podmiot przejmujący nie spełnia warunków

uczestnictwa w rynku regulowanym lub w innym zorganizowanym systemie

obrotu instrumentami finansowymi, w systemie płatności, w systemie rozrachunku

lub w systemie rekompensat, którego uczestnikiem był podmiot w restrukturyzacji,

a uczestnictwo podmiotu przejmującego w takim systemie jest niezbędne dla

kontynuowania przejętej przez niego działalności podmiotu w restrukturyzacji,

Fundusz może określić w drodze decyzji termin, nie dłuższy niż 24 miesiące,

w którym podmiot przejmujący nie może zostać wykluczony z uczestnictwa

w takim systemie z powodu niespełniania tych warunków, o ile wykonuje on

istotne zobowiązania wynikające z uczestnictwa, w tym zobowiązania do płatności

i dostawy, a także zapewnia wymagane w danym systemie zabezpieczenia. Termin

ten może zostać przedłużony przez Fundusz na wniosek podmiotu przejmującego.

3. Podmiot przejmujący nie odpowiada za zobowiązania podatkowe podmiotu

w restrukturyzacji, także powstałe po wszczęciu przymusowej restrukturyzacji.

4. W zakresie określonym w decyzji, o której mowa w art. 174 ust. 1 pkt 1 i 2,

na podmiot przejmujący przechodzą z dniem wskazanym w tej decyzji zezwolenia,

koncesje i ulgi, które zostały przyznane podmiotowi w restrukturyzacji na

podstawie przepisów obowiązujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

w związku z jego utworzeniem lub działalnością, o ile odrębne przepisy lub decyzja

o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi nie stanowią inaczej.

5. Ujawnienie w księgach wieczystych lub innych rejestrach przejęcia przez

podmiot przejmujący przedsiębiorstwa podmiotu w restrukturyzacji, lub jego praw

majątkowych, ujawnionych w tych księgach lub rejestrach, następuje na jego

wniosek, na podstawie decyzji Funduszu, o której mowa w art. 174 ust. 1.

Art. 177. 1. W przypadku gdy przedmiotem przejęcia są wyemitowane przez

podmiot w restrukturyzacji zdematerializowane prawa udziałowe, o których mowa

w ustawie o obrocie instrumentami finansowymi, podmiot prowadzący rachunki

papierów wartościowych lub rachunki zbiorcze, na których są zapisane te prawa,

po otrzymaniu od Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych Spółki Akcyjnej

informacji o decyzji, o której mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3, dokonuje ich blokady

na tych rachunkach od dnia otrzymania informacji do dnia realizacji dyspozycji

27.02.2019

©Telksinoe s. 137/256

złożonej przez podmiot prowadzący działalność maklerską na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, będący uczestnikiem Krajowego Depozytu Papierów

Wartościowych Spółki Akcyjnej, za pośrednictwem którego dokonuje się

przeniesienia zdematerializowanych praw udziałowych (podmiot pośredniczący).

2. Podmiot pośredniczący składa w Krajowym Depozycie Papierów

Wartościowych Spółce Akcyjnej dyspozycje przeniesienia zdematerializowanych

praw udziałowych na konto depozytowe podmiotu pośredniczącego, zgodne co do

formy, zakresu oraz sposobu i terminu ich składania z wymogami wynikającymi

z umowy o uczestnictwo tego podmiotu w Krajowym Depozycie Papierów

Wartościowych Spółce Akcyjnej.

3. W dniu realizacji dyspozycji Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych

Spółka Akcyjna dokonuje przeniesienia zdematerializowanych praw udziałowych

na konto depozytowe podmiotu pośredniczącego, jeżeli w terminie

umożliwiającym przeprowadzenie takiego rozrachunku w dniu realizacji

dyspozycji rozrachunek ma nastąpić w zamian za zapłatę wynagrodzenia, o którym

mowa w art. 174 ust. 5, co najmniej w części mającej postać:

1) pieniężną, a Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych Spółka Akcyjna

otrzymał od Funduszu informację o wysokości wynagrodzenia należnej za

przejęcie każdego zdematerializowanego prawa udziałowego, lub

2) niepieniężną, a Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych Spółka Akcyjna

otrzymał od Funduszu potwierdzenie zapłaty tego wynagrodzenia.

4. Przeniesienie zdematerializowanych praw udziałowych następuje przez

dokonanie, w dniu realizacji dyspozycji, zapisu tych praw na rachunku papierów

wartościowych podmiotu przejmującego w zamian za zapłatę wynagrodzenia,

o którym mowa w art. 174 ust. 5, o ile ma ono postać pieniężną.

5. W przypadku gdy przedmiotem przejęcia są akcje mające formę

dokumentu, akcjonariusze, w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia decyzji, o której

mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3, są obowiązani złożyć w spółce dokumenty akcji lub

dowody ich złożenia do rozporządzenia spółki. Jeżeli akcjonariusz nie złożył

dokumentu akcji w tym terminie, Fundusz unieważnia ją w trybie art. 358 Kodeksu

spółek handlowych, a podmiotowi przejmującemu prawa udziałowe wydaje nowy

dokument akcji pod tym samym numerem emisyjnym.

27.02.2019

©Telksinoe s. 138/256

6. Fundusz dokonuje przeniesienia praw udziałowych na podmiot

przejmujący prawa udziałowe.

Art. 178. 1. Fundusz dokonuje wyboru podmiotu przejmującego w sposób

zapewniający:

1) otwartość;

2) transparentność;

3) równe traktowanie potencjalnych podmiotów przejmujących;

4) brak konfliktu interesów;

5) szybkość postępowania;

6) wybór podmiotu oferującego najkorzystniejsze z punktu widzenia celów

przymusowej restrukturyzacji warunki przejęcia w danych warunkach

rynkowych.

2. Nie narusza wymogów określonych w ust. 1 skierowanie zapytania o ofertę

do wybranych podmiotów, które ze względu na zakres i skalę prowadzonej

działalności oraz dokonywaną przez Fundusz lub Komisję Nadzoru Finansowego

ocenę bezpieczeństwa i stabilności prowadzonej przez nie działalności, z dużym

prawdopodobieństwem mogłyby dokonać przejęcia działalności podmiotu

w restrukturyzacji, realizując cele przymusowej restrukturyzacji.

3. W przypadku, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 1, Fundusz uwzględnia

w szczególności deklarację podmiotu przejmującego w przedmiocie:

1) zakresu przejmowanej działalności podmiotu w restrukturyzacji;

2) zapłaty poprzez przejęcie zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych na

przejmowanych rachunkach deponentów podmiotu w restrukturyzacji;

3) warunków finansowych przejęcia, w szczególności ceny za przedsiębiorstwo

podmiotu w restrukturyzacji oraz wysokości oczekiwanego wsparcia;

4) terminu przejęcia;

5) możliwości przejęcia i kontynuacji przejmowanej działalności podmiotu

w restrukturyzacji, w szczególności zapewnienia bezpieczeństwa

przejmowanych środków gwarantowanych i środków gwarantowanych

gromadzonych w podmiocie przejmującym.

4. W przypadku, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 2, Fundusz uwzględnia

w szczególności deklarację podmiotu przejmującego w przedmiocie:

27.02.2019

©Telksinoe s. 139/256

1) zakresu przejmowanej działalności podmiotu w restrukturyzacji,

w szczególności zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych na

przejmowanych rachunkach deponentów podmiotu w restrukturyzacji;

2) warunków finansowych przejęcia, w szczególności ceny za przejmowane

prawa majątkowe i zobowiązania oraz wysokości oczekiwanego wsparcia;

3) terminu przejęcia;

4) możliwości przejęcia i kontynuacji działalności podmiotu w restrukturyzacji,

w szczególności zapewnienia bezpieczeństwa przejmowanych środków

gwarantowanych i środków gwarantowanych gromadzonych w podmiocie

przejmującym.

5. W przypadku, o którym mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3, Fundusz uwzględnia

w szczególności deklarację podmiotu przejmującego w przedmiocie:

1) warunków finansowych przejęcia, w szczególności ceny za prawa udziałowe

podmiotu w restrukturyzacji oraz wysokości oczekiwanego wsparcia;

2) terminu przejęcia;

3) możliwości wsparcia płynnościowego i kapitałowego podmiotu

w restrukturyzacji, w szczególności zapewnienia bezpieczeństwa środków

gwarantowanych gromadzonych w podmiocie w restrukturyzacji.

6. Fundusz może odstąpić od wymogów określonych w ust. 1, jeżeli ich

spełnienie utrudniałoby osiągnięcie co najmniej jednego z celów przymusowej

restrukturyzacji, a także jeżeli uzna to za konieczne w celu zapobieżenia zagrożeniu

stabilności finansowej przez sytuację podmiotu w restrukturyzacji i zmniejszeniu

skuteczności instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa dla uniknięcia znaczących

negatywnych skutków dla stabilności finansowej.

7. Podmiot w restrukturyzacji może opóźnić przekazanie informacji

o poszukiwaniu podmiotu przejmującego, o ile jest wymagana zgodnie z art. 56

ust. 1 ustawy o ofercie publicznej, zgodnie z art. 57 tej ustawy.

Art. 179. W przypadku gdy wartość przejmowanych zobowiązań z tytułu

środków gwarantowanych przekracza wartość przejmowanych praw majątkowych

albo gdy – przy przejęciu praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji, o których

mowa w art. 174 ust. 1 pkt 3 – wartość zobowiązań z tytułu środków

gwarantowanych na dzień poprzedzający dzień przejęcia tych praw przekracza

wartość praw majątkowych na ten dzień, Fundusz może przekazać podmiotowi

27.02.2019

©Telksinoe s. 140/256

przejmującemu, a w przypadku przejęcia praw udziałowych – podmiotowi w

restrukturyzacji, środki z funduszu gwarancyjnego banków lub funduszu

gwarancyjnego kas do wysokości zobowiązań z tytułu tych środków, pomniejszone

o przewidywane kwoty zaspokojenia roszczeń z tytułu wypłaty środków

gwarantowanych w postępowaniu upadłościowym w przypadku, gdyby na dzień

decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji sąd wydał postanowienie

o ogłoszeniu upadłości podmiotu w restrukturyzacji.

Art. 180. Właścicielom, dłużnikom i wierzycielom podmiotu

w restrukturyzacji, których prawa majątkowe lub zobowiązania nie zostały przejęte

w wyniku decyzji, o której mowa w art. 174 ust. 1, nie przysługują roszczenia do

podmiotu przejmującego, jego składników majątkowych i członków jego organów.

Rozdział 14

Tworzenie instytucji pomostowej

Art. 181. 1. Fundusz może utworzyć instytucję pomostową w formie spółki

kapitałowej.

2. W celu utworzenia instytucji pomostowej Fundusz może nabyć akcje lub

udziały banku prowadzącego działalność w formie spółki akcyjnej albo firmy

inwestycyjnej, w liczbie zapewniającej uzyskanie statusu podmiotu dominującego.

Przepisów art. 25–25r ustawy – Prawo bankowe, art. 106–108 ustawy o obrocie

instrumentami finansowymi oraz art. 73 i art. 74 ustawy o ofercie publicznej nie

stosuje się.

3. Przedsiębiorstwo instytucji pomostowej, jej akcje albo udziały powinny

być zbyte w okresie 2 lat od dnia rozpoczęcia działalności, o której mowa

w art. 188 ust. 1. Fundusz może przedłużyć ten termin, na jej wniosek lub z urzędu,

o rok, w przypadku gdy jest to konieczne w celu:

1) zbycia akcji albo udziałów instytucji pomostowej;

2) zbycia przedsiębiorstwa instytucji pomostowej lub jej wybranych praw

majątkowych lub wybranych zobowiązań;

3) likwidacji instytucji pomostowej;

4) zapewnienia kontynuacji świadczenia istotnych usług finansowych.

27.02.2019

©Telksinoe s. 141/256

4. Wydając decyzję, o której mowa w ust. 3, Fundusz uwzględnia ocenę

warunków rynkowych i prognozę ich zmiany. Termin może być ponownie

przedłużony.

5. Działalność instytucji pomostowej podlega nadzorowi sprawowanemu

przez Komisję Nadzoru Finansowego w zakresie i na zasadach określonych

w ustawie – Prawo bankowe albo ustawie o obrocie instrumentami finansowymi,

o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej.

6. Do utworzenia i działalności instytucji pomostowej przepisów art. 36 ust. 2

i 4, art. 38, art. 141m–142a, art. 144–147, art. 153–157f oraz art. 158 ust. 4, 5 i 7

ustawy – Prawo bankowe oraz przepisów art. 84 ust. 1a, art. 89 ust. 1 pkt 1,

art. 110zc–110zzd oraz art. 167 ust. 1 pkt 4 ustawy o obrocie instrumentami

finansowymi nie stosuje się. Z wnioskiem o wydanie zezwolenia przez Komisję

Nadzoru Finansowego na rozpoczęcie działalności przez instytucję pomostową

występuje Fundusz.

6a. Instytucja pomostowa będąca bankiem, do której na podstawie decyzji

Funduszu przeniesiono przedsiębiorstwo podmiotu w restrukturyzacji będącego

bankiem zrzeszającym, staje się bankiem zrzeszającym dla banków spółdzielczych

zrzeszonych w podmiocie w restrukturyzacji. Wymogów, o których mowa

w art. 2 pkt 2 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, dotyczących

tworzenia banku zrzeszającego przez banki spółdzielcze oraz posiadania kapitału

założycielskiego wynoszącego co najmniej czterokrotność kwoty określonej

w art. 32 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe lub dwukrotność tej kwoty w przypadku

banku, którego działalność ogranicza się wyłącznie do świadczenia usług na rzecz

zrzeszonych banków, a także wymogu posiadania lub nabycia przez zrzeszone

banki spółdzielcze co najmniej jednej akcji banku zrzeszającego, o którym mowa

w art. 16 ust. 1 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, nie stosuje się.

7. Ujawnienie informacji objętych odpowiednio tajemnicą bankową, o której

mowa w art. 104 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe, albo tajemnicą zawodową,

o której mowa w art. 147 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, jest

dopuszczalne, jeżeli jest to niezbędne do zawarcia i wykonania umów w zakresie

zbycia akcji instytucji pomostowej, przedsiębiorstwa instytucji pomostowej albo jej

praw majątkowych lub zobowiązań. W tych samych granicach jest dopuszczalne

ujawnienie informacji poufnej, o której mowa w art. 154 ustawy o obrocie

27.02.2019

©Telksinoe s. 142/256

instrumentami finansowymi, oraz informacji objętych tajemnicą przedsiębiorstwa

w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu

nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2018 r. poz. 419 i 1637).

8. Z chwilą zbycia wszystkich akcji albo udziałów instytucji pomostowej lub

utraty statusu podmiotu dominującego przez Fundusz, do jej działalności nie stosuje

się przepisów ustawy.

Art. 182. 1. Fundusz wnosi kapitał założycielski instytucji pomostowej

z funduszy przymusowej restrukturyzacji.

2. Fundusz pokrywa z funduszy przymusowej restrukturyzacji w niezbędnym

zakresie koszty działalności instytucji pomostowej, jeżeli nie osiąga ona

wystarczających przychodów z zarządzania lub nie zarządza żadnymi

przeniesionymi prawami majątkowymi.

Art. 183. W przypadku instytucji pomostowej będącej bankiem wnoszony

przez Fundusz kapitał założycielski instytucji pomostowej nie może być niższy od

równowartości w złotych 1 000 000 euro przeliczonej według kursu średniego

ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu wydania

zezwolenia na utworzenie instytucji pomostowej.

Art. 184. 1. Instytucja pomostowa jest obowiązana utrzymywać sumę

funduszy własnych na poziomie nie niższym niż wyższa z następujących wartości:

1) wartość wynikająca ze spełnienia wymogów w zakresie funduszy własnych,

o których mowa w art. 92 rozporządzenia nr 575/2013;

2) oszacowana przez instytucję pomostową kwota, niezbędna do pokrycia

zidentyfikowanych, istotnych rodzajów ryzyka występujących w jej

działalności oraz zmian otoczenia gospodarczego, uwzględniająca

przewidywany poziom ryzyka.

2. Jeżeli instytucja pomostowa posiada jedynie akcje lub udziały w podmiocie

w restrukturyzacji, podmiot ten jest obowiązany do utrzymywania sumy funduszy

własnych, o której mowa w ust. 1. Komisja Nadzoru Finansowego może zezwolić

podmiotowi w restrukturyzacji, na jego wniosek, na niespełnianie tych wymogów.

Przepisy art. 185 stosuje się odpowiednio.

Art. 185. 1. W przypadku gdy jest to konieczne dla osiągnięcia celów

przymusowej restrukturyzacji, Komisja Nadzoru Finansowego, na wniosek

27.02.2019

©Telksinoe s. 143/256

Funduszu, może udzielić zezwolenia na utworzenie instytucji pomostowej mimo

niespełnienia wymogów określonych w przepisach rozporządzenia nr 575/2013,

ustawy – Prawo bankowe, ustawy o obrocie instrumentami finansowymi lub

ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem

finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym.

1a. W przypadku udzielenia zezwolenia na utworzenie instytucji pomostowej

pomimo niespełnienia wymogów, o których mowa w ust. 1, do rozpoczęcia

działalności przez instytucję pomostową będącą bankiem przepisów art. 36 ustawy

– Prawo bankowe nie stosuje się.

2. W postępowaniu o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie

stosuje się przepisów ustawy – Prawo bankowe dotyczących utworzenia banku

w formie spółki akcyjnej oraz przepisów ustawy o obrocie instrumentami

finansowymi dotyczących uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności

maklerskiej.

3. W zezwoleniu, o którym mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego

określa, na wniosek Funduszu, okres i zakres wyłączenia stosowania wobec

instytucji pomostowej wymogów określonych w przepisach rozporządzenia

nr 575/2013, ustawy – Prawo bankowe, ustawy o obrocie instrumentami

finansowymi lub ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze

makroostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządzaniu kryzysowym

w systemie finansowym.

4. Komisja Nadzoru Finansowego rozpatruje wniosek o udzielenie

zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, w terminie nie dłuższym niż 3 dni od dnia

jego otrzymania.

5. Do zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 34 ust. 1 ustawy –

Prawo bankowe albo przepisy art. 84 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o obrocie

instrumentami finansowymi stosuje się odpowiednio.

6. Okres, o którym mowa w ust. 3, nie może być dłuższy niż 3 lata od dnia

utworzenia instytucji pomostowej.

Art. 186. Po upływie okresu, o którym mowa w art. 185 ust. 3, jednak nie

dłużej niż po upływie roku od dnia rozpoczęcia działalności, o której mowa

w art. 188 ust. 1, przez instytucję pomostową utworzoną na podstawie zezwolenia,

o którym mowa w art. 185 ust. 1, do instytucji tej mają zastosowanie wymogi

27.02.2019

©Telksinoe s. 144/256

określone w przepisach rozporządzenia nr 575/2013, ustawy – Prawo bankowe,

ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r.

o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządzaniu

kryzysowym w systemie finansowym.

Art. 187. 1. W przypadku gdy Fundusz nie jest jedynym akcjonariuszem albo

wspólnikiem instytucji pomostowej, z zastrzeżeniem art. 31 ust. 3 i art. 34

ust. 2 ustawy – Prawo bankowe, przysługują mu wyłączne uprawnienia w zakresie:

1) zatwierdzania statutu albo umowy spółki;

2) wyboru albo zatwierdzenia członków organów instytucji pomostowej;

3) określenia zasad wynagradzania członków organów instytucji pomostowej;

4) zatwierdzania strategii i profilu ryzyka instytucji pomostowej.

2. Statut instytucji pomostowej określa szczegółowe zasady i tryb

wykonywania uprawnień, o których mowa w ust. 1 pkt 1–4.

3. Zmiana statutu albo umowy spółki wymaga pisemnego zatwierdzenia przez

Fundusz.

4. W okresie prowadzenia działalności przez instytucję pomostową

uprawnienia walnego zgromadzenia akcjonariuszy albo zgromadzenia wspólników

wykonuje Fundusz.

5. Pozostałym akcjonariuszom albo wspólnikom instytucji pomostowej nie

przysługują roszczenia odszkodowawcze wobec instytucji pomostowej ani

Funduszu z tytułu ograniczeń, o których mowa ust. 1 i 3. Nie mogą oni również

wytaczać powództwa o uchylenie uchwały, o którym mowa w art. 249

i art. 422 Kodeksu spółek handlowych, powództwa o stwierdzenie nieważności,

o którym mowa w art. 252 i art. 425 Kodeksu spółek handlowych, oraz powództwa

o naprawienie szkody wyrządzonej spółce, o których mowa w art. 295

i art. 486 Kodeksu spółek handlowych. Przepisu art. 189 Kodeksu postępowania

cywilnego nie stosuje się.

Rozdział 15

Działalność instytucji pomostowej

Art. 188. 1. Instytucja pomostowa rozpoczyna działalność z chwilą

przeniesienia do niej, na podstawie decyzji Funduszu:

1) praw udziałowych w podmiocie w restrukturyzacji;

27.02.2019

©Telksinoe s. 145/256

2) przedsiębiorstwa;

3) wybranych praw majątkowych lub zobowiązań z podmiotu

w restrukturyzacji.

2. Fundusz może dokonać zwrotnego przeniesienia praw udziałowych

w podmiocie w restrukturyzacji, przeniesienia przedsiębiorstwa lub wybranych

praw majątkowych lub zobowiązań, które były przedmiotem przeniesienia,

o którym mowa w ust. 1, z instytucji pomostowej odpowiednio do pierwotnych

posiadaczy praw udziałowych w podmiocie w restrukturyzacji albo podmiotu

w restrukturyzacji, jeżeli wystąpi jedna z następujących okoliczności:

1) taką możliwość przewiduje decyzja o przeniesieniu albo

2) nie należą one do kategorii praw udziałowych, praw majątkowych lub

zobowiązań określonych w decyzji o przeniesieniu lub nie spełniają

warunków przeniesienia określonych w tej decyzji.

3. Szczegółowe warunki i tryb przeniesienia oraz zwrotnego przeniesienia

określa decyzja Funduszu.

4. Wartość przenoszonych zobowiązań nie może przekraczać wartości

przenoszonych praw majątkowych.

5. Jeżeli wartość przenoszonych zobowiązań z tytułu środków

gwarantowanych przekracza wartość przenoszonych praw majątkowych albo przy

przeniesieniu praw udziałowych podmiotu w restrukturyzacji, o których mowa

w ust. 1 pkt 1, wartość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych na dzień

poprzedzający dzień przeniesienia tych praw przekracza wartość praw

majątkowych podmiotu w restrukturyzacji na ten dzień, Fundusz może przekazać

instytucji pomostowej, a w przypadku przejęcia praw udziałowych – podmiotowi

w restrukturyzacji, środki z funduszu gwarancyjnego banków lub funduszu

gwarancyjnego kas, do wysokości zobowiązań z tytułu tych środków,

pomniejszone o przewidywane kwoty zaspokojenia roszczeń z tytułu wypłaty

środków gwarantowanych w postępowaniu upadłościowym, w przypadku gdyby

na dzień decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji sąd wydał

postanowienie o ogłoszeniu upadłości podmiotu w restrukturyzacji.

6. W przypadku przeniesienia i zwrotnego przeniesienia praw udziałowych

w podmiocie w restrukturyzacji przepisów art. 73 lub art. 74 ustawy o ofercie

publicznej nie stosuje się.

27.02.2019

©Telksinoe s. 146/256

7. Instytucja pomostowa, w przypadku rozpoczęcia działalności, może

powierzyć bankowi, przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu

wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5 i art. 6 ustawy – Prawo

bankowe. Przepisy art. 149 stosuje się odpowiednio.

8. W przypadku przejęcia akcji banku zrzeszającego przez instytucję

pomostową przepisu art. 17 ust. 2 ustawy o funkcjonowaniu banków

spółdzielczych nie stosuje się.

9. Instytucja pomostowa może obejmować prawa udziałowe podmiotu

w restrukturyzacji.

Art. 189. Fundusz może przenieść do instytucji pomostowej prawa udziałowe

w jednym lub w kilku podmiotach w restrukturyzacji, lub przedsiębiorstwo albo

wybrane prawa majątkowe lub zobowiązania z więcej niż jednego podmiotu

w restrukturyzacji. W takim przypadku instytucja pomostowa jest obowiązana

zarządzać majątkiem przeniesionym z każdego podmiotu w restrukturyzacji

oddzielnie albo prowadzić ewidencję działalności w sposób umożliwiający

wydzielenie ich majątku i zobowiązań oraz wyników zarządzania nimi.

Art. 190. Jeżeli ustalona zgodnie z art. 137 ust. 2 i 3 wartość przenoszonych

praw majątkowych przekracza wartość przenoszonych zobowiązań, przeniesienie

następuje za wynagrodzeniem, w wysokości różnicy wartości przenoszonych praw

majątkowych nad wartością przenoszonych zobowiązań.

Art. 191. 1. Z dniem określonym w decyzji, o której mowa w art. 188 ust. 1

pkt 2 i 3, instytucja pomostowa wstępuje w miejsce podmiotu w restrukturyzacji

w zakresie przejętych praw majątkowych i związanych z nimi zobowiązań, w tym

do postępowań sądowych.

2. Instytucja pomostowa nie odpowiada za zobowiązania podatkowe

podmiotu w restrukturyzacji, także powstałe po wszczęciu przymusowej

restrukturyzacji.

3. Na instytucję pomostową, z dniem określonym w decyzji Funduszu,

przechodzą zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane podmiotowi

w restrukturyzacji na podstawie przepisów obowiązujących na terytorium Rzeczy-

pospolitej Polskiej w związku z jego utworzeniem lub działalnością, o ile odrębne

27.02.2019

©Telksinoe s. 147/256

przepisy lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi nie stanowią

inaczej.

4. Ujawnienie w księgach wieczystych lub innych rejestrach przejścia na

instytucję pomostową praw ujawnionych w tych księgach lub innych rejestrach

następuje na jej wniosek, na podstawie decyzji Funduszu, o której mowa w art. 188

ust. 1.

5. W przypadku gdy instytucja pomostowa nie spełnia warunków

uczestnictwa w rynku regulowanym lub w innym zorganizowanym systemie

obrotu instrumentami finansowymi, w systemie płatności, w systemie rozrachunku

lub w systemie rekompensat, którego uczestnikiem był podmiot w restrukturyzacji,

a uczestnictwo instytucji pomostowej w takim systemie jest niezbędne dla

kontynuowania przejętej przez nią działalności podmiotu w restrukturyzacji,

Fundusz może określić, w drodze decyzji, termin, nie dłuższy niż 24 miesiące,

w którym instytucja pomostowa nie może zostać wykluczona z uczestnictwa

w takim systemie z powodu niespełniania tych warunków, o ile wykonuje ona

istotne zobowiązania wynikające z uczestnictwa, w tym zobowiązania do płatności

i dostawy, a także zapewnia wymagane w danym systemie zabezpieczenia. Termin

ten może zostać przedłużony przez Fundusz na wniosek instytucji pomostowej.

6. W przypadku przeniesienia do instytucji pomostowej praw udziałowych,

w tym wyemitowanych przez podmiot w restrukturyzacji, przepisów art. 25–25s

ustawy – Prawo bankowe i art. 106–106n ustawy o obrocie instrumentami

finansowymi nie stosuje się.

7. W postępowaniach dotyczących przeniesionego przedsiębiorstwa,

wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań, wszczętych przez

podmiot w restrukturyzacji i niezakończonych przed dniem doręczenia decyzji,

o której mowa w art. 188 ust. 1 pkt 2 i 3, ostateczną decyzją administracyjną,

postanowieniem albo orzeczeniem, w miejsce podmiotu w restrukturyzacji

wstępuje instytucja pomostowa, z dniem doręczenia jej tej decyzji.

Art. 192. 1. Przeniesienie nie wymaga uzyskania zgody właścicieli,

dłużników ani wierzycieli podmiotu w restrukturyzacji.

2. Właścicielom, dłużnikom i wierzycielom podmiotu w restrukturyzacji,

których prawa lub zobowiązania nie zostały przeniesione do instytucji pomostowej,

27.02.2019

©Telksinoe s. 148/256

nie przysługują roszczenia do instytucji pomostowej, jej majątku ani członków jej

organów.

Art. 193. 1. Fundusz zbywa prawa udziałowe w instytucji pomostowej na

zasadach określonych w art. 178.

2. Instytucja pomostowa zbywa swoje przedsiębiorstwo lub prawa majątkowe

na zasadach określonych w art. 178.

Art. 193a. 1. W przypadku zbycia praw udziałowych w instytucji

pomostowej, do której w przymusowej restrukturyzacji przeniesiono

przedsiębiorstwo podmiotu w restrukturyzacji, przy pomocy którego wykonuje się

czynności banku zrzeszającego na rzecz banków spółdzielczych, wymogów,

o których mowa w art. 2 pkt 2 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych,

dotyczących tworzenia banku zrzeszającego przez banki spółdzielcze oraz

posiadania kapitału założycielskiego wynoszącego co najmniej czterokrotność

kwoty określonej w art. 32 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe lub dwukrotność tej

kwoty w przypadku banku, którego działalność ogranicza się wyłącznie do

świadczenia usług na rzecz zrzeszonych banków, nie stosuje się.

2. Przez okres 5 lat od dnia zbycia praw udziałowych, o którym mowa

w ust. 1, przepisów art. 16 ust. 1 zdanie drugie i trzecie oraz art. 17 ust. 2 ustawy

o funkcjonowaniu banków spółdzielczych nie stosuje się.

3. Przez okres 5 lat od dnia zbycia przez instytucję pomostową praw

udziałowych w banku zrzeszającym w restrukturyzacji przepisów art. 16 ust. 1

zdanie drugie i trzecie oraz art. 17 ust. 2 ustawy o funkcjonowaniu banków

spółdzielczych nie stosuje się.

Art. 193b. W przypadkach, o których mowa w art. 193a ust. 1 i 3, podmiot,

który nabył prawa udziałowe, zapewnia wykonywanie czynności banku

zrzeszającego przez okres nie krótszy niż 5 lat od dnia nabycia tych praw.

Art. 194. 1. Pracownicy Funduszu lub osoby przez niego wskazane mogą

uczestniczyć w wykonywaniu czynności kontrolnych w instytucji pomostowej

podejmowanych przez pracowników Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego,

o których mowa w art. 133 ust. 3 ustawy – Prawo bankowe lub art. 26 ust. 1 ustawy

z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym (Dz. U. z 2017 r. poz.

1480).

27.02.2019

©Telksinoe s. 149/256

2. Zakres czynności kontrolnych, do których są uprawnieni pracownicy

Funduszu lub osoby przez niego wskazane, określa Komisja Nadzoru Finansowego

w uchwale, na wniosek Funduszu.

Rozdział 16

Zakończenie działalności instytucji pomostowej

Art. 195. Zakończenie działalności instytucji pomostowej następuje z dniem:

1) otwarcia likwidacji;

2) zbycia przedsiębiorstwa instytucji pomostowej lub wszystkich praw

majątkowych związanych z prowadzeniem działalności i przejęciem przez

osobę trzecią wszystkich zobowiązań innych niż zobowiązania wobec

Funduszu.

Art. 196. 1. Fundusz wydaje decyzję o likwidacji instytucji pomostowej,

jeżeli upłynął okres, o którym mowa w art. 181 ust. 3, i nie zostały zbyte lub

przeniesione wszystkie prawa majątkowe związane z prowadzeniem działalności.

Przepisu art. 156a ustawy – Prawo bankowe nie stosuje się.

2. W przypadku, o którym mowa w art. 189, Fundusz wydaje decyzję

o ograniczeniu działalności instytucji pomostowej w zakresie, w jakim został

spełniony warunek, o którym mowa w ust. 1. Przepisy art. 197 ust. 4 stosuje się

odpowiednio.

3. W przypadku instytucji pomostowej działającej na podstawie przepisów

ustawy – Prawo bankowe dotyczących banku w formie spółki akcyjnej Fundusz

może wystąpić z wnioskiem do Komisji Nadzoru Finansowego o uchylenie

zezwolenia na utworzenie instytucji pomostowej. Przepisu art. 155 Kodeksu

postępowania administracyjnego w zakresie obowiązku uzyskania zgody strony nie

stosuje się.

4. W przypadku instytucji pomostowej działającej na podstawie przepisów

ustawy o obrocie instrumentami finansowymi Fundusz może wystąpić

z wnioskiem do Komisji Nadzoru Finansowego o uchylenie zezwolenia na

prowadzenie działalności maklerskiej. Przepisu art. 155 Kodeksu postępowania

administracyjnego w zakresie obowiązku uzyskania zgody strony nie stosuje się.

27.02.2019

©Telksinoe s. 150/256

5. Fundusz może podjąć decyzję o likwidacji instytucji pomostowej,

w przypadku gdy większość praw majątkowych i zobowiązań związanych

z wykonywaniem działalności została zbyta lub przeniesiona.

6. W przypadku zbycia lub przeniesienia wszystkich praw majątkowych

instytucji pomostowej Fundusz może dokonać obniżenia funduszy własnych

instytucji pomostowej działającej na podstawie przepisów ustawy – Prawo

bankowe dotyczących banku w formie spółki akcyjnej do poziomu określonego

w art. 183.

Art. 197. 1. Zarząd nad majątkiem likwidowanej instytucji pomostowej

obejmuje powołany przez Fundusz likwidator, na którego przechodzą uprawnienia

zastrzeżone w ustawie i statucie albo umowie spółki dla organów instytucji

pomostowej.

2. Likwidator reprezentuje instytucję pomostową.

3. Z dniem przejęcia zarządu majątkiem likwidowanej instytucji pomostowej

przez likwidatora:

1) zarząd instytucji pomostowej i rada nadzorcza ulegają rozwiązaniu,

a mandaty ich członków wygasają;

2) ustanowione prokury i pełnomocnictwa wygasają.

4. Do likwidacji instytucji pomostowej stosuje się przepisy Kodeksu spółek

handlowych, z tym że:

1) w okresie likwidacji nie wypłaca się dywidendy ani oprocentowania

udziałów;

2) bilans otwarcia likwidacji, program likwidacji oraz rachunek

przeprowadzonej likwidacji podlegają zatwierdzeniu przez Fundusz;

3) przepisów art. 474 § 1 Kodeksu spółek handlowych nie stosuje się;

4) likwidator, nie rzadziej niż raz na miesiąc, składa Funduszowi sprawozdania

z przebiegu likwidacji.

5. Fundusz informuje Komisję Nadzoru Finansowego o przebiegu likwidacji

w okresach kwartalnych.

Art. 198. 1. Po zakończeniu likwidacji likwidator sporządza sprawozdanie

likwidacyjne i składa je Funduszowi, Komisji Nadzoru Finansowego oraz sądowi

rejestrowemu wraz z wnioskiem o wykreślenie instytucji pomostowej z rejestru.

27.02.2019

©Telksinoe s. 151/256

2. Sprawozdanie likwidacyjne zatwierdza Fundusz.

Art. 199. Fundusz może odwołać likwidatora w przypadku, gdy prowadzi on

likwidację w sposób zagrażający realizacji celów przymusowej restrukturyzacji.

Art. 200. 1. Jeżeli według bilansu sporządzonego na koniec okresu

sprawozdawczego aktywa instytucji pomostowej działającej na podstawie

przepisów ustawy – Prawo bankowe dotyczących banku w formie spółki akcyjnej

nie wystarczają na zaspokojenie jej zobowiązań lub jeżeli z powodów związanych

bezpośrednio z sytuacją finansową instytucji pomostowej nie reguluje ona swoich

zobowiązań wobec deponentów w zakresie wypłaty środków objętych ochroną

gwarancyjną, zarząd instytucji pomostowej lub likwidator powiadamiają

niezwłocznie Fundusz.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Fundusz występuje z wnioskiem

do Komisji Nadzoru Finansowego o zawieszenie działalności instytucji

pomostowej i wystąpienie do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie jej

upadłości. Przepisy art. 158 ust. 1 i 2 ustawy – Prawo bankowe stosuje się

odpowiednio.

3. Fundusz może wystąpić z wnioskiem do Komisji Nadzoru Finansowego

o uchylenie zezwolenia na utworzenie instytucji pomostowej działającej na

podstawie przepisów ustawy – Prawo bankowe dotyczących banku w formie spółki

akcyjnej także w przypadku, gdy wystąpiły okoliczności grożące

niewypłacalnością lub obniżeniem sumy funduszy własnych w stopniu

powodującym niespełnienie wymagań dotyczących utworzenia instytucji

pomostowej. Przepisu art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego

w zakresie uzyskania zgody strony nie stosuje się.

Rozdział 17

Umorzenie lub konwersja zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji

Art. 201. 1. Fundusz może, bez zgody właścicieli oraz wierzycieli podmiotu

w restrukturyzacji, dokonać:

1) umorzenia lub konwersji zobowiązań w celu dokapitalizowania podmiotu

w restrukturyzacji;

2) umorzenia lub konwersji zobowiązań przenoszonych do instytucji

pomostowej w celu wyposażenia jej w fundusze własne;

27.02.2019

©Telksinoe s. 152/256

3) umorzenia lub konwersji zobowiązań przenoszonych w ramach instrumentu

wydzielenia praw majątkowych;

4) umorzenia lub konwersji zobowiązań w ramach instrumentu przejęcia

przedsiębiorstwa.

2. Umorzenie lub konwersja zobowiązań w celu dokapitalizowania podmiotu

w restrukturyzacji jest dopuszczalna, w przypadku gdy w jej wyniku podmiot

w restrukturyzacji spełni określone odrębnymi przepisami warunki prowadzenia

działalności oraz istnieją uzasadnione przesłanki, że w wyniku restrukturyzacji,

o której mowa w art. 214, osiągnie długoterminową stabilność finansową.

3. Dokonanie przez Fundusz umorzenia lub konwersji zobowiązań, o których

mowa w ust. 1, może prowadzić do zmiany formy prawnej podmiotu

w restrukturyzacji.

Art. 202. 1. Przed dokonaniem umorzenia lub konwersji zobowiązań

Fundusz, na podstawie oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, ustala

wielkość strat do pokrycia i kwotę, o jaką powinny wzrosnąć fundusze własne

podmiotu w restrukturyzacji, aby spełnić warunki określone w art. 201 ust. 2, lub

kwotę niezbędną do zapewnienia funduszy własnych instytucji pomostowej lub

podmiotu zarządzającego aktywami.

2. Dokonując ustalenia wysokości niezbędnych funduszy własnych, Fundusz

uwzględnia przewidywane potrzeby kapitałowe podmiotu w restrukturyzacji,

instytucji pomostowej lub podmiotu zarządzającego aktywami w okresie co

najmniej 12 miesięcy.

3. Jeżeli ustalenia zostały dokonane na podstawie wstępnego oszacowania,

a w wyniku oszacowania końcowego wielkość strat do pokrycia jest inna niż

określona we wstępnym oszacowaniu, Fundusz dokonuje ich ponownego ustalenia.

Art. 203. Przed lub równocześnie z dokonaniem umorzenia lub konwersji

zobowiązań Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji instrumentów

kapitałowych zgodnie z art. 72.

Art. 204. 1. Wierzyciele, których wierzytelności podlegają konwersji,

obejmują prawa udziałowe w liczbie wynikającej z wartości konwertowanych

wierzytelności oraz ceny emisyjnej ustalonej w uchwale o podwyższeniu kapitału

zakładowego.

27.02.2019

©Telksinoe s. 153/256

2. Z chwilą podjęcia uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego

w związku z umorzeniem lub konwersją zobowiązań przyjmuje się, że wierzyciele,

których wierzytelności podlegają konwersji, obejmują wyemitowane prawa

udziałowe poprzez ich pokrycie konwertowanymi wierzytelnościami. Przepisów

art. 259, art. 262 § 2 pkt 2 oraz art. 431 § 2 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych nie

stosuje się.

Art. 205. 1. W przypadku gdy podmiot w restrukturyzacji wyemitował

instrumenty finansowe, które przewidują redukcję kwoty zobowiązania lub

konwersję zobowiązania na prawa udziałowe lub inne pozycje funduszy własnych

w przypadku zdarzenia powiązanego z sytuacją finansową, wypłacalnością,

pozycją kapitałową lub poziomem funduszy własnych, w przypadku umorzenia lub

konwersji zobowiązań zobowiązanie umarza się lub dokonuje się jego konwersji

zgodnie z warunkami emisji.

2. Instrumenty, których warunki emisji przewidywały ich umorzenie lub

konwersję na kapitał w przypadku pogorszenia się sytuacji podmiotu, podlegają

umorzeniu lub konwersji w pierwszej kolejności.

3. Wobec praw udziałowych powstałych w wyniku konwersji oraz

instrumentów, które nie podlegały umorzeniu lub konwersji w pełnej kwocie,

Fundusz może zastosować umorzenie lub konwersję zobowiązań.

Art. 206. 1. Przedmiotem umorzenia lub konwersji zobowiązań mogą być

zobowiązania podmiotu w restrukturyzacji, z wyjątkiem zobowiązań:

1) z tytułu środków gwarantowanych;

2) zabezpieczonych, w tym zobowiązań z tytułu listów zastawnych oraz

zobowiązań w postaci instrumentów finansowych, które stanowią integralną

część puli zabezpieczonej zgodnie z prawem właściwym w sposób podobny

do listów zastawnych;

3) wynikających z posiadania przez podmiot w restrukturyzacji praw

majątkowych lub środków pieniężnych należących do klientów, w tym

zdeponowanych w ich imieniu przez fundusze inwestycyjne lub alternatywne

fundusze inwestycyjne, pod warunkiem że takie prawa majątkowe lub środki

podlegają ochronie zgodnie z ustawą – Prawo upadłościowe;

27.02.2019

©Telksinoe s. 154/256

4) wynikających ze stosunku powierniczego między podmiotem

w restrukturyzacji a innym podmiotem, pod warunkiem że takie zobowiązanie

podlega ochronie na mocy ustawy – Prawo upadłościowe lub ustawy z dnia

23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny;

5) wobec banków krajowych, banków zagranicznych, innych instytucji

kredytowych oraz firm inwestycyjnych, o pierwotnym terminie

wymagalności krótszym niż 7 dni, z wyjątkiem zobowiązań pomiędzy

podmiotami należącymi do tej samej grupy;

6) wynikających z uczestnictwa w systemach płatności, systemach rozrachunku

lub zobowiązań wobec operatorów tych systemów lub ich uczestników

powstałych w wyniku uczestnictwa w takim systemie, które staną się

wymagalne w terminie krótszym niż 7 dni;

7) wobec pracowników, w szczególności wynikających z należnego

wynagrodzenia i świadczeń emerytalnych, z wyjątkiem zobowiązań

wynikających ze zmiennych składników wynagrodzenia:

a) nieregulowanych przez układ zbiorowy pracy lub

b) pracowników, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil

ryzyka, o których mowa w art. 9ca ust. 1 ustawy – Prawo bankowe

i art. 110v ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi;

8) wobec wierzycieli, wynikających z dostawy towarów i świadczenia usług,

które mają istotne znaczenie dla bieżącej działalności podmiotu

w restrukturyzacji, w tym usług informatycznych, usług użyteczności

publicznej oraz usług najmu, obsługi oraz utrzymania budynków

i pomieszczeń;

9) wobec organów podatkowych i zobowiązań z tytułu ubezpieczeń

społecznych;

10) z tytułu składek na rzecz Funduszu oraz innych oficjalnie uznanych systemów

gwarantowania.

2. Przedmiotem umorzenia lub konwersji zobowiązań mogą być

zobowiązania, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w części przewyższającej wartość

ustanowionych zabezpieczeń.

3. Fundusz może wyłączyć z umorzenia lub konwersji zobowiązań w całości

lub części zobowiązania, których:

27.02.2019

©Telksinoe s. 155/256

1) umorzenie lub konwersja nie są możliwe w terminie niezbędnym z punktu

widzenia realizacji celów przymusowej restrukturyzacji;

2) wyłączenie jest niezbędne w celu uzyskania ciągłości funkcji krytycznych

i głównych linii biznesowych w sposób pozwalający zachować zdolność

podmiotu w restrukturyzacji do kontynuowania kluczowych operacji, usług

i transakcji;

3) wyłączenie jest niezbędne i proporcjonalne w celu uniknięcia szerokiego

rozprzestrzeniania się ryzyka zarażania, zwłaszcza przez przenoszenie strat

z jednej instytucji na drugą ze względu na istniejące powiązania,

w szczególności zagrażającego wypłacie środków objętych ochroną

gwarancyjną należących do osób fizycznych, mikroprzedsiębiorców, małych

i średnich przedsiębiorców, które mogłoby istotnie zagrozić funkcjonowaniu

rynku finansowego, w tym jego infrastruktury, w sposób, który może

poważnie zakłócić funkcjonowanie gospodarki;

4) umorzenie lub konwersja prowadziłyby do strat pozostałych wierzycieli

w stopniu większym, niż gdyby zostały one wyłączone z umorzenia lub

konwersji.

4. Fundusz przed dokonaniem wyłączenia, o którym mowa w ust. 3,

powiadamia Komisję Europejską.

5. W przypadku gdy wyłączenie, o którym mowa w ust. 3, wymaga

wykorzystania środków z funduszy przymusowej restrukturyzacji, Fundusz

dokonuje wyłączenia, jeżeli Komisja Europejska w ciągu 24 godzin albo

w terminie dłuższym, uzgodnionym z Funduszem, nie zgłosi sprzeciwu wobec

wyłączenia. Jeżeli Komisja Europejska określi warunki wyłączenia, Fundusz może

dokonać wyłączenia w przypadku spełnienia tych warunków.

Art. 207. 1. Dokonując oceny zasadności wyłączenia z umorzenia lub

konwersji zobowiązań z tytułu instrumentów pochodnych lub sprzedaży

instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu, Fundusz uwzględnia

ocenę utraty wartości wynikającą z zamknięcia kontraktów instrumentów

pochodnych lub transakcji sprzedaży w odniesieniu do wielkości strat, które mogą

zostać pokryte w wyniku umorzenia zobowiązań z tytułu instrumentów

pochodnych lub transakcji sprzedaży.

27.02.2019

©Telksinoe s. 156/256

2. Jeżeli instrumenty pochodne lub sprzedaż instrumentów finansowych ze

zobowiązaniem do ich odkupu nie zostały wyłączone z umorzenia lub konwersji,

Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji wynikających z nich zobowiązań.

Fundusz dokonuje zamknięcia kontraktów instrumentów pochodnych lub

transakcji sprzedaży instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu

przed dokonaniem umorzenia lub konwersji tych zobowiązań.

3. W przypadku gdy instrument pochodny lub transakcja sprzedaży

instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu zawiera klauzulę

kompensacyjną, w ramach oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, na

potrzeby umorzenia lub konwersji tych zobowiązań ustala się wartość netto

zobowiązania z tego instrumentu lub transakcji.

Art. 208. 1. Umorzeniu lub konwersji podlegają zobowiązania z tytułu

kapitału i należnych odsetek.

2. Jeżeli umorzeniu lub konwersji podlega zobowiązanie lub prawo udziałowe

w części, warunki umowne dla części nieobjętej umorzeniem lub konwersją nie

ulegają zmianie, z wyłączeniem podstawy naliczania odsetek.

Art. 209. 1. Kwotę umarzanych lub konwertowanych zobowiązań ustala się

jako różnicę sumy kwot ustalonych zgodnie z art. 202 ust. 1 i strat pokrytych

zgodnie z art. 203.

2. Zobowiązania w kwocie, o której mowa w ust. 1, podlegają umorzeniu do

wysokości strat niepokrytych zgodnie z art. 203, a w pozostałej kwocie – konwersji

na prawa udziałowe.

3. Umorzenia i konwersji dokonuje się w następującej kolejności:

1) instrumenty kapitałowe zgodnie z kolejnością określoną w art. 72 ust. 1;

2) pozostałe zobowiązania podporządkowane, jeżeli kwota umorzenia lub

konwersji wierzytelności, o których mowa w pkt 1, jest mniejsza niż

konieczna kwota umorzenia lub konwersji;

3) pozostałe zobowiązania, jeżeli kwota umorzenia lub konwersji

wierzytelności, o których mowa w pkt 1 i 2, jest niższa niż konieczna kwota

umorzenia lub konwersji.

27.02.2019

©Telksinoe s. 157/256

4. Umorzenia lub konwersji zobowiązań, o których mowa w ust. 3 pkt 3,

dokonuje się w kolejności odwrotnej do kolejności zaspokajania należności,

o której mowa w art. 440 ustawy – Prawo upadłościowe.

5. Fundusz dokonuje umorzenia lub konwersji zobowiązań zgodnie

z kolejnością określoną w ust. 3, z uwzględnieniem wyłączeń, o których mowa

w art. 206 ust. 3.

Art. 210. 1. Jeżeli do osiągnięcia koniecznej kwoty umorzenia lub konwersji

nie jest konieczne całkowite umorzenie lub konwersja zobowiązań danej kategorii,

o której mowa w art. 209 ust. 3, zobowiązania w tej kategorii podlegają umorzeniu

lub konwersji proporcjonalnie do wartości zobowiązania, o ile Fundusz nie dokonał

wyłączenia, o którym mowa w art. 206 ust. 3.

1a. Jeżeli Fundusz dokonał wyłączenia, o którym mowa w art. 206 ust. 3,

może dokonać umorzenia pozostałych zobowiązań w danej kategorii w stopniu

wyższym niż proporcjonalnie do wartości zobowiązania lub dokonać konwersji

w stopniu wyższym niż proporcjonalnie do wartości zobowiązania, w tym przez

zastosowanie zróżnicowanych stóp konwersji, o ile nie zostanie spełniony

warunek, o którym mowa w art. 242 ust. 1.

2. Jeżeli w celu pokrycia strat ustalonych zgodnie z art. 202 nie dokonano

umorzenia wszystkich praw udziałowych dotychczasowych właścicieli podmiotu

w restrukturyzacji, Fundusz może zastosować zróżnicowanie stóp konwersji

zobowiązań na prawa udziałowe w celu proporcjonalnego zmniejszenia udziału

dotychczasowych właścicieli.

2a. Fundusz może zastosować zróżnicowanie stóp konwersji, jeżeli określona

w oszacowaniu wartość instrumentów własnościowych wydawanych w wyniku

konwersji, o której mowa w art. 138 ust. 8, różni się od kwoty, o jaką, zgodnie

z art. 202, powinny wzrosnąć fundusze własne podmiotu w restrukturyzacji.

2b. W przypadku stosowania zróżnicowania stóp konwersji, o których mowa

w ust. 2 i 2a, stopa konwersji może wynieść zero.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, zróżnicowanie stóp konwersji

powinno uwzględniać kolejność zaspokajania należności, o której mowa w art. 440

ust. 2 ustawy – Prawo upadłościowe.

4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić,

w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Funduszu, szczegółowe zasady

27.02.2019

©Telksinoe s. 158/256

ustalania zróżnicowanych stóp konwersji, uwzględniając zasady przymusowej

restrukturyzacji, o których mowa w art. 110 ust. 3 pkt 3 i 4.

Art. 211. 1. Właścicielom, którzy objęli prawa udziałowe w wyniku

konwersji, prawa te wydaje się niezwłocznie na ich żądanie, po zarejestrowaniu

podwyższenia kapitału zakładowego.

2. Prawo wykonywania głosu z praw udziałowych objętych w wyniku

konwersji pozostaje zawieszone do czasu zakończenia oszacowania, o którym

mowa w art. 137 ust. 2, a w przypadku wydania przez Fundusz decyzji o zmianie

poziomu umorzenia lub konwersji zgodnie z art. 138 ust. 3 pkt 1 – do dnia,

w którym decyzja stanie się wykonalna.

Art. 212. Do konwersji zobowiązań przepisów art. 7 ust. 1 i art. 69 ustawy

o ofercie publicznej, art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o obrocie instrumentami

finansowymi oraz art. 4181 § 1, art. 441 i art. 456 Kodeksu spółek handlowych nie

stosuje się.

Art. 213. W przypadku gdy podmiot w restrukturyzacji jest zobowiązany do

spłaty zobowiązania podporządkowanego, spełniającego warunki, o których mowa

w art. 63 rozporządzenia nr 575/2013, odsetek lub innych płatności z tego tytułu,

Fundusz może zawiesić spłatę tych zobowiązań w części niepodlegającej

umorzeniu lub konwersji zobowiązań, do chwili spełnienia przez ten podmiot

wymogów prowadzenia działalności określonych w przepisach odrębnych.

Art. 214. 1. Administrator lub pełnomocnik powołany przez Fundusz,

w terminie nie dłuższym niż miesiąc od dnia doręczenia decyzji Funduszu

o umorzeniu lub konwersji zobowiązań, opracowuje program restrukturyzacji

i nadzoruje jego wykonanie. Fundusz może przedłużyć termin opracowania

programu do 2 miesięcy od dnia doręczenia tej decyzji, w szczególności

w przypadku notyfikacji pomocy publicznej dla podmiotu w restrukturyzacji.

2. Celem programu restrukturyzacji jest osiągnięcie przez podmiot

w restrukturyzacji długoterminowej stabilności finansowej.

3. Program powinien zawierać co najmniej:

1) analizę przyczyn bieżącej sytuacji podmiotu w restrukturyzacji;

27.02.2019

©Telksinoe s. 159/256

2) założenia przyjęte do przygotowania programu dotyczące warunków

gospodarczych i warunków na rynkach finansowych, w których podmiot

będzie prowadzić działalność, i ich uzasadnienie;

3) ocenę bieżącej sytuacji podmiotu w restrukturyzacji, w tym jego pozycji

rynkowej (konkurencyjnej);

4) opis działań, które zostaną podjęte w celu przywrócenia długoterminowej

stabilności finansowej podmiotu w restrukturyzacji;

5) niezbędne zasoby rzeczowe i finansowe do realizacji programu oraz sposób

ich zapewnienia;

6) harmonogram działań i podział odpowiedzialności za ich realizację;

7) opis obecnego i przewidywanego stanu rynków finansowych w scenariuszu

optymistycznym i pesymistycznym, z uwzględnieniem skrajnych warunków

pozwalających określić obszary największej wrażliwości podmiotu

w restrukturyzacji na zmianę warunków zewnętrznych.

4. Działania, o których mowa w ust. 3 pkt 4, mogą obejmować:

1) zaprzestanie prowadzenia działalności przynoszącej straty lub związanej

z podwyższonym ryzykiem;

2) sprzedaż aktywów, linii biznesowych lub części przedsiębiorstwa podmiotu

w restrukturyzacji;

3) reorganizację podmiotu w restrukturyzacji;

4) zmiany w rozwiązaniach operacyjnych;

5) restrukturyzację działalności podmiotu w restrukturyzacji w celu

przywrócenia konkurencyjności lub rentowności;

6) zmiany w sposobie finansowania działalności i wsparcia kapitałowego

podmiotu w restrukturyzacji.

5. Założenia, o których mowa w ust. 3 pkt 2, porównuje się z założeniami

przyjmowanymi przez inne podmioty sektora lub przeciętnymi prognozami dla

sektora.

Art. 215. 1. Jeżeli umorzenie lub konwersję zobowiązań zastosowano wobec

więcej niż jednego podmiotu grupy, program restrukturyzacji określający działania

wobec podmiotów grupy opracowuje podmiot dominujący.

2. Krajowy podmiot dominujący przekazuje program restrukturyzacji

Funduszowi. Fundusz przekazuje plan właściwym organom przymusowej

27.02.2019

©Telksinoe s. 160/256

restrukturyzacji podmiotów zależnych i Europejskiemu Urzędowi Nadzoru

Bankowego.

Art. 216. 1. Fundusz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego,

dokonuje oceny programu restrukturyzacji, w terminie miesiąca od dnia otrzymania

programu. Komisja przekazuje opinię do programu w terminie 10 dni roboczych od

dnia otrzymania wniosku Funduszu o wydanie takiej opinii.

2. Fundusz, uwzględniając opinię Komisji Nadzoru Finansowego, akceptuje

program restrukturyzacji, jeżeli uzna za prawdopodobne osiągnięcie jego celu,

określając jednocześnie terminy przekazywania sprawozdań z realizacji programu,

albo przekazuje uwagi i zastrzeżenia w celu jego uzupełnienia lub zmiany.

3. Administrator lub pełnomocnik powołany przez Fundusz, w terminie

14 dni od dnia otrzymania uwag i zastrzeżeń do programu, przekazuje zmieniony

plan Funduszowi. Fundusz, w terminie 7 dni od dnia otrzymania zmienionego

programu, dokonuje jego ponownej oceny.

4. Administrator lub pełnomocnik powołany przez Fundusz przekazuje

Funduszowi sprawozdania z realizacji programu restrukturyzacji w okresach nie

dłuższych niż półroczne.

5. Fundusz może, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego,

zobowiązać administratora lub pełnomocnika do zmiany lub ponownego

opracowania programu restrukturyzacji w przypadku, gdy jego realizacja nie jest

należyta lub osiągnięcie celu programu nie będzie możliwe.

6. Jeżeli cele programu restrukturyzacji zostały osiągnięte, Fundusz zwołuje

walne zgromadzenie akcjonariuszy, zgromadzenie wspólników albo walne

zgromadzenie członków w celu odwołania dotychczasowej rady nadzorczej i

powołania nowej rady nadzorczej.

7. Rada nadzorcza powołuje zarząd podmiotu w restrukturyzacji.

W przypadku banku w restrukturyzacji powołanie jest skuteczne z dniem

udzielenia zgody, o której mowa w art. 22b ust. 1 ustawy – Prawo bankowe.

Art. 217. 1. Umorzenie praw udziałowych oraz umorzenie lub konwersja

zobowiązań są skuteczne wobec podmiotu w restrukturyzacji oraz objętych nimi

właścicieli i wierzycieli bez względu na limity i ograniczenia w zakresie

obejmowania praw udziałowych i inwestowania środków.

27.02.2019

©Telksinoe s. 161/256

2. W przypadku gdy w wyniku umorzenia lub konwersji zobowiązań

podmiot, którego wierzytelności zostały skonwertowane na prawa udziałowe, lub

inny wierzyciel podmiotu w restrukturyzacji przekracza limity i ograniczenia

w zakresie obejmowania praw udziałowych i inwestowania środków, Komisja

Nadzoru Finansowego w porozumieniu z Funduszem określi termin osiągnięcia ich

właściwego poziomu.

3. Jeżeli wierzyciel, o którym mowa w ust. 2, nie podlega nadzorowi Komisji

Nadzoru Finansowego, powinien zapewnić przestrzeganie obowiązujących go

limitów i ograniczeń w zakresie obejmowania praw udziałowych i inwestowania

środków, w terminie nie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia opublikowania decyzji

Funduszu o umorzeniu lub konwersji zobowiązań.

Art. 218. Wierzyciel, o którym mowa w art. 217 ust. 2, który w wyniku

konwersji zobowiązań przekroczy progi procentowe określone w art. 25

ust. 1 ustawy – Prawo bankowe, jest obowiązany, w terminie określonym w art. 25

ust. 5 tej ustawy, złożyć zawiadomienie, o którym mowa w art. 25 ust. 1 tej ustawy.

Przepisy art. 25 ust. 7–9 i art. 25a–25o ustawy – Prawo bankowe oraz art. 175

ust. 4–6 stosuje się odpowiednio.

Art. 219. Wierzyciel, o którym mowa w art. 217 ust. 2, który w wyniku

konwersji zobowiązań przekroczy progi określone w art. 106 ust. 1 ustawy

o obrocie instrumentami finansowymi, jest obowiązany, w terminie określonym

w art. 106 ust. 5 tej ustawy, złożyć zawiadomienie, o którym mowa w art. 106

ust. 1 tej ustawy. Przepisy art. 106 ust. 7–9 i art. 106a–106n ustawy o obrocie

instrumentami finansowymi oraz art. 175 ust. 4–6 stosuje się odpowiednio.

Art. 220. Jeżeli przekroczenie progu 33% lub 66% ogólnej liczby głosów

w spółce publicznej nastąpiło w wyniku konwersji wierzytelności na akcje

podmiotu w restrukturyzacji, obowiązek ogłoszenia wezwania do zapisywania się

na sprzedaż lub zamianę akcji w rozumieniu art. 73 lub art. 74 ustawy o ofercie

publicznej ma zastosowanie, w przypadku gdy po takim nabyciu akcji udział

w ogólnej liczbie głosów uległ dalszemu zwiększeniu. Termin wykonania tego

obowiązku liczy się od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące

zwiększenie udziału w ogólnej liczbie głosów.

27.02.2019

©Telksinoes. 162/256

Art. 221. Z chwilą wpisu do rejestru podwyższenia lub obniżenia kapitału

zakładowego podmiotu w restrukturyzacji ulegają umorzeniu postępowania

zabezpieczające i egzekucyjne prowadzone przeciwko temu podmiotowi w celu

zaspokojenia wierzytelności objętych umorzeniem lub konwersją zobowiązań,

a tytuły wykonawcze lub egzekucyjne, które stanowiły podstawę do prowadzenia

takich postępowań, tracą wykonalność.

Art. 222. 1. W przypadku emisji instrumentu finansowego lub zaciągnięcia

zobowiązania, dla których prawem właściwym jest prawo państwa trzeciego,

podmiot emitujący instrument finansowy lub zaciągający zobowiązanie, które nie

zostały wyłączone z umorzenia lub konwersji na podstawie art. 206 ust. 1 i nie

należą do kategorii drugiej należności podlegających zaspokojeniu z funduszy

masy upadłości banku albo z funduszy masy upadłości kasy, jest zobowiązany:

1) zawrzeć w warunkach emisji lub umowie zastrzeżenie o możliwości

zastosowania wobec takiego instrumentu lub zobowiązania instrumentu

umorzenia lub konwersji zobowiązań, w sposób zapewniający zapoznanie się

z tym zastrzeżeniem przez nabywcę instrumentu finansowego lub stronę

umowy, na podstawie której podmiot zaciąga zobowiązanie;

2) uzyskać zgodę nabywcy instrumentu finansowego lub strony umowy, na

podstawie której podmiot zaciąga zobowiązanie, na uznanie skutków decyzji

o zastosowaniu instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań.

2. Fundusz może zwolnić podmiot z obowiązku określonego w ust. 1,

w przypadku gdy prawo właściwe dla instrumentu finansowego lub umowy

zapewnia bezwarunkowe uznanie skutków decyzji Funduszu o umorzeniu lub

konwersji zobowiązań. W takim przypadku Fundusz może żądać przedstawienia

przez ten podmiot opinii prawnej.

Rozdział 18

Wydzielenie praw majątkowych

Art. 223. Wydzielenie praw majątkowych jest możliwe w przypadku, gdy:

1) likwidacja praw majątkowych mogłaby mieć istotny niekorzystny wpływ na

sytuację na rynku, w szczególności na ceny takich praw majątkowych;

27.02.2019

©Telksinoe s. 163/256

2) przeniesienie praw majątkowych do podmiotu zarządzającego aktywami jest

konieczne dla kontynuowania działalności podmiotu w restrukturyzacji lub

instytucji pomostowej lub

3) przeniesienie praw majątkowych do podmiotu zarządzającego aktywami

zwiększy przychody z tych praw.

Art. 224. 1. Fundusz może utworzyć podmiot lub większą liczbę podmiotów

zarządzających aktywami, w formie spółki kapitałowej.

2. Przedmiotem działalności podmiotu zarządzającego aktywami jest

zarządzanie przeniesionymi do niego prawami majątkowymi i zobowiązaniami

z jednego albo kilku podmiotów w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej,

w tym ich zbycie.

3. Podmiot zarządzający aktywami może także świadczyć usługi zarządzania

innymi prawami majątkowymi na rzecz Funduszu, na podstawie umowy.

4. Fundusz wnosi kapitał założycielski podmiotu zarządzającego aktywami

z funduszy przymusowej restrukturyzacji.

5. Fundusz pokrywa, z funduszy przymusowej restrukturyzacji,

w niezbędnym zakresie, koszty działalności podmiotu zarządzającego aktywami,

jeżeli nie osiąga on wystarczających przychodów z zarządzania lub nie zarządza

przeniesionymi prawami majątkowymi.

6. Jeżeli Fundusz nie jest jedynym akcjonariuszem albo udziałowcem

podmiotu zarządzającego aktywami, przysługują mu uprawnienia w zakresie:

1) zatwierdzania statutu albo umowy spółki;

2) wyboru albo zatwierdzenia powołania członków organów podmiotu

zarządzającego aktywami;

3) określania zasad wynagradzania członków organów podmiotu zarządzającego

aktywami oraz zakresu ich obowiązków;

4) zatwierdzania strategii i profilu ryzyka podmiotu zarządzającego aktywami.

Art. 225. 1. Przeniesienie praw majątkowych i zobowiązań następuje na

podstawie decyzji Funduszu.

2. Fundusz może dokonać zwrotnego przeniesienia wybranych praw

majątkowych lub zobowiązań, które były przedmiotem przeniesienia, o którym

27.02.2019

©Telksinoe s. 164/256

mowa w art. 223, odpowiednio do podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji

pomostowej, jeżeli wystąpi jedna z następujących okoliczności:

1) taką możliwość przewiduje decyzja o przeniesieniu albo

2) nie należą one do kategorii praw majątkowych lub zobowiązań określonych

w decyzji o przeniesieniu lub nie spełniają warunków przeniesienia

określonych w tej decyzji.

3. Szczegółowe warunki i tryb przeniesienia oraz zwrotnego przeniesienia

określa decyzja Funduszu.

4. Z chwilą przeniesienia podmiot zarządzający aktywami wstępuje w prawa

i obowiązki podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej w zakresie

nabytych praw majątkowych i związanych z nimi zobowiązań.

5. Na podmiot zarządzający aktywami przechodzą zezwolenia, z wyjątkiem

zezwolenia na utworzenie banku oraz zezwolenia na rozpoczęcie przez bank

działalności, oraz koncesje i ulgi, które zostały udzielone podmiotowi

w restrukturyzacji na podstawie przepisów obowiązujących na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej w związku z utworzeniem lub działalnością, o ile:

1) są związane z przeniesionymi prawami majątkowymi lub zobowiązaniami;

2) odrębne przepisy lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi nie

stanowią inaczej.

6. Ujawnienie w księgach wieczystych lub innych rejestrach przejścia na

podmiot zarządzający aktywami praw związanych z przeniesionymi prawami

majątkowymi lub zobowiązaniami, ujawnionych w tych księgach lub innych

rejestrach, następuje na jego wniosek, na postawie decyzji Funduszu, o której

mowa w ust. 1.

7. Podmiot zarządzający aktywami nie odpowiada za zobowiązania

podatkowe podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej.

8. W postępowaniach dotyczących przeniesionych praw majątkowych

i zobowiązań, wszczętych przez podmiot w restrukturyzacji lub instytucję

pomostową i niezakończonych przed dniem doręczenia decyzji Funduszu

o przeniesieniu praw majątkowych ostateczną decyzją administracyjną,

postanowieniem albo orzeczeniem, w miejsce podmiotu w restrukturyzacji lub

instytucji pomostowej wstępuje podmiot zarządzający aktywami, z dniem

doręczenia mu decyzji Funduszu.

27.02.2019

©Telksinoe s. 165/256

Art. 226. 1. Jeżeli ustalona zgodnie z art. 137 ust. 2 i 3 wartość

przenoszonych praw majątkowych przekracza wartość przenoszonych zobowiązań,

przeniesienie następuje za wynagrodzeniem w wysokości nadwyżki wartości

przenoszonych praw majątkowych nad wartością przenoszonych zobowiązań.

2. Jeżeli ustalona zgodnie z art. 137 ust. 2 i 3 wartość przenoszonych

zobowiązań przekracza wartość przenoszonych praw majątkowych, nadwyżka

wartości przenoszonych zobowiązań nad wartością przenoszonych praw

majątkowych stanowi zobowiązanie podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji

pomostowej wobec podmiotu zarządzającego aktywami.

3. Wynagrodzenie ustalone zgodnie z ust. 1 podmiot zarządzający aktywami

powinien zapłacić na rzecz podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej

w formie i w terminie ustalonych w decyzji Funduszu o przeniesieniu praw

majątkowych, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy od dnia przeniesienia.

4. Sposób i termin wykonania zobowiązania ustalonego zgodnie

z ust. 2 określa Fundusz w decyzji o przeniesieniu praw majątkowych.

Art. 227. Fundusz może przenieść do podmiotu zarządzającego aktywami

prawa majątkowe i zobowiązania z więcej niż jednego podmiotu w restrukturyzacji

lub instytucji pomostowej. W takim przypadku podmiot zarządzający aktywami

jest obowiązany zarządzać majątkiem przeniesionym z każdego podmiotu

w restrukturyzacji i instytucji pomostowej oddzielnie lub tak prowadzić ewidencję

działalności, aby możliwe było wydzielenie ich majątku i zobowiązań oraz wyniku

zarządzania nimi.

Art. 228. 1. W przypadku przeniesienia do podmiotu zarządzającego

aktywami praw udziałowych przepisów art. 25–25s ustawy – Prawo bankowe,

art. 106–106n ustawy obrocie instrumentami finansowymi, art. 54–54n ustawy

z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi

funduszami inwestycyjnymi oraz art. 82–98 ustawy z dnia 11 września 2015 r.

o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej nie stosuje się.

2. Podmiot zarządzający aktywami jest zwolniony z obowiązku

zawiadamiania o nabyciu pakietów akcji spółek publicznych, uzyskania zgody

odpowiednich organów na wykonywanie praw z tych akcji oraz przeprowadzania

27.02.2019

©Telksinoe s. 166/256

wezwania do sprzedaży akcji, o których mowa w art. 73 i art. 74 ustawy o ofercie

publicznej.

Art. 229. 1. Przeniesienie, o którym mowa w art. 225 ust. 1, nie wymaga

uzyskania zgody właścicieli, dłużników oraz wierzycieli podmiotu

w restrukturyzacji albo instytucji pomostowej.

2. Właścicielom, dłużnikom i wierzycielom podmiotu w restrukturyzacji nie

przysługują roszczenia do podmiotu zarządzającego aktywami, jego majątku

i członków jego organów w związku z dokonanym przeniesieniem praw

majątkowych lub zarządzaniem aktywami.

3. Fundusz ponosi odpowiedzialność za działania i zaniechania podmiotu

zarządzającego aktywami oraz członków jego organów, na zasadach określonych

w art. 241 i art. 242.

Rozdział 19

Likwidacja podmiotu rezydualnego

Art. 230. 1. W przypadku gdy w wyniku zastosowania instrumentów

przejęcia przedsiębiorstwa lub instytucji pomostowej nie doszło do zbycia

podmiotu w restrukturyzacji albo zastosowanie tych instrumentów nie było

możliwe, podmiot ten podlega likwidacji w drodze postępowania upadłościowego

albo likwidacyjnego.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli:

1) wobec banku w restrukturyzacji zostały spełnione przesłanki, o których mowa

w art. 158 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe, Fundusz może wystąpić

z wnioskiem o ogłoszenie upadłości banku;

2) wobec kasy w restrukturyzacji zostały spełnione przesłanki, o których mowa

w art. 74k ust. 1 lub 2 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-

-kredytowych, Fundusz może wystąpić z wnioskiem o ogłoszenie upadłości

kasy;

3) wobec firmy inwestycyjnej w restrukturyzacji zostały spełnione przesłanki

określone w art. 10 i art. 11 ustawy – Prawo upadłościowe, Fundusz może

wystąpić z wnioskiem o ogłoszenie upadłości firmy inwestycyjnej.

3. Wniosek o ogłoszenie upadłości firmy inwestycyjnej w restrukturyzacji

może zgłosić tylko Fundusz.

27.02.2019

©Telksinoe s. 167/256

4. W przypadkach innych niż określone w ust. 2 Fundusz wydaje decyzję

o likwidacji podmiotu.

5. Fundusz wydaje decyzję o likwidacji podmiotu także w przypadku

prawomocnego oddalenia jego wniosku o ogłoszenie upadłości na podstawie

art. 13 ust. 1 lub 2 ustawy – Prawo upadłościowe, chyba że sąd, oddalając wniosek

o ogłoszenie upadłości, ustalił, że materiał zgromadzony w sprawie daje podstawę

do rozwiązania podmiotu wpisanego do Krajowego Rejestru Sądowego bez

przeprowadzania postępowania likwidacyjnego. Przepisu art. 13 ust. 2a ustawy –

Prawo upadłościowe nie stosuje się.

6. Fundusz może, w drodze decyzji, zobowiązać podmioty, o których mowa

w ust. 2, do świadczenia usług w zakresie i w okresie niezbędnych do prowadzenia

działalności związanej z przeniesionymi: przedsiębiorstwem podmiotu

w restrukturyzacji lub prawami udziałowymi podmiotu w restrukturyzacji,

wybranymi lub wszystkimi prawami majątkowymi lub wybranymi lub wszystkimi

zobowiązaniami podmiotu w restrukturyzacji, przez podmiot, na który są

przenoszone, w szczególności jeżeli świadczyły one takie usługi na rzecz podmiotu

w restrukturyzacji przed dniem wszczęcia przymusowej restrukturyzacji. Okres

świadczenia usług nie może być dłuższy niż 12 miesięcy od dnia wydania decyzji

Funduszu o przejęciu przedsiębiorstwa lub instytucji pomostowej.

7. Usługi, o których mowa w ust. 6, podmiot rezydualny jest obowiązany

świadczyć na warunkach rynkowych, na podstawie umowy zawartej z podmiotem,

na którego rzecz świadczone są usługi. Umowy takie nie mogą zostać rozwiązane

przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 6, bez zgody Funduszu.

Art. 231. 1. Likwidacja podmiotu rezydualnego działającego w formie banku

lub kasy jest prowadzona zgodnie z zasadami obowiązującymi przy likwidacji

spółek handlowych lub spółdzielni, z tym że:

1) w okresie likwidacji nie wypłaca się dywidendy ani oprocentowania

udziałów;

2) bilans otwarcia likwidacji, program likwidacji oraz rachunek

z przeprowadzonej likwidacji podlegają zatwierdzeniu przez Fundusz;

3) likwidator, nie rzadziej niż raz w miesiącu, składa Funduszowi i wierzycielom

sprawozdania z przebiegu likwidacji;

27.02.2019

©Telksinoe s. 168/256

4) podział pomiędzy akcjonariuszy (członków) majątku pozostałego po

zaspokojeniu i zabezpieczeniu wierzycieli nie może nastąpić przed upływem

roku od dnia ostatniego ogłoszenia o otwarciu likwidacji.

2. Szczegółowe warunki i tryb likwidacji podmiotu oraz powołanie

likwidatora określa decyzja, o której mowa w art. 230 ust. 4.

3. Likwidatorowi przysługuje prawo żądania zmiany treści zobowiązania,

o którym mowa w art. 146g ustawy – Prawo bankowe lub w art. 74 f ust. 1 ustawy

o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych. Powództwo rozpoznaje

właściwy miejscowo sąd okręgowy sąd gospodarczy.

4. Likwidator może potrącić z wierzytelności likwidowanego banku lub kasy

dług wynikający z rachunku bankowego lub rachunku prowadzonego przez kasę

także wtedy, gdy terminy jego spłaty jeszcze nie nastąpiły.

5. W przypadku likwidacji podmiotu rezydualnego działającego w formie

banku lub kasy:

1) nie stosuje się art. 463 § 1 Kodeksu spółek handlowych;

2) nie stosuje się art. 118 ustawy – Prawo spółdzielcze, a przepisy art. 119–

129 tej ustawy stosuje się odpowiednio;

3) zarząd nad majątkiem likwidowanego podmiotu rezydualnego obejmuje

likwidator, na którego przechodzą uprawnienia zastrzeżone w ustawie

i statucie dla organów podmiotu rezydualnego; likwidator reprezentuje

podmiot rezydualny w likwidacji w sądzie i poza sądem;

4) kompetencje rady nadzorczej pozostają zawieszone, z zastrzeżeniem art. 103

ust. 5;

5) przepisy art. 74h i art. 74m–74s ustawy o spółdzielczych kasach

oszczędnościowo-kredytowych stosuje się.

6. Po zakończeniu likwidacji likwidator sporządza sprawozdanie

likwidacyjne i składa je Funduszowi oraz sądowi rejestrowemu z wnioskiem

o wykreślenie banku lub kasy z rejestru.

7. Likwidacja innego podmiotu rezydualnego jest prowadzona zgodnie

z zasadami dotyczącymi likwidacji spółek handlowych lub spółdzielni, z tym że:

1) nie stosuje się przepisu art. 463 § 1 Kodeksu spółek handlowych;

2) nie stosuje się przepisów art. 118 ustawy – Prawo spółdzielcze.

8. Likwidatorów podmiotu rezydualnego powołuje i odwołuje Fundusz.

27.02.2019

©Telksinoe s. 169/256

Art. 232. W odniesieniu do podmiotu rezydualnego oraz podmiotów

należących do grupy, do której należy ten podmiot, przepis art. 146 stosuje się.

Art. 233. W postępowaniu upadłościowym prowadzonym wobec podmiotu

rezydualnego przepisów części I tytułu III działu III ustawy – Prawo upadłościowe

nie stosuje się do czynności podjętych w ramach przymusowej restrukturyzacji.

Rozdział 20

Koszty przymusowej restrukturyzacji

Art. 234. 1. Fundusz przekazuje na rzecz podmiotu w restrukturyzacji albo

podmiotu rezydualnego:

1) wynagrodzenie, o którym mowa w art. 174 ust. 5, w części uiszczanej

w formie świadczenia pieniężnego,

2) wynagrodzenie, o którym mowa w art. 190 i art. 226 ust. 1,

3) inne przychody z przymusowej restrukturyzacji

– po potrąceniu kosztów przymusowej restrukturyzacji związanych

z zastosowaniem instrumentów przejęcia przedsiębiorstwa, przeniesienia praw

majątkowych lub zobowiązań do instytucji pomostowej lub podmiotu

zarządzającego aktywami.

2. Fundusz przekazuje na rzecz właścicieli praw udziałowych środki uzyskane

z tytułu:

1) przeniesienia praw udziałowych wyemitowanych przez podmiot

w restrukturyzacji na podmiot przejmujący, o którym mowa w art. 174 ust. 1

pkt 3,

2) przeniesienia praw udziałowych wyemitowanych przez podmiot

w restrukturyzacji na instytucję pomostową

– po potrąceniu kosztów przymusowej restrukturyzacji związanych

z zastosowaniem instrumentów przejęcia przedsiębiorstwa lub przeniesienia praw

udziałowych do instytucji pomostowej.

3. Kwoty, o których mowa w ust. 1, Fundusz przekazuje w terminie

3 miesięcy od dnia zakończenia przymusowej restrukturyzacji.

4. W przypadku ogłoszenia upadłości podmiotu rezydualnego Fundusz

przekazuje środki, o których mowa w ust. 1, do masy upadłości.

27.02.2019

©Telksinoe s. 170/256

Art. 235. Kosztami przymusowej restrukturyzacji są poniesione przez

Fundusz:

1) opłaty sądowe oraz inne niż określone w art. 237 i art. 239 wydatki niezbędne

do osiągnięcia celu przymusowej restrukturyzacji;

2) koszty przeprowadzenia oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3

oraz art. 241;

3) koszty zbycia przedsiębiorstwa podmiotu w restrukturyzacji, wybranych praw

majątkowych, zbycia nieruchomości i rzeczy ruchomych, dochodzenia

roszczeń od dłużników i wykonywania innych praw majątkowych albo ich

zbycia;

4) wydatki z tytułu wsparcia udzielanego w ramach przymusowej

restrukturyzacji;

5) straty z tytułu udzielenia pożyczek i gwarancji w ramach przymusowej

restrukturyzacji podmiotowi w restrukturyzacji, jego podmiotom zależnym,

podmiotowi przejmującemu prawa udziałowe podmiotu w restrukturyzacji,

jego przedsiębiorstwo lub wybrane prawa majątkowe lub zobowiązania;

6) wydatki z tytułu nabycia praw majątkowych podmiotu w restrukturyzacji,

o których mowa w art. 112 ust. 1 pkt 2, i koszty ich zbycia;

7) koszty związane z wykonywaniem funkcji administratora, w przypadku,

o którym mowa w art. 153 ust. 10;

8) wydatki z tytułu dotacji, o której mowa w art. 112 ust. 3 pkt 2;

9) wydatki z tytułu finansowania przymusowej restrukturyzacji, o których mowa

w art. 179, art. 188 ust. 5, art. 237 i art. 272 ust. 3 i 4;

10) wydatki związane z likwidacją podmiotu, o której mowa w art. 230 ust. 4 i 5.

Art. 236. Pożytki uzyskane z instytucji pomostowej i podmiotu

zarządzającego aktywami, w tym dywidendy i odsetki, a także przychody z tytułu

zbycia lub likwidacji instytucji pomostowej i podmiotu zarządzającego aktywami

stanowią przychody z przymusowej restrukturyzacji, z zastrzeżeniem art. 189

i art. 227.

Art. 237. Koszty związane z utworzeniem instytucji pomostowej, wydatki na

objęcie jej praw udziałowych oraz koszty jej działalności nieznajdujące pokrycia

27.02.2019

©Telksinoe s. 171/256

w jej przychodach stanowią koszty przymusowej restrukturyzacji, z zastrzeżeniem

art. 189 i art. 227.

Art. 238. W przypadku gdy sposób wymaganego finansowania przymusowej

restrukturyzacji, określony schematem przymusowej restrukturyzacji, określa

podział wymaganego finansowania na poszczególne państwa członkowskie,

przychody i pożytki w kwocie przewyższającej koszty przymusowej

restrukturyzacji są dzielone na poszczególne państwa członkowskie w proporcji

wymaganego finansowania.

Art. 239. Koszty poniesione przez Fundusz z tytułu zastosowania

instrumentu umorzenia lub konwersji zobowiązań niepokryte z przychodów

podmiotu w restrukturyzacji lub instytucji pomostowej obciążają fundusze

przymusowej restrukturyzacji.

Art. 240. Po zakończeniu przymusowej restrukturyzacji Fundusz sporządza

sprawozdanie z przymusowej restrukturyzacji, w tym uwzględnia rozliczenia,

o których mowa w art. 234–239.

Rozdział 21

Ochrona praw właścicieli i wierzycieli

Art. 241. 1. W celu ustalenia, czy wierzyciele oraz właściciele zostali

zaspokojeni w wyniku przymusowej restrukturyzacji w stopniu niższym niż

zostaliby zaspokojeni w postępowaniu upadłościowym prowadzonym

w przypadku, gdyby na dzień decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji

sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości dłużnika, Fundusz zleca

wykonanie dodatkowego oszacowania. Przepis art. 137 ust. 2 stosuje się

odpowiednio.

2. Ustalenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się przy założeniu, że pomoc

państwa, która została udzielona, podlegałaby zwrotowi przez spłatę lub byłaby

zwrócona w innej formie i nie zostanie udzielona jakakolwiek nowa pomoc

państwa.

Art. 242. 1. Wierzycielom oraz właścicielom, którzy zostali zaspokojeni

w wyniku przymusowej restrukturyzacji w stopniu niższym niż zostaliby

zaspokojeni w postępowaniu, o którym mowa w art. 241 ust. 1, w wyniku:

27.02.2019

©Telksinoe s. 172/256

1) zastosowania umorzenia lub konwersji zobowiązań,

2) niedokonania przeniesienia ich zobowiązań z podmiotu w restrukturyzacji

w następstwie użycia instrumentów przejęcia przedsiębiorstwa lub instytucji

pomostowej

– przysługuje roszczenie uzupełniające do Funduszu.

2. Odpowiedzialność majątkowa Funduszu wobec wierzycieli i właścicieli,

o których mowa w ust. 1, w tym deponentów, w zakresie przenoszącym wysokość

środków gwarantowanych ogranicza się do wysokości różnicy między poziom em

zaspokojenia właścicieli i wierzycieli oszacowanym zgodnie

z art. 241 a faktycznym zaspokojeniem właścicieli i wierzycieli w wyniku

przymusowej restrukturyzacji.

3. Rozliczenie z wierzycielami i właścicielami z tytułu odpowiedzialności,

o której mowa w ust. 1, następuje po zakończeniu przymusowej restrukturyzacji.

4. Uznane roszczenia uzupełniające Fundusz zaspokaja z funduszy

przymusowej restrukturyzacji.

5. Przepis ust. 2 stosuje się także do odpowiedzialności Funduszu za własne

czyny niedozwolone, jak i za czyny niedozwolone podmiotów, za które Fundusz

ponosi odpowiedzialność.

6. Roszczenia uzupełniające przedawniają się po upływie 5 lat od dnia

zakończenia przymusowej restrukturyzacji.

Rozdział 22

Uznanie i wykonanie przymusowej restrukturyzacji prowadzonych przez

właściwe organy przymusowej restrukturyzacji

Art. 243. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się w przypadku wszczęcia

przymusowej restrukturyzacji wobec podmiotu lub wobec oddziału banku

zagranicznego przez właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa

członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska.

Art. 244. Przymusowa restrukturyzacja wobec podmiotu, o którym mowa

w art. 243, podlega uznaniu z mocy prawa, chyba że nie została wszczęta przez

właściwy organ przymusowej restrukturyzacji.

Art. 245. 1. W przypadku wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, o której

mowa w art. 244, właściwy organ przymusowej restrukturyzacji zamierzający

27.02.2019

©Telksinoe s. 173/256

wykonywać swoje czynności w Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany

wykazać swoje uprawnienia urzędowo poświadczonym odpisem orzeczenia lub

decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, wraz z uwierzytelnionym

tłumaczeniem na język polski.

2. Pełnomocnicy i inne osoby działające w imieniu właściwego organu

przymusowej restrukturyzacji, o którym mowa w ust. 1, są obowiązani wykazać

swoje uprawnienia urzędowo poświadczonym odpisem orzeczenia lub decyzji o ich

ustanowieniu wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski.

3. Właściwy organ przymusowej restrukturyzacji i osoby, o których mowa

w ust. 2, korzystają w zakresie swych czynności urzędowych w Rzeczypospolitej

Polskiej z takich samych uprawnień, jakie przysługują im w państwie, w którym

zostały utworzone lub powołane.

4. Właściwy organ przymusowej restrukturyzacji lub osoby, o których mowa

w ust. 2, są obowiązani wystąpić z wnioskiem o ujawnienie wszczęcia

przymusowej restrukturyzacji w księgach wieczystych, Krajowym Rejestrze

Sądowym i innych rejestrach prowadzonych w Rzeczypospolitej Polskiej, na

podstawie decyzji lub orzeczenia, o których mowa w ust. 1.

Art. 246. 1. Jeżeli właściwy organ przymusowej restrukturyzacji dokonuje:

1) przeniesienia instrumentów właścicielskich, praw majątkowych lub

zobowiązań,

2) umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych,

3) umorzenia lub konwersji zobowiązań

– dla których prawem właściwym jest prawo Rzeczypospolitej Polskiej lub wobec

właścicieli lub wierzycieli posiadających siedzibę lub zamieszkałych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, takie przeniesienie, umorzenie lub konwersja podlega

uznaniu z mocy prawa.

2. Właściciele instrumentów i praw majątkowych i wierzyciele z tytułu

instrumentów i zobowiązań, o których mowa w ust. 1, mogą zaskarżyć decyzje lub

czynności przeniesienia, umorzenia lub konwersji lub korzystać z innych form

ochrony swoich interesów wyłącznie na podstawie przepisów prawa państwa

członkowskiego właściwego organu przymusowej restrukturyzacji podejmującego

te decyzje lub czynności.

27.02.2019

©Telksinoe s. 174/256

Rozdział 23

Uznanie i wykonanie zagranicznych postępowań przymusowej

restrukturyzacji

Art. 247. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się wobec postępowań

przymusowej restrukturyzacji wszczętych w państwie trzecim, jeżeli Unia

Europejska zawarła z tym państwem trzecim umowę międzynarodową w sprawie

uznawania i wykonywania postępowań przymusowej restrukturyzacji, w zakresie

uregulowanym tą umową, od dnia jej wejścia w życie.

Art. 248. 1. Fundusz wydaje decyzję w sprawie uznania i wykonania

zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji w Rzeczypospolitej

Polskiej na wniosek właściwego organu przymusowej restrukturyzacji państwa

trzeciego prowadzącego to postępowanie.

2. Do wniosku o uznanie i wykonanie należy dołączyć:

1) odpis orzeczenia lub decyzji o wszczęciu zagranicznego postępowania

przymusowej restrukturyzacji albo

2) zaświadczenie organu, o którym mowa w ust. 1, potwierdzające prowadzenie

postępowania.

3. W przypadku braku dokumentów wymienionych w ust. 2, do wniosku

należy dołączyć inny wiarygodny dowód na piśmie wszczęcia zagranicznego

postępowania przymusowej restrukturyzacji.

4. Do wniosku organ, o którym mowa w ust. 1, dołącza informację o innych

postępowaniach zagranicznych prowadzonych wobec zagranicznego podmiotu

w restrukturyzacji, które są mu znane, a także informację o osobach

upoważnionych do działania w imieniu tego organu w przypadku wydania przez

Fundusz decyzji o uznaniu i wykonaniu zagranicznego postępowania przymusowej

restrukturyzacji, ze wskazaniem ich imion, nazwisk i miejsc zamieszkania, wraz

z urzędowo poświadczonym odpisem orzeczenia lub decyzji o ich ustanoweniu.

5. Do dokumentów lub dowodów na piśmie wymienionych w ust. 2 i 4 należy

dołączyć ich uwierzytelnione tłumaczenie na język polski.

6. W razie wątpliwości Fundusz może zażądać uwierzytelnienia

przedłożonych dokumentów lub urzędowego poświadczenia autentyczności

podpisu.

27.02.2019

©Telksinoe s. 175/256

7. Po wniesieniu wniosku o uznanie zagranicznego postępowania

upadłościowego właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego

jest obowiązany niezwłocznie informować Fundusz:

1) o zmianie uznawanego postępowania zagranicznego;

2) o innych zagranicznych postępowaniach dotyczących zagranicznego

podmiotu w restrukturyzacji, które są mu znane.

Art. 249. 1. W przypadku utworzenia europejskiego kolegium przymusowej

restrukturyzacji członkowie kolegium podejmują wspólną decyzję w sprawie

uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji

wobec zagranicznego podmiotu w restrukturyzacji lub podmiotu dominującego,

który posiada:

1) podmioty zależne z siedzibą w co najmniej dwóch państwach członkowskich,

uznane za istotne przez co najmniej dwa państwa członkowskie;

2) oddziały położone w co najmniej dwóch państwach członkowskich, uznane

za istotne przez co najmniej dwa państwa członkowskie;

3) prawa majątkowe lub zobowiązania w co najmniej dwóch państwach

członkowskich lub dla których prawem właściwym jest prawo tych państw

członkowskich.

2. W przypadku podjęcia wspólnej decyzji, o której mowa w ust. 1, Fundusz

wydaje decyzję w sprawie uznania i wykonania zagranicznego postępowania

przymusowej restrukturyzacji w Rzeczypospolitej Polskiej zgodną ze wspólną

decyzją, z zastrzeżeniem art. 251 ust. 2 i 3.

Art. 250. Stronami postępowania w sprawie uznania i wykonania

zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji są właściwy organ

przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego prowadzący to postępowanie

i zagraniczny podmiot w restrukturyzacji.

Art. 251. 1. W przypadku braku wspólnej decyzji europejskiego kolegium

przymusowej restrukturyzacji albo nieutworzenia europejskiego kolegium

przymusowej restrukturyzacji Fundusz wydaje decyzję w sprawie uznania

i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji,

uwzględniając interesy państw członkowskich, w których działa zagraniczny

podmiot w restrukturyzacji lub podmiot dominujący z państwa trzeciego,

27.02.2019

©Telksinoe s. 176/256

w szczególności wpływ uznania i wykonania tego postępowania na pozostałe

podmioty grupy i stabilność finansową w państwach członkowskich.

2. Fundusz wydaje decyzję o odmowie uznania i wykonania zagranicznego

postępowania przymusowej restrukturyzacji, w przypadku gdy:

1) postępowanie dotyczy sprawy, która należy do wyłącznej jurysdykcji sądów

polskich;

2) uznanie i wykonanie byłoby sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku

prawnego Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Fundusz może wydać decyzję o odmowie uznania lub wykonania

zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji, w przypadku gdy:

1) zagraniczne postępowanie przymusowej restrukturyzacji mogłoby mieć

negatywny wpływ na stabilność finansową w Rzeczypospolitej Polskiej lub

innym państwie członkowskim;

2) niezależne postępowanie przymusowej restrukturyzacji wobec oddziału

banku zagranicznego jest konieczne do osiągnięcia celów, o których mowa

w art. 66;

3) wierzyciele, w szczególności deponenci, mający miejsce zamieszkania albo

siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej znaleźliby się w zagranicznym

postępowaniu w gorszej sytuacji niż inni wierzyciele, w szczególności

deponenci o takiej samej sytuacji prawnej w państwie, w którym toczy się

zagraniczne postępowanie;

4) uznanie lub wykonanie zagranicznego postępowania przymusowej

restrukturyzacji prowadziłoby do konieczności zaangażowania środków

publicznych;

5) skutki uznania i wykonania zagranicznego postępowania przymusowej

restrukturyzacji byłoby sprzeczne z przepisami prawa polskiego.

4. W przypadku utworzenia europejskiego kolegium przymusowej

restrukturyzacji Fundusz wydaje decyzję o odmowie uznania i wykonania

zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji po zasięgnięciu opinii

członków kolegium.

Art. 252. 1. W decyzji o uznaniu i wykonaniu zagranicznego postępowania

przymusowej restrukturyzacji określa się:

1) firmę zagranicznego podmiotu w restrukturyzacji oraz jego siedzibę;

27.02.2019

©Telksinoe s. 177/256

2) sąd zagraniczny lub właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa

trzeciego, który wszczął zagraniczne postępowanie;

3) osoby upoważnione do działania w postępowaniu w imieniu właściwego

organu przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego prowadzącego

zagraniczne postępowanie przymusowej restrukturyzacji, ze wskazaniem ich

imion, nazwisk i miejsc zamieszkania.

2. Osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 3, obowiązane są wykazać swoje

uprawnienia urzędowo poświadczonym odpisem orzeczenia lub decyzji o ich

ustanowieniu wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski.

Art. 253. 1. Uznanie zagranicznego postępowania przymusowej

restrukturyzacji obejmuje uznanie wydanych w jego toku orzeczeń i decyzji,

a także orzeczeń dotyczących toku postępowania przymusowej restrukturyzacji

i jego zakończenia.

2. Fundusz może wydać decyzję o częściowym uznaniu lub wykonaniu

zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji.

Art. 254. 1. Decyzja o uznaniu zagranicznego postępowania przymusowej

restrukturyzacji może być zmieniona lub uchylona w razie późniejszego wykrycia

lub powstania podstaw do odmowy uznania i wykonania.

2. Postępowanie w przedmiocie uchylenia lub zmiany decyzji o uznaniu

zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji może być wszczęte na

wniosek każdego, kto ma w tym interes prawny, lub z urzędu.

3. W decyzji o zmianie decyzji o uznaniu zagranicznego postępowania

przymusowej restrukturyzacji Fundusz określa zakres zmian.

Art. 255. 1. W przypadku wydania decyzji o uznaniu i wykonaniu

zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji przepisy rozdziału

7 stosuje się odpowiednio.

2. Właściwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego

informuje Fundusz o zmianie osób upoważnionych do działania w imieniu tego

organu, ze wskazaniem ich imion, nazwisk i miejsc zamieszkania, wraz z urzędowo

poświadczonym odpisem orzeczenia lub decyzji o ich ustanowieniu oraz jego

uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski.

27.02.2019

©Telksinoe s. 178/256

Art. 256. 1. W przypadku wydania decyzji o uznaniu i wykonaniu

zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji Fundusz może,

z urzędu lub na wniosek organu prowadzącego zagraniczne postępowanie

przymusowej restrukturyzacji:

1) wykonywać uprawnienia przysługujące mu w toku przymusowej

restrukturyzacji wobec:

a) praw majątkowych zagranicznego podmiotu w restrukturyzacji, dla

których prawem właściwym jest prawo polskie,

b) praw majątkowych lub zobowiązań, które są ujęte w księgach oddziału

zagranicznego podmiotu w restrukturyzacji w Rzeczypospolitej Polskiej,

dla których prawem właściwym jest prawo polskie, lub w przypadku gdy

podlegają egzekucji w Rzeczypospolitej Polskiej;

2) dokonać przeniesienia, także w drodze nakazania przeniesienia, akcji

podmiotu zależnego od zagranicznego podmiotu w restrukturyzacji z siedzibą

w Rzeczypospolitej Polskiej;

3) zawiesić wykonanie prawa do wypowiedzenia, rozwiązania lub

przyspieszenia terminu wymagalności umów z zagranicznym podmiotem

w restrukturyzacji, wobec którego podjęta została przez europejskie kolegium

przymusowej restrukturyzacji wspólna decyzja o uznaniu i wykonaniu

zagranicznego postępowania przymusowej restrukturyzacji, jeżeli prawa te

wynikają z działań podejmowanych w ramach tego postępowania, a spełniane

są istotne postanowienia tych umów, w tym w zakresie dostawy, płatności

i zabezpieczenia.

2. W przypadku, o którym mowa w art. 251 ust. 4, przepisy art. 143

i art. 144 stosuje się do stron umów z zagranicznym podmiotem w restrukturyzacji,

jeżeli jest to niezbędne dla prawidłowego prowadzenia zagranicznego

postępowania przymusowej restrukturyzacji w państwie trzecim.

Art. 257. W przypadku gdy wymaga tego interes publiczny, Fundusz może

wykonywać uprawnienia przysługujące mu w toku przymusowej restrukturyzacji

wobec podmiotu zagranicznego będącego podmiotem dominującym, jeżeli właś-

ciwy organ przymusowej restrukturyzacji państwa trzeciego stwierdzi, że wobec

tego podmiotu spełnione zostały warunki wszczęcia przymusowej restrukturyzacji

w tym państwie trzecim.

27.02.2019

©Telksinoe s. 179/256

Art. 258. Uznanie lub wykonanie zagranicznego postępowania przymusowej

restrukturyzacji nie ma wpływu na toczące się postępowania upadłościowe.

Art. 258a. W przypadku zastosowania przez Fundusz jednego

z instrumentów przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 110 ust. 1,

do instytucji kredytowej, banku, instytucji finansowej, firmy inwestycyjnej albo

podmiotu dominującego, przepisy art. 460–466 oraz art. 468–470 ustawy – Prawo

upadłościowe stosuje się odpowiednio.

DZIAŁ IV

Restrukturyzacja kas

Art. 259. 1. Fundusz może podejmować i prowadzić działania, o których

mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1, lub nabywać wierzytelności, o których mowa

w art. 5 ust. 2 pkt 2, jeżeli łącznie zostały spełnione następujące warunki:

1) nie podjął wobec kasy żadnych działań związanych z przymusową

restrukturyzacją;

2) koszty restrukturyzacji kasy nie przekraczają kosztów zadań realizowanych

przez Fundusz na podstawie ustawy w zakresie funkcjonowania

obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów;

3) kasa korzystająca z pomocy, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 lub 2,

zapewnia deponentom dostęp do środków gwarantowanych;

4) Komisja Nadzoru Finansowego potwierdziła zdolność kas do wniesienia

składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 292 ust. 1,

z uwzględnieniem składek, których wniesienie zostało odroczone zgodnie

z art. 292 ust. 4 i 5, z zastrzeżeniem art. 263 ust. 2.

2. Działania w zakresie restrukturyzacji oraz obowiązki nakładane na kasę

Fundusz konsultuje z Komisją Nadzoru Finansowego.

Art. 260. 1. Realizując zadanie, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1, Fundusz

może udzielać kasom objętym systemem gwarantowania pożyczek, gwarancji lub

poręczeń.

2. Środki uzyskane przez kasy objęte systemem gwarantowania w wyniku

udzielenia przez Fundusz pożyczek, gwarancji lub poręczeń, o których mowa

w ust. 1, mogą być przeznaczone tylko na usunięcie niebezpieczeństwa

niewypłacalności, o ile spełnione zostały warunki, o których mowa w art. 261.

27.02.2019

3. Fundusz może udzielić pożyczki kasie tylko w celu zaliczenia uzyskanych

w ten sposób środków do funduszy własnych.

4. Do gwarancji, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy

dotyczące gwarancji udzielanych przez banki.

Art. 261. Warunkiem udzielenia przez Fundusz pomocy, o której mowa

w art. 5 ust. 2 pkt 1 i 2, jest w szczególności:

1) uznanie przez Zarząd Funduszu przedstawionych przez kasę objętą systemem

gwarantowania, wnioskującą o udzielenie pomocy, wyników badania

sprawozdania finansowego dotyczącego jej działalności;

2) przedstawienie Zarządowi Funduszu przez kasę ubiegającą się o pomoc

pozytywnej opinii Komisji Nadzoru Finansowego o programie postępowania

naprawczego;

3) wykazanie, że wysokość wnioskowanych przez kasę objętą systemem

gwarantowania pożyczek, gwarancji, poręczeń oraz środków wydatkowanych

przez Fundusz na wykup wierzytelności byłaby nie wyższa niż łączna

maksymalna kwota z tytułu gwarancji w tej kasie liczona jako suma środków

gwarantowanych na rachunkach deponentów kasy;

4) wykorzystanie dotychczasowych funduszy własnych kasy na pokrycie strat

kasy ubiegającej się o pomoc;

5) w przypadku pomocy, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1, zabezpieczenie

wierzytelności z tytułu udzielonej pomocy gwarantujące zwrot pełnej kwoty

pomocy wraz z odsetkami.

Art. 262. 1. Komisja Nadzoru Finansowego informuje niezwłocznie Zarząd

Funduszu o wystąpieniu konieczności wszczęcia przez zarząd kasy postępowania

naprawczego, o którym mowa w art. 72a ust. 1 ustawy o spółdzielczych kasach

oszczędnościowo-kredytowych.

2. Fundusz, na swój wniosek skierowany do Komisji Nadzoru Finansowego,

jest ustanawiany kuratorem, o którym mowa w art. 72c ust. 1 ustawy

o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, w stosunku do kasy

objętej systemem gwarantowania. Funduszowi nie przysługuje wynagrodzenie,

o którym mowa w art. 72c ust. 11 tej ustawy.

27.02.2019

3. Do wierzytelności Funduszu związanych z udzieleniem pomocy i wsparcia,

o których mowa w art. 5 ust. 2, stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia

1964 r. – Kodeks cywilny oraz innych ustaw regulujących rodzaje i sposoby

zabezpieczeń wierzytelności banków.

4. Czynności cywilnoprawne, poprzez które dochodzi do realizacji zadań,

o których mowa w art. 5 ust. 2, wolne są od opłaty skarbowej oraz podatku od

czynności cywilnoprawnych.

Art. 263. 1. Kasa objęta systemem gwarantowania, korzystająca z pomocy

Funduszu, jest obowiązana udzielać na żądanie Funduszu informacji niezbędnych

do wykonywania działań, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4.

2. Jeżeli środki funduszu gwarancyjnego kas są wykorzystywane do

restrukturyzacji, kasy niezwłocznie zapewniają Funduszowi środki finansowe,

w razie potrzeby w formie składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 292

ust. 1, w wysokości środków wykorzystanych do restrukturyzacji, w przypadku

gdy po osiągnięciu po raz pierwszy minimalnego poziomu środków, o którym

mowa w art. 288 ust. 1:

1) nastąpiło spełnienie warunku gwarancji, a poziom środków zgromadzonych

na funduszu gwarancyjnym kas obniżył się poniżej 2/3 poziomu

minimalnego, o którym mowa w art. 288 ust. 1;

2) poziom środków zgromadzonych na funduszu gwarancyjnym kas jest niższy

niż 25% poziomu minimalnego, o którym mowa w art. 288 ust. 1.

Art. 264. 1. Realizując zadania, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 3,

Fundusz może, jeżeli nie podjął wobec kasy żadnych działań związanych

z przymusową restrukturyzacją, udzielać wsparcia finansowego na rzecz działal -

ności kasy w przypadku jej przejęcia, przejęcia jej wybranych praw majątkowych

lub wybranych zobowiązań lub w przypadku nabycia przedsiębiorstwa tej kasy

w likwidacji, jego zorganizowanej części lub wybranych praw majątkowych

podmiotowi przejmującemu lub nabywcy. Wsparcie może zostać również

udzielone w przypadku objęcia akcji banku przejmującego przez Fundusz.

2. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić poprzez:

1) objęcie akcji banku przejmującego;

2) udzielenie pożyczki lub gwarancji;

27.02.2019

3) udzielenie gwarancji całkowitego lub częściowego pokrycia strat

wynikających z ryzyka związanego z przejmowanymi lub nabywanymi

prawami majątkowymi lub przejmowanymi zobowiązaniami;

4) udzielenie dotacji na pokrycie różnicy między wartością przejmowanych lub

nabywanych praw majątkowych i przejmowanych zobowiązań z tytułu

środków gwarantowanych na rachunkach deponentów kasy do wysokości

łącznej maksymalnej kwoty z tytułu gwarancji w kasie liczonej jako suma

środków gwarantowanych na rachunkach deponentów kasy, w której

stwierdzono niebezpieczeństwo niewypłacalności.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, przepisu art. 25 ust. 1 ustawy

– Prawo bankowe nie stosuje się.

4. Fundusz może udzielać wsparcia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli koszty

restrukturyzacji kasy nie przekraczają kosztów zadań realizowanych przez Fundusz

na podstawie ustawy w zakresie funkcjonowania obowiązkowego systemu

gwarantowania depozytów.

Art. 265. Warunkiem udzielenia przez Fundusz wsparcia, o którym mowa

w art. 5 ust. 2 pkt 3, jest w szczególności:

1) uznanie przez Zarząd Funduszu przedstawionych przez przejmującego lub

nabywcę wyników badania sprawozdania finansowego dotyczącego jej

działalności;

2) przedstawienie Zarządowi Funduszu przez przejmującego lub nabywcę

pozytywnej opinii Komisji Nadzoru Finansowego o celowości przejęcia

i braku zagrożenia dla bezpieczeństwa środków deponentów gromadzonych

w kasie, wobec której Komisja Nadzoru Finansowego wydała decyzję

o przejęciu lub likwidacji, oraz w przejmującym lub nabywającym banku lub

kasie;

3) wykazanie, że wysokość środków zaangażowanych przez Fundusz we

wsparcie przejmującego lub nabywcy byłaby nie wyższa niż łączna

maksymalna kwota z tytułu gwarancji w kasie, wobec której Komisja

Nadzoru Finansowego wydała decyzję o przejęciu lub likwidacji, liczona jako

suma środków gwarantowanych na przejmowanych rachunkach deponentów

tej kasy;

27.02.2019

4) wykorzystanie dotychczasowych funduszy własnych przejmowanej lub

likwidowanej kasy na pokrycie strat;

5) zabezpieczenie wierzytelności gwarantujące zwrot pełnej kwoty wsparcia

wraz z odsetkami w przypadku wsparcia w formie, o której mowa w art.

264 ust. 2 pkt 2.

Art. 266. Podmiot przejmujący kasę korzystającą ze wsparcia, przejmujący

wybrane prawa majątkowe lub wybrane zobowiązania kasy, lub nabywca

przedsiębiorstwa kasy w likwidacji, jego zorganizowanej części lub wybranych

praw majątkowych, na żądanie Funduszu, udziela informacji niezbędnych do oceny

ryzyka zwrotu udzielonego wsparcia lub strat związanych z nabywanymi lub

przejmowanymi prawami majątkowymi lub zobowiązaniami.

Art. 267. Z tytułu udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 264 ust. 2 pkt 3

i 4, Funduszowi przysługuje roszczenie w stosunku do kasy, wobec której Komisja

Nadzoru Finansowego wydała decyzję o przejęciu wybranych praw majątkowych

lub wybranych zobowiązań lub o likwidacji, a w przypadku ogłoszenia upadłości

kasy do jej masy upadłości.

Art. 267a. 1. W przypadku udzielenia przez Fundusz pomocy, o której mowa

w art. 5 ust. 2 pkt 1 i 2, albo wsparcia, o którym mowa w art. 264, instrumenty

kapitałowe oraz zobowiązania podporządkowane kasy, której Fundusz udzielił

pomocy, a także instrumenty kapitałowe oraz zobowiązania podporządkowane

przejmowanej albo likwidowanej kasy, której Fundusz udzielił wsparcia, ulegają

umorzeniu do wysokości strat kasy:

1) której Fundusz udzielił pomocy,

2) przejmowanej,

3) likwidowanej

– zidentyfikowanych odpowiednio na dzień określony w decyzji Funduszu

o udzieleniu pomocy, dzień przejęcia kasy albo dzień nabycia przedsiębiorstwa

kasy w likwidacji, jego zorganizowanej części lub wybranych praw majątkowych

niepokrytych dotychczas przez fundusze własne.

2. Umorzenie następuje w zakresie, w jakim jest ono niezbędne w celu

zapewnienia zgodności warunków udzielenia wsparcia z zasadami pomocy

państwa obowiązującymi w Unii Europejskiej.

27.02.2019

3. Umorzenie następuje w przypadku:

1) pomocy, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 i 2 – z dniem określonym

w decyzji Funduszu o udzieleniu pomocy;

2) wsparcia, o którym mowa w art. 264 – z dniem przejęcia lub nabycia.

4. Umorzenie następuje w kolejności odwrotnej do kolejności zaspokajania

należności, o której mowa w art. 440 ust. 2 ustawy – Prawo upadłościowe.

5. Umorzeniu podlegają zobowiązania z tytułu kapitału i należnych odsetek.

6. Jeżeli nie jest konieczne całkowite umorzenie instrumentów kapitałowych

lub zobowiązań podporządkowanych, podlegają one umorzeniu proporcjonalnie

w zakresie, w jakim jest ono niezbędne w celu zapewnienia zgodności warunków

udzielenia wsparcia z zasadami pomocy państwa obowiązującymi w Unii

Europejskiej.

7. Jeżeli instrument kapitałowy lub zobowiązanie podporządkowane podlega

częściowemu umorzeniu, warunki umowne w części nieobjętej umorzeniem nie

ulegają zmianie, z wyłączeniem podstawy naliczania odsetek z tytułu instrumentu

kapitałowego lub zobowiązania podporządkowanego.

8. W przypadku udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 264, wartość

i zakres umorzenia są wskazywane:

1) na dzień poprzedzający dzień przejęcia – w sprawozdaniu finansowym

zweryfikowanym przez firmę audytorską albo

2) na dzień poprzedzający dzień nabycia – przez likwidatora kasy.

9. W przypadku udzielenia pomocy, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 i 2,

wartość i zakres umorzenia są wskazywane przez kasę.

10. Wartość i zakres umorzenia ustala się na podstawie sprawozdania

finansowego, którego wyniki badania zostały uznane przez Zarząd Funduszu

zgodnie z art. 261 pkt 1.

11. W przypadku umorzenia nie przysługuje roszczenie o odszkodowanie.

12. Kasa lub podmiot przejmujący kasę ogłasza informacje o umorzeniu na

swojej stronie internetowej.

Art. 268. Działania, o których mowa w niniejszym dziale, mogą być

podejmowane i prowadzone po uzyskaniu decyzji Komisji Europejskiej

o zgodności ze wspólnym rynkiem.

27.02.2019

DZIAŁ IVA

Restrukturyzacja banków

Art. 268a. 1. Realizując zadania, o których mowa w art. 5 ust. 2a pkt 1,

Fundusz może udzielać wsparcia na rzecz działalności banku, w związku z jego

restrukturyzacją, podmiotom przejmującym bank.

2. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić poprzez:

1) objęcie akcji banku przejmującego;

2) udzielenie pożyczki lub gwarancji;

3) udzielenie gwarancji całkowitego lub częściowego pokrycia strat

wynikających z ryzyka związanego z przejmowanymi prawami majątkowymi

lub przejmowanymi zobowiązaniami;

4) udzielenie dotacji na pokrycie różnicy między wartością przejmowanych praw

majątkowych i przejmowanych zobowiązań z tytułu środków

gwarantowanych na rachunkach deponentów banku przejmowanego do

wysokości przejmowanych zobowiązań z tytułu tych środków,

pomniejszonych o przewidywane kwoty zaspokojenia roszczeń Funduszu

z tytułu wypłaty środków gwarantowanych w postępowaniu upadłościowym

w przypadku, gdyby na dzień przejęcia sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu

upadłości przejmowanego banku.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, przepisu art. 25 ust. 1 ustawy

– Prawo bankowe nie stosuje się.

Art. 268b. Warunkiem udzielenia przez Fundusz wsparcia, o którym mowa

w art. 5 ust. 2a pkt 1, jest w szczególności:

1) uznanie przez Zarząd Funduszu przedstawionych przez bank przejmujący

wyników badania sprawozdania finansowego dotyczącego działalności

restrukturyzowanego banku sporządzonego na dzień poprzedzający dzień

przejęcia;

2) wykazanie, że koszty restrukturyzacji banku nie przekraczają kosztów zadań

realizowanych przez Fundusz na podstawie ustawy w zakresie

funkcjonowania obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów;

3) wykorzystanie dotychczasowych funduszy własnych przejmowanego banku

na pokrycie strat;

27.02.2019

4) zabezpieczenie wierzytelności gwarantujące zwrot pełnej kwoty wsparcia

wraz z odsetkami – w przypadku wsparcia w formie, o której mowa

w art. 268a ust. 2 pkt 2.

Art. 268c. Bank biorący udział w restrukturyzacji banku, na którego

działalność udzielono wsparcia, jest obowiązany udzielać na żądanie Funduszu

informacji niezbędnych do oceny ryzyka braku zwrotu udzielonego wsparcia lub

strat związanych z przejmowanymi prawami majątkowymi lub zobowiązaniami.

Art. 268d. Działania, o których mowa w niniejszym dziale, mogą być

podejmowane i prowadzone po uzyskaniu decyzji Komisji Europejskiej

o zgodności ze wspólnym rynkiem.

DZIAŁ V

Gospodarka finansowa Funduszu

Rozdział 1

Źródła finansowania, fundusze własne Funduszu, podział zysku lub pokrycie

straty

Art. 269. 1. Fundusz prowadzi gospodarkę finansową na podstawie rocznego

planu finansowego.

2. Fundusz przekazuje ministrowi właściwemu do spraw instytucji

finansowych projekty planów finansowych Funduszu w trybie i terminach

określonych w przepisach dotyczących prac nad projektem ustawy budżetowej.

Art. 270. 1. Źródłami finansowania Funduszu są:

1) składki, o których mowa w art. 286 ust. 1, wnoszone przez podmioty objęte

systemem gwarantowania oraz składki, o których mowa w art. 295 ust. 1 i 3,

wnoszone przez podmioty krajowe i oddziały banków zagranicznych;

2) składki nadzwyczajne, o których mowa w art. 291 ust. 1, art. 292 ust. 1,

art. 299 ust. 1 i art. 300 ust. 1;

3) wpływy z aktywów finansowych Funduszu, w tym z pożyczek i gwarancji

udzielanych przez Fundusz;

4) środki uzyskane w ramach bezzwrotnej pomocy zagranicznej;

27.02.2019

5) środki z dotacji, udzielonych na wniosek Funduszu, z budżetu państwa na

zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1870, z późn. zm.11));

6) środki z kredytu krótkoterminowego udzielonego przez Narodowy Bank

Polski zgodnie z art. 306;

7) środki z pożyczek udzielonych z budżetu państwa;

8) środki uzyskane z zaciągniętych pożyczek, kredytów i emisji obligacji;

9) środki uzyskane z pożyczek udzielonych przez oficjalnie uznane systemy

gwarantowania depozytów i podmioty zarządzające funduszami

przymusowej restrukturyzacji z państw członkowskich innych niż

Rzeczpospolita Polska na podstawie zawartych umów;

10) środki, o których mowa w art. 236–238;

11) środki uzyskane w wyniku zaspokojenia roszczeń Funduszu z tytułu wypłaty

środków gwarantowanych i wsparcia udzielanego podmiotowi

przejmującemu, o którym mowa w art. 112 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3;

12) inne wpływy uzyskane przez Fundusz.

2. Fundusz może emitować obligacje.

Art. 271. Fundusz statutowy jest tworzony w celu zapewnienia środków na

nabycie rzeczowego majątku trwałego i wartości niematerialnych i prawnych

Funduszu oraz pokrycie zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych.

Art. 272. 1. Fundusz gwarancyjny banków jest tworzony w celu pokrycia

zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych w bankach i oddziałach banków

zagranicznych oraz w celu pokrycia ewentualnych strat Funduszu. W przypadku,

o którym mowa w art. 57 ust. 5, środki funduszu gwarancyjnego banków mogą

służyć realizacji zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych w kasach. Środki

funduszu gwarancyjnego banków mogą także służyć realizacji zadań Funduszu,

o których mowa w art. 5 ust. 2a.

2. Fundusz gwarancyjny kas jest tworzony w celu pokrycia zobowiązań

z tytułu środków gwarantowanych w kasach. W przypadku, o którym mowa

w art. 56 ust. 5, środki funduszu gwarancyjnego kas mogą służyć realizacji

11)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948,

1984 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 60, 191, 659, 933, 935, 1089, 1475, 1529 i 1537.

27.02.2019

zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych w bankach i oddziałach banków

zagranicznych. Środki funduszu gwarancyjnego kas mogą także służyć realizacji

zadań Funduszu, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1–3.

3. Środki funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas

przeznacza się na finansowanie przymusowej restrukturyzacji w zakresie, w jakim

służą one zapewnieniu dostępu deponentów do środków gwarantowanych

w przymusowej restrukturyzacji, w szczególności w przypadku, o którym mowa

w art. 179 i art. 188 ust. 5.

4. Środki funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas

przeznacza się na finansowanie przymusowej restrukturyzacji w wysokości strat,

jakie ponieśliby wierzyciele z tytułu środków gwarantowanych, gdyby nie zostały

one wyłączone z umorzenia lub konwersji zobowiązań, a w przypadku użycia

innych instrumentów przymusowej restrukturyzacji – strat, jakie ponieśliby

wierzyciele z tytułu środków gwarantowanych, gdyby ci wierzyciele ponieśli straty

proporcjonalnie do strat poniesionych przez wierzycieli w tej samej kategorii

zaspokojenia roszczeń zgodnie z przepisami ustawy – Prawo upadłościowe.

5. Środki funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas,

o których mowa w ust. 4, przeznacza się na finansowanie przymusowej

restrukturyzacji w kwocie nie wyższej niż kwota wydatków na finansowanie

wypłaty środków gwarantowanych w postępowaniu upadłościowym, w przypadku

gdyby na dzień decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji sąd wydał

postanowienie o ogłoszeniu upadłości podmiotu w restrukturyzacji, pomniejszona

o przewidywane kwoty zaspokojenia roszczeń Funduszu z tytułu wypłaty środków

gwarantowanych w takim postępowaniu.

6. W przypadku gdy środki funduszu gwarancyjnego banków i funduszu

gwarancyjnego kas przeznacza się na finansowanie przymusowej restrukturyzacji,

środki te nie mogą finansować objęcia praw udziałowych przez Fundusz.

7. Jeżeli oszacowanie, o którym mowa w art. 241 ust. 1, wykaże, że środki

funduszu gwarancyjnego banków i funduszu gwarancyjnego kas przeznaczone na

finansowanie przymusowej restrukturyzacji są większe niż kwota wydatków na

finansowanie wypłaty środków gwarantowanych w postępowaniu upadłościowym,

w przypadku gdyby na dzień decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji sąd

wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości podmiotu w restrukturyzacji,

27.02.2019

pomniejszona o przewidywane kwoty zaspokojenia roszczeń z tytułu wypłaty

środków gwarantowanych w takim postępowaniu, Fundusz zwraca nadwyżkę na

fundusz gwarancyjny banków albo fundusz gwarancyjny kas.

8. Jeżeli Fundusz przekazał środki z funduszu gwarancyjnego banków

i funduszu gwarancyjnego kas na finansowanie przymusowej restrukturyzacji

zgodnie ze schematem przymusowej restrukturyzacji, zgłasza on roszczenie

o zwrot tych środków w wysokości nadwyżki środków przekazanych nad kwotą

wydatków na finansowanie wypłaty środków gwarantowanych w postępowaniu

upadłościowym, w przypadku gdyby na dzień decyzji o wszczęciu przymusowej

restrukturyzacji sąd wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości podmiotu

w restrukturyzacji, pomniejszoną o przewidywane kwoty zaspokojenia roszczeń

z tytułu wypłaty środków gwarantowanych w takim postępowaniu.

9. Kwota środków funduszu gwarancyjnego banków i funduszu

gwarancyjnego kas przeznaczonych na finansowanie przymusowej restrukturyzacji

nie może być wyższa niż 50% docelowego poziomu środków systemu

gwarantowania depozytów w bankach albo docelowego poziomu środków systemu

gwarantowania depozytów w kasach, o których mowa w art. 287 ust. 2 i art. 288

ust. 2. Rada Funduszu może podjąć decyzję o przeznaczeniu na finansowanie

przymusowej restrukturyzacji kwoty wyższej niż 50% docelowego poziomu

środków systemu gwarantowania depozytów w bankach i docelowego poziomu

środków systemu gwarantowania depozytów w kasach, uwzględniając potrzebę

efektywnego wykorzystania środków.

Art. 273. 1. Fundusz przymusowej restrukturyzacji banków jest tworzony

w celu zapewnienia środków na finansowanie zadań Funduszu w zakresie

przymusowej restrukturyzacji banków, firm inwestycyjnych i oddziałów banków

zagranicznych.

2. Fundusz przymusowej restrukturyzacji kas jest tworzony w celu

zapewnienia środków na finansowanie zadań Funduszu w zakresie przymusowej

restrukturyzacji kas.

3. Finansowanie zadań w zakresie przymusowej restrukturyzacji, o którym

mowa w ust. 1 i 2, obejmuje w szczególności finansowanie:

1) zadań określonych w art. 112;

27.02.2019

2) utworzenia instytucji pomostowej i podmiotu zarządzającego aktywami oraz

wyposażenie tych podmiotów w fundusze własne konieczne ze względu na

skalę i wyniki działalności;

3) zaspokojenia roszczeń uzupełniających, o których mowa w art. 242;

4) wyłączenia zobowiązań z umorzenia lub konwersji zobowiązań, o którym

mowa w art. 206 ust. 3;

5) pokrycia kosztów przymusowej restrukturyzacji zgodnie z uzgodnionym

przez Fundusz schematem przymusowej restrukturyzacji oraz pokrycia

ewentualnych strat Funduszu z tytułu przymusowej restrukturyzacji.

4. W przypadku gdy koszty finansowania zadań Funduszu w zakresie

przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych przekraczają wartość

środków zgromadzonych na funduszu przymusowej restrukturyzacji banków,

w tym środków ze składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 299 ust. 1,

środki funduszu przymusowej restrukturyzacji kas zgromadzone ze składek,

o których mowa w art. 295 ust. 3, mogą służyć finansowaniu przymusowej

restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych.

5. W przypadku gdy koszty finansowania zadań Funduszu w zakresie

przymusowej restrukturyzacji kas przekraczają wartość środków zgromadzonych

na funduszu przymusowej restrukturyzacji kas, w tym środków ze składek

nadzwyczajnych, o których mowa w art. 300 ust. 1, środki funduszu przymusowej

restrukturyzacji banków, zgromadzone ze składek, o których mowa w art. 295

ust. 1, mogą służyć finansowaniu przymusowej restrukturyzacji kas.

Art. 274. 1. W przypadku, o którym mowa w art. 206 ust. 3, jeżeli w wyniku

wyłączenia zobowiązań z umorzenia lub konwersji zobowiązań straty podmiotu

w restrukturyzacji nie zostały w całości pokryte umorzonymi zobowiązaniami

innych wierzycieli, Fundusz może przeznaczyć środki funduszy, o których mowa

w art. 273, na pokrycie strat podmiotu w restrukturyzacji lub objęcie praw

udziałowych podmiotu w restrukturyzacji w celu odtworzenia jego funduszy

własnych.

2. Fundusz może przeznaczyć środki na cel określony w ust. 1, jeżeli:

1) dokonał umorzenia lub konwersji praw udziałowych lub zobowiązań

w wysokości co najmniej 8% zobowiązań ogółem, powiększonych o fundusze

27.02.2019

własne podmiotu w restrukturyzacji, określonych na podstawie oszacowania,

o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3, oraz

2) kwota środków nie przekracza 5% zobowiązań ogółem, powiększonych

o fundusze własne podmiotu w restrukturyzacji, określonych na podstawie

oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 2 i 3.

Art. 275. W przypadku gdy nie został spełniony warunek, o którym mowa

w art. 274 ust. 2 pkt 1, Fundusz może przeznaczyć środki na cel określony

w art. 274 ust. 1, jeżeli:

1) dokonał umorzenia lub konwersji praw udziałowych lub zobowiązań

w wysokości nie mniejszej niż 20% wartości aktywów ważonych ryzykiem

podmiotu w restrukturyzacji oraz

2) wielkość środków odpowiednio na finansowanie przymusowej

restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych albo środków na finansowanie

przymusowej restrukturyzacji kas jest nie mniejsza niż 3% kwoty środków

gwarantowanych we wszystkich podmiotach objętych systemem

gwarantowania, oraz

3) wielkość sumy bilansowej podmiotu w restrukturyzacji na poziomie

skonsolidowanym ustalona na podstawie ostatniego zatwierdzonego

sprawozdania finansowego nie przekracza równowartości w złotych kwoty

900 000 000 000 euro według średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy

Bank Polski na dzień sporządzenia tego sprawozdania.

Art. 276. Wydatki na cel określony w art. 274 ust. 1 mogą być finansowane

ze środków:

1) na finansowanie przymusowej restrukturyzacji odpowiednio banków i firm

inwestycyjnych albo kas;

2) które mogą być uzyskane w okresie 3 lat ze składek nadzwyczajnych;

3) jeżeli środki, o których mowa w pkt 1 i 2, są niewystarczające – z innych

źródeł, w sposób określony w art. 278.

Art. 277. Fundusz może przeznaczyć środki funduszy, o których mowa

w art. 273, na pokrycie strat podmiotu w restrukturyzacji lub objęcie praw

udziałowych podmiotu w restrukturyzacji w celu odtworzenia jego funduszy

własnych w wysokości przekraczającej poziom, o którym mowa w art. 274 ust. 2

27.02.2019

pkt 2, jeżeli wszystkie niezabezpieczone zobowiązania podlegające umorzeniu lub

konwersji inne niż środki objęte ochroną gwarancyjną zostały umorzone lub

skonwertowane. W celu finansowania tych wydatków Fundusz może zaciągać

pożyczki od podmiotów trzecich lub przeznaczyć na ich pokrycie środki na

finansowanie przymusowej restrukturyzacji odpowiednio banków i firm

inwestycyjnych albo kas.

Art. 278. Fundusz może zaciągać pożyczki od podmiotów trzecich,

w przypadku gdy środki na finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków

i firm inwestycyjnych albo kas są niewystarczające do pokrycia wydatków i nie jest

możliwe niezwłoczne uzyskanie środków z tytułu składek nadzwyczajnych na

rzecz Funduszu lub środki uzyskane ze składek nadzwyczajnych są

niewystarczające.

Art. 279. Przepisy art. 274–278 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy

w wyniku finansowania przymusowej restrukturyzacji z wykorzystaniem innych

instrumentów niż umorzenie lub konwersja zobowiązań środki funduszu

przymusowej restrukturyzacji banków lub funduszu przymusowej restrukturyzacji

kas pokrywają w sposób pośredni straty lub ujemne fundusze własne podmiotu

w restrukturyzacji.

Art. 280. Fundusz restrukturyzacji banków spółdzielczych jest tworzony

w celu zapewnienia środków finansowych na cele określone w art. 35 ust. 3

i 4 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych.

Art. 281. Fundusz gwarancyjny banków, fundusz gwarancyjny kas, fundusz

przymusowej restrukturyzacji banków, fundusz przymusowej restrukturyzacji kas

oraz fundusz restrukturyzacji banków spółdzielczych dzielą się na fundusze

wykorzystane – w zakresie, w jakim zostały one wykorzystane na finansowanie

zadań Funduszu, oraz fundusze do wykorzystania – w pozostałym zakresie.

Szczegółowe zasady tworzenia i wykorzystania funduszy własnych Funduszu

określa statut Funduszu.

Art. 282. 1. Kwoty uzyskane przez Fundusz z masy upadłości kasy zasilają

fundusz gwarancyjny kas.

2. Kwoty uzyskane przez Fundusz z masy upadłości banku lub oddziału banku

zagranicznego zasilają fundusz gwarancyjny banków.

27.02.2019

3. Kwoty uzyskane przez Fundusz z masy upadłości firmy inwestycyjnej

zasilają fundusz przymusowej restrukturyzacji banków.

Art. 283. Środki Funduszu przeznacza się na finansowanie zadań Funduszu,

w szczególności w zakresie:

1) gwarantowania środków pieniężnych;

2) przymusowej restrukturyzacji;

3) działalności pomocowej dla banków na cele określone w art. 35 ust. 3

i 4 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych;

4) nabycia praw majątkowych, o których mowa w art. 314;

5) pokrywania kosztów lub nakładów związanych z działalnością Funduszu.

Art. 284. Jeżeli wymagane finansowanie, o którym mowa w art. 133 ust. 2

pkt 7, jest realizowane przez udzielenie gwarancji, Fundusz może udzielić

gwarancji spłaty zobowiązań do wysokości udziału Funduszu w wymaganym

finansowaniu określonego w schemacie przymusowej restrukturyzacji.

Art. 285. 1. Rada Funduszu przeznacza zysk netto na zwiększenie funduszu

gwarancyjnego banków, funduszu gwarancyjnego kas, funduszu przymusowej

restrukturyzacji banków oraz funduszu przymusowej restrukturyzacji kas,

w proporcji określonej jako stosunek środków zgromadzonych w poszczególnych

funduszach do sumy środków zgromadzonych we wszystkich tych funduszach na

dzień bilansowy ostatniego zatwierdzonego sprawozdania finansowego.

2. W przypadku gdy na dzień bilansowy ostatniego zatwierdzonego

sprawozdania finansowego poziom każdego z funduszy, o których mowa w ust. 1,

wynosi zero, o sposobie przeznaczenia zysku netto na taki fundusz decyduje Rada

Funduszu.

3. Do pokrycia straty netto przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

4. Rada Funduszu może przeznaczyć całość lub część zysku netto Funduszu

na podwyższenie funduszu statutowego.

5. Decyzję o podziale zysku netto lub pokryciu straty podejmuje Rada

Funduszu, w formie uchwały, na wniosek Zarządu Funduszu.

6. Do podziału zysku lub pokrycia straty przepisy ustawy z dnia 29 września

1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2016 r. poz. 1047 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 61,

245, 791 i 1089) stosuje się odpowiednio.

27.02.2019

Rozdział 2

Obowiązkowe składki na rzecz Funduszu

Oddział 1

Finansowanie obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów

Art. 286. 1. Obowiązkowy system gwarantowania depozytów finansowany

jest przez podmioty objęte systemem gwarantowania, ze składek wnoszonych

w okresach kwartalnych, z zastrzeżeniem art. 294 ust. 1.

2. Składki na obowiązkowy system gwarantowania depozytów wnoszone

przez banki i oddziały banków zagranicznych zasilają fundusz gwarancyjny

banków.

3. Składki na obowiązkowy system gwarantowania depozytów wnoszone

przez kasy zasilają fundusz gwarancyjny kas.

4. Z dniem spełnienia warunku gwarancji bank, oddział banku zagranicznego

lub kasa są zwolnione z obowiązku wnoszenia składek, o których mowa

odpowiednio w ust. 2 lub 3.

Art. 287. 1. Minimalny poziom środków systemu gwarantowania depozytów

w bankach wynosi 0,8% kwoty środków gwarantowanych w bankach i oddziałach

banków zagranicznych objętych obowiązkowym systemem gwarantowania

depozytów.

2. Docelowy poziom środków systemu gwarantowania depozytów w bankach

wynosi 2,6% kwoty środków gwarantowanych w bankach i oddziałach banków

zagranicznych objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów.

3. Składki na fundusz gwarancyjny banków ustala się w takiej wysokości, aby

osiągnąć:

1) minimalny poziom środków systemu gwarantowania depozytów w bankach

do dnia 31 grudnia 2016 r.;

2) docelowy poziom środków systemu gwarantowania depozytów w bankach do

dnia 3 lipca 2030 r.

4. Rada Funduszu, ustalając wysokości składek, może skrócić termin

osiągnięcia docelowego poziomu środków systemu gwarantowania depozytów

w bankach określony w ust. 3 pkt 2, uwzględniając bieżący poziom środków

systemu gwarantowania depozytów w bankach oraz wyniki finansowe banków

27.02.2019

i oddziałów banków zagranicznych objętych obowiązkowym systemem

gwarantowania depozytów.

5. W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat przekraczających

0,8% kwoty środków gwarantowanych w bankach i oddziałach banków

zagranicznych objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów do

momentu osiągnięcia po raz pierwszy minimalnego poziomu środków, o którym

mowa w ust. 1, termin określony w ust. 3 pkt 1 ulega przedłużeniu o 4 lata.

6. W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat przekraczających

0,8% kwoty środków gwarantowanych w bankach i oddziałach banków

zagranicznych objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów do

momentu osiągnięcia po raz pierwszy docelowego poziomu środków, o którym

mowa w ust. 2, termin określony w ust. 3 pkt 2 ulega przedłużeniu o 4 lata.

7. Przy ustalaniu wysokości składek na dany kwartał uwzględnia się

w szczególności fazę cyklu koniunkturalnego oraz wpływ, jaki składki mogą mieć

na sytuację finansową banków i oddziałów banków zagranicznych objętych

obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów.

8. Jeżeli w ciągu ostatnich 2 lat przed osiągnięciem po raz pierwszy poziomu

środków, o którym mowa w ust. 1 i 2, Fundusz dokona wypłat nieprzekraczających

łącznie 0,8% kwoty środków gwarantowanych w bankach i oddziałach banków

zagranicznych objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów,

terminy określone w ust. 3 ulegają przedłużeniu w taki sposób, aby łączna kwota

składek, o której mowa w art. 293 ust. 1 pkt 1, na dany rok kalendarzowy nie była

wyższa niż 0,25% kwoty środków gwarantowanych w bankach i oddziałach

banków zagranicznych objętych obowiązkowym systemem gwarantowania

depozytów.

9. Jeżeli po osiągnięciu po raz pierwszy docelowego poziomu środków,

o którym mowa w ust. 2, środki systemu gwarantowania depozytów w bankach

obniżą się poniżej 2/3 tego poziomu, składki na obowiązkowy system

gwarantowania depozytów w bankach ustalane są na poziomie umożliwiającym

osiągnięcie minimalnego poziomu środków systemu gwarantowania depozytów

w bankach – w okresie nie dłuższym niż 6 lat, a docelowego poziomu środków

systemu gwarantowania depozytów w bankach – w okresie nie dłuższym niż 10 lat.

27.02.2019

10. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może, w drodze

rozporządzenia, przedłużyć termin osiągnięcia docelowego poziomu środków

systemu gwarantowania depozytów w bankach, o którym mowa w ust. 3 pkt 2,

uwzględniając poziom środków systemu gwarantowania depozytów w bankach,

fazę cyklu koniunkturalnego oraz sytuację finansową banków i oddziałów banków

zagranicznych objętych obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów.

Art. 288. 1. Minimalny poziom środków systemu gwarantowania depozytów

w kasach wynosi 0,8% kwoty środków gwarantowanych w kasach objętych

obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów.

2. Docelowy poziom środków systemu gwarantowania depozytów w kasach

wynosi 1% kwoty środków gwarantowanych w kasach objętych obowiązkowym

systemem gwarantowania depozytów.

3. Składki na fundusz gwarancyjny kas ustala się w takiej wysokości, aby

osiągnąć:

1) minimalny poziom środków systemu gwarantowania depozytów w kasach do

dnia 31 grudnia 2020 r.;

2) docelowy poziom środków systemu gwarantowania depozytów w kasach do

dnia 3 lipca 2030 r.

4. W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat przekraczających

0,8% kwoty środków gwarantowanych w kasach objętych obowiązkowym

systemem gwarantowania depozytów do momentu osiągnięcia po raz pierwszy

minimalnego poziomu środków, o którym mowa w ust. 1, termin określony

w ust. 3 pkt 1 ulega przedłużeniu o 4 lata.

5. W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat przekraczających

0,8% kwoty środków gwarantowanych w kasach objętych obowiązkowym

systemem gwarantowania depozytów do momentu osiągnięcia po raz pierwszy

docelowego poziomu środków, o którym mowa w ust. 2, termin określony w ust. 3

pkt 2 ulega przedłużeniu o 4 lata.

6. Przy ustalaniu wysokości składek na dany kwartał uwzględnia się

w szczególności fazę cyklu koniunkturalnego oraz wpływ, jaki składki mogą mieć

na sytuację finansową kas objętych obowiązkowym systemem gwarantowania

depozytów.

27.02.2019

7. Jeżeli w ciągu ostatnich 2 lat przed osiągnięciem po raz pierwszy poziomu

środków, o którym mowa w ust. 1 i 2, Fundusz dokona wypłat nieprzekraczających

łącznie 0,8% kwoty środków gwarantowanych w kasach objętych obowiązkowym

systemem gwarantowania depozytów, terminy określone w ust. 3 ulegają

przedłużeniu w taki sposób, aby łączna kwota składek, o której mowa w art. 293

ust. 1 pkt 2, na dany rok kalendarzowy nie była wyższa niż 0,25% kwoty środków

gwarantowanych w kasach objętych obowiązkowym systemem gwarantowania

depozytów.

8. Jeżeli po osiągnięciu po raz pierwszy docelowego poziomu środków,

o którym mowa w ust. 2, środki systemu gwarantowania depozytów w kasach

obniżą się poniżej 2/3 tego poziomu, składki na obowiązkowy system

gwarantowania depozytów w kasach ustalane są na poziomie umożliwiającym

osiągnięcie minimalnego poziomu środków systemu gwarantowania depozytów

w kasach – w okresie nie dłuższym niż 6 lat, a docelowego poziomu środków

systemu gwarantowania depozytów w kasach – w okresie nie dłuższym niż 10 lat.

9. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może, w drodze

rozporządzenia, przedłużyć termin osiągnięcia docelowego poziomu środków

systemu gwarantowania depozytów w kasach, o którym mowa w ust. 3 pkt 2,

uwzględniając poziom środków systemu gwarantowania depozytów w kasach, fazę

cyklu koniunkturalnego oraz sytuację finansową kas objętych obowiązkowym

systemem gwarantowania depozytów.

Art. 289. 1. Podstawę wyznaczania składek na dany kwartał na obowiązkowy

system gwarantowania depozytów w bankach i oddziałach banków zagranicznych

stanowi wartość środków gwarantowanych na koniec kwartału bezpośrednio

poprzedzającego kwartał, którego składka dotyczy, w banku albo oddziale banku

zagranicznego zobowiązanych do wniesienia składki.

2. Przy ustalaniu wysokości składki uwzględniany jest profil ryzyka podmiotu

zobowiązanego do wniesienia składki, obejmujący w szczególności przynależność

do systemu ochrony instytucjonalnej, współczynnik wypłacalności oraz jakość

aktywów.

3. Fundusz opracowuje metody wyznaczania składek odrębnie dla banków

oraz oddziałów banków zagranicznych i przedstawia je do zatwierdzenia Komisji

Nadzoru Finansowego.

27.02.2019

4. Decyzja w przedmiocie zatwierdzenia lub odmowy zatwierdzenia metod,

o których mowa w ust. 3, podejmowana jest przez Komisję Nadzoru Finansowego

w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o zatwierdzenie metod przez

Fundusz.

5. Komisja Nadzoru Finansowego może odmówić zatwierdzenia metod,

o których mowa w ust. 3, jeżeli zostały one opracowane niezgodnie z przepisami

wydanymi na podstawie ust. 11. Komisja Nadzoru Finansowego, wydając decyzję

o odmowie zatwierdzenia metod, przekazuje Funduszowi zalecenia w zakresie

niezbędnych zmian w opracowanych metodach.

6. Komisja Nadzoru Finansowego zatwierdza metody wyznaczania składek,

o których mowa w ust. 3, w formie uchwał.

7. O zatwierdzeniu metod wyznaczania składek Komisja Nadzoru

Finansowego informuje Fundusz oraz Europejski Urząd Nadzoru Bankowego

niezwłocznie, nie później niż w terminie 5 dni od dnia podjęcia uchwał, o których

mowa w ust. 6.

8. Fundusz dokonuje zmiany metody wyznaczania składek, w przypadku gdy

dotychczasowe metody nie różnicują w sposób odpowiedni wyznaczanych składek

ze względu na profil ryzyka podmiotów zobowiązanych do wnoszenia składek oraz

może dokonać zmiany w przypadku zmiany sprawozdawczości banków lub

oddziałów banków zagranicznych objętych obowiązkowym systemem

gwarantowania depozytów.

9. W przypadku, o którym mowa w ust. 8, przepisy ust. 4–7 dotyczące

zatwierdzania metod wyznaczania składek stosuje się.

10. O wprowadzeniu dopuszczalnych zmian w metodach, niewymagających

zatwierdzenia przez Komisję Nadzoru Finansowego, Fundusz powiadamia

Komisję Nadzoru Finansowego nie później niż w ciągu miesiąca od dnia dokonania

zmian.

11. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii

Komisji Nadzoru Finansowego i Funduszu, określi, w drodze rozporządzenia,

sposób określania profilu ryzyka podmiotów zobowiązanych do wniesienia składki

i uwzględniania tego profilu w wyznaczaniu składek na fundusz gwarancyjny

banków, w szczególności:

1) sposób obliczania składek należnych od poszczególnych podmiotów,

27.02.2019

2) dobór wskaźników określających profil ryzyka podmiotu i sposób ich

wykorzystania,

3) metody określania profilu ryzyka podmiotu,

4) minimalny poziom ulgi przy wyliczaniu składki, w przypadku przynależności

podmiotu do systemu ochrony instytucjonalnej,

5) sposób uwzględnienia przynależności podmiotu do sektora niskiego ryzyka

przy wyliczaniu składki,

6) zasady stosowania składek minimalnych,

7) zasady oraz tryb dokonywania korekt określonych składek do wysokości

łącznej kwoty składek w danym roku

– uwzględniając konieczność zapewnienia zróżnicowania składek w zależności od

profilu ryzyka podmiotów zobowiązanych do ich wnoszenia.

12. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii

Komisji Nadzoru Finansowego i Funduszu, określi, w drodze rozporządzenia, tryb

zatwierdzania przez Komisję Nadzoru Finansowego opracowanych przez Fundusz

metod wyznaczania składek oraz zakres informacji, dotyczących metody

wyznaczania składek, udostępnianych podmiotom wnoszącym składki, oraz tryb

ich udostępniania, w szczególności:

1) zakres dokumentacji załączanej przez Fundusz do wniosku o zatwierdzenie

metod wyznaczania składek,

2) zakres dopuszczalnych zmian w metodach, niewymagających zatwierdzenia

przez Komisję Nadzoru Finansowego

– uwzględniając konieczność zapewnienia niezakłóconego i efektywnego

współdziałania Komisji Nadzoru Finansowego i Funduszu, kompletności

informacji i adekwatności metod wyznaczania składek oraz ich zmian, a także

zapewnienia podmiotom wnoszącym składki bieżącego dostępu do niezbędnych im

danych.

Art. 290. 1. Podstawę wyznaczania składek na dany kwartał na obowiązkowy

system gwarantowania depozytów w kasach stanowi wartość środków

gwarantowanych na koniec kwartału bezpośrednio poprzedzającego kwartał,

którego składka dotyczy, w kasie zobowiązanej do wniesienia składki.

27.02.2019

2. Przy ustalaniu wysokości składki uwzględniany jest profil ryzyka kasy

zobowiązanej do wniesienia składki, obejmujący w szczególności współczynnik

wypłacalności oraz jakość aktywów.

3. Fundusz opracowuje metodę wyznaczania składek dla kas i przedstawia ją

do zatwierdzenia Komisji Nadzoru Finansowego.

4. Decyzja w sprawie zatwierdzenia lub odmowy zatwierdzenia metody,

o której mowa w ust. 3, jest podejmowana przez Komisję Nadzoru Finansowego

w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o zatwierdzenie metody przez

Fundusz.

5. Komisja Nadzoru Finansowego może odmówić zatwierdzenia metody,

o której mowa w ust. 3, jeżeli została ona opracowana niezgodnie z przepisami

wydanymi na podstawie ust. 11. Komisja Nadzoru Finansowego, wydając decyzję

o odmowie zatwierdzenia metody, przekazuje Funduszowi zalecenia w zakresie

niezbędnych zmian w opracowanej metodzie.

6. Komisja Nadzoru Finansowego zatwierdza metodę wyznaczania składek,

o której mowa w ust. 3, w formie uchwały.

7. O zatwierdzeniu metody wyznaczania składek Komisja Nadzoru

Finansowego informuje Fundusz oraz Europejski Urząd Nadzoru Bankowego

niezwłocznie, nie później niż w terminie 5 dni od dnia podjęcia uchwały, o której

mowa w ust. 6.

8. Fundusz dokonuje zmiany metody wyznaczania składek, w przypadku gdy

dotychczasowa metoda nie różnicuje w sposób odpowiedni wyznaczanych składek

ze względu na profil ryzyka kas zobowiązanych do wnoszenia składek oraz może

dokonać zmiany w przypadku zmiany sprawozdawczości kas objętych

obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów.

9. W przypadku, o którym mowa w ust. 8, przepisy ust. 4–7 dotyczące

zatwierdzania metod wyznaczania składek stosuje się.

10. O wprowadzeniu dopuszczalnych zmian w metodzie, niewymagających

zatwierdzenia przez Komisję Nadzoru Finansowego, Fundusz powiadamia

Komisję Nadzoru Finansowego nie później niż w ciągu miesiąca od dnia dokonania

zmian.

11. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii

Komisji Nadzoru Finansowego i Funduszu, określi, w drodze rozporządzenia,

27.02.2019

sposób określania profilu ryzyka kas zobowiązanych do wniesienia składki

i uwzględniania tego profilu w wyznaczaniu składek na fundusz gwarancyjny kas,

w szczególności:

1) sposób obliczania składek należnych od poszczególnych kas,

2) dobór wskaźników określających profil ryzyka kasy i sposób ich

wykorzystania,

3) metody określania profilu ryzyka kasy,

4) zasady stosowania składek minimalnych,

5) zasady oraz tryb dokonywania korekt określonych składek do wysokości

łącznej kwoty składek w danym roku

– uwzględniając konieczność zapewnienia zróżnicowania składek w zależności od

profilu ryzyka kas zobowiązanych do ich wnoszenia.

12. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii

Komisji Nadzoru Finansowego i Funduszu, określi, w drodze rozporządzenia, tryb

zatwierdzania przez Komisję Nadzoru Finansowego opracowanej przez Fundusz

metody wyznaczania składek oraz zakres informacji dotyczących metody

wyznaczania składek udostępnianych kasom wnoszącym składki oraz tryb ich

udostępniania, w szczególności:

1) zakres dokumentacji dołączanej przez Fundusz do wniosku o zatwierdzenie

metody wyznaczania składek,

2) zakres dopuszczalnych zmian w metodzie, niewymagających zatwierdzenia

przez Komisję Nadzoru Finansowego

– uwzględniając konieczność zapewnienia niezakłóconego i efektywnego

współdziałania Komisji Nadzoru Finansowego i Funduszu, kompletności

informacji i adekwatności metody wyznaczania składek oraz jej zmian, a także

zapewnienia podmiotom wnoszącym składki bieżącego dostępu do niezbędnych im

danych.

Art. 291. 1. W przypadku gdy środki systemu gwarantowania depozytów

w bankach są niewystarczające do dokonania wypłaty środków gwarantowanych,

Rada Funduszu, na wniosek Zarządu Funduszu, może, w drodze uchwały,

zobowiązać banki i oddziały banków zagranicznych objęte obowiązkowym

systemem gwarantowania depozytów do wniesienia na fundusz gwarancyjny

banków składek nadzwyczajnych nieprzekraczających łącznie w danym roku

27.02.2019

kalendarzowym 0,5% kwoty środków gwarantowanych w nich zgromadzonych na

koniec czwartego kwartału roku poprzedzającego rok, w którym powstają

zobowiązania z tytułu składek nadzwyczajnych.

2. W przypadku gdy środki uzyskane ze składek nadzwyczajnych, o których

mowa w ust. 1, okażą się niewystarczające do dokonania wypłaty środków

gwarantowanych, Rada Funduszu, na wniosek Zarządu Funduszu, za zgodą

Komisji Nadzoru Finansowego, może, w drodze uchwały, zobowiązać banki

i oddziały banków zagranicznych do wniesienia składki nadzwyczajnej na fundusz

gwarancyjny banków w kwocie wyższej niż określona w ust. 1.

3. Wysokość składek nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1 i 2, jest

ustalana zgodnie z metodą, o której mowa w art. 289 ust. 3.

4. Jeżeli wniesienie składki nadzwyczajnej, o której mowa w ust. 1 lub 2,

zagroziłoby płynności lub wypłacalności banku lub oddziału banku zagranicznego

objętego obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów, Komisja Nadzoru

Finansowego może, na jego wniosek, odroczyć termin płatności w stosunku do

całości lub części tej składki, nie dłużej niż o 6 miesięcy od dnia określonego

w uchwale Rady Funduszu, o której mowa w ust. 1.

5. Komisja Nadzoru Finansowego może, na wniosek banku lub oddziału

banku zagranicznego objętego obowiązkowym systemem gwarantowania

depozytów, ponownie odroczyć termin płatności składki nadzwyczajnej, o której

mowa w ust. 1 lub 2, nie dłużej niż o kolejne 6 miesięcy.

6. Warunki odroczenia terminu płatności składki nadzwyczajnej, o której

mowa w ust. 1 lub 2, na fundusz gwarancyjny banków w przypadkach, o których

mowa w ust. 4 i 5, określa Komisja Nadzoru Finansowego w drodze decyzji.

7. Komisja Nadzoru Finansowego podejmuje decyzje, o których mowa

w ust. 4 i 5, po zasięgnięciu opinii Funduszu. Komisja Nadzoru Finansowego

informuje Fundusz niezwłocznie o podjętych decyzjach.

8. Składki, których płatność została odroczona, zostają wniesione

niezwłocznie, w przypadku ustąpienia przesłanek, na podstawie których podjęto

decyzję o ich odroczeniu.

9. Jeżeli w wyniku odroczenia terminu płatności składek, o którym mowa

w ust. 4 lub 5, wniesione składki nadzwyczajne są niewystarczające do dokonania

wypłaty środków gwarantowanych, przepisy ust. 1 lub 2 stosuje się.

27.02.2019

Art. 292. 1. W przypadku gdy środki systemu gwarantowania depozytów

w kasach są niewystarczające do dokonania wypłaty środków gwarantowanych,

Rada Funduszu, na wniosek Zarządu Funduszu, może, w drodze uchwały,

zobowiązać kasy objęte obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów do

wniesienia na fundusz gwarancyjny kas składek nadzwyczajnych

nieprzekraczających łącznie w danym roku kalendarzowym 0,5% kwoty środków

gwarantowanych w nich zgromadzonych na koniec czwartego kwartału roku

poprzedzającego rok, w którym powstają zobowiązania z tytułu składek

nadzwyczajnych.

2. W przypadku gdy środki uzyskane ze składek nadzwyczajnych, o których

mowa w ust. 1, okażą się niewystarczające do dokonania wypłaty środków

gwarantowanych, Rada Funduszu, na wniosek Zarządu Funduszu, za zgodą

Komisji Nadzoru Finansowego, może, w drodze uchwały, zobowiązać kasy do

wniesienia składki nadzwyczajnej na fundusz gwarancyjny kas w kwocie wyższej

niż określona w ust. 1.

3. Wysokość składek nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1 i 2, jest

ustalana zgodnie z metodą, o której mowa w art. 290 ust. 3.

4. Jeżeli wniesienie składki nadzwyczajnej, o której mowa w ust. 1 lub 2,

zagroziłoby płynności lub wypłacalności kasy objętej obowiązkowym systemem

gwarantowania depozytów, Komisja Nadzoru Finansowego może, na jej wniosek,

odroczyć termin płatności w stosunku do całości lub części tej składki, nie dłużej

niż o 6 miesięcy od dnia określonego w uchwale Rady Funduszu, o której mowa

w ust. 1.

5. Komisja Nadzoru Finansowego może, na wniosek kasy objętej

obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów, ponownie odroczyć termin

płatności składki nadzwyczajnej, o której mowa w ust. 1 lub 2, nie dłużej niż

o kolejne 6 miesięcy.

6. Warunki odroczenia terminu płatności składki nadzwyczajnej, o której

mowa w ust. 1 lub 2, na fundusz gwarancyjny kas w przypadkach, o których mowa

w ust. 4 i 5, określa Komisja Nadzoru Finansowego w drodze decyzji.

7. Komisja Nadzoru Finansowego podejmuje decyzje, o których mowa

w ust. 4 i 5, po zasięgnięciu opinii Funduszu. Komisja Nadzoru Finansowego

informuje Fundusz niezwłocznie o podjętych decyzjach.

27.02.2019

8. Składki, których płatność została odroczona, zostają wniesione

niezwłocznie w przypadku ustąpienia przesłanek, na podstawie których podjęto

decyzję o ich odroczeniu.

9. Przepis ust. 1 lub 2 stosuje się, w przypadku gdy w wyniku odroczenia

terminu płatności składek, o którym mowa w ust. 4 lub 5, wniesione składki

nadzwyczajne są niewystarczające do dokonania wypłaty środków

gwarantowanych.

Art. 293. 1. Rada Funduszu określa, w drodze uchwały:

1) łączną kwotę składek, o których mowa w art. 286 ust. 2, na dany rok

kalendarzowy, należnych kwartalnie od banków i oddziałów banków

zagranicznych;

2) łączną kwotę składek, o których mowa w art. 286 ust. 3, na dany rok

kalendarzowy należnych kwartalnie od kas;

3) terminy wnoszenia składek.

2. W przypadku, o którym mowa w art. 291 ust. 1, Rada Funduszu określa,

w formie uchwały, łączną kwotę składek nadzwyczajnych należnych od banków

i oddziałów banków zagranicznych oraz termin lub terminy wniesienia tych

składek.

3. W przypadku, o którym mowa w art. 292 ust. 1, Rada Funduszu określa,

w drodze uchwały, łączną kwotę składek nadzwyczajnych należnych od kas oraz

termin lub terminy wniesienia tych składek.

4. Kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, podlegają podziałowi na

poszczególne banki i oddziały banków zagranicznych zgodnie z metodą, o której

mowa w art. 289 ust. 3.

5. Kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, podlegają podziałowi na

poszczególne kasy zgodnie z metodą, o której mowa w art. 290 ust. 3.

6. Informacja o wysokości składki oraz terminie lub terminach jej wniesienia

przekazywana jest bez zbędnej zwłoki podmiotom zobowiązanym do jej

uiszczenia.

Art. 294. 1. W przypadku gdy poziom środków systemu gwarantowania

depozytów w bankach lub gdy poziom środków systemu gwarantowania

depozytów w kasach wyliczone na podstawie danych dostępnych na dzień ustalenia

27.02.2019

składki osiągnie lub przekroczy na dzień ustalenia składki docelowy poziom

określony odpowiednio w art. 287 ust. 2 lub art. 288 ust. 2, składek na fundusz

gwarancyjny banków lub fundusz gwarancyjny kas nie pobiera się.

2. Informacja o niepobieraniu składek przekazywana jest do wiadomości

podmiotom objętym obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów poprzez

jej publikację na stronie internetowej Funduszu.

Oddział 2

Finansowanie przymusowej restrukturyzacji

Art. 295. 1. Przymusowa restrukturyzacja banków, firm inwestycyjnych

i oddziałów banków zagranicznych finansowana jest przez te podmioty ze składek

wnoszonych co najmniej raz w roku.

2. Składki, o których mowa w ust. 1, zasilają fundusz przymusowej

restrukturyzacji banków.

3. Przymusowa restrukturyzacja kas finansowana jest przez kasy ze składek

wnoszonych co najmniej raz w roku.

4. Składki, o których mowa w ust. 3, zasilają fundusz przymusowej

restrukturyzacji kas.

5. Podmiot rezydualny zwolniony jest z obowiązku wnoszenia składek,

o których mowa w ust. 1 lub 3.

6. Kasa realizująca program postępowania naprawczego jest zwolniona

z obowiązku wnoszenia składek, o których mowa w ust. 3, w okresie od dnia

zatwierdzenia przekazanego programu postępowania naprawczego przez Komisję

Nadzoru Finansowego do dnia zakończenia jego realizacji.

7. Z dniem spełnienia warunku gwarancji bank, oddział banku zagranicznego

lub kasa są zwolnione z obowiązku wnoszenia składek, o których mowa

odpowiednio w ust. 2 lub 4.

Art. 296. 1. Minimalny poziom środków na finansowanie przymusowej

restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych wynosi 1% kwoty środków

gwarantowanych w bankach, firmach inwestycyjnych i oddziałach banków

zagranicznych.

27.02.2019

2. Docelowy poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji

banków i firm inwestycyjnych wynosi 1,2% kwoty środków gwarantowanych

w bankach, firmach inwestycyjnych i oddziałach banków zagranicznych.

3. Składki na fundusz przymusowej restrukturyzacji banków ustala się

w takiej wysokości, aby osiągnąć:

1) minimalny poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji

banków i firm inwestycyjnych do dnia 31 grudnia 2024 r.;

2) docelowy poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji

banków i firm inwestycyjnych do dnia 31 grudnia 2030 r.

4. W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat na finansowanie

przymusowej restrukturyzacji banków, firm inwestycyjnych i oddziałów banków

zagranicznych przekraczających 0,5% kwoty środków gwarantowanych

zgromadzonych w podmiotach zobowiązanych do wnoszenia składek, o których

mowa w art. 295 ust. 1, do momentu osiągnięcia po raz pierwszy minimalnego

poziomu środków, o którym mowa w ust. 1, termin określony w ust. 3 pkt 1 ulega

przedłużeniu o 4 lata.

5. W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat na finansowanie

przymusowej restrukturyzacji banków, firm inwestycyjnych i oddziałów banków

zagranicznych przekraczających 0,5% kwoty środków gwarantowanych

zgromadzonych w podmiotach zobowiązanych do wnoszenia składek, o których

mowa w art. 295 ust. 1, do momentu osiągnięcia po raz pierwszy docelowego

poziomu środków, o którym mowa w ust. 2, termin określony w ust. 3 pkt 2 ulega

przedłużeniu o 4 lata.

6. Przy ustalaniu wysokości składek na finansowanie przymusowej

restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych składki te powinny być rozkładane

w czasie możliwie równomiernie przy należytym uwzględnieniu fazy cyklu

koniunkturalnego oraz wpływu, jaki składki mogą mieć na sytuację finansową

banków, firm inwestycyjnych i oddziałów banków zagranicznych.

7. Jeżeli w ciągu ostatnich 2 lat przed osiągnięciem po raz pierwszy poziomu

środków, o którym mowa w ust. 1 i 2, Fundusz dokona wypłat nieprzekraczających

łącznie 0,5% kwoty środków gwarantowanych zgromadzonych w podmiotach

zobowiązanych do wnoszenia składek, o których mowa w art. 295 ust. 1, terminy

określone w ust. 3 ulegają przedłużeniu w taki sposób, aby łączna kwota składek,

27.02.2019

o której mowa w art. 301 ust. 1 pkt 1, na dany rok kalendarzowy nie była wyższa

niż 0,25% kwoty środków gwarantowanych zgromadzonych w podmiotach

zobowiązanych do wnoszenia składek, o których mowa w art. 295 ust. 1.

8. Jeżeli po osiągnięciu po raz pierwszy docelowego poziomu środków,

o którym mowa w ust. 2, środki na finansowanie przymusowej restrukturyzacji

banków i firm inwestycyjnych obniżą się poniżej 2/3 tego poziomu, składki są

ustalane na poziomie umożliwiającym osiągnięcie poziomu minimalnego,

o którym mowa w ust. 1, w okresie nie dłuższym niż 6 lat, a poziomu docelowego,

o którym mowa w ust. 2, w okresie nie dłuższym niż 10 lat.

9. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może, w drodze

rozporządzenia, przedłużyć termin osiągnięcia docelowego poziomu środków na

finansowanie przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych,

o którym mowa w ust. 3 pkt 2, uwzględniając poziom środków na finansowanie

przymusowej restrukturyzacji tych podmiotów po dokonaniu wypłat, fazę cyklu

koniunkturalnego oraz sytuację finansową banków, firm inwestycyjnych

i oddziałów banków zagranicznych.

Art. 297. 1. Minimalny poziom środków na finansowanie przymusowej

restrukturyzacji kas wynosi 0,1% kwoty środków gwarantowanych w kasach.

2. Docelowy poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji

kas wynosi 0,14% kwoty środków gwarantowanych w kasach.

3. Składki na Fundusz przymusowej restrukturyzacji kas ustala się w takiej

wysokości, aby osiągnąć:

1) minimalny poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji

kas do dnia 31 grudnia 2024 r.;

2) docelowy poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas

do dnia 31 grudnia 2034 r.

4. W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat na finansowanie

przymusowej restrukturyzacji kas przekraczających 0,5% kwoty środków

gwarantowanych zgromadzonych w kasach zobowiązanych do wnoszenia składek,

o których mowa w art. 295 ust. 3, do momentu osiągnięcia po raz pierwszy

minimalnego poziomu środków, o którym mowa w ust. 1, termin określony

w ust. 3 pkt 1 ulega przedłużeniu o 4 lata.

27.02.2019

5. W przypadku dokonania przez Fundusz łącznych wypłat na finansowanie

przymusowej restrukturyzacji kas przekraczających 0,5% kwoty środków

gwarantowanych zgromadzonych w kasach zobowiązanych do wnoszenia składek,

o których mowa w art. 295 ust. 3, do momentu osiągnięcia po raz pierwszy

docelowego poziomu środków, o którym mowa w ust. 2, termin określony w ust. 3

pkt 2 ulega przedłużeniu o 4 lata.

6. Przy ustalaniu wysokości składek na finansowanie przymusowej

restrukturyzacji kas składki te powinny być rozkładane w czasie możliwie

równomiernie przy należytym uwzględnieniu fazy cyklu koniunkturalnego oraz

wpływu, jaki składki mogą mieć na sytuację finansową kas.

7. Jeżeli w ciągu ostatnich 2 lat przed osiągnięciem po raz pierwszy poziomu

środków, o którym mowa w ust. 1 i 2, Fundusz dokona wypłat nieprzekraczających

łącznie 0,5% kwoty środków gwarantowanych zgromadzonych w kasach

zobowiązanych do wnoszenia składek, o których mowa w art. 295 ust. 3, terminy

określone w ust. 3 ulegają przedłużeniu w taki sposób, aby łączna kwota składek,

o których mowa w art. 301 ust. 1 pkt 2, na dany rok kalendarzowy nie była wyższa

niż 0,025% kwoty środków gwarantowanych zgromadzonych w kasach

zobowiązanych do wnoszenia składek, o których mowa w art. 295 ust. 3.

8. Jeżeli po osiągnięciu po raz pierwszy docelowego poziomu środków,

o którym mowa w ust. 2, środki na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas

obniżą się poniżej 2/3 tego poziomu, składki ustalane są na poziomie

umożliwiającym osiągnięcie poziomu minimalnego, o którym mowa w ust. 1,

w okresie nie dłuższym niż 6 lat, a poziomu docelowego, o którym mowa w ust. 2,

w okresie nie dłuższym niż 10 lat.

9. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może, w drodze

rozporządzenia, przedłużyć termin osiągnięcia docelowego poziomu środków na

finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas, o którym mowa w ust. 3 pkt 2,

uwzględniając poziom środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas

po dokonaniu wypłat, fazę cyklu koniunkturalnego oraz sytuację finansową kas.

Art. 298. 1. Podstawę do wyznaczenia składek na finansowanie przymusowej

restrukturyzacji stanowi wartość pasywów pomniejszona o kwotę funduszy

własnych oraz środków gwarantowanych. W przypadku banków i firm

inwestycyjnych podstawa składki jest dodatkowo pomniejszana w sposób

27.02.2019

określony w rozporządzeniu nr 2015/63, w szczególności w art. 5 tego

rozporządzenia.

2. Przy ustalaniu wysokości składki uwzględniany jest profil ryzyka podmiotu

zobowiązanego do wniesienia składki.

3. Metodę ustalania składek na finansowanie przymusowej restrukturyzacji

banków i firm inwestycyjnych, zapewniającą zróżnicowanie wysokości

wnoszonych składek w zależności od profilu ryzyka banku i firmy inwestycyjnej

wnoszących składki określa rozporządzenie nr 2015/63.

4. Szczegółowe zasady ustalania składek na fundusz przymusowej

restrukturyzacji banków określa, w drodze uchwały, Rada Funduszu.

5. Uchwała, o której mowa w ust. 4, określa w szczególności:

1) dodatkowe wskaźniki ryzyka, o których mowa w art. 6 ust. 5 rozporządzenia

nr 2015/63, oraz sposób ich wykorzystania;

2) tryb wnoszenia składek w formie ryczałtowej.

6. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe zasady wyznaczania składek na finansowanie

przymusowej restrukturyzacji w odniesieniu do oddziałów banków zagranicznych

w oparciu o ryzyko, uwzględniając ich specyfikę, w tym w zakresie obowiązków

sprawozdawczych, oraz zapewniając ich zbieżność z metodą obliczania składek dla

banków określoną w rozporządzeniu nr 2015/63, w szczególności:

1) sposób obliczania składek wnoszonych przez oddziały banków

zagranicznych;

2) dobór wskaźników określających profil ryzyka oddziału banku zagranicznego

i sposób ich wykorzystania;

3) metody określenia profilu ryzyka oddziału banku zagranicznego;

4) zasady oraz tryb dokonywania korekt należnych składek;

5) zasady pobierania składek w formie ryczałtowej, w tym kryteria obejmowania

oddziałów banków zagranicznych ryczałtem wraz z określeniem kwot

należnego ryczałtu.

7. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe zasady wyznaczania składek na finansowanie

przymusowej restrukturyzacji kas w oparciu o ryzyko, uwzględniając specyfikę

kas, w tym związaną z ich formą organizacyjno-prawną oraz obowiązkami

27.02.2019

sprawozdawczymi, oraz zapewniając ich zbieżność z metodą obliczania składek dla

banków i firm inwestycyjnych określoną w rozporządzeniu nr 2015/63,

w szczególności:

1) sposób obliczania składek wnoszonych przez kasy;

2) dobór wskaźników określających profil ryzyka kasy i sposób ich

wykorzystania;

3) metody określenia profilu ryzyka kasy;

4) zasady oraz tryb dokonywania korekt należnych składek;

5) zasady pobierania składek w formie ryczałtowej, w tym kryteria obejmowania

kas ryczałtem wraz z określeniem kwot należnego ryczałtu.

Art. 299. 1. W przypadku gdy środki na finansowanie przymusowej

restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych są niewystarczające do

finansowania przymusowej restrukturyzacji, Rada Funduszu, na wniosek Zarządu

Funduszu, w drodze uchwały, może zobowiązać banki, firmy inwestycyjne

i oddziały banków zagranicznych do wniesienia na fundusz przymusowej

restrukturyzacji banków składek nadzwyczajnych w wysokości nieprzekraczającej

trzykrotności łącznej kwoty składek ustalonych na dany rok kalendarzowy,

a w przypadku gdy łączna kwota tych składek nie jest ustalona – w wysokości

nieprzekraczającej trzykrotności łącznej kwoty składek wniesionych za poprzedni

rok kalendarzowy.

2. Wysokość składek nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1, jest ustalana

zgodnie z metodami, o których mowa w art. 298 ust. 3 oraz w przepisach

wydanych na podstawie art. 298 ust. 6.

3. Jeżeli wniesienie składki nadzwyczajnej, o której mowa w ust. 1,

zagroziłoby płynności lub wypłacalności banku, firmy inwestycyjnej lub oddziału

banku zagranicznego zobowiązanego do wniesienia składki, Fundusz może, na ich

uzasadniony wniosek, odroczyć termin płatności w stosunku do całości lub części

tej składki, nie więcej niż o 6 miesięcy od dnia określonego w uchwale Rady

Funduszu, o której mowa w ust. 1, jako termin wniesienia składki nadzwyczajnej.

4. Fundusz może, na uzasadniony wniosek banku, firmy inwestycyjnej lub

oddziału banku zagranicznego, ponownie odroczyć termin płatności składki

nadzwyczajnej o kolejne 6 miesięcy.

27.02.2019

5. Warunki odroczenia terminu płatności składek nadzwyczajnych, o których

mowa w ust. 1, określa Rada Funduszu, w drodze uchwał, na wniosek Zarządu

Funduszu.

6. Składki, których płatność została odroczona, zostają wniesione

niezwłocznie, w przypadku ustąpienia przesłanek, na podstawie których podjęto

decyzję o ich odroczeniu.

Art. 300. 1. W przypadku gdy środki na finansowanie przymusowej

restrukturyzacji kas są niewystarczające do finansowania przymusowej

restrukturyzacji, Rada Funduszu, na wniosek Zarządu Funduszu, w drodze

uchwały, może zobowiązać kasy do wniesienia na fundusz przymusowej

restrukturyzacji kas składek nadzwyczajnych w wysokości nieprzekraczającej

trzykrotności łącznej kwoty składek ustalonych na dany rok kalendarzowy,

a w przypadku gdy łączna kwota tej składki nie jest ustalona – w wysokości

nieprzekraczającej trzykrotności łącznej kwoty składek wniesionych za poprzedni

rok kalendarzowy.

2. Wysokość składek nadzwyczajnych, o których mowa w ust. 1, jest ustalana

zgodnie z metodą określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 298 ust. 7.

3. Jeżeli wniesienie składki nadzwyczajnej, o której mowa w ust. 1,

zagroziłoby płynności lub wypłacalności kasy zobowiązanej do wniesienia składki,

Fundusz może, na jej uzasadniony wniosek, odroczyć termin płatności w stosunku

do całości lub części tej składki, nie więcej niż o 6 miesięcy od dnia określonego

w uchwale Rady Funduszu, o której mowa w ust. 1, jako termin wniesienia składki

nadzwyczajnej.

4. Fundusz może, na uzasadniony wniosek kasy, ponownie odroczyć termin

płatności składki nadzwyczajnej, nie więcej niż o kolejne 6 miesięcy.

5. Warunki odroczenia terminu płatności składek nadzwyczajnych, o których

mowa w ust. 1, określa Rada Funduszu, w drodze uchwał, na wniosek Zarządu

Funduszu.

6. Składki, których płatność została odroczona, zostają wniesione

niezwłocznie, w przypadku ustąpienia przesłanek, na podstawie których podjęto

decyzję o ich odroczeniu.

Art. 301. 1. Rada Funduszu określa, w drodze uchwały:

27.02.2019

1) łączną kwotę składek, o których mowa w art. 295 ust. 1, na dany rok

kalendarzowy, należnych od banków, firm inwestycyjnych i oddziałów

banków zagranicznych;

2) łączną kwotę składek, o których mowa w art. 295 ust. 3, na dany rok

kalendarzowy, należnych od kas;

3) termin lub terminy wniesienia składek na dany rok kalendarzowy.

2. W przypadku, o którym mowa w art. 299 ust. 1, Rada Funduszu określa,

w drodze uchwały, łączną kwotę składek nadzwyczajnych należnych od banków,

firm inwestycyjnych i oddziałów banków zagranicznych oraz termin lub terminy

wniesienia tych składek.

3. W przypadku, o którym mowa w art. 300 ust. 1, Rada Funduszu określa,

w drodze uchwały, łączną kwotę składek nadzwyczajnych należnych od kas oraz

termin lub terminy wniesienia tych składek.

4. Kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, podlegają podziałowi na

poszczególne banki, firmy inwestycyjne i oddziały banków zagranicznych zgodnie

z metodą, o której mowa w art. 298 ust. 3 oraz w przepisach wydanych na

podstawie art. 298 ust. 6.

5. Kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, podlegają podziałowi na

poszczególne kasy zgodnie z metodą określoną w przepisach wydanych na

podstawie art. 298 ust. 7.

6. Informacja o wysokości składki oraz terminie lub terminach jej wniesienia

przekazywana jest bez zbędnej zwłoki podmiotom zobowiązanym do jej

uiszczenia.

Art. 302. 1. W przypadku gdy poziom środków na finansowanie

przymusowej restrukturyzacji banków i firm inwestycyjnych lub poziom środków

na finansowanie przymusowej restrukturyzacji kas, wyliczony na podstawie

danych dostępnych na dzień ustalenia składki, osiągnie lub przekroczy na dzień

ustalenia składki poziom określony odpowiednio w art. 296 ust. 2 i art. 297 ust. 2,

składek na fundusz przymusowej restrukturyzacji banków lub fundusz

przymusowej restrukturyzacji kas nie pobiera się.

2. Informacja o niepobieraniu składek przekazywana jest do wiadomości

podmiotom, o których mowa w art. 295 ust. 1 i 3, poprzez jej publikację na stronie

internetowej Funduszu.

27.02.2019

Oddział 3

Zobowiązania do zapłaty

Art. 303. 1. Rada Funduszu, ustalając wysokość obowiązkowych składek,

może określić, w jakim zakresie podmioty zobowiązane do ich wniesienia mogą

wnosić składki w formie zobowiązań do zapłaty.

2. Udział łącznej kwoty zobowiązań do zapłaty na fundusz gwarancyjny

banków lub fundusz gwarancyjny kas nie może przekroczyć 30% poziomu danego

funduszu do wykorzystania.

3. Udział zobowiązań do zapłaty w składce rocznej na fundusz przymusowej

restrukturyzacji banków lub fundusz przymusowej restrukturyzacji kas nie może

przekroczyć 30% należnej składki rocznej.

4. Składka w formie ryczałtowej nie może być wnoszona w formie

zobowiązania do zapłaty.

5. Podmioty zobowiązane do wniesienia składek rocznych informują Fundusz

niezwłocznie, nie później niż w terminie 5 dni roboczych od momentu otrzymania

informacji o wysokości składki, o zamiarze wniesienia części składki w postaci

zobowiązań do zapłaty.

Art. 304. 1. Podmioty wnoszące składki w formie zobowiązań do zapłaty są

obowiązane wyodrębnić środki w wysokości nie mniejszej niż ich zobowiązania do

zapłaty i lokować te środki w instrumenty o wysokiej płynności w sposób

bezpieczny, aby mogły przekazać środki do wysokości równowartości ich

zobowiązań do zapłaty na pierwsze wezwanie Funduszu, w terminach, o których

mowa w art. 305 ust. 1–3.

2. Podmioty wnoszące składki w formie zobowiązań do zapłaty są

obowiązane:

1) lokować środki, o których mowa w ust. 1, w:

a) skarbowych papierach wartościowych,

b) bonach pieniężnych i obligacjach emitowanych przez Narodowy Bank

Polski – o ile mogą być one przedmiotem obrotu;

2) deponować aktywa określone w pkt 1 na wyodrębnionym dla każdego

podmiotu rachunku prowadzonym przez:

a) Narodowy Bank Polski,

27.02.2019

b) Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych Spółkę Akcyjną lub spółkę,

której przekazał on wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których

mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1–6 ustawy o obrocie instrumentami

finansowymi.

3. Umowy pomiędzy podmiotami wnoszącymi składki w formie zobowiązań

do zapłaty a podmiotami, o których mowa w ust. 2 pkt 2, zawierają postanowienia

o objęciu aktywów stanowiących zabezpieczenie zobowiązania do zapłaty oraz

środków z tytułu ich wykupu do czasu nabycia kolejnych aktywów nieodwołalną

blokadą na rzecz Funduszu. Umowy uprawniają Fundusz do żądania przekazania

na jego rzecz zablokowanych aktywów w wypadku niezrealizowania przez

podmiot zobowiązany do wniesienia składki wezwań Funduszu, o których mowa

w art. 305 ust. 1–3, oraz nieodwołalne pełnomocnictwo dla Funduszu do pobrania

z rachunku aktywów stanowiących zabezpieczenie zobowiązań do zapłaty oraz

środków z tytułu ich wykupu. Kopie umów poświadczone za zgodność

z oryginałem przez osoby upoważnione do reprezentacji podmiotu wnoszącego

składki w formie zobowiązań do zapłaty wraz z pełnomocnictwem są

przekazywane Funduszowi niezwłocznie, nie później niż w terminie 5 dni

roboczych od dnia ich zawarcia.

4. Banki spółdzielcze będące członkami zrzeszeń są obowiązane deponować

środki, o których mowa w ust. 1, na wyodrębnionym rachunku w banku

zrzeszającym, a kasy – w Kasie Krajowej. Banki zrzeszające w imieniu banków

zrzeszonych, a Kasa Krajowa w imieniu kas, lokują te środki w aktywa, o których

mowa w ust. 2 pkt 1, oraz deponują je na rachunkach, o których mowa w ust. 2

pkt 2. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

5. Środki, o których mowa w ust. 1, nie są zaliczane do środków płynnych

w wyliczaniu norm płynności, o których mowa w art. 412 rozporządzenia

nr 575/2013, oraz środków rezerwy płynnej, o której mowa w art. 38 ust. 1 ustawy

o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, nie mogą być

przedmiotem zastawu, nie mogą być obciążane w jakikolwiek sposób, nie

podlegają egzekucji sądowej i administracyjnej ani nie wchodzą do masy upadłości.

6. Podmioty krajowe i oddziały banków zagranicznych przekazują

Funduszowi informacje o środkach, o których mowa w ust. 1, i aktywach,

o których mowa w ust. 2.

27.02.2019

7. W przypadku zrzeszonych banków spółdzielczych obowiązki określone

w ust. 6 wykonują banki zrzeszające, a w przypadku kas – Kasa Krajowa.

8. W przypadku:

1) zawieszenia działalności podmiotu krajowego,

2) wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec podmiotu krajowego lub

banku zagranicznego,

3) wydania przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o przejęciu kasy albo

o przejęciu wybranych praw lub zobowiązań kasy,

4) wydania przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o przejęciu banku,

5) wydania przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o likwidacji podmiotu

krajowego,

6) ogłoszenia upadłości podmiotu krajowego lub banku zagranicznego

– podmiot uprawniony do reprezentacji przekazuje do Funduszu środki

w wysokości równowartości zobowiązań do zapłaty podmiotów, o których mowa

w ust. 1, nie później niż w terminie 2 dni roboczych odpowiednio od dnia

zawieszenia, wszczęcia przymusowej restrukturyzacji, wydania decyzji o przejęciu

kasy albo o przejęciu wybranych praw lub zobowiązań kasy, wydania decyzji

o przejęciu banku, wydania decyzji o likwidacji lub ogłoszenia upadłości.

9. Fundusz, z zastrzeżeniem art. 303 ust. 2 i 3, może przyjmować składki

w formie zobowiązań do zapłaty na podstawie odrębnych umów zawieranych

między Funduszem a podmiotem zobowiązanym do wniesienia składki (umowne

zobowiązania do zapłaty).

10. W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w art. 303 ust. 5, nie spełnia

warunków określonych w ust. 1–6 i 9 lub w przepisach wydanych na podstawie

ust. 11 i 12, zobowiązania do zapłaty takiego podmiotu stają się natychmiast

wymagalne. Fundusz może wezwać do przekazania środków odpowiadających

zobowiązaniom do zapłaty w terminie przez siebie określonym. Przepis

art. 316 stosuje się.

11. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii

Funduszu, określi, w drodze rozporządzenia:

1) dodatkowe warunki, jakie powinny spełniać umowy, o których mowa

w ust. 3,

27.02.2019

2) minimalny poziom stosunku wartości aktywów, o których mowa w ust. 2, do

wielkości zobowiązań do zapłaty,

3) limity określające udział poszczególnych aktywów w łącznej kwocie środków

odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty,

4) szczegółowy zakres i tryb przekazywania informacji, o których mowa

w ust. 6

– mając na względzie zapewnienie Funduszowi możliwości sprawowania kontroli

wypełnienia przez podmioty obowiązków w zakresie zobowiązań do zapłaty

i uzyskania przez Fundusz wpłat środków z tytułu zobowiązań do zapłaty oraz

uwzględniając wytyczne Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego w sprawie

zobowiązań do zapłaty na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady

2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów

(Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 149) wydane zgodnie

z art. 16 rozporządzenia nr 1093/2010.

12. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii

Funduszu, może określić, w drodze rozporządzenia, warunki, jakie powinny

spełniać umowy, o których mowa w ust. 9, w tym określić formę i tryb

ustanawiania zabezpieczenia umownych zobowiązań do zapłaty, minimalny

poziom stosunku wartości zabezpieczenia do wielkości umownego zobowiązania

do zapłaty, limity określające udział poszczególnych aktywów w łącznej kwocie

środków odpowiadających umownym zobowiązaniom do zapłaty, szczegółowy

zakres przekazywania informacji o aktywach stanowiących zabezpieczenie

umownych zobowiązań do zapłaty oraz terminy i tryb ich przekazywania, mając na

względzie zapewnienie Funduszowi możliwości sprawowania kontroli wypełniania

przez podmioty obowiązków w zakresie umownych zobowiązań do zapłaty

i uzyskania przez Fundusz wpłat umownych zobowiązań do zapłaty oraz

uwzględniając wytyczne Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego w sprawie

zobowiązań do zapłaty na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady

2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów

wydane zgodnie z art. 16 rozporządzenia nr 1093/2010.

Art. 305. 1. W razie konieczności finansowania zadań w zakresie

przymusowej restrukturyzacji Fundusz wzywa podmioty, które wnosiły składki

roczne w formie zobowiązania do zapłaty, do przekazania w formie pieniężnej

27.02.2019

środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty, nie później niż w terminie

2 dni roboczych od dnia doręczenia wezwania. Fundusz określa w wezwaniu kwotę

podlegającą przekazaniu z zachowaniem proporcji, w jakiej pozostają

zobowiązania do zapłaty do środków zgromadzonych na odpowiednim funduszu

przymusowej restrukturyzacji.

2. W przypadku spełnienia warunku gwarancji wobec banku lub oddziału

banku zagranicznego, Fundusz wzywa, w sposób określony w art. 47 ust. 2, banki

i oddziały banków zagranicznych do przekazania części lub całości środków

odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty na rzecz funduszu gwarancyjnego

banków do wysokości zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych, nie później

niż w terminie 2 dni roboczych od dnia doręczenia wezwania.

3. W przypadku spełnienia warunku gwarancji wobec kasy Fundusz wzywa

kasy, w sposób określony w art. 47 ust. 2, do przekazania części lub całości

środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty na rzecz funduszu

gwarancyjnego kas, do wysokości zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych,

nie później niż w terminie 2 dni roboczych od dnia doręczenia wezwania.

4. Fundusz może wezwać banki do przekazania, nie później niż w terminie

2 dni roboczych od dnia doręczenia wezwania, środków odpowiadających

zobowiązaniom do zapłaty na rzecz funduszu gwarancyjnego banków,

w przypadku finansowania restrukturyzacji banków zgodnie z art. 5 ust. 2a pkt 1,

do wysokości kwoty takiego finansowania.

4a. Fundusz określa w wezwaniu, o którym mowa w ust. 4, kwotę, która

podlega przekazaniu do Funduszu, ustaloną dla danego banku jako iloczyn kwoty

podlegającej zapłacie przez Fundusz, nie większej niż łączna wartość zobowiązań

do zapłaty na fundusz gwarancyjny banków, oraz udziału wartości zobowiązań do

zapłaty poszczególnych banków na fundusz gwarancyjny banków w łącznej

wartości zobowiązań do zapłaty na fundusz gwarancyjny banków. W łącznej

wartości zobowiązań do zapłaty na fundusz gwarancyjny banków, o której mowa

w zdaniu poprzednim, nie uwzględnia się zobowiązań do zapłaty banków,

podlegających przekazaniu do Funduszu na podstawie art. 304 ust. 8.

4b. Wartości zobowiązań do zapłaty na fundusz gwarancyjny banków ustala

się:

27.02.2019

1) w przypadkach, o których mowa w art. 268a ust. 2 pkt 1, 2 i 4 – według stanu

na dzień zawarcia przez Fundusz odpowiedniej umowy stanowiącej podstawę

do spełnienia świadczeń;

2) w przypadku, o którym mowa w art. 268a ust. 2 pkt 3 – według stanu na dzień

ustalenia przez Fundusz wysokości świadczenia z tytułu umowy stanowiącej

podstawę do spełnienia tego świadczenia.

5. Jeżeli bank, oddział banku zagranicznego lub kasa przestają być członkiem

obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów lub przyłączają się do innego

systemu gwarancji depozytów, są obowiązane wnieść na rzecz Funduszu całość

środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty na rzecz odpowiednio

funduszu gwarancyjnego banków albo funduszu gwarancyjnego kas niezwłocznie,

nie później niż w terminie 2 dni roboczych.

6. Jeżeli bank, firma inwestycyjna, oddział banku zagranicznego lub kasa

przestają być podmiotem, o którym mowa w art. 64 pkt 2, są obowiązane wnieść

na rzecz Funduszu całość środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty na

rzecz odpowiednio funduszu przymusowej restrukturyzacji banków albo funduszu

przymusowej restrukturyzacji kas.

7. Środki, o których mowa w ust. 1–6, przechodzą z dniem przekazania na

własność Funduszu.

Art. 306. W przypadku wystąpienia zagrożenia stabilności finansowej oraz

w celu pokrycia pilnych potrzeb Funduszu związanych z wypłatą środków

gwarantowanych w terminie wynikającym z art. 35 ust. 3, Narodowy Bank Polski,

na wniosek Zarządu Funduszu zaakceptowany przez Radę Funduszu, może udzielić

Funduszowi kredytu krótkoterminowego, pod warunkiem ustanowienia

odpowiedniego zabezpieczenia.

Oddział 4

Wnoszenie składek

Art. 307. 1. Obowiązek wniesienia przez podmiot krajowy lub oddział banku

zagranicznego składki ustalonej zgodnie z art. 293 ust. 1, 4 i 5 powstaje

z pierwszym dniem kwartału.

27.02.2019

2. Obowiązek wniesienia przez podmiot krajowy lub oddział banku

zagranicznego składki ustalonej zgodnie z art. 301 ust. 1, 4, 5 powstaje

z pierwszym dniem trzeciego kwartału.

3. Obowiązek wniesienia przez podmiot krajowy lub oddział banku

zagranicznego składki nadzwyczajnej powstaje z dniem określenia przez Radę

Funduszu łącznej kwoty składek nadzwyczajnych.

4. W przypadku gdy bank, oddział banku zagranicznego albo kasa zostaną

objęte obowiązkowym systemem gwarantowania depozytów w trakcie kwartału,

obowiązek wniesienia składki na fundusz gwarancyjny banków albo fundusz

gwarancyjny kas za ten kwartał powstaje z dniem rozpoczęcia działalności.

5. Bank albo firma inwestycyjna utworzone w trakcie roku wnoszą składkę na

fundusz przymusowej restrukturyzacji banków na zasadach określonych w art. 12

ust. 1 rozporządzenia nr 2015/63.

6. Kasa utworzona w trakcie roku kalendarzowego wnosi składkę na fundusz

przymusowej restrukturyzacji kas na zasadach odpowiadających zasadom

określonym w art. 12 ust. 1 rozporządzenia nr 2015/63.

7. Oddział banku zagranicznego utworzony w trakcie roku kalendarzowego

wnosi składkę na fundusz przymusowej restrukturyzacji banków na zasadach

odpowiadających zasadom określonym w art. 12 ust. 1 rozporządzenia nr 2015/63.

8. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, podstawa wymiaru składki jest

ustalana na koniec ostatniego dnia miesiąca, w którym powstał obowiązek

wnoszenia składek. Podmioty, o których mowa w ust. 4, wnoszą składki

w wysokości proporcjonalnej do liczby pełnych miesięcy prowadzenia działalności

w kwartale, w którym nastąpiło rozpoczęcie działalności, wraz ze składką na

kolejny kwartał.

9. Składki wnoszone przez rozpoczynające działalność banki, firmy

inwestycyjne, oddziały banków zagranicznych lub kasy wyliczane są

z pominięciem profilu ryzyka podmiotu, o którym mowa w art. 289 ust. 2, art. 290

ust. 2 lub w art. 298 ust. 2, do momentu, kiedy będzie możliwe pozyskanie danych

pozwalających na jego uwzględnienie.

10. W przypadku połączenia, jeżeli podmiot powstały w wyniku połączenia

zobowiązany jest do wnoszenia składek na podstawie ustawy, przy wyliczeniu

składki jest uwzględniana suma podstaw, o których mowa w art. 289 ust. 1, art. 290

27.02.2019

ust. 1 lub w art. 298 ust. 1, odpowiednich dla łączących się podmiotów oraz profil

ryzyka podmiotu przejmującego wyliczony w oparciu o metody, o których mowa

w art. 289, art. 290 lub w art. 298.

11. W przypadku połączenia, jeżeli łączące się podmioty nie wniosły należnej

składki, o której mowa w art. 286 ust. 1, za kwartał, w którym nastąpiło połączenie,

i podmiot powstały w wyniku połączenia nie jest zobowiązany do wnoszenia

składek na podstawie ustawy, wnosi on składki należne od łączących się

podmiotów w wysokości proporcjonalnej do liczby pełnych miesięcy prowadzenia

przez nie działalności samodzielnie w kwartale, w którym nastąpiło połączenie.

Jeżeli łączące się podmioty wniosły należne składki za kwartał, w którym nastąpiło

połączenie, a podmiot powstały w wyniku połączenia nie jest zobowiązany do

wnoszenia składek na podstawie ustawy, Fundusz zwraca część wniesionych

składek w wysokości proporcjonalnej do liczby pełnych miesięcy nieprowadzenia

przez łączące się podmioty działalności samodzielnie w kwartale, w którym

nastąpiło połączenie.

12. W przypadku połączenia, jeżeli łączące się podmioty nie wniosły należnej

składki, o której mowa w art. 295 ust. 1, za rok, w którym nastąpiło połączenie,

i podmiot powstały w wyniku połączenia nie jest zobowiązany do wnoszenia

składek na podstawie ustawy, wnosi on składki należne od łączących się

podmiotów w wysokości proporcjonalnej do liczby pełnych miesięcy prowadzenia

przez nie działalności samodzielnie w roku, w którym nastąpiło połączenie. Jeżeli

łączące się podmioty wniosły należne składki za rok, w którym nastąpiło

połączenie, a podmiot powstały w wyniku połączenia nie jest zobowiązany do

wnoszenia składek na podstawie ustawy, Fundusz zwraca część wniesionych

składek w wysokości proporcjonalnej do liczby pełnych miesięcy nieprowadzenia

przez łączące się podmioty działalności samodzielnie w roku, w którym nastąpiło

połączenie.

Art. 308. 1. Jeżeli bank lub oddział banku zagranicznego przyłącza się do

innego systemu gwarancji depozytów i przestaje być członkiem obowiązkowego

systemu gwarantowania depozytów, składki, z wyjątkiem składek

nadzwyczajnych, o których mowa w art. 291 ust. 1 lub 2, wniesione w ciągu

12 miesięcy poprzedzających zakończenie członkostwa, są przekazywane do tego

systemu gwarancji depozytów.

27.02.2019

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli bank lub oddział banku zagranicznego

zostały wykluczone z systemu gwarancji depozytów w związku z decyzją Komisji

Nadzoru Finansowego o uchyleniu zezwolenia na utworzenie banku albo oddziału

banku zagranicznego, zgodnie z przepisami ustawy – Prawo bankowe. Odroczone

składki nadzwyczajne, o których mowa w art. 291 ust. 1 lub 2, są wpłacane do

Funduszu przed przystąpieniem danego podmiotu do innego systemu gwarancji

depozytów.

3. Jeżeli część działalności banku lub oddziału banku zagranicznego zostaje

przekazana do państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska

i podlega w związku z tym innemu systemowi gwarancji depozytów, składki

wniesione przez te podmioty w okresie 12 miesięcy poprzedzających przekazanie

tej działalności do państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska,

z wyjątkiem składek nadzwyczajnych, są przekazywane temu systemowi gwarancji

depozytów proporcjonalnie do kwoty przekazanych środków gwarantowanych.

Odroczone składki nadzwyczajne, o których mowa w art. 291 ust. 1 lub 2, są

wpłacane do Funduszu przed przekazaniem części działalności danego podmiotu,

proporcjonalnie do kwoty przekazanych środków gwarantowanych.

Rozdział 3

Pożyczki między Funduszem a innymi systemami gwarantowania depozytów

Art. 309. 1. Zarząd Funduszu, po uzyskaniu zgody Rady Funduszu, może,

w drodze umowy, udzielić pożyczki oficjalnie uznanemu systemowi

gwarantowania depozytów z państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita

Polska na realizację jego zobowiązań gwarancyjnych, jeżeli łącznie zostały

spełnione następujące warunki:

1) oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów z państwa

członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska zaciągający pożyczkę nie

jest w stanie wypełnić swoich zobowiązań z tytułu wypłaty środków

gwarantowanych z powodu braku dostępnych środków finansowych;

2) oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów zaciągający pożyczkę

skorzystał z możliwości zwrócenia się o wniesienie składek nadzwyczajnych;

27.02.2019

3) oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów zaciągający pożyczkę

złoży oświadczenie, że pożyczone środki zostaną wykorzystane w celu spłaty

roszczeń deponentów z tytułu środków gwarantowanych;

4) oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów zaciągający pożyczkę nie

jest w chwili udzielania pożyczki zobowiązany do spłaty pożyczki udzielonej

przez inny system gwarantowania depozytów;

5) łączna kwota pożyczki, o którą wnosi oficjalnie uznany system

gwarantowania depozytów, nie przekracza 0,5% środków pieniężnych

gwarantowanych przez oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów

zaciągający pożyczkę;

6) oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów zaciągający pożyczkę

przedstawi dokument potwierdzający przekazanie Europejskiemu Urzędowi

Nadzoru Bankowego informacji o przyczynach podjęcia decyzji

o wystąpieniu o udzielenie pożyczki oraz określający kwotę żądanej

pożyczki.

2. Termin spłaty pożyczki nie może być dłuższy niż 5 lat od dnia jej

udzielenia, przy czym pożyczka może zostać spłacona w ratach rocznych. Odsetki

są należne w terminie spłaty.

3. Zasady oprocentowania pożyczki określa umowa pożyczki, przy czym

oprocentowanie pożyczki nie może być niższe niż wartość stopy procentowej

kredytu lombardowego określonej przez Europejski Bank Centralny w okresie, na

jaki została udzielona pożyczka.

4. Fundusz informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o początkowym

oprocentowaniu pożyczki oraz o okresie, na jaki została ona udzielona.

Art. 310. 1. Zarząd Funduszu, po uzyskaniu zgody Rady Funduszu, może

wnioskować o pożyczkę do jednego lub kilku oficjalnie uznanych systemów

gwarantowania depozytów z państw członkowskich innych niż Rzeczpospolita

Polska na realizację jego zobowiązań gwarancyjnych, jeżeli łącznie zostały

spełnione następujące warunki:

1) Fundusz nie jest w stanie wypełnić swoich zobowiązań z tytułu wypłat

środków gwarantowanych z powodu braku środków finansowych

przewidzianych w art. 56 ust. 5 lub art. 57 ust. 5;

27.02.2019

2) Fundusz skorzystał z możliwości zwrócenia się o wniesienie składek

nadzwyczajnych, o których mowa w art. 291 ust. 1 lub w art. 292 ust. 1;

3) środki uzyskane z pożyczki zostaną wykorzystane w celu spłaty roszczeń

deponentów z tytułu środków gwarantowanych;

4) Fundusz nie jest w chwili wnioskowania zobowiązany do spłaty pożyczki

udzielonej przez inny system gwarantowania depozytów;

5) łączna kwota pożyczki, o którą wnosi Fundusz, nie będzie przekraczać 0,5%

środków gwarantowanych przez Fundusz;

6) Fundusz przekaże Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego informację

o spełnieniu warunków, o których mowa w pkt 1–5, oraz o kwocie

wnioskowanej pożyczki.

2. Termin spłaty pożyczki nie może być dłuższy niż 5 lat od dnia jej

udzielenia, przy czym pożyczka może zostać spłacona w ratach rocznych. Odsetki

są należne w terminie spłaty.

3. Ustalając łączną kwotę składek na obowiązkowy system gwarantowania

depozytów, Rada Funduszu uwzględnia konieczność terminowej spłaty pożyczki

oraz odbudowy poziomu docelowego środków systemu gwarantowania depozytów.

4. Fundusz informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o zawartych

umowach pożyczek.

5. W przypadku sporów dotyczących treści zawartych umów Fundusz może

wystąpić do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o wiążącą mediację.

Rozdział 4

Pożyczki między Funduszem a innymi podmiotami zarządzającymi

funduszami przymusowej restrukturyzacji w państwach członkowskich

Art. 311. 1. Fundusz może udzielać pożyczek z funduszy przymusowej

restrukturyzacji innym podmiotom zarządzającym funduszami przymusowej

restrukturyzacji w państwach członkowskich, jeżeli pożyczkobiorca wykaże, że

spełnia warunki, o których mowa w ust. 4.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Fundusz uzgadnia warunki

pożyczki z podmiotami zarządzającymi funduszami przymusowej restrukturyzacji

i podmiotem zarządzającym funduszem wnioskującym o pożyczkę. Warunki

pożyczki, w tym stopa procentowa i okres spłaty, są jednakowe dla wszystkich

27.02.2019

podmiotów udzielających pożyczki, o ile Fundusz i te podmioty nie uzgodnią

inaczej. Kwota pożyczki udzielonej przez Fundusz jest równa udziałowi kwoty

środków gwarantowanych w całej kwocie pożyczki, określonemu jako stosunek

sumy środków gwarantowanych przez Fundusz do kwoty środków

gwarantowanych we wszystkich państwach, których fundusze przymusowej

restrukturyzacji biorą udział w udzieleniu pożyczki, o ile Fundusz i te podmioty nie

uzgodnią inaczej.

3. Szczegółowe zasady udzielania pożyczek, o których mowa w ust. 2,

określa Rada Funduszu.

4. Fundusz może zaciągać pożyczki na rzecz funduszy przymusowej

restrukturyzacji od innych podmiotów zarządzającym funduszami przymusowej

restrukturyzacji w państwach członkowskich, jeżeli łącznie zostały spełnione

następujące warunki:

1) środki uzyskane ze składek rocznych są niewystarczające do pokrycia

wydatków, o których mowa w art. 273 ust. 1–3;

2) nie jest możliwe niezwłoczne uzyskanie środków z tytułu składek

nadzwyczajnych na rzecz Funduszu;

3) nie jest możliwe niezwłoczne uzyskanie środków od rynkowych podmiotów

trzecich na przeciętnych dla rynku finansowego warunkach.

5. Kwotę pozostającej do spłaty pożyczki, o której mowa w ust. 1, Fundusz

zalicza do środków na finansowanie przymusowej restrukturyzacji i likwidacji,

o których mowa w art. 296 ust. 1 i 2 oraz art. 297 ust. 1 i 2.

Rozdział 5

Sprawozdania finansowe

Art. 312. 1. W zakresie rachunkowości Fundusz stosuje przepisy ustawy

z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.

2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze

rozporządzenia, szczególne zasady rachunkowości Funduszu, w tym zakres

informacji wykazywanych w informacji dodatkowej sprawozdania finansowego,

mając na względzie zapewnienie prawidłowej gospodarki finansowej Funduszu.

Art. 313. 1. Sprawozdanie finansowe Funduszu jest sporządzane do dnia

31 marca za poprzedni rok obrotowy.

27.02.2019

2. Sprawozdanie finansowe Funduszu podlega badaniu przez firmę

audytorską, zgodnie z ustawą z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach,

firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym (Dz. U. poz. 1089), wybraną

w drodze przetargu przez Radę Funduszu. Koszt badania ponosi Fundusz.

3. Do dnia 30 czerwca Rada Funduszu przedstawia Radzie Ministrów,

zaopiniowane przez ministra właściwego do spraw instytucji finansowych,

sprawozdanie z działalności Funduszu za rok poprzedni i załączone do niego

sprawozdanie finansowe, wraz z wynikami badania, o którym mowa w ust. 2.

4. Rada Ministrów zatwierdza albo odmawia zatwierdzenia sprawozdań,

o których mowa w ust. 3, w terminie do dnia 31 sierpnia.

5. Odmowa zatwierdzenia przez Radę Ministrów sprawozdania z działalności

Funduszu za rok poprzedni jest równoznaczna z wygaśnięciem mandatu członków

organów Funduszu, z zastrzeżeniem, że pełnią oni swoje funkcje do czasu

powołania nowych członków organów Funduszu.

6. Przepisu ust. 5 nie stosuje się do członków organów Funduszu, których

kadencji nie dotyczy sprawozdanie z działalności Funduszu.

Rozdział 6

Aktywa finansowe i zobowiązania finansowe Funduszu

Art. 314. 1. Fundusz może nabywać lub zbywać na własny rachunek jedynie:

1) papiery wartościowe emitowane, poręczone lub gwarantowane przez Skarb

Państwa lub Narodowy Bank Polski;

2) papiery wartościowe emitowane, poręczone lub gwarantowane przez rządy

lub banki centralne państw członkowskich lub państw będących członkami

Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju;

3) jednostki uczestnictwa funduszy rynku pieniężnego, o których mowa

w art. 178 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych

i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.

2. Fundusz może nabywać lub zbywać prawa udziałowe, prawa poboru, opcje

na prawa udziałowe oraz inne aktywa oraz udzielać gwarancji i poręczeń w celu

wykonywania zadań związanych z przymusową restrukturyzacją.

3. Fundusz może nabywać, zbywać i wykonywać prawa z aktywów

finansowych, o których mowa w ust. 1 i 2.

27.02.2019

4. Fundusz może nabywać lub zbywać prawa z aktywów finansowych,

o których mowa w ust. 1 i 2, zarówno w ramach systemu obrotu instrumentami

finansowymi, w tym jako jego uczestnik, jak i poza systemem obrotu. Do Funduszu

przepisów działu IV ustawy o obrocie instrumentami finansowymi nie stosuje się.

Art. 315. 1. Środki pieniężne Funduszu są gromadzone na rachunkach

bieżących, wyodrębnionych oraz rachunkach lokat w Narodowym Banku Polskim.

1a. Fundusz może, na podstawie umowy, lokować środki pieniężne w formie

depozytu u Ministra Finansów.

1b. W celu dokonywania lokat, o których mowa w ust. 1a, Fundusz może

otwierać rachunki bankowe w Banku Gospodarstwa Krajowego.

2. Fundusz może posiadać rachunki papierów wartościowych w Krajowym

Depozycie Papierów Wartościowych Spółce Akcyjnej, Narodowym Banku

Polskim, banku lub domu maklerskim oraz może posiadać rachunki pieniężne

w celu dokonywania rozliczeń.

3. W celu nabywania lub zbywania papierów wartościowych, o których mowa

w art. 314 ust. 1 pkt 2, jak również nabywania lub zbywania papierów

wartościowych w celu wykonywania zadań, o których mowa w art. 314 ust. 2,

Fundusz może posiadać rachunki papierów wartościowych w zagranicznej izbie

rozliczeniowej i posiadać rachunek bankowy do przeprowadzania rozliczeń z tym

związanych.

Art. 316. 1. Wyciągi z ksiąg rachunkowych Funduszu, podpisane przez

upoważnionych członków Zarządu Funduszu i opatrzone jego pieczęcią,

stwierdzające istnienie wierzytelności Funduszu i zaopatrzone w oświadczenie, że

oparte na nich roszczenia są wymagalne, mają moc tytułów wykonawczych bez

potrzeby uzyskiwania dla nich klauzul wykonalności.

2. Egzekucja należności stwierdzonych dokumentami, o których mowa

w ust. 1, odbywa się, w zależności od charakteru zobowiązań, w trybie określonym

w Kodeksie postępowania cywilnego albo w przepisach o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

3. Dłużnik, w drodze powództwa, może żądać umorzenia w całości lub

w części egzekucji prowadzonej przez Fundusz, w trybie określonym w Kodeksie

postępowania cywilnego albo w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym

27.02.2019

w administracji, jeżeli egzekwowana wierzytelność nie istnieje lub istnieje

w kwocie mniejszej albo gdy dłużnik zgłasza wzajemne roszczenia nadające się do

potrącenia z wierzytelności egzekwowanej.

4. W trybie zabezpieczenia powództwa sąd, na wniosek powoda, może

zawiesić postępowanie egzekucyjne.

DZIAŁ VI

Obowiązki informacyjne, wymiana i ochrona informacji

Art. 317. Na stronie internetowej Funduszu zamieszcza się informacje

dotyczące zasad funkcjonowania obowiązkowego systemu gwarantowania

depozytów, w tym o zakresie podmiotowym i przedmiotowym ochrony oraz

zasadach dokonywania wypłat środków gwarantowanych.

Art. 318. 1. Podmioty objęte systemem gwarantowania informują

korzystających oraz zainteresowanych korzystaniem z ich usług o:

1) swojej sytuacji ekonomiczno-finansowej;

2) uczestnictwie w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów

i zasadach jego funkcjonowania, w tym o zakresie podmiotowym

i przedmiotowym ochrony przysługującej ze strony tego systemu, wskazując

w szczególności:

a) kwotę określającą maksymalną wysokość gwarancji,

b) rodzaje osób i podmiotów, które mogą być uznane za deponenta.

2. W przypadku gdy podmiot objęty systemem gwarantowania działa pod

różnymi znakami towarowymi, informuje osoby korzystające oraz zainteresow ane

korzystaniem z jego usług o przysługującym im jednym limicie gwarancyjnym na

środki zgromadzone w tym podmiocie.

3. W ramach wykonywania obowiązków, o których mowa w ust. 1 pkt 2

i ust. 2, podmioty objęte systemem gwarantowania przekazują informacje

zainteresowanym korzystaniem oraz korzystającym z ich usług przed zawarciem

umowy rachunku, a następnie nie rzadziej niż raz w roku. Informacje

przekazywane są w formie arkusza informacyjnego. W przypadku przekazania

informacji przed zawarciem umowy rachunku odbiorca tej informacji potwierdza

jej otrzymanie.

27.02.2019

4. Podmioty objęte systemem gwarantowania są obowiązane poinformować

zainteresowanych korzystaniem oraz korzystających z ich usług o braku ochrony

gwarancyjnej, w przypadku gdy:

1) wierzytelność, powstająca w związku z wykonywaniem czynności

bankowych lub czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 1a ustawy

o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, nie będzie

chroniona przez obowiązkowy system gwarantowania depozytów,

w szczególności jeżeli osoby te nie mogą być uznane za deponenta;

2) w związku z wykonywaniem innej czynności niż czynność bankowa lub

czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o spółdzielczych kasach

oszczędnościowo-kredytowych, podmiot objęty systemem gwarantowania

wystawia dokument imienny potwierdzający jego zobowiązanie pieniężne;

3) w związku z usługami świadczonymi przez podmiot objęty systemem

gwarantowania, w szczególności polegającymi na pośredniczeniu

w zawieraniu umów, powstają lub mogą powstać jakiekolwiek wierzytelności

tych osób wobec innego podmiotu, który nie jest objęty systemem

gwarantowania.

4a. W przypadku, o którym mowa w art. 34a ust. 3, podmiot, wobec którego

wydana została decyzja o wykluczeniu z uczestnictwa w obowiązkowym systemie

gwarantowania depozytów, jest obowiązany poinformować korzystających z jego

usług o wykluczeniu z uczestnictwa w obowiązkowym systemie gwarantowania

depozytów i skutkach tego wykluczenia w terminie miesiąca od dnia doręczenia

temu podmiotowi decyzji o wykluczeniu.

4b. Informacja, o której mowa w ust. 4a, jest przekazywana, w sposób

jednoznaczny i zrozumiały, w formie pisemnej oraz w sposób, w jaki podawane są

informacje o świadczonych usługach, w tym również za pomocą środków

komunikacji elektronicznej.

5. Informacje dotyczące trybu i warunków otrzymania świadczenia

pieniężnego na podstawie ustawy powinny zostać udostępnione na wniosek

zainteresowanego korzystaniem albo korzystającego z usług podmiotu objętego

systemem gwarantowania.

6. Wyciąg z rachunku zawiera informację, czy środki na nim zgromadzone są

chronione przez obowiązkowy system gwarantowania depozytów.

27.02.2019

7. Informacje udostępniane zainteresowanym korzystaniem oraz

korzystającym z usług podmiotu objętego systemem gwarantowania powinny być

podawane:

1) w sposób, w jaki podawane są informacje o świadczonych usługach, w tym

również za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

2) na piśmie, jeżeli wystąpi o to zainteresowany korzystaniem lub korzystający

z usług podmiotu objętego systemem gwarantowania, który otrzymał

informacje o świadczonych usługach za pomocą środków komunikacji

elektronicznej;

3) w sposób jednoznaczny i zrozumiały.

8. Informacje o uczestnictwie w obowiązkowym systemie gwarantowania

depozytów nie mogą być wykorzystywane w celach reklamowych i powinny być

ograniczone wyłącznie do informacji określonych w ust. 1 i 4.

9. Zakaz określony w ust. 8 stosuje się również do podmiotów niebędących

uczestnikami obowiązkowego systemu gwarantowania depozytów.

10. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór arkusza informacyjnego, o którym mowa w ust. 3, dla

deponentów zawierającego podstawowe informacje o ochronie środków

pieniężnych gromadzonych w podmiocie objętym systemem gwarantowania,

uwzględniając informacje dotyczące zakresu ochrony oraz terminu i waluty

wypłaty oraz mając na celu zapewnienie prawidłowego wykonania obowiązków

przez podmioty objęte systemem gwarantowania.

Art. 319. 1. W przypadku gdy podmiot objęty systemem gwarantowania

zamierza dokonać zmian, których skutkiem będzie ustanie członkostwa

w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów i przyłączenie się do

innego systemu gwarancji depozytów, podmiot ten zawiadamia Fundusz, co

najmniej 6 miesięcy przed planowaną zmianą systemu.

2. W okresie od dnia, w którym nastąpiło zawiadomienie, do dnia ustania

członkostwa w obowiązkowym systemie gwarantowania depozytów podmiot

objęty systemem gwarantowania nadal wykonuje obowiązki wynikające

z przepisów ustawy.

27.02.2019

Art. 320. 1. Członkowie Rady Funduszu, członkowie Zarządu Funduszu,

pracownicy Funduszu oraz osoby, z którymi Fundusz zawarł umowy o dzieło,

umowy zlecenia albo inne umowy o podobnym charakterze, są obowiązani do

zachowania tajemnicy zawodowej.

2. Tajemnicę zawodową, o której mowa w ust. 1, stanowią wszystkie

informacje uzyskane lub wytworzone w związku z realizacją zadań Funduszu,

których nieuprawnione udzielenie, ujawnienie lub potwierdzenie mogłoby

naruszyć chroniony prawem interes podmiotów, których te informacje

bezpośrednio lub pośrednio dotyczą, lub utrudnić realizację zadań Funduszu.

3. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, istnieje również po ustaniu

stosunków prawnych, o których mowa w ust. 1.

4. Z zastrzeżeniem ust. 7–9, nie narusza obowiązku, o którym mowa w ust. 1,

udzielenie przez Fundusz informacji:

1) Komisji Nadzoru Finansowego, Narodowemu Bankowi Polskiemu,

ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych, ministrowi

właściwemu do spraw budżetu, Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów, Komitetowi Stabilności Finansowej, Głównemu Urzędowi

Statystycznemu, podmiotowi prowadzącemu system rozliczeń

i rozrachunków papierów wartościowych, w tym Krajowemu Depozytowi

Papierów Wartościowych Spółce Akcyjnej, w zakresie niezbędnym do

wykonywania ich ustawowo określonych zadań lub ustawowych zadań

Funduszu, lub obowiązków określonych przez bezpośrednio stosowane akty

prawa europejskiego;

2) instytucjom, organom lub jednostkom organizacyjnym Unii Europejskiej,

właściwym organom przymusowej restrukturyzacji, właściwym organom

przymusowej restrukturyzacji państw trzecich, właściwym organom

w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 40 rozporządzenia nr 575/2013, podmiotom

prowadzącym systemy gwarantowania depozytów, podmiotom prowadzącym

systemy rekompensat, podmiotom zarządzającym funduszami przymusowej

restrukturyzacji w zakresie niezbędnym do prowadzonych przez nie

postępowań lub wykonywania ustawowych zadań, wykonywania

ustawowych zadań Funduszu lub wykonywania obowiązków określonych

przez bezpośrednio stosowane akty prawa europejskiego;

27.02.2019

3) sędziemu-komisarzowi, nadzorcy sądowemu, syndykowi lub zarządcy albo

likwidatorowi podmiotu w restrukturyzacji, w zakresie, w jakim jest to

niezbędne dla prowadzenia postępowania upadłościowego albo likwidacji

podmiotu w restrukturyzacji;

4) na żądanie sądu, prokuratora, Policji, komornika sądowego lub

administracyjnego organu egzekucyjnego, w związku z prowadzonymi przez

te organy postępowaniami lub realizowanymi przez nie zadaniami

i w zakresie niezbędnym do ich prawidłowego prowadzenia lub realizacji;

5) adwokatowi lub radcy prawnemu, w związku ze świadczeniem pomocy

prawnej na rzecz Funduszu i w zakresie niezbędnym do świadczenia tej

pomocy;

6) podmiotowi zainteresowanemu przejęciem przedsiębiorstwa, wybranych albo

wszystkich praw majątkowych lub wybranych albo wszystkich zobowiązań

lub praw udziałowych podmiotu, wobec którego może zostać wszczęta

przymusowa restrukturyzacja, albo podmiotu w restrukturyzacji, w celu

zastosowania instrumentu przejęcia przedsiębiorstwa lub w zakresie

niezbędnym do zaoferowania przez podmiot zainteresowany ceny przejęcia,

lub wydania i wykonania decyzji Funduszu o przejęciu;

7) instytucji pomostowej lub podmiotowi zarządzającemu aktywami,

dotyczących podmiotu w restrukturyzacji, w zakresie niezbędnym do wydania

i wykonania decyzji Funduszu o zastosowaniu instrumentu instytucji

pomostowej lub instrumentu wydzielenia praw majątkowych;

8) podmiotowi zainteresowanemu przejęciem kasy, jej przedsiębiorstwa,

zobowiązań lub praw majątkowych, w zakresie niezbędnym do prowadzenia

uzgodnień dotyczących warunków i zasad udzielenia wsparcia przez Fundusz

w zakresie restrukturyzacji kas;

9) innym osobom lub podmiotom, którym Fundusz ma zamiar powierzyć lub

powierzył wykonywanie czynności w związku z przygotowaniem lub

prowadzeniem przymusowej restrukturyzacji, wypłatą środków

gwarantowanych, restrukturyzacją kas lub innych ustawowych zadań

Funduszu, w zakresie niezbędnym do wykonania tych czynności lub

w zakresie niezbędnym do powierzenia ich wykonywania, w tym:

27.02.2019

a) administratorowi lub pełnomocnikowi, w zakresie niezbędnym do

wykonania jego praw i obowiązków ustawowych i wynikających

z decyzji Funduszu o jego ustanowieniu oraz kandydatom do tych

funkcji w zakresie niezbędnym do ich ustanowienia,

b) podmiotowi przeprowadzającemu oszacowanie, o którym mowa

w art. 137 ust. 2 lub art. 241, w zakresie niezbędnym do

przeprowadzenia tego oszacowania, oraz podmiotowi zainteresowanemu

przeprowadzeniem oszacowania w zakresie niezbędnym do złożenia

oferty na jego wykonanie i zlecenia jego wykonania,

c) innym podmiotom w przypadku, o którym mowa w art. 96 ust. 4 pkt 3,

w zakresie niezbędnym do wyboru podmiotu przejmującego lub wydania

i wykonania decyzji Funduszu o przejęciu,

d) osobom lub podmiotom świadczącym na rzecz Funduszu usługi

doradztwa lub świadczącym usługi w zakresie prowadzenia lub

zamknięcia ksiąg rachunkowych podmiotu w restrukturyzacji,

e) podmiotom, o których mowa w art. 45 ust. 1, w zakresie niezbędnym do

realizacji wypłat środków gwarantowanych;

10) firmie audytorskiej badającej sprawozdania finansowe Funduszu na

podstawie umowy zawartej z Funduszem i w zakresie niezbędnym do

przeprowadzenia badania;

11) jednostce zarządzającej systemem ochrony, o której mowa w art. 22d

ust. 1 pkt 2 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, w zakresie

informacji niezbędnych do realizacji celu, o którym mowa w art. 22a ust. 1 tej

ustawy, lub zadania organu zarządzającego systemem ochrony, określonego

w art. 22i ust. 1 pkt 3 tej ustawy.

5. Informacje przekazane lub wymienione zgodnie z ust. 4 pkt 1, 2, 6, 8

i 9 mogą być przekazywane innym osobom lub podmiotom wyłącznie za zgodą

Funduszu, chyba że przekazanie to następuje w ramach wykonywania przez te

podmioty kompetencji lub zadań określonych w ustawie lub dyrektywie

Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r.

ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz

restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji

kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającej dyrektywę Rady

27.02.2019

82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE,

2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE

i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 190,

z późn. zm.12)) lub gdy przekazanie następuje w formie skrótowej lub zbiorczej,

która uniemożliwia zidentyfikowanie poszczególnych instytucji lub podmiotów.

6. Z zastrzeżeniem ust. 8–10, złożenie zawiadomienia o podejrzeniu

popełnienia przestępstwa oraz przekazanie dokumentów w uzupełnieniu do

zawiadomienia nie narusza obowiązku, o którym mowa w ust. 1.

7. Udzielenie informacji w przypadkach określonych w ust. 4 pkt 5–11 jest

dopuszczalne pod warunkiem zapewnienia ich ochrony przez osobę lub podmiot,

któremu mają zostać udzielone.

8. Udostępnianie informacji stanowiących jednocześnie tajemnicę zawodową

i tajemnicę bankową, tajemnicę, o której mowa w art. 9e ustawy o spółdzielczych

kasach oszczędnościowo-kredytowych, albo tajemnicę, o której mowa

w art. 147 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, jest dopuszczalne

wyłącznie w trybie i na zasadach określonych dla udostępniania informacji

stanowiących taką tajemnicę.

9. Udzielenie podmiotom, o których mowa w ust. 4 pkt 1 i 2, z państwa

trzeciego informacji stanowiących tajemnicę zawodową może nastąpić jedynie

w przypadku, gdy zapewniona będzie ochrona tych informacji co najmniej

równoważna określonej w niniejszym artykule.

10. Uzyskane od podmiotów, o których mowa w ust. 4 pkt 1 i 2, informacje

stanowiące tajemnicę prawnie chronioną mogą być udzielane jedynie po uzyskaniu

zgody tych podmiotów i dla celów określonych tą zgodą.

11. Osoby, podmioty i organy, inne niż wymienione w ust. 1, które zapoznały

się z informacjami stanowiącymi tajemnicę zawodową, w szczególności

w przypadkach, o których mowa w ust. 4 i 8, są obowiązane do zachowania

tajemnicy zawodowej, o ile z przepisów odrębnych nie wynika obowiązek dalszego

udzielania tych informacji.

12)

Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 349 z 05.12.2014, str. 68

oraz Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 96.

27.02.2019

Art. 321. Fundusz może udostępniać informacje oraz dokonywać wzajemnej

wymiany informacji chronionych na podstawie odrębnych ustaw podmiotom

określonym w art. 320 ust. 4 pkt 1, 2 i 7, w zakresie niezbędnym dla zapewniania

współpracy przy realizacji celów i zadań Funduszu oraz w zakresie niezbędnym do

wykonywania ich ustawowo określonych zadań, w szczególności zapewnienia

stabilności finansowej lub w celu ustalenia lub weryfikacji należnych,

potencjalnych lub spornych świadczeń na rzecz deponentów albo w związku

z realizacją obowiązku wypłaty świadczeń gwarancyjnych.

Art. 322. 1. Informacje dotyczące przymusowej restrukturyzacji mogą być

udostępniane na podstawie przepisów o dostępie do informacji publicznej po

zakończeniu przymusowej restrukturyzacji.

2. Ograniczenie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy informacji

podawanych do wiadomości publicznej na podstawie ustawy.

Art. 323. Obowiązek ochrony informacji nie dotyczy informacji podanych do

wiadomości publicznej w sposób przewidziany prawem.

Art. 324. W przypadku niewykonywania lub nienależytego wykonywania

przez podmiot objęty systemem gwarantowania obowiązków, o których mowa

w art. 318 i art. 319, Fundusz zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego.

Art. 325. 1. Funduszowi przysługuje prawo uzyskiwania informacji

dotyczących podmiotów objętych systemem gwarantowania, banków

hipotecznych, oddziałów banków zagranicznych, firm inwestycyjnych oraz

podmiotów, o których mowa w art. 64 pkt 2 lit. a–d, niezbędnych do realizacji jego

zadań, posiadanych przez Narodowy Bank Polski, ministra właściwego do spraw

instytucji finansowych, Komisję Nadzoru Finansowego i Najwyższą Izbę Kontroli.

2. Uzyskane informacje mogą być wykorzystywane przez Fundusz do

opracowywania analiz i prognoz dotyczących sektora bankowego, sektora firm

inwestycyjnych, sektora kas lub poszczególnych podmiotów objętych systemem

gwarantowania, banków hipotecznych oraz firm inwestycyjnych.

3. Informacje określone w ust. 1 nie mogą być ujawniane przez Fundusz

w wypadkach innych niż przewidziane ustawą.

27.02.2019

4. Analizy i prognozy, o których mowa w ust. 2, mogą być publikowane

w formie zapewniającej ochronę informacji i mogą być ujawniane

zainteresowanym podmiotom.

Art. 326. 1. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Funduszowi

posiadane informacje o podmiotach, o których mowa w art. 64 pkt 1 i 2,

podmiotach objętych systemem gwarantowania, bankach hipotecznych

i oddziałach banków zagranicznych, niezbędne do realizacji zadań Funduszu,

w szczególności informacje:

1) o ich sytuacji ekonomiczno-finansowej;

2) o zobowiązaniu ich do wdrożenia planu naprawy albo opracowania programu

postępowania naprawczego, o powzięciu informacji o ich stracie, groźbie jej

wystąpienia lub powstaniu niebezpieczeństwa ich niewypłacalności lub utraty

płynności oraz podejmowanych w takim przypadku w stosunku do nich

działaniach;

3) o działaniach wczesnej interwencji lub ustanowieniu zarządcy lub zarządu

komisarycznego w tych podmiotach;

4) o wyrażeniu zgody na zawarcie umowy dotyczącej wsparcia finansowego,

o której mowa w art. 141t ustawy – Prawo bankowe lub art. 110zr

ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, i warunkach tej umowy;

5) o wsparciu finansowym udzielonym na podstawie umowy, o której mowa

w pkt 4, oraz innych formach udzielonego im wsparcia płynnościowego lub

kapitałowego;

6) o zaistnieniu innych niż wymienione w pkt 2–5 okoliczności mogących

skutkować powstaniem zobowiązań Funduszu, w szczególności wobec

deponentów z tytułu środków gwarantowanych, lub zagrożeniem upadłością

podmiotu;

7) niezbędne do opracowania planu przymusowej restrukturyzacji;

8) o istotnej zmianie organizacyjnej, prawnej lub wystąpieniu innego zdarzenia

mającego wpływ na przyjęte w planie przymusowej restrukturyzacji założenia

i realizację tego planu.

2. W przypadkach, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 3, 5 i 6, Komisja Nadzoru

Finansowego przekazuje Funduszowi także informacje o wynikach

przeprowadzonych w podmiocie czynności kontrolnych, wydanych zaleceniach,

27.02.2019

środkach, jakie zostały podjęte w celu usunięcia nieprawidłowości, stwierdzonych

w ramach nadzoru i o ich wykonaniu przez podmiot.

3. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Funduszowi informacje

w zakresie określonym w ust. 2 także w przypadku, gdy czynności kontrolne

przeprowadziła Kasa Krajowa, bank zrzeszający lub inne uprawnione instytucje.

4. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Funduszowi informacje

o działaniach wczesnej interwencji lub ustanowieniu zarządcy w podmiotach

grupy, której częścią jest podmiot, oraz o ich sytuacji finansowej.

5. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Funduszowi informacje

sprawozdawcze:

1) uzyskane od kas oraz od Kasy Krajowej na podstawie przepisów wydanych

na podstawie art. 62c ust. 4 ustawy o spółdzielczych kasach

oszczędnościowo-kredytowych;

2) uzyskane od firm inwestycyjnych na podstawie przepisów wydanych na

podstawie art. 94 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami

finansowymi oraz przepisów rozporządzenia nr 575/2013.

6. Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Funduszowi:

1) roczne sprawozdania finansowe banków i oddziałów banków zagranicznych,

firm inwestycyjnych oraz podmiotów, o których mowa w art. 64 pkt 2 lit. a–

d, wraz ze sprawozdaniem z badania, w terminie 30 dni od dnia ich

otrzymania;

2) analizy dotyczące funkcjonowania sektora bankowego, sektora firm

inwestycyjnych i sektora kas.

Art. 327. 1. Fundusz i Narodowy Bank Polski wymieniają informacje

w zakresie niezbędnym do wykonywania ich ustawowo określonych zadań.

2. Informacje, o których mowa w ust. 1, mogą stanowić informacje niejawne

w rozumieniu przepisów o ochronie informacji niejawnych. Przekazywanie

informacji niejawnych odbywa się na warunkach i w trybie określonym w ustawie

z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2016 r. poz.

1167 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 935).

Art. 328. 1. W celu określenia zasad współpracy i przekazywania informacji

Fundusz może zawierać porozumienia o współpracy oraz o wymianie lub

27.02.2019

przekazywaniu informacji określające w szczególności zasady współpracy, zakres

wymiany lub przekazywania informacji oraz zasady ochrony tych informacji.

2. Przedmiot, zakres, tryb i terminy przekazywania informacji, o których

mowa w art. 325 ust. 1, art. 326 oraz art. 327 ust. 1, określają odrębne

porozumienia zawarte między Funduszem a Prezesem Narodowego Banku

Polskiego, ministrem właściwym do spraw instytucji finansowych i Prezesem

Najwyższej Izby Kontroli, a także umowa o współpracy oraz o wymianie

informacji między Funduszem a Komisją Nadzoru Finansowego, o której mowa

w art. 17 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym.

3. W celu koordynacji współpracy w zakresie realizacji zadań określonych

ustawą umowa o współpracy oraz o wymianie informacji zawarta między

Funduszem a Komisją Nadzoru Finansowego określa w szczególności:

1) szczegółowy zakres przekazywanych informacji oraz zasady ich ochrony;

2) tryb i terminy przekazywania informacji;

3) szczegółowe zasady udziału pracowników Funduszu w czynnościach

kontrolnych w instytucji pomostowej podejmowanych przez pracowników

Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego, o których mowa w art. 133

ust. 3 ustawy – Prawo bankowe i w art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca

2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym;

4) zasady koordynacji działań podejmowanych wobec podmiotu w celu

przygotowania przymusowej restrukturyzacji.

Art. 329. 1. Fundusz zawiera niewiążące porozumienie z właściwym

organem państwa trzeciego, zgodne z ramowym porozumieniem zawartym przez

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego z właściwym organem państwa trzeciego.

2. Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, może określać:

1) zasady wymiany informacji niezbędnych do sporządzenia i aktualizacji

planów przymusowej restrukturyzacji i grupowych planów przymusowej

restrukturyzacji;

2) zasady współpracy w zakresie opracowywania planów przymusowej

restrukturyzacji i grupowych planów przymusowej restrukturyzacji, w tym

zasady podejmowania działań w następstwie decyzji, o których mowa

w art. 101 ust. 7 i art. 248 ust. 1, lub podobnych działań określonych w prawie

danego państwa trzeciego;

27.02.2019

3) zasady wczesnego powiadamiania stron porozumienia lub konsultacji ze

stronami takiego porozumienia przed podjęciem istotnych działań w ramach

przymusowej restrukturyzacji lub podobnego postępowania określonego

w prawie danego państwa trzeciego, mających wpływ na podmioty lub grupy,

których dotyczy takie porozumienie;

4) zasady koordynacji w zakresie informowania opinii publicznej w przypadku

wspólnych działań w ramach przymusowej restrukturyzacji;

5) procedury dotyczące wymiany informacji i współpracy w zakresie

określonym w pkt 1–4, w tym procedury i zasady powołania i działania grup

zarządzania w sytuacji kryzysowej.

3. Fundusz powiadamia niezwłocznie Europejski Urząd Nadzoru Bankowego

o zawarciu porozumienia, o którym mowa w ust. 1.

Art. 330. 1. Funduszowi przysługuje prawo uzyskiwania informacji

niezbędnych do realizacji jego zadań, w szczególności informacji niezbędnych do

wykonania oszacowania, o którym mowa w art. 137 ust. 1, oraz przygotowania

przymusowej restrukturyzacji bezpośrednio od podmiotu w przypadku

zobowiązania takiego podmiotu do wdrożenia planu naprawy, przygotowania

programu postępowania naprawczego, podjęcia wobec niego działań wczesnej

interwencji lub ustanowienia w nim zarządu komisarycznego lub zarządcy

komisarycznego.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Funduszowi przysługuje także

prawo uzyskiwania wskazanych w nim informacji od krajowego podmiotu

dominującego, wobec którego podmiot jest podmiotem zależnym.

3. Podmioty objęte systemem gwarantowania, banki hipoteczne, oddziały

banków zagranicznych, firmy inwestycyjne oraz podmioty, o których mowa

w art. 64 pkt 2 lit. a–d, są obowiązane przekazywać Funduszowi informacje inne

niż przekazywane do Narodowego Banku Polskiego i do Komisji Nadzoru

Finansowego, niezbędne do wykonywania zadań Funduszu, w szczególności:

1) informacje o wartości wierzytelności i wartości środków gwarantowanych

przez Fundusz;

2) dane i informacje niezbędne do wyliczenia obowiązkowych składek, w tym

w przypadku banków i firm inwestycyjnych zgodnie z rozporządzeniem

nr 2015/63.

27.02.2019

4. W przypadku banków spółdzielczych zrzeszonych w innych bankach

informacje, o których mowa w ust. 3, dotyczące poszczególnych banków,

przekazują Funduszowi banki zrzeszające.

5. W przypadku kas, informacje, o których mowa w ust. 3, dotyczące

poszczególnych kas, przekazuje Funduszowi Kasa Krajowa.

6. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii

Funduszu, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres, tryb i termin

przekazywania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz sposób weryfikacji

prawidłowości przekazywanych informacji, mając na względzie konieczność

prawidłowej realizacji zadań Funduszu.

7. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze

rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Funduszu, szczegółowy zakres, tryb

i terminy przekazywania informacji, o których mowa w ust. 3, mając na względzie

konieczność prawidłowej realizacji zadań Funduszu.

8. Rada Funduszu może, w drodze uchwały, uwzględniając ograniczony

negatywny wpływ, jaki mogłaby mieć upadłość podmiotu krajowego lub upadłość

podmiotów określonego rodzaju na sytuację finansową innych podmiotów

i stabilność rynku finansowego oraz gospodarkę, określić listę podmiotów, wobec

których Fundusz nie będzie realizował uprawnienia, o którym mowa w ust. 1, o ile

podmioty te nie są podmiotami znaczącymi lub nie został y zidentyfikowane lub

uznane za globalną instytucję o znaczeniu systemowym lub inną instytucję

o znaczeniu systemowym, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r.

o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządzaniu

kryzysowym w systemie finansowym.

Art. 331. Fundusz, do dnia 31 marca, przekazuje Europejskiemu Urzędowi

Nadzoru Bankowego informacje o sumie środków gwarantowanych w podmiotach

objętych systemem gwarantowania oraz dostępnych Funduszowi środkach

finansowych, według stanu na koniec poprzedniego roku.

Art. 331a. Korespondencja między Funduszem a podmiotami prowadzącymi

systemy gwarantowania depozytów oraz ich stowarzyszeniami, właściwymi

organami przymusowej restrukturyzacji, właściwymi organami przymusowej

restrukturyzacji państwa trzeciego, właściwymi organami nadzoru państwa

27.02.2019

członkowskiego lub państwa trzeciego, Komisją Europejską oraz członkami

Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego może być prowadzona w innym niż

język polski języku urzędowym Unii Europejskiej. Dokumenty przekazywane

w ramach tej korespondencji, w tym zawierające oświadczenia woli, nie muszą być

tłumaczone na język polski.

DZIAŁ VII

Przepisy karne i przepisy o karach pieniężnych

Art. 332. 1. Kto, będąc członkiem zarządu lub rady nadzorczej podmiotu

krajowego, organu administrującego spółki europejskiej albo dyrektorem oddziału

banku zagranicznego, doprowadza do powstania straty po stronie Funduszu

w wyniku tego, że podmiot ten nie wyodrębnił i nie lokował środków

odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty w sposób, o którym mowa w art. 304

ust. 1,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności

od 3 miesięcy do 5 lat.

2. Tej samej karze podlega, kto, będąc członkiem zarządu lub rady nadzorczej

podmiotu krajowego, organu administrującego spółki europejskiej albo dyrektorem

oddziału banku zagranicznego, przez obciążenie środków, o których mowa

w ust. 1, doprowadza do powstania straty po stronie Funduszu.

Art. 333. Kto, będąc członkiem zarządu lub rady nadzorczej podmiotu

objętego systemem gwarantowania, podmiotu krajowego, organu administrującego

spółki europejskiej albo dyrektorem oddziału banku zagranicznego, przez

nieodprowadzenie przez ten podmiot obowiązkowych składek, o których mowa

w art. 286 ust. 2 lub 3 lub art. 295 ust. 2 lub 4, lub składek nadzwyczajnych,

o których mowa w art. 291 ust. 1, art. 292 ust. 1, art. 299 ust. 1 lub art. 300 ust. 1,

lub nieodprowadzenie tych składek w odpowiedniej wysokości mimo

dysponowania przez ten podmiot wystarczającymi środkami pieniężnymi

pozwalającymi na wniesienie tych składek, doprowadza do powstania straty po

stronie Funduszu,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia

wolności od 3 miesięcy do 5 lat.

27.02.2019

Art. 334. 1. Kto, będąc członkiem zarządu lub rady nadzorczej banku

objętego systemem gwarantowania, organu administrującego spółki europejskiej

albo członkiem zarządu lub rady nadzorczej kasy objętej systemem gwarantowania

albo członkiem zarządu lub rady nadzorczej banku zrzeszającego albo członkiem

zarządu lub rady nadzorczej Kasy Krajowej obowiązanym do ujawnienia

Funduszowi informacji dotyczących podmiotu objętego systemem gwarantowania

lub jego deponentów w zakresie ustalonym w ustawie, podaje nieprawdziwe lub

zataja prawdziwe dane,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności

do lat 2.

2. Tej samej karze podlega, kto nie przekazuje informacji, o których mowa

w art. 85, art. 86 ust. 1 i art. 88 ust. 1.

3. Tej samej karze podlega, kto, będąc obowiązany na postawie art. 118 ust. 1,

nie wydaje Funduszowi całego majątku lub dokumentów podmiotu

restrukturyzacji.

4. Tej samej karze podlega, kto, będąc odpowiedzialnym za zapewnienie

właściwego funkcjonowania wewnętrznej kontroli danych i informacji

wymaganych w zakresie ustalonym w ustawie lub za udzielanie informacji

i wyjaśnień na żądanie Funduszu, nie wykonuje ciążącego na nim obowiązku albo

wykonuje go nieterminowo.

5. Tej samej karze podlega także ten, kto, sprawując nadzór zgodnie z art. 9a

ust. 2 ustawy – Prawo bankowe, art. 212 § 1, art. 213 § 1 lub art. 382 § 1 Kodeksu

spółek handlowych albo art. 44 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo

spółdzielcze, nie egzekwuje wypełnienia przez zarząd banku, firmy inwestycyjnej

albo kasy obowiązku powiadomienia Komisji Nadzoru Finansowego

o wypełnieniu przesłanek wszczęcia przymusowej restrukturyzacji zgodnie

z art. 157f ust. 3 ustawy – Prawo bankowe albo art. 110zzh ust. 3 ustawy o obrocie

instrumentami finansowymi, albo wykonuje go nierzetelnie lub nieterminowo.

6. Tej samej karze podlega także ten, kto:

1) nie wykonuje ciążącego na nim obowiązku powiadomienia Komisji Nadzoru

Finansowego o wypełnieniu przesłanek wszczęcia przymusowej

restrukturyzacji zgodnie z art. 157f ust. 3 ustawy – Prawo bankowe albo

27.02.2019

art. 110zzh ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, albo

wykonuje go nierzetelnie lub nieterminowo;

2) nie dopełnia obowiązków, o których mowa w art. 110zj ust. 1 i 7, art. 110zk

ust. 1, art. 110zl ust. 1, art. 110zm ust. 1 oraz art. 110zx ust. 1 ustawy

o obrocie instrumentami finansowymi lub art. 141m ust. 1, 4 i 5, art. 141n

ust. 1 oraz art. 141v ust. 7 pkt 1 ustawy – Prawo bankowe;

3) nie wykonuje ciążącego na nim obowiązku sporządzenia lub przedstawienia

Funduszowi sprawozdania finansowego lub innych sprawozdań i informacji

związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem przymusowej

restrukturyzacji albo wykonuje go nierzetelnie lub nieterminowo.

Art. 335. 1. Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, nałożyć

karę pieniężną do wysokości 5 000 000 euro na członka zarządu lub rady

nadzorczej podmiotu krajowego, organu administrującego spółki europejskiej albo

dyrektora oddziału banku zagranicznego, który nie wykonuje ciążącego na nim

obowiązku powiadomienia Komisji o wypełnieniu przesłanek wszczęcia

przymusowej restrukturyzacji zgodnie z art. 157f ust. 3 ustawy – Prawo bankowe

albo art. 110zzh ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, albo

wykonuje go nierzetelnie lub nieterminowo.

1a. W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych

w wyniku niewykonania albo nierzetelnego lub nieterminowego wykonania

obowiązków, o których mowa w ust. 1, przez osoby, o których mowa w tym

przepisie, Komisja Nadzoru Finansowego może nałożyć na te osoby karę pieniężną,

o której mowa w ust. 1, do wysokości dwukrotności kwoty uzyskanych korzyści.

2. Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, nałożyć karę

pieniężną do wysokości 5 000 000 euro na członka zarządu lub rady nadzorczej

podmiotu krajowego, organu administrującego spółki europejskiej albo dyrektora

oddziału banku zagranicznego, który nie dopełnia obowiązków, o których mowa

w art. 110zj ust. 1 i 7, art. 110zk ust. 1, art. 110zl ust. 1, art. 110zm ust. 1 oraz

art. 110zx ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi lub art. 141m ust. 1,

4 i 5, art. 141n ust. 1 oraz art. 141v ust. 7 pkt 1 ustawy – Prawo bankowe.

2a. W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych

w wyniku niedopełnienia obowiązków, o których mowa w ust. 2, przez osoby,

o których mowa w tym przepisie, Komisja Nadzoru Finansowego może nałożyć na

27.02.2019

te osoby karę pieniężną, o której mowa w ust. 2, do wysokości dwukrotności kwoty

uzyskanych korzyści.

3. Komisja Nadzoru Finansowego, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1

i 2, uwzględnia:

1) wagę naruszenia i czas jego trwania;

2) przyczyny naruszenia przepisów;

3) sytuację finansową osoby, na którą jest nakładana kara;

4) gotowość osoby odpowiedzialnej za dane naruszenie do współpracy

z Komisją Nadzoru Finansowego oraz

5) uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących funkcjonowanie rynku

finansowego popełnione przez osobę odpowiedzialną za dane naruszenie.

Art. 336. 1. Fundusz może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną do

wysokości 5 000 000 euro na członka zarządu lub rady nadzorczej podmiotu

krajowego, organu administrującego spółki europejskiej albo dyrektora oddziału

banku zagranicznego, który nie wykonuje ciążącego na nim obowiązku

sporządzenia lub przedstawienia Funduszowi sprawozdania finansowego lub

innych sprawozdań i informacji związanych z przygotowaniem

i przeprowadzeniem przymusowej restrukturyzacji albo wykonuje go nierzetelnie

lub nieterminowo.

1a. W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych

w wyniku niewykonania albo nierzetelnego lub nieterminowego wykonania

obowiązków, o których mowa w ust. 1, przez osoby, o których mowa w tym

przepisie, Fundusz może nałożyć na te osoby karę pieniężną, o której mowa

w ust. 1, do wysokości dwukrotności kwoty uzyskanych korzyści.

2. Fundusz, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1, uwzględnia:

1) wagę naruszenia i czas jego trwania;

2) przyczyny naruszenia przepisów;

3) sytuację finansową osoby, na którą jest nakładana kara;

4) gotowość osoby odpowiedzialnej za dane naruszenie do współpracy

z Funduszem oraz

5) uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących funkcjonowanie rynku

finansowego popełnione przez osobę odpowiedzialną za dane naruszenie.

27.02.2019

Art. 337. W decyzji o nałożeniu kary pieniężnej, o której mowa w art. 335

i art. 336, można nałożyć na członka zarządu lub rady nadzorczej podmiotu

krajowego, organu administrującego spółki europejskiej albo dyrektora oddziału

banku zagranicznego obowiązek zaprzestania określonego działania lub

niepodejmowania takiego działania w przyszłości.

Art. 338. 1. W przypadkach, o których mowa w art. 335, Komisja Nadzoru

Finansowego może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną na podmiot

zarządzany przez te osoby, do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim

zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku takiego sprawozdania

– karę pieniężną do wysokości 10% prognozowanego przychodu określonego na

podstawie sytuacji ekonomiczno-finansowej podmiotu, nie wyższą jednak niż

100 000 000 zł.

1a. W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych

w wyniku niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 335 ust. 1 i 2, przez

podmiot zarządzany przez osoby, o których mowa w tych przepisach, Komisja

Nadzoru Finansowego może nałożyć na te osoby karę pieniężną, o której mowa

w ust. 1, do wysokości dwukrotności kwoty uzyskanych korzyści.

2. Komisja Nadzoru Finansowego, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1,

uwzględnia:

1) wagę naruszenia i czas jego trwania;

2) przyczyny naruszenia przepisów;

3) sytuację finansową podmiotu, na który jest nakładana kara oraz

4) uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących funkcjonowanie rynku

finansowego.

Art. 338a. Wpływy z tytułu kar pieniężnych, o których mowa w art. 335,

art. 336 i art. 338, stanowią dochód budżetu państwa.

Art. 339. 1. W przypadku wydania decyzji o nałożeniu kary pieniężnej,

o której mowa w art. 79 ust. 1, art. 95 ust. 6, art. 175 ust. 6, art. 335, art. 336 i art.

338, odpowiednio Komisja Nadzoru Finansowego albo Fundusz niezwłocznie

informują Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o nałożeniu kary pieniężnej,

a w przypadku gdy od decyzji wniesiono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy

lub skargę do sądu administracyjnego, także o wniesieniu wniosku o ponowne

27.02.2019

rozpatrzenie sprawy lub skargi do sądu administracyjnego i o wyniku postępowania

przed organem ponownie rozpatrującym sprawę lub sądem administracyjnym.

2. W przypadku, gdy decyzja o nałożeniu kary, o której mowa w art. 79 ust.

1, art. 95 ust. 6, art. 175 ust. 6, art. 335, art. 336 i art. 338, jest ostateczna,

odpowiednio Komisja Nadzoru Finansowego albo Fundusz niezwłocznie

zamieszczają na swojej stronie internetowej informację o nałożeniu kary, w tym

o rodzaju i charakterze naruszenia przepisów prawa, wraz ze wskazaniem imienia

i nazwiska osoby lub nazwy (firmy) podmiotu, na który nałożono karę.

3. Odpowiednio Komisja Nadzoru Finansowego albo Fundusz dokonują

publikacji informacji o nałożeniu kary, o której mowa w ust. 2, w formie

zanonimizowanej, w przypadku gdy:

1) kara została nałożona na osobę fizyczną, a ujawnienie jej imienia i nazwiska

byłoby środkiem niewspółmiernym do wagi dokonanego naruszenia;

2) ujawnienie nazwy (firmy) podmiotu lub imienia i nazwiska osoby

stanowiłoby zagrożenie dla stabilności rynków finansowych lub zagroziłoby

prowadzonemu postępowaniu karnemu lub postępowaniu w sprawach

o przestępstwa skarbowe;

3) ujawnienie nazwy (firmy) podmiotu lub imienia i nazwiska osoby

wyrządziłoby niewspółmierną szkodę tej osobie lub podmiotowi.

4. Odpowiednio Komisja Nadzoru Finansowego albo Fundusz mogą

uzupełnić informację o nałożeniu kary o nazwę (firmę) podmiotu albo imię

i nazwisko osoby, w przypadku gdy ustały przyczyny określone w ust. 3 pkt 1–3.

Uzupełnienia nie dokonuje się po upływie roku od dnia publikacji.

5. Informacje, o których mowa w ust. 2, są dostępne na stronie internetowej

odpowiednio Komisji Nadzoru Finansowego albo Funduszu przez okres 5 lat od

dnia publikacji, z tym że wskazanie imienia i nazwiska osoby, na którą nałożono

karę, przez okres nie dłuższy niż rok.

Art. 340. W przypadkach określonych w art. 335 i art. 336 kwoty w euro

przelicza się na złote według kursu średniego ogłoszonego przez Narodowy Bank

Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego wydanie decyzji o nałożeniu

kary pieniężnej.

27.02.2019

DZIAŁ VIII

Zmiany w przepisach

Art. 341–368. (pominięte)13)

DZIAŁ IX

Przepisy epizodyczne, przejściowe, dostosowujące i końcowe

Rozdział 1

Przepisy epizodyczne

Oddział 1

Fundusz ochrony środków gwarantowanych

Art. 369. 1. Podmioty objęte systemem gwarantowania, o których mowa

w art. 2 pkt 41 lit. a i b, są obowiązane tworzyć i utrzymywać fundusze ochrony

środków gwarantowanych na zaspokojenie roszczeń deponentów w przypadku

spełnienia warunku gwarancji wobec któregokolwiek z nich, do dnia 31 grudnia

2024 r.

2. Wysokość funduszu ochrony środków gwarantowanych w kolejnym roku

jest ustalana nie później niż do końca poprzedniego roku kalendarzowego, jako

iloczyn sumy środków pieniężnych zgromadzonych w banku na wszystkich

rachunkach, stanowiącej podstawę obliczania kwoty rezerwy obowiązkowej

zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku

Polskim (Dz. U. z 2017 r. poz. 1373), za październik oraz stawki ustalonej przez

Radę Funduszu, na wniosek Zarządu Funduszu, w wysokości do:

1) 0,55% – dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok

2017;

2) 0,5% – dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok

2018;

3) 0,45% – dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok

2019;

13)

Zamieszczone w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 września

2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,

systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz. U. poz. 1937).

27.02.2019

4) 0,4% – dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok

2020;

5) 0,35% – dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok

2021;

6) 0,3% – dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok

2022;

7) 0,25% – dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok

2023;

8) 0,2% – dla funduszu ochrony środków gwarantowanych tworzonego na rok

2024.

3. Przy ustalaniu wysokości stawki określającej wysokość funduszy ochrony

środków gwarantowanych, o której mowa w ust. 2, Rada Funduszu uwzględnia

w szczególności wysokość środków systemu gwarantowania depozytów

w bankach, zgromadzonych w formie zobowiązań do zapłaty, o których mowa

w art. 303 ust. 1, banków lub oddziałów banków zagranicznych objętych

obowiązkowym systemem gwarantowania.

4. Fundusz ochrony środków gwarantowanych jest tworzony w ostatnim

sprawozdawczym dniu miesiąca, w którym podmiot objęty systemem

gwarantowania, o którym mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, uzyskał zezwolenie na

rozpoczęcie działalności, a w przypadku banku krajowego utworzonego na

podstawie art. 42a ust. 1 ustawy – Prawo bankowe – w ostatnim sprawozdawczym

dniu miesiąca, w którym bank został wpisany do rejestru przedsiębiorców.

W powyższych przypadkach podstawą utworzenia funduszu ochrony środków

gwarantowanych jest suma środków pieniężnych, o której mowa w ust. 2, za

miesiąc, w którym nastąpiło odpowiednio uzyskanie zezwolenia na rozpoczęcie

działalności lub wpisanie banku do rejestru przedsiębiorców.

5. Od aktywów pochodzących z emisji hipotecznych listów zastawnych

i publicznych listów zastawnych nie tworzy się funduszu ochrony środków

gwarantowanych.

6. Fundusz ochrony środków gwarantowanych jest zwiększany lub

zmniejszany w dniu 1 lipca każdego roku, odpowiednio do wysokości sumy,

o której mowa w ust. 2, stanowiącej podstawę obliczania kwoty rezerwy

obowiązkowej za kwiecień każdego roku. Z dniem spełnienia warunków gwarancji

27.02.2019

podmiot objęty systemem gwarantowania jest zwolniony z obowiązku tworzenia

funduszu ochrony środków gwarantowanych i zmiany jego wysokości.

7. Podmioty objęte systemem gwarantowania, o których mowa w art. 2 pkt 41

lit. a i b, są obowiązane:

1) lokować aktywa stanowiące pokrycie funduszu ochrony środków

gwarantowanych w:

a) skarbowych papierach wartościowych,

b) bonach pieniężnych Narodowego Banku Polskiego i obligacjach

emitowanych przez Narodowy Bank Polski – o ile mogą być one

przedmiotem obrotu,

c) jednostkach uczestnictwa funduszy rynku pieniężnego;

2) deponować określone w pkt 1 lit. a i b aktywa na wyodrębnionym dla każdego

podmiotu rachunku w:

a) Narodowym Banku Polskim,

b) Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych Spółce Akcyjnej,

c) podmiocie prowadzącym rachunki papierów wartościowych i rachunki

pieniężne służące do ich obsługi

– a w przypadku braku takiej możliwości – lokować te aktywa na

oprocentowanym rachunku bieżącym w Narodowym Banku Polskim.

8. Banki spółdzielcze zrzeszone z bankami zrzeszającymi są obowiązane

deponować aktywa stanowiące pokrycie funduszy ochrony środków

gwarantowanych zrzeszenia na wyodrębnionym rachunku w banku zrzeszającym.

9. Podmioty objęte systemem gwarantowania, o których mowa w art. 2 pkt 41

lit. a i b, przekazują Zarządowi Funduszu informacje o sumie wkładów na

rachunkach objętych obowiązkowym systemem gwarantowania środków

pieniężnych i wysokości funduszu ochrony środków gwarantowanych

w terminach:

1) do dnia 15 grudnia każdego roku, według stanu określanego zgodnie z ust. 2,

2) do dnia 15 czerwca każdego roku, według stanu stanowiącego podstawę

obliczenia kwoty rezerwy obowiązkowej za kwiecień

– według wzoru określonego przez Zarząd Funduszu.

10. W przypadku banków spółdzielczych zrzeszonych z bankami

zrzeszającymi obowiązki określone w ust. 9 wykonują banki zrzeszające.

27.02.2019

11. W przypadku spełnienia warunku gwarancji wobec podmiotu objętego

systemem gwarantowania, o którym mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, w okresie od

dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2024 r. wypłaty środków

gwarantowanych dokonywane są przez Fundusz ze środków funduszy ochrony

środków gwarantowanych, po wyczerpaniu środków, o których mowa w art. 56.

12. W przypadku, o którym mowa w ust. 11, Fundusz wzywa podmiot objęty

systemem gwarantowania, o którym mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, wobec którego

nastąpiło spełnienie warunku gwarancji, do przekazania środków funduszu ochrony

środków gwarantowanych, w kwocie stanowiącej różnicę między kwotą

zobowiązania Funduszu z tytułu wypłaty środków gwarantowanych a kwotą

środków, o których mowa w art. 56.

13. W przypadku gdy kwota przekazana zgodnie z ust. 12 jest

niewystarczająca do pokrycia zobowiązania Funduszu z tytułu wypłaty środków

gwarantowanych, Fundusz zawiadamia podmioty objęte systemem gwarantowania,

o których mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, w drodze ogłoszenia w dzienniku

o zasięgu ogólnopolskim, o obowiązku wniesienia na rzecz Funduszu kwot

przeznaczonych na wypłatę środków gwarantowanych (łączna kwota

obowiązkowej wpłaty podmiotów objętych systemem gwarantowania),

w wysokości stanowiącej różnicę między kwotą zobowiązania Funduszu z tytułu

wypłaty środków gwarantowanych a kwotą środków, o których mowa w art. 56,

oraz środków przekazanych zgodnie z ust. 12. W zawiadomieniu Fundusz

wskazuje rachunek bankowy, na który mają zostać dokonane wpłaty, oraz tytuł

płatności. Wpłaty, do których są zobowiązane banki spółdzielcze zrzeszone

z bankami zrzeszającymi, wnoszą, w imieniu tych banków, banki zrzeszające.

14. Kwota, którą obowiązany jest wnieść podmiot objęty systemem

gwarantowania, o którym mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b (obowiązkowa wpłata

podmiotu objętego systemem gwarantowania), zostaje ustalona jako kwota

pozostająca w takiej proporcji do łącznej kwoty obowiązkowej wpłaty podmiotów

objętych systemem gwarantowania, w jakiej pozostawała wysokość funduszu

ochrony środków gwarantowanych podmiotu objętego systemem gwarantowania

do sumy funduszy ochrony środków gwarantowanych wszystkich podmiotów

objętych systemem gwarantowania, z wyłączeniem podmiotu, wobec którego

nastąpiło spełnienie warunku gwarancji.

27.02.2019

15. Środki pochodzące z obowiązkowych wpłat podmiotów objętych

systemem gwarantowania przechodzą na własność Funduszu.

16. W dniu następującym po dniu dokonania obowiązkowej wpłaty podmiotu

objętego systemem gwarantowania podmiot objęty systemem gwarantowania,

o którym mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, pomniejsza fundusz ochrony środków

gwarantowanych o wartość odpowiadającą wpłacie.

17. Obowiązkowa wpłata podmiotu objętego systemem gwarantowania

stanowi dla niego koszt uzyskania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2016

r. poz. 1888, z późn. zm.14)).

18. Aktywa stanowiące pokrycie funduszu ochrony środków

gwarantowanych nie mogą być przedmiotem zastawu ani być obciążane

w jakikolwiek sposób oraz nie podlegają egzekucji sądowej ani administracyjnej.

19. Aktywa, które stanowiły fundusz ochrony środków gwarantowanych

podmiotu objętego systemem gwarantowania, o którym mowa w art. 2 pkt 41

lit. a i b, wobec którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji, nie wchodzą do

masy upadłości ani masy układowej podmiotu objętego systemem gwarantowania.

Oddział 2

Przepis karny

Art. 370. 1. Kto będąc członkiem zarządu lub rady nadzorczej podmiotu

objętego systemem gwarantowania, o którym mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b,

doprowadza do powstania straty po stronie Funduszu w wyniku tego, że podmiot

ten nie utworzył funduszu ochrony środków gwarantowanych albo nie utworzył go

w odpowiedniej wysokości lub aktywa przeznaczone na fundusz ochrony środków

gwarantowanych nie były lokowane w skarbowych papierach wartościowych lub

bonach pieniężnych Narodowego Banku Polskiego lub deponowane w sposób,

o którym mowa w art. 369 ust. 7 i 8,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności

do lat 2.

14)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1926,

1933 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60, 624, 648, 1089, 1448 i 1566.

27.02.2019

2. Tej samej karze podlega członek zarządu lub rady nadzorczej podmiotu

objętego systemem gwarantowania, o którym mowa w art. 2 pkt 41 lit. a i b, który

doprowadza do powstania straty po stronie Funduszu, obciążając aktywa

stanowiące pokrycie funduszu ochrony środków gwarantowanych prawami osób

trzecich.

Rozdział 2

Przepisy przejściowe i dostosowujące

Art. 371. 1. Z dniem wejścia w życie ustawy Bankowy Fundusz

Gwarancyjny działający na podstawie ustawy uchylanej w art. 388 staje się

Funduszem.

2. Z dniem wejścia w życie ustawy:

1) plan finansowy i plan działalności Bankowego Funduszu Gwarancyjnego

działającego na podstawie ustawy uchylanej w art. 388 stają się planem

finansowym i planem działalności Funduszu;

2) należności i zobowiązania Bankowego Funduszu Gwarancyjnego

działającego na podstawie ustawy uchylanej w art. 388 stają się

należnościami i zobowiązaniami Funduszu;

3) pracownicy Bankowego Funduszu Gwarancyjnego działającego na podstawie

ustawy uchylanej w art. 388 stają się pracownikami Funduszu; przepis art. 231

Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio;

4) w Radzie Funduszu wygasa członkostwo osób, o których mowa w art. 6 ust. 4

pkt 4 ustawy uchylanej w art. 388.

Art. 372. Z dniem wejścia w życie ustawy w Funduszu:

1) likwiduje się fundusz pomocowy, stabilizacyjny, zapasowy oraz fundusz

środków odzyskanych z mas upadłości;

2) zwiększa się fundusz gwarancyjny banków o wartość funduszu pomocowego

i funduszu środków odzyskanych z mas upadłości;

3) zwiększa się fundusz przymusowej restrukturyzacji banków o wartość

funduszu stabilizacyjnego i funduszu zapasowego;

4) środki funduszu gwarancyjnego kas utworzonego na podstawie ustawy

uchylanej w art. 388 zalicza się na poczet funduszu gwarancyjnego kas.

27.02.2019

Art. 373. 1. Do pomocy finansowej udzielonej bankom objętym systemem

gwarantowania na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 351 oraz ustawy

uchylanej w art. 388 stosuje się przepisy dotychczasowe.

2. Z dniem rozwiązania umowy o udzielenie pomocy finansowej bankom albo

zwrotu pomocy finansowej udzielonej bankom na podstawie przepisów ustawy

uchylanej w art. 388 środki uzyskane z tego tytułu zwiększają fundusz

przymusowej restrukturyzacji banków.

3. Do środków uzyskanych z tytułu pomocy finansowej udzielonej ze

środków funduszu restrukturyzacji banków spółdzielczych przepisu ust. 2 nie

stosuje się.

Art. 374. Fundusz opracuje plany przymusowej restrukturyzacji i grupowe

plany przymusowej restrukturyzacji, o których mowa w art. 73 i art. 74, w terminie

nie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Art. 375. Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia

w życie ustawy w sprawie:

1) uchylenia zezwolenia na utworzenie banku na podstawie art. 25n ust. 5,

art. 138 ust. 3 pkt 4 i ust. 6 ustawy zmienianej w art. 347,

2) uchylenia zezwolenia na utworzenie oddziału banku zagranicznego na

podstawie art. 138 ust. 6a ustawy zmienianej w art. 347,

3) postępowań na podstawie art. 147 ust. 1 i art. 158 ust. 1 i 2 ustawy zmienianej

w art. 347,

4) postępowań na podstawie art. 74c ust. 3 i 4 oraz art. 74k ust. 1 i 2 ustawy

zmienianej w art. 363,

5) cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej na podstawie

art. 106l ust. 6, art. 108 ust. 7 i art. 167 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 359

– stosuje się przepisy tych ustaw w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 376. W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy

wpłynął wniosek o ogłoszenie upadłości na podstawie przepisów części trzeciej

tytułu II ustawy, o której mowa w art. 354, stosuje się przepisy tej ustawy

w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 377. W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy

wpłynął wniosek o ogłoszenie upadłości na podstawie przepisów części trzeciej

27.02.2019

tytułu II ustawy, o której mowa w art. 354, na nabywcę przedsiębiorstwa

bankowego lub kasy w trybie art. 437 ustawy, o której mowa w art. 354, nie

przechodzą zobowiązania wynikające z wierzytelności Bankowego Funduszu

Gwarancyjnego, o których mowa w art. 39 ust. 1.

Art. 378. W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy

wpłynął wniosek o otwarcie postępowania układowego na podstawie przepisów

tytułu IV działu III ustawy, o której mowa w art. 366, stosuje się przepisy tej

ustawy w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 379. Jeżeli w postępowaniu upadłościowym prowadzonym na podstawie

przepisów części trzeciej tytułu II ustawy, o której mowa w art. 354 lub

w postępowaniu układowym prowadzonym na podstawie przepisów tytułu IV

działu III ustawy, o której mowa w art. 366, zawarto układ, do wniosków o zmianę

lub uchylenie układu stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 366,

w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 380. Należności Funduszu z tytułu udzielonej pomocy finansowej

i wsparcia, o których mowa w art. 19 ust. 1, art. 20c ust. 1 i art. 20g ust. 1 ustawy

uchylanej w art. 388, są zaspokajane w postępowaniu upadłościowym

i w postępowaniu likwidacyjnym, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 2 ustawy,

o której mowa w art. 344, w kategorii drugiej.

Art. 381. 1. Banki obowiązane do sporządzenia planów naprawy, które

otrzymały zezwolenie na prowadzenie działalności przed dniem wejścia w życie

ustawy, sporządzają plan naprawy nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia

wejścia w życie ustawy.

2. Domy maklerskie obowiązane do sporządzenia planów naprawy, które

otrzymały zezwolenie na prowadzenie działalności przed dniem wejścia w życie

ustawy, sporządzają plan naprawy nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia

wejścia w życie ustawy.

3. Podmioty obowiązane do sporządzenia grupowego planu naprawy na

podstawie art. 141n ustawy, o której mowa w art. 347, oraz art. 110zj ustawy,

o której mowa w art. 359, sporządzają grupowy plan naprawy nie później niż

w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

27.02.2019

4. W okresie realizacji przez bank postępowania naprawczego, o którym

mowa w art. 142 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 347, w brzmieniu

dotychczasowym, bank sporządza plan naprawy w terminie 3 miesięcy od dnia

zakończenia postępowania naprawczego, a grupowy plan naprawy w terminie

6 miesięcy od dnia zakończenia postępowania naprawczego.

Art. 381a. Do banku objętego programem postępowania naprawczego,

o którym mowa w art. 142 ust. 1–3 ustawy zmienianej w art. 347, w brzmieniu

dotychczasowym, wszczętym i niezakończonym przed dniem wejścia w życie

ustawy stosuje się przepis art. 11 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 368,

w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 382. W stosunku do kas postanowienia działu III stosuje się od dnia

1 stycznia 2017 r.

Art. 383. 1. Składki, o których mowa w dziale V rozdziale 2, są pobierane na

rzecz Funduszu po raz pierwszy za rok 2017.

2. Przepisy art. 4 ust. 1d pkt 7 i ust. 2 pkt 3, art. 7 ust. 2 pkt 5 i 5a oraz ust. 3,

art. 13 ust. 1–5, art. 13c ust. 1–7, art. 14 ust. 2–4, art. 14a, art. 14b, art. 14c, art. 15

pkt 1–2, art. 16a ust. 7, art. 36, art. 38r ust. 5 i art. 42a ustawy uchylanej

w art. 388 stosuje się do dnia 31 grudnia 2016 r.

3. Przez środki, o których mowa w art. 38r ust. 5 ustawy uchylanej w art. 388,

należy rozumieć środki funduszu gwarancyjnego kas do wykorzystania, o którym

mowa w art. 272 ust. 2.

4. Obowiązkowe opłaty wnoszone na rok 2016 przez banki i oddziały banków

zagranicznych z tytułu uczestnictwa w obowiązkowym systemie gwarantowania

zasilają fundusz gwarancyjny banków.

5. Obowiązkowe opłaty wnoszone na rok 2016 przez kasy z tytułu

uczestnictwa w obowiązkowym systemie gwarantowania zasilają fundusz

gwarancyjny kas.

6. Opłaty ostrożnościowe wnoszone na rok 2016 przez banki i oddziały

banków zagranicznych zasilają fundusz przymusowej restrukturyzacji banków.

Art. 384. 1. Podmioty objęte systemem gwarantowania, o których mowa

w art. 2 pkt 3 ustawy uchylanej w art. 388, do dnia 31 grudnia 2016 r. utrzymują

27.02.2019

utworzone na rok 2016 fundusze ochrony środków gwarantowanych, o których

mowa w art. 25 ust. 1 tej ustawy.

2. W przypadku spełnienia do dnia 31 grudnia 2016 r. warunku gwarancji

wobec banku lub oddziału banku zagranicznego wypłaty środków gwarantowanych

są dokonywane przez Fundusz w pierwszej kolejności ze środków określonych

w art. 16a ust. 1 ustawy uchylanej w art. 388.

3. Przepisy art. 16a ust. 1, art. 25 ust. 1, 1a, 3a, 5 i 6, art. 26–26c, art. 26d

ust. 1, art. 26e oraz art. 42 ustawy uchylanej w art. 388 stosuje się do dnia

31 grudnia 2016 r.

Art. 385. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

w art. 1571 § 6 ustawy, o której mowa w art. 350, w brzmieniu dotychczasowym,

zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 1571 § 6 ustawy, o której mowa w art. 350, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 3 miesiące od dnia wejścia w życie

ustawy.

Art. 386. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 3

ust. 4, art. 6 ust. 6, art. 8 ust. 2, art. 17 ust. 8, art. 26s ust. 3, art. 38 ust. 7, art. 38j,

art. 38zg ust. 3, art. 38zh ust. 9 oraz 38zq ustawy uchylanej w art. 388 zachowują

moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 3 ust. 4, art. 7 ust. 11, art. 9 ust. 2, art. 30, art. 54 ust. 4, art. 312 ust. 2, art. 330

ust. 7, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Art. 387. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

art. 12 ustawy zmienianej w art. 364, w brzmieniu dotychczasowym, zachowują

moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 12 ustawy zmienianej w art. 364, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie

dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

27.02.2019

Rozdział 3

Przepisy końcowe

Art. 388. Traci moc ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu

Gwarancyjnym (Dz. U. z 2014 r. poz. 1866, z późn. zm.15)).

Art. 389. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia

ogłoszenia16), z wyjątkiem:

1) art. 351 pkt 2, art. 361 pkt 1 i art. 363 pkt 3, które wchodzą w życie z dniem

następującym po dniu ogłoszenia;

2) art. 106, który wchodzi w życie z dniem 11 lutego 2017 r.

15)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 978,

1166, 1513 i 1844 oraz z 2016 r. poz. 381 i 615.

16)

Ustawa została ogłoszona w dniu 8 lipca 2016 r.

27.02.2019