Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/17

Opracowano na podstawie t.j.

Dz. U. z 2017 r.

poz. 1834,

z 2018 r. poz. 1693.

U S T A W A

z dnia 19 grudnia 2008 r.

o partnerstwie publiczno-prywatnym

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa określa zasady współpracy podmiotu publicznego i partnera

prywatnego w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego oraz organ właściwy

w sprawach partnerstwa publiczno-prywatnego uregulowanych w ustawie.

2. Partnerstwo publiczno-prywatne polega na wspólnej realizacji

przedsięwzięcia opartej na podziale zadań i ryzyk pomiędzy podmiotem

publicznym i partnerem prywatnym.

Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) podmiot publiczny:

a) jednostkę sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów

o finansach publicznych,

b) inną, niż określona w lit. a, osobę prawną, utworzoną w szczególnym

celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym niemających

charakteru przemysłowego ani handlowego, niedziałającą w zwykłych

warunkach rynkowych, której celem nie jest wypracowanie zysku oraz

nieponoszącą strat wynikających z prowadzenia działalności, jeżeli

podmioty, o których mowa w tym przepisie oraz w lit. a, pojedynczo lub

wspólnie, bezpośrednio lub pośrednio przez inny podmiot:

– finansują ją w ponad 50% lub

– posiadają ponad połowę udziałów albo akcji, lub

– sprawują nadzór nad organem zarządzającym, lub

– mają prawo do powoływania ponad połowy składu organu

nadzorczego lub zarządzającego,

c) związki podmiotów, o których mowa w lit. a i b;

2) partner prywatny – przedsiębiorcę lub przedsiębiorcę zagranicznego;

15.10.2018

©Telksinoe s. 2/17

3) składnik majątkowy – nieruchomość, część składową nieruchomości,

przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. –

Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r. poz. 459, 933 i 1132), rzecz ruchomą oraz

prawo majątkowe;

4) przedsięwzięcie:

a) budowę lub remont obiektu budowlanego,

b) świadczenie usług,

c) wykonanie dzieła, w szczególności wyposażenie składnika majątkowego

w urządzenia podwyższające jego wartość lub użyteczność, lub

d) inne świadczenie

– połączone z utrzymaniem lub zarządzaniem składnikiem majątkowym,

który jest wykorzystywany do realizacji przedsięwzięcia publiczno-

-prywatnego lub jest z nim związany;

5) wkład własny – świadczenie podmiotu publicznego lub partnera prywatnego

polegające w szczególności na:

a) poniesieniu części wydatków na realizację przedsięwzięcia, w tym

sfinansowaniu dopłat do usług świadczonych przez partnera prywatnego

w ramach przedsięwzięcia,

b) wniesieniu składnika majątkowego.

Art. 3. (uchylony)

Rozdział 1a

Ocena efektywności realizacji przedsięwzięcia

Art. 3a. 1. Przed wszczęciem postępowania w sprawie wyboru partnera

prywatnego podmiot publiczny sporządza ocenę efektywności realizacji

przedsięwzięcia w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego w porównaniu do

efektywności jego realizacji w inny sposób, w szczególności przy wykorzystaniu

wyłącznie środków publicznych.

2. Dokonując oceny, o której mowa w ust. 1, podmiot publiczny uwzględnia

w szczególności zakładany podział zadań i ryzyk pomiędzy podmiot publiczny

i partnera prywatnego, szacowane koszty cyklu życia przedsięwzięcia i czas

niezbędny do jego realizacji oraz wysokość opłat pobieranych od użytkowników,

jeżeli takie opłaty są planowane, oraz warunki ich zmiany.

15.10.2018

©Telksinoe s. 3/17

Art. 3b. 1. Podmiot publiczny może wystąpić do ministra właściwego do

spraw rozwoju regionalnego z wnioskiem o opinię na temat zasadności realizacji

przedsięwzięcia w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego.

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się ocenę, o której mowa

w art. 3a ust. 1.

3. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego opiniuje przedłożoną

dokumentację w zakresie poprawności i kompletności przeprowadzonych analiz

poprzedzających realizację przedsięwzięcia, przyjętego modelu

prawno-organizacyjnego, mechanizmów wynagradzania partnera prywatnego,

w tym wysokości opłat pobieranych od użytkowników, jeżeli takie opłaty są

planowane, oraz warunków ich zmiany, oraz proponowanego podziału ryzyk

w przedsięwzięciu w terminie 60 dni od dnia otrzymania kompletnego wniosku,

o którym mowa w ust. 1.

4. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może, wyznaczając

odpowiedni termin, zwrócić się do podmiotu publicznego o poprawienie,

wyjaśnienie lub uzupełnienie wniosku, o którym mowa w ust. 1.

5. Opinii, o której mowa w ust. 1, nie ujawnia się osobom trzecim do chwili

zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, umowy koncesji na roboty

budowlane lub usługi lub umowy w sprawie zamówienia publicznego albo

zakończenia postępowania w inny sposób w zakresie inwestycji, będącej

przedmiotem tej opinii. W przypadku gdy mimo wydania opinii, o której mowa

w ust. 1, nie wszczęto postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego,

opinia może zostać ujawniona nie wcześniej niż po upływie 2 lat od dnia jej

wydania.

6. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego nie ujawnia informacji

pozyskanych w związku z wydaniem opinii, o której mowa w ust. 1, jeżeli

groziłoby to ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa, jak również innych tajemnic

ustawowo chronionych.

Rozdział 2

Wybór partnera prywatnego

Art. 4. 1. Do wyboru partnera prywatnego i umowy o partnerstwie

publiczno-prywatnym stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. –

15.10.2018

©Telksinoes. 4/17

Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1579 i 2018 oraz z 2018 r.

poz. 1560, 1603, 1669 i 1693), w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie.

2. Jeżeli umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym ma spełniać warunki

określone w art. 3 ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na

roboty budowlane lub usługi (Dz. U. poz. 1920 oraz z 2018 r. poz. 1669 i 1693), do

wyboru partnera prywatnego i umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym stosuje

się przepisy tej ustawy albo ustawy, o której mowa w ust. 1, w zakresie

nieuregulowanym w niniejszej ustawie. W przypadku zastosowania do wyboru

partnera prywatnego ustawy, o której mowa w ust. 1, zastosowanie mają przepisy

art. 6 oraz art. 45 ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na

roboty budowlane lub usługi.

3. W przypadkach, w których nie ma zastosowania ustawa z dnia

21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi ani

ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych, wyboru partnera

prywatnego dokonuje się w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej i wolnej

konkurencji oraz przestrzeganie zasad równego traktowania, przejrzystości

i proporcjonalności, przy odpowiednim uwzględnieniu przepisów niniejszej

ustawy, a w przypadku wniesienia przez podmiot publiczny wkładu własnego

będącego nieruchomością, także przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.

o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r. poz. 2147, z późn. zm.1)).

Art. 5. 1. Podmiot publiczny, po zamieszczeniu ogłoszenia w Biuletynie

Zamówień Publicznych albo opublikowaniu ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym

Unii Europejskiej, o których mowa w ustawach wymienionych w art. 4, dodatkowo

zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej informację o planowanym

partnerstwie publiczno-prywatnym.

2. W ogłoszeniu wszczynającym postępowanie w sprawie wyboru partnera

prywatnego zamieszcza się informację, że postępowanie ma na celu zawarcie

umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym.

Art. 6. 1. Najkorzystniejszą jest oferta, która przedstawia najkorzystniejszy

bilans wynagrodzenia partnera prywatnego albo spółki, o której mowa

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 2260

oraz z 2017 r. poz. 624, 820, 1509, 1529, 1566 i 1595.

15.10.2018

©Telksinoe s. 5/17

w art. 14 ust. 1 albo 1a, lub kosztu przedsięwzięcia ponoszonego przez podmiot

publiczny i innych kryteriów odnoszących się do przedsięwzięcia.

2. (uchylony)

3. Kryteriami oceny ofert mogą być w szczególności:

1) podział dochodów pochodzących z przedsięwzięcia pomiędzy podmiotem

publicznym i partnerem prywatnym, w tym dochodów w postaci udziału

w zysku spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a;

2) stosunek wkładu własnego podmiotu publicznego do wkładu partnera

prywatnego;

3) efektywność realizacji przedsięwzięcia, w tym efektywność wykorzystania

składników majątkowych;

4) kryteria odnoszące się bezpośrednio do przedmiotu przedsięwzięcia,

w szczególności jakość, funkcjonalność, parametry techniczne, poziom

oferowanych technologii, koszt utrzymania, serwis;

5) podział zadań i ryzyk związanych z przedsięwzięciem pomiędzy podmiotem

publicznym i partnerem prywatnym;

6) terminy i wysokość przewidywanych płatności lub innych świadczeń

podmiotu publicznego, jeżeli są one planowane.

Rozdział 3

Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym oraz realizacja partnerstwa

publiczno-prywatnego

Art. 7. 1. Przez umowę o partnerstwie publiczno-prywatnym partner

prywatny zobowiązuje się do realizacji przedsięwzięcia za wynagrodzeniem oraz

poniesienia w całości albo w części wydatków na jego realizację lub poniesienia

ich przez osobę trzecią, a podmiot publiczny zobowiązuje się do współdziałania

w osiągnięciu celu przedsięwzięcia, w szczególności poprzez wniesienie wkładu

własnego.

2. Wynagrodzenie partnera prywatnego zależy przede wszystkim od

rzeczywistego wykorzystania lub faktycznej dostępności przedmiotu

przedsięwzięcia.

2a. Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może wyodrębniać

w ramach wynagrodzenia partnera prywatnego wysokość płatności ponoszonych

15.10.2018

©Telksinoes. 6/17

przez podmiot publiczny na finansowanie wytworzenia, nabycia lub ulepszenia

środków trwałych albo nabycia wartości niematerialnych i prawnych w ramach

realizacji przedsięwzięcia, spełniających przesłanki wydatków majątkowych

w rozumieniu art. 124 ust. 4 albo art. 236 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych.

3. Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym określa skutki nienależytego

wykonania i niewykonania zobowiązania, w szczególności kary umowne lub

obniżenie wynagrodzenia partnera prywatnego lub spółki, o której mowa w art. 14

ust. 1 albo 1a.

4. Do odpowiedzialności za wykonanie umowy o partnerstwie

publiczno-prywatnym i zabezpieczenia należytego wykonania umowy przepisów

art. 141, art. 150 i art. 151 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień

publicznych nie stosuje się.

5. Jeżeli jest planowane pobieranie opłat od użytkowników przedsięwzięcia

przez partnera prywatnego, umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym określa

maksymalną wysokość tych opłat oraz warunki ich zmiany.

6. Po zawarciu umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym maksymalna

wysokość opłat, o których mowa w ust. 5, może być zmieniona wyłącznie w formie

aneksu do umowy, chyba że wysokość opłat i warunki ich zmiany są regulowane

w innych przepisach.

Art. 7a. 1. Podmiot publiczny może wyrazić zgodę na zawarcie i wykonanie

umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym z zawiązaną po wyborze

najkorzystniejszej oferty w celu realizacji przedsięwzięcia jednoosobową spółką

partnera prywatnego albo spółką kapitałową, której jedynymi wspólnikami są

partnerzy prywatni. Przepisy ustawy oraz przepisy odrębne dotyczące partnera

prywatnego, z wyjątkiem ust. 4 i art. 7b ust. 3 ustawy oraz art. 7782 ustawy z dnia

17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r.

poz. 1360, z późn. zm.2)), z chwilą zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-

-prywatnym, stosuje się do spółki, o której mowa w zdaniu pierwszym.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1467,

1499, 1544, 1629, 1637 i 1693.

15.10.2018

©Telksinoe s. 7/17

2. Warunki zgody podmiot publiczny określa w pierwszym dokumencie,

który udostępnia w postępowaniu o zawarcie umowy o partnerstwie publiczno-

-prywatnym, w szczególności w opisie potrzeb i wymagań zamawiającego,

specyfikacji istotnych warunków zamówienia, dokumentach koncesji albo innej

dokumentacji postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego.

3. Jeżeli podmiot publiczny nie wyraża zgody, o której mowa w ust. 1,

zamieszcza stosowną informację w ogłoszeniu wszczynającym postępowanie

w sprawie wyboru partnera prywatnego.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, partner prywatny odpowiada

solidarnie ze spółką, o której mowa w tym przepisie, za szkodę wyrządzoną

podmiotowi publicznemu w skutek nieudostępnienia spółce zasobów, które

wskazał w ofercie, chyba że za nieudostępnienie tych zasobów nie ponosi winy.

5. Jeżeli partner prywatny, w toku postępowania w sprawie wyboru partnera

prywatnego, polegał na zdolnościach technicznych lub zawodowych lub sytuacji

finansowej lub ekonomicznej innych podmiotów, podmioty te odpowiadają za

szkodę wyrządzoną podmiotowi publicznemu przez nieudostępnienie tych

zasobów spółce, o której mowa w ust. 1, na zasadach określonych w art. 22a ust. 5

ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych albo art. 36 ust. 3

ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub

usługi.

Art. 7b. 1. Przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny

dotyczących odpowiedzialności inwestora za wynagrodzenie należne

podwykonawcy nie stosuje się do podmiotu publicznego, jeżeli umowa o

partnerstwie publiczno-prywatnym tak stanowi. W przypadku gdy podmiot

publiczny jest inwestorem, a nie stosuje się do niego przepisów, o których mowa

w zdaniu pierwszym, partner prywatny informuje o tym podwykonawcę przed

zawarciem z nim umowy.

2. Jeżeli umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym wyłącza

odpowiedzialność podmiotu publicznego za wynagrodzenie należne

podwykonawcy, gdy według zasad ogólnych podmiot publiczny ponosiłby taką

odpowiedzialność, za wynagrodzenie należne podwykonawcy, jak inwestor,

odpowiada:

1) spółka, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, albo

15.10.2018

©Telksinoe s. 8/17

2) partner prywatny, jeżeli przedsięwzięcie jest realizowane przez partnera

prywatnego albo spółkę, o której mowa w art. 7a ust. 1.

3. Jeżeli egzekucja wynagrodzenia należnego podwykonawcy przeciwko

spółce, o której mowa w art. 7a ust. 1, okaże się bezskuteczna, podwykonawca

może prowadzić egzekucję z majątku partnera prywatnego. Podwykonawca może

wnieść powództwo przeciwko partnerowi prywatnemu, zanim egzekucja z majątku

spółki okaże się bezskuteczna.

Art. 8. 1. Podmiot publiczny ma prawo do bieżącej kontroli realizacji

przedsięwzięcia przez partnera prywatnego oraz do kontroli składnika

majątkowego wykorzystywanego przez partnera prywatnego do realizacji

przedsięwzięcia. Zasady i szczegółowy tryb przeprowadzania kontroli określa

umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym.

2. W przypadku gdy prowadzona kontrola wykaże, iż składnik majątkowy

wykorzystywany przez partnera prywatnego do realizacji przedsięwzięcia znajduje

się w stanie technicznym wskazującym na jego nieprawidłowe wykorzystywanie,

podmiot publiczny wzywa partnera prywatnego do podjęcia odpowiednich działań,

w szczególności do poczynienia nakładów mających na celu doprowadzenie

składnika majątkowego do właściwego stanu technicznego. Umowa o partnerstwie

publiczno-prywatnym określa skutki niepodjęcia działań mających na celu

doprowadzenie składnika majątkowego do właściwego stanu technicznego.

3. Partner prywatny ma obowiązek bieżącego raportowania podmiotowi

publicznemu o stanie realizacji przedsięwzięcia i stanie technicznym składnika

majątkowego wykorzystywanego przez partnera prywatnego do realizacji

przedsięwzięcia. Zasady, szczegółowy tryb oraz częstotliwość raportowania

określa umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym.

Art. 9. 1. Wniesienie wkładu własnego w postaci składnika majątkowego

może nastąpić w szczególności w drodze sprzedaży, użyczenia, użytkowania,

najmu albo dzierżawy.

2. Jeżeli składnik majątkowy wniesiony przez podmiot publiczny jest

wykorzystywany przez partnera prywatnego w sposób oczywiście sprzeczny z jego

przeznaczeniem określonym w umowie o partnerstwie publiczno-prywatnym,

partner prywatny jest zobowiązany przekazać ten składnik podmiotowi

15.10.2018

©Telksinoe s. 9/17

publicznemu na zasadach określonych w umowie o partnerstwie publiczno-

-prywatnym.

3. Jeżeli składnik majątkowy był własnością partnera prywatnego, partnerowi

prywatnemu przysługuje zwrot wartości składnika majątkowego według stanu

z chwili przekazania. W innym przypadku, partner prywatny może żądać zwrotu

nakładów koniecznych o tyle, o ile nie mają pokrycia w korzyściach, które uzyskał

ze składnika majątkowego. Zwrotu innych nakładów może żądać o tyle, o ile

zwiększają wartość składnika w chwili przekazania podmiotowi publicznemu.

Jednakże gdy nakłady zostały dokonane po chwili, w której podmiot publiczny na

piśmie zażądał przekazania lub dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu

powództwa o przekazanie, może on żądać zwrotu jedynie nakładów koniecznych.

4. Jeżeli składnik majątkowy podmiotu publicznego stanowił wkład

niepieniężny do spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, jego przekazania

w razie wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem dokonuje się na zasadach

określonych w umowie spółki albo statucie spółki.

Art. 10. 1. Podmiot publiczny niezwłocznie po rozwiązaniu umowy

o partnerstwie publiczno-prywatnym dokona wyboru nowego partnera prywatnego,

chyba że przedsięwzięcie ma być realizowane w inny sposób.

2. Jeżeli przed wyborem nowego partnera prywatnego podmiot publiczny

zlecił wykonywanie zadań z zakresu partnerstwa publiczno-prywatnego w trybie

art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych,

umowa ta obowiązuje do czasu rozpoczęcia wykonywania umowy o partnerstwie

publiczno-prywatnym.

Art. 10a. 1. Podmiot publiczny może zawrzeć umowę z osobą trzecią

finansującą przedsięwzięcie w całości lub w części, na mocy której, w przypadku

poważnego zagrożenia realizacji przedsięwzięcia, będzie mógł przenieść na tę

osobę trzecią całość lub część obowiązków partnera prywatnego, wraz ze

związanymi z nimi prawami.

2. Osoba trzecia, o której mowa w ust. 1, może powierzyć realizację

przedsięwzięcia innemu podmiotowi lub podmiotom tylko za zgodą podmiotu

publicznego.

15.10.2018

©Telksinoe s. 10/17

3. Ogłoszenie o zamówieniu, specyfikacja istotnych warunków zamówienia,

dokumenty koncesji lub inna dokumentacja postępowania w sprawie wyboru

partnera prywatnego zawiera warunki stosowania ust. 1 i 2. Umowa o partnerstwie

publiczno-prywatnym może uszczegóławiać te warunki.

4. Postanowienia umów zawartych z osobą trzecią finansującą

przedsięwzięcie w całości lub części, przez podmiot publiczny, partnera

prywatnego lub spółkę, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, sprzeczne z umową

o partnerstwie publiczno-prywatnym są nieważne.

Art. 11. 1. Po zakończeniu czasu trwania umowy o partnerstwie

publiczno-prywatnym, partner prywatny lub spółka, o której mowa w art. 14 ust. 1

albo 1a, przekazuje podmiotowi publicznemu składnik majątkowy, który był

wykorzystywany do realizacji przedsięwzięcia, chyba że umowa o partnerstwie

publiczno-prywatnym stanowi inaczej lub podmiot publiczny postanowi

o pozostawieniu składnika majątkowego w majątku spółki.

1a. Partner prywatny lub spółka, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a,

przekazuje składnik majątkowy podmiotowi publicznemu w stanie

niepogorszonym, z uwzględnieniem jego zużycia wskutek prawidłowego

używania, chyba że umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym stanowi inaczej.

Przepisy art. 9 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

2. Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może stanowić, że

przekazanie składnika majątkowego nastąpi na rzecz państwowej lub

samorządowej osoby prawnej lub spółki handlowej z większościowym udziałem

jednostki samorządu terytorialnego albo Skarbu Państwa.

3. Roszczenie podmiotu publicznego przeciwko partnerowi prywatnemu lub

spółce, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, o przekazanie składnika

majątkowego przedawnia się z upływem lat dziesięciu od dnia zakończenia czasu

trwania umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym.

Art. 12. 1. W razie sprzedaży przez podmiot publiczny albo spółkę, o której

mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, nieruchomości będącej wkładem własnym,

partnerowi prywatnemu przysługuje prawo pierwokupu, które może być wykonane

w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawiadomienia go o treści umowy zawartej

15.10.2018

©Telksinoe s. 11/17

z osobą trzecią, chyba że umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym przewiduje

dłuższy termin.

2. Prawo pierwokupu, na warunkach określonych w ust. 1, przysługuje także

ostatniemu partnerowi prywatnemu przez rok od zakończenia czasu trwania umowy

o partnerstwie publiczno-prywatnym, chyba że:

1) w prawomocnym orzeczeniu sądu stwierdzono jego odpowiedzialność za

nienależyte wykonanie zobowiązania z umowy o partnerstwie publiczno-

-prywatnym lub

2) podmiot publiczny zawarł umowę o partnerstwie publiczno-prywatnym

z nowym partnerem prywatnym.

3. Termin, o którym mowa w ust. 2, nie biegnie, a rozpoczęty ulega

zawieszeniu, na czas postępowania sądowego w przedmiocie odpowiedzialności za

nienależyte wykonanie przez partnera prywatnego zobowiązania z umowy o

partnerstwie publiczno-prywatnym lub postępowania w sprawie wyboru nowego

partnera prywatnego.

Art. 13. (uchylony)

Rozdział 4

Partnerstwo publiczno-prywatne w formie spółki

Art. 14. 1. Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może przewidywać,

że w celu jej wykonania podmiot publiczny i partner prywatny zawiążą spółkę

z ograniczoną odpowiedzialnością albo spółkę akcyjną.

1a. Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może przewidywać, że

w celu jej wykonania partner prywatny nabędzie udziały albo akcje spółki

z udziałem podmiotu publicznego. Nabycie może nastąpić w drodze objęcia

udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym albo akcji.

2. Cel i przedmiot działalności spółki nie może wykraczać poza zakres

określony umową o partnerstwie publiczno-prywatnym.

3. Prawa z należących do Skarbu Państwa udziałów lub akcji w spółce

wykonuje organ administracji rządowej, który zawiązał spółkę jako podmiot

publiczny.

15.10.2018

©Telksinoe s. 12/17

4. Przepis art. 7a ust. 5 stosuje się do odpowiedzialności innych podmiotów,

o których mowa w tym przepisie, za szkody wyrządzone podmiotowi publicznemu

wskutek nieudostępnienia zasobów spółce, o której mowa w ust. 1 albo 1a.

Art. 14a. 1. Spółkę, o której mowa w art. 14 ust. 1, zawiązuje się na czas

oznaczony, niezbędny do wykonania umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym

oraz zakończenia jej spraw.

2. Czas trwania spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1, może być przedłużony

na czas nieoznaczony, jeżeli partner prywatny przed upływem terminu, o którym

mowa w ust. 1, zbył udziały w tej spółce albo akcje tej spółki na rzecz podmiotu

publicznego albo zostały one umorzone.

Art. 14b. 1. W przypadku spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a,

najpóźniej w terminie roku od dnia zakończenia czasu trwania umowy

o partnerstwie publiczno-prywatnym, partner prywatny zbywa udziały w tej spółce

albo akcje tej spółki na rzecz podmiotu publicznego albo podlegają one umorzeniu.

Przepisu art. 361 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1577 oraz z 2018 r. poz. 398, 650 i 1544) nie stosuje się.

2. Statut albo umowa spółki stanowią, że w razie bezskutecznego upływu

terminu, o którym mowa w ust. 1, udziały albo akcje partnera prywatnego,

z wyjątkiem udziałów albo akcji należących do jednostek sektora finansów

publicznych i spółek zależnych od podmiotu publicznego, podlegają umorzeniu

w trybie określonym, odpowiednio, w art. 199 § 4 albo art. 359 § 6 ustawy z dnia

15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych.

3. Zbycie albo umorzenie udziałów albo akcji, o których mowa w ust. 1 i 2,

może być nieodpłatne, jeżeli statut albo umowa spółki tak stanowią.

Art. 15. Zgody wszystkich wspólników albo akcjonariuszy spółki, o której

mowa w art. 14 ust. 1 oraz 1a, wymaga:

1) zbycie lub obciążenie:

a) nieruchomości,

b) przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia

1964 r. – Kodeks cywilny;

2) zawiązanie innej spółki;

3) objęcie albo nabycie udziałów lub akcji innej spółki.

15.10.2018

Art. 16. 1. Podmiotowi publicznemu przysługuje prawo pierwokupu akcji

albo udziałów partnera prywatnego w spółce, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo

1a.

2. Podmiot publiczny może wykonać prawo pierwokupu w ciągu trzech

miesięcy od dnia zawiadomienia go przez partnera prywatnego o treści umowy

zawartej z osobą trzecią, chyba że umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym

przewiduje dłuższy termin.

3. Zbycie przez partnera prywatnego akcji albo udziałów z naruszeniem ust. 1

lub 2 jest nieważne.

Rozdział 4a

Organ właściwy w sprawach partnerstwa publiczno-prywatnego

Art. 16a. 1. Organem właściwym w sprawach partnerstwa publiczno-

-prywatnego w zakresie uregulowanym w ustawie jest minister właściwy do spraw

rozwoju regionalnego.

2. Do zadań ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego należy

w szczególności:

1) wydawanie opinii, o których mowa w art. 3b ust. 1;

2) wydawanie opinii, o których mowa w art. 133b ust. 1 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;

3) upowszechnianie i promowanie dobrych praktyk z zakresu partnerstwa

publiczno-prywatnego, w szczególności dotyczących projektów

hybrydowych, o których mowa w art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r.

o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych

w perspektywie finansowej 2014–2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 1431 i 1544);

4) przygotowywanie i upowszechnianie przykładowych wzorów umów

o partnerstwie publiczno-prywatnym, wytycznych oraz innych dokumentów

stosowanych przy planowaniu i realizacji partnerstwa publiczno-prywatnego;

5) prowadzenie bazy partnerstw publiczno-prywatnych;

6) wsparcie merytoryczne podmiotów publicznych realizujących

przedsięwzięcia;

15.10.2018

7) dokonywanie analiz i ocen funkcjonowania partnerstwa publiczno-

-prywatnego, w tym stanu i perspektyw finansowego zaangażowania sektora

prywatnego.

Art. 16b. 1. Podmiot publiczny obowiązany jest przekazać ministrowi

właściwemu do spraw rozwoju regionalnego informacje dotyczące partnerstwa

publiczno-prywatnego, w szczególności informacje dotyczące:

1) wszczęcia postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego;

2) zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, w tym:

a) nazwy przedsięwzięcia,

b) trybu wyboru partnera prywatnego,

c) daty podpisania umowy i okresu jej obowiązywania,

d) daty rozpoczęcia, zawieszenia i zakończenia realizacji przedsięwzięcia,

e) wartości inwestycji, z uwzględnieniem podatku od towarów i usług,

rozumianej jako nakłady inwestycyjne, które mają być poniesione na

realizację przedsięwzięcia,

f) wartości usług, z uwzględnieniem podatku od towarów i usług, które

mają być świadczone w ramach przedsięwzięcia,

g) wartości umowy, z uwzględnieniem podatku od towarów i usług,

rozumianej jako suma przewidywanych wydatków koniecznych do

poniesienia przy realizacji przedsięwzięcia,

h) zastosowanych mechanizmów wynagradzania partnera prywatnego,

w tym wysokości opłat pobieranych od użytkowników, jeżeli takie

opłaty są planowane, oraz warunków ich zmiany,

i) zawarcia umów, o których mowa w art. 10a;

3) zmiany umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, powodującej zmianę

danych, o których mowa w pkt 2;

4) zawiązania i wpisu do rejestru przedsiębiorców spółki, o której mowa

w art. 7a ust. 1 albo art. 14 ust. 1 albo 1a, jej przedłużenia w trybie art. 14a

ust. 2, a także jej rozwiązania.

2. Podmiot publiczny przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1,

ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego w terminie 30 dni od dnia

wystąpienia zdarzenia, którego dotyczą te informacje.

15.10.2018

3. W przypadku zmiany wartości umowy, która nie wynika ze zmiany zakresu

świadczeń partnera prywatnego albo spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a,

informacje, o których mowa w ust. 1, mogą być przekazywane zbiorczo nie później

niż trzy miesiące po zakończeniu roku obrotowego.

4. Na podstawie informacji, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do

spraw rozwoju regionalnego sporządza i publikuje informacje w bazie partnerstw

publiczno-prywatnych, udostępnianej na stronie internetowej prowadzonej przez

urząd obsługujący tego ministra.

Art. 16c. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, w celu realizacji

zadań określonych w niniejszym rozdziale, może, w każdym czasie, zwrócić się do

podmiotu publicznego z żądaniem udzielenia informacji dotyczących

wykonywania umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, a podmiot publiczny

jest obowiązany niezwłocznie takich informacji udzielić. Jeżeli udzielenie

informacji nie jest możliwe w terminie 30 dni od dnia otrzymania żądania, podmiot

publiczny zawiadamia o tym ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego,

podając przyczynę nieudzielenia informacji i wskazując dodatkowy termin ich

udzielenia.

Rozdział 5

Przepisy z zakresu finansów publicznych

Art. 17. Łączną kwotę, do wysokości której organy administracji rządowej

mogą w danym roku zaciągać zobowiązania finansowe z tytułu umów

o partnerstwie publiczno-prywatnym, określa ustawa budżetowa.

Art. 18. 1. Sfinansowanie przedsięwzięcia z budżetu państwa w kwocie

przekraczającej 100 000 000 zł wymaga zgody ministra właściwego do spraw

finansów publicznych z wyłączeniem środków przeznaczonych na finansowanie

programów operacyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r.

o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2017 r. poz. 1376 i 1475) oraz

ustawie z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki

spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014–2020 (Dz. U. z 2017 r.

poz. 1460 i 1475). Udzielając zgody, minister właściwy do spraw finansów

publicznych uwzględnia wpływ planowanych wydatków z budżetu państwa na

bezpieczeństwo finansów publicznych.

15.10.2018

2. Zgody, o której mowa w ust. 1, udziela się na wniosek podmiotu

publicznego zawierający:

1) określenie podmiotu publicznego;

2) określenie planowanego przedsięwzięcia;

3) przewidywaną wysokość środków z budżetu państwa przeznaczonych

w poszczególnych okresach budżetowych na realizację przedsięwzięcia.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje zgodę albo

odmawia wydania zgody w terminie 6 tygodni od dnia otrzymania wniosku. Zgoda

i odmowa zgody nie są decyzją administracyjną.

4. Podmiot publiczny może złożyć kolejny wniosek o wydanie zgody, o której

mowa w ust. 1, na realizację tego samego przedsięwzięcia w przypadku zmiany

danych określonych w ust. 2 pkt 3. Do ponownego wniosku ust. 3 stosuje się.

5. Zgoda, o której mowa w ust. 1, nie stanowi zabezpieczenia finansowania

przedsięwzięcia z budżetu państwa.

6. Podmiot publiczny może unieważnić postępowanie w sprawie wyboru

partnera prywatnego, jeżeli minister właściwy do spraw finansów publicznych

odmówi udzielenia zgody, o której mowa w ust. 1, a możliwość unieważnienia

postępowania na tej podstawie została przewidziana w ogłoszeniu o zamówieniu,

dokumentach koncesji lub innej dokumentacji postępowania w sprawie wyboru

partnera prywatnego.

Art. 18a. 1. Zobowiązania wynikające z umów o partnerstwie publiczno-

-prywatnym nie wpływają na poziom państwowego długu publicznego oraz deficyt

sektora finansów publicznych w sytuacji, gdy partner prywatny ponosi większość

ryzyka budowy oraz większość ryzyka dostępności lub ryzyka popytu –

z uwzględnieniem wpływu na wymienione ryzyka czynników takich jak gwarancje

i finansowanie przez partnera publicznego oraz alokacja aktywów po zakończeniu

trwania umowy.

2. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych oraz po zasięgnięciu opinii

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego może określić, w drodze

rozporządzenia, zakres poszczególnych rodzajów ryzyka oraz czynniki

uwzględniane przy ich ocenie, mając na względzie zapewnienie przejrzystości

poszczególnych rodzajów ryzyka.

15.10.2018

Rozdział 6

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 19–35. (pominięte)

Rozdział 7

Przepisy przejściowe i przepis końcowy

Art. 36. 1. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

2. Czynności dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na

podstawie przepisów dotychczasowych pozostają w mocy.

Art. 37. Traci moc ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o partnerstwie publiczno-

-prywatnym (Dz. U. poz. 1420 oraz z 2008 r. poz. 1058).

Art. 38. Ustawa wchodzi w życie po upływie 21 dni od dnia ogłoszenia3).

Ustawa została ogłoszona w dniu 5 lutego 2009 r.

15.10.2018