Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2017 Pozycja 1503
©Telksinoe s. 1/38
Opracowano na podstawie: t.j.
Dz. U. z 2017 r.
poz. 1006, 1503, 2216.
U S T A W A
z dnia 11 marca 2004 r.
o organizacji niektórych rynków rolnych
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. 1. Ustawa określa:
1) (uchylony)
2) (uchylony)
3) organizację rynku:
a) mięsa,
b) (uchylona)
c) cukru,
d) (uchylona)
da) zbóż;
e) (uchylona)
f) (uchylona)
3a) zasady uznawania organizacji producentów i zrzeszeń organizacji
producentów oraz organizacji międzybranżowych funkcjonujących na
rynkach rolnych innych niż rynki mleka i przetworów mlecznych oraz
owoców i warzyw;
3b) zakres, w jakim mogą być zawierane umowy na dostarczanie produktów
rolnych należących do sektorów, o których mowa w art. 1
ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013
z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków
produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG)
nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.
Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.), zwanego dalej
„rozporządzeniem nr 1308/2013”;
3c) zasady realizacji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej programu dla szkół,
ustanowionego zgodnie z art. 23 rozporządzenia nr 1308/2013;
2017-12-11
©Telksinoe s. 2/38
4) (uchylony)
5) zasady udzielania dopłat z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału
siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany;
6) zasady monitorowania uprawy tytoniu oraz produkcji i zbytu wysuszonych
liści tytoniu, zwanych dalej „surowcem tytoniowym”, a także nadzoru nad
uprawą tytoniu oraz produkcją i zbytem surowca tytoniowego.
1a. (uchylony)
2. (uchylony)
3. (uchylony)
Rozdział 2
Kontrole
Art. 2. (uchylony)
Art. 3. (uchylony)
Art. 4. (uchylony)
Art. 5. (uchylony)
Art. 6. (uchylony)
Art. 6a. (uchylony)
Art. 6b. (uchylony)
Art. 6c. (uchylony)
Art. 6d. (uchylony)
Art. 6e. (uchylony)
Art. 6f. (uchylony)
Art. 6g. (uchylony)
Art. 7. (uchylony)
Art. 8. (uchylony)
Art. 9. (uchylony)
Art. 10. (uchylony)
Art. 11. (uchylony)
Art. 11a. (uchylony)
2017-12-11
©Telksinoe s. 3/38
Art. 12. (uchylony)
Art. 12a. (uchylony)
Art. 13. (uchylony)
Art. 13a. (uchylony)
Art. 13b. (uchylony)
Art. 14. (uchylony)
Art. 15. (uchylony)
Art. 16. (uchylony)
Art. 17. (uchylony)
Art. 18. (uchylony)
Art. 19. (uchylony)
Art. 19a. (uchylony)
Art. 20. 1. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwana dalej
„Agencją”, przeprowadza kontrole podmiotów uczestniczących w mechanizmach
administrowanych przez tę Agencję określonych w ustawie.
2. Czynności kontrolne są wykonywane przez:
1) służby techniczne Agencji, w skład których wchodzą pracownicy zatrudnieni
w komórkach organizacyjnych Agencji,
2) jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 21
– na podstawie upoważnienia do wykonywania tych czynności wydanego przez
Prezesa Agencji.
3. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera wskazanie osoby
upoważnionej do wykonywania czynności kontrolnych, ich miejsce i zakres oraz
podstawę prawną do ich wykonywania.
4. Przed przystąpieniem do czynności kontrolnych osoba upoważniona do ich
wykonywania jest obowiązana okazać upoważnienie, o którym mowa w ust. 2.
5. Osoby upoważnione do wykonywania czynności kontrolnych mają prawo
do:
1) wstępu do obiektów i pomieszczeń należących do przedsiębiorców,
w szczególności do pomieszczeń produkcyjnych i magazynowych;
1a) wstępu na teren gospodarstwa rolnego;
2017-12-11
©Telksinoe s. 4/38
2) żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem
czynności kontrolnych;
3) wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem czynności kontrolnych,
sporządzania z nich odpisów, wyciągów lub kopii oraz zabezpieczania tych
dokumentów;
4) sporządzania dokumentacji fotograficznej z przeprowadzonej czynności
kontrolnej;
5) pobierania do badań próbek produktów rolnych i żywnościowych oraz innych
produktów zawierających w swoim składzie produkty rolne i żywnościowe.
6. Osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza z tych czynności raport.
7. Raport podpisuje osoba wykonująca czynności kontrolne oraz
przedsiębiorca.
8. W przypadku odmowy podpisania raportu przez przedsiębiorcę, raport
podpisuje tylko osoba wykonująca czynności kontrolne, dokonując w raporcie
stosownej adnotacji o tej odmowie.
9. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia, wzór upoważnienia, o którym mowa w ust. 2, mając na względzie
ujednolicenie informacji zawartych w upoważnieniu.
Art. 21. 1. Prezes Agencji może powierzyć, w drodze umowy,
przeprowadzanie czynności kontrolnych w ramach kontroli, o których mowa w art.
20 ust. 1, wyspecjalizowanym jednostkom organizacyjnym, dysponującym
warunkami organizacyjnymi, technicznymi i kadrowymi określonymi w przepisach
wydanych na podstawie ust. 4.
2. Umowy, o których mowa w ust. 1, określają w szczególności:
1) szczegółowy zakres powierzonych zadań;
2) zakres obowiązków i odpowiedzialność jednostki organizacyjnej za ich
wykonanie;
3) koszty realizacji powierzonych zadań;
4) sposób dokumentowania wykonywanych zadań oraz terminy informowania
organów Agencji o wynikach przeprowadzonych czynności kontrolnych;
5) sposób postępowania z dokumentami związanymi z realizacją powierzonych
zadań.
3. Prezes Agencji może powierzyć, w drodze umowy, wykonywanie zadań w
zakresie wydawania i poświadczenia formularza T5 jednostkom organizacyjnym,
o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej
2017-12-11
©Telksinoe s. 5/38
Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.Błąd! Nie zdefiniowano zakładki.)).
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
4. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia, warunki organizacyjne, techniczne i kadrowe, jakie powinny
spełniać jednostki organizacyjne, którym można powierzyć przeprowadzanie
czynności kontrolnych w ramach kontroli, o których mowa w art. 20 ust. 1, mając
na względzie zapewnienie wykonywania ich w jednolity sposób na obszarze całego
kraju.
Art. 21a. 1. Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, zwany dalej „Krajowym
Ośrodkiem”, przeprowadza kontrole podmiotów uczestniczących w mechanizmach
administrowanych przez Krajowy Ośrodek określonych w ustawie.
2. Do kontroli, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy o
Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa.
Rozdział 3
(uchylony)
Rozdział 4
Rynek mięsa
Art. 27. 1. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej:
1) (uchylony)
2) Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka:
a) wydaje świadectwa autoryzacji zakładów odkostniających i chłodni,
które będą świadczyć usługi przechowywania mięsa stanowiącego
zapasy interwencyjne,
b) przekazuje Komisji Europejskiej informacje dotyczące rynku mięsa
w zakresie zadań realizowanych przez Krajowy Ośrodek,
c) dokonuje, w drodze przetargów, wyboru podmiotów, o których mowa
w lit. a, z którymi Krajowy Ośrodek zawrze umowy w zakresie
odkostniania i przechowywania mięsa.
2. Wnioski o wydanie świadectw, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, składa
się na formularzach udostępnianych przez Krajowy Ośrodek.
2a. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera w szczególności:
1) nazwę albo imię i nazwisko wnioskodawcy;
2) siedzibę i adres albo miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy;
2017-12-11
©Telksinoe s. 6/38
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy oraz numer
identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki
narodowej (REGON), jeżeli został nadany;
4) nazwę i adres zakładu wnioskodawcy, w którym prowadzony będzie proces
odkostniania lub przechowywania;
5) dane dotyczące posiadanej infrastruktury oraz wyposażenia w urządzenia
służące do wykonywania czynności, o których mowa w pkt 4.
3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia, sposób przeprowadzania przetargów, o których mowa w ust. 1
pkt 2 lit. c, mając na względzie efektywność ekonomiczną przerobu i składowania
zapasów interwencyjnych.
Art. 27a. Zadania określone w niniejszym rozdziale są wykonywane jako
zadania delegowane Krajowemu Ośrodkowi zgodnie z przepisami o Agencji
Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Rozdział 5
(uchylony)
Rozdział 6
Rynek cukru
Art. 30. (uchylony)
Art. 30a. Zadania określone w niniejszym rozdziale są wykonywane jako
zadania delegowane Krajowemu Ośrodkowi zgodnie z przepisami o Agencji
Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Art. 31. 1. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi
rynku cukru minister właściwy do spraw rynków rolnych:
1) realizuje zadania związane z kwotowaniem produkcji cukru i izoglukozy;
2) może wystąpić do Komisji Europejskiej o podjęcie środków ochronnych;
3) przekazuje Komisji Europejskiej informacje dotyczące rynku cukru oraz
izoglukozy w zakresie zadań, o których mowa w pkt 1.
2. Realizując zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 1, minister właściwy do
spraw rynków rolnych w szczególności wydaje decyzje w sprawach:
1) przyznania kwoty produkcyjnej cukru oraz kwoty produkcyjnej izoglukozy;
2) (uchylony)
2017-12-11
©Telksinoe s. 7/38
3) korekty przyznanej kwoty produkcyjnej cukru oraz kwoty produkcyjnej
izoglukozy – w przypadku:
a) skorygowania przez Komisję Europejską kwot produkcyjnych cukru lub
kwot produkcyjnych izoglukozy,
b) ustalenia przez Komisję Europejską współczynnika redukcji kwot
produkcyjnych cukru lub kwot produkcyjnych izoglukozy;
4) przeniesienia między producentami cukru albo producentami izoglukozy
kwoty produkcyjnej cukru albo kwoty produkcyjnej izoglukozy.
3. Przed wydaniem decyzji, o których mowa w ust. 2, minister właściwy do
spraw rynków rolnych zasięga opinii ogólnokrajowych społeczno-zawodowych
organizacji rolniczych, reprezentujących interesy plantatorów buraków cukrowych.
4. Termin na wyrażenie opinii, o której mowa w ust. 3, wynosi 14 dni.
W przypadku bezskutecznego upływu tego terminu wymóg zasięgnięcia opinii
uważa się za spełniony.
5. Decyzje, o których mowa w ust. 2 pkt 1, wydaje się na wniosek producenta
cukru albo producenta izoglukozy, składany w terminie do dnia 30 września roku
poprzedzającego rok gospodarczy, na który jest składany wniosek.
6. Decyzje w sprawach przyznania kwot produkcyjnych cukru oraz kwot
produkcyjnych izoglukozy na dany rok gospodarczy są wydawane w terminie do
dnia 30 listopada roku kalendarzowego poprzedzającego ten rok gospodarczy.
7. (uchylony)
8. Decyzje, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4, powinny uwzględniać
proporcjonalnie interesy wszystkich plantatorów buraków cukrowych.
9. Decyzje, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4, stanowią podstawę do zmiany
umów kontraktacji zawartych z dostawcami buraków cukrowych.
10. Zmiany umów kontraktacji, o których mowa w ust. 9, powinny
uwzględniać proporcjonalnie interesy plantatorów buraka cukrowego.
10a. W przypadku cofnięcia zatwierdzenia producentowi cukru zgodnie
z przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi rynku cukru, minister właściwy do
spraw rynków rolnych wydaje decyzję o cofnięciu przyznanej temu producentowi
kwoty produkcyjnej cukru w zakresie kwoty niewykorzystanej przez niego do dnia,
w którym decyzja o cofnięciu zatwierdzenia stała się ostateczna.
10b. Kwotę produkcyjną cukru, o której mowa w ust. 10a, zwaną dalej
„dostępną kwotą”, przyznaje się w drodze decyzji pozostałym producentom cukru,
2017-12-11
©Telksinoe s. 8/38
którym przyznano na dany rok gospodarczy kwotę produkcyjną cukru, na ich
wniosek.
10c. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 10a, minister
właściwy do spraw rynków rolnych przesyła producentom cukru, o których mowa
w ust. 10b, pisemne informacje o możliwości ubiegania się o dostępną kwotę oraz
o jej wysokości.
10d. Wnioski o przyznanie dostępnej kwoty producenci cukru, o których
mowa w ust. 10b, mogą składać w terminie 30 dni od dnia otrzymania pisemnej
informacji, o której mowa w ust. 10c.
10e. Wniosek, o którym mowa w ust. 10b, zawiera w szczególności:
1) nazwę, siedzibę i adres producenta cukru;
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) producenta cukru;
3) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile
producent cukru taki numer posiada;
4) wskazanie wysokości wnioskowanej kwoty produkcyjnej cukru;
5) informację o zatwierdzeniu producenta cukru;
6) zobowiązanie producenta cukru do przejęcia praw i obowiązków względem
plantatorów dostarczających buraki cukrowe do producenta cukru, któremu
została cofnięta kwota produkcyjna cukru.
10f. Dostępną kwotę przyznaje się we wnioskowanej wysokości,
z zastrzeżeniem ust. 10g.
10g. Jeżeli suma wnioskowanych przez producentów cukru, o których mowa
w ust. 10b, kwot produkcyjnych cukru przekracza wysokość dostępnej kwoty,
danemu producentowi cukru przyznaje się kwotę produkcyjną cukru w wysokości
stanowiącej iloczyn ilorazu wielkości dostępnej kwoty i sumy wnioskowanych
przez producentów cukru kwot produkcyjnych cukru oraz wielkości wnioskowanej
przez danego producenta cukru kwoty produkcyjnej cukru.
10h. Decyzje, o których mowa w ust. 10b, stanowią podstawę do zmiany
umów kontraktacji zawartych z dostawcami buraków cukrowych.
10i. Przed podpisaniem umów kontraktacji producent cukru, któremu została
przyznana kwota na podstawie ust. 10b, jest obowiązany do przeprowadzenia
konsultacji ze społeczno-zawodową organizacją rolników reprezentującą
plantatorów buraków cukrowych, działającą przy producencie cukru.
11. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia, wzory wniosków, o których mowa w ust. 5, mając na względzie
2017-12-11
©Telksinoe s. 9/38
konieczność uzyskania informacji dotyczących dotychczasowej produkcji cukru
oraz produkcji izoglukozy przez danego producenta cukru i producenta izoglukozy.
Art. 31a. (uchylony)
Art. 31b. 1. W przypadku braku porozumienia branżowego, o którym mowa
w przepisach Unii Europejskiej, w zakresie warunków zakupu i dostawy buraków
cukrowych, w tym rozdziału pomiędzy plantatorów buraków cukrowych ilości
buraków cukrowych przeznaczonych do produkcji cukru w ramach kwoty
produkcyjnej cukru, o której mowa w art. 31 ust. 6, stosuje się przepisy ust. 2–8
i przepisy wydane na podstawie ust. 9.
2. Producent cukru, w terminie do dnia 15 grudnia roku poprzedzającego rok
gospodarczy, jest obowiązany w ramach przyznanej kwoty produkcyjnej cukru
określić limit buraków cukrowych, które zapewnią wyprodukowanie cukru
w wysokości przyznanej producentowi cukru kwoty produkcyjnej cukru.
3. Producent cukru jest obowiązany do 20 grudnia roku poprzedzającego rok
gospodarczy dokonać rozdzielenia limitu buraków cukrowych, o którym mowa
w ust. 2, pomiędzy plantatorów buraków cukrowych, przy czym suma części
rozdzielonych limitów musi być równa limitowi, o którym mowa w ust. 2, oraz
powiadomić tych plantatorów o wielkości przysługujących im części tego limitu.
4. Limit buraków cukrowych jest rozdzielany według wskaźnika określonego
w ust. 5 między plantatorów buraków cukrowych, którzy mieli zawarte umowy
kontraktacji na rok gospodarczy 2001/2002, lub ich następców prawnych.
5. Wskaźnik rozdzielania limitu buraków cukrowych między plantatorów
buraków cukrowych stanowi iloraz ogólnej ilości buraków cukrowych w tonach,
skupionych przez producenta cukru w latach gospodarczych 1997–2001 od
plantatora buraków cukrowych, który miał zawartą umowę kontraktacji na rok
gospodarczy 2001/2002, i ogólnej ilości buraków cukrowych w tonach, skupionych
przez producenta cukru w latach gospodarczych 1997–2001 od wszystkich
plantatorów buraków cukrowych, którzy mieli zawarte umowy kontraktacji na rok
gospodarczy 2001/2002.
6. Część limitu buraków cukrowych określona dla plantatora w wyniku
podziału, o którym mowa w ust. 3, stanowi wielkość przysługującego plantatorowi
prawa do uprawy i dostawy.
7. Producent cukru ma obowiązek zawrzeć z plantatorem, któremu
przysługuje prawo do uprawy i dostawy, umowę kontraktacji, w ramach której jest
2017-12-11
©Telksinoe s. 10/38
obowiązany odebrać określoną przysługującym plantatorowi prawem do uprawy
i dostawy ilość buraków cukrowych.
8. Producent cukru przed podjęciem czynności, o których mowa w ust. 2 i 3,
oraz przed zawarciem z plantatorem umowy kontraktacji, o której mowa w ust. 7,
jest zobowiązany do zasięgnięcia opinii ogólnokrajowej społeczno-zawodowej
organizacji rolników reprezentującej interesy plantatorów buraków cukrowych.
9. Minister właściwy do spraw rynków rolnych może, w drodze
rozporządzenia, określić warunki zakupu lub dostawy buraków cukrowych
przeznaczonych do produkcji cukru w ramach kwoty produkcyjnej cukru, o której
mowa w art. 31 ust. 6, w zakresie określonym w przepisach Unii Europejskiej dla
porozumień branżowych na rynku cukru, inne niż wskazane w ust. 2–8, mając na
względzie konieczność zabezpieczenia interesów plantatorów buraków cukrowych
i producentów cukrów.
Art. 31c. Tekst zawartego porozumienia branżowego, o którym mowa
w przepisach Unii Europejskiej dotyczących rynku cukru, producent cukru ma
obowiązek przekazać Krajowemu Ośrodkowi przed podpisaniem umów
kontraktacji z plantatorami buraków cukrowych.
Art. 32. (uchylony)
Art. 33. 1. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej
dotyczącymi rynku cukru Krajowy Ośrodek w szczególności:
1) wykonuje zadania związane z:
a) zatwierdzaniem producentów cukru, producentów izoglukozy
i przedsiębiorstw przetwarzających te produkty,
b) (uchylona)
c) przetwarzaniem i wycofaniem cukru z rynku,
d) przeprowadzaniem kontroli na rynku cukru,
e) wyrażeniem zgody na zawarcie umowy pomiędzy producentami cukru,
dotyczącej wyprodukowania cukru przez jednego z tych producentów
w ramach kwoty produkcyjnej producenta zlecającego produkcję;
2) pobiera:
a) (uchylona)
b) opłaty za nadwyżki cukru i izoglukozy,
c) opłaty produkcyjne,
2017-12-11
©Telksinoe s. 11/38
d) opłaty z tytułu niewypełnienia obowiązków wynikających
z uczestnictwa w mechanizmach na rynku cukru;
e) (uchylona)
3) przyjmuje informacje, deklaracje, raporty, sprawozdania oraz wnioski;
4) (uchylony)
5) (uchylony)
6) udziela pomocy w zakresie prywatnego przechowywania cukru białego;
7) przekazuje właściwym organom Unii Europejskiej informacje i składa
wnioski.
2. (uchylony)
3. Realizując zadania, o których mowa w ust. 1, Dyrektor Generalny
Krajowego Ośrodka:
1) wydaje decyzje w sprawach:
a) zatwierdzenia lub odmowy zatwierdzenia, zawieszenia, cofnięcia lub
wygaszenia zatwierdzenia producentów cukru, producentów izoglukozy
i przedsiębiorstw przetwarzających te produkty,
b) autoryzacji miejsca przechowywania cukru pochodzącego z zapasów
interwencyjnych,
c) przyznania refundacji produkcyjnej;
2) (uchylony)
3) prowadzi rejestr podmiotów zatwierdzonych;
4) przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych, na jego
żądanie, informacje związane z wykonywaniem zadań, o których mowa
w ust. 1.
4. Informacje, deklaracje i wnioski określone w przepisach Unii Europejskiej
dotyczących rynku cukru składa się do Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka
na formularzach opracowanych przez Krajowy Ośrodek, udostępnionych na stronie
internetowej Krajowego Ośrodka.
5. Formularze, o których mowa w ust. 4, zawierają:
1) dane umożliwiające identyfikację składającego formularz, związane
z prowadzoną przez niego działalnością;
2) informacje określone w przepisach Unii Europejskiej dotyczących rynku
cukru lub
3) informacje niezbędne do ustalenia stanu faktycznego lub prawnego w zakresie
bezpośrednio związanym z przedmiotem składanych informacji, deklaracji
2017-12-11
©Telksinoe s. 12/38
lub wniosków, dotyczące rodzaju wykonywanej działalności, lokalizacji
miejsca produkcji, wielkości produkcji, tytułu prawnego do posiadanych
obiektów i urządzeń lub wynikające z obowiązków związanych
z uczestnictwem w mechanizmach na rynku cukru, określonych w przepisach
Unii Europejskiej dotyczących rynku cukru.
Art. 34. 1. Opłaty, o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2, stanowią dochód
budżetu państwa i są wpłacane przez producentów cukru, producentów izoglukozy
i przedsiębiorstwa przetwarzające te produkty na wydzielony rachunek bankowy
Krajowego Ośrodka.
2. Środki pochodzące z pobranych opłat, o których mowa w art. 33 ust. 1
pkt 2, Krajowy Ośrodek przekazuje na rachunek bankowy urzędu obsługującego
ministra właściwego do spraw rynków rolnych, w terminie 5 dni od dnia ich
wpływu na rachunek bankowy Krajowego Ośrodka.
Art. 34a. (uchylony)
Art. 34b. (uchylony)
Art. 34c. (uchylony)
Art. 34d. (uchylony)
Art. 34e. (uchylony)
Art. 34f. (uchylony)
Art. 34g. (uchylony)
Art. 34h. (uchylony)
Art. 34i. (uchylony)
Art. 34j. (uchylony)
Art. 34k. (uchylony)
Rozdział 7
(uchylony)
Rozdział 7a
Rynek zbóż
Art. 38h. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej:
1) (uchylony)
2017-12-11
©Telksinoe s. 13/38
2) Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka:
a) prowadzi wykaz laboratoriów dokonujących, w ramach zadań
delegowanych, oceny jakości zboża objętego działaniami
interwencyjnymi,
b) realizuje zadania i obowiązki określone dla państwa członkowskiego
i agencji interwencyjnej w odniesieniu do zakupu i sprzedaży zbóż
w ramach interwencji publicznej;
3) minister właściwy do spraw rynków rolnych powiadamia Komisję Europejską
o:
a) zatwierdzonych agencjach interwencyjnych,
b) (uchylona)
c) minimalnych ilościach wymaganych w odniesieniu do zakupów
produktów po ustalonej cenie,
d) reprezentatywnych cenach rynkowych zbóż.
Art. 38ha. Zadania określone w niniejszym rozdziale są wykonywane jako
zadania delegowane Krajowemu Ośrodkowi zgodnie z przepisami o Agencji
Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Rozdział 7b
Zasady uznawania organizacji producentów i zrzeszeń organizacji
producentów oraz organizacji międzybranżowych funkcjonujących na
rynkach rolnych innych niż rynki mleka i przetworów mlecznych
oraz owoców i warzyw
Art. 38i. 1. Dyrektor oddziału regionalnego Agencji właściwy ze względu na
siedzibę wnioskodawcy jest organem właściwym w sprawach uznawania
organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów oraz organizacji
międzybranżowych, w tym międzynarodowych organizacji producentów,
międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów oraz międzynarodowych
organizacji międzybranżowych, o których mowa w art. 154, art. 156 ust. 1 oraz
art. 158 rozporządzenia nr 1308/2013.
2. Uznanie organizacji producentów, zrzeszenia organizacji producentów lub
organizacji międzybranżowej następuje w drodze decyzji, na wniosek organizacji
albo zrzeszenia, składany do dyrektora oddziału regionalnego Agencji właściwego
ze względu na siedzibę organizacji lub zrzeszenia.
2017-12-11
©Telksinoe s. 14/38
3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia:
1) minimalną liczbę członków organizacji producentów lub minimalną ilość lub
wartość zbywalnej produkcji, o których mowa w art. 154 ust. 1 lit. b
rozporządzenia nr 1308/2013,
2) informacje, jakie powinien zawierać wniosek, o którym mowa w ust. 2,
3) rodzaje lub zakres dokumentów potwierdzających spełnianie przez
organizacje i zrzeszenia wymagań określonych w przepisach Unii
Europejskiej dotyczących uznawania organizacji producentów, zrzeszeń
organizacji producentów oraz organizacji międzybranżowych
– mając na względzie zapewnienie prawidłowego funkcjonowania organizacji
i zrzeszeń oraz spełnienie wymagań określonych w przepisach Unii Europejskiej
dotyczących uznawania organizacji producentów, zrzeszeń organizacji
producentów oraz organizacji międzybranżowych.
Art. 38j. 1. W przypadku gdy:
1) uznana organizacja producentów lub uznane zrzeszenie organizacji
producentów nie spełnia wymagań określonych w art. 154 ust. 1 lit. a lub d
rozporządzenia nr 1308/2013 lub w przepisach wydanych na podstawie
art. 38i ust. 3 albo
2) uznana organizacja międzybranżowa nie spełnia wymagań określonych
w art. 158 ust. 5 lit. c rozporządzenia nr 1308/2013 lub w przepisach
wydanych na podstawie art. 38i ust. 3
– dyrektor oddziału regionalnego Agencji wzywa na piśmie do usunięcia naruszeń
oraz określa termin ich usunięcia, nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia otrzymania
wezwania przez organizację producentów lub zrzeszenie organizacji producentów,
lub organizację międzybranżową, biorąc pod uwagę rodzaj naruszenia.
2. Organizacja producentów albo zrzeszenie organizacji producentów, albo
organizacja międzybranżowa, w terminie wyznaczonym przez dyrektora oddziału
regionalnego Agencji w wezwaniu, o którym mowa w ust. 1, informuje, na
formularzu opracowanym przez Agencję, o usunięciu stwierdzonych naruszeń
i przedkłada dokumenty potwierdzające usunięcie tych naruszeń.
3. Dyrektor oddziału regionalnego Agencji cofa, w drodze decyzji, uznanie:
1) organizacji producentów albo zrzeszenia organizacji producentów, jeżeli
pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 1, organizacja ta albo zrzeszenie
2017-12-11
©Telksinoe s. 15/38
to, w terminie określonym w tym wezwaniu, nie usunęły stwierdzonych
naruszeń;
2) organizacji międzybranżowej, jeżeli pomimo wezwania, o którym mowa
w ust. 1, organizacja ta, w terminie określonym w tym wezwaniu, nie usunęła
stwierdzonych naruszeń.
Art. 38k. 1. Uznane organizacje i zrzeszenia wpisuje się odpowiednio do
rejestru:
1) organizacji producentów;
2) zrzeszeń organizacji producentów;
3) organizacji międzybranżowych.
2. Wpis do każdego z rejestrów, o których mowa w ust. 1, następuje na
podstawie ostatecznej decyzji o uznaniu organizacji albo zrzeszenia.
3. Rejestry, o których mowa w ust. 1, prowadzi w postaci elektronicznej
dyrektor oddziału regionalnego Agencji.
4. Rejestry, o których mowa w ust. 1, są jawne i udostępniane na stronie
internetowej Agencji, z wyłączeniem danych, o których mowa w ust. 5 pkt 8.
5. Rejestry, o których mowa w ust. 1, zawierają:
1) numer w rejestrze nadany organizacji producentów albo zrzeszeniu
organizacji producentów, albo organizacji międzybranżowej;
2) nazwę, siedzibę i adres organizacji producentów albo zrzeszenia organizacji
producentów, albo organizacji międzybranżowej;
3) określenie rodzaju wykonywanej działalności lub wskazanie produktu lub
grupy produktów, ze względu na które nastąpiło uznanie;
4) imiona i nazwiska osób upoważnionych do reprezentowania organizacji
producentów albo zrzeszenia organizacji producentów, albo organizacji
międzybranżowej;
5) datę i numer decyzji o:
a) uznaniu organizacji producentów albo zrzeszenia organizacji
producentów, albo organizacji międzybranżowej,
b) cofnięciu uznania organizacji producentów albo zrzeszenia organizacji
producentów, albo organizacji międzybranżowej;
6) liczbę członków ogółem z podziałem na osoby fizyczne i prawne;
7) datę wpisu do rejestru organizacji producentów albo zrzeszenia organizacji
producentów, albo organizacji międzybranżowej oraz datę ich wykreślenia
z rejestru;
2017-12-11
©Telksinoe s. 16/38
8) wartość rocznej produkcji oraz wartość produkcji wprowadzoną do obrotu
przez organizację producentów oraz zrzeszenie organizacji producentów.
6. Uznana organizacja producentów albo uznane zrzeszenie organizacji
producentów, albo uznana organizacja międzybranżowa informuje dyrektora
oddziału regionalnego Agencji, na formularzu opracowanym przez Agencję,
o zmianie danych, o których mowa w ust. 5, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia
tych zmian.
7. W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 5 pkt 2 lub 4, uznana
organizacja producentów albo uznane zrzeszenie organizacji producentów, albo
uznana organizacja międzybranżowa dostarcza, wraz z informacją, o której mowa
w ust. 6, dokumenty potwierdzające zaistniałe zmiany.
8. Dyrektor oddziału regionalnego Agencji gromadzi i przechowuje
dokumenty stanowiące podstawę wpisu do rejestrów, o których mowa w ust. 1,
i inne dokumenty składane przez uznane organizacje producentów, uznane
zrzeszenia organizacji producentów i uznane organizacje międzybranżowe
w sposób zapewniający ochronę tych dokumentów oraz zabezpieczający je przed
utratą i nieuprawnionym dostępem.
Art. 38l. Dyrektor oddziału regionalnego Agencji:
1) jest organem właściwym do ustanowienia i udzielania pomocy
administracyjnej w przypadku współpracy transnarodowej uznanych
organizacji i zrzeszeń, zgodnie z przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi
uznawania organizacji producentów i zrzeszeń organizacji producentów oraz
organizacji międzybranżowych;
2) wydaje decyzję w sprawach, o których mowa w art. 155 rozporządzenia
nr 1308/2013.
Art. 38m. 1. Dyrektor oddziału regionalnego Agencji przekazuje Prezesowi
Agencji informacje, o których mowa w art. 154 ust. 4 lit. d, art. 158 ust. 5 lit. e,
art. 161 ust. 3 lit. d oraz art. 163 ust. 3 lit. e rozporządzenia nr 1308/2013.
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, Prezes Agencji przekazuje
ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych oraz Komisji Europejskiej.
Art. 38n. 1. Dyrektor oddziału regionalnego Agencji przeprowadza, co
najmniej raz na dwa lata, kontrole uznanych organizacji i zrzeszeń w zakresie
określonym przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi uznawania organizacji
2017-12-11
©Telksinoe s. 17/38
producentów i zrzeszeń organizacji producentów oraz organizacji
międzybranżowych.
2. (uchylony)
Art. 38o. 1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych dokonuje oceny
wniosku, o którym mowa w art. 164 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013.
2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze
rozporządzenia, poziom reprezentatywności, o którym mowa w art. 164
ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 1308/2013, mając na względzie zapewnienie
właściwego funkcjonowania porozumień, decyzji lub praktyk uzgodnionych
w ramach uznanej organizacji producentów lub ich zrzeszenia rozszerzonych na
producentów niebędących członkami tych organizacji oraz ochrony interesów
podmiotów działających na rynku.
3. W przypadku stwierdzenia spełniania warunków określonych
w art. 164 rozporządzenia nr 1308/2013 oraz w przepisach wydanych na podstawie
ust. 2, minister właściwy do spraw rynków rolnych wprowadza, w drodze
rozporządzenia, porozumienia, decyzje lub praktyki uzgodnione w ramach uznanej
organizacji producentów, uznanego zrzeszenia organizacji producentów lub
uznanej organizacji międzybranżowej, podając zakres stosowania tych
porozumień, decyzji lub praktyk oraz okres, przez jaki mają być stosowane te
porozumienia, decyzje lub praktyki, a także obszar gospodarczy, na którym mają
być one stosowane, mając na względzie zapewnienie prawidłowego
funkcjonowania danego rynku oraz niezakłócania konkurencji na danym rynku,
a także biorąc pod uwagę cele, jakich mogą dotyczyć te porozumienia, decyzje lub
praktyki.
Art. 38p. Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje Komisji
Europejskiej informacje, o których mowa w art. 164 ust. 6 rozporządzenia
nr 1308/2013.
Rozdział 7c
Zakres, w jakim mogą być zawierane umowy na dostarczanie produktów
rolnych należących do sektorów, o których mowa w art. 1
ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013
Art. 38q. 1. Każde dostarczenie produktów rolnych należących do sektorów,
o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a, lit. c wyłącznie w zakresie buraków
cukrowych, lit. f, h, i, n, o, lit. p wyłącznie w zakresie mleka surowego, lit. q, r, s
2017-12-11
©Telksinoe s. 18/38
oraz t rozporządzenia nr 1308/2013, z wyłączeniem dostaw bezpośrednich
i rolniczego handlu detalicznego w rozumieniu ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r.
o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2017 r. poz. 149 i 60) oraz
sprzedaży bezpośredniej w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r.
o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2017 r. poz. 242 i 471), przez
producenta będącego rolnikiem w rozumieniu art. 4 pkt 1 lit. a rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r.
ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na
podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz
uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE)
nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608, z późn. zm.1)), którego
gospodarstwo rolne jest położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do
pierwszego nabywcy będącego przetwórcą lub dystrybutorem, który nie zbywa
tych produktów rolnych bezpośrednio konsumentom finalnym, zwanym dalej
„dystrybutorem”, wymaga zawarcia umowy obejmującej jedną lub wiele dostaw,
spełniającej warunki określone w:
1) art. 125 i art. 127 oraz w załącznikach X i XI do rozporządzenia
nr 1308/2013 – w przypadku produktów rolnych należących do sektora,
o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. c rozporządzenia nr 1308/2013, wyłącznie
w zakresie buraków cukrowych;
2) art. 148 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013 – w przypadku produktów
rolnych należących do sektora, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. p
rozporządzenia nr 1308/2013, wyłącznie w zakresie mleka surowego;
3) art. 168 ust. 4 i 6 rozporządzenia nr 1308/2013 – w przypadku produktów
rolnych należących do sektorów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a, f, h, i,
n, o, q, r, s oraz t rozporządzenia nr 1308/2013.
1a. Uznaje się, że warunek zawarcia pisemnej umowy określony w punkcie
I pkt 1 odpowiednio załącznika X i XI do rozporządzenia nr 1308/2013,
art. 148 ust. 2 lit. b oraz art. 168 ust. 4 lit. b tego rozporządzenia jest spełniony
również w przypadku zawarcia umowy w formie dokumentowej albo
elektronicznej.
1)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013,
str. 865, Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 280 z 24.09.2014, str. 1,
Dz. Urz. UE L 281 z 25.09.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 367 z 23.12.2014, str. 16, Dz. Urz.
UE L 135 z 02.06.2015, str. 8, Dz. Urz. UE L 28 z 04.02.2016, str. 8 oraz Dz. Urz. UE L 130
z 19.05.2016, str. 16.
2017-12-11
©Telksinoe s. 19/38
1b. Oprócz przypadku, o którym mowa w art. 148 ust. 3 oraz
art. 168 ust. 5 rozporządzenia nr 1308/2013, przepisów ust. 1 nie stosuje się
również w przypadku, gdy producent, o którym mowa w ust. 1, będący członkiem:
1) grupy producentów rolnych w rozumieniu przepisów o grupach producentów
rolnych i ich związkach sprzedaje produkty rolne do grupy producentów
rolnych, której jest członkiem,
2) wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw za organizację
producentów owoców i warzyw w rozumieniu przepisów o organizacji
rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu sprzedaje owoce lub warzywa
do tej grupy,
3) uznanej organizacji producentów owoców i warzyw w rozumieniu przepisów
o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu sprzedaje owoce
lub warzywa do tej organizacji,
4) organizacji producentów uznanej na podstawie art. 38i ust. 1 lub uznanej
w rozumieniu przepisów o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych
sprzedaje produkty rolne do tej organizacji
– jeżeli statut lub umowa, lub umowa członkowska tej grupy lub tej organizacji
spełniają, w zależności od produktu, warunki określone w art. 125 lub
art. 127 rozporządzenia nr 1308/2013 oraz odpowiednio w załączniku X lub XI do
tego rozporządzenia albo art. 148 ust. 2 lit. a–c, albo art. 168 ust. 4 lit. a–c tego
rozporządzenia.
1c. Umowę, o której mowa w ust. 1 i 1a, nabywca, o którym mowa w ust. 1,
przechowuje przez 2 lata, licząc od końca roku, w którym została zrealizowana
ostatnia dostawa w ramach tej umowy.
2. (uchylony)
3. Umowa, o której mowa w ust. 1, dotycząca dostarczania tytoniu zawierana
jest w terminie do dnia 15 marca roku zbiorów.
3a. Dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka właściwy według
miejsca siedziby lub zamieszkania nabywcy przeprowadza kontrole spełniania
obowiązku zawierania umów, o których mowa w ust. 1.
4. Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze
rozporządzenia, minimalny okres obowiązywania umowy, o której mowa w ust. 1,
oraz minimalny okres od zawarcia umowy do realizacji dostawy, mając na
względzie zapewnienie właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego.
2017-12-11
©Telksinoe s. 20/38
Art. 38r. 1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje Komisji
Europejskiej informacje, o których mowa w art. 148 ust. 5 i art. 168 ust. 7 akapit
drugi rozporządzenia nr 1308/2013.
2. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka jest organem właściwym do
gromadzenia i przekazywania ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych
oraz Komisji Europejskiej informacji w zakresie negocjacji umownych, o których
mowa w rozporządzeniu nr 1308/2013.
Rozdział 7d
Program dla szkół
Art. 38s. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Krajowy
Ośrodek realizuje zadania i obowiązki państwa członkowskiego lub właściwej
władzy państwa członkowskiego związane z wdrożeniem na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej programu dla szkół ustanowionego zgodnie
z art. 23 rozporządzenia nr 1308/2013, chyba że ustawa lub przepisy odrębne
stanowią inaczej.
Art. 38sa. Zadania, o których mowa w art. 38s, są wykonywane jako zadania
delegowane Krajowemu Ośrodkowi zgodnie z przepisami o Agencji
Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Art. 38t. Na finansowanie programu dla szkół poza środkami z budżetu Unii
Europejskiej przeznacza się środki z budżetu państwa.
Art. 38u. 1. W zakresie realizacji zadań, o których mowa w art. 38s, dyrektor
oddziału terenowego Krajowego Ośrodka, w drodze decyzji:
1) zatwierdza wnioskodawców, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. a i c–e
rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/40 z dnia 3 listopada
2016 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do pomocy unijnej na dostarczanie owoców
i warzyw, bananów oraz mleka do placówek oświatowych oraz zmieniającego
rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 907/2014 (Dz. Urz. UE L 5
z 10.01.2017, str. 11), zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/40”,
spełniających warunki określone w art. 6 rozporządzenia 2017/40,
realizujących działania wymienione w art. 5 ust. 1 lit. a tego rozporządzenia,
oraz zawiesza lub cofa zatwierdzenie na zasadach określonych w art. 7 tego
rozporządzenia;
2017-12-11
©Telksinoe s. 21/38
2) przyznaje pomoc unijną zgodnie z art. 23 ust. 1 rozporządzenia
nr 1308/2013 na finansowanie kosztów, o których mowa
w art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2017/40;
3) przyznaje pomoc krajową zgodnie z art. 23a ust. 6 oraz
art. 217 rozporządzenia nr 1308/2013 na finansowanie kosztów, o których
mowa w art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2017/40.
2. Krajowy Ośrodek przyznaje, na podstawie umowy, pomoc unijną zgodnie
z art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013 na finansowanie kosztów, o których
mowa w art. 4 ust. 1 lit. b–e rozporządzenia 2017/40, wnioskodawcom, o których
mowa w art. 5 ust. 2 lit. d i e rozporządzenia 2017/40, spełniającym warunki
określone w art. 6 rozporządzenia 2017/40, realizującym działania wymienione
w art. 5 ust. 1 lit. b–d tego rozporządzenia, wyłonionym zgodnie z przepisami
ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2015 r.
poz. 2164, z późn. zm.2)).
Art. 38w. 1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych jest organem
właściwym w sprawie opracowania i przekazania do Komisji Europejskiej:
1) strategii dotyczącej realizacji programu dla szkół, o której mowa
w art. 23 ust. 8 rozporządzenia nr 1308/2013, na poziomie krajowym lub
regionalnym;
2) wniosku o pomoc z budżetu Unii Europejskiej na finansowanie programu dla
szkół, o którym mowa w art. 23a ust. 3 rozporządzenia nr 1308/2013.
2. Opracowując strategię, o której mowa w ust. 1 pkt 1, minister właściwy do
spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia
ustala wykaz produktów, które będą dostarczane w ramach programu dla szkół.
Art. 38x. 1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowy zakres zadań realizowanych przez Krajowy Ośrodek
związanych z wdrożeniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej programu dla
szkół oraz sposób i tryb realizacji tych zadań, mając na względzie zapewnienie
skutecznego i efektywnego wdrożenia tego programu.
2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw
rynków rolnych może określić szczegółowe warunki uczestnictwa podmiotów
w programie dla szkół oraz szczegółowe warunki i tryb przyznawania pomocy
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 831,
996, 1020, 1250, 1265, 1579, 1920 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 933.
2017-12-11
©Telksinoe s. 22/38
finansowej z tytułu realizacji działań w ramach programu dla szkół, a także zakres
kontroli jej wykorzystania, mając na względzie zapewnienie prawidłowej
i przejrzystej realizacji tego programu zgodnie z przepisami Unii Europejskiej
obowiązującymi w tym zakresie.
3. W przypadku gdy w przepisach Unii Europejskiej określonym podmiotom
zostały przyznane uprawnienia lub na określone podmioty zostały nałożone
obowiązki związane z wdrożeniem programu dla szkół, minister właściwy do
spraw rynków rolnych w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, określi sposób
realizacji tych uprawnień lub wykonania tych obowiązków, mając na względzie
zapewnienie skutecznej realizacji tego programu.
Art. 38y. 1. Środki towarzyszące o charakterze edukacyjnym, o których
mowa w art. 3 rozporządzenia 2017/40, są realizowane co najmniej w jednym
z zakresów wskazanych w art. 23 ust. 10 rozporządzenia nr 1308/2013.
2. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, środki
towarzyszące o charakterze edukacyjnym, o których mowa w art. 3 rozporządzenia
2017/40, w ramach zakresu wskazanego w art. 23 ust. 10 rozporządzenia
nr 1308/2013, oraz szczegółowy sposób ich realizacji, mając na względzie
prawidłową realizację programu dla szkół oraz potrzebę upowszechniania wśród
dzieci zdrowych nawyków żywieniowych.
Art. 38z. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, corocznie do
dnia 31 maja na kolejny rok szkolny:
1) wysokość środków finansowych przeznaczonych na wypłatę pomocy
krajowej i pomocy unijnej w ramach finansowania programu dla szkół,
przeznaczonych na realizację działań, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a
rozporządzenia 2017/40,
2) wysokość środków finansowych przeznaczonych na wypłatę pomocy unijnej
w ramach finansowania programu dla szkół, przeznaczonych na realizację
działań, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. b–d rozporządzenia 2017/40,
3) wysokość stawek pomocy finansowej z tytułu realizacji działań, o których
mowa w art. 5 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2017/40
– mając na względzie krajowe ceny produktów dystrybuowanych do placówek
oświatowych zgodnie ze strategią dotyczącą realizacji programu dla szkół oraz
2017-12-11
©Telksinoe s. 23/38
wysokość środków finansowych z budżetu Unii Europejskiej na realizację
programu określoną przez Komisję Europejską.
Rozdział 8
(uchylony)
Rozdział 9
(uchylony)
Rozdział 9a
(uchylony)
Rozdział 9b
Udzielanie dopłat z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego
kategorii elitarny lub kwalifikowany
Art. 40c. 1. Dopłat z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału
siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany udziela się producentom rolnym
w rozumieniu ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji
producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków
o przyznanie płatności.
2. Warunkiem uzyskania dopłaty jest posiadanie przez producenta rolnego
działek rolnych o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha, na których uprawia
się gatunki roślin uprawnych objęte dopłatami, przy czym działka rolna oznacza
zwarty obszar gruntu rolnego, na którym jest prowadzona uprawa lub grupa upraw,
o której mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia
2004 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności,
modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych
w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla
systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz
określonych systemów wsparcia dla rolników, oraz wdrażania zasady
współzależności przewidzianej w rozporządzeniu (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE
L 141 z 30.04.2004, str. 18, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,
rozdz. 3, t. 44, str. 243), o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha wchodzący w skład
gospodarstwa rolnego.
3. Dopłaty udziela się do powierzchni gruntów ornych obsianych lub
obsadzonych materiałem siewnym kategorii elitarny lub kwalifikowany gatunków
2017-12-11
©Telksinoe s. 24/38
roślin uprawnych określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 6 pkt 2,
jeżeli:
1) ilość materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany, zużyta do
obsiania lub obsadzenia tych powierzchni, jest nie mniejsza niż minimalna
ilość tego materiału określona w przepisach wydanych na podstawie art. 40d
ust. 6 pkt 2;
2) materiał siewny kategorii elitarny lub kwalifikowany został wytworzony:
a) przez przedsiębiorcę wpisanego do ewidencji przedsiębiorców, o której
mowa w przepisach o nasiennictwie, lub
b) w gospodarstwie rolnym posiadanym przez rolnika wpisanego do
ewidencji rolników, o której mowa w przepisach o nasiennictwie, lub
3) materiał siewny kategorii elitarny lub kwalifikowany został zakupiony:
a) od przedsiębiorcy wpisanego do ewidencji przedsiębiorców
prowadzących obrót materiałem siewnym, o której mowa w przepisach
o nasiennictwie, albo
b) od rolnika prowadzącego obrót materiałem siewnym wytworzonym
w posiadanym gospodarstwie rolnym, wpisanego do ewidencji rolników,
o której mowa w przepisach o nasiennictwie, albo
c) od podmiotu prowadzącego obrót materiałem siewnym na terytorium
innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
3a. Dopłatami nie obejmuje się uprawy przeznaczonej na przedplon lub
poplon.
4. Wysokość dopłaty ustala się jako iloczyn powierzchni gruntów ornych
obsianych lub obsadzonych materiałem siewnym kategorii elitarny lub
kwalifikowany gatunków roślin uprawnych określonych w przepisach wydanych
na podstawie ust. 6 pkt 2 i stawek dopłat do 1 ha takiej powierzchni.
5. Dopłaty mają charakter pomocy de minimis w rolnictwie i są udzielane
zgodnie z przepisami o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej.
6. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia:
1) corocznie do dnia 30 września stawki dopłat do 1 ha powierzchni gruntów
ornych obsianych lub obsadzonych materiałem siewnym kategorii elitarny lub
kwalifikowany, uwzględniając powierzchnię gruntów ornych obsianych lub
obsadzonych materiałem siewnym, gatunki roślin uprawnych objętych
dopłatą oraz środki finansowe przeznaczone na te dopłaty;
2017-12-11
©Telksinoe s. 25/38
2) wykaz gatunków roślin uprawnych, do których materiału siewnego kategorii
elitarny lub kwalifikowany przysługuje dopłata z tytułu zużytego do siewu lub
sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany,
uwzględniając poziom wymiany kwalifikowanego materiału siewnego
w produkcji roślinnej.
Art. 40d. 1. Kierownik biura powiatowego Agencji właściwego ze względu
na miejsce zamieszkania lub siedzibę producenta rolnego przyznaje, w drodze
decyzji, dopłatę z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego
kategorii elitarny lub kwalifikowany na wniosek producenta rolnego.
1a. Decyzję, o której mowa w ust. 1, wydaje się w terminie 60 dni od dnia
wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie art. 40c ust. 6 pkt 1.
2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się na formularzu opracowanym
i udostępnionym przez Agencję, zawierającym w szczególności:
1) dane, o których mowa w art. 27 ust. 2a pkt 1–3;
2) oświadczenie o:
a) powierzchni gruntów ornych obsianych lub obsadzonych materiałem
siewnym kategorii elitarny lub kwalifikowany,
b) sposobie wykorzystania działek rolnych, na których został wysiany lub
wysadzony materiał siewny kategorii elitarny lub kwalifikowany.
3. Do wniosku producent rolny dołącza oryginał albo potwierdzoną za
zgodność z oryginałem przez notariusza albo upoważnionego pracownika Agencji
kopię:
1) faktury zakupu materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany
wystawionej w okresie od dnia 15 lipca roku poprzedzającego złożenie
wniosku do dnia 15 czerwca roku złożenia wniosku, pod warunkiem że
materiał ten został zużyty w tym okresie do siewu lub sadzenia;
2) dokumentu wydania z magazynu materiału siewnego kategorii elitarny lub
kwalifikowany wystawionego w roku, w którym materiał ten został zużyty do
siewu lub sadzenia, jeżeli producent rolny zużył do siewu lub sadzenia w
posiadanym przez niego gospodarstwie rolnym materiał siewny kategorii
elitarny lub kwalifikowany, o którym mowa w art. 40c ust. 3 pkt 2 lit. a lub b.
4. Dokumenty, o których mowa w ust. 3, powinny zawierać w szczególności:
1) datę sprzedaży lub wydania z magazynu materiału siewnego;
2) nazwę gatunku i odmiany;
3) kategorię lub stopień kwalifikacji materiału siewnego;
2017-12-11
©Telksinoe s. 26/38
4) numer partii materiału siewnego.
4a. Do dokumentów, o których mowa w ust. 3, wystawionych dla mieszanek
materiału siewnego, przepisów ust. 4 pkt 2 i 3 nie stosuje się.
5. Na żądanie Agencji producent rolny jest obowiązany dostarczyć oryginały
dokumentów, o których mowa w ust. 3.
5a. Różnica powierzchni dla poszczególnych działek rolnych zgłoszonych we
wniosku, o którym mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 5% powierzchni działki
rolnej.
5b. W przypadku stwierdzenia różnicy powierzchni działki rolnej, która
przekracza 5%, wysokość dopłaty nie może być wyższa niż przysługująca do
powierzchni ustalonej w wyniku kontroli, o której mowa w art. 20 ust. 1, nie
większej jednak niż zgłoszonej we wniosku.
6. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia:
1) terminy składania wniosków, o których mowa w ust. 1, oraz terminy i sposób
wypłaty dopłat z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego
kategorii elitarny lub kwalifikowany, mając na względzie zabezpieczenie
przed nieuzasadnionym przyznaniem tych dopłat;
2) minimalną ilość materiału siewnego, jaka powinna być użyta do obsiania lub
obsadzenia 1 ha powierzchni gruntów ornych, mając na względzie zalecane
normy wysiewu dla poszczególnych gatunków roślin.
Art. 40e. 1. Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa, zwany dalej
„wojewódzkim inspektorem”, na wniosek dyrektora oddziału regionalnego Agencji
przekazuje nieodpłatnie informacje o:
1) przedsiębiorcach wpisanych do ewidencji przedsiębiorców prowadzących
obrót materiałem siewnym oraz rolnikach wpisanych do ewidencji rolników
prowadzących obrót materiałem siewnym, o których mowa w przepisach
o nasiennictwie, w zakresie:
a) imienia i nazwiska, miejsca zamieszkania i adresu albo nazwy, siedziby
i adresu oraz miejsca i adresu wykonywania działalności,
b) numeru w ewidencji przedsiębiorców prowadzących obrót materiałem
siewnym albo numeru w ewidencji rolników prowadzących obrót
materiałem siewnym, prowadzonej przez wojewódzkiego inspektora,
c) numeru identyfikacji podatkowej (NIP);
2) (uchylony)
2017-12-11
©Telksinoe s. 27/38
3) ilości wprowadzonego do obrotu materiału siewnego kategorii elitarny lub
kwalifikowany gatunków roślin uprawnych określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 40c ust. 6 pkt 2.
2. (uchylony)
Art. 40f. (uchylony)
Art. 40g. (uchylony)
Art. 40h. (uchylony)
Rozdział 9ba
Zasady monitorowania uprawy tytoniu oraz produkcji i zbytu surowca
tytoniowego, a także nadzoru nad uprawą tytoniu oraz produkcją i zbytem
surowca tytoniowego
Art. 40ha. Warunkiem prowadzenia przez producenta rolnego, w rozumieniu
ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów,
ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności,
produkującego surowiec tytoniowy, zwanego dalej „producentem surowca
tytoniowego”, działalności w zakresie uprawy tytoniu, produkcji lub zbytu surowca
tytoniowego jest wpis do rejestru producentów surowca tytoniowego,
prowadzonego przez dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka
właściwego ze względu na miejsce zamieszkania i adres albo siedzibę i adres
producenta rolnego, który zamierza uprawiać tytoń, produkować lub zbywać
surowiec tytoniowy.
Art. 40hb. 1. Decyzje w sprawach wpisu do rejestru producentów surowca
tytoniowego wydaje dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka właściwy
ze względu na miejsce zamieszkania i adres albo siedzibę i adres producenta
rolnego, który zamierza uprawiać tytoń, produkować lub zbywać surowiec
tytoniowy, na wniosek tego producenta rolnego.
2. Wniosek zawiera:
1) imię i nazwisko albo nazwę wnioskodawcy;
2) miejsce zamieszkania i adres albo siedzibę i adres wnioskodawcy;
3) numer producenta rolnego nadany w krajowym systemie ewidencji
producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków
o przyznanie płatności;
2017-12-11
©Telksinoe s. 28/38
4) numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer identyfikacyjny
w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej
(REGON) producenta rolnego, jeżeli taki numer został nadany, a w przypadku
osoby fizycznej – numer ewidencyjny powszechnego elektronicznego
systemu ewidencji ludności (numer PESEL), a jeżeli osoba fizyczna nie
posiada numeru PESEL – numer paszportu lub innego dokumentu
stwierdzającego tożsamość;
5) adres lub miejsce położenia magazynu – w przypadku gdy surowiec
tytoniowy będzie magazynowany poza terenem gospodarstwa rolnego.
3. Wniosek składa się do dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka
na formularzu udostępnionym na stronie internetowej administrowanej przez
Krajowy Ośrodek.
4. W przypadku zmiany danych zawartych we wniosku producent surowca
tytoniowego przekazuje do dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka
pisemną informację o zmianach, w terminie 30 dni od dnia zaistnienia tych zmian.
Art. 40hc. 1. Producent surowca tytoniowego przekazuje do dnia 15 maja
każdego roku dyrektorowi oddziału terenowego Krajowego Ośrodka, który wydał
decyzję w sprawie wpisu do rejestru producentów surowca tytoniowego,
informacje:
1) o powierzchni uprawy poszczególnych grup odmian tytoniu w poprzednim
roku zbiorów, z podaniem identyfikatorów działek ewidencyjnych, na których
był uprawiany tytoń;
2) dotyczące zawartych w poprzednim roku zbiorów umów zbycia surowca
tytoniowego, w tym:
a) datę zawarcia każdej z umów zbycia surowca tytoniowego,
b) rok uprawy tytoniu, z którego wyprodukowano zbywany surowiec
tytoniowy,
c) nazwę, siedzibę, numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer
identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów
gospodarki narodowej (REGON) nabywcy surowca tytoniowego,
d) masę surowca tytoniowego objętego każdą z umów, wyrażoną
w kilogramach, z podziałem na grupy odmian tytoniu, uzyskanego
z upraw na działkach ewidencyjnych;
2017-12-11
©Telksinoe s. 29/38
3) o wyrażonej w kilogramach szacunkowej masie wyprodukowanego surowca
tytoniowego w poprzednim roku zbiorów, z podziałem na grupy odmian
tytoniu;
4) o wyrażonej w kilogramach masie surowca tytoniowego dostarczonego
nabywcy na podstawie każdej z umów zbycia surowca tytoniowego,
z podziałem na grupy odmian tytoniu i lata jego zbiorów;
5) o wyrażonym w kilogramach szacunkowym stanie magazynowym surowca
tytoniowego na dzień 30 kwietnia roku złożenia tej informacji, z podziałem
na grupy odmian tytoniu i lata jego zbiorów;
6) o wyrażonej w kilogramach masie surowca tytoniowego zniszczonego od dnia
1 maja roku kalendarzowego poprzedzającego rok złożenia tej informacji do
dnia 30 kwietnia roku złożenia informacji;
7) dotyczące roku, w którym jest składana ta informacja:
a) o powierzchni uprawy poszczególnych grup odmian tytoniu, z podaniem
identyfikatorów działek ewidencyjnych, na których będzie uprawiany
tytoń,
b) dotyczące umów zbycia surowca tytoniowego, w tym:
– datę zawarcia każdej z umów zbycia surowca tytoniowego,
– nazwę, siedzibę, numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer
identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów
gospodarki narodowej (REGON) nabywcy surowca tytoniowego,
– wyrażoną w kilogramach masę surowca tytoniowego objętego każdą
z umów, z podziałem na grupy odmian tytoniu, uzyskanego z upraw
na działkach ewidencyjnych, na których będzie uprawiany tytoń.
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, przekazuje się do dyrektora oddziału
terenowego Krajowego Ośrodka na formularzu udostępnionym na stronie
internetowej administrowanej przez Krajowy Ośrodek.
3. W przypadku zmiany danych zawartych w informacjach, o których mowa
w ust. 1, producent surowca tytoniowego przekazuje do dyrektora oddziału
terenowego Krajowego Ośrodka pisemną informację o zmianach, w terminie
30 dni od dnia zaistnienia konieczności ich wprowadzenia.
Art. 40hd. 1. W przypadku gdy producent surowca tytoniowego zamierza
dokonać zniszczenia surowca tytoniowego, o zamiarze tym powiadamia dyrektora
oddziału terenowego Krajowego Ośrodka, który wydał decyzję w sprawie wpisu
do rejestru, o którym mowa w art. 40ha, co najmniej na 3 dni robocze przed
2017-12-11
©Telksinoe s. 30/38
dokonaniem zniszczenia, podając szacunkową masę surowca tytoniowego, który
ma ulec zniszczeniu, oraz sposób zniszczenia surowca tytoniowego.
2. W zniszczeniu, o którym mowa w ust. 1, bierze udział producent surowca
tytoniowego, który przeznaczył surowiec tytoniowy do zniszczenia, lub osoba
upoważniona przez producenta surowca tytoniowego.
3. Czynność zniszczenia surowca tytoniowego odbywa się pod nadzorem
osoby upoważnionej przez Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka do
wykonywania czynności kontrolnych.
4. Z czynności zniszczenia surowca tytoniowego osoba, o której mowa
w ust. 3, sporządza protokół.
5. Protokół, o którym mowa w ust. 4, zawiera:
1) imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę
i adres producenta surowca tytoniowego, który przeznaczył surowiec
tytoniowy do zniszczenia;
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer identyfikacyjny
w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej
(REGON) producenta surowca tytoniowego, jeżeli taki numer został nadany,
a w przypadku osoby fizycznej – numer ewidencyjny powszechnego
elektronicznego systemu ewidencji ludności (numer PESEL), a jeżeli osoba
fizyczna nie posiada numeru PESEL – numer paszportu lub innego
dokumentu stwierdzającego tożsamość;
3) numer producenta surowca tytoniowego nadany w krajowym systemie
ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji
wniosków o przyznanie płatności;
4) określenie położenia gospodarstwa, w którym odbywała się produkcja
surowca tytoniowego;
5) miejsce i sposób zniszczenia surowca tytoniowego;
6) wyrażoną w kilogramach masę zniszczonego surowca tytoniowego,
z podziałem na grupy odmian tytoniu;
7) datę sporządzenia protokołu zniszczenia surowca tytoniowego oraz jego
numer;
8) podpisy osób obecnych przy zniszczeniu surowca tytoniowego.
6. Protokół sporządza się w dwóch egzemplarzach.
2017-12-11
©Telksinoe s. 31/38
7. Protokół przedstawia się do podpisu producentowi surowca tytoniowego,
który przeznaczył surowiec tytoniowy do zniszczenia, a w przypadku jego
nieobecności – osobie upoważnionej przez producenta surowca tytoniowego.
8. Przed podpisaniem protokołu osoby, o których mowa w ust. 7, mają prawo
wnieść do niego swoje uwagi.
9. Protokół podpisuje producent surowca tytoniowego albo osoba
upoważniona przez producenta surowca tytoniowego. O odmowie złożenia podpisu
osoba, o której mowa w ust. 3, zamieszcza adnotację w protokole.
10. Jeden egzemplarz protokołu pozostawia się producentowi surowca
tytoniowego albo osobie upoważnionej przez producenta surowca tytoniowego.
11. Producent surowca tytoniowego, który przeznaczył surowiec tytoniowy
do zniszczenia, może zgłosić do Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka
umotywowane zastrzeżenia do ustaleń zawartych w protokole, w terminie 7 dni od
dnia podpisania protokołu.
12. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka rozpatruje zastrzeżenia
w terminie 7 dni od dnia otrzymania zgłoszenia, o którym mowa w ust. 11,
i w razie potrzeby zleca przeprowadzenie dodatkowych czynności kontrolnych.
13. W przypadku uznania zgłoszonych zastrzeżeń zmiany w protokole
wprowadza się w formie aneksu do protokołu. Aneks do protokołu podpisuje osoba,
o której mowa w ust. 3, sporządzający aneks i producent surowca tytoniowego,
który przeznaczył surowiec tytoniowy do zniszczenia, albo osoba upoważniona
przez producenta surowca tytoniowego.
14. W przypadku nieuznania zastrzeżeń w całości lub w części, Dyrektor
Generalny Krajowego Ośrodka przekazuje niezwłocznie swoje stanowisko na
piśmie producentowi surowca tytoniowego, o którym mowa w ust. 11.
Art. 40he. 1. Rejestr, o którym mowa w art. 40ha:
1) jest prowadzony w systemie teleinformatycznym;
2) zawiera dane, o których mowa w art. 40hb ust. 2, oraz informacje, o których
mowa w art. 40hc ust. 1.
2. Dane zgromadzone w rejestrze udostępnia się:
1) organom administracji publicznej, w związku z realizacją przez te organy
działań i postępowań mających na celu ograniczanie nielegalnego obrotu
surowcem tytoniowym oraz produkcji i obrotu wyrobami tytoniowymi;
2) sądom i prokuratorom, w zakresie niezbędnym do wykonywania ich zadań
ustawowych;
2017-12-11
©Telksinoe s. 32/38
3) na wniosek podmiotów, których dotyczą te dane.
3. Dane, o których mowa w art. 40hb ust. 2, przechowuje się przez 5 lat od
dnia wykreślenia producenta surowca tytoniowego z rejestru, o którym mowa
w art. 40ha.
4. Informacje, o których mowa w art. 40hc ust. 1 i 3, przechowuje się przez
5 lat od dnia ich przekazania do dyrektora oddziału terenowego Krajowego
Ośrodka.
Art. 40hf. 1. Producent surowca tytoniowego, który zaprzestał uprawy
tytoniu, informuje o tym dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka, który
wydał decyzję w sprawie wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 40ha.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dyrektor oddziału terenowego
Krajowego Ośrodka wykreśla, w drodze decyzji, producenta surowca tytoniowego
z rejestru, o którym mowa w art. 40ha.
3. W przypadku gdy producent surowca tytoniowego nie przekazał w terminie
informacji, o których mowa w art. 40hc ust. 1, oraz nie poinformował
o zaprzestaniu produkcji surowca tytoniowego, dyrektor oddziału terenowego
Krajowego Ośrodka, o którym mowa w ust. 1, wykreśla, w drodze decyzji,
producenta surowca tytoniowego z rejestru, o którym mowa w art. 40ha.
4. Producent surowca tytoniowego, który został wykreślony z rejestru,
o którym mowa w art. 40ha, i który nadal posiada surowiec tytoniowy, przekazuje
dyrektorowi oddziału terenowego Krajowego Ośrodka, który wydał decyzję
w sprawie wpisu do tego rejestru:
1) informacje o zawarciu umowy zbycia surowca tytoniowego, a następnie
zbyciu surowca tytoniowego, w terminie 30 dni od dnia dokonania każdej
z tych czynności albo
2) informacje, o których mowa w art. 40hd ust. 1.
5. Informacja, o której mowa w ust. 4 pkt 1, zawiera:
1) datę zawarcia umowy zbycia surowca tytoniowego;
2) rok uprawy tytoniu, z którego wyprodukowano zbywany surowiec tytoniowy;
3) nazwę, siedzibę, numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer
identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki
narodowej (REGON) nabywcy surowca tytoniowego;
4) wyrażoną w kilogramach masę surowca tytoniowego objętego umową zbycia
surowca tytoniowego, z podziałem na grupy odmian tytoniu, uzyskanego
z upraw na działkach ewidencyjnych;
2017-12-11
©Telksinoe s. 33/38
5) wyrażoną w kilogramach masę zbytego surowca tytoniowego objętego
umową zbycia surowca tytoniowego, z podziałem na grupy odmian tytoniu,
uzyskanego z upraw na działkach ewidencyjnych.
6. Przepisu art. 38q ust. 3 dotyczącego terminu zawarcia umowy nie stosuje
się w przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 1.
7. Do zniszczenia surowca tytoniowego, o którym mowa w ust. 4 pkt 2,
stosuje się przepisy art. 40hd ust. 2–14.
Art. 40hg. Dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka, który wydał
decyzję o wykreśleniu producenta, o którym mowa w art. 40hf ust. 4, z rejestru,
o którym mowa w art. 40ha, jest upoważniony do przeprowadzania kontroli
producenta surowca tytoniowego do czasu zbycia albo zniszczenia surowca
tytoniowego będącego w jego posiadaniu w dniu wykreślenia z tego rejestru.
Art. 40hh. 1. Krajowy Ośrodek przeprowadza kontrolę poprawności
sporządzenia oraz zgodności ze stanem faktycznym informacji zawartych we
wniosku, o którym mowa w art. 40hb ust. 2, oraz informacji, o których mowa
w art. 40hc ust. 1.
2. W ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, czynności kontrolne w danym
roku zbiorów są wykonywane co najmniej u 5% producentów surowca
tytoniowego.
3. W przypadku gdy z wykonanych czynności kontrolnych wynika, że
informacje zawarte w rejestrze, o którym mowa w art. 40ha, są niezgodne ze
stanem faktycznym, dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka dokonuje
z urzędu zmian w tym rejestrze oraz informuje producenta surowca tytoniowego
o dokonaniu tych zmian.
Art. 40hi. 1. Dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka wydaje,
w drodze decyzji, nakaz zniszczenia uprawy tytoniu na koszt podmiotu
prowadzącego tę uprawę, w przypadku gdy podmiot ten uprawia tytoń bez
uzyskania wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 40ha. Decyzja ta podlega
natychmiastowemu wykonaniu.
2. Zniszczenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się pod nadzorem osoby
upoważnionej przez Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka do wykonywania
czynności kontrolnych.
3. W przypadku gdy stwierdzona w wyniku wykonywania czynności
kontrolnych powierzchnia uprawy tytoniu jest większa co najmniej o 10% od
2017-12-11
©Telksinoe s. 34/38
powierzchni zgłoszonej przez producenta surowca tytoniowego w informacji,
o której mowa w art. 40hc ust. 1 pkt 7 lit. a, dyrektor oddziału terenowego
Krajowego Ośrodka wydaje, w drodze decyzji, nakaz zniszczenia uprawy tytoniu
na powierzchni przekraczającej powierzchnię zgłoszoną do Krajowego Ośrodka,
w danym roku uprawy, na koszt podmiotu prowadzącego uprawę. Do zniszczenia
uprawy tytoniu stosuje się przepis ust. 2.
4. Zniszczenie uprawy tytoniu w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3,
odbywa się przez zaoranie, przekopanie gruntu albo w inny sposób, który zapewni
skuteczne zniszczenie tej uprawy.
5. Z czynności zniszczenia uprawy tytoniu osoba upoważniona przez
Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka do wykonywania czynności
kontrolnych sporządza protokół. Do protokołu zniszczenia uprawy tytoniu
w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, przepisy art. 40hd ust. 5–14 stosuje
się odpowiednio.
Rozdział 9c
Przepisy o karach pieniężnych
Art. 40i. 1. Kto jako pierwszy nabywca będący przetwórcą lub dystrybutorem
nabywa, wbrew przepisom art. 38q ust. 1 lub 1a, bez pisemnej umowy lub bez
umowy zawartej w formie dokumentowej albo elektronicznej produkty rolne
należące do sektorów, o których mowa w art. 38q ust. 1, podlega karze pieniężnej
w wysokości 10% zapłaty w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca
2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221) za produkty
nabyte bez pisemnej umowy lub bez umowy zawartej w formie dokumentowej albo
elektronicznej.
1a. Kto jako pierwszy nabywca będący przetwórcą lub dystrybutorem
nabywa, wbrew przepisom art. 38q ust. 1 lub 1a, produkty rolne należące do
sektorów, o których mowa w art. 38q ust. 1, na podstawie umowy niespełniającej
warunków określonych w art. 148 ust. 2 lit. c ppkt ii, iii, iv, v lub vi lub
art. 168 ust. 4 lit. c ppkt ii, iii, iv, v lub vi rozporządzenia nr 1308/2013, podlega
karze pieniężnej w wysokości 1% zapłaty w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy
z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług za produkty nabyte wskutek
takiej umowy – za każdy niespełniony warunek.
1b. Kto jako pierwszy nabywca będący przetwórcą lub dystrybutorem
nabywa, wbrew przepisom art. 38q ust. 1 lub 1a, produkty rolne należące do
2017-12-11
©Telksinoe s. 35/38
sektorów, o których mowa w art. 38q ust. 1, na podstawie umowy niespełniającej
warunków określonych w:
1) art. 148 ust. 2 lit. a i c ppkt i rozporządzenia nr 1308/2013 – w przypadku
produktów rolnych należących do sektora, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. p
rozporządzenia nr 1308/2013, wyłącznie w zakresie mleka surowego,
2) art. 168 ust. 4 lit. a i c ppkt i rozporządzenia nr 1308/2013 – w przypadku
produktów rolnych należących do sektorów, o których mowa
w art. 1 ust. 2 lit. a, f, h, i, n, o, q, r, s oraz t rozporządzenia nr 1308/2013
– podlega karze pieniężnej w wysokości 4% zapłaty w rozumieniu art. 29a ust. 1
ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług za produkty nabyte
wskutek takiej umowy – za każdy niespełniony warunek.
1c. Kto jako pierwszy nabywca będący przetwórcą lub dystrybutorem
nabywa, wbrew przepisom art. 38q ust. 1 lub 1a, produkty rolne należące do
sektorów, o których mowa w art. 38q ust. 1, na podstawie umowy niespełniającej
warunków określonych w art. 125 lub art. 127 rozporządzenia nr 1308/2013 oraz
w załączniku X lub XI do tego rozporządzenia, z wyjątkiem warunku określonego
w punkcie I pkt 1 tych załączników – w przypadku produktów rolnych należących
do sektora, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. c rozporządzenia nr 1308/2013,
wyłącznie w zakresie buraków cukrowych, podlega karze pieniężnej w wysokości
5% zapłaty w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
od towarów i usług za produkty nabyte wskutek takiej umowy.
1d. W przypadku gdy umowa, o której mowa w art. 38q ust. 1 i 1a, nie spełnia
więcej niż jednego z warunków wymienionych w ust. 1a i 1b, kary pieniężne
sumują się, z tym że wysokość kary pieniężnej nie może przekroczyć 5% zapłaty
w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów
i usług za produkty nabyte wskutek takiej umowy.
2. Nie mają wpływu na obowiązek uiszczenia kary pieniężnej i jej wysokość
odstąpienie od umowy oraz czynności mające na celu zmniejszenie wartości
umowy, w szczególności obniżenie ceny z tytułu wad produktów i wystawienie
faktury korygującej.
Art. 40j. 1. Kary pieniężne, o których mowa w:
1) art. 40i ust. 1–1c,
2) art. 8 rozporządzenia 2017/40, w odniesieniu do pomocy, o której mowa
w art. 38u ust. 1 pkt 2
2017-12-11
©Telksinoe s. 36/38
– wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, dyrektor oddziału terenowego
Krajowego Ośrodka właściwy według miejsca siedziby lub zamieszkania nabywcy
albo wnioskodawcy.
2. Egzekucja nałożonych kar pieniężnych następuje w trybie przepisów o
postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
3. Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na
rachunek bankowy Krajowego Ośrodka, w terminie 14 dni od dnia, w którym
decyzja o nałożeniu kary stała się ostateczna.
Rozdział 9d
Przepisy karne
Art. 40k. 1. Kto, będąc producentem surowca tytoniowego, nie przekazuje
informacji, o których mowa w art. 40hc ust. 1, albo przekazuje te informacje po
upływie terminu lub przekazuje informacje niepełne lub niezgodne ze stanem
faktycznym, podlega karze grzywny.
2. Nie podlega karze kto, będąc producentem surowca tytoniowego,
w przekazanej informacji, o której mowa w art. 40hc ust. 1 pkt 1 i pkt 7 lit. a, podał
powierzchnię uprawy poszczególnych grup odmian tytoniu, która różni się nie
więcej niż o 5% od rzeczywistej powierzchni upraw ustalonej w wyniku kontroli.
3. Nie podlega karze ten, w odniesieniu do którego wydano decyzję
o zniszczeniu uprawy tytoniu i dokonano tego zniszczenia w przypadku, o którym
mowa w art. 40hi ust. 3.
Art. 40l. Orzekanie w sprawach, o których mowa w art. 40k, następuje
w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania
w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2016 r. poz. 1713, z późn. zm.3)).
Rozdział 10
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 41–50. (pominięte)
Rozdział 11
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 51–54. (pominięte)
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948
oraz z 2017 r. poz. 708, 962, 966, 1477 i 1543.
2017-12-11
©Telksinoe s. 37/38
Art. 55. 1. Agencja Rezerw Materiałowych przejmie od Agencji zadania
i obowiązki związane z gromadzeniem i gospodarowaniem państwowymi
rezerwami produktów rolnych oraz produktów i półproduktów żywnościowych.
2. Agencja przekaże Agencji Rezerw Materiałowych środki rzeczowe
i finansowe przeznaczone na realizację zadań i obowiązków, o których mowa
w ust. 1, w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy.
3. W terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy pracownicy
Agencji zatrudnieni w Centrali oraz w oddziałach terenowych na stanowiskach
pracy związanych z wykonywaniem zadań realizowanych w zakresie gromadzenia
i gospodarowania rezerwami, stają się pracownikami Agencji Rezerw
Materiałowych, z zachowaniem wymogów, o których mowa w art. 231 Kodeksu
pracy.
4. Agencja Rezerw Materiałowych staje się stroną umów i porozumień
zawartych przez Agencję związanych z gospodarowaniem rezerwami
państwowymi produktów rolnych, produktów i półproduktów żywnościowych.
5. (uchylony)
Art. 56. 1. W postępowaniach administracyjnych wszczętych przez Prezesa
Agencji oraz ministra właściwego do spraw rynków rolnych na podstawie
art. 22 ustawy, o której mowa w art. 43, i niezakończonych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy, organami właściwymi w tych sprawach stają się
odpowiednio Prezes Agencji Rezerw Materiałowych albo minister właściwy do
spraw gospodarki.
2. Organy prowadzące postępowania, o których mowa w ust. 1, przekażą
odpowiednio Prezesowi Agencji Rezerw Materiałowych albo ministrowi
właściwemu do spraw gospodarki akta tych postępowań, w terminie 30 dni od dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 57. (pominięty)
Art. 58. Tracą moc:
1) ustawa z dnia 7 czerwca 1990 r. o utworzeniu Agencji Rynku Rolnego
(Dz. U. z 1997 r. poz. 951, z późn. zm.4));
2) ustawa z dnia 11 stycznia 2001 r. o regulacji rynku skrobi ziemniaczanej
(Dz. U. poz. 83 oraz z 2004 r. poz. 177);
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. poz. 550,
z 2001 r. poz. 320, 875 i 1446, z 2002 r. poz. 1085 i 2059 oraz z 2004 r. poz. 40.
2017-12-11
©Telksinoes. 38/38
3) ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o regulacji rynku cukru (Dz. U. poz. 810
i 1322, z 2002 r. poz. 1086 oraz z 2003 r. poz. 923).
Art. 59. Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą
Polską członkostwa w Unii Europejskiej5), z wyjątkiem art. 12 ust. 2, art. 16,
art. 17, art. 20–23, art. 43, art. 48, art. 51, art. 52, art. 53 ust. 1 pkt 4 i art. 54–56,
które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia6).
5)
Rzeczpospolita Polska uzyskała członkostwo w Unii Europejskiej z dniem 1 maja 2004 r.
6)
Ustawa została ogłoszona w dniu 15 marca 2004 r.
2017-12-11
Do góry