Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/27

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2017 r.

poz. 1261, 2111,

z 2018 r. poz. 138, 650, 1490.

U S T A W A

z dnia 14 marca 1985 r.

o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

Rozdział 1

Zadania i zakres działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej

Art. 1. Państwowa Inspekcja Sanitarna jest powołana do realizacji zadań

z zakresu zdrowia publicznego, w szczególności poprzez sprawowanie nadzoru nad

warunkami:

1) higieny środowiska,

2) higieny pracy w zakładach pracy,

3) higieny radiacyjnej,

4) higieny procesów nauczania i wychowania,

5) higieny wypoczynku i rekreacji,

6) zdrowotnymi żywności, żywienia i przedmiotów użytku,

7) higieniczno-sanitarnymi, jakie powinien spełniać personel medyczny, sprzęt oraz

pomieszczenia, w których są udzielane świadczenia zdrowotne

– w celu ochrony zdrowia ludzkiego przed niekorzystnym wpływem szkodliwości

i uciążliwości środowiskowych, zapobiegania powstawaniu chorób, w tym chorób

zakaźnych i zawodowych.

Art. 2. Wykonywanie zadań określonych w art. 1 polega na sprawowaniu

zapobiegawczego i bieżącego nadzoru sanitarnego oraz prowadzeniu działalności

zapobiegawczej i przeciwepidemicznej w zakresie chorób zakaźnych i innych chorób

powodowanych warunkami środowiska, a także na prowadzeniu działalności

oświatowo-zdrowotnej.

Art. 3. Do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie

zapobiegawczego nadzoru sanitarnego należy w szczególności:

1) opiniowanie projektów planów zagospodarowania przestrzennego

województwa, miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, studium

uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy;

1a) uzgadnianie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod względem

wymagań higienicznych i zdrowotnych;

05.09.2018

©Telksinoe s. 2/27

2) uzgadnianie dokumentacji projektowej pod względem wymagań higienicznych

i zdrowotnych dotyczących:

a) budowy oraz zmiany sposobu użytkowania obiektów budowlanych, statków

morskich, żeglugi śródlądowej i powietrznych,

b) nowych materiałów i procesów technologicznych przed ich zastosowaniem

w produkcji lub budownictwie;

3) uczestniczenie w dopuszczeniu do użytku obiektów budowlanych, statków

morskich, żeglugi śródlądowej i powietrznych oraz środków komunikacji

lądowej;

4) inicjowanie przedsięwzięć oraz prac badawczych w dziedzinie zapobiegania

negatywnym wpływom czynników i zjawisk fizycznych, chemicznych

i biologicznych na zdrowie ludzi.

Art. 4. 1. Do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie

bieżącego nadzoru sanitarnego należy kontrola przestrzegania przepisów

określających wymagania higieniczne i zdrowotne, w szczególności dotyczących:

1) higieny środowiska, a zwłaszcza wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi,

powietrza w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi, gleby, wód

i innych elementów środowiska w zakresie ustalonym w odrębnych przepisach;

2) utrzymania należytego stanu higienicznego nieruchomości, zakładów pracy,

instytucji, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej, dróg, ulic oraz

osobowego i towarowego transportu kolejowego, drogowego, lotniczego i

morskiego;

3) warunków produkcji, transportu, przechowywania i sprzedaży żywności oraz

warunków żywienia zbiorowego;

3a) nadzoru nad jakością zdrowotną żywności;

4) warunków zdrowotnych produkcji i obrotu przedmiotami użytku, materiałów

i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, kosmetykami oraz innymi

wyrobami mogącymi mieć wpływ na zdrowie ludzi;

5) warunków zdrowotnych środowiska pracy, a zwłaszcza zapobiegania

powstawaniu chorób zawodowych i innych chorób związanych z warunkami

pracy;

6) higieny pomieszczeń i wymagań w stosunku do sprzętu używanego w szkołach

i innych placówkach oświatowo-wychowawczych, szkołach wyższych oraz

w ośrodkach wypoczynku;

7) higieny procesów nauczania;

05.09.2018

©Telksinoes. 3/27

8) przestrzegania przez producentów, importerów, osoby wprowadzające do obrotu,

stosujące lub eksportujące substancje chemiczne, ich mieszaniny lub wyroby

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach

chemicznych i ich mieszaninach (Dz. U. z 2015 r. poz. 1203 oraz z 2016 r. poz.

2003) obowiązków wynikających z tej ustawy oraz z rozporządzeń Wspólnot

Europejskich w niej wymienionych;

8a) (uchylony)

8b) (uchylony)

9) przestrzegania przez podmioty wprowadzające do obrotu prekursory kategorii 2

i 3 obowiązków wynikających z ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.

o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2017 r. poz. 783), rozporządzenia (WE)

Parlamentu Europejskiego i Rady nr 273/2004 z dnia 11 lutego 2004 r.

w sprawie prekursorów narkotykowych oraz rozporządzenia (WE) Rady

nr 111/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. określającego zasady nadzorowania

handlu prekursorami narkotyków pomiędzy Wspólnotą a państwami trzecimi;

9a) zakazu wytwarzania i wprowadzania do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych

w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii;

10) wymagań określonych w przepisach o zawartości niektórych substancji w dymie

papierosowym;

11) wymagań określonych w ustawie z dnia 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia

przed następstwami korzystania z solarium (Dz. U. poz. 2111).

2. Do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie bieżącego

nadzoru sanitarnego należy również:

1) kontrola przestrzegania przepisów dotyczących wprowadzania do obrotu

produktów biobójczych i substancji czynnych oraz ich stosowania w działalności

zawodowej;

1a) kontrola przestrzegania przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.

o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2018 r. poz. 1030 i 1490), dotyczących

prowadzenia przez przedsiębiorców działalności w zakresie wytwarzania,

przetwarzania, przerabiania, przywozu, wywozu, wewnątrzwspólnotowej

dostawy lub wewnątrzwspólnotowego nabycia oraz wprowadzania do obrotu

nowej substancji psychoaktywnej, w tym w postaci mieszaniny lub w wyrobie;

2) kontrola przestrzegania przepisów ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r.

o mikroorganizmach i organizmach genetycznie zmodyfikowanych (Dz. U.

05.09.2018

©Telksinoe s. 4/27

z 2015 r. poz. 806 oraz z 2016 r. poz. 2003), w zakresie warunków dotyczących

higieny pracy w zakładach inżynierii genetycznej;

3) kontrola przestrzegania przepisów rozporządzenia (WE)

nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r.

w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz. Urz. UE L

268 z 18.10.2003, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 32,

str. 432), w zakresie identyfikacji organizmów genetycznie zmodyfikowanych

w żywności oraz znakowania żywności genetycznie zmodyfikowanej;

4) kontrola przestrzegania przepisów rozporządzenia (WE)

nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r.

dotyczącego możliwości śledzenia i etykietowania organizmów

zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów

paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie

i zmieniającego dyrektywę 2001/18/WE (Dz. Urz. UE L 268 z 18.10.2003, str.

24, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 32, str.

455), w zakresie przekazywania i przechowywania wymaganej dokumentacji

dotyczącej żywności genetycznie zmodyfikowanej;

5) kontrola przestrzegania przepisów rozporządzenia (WE)

nr 1946/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r.

w sprawie transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie

zmodyfikowanych (Dz. Urz. UE L 287 z 05.11.2003, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie

wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 650), w zakresie transgranicznego

przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych

do bezpośredniego wykorzystania jako żywność w rozumieniu przepisów tego

rozporządzenia.

3. Wykonując kontrolę, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, Państwowa Inspekcja

Sanitarna kontroluje również spełnianie przez podmiot kontrolowany obowiązków, o

których mowa w art. 23r ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2017 r. poz. 220, 791 i 1089), oraz może kontrolować spełnianie przez

podmiot kontrolowany obowiązku, o którym mowa w art. 23r ust. 4 ustawy z dnia 10

kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne.

Art. 5. Do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie

zapobiegania i zwalczania chorób, o których mowa w art. 2, należy:

1) dokonywanie analiz i ocen epidemiologicznych;

05.09.2018

©Telksinoe s. 5/27

2) opracowywanie programów i planów działalności zapobiegawczej

i przeciwepidemicznej, przekazywanie ich do realizacji podmiotom leczniczym

w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej oraz kontrola realizacji tych

programów i planów;

3) ustalanie zakresu i terminów szczepień ochronnych oraz sprawowanie nadzoru

w tym zakresie;

4) wydawanie zarządzeń i decyzji lub występowanie do innych organów o ich

wydanie – w wypadkach określonych w przepisach o zwalczaniu chorób

zakaźnych;

4a) wydawanie decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej lub decyzji o braku

podstaw do jej stwierdzenia;

5) planowanie i organizowanie sanitarnego zabezpieczenia granic państwa;

6) nadzór sanitarny nad ruchem pasażerskim i towarowym w morskich i lotniczych

portach oraz przystaniach;

7) udzielanie poradnictwa w zakresie spraw sanitarno-epidemiologicznych

lekarzom okrętowym i personelowi pomocniczo-lekarskiemu, zatrudnionemu na

statkach morskich, żeglugi śródlądowej i powietrznych;

8) kierowanie akcją sanitarną przy masowych przemieszczeniach ludności,

zjazdach i zgromadzeniach.

Art. 6. Państwowa Inspekcja Sanitarna inicjuje, organizuje, prowadzi,

koordynuje i nadzoruje działalność oświatowo-zdrowotną w celu ukształtowania

odpowiednich postaw i zachowań zdrowotnych, a w szczególności:

1) inicjuje i wytycza kierunki przedsięwzięć zmierzających do zaznajamiania

społeczeństwa z czynnikami szkodliwymi dla zdrowia, popularyzowania zasad

higieny i racjonalnego żywienia, metod zapobiegania chorobom oraz

umiejętności udzielania pierwszej pomocy;

2) pobudza aktywność społeczną do działań na rzecz własnego zdrowia;

3) udziela porad i informacji w zakresie zapobiegania i eliminowania negatywnego

wpływu czynników i zjawisk fizycznych, chemicznych i biologicznych na

zdrowie ludzi;

4) ocenia działalność oświatowo-zdrowotną prowadzoną przez szkoły i inne

placówki oświatowo-wychowawcze, szkoły wyższe oraz środki masowego

przekazywania, podmioty lecznicze oraz inne podmioty, instytucje i organizacje,

a także udziela im pomocy w prowadzeniu tej działalności.

05.09.2018

©Telksinoe s. 6/27

Art. 6a. 1. Do zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej należy również

wydawanie opinii co do zgodności z warunkami sanitarnymi określonymi przepisami

Unii Europejskiej przedsięwzięć i zrealizowanych inwestycji, których realizacja jest

wspomagana przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ze środków

pochodzących z funduszy Unii Europejskiej.

2. Opinie, o których mowa w ust. 1, są wydawane na wniosek podmiotu

ubiegającego się o pomoc finansową.

Rozdział 2

Organizacja Państwowej Inspekcji Sanitarnej

Art. 7. 1. Państwowa Inspekcja Sanitarna podlega ministrowi właściwemu do

spraw zdrowia.

2. Państwową Inspekcją Sanitarną kieruje Główny Inspektor Sanitarny jako

centralny organ administracji rządowej.

3. Główny Inspektor Sanitarny zadania wykonuje przy pomocy Głównego

Inspektoratu Sanitarnego.

4. Organizację Głównego Inspektoratu Sanitarnego określa statut nadany

w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

Art. 8. 1. Główny Inspektor Sanitarny jest centralnym organem administracji

rządowej podległym ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.

2. Głównego Inspektora Sanitarnego powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród

osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek

ministra właściwego do spraw zdrowia.

3. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Inspektora Sanitarnego.

4. Zastępców Głównego Inspektora Sanitarnego w liczbie 2 powołuje, spośród

osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, minister właściwy

do spraw zdrowia, na wniosek Głównego Inspektora Sanitarnego. Minister właściwy

do spraw zdrowia, na wniosek Głównego Inspektora Sanitarnego, odwołuje jego

zastępców.

5. Nadzór nad Głównym Inspektorem Sanitarnym sprawuje minister właściwy

do spraw zdrowia.

6. Stanowisko Głównego Inspektora Sanitarnego może zajmować osoba, która:

1) jest lekarzem i uzyskała, w trybie przewidzianym w odrębnych przepisach,

specjalizację w dziedzinie medycyny mającej zastosowanie w realizacji zadań

Państwowej Inspekcji Sanitarnej;

05.09.2018

©Telksinoe s. 7/27

2) jest obywatelem polskim;

3) korzysta z pełni praw publicznych;

4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne

przestępstwo skarbowe;

5) posiada kompetencje kierownicze;

6) posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na

stanowisku kierowniczym;

7) posiada wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Państwowej

Inspekcji Sanitarnej.

7. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz

specjalizacji w dziedzinach medycyny mających zastosowanie w realizacji zadań

Państwowej Inspekcji Sanitarnej, mając na względzie jej zadania.

8. Informację o naborze na stanowisko Głównego Inspektora Sanitarnego

ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym

w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i Biuletynie

Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno

zawierać:

1) nazwę i adres urzędu;

2) określenie stanowiska;

3) wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4) zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5) wskazanie wymaganych dokumentów;

6) termin i miejsce składania dokumentów;

7) informację o metodach i technikach naboru.

9. Termin, o którym mowa w ust. 8 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od

dnia opublikowania ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa

Rady Ministrów.

10. Nabór na stanowisko Głównego Inspektora Sanitarnego przeprowadza

zespół, powołany przez ministra właściwego do spraw zdrowia, liczący co najmniej

3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych

kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę

niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór,

w szczególności wiedzę z dziedziny medycyny lub ochrony zdrowia mających

zastosowanie w realizacji zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej, oraz kompetencje

kierownicze.

05.09.2018

©Telksinoe s. 8/27

11. Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 10,

może być dokonana na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu,

która posiada odpowiednie kwalifikacje do dokonania tej oceny.

12. Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 11, mają obowiązek

zachowania w tajemnicy informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko,

uzyskanych w trakcie naboru.

13. W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których

przedstawia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.

14. Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający:

1) nazwę i adres urzędu;

2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;

3) imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów

uszeregowanych według poziomu spełniania przez nich wymagań określonych

w ogłoszeniu o naborze;

4) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5) uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6) skład zespołu.

15. Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji

w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Informacja o wyniku naboru zawiera:

1) nazwę i adres urzędu;

2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3) imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania

w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu

kandydata.

16. Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady

Ministrów ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

17. Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 4,

powołuje Główny Inspektor Sanitarny.

18. Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa

w ust. 4, stosuje się odpowiednio ust. 6–16, z tym że co najmniej jeden z zastępców

Głównego Inspektora Sanitarnego powinien być lekarzem, który uzyskał, w trybie

przewidzianym w odrębnych przepisach, specjalizację w dziedzinie medycyny

mającej zastosowanie w realizacji zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej lub posiada

05.09.2018

©Telksinoe s. 9/27

wyższe wykształcenie i uzyskał specjalizację w dziedzinie medycyny lub ochrony

zdrowia mających zastosowanie w realizacji zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Art. 8a. 1. Główny Inspektor Sanitarny:

1) ustala ogólne kierunki działania organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz

koordynuje i nadzoruje działalność tych organów;

2) zarządza systemem wymiany informacji w ramach systemów wymiany

informacji, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 2,

w zakresie dotyczącym zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

1) (uchylony)

2) wykaz systemów wymiany informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2 oraz

zasady zarządzania przez Głównego Inspektora Sanitarnego wymianą tych

informacji w zakresie dotyczącym zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej

– mając na celu zapewnienie sprawnego zarządzania wymianą tych informacji oraz

jednolitej oceny ryzyka sanitarnego.

3. Główny Inspektor Sanitarny może w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa

sanitarnego wydawać organom Państwowej Inspekcji Sanitarnej polecenia dotyczące

podjęcia określonych czynności zapobiegawczych lub kontrolnych oraz żądać od nich

informacji w tym zakresie. O wydaniu takiego polecenia Główny Inspektor Sanitarny

zawiadamia właściwego wojewodę lub starostę.

Art. 9. 1. Organem doradczym i opiniodawczym Głównego Inspektora

Sanitarnego w sprawach objętych zakresem działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej

jest Rada Sanitarno-Epidemiologiczna, powoływana na okres trzech lat.

2. Rada Sanitarno-Epidemiologiczna składa się z przewodniczącego, sekretarza

i 15 członków, których powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw zdrowia na

wniosek Głównego Inspektora Sanitarnego, spośród pracowników nauki i osób

posiadających wybitne przygotowanie praktyczne z dziedziny sanitarno-

-epidemiologicznej. W pracach Rady, na zaproszenie Głównego Inspektora

Sanitarnego, uczestniczą przedstawiciele centralnych organów administracji

rządowej, jednostek samorządu terytorialnego oraz związków zawodowych,

organizacji pracodawców i organizacji społecznych statutowo zajmujących się

problemami sanitarno-epidemiologicznymi.

05.09.2018

©Telksinoe s. 10/27

2a. W ramach Rady Sanitarno-Epidemiologicznej tworzy się, działający jako

organ opiniodawczo-doradczy Głównego Inspektora Sanitarnego, Zespół do spraw

Suplementów Diety, zwany dalej „Zespołem”.

2b. Do zadań Zespołu należy:

1) wsparcie merytoryczne i naukowe Głównego Inspektora Sanitarnego przy

wyjaśnianiu okoliczności dotyczących produktów objętych powiadomieniem,

o których mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o

bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2017 r. poz. 149 i 60), poprzez

opracowywanie pisemnych opinii w formie uchwał podejmowanych większością

głosów członków Zespołu;

2) przygotowanie listy składników roślinnych z uwzględnieniem ich

maksymalnych dawek w suplementach diety;

3) określanie maksymalnych dawek witamin i składników mineralnych w zalecanej

dziennej porcji w suplementach diety, powyżej których wykazują one działanie

lecznicze;

4) monitorowanie interakcji i działań niepożądanych suplementów diety.

3. Rada Sanitarno-Epidemiologiczna działa na podstawie uchwalonego przez

siebie regulaminu zatwierdzonego, w drodze zarządzenia, przez Głównego Inspektora

Sanitarnego.

Art. 10. 1. Zadania Państwowej Inspekcji Sanitarnej określone w rozdziale

1 wykonują następujące organy:

1) Główny Inspektor Sanitarny;

2) państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, jako organ rządowej administracji

zespolonej w województwie;

3) państwowy powiatowy inspektor sanitarny, jako organ rządowej administracji

zespolonej w powiecie;

4) państwowy graniczny inspektor sanitarny dla obszarów przejść granicznych

drogowych, kolejowych, lotniczych, rzecznych i morskich, portów lotniczych

i morskich oraz jednostek pływających na obszarze wód terytorialnych.

1a. Obszar działania państwowego powiatowego inspektora sanitarnego może

obejmować kilka powiatów.

1b. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw administracji publicznej, w przypadku, o którym mowa

w ust. 1a, określi, w drodze rozporządzenia, terytorialny obszar działania i siedzibę

05.09.2018

©Telksinoe s. 11/27

państwowego powiatowego inspektora sanitarnego oraz podległą mu stację sanitarno-

-epidemiologiczną, mając na względzie dostosowanie właściwości terytorialnej

państwowych powiatowych inspektorów sanitarnych do potrzeb Państwowej Inspekcji

Sanitarnej w stosunku do realizowanych zadań.

2. Organy, wymienione w ust. 1, wykonują zadania Państwowej Inspekcji

Sanitarnej zgodnie z kompetencjami określonymi w ustawie i w przepisach

odrębnych.

3. (uchylony)

4. Państwowy wojewódzki, państwowy powiatowy i państwowy graniczny

inspektor sanitarny kierują działalnością odpowiednio wojewódzkiej, powiatowej

i granicznej stacji sanitarno-epidemiologicznej.

4a. Uprawnienia podmiotu tworzącego w rozumieniu przepisów o działalności

leczniczej w stosunku do wojewódzkiej i powiatowej stacji sanitarno-

-epidemiologicznej posiada wojewoda.

4b. Uprawnienia podmiotu tworzącego w rozumieniu przepisów o działalności

leczniczej w stosunku do granicznej stacji sanitarno-epidemiologicznej posiada

Główny Inspektor Sanitarny.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia, wykaz

granicznych stacji sanitarno-epidemiologicznych, uwzględniając w szczególności

terytorialny zakres działania oraz siedziby państwowych granicznych inspektorów

sanitarnych.

6. (uchylony)

7. Ilekroć w dalszych przepisach ustawy jest mowa o państwowym inspektorze

sanitarnym bez bliższego rozróżnienia, to przepisy te odnoszą się do państwowego

wojewódzkiego, państwowego powiatowego i państwowego granicznego inspektora

sanitarnego.

Art. 11. 1. Państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego i jego zastępcę

powołuje i odwołuje wojewoda za zgodą Głównego Inspektora Sanitarnego.

2. Państwowego granicznego inspektora sanitarnego i jego zastępcę powołuje

i odwołuje Główny Inspektor Sanitarny za zgodą wojewody właściwego ze względu

na siedzibę państwowego granicznego inspektora sanitarnego.

3. Państwowego powiatowego inspektora sanitarnego i jego zastępcę powołuje

i odwołuje starosta za zgodą państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego.

05.09.2018

©Telksinoe s. 12/27

4. Jeżeli obszar działania państwowego powiatowego inspektora sanitarnego

obejmuje dwa lub więcej powiaty, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego

i jego zastępcę powołuje i odwołuje, za zgodą państwowego wojewódzkiego

inspektora sanitarnego, starosta powiatu, w którym państwowy powiatowy inspektor

sanitarny ma siedzibę, po zasięgnięciu opinii pozostałych zainteresowanych starostów.

5. Powołanie na stanowisko państwowego inspektora sanitarnego następuje na

okres 5 lat.

6. Wojewoda na wniosek Głównego Inspektora Sanitarnego i starosta na

wniosek Głównego Inspektora Sanitarnego lub państwowego wojewódzkiego

inspektora sanitarnego mogą w każdym czasie odwołać, odpowiednio, państwowego

wojewódzkiego inspektora sanitarnego albo państwowego powiatowego inspektora

sanitarnego, jeżeli przemawia za tym interes służby, a w szczególności jeżeli

działalność tego państwowego inspektora sanitarnego lub podległej mu jednostki

może zagrozić prawidłowemu wykonywaniu zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

a zwłaszcza naruszyć bezpieczeństwo sanitarne na terenie właściwości danej

jednostki.

Art. 12. 1. W rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego,

w sprawach należących do zakresu zadań i kompetencji Państwowej Inspekcji

Sanitarnej, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, organem właściwym jest państwowy

powiatowy lub państwowy graniczny inspektor sanitarny, z zastrzeżeniem ust. 1a.

1a. Państwowy wojewódzki inspektor sanitarny jest:

1) organem właściwym w stosunku do podmiotów, dla których powiat jest organem

założycielskim lub organem prowadzącym, lub w których powiat jest podmiotem

dominującym;

2) organem właściwym w zakresie higieny radiacyjnej;

3) organem właściwym w zakresie warunków dotyczących higieny pracy

w zakładach inżynierii genetycznej.

2. W postępowaniu administracyjnym organami wyższego stopnia w rozumieniu

Kodeksu postępowania administracyjnego są:

1) w stosunku do państwowego powiatowego i państwowego granicznego

inspektora sanitarnego – państwowy wojewódzki inspektor sanitarny;

2) w stosunku do państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego – Główny

Inspektor Sanitarny.

05.09.2018

©Telksinoe s. 13/27

Art. 12a. 1. Główny Inspektor Sanitarny w przypadku zagrożenia

bezpieczeństwa sanitarnego w zakresie należącym do właściwości Państwowej

Inspekcji Sanitarnej ustala szczegółowe zasady postępowania państwowych

inspektorów sanitarnych.

2. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują państwowemu

wojewódzkiemu inspektorowi sanitarnemu w stosunku do państwowych

powiatowych inspektorów sanitarnych.

3. Właściwy państwowy powiatowy inspektor sanitarny oraz państwowy

wojewódzki inspektor sanitarny przedstawiają przynajmniej raz w roku odpowiednio

radzie powiatu albo sejmikowi województwa informację o stanie bezpieczeństwa

sanitarnego powiatu albo województwa.

3a. W związku z przedłożoną informacją, o której mowa w ust. 3, radzie powiatu

i sejmikowi województwa służy prawo występowania, w drodze uchwały,

z wnioskami o podjęcie działań przez właściwy organ Państwowej Inspekcji

Sanitarnej w celu zapewnienia należytego stanu bezpieczeństwa sanitarnego.

3b. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) w przypadkach bezpośredniego

zagrożenia bezpieczeństwa sanitarnego na terenie gminy, a w szczególności

zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, może wystąpić do właściwego państwowego

powiatowego inspektora sanitarnego z wnioskiem o podjęcie działań zmierzających

do usunięcia tego zagrożenia.

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. (uchylony)

7. (uchylony)

Art. 12b. (uchylony)

Art. 12c. (uchylony)

Art. 13. 1. Państwowym inspektorem sanitarnym może być osoba, która:

1) jest obywatelem polskim;

2) ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw

publicznych;

3) posiada następujące kwalifikacje:

a) jest lekarzem i uzyskała, w trybie przewidzianym w odrębnych przepisach,

specjalizację przewidzianą w wykazie specjalizacji określonym na

podstawie art. 8 ust. 7,

05.09.2018

©Telksinoe s. 14/27

b) posiada tytuł zawodowy magistra i uzyskała dodatkowe kwalifikacje

mające zastosowanie w realizacji zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

które określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw

zdrowia mając na względzie zadania i zakres działania Państwowej

Inspekcji Sanitarnej;

4) swoją postawą obywatelską daje rękojmię należytego wykonywania zadań

pracownika organu państwowego;

5) posiada stan zdrowia pozwalający na zatrudnienie na określonym stanowisku.

2. Do państwowych inspektorów sanitarnych stosuje się przepisy dotyczące

pracowników jednostek budżetowych będących podmiotami leczniczymi.

3. Do państwowych inspektorów sanitarnych oraz ich zastępców stosuje się

przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności

gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (Dz. U. z 2006 r. poz. 1584,

z późn. zm.1)), odnoszące się do osób, o których mowa w art. 2 pkt 11 tej ustawy,

z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

4. Naruszenie zakazów, o których mowa w art. 4 ustawy wymienionej w ust. 3,

przez państwowego inspektora sanitarnego lub jego zastępcę stanowi podstawę do

odwołania ze stanowiska.

5. Oświadczenie, o którym mowa w art. 10 ustawy wymienionej w ust. 3,

składają odpowiednio:

1) państwowi powiatowi inspektorzy sanitarni oraz ich zastępcy – starostom;

2) państwowi wojewódzcy inspektorzy sanitarni i ich zastępcy – wojewodom;

3) państwowi graniczni inspektorzy sanitarni i ich zastępcy – Głównemu

Inspektorowi Sanitarnemu.

Art. 13a. 1. Pracownik Państwowej Inspekcji Sanitarnej, o którym mowa

w art. 14 ust. 1, bez zgody właściwego państwowego inspektora sanitarnego, nie

może:

1) prowadzić działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia

6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646), a także zarządzać

taką działalnością lub być przedstawicielem czy pełnomocnikiem

w prowadzeniu takiej działalności;

2) wykonywać dodatkowych zajęć zarobkowych.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. poz. 1458,

z 2009 r. poz. 1375, z 2010 r. poz. 1228, z 2015 r. poz. 1635, z 2016 r. poz. 1202, 1948, 2074, 2103,

2260 i 2261 oraz z 2017 r. poz. 730.

05.09.2018

©Telksinoe s. 15/27

2. Prowadzenie działalności gospodarczej, zarządzanie taką działalnością lub

bycie przedstawicielem czy pełnomocnikiem w prowadzeniu takiej działalności albo

wykonywanie dodatkowych zajęć zarobkowych nie może pozostawać w sprzeczności

z obowiązkami pracownika lub wywoływać podejrzenia o jego stronniczość lub

interesowność.

Art. 14. 1. Pracownikom Państwowej Inspekcji Sanitarnej wykonującym

czynności kontrolne przysługuje dodatek specjalny do wynagrodzenia.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, tryb

przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1, a także jego wysokość,

uwzględniając w szczególności, przy określaniu trybu przyznawania dodatku –

zadania, które będą zaliczane do czynności kontrolnych.

Art. 15. 1. Państwowy inspektor sanitarny wykonuje zadania przy pomocy

podległej mu stacji sanitarno-epidemiologicznej.

1a. (uchylony)

1b. (uchylony)

2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

1) kwalifikacje wymagane na poszczególne stanowiska pracy w stacji sanitarno-

-epidemiologicznej, uwzględniając kwalifikacje zawodowe, wykształcenie,

specjalizacje, szkolenia oraz wymagany staż pracy;

2) wzór legitymacji służbowej pracownika stacji sanitarno-epidemiologicznej.

3. Stacja sanitarno-epidemiologiczna jest jednostką budżetową będącą

podmiotem leczniczym finansowanym z budżetu państwa.

Art. 15a. 1. Stacje sanitarno-epidemiologiczne określone w wykazach,

o których mowa w ust. 2, wykonują badania laboratoryjne w zakresie nadzoru

sanitarnego, działając w zintegrowanym systemie badań laboratoryjnych i pomiarów.

Przez zintegrowany system badań laboratoryjnych i pomiarów rozumie się jednolity

sposób wykonywania badań laboratoryjnych i pomiarów.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

wykazy stacji sanitarno-epidemiologicznych wykonujących badania laboratoryjne

i pomiary ze wskazaniem obszaru, dla którego dana stacja wykonuje ni eodpłatnie

badania laboratoryjne i pomiary, mając na względzie zapewnienie dostępności badań

laboratoryjnych i pomiarów przez stacje sanitarno-epidemiologiczne wykonujące

nadzór sanitarny.

05.09.2018

©Telksinoe s. 16/27

3. Państwowy inspektor sanitarny kierujący stacją sanitarno-epidemiologiczną

wykonującą badania laboratoryjne i pomiary w zintegrowanym systemie badań

laboratoryjnych i pomiarów nie może odmówić wykonania badań na rzecz innej stacji

sanitarno-epidemiologicznej działającej na tym samym obszarze określonym

w przepisach, o których mowa w ust. 2.

Art. 16. (uchylony)

Art. 17. (uchylony)

Art. 18. (uchylony)

Art. 19. (uchylony)

Art. 20. 1. W Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej, Służbie

Ochrony Państwa, jednostkach organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych i przez niego nadzorowanych, podmiotach leczniczych

tworzonych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, urzędzie

obsługującym ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz w jednostkach

organizacyjnych Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu

i Centralnego Biura Antykorupcyjnego zadania Państwowej Inspekcji Sanitarnej

wykonuje Państwowa Inspekcja Sanitarna Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i

Administracji finansowana z budżetu państwa.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia,

organizację oraz zasady i tryb wykonywania zadań przez Państwową Inspekcję

Sanitarną Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji:

1) na terenie urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw wewnętrznych

oraz jednostek organizacyjnych podległych temu ministrowi i przez niego

nadzorowanych,

2) na terenie podmiotów leczniczych tworzonych przez ministra właściwego do

spraw wewnętrznych,

3) w stosunku do pracowników jednostek, o których mowa w pkt 1, oraz

funkcjonariuszy Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej i Służby

Ochrony Państwa

– uwzględniając specyfikę zadań wykonywanych przez Państwową Inspekcję

Sanitarną Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji i potrzebę zapewnienia

sprawnego działania tej Inspekcji.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Szefów

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego Biura

05.09.2018

©Telksinoe s. 17/27

Antykorupcyjnego, określi, w drodze rozporządzenia, organizację oraz zasady i tryb

wykonywania zadań przez Państwową Inspekcję Sanitarną Ministerstwa Spraw

Wewnętrznych i Administracji na terenie obiektów Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz

w stosunku do funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji

Wywiadu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego, uwzględniając specyfikę zadań

wykonywanych przez Państwową Inspekcję Sanitarną Ministerstwa Spraw

Wewnętrznych i Administracji i potrzebę zapewnienia sprawnego działania tej

Inspekcji.

Art. 20a. 1. Na terenach jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi

Obrony Narodowej, w rejonach zakwaterowania przejściowego jednostek

wojskowych oraz w stosunku do wojsk obcych przebywających na terytorium Rzeczy-

pospolitej Polskiej oraz przemieszczających się przez to terytorium, zadania

Państwowej Inspekcji Sanitarnej wykonują organy Wojskowej Inspekcji Sanitarnej,

finansowanej z budżetu państwa.

1a. Organy Wojskowej Inspekcji Sanitarnej wykonują zadania przy pomocy

podległych im wojskowych ośrodków medycyny prewencyjnej, będących podmiotami

leczniczymi.

2. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, organizację

oraz warunki i tryb wykonywania zadań przez Wojskową Inspekcję Sanitarną:

1) na terenie jednostek organizacyjnych określonych w ust. 1 oraz w rejonach

zakwaterowania przejściowego jednostek wojskowych;

2) w stosunku do żołnierzy w służbie czynnej oraz pracowników wojska

zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych określonych w ust. 1;

3) w stosunku do żołnierzy wojsk obcych i ich personelu cywilnego,

przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo

przemieszczających się.

Art. 21. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z Ministrem

Sprawiedliwości określa, w drodze rozporządzenia zasady wykonywania zadań przez

państwowych inspektorów sanitarnych w odniesieniu do zakładów karnych, aresztów

śledczych oraz schronisk dla nieletnich i zakładów poprawczych, podległych

Ministrowi Sprawiedliwości.

Art. 22. (uchylony)

05.09.2018

©Telksinoe s. 18/27

Rozdział 3

Uprawnienia Państwowej Inspekcji Sanitarnej

Art. 23. 1. Państwowy inspektor sanitarny jest uprawniony do kontroli

zgodności budowanych obiektów z wymaganiami higienicznymi i zdrowotnymi,

określonymi w obowiązujących przepisach.

2. Stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości są wpisywane do dziennika

budowy, z wyznaczeniem terminu ich usunięcia.

Art. 24. (uchylony)

Art. 25. 1. Państwowy inspektor sanitarny lub Główny Inspektor Sanitarny

w związku z wykonywaną kontrolą ma prawo:

1) wstępu na terenie miast i wsi do:

a) zakładów pracy oraz wszystkich pomieszczeń i urządzeń wchodzących

w ich skład,

b) obiektów użyteczności publicznej, obiektów handlowych, ogrodów

działkowych i nieruchomości oraz wszystkich pomieszczeń wchodzących

w ich skład,

c) środków transportu i obiektów z nimi związanych, w tym również na statki

morskie, żeglugi śródlądowej i powietrzne,

d) obiektów będących w trakcie budowy;

2) żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i przesłuchiwania

osób;

3) żądania okazania dokumentów i udostępniania wszelkich danych;

4) pobierania próbek do badań laboratoryjnych.

2. (uchylony)

Art. 26. 1. Państwowy inspektor sanitarny lub Główny Inspektor Sanitarny ma

prawo wstępu do mieszkań w razie podejrzenia lub stwierdzenia choroby zakaźnej,

zagrożenia zdrowia czynnikami środowiskowymi, a także jeżeli w mieszkaniu jest lub

ma być prowadzona działalność produkcyjna lub usługowa.

2. Wstęp do mieszkań osób korzystających z immunitetów dyplomatycznych na

mocy ustaw, umów bądź zwyczajów międzynarodowych jest dozwolony jedynie

w porozumieniu z właściwym przedstawicielem dyplomatycznym.

05.09.2018

©Telksinoe s. 19/27

Art. 27. 1. W razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych

i zdrowotnych, państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie

w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień.

2. Jeżeli naruszenie wymagań, o których mowa w ust. 1, spowodowało

bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, państwowy inspektor sanitarny

nakazuje unieruchomienie zakładu pracy lub jego części (stanowiska pracy, maszyny

lub innego urządzenia), zamknięcie obiektu użyteczności publicznej, wyłączenie

z eksploatacji środka transportu, wycofanie z obrotu środka spożywczego, przedmiotu

użytku, materiału i wyrobu przeznaczonego do kontaktu z żywnością, kosmetyku lub

innego wyrobu mogącego mieć wpływ na zdrowie ludzi albo podjęcie lub zaprzestanie

innych działań; decyzje w tych sprawach podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

3. Z powodów i w trybie określonych w ust. 2 państwowy inspektor sanitarny

nakazuje likwidację hodowli lub chowu zwierząt.

4. (uchylony)

Art. 27a. 1. W razie stwierdzenia niezgodności detergentu z przepisami

rozporządzenia (WE) nr 648/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca

2004 r. w sprawie detergentów, państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze

decyzji, wstrzymać obrót do czasu usunięcia niezgodności. Decyzja podlega

natychmiastowemu wykonaniu.

2. Jeżeli niezgodność, o której mowa w ust. 1, nie może być usunięta państwowy

inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, wycofanie detergentu z obrotu

i stosowania.

3. Z wnioskiem o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, może wystąpić

także wojewódzki inspektor ochrony środowiska.

Art. 27b. 1. W przypadku stwierdzenia, że do obrotu zostały wprowadzone

substancje chemiczne, ich mieszaniny lub wyroby wbrew ograniczeniom określonym

w przepisach wydanych na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 25 lutego 2011 r.

o substancjach chemicznych i ich mieszaninach lub przepisach załącznika XVII do

rozporządzenia nr 1907/2006 albo wbrew warunkom określonym w tych przepisach,

właściwy państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, wstrzymanie

produkcji lub wprowadzania do obrotu tej substancji, mieszaniny lub wyrobu albo,

o ile to konieczne, wycofanie tej substancji, mieszaniny lub wyrobu z rynku

i niezwłocznie powiadamia Inspektora do spraw Substancji Chemicznych.

05.09.2018

2. W przypadku stwierdzenia, że jest produkowana lub została wprowadzona do

obrotu substancja chemiczna w jej postaci własnej, jako składnik mieszaniny lub

w wyrobie bez jej zarejestrowania, jeżeli jest to wymagane, zgodnie z odpowiednimi

przepisami tytułu II i III rozporządzenia nr 1907/2006 oraz wbrew terminom

określonym w art. 21 tego rozporządzenia, właściwy państwowy inspektor sanitarny

nakazuje, w drodze decyzji, wstrzymanie produkcji lub wprowadzania do obrotu tej

substancji chemicznej, jej mieszaniny lub wyrobu albo, o ile to konieczne, wycofanie

tej substancji chemicznej, jej mieszaniny lub wyrobu z rynku i niezwłocznie

powiadamia Inspektora do spraw Substancji Chemicznych.

3. Przepisy ust. 2 stosuje się także w przypadku nieprzedłożenia Europejskiej

Agencji Chemikaliów informacji na temat zmian rocznej lub całkowitej ilości

produkcji lub importu, skutkujących zmianą zakresu wielkości obrotu, o których

mowa w art. 22 ust. 1 lit. c oraz w art. 12 ust. 2 rozporządzenia nr 1907/2006.

4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

warunki, tryb i sposób wycofania substancji chemicznej, jej mieszaniny lub wyrobu,

o których mowa w ust. 1–3, z obrotu oraz warunki i sposób ich przechowywania,

mając na względzie zapewnienie właściwego poziomu ochrony zdrowia i środowiska.

5. W przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zachodzą okoliczności określone

w ust. 1 i 2, właściwy państwowy inspektor sanitarny pobiera próbki substancji

chemicznych, ich mieszanin oraz wyrobów.

6. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

1) tryb pobierania i badania próbek substancji chemicznych, ich mieszanin oraz

wyrobów,

2) wzór protokołu pobrania próbki,

3) sposób zabezpieczenia próbek,

4) wzór sprawozdania z badań,

5) sposób postępowania z pozostałościami po tych próbkach

– mając na względzie zapewnienie wysokiej jakości badań i bezpieczeństwo osób

prowadzących badania.

Art. 27c. 1. W przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza

zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, właściwy państwowy inspektor sanitarny

wstrzymuje, w drodze decyzji, jego wytwarzanie lub wprowadzanie do obrotu lub

nakazuje wycofanie produktu z obrotu na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny

i badań jego bezpieczeństwa, nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy.

05.09.2018

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do produktów, których wytwarzanie

i wprowadzanie do obrotu jest regulowane w przepisach odrębnych, z wyłączeniem

przepisów o ogólnym bezpieczeństwie produktów.

3. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy państwowy

inspektor sanitarny:

1) zatrzymuje produkt;

2) nakazuje zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub

obiektach służących wytwarzaniu lub wprowadzaniu produktu do obrotu na czas

niezbędny do usunięcia zagrożenia, nie dłuższy niż 3 miesiące.

4. Koszty niezbędne do przeprowadzenia oceny i badań, o których mowa

w ust. 1, ponosi strona postępowania.

5. W przypadku stwierdzenia, że produkt nie stwarza zagrożenia zdrowia lub

życia ludzi, koszty poniesione na podstawie ust. 4 są zwracane stronie postępowania.

6. W przypadku stwierdzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia

ludzi, właściwy państwowy inspektor sanitarny zakazuje, w drodze decyzji,

wytwarzania produktu lub wprowadzania produktu do obrotu, a także nakazuje

wycofanie produktu z obrotu oraz jego zniszczenie na koszt strony postępowania.

7. Egzekucja należności pieniężnych, o których mowa w ust. 4, następuje

w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 28. 1. Państwowemu inspektorowi sanitarnemu przysługuje prawo

zgłoszenia sprzeciwu przeciwko uruchomieniu wybudowanego lub przebudowanego

zakładu pracy lub innego obiektu budowlanego, wprowadzeniu nowych technologii

lub zmian w technologii, dopuszczeniu do obrotu materiałów stosowanych

w budownictwie lub innych wyrobów mogących mieć wpływ na zdrowie ludzi – jeżeli

w toku wykonywanych czynności stwierdzi, że z powodu nieuwzględnienia wymagań

higienicznych i zdrowotnych określonych w obowiązujących przepisach mogłoby

nastąpić zagrożenie życia lub zdrowia ludzi.

2. Zgłoszenie sprzeciwu wstrzymuje dalsze działania w sprawach, o których

mowa w ust. 1, do czasu wydania decyzji przez państwowego inspektora sanitarnego

wyższego stopnia.

Art. 29. W przypadkach wymienionych w art. 27–28 państwowi inspektorzy

sanitarni są uprawnieni do zabezpieczenia pomieszczeń, środków transportu, maszyn

i innych urządzeń, środków spożywczych, przedmiotów użytku, materiałów

i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, kosmetyków, detergentów,

05.09.2018

substancji chemicznych, ich mieszanin oraz wyrobów w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach,

a także innych wyrobów mogących mieć wpływ na zdrowie ludzi. Do postępowania

zabezpieczającego stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r.

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r. poz. 599, z późn.

zm.2)), jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

Art. 29a. Uzyskane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w trakcie

kontroli informacje, dokumenty i inne dane zawierające tajemnicę prawnie chronioną

kontrolowanego nie mogą być przekazywane innym organom ani ujawniane, jeżeli nie

jest to konieczne ze względu na ochronę życia lub zdrowia człowieka, z wyłączeniem

żądania sądu lub prokuratora w związku z toczącym się postępowaniem.

Art. 30. 1. W przypadku stwierdzenia istotnych uchybień w działalności

kontrolowanej jednostki, mogących mieć wpływ na stan zdrowia lub życie ludzi,

państwowy inspektor sanitarny, niezależnie od przysługujących mu środków,

o których mowa w art. 27–28, zawiadamia o stwierdzonych uchybieniach

kierownictwo kontrolowanej jednostki lub jednostkę albo organ powołany do

sprawowania nadzoru nad tą jednostką.

2. (uchylony)

3. Jednostka organizacyjna lub organ, do którego skierowano zawiadomienie,

jest obowiązany w terminie 30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym

mowa w ust. 1, powiadomić o podjętych i wykonanych czynnościach właściwego

państwowego inspektora sanitarnego.

4. W razie stwierdzenia uchybień, o których mowa w ust. 1, w stosunku do

podmiotów wykonujących działalność leczniczą w rozumieniu przepisów

o działalności leczniczej, państwowy inspektor sanitarny jest obowiązany powiadomić

o stwierdzonych uchybieniach właściwy organ rejestrowy. Przepis ust. 3 stosuje się

odpowiednio.

Art. 31. 1. Zalecenia pokontrolne oraz inne dane wynikające z czynności

kontrolnych są wpisywane przez upoważnionych pracowników właściwego

państwowego inspektora sanitarnego do książki kontroli prowadzonej na podstawie

przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.

2. (uchylony)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 868,

1228, 1244, 1579, 1860 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 933.

05.09.2018

Art. 31a. 1. Główny Inspektor Sanitarny może podejmować wszelkie czynności

należące do zakresu działania państwowego inspektora sanitarnego, jeżeli

przemawiają za tym względy bezpieczeństwa sanitarnego. W tych przypadkach

Główny Inspektor Sanitarny staje się organem pierwszej instancji. O podjęciu

czynności Główny Inspektor Sanitarny zawiadamia właściwego wojewodę lub

starostę.

2. Państwowy wojewódzki inspektor sanitarny może podejmować wszelkie

czynności należące do zakresu działania państwowego powiatowego inspektora

sanitarnego, jeżeli jest to wskazane ze względu na szczególną wagę lub zawiłość

sprawy. W tych przypadkach państwowy inspektor sanitarny wyższego stopnia staje

się organem pierwszej instancji. O podjęciu czynności państwowy wojewódzki

inspektor sanitarny zawiadamia właściwego wojewodę lub starostę.

Art. 32. (uchylony)

Art. 33. (uchylony)

Art. 34. 1. Główny Inspektor Sanitarny może osobie posiadającej wymagane

kwalifikacje nadać, z zastrzeżeniem ust. 2, w określonym zakresie oraz cofnąć

uprawnienie rzeczoznawcy do spraw sanitarnohigienicznych do uzgadniania

w imieniu państwowego inspektora sanitarnego dokumentacji projektowej pod

względem wymagań higienicznych i zdrowotnych.

2. (uchylony)

3. Główny Inspektor Sanitarny powołuje w drodze zarządzenia Komisję

Kwalifikacyjną do spraw oceny kwalifikacji kandydata na rzeczoznawcę do spraw

sanitarnohigienicznych oraz prowadzi listę rzeczoznawców.

4. Za przyznanie uprawnienia rzeczoznawcy pobierana jest opłata.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

kwalifikacje rzeczoznawców, warunki, zakres i tryb przyznawania i cofania

uprawnień rzeczoznawcy do spraw sanitarnohigienicznych, wysokość opłat

ponoszonych w związku z przyznaniem uprawnienia rzeczoznawcy, warunki i tryb

działania oraz wynagradzania Komisji Kwalifikacyjnej, a także warunki i tryb

uzgadniania przez rzeczoznawców dokumentacji projektowej, uwzględniając

w szczególności:

1) przy określaniu kwalifikacji – wykształcenie, praktykę zawodową oraz egzamin

kwalifikacyjny;

05.09.2018

2) przy określeniu warunków, zakresu i trybu przyznawania i cofania uprawnień

rzeczoznawcy – wykaz dokumentów niezbędnych do wszczęcia postępowania,

zakres uprawnień rzeczoznawców oraz ich obowiązki.

Art. 35. 1. Państwowy inspektor sanitarny lub Główny Inspektor Sanitarny może

upoważnić odpowiednio pracowników podległej mu stacji sanitarno-

-epidemiologicznych lub pracowników Głównego Inspektoratu Sanitarnego do

wykonywania w jego imieniu określonych czynności kontrolnych i wydawania

decyzji na zasadach i w trybie określonych przez ministra właściwego do spraw

zdrowia w drodze rozporządzenia. Rozporządzenie w szczególności ustali zakres

uprawnień oraz rodzaj czynności kontrolnych, do wykonywania których został dany

pracownik upoważniony.

2. Osoby dokonujące czynności kontrolnych podlegają przy wykonywaniu

swoich zadań szczególnej ochronie prawnej, przewidzianej w odrębnych przepisach

dla funkcjonariuszy publicznych.

Art. 36. 1. Za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez

organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego

i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich

wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna

obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych.

2. Za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane w związku ze

sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego przez organy Państwowej Inspekcji

Sanitarnej nie pobiera się opłat od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych

do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie

stwierdzono naruszenia tych wymagań.

2a. Za czynności związane ze sprawdzeniem danych podanych we wniosku

o wydanie zezwolenia na prowadzenie zakładu inżynierii genetycznej, wniosku

o wydanie zgody na zamknięte użycie mikroorganizmów genetycznie

zmodyfikowanych i wniosku o wydanie zgody na zamknięte użycie organizmów

genetycznie zmodyfikowanych w zakresie warunków dotyczących higieny pracy,

przeprowadzane na podstawie ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o mikroorganizmach

i organizmach genetycznie zmodyfikowanych, pobiera się opłaty w wysokości

określonej w ust. 1, nawet jeżeli czynności związane ze sprawdzaniem tych danych

nie wykazały naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych.

05.09.2018

3. Za badania laboratoryjne i inne czynności związane z wydaniem oceny

o kosmetykach przywożonych z zagranicy w celu wprowadzenia do obrotu lub

produkcji, wykonywane w ramach bieżącego nadzoru sanitarnego, pobiera się od osób

oraz jednostek organizacyjnych, na rzecz których są one przywożone, opłaty

w wysokości określonej w ust. 1, nawet jeżeli badania związane z wydaniem oceny

nie wykazały naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych.

3a. Opłaty za badania laboratoryjne i inne czynności, o których mowa w ust. 1,

związane z czynnościami wykonywanymi w ramach urzędowych kontroli żywności

oraz materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością określają

przepisy o bezpieczeństwie żywności i żywienia.

3b. Niezależnie od opłat, o których mowa w ust. 1–3a, stacje sanitarno-

-epidemiologiczne mogą pozyskiwać środki finansowe z tytułu sprzedaży usług

zleconych, w szczególności w zakresie:

1) badań laboratoryjnych, badań i pomiarów środowiskowych i innych czynności

dotyczących oceny jakości zdrowotnej i bezpieczeństwa zdrowotnego;

2) prowadzenia szkoleń i egzaminów oraz wykonywania ocen zdrowotnych.

3c. Środki pochodzące z wykonywanych przez stacje sanitarno-

-epidemiologiczne usług, o których mowa w ust. 3b, stanowią dochody budżetu

państwa.

4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób

ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne i inne czynności, o których mowa

w ust. 1–3, z uwzględnieniem kosztów ich wykonania.

5. (uchylony)

6. (uchylony)

Art. 36a. Państwowa Inspekcja Sanitarna jest uprawniona do nieodpłatnego

korzystania z danych zgromadzonych:

1) w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON)

prowadzonym przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego;

2) przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na koncie płatnika składek, o którym

mowa w art. 45 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 963, z późn. zm.3)).

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1247,

1579, 1807, 1810, 1921, 1948, 2138, 2255 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 38, 60, 777, 962 i 1027.

05.09.2018

Art. 37. 1. W postępowaniu przed organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej

stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

2. Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy

rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.

Art. 37a. 1. Jeżeli państwowy powiatowy inspektor sanitarny przejmuje zadania

jednego lub kilku państwowych powiatowych inspektorów sanitarnych, zgodnie

z art. 10 ust. 1a, zachowują ważność decyzje i postanowienia wydane przez

państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, którego zadania są przejmowane.

2. Postępowania wszczęte i niezakończone przez państwowego powiatowego

inspektora sanitarnego, którego zadania są przejmowane, są prowadzone dalej przez

państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, który przejął zadania tego

państwowego powiatowego inspektora sanitarnego.

Rozdział 4

Przepisy karne

Art. 37b. Kto wbrew decyzji właściwego państwowego inspektora sanitarnego

produkuje, wprowadza do obrotu lub nie wycofuje z rynku substancji chemicznej, jej

mieszaniny lub wyrobu,

podlega karze grzywny, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia

wolności do lat 2.

Art. 38. 1. Kto utrudnia lub udaremnia działalność organów Państwowej

Inspekcji Sanitarnej,

podlega karze aresztu do 30 dni, karze ograniczenia wolności albo karze

grzywny.

2. Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie

przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach

o wykroczenia (Dz. U. z 2016 r. poz. 1713 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 708, 962 i 966).

Rozdział 5

Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe

Art. 38a. (pominięty)

Art. 39. (pominięty)

Art. 40. 1. Traci moc dekret z dnia 14 sierpnia 1954 r. o Państwowej Inspekcji

Sanitarnej (Dz. U. poz. 160 oraz z 1975 r. poz. 91).

05.09.2018

2. (pominięty)

Art. 41. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1985 r., z tym że przepis

art. 13 ust. 1 pkt 3 wchodzi w życie z dniem 1 września 1997 r.

05.09.2018