Telksinoe - ustawy

©Telksinoes. 1/11

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2017 r.

poz. 1222, 2371.

U S T A W A

z dnia 3 marca 2000 r.

o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi

Art. 1. Ustawa ma zastosowanie do:

1) przedsiębiorstw państwowych;

2) państwowych jednostek organizacyjnych posiadających osobowość prawną,

które nie są jednocześnie podmiotami, o których mowa w pkt 8 i 9, oraz nie są

szkołami wyższymi;

3) samorządowych jednostek organizacyjnych posiadających osobowość prawną,

które nie są jednocześnie spółkami handlowymi;

4) (uchylony)

5) (uchylony)

6) (uchylony)

7) (uchylony)

8) agencji państwowych, bez względu na ich formę organizacyjno-prawną, w tym

agencji wykonawczych w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1870, z późn. zm.1));

9) instytutów badawczych lub podmiotów, do których stosuje się odpowiednio

przepisy o instytutach badawczych;

10) fundacji, w których dotacja ze środków publicznych przekracza 25% rocznych

przychodów albo w których mienie pochodzące ze środków publicznych

przekracza 25% majątku fundacji na koniec roku kalendarzowego i jego wartość

przekracza 10% przychodów tej fundacji;

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948,

1984 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 60, 191, 659, 933 i 935.

2018-01-24

©Telksinoe s. 2/11

11) (uchylony)

12) państwowych jednostek budżetowych, z wyjątkiem organów administracji

publicznej i organów wymiaru sprawiedliwości oraz podmiotów, których

kierownicy podlegają przepisom ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu

osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe (Dz. U. z 2011 r. poz. 430

i 654, z 2015 r. poz. 1348 i 1960 oraz z 2016 r. poz. 2261);

13) (uchylony)

14) (uchylony)

15) (uchylony)

16) samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej.

Art. 2. Ustawa ma zastosowanie do:

1) kierowników jednostek organizacyjnych wymienionych w art. 1 pkt 1–3, 8–10

i 12, a w szczególności dyrektorów, prezesów, tymczasowych kierowników,

zarządców komisarycznych i osób zarządzających na podstawie umów

cywilnoprawnych;

2) zastępców kierowników jednostek organizacyjnych wymienionych w art. 1 pkt

1–3, 8–10 i 12, a w szczególności zastępców dyrektorów i wiceprezesów;

3) członków organów zarządzających jednostek organizacyjnych, o których mowa

w art. 1 pkt 1–3, 8–10 i 12, a w szczególności członków zarządów;

4) głównych księgowych jednostek organizacyjnych wymienionych w art. 1 pkt 1–

3, 8–10 i 12;

5) likwidatorów jednostek organizacyjnych wymienionych w art. 1;

6) (uchylony)

7) członków organów nadzorczych jednostek organizacyjnych wymienionych

w art. 1 pkt 2, 3 i 8;

8) (uchylony)

9) (uchylony)

10) kierowników samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej.

2018-01-24

©Telksinoe s. 3/11

Art. 3. (uchylony)

Art. 4. Z uwzględnieniem przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.

o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje

publiczne (Dz. U. z 2006 r. poz. 1584, z późn. zm.2)) jedna osoba może być członkiem

rady nadzorczej tylko w jednej spośród spółek, w których:

1) udział Skarbu Państwa przekracza 50% kapitału zakładowego lub 50% liczby

udziałów albo akcji;

2) udział jednostek samorządu terytorialnego przekracza 50% kapitału

zakładowego lub 50% liczby udziałów albo akcji;

3) udział spółek, o których mowa w pkt 1 i 2, przekracza 50% kapitału zakładowego

lub 50% liczby udziałów albo akcji.

Art. 5. 1. Osobom, o których mowa w art. 2, niezależnie od podstawy

nawiązania stosunku pracy lub rodzaju umowy cywilnoprawnej stanowiącej podstawę

zatrudnienia przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, wyłącznie wynagrodzenie

miesięczne.

2. Osobom, o których mowa w art. 2 pkt 1–4 i 10, mogą być przyznane

świadczenia dodatkowe.

3. Osobom, o których mowa w art. 2 pkt 1–4 i pkt 10, może być przyznana

nagroda roczna.

4. Ilekroć w ustawie jest mowa o zatrudnieniu, rozumie się przez to świadczenie

pracy lub usług związanych z zarządzaniem na rzecz podmiotu, niezależnie od

podstawy nawiązania stosunku pracy lub rodzaju i treści umowy cywilnoprawnej

zawartej z osobą, o której mowa w art. 2.

Art. 6. 1. Organem właściwym do ustalania wynagrodzenia miesięcznego osób,

o których mowa w art. 2 pkt 1, 5 i 7, w podmiotach wymienionych w art. 1 pkt 1–3,

8–10 i 12, oraz osób, o których mowa w art. 2 pkt 10, jest organ założycielski lub

organ właściwy do reprezentowania Skarbu Państwa lub jednostki samorządu

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. poz. 1458,

z 2009 r. poz. 1375, z 2010 r. poz. 1228, z 2015 r. poz. 1635, z 2016 r. poz. 1202, 1948, 2074, 2103,

2260 i 2261 oraz z 2017 r. poz. 730.

2018-01-24

©Telksinoe s. 4/11

terytorialnego w podmiocie albo organ, który utworzył lub nadzoruje dany podmiot

albo któremu podlega podmiot wymieniony w art. 1 pkt 1–3, 8–10 i 12, lub osoba,

o której mowa w art. 2 pkt 10.

2. (uchylony)

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, gdy odrębne przepisy upoważniają Prezesa

Rady Ministrów do ustalenia wynagrodzenia miesięcznego.

Art. 7. Osobom, o których mowa w art. 2, nie przysługuje prowizja od zysku,

nagroda z zakładowego funduszu nagród oraz roszczenie z tytułu udziału w zysku lub

nadwyżce bilansowej.

Art. 8. Maksymalna wysokość wynagrodzenia miesięcznego nie może

przekroczyć:

1) dla osób zatrudnionych w podmiotach, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 2 –

sześciokrotności,

2) dla osób zatrudnionych w podmiotach, o których mowa w art. 1 pkt 3 –

sześciokrotności,

3) (uchylony)

4) (uchylony)

5) dla osób zatrudnionych w podmiotach, o których mowa w art. 1 pkt 8–10:

a) utworzonych lub nadzorowanych przez ministra lub centralny organ

administracji rządowej – sześciokrotności,

b) utworzonych lub nadzorowanych przez jednostkę samorządu terytorialnego

lub terenowy organ administracji rządowej – czterokrotności,

6) dla osób zatrudnionych w podmiotach, o których mowa w art. 1 pkt 12 –

trzykrotności,

7) dla likwidatorów, syndyków i zarządców masy upadłości podmiotów, o których

mowa w art. 1 – czterokrotności,

8) dla osób, o których mowa w art. 2 pkt 7 – jednego,

9) (uchylony)

2018-01-24

©Telksinoe s. 5/11

10) dla osób, o których mowa w art. 2 pkt 10 – sześciokrotności

– przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat

nagród z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego.

Art. 9. Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, ustali wykaz

podmiotów, o których mowa w art. 1, o szczególnym znaczeniu dla państwa,

w których maksymalna kwota wynagrodzenia miesięcznego może być podniesiona

o 50%, uwzględniając w szczególności:

1) rodzaj świadczonych usług lub przedmiot produkcji;

2) zasięg działania podmiotu;

3) obroty podmiotu;

4) liczbę pracowników zatrudnionych w podmiocie.

Art. 10. 1. W zależności od osiągniętych wyników finansowych lub stopnia

realizacji innych zadań osobom, o których mowa w art. 2 pkt 1–4 i 10, może być

przyznana nagroda roczna.

1a. Nagrodę roczną można przyznać osobie, o której mowa w ust. 2a,

uwzględniając stopień i terminowość realizacji zadań na nią nałożonych, jeżeli

podmiot łącznie:

1) poprawił wyniki finansowe, w szczególności przez wzrost zysku netto,

zmniejszenie straty netto, zwiększenie rentowności obrotu netto, obniżenie

poziomu kosztów działalności lub poprawę płynności finansowej;

2) uzyskał zatwierdzenie sprawozdania finansowego za rok obrotowy lub

sprawozdania z rocznej działalności.

1b. Nagroda roczna może być przyznana uprawnionemu, który zajmował swoje

stanowisko przez cały rok obrotowy i w tym okresie nie naruszył swoich obowiązków

w sposób powodujący wymierzenie kary z tytułu odpowiedzialności porządkowej

pracowników, kary za naruszenie dyscypliny finansów publicznych lub kary

dyscyplinarnej albo z którym nie rozwiązano umowy o pracę bez wypowiedzenia

z jego winy lub nie rozwiązano umowy o zarządzanie, albo którego nie odwołano

2018-01-24

©Telksinoe s. 6/11

z zajmowanego stanowiska z przyczyn stanowiących podstawę rozwiązania umowy

o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.

1c. W przypadku zmiany formy organizacyjno-prawnej podmiotu wypłata

nagrody rocznej za zakończony rok obrotowy może nastąpić, o ile uprawniony

zajmował stanowisko zarówno przed, jak i po zmianie formy organizacyjno-prawnej

tego podmiotu, która nastąpiła w ciągu roku obrotowego.

2. Nagrodę roczną osobom wymienionym w art. 2 pkt 1, zatrudnionym

w podmiotach, o których mowa w art. 1 pkt 1–3, przyznaje właściwy organ na

umotywowany wniosek rady nadzorczej lub innego statutowego organu nadzorczego.

2a. Nagrodę roczną osobom wymienionym w art. 2 pkt 1, zatrudnionym

w Agencji Mienia Wojskowego, przyznaje Minister Obrony Narodowej na

umotywowany wniosek rady nadzorczej.

2b. (uchylony)

3. Nagrodę roczną osobom wymienionym w art. 2 pkt 2–4, zatrudnionym

w podmiotach, o których mowa w art. 1 pkt 1–3, 8–10 i 12, przyznaje organ lub osoba

właściwe dla tych osób w sprawach czynności z zakresu prawa pracy.

4. Wniosek o przyznanie nagrody rocznej, o której mowa w ust. 2, powinien

zawierać ocenę wyników finansowych i stopnia realizacji innych zadań, przy

uwzględnieniu makroekonomicznych warunków w zakresie funkcjonowania

i rozwoju sekcji oraz działów, w których prowadzi działalność podmiot prawny.

Ocena ta powinna dotyczyć roku badanego i roku poprzedzającego rok badany i zostać

sporządzona w oparciu o podstawowe wskaźniki ekonomiczne, a w szczególności:

zysk lub stratę netto, wskaźnik poziomu kosztów, rentowność obrotu netto. Przepis

stosuje się odpowiednio do wniosku, o którym mowa w ust. 2a.

5. Ocena, o której mowa w ust. 4, w odniesieniu do podmiotów działających

z wykorzystaniem mienia jednostek samorządu terytorialnego powinna uwzględniać

także warunki stworzone dla ich prawidłowego funkcjonowania, w tym okoliczności

mające wpływ na wynik finansowy podmiotu, a niezależnie od niego, w szczególności

postanowienia organu stanowiącego samorządu dotyczące wyposażenia w majątek

oraz wysokości cen i opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności

publicznej.

2018-01-24

©Telksinoe s. 7/11

6. Nagrodę roczną dla dyrektora samodzielnego publicznego zakładu opieki

zdrowotnej przyznaje, na wniosek rady społecznej, organ administracji rządowej

właściwy do utworzenia tego zakładu lub organ wykonawczy jednostki samorządu

terytorialnego, która ten zakład utworzyła.

7. Wysokość nagrody rocznej przyznanej osobom, o których mowa w art. 2

pkt 1–4 i 10, nie może przekroczyć trzykrotności ich przeciętnego wynagrodzenia

miesięcznego w roku poprzedzającym przyznanie nagrody.

8. Właściwi ministrowie, w drodze rozporządzenia, zarządy powiatów

i województw, w drodze uchwały, oraz wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast),

w drodze zarządzenia, określą wzór wniosku o przyznanie nagrody, o którym mowa

w ust. 2, oraz szczegółowe zasady i tryb przyznawania nagrody rocznej.

9. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia:

1) tryb przyznawania nagrody rocznej osobom, o których mowa w ust. 2a, w tym

termin składania wniosku o przyznanie nagrody osobom, o których mowa

w ust. 2a, oraz termin jego rozpatrzenia, w sposób zapewniający sprawność

postępowania;

2) wzór wniosku o przyznanie nagrody osobom, o których mowa w ust. 2a,

uwzględniając uproszczony charakter wzoru tego dokumentu.

Art. 11. 1. Świadczeniami dodatkowymi, o których mowa w art. 5 ust. 2, są

świadczenia z tytułu zatrudnienia, w tym: bytowe, socjalne, komunikacyjne, oraz

ubezpieczenia majątkowe i osobowe – inne bądź wyższe niż ustalone w regulaminach

wynagradzania, zakładowych i ponadzakładowych układach zbiorowych pracy oraz

w odrębnych przepisach.

2. Maksymalna wartość świadczeń dodatkowych przyznanych w ciągu roku

osobom, o których mowa w art. 2 pkt 1–4 i 10, nie może przekroczyć

dwunastokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia przyjętego dla

ustalenia wynagrodzenia miesięcznego tych osób.

3. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy wykaz

świadczeń dodatkowych, o których mowa w ust. 1, oraz tryb ich przyznawania.

2018-01-24

©Telksinoe s. 8/11

Art. 12. W razie odwołania ze stanowiska lub rozwiązania umowy o pracę albo

umowy cywilnoprawnej będącej podstawą zatrudnienia przez podmiot zatrudniający,

z innych przyczyn niż naruszenie podstawowych obowiązków ze stosunku

zatrudnienia, osobom określonym w art. 2 może być przyznana odprawa w wysokości

nie wyższej niż trzykrotność wynagrodzenia miesięcznego.

Art. 13. Postanowienia umów o pracę oraz innych aktów stanowiących

podstawę nawiązania stosunku pracy albo umów cywilnoprawnych ustalające

wynagrodzenie miesięczne, nagrodę roczną, odprawę oraz wartość świadczeń

dodatkowych, w wysokości wyższej niż maksymalna dopuszczona ustawą, są

nieważne z mocy prawa w odniesieniu do tej części, która przewyższa kwotę

maksymalną określoną w ustawie.

Art. 14. 1. Za nieprzestrzeganie przepisów ustawy organy nadzorcze jednostek

organizacyjnych wymienionych w art. 1 pkt 2 i 3 ulegają rozwiązaniu z mocy prawa.

2. Właściwy organ nie może powołać osób, które pełniły funkcje w organach

rozwiązanych w trybie ust. 1, na następną kadencję jako przedstawicieli Skarbu

Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego do organów, o których mowa w art. 2

pkt 7.

Art. 15. Informacje o wynagrodzeniu osób podlegających przepisom ustawy

oraz o nagrodach rocznych, świadczeniach dodatkowych i odprawach są jawne i nie

podlegają ochronie danych osobowych ani tajemnicy handlowej.

Art. 15a. Ograniczeń wynikających z ustawy nie stosuje się do składek

podstawowych wnoszonych do pracowniczych programów emerytalnych.

Art. 15b. Przepisów art. 5 ust. 1, 3 i 4, art. 8, art. 10 i art. 12 nie stosuje się do

podmiotów ujętych w wykazie, o którym mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia

9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących

niektórymi spółkami (Dz. U. poz. 1202 i 2260).

Art. 16. (pominięty)

Art. 17. (pominięty)

Art. 18. (pominięty)

Art. 19. (pominięty)

2018-01-24

Art. 20. (pominięty)

Art. 21. (pominięty)

Art. 22. (pominięty)

Art. 23. (pominięty)

Art. 24. (pominięty)

Art. 25. (pominięty)

Art. 26. (pominięty)

Art. 27. (pominięty)

Art. 28. (pominięty)

Art. 29. (pominięty)

Art. 29a. (pominięty)

Art. 29b. 1. W 2011 r. przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze

przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego,

o którym mowa w art. 8, ustala się w wysokości przeciętnego miesięcznego

wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym

kwartale 2009 r.

2. W 2011 r. indywidualne wynagrodzenie miesięczne osób wymienionych

w art. 2 przysługuje w wysokości ustalonej w 2010 r.

Art. 29c. Przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez

wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale 2009 r. stanowi w 2012 r. podstawę do

ustalenia maksymalnej wysokości wynagrodzenia miesięcznego, o którym mowa

w art. 8.

Art. 29d. 1. Przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw

bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale 2009 r. stanowi w 2013 r. podstawę

do ustalenia maksymalnej wysokości wynagrodzenia miesięcznego, o którym mowa

w art. 8, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. W przypadku członków organów nadzorczych jednostek, o których mowa

w art. 2 pkt 7, w jednostkach organizacyjnych wymienionych w art. 1 pkt 8,

a w szczególności rad nadzorczych i komisji rewizyjnych, podstawę do ustalenia

2018-01-24

maksymalnej wysokości wynagrodzenia miesięcznego stanowi w 2013 r. przeciętne

miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku

w czwartym kwartale 2011 r.

Art. 29e. 1. Przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw

bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale 2009 r. stanowi w 2014 r. podstawę

do ustalenia maksymalnej wysokości wynagrodzenia miesięcznego, o którym mowa

w art. 8, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. W przypadku członków organów nadzorczych jednostek, o których mowa

w art. 2 pkt 7, w jednostkach organizacyjnych wymienionych w art. 1 pkt 8,

a w szczególności rad nadzorczych i komisji rewizyjnych, podstawę do ustalenia

maksymalnej wysokości wynagrodzenia miesięcznego stanowi w 2014 r. przeciętne

miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku

w czwartym kwartale 2011 r.

Art. 29f. 1. Przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw

bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale 2009 r. stanowi w 2015 r. podstawę

do ustalenia maksymalnej wysokości wynagrodzenia miesięcznego, o którym mowa

w art. 8, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. W przypadku członków organów nadzorczych jednostek, o których mowa

w art. 2 pkt 7, w jednostkach organizacyjnych wymienionych w art. 1 pkt 8,

a w szczególności rad nadzorczych i komisji rewizyjnych, podstawę do ustalenia

maksymalnej wysokości wynagrodzenia miesięcznego stanowi w 2015 r. przeciętne

miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku

w czwartym kwartale 2011 r.

Art. 29g. Przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez

wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale 2016 r. stanowi w 2018 r. podstawę do

ustalenia maksymalnej wysokości wynagrodzenia miesięcznego, o którym mowa

w art. 8.

Art. 30. Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po

upływie miesiąca od dnia jej ogłoszenia3), z wyjątkiem art. 5 ust. 2 i 3 oraz art. 10 i 11,

Ustawa została ogłoszona w dniu 10 kwietnia 2000 r.

2018-01-24

które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., oraz art. 18 w zakresie zmian

określonych w pkt 3, a także art. 19, 20, 23 i 24, które wchodzą w życie pierwszego

dnia miesiąca następującego po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

2018-01-24