Wyszukiwarka ustaw

2017 Pozycja 1221

©Telksinoe s. 1/353

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2017 r.

poz. 1221, 2491,

z 2018 poz. 62, 86, 650, 1499, 1629, 1669.

U S T A W A

z dnia 11 marca 2004 r.

o podatku od towarów i usług

DZIAŁ I

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem od towarów i usług.

2. Podatek od towarów i usług stanowi dochód budżetu państwa.

Art. 2. Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

1) terytorium kraju – rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

z zastrzeżeniem art. 2a;

2) państwie członkowskim – rozumie się przez to państwo członkowskie Unii

Europejskiej;

3) terytorium Unii Europejskiej – rozumie się przez to terytoria państw

członkowskich Unii Europejskiej, z tym że na potrzeby stosowania tej ustawy:

a) Księstwo Monako traktuje się jako terytorium Republiki Francuskiej,

wyspę Man traktuje się jako terytorium Zjednoczonego Królestwa

Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, suwerenne strefy Akrotiri

i Dhekelia traktuje się jako terytorium Republiki Cypru,

b) następujące terytoria poszczególnych państw członkowskich traktuje się

jako wyłączone z terytorium Unii Europejskiej:

– wyspę Helgoland, terytorium Buesingen – z Republiki Federalnej

Niemiec,

– Ceutę, Melillę, Wyspy Kanaryjskie – z Królestwa Hiszpanii,

– Livigno, Campione d’Italia, włoską część jeziora Lugano –

z Republiki Włoskiej,

– francuskie terytoria, o których mowa w art. 349 i art. 355

ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej – z Republiki

Francuskiej,

– Górę Athos – z Republiki Greckiej,

20.09.2018

©Telksinoe s. 2/353

– Wyspy Alandzkie – z Republiki Finlandii,

– Wyspy Normandzkie – ze Zjednoczonego Królestwa Wielkiej

Brytanii i Irlandii Północnej,

c) Gibraltar traktuje się jako wyłączony z terytorium Unii Europejskiej;

4) terytorium państwa członkowskiego – rozumie się przez to terytorium

państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem

art. 2a;

5) terytorium państwa trzeciego – rozumie się przez to terytorium państwa

niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a

ust. 1 i 3;

5a) państwie członkowskim konsumpcji – rozumie się przez to państwo

członkowskie, w odniesieniu do którego zgodnie z art. 28k przyjmuje się, że

na jego terytorium ma miejsce świadczenie usług telekomunikacyjnych, usług

nadawczych lub usług elektronicznych;

6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie

postacie energii;

7) imporcie towarów – rozumie się przez to przywóz towarów z terytorium

państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej;

8) eksporcie towarów – rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub

transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

a) dostawcę lub na jego rzecz, lub

b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz,

z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów

wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych

statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów

prywatnych

– jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony

przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych;

9) imporcie usług – rozumie się przez to świadczenie usług, z tytułu wykonania

których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4;

10) nowych środkach transportu – rozumie się przez to przeznaczone do

transportu osób lub towarów:

20.09.2018

©Telksinoe s. 3/353

a) pojazdy lądowe napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej

niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata,

jeżeli przejechały nie więcej niż 6000 kilometrów lub od momentu

dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy; za

moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień,

w którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do

ruchu drogowego lub w którym po raz pierwszy podlegał on

obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego

w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza; jeżeli nie można

ustalić dnia pierwszej rejestracji pojazdu lądowego lub dnia, w którym

podlegał on pierwszej rejestracji, za moment dopuszczenia do użytku

tego pojazdu uznaje się dzień, w którym został on wydany przez

producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz

pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta,

b) jednostki pływające o długości większej niż 7,5 metra, jeżeli były

używane nie dłużej niż 100 godzin roboczych na wodzie lub od momentu

ich dopuszczenia do użytku upłynęło nie więcej niż 3 miesiące,

z wyjątkiem statków morskich, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 1; za

moment dopuszczenia do użytku jednostki pływającej uznaje się dzień,

w którym została ona wydana przez producenta pierwszemu nabywcy,

lub dzień, w którym została po raz pierwszy użyta dla celów

demonstracyjnych przez producenta,

c) statki powietrzne o maksymalnej masie startowej większej niż

1550 kilogramów, jeżeli były używane nie dłużej niż 40 godzin

roboczych lub od momentu ich dopuszczenia do użytku upłynęło nie

więcej niż 3 miesiące, z wyjątkiem środków transportu lotniczego,

o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 6; za moment dopuszczenia do

użytku statku powietrznego uznaje się dzień, w którym został on wydany

przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po

raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta;

11) podatku od wartości dodanej – rozumie się przez to podatek od wartości

dodanej nakładany na terytorium państwa członkowskiego, z wyjątkiem

podatku od towarów i usług nakładanego tą ustawą;

20.09.2018

©Telksinoe s. 4/353

12) obiektach budownictwa mieszkaniowego – rozumie się przez to budynki

mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji

Obiektów Budowlanych w dziale 11;

13) urzędzie skarbowym – rozumie się przez to urząd skarbowy, przy pomocy

którego właściwy dla podatnika naczelnik urzędu skarbowego wykonuje

swoje zadania;

14) pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania,

w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu

nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

a) wybudowaniu lub

b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu

przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości

początkowej;

14a) wytworzeniu nieruchomości – rozumie się przez to wybudowanie budynku,

budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku

dochodowym;

15) działalności rolniczej – rozumie się przez to produkcję roślinną i zwierzęcą,

w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego

oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod

folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów,

hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów

użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz

chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy

w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich

grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego

i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych

i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników,

prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza

gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej

i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (PKWiU

02.20.13.0) oraz bambusa (PKWiU ex 01.29.30.0), a także świadczenie usług

rolniczych;

20.09.2018

©Telksinoe s. 5/353

16) gospodarstwie rolnym – rozumie się przez to gospodarstwo rolne

w rozumieniu przepisów o podatku rolnym;

17) gospodarstwie leśnym – rozumie się przez to gospodarstwo prowadzone przez

podatnika, na którym ciąży obowiązek podatkowy w podatku leśnym;

18) gospodarstwie rybackim – rozumie się przez to prowadzenie działalności

w zakresie chowu i hodowli ryb oraz innych organizmów żyjących w wodzie;

19) rolniku ryczałtowym – rozumie się przez to rolnika dokonującego dostawy

produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub

świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na

podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na

podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych;

20) produktach rolnych – rozumie się przez to towary wymienione w załączniku

nr 2 do ustawy oraz towary wytworzone z nich przez rolnika ryczałtowego

z produktów pochodzących z jego własnej działalności rolniczej przy użyciu

środków zwykle używanych w gospodarstwie rolnym, leśnym i rybackim;

21) usługach rolniczych – rozumie się przez to usługi wymienione w załączniku

nr 2 do ustawy;

22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne

świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz

wewnątrzwspólnotową dostawę towarów;

23) sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju – rozumie się przez to dostawę

towarów wysyłanych lub transportowanych przez podatnika podatku od

towarów i usług lub na jego rzecz z terytorium kraju na terytorium państwa

członkowskiego inne niż terytorium kraju, które jest państwem przeznaczenia

dla wysyłanego lub transportowanego towaru, pod warunkiem że dostawa

dokonywana jest na rzecz:

a) podatnika podatku od wartości dodanej lub osoby prawnej niebędącej

podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku

rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa

w art. 9, lub

b) innego niż wymieniony w lit. a podmiotu niebędącego podatnikiem

podatku od wartości dodanej;

20.09.2018

©Telksinoe s. 6/353

24) sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju – rozumie się przez to dostawę

towarów wysyłanych lub transportowanych przez podatnika podatku od

wartości dodanej lub na jego rzecz z terytorium państwa członkowskiego

innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, które jest państwem

przeznaczenia dla wysyłanego lub transportowanego towaru, pod warunkiem

że dostawa jest dokonywana na rzecz:

a) podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem w rozumieniu

art. 15, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego

nabycia towarów, o którym mowa w art. 9, lub

b) innego niż wymieniony w lit. a podmiotu, niebędącego podatnikiem

w rozumieniu art. 15 i niemającego obowiązku rozliczania

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9;

25) małym podatniku – rozumie się przez to podatnika podatku od towarów

i usług:

a) u którego wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła

w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty

odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro,

b) prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami

inwestycyjnymi, zarządzającego alternatywnymi funduszami

inwestycyjnymi, będącego agentem, zleceniobiorcą lub inną osobą

świadczącą usługi o podobnym charakterze, z wyjątkiem komisu – jeżeli

kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzenia za wykonane usługi

(wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku

podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości

45 000 euro

– przy czym przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według

średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy

dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu

do 1000 zł;

25a) usługach telekomunikacyjnych – rozumie się przez to usługi dotyczące

transmisji, emisji i odbioru sygnałów, tekstów, obrazów i dźwięków lub

wszelkiego rodzaju informacji drogą kablową, radiową, optyczną lub za

pośrednictwem innych systemów elektromagnetycznych, w tym związane

20.09.2018

©Telksinoe s. 7/353

z nimi przeniesienie lub cesję praw do użytkowania środków dla zapewniania

takiej transmisji, emisji i odbioru, wraz z zapewnieniem dostępu do

ogólnoświatowych sieci informacyjnych, z uwzględnieniem art. 6a

rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca

2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE

w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L

77 z 23.03.2011, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem

282/2011”;

25b) usługach nadawczych – rozumie się przez to usługi nadawcze, o których

mowa w art. 6b rozporządzenia 282/2011;

26) usługach elektronicznych – rozumie się przez to usługi świadczone za pomocą

środków komunikacji elektronicznej, o których mowa w art. 7 rozporządzenia

282/2011;

26a) systemie gazowym – rozumie się przez to system gazowy znajdujący się na

terytorium Unii Europejskiej lub jakąkolwiek sieć połączoną z takim

systemem;

27) wyrobach akcyzowych – rozumie się przez to wyroby akcyzowe

w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyłączeniem gazu

dostarczanego w systemie gazowym;

27a) systemie elektroenergetycznym – rozumie się przez to system

elektroenergetyczny w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia

1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 220 i 791);

27b) wartości rynkowej – rozumie się przez to całkowitą kwotę, jaką, w celu

uzyskania w danym momencie danych towarów lub usług, nabywca lub

usługobiorca na takim samym etapie sprzedaży jak ten, na którym

dokonywana jest dostawa towarów lub świadczenie usług, musiałby,

w warunkach uczciwej konkurencji, zapłacić niezależnemu dostawcy lub

usługodawcy na terytorium kraju; w przypadku gdy nie można ustalić

porównywalnej dostawy towarów lub świadczenia usług, przez wartość

rynkową rozumie się:

a) w odniesieniu do towarów – kwotę nie mniejszą niż cena nabycia

towarów lub towarów podobnych, a w przypadku braku ceny nabycia,

koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy,

20.09.2018

©Telksinoe s. 8/353

b) w odniesieniu do usług – kwotę nie mniejszą niż całkowity koszt

poniesiony przez podatnika na wykonanie tych usług;

27c) magazynie konsygnacyjnym – rozumie się przez to wyodrębnione u podatnika

zarejestrowanego jako podatnik VAT UE, o którym mowa w art. 97 ust. 4,

miejsce przechowywania na terytorium kraju towarów należących do

podatnika podatku od wartości dodanej przemieszczonych przez niego lub na

jego rzecz z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju

do tego miejsca, z którego podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT UE,

przechowujący towary, pobiera je, a przeniesienie prawa do rozporządzania

tymi towarami jak właściciel następuje w momencie ich pobrania;

27d) prowadzącym magazyn konsygnacyjny – rozumie się przez to podatnika,

który przechowuje w magazynie konsygnacyjnym towary i pobiera je z tego

magazynu;

27e) zorganizowanej części przedsiębiorstwa – rozumie się przez to organizacyjnie

i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół

składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,

przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, któr y

zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie

realizujące te zadania;

27f) czasopismach specjalistycznych – rozumie się przez to drukowane

wydawnictwa periodyczne oznaczone symbolem ISSN, objęte kodem

PKWiU 58.14.1 i CN 4902, o tematyce szeroko pojętych zagadnień

odnoszących się do działalności kulturalnej lub twórczej, edukacyjnej,

naukowej lub popularnonaukowej, społecznej, zawodowej i metodycznej,

regionalnej lub lokalnej, a także przeznaczone dla osób niewidomych

i niedowidzących, publikowane nie częściej niż raz w tygodniu w postaci

odrębnych zeszytów (numerów) objętych wspólnym tytułem, których

zakończenia nie przewiduje się, ukazujące się na ogół w regularnych

odstępach czasu w nakładzie nie wyższym niż 15 000 egzemplarzy,

z wyjątkiem:

a) periodyków o treści ogólnej, stanowiących podstawowe źródło

informacji bieżącej o aktualnych wydarzeniach krajowych lub

zagranicznych, przeznaczonych dla szerokiego kręgu czytelników,

20.09.2018

©Telksinoe s. 9/353

b) publikacji zawierających treści pornograficzne, publikacji zawierających

treści nawołujące do nienawiści na tle różnic narodowościowych,

etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na

bezwyznaniowość lub znieważające z tych powodów grupę ludności lub

poszczególne osoby oraz publikacji propagujących ustroje totalitarne,

c) wydawnictw, w których co najmniej 33% powierzchni jest przeznaczone

nieodpłatnie lub odpłatnie na ogłoszenia handlowe, reklamy lub teksty

reklamowe, w szczególności czasopism informacyjno-reklamowych,

reklamowych, folderów i katalogów reklamowych,

d) wydawnictw, które zawierają głównie kompletną powieść, opowiadanie

lub inne dzieło w formie tekstu ilustrowanego lub nie, albo w formie

rysunków opatrzonych opisem lub nie,

e) publikacji, w których więcej niż 20% powierzchni jest przeznaczone na

krzyżówki, kryptogramy, zagadki oraz inne gry słowne lub rysunkowe,

f) publikacji zawierających informacje popularne, w szczególności porady,

informacje o znanych i sławnych postaciach z życia publicznego,

g) czasopism, na których nie zostanie uwidoczniona wysokość nakładu;

28) Ordynacji podatkowej – rozumie się przez to ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r.

– Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935);

29) (uchylony)

30) PKWiU ex – rozumie się przez to zakres wyrobów lub usług węższy niż

określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług;

31) fakturze – rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie

elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na

jej podstawie;

32) fakturze elektronicznej – rozumie się przez to fakturę w formie elektronicznej

wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym;

33) terenach budowlanych – rozumie się przez to grunty przeznaczone pod

zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,

a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach

zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

20.09.2018

©Telksinoe s. 10/353

34) pojazdach samochodowych – rozumie się przez to pojazdy samochodowe

w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie

całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony;

35) podmiocie prowadzącym skład podatkowy – rozumie się przez to podmiot, o

którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku

akcyzowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 43, 60 i 937);

36) zarejestrowanym odbiorcy – rozumie się przez to podmiot, o którym mowa w

art. 2 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym;

<37) rachunku VAT – rozumie się przez to rachunek VAT, o którym mowa w: Dodany pkt 37 w

art. 2 wejdzie w

a) art. 62a ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe życie z dn.

1.07.2018 r. (Dz.

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1876, 2361 i 2491 oraz z 2018 r. poz. 62),

U. z 2018 r. poz.

b) art. 3b ust. 1 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych 62).

kasach oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2065,

2486 i 2491 oraz z 2018 r. poz. 62);>

<38) ustawie o zarządzie sukcesyjnym – rozumie się przez to ustawę z dniaDodane pkt 38–

40 w art. 2 wejdą

5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby w życie z dn.

fizycznej (Dz. U. poz. 1629); 25.11.2018 r. (Dz.

U. z 2018 r. poz.

39) przedsiębiorstwie w spadku – rozumie się przez to przedsiębiorstwo 1629).

w spadku w rozumieniu ustawy o zarządzie sukcesyjnym;

40) zarządzie sukcesyjnym – rozumie się przez to zarząd sukcesyjny,

o którym mowa w ustawie o zarządzie sukcesyjnym.>

Art. 2a. 1. W przypadku umów zawartych między Rzecząpospolitą Polską

a państwem członkowskim lub państwem trzecim w sprawie budowy lub

utrzymania mostów transgranicznych lub wspólnych odcinków dróg, za terytorium

kraju uznaje się most lub wspólny odcinek drogi oraz miejsce ich budowy, położone

poza terytorium kraju, za które, zgodnie z umową, jest odpowiedzialna

Rzeczpospolita Polska, jeżeli w odniesieniu do tej umowy została wydana decyzja

Rady upoważniająca do stosowania środków stanowiących odstępstwo od

art. 5 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie

wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006,

str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „dyrektywą 2006/112/WE”.

2. W przypadku umów zawartych między Rzecząpospolitą Polską

a państwem członkowskim w sprawie budowy lub utrzymania mostów

20.09.2018

©Telksinoe s. 11/353

transgranicznych lub wspólnych odcinków dróg, za terytorium tego państwa

członkowskiego uznaje się most lub wspólny odcinek drogi oraz miejsce ich

budowy, położone na terytorium kraju, za które, zgodnie z umową, jest

odpowiedzialne to państwo członkowskie, jeżeli w odniesieniu do tej umowy

została wydana decyzja Rady upoważniająca do stosowania środków stanowiących

odstępstwo od art. 5 dyrektywy 2006/112/WE.

3. W przypadku umów zawartych między Rzecząpospolitą Polską

a państwem trzecim w sprawie budowy lub utrzymania mostów transgranicznych

lub wspólnych odcinków dróg, za terytorium tego państwa trzeciego uznaje się

most lub wspólny odcinek drogi oraz miejsce ich budowy, położone na terytorium

kraju, za które, zgodnie z umową, jest odpowiedzialne to państwo trzecie, jeżeli

w odniesieniu do tej umowy została wydana decyzja Rady upoważniająca do

stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 5 dyrektywy 2006/112/WE.

Art. 3. 1. (uchylony)

2. (uchylony)

3. W przypadku podatników:

1) (uchylony)

2) nieposiadających siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca

prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju – właściwym

organem podatkowym jest Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego

Warszawa-Śródmieście, zwany dalej „naczelnikiem drugiego urzędu

skarbowego”;

3) o których mowa w art. 130a pkt 2, i podmiotów zagranicznych, o których

mowa w art. 131 pkt 2, zidentyfikowanych na potrzeby procedury szczególnej

rozliczania VAT, o której mowa w dziale XII w rozdziałach 6a i 7, dla których

państwem członkowskim konsumpcji jest Rzeczpospolita Polska –

właściwym organem podatkowym jest Naczelnik Łódzkiego Urzędu

Skarbowego.

3a. (uchylony)

4. (uchylony)

5. (uchylony)

Dodany ust. 6 w

art. 3 wejdzie w

życie z dn.

25.11.2018 r. (Dz.

U. z 2018 r. poz.

20.09.2018 1629).

©Telksinoe s. 12/353

<6. W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1a

i art. 17 ust. 1i, właściwym organem podatkowym jest organ podatkowy, który

był właściwy dla zmarłego podatnika w dniu jego śmierci.>

Art. 4. Ulgi i zwolnienia podatkowe udzielone na podstawie odrębnych ustaw

nie mają zastosowania do podatku od towarów i usług.

DZIAŁ II

Zakres opodatkowania

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 5. 1. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej

„podatkiem”, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium

kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

2. Czynności określone w ust. 1 podlegają opodatkowaniu niezależnie od

tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych

przepisami prawa.

3. Opodatkowaniu podatkiem podlegają również towary w przypadku,

o którym mowa w art. 14. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

4. W przypadku wystąpienia nadużycia prawa dokonane czynności, o których

mowa w ust. 1, wywołują jedynie takie skutki podatkowe, jakie miałyby miejsce w

przypadku odtworzenia sytuacji, która istniałaby w braku czynności stanowiących

nadużycie prawa.

5. Przez nadużycie prawa rozumie się dokonanie czynności, o których mowa

w ust. 1, w ramach transakcji, która pomimo spełnienia warunków formalnych

ustanowionych w przepisach ustawy, miała zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści

podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te

przepisy.

20.09.2018

©Telksinoe s. 13/353

Art. 5a. Towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa

w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów

o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżel i dla

tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej

podstawie powołują symbole statystyczne.

Art. 6. Przepisów ustawy nie stosuje się do:

1) transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części

przedsiębiorstwa;

2) czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.

3) (uchylony)

Rozdział 2

Dostawa towarów i świadczenie usług

Art. 7. 1. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,

rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym

również:

1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego

w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności

towarów w zamian za odszkodowanie;

2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej

umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy

sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że

w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą

zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;

3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem

a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;

4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu,

jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;

5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,

ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz

przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego

na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz

członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego

20.09.2018

©Telksinoe s. 14/353

lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka

spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;

6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;

7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

2. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się

również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego

przedsiębiorstwa, w szczególności:

1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego

pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,

akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów

stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2) wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia

kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu

lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej

wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością

gospodarczą podatnika.

4. Przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się

przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1) o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł,

jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych

osób;

2) których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli

jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia,

jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania

towaru, nie przekraczają 10 zł.

5. (uchylony)

6. (uchylony)

7. Przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się identyfikowalne jako

próbka egzemplarz towaru lub jego niewielką ilość, które pozwalają na ocenę cech

i właściwości towaru w jego końcowej postaci, przy czym ich przekazanie

(wręczenie) przez podatnika:

20.09.2018

©Telksinoe s. 15/353

1) ma na celu promocję tego towaru oraz

2) nie służy zasadniczo zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie

danego towaru, chyba że zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest

nieodłącznym elementem promocji tego towaru i ma skłaniać tego odbiorcę

do zakupu promowanego towaru.

8. W przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru

w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu

w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy

z podmiotów biorących udział w tych czynnościach.

9. Przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne umowy o podobnym

charakterze, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się umowy w wyniku których,

zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje

korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych przepisów, których

przedmiotami są grunty.

Art. 8. 1. Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,

rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub

jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi

dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na

formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do

tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu

działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

2. Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów

innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do

celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych

pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków

spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób

prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało,

w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę

20.09.2018

©Telksinoe s. 16/353

podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów

lub ich części składowych;

2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego

pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,

akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów

stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne

nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza

podatnika.

2a. W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz

osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik

sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

3. (uchylony)

4. (uchylony)

5. Przepis ust. 2 pkt 1 nie ma zastosowania w przypadku użycia pojazdów

samochodowych do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, jeżeli

podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty

podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, obliczoną zgodnie z art. 86a

ust. 1, z tytułu:

1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów lub

2) nabycia, importu lub wytworzenia części składowych do tych pojazdów, jeżeli

z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów podatnikowi nie

przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku

naliczonego.

6. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i ust. 5, za nabycie towarów

uznaje się również przyjęcie ich w używanie na podstawie umowy najmu,

dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze.

Rozdział 3

Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa

towarów

Art. 9. 1. Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa

w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel

towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na

20.09.2018

©Telksinoe s. 17/353

terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego

rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę

towarów lub na ich rzecz.

2. Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1) nabywcą towarów jest:

a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości

dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej

podatnika,

b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a

– z zastrzeżeniem art. 10;

2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

3. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy:

1) nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1,

2) dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2

pkt 2

– jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.

Art. 10. 1. Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa

w art. 9, nie występuje w przypadku, gdy:

1) dotyczy towarów, do których miałyby odpowiednio zastosowanie przepisy

art. 45 ust. 1 pkt 9, art. 80, art. 83 ust. 1 pkt 1, 3, 6, 10 i 18, z uwzględnieniem

warunków określonych w tych przepisach;

2) dotyczy towarów innych niż wymienione w pkt 1 nabywanych przez:

a) rolników ryczałtowych dla prowadzonej przez nich działalności

rolniczej,

b) podatników, którzy wykonują jedynie czynności inne niż opodatkowane

podatkiem i którym nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku

należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług,

c) podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie

art. 113 ust. 1 i 9,

d) osoby prawne, które nie są podatnikami

– jeżeli całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na

terytorium kraju nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego kwoty

50 000 zł;

20.09.2018

©Telksinoe s. 18/353

3) dostawa towarów, w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów na terytorium kraju:

a) nie stanowiła u podatnika, o którym mowa w art. 15, albo nie

stanowiłaby u podatnika podatku od wartości dodanej dostawy towarów,

o której mowa w art. 7, lub stanowiła albo stanowiłaby taką dostawę

towarów, ale dokonywaną przez podatnika, u którego sprzedaż jest

zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, albo podatnika

podatku od wartości dodanej, do którego miałyby zastosowanie podobne

zwolnienia, z wyjątkiem przypadku, gdy przedmiotem dostawy są nowe

środki transportu, lub

b) stanowiłaby dostawę towarów, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2;

4) dostawa towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, w wyniku której ma

miejsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium kraju, jest

opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na terytorium państwa

członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów na zasadach

odpowiadających regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4 i 5, a nabywca

posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych

zasadach;

5) dostawa towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, w wyniku której ma

miejsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium kraju, jest

dokonywana przez organizatora aukcji (licytacji) oraz do dostawy tej

zastosowano szczególne zasady opodatkowania podatkiem od wartości

dodanej obowiązujące w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub

wysyłki, stosowane do dostaw towarów dokonywanych przez organizatora

aukcji (licytacji), wyłączające uznanie dostawy towarów za czynność

odpowiadającą wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów, pod warunkiem

posiadania przez nabywcę dokumentów jednoznacznie potwierdzających

nabycie towarów na tych szczególnych zasadach.

2. Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się, jeżeli całkowita wartość

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju nie przekroczyła

w poprzednim roku podatkowym kwoty 50 000 zł.

3. Przepisów ust. 1 pkt 2 i ust. 2 nie stosuje się, jeżeli przedmiotem nabycia

są:

20.09.2018

©Telksinoe s. 19/353

1) nowe środki transportu;

2) wyroby akcyzowe.

4. Przy ustalaniu wartości, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, nie wlicza

się kwoty podatku od wartości dodanej należnego lub zapłaconego na terytorium

państwa członkowskiego, z którego towary te są wysyłane lub transportowane. Do

wartości, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie wlicza się wartości z tytułu

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o których mowa w ust. 3.

5. W przypadku gdy u podmiotów, u których zgodnie z ust. 1 pkt 2 nie

występuje wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, zostaje przekroczona kwota,

o której mowa w ust. 1 pkt 2, uznaje się, że wewnątrzwspólnotowe nabycie

towarów ma miejsce od momentu przekroczenia tej kwoty.

6. Podatnicy oraz osoby prawne niebędące podatnikami, do których ma

zastosowanie ust. 1 pkt 2, mogą wybrać opodatkowanie wewnątrzwspólnotowego

nabycia towarów przez złożenie naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego

oświadczenia o takim wyborze albo przez podanie dokonującemu dostawy

towarów numeru, o którym mowa w art. 97 ust. 10.

7. Wybór opodatkowania, o którym mowa w ust. 6, obowiązuje przez

2 kolejne lata, licząc od dnia dokonania wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów, dla którego dokonano takiego wyboru.

8. Podatnicy, o których mowa w ust. 6, mogą ponownie skorzystać

z wyłączenia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli zawiadomią pisemnie naczelnika

urzędu skarbowego o rezygnacji z opodatkowania przed początkiem miesiąca,

w którym rezygnują z opodatkowania, nie wcześniej jednak niż po upływie terminu

określonego w ust. 7.

9. (uchylony)

Art. 11. 1. Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za

wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również

przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego

rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego

niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego

podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach

prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte,

20.09.2018

©Telksinoe s. 20/353

w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo

zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

2. Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym

mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, ma zastosowanie również do przemieszczenia towarów

przez siły zbrojne Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego lub przez

towarzyszący im personel cywilny z terytorium państwa członkowskiego innego

niż terytorium kraju na terytorium kraju, w przypadku gdy towary nie zostały przez

nich nabyte zgodnie ze szczególnymi zasadami regulującymi opodatkowanie

podatkiem od wartości dodanej na krajowym rynku jednego z państw

członkowskich dla sił zbrojnych Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego,

jeżeli import tych towarów nie mógłby korzystać ze zwolnienia, o którym mowa

w art. 45 ust. 1 pkt 9.

Art. 12. 1. Przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, przez

podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz nie uznaje się za

wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w przypadku gdy:

1) towary są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez

niego, dla których miejscem dostawy zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 jest

terytorium kraju, jeżeli towary te są przemieszczane przez tego podatnika

dokonującego ich dostawy lub na jego rzecz;

2) przemieszczenie towarów następuje w ramach sprzedaży wysyłkowej na

terytorium kraju;

3) towary są przemieszczane na pokładach statków, samolotów lub pociągów

w trakcie części transportu pasażerów, o której mowa w art. 22 ust. 5,

z przeznaczeniem dokonania ich dostawy przez tego podatnika lub na jego

rzecz na pokładach tych pojazdów;

4) towary mają być przedmiotem czynności odpowiadającej eksportowi

towarów dokonanej przez tego podatnika na terytorium państwa

członkowskiego, z którego są przemieszczane na terytorium kraju;

5) towary mają być przedmiotem czynności odpowiadającej

wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 i 2,

dokonanej przez tego podatnika na terytorium państwa członkowskiego,

z którego są przemieszczane na terytorium kraju;

20.09.2018

©Telksinoe s. 21/353

6) towary mają być przedmiotem wykonanych na terytorium kraju na rzecz tego

podatnika usług polegających na ich wycenie lub wykonaniu na nich prac, pod

warunkiem że towary po wykonaniu tych usług zostaną z powrotem

przemieszczone na terytorium państwa członkowskiego, z którego zostały

pierwotnie wywiezione;

7) towary mają być czasowo używane na terytorium kraju w celu świadczenia

usług przez tego podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej

na terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu;

8) towary mają być czasowo używane przez tego podatnika na terytorium kraju,

nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące, pod warunkiem że import takich

towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju z uwagi na ich

przywóz czasowy byłby zwolniony od cła;

9) przemieszczeniu podlega gaz w systemie gazowym, energia elektryczna

w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci

dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej.

2. W przypadku gdy ustaną okoliczności, o których mowa w ust. 1,

przemieszczenie towarów uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

Art. 12a. 1. Przemieszczenie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, przez

podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, nieposiadającego

siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności

gospodarczej na terytorium kraju, do magazynu konsygnacyjnego w celu ich

dostawy prowadzącemu magazyn konsygnacyjny, oraz dostawę tych towarów,

uważa się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9

ust. 1, u prowadzącego magazyn konsygnacyjny, pod warunkiem że:

1) podatnik podatku od wartości dodanej nie jest zarejestrowany jako podatnik

VAT czynny lub zwolniony;

2) przechowywane w magazynie konsygnacyjnym towary są przeznaczone do

działalności produkcyjnej lub usługowej, z wyłączeniem działalności

handlowej, przez prowadzącego magazyn konsygnacyjny;

3) prowadzący magazyn konsygnacyjny, przed pierwszym wprowadzeniem

przez podatnika podatku od wartości dodanej towarów do tego magazynu,

złożył w formie pisemnej naczelnikowi urzędu skarbowego zawiadomienie

o zamiarze prowadzenia magazynu konsygnacyjnego zawierające:

20.09.2018

©Telksinoe s. 22/353

a) dane podatnika podatku od wartości dodanej dokonującego

przemieszczenia towarów do magazynukonsygnacyjnego oraz

prowadzącego magazyn konsygnacyjny, dotyczące ich nazw lub imion

i nazwisk, numerów identyfikacyjnych stosowanych na potrzeby

odpowiednio podatku od wartości dodanej i podatku, adresu siedziby

działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności

gospodarczej oraz adresu, pod którym znajduje się magazyn

konsygnacyjny,

b) oświadczenie podatnika podatku od wartości dodanej, że zamierza

dokonywać przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1,

do magazynu konsygnacyjnego; w oświadczeniu wskazuje się

prowadzącego magazyn konsygnacyjny;

4) prowadzący magazyn konsygnacyjny prowadzi ewidencję towarów

wprowadzanych do tego magazynu, zawierającą datę ich wprowadzenia, datę

pobrania towarów z magazynu, dane pozwalające na identyfikację towarów,

a w przypadku, o którym mowa w art. 20b ust. 3 – także dane dotyczące

powrotnego przemieszczenia towarów; przepis art. 109 ust. 3 stosuje się

odpowiednio.

2. Jeżeli zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie spełnia wymogów

określonych tym przepisem, naczelnik urzędu skarbowego w terminie 7 dni od dnia

otrzymania zawiadomienia wzywa do jego uzupełnienia.

3. Prowadzący magazyn konsygnacyjny jest obowiązany zawiadomić

w formie pisemnej naczelnika urzędu skarbowego o zmianach danych zawartych

w zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, w terminie 30 dni od dnia

zaistnienia zmian.

4. W przypadku gdy towary przechowywane w magazynie konsygnacyjnym

nie zostały pobrane przez okres 24 miesięcy od dnia ich wprowadzenia do tego

magazynu, uznaje się, że ich pobranie ma miejsce następnego dnia po upływie tego

okresu.

5. W przypadku stwierdzenia braku przechowywanych w magazynie

konsygnacyjnym towarów albo całkowitego ich zniszczenia uznaje się, że pobranie

towarów miało miejsce w dniu, w którym towary opuściły magazyn albo zostały

20.09.2018

©Telksinoe s. 23/353

zniszczone, a jeżeli nie można ustalić tego dnia – w dniu, w którym stwierdzono

ich brak albo ich zniszczenie.

6. W przypadku użycia lub wykorzystania towarów przechowywanych

w magazynie konsygnacyjnym przed ich pobraniem z magazynu konsygnacyjnego

uznaje się, że pobranie ma miejsce w dniu użycia lub wykorzystania tych towarów.

Art. 13. 1. Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa

w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu

czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż

terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2–8.

2. Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby

transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju;

2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest

zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na

terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą

podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze

na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju,

niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby

akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte

procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania

wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;

4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym

(zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie

członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

3. Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również

przemieszczenie przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz

towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium

państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego

podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego

przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju

20.09.2018

©Telksinoe s. 24/353

w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć działalności gospodarczej

podatnika.

4. Przemieszczenia towarów, o którym mowa w ust. 3, przez podatnika,

o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz nie uznaje się za wewnątrzwspólnotową

dostawę towarów, w przypadku gdy:

1) towary są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez

niego, dla których miejscem dostawy zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 jest

terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli towary

te są przemieszczane przez tego podatnika dokonującego ich dostawy lub na

jego rzecz;

2) przemieszczenie towarów następuje w ramach sprzedaży wysyłkowej

z terytorium kraju;

3) towary są przemieszczane na pokładach statków, samolotów lub pociągów

w trakcie transportu pasażerskiego wykonywanego na terytorium Unii

Europejskiej z przeznaczeniem dokonania ich dostawy przez tego podatnika

na pokładach tych pojazdów;

4) towary mają być przedmiotem eksportu towarów przez tego podatnika;

5) towary mają być przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

o której mowa w ust. 1 i 2, dokonanej przez tego podatnika, jeżeli

przemieszczenie towarów następuje na terytorium państwa członkowskiego

inne niż terytorium państwa członkowskiego, do którego dokonywana jest ta

wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów;

6) towary mają być przedmiotem wykonanych na terytorium państwa

członkowskiego innym niż terytorium kraju na rzecz tego podatnika usług

polegających na ich wycenie lub wykonaniu na nich prac, pod warunkiem że

towary po wykonaniu tych usług zostaną z powrotem przemieszczone na

terytorium kraju;

7) towary mają być czasowo używane na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju, w celu świadczenia usług przez podatnika

posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, który

przemieścił lub na rzecz którego przemieszczono te towary;

8) towary mają być czasowo używane przez tego podatnika na terytorium

państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, nie dłużej jednak niż

20.09.2018

©Telksinoe s. 25/353

przez 24 miesiące, pod warunkiem że import takich towarów z terytorium

państwa trzeciego z uwagi na ich przywóz czasowy byłby zwolniony od cła;

9) przemieszczeniu podlega gaz w systemie gazowym, energia elektryczna

w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci

dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej.

5. W przypadku gdy ustaną okoliczności, o których mowa w ust. 4,

przemieszczenie towarów uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

6. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym

dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest

zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.

7. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje również wówczas,

gdy dokonującymi dostawy towarów są inne niż wymienione w ust. 6 podmioty,

jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

8. Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów nie uznaje się dostawy

towarów, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 1, 3, 6, 10 i 18, oraz towarów

opodatkowanych według zasad określonych w art. 120 ust. 4 i 5.

Rozdział 4

Opodatkowanie przy likwidacji działalności spółki i zaprzestaniu działalności

przez osobę fizyczną

Art. 14. 1. Opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji

i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku:

1) rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej;

[2) zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą

fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu,

obowiązanego, na podstawie art. 96 ust. 6, do zgłoszenia zaprzestania

działalności naczelnikowi urzędu skarbowego.]

<2) zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą Nowe brzmienie

pkt 2 oraz

fizyczną albo przedsiębiorstwem w spadku wykonywania czynności dodany pkt 3 w

podlegających opodatkowaniu, obowiązanego, na podstawie ust. 1 w art. 14

wejdzie w życie z

art. 96 ust. 6, do zgłoszenia zaprzestania działalności naczelnikowi dn. 25.11.2018 r.

(Dz. U. z 2018 r.

urzędu skarbowego;> poz. 1629).

20.09.2018

©Telksinoe s. 26/353

<3) wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego albo uprawnienia do powołania

zarządcy sukcesyjnego – w przypadku gdy zarząd sukcesyjny nie został

ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c

ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji

i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2017 r. poz. 869 i 2491

oraz z 2018 r. poz. 106, 650, 771 i 1629).>

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, u których sprzedaż jest

zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9.

3. [Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik,

o którym mowa w art. 15, będący osobą fizyczną nie wykonywał czynności Nowe brzmienie

zdania

podlegających opodatkowaniu co najmniej przez 10 miesięcy.]

3 w art. 14

ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik, o którym mowa wejdzie w życie z

dn. 25.11.2018 r.

w art. 15, będący osobą fizyczną albo przedsiębiorstwem w spadku, nie(Dz. U. z 2018 r.

wykonywał czynności podlegających opodatkowaniu co najmniej przez poz. 1629).

10 miesięcy.> Nie dotyczy to podatników, którzy zawiesili wykonywanie

działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia

wykonywania działalności gospodarczej.

4. Przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których

przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku

naliczonego.

[5. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani

sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania

wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, zwany dalej „spisem

z natury”. Podatnicy są obowiązani załączyć informację o dokonanym spisie

z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości i o kwocie podatku należnego, do

deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki lub

zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.]

<5. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są Nowe brzmienie

ust. 5 i 6 w art. 14

obowiązani sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki, wejdzie w życie z

zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu albo dn. 25.11.2018 r.

(Dz. U. z 2018 r.

wystąpienia przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 3, zwany dalej „spisem poz. 1629).

z natury”. Podatnicy są obowiązani załączyć informację o dokonanym spisie

z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości i o kwocie podatku należnego,

20.09.2018

©Telksinoe s. 27/353

do deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania

spółki, zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu

albo wystąpienia przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 3.>

[6. Obowiązek podatkowy w przypadku, o którym mowa w ust. 1, powstaje

w dniu rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających

opodatkowaniu.]

<6. Obowiązek podatkowy w przypadku, o którym mowa w ust. 1,

powstaje w dniu rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania czynności

podlegających opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o których mowa

w ust. 1 pkt 3.>

7. Dostawa towarów dokonywana przez byłych wspólników spółek, o których

mowa w ust. 1 pkt 1, oraz przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 2

i ust. 3, której przedmiotem są towary objęte spisem z natury, podlega zwolnieniu

od podatku przez okres 12 miesięcy od dnia, o którym mowa w ust. 6, pod

warunkiem rozliczenia podatku od towarów objętych spisem z natury.

<7a. Przepis ust. 7 stosuje się również do dostawy towarów dokonywanej

przez osoby będące właścicielami przedsiębiorstwa w spadku na dzień: Dodany ust. 7a w

art. 14 wejdzie w

1) zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu życie z dn.

25.11.2018 r. (Dz.

przez przedsiębiorstwo w spadku; U. z 2018 r. poz.

2) wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego; 1629).

3) wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego.>

8. Podstawą opodatkowania jest wartość towarów podlegających spisowi

z natury, ustalona zgodnie z art. 29a ust. 2.

9. (uchylony)

[9a. Osobom fizycznym, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oraz osobom, które

były wspólnikami spółek, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w dniu ich rozwiązania,

zwanych dalej „byłymi wspólnikami”, przysługuje prawo zwrotu różnicy podatku

wykazanego w deklaracji podatkowej za okres, w którym odpowiednio te osoby lub

spółki były podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni.]

<9a. Osobom fizycznym, o których mowa w ust. 1 pkt 2, osobom, które Nowe brzmienie

ust. 9a w art. 14

były wspólnikami spółek, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w dniu ich wejdzie w życie z

rozwiązania, zwanym dalej „byłymi wspólnikami”, oraz osobom, o których dn. 25.11.2018 r.

(Dz. U. z 2018 r.

mowa w ust. 7a, przysługuje prawo zwrotu różnicy podatku wykazanego poz. 1629).

20.09.2018

©Telksinoe s. 28/353

w deklaracji podatkowej za okres, w którym odpowiednio te osoby, spółki albo

podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1a, i podatnik, którego działalność jest

kontynuowana przez podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1a, byli

podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni.>

9b. W przypadku byłych wspólników zwrotu różnicy podatku dokonuje się na

podstawie złożonej deklaracji podatkowej wraz z załączonymi do tej deklaracji:

1) umową spółki, aktualną na dzień rozwiązania spółki;

2) wykazem rachunków bankowych byłych wspólników w banku mającym

siedzibę na terytorium kraju lub rachunków byłych wspólników

w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której są członkami, na

które ma być dokonany zwrot różnicy podatku.

9c. Zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w ust. 9b, dokonuje się:

1) w proporcjach wynikających z prawa do udziału w zysku określonego

w umowie spółki; jeżeli z załączonej umowy nie wynikają te udziały w zysku,

przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe;

2) na rachunki, o których mowa w ust. 9b pkt 2.

Dodane ust. 9ca i

<9ca. W przypadku osób, o których mowa w ust. 7a, zwrotu różnicy

9cb w art. 14

podatku dokonuje się na podstawie złożonej deklaracji podatkowej wraz wejdą w życie z

dn. 25.11.2018 r.

z załączonymi do tej deklaracji: (Dz. U. z 2018 r.

poz. 1629).

1) dokumentami potwierdzającymi ich udział w przedsiębiorstwie

w spadku;

2) wykazem rachunków bankowych tych osób w banku mającym siedzibę

na terytorium kraju lub ich rachunków w spółdzielczej kasie

oszczędnościowo-kredytowej, której są członkami, na które ma być

dokonany zwrot różnicy podatku.

9cb. Zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w ust. 9ca, dokonuje się:

1) w proporcjach wynikających z prawa do udziału w przedsiębiorstwie

w spadku; jeżeli z załączonych dokumentów nie wynikają te udziały,

przyjmuje się, że prawa do udziału są równe;

2) na rachunki, o których mowa w ust. 9ca pkt 2.>

9d. Do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w ust. 9a, przepisy art. 87

ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 7 stosuje się odpowiednio.

20.09.2018

©Telksinoe s. 29/353

[9e. W przypadku niezłożenia dokumentów, o których mowa w ust. 9b, kwota

zwrotu różnicy podatku składana jest do depozytu organu podatkowego.

W przypadku gdy do deklaracji załączono dokumenty, o których mowa w ust. 9b,

ale w wykazie rachunków, o którym mowa w tym przepisie, nie podano rachunków

wszystkich byłych wspólników, do depozytu składana jest kwota zwrotu różnicy

podatku w części przypadającej byłemu wspólnikowi, którego rachunku nie

podano.]

<9e. W przypadku niezłożenia dokumentów, o których mowa w ust. 9b Nowe brzmienie

ust. 9e w art. 14

albo 9ca, kwota zwrotu różnicy podatku składana jest do depozytu organu wejdzie w życie z

podatkowego. W przypadku gdy złożono dokumenty, o których mowa dn. 25.11.2018 r.

(Dz. U. z 2018 r.

w ust. 9b albo 9ca, ale w wykazie rachunków, o którym mowa w tych poz. 1629).

przepisach, nie podano rachunku byłego wspólnika albo osoby, o której mowa

w ust. 7a, do depozytu składana jest kwota zwrotu różnicy podatku w części

przypadającej temu byłemu wspólnikowi albo tej osobie.>

9f. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, złoż enie

do depozytu kwoty zwrotu różnicy podatku następuje po zakończeniu weryfikacji

rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli

podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego.

[9g. W przypadku gdy przed upływem terminu zwrotu różnicy podatku,

o którym mowa w art. 87 ust. 2 zdanie pierwsze, złożono dokumenty, o których

mowa w ust. 9b, a naczelnik urzędu skarbowego przedłużył termin zwrotu zgodnie

z art. 87 ust. 2 zdanie drugie, i przeprowadzone przez organ czynności wykażą

zasadność zwrotu, urząd skarbowy wypłaca byłym wspólnikom należną kwotę wraz

z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej

w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 9b, złożono na 14 dni przed

upływem terminu zwrotu lub później, odsetki, o których mowa w zdaniu pierwszym,

są naliczane od 15. dnia po dniu złożenia tych dokumentów. Odsetek nie nalicza się

od kwoty zwrotu różnicy podatku w części przypadającej byłemu wspólnikowi,

którego rachunku nie podano.]

<9g. W przypadku gdy przed upływem terminu zwrotu różnicy podatku, Nowe brzmienie

ust. 9g i 9h w art.

o którym mowa w art. 87 ust. 2 zdanie pierwsze, złożono dokumenty, 14 wejdzie w

o których mowa w ust. 9b albo 9ca, a naczelnik urzędu skarbowego przedłużył życie z dn.

25.11.2018 r. (Dz.

U. z 2018 r. poz.

1629).

20.09.2018

©Telksinoe s. 30/353

termin zwrotu zgodnie z art. 87 ust. 2 zdanie drugie, i przeprowadzone przez

organ czynności wykażą zasadność zwrotu, urząd skarbowy wypłaca byłym

wspólnikom albo osobom, o których mowa w ust. 7a, należną kwotę wraz

z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej

w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 9b albo 9ca, złożono na

14 dni przed upływem terminu zwrotu lub później, odsetki, o których mowa

w zdaniu pierwszym, są naliczane od 15. dnia po dniu złożenia tych

dokumentów. Odsetek nie nalicza się od kwoty zwrotu różnicy pod atku

w części przypadającej temu byłemu wspólnikowi albo tej osobie, których

rachunku nie podano.>

[9h. W przypadku osób fizycznych, o których mowa w ust. 9a, w stosunku do

których naczelnik urzędu skarbowego przedłużył termin zwrotu zgodnie z art. 87

ust. 2 zdanie drugie, i przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność

zwrotu, urząd skarbowy wypłaca tym osobom należną kwotę wraz z odsetkami

w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku

odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.]

<9h. W przypadku osób, o których mowa w ust. 9a, w stosunku do

których naczelnik urzędu skarbowego przedłużył termin zwrotu zgodnie

z art. 87 ust. 2 zdanie drugie, i przeprowadzone przez organ czynności wykażą

zasadność zwrotu, urząd skarbowy wypłaca tym osobom należną kwotę wraz

z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej

w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.>

9i. Kwota zwrotu różnicy podatku złożona w depozycie nie podlega

oprocentowaniu, z zastrzeżeniem ust. 9j.

[9j. Oprocentowanie kwoty zwrotu różnicy podatku złożonej w depozycie jest

naliczane od 15. dnia po dniu złożenia dokumentów, o których mowa w ust. 9b, lub

podania numeru rachunku, o którym mowa w ust. 9e zdanie drugie.]

<9j. Oprocentowanie kwoty zwrotu różnicy podatku złożonej Nowe brzmienie

ust. 9j w art. 14

w depozycie jest naliczane od 15. dnia po dniu złożenia dokumentów, wejdzie w życie z

o których mowa w ust. 9b albo 9ca, lub podania numerów rachunków, dn. 25.11.2018 r.

(Dz. U. z 2018 r.

o których mowa w ust. 9e zdanie drugie.> poz. 1629).

20.09.2018

©Telksinoe s. 31/353

10. Do rozliczenia podatku od towarów objętych spisem z natury przepisy

art. 99 stosuje się odpowiednio.

DZIAŁ III

Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi

Rozdział 1

Podatnicy i płatnicy

Art. 15. 1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające

osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność

gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej

działalności.

<1a. Podatnikiem, o którym mowa w ust. 1, jest także jednostka Dodane ust. 1a i

1b w art. 15

organizacyjna niemająca osobowości prawnej stanowiąca przedsiębiorstwo wejdą w życie z

dn. 25.11.2018 r.

w spadku w okresie od otwarcia spadku do dnia wygaśnięcia:

(Dz. U. z 2018 r.

1) zarządu sukcesyjnego albo poz. 1629).

2) uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd

sukcesyjny nie został ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa

w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach

ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.

1b. Podatnika, o którym mowa w ust. 1a, uznaje się za podatnika

kontynuującego prowadzenie działalności gospodarczej zmarłego podatnika.>

2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,

handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby

naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.

Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na

wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób

ciągły dla celów zarobkowych.

3. Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa

w ust. 1, nie uznaje się czynności:

1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1–6 ustawy

z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.

z 2016 r. poz. 2032 i 2048 oraz z 2017 r. poz. 60, 528, 648 i 859);

2) (uchylony)

20.09.2018

©Telksinoe s. 32/353

3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2–9 ustawy

z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli

z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym

wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny

pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane

czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia

i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób

trzecich.

3a. Przepis ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio do usług twórców i artystów

wykonawców w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych,

wynagradzanych w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do

praw autorskich lub praw artystycznego wykonania albo ich wykonanie, w tym

również wynagradzanych za pośrednictwem organizacji zbiorowego zarządzania

prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.

3b. Za zgodą naczelnika urzędu skarbowego, właściwego dla osoby prawnej

podatnikami mogą być również jednostki organizacyjne osoby prawnej, będącej

organizacją pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia

24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U.

z 2016 r. poz. 1817 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60 i 573) prowadzące działalność

gospodarczą, jeżeli samodzielnie sporządzają sprawozdanie finansowe.

3c. Sprzedażą dokonywaną przez podatników, o których mowa w ust. 3b, jest

także odpłatne przekazywanie towarów oraz świadczenie usług pomiędzy

jednostkami organizacyjnymi wchodzącymi w skład osoby prawnej.

4. W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo

rolne, leśne lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie

rejestracyjne, o którym mowa w art. 96 ust. 1.

5. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących

wyłącznie działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.

6. Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów

obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi

przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem

czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

7. (uchylony)

20.09.2018

©Telksinoe s. 33/353

8. (uchylony)

8a. (uchylony)

8b. (uchylony)

9. (uchylony)

10. (uchylony)

Art. 16. Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne

niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, niebędące podatnikami,

o których mowa w art. 15, dokonujące okazjonalnie wewnątrzwspólnotowej

dostawy nowych środków transportu.

Art. 17. 1. Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne

niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne:

1) na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na

podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo

cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano

preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną;

2) uprawnione do korzystania z procedury uszlachetniania czynnego lub

procedury odprawy czasowej, w tym również osoby, na które zgodnie z

odrębnymi przepisami, zostały przeniesione prawa i obowiązki osoby

uprawnionej do korzystania z procedury;

3) dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

4) nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności

gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności

gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których

stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96

ust. 4,

b) usługobiorcą jest:

– w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b – podatnik,

o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem,

o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do

zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,

20.09.2018

©Telksinoe s. 34/353

– w pozostałych przypadkach – podatnik, o którym mowa w art. 15,

posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce

prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub

osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,

posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub

obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4;

5) nabywające towary, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

a) dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik

nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca

prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju,

a w przypadku dostawy towarów innych niż gaz w systemie gazowym,

energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna

lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej,

podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,

b) nabywcą jest:

– w przypadku nabycia gazu w systemie gazowym, energii

elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, energii cieplnej lub

chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej –

podmiot zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 lub art. 97 ust. 4,

– w pozostałych przypadkach – podatnik, o którym mowa w art. 15,

posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce

prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub

osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,

posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana zgodnie

z art. 97 ust. 4,

c) dostawa towarów nie jest dokonywana w ramach sprzedaży wysyłkowej

na terytorium kraju;

6) obowiązane do zapłaty podatku na podstawie art. 42 ust. 8 lub ust. 10;

7) nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy,

z zastrzeżeniem ust. 1c, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

a) dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u

którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113

ust. 1 i 9,

20.09.2018

©Telksinoe s. 35/353

b) nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako

podatnik VAT czynny,

c) dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1

pkt 2 lub art. 122;

8) nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie

spełnione są następujące warunki:

a) usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż

nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,

b) usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany

jako podatnik VAT czynny.

1a. Przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 2 stosuje się również, w przypadku gdy

usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada stałe miejsce prowadzenia

działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce

prowadzenia działalności gospodarczej lub inne miejsce prowadzenia działalności

gospodarczej usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów, jeżeli

usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada takie inne miejsce

prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, nie uczestniczy w tych

transakcjach.

1b. W przypadku gdy podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, ustanowiły

przedstawiciela podatkowego, o którym mowa w art. 18d ust. 1, podatnikiem jest

ten przedstawiciel podatkowy – w zakresie, w jakim działa w imieniu własnym na

rzecz tych podmiotów.

1c. W przypadku dostaw towarów wymienionych w poz. 28–28c załącznika

nr 11 do ustawy przepis ust. 1 pkt 7 stosuje się, jeżeli łączna wartość tych towarów

w ramach jednolitej gospodarczo transakcji obejmującej te towary, bez kwoty

podatku, przekracza kwotę 20 000 zł.

1d. Za jednolitą gospodarczo transakcję, o której mowa w ust. 1c, uznaje się

transakcję obejmującą umowę, w ramach której występuje jedna lub więcej dostaw

towarów wymienionych w poz. 28–28c załącznika nr 11 do ustawy, nawet jeżeli są

one dokonane na podstawie odrębnych zamówień lub wystawianych jest więcej

faktur dokumentujących poszczególne dostawy.

1e. Za jednolitą gospodarczo transakcję, o której mowa w ust. 1c, uznaje się

również transakcję obejmującą więcej niż jedną umowę, o której mowa w ust. 1d,

20.09.2018

©Telksinoe s. 36/353

jeżeli okoliczności towarzyszące tej transakcji lub warunki, na jakich została ona

zrealizowana, odbiegały od okoliczności lub warunków zwykle występujących

w obrocie towarami wymienionymi w poz. 28–28c załącznika nr 11 do ustawy.

1f. W przypadku wymienionym w ust. 1 pkt 7 obniżenie wartości dostaw

dokonywanych w ramach jednolitej gospodarczo transakcji, o której mowa

w ust. 1c, w szczególności przez udzielenie po ich dokonaniu nabywcy opustu lub

obniżki ceny, nie wpływa na określenie podatnika obowiązanego do rozliczenia

kwoty podatku z tytułu dostawy towarów dokonywanej w ramach tej transakcji.

1g. W przypadku gdy po otrzymaniu całości lub części zapłaty przed

dokonaniem dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 11 do ustawy,

następuje zmiana określenia podatnika dla tej dostawy, korekty rozliczenia zapłaty

w związku z tą zmianą dokonuje się w rozliczeniu za okres, w którym dokonano

dostawy tych towarów.

1h. W przypadku usług wymienionych w poz. 2–48 załącznika nr 14 do

ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako

podwykonawca.

<1i. Podatnikiem, o którym mowa w ust. 1, jest także jednostka Dodane ust. 1i i 1j

w art. 17 wejdą w

organizacyjna niemająca osobowości prawnej stanowiąca przedsiębiorstwo życie z dn.

25.11.2018 r. (Dz.

w spadku w okresie od otwarcia spadku do dnia wygaśnięcia: U. z 2018 r. poz.

1) zarządu sukcesyjnego albo 1629).

2) uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd

sukcesyjny nie został ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa

w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach

ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.

1j. Podatnika, o którym mowa w ust. 1i, uznaje się za podatnika

kontynuującego prowadzenie działalności gospodarczej zmarłego podatnika.>

2. W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub

dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

2a. Jeżeli dokonujący dostawy towarów wymienionych w poz. 28–28c

załącznika nr 11 do ustawy, dla której zgodnie z ust. 1 pkt 7 podatnikiem jest

nabywca, podjął wszelkie niezbędne środki celem rzetelnego rozliczenia podatku

od tej dostawy, nie ma on obowiązku rozliczenia podatku z tytułu tej dostawy, także

w przypadku, gdy po jej dokonaniu ustalono, że wskutek działania podmiotu

20.09.2018

©Telksinoes. 37/353

uczestniczącego w tej dostawie jako nabywca nie były spełnione przesłanki okreś-

lone w ust. 1 pkt 7, o którym to działaniu dokonujący dostawy towarów przy

zachowaniu należytej staranności nie wiedział lub nie mógł wiedzieć.

2b. Przepis ust. 2a stosuje się pod warunkiem, że zapłata należności z tytułu

dostawy towarów nastąpiła z rachunku płatniczego nabywcy, w tym przy użyciu

karty płatniczej lub podobnego instrumentu płatniczego, o ile umożliwiają one

dokonującemu dostawy towarów identyfikację składającego zlecenie płatnicze.

3. (uchylony)

3a. (uchylony)

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. (uchylony)

7. (uchylony)

Art. 17a. Płatnikiem podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,

o którym mowa w art. 103 ust. 5a pkt 1 i 2, jest odpowiednio zarejestrowany

odbiorca lub podmiot prowadzący skład podatkowy, dokonujący na rzecz

podmiotu, o którym mowa w art. 48 ust. 9 lub art. 59 ust. 8 ustawy z dnia 6 grudnia

2008 r. o podatku akcyzowym, wewnątrzwspólnotowego nabycia w rozumieniu

przepisów o podatku akcyzowym.

Art. 18. Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r.

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r. poz. 599, z późn.

zm.1)) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu

przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy,

dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub

posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Rozdział 2

Przedstawiciele podatkowi

Art. 18a. 1. Podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1, nieposiadający

siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności

1)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 868,

1228, 1244, 1579, 1860 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 933.

20.09.2018

©Telksinoe s. 38/353

gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego, podlegający obowiązkowi

zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny, jest obowiązany ustanowić

przedstawiciela podatkowego.

2. Podatnik posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce

prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju może ustanowić przedstawiciela podatkowego.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze

rozporządzenia, przypadki, w których nie ma obowiązku ustanawiania

przedstawiciela podatkowego, uwzględniając konieczność zapewnienia

prawidłowego rozliczenia podatku przez podmioty nieposiadające siedziby

działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności

gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego.

Art. 18b. 1. Przedstawicielem podatkowym może być osoba fizyczna, osoba

prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, jeżeli łącznie

spełnia następujące warunki:

1) posiada siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju;

2) jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny, a w przypadku, o którym

mowa w art. 18d ust. 1 – jako podatnik VAT UE;

3) przez ostatnie 24 miesiące nie zalegała z wpłatami poszczególnych podatków

stanowiących dochód budżetu państwa, przekraczającymi odrębnie w każdym

podatku odpowiednio 3% kwoty należnych zobowiązań podatkowych

w poszczególnych podatkach; udział zaległości w kwocie podatku ustala się

w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres rozliczeniowy, którego

dotyczy zaległość;

4) przez ostatnie 24 miesiące osoba fizyczna będąca podatnikiem,

a w przypadku podatników niebędących osobami fizycznymi – osoba będąca

wspólnikiem spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej,

członkiem władz zarządzających, głównym księgowym, nie została

prawomocnie skazana na podstawie ustawy z dnia 10 września 1999 r. –

20.09.2018

©Telksinoes. 39/353

Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2016 r. poz. 2137, z późn. zm.2)) za

popełnienie przestępstwa skarbowego;

5) jest uprawniona do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego

zgodnie z przepisami o doradztwie podatkowym lub do usługowego

prowadzenia ksiąg rachunkowych zgodnie z przepisami o rachunkowości.

2. Wymóg, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się również za spełniony,

jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1) podmiot uregulował, wraz z odsetkami za zwłokę, zaległości przekraczające

odrębnie w każdym podatku odpowiednio 3% kwoty należnych zobowiązań

podatkowych w poszczególnych podatkach, w terminie 30 dni od dnia

powstania tych zaległości;

2) uregulowanie zaległości zgodnie z pkt 1 w ostatnich 24 miesiącach nie

dotyczyło więcej niż dwóch okresów rozliczeniowych odrębnie w każdym

podatku.

3. Przepisu ust. 1 pkt 5 nie stosuje się do agencji celnej, jeżeli podatnik

ustanawiający ten podmiot przedstawicielem podatkowym dokonuje na terytorium

kraju wyłącznie importu towarów, których miejscem przeznaczenia jest terytorium

państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju i wywóz z terytorium kraju jest

dokonywany przez importera tych towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej

dostawy towarów.

4. Przedstawiciela podatkowego ustanawia się w drodze pisemnej umowy,

która powinna zawierać:

1) nazwy stron umowy oraz ich adresy i dane identyfikacyjne na potrzeby

odpowiednio podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym

charakterze;

2) adres, pod którym będzie prowadzona i przechowywana dokumentacja na

potrzeby podatku;

3) oświadczenie podmiotu, który jest ustanawiany przedstawicielem

podatkowym, o spełnieniu warunków, o których mowa w ust. 1;

4) zakres upoważnienia w przypadku określonym w art. 18c ust. 1 pkt 2;

2)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 2024

i 2138 oraz z 2017 r. poz. 88, 379, 528, 648 i 768.

20.09.2018

©Telksinoe s. 40/353

5) w przypadku, o którym mowa w art. 18d ust. 1, zgodę przedstawiciela

podatkowego na wykonywanie obowiązków i czynności podatnika, dla

którego został ustanowiony, w imieniu własnym i na rzecz tego podatnika.

Art. 18c. 1. Przedstawiciel podatkowy wykonuje w imieniu i na rzecz

podatnika, dla którego został ustanowiony:

1) obowiązki tego podatnika w zakresie rozliczania podatku, w tym w zakresie

sporządzania deklaracji podatkowych, informacji podsumowujących,

o których mowa w art. 100 ust. 1, oraz informacji podsumowujących

w obrocie krajowym, o których mowa w art. 101a ust. 1, a także w zakresie

prowadzenia i przechowywania dokumentacji, w tym ewidencji, na potrzeby

podatku;

2) inne czynności wynikające z przepisów o podatku od towarów i usług, jeżeli

został do tego upoważniony w umowie.

2. Przedstawiciel podatkowy odpowiada solidarnie z podatnikiem za

zobowiązanie podatkowe, które przedstawiciel podatkowy rozlicza w imieniu i na

rzecz tego podatnika.

Art. 18d. 1. W przypadku podatnika, który:

1) dokonuje na terytorium kraju wyłącznie importu towarów, których miejscem

przeznaczenia jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium

kraju i wywóz z terytorium kraju jest dokonywany przez importera tych

towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, oraz

2) nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny

– przedstawiciel podatkowy wykonuje, w imieniu własnym i na rzecz tego

podatnika, obowiązki tego podatnika, o których mowa w art. 18c ust. 1 pkt 1, oraz

– jeżeli umowa tak stanowi – inne czynności tego podatnika, o których mowa

w art. 18c ust. 1 pkt 2.

2. Podatnik, o którym mowa w ust. 1, odpowiada solidarnie

z przedstawicielem podatkowym za zobowiązanie podatkowe, które przedstawiciel

podatkowy rozlicza w imieniu własnym na rzecz tego podatnika.

20.09.2018

©Telksinoe s. 41/353

DZIAŁ IV

Obowiązek podatkowy

Rozdział 1

Zasady ogólne

Art. 19. (uchylony)

Art. 19a. 1. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy

towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7–11, art. 14 ust. 6, art. 20

i art. 21 ust. 1.

2. W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się

również za wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części

określono zapłatę.

3. Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po

sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego

okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu

zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez

okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie

upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem

każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.

4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów, z wyjątkiem

dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2.

5. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą:

1) otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu:

a) wydania towarów przez komitenta komisantowi na podstawie umowy

komisu,

b) przeniesienia z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu

działającego w imieniu takiego organu własności towarów w zamian za

odszkodowanie,

c) dokonywanej w trybie egzekucji dostawy towarów, o której mowa

w art. 18,

d) świadczenia, na podstawie odrębnych przepisów, na zlecenie sądów

powszechnych, administracyjnych, wojskowych lub prokuratury usług

związanych z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym,

20.09.2018

©Telksinoe s. 42/353

z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import

usług,

e) świadczenia usług zwolnionych od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1

pkt 37–41;

2) otrzymania całości lub części dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym

charakterze, o których mowa w art. 29a ust. 1;

3) wystawienia faktury w przypadkach, o których mowa w art. 106b ust. 1,

z tytułu:

a) świadczenia usług budowlanych lub budowlano-montażowych,

b) dostawy książek drukowanych (PKWiU ex 58.11.1) – z wyłączeniem

map i ulotek – oraz gazet, czasopism i magazynów, drukowanych

(PKWiU ex 58.13.1 i PKWiU ex 58.14.1),

c) czynności polegających na drukowaniu książek (PKWiU ex 58.11.1) –

z wyłączeniem map i ulotek – oraz gazet, czasopism i magazynów

(PKWiU ex 58.13.1 i PKWiU ex 58.14.1), z wyjątkiem usług, do których

stosuje się art. 28b, stanowiących import usług;

4) wystawienia faktury z tytułu:

a) dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu

przewodowego,

b) świadczenia usług:

– telekomunikacyjnych,

– wymienionych w poz. 140–153, 174 i 175 załącznika nr 3 do

ustawy,

– najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,

– ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,

– stałej obsługi prawnej i biurowej,

– dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu

przewodowego

– z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import

usług.

6. W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, obowiązek podatkowy

powstaje w odniesieniu do otrzymanej kwoty.

20.09.2018

©Telksinoe s. 43/353

7. W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie

wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje

z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4,

a w przypadku gdy nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu

płatności.

8. Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi

otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek,

ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego

prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek

podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty,

z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4.

9. Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą

powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 10a i 11.

10. (uchylony)

10a. W przypadku objęcia towarów procedurą uszlachetniania czynnego

obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą zamknięcia

procedury uszlachetniania czynnego zgodnie z art. 324 rozporządzenia

wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r.

ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013

ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 558, z

późn. zm.3)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2015/2447”.

11. W przypadku objęcia towarów procedurą: składowania celnego, odprawy

czasowej z całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych,

uszlachetniania czynnego, tranzytu, wolnego obszaru celnego, jeżeli od towarów

tych pobierane są opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze,

obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą wymagalności

tych opłat.

12. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić,

w drodze rozporządzenia, późniejsze niż wymienione w ust. 1, 5 oraz 7–11 terminy

powstania obowiązku podatkowego, uwzględniając specyfikę wykonywania

3)

Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 87 z 02.04.2016, str.

35.

20.09.2018

©Telksinoe s. 44/353

niektórych czynności, uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami

oraz przepisy Unii Europejskiej.

Rozdział 2

Obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów

i w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów

Art. 20. 1. W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek

podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika, nie później

jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tej

dostawy, z zastrzeżeniem ust. 4 oraz art. 20a.

1a. W przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wykonywanej

w sposób ciągły przez okres dłuższy niż miesiąc uważa się ją za dokonaną

z upływem każdego miesiąca do czasu zakończenia dostawy tych towarów.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. W przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 5, obowiązek podatkowy

powstaje z chwilą ustania okoliczności, o których mowa w art. 13 ust. 4.

5. W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy

powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości

dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu,

w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem

wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9 oraz art. 20b. Przepis

ust. 1a stosuje się odpowiednio.

6. (uchylony)

7. (uchylony)

8. W przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 2, obowiązek podatkowy

powstaje z chwilą ustania okoliczności, o których mowa w art. 12 ust. 1.

9. W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków

transportu obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania tych towarów, nie

później jednak niż z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od

wartości dodanej.

Art. 20a. 1. W przypadku przemieszczenia towarów, o którym mowa

w art. 13 ust. 3, do miejsca odpowiadającego magazynowi konsygnacyjnemu

20.09.2018

©Telksinoe s. 45/353

w celu ich późniejszej dostawy podatnikowi podatku od wartości dodanej,

obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dostawy towarów, nie później jednak niż

z chwilą wystawienia faktury potwierdzającej tę dostawę podatnikowi podatku od

wartości dodanej, pod warunkiem że podatnik podatku od wartości dodanej jest

obowiązany wykazać dokonane przemieszczenie towarów w państwie

członkowskim zakończenia transportu lub wysyłki oraz dostawę towarów jako

wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w miesiącu, w którym u podatnika

powstał obowiązek podatkowy z tytułu tej dostawy.

2. Przepis ust. 1 stosuje się, jeżeli:

1) przemieszczenia towarów dokonuje podatnik, który nie jest zarejestrowany

jako podatnik podatku od wartości dodanej w państwie członkowskim

zakończenia transportu lub wysyłki;

2) podatnik, który przemieszcza towary do miejsca odpowiadającego

magazynowi konsygnacyjnemu, prowadzi ewidencję towarów

przemieszczanych do tego miejsca zawierającą datę ich przemieszczenia, datę

dostawy towarów podatnikowi podatku od wartości dodanej, dane

pozwalające na identyfikację towarów, a w przypadku, o którym mowa

w ust. 3 – także dane dotyczące powrotnego przemieszczenia towarów;

przepis art. 109 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

3. W przypadku powrotnego przemieszczenia towarów przez podatnika, który

pierwotnie dokonał ich przemieszczenia, lub na jego rzecz, które nie były

przedmiotem dostawy zgodnie z ust. 1, nie powstaje obowiązek podatkowy

w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów i wewnątrzwspólnotowym nabyciu

towarów w odniesieniu do tych towarów.

Art. 20b. 1. W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów, o którym mowa

w art. 12a ust. 1, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą pobrania towarów

z magazynu konsygnacyjnego, nie później jednak niż z dniem wystawienia faktury.

2. Z chwilą, gdy warunki określone w art. 12a ust. 1 przestają być spełnione,

u podatnika, który przemieścił towary do magazynu konsygnacyjnego, powstaje

obowiązek podatkowy w odniesieniu do towarów pozostałych w tym magazynie.

3. W przypadku gdy w okresie 24 miesięcy od dnia wprowadzenia towarów

do magazynu konsygnacyjnego nastąpi powrotne przemieszczenie przez podatnika

podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz towarów, które zostały przez niego

20.09.2018

©Telksinoe s. 46/353

wprowadzone do magazynu konsygnacyjnego i nie zostały pobrane, nie powstaje

obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów

i w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów w odniesieniu do tych towarów.

Rozdział 3

Obowiązek podatkowy u małych podatników

Art. 21. 1. Mały podatnik może wybrać metodę rozliczeń polegającą na tym,

że obowiązek podatkowy w odniesieniu do dokonywanych przez niego dostaw

towarów i świadczenia usług powstaje:

1) z dniem otrzymania całości lub części zapłaty – w przypadku dokonania

dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz podatnika, o którym mowa

w art. 15, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny,

2) z dniem otrzymania całości lub części zapłaty, nie później niż 180. dnia, licząc

od dnia wydania towaru lub wykonania usługi – w przypadku dokonania

dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz podmiotu innego niż

wymieniony w pkt 1

– po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego

w terminie do końca miesiąca poprzedzającego okres, za który będzie stosował tę

metodę, zwaną dalej „metodą kasową”; otrzymanie zapłaty w części powoduje

powstanie obowiązku podatkowego w tej części.

2. Przepis ust. 1 stosuje się do czynności wykonanych w okresie, w którym

podatnik stosuje metodę kasową.

3. Mały podatnik może zrezygnować z metody kasowej, nie wcześniej jednak

niż po upływie 12 miesięcy, w trakcie których rozliczał się tą metodą, po uprzednim

pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do końca

kwartału, w którym stosował tę metodę.

4. Mały podatnik traci prawo do rozliczania podatku metodą kasową,

począwszy od rozliczenia za miesiąc następujący po kwartale, w którym

przekroczył kwotę określoną w art. 2 pkt 25.

5. (uchylony)

6. Przepis ust. 1:

1) nie narusza przepisów art. 19a ust. 5 pkt 1 i 2;

20.09.2018

©Telksinoe s. 47/353

2) nie ma zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 20 ust. 1–4

i art. 20a.

DZIAŁ V

Miejsce świadczenia

Rozdział 1

Miejsce świadczenia przy dostawie towarów

Art. 22. 1. Miejscem dostawy towarów jest w przypadku:

1) towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy,

ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się

w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy;

2) towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem

lub bez niego, przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający

na jego rzecz – miejsce, w którym towary są instalowane lub montowane; nie

uznaje się za instalację lub montaż prostych czynności umożliwiających

funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z jego

przeznaczeniem;

3) towarów niewysyłanych ani nietransportowanych – miejsce, w którym towary

znajdują się w momencie dostawy;

4) dostawy towarów na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie

części transportu pasażerów wykonywanej na terytorium Unii Europejskiej –

miejsce rozpoczęcia transportu pasażerów;

5) dostawy gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie

elektroenergetycznym, energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystr ybucji

energii cieplnej lub chłodniczej do podmiotu będącego podatnikiem, który

wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15

ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez

względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15

ust. 6, którego głównym celem nabywania gazu, energii elektrycznej, energii

cieplnej lub chłodniczej jest odprzedaż tych towarów w takich systemach lub

sieciach dystrybucji i u którego własne zużycie takich towarów jest

nieznaczne – miejsce, gdzie podmiot taki posiada siedzibę działalności

gospodarczej, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia

20.09.2018

©Telksinoe s. 48/353

działalności gospodarczej, do którego dostarczane są te towary – miejsce,

gdzie podmiot ten posiada stałe miejsce prowadzenia działalności

gospodarczej, a w przypadku braku siedziby działalności gospodarczej lub

stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – miejsce, w którym

posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu;

6) dostawy gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie

elektroenergetycznym, energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji

energii cieplnej lub chłodniczej, jeżeli taka dostawa jest dokonywana do

podmiotu innego niż podmiot, o którym mowa w pkt 5 – miejsce, w którym

nabywca korzysta z tych towarów i je zużywa; jeżeli wszystkie te towary lub

ich część nie są w rzeczywistości zużyte przez tego nabywcę, towary

niezużyte uważa się za wykorzystane i zużyte w miejscu, w którym nabywca

posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w przypadku posiadania stałego

miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, do którego dostarczane są te

towary – miejsce, gdzie nabywca posiada stałe miejsce prowadzenia

działalności gospodarczej, a w przypadku braku siedziby działalności

gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej –

miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce

pobytu.

2. W przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru

w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu

w kolejności nabywcy, przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to

wysyłka lub transport tego towaru są przyporządkowane tylko jednej dostawie;

jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany przez nabywcę, który dokonuje

również jego dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są

przyporządkowane dostawie dokonanej dla tego nabywcy, chyba że z warunków

dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towaru należy przyporządkować jego

dostawie.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, dostawę towarów, która:

1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu

rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;

2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną

w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

20.09.2018

©Telksinoe s. 49/353

4. W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów

jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika

lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu

importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium

państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.

5. Na potrzeby określenia miejsca świadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4

oraz art. 28i ust. 2:

1) przez część transportu pasażerów wykonaną na terytorium Unii Europejskiej

rozumie się część transportu zrealizowanego bez zatrzymania na terytorium

państwa trzeciego, od miejsca rozpoczęcia transportu pasażerów do miejsca

zakończenia transportu pasażerów;

2) przez miejsce rozpoczęcia transportu pasażerów rozumie się przewidziane

pierwsze na terytorium Unii Europejskiej miejsce przyjęcia pasażerów na

pokład, w tym również po odcinku podróży poza terytorium Unii

Europejskiej;

3) przez miejsce zakończenia transportu pasażerów rozumie się przewidziane

ostatnie na terytorium Unii Europejskiej miejsce zejścia z pokładu pasażerów,

którzy zostali na niego przyjęci na terytorium Unii Europejskiej, w tym

również przed odcinkiem podróży poza terytorium Unii Europejskiej;

4) w przypadku podróży w obie strony, odcinek powrotny transportu uznaje się

za transport oddzielny.

6. (uchylony)

Art. 23. 1. W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę

towarów uznaje się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego

przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2. W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów

uznaje się za dokonaną na terytorium kraju, jeżeli całkowita wartość towarów

innych niż wyroby akcyzowe wysyłanych lub transportowanych do tego samego

państwa członkowskiego w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju,

pomniejszona o kwotę podatku, jest mniejsza lub równa w danym roku od kwoty

wyrażonej w złotych, odpowiadającej kwocie ustalonej przez państwo

członkowskie przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów.

20.09.2018

©Telksinoe s. 50/353

3. Przepis ust. 2 stosuje się pod warunkiem, że całkowita wartość towarów

innych niż wyroby akcyzowe wysyłanych lub transportowanych do tego samego

państwa członkowskiego w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju,

pomniejszona o kwotę podatku, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym

kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej kwocie ustalonej przez państwo

członkowskie przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów.

4. W przypadku przekroczenia kwoty, o której mowa w ust. 2, miejsce

opodatkowania na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla

wysyłanych lub transportowanych towarów obowiązuje, począwszy od dostawy,

którą przekroczono tę kwotę.

5. Podatnicy, do których ma zastosowanie ust. 2, mogą wybrać miejsce

opodatkowania określone w ust. 1 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia

naczelnika urzędu skarbowego o skorzystaniu z tego wyboru (opcji),

z zaznaczeniem nazwy państwa członkowskiego lub nazw państw członkowskich,

których zawiadomienie to dotyczy.

6. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 5, składa się co najmniej na 30 dni

przed datą dostawy, począwszy od której podatnik chce korzystać z opcji, o której

mowa w ust. 5.

7. W terminie 30 dni od pierwszej dostawy towarów po skorzystaniu z opcji,

o której mowa w ust. 5, podatnik jest obowiązany przedstawić naczelnikowi urzędu

skarbowego dokument potwierdzający o zawiadomieniu właściwego organu

podatkowego w innym państwie członkowskim o zamiarze rozliczania w tym

państwie członkowskim podatku od wartości dodanej od sprzedaży wysyłkowej

z terytorium kraju.

8. Opcja, o której mowa w ust. 5, obowiązuje co najmniej przez 2 lata od daty

pierwszej dostawy dokonanej w trybie przewidzianym tą opcją.

9. W przypadku gdy po upływie okresu, o którym mowa w ust. 8, podatnik

rezygnuje z korzystania z opcji, o której mowa w ust. 5, dla jednego lub więcej

państw członkowskich, jest on obowiązany przed datą dostawy, począwszy od

której rezygnuje z korzystania z tej opcji, zawiadomić na piśmie naczelnika urzędu

skarbowego o tej rezygnacji.

10. Przeliczenia kwot, o których mowa w ust. 2 i 3, dokonuje się według

ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski średniego kursu waluty, w której,

20.09.2018

©Telksinoe s. 51/353

w państwie członkowskim przeznaczenia, kwoty te są ustalane, obowiązującego

w dniu 1 maja 2004 r., w zaokrągleniu do 1000 zł.

11. Przepisów ust. 1–9 nie stosuje się do:

1) nowych środków transportu;

2) towarów, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.

12. W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, której

przedmiotem są wyroby akcyzowe, dostawę towarów uznaje się w każdym

przypadku za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia.

13. Przepisów ust. 1–9 nie stosuje się również do towarów opodatkowanych

według zasad określonych w art. 120 ust. 4 i 5.

14. Warunkiem uznania dostawy towarów w ramach sprzedaży wysyłkowej

z terytorium kraju za dostawę dokonaną na terytorium państwa członkowskiego

przeznaczenia jest otrzymanie przez podatnika, przed upływem terminu do złożenia

deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, następujących dokumentów,

jeżeli dokumenty te łącznie potwierdzają dostarczenie towarów do nabywcy

znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla

wysyłanych lub transportowanych towarów:

1) dokumentów przewozowych otrzymanych od przewoźnika (spedytora)

odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju – w przypadku gdy

przewóz towarów jest zlecany przez podatnika przewoźnikowi;

2) (uchylony)

3) dokumentów potwierdzających odbiór towarów poza terytorium kraju.

15. W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 14, nie

potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na

terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanyc h lub

transportowanych towarów, dokumentami wskazującymi, że wystąpiła dostawa

towarów na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub

transportowanych towarów, mogą być również inne dokumenty otrzymywane

przez podatnika w tego rodzaju dostawie towarów, w szczególności:

1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;

2) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy

dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej

20.09.2018

©Telksinoe s. 52/353

formie – w takim przypadku inny dokument stwierdzający wygaśnięcie

zobowiązania.

15a. Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 14 i 15, nie został spełniony,

podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za

dany okres rozliczeniowy. W tym przypadku podatnik wykazuje tę dostawę

w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za następny okres rozliczeniowy jako

dostawę towarów na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia

deklaracji podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy podatnik nie otrzymał

dokumentów wskazujących, że wystąpiła dostawa towarów na terytorium państwa

członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów.

15b. Otrzymanie dokumentów po terminie, o którym mowa w ust. 15a,

wskazujących, że wystąpiła dostawa towarów na terytorium państwa

członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów,

uprawnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za

okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał te dokumenty.

16. Sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju występuje również, jeżeli dla

dokonania tej sprzedaży wysyłane lub transportowane z terytorium państwa

trzeciego towary zostały sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu

towarów.

17. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór zawiadomienia, o którym mowa w ust. 5 i 9, uwzględniając:

1) konieczność prawidłowej identyfikacji podatników;

2) wymagania związane z określoną na podstawie odrębnych przepisów

wymianą informacji o dokonywanych dostawach w ramach sprzedaży

wysyłkowej z terytorium kraju;

3) przepisy Unii Europejskiej.

Art. 24. 1. W przypadku sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju dostawę

towarów uznaje się za dokonaną na terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. W przypadku sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju dostawę towarów

uznaje się za dokonaną poza terytorium kraju, jeżeli całkowita wartość towarów

innych niż wyroby akcyzowe, wysyłanych lub transportowanych z tego samego

państwa członkowskiego na terytorium kraju, pomniejszona o kwotę podatku od

wartości dodanej, nie przekroczyła w roku podatkowym kwoty 160 000 zł.

20.09.2018

©Telksinoe s. 53/353

3. Przepis ust. 2 stosuje się, pod warunkiem że całkowita wartość towarów

innych niż wyroby akcyzowe, wysyłanych lub transportowan ych z tego samego

państwa członkowskiego w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju,

pomniejszona o kwotę podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła

w poprzednim roku podatkowym kwoty 160 000 zł.

4. Podatnicy podatku od wartości dodanej, do których ma zastosowanie ust. 2,

mogą wybrać miejsce opodatkowania określone w ust. 1 pod warunkiem

pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o skorzystaniu z tego

wyboru (opcji).

5. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 4, składa się co najmniej na 30 dni

przed datą dostawy, począwszy od której podatnik wybiera opcję, o której mowa

w ust. 4.

6. Opcja, o której mowa w ust. 4, obowiązuje co najmniej przez 2 lata od daty

pierwszej dostawy dokonanej w trybie przewidzianym tą opcją.

7. W przypadku gdy po upływie okresu, o którym mowa w ust. 6, podatnik

rezygnuje z korzystania z opcji, o której mowa w ust. 4, jest on obowiązany

zawiadomić na piśmie naczelnika urzędu skarbowego o tej rezygnacji.

8. Przepisów ust. 1–7 nie stosuje się do:

1) nowych środków transportu;

2) towarów, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.

9. W przypadku sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju, której

przedmiotem są wyroby akcyzowe, dostawę towarów uznaje się w każdym

przypadku za dokonaną na terytorium kraju.

10. Przepisów ust. 1–7 nie stosuje się również do:

1) towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, opodatkowanych podatkiem od

wartości dodanej w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub

wysyłki na zasadach odpowiadającym regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4

i 5;

2) towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, będących przedmiotem dostawy

na aukcji (licytacji) w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub

wysyłki, jeżeli dostawa ich jest dokonywana przez organizatora aukcji

(licytacji) oraz do dostawy tej zastosowano szczególne zasady opodatkowania

podatkiem od wartości dodanej obowiązujące w państwie członkowskim

20.09.2018

©Telksinoe s. 54/353

rozpoczęcia transportu lub wysyłki, stosowane do dostaw towarów

dokonywanych przez organizatora aukcji (licytacji), wyłączające uznanie

dostawy towarów za czynność odpowiadającą wewnątrzwspólnotowej

dostawie towarów.

11. Przepis ust. 10 stosuje się pod warunkiem posiadania przez dokonującego

dostawy towarów dokumentów jednoznacznie potwierdzających dokonanie tej

dostawy na zasadach określonych w tych przepisach.

12. Sprzedaż wysyłkowa na terytorium kraju występuje również, jeżeli dla

dokonania tej sprzedaży wysyłane lub transportowane z terytorium państwa

trzeciego towary zostały zaimportowane na terytorium państwa członkowskiego

inne niż terytorium kraju.

13. (uchylony)

Rozdział 2

Miejsce świadczenia przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów

Art. 25. 1. Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane

na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się

w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.

2. Nie wyłączając zastosowania ust. 1 w przypadku gdy nabywca, o którym

mowa w art. 9 ust. 2, przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów podał numer

przyznany mu przez dane państwo członkowskie dla celów transakcji

wewnątrzwspólnotowych inne niż państwo członkowskie, na którym towary

znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu,

wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane również na

terytorium tego państwa członkowskiego, chyba że nabywca udowodni, że

wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów:

1) zostało opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym

towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, lub

2) zostało uznane za opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na

którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub

transportu, ze względu na zastosowanie procedury uproszczonej w

wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej, o której mowa w dziale XII.

20.09.2018

©Telksinoe s. 55/353

Art. 26. 1. W przypadku gdy nabywcą w wewnątrzwspólnotowym nabyciu

towarów jest:

1) podatnik – przepis art. 25 ust. 2 pkt 2 stosuje się pod warunkiem wykazania

przez tego podatnika w informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100

ust. 1, czynności w ramach transakcji trójstronnej dokonywanych przez niego

w zakresie wewnątrzwspólnotowych nabyć oraz wewnątrzwspólnotowych

dostaw towarów;

2) podatnik lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, która nie podała, zgodnie

z art. 97 ust. 10, numeru identyfikacji podatkowej poprzedzonej kodem PL –

wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na

terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli nabywca dla

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów podał numer przyznany mu na potrzeby

tych transakcji na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju,

o ile miejsce zakończenia wysyłki lub transportu towarów nie znajduje się na

terytorium kraju.

Rozdział 2a

Miejsce świadczenia przy imporcie towarów

Art. 26a. 1. Miejscem importu towarów jest terytorium państwa

członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na

terytorium Unii Europejskiej.

2. W przypadku gdy towary zostaną objęte z momentem ich wprowadzenia na

terytorium Unii Europejskiej jedną z następujących procedur:

1) uszlachetniania czynnego,

2) odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych

przywozowych,

3) składowania celnego,

4) tranzytu, w tym także składowaniem czasowym przed objęciem towarów

jedną z procedur celnych,

5) wolnego obszaru celnego

– miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na

którym towary te przestaną podlegać tym procedurom.

20.09.2018

©Telksinoe s. 56/353

Rozdział 3

Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług

Art. 27. (uchylony)

Art. 28. (uchylony)

Art. 28a. Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:

a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą,

o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą

odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej

działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest

zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub

podatku od wartości dodanej;

2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji

nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub

świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika

w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Art. 28b. 1. Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na

rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada

siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2–4 oraz art. 28e, art. 28f

ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

2. W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia

działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego

siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe

miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

3. W przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby

działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności

gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce,

w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

4. W przypadku świadczenia usług, które są przeznaczone wyłącznie na cele

osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,

wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich

20.09.2018

©Telksinoe s. 57/353

domowników, członków organów stanowiących osób prawnych lub członków

stowarzyszenia, do określenia miejsca świadczenia stosuje się odpowiednio

przepisy art. 28c.

Art. 28c. 1. Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących

podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności

gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3,

art. 28g ust. 2 i art. 28h–28n.

2. W przypadku gdy usługi są świadczone ze stałego miejsca prowadzenia

działalności gospodarczej usługodawcy znajdującego się w innym miejscu niż jego

siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe

miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

3. W przypadku gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności

gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym

mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe

miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Art. 28d. Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących

podatnikami przez pośredników działających w imieniu i na rzecz osób trzecich jest

miejsce, w którym dokonywana jest podstawowa transakcja.

Art. 28e. Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami,

w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie

nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej

funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako

kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania

i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru

budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.

Art. 28f. 1. Miejscem świadczenia usług transportu pasażerów jest miejsce,

gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości.

1a. Miejscem świadczenia usług transportu towarów na rzecz podatnika:

1) posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej, stałe

miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego są świadczone te

usługi, a w przypadku braku takiej siedziby działalności gospodarczej lub

stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej posiadającego na

20.09.2018

©Telksinoe s. 58/353

terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu,

jeżeli transport ten jest wykonywany w całości poza terytorium Unii

Europejskiej, jest terytorium znajdujące się poza terytorium Unii

Europejskiej;

2) posiadającego na terytorium państwa trzeciego siedzibę działalności

gospodarczej, stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla

którego są świadczone te usługi, a w przypadku braku takiej siedziby

działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności

gospodarczej posiadającego na terytorium państwa trzeciego stałe miejsce

zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, jeżeli transport ten jest

wykonywany w całości na terytorium kraju, jest terytorium kraju.

2. Miejscem świadczenia usług transportu towarów na rzecz podmiotów

niebędących podatnikami jest miejsce, w którym odbywa się transport,

z uwzględnieniem pokonanych odległości, z zastrzeżeniem ust. 3.

3. Miejscem świadczenia usług transportu towarów, którego rozpoczęcie

i zakończenie ma miejsce odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw

członkowskich, na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, gdzie

transport towarów się rozpoczyna.

4. Miejsce rozpoczęcia transportu, o którym mowa w ust. 3, oznacza miejsce,

w którym faktycznie rozpoczyna się transport towarów, niezależnie od pokonanych

odległości do miejsca, gdzie znajdują się towary.

5. Miejsce zakończenia transportu, o którym mowa w ust. 3, oznacza miejsce,

w którym faktycznie kończy się transport towarów.

Art. 28g. 1. Miejscem świadczenia usług wstępu na imprezy kulturalne,

artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak

targi i wystawy, oraz usług pomocniczych związanych z usługami wstępu na te

imprezy, świadczonych na rzecz podatnika, jest miejsce, w którym te imprezy

faktycznie się odbywają.

2. Miejscem świadczenia usług w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki,

edukacji, rozrywki oraz podobnych usług, takich jak targi i wystawy, oraz usług

pomocniczych do tych usług, w tym świadczenia usług przez organizatorów usług

w tych dziedzinach, świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami,

jest miejsce, w którym ta działalność faktycznie jest wykonywana.

20.09.2018

©Telksinoe s. 59/353

Art. 28h. W przypadku świadczenia na rzecz podmiotów niebędących

podatnikami usług:

1) pomocniczych do usług transportowych, takich jak załadunek, rozładunek,

przeładunek lub podobnych usług,

2) wyceny rzeczowego majątku ruchomego oraz na rzeczowym majątku

ruchomym

– miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym usługi są faktycznie

wykonywane.

Art. 28i. 1. Miejscem świadczenia usług restauracyjnych i cateringowych jest

miejsce, w którym usługi są faktycznie wykonywane, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. W przypadku gdy usługi restauracyjne i cateringowe są faktycznie

wykonywane na pokładach statków, statków powietrznych lub pociągów podczas

części transportu pasażerów wykonanej na terytorium Unii Europejskiej, miejscem

świadczenia usług jest miejsce rozpoczęcia transportu pasażerów.

Art. 28j. 1. Miejscem świadczenia usług krótkoterminowego wynajmu

środków transportu jest miejsce, w którym te środki transportu są faktycznie

oddawane do dyspozycji usługobiorcy.

2. Przez krótkoterminowy wynajem środków transportu, o którym mowa

w ust. 1, rozumie się ciągłe posiadanie środka transportu lub korzystanie z niego

przez okres nieprzekraczający 30 dni, a w przypadku jednostek pływających –

przez okres nieprzekraczający 90 dni.

3. Miejscem świadczenia usług polegających na wynajmie, innym niż

wynajem krótkoterminowy, środków transportu na rzecz podmiotów niebędących

podatnikami jest miejsce, gdzie usługobiorca posiada siedzibę, stałe miejsce

zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, z zastrzeżeniem ust. 4.

4. Miejscem świadczenia usługi wynajmu statku rekreacyjnego, innego niż

wynajem krótkoterminowy, na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest

miejsce, w którym statek rekreacyjny jest faktycznie oddawany do dyspozycji

usługobiorcy, pod warunkiem że usługodawca faktycznie świadczy tę usługę ze

swojej siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia

działalności gospodarczej, znajdujących się w tym miejscu.

20.09.2018

©Telksinoe s. 60/353

Art. 28k. Miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług

nadawczych i usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami

jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania

lub zwykłe miejsce pobytu.

Art. 28l. W przypadku świadczenia na rzecz podmiotów niebędących

podatnikami, posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe

miejsce pobytu poza terytorium Unii Europejskiej, usług:

1) sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji, przeniesienia lub cesji

praw autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych,

oddania do używania wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku

towarowego gwarancyjnego, albo innych pokrewnych praw,

2) reklamy,

3) doradczych, inżynierskich, prawniczych, księgowych oraz usług podobnych

do tych usług,

4) przetwarzania danych, dostarczania informacji oraz usług tłumaczeń,

5) bankowych, finansowych, ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych,

z wyjątkiem wynajmu sejfów przez banki,

6) dostarczania (oddelegowania) personelu,

7) wynajmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze, których

przedmiotem są rzeczy ruchome, z wyjątkiem środków transportu, za które

uznaje się również przyczepy i naczepy oraz wagony kolejowe,

8) (uchylony)

9) (uchylony)

10) (uchylony)

11) polegających na zapewnieniu dostępu do systemów gazowych, systemów

elektroenergetycznych lub do sieci dystrybucji energii cieplnej lub

chłodniczej,

12) przesyłowych:

a) gazu w systemie gazowym,

b) energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym,

c) energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej

lub chłodniczej,

13) bezpośrednio związanych z usługami, o których mowa w pkt 11 i 12,

20.09.2018

©Telksinoe s. 61/353

14) polegających na zobowiązaniu się do powstrzymania się od dokonania

czynności lub posługiwania się prawem, o których mowa w pkt 1–13

– miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie podmioty te posiadają siedzibę,

stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Art. 28m. (uchylony)

Art. 28n. 1. W przypadku świadczenia usług turystyki, o których mowa

w art. 119 ust. 1, miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługodawca

posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2. W przypadku, gdy usługi turystyki, o których mowa w art. 119 ust. 1, są

świadczone ze stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej

usługodawcy znajdującego się w innym miejscu niż jego siedziba działalności

gospodarczej, miejscem świadczenia usług jest to stałe miejsce prowadzenia

działalności gospodarczej.

3. W przypadku gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności

gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym

mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług turystyki, o których mowa w art. 119

ust. 1, jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe

miejsce pobytu.

Art. 28o. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić,

w drodze rozporządzenia, inne niż wskazane w art. 22–26 i art. 28b–28n miejsce

świadczenia przy dostawie towarów, wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów,

imporcie towarów i świadczeniu usług, uwzględniając specyfikę świadczenia

niektórych usług, dostawy niektórych towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia

lub importu niektórych towarów oraz przepisy Unii Europejskiej.

DZIAŁ VI

Podstawa opodatkowania

Art. 29. (uchylony)

Art. 29a. 1. Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2–5, art. 30a–30c,

art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą

dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu

sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi

20.09.2018

©Telksinoe s. 62/353

dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi

bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez

podatnika.

2. W przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą

opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma

ceny nabycia – koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów.

3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do wewnątrzwspólnotowej dostawy

towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 4.

4. W przypadku przemieszczenia towarów, w stosunku do którego obowiązek

podatkowy powstaje na podstawie art. 20a ust. 1, podstawę opodatkowania ustala

się zgodnie z ust. 1, 6, 7, 10 i 11.

5. W przypadku świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2, podstawą

opodatkowania jest koszt świadczenia tych usług poniesiony przez podatnika.

6. Podstawa opodatkowania obejmuje:

1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem

kwoty podatku;

2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu

i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od

nabywcy lub usługobiorcy.

7. Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen,

uwzględnionych w momencie sprzedaży;

3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych

wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy

i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego

ewidencji na potrzeby podatku.

8. W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem

związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania

nie wyodrębnia się wartości gruntu.

9. Przepisu ust. 8 nie stosuje się do czynności oddania w użytkowanie

wieczyste gruntu, dokonywanego z równoczesną dostawą budynków lub budowli

trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli.

20.09.2018

©Telksinoe s. 63/353

10. Podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o:

1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;

2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;

3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem

sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;

4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym

charakterze, o których mowa w ust. 1.

11. Do podstawy opodatkowania nie wlicza się wartości opakowania, jeżeli

podatnik dokonał dostawy towaru w opakowaniu zwrotnym, pobierając kaucję za

to opakowanie lub określając taką kaucję w umowie dotyczącej dostawy towaru.

12. W przypadku niezwrócenia przez nabywcę opakowania, o którym mowa

w ust. 11, podstawę opodatkowania podwyższa się o wartość tego opakowania:

1) w dniu następującym po dniu, w którym umowa przewidywała zwrot

opakowania – jeżeli tego opakowania nie zwrócono w terminie określonym

w umowie;

2) 60. dnia od dnia wydania opakowania – jeżeli w umowie nie określono

terminu zwrotu tego opakowania.

13. W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1–3, obniżenia podstawy

opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze

z wykazanym podatkiem, dokonuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika,

uzyskanego przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany

okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługobiorca otrzymał fakturę

korygującą, potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru

lub usługobiorcę, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia

otrzymania przez nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej po terminie

złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do

uwzględnienia faktury korygującej za okres rozliczeniowy, w którym

potwierdzenie to uzyskano.

14. Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia

pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do

faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.

15. Warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania faktury

korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę nie stosuje się w przypadku:

20.09.2018

©Telksinoe s. 64/353

1) eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów;

2) dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania

znajduje się poza terytorium kraju;

3) sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu

przewodowego, usług dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub

chłodniczej, usług dystrybucji gazu przewodowego, usług

telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140–153, 174 i 175

załącznika nr 3 do ustawy;

4) gdy podatnik nie uzyskał potwierdzenia mimo udokumentowanej próby

doręczenia faktury korygującej i z posiadanej dokumentacji wynika, że

nabywca towaru lub usługobiorca wie, że transakcja została zrealizowana

zgodnie z warunkami określonymi w fakturze korygującej.

16. W przypadku, o którym mowa w ust. 15 pkt 4, obniżenie podstawy

opodatkowania następuje nie wcześniej niż w deklaracji podatkowej składanej za

okres rozliczeniowy, w którym zostały łącznie spełnione przesłanki określone

w ust. 15 pkt 4.

Art. 30. (uchylony)

Art. 30a. 1. Do ustalenia podstawy opodatkowania w przypadku

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, w tym również dokonywanego na

podstawie art. 12a ust. 4–6, stosuje się odpowiednio art. 29a ust. 1, 6, 7, 10 i 11.

2. Do ustalenia podstawy opodatkowania w przypadkach, o których mowa

w art. 11, stosuje się odpowiednio art. 29a ust. 2.

2a. Do ustalenia podstawy opodatkowania – w celu obliczenia i wpłacenia

kwot podatku – w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym

mowa w art. 103 ust. 5a, można stosować odpowiednio tylko przepis art. 29a ust. 1

albo 2, z tym że w celu określenia kwoty zapłaty lub ceny nabycia przyjmuje się

ceny paliw silnikowych udostępniane w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie

podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów

publicznych.

2b. Ceny paliw silnikowych, o których mowa w ust. 2a, udostępnia się, na

okresy dwutygodniowe, ostatniego dnia roboczego tygodnia poprzedzającego ten

okres, uwzględniając ceny hurtowe paliw silnikowych w Rzeczypospolitej Polskiej.

20.09.2018

©Telksinoe s. 65/353

3. Jeżeli po dokonaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów nabywca

otrzymuje zwrot podatku akcyzowego zapłaconego na terytorium państwa

członkowskiego, z którego wysłano lub transportowano towary, podstawę

opodatkowania obniża się o kwotę zwróconego podatku akcyzowego, przy czym

ma on obowiązek udowodnić na podstawie posiadanych dokumentów, że otrzymał

zwrot podatku akcyzowego.

Art. 30b.1. Podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość

celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary

opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna

powiększona o należne cło i podatek akcyzowy.

2. W przypadku towarów objętych procedurą uszlachetniania biernego

podstawą opodatkowania jest różnica między wartością celną produktów

przetworzonych lub zamiennych dopuszczonych do obrotu a wartością towarów

wywiezionych czasowo, powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu

w ramach uszlachetniania biernego są towary opodatkowane podatkiem

akcyzowym, podstawą opodatkowania jest różnica między wartością celną

produktów przetworzonych lub zamiennych dopuszczonych do obrotu a wartością

towarów wywiezionych czasowo, powiększona o należne cło i podatek akcyzowy.

3. W przypadku towarów objętych procedurą odprawy czasowej z

częściowym zwolnieniem od należności celnych przywozowych podstawą

opodatkowania jest wartość celna powiększona o cło, które byłoby należne, gdyby

towary te były objęte procedurą dopuszczenia do obrotu. Jeżeli przedmiotem

importu w ramach procedury odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od

należności celnych przywozowych są towary opodatkowane podatkiem

akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o cło, które

byłoby należne, gdyby towary te były objęte procedurą dopuszczenia do obrotu, i o

podatek akcyzowy.

3a. W przypadku towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego, do

których ma zastosowanie przepis art. 324 rozporządzenia 2015/2447, podstawą

opodatkowania jest wartość celna. Jeżeli przedmiotem importu w ramach tej

procedury są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą

opodatkowania jest wartość celna powiększona o podatek akcyzowy.

20.09.2018

©Telksinoe s. 66/353

4. Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1–3a, obejmuje koszty

dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia – o

ile nie zostały włączone do wartości celnej – ponoszone do pierwszego miejsca

przeznaczenia na terytorium kraju, jak również wynikające z transportu do innego

miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli

miejsce to jest znane w momencie dokonania importu.

5. Przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się miejsce wymienione

w liście przewozowym lub jakimkolwiek innym dokumencie przewozowym, na

podstawie którego towary są importowane. W przypadku braku takiej informacji za

pierwsze miejsce przeznaczenia uważa się miejsce pierwszego przeładunku na

terytorium kraju.

6. Do podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 1–3a, dolicza się opłaty

oraz inne należności, jeżeli organy celne mają obowiązek pobierać te należności z

tytułu importu towarów.

7. Przy ustalaniu podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 1–3a,

przepisy art. 29a ust. 7 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 30c. 1. Podstawy opodatkowania z tytułu importu usług nie ustala się,

w przypadku gdy wartość usługi została wliczona do podstawy opodatkowania

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub wartość usługi, na podstawie

odrębnych przepisów, zwiększa wartość celną importowanego towaru.

2. Podstawy opodatkowania przy dostawie towarów, dla których zgodnie

z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest nabywca tych towarów, nie ustala się,

w przypadku gdy podatek od towarów, które są na terytorium kraju instalowane lub

montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, został w całości z tytułu ich

importu pobrany od podatnika dokonującego nabycia tych towarów. Jeżeli jednak

kwota podatku z tytułu importu towarów jest niższa od kwoty podatku, jaka byłaby

należna z tytułu dostawy tych towarów na terytorium kraju, podatnik dokonujący

ich nabycia jest obowiązany do rozliczenia tej różnicy.

Art. 31. (uchylony)

Art. 31a. 1. W przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy

opodatkowania są określone w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się

według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank

20.09.2018

©Telksinoe s. 67/353

Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku

podatkowego. Podatnik może wybrać sposób przeliczania tych kwot na złote

według ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez Europejski Bank

Centralny na ostatni dzień poprzedzający dzień powstania obowiązku

podatkowego; w takim przypadku waluty inne niż euro przelicza się

z zastosowaniem kursu wymiany każdej z nich względem euro.

2. W przypadku gdy podatnik wystawia fakturę przed powstaniem obowiązku

podatkowego, a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są

określone na tej fakturze w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się

według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank

Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury. Przepis

ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

3. W przypadku importu towarów przeliczenia na złote dokonuje się zgodnie

z przepisami celnymi.

4. W przypadku usług wstępu na imprezy masowe w rozumieniu ustawy

z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2015 r. poz.

2139, z 2016 r. poz. 1250 oraz z 2017 r. poz. 799) kwoty stosowane do określenia

podstawy opodatkowania wyrażone w walucie obcej mogą być przeliczane na złote

zgodnie z przepisami celnymi stosowanymi na potrzeby obliczania wartości celnej

importowanych towarów.

Art. 32. 1. W przypadku gdy między nabywcą a dokonującym dostawy

towarów lub usługodawcą istnieje związek, o którym mowa w ust. 2, oraz

w przypadku gdy wynagrodzenie jest:

1) niższe od wartości rynkowej, a nabywca towarów lub usług nie ma zgodnie

z art. 86, art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie

art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę

podatku naliczonego,

2) niższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub

usługodawca nie ma zgodnie z art. 86, art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz

z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do

obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a dostawa

towarów lub świadczenie usług są zwolnione od podatku,

20.09.2018

©Telksinoe s. 68/353

3) wyższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub

usługodawca nie ma zgodnie z art. 86, art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz

z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do

obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

– organ podatkowy określa podstawę opodatkowania zgodnie z wartością rynkową,

jeżeli okaże się, że związek ten miał wpływ na ustalenie wynagrodzenia z tytułu

dostawy towarów lub świadczenia usług.

2. Związek, o którym mowa w ust. 1, istnieje, gdy między kontrahentami lub

osobami pełniącymi u kontrahentów funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne

zachodzą powiązania o charakterze rodzinnym lub z tytułu przysposobienia,

kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy. Związek ten istnieje

także, gdy którakolwiek z wymienionych osób łączy funkcje zarządzające,

nadzorcze lub kontrolne u kontrahentów.

3. Przez powiązania rodzinne, o których mowa w ust. 2, rozumie się

małżeństwo oraz pokrewieństwo lub powinowactwo do drugiego stopnia.

4. Przez powiązania kapitałowe, o których mowa w ust. 2, rozumie się

sytuację, w której jedna z osób lub jeden z kontrahentów posiada prawo głosu

wynoszące co najmniej 5% wszystkich praw głosu lub dysponuje bezpośrednio lub

pośrednio takim prawem.

5. Przepisy ust. 1–4 nie mają zastosowania w przypadku transakcji

zawieranych pomiędzy podmiotami powiązanymi, w odniesieniu do których

właściwy organ podatkowy, na podstawie ustawy – Ordynacja podatkowa, wydał

decyzję o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny

transakcyjnej między podmiotami powiązanymi.

DZIAŁ VII

Zasady wymiaru i poboru podatku z tytułu importu towarów

Art. 33. 1. Podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b,

są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku,

z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b.

2. Jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została

wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celno-skarbowego wydaje decyzję

określającą podatek w prawidłowej wysokości.

20.09.2018

©Telksinoe s. 69/353

3. Po przyjęciu zgłoszenia celnego podatnik może wystąpić do naczelnika

urzędu celno-skarbowego o wydanie decyzji określającej podatek w prawidłowej

wysokości.

4. Podatnik jest obowiązany w terminie 10 dni, licząc od dnia jego

powiadomienia przez organ celny o wysokości należności podatkowych, do

wpłacenia kwoty obliczonego podatku, z zastrzeżeniem art. 33a–33c.

5. W przypadkach niewymienionych w ust. 1–4 i art. 34 podatnik jest

obowiązany do zapłaty kwoty należnego podatku w terminie i na warunkach

określonych dla uiszczenia cła, również gdy towary zostały zwolnione od cła lub

stawki celne zostały zawieszone albo obniżone do wysokości 0%.

6. Naczelnik urzędu skarbowego właściwy do poboru kwoty należności

celnych przywozowych wynikających z długu celnego jest obowiązany do poboru

podatku należnego z tytułu importu towarów, z zastrzeżeniem art. 33a i 33c.

7. Organ celny zabezpiecza kwotę podatku, jeżeli podatek ten nie został

uiszczony, w przypadkach i trybie stosowanych przy zabezpieczaniu należności

celnych na podstawie przepisów celnych, z zastrzeżeniem ust. 7a–7e.

7a. Przepisu ust. 7 nie stosuje się, gdy zabezpieczenie potencjalnego długu

celnego wymaganego zgodnie z:

1) art. 148 ust. 2 lit. c lub art. 211 ust. 3 lit. c rozporządzenia Parlamentu

Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r.

ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str.

1, z późn. zm.4)), zwanego dalej „unijnym kodeksem celnym”,

2) art. 115 ust. 1 lit. a i ust. 2 lit. a rozporządzenia delegowanego Komisji (UE)

2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu

Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych

zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz. Urz.

UE L 343 z 29.12.2015, str. 1, z późn. zm.5)), zwanego dalej

„rozporządzeniem 2015/2446”

4)

Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 287 z 29.10.2013,

str. 90.

5)

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 69 z 15.03.2016, str.

1, Dz. Urz. UE L 87 z 02.04.2016, str. 35 oraz Dz. Urz. UE L 111 z 27.04.2016, str. 1.

20.09.2018

©Telksinoe s. 70/353

– dotyczy przypadków objęcia towarów czasowym składowaniem lub procedurą:

końcowego przeznaczenia, składowania celnego, uszlachetniania czynnego lub

odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych

przywozowych, pod warunkiem że podatnik przedstawi organowi celnemu

dokumenty potwierdzające, że jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny i nie

posiada zaległości z tytułu cła i podatków stanowiących dochód budżetu państwa,

składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz nie jest wobec niego

prowadzone postępowanie egzekucyjne, likwidacyjne lub upadłościowe.

7b. Wymóg przedstawienia przez podatnika dokumentów, o których mowa w

ust. 7a, uważa się za spełniony również w przypadku złożenia przez podatnika

oświadczeń o tej samej treści.

7c. Oświadczenia, o których mowa w ust. 7b, składa się pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający

oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści:

„Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

7d. Dokumentów, o których mowa w ust. 7a, nie przedstawia się, jeżeli organ

celny dysponuje takimi dokumentami, przedstawionymi mu nie wcześniej niż 6

miesięcy przed dokonaniem importu, i dane w nich zawarte są aktualne.

7e. Jeżeli organ celny uzna, że w przypadkach, o których mowa w ust. 7a,

istnieje ryzyko, że kwota podatku nie zostanie zapłacona w przewidzianym

terminie, może w każdym czasie zażądać złożenia zabezpieczenia.

8. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze

rozporządzenia, określić terminy zapłaty podatku inne niż określone w ust. 4 i 5

oraz warunki stosowania innych terminów, uwzględniając przepisy Unii

Europejskiej oraz przebieg realizacji budżetu państwa.

Art. 33a. 1. W przypadku gdy towary zostaną objęte na terytorium kraju

uproszczeniem, o którym mowa w art. 166 oraz art. 182 unijnego kodeksu celnego,

którego realizacja jest uzależniona od wcześniejszego wydania pozwolenia

i w którym okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy, podatnik może

rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji

20.09.2018

©Telksinoe s. 71/353

podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu

importu tych towarów.

2. Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem:

1) przedstawienia przez podatnika naczelnikowi urzędu celno-skarbowego,

przed którym podatnik dokonuje formalności związanych z importem

towarów, wydanych nie wcześniej niż 6 miesięcy przed dokonaniem importu:

a) zaświadczeń o braku zaległości we wpłatach należnych składek na

ubezpieczenie społeczne oraz we wpłatach poszczególnych podatków

stanowiących dochód budżetu państwa, przekraczających odrębnie

z każdego tytułu, w tym odrębnie w każdym podatku, odpowiednio 3%

kwoty należnych składek i należnych zobowiązań podatkowych

w poszczególnych podatkach; udział zaległości w kwocie składek lub

podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres

rozliczeniowy, którego dotyczy zaległość,

b) potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego.

2) (uchylony)

2a. Wymóg przedstawienia przez podatnika dokumentów, o których mowa

w ust. 2 pkt 1, uważa się za spełniony również w przypadku złożenia przez

podatnika oświadczeń o tej samej treści.

2b. Oświadczenia, o których mowa w ust. 2a, składa się pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający

oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści:

„Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

3. Warunku przedstawienia dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie

stosuje się, jeżeli naczelnik urzędu celno-skarbowego posiada złożone przez

podatnika aktualne dokumenty.

4. Podatnik jest obowiązany do pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu

celno-skarbowego oraz naczelnika urzędu skarbowego o:

1) zamiarze rozliczania podatku na zasadach określonych w ust. 1 – przed

początkiem okresu rozliczeniowego, od którego będzie stosował takie

rozliczenie;

20.09.2018

©Telksinoe s. 72/353

2) rezygnacji z rozliczania podatku na zasadach określonych w ust. 1 – przed

początkiem okresu rozliczeniowego, w którym rezygnuje z takiego

rozliczenia.

5. W przypadku gdy objęcie towarów uproszczeniem, o którym mowa w art.

166 oraz art. 182 unijnego kodeksu celnego, jest dokonywane przez przedstawiciela

pośredniego w rozumieniu przepisów celnych, uprawnienie, o którym mowa w ust.

1, przysługuje podatnikowi, na rzecz którego jest składane zgłoszenie celne.

Przepisy ust. 2–4 stosuje się odpowiednio.

6. Podatnik jest obowiązany do przedstawienia naczelnikowi urzędu celno-

skarbowego dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego

z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy po

miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów.

7. W przypadku gdy podatnik, w terminie, o którym mowa w ust. 6, nie

przedstawił dokumentów, o których mowa w tym przepisie, traci prawo do

rozliczenia podatku na zasadach określonych w ust. 1, w odniesieniu do kwoty

podatku należnej z tytułu importu towarów, którą miał rozliczyć w deklaracji

podatkowej. Podatnik jest obowiązany do zapłaty naczelnikowi urzędu skarbowego

właściwemu do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z

długu celnego kwoty podatku wraz z odsetkami.

8. W przypadku gdy objęcie towarów uproszczeniem, o którym mowa w art.

166 oraz art. 182 unijnego kodeksu celnego, jest dokonywane przez przedstawiciela

bezpośredniego w rozumieniu przepisów celnych, który działa na rzecz podatnika

nieposiadającego pozwolenia na stosowanie uproszczenia, którym zostały objęte

towary, lub dokonywane jest przez przedstawiciela pośredniego, o którym mowa w

ust. 5, przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio, z tym że obowiązek zapłaty kwoty

podatku wraz z odsetkami ciąży solidarnie na podatniku oraz na działającym na

jego rzecz przedstawicielu.

9. W przypadku gdy naczelnik urzędu skarbowego właściwy do poboru kwoty

należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego pobrał kwotę

podatku, o której mowa w ust. 7, a podatnik rozliczył tę kwotę podatku

w deklaracji podatkowej, podatnik ma prawo do dokonania korekty kwoty podatku

w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym kwota tego podatku

została pobrana.

20.09.2018

©Telksinoe s. 73/353

10. Podatnik, który nie przestrzega terminu, o którym mowa w ust. 6, może

w drodze decyzji naczelnika urzędu skarbowego utracić na okres 36 miesięcy

prawo do rozliczania podatku na zasadach określonych w ust. 1, począwszy od

okresu rozliczeniowego następującego po miesiącu, w którym doręczono

podatnikowi decyzję.

11. Decyzji, o której mowa w ust. 10, nie wydaje się, jeżeli nieprzestrzeganie

terminu, o którym mowa w ust. 6, w tym częstotliwość tego nieprzestrzegania,

można uznać za nieistotne w stosunku do liczby i wielkości operacji importowych,

które podatnik rozlicza zgodnie z ust. 1, pod warunkiem że uchybienie to było

spowodowane okolicznościami niewynikającymi z jego zaniedbania lub

świadomego działania.

12. Podatnik, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, posiadający status

upoważnionego przedsiębiorcy w rozumieniu art. 38 unijnego kodeksu celnego:

1) działający we własnym imieniu i na własną rzecz lub

2) w imieniu i na rzecz którego jest składane zgłoszenie celne przez

przedstawiciela bezpośredniego w rozumieniu przepisów celnych

– może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji

podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu

importu tych towarów. Przepisy ust. 2–4, 6, 7 oraz 9–11 stosuje się odpowiednio.

Art. 33b. 1. W przypadku stosowania przez podatnika, o którym mowa w art.

17 ust. 1 pkt 1 i 2, odprawy scentralizowanej, o której mowa w art. 179 unijnego

kodeksu celnego, w której realizację zaangażowane są administracje celne z co

najmniej dwóch państw członkowskich, podatnik jest obowiązany do obliczenia i

wykazania kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji dla

importu towarów, zwanej dalej „deklaracją importową”.

2. Deklaracja importowa jest składana naczelnikowi urzędu celno-

skarbowego w terminie do 16. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym

powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów, nie później jednak niż

przed złożeniem deklaracji podatkowej.Błąd! Nie zdefiniowano zakładki.)

W przypadku gdy towary powinny być przedstawiane lub udostępniane do kontroli

tylko w jednym urzędzie celno-skarbowym, podatnik może złożyć deklarację

importową zbiorczą za okres miesięczny.

20.09.2018

©Telksinoe s. 74/353

3. Podatnik jest obowiązany w terminie, o którym mowa w ust. 2, do

wpłacenia kwot podatku wykazanych w deklaracjach importowych,

z zastrzeżeniem art. 33a.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 33 ust. 2, 3, 6

i 7 stosuje się odpowiednio.

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór deklaracji importowej, wraz z objaśnieniami co do sposobu

jej wypełnienia, miejsce i sposób składania deklaracji importowej oraz właściwość

miejscową naczelnika urzędu celno-skarbowego, o którym mowa w ust. 1,

uwzględniając:

1) zakres zadań wykonywanych przez naczelnika urzędu celno-skarbowego;

2) specyfikę pojedynczych pozwoleń;

3) potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku.

Art. 33c. W przypadku importu towarów doręczanych w formie przesyłek

pocztowych przez operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia

23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2016 r. poz. 1113, 1250, 1823 i

1948) do podatku z tytułu importu towarów przepis art. 65a ustawy z dnia 19 marca

2004 r. – Prawo celne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1880 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 379)

stosuje się odpowiednio.

Art. 34. 1. W przypadkach innych niż określone w art. 33 ust. 1–3 kwotę

podatku należnego z tytułu importu towarów określa naczelnik urzędu celno-

skarbowego w drodze decyzji.

2. Do należności podatkowych określonych zgodnie z art. 33 ust. 1,

z wyjątkiem przypadków określonych w art. 33a, stosuje się odpowiednio przepisy

celne dotyczące powiadamiania dłużnika o kwocie należności wynikających

z długu celnego.

3. Od decyzji, o której mowa w ust. 1 oraz w art. 33 ust. 2 i 3, służy odwołanie

do dyrektora izby administracji skarbowej, za pośrednictwem naczelnika urzędu

celno-skarbowego, który wydał decyzję.

4. Do postępowań, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 33 ust. 2 i 3, stosuje

się przepisy Ordynacji podatkowej.

Art. 35. (uchylony)

20.09.2018

©Telksinoe s. 75/353

Art. 36. (uchylony)

Art. 37. 1. Podatnik jest obowiązany zapłacić różnicę między podatkiem

wynikającym z decyzji naczelnika urzędu celno-skarbowego, o których mowa w

art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34, a podatkiem:

1) pobranym przez naczelnika urzędu skarbowego właściwego do poboru kwoty

należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego,

2) należnym z tytułu importu towarów wykazanym przez podatnika w:

a) zgłoszeniu celnym i rozliczonym w deklaracji podatkowej, zgodnie z art.

33a, lub

b) deklaracji importowej, zgodnie z art. 33b

– w terminie 10 dni, licząc od dnia doręczenia tych decyzji.

1a. W przypadku gdy kwota podatku należnego z tytułu importu towarów

została określona w decyzjach, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34,

naczelnik urzędu skarbowego właściwy do poboru kwoty należności celnych

przywozowych wynikających z długu celnego pobiera od niepobranej kwoty

podatku odsetki z uwzględnieniem wysokości i zasad obowiązujących na potrzeby

odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem ust. 1aa i 1ab, z tym

że ich wysokość jest liczona od dnia następującego po dniu powstania obowiązku

podatkowego do dnia powiadomienia o wysokości należności podatkowych.

1aa. W przypadku gdy kwota podatku została określona w decyzji, o której

mowa w art. 33 ust. 2 i 3, odsetki pobiera się w wysokości:

1) 50% stawki odsetek za zwłokę, o której mowa w art. 56 § 1 Ordynacji

podatkowej, jeżeli zgłaszający:

a) złoży wniosek o dokonanie sprostowania zgłoszenia celnego, nie później

niż w terminie 6 miesięcy od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego, oraz

b) uiści w terminie 10 dni od dnia powiadomienia niepobraną na podstawie

zgłoszenia celnego kwotę podatku wraz z odsetkami;

2) 150% stawki odsetek za zwłokę, o której mowa w art. 56 § 1 Ordynacji

podatkowej, jeżeli w wyniku kontroli zgłoszenia celnego dokonanej z urzędu

stwierdzono zaniżenie kwoty podatku w wysokości przekraczającej 25%

kwoty należnej i wyższej niż pięciokrotna wysokość minimalnego

wynagrodzenia za pracę w rozumieniu ustawy z dnia 10 października 2002 r.

o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2017 r. poz. 847),

20.09.2018

©Telksinoe s. 76/353

obowiązującego w dniu następującym po dniu upływu terminu płatności

należności.

1ab. W przypadku gdy kwota podatku została określona w decyzji, o której

mowa w art. 34, odsetki pobiera się w wysokości 150% stawki odsetek za zwłokę,

o której mowa w art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej.

1b. Od kwoty podatku wynikającego z decyzji, o której mowa w art. 33 ust. 2

i 3 oraz w art. 34, niezapłaconej w terminie, pobiera się odsetki za zwłokę zgodnie

z przepisami Ordynacji podatkowej.

2. (uchylony)

3. Przepisy ust. 1–1b stosuje się odpowiednio do decyzji dyrektora izby

administracji skarbowej.

Art. 38. 1. W zakresie nieuregulowanym w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b,

art. 19a ust. 9–11 oraz art. 33–37 stosuje się odpowiednio przepisy celne dotyczące

poboru i wymiaru cła, z wyjątkiem przepisów dotyczących przedłużenia terminu

zapłaty, odroczenia płatności oraz innych ułatwień płatniczych przewidzianych

w przepisach celnych.

2. Jeżeli, zgodnie z przepisami celnymi, powiadomienie dłużnika

o wysokości długu celnego nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie, a nie

upłynęło 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek

podatkowy z tytułu importu towarów, i istnieje podstawa do obliczenia lub

zweryfikowania należności podatkowych, naczelnik urzędu celno-skarbowego

może określić elementy kalkulacyjne według zasad określonych w przepisach

celnych na potrzeby prawidłowego określenia należnego podatku z tytułu importu

towarów.

Art. 39. Organem podatkowym właściwym w sprawie postępowań

dotyczących ulg w spłacie zobowiązań podatkowych w podatku jest naczelnik

urzędu skarbowego właściwy dla podatnika.

Art. 40. W przypadku gdy kwota podatku została nadpłacona, podatnikowi

nie przysługuje zwrot nadpłaconego podatku, jeżeli kwota nadpłaconego

w imporcie podatku pomniejszyła kwotę podatku należnego.

20.09.2018

©Telksinoes. 77/353

DZIAŁ VIII

Wysokość opodatkowania

Rozdział 1

Stawki

Art. 41. 1. Stawka podatku wynosi 22%6), z zastrzeżeniem ust. 2–12c, art. 83,

art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

2. Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka

podatku wynosi 7%7), z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

2a. Dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy stawka

podatku wynosi 5%.

3. W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%,

z zastrzeżeniem art. 42.

4. W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku

wynosi 0%.

5. W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, dokonywanym

przez rolników ryczałtowych stawka podatku wynosi 0%, pod warunkiem

prowadzenia przez podatnika ewidencji określonej w art. 109 ust. 3.

6. Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa

w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia

deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument

potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

6a. Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:

1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego

służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez

właściwy organ celny wydruk tego dokumentu;

2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu

teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany

poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;

6)

W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f,

stawka podatku wynosi 23%, zgodnie z art. 146a pkt 1.

7)

W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f,

stawka podatku wynosi 8%, zgodnie z art. 146a pkt 2.

20.09.2018

©Telksinoe s. 78/353

3) zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem

teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego

kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.

6b. W przypadku wywozu, o którym mowa w art. 140 ust. 2 rozporządzenia

2015/2446, dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest zaświadczenie, o którym

mowa w art. 68b ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne.

7. Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie

wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres

rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod

warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu

do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku

nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają

zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.

8. Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument

celny potwierdzający procedurę wywozu.

9. Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru

poza terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6

i 7 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za

okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.

9a. Jeżeli podatnik otrzymał całość lub część zapłaty przed dokonaniem

dostawy towarów, stawkę podatku 0% w eksporcie towarów stosuje się

w odniesieniu do otrzymanej zapłaty, pod warunkiem że wywóz towarów nastąpi

w terminie 2 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym podatnik otrzymał tę

zapłatę, oraz podatnik w tym terminie otrzymał dokument, o którym mowa

w ust. 6. Przepisy ust. 7, 9 i 11 stosuje się odpowiednio.

9b. Przepis ust. 9a stosuje się również, jeżeli wywóz towarów nastąpi

w terminie późniejszym niż określony w ust. 9a, pod warunkiem że wywóz

towarów w tym późniejszym terminie jest uzasadniony specyfiką realizacji tego

rodzaju dostaw potwierdzoną warunkami dostawy, w których określono termin

wywozu towarów.

10. (uchylony)

11. Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów,

o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do

20.09.2018

©Telksinoe s. 79/353

złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy

towarów, otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika

tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7

i 9 stosuje się odpowiednio.

12. Stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy,

remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych

lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem

mieszkaniowym.

12a. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym

rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem

lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasy-

fikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także

obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie

ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi

zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych

i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

12b. Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym

określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa

przekracza 300 m2;

2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

12c. W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni

przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa

w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej

udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego

społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

13. Towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5,

niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce

publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%6), z wyjątkiem tych,

dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

14. (uchylony)

14a. W przypadku czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem, która

została wykonana przed dniem zmiany stawki podatku, dla której obowiązek

20.09.2018

©Telksinoe s. 80/353

podatkowy powstaje w dniu zmiany stawki podatku lub po tym dniu, czynność ta

podlega opodatkowaniu według stawek podatku obowiązujących dla tej czynności

w momencie jej wykonania.

14b. (uchylony)

14c. W przypadku czynności, dla której w związku z jej wykonywaniem

ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, a okres, do którego

odnoszą się te płatności lub rozliczenia, obejmuje dzień zmiany stawki podatku,

czynność uznaje się za wykonaną:

1) w dniu poprzedzającym dzień zmiany stawki podatku – w zakresie jej części

wykonywanej do dnia poprzedzającego dzień zmiany stawki podatku;

2) z upływem tego okresu – w zakresie jej części wykonywanej od dnia zmiany

stawki podatku.

14d. W przypadku, gdy nie jest możliwe określenie faktycznego wykonania

części czynności w okresie, o którym mowa w ust. 14c, dla określenia tej części,

uznaje się, że czynność wykonywana jest w tym okresie proporcjonalnie.

14e. W przypadku:

1) dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu

przewodowego,

2) świadczenia usług telekomunikacyjnych,

3) świadczenia usług wymienionych w poz. 140–153, 174 i 175 załącznika

nr 3 do ustawy

– dla których wystawiono fakturę, a po wystawieniu tej faktury uległa zmianie

stawka podatku w odniesieniu do okresów, do których odnoszą się płatności lub

rozliczenia objęte tą fakturą, może być stosowana stawka podatku obowiązująca

przed dniem zmiany stawki podatku, pod warunkiem że w pierwszej fakturze

wystawianej po dniu zmiany stawki podatku, nie później jednak niż w ciągu

12 miesięcy od dnia zmiany stawki podatku, uwzględniona zostanie korekta

rozliczenia objętego fakturą wystawioną przed dniem zmiany stawki podatku.

14f. Zmiana stawki podatku w odniesieniu do czynności, która zostanie

wykonana w dniu zmiany stawki podatku lub po tym dniu, w związku z którą

otrzymano całość lub część zapłaty, nie powoduje zmiany wysokości

opodatkowania zapłaty otrzymanej przed dniem zmiany stawki podatku.

20.09.2018

©Telksinoe s. 81/353

14g. Przepisów ust. 14a–14f nie stosuje się w przypadku importu towarów lub

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dla których to czynności wysokość

opodatkowania podatkiem określa się według stawek podatku obowiązujących

w dniu powstania obowiązku podatkowego.

14h. W przypadku:

1) opodatkowania podatkiem czynności uprzednio zwolnionych od podatku,

2) zwolnienia od podatku czynności uprzednio opodatkowanych podatkiem

– przepisy ust. 14a–14g stosuje się odpowiednio.

15. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, do celów poboru podatku w imporcie, wykaz towarów

wymienionych w załącznikach nr 3 i 10 do ustawy w układzie odpowiadającym

Nomenklaturze Scalonej (CN).

16. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze

rozporządzenia, może obniżać stawki podatku do wysokości 0%, 5% lub 7% dla

dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych

dostaw lub części świadczenia usług oraz określać warunki stosowania obniżonych

stawek, uwzględniając:

1) specyfikę obrotu niektórymi towarami i świadczenia niektórych usług;

2) przebieg realizacji budżetu państwa;

3) przepisy Unii Europejskiej.

Art. 42. 1. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu

według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy

i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych,

nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający

dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej;

2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany

okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary

będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z

terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa

członkowskiego inne niż terytorium kraju;

3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę

towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

20.09.2018

©Telksinoe s. 82/353

2. Warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uznaje się za spełnione również

wówczas, gdy nie są spełnione wymagania w zakresie:

1) nabywcy – w przypadkach, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 3 i 4;

2) dokonującego dostawy – w przypadku, o którym mowa w art. 16.

3. Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty,

jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem

wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na

terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)

odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których

jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich

przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium

kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi

(spedytorowi),

2) (uchylony)

3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku

4) (uchylony)

– z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

4. W przypadku wywozu towarów będących przedmiotem

wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów bezpośrednio przez podatnika

dokonującego takiej dostawy lub przez ich nabywcę, przy użyciu własnego środka

transportu podatnika lub nabywcy, podatnik oprócz dokumentu, o którym mowa

w ust. 3 pkt 3, powinien posiadać dokument zawierający co najmniej:

1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby działalności gospodarczej lub

miejsca zamieszkania podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowej

dostawy towarów oraz nabywcy tych towarów;

2) adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres

siedziby działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania nabywcy;

3) określenie towarów i ich ilości;

4) potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa

w pkt 1 lub 2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym

niż terytorium kraju;

20.09.2018

©Telksinoe s. 83/353

5) rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone

towary, lub numer lotu – w przypadku gdy towary przewożone są środkami

transportu lotniczego.

5. W przypadku wywozu przez nabywcę nowych środków transportu bez

użycia innego środka transportu (przewozowego) podatnik oprócz dokumentu,

o którym mowa w ust. 3 pkt 3, powinien posiadać dokument zawierający dane

umożliwiające prawidłową identyfikację podatnika dokonującego dostaw

i nabywcy oraz nowego środka transportu, w szczególności:

1) dane dotyczące podatnika i nabywcy,

2) dane pozwalające jednoznacznie zidentyfikować przedmiot dostawy jako

nowy środek transportu,

3) datę dostawy,

4) podpisy podatnika i nabywcy,

5) oświadczenie nabywcy o wywozie nowego środka transportu poza terytorium

kraju w terminie 14 dni od dnia dostawy,

6) pouczenie nabywcy o skutkach niewywiązania się z obowiązku, o którym

mowa w pkt 5

– zwany dalej „dokumentem wywozu”.

6. Dokument wywozu podatnik wystawia w każdym przypadku, w którym ma

zastosowanie art. 106g ust. 4.

7. (uchylony)

8. W przypadku przekroczenia terminu, o którym mowa w ust. 5 pkt 5,

nabywca nowego środka transportu jest obowiązany pierwszego dnia po upływie

tego terminu do zapłaty podatku od dokonanej na jego rzecz dostawy tego środka

transportu.

9. Kwotę podatku zapłaconego zgodnie z ust. 8 zwraca się na wniosek

nabywcy nowego środka transportu, w przypadku gdy nowy środek transportu

zostanie wywieziony na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium

kraju i tam zostanie zarejestrowany, jeżeli podlega obowiązkowi rejestracji, przy

czym nabywca ma obowiązek udowodnić na podstawie posiadanych dokumentów

wywóz tego środka transportu i jego zarejestrowanie. Podatek zwraca urząd

skarbowy, który pobrał ten podatek.

20.09.2018

©Telksinoe s. 84/353

10. W przypadku gdy nabywca, o którym mowa w ust. 5, przed

zarejestrowaniem nowego środka transportu na terytorium państwa

członkowskiego innym niż terytorium kraju dokona dostawy tego środka transportu

na terytorium kraju, od czynności tej podatek nalicza i rozlicza nabywca środka

transportu, który rejestruje ten środek transportu na terytorium kraju.

11. W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3–5, nie

potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na

terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów,

dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty

wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;

2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;

3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy

dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej

formie, w takim przypadku inny – dokument stwierdzający wygaśnięcie

zobowiązania;

4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa

członkowskiego innym niż terytorium kraju.

12. Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed

upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za:

1) okres kwartalny – podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której

mowa w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę

w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za następny okres rozliczeniowy

ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli

przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny

okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2;

2) okres miesięczny – podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której

mowa w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę

w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za kolejny po następnym okresie

rozliczeniowym okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego

towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia

deklaracji podatnik za ten kolejny po następnym okresie rozliczeniowym

okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

20.09.2018

©Telksinoe s. 85/353

12a. W przypadkach, o których mowa w ust. 12, otrzymanie dowodów,

o których mowa w ust. 1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania

wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ze stawką 0% w ewidencji, o której

mowa w art. 109 ust. 3, za okres rozliczeniowy, w którym dostawa ta została

dokonana, i dokonania korekty deklaracji podatkowej oraz odpowiednio informacji

podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1.

13. (uchylony)

14. Przepisy ust. 1–4, 11 i 12 stosuje się odpowiednio do

wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3.

15. (uchylony)

16. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 5, uwzględniając:

1) konieczność odpowiedniego dokumentowania wewnątrzwspólnotowej

dostawy towarów i identyfikacji czynności dokonanych przez grupy

podatników;

2) potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku;

3) potrzebę zapewnienia prawidłowej wymiany informacji dotyczących nowych

środków transportu zgodnie z odrębnymi przepisami.

17. (uchylony)

Rozdział 2

Zwolnienia

Art. 43. 1. Zwalnia się od podatku:

1) (uchylony)

2) dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności

zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych

towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia

kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;

2a) dostawę gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów, jeżeli z tytułu

nabycia, importu lub wytworzenia tych posiłków nie przysługiwało

dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego

o kwotę podatku naliczonego;

20.09.2018

©Telksinoe s. 86/353

3) dostawę produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej,

dokonywaną przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych

przez rolnika ryczałtowego;

4) dostawę za cenę równą wartości nominalnej znaczków pocztowych, ważnych

w obrocie pocztowym na terytorium kraju i innych znaczków tego typu;

5) dostawę ludzkich organów i mleka kobiecego;

6) dostawę krwi, osocza w pełnym składzie, komórek krwi lub preparatów

krwiopochodnych pochodzenia ludzkiego, niebędących lekami;

7) transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące walut, banknotów i monet

używanych jako prawny środek płatniczy, z wyłączeniem banknotów i monet

będących przedmiotami kolekcjonerskimi, za które uważa się monety ze złota,

srebra lub innego metalu oraz banknoty, które nie są zwykle używane jako

prawny środek płatniczy lub które mają wartość numizmatyczną;

8) dostawę złota dla Narodowego Banku Polskiego;

9) dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane;

10) dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed

nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich

części upłynął okres krótszy niż 2 lata;

10a) dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym

mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich

dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku

naliczonego,

b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie,

w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku

należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki,

to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów;

11) czynności wykonywane na rzecz członków spółdzielni, którym przysługują

spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych, członków spółdzielni będących

właścicielami lokali mieszkalnych lub na rzecz właścicieli lokali

mieszkalnych niebędących członkami spółdzielni, za które są pobierane

20.09.2018

©Telksinoe s. 87/353

opłaty, zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r.

o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1222 oraz z 2015 r.

poz. 201);

12) usługi zarządzania:

a) funduszami inwestycyjnymi, alternatywnymi funduszami

inwestycyjnymi i zbiorczymi portfelami papierów wartościowych –

w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu

alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi,

b) portfelami inwestycyjnymi funduszy inwestycyjnych i alternatywnych

funduszy inwestycyjnych, o których mowa w lit. a, lub ich częścią,

c) ubezpieczeniowymi funduszami kapitałowymi w rozumieniu przepisów

o działalności ubezpieczeniowej,

d) otwartymi funduszami emerytalnymi oraz dobrowolnymi funduszami

emerytalnymi w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu

funduszy emerytalnych, a także Funduszem Gwarancyjnym utworzonym

na podstawie tych przepisów,

e) pracowniczymi programami emerytalnymi w rozumieniu przepisów

o pracowniczych programach emerytalnych,

f) obowiązkowym systemem rekompensat oraz funduszem

rozliczeniowym utworzonymi na podstawie przepisów prawa

o publicznym obrocie papierami wartościowymi, a także innymi

środkami i funduszami, które są gromadzone lub tworzone w celu

zabezpieczenia prawidłowego rozliczenia transakcji zawartych

w obrocie na rynku regulowanym w rozumieniu tych przepisów albo

w obrocie na giełdach towarowych w rozumieniu przepisów o giełdach

towarowych, przez partnera centralnego, agenta rozrachunkowego lub

izbę rozliczeniową w rozumieniu przepisów o ostateczności rozrachunku

w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów

wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami;

13) udzielanie licencji lub upoważnienie do korzystania z licencji oraz

przeniesienie autorskiego prawa majątkowego w rozumieniu przepisów

prawa autorskiego – w odniesieniu do programu komputerowego – bez

20.09.2018

©Telksinoe s. 88/353

pobrania należności na rzecz placówek oświatowych, o których mowa

w ust. 9;

14) świadczenie usług przez techników dentystycznych w ramach wykonywania

ich zawodu, jak również dostawę protez dentystycznych lub sztucznych

zębów przez dentystów oraz techników dentystycznych;

15) działalność w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na

automatach, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od gier na zasadach

określonych w odrębnej ustawie;

16) dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2, której przedmiotem są

produkty spożywcze, z wyjątkiem napojów alkoholowych o zawartości

alkoholu powyżej 1,2% oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną

piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza

0,5%, jeżeli są one przekazywane na rzecz organizacji pożytku publicznego

w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku

publicznego i o wolontariacie, z przeznaczeniem na cele działalności

charytatywnej prowadzonej przez tę organizację;

17) powszechne usługi pocztowe świadczone przez operatora obowiązanego do

świadczenia takich usług, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami

związaną;

18) usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu,

ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów

i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach

działalności leczniczej przez podmioty lecznicze;

18a) usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu,

ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów

i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, świadczone na rzecz

podmiotów leczniczych na terenie ich zakładów leczniczych, w których

wykonywana jest działalność lecznicza;

19) usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu,

ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach

wykonywania zawodów:

a) lekarza i lekarza dentysty,

b) pielęgniarki i położnej,

20.09.2018

©Telksinoe s. 89/353

c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia

15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1638,

1948 i 2260),

d) psychologa;

19a) świadczenie usług, o których mowa w pkt 18 i 19, jeżeli usługi te zostały

nabyte przez podatnika we własnym imieniu ale na rzecz osoby trzeciej od

podmiotów, o których mowa w pkt 18 i 19;

20) usługi transportu sanitarnego;

21) usługi świadczone przez niezależne grupy osób, na rzecz swoich członków,

których działalność jest zwolniona od podatku lub w zakresie której

członkowie ci nie są uznawani za podatników, w celu świadczenia swoim

członkom usług bezpośrednio niezbędnych do wykonywania tej działalności

zwolnionej lub wyłączonej od podatku, w przypadku gdy grupy te ograniczają

się do żądania od swoich członków zwrotu kosztów do wysokości kwoty

indywidualnego udziału przypadającego na każdego z nich w ogólnych

wydatkach tych grup, poniesionych we wspólnym interesie, jeżeli zwolnienie

nie spowoduje naruszenia warunków konkurencji;

22) usługi pomocy społecznej w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej oraz

usługi określone w przepisach o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie,

a także dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami

związane, na rzecz beneficjenta tej pomocy, wykonywane przez:

a) regionalne ośrodki polityki społecznej, powiatowe centra pomocy

rodzinie, ośrodki pomocy społecznej, rodzinne domy pomocy, ośrodki

wsparcia i ośrodki interwencji kryzysowej,

b) wpisane do rejestru prowadzonego przez wojewodę:

– domy pomocy społecznej prowadzone przez podmioty posiadające

zezwolenie wojewody,

– placówki opiekuńczo-wychowawcze i ośrodki adopcyjno-opiekuń-

cze,

c) placówki specjalistycznego poradnictwa,

d) inne niż wymienione w lit. a–c placówki zapewniające całodobową

opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom

20.09.2018

©Telksinoe s. 90/353

w podeszłym wieku na podstawie zezwolenia wojewody, wpisane do

rejestru prowadzonego przez wojewodę,

e) specjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie;

23) usługi opieki nad osobami niepełnosprawnymi, przewlekle chorymi lub

osobami w podeszłym wieku, świadczone w miejscu ich zamieszkania przez

podmioty inne niż wymienione w pkt 22, oraz dostawę towarów ściśle z tymi

usługami związaną;

24) usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą oraz dostawę towarów

i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane:

a) w formach i na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej,

w przepisach o systemie oświaty oraz w przepisach ustawy z dnia 14

grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 59 i 949),

b) przez podmioty sprawujące opiekę nad dziećmi w wieku do 3 lat;

25) usługi w zakresie obowiązkowych ubezpieczeń społecznych;

26) usługi świadczone przez:

a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z

dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i

wychowania,

b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty

badawcze, w zakresie kształcenia

– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane;

27) usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym,

ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli;

28) usługi nauczania języków obcych oraz dostawę towarów i świadczenie usług

ściśle z tymi usługami związane, inne niż wymienione w pkt 26, pkt 27

i pkt 29;

29) usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne

niż wymienione w pkt 26:

a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych

przepisach, lub

b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe –

wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub

20.09.2018

©Telksinoe s. 91/353

c) finansowane w całości ze środków publicznych

– oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane;

30) usługi zakwaterowania:

a) w bursach i internatach świadczone na rzecz uczniów i wychowanków

szkół prowadzących te bursy i internaty,

b) w domach studenckich świadczone na rzecz studentów i doktorantów

uczelni prowadzących te domy studenckie,

c) świadczone na rzecz uczniów i wychowanków lub studentów

i doktorantów przez podmioty inne niż wymienione w lit. a i b, pod

warunkiem że szkoły lub uczelnie mają z tymi podmiotami zawarte

umowy dotyczące zakwaterowania swoich uczniów i wychowanków lub

studentów i doktorantów;

31) usługi oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną, realizowane

przez:

a) kościoły i związki wyznaniowe, o których mowa w przepisach

o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej

Polskiej oraz w przepisach o stosunku Państwa do kościołów i innych

związków wyznaniowych,

b) organizacje powołane do realizacji celów o charakterze politycznym,

związkowym, patriotycznym, filozoficznym, filantropijnym lub

obywatelskim

– w zakresie interesu zbiorowego swoich członków, wykonywane na rzecz

ich członków w zamian za składki, których wysokość i zasady ustalania

wynikają z przepisów statutowych tych podmiotów, pod warunkiem że

podmioty te nie są nastawione na osiąganie zysków, jeżeli zwolnienie nie

spowoduje naruszenia warunków konkurencji;

32) usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone

przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych

osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju

i upowszechniania sportu, pod warunkiem że:

a) są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub

organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim,

b) świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,

20.09.2018

©Telksinoe s. 92/353

c) są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub

uczestniczących w wychowaniu fizycznym

– z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz

reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego

prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług

odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem lub wychowaniem

fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za

odpłatnością;

33) usługi kulturalne świadczone przez:

a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie

odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub

wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora

będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu

przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz

dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,

b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu

przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane

w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do

praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów;

34) usługi związane z realizacją zadań radiofonii i telewizji świadczone przez

jednostki publicznej radiofonii i telewizji, z wyłączeniem:

a) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach,

b) usług w zakresie produkcji filmów reklamowych i promocyjnych,

c) usług reklamowych i promocyjnych,

d) działalności agencji informacyjnych;

35) zapewnienie personelu przez kościoły i związki wyznaniowe, o których mowa

w pkt 31 lit. a, lub instytucje filozoficzne dla działalności, o której mowa

w pkt 18, 22, 24, 26 i 28–30, w celu zapewnienia opieki duchowej;

36) usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości

o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek,

wyłącznie na cele mieszkaniowe;

37) usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa

w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi

20.09.2018

©Telksinoe s. 93/353

świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego

umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw

nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów

reasekuracji;

38) usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi

pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kred ytów lub pożyczek

pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi

przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę;

39) usługi w zakresie udzielania poręczeń, gwarancji i wszelkich innych

zabezpieczeń transakcji finansowych i ubezpieczeniowych oraz usługi

pośrednictwa w świadczeniu tych usług, a także zarządzanie gwarancjami

kredytowymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę;

40) usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków

pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów

i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa

w świadczeniu tych usług;

40a) usługi, w tym także usługi pośrednictwa, których przedmiotem są udziały w:

a) spółkach,

b) innych niż spółki podmiotach, jeżeli mają one osobowość prawną

– z wyłączeniem usług przechowywania tych udziałów i zarządzania nimi;

41) usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o których mowa

w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1636, 1948 i 1997 oraz z 2017 r. poz. 724, 768 i 791),

z wyłączeniem przechowywania tych instrumentów i zarządzania nimi, oraz

usługi pośrednictwa w tym zakresie.

2. (uchylony)

3. Rolnik ryczałtowy dokonujący dostawy produktów rolnych lub świadczący

usługi rolnicze, które są zwolnione od podatku na podstawie ust. 1 pkt 3, może

zrezygnować z tego zwolnienia pod warunkiem dokonania zgłoszenia

rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 i 2.

4. (uchylony)

5. Podatnicy, o których mowa w ust. 3, którzy zrezygnowali ze zwolnienia od

podatku, mogą po upływie 3 lat od daty rezygnacji ze zwolnienia ponownie

20.09.2018

©Telksinoe s. 94/353

skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1 pkt 3. Zwolnienie, o którym mowa

w zdaniu pierwszym, obowiązuje pod warunkiem pisemnego zawiadomienia

naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca (kwartału), od którego

podatnicy ci ponownie chcą skorzystać ze zwolnienia.

6. (uchylony)

7. (uchylony)

7a. Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli

budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez

podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

8. (uchylony)

9. Przez placówki oświatowe, o których mowa w ust. 1 pkt 13 oraz w art. 83,

rozumie się szkoły i przedszkola publiczne i niepubliczne, szkoły wyższe

i placówki opiekuńczo-wychowawcze.

10. Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa

w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich

części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub

ich części:

1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

2) złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich

nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że

wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

11. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej

dokonującego dostawy oraz nabywcy;

2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;

3) adres budynku, budowli lub ich części.

12. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 16, stosuje się pod warunkiem

posiadania przez dokonującego dostawy towarów dokumentacji potwierdzającej

dokonanie dostawy na rzecz organizacji pożytku publicznego, z przeznaczeniem

wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez tę organizację.

12a. Zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 16, nie stosuje się, jeżeli:

20.09.2018

©Telksinoe s. 95/353

1) określenie przeznaczenia otrzymanych przez organizację pożytku

publicznego towarów nie jest możliwe na podstawie prowadzonej przez tę

organizację dokumentacji, lub

2) wykorzystanie otrzymanych przez organizację pożytku publicznego towarów

nastąpiło na cele inne niż cele działalności charytatywnej prowadzonej przez

tę organizację.

13. (uchylony)

14. (uchylony)

15. Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37–41, nie mają

zastosowania do:

1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;

2) usług doradztwa;

3) usług w zakresie leasingu.

16. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 40a i 41, nie ma zastosowania do

usług dotyczących praw i udziałów odzwierciedlających:

1) tytuł prawny do towarów;

2) tytuł własności nieruchomości;

3) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania

z nieruchomości;

4) udziały i inne tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne

prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części;

5) prawa majątkowe, których instrumentami bazowymi są towary, mierniki

i limity wielkości produkcji oraz uprawnienia do emisji zanieczyszczeń,

i które mogą być zrealizowane poprzez dostawę towarów lub świadczenie

usług innych niż zwolnione z podatku.

17. Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22–24, 26, 28, 29, 31,

32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług

ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie

z ust. 1 pkt 18, 18a, 22–24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub

2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika,

przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do

podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

20.09.2018

©Telksinoe s. 96/353

17a. Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a,

mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych

z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi

podstawowe.

18. Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod

warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych

przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w

przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub

doskonalenie świadczonych usług.

19. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;

2) wstępu:

a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości

i wykonawstwa artystycznego i literackiego,

b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal

balowych,

c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze

kulturalnym;

3) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez

biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;

4) usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;

5) działalności agencji informacyjnych;

6) usług wydawniczych;

7) usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;

8) usług ochrony praw.

20. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług

wymienionych w poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy.

Art. 44. Zwalnia się od podatku wewnątrzwspólnotowe nabycie:

1) towarów, do których miałyby zastosowanie przepisy art. 43 ust. 1 pkt 5–8;

2) towarów, których import na warunkach określonych w przepisach

dotyczących importu towarów byłby zwolniony od podatku.

3) (uchylony)

20.09.2018

©Telksinoe s. 97/353

Rozdział 3

Zwolnienia z tytułu importu towarów

Art. 45. 1. Zwalnia się od podatku import:

1) towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego;

2) towarów objętych procedurą odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem

od należności celnych przywozowych;

3) złota przez Narodowy Bank Polski;

4) powracających z terytorium państwa trzeciego, zwolnionych od cła towarów,

dokonywany przez podatnika, który wcześniej wywiózł te towary;

5) do portów przez podmioty zajmujące się rybołówstwem morskim ich

własnych połowów, niebędących jeszcze przedmiotem dostawy, w stanie

nieprzetworzonym lub po zakonserwowaniu dla celów dokonania dostawy;

6) ludzkich organów i mleka kobiecego;

7) krwi, osocza w pełnym składzie, komórek krwi lub preparatów

krwiopochodnych pochodzenia ludzkiego, niebędących lekami;

8) walut, banknotów i monet używanych jako prawny środek płatniczy,

z wyłączeniem przedmiotów kolekcjonerskich, za które uważa się monety ze

złota, srebra lub innego metalu oraz banknoty, które nie są zwykle używane

jako prawny środek płatniczy lub które mają wartość numizmatyczną;

9) towarów przez siły zbrojne państw innych niż Rzeczpospolita Polska

będących sygnatariuszami Traktatu Północnoatlantyckiego do użytku

własnego takich sił lub personelu cywilnego im towarzyszącego lub też w celu

zaopatrzenia ich mes i kantyn, jeżeli siły te biorą udział we wspólnych

działaniach obronnych;

10) gazu w systemie gazowym lub gazu wprowadzanego do systemu gazowego

lub sieci gazociągów kopalnianych ze statków przewożących gaz, a także

energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, energii cieplnej lub

chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej.

2. Zwolnień, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 5, nie stosuje się, jeżeli na

podstawie przepisów celnych powstaje obowiązek uiszczenia cła.

3. Zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się, jeżeli:

1) na podstawie przepisów celnych powstaje obowiązek uiszczenia cła;

20.09.2018

©Telksinoe s. 98/353

2) nastąpiło zamknięcie procedury uszlachetniania czynnego zgodnie z art. 324

rozporządzenia 2015/2447.

Art. 46. Na potrzeby stosowania art. 47–80:

1) za napoje alkoholowe uważa się piwo, wino, aperitify na bazie wina lub

alkoholu, koniaki, likiery lub napoje spirytusowe i inne podobne,

klasyfikowane według kodów objętych pozycjami od 2203 00 do

2208 Nomenklatury Scalonej (CN);

2) za tytoń i wyroby tytoniowe uważa się wyroby klasyfikowane według kodów

objętych pozycjami od 2401 do 2403 Nomenklatury Scalonej (CN);

3) za rzeczy osobistego użytku uważa się towary bezpośrednio używane przez

osobę fizyczną lub wykorzystywane w gospodarstwie domowym, jeżeli ich

ilość lub rodzaj nie wskazują na przeznaczenie handlowe lub do działalności

gospodarczej, a także przenośny sprzęt niezbędny do wykonywania przez

osobę zainteresowaną zawodu;

4) kwoty wyrażone w euro przelicza się przy zastosowaniu kursu

obowiązującego w pierwszym dniu roboczym października poprzedniego

roku podatkowego, publikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii

Europejskiej, przy czym wyrażone w złotych kwoty wynikające z przeliczenia

zaokrągla się do pełnych złotych w ten sposób, że końcówki kwot wynoszące

mniej niż 50 groszy pomija się, a końcówki kwot wynoszące 50 i więcej

groszy podwyższa się do pełnych złotych.

Art. 47. 1. Zwalnia się od podatku import rzeczy osobistego użytku osoby

fizycznej przenoszącej miejsce zamieszkania z terytorium państwa trzeciego na

terytorium kraju, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1) rzeczy służyły do osobistego użytku tej osobie w miejscu zamieszkania na

terytorium państwa trzeciego, z tym że towary nieprzeznaczone do

konsumpcji musiały służyć do takiego użytku przez okres co najmniej

6 miesięcy przed dniem, w którym osoba ta przestała mieć miejsce

zamieszkania na terytorium państwa trzeciego;

2) rzeczy będą używane na terytorium kraju do takiego samego celu, w jakim

były używane na terytorium państwa trzeciego;

20.09.2018

©Telksinoe s. 99/353

3) osoba fizyczna miała miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego

nieprzerwanie przez okres co najmniej 12 miesięcy poprzedzających zmianę

miejsca zamieszkania;

4) rzeczy te przez 12 miesięcy od dnia zgłoszenia do procedury dopuszczenia do

obrotu nie mogą zostać oddane jako zabezpieczenie, sprzedane, wynajęte,

użyczone, wydzierżawione lub w inny sposób odstąpione odpłatnie lub

nieodpłatnie bez wcześniejszego poinformowania o tym organu celnego.

2. Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do:

1) napojów alkoholowych;

2) tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3) środków transportu przeznaczonych do działalności gospodarczej;

4) artykułów potrzebnych do wykonywania zawodu lub zajęcia, innych niż

przenośne przedmioty sztuki stosowanej lub wyzwolonej.

3. Import rzeczy osobistego użytku jest zwolniony od podatku, jeżeli rzeczy

zostały zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem

12 miesięcy od dnia przeniesienia przez osobę, o której mowa w ust. 1, miejsca

zamieszkania na terytorium kraju, z zachowaniem warunku określonego w ust. 4.

4. W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób,

wynajmu, użyczenia, wydzierżawienia lub innego odstąpienia rzeczy, o których

mowa w ust. 1, dokonanych przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1

pkt 4, rzeczy te są opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących

w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem wartości celnej ustalonej dla tego dnia

przez organ celny.

5. Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się także do

importu rzeczy stanowiących mienie osoby fizycznej, zgłoszonych do procedury

dopuszczenia do obrotu przed dniem przeniesienia przez tę osobę miejsca

zamieszkania na terytorium kraju, jeżeli osoba ta zobowiąże się do przeniesienia

miejsca zamieszkania na terytorium kraju przed upływem 6 miesięcy od dnia

przedstawienia organowi celnemu takiego zobowiązania oraz zostanie złożone

zabezpieczenie w celu zagwarantowania pokrycia kwoty podatku. Termin

określony w ust. 1 pkt 1 liczy się od dnia dopuszczenia towaru do obrotu na

terytorium kraju.

6. Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się także:

20.09.2018

©Telksinoe s. 100/353

1) do importu rzeczy osobistego użytku osoby fizycznej, która miała miejsce

zamieszkania na terytorium państwa trzeciego przez okres krótszy niż

12 miesięcy, ale nie krótszy niż 6 miesięcy, jeżeli osoba ta uprawdopodobni,

że nie miała wpływu na skrócenie okresu tego zamieszkania;

2) w przypadku gdy osoba, o której mowa w ust. 1, nie zachowała terminu

określonego w ust. 3, jeżeli osoba ta uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło

bez jej winy.

Art. 48. 1. Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 3, rzeczy

osobistego użytku, w tym także rzeczy nowych, należących do osoby przenoszącej

miejsce zamieszkania z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju

w związku z zawarciem związku małżeńskiego, jeżeli osoba ta miała miejsce

zamieszkania na terytorium państwa trzeciego przez okres co najmniej 12 miesięcy

poprzedzających zmianę tego miejsca.

2. Zwolnienie od podatku stosuje się także do importu prezentów zwyczajowo

ofiarowanych w związku z zawarciem związku małżeńskiego przez osoby,

o których mowa w ust. 1, przesyłanych przez osoby mające miejsce zamieszkania

na terytorium państwa trzeciego, pod warunkiem że wartość poszczególnych

prezentów nie jest wyższa niż kwota wyrażona w złotych odpowiadająca

równowartości 1000 euro.

3. Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie stosuje się do:

1) napojów alkoholowych;

2) tytoniu i wyrobów tytoniowych.

4. Towary, o których mowa w ust. 1 i 2, podlegają zwolnieniu od podatku,

jeżeli zostały zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem

4 miesięcy od dnia zawarcia związku małżeńskiego przez osobę uprawnioną do

zwolnienia od podatku i jeżeli osoba ta przedstawiła dokument potwierdzający

zawarcie związku małżeńskiego.

5. Zwolnienie od podatku stosuje się także do towarów zgłoszonych do

procedury dopuszczenia do obrotu przez osobę uprawnioną do korzystania ze

zwolnienia przed ustalonym dniem zawarcia związku małżeńskiego, nie wcześniej

jednak niż 2 miesiące przed tym dniem, jeżeli zostanie złożone zabezpieczenie

w celu zagwarantowania pokrycia kwoty podatku.

20.09.2018

©Telksinoe s. 101/353

6. Towary, o których mowa w ust. 1 i 2, przez 12 miesięcy od dnia zgłoszenia

do procedury dopuszczenia do obrotu nie mogą zostać oddane jako zabezpieczenie,

sprzedane, wynajęte, użyczone, wydzierżawione lub w inny sposób odstąpione

odpłatnie lub nieodpłatnie bez uprzedniego poinformowania o tym organu celnego.

7. W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób,

wynajmu, użyczenia, wydzierżawienia lub innego odstąpienia rzeczy, o których

mowa w ust. 1 i 2, dokonanych przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 6,

rzeczy te są opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego

odstąpienia, z uwzględnieniem ich wartości celnej ustalonej przez organ celny dla

tego dnia.

Art. 49. 1. Zwalnia się od podatku import rzeczy pochodzących ze spadku

otrzymanych przez:

1) osobę fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium kraju lub

2) prowadzącą działalność niedochodową osobę prawną posiadającą siedzibę na

terytorium kraju.

2. Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do:

1) napojów alkoholowych;

2) tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3) środków transportu przeznaczonych do działalności gospodarczej;

4) artykułów potrzebnych do wykonywania zawodu lub zajęcia, innych niż

przenośne przedmioty sztuki stosowanej lub wyzwolonej, używanych do

wykonywania zawodu lub zajęcia przez osobę zmarłą;

5) zapasów surowców, półproduktów lub wyrobów gotowych;

6) żywego inwentarza i zapasów produktów rolnych, których ilość jest większa

niż przeznaczona na niezbędne potrzeby domowe rodziny.

3. Rzeczy, o których mowa w ust. 1, podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli

zostały zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 2 lat, licząc

od dnia ostatecznego nabycia spadku przez osobę uprawnioną. Okres ten może być

wydłużony przez właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego w

wyjątkowych przypadkach.

Art. 50. 1. Zwalnia się od podatku import wyposażenia, materiałów

szkolnych i innych artykułów stanowiących zwykłe wyposażenie pokoju studenta

20.09.2018

©Telksinoe s. 102/353

lub ucznia, należących do osoby przybywającej na terytorium kraju w celu nauki,

jeżeli są one wykorzystywane na potrzeby osobiste studenta lub ucznia.

2. Na potrzeby stosowania ust. 1 przez:

1) ucznia lub studenta rozumie się osobę zapisaną do placówki edukacyjnej

w celu uczęszczania na kursy w pełnym wymiarze przez nią oferowane;

2) wyposażenie rozumie się bieliznę i pościel, jak również ubrania stare lub

nowe;

3) materiały szkolne rozumie się przedmioty i instrumenty (łącznie

z kalkulatorami i maszynami do pisania) zwykle używane przez uczniów lub

studentów do nauki.

Art. 51. 1. Zwalnia się od podatku import towarów umieszczonych

w przesyłkach wysyłanych z terytorium państwa trzeciego bezpośrednio do

odbiorcy przebywającego na terytorium kraju, pod warunkiem że łączna wartość

towarów w przesyłce nie przekracza kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej

równowartości 22 euro.

2. Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do:

1) napojów alkoholowych;

2) tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3) perfum i wód toaletowych.

3. Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

towarów importowanych w drodze zamówienia wysyłkowego.

Art. 52. 1. Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 2, towarów

umieszczonych w przesyłce wysyłanej z terytorium państwa trzeciego przez osobę

fizyczną i przeznaczonej dla osoby fizycznej przebywającej na terytorium kraju,

jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1) ilość i rodzaj towarów nie wskazują na ich przeznaczenie handlowe;

2) odbiorca nie jest obowiązany do uiszczenia opłat na rzecz nadawcy w związku

z otrzymaniem przesyłki;

3) przesyłki mają charakter okazjonalny.

2. Towary, o których mowa w ust. 1, są zwolnione od podatku w ramach

następujących norm:

1) napoje alkoholowe:

20.09.2018

©Telksinoe s. 103/353

a) napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy

objętościowej alkoholu powyżej 22%, alkohol etylowy nieskażony

o mocy objętościowej alkoholu wynoszącej 80% i więcej – 1 litr lub

b) napoje otrzymywane w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe,

aperitify na bazie wina lub alkoholu, tafia, sake lub podobne napoje

o mocy objętościowej alkoholu nieprzekraczającej 22%, wina musujące,

wina wzmacniane – 1 litr lub

c) wina inne niż musujące – 2 litry;

2) tytoń i wyroby tytoniowe:

a) papierosy – 50 sztuk lub

b) cygaretki (cygara o ciężarze nie większym niż 3 g) – 25 sztuk, lub

c) cygara – 10 sztuk, lub

d) tytoń do palenia – 50 g;

3) perfumy – 50 g lub wody toaletowe – 0,25 l;

4) kawa – 500 g lub ekstrakty i esencje kawy – 200 g;

5) herbata – 100 g lub ekstrakty i esencje herbaty – 40 g.

3. Zwolnienia od podatku, o których mowa w ust. 1, stosuje się, jeżeli wartość

przesyłki nie przekracza kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej

równowartości 45 euro.

4. Towary, o których mowa w ust. 2, zawarte w przesyłce w ilościach

przekraczających określone limity podlegają całkowitemu wyłączeniu ze

zwolnienia.

Art. 53. 1. Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 3–5, środków

trwałych i innego wyposażenia, należących do przedsiębiorcy wykonującego

w celach zarobkowych i na własny rachunek działalność gospodarczą, który

zaprzestał prowadzenia tej działalności na terytorium państwa trzeciego i zamierza

wykonywać podobną działalność na terytorium kraju, jeżeli łącznie są spełnione

następujące warunki:

1) środki trwałe i inne wyposażenie były używane przez przedsiębiorcę

w miejscu poprzedniego wykonywania działalności przez okres co najmniej

12 miesięcy przed dniem zaprzestania działalności przedsiębiorstwa na

terytorium państwa trzeciego;

20.09.2018

©Telksinoe s. 104/353

2) środki trwałe i inne wyposażenie są przeznaczone na terytorium kraju do

takiego samego celu, w jakim były używane na terytorium państwa trzeciego;

3) rodzaj i ilość przywożonych rzeczy odpowiadają rodzajowi i skali

działalności prowadzonej przez przedsiębiorcę.

2. W przypadku korzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa

w ust. 1, przez właściciela gospodarstwa rolnego zwolniony od podatku jest także

import żywego inwentarza.

3. Zwolnienia od podatku nie stosuje się w przypadku zaprzestania

działalności w związku z połączeniem się przedsiębiorców lub nabyciem albo

przejęciem w posiadanie przez przedsiębiorcę krajowego zorganizowanej części

mienia przedsiębiorcy zagranicznego, jeżeli nie powoduje to rozpoczęcia

prowadzenia nowej działalności.

4. Zwolnienia od podatku nie stosuje się również do:

1) środków transportu, które nie służą do wykonywania działalności

gospodarczej;

2) towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi lub zwierzęta;

3) paliwa;

4) zapasów surowców, półproduktów i wyrobów gotowych;

5) inwentarza żywego stanowiącego własność przedsiębiorcy, który prowadzi

działalność w zakresie obrotu zwierzętami hodowlanymi.

5. Środki trwałe i inne wyposażenie podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli

zostały zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem

12 miesięcy, licząc od dnia zaprzestania działalności przedsiębiorstwa na

terytorium państwa trzeciego.

6. Środki trwałe i inne wyposażenie, zwolnione od podatku, przez

12 miesięcy, licząc od dnia zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu, nie

mogą zostać oddane jako zabezpieczenie, sprzedane, wynajęte, użyczone,

wydzierżawione lub w inny sposób odstąpione odpłatnie lub nieodpłatnie bez

uprzedniego poinformowania o tym organu celnego. W odniesieniu do

wypożyczania lub przekazania okres ten może być w uzasadnionych przypadkach

wydłużony do 36 miesięcy przez naczelnika urzędu skarbowego.

7. W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób,

wynajmu, użyczenia, wydzierżawienia lub innego odstąpienia rzeczy zwolnionych

20.09.2018

©Telksinoe s. 105/353

od podatku na podstawie ust. 1 i 2, dokonanych przed upływem okresu, o którym

mowa w ust. 6, rzeczy te są opodatkowane podatkiem według stawek

obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem wartości celnej

ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

8. Do osób wykonujących wolne zawody, które uzyskały prawo do

wykonywania takich zawodów na terytorium kraju, oraz do osób prawnych

nieprowadzących działalności gospodarczej, które przenoszą swoją działalność

z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, ust. 1–7 stosuje się

odpowiednio.

Art. 54. 1. Zwalnia się od podatku import produktów rolnych oraz produktów

hodowli, pszczelarstwa, ogrodnictwa i leśnictwa, uzyskanych w gospodarstwach

zlokalizowanych na terytorium państwa trzeciego, graniczących z terytorium kraju,

prowadzonych przez rolnika prowadzącego główne gospodarstwo rolne na

terytorium kraju, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1) w przypadku produktów hodowli – produkty uzyskano od zwierząt

wyhodowanych na terytorium kraju lub dopuszczonych do obrotu na

terytorium kraju;

2) produkty te zostały poddane jedynie zabiegom, które zwykle są dokonywane

po ich zebraniu lub wyprodukowaniu;

3) zgłoszenie celne do procedury dopuszczenia do obrotu tych produktów jest

dokonywane przez rolnika lub w jego imieniu.

2. Do produktów rybołówstwa i gospodarki rybnej prowadzonej przez

polskich rybaków w wodach płynących i jeziorach stanowiących granicę

Rzeczypospolitej Polskiej oraz do produktów łowiectwa prowadzonego przez

polskich myśliwych na tych jeziorach i wodach płynących przepis ust. 1 stosuje się

odpowiednio.

Art. 55. Zwalnia się od podatku import, na zasadzie wzajemności, nasion,

nawozów i produktów służących do uprawy ziemi i roślin, przeznaczonych do

wykorzystania w gospodarstwach znajdujących się na terytorium kraju,

prowadzonych przez osoby prowadzące główne gospodarstwo zlokalizowane na

terytorium państwa trzeciego graniczące z terytorium kraju, jeżeli łącznie są

spełnione następujące warunki:

20.09.2018

©Telksinoe s. 106/353

1) ilość przywożonych produktów nie przekracza ilości niezbędnej do uprawy

lub prowadzenia danego gospodarstwa;

2) zgłoszenie celne produktów jest dokonywane przez rolnika lub w jego

imieniu.

Art. 56. 1. Zwalnia się od podatku import towarów przywożonych w bagażu

osobistym podróżnego przybywającego z terytorium państwa trzeciego na

terytorium kraju, jeżeli ilość i rodzaj tych towarów wskazuje na przywóz

o charakterze niehandlowym, a wartość tych towarów nie przekracza kwoty

wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 300 euro.

2. W przypadku podróżnych w transporcie lotniczym i morskim zwolnienie,

o którym mowa w ust. 1, stosuje się do importu towarów, których wartość nie

przekracza kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 430 euro.

3. Do celów stosowania progów pieniężnych, o których mowa w ust. 1 i 2, nie

można dzielić wartości jednego towaru.

4. Jeżeli łączna wartość towarów przywożonych przez podróżnego przekracza

wartości kwot wyrażonych w złotych, o których mowa w ust. 1–3, zwolnienie od

podatku jest udzielane do wysokości tych kwot w stosunku do towarów, które

mogłyby być objęte takim zwolnieniem, gdyby były przywiezione oddzielnie.

5. Przez bagaż osobisty, o którym mowa w ust. 1, rozumie się cały bagaż,

który podróżny jest w stanie przedstawić organom celnym, wjeżdżając na

terytorium kraju, jak również bagaż, który przedstawi on później organom celnym,

pod warunkiem przedstawienia dowodu, że bagaż ten był zarejestrowany jako

bagaż towarzyszący w momencie wyruszenia w podróż przez przedsiębiorstwo,

które było odpowiedzialne za jego przewóz. Bagaż osobisty obejmuje paliwo

znajdujące się w standardowym zbiorniku dowolnego pojazdu silnikowego oraz

paliwo znajdujące się w przenośnym kanistrze, którego ilość nie przekracza

10 litrów, z zastrzeżeniem art. 77.

6. Przez przywóz o charakterze niehandlowym, o którym mowa w ust. 1,

rozumie się przywóz spełniający następujące warunki:

1) odbywa się okazjonalnie;

2) obejmuje wyłącznie towary na własny użytek podróżnych lub ich rodzin lub

towary przeznaczone na prezenty.

7. Na potrzeby stosowania zwolnienia, o którym mowa w ust. 2, przez:

20.09.2018

©Telksinoe s. 107/353

1) podróżnych w transporcie lotniczym rozumie się wszystkich pasażerów

podróżujących drogą powietrzną, z wyłączeniem prywatnych lotów

o charakterze rekreacyjnym; prywatne loty o charakterze rekreacyjnym

oznaczają użycie statku powietrznego przez jego właściciela lub inną osobę

fizyczną lub prawną korzystającą z niego na zasadzie najmu lub

w jakikolwiek inny sposób, w celach innych niż zarobkowe, w szczególności

w celu innym niż przewóz pasażerów lub towarów lub świadczenie usług za

wynagrodzeniem lub wykonywanie zadań organów publicznych;

2) podróżnych w transporcie morskim rozumie się wszystkich pasażerów

podróżujących drogą morską, z wyłączeniem prywatnych rejsów morskich

o charakterze rekreacyjnym; prywatne rejsy morskie o charakterze

rekreacyjnym oznaczają użycie pełnomorskiej jednostki pływającej przez jej

właściciela lub inną osobę fizyczną lub prawną korzystającą z niej na zasadzie

najmu lub w jakikolwiek inny sposób, w celach innych niż zarobkowe,

w szczególności w celu innym niż przewóz pasażerów lub towarów lub

świadczenie usług za wynagrodzeniem lub wykonywanie zadań organów

publicznych.

8. Zwalnia się od podatku import towarów w ramach następujących norm:

1) napoje alkoholowe, jeżeli są przywożone przez podróżnego, który ukończył

17 lat:

a) napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy

objętościowej alkoholu powyżej 22%, alkohol etylowy nieskażony

o mocy objętościowej alkoholu wynoszącej 80% i więcej – 1 litr lub

b) alkohol i napoje alkoholowe o mocy objętościowej alkoholu

nieprzekraczającej 22% – 2 litry, i

c) wina niemusujące – 4 litry, i

d) piwa – 16 litrów;

2) wyroby tytoniowe, jeżeli są przywożone w transporcie lotniczym lub

transporcie morskim przez podróżnego, który ukończył 17 lat:

a) papierosy – 200 sztuk lub

b) cygaretki (cygara o masie nie większej niż 3 g/sztukę) – 100 sztuk, lub

c) cygara – 50 sztuk, lub

d) tytoń do palenia – 250 g;

20.09.2018

©Telksinoe s. 108/353

3) wyroby tytoniowe, jeżeli są przywożone w transporcie innym niż lotniczy lub

morski przez podróżnego, który ukończył 17 lat:

a) papierosy – 40 sztuk lub

b) cygaretki (cygara o masie nie większej niż 3 g/sztukę) – 20 sztuk, lub

c) cygara – 10 sztuk, lub

d) tytoń do palenia – 50 g.

9. Zwalnia się od podatku import napojów alkoholowych, jeżeli są

przywożone przez podróżnego, który ukończył 17 lat, który ma miejsce

zamieszkania w strefie nadgranicznej lub jest pracownikiem zatrudnionym

w strefie nadgranicznej, lub jest członkiem załogi środków transportu

wykorzystywanych do podróży z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju

w ramach następujących norm:

1) napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy

objętościowej alkoholu powyżej 22%, alkohol etylowy nieskażony o mocy

objętościowej alkoholu wynoszącej 80% i więcej – 0,5 litra lub

2) alkohol i napoje alkoholowe o mocy objętościowej alkoholu

nieprzekraczającej 22% – 0,5 litra, i

3) wina niemusujące – 0,5 litra, i

4) piwa – 2 litry.

10. W przypadku gdy podróżny, o którym mowa w ust. 9, udowodni, że udaje

się poza strefę nadgraniczną w kraju lub nie wraca ze strefy nadgranicznej

sąsiadującego terytorium państwa trzeciego, zastosowanie ma zwolnienie,

o którym mowa w ust. 8. Jeżeli jednak pracownik zatrudniony w strefie

nadgranicznej lub członek załogi środka transportu wykorzystywanego do podróży

z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, przywozi towary w ramach

wykonywania pracy, zastosowanie ma zwolnienie, o którym mowa w ust. 9.

10a. Przez pracownika zatrudnionego w strefie nadgranicznej, o którym

mowa w ust. 9 i 10, rozumie się każdą osobę, której zwykła działalność zawodowa

wymaga przekroczenia granicy w jej dniach pracy.

11. Zwolnienie w ramach norm, o którym mowa w ust. 8 pkt 1 i ust. 9, można

stosować do dowolnego połączenia różnych rodzajów alkoholu i napojów

alkoholowych, o których mowa w ust. 8 pkt 1 lit. a i b i ust. 9 pkt 1 i 2, pod

20.09.2018

©Telksinoe s. 109/353

warunkiem że suma wartości procentowych wykorzystywanych z poszczególnych

zwolnień nie przekracza 100%.

12. Zwolnienie w ramach norm, o którym mowa w ust. 8 pkt 2 i 3, można

stosować do dowolnego połączenia wyrobów tytoniowych, pod warunkiem że

suma wartości procentowych wykorzystywanych z poszczególnych zwolnień nie

przekracza 100%.

13. Do ogólnej wartości kwot, o których mowa w ust. 1 i 2, wyrażonych

w złotych nie jest wliczana:

1) wartość towarów, o których mowa w ust. 8 i 9;

2) wartość paliwa, o którym mowa w ust. 5;

3) wartość bagażu osobistego, importowanego czasowo lub importowanego po

jego czasowym wywozie;

4) wartość produktów leczniczych niezbędnych do spełnienia osobistych potrzeb

podróżnego.

14. Przepisy ust. 1–13 stosuje się również, jeżeli podróżny, którego podróż

obejmowała tranzyt przez terytorium państwa trzeciego lub rozpoczynała się na

jednym z terytoriów, o których mowa w art. 2 pkt 3 lit. b i c, nie jest w stanie

wykazać, że towary przewożone w jego bagażu osobistym zostały nabyte na

ogólnych zasadach opodatkowania na terytorium Unii Europejskiej i nie dotyczy

ich zwrot podatku lub podatku od wartości dodanej. Przelot bez lądowania nie jest

uważany za tranzyt.

Art. 57. 1. Zwalnia się od podatku import:

1) zwierząt specjalnie przygotowanych do użytku laboratoryjnego;

2) nieprodukowanych na terytorium kraju substancji biologicznych lub

chemicznych, nadających się głównie do celów naukowych, przywożonych

w ilościach, które nie wskazują na przeznaczenie handlowe.

2. Zwolnienia od podatku, o których mowa w ust. 1, stosuje się pod

warunkiem, że towary są przeznaczone dla:

1) instytucji publicznych, których podstawową działalnością jest edukacja lub

prowadzenie badań naukowych, albo dla wydzielonych jednostek tych

instytucji, jeżeli podstawową działalnością tych jednostek jest prowadzenie

badań naukowych lub edukacja;

20.09.2018

©Telksinoe s. 110/353

2) prywatnych instytucji, których podstawową działalnością jest edukacja lub

prowadzenie badań naukowych.

Art. 58. 1. Zwalnia się od podatku import:

1) substancji leczniczych pochodzenia ludzkiego;

2) odczynników do badania grupy krwi;

3) odczynników do badania rodzajów tkanek;

4) opakowań specjalnie przystosowanych do przewozu towarów określonych

w pkt 1–3 oraz rozpuszczalników i dodatków potrzebnych do ich użycia,

jeżeli są przywożone jednocześnie z tymi towarami.

2. Na potrzeby stosowania ust. 1, przez:

1) substancje lecznicze pochodzenia ludzkiego rozumie się ludzką krew i jej

pochodne: cała krew ludzka, wysuszone ludzkie osocze, ludzka albumina

i roztwory stałe białka ludzkiego osocza, ludzka immunoglobulina i ludzki

fibrynogen;

2) odczynniki do badania grupy krwi rozumie się wszystkie odczynniki ludzkie,

zwierzęce, roślinne i innego pochodzenia, stosowane do badania krwi i do

badania niezgodności krwi;

3) odczynniki do badania rodzajów tkanek rozumie się wszystkie odczynniki

ludzkie, zwierzęce, roślinne i innego pochodzenia, stosowane do oznaczania

typów ludzkich tkanek.

3. Zwolnienie od podatku towarów, o których mowa w ust. 1, stosuje się,

jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1) towary są przeznaczone dla instytucji lub laboratoriów prowadzących

działalność medyczną lub naukową niemającą charakteru handlowego;

2) towarowi towarzyszy certyfikat wydany przez odpowiednie władze państwa

wysyłki;

3) towar jest przewożony w pojemniku opatrzonym etykietą identyfikacyjną.

Art. 59. Zwalnia się od podatku import przesyłek zawierających próbki

substancji posiadających atest Światowej Organizacji Zdrowia i przeznaczonych do

kontroli jakości surowców używanych do produkcji środków farmaceutycznych

i leków, przywożonych dla instytucji powołanych do tego celu.

20.09.2018

©Telksinoe s. 111/353

Art. 60. Zwalnia się od podatku import środków farmaceutycznych i leków

przeznaczonych do użytku medycznego dla ludzi lub zwierząt przybyłych

z terytorium państwa trzeciego uczestniczących w międzynarodowych imprezach

sportowych organizowanych na terytorium kraju, jeżeli ich ilość i rodzaj są

odpowiednie do celu, w jakim są przywożone, i do czasu trwania imprezy

sportowej.

Art. 61. 1. Zwalnia się od podatku import:

1) leków, odzieży, środków spożywczych, środków sanitarno-czyszczących

i innych rzeczy służących zachowaniu lub ochronie zdrowia oraz artykułów

o przeznaczeniu medycznym, przywożonych przez organizacje społeczne lub

jednostki organizacyjne statutowo powołane do prowadzenia działalności

charytatywnej lub do realizacji pomocy humanitarnej, przeznaczonych do

nieodpłatnej dystrybucji wśród osób potrzebujących pomocy;

2) towarów przesyłanych nieodpłatnie przez osoby mające swoje miejsce

zamieszkania lub siedzibę na terytorium państwa trzeciego, przeznaczonych

dla organizacji społecznych lub jednostek organizacyjnych statutowo

powołanych do prowadzenia działalności charytatywnej lub do realizacji

pomocy humanitarnej, wykorzystywanych do zebrania funduszy w trakcie

zbiórek publicznych organizowanych na rzecz osób potrzebujących pomocy;

3) wyposażenia i materiałów biurowych przesyłanych nieodpłatnie przez osoby

mające miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium państwa trzeciego,

przeznaczonych dla organizacji społecznych lub jednostek organizacyjnych

statutowo powołanych do prowadzenia działalności charytatywnej lub do

realizacji pomocy humanitarnej, wykorzystywanych jedynie do tej

działalności.

2. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie wyłącznie do

organizacji społecznych lub jednostek organizacyjnych, w których procedury

księgowe umożliwiają kontrolę wykorzystania zwolnionych od podatku towarów.

3. Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do:

1) napojów alkoholowych;

2) tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3) kawy i herbaty;

4) środków transportu, z wyjątkiem ambulansów.

20.09.2018

©Telksinoe s. 112/353

4. Towary, o których mowa w ust. 1, mogą być użyczane, wydzierżawiane,

wynajmowane lub odstępowane wyłącznie do celów określonych w ust. 1 pkt 1 i 2,

po uprzednim zawiadomieniu organu celnego.

5. W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób,

wynajmu, użyczenia, wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów

zwolnionych od podatku, o których mowa w ust. 1, w celu innym niż uprawniający

do zwolnienia od podatku, towary te są opodatkowane podatkiem według stawek

obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem wartości celnej

ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

6. Organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne, które przestają spełniać

warunki uprawniające do skorzystania ze zwolnienia lub które zamierzają używać

towarów zwolnionych od podatku do celów innych niż określone w ust. 1, są

obowiązane poinformować o tym organ celny.

7. Towary pozostające w posiadaniu organizacji społecznej lub jednostki

organizacyjnej, która przestała spełniać warunki do korzystania ze zwolnienia od

podatku, są opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących w dniu,

w którym przestały spełniać te warunki, z uwzględnieniem wartości celnej

ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

8. Towary używane przez organizację społeczną lub jednostkę organizacyjną,

korzystającą ze zwolnienia od podatku, do celów innych niż określone w ust. 1, są

opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących w dniu, w którym

uzyskały nowe zastosowanie, z uwzględnieniem wartości celnej ustalonej dla tego

dnia przez organ celny.

Art. 62. 1. Zwalnia się od podatku import towarów specjalnie

przystosowanych do celów rehabilitacji społecznej, zawodowej i medycznej oraz

pomocy naukowej, kulturalnej i podnoszenia kwalifikacji osób niepełnosprawnych,

jeżeli towary te są przywożone przez organizacje społeczne lub jednostki

organizacyjne, których podstawowym celem statutowym jest rehabilitacja oraz

pomoc naukowa i kulturalna tym osobom, oraz jeżeli zostały oddane takim

instytucjom bezpłatnie i bez uzyskania korzyści ekonomicznych ze strony

dającego.

2. Zwolnienia od podatku, o których mowa w ust. 1, stosuje się także do

importu:

20.09.2018

©Telksinoe s. 113/353

1) części zamiennych, elementów i specjalnego wyposażenia, przeznaczonych

do towarów, o których mowa w ust. 1,

2) narzędzi używanych do konserwacji, kontroli, kalibrowania lub naprawy

towarów, o których mowa w ust. 1

– pod warunkiem że te części, elementy, wyposażenie lub narzędzia zostały

przywiezione jednocześnie z towarami, o których mowa w ust. 1, lub zostały

przywiezione później, jeżeli można jednoznacznie stwierdzić, że są przeznaczone

do takich towarów, które wcześniej zostały zwolnione od podatku.

3. Towary zwolnione od podatku mogą być użyczane, wydzierżawiane,

wynajmowane lub odstępowane wyłącznie do celów określonych w ust. 1, po

uprzednim zawiadomieniu organu celnego.

4. W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób,

wynajmu, użyczenia, wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów

zwolnionych od podatku, w celu innym niż uprawniający do zwolnienia od

podatku, towary te są opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących

w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem ich wartości celnej ustalonej dla tego

dnia przez organ celny.

5. Towary zwolnione od podatku mogą być użyczane, wynajmowane lub

odstępowane, nieodpłatnie lub za opłatą, przez obdarowane organizacje społeczne

lub jednostki organizacyjne w celach niekomercyjnych osobom, o których mowa

w ust. 1, bez uiszczania podatku.

6. W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób,

wynajmu, użyczenia, wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów

zwolnionych od podatku, o których mowa w ust. 1, w celu innym niż uprawniający

do zwolnienia od podatku, towary te są opodatkowane podatkiem według stawek

obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem ich wartości celnej

ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

7. Organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne, które przestają spełniać

warunki upoważniające do skorzystania ze zwolnienia lub które zamierzają używać

towarów zwolnionych od podatku do celów innych niż przewidziane w tym

artykule, są obowiązane poinformować o tym organ celny.

8. Towary pozostające w posiadaniu organizacji społecznej lub jednostki

organizacyjnej, która przestała spełniać warunki do korzystania ze zwolnienia od

20.09.2018

©Telksinoe s. 114/353

podatku, podlegają opodatkowaniu podatkiem według stawek obowiązujących

w dniu, w którym wygasły te warunki, z uwzględnieniem ich wartości celnej

ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

9. Towary używane przez organizację społeczną lub jednostkę organizacyjną

korzystającą ze zwolnienia od podatku do celów innych niż określone

w ust. 1 podlegają opodatkowaniu podatkiem według stawek obowiązujących

w dniu, w którym uzyskały nowe zastosowanie, z uwzględnieniem ich wartości

celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

Art. 63. 1. Zwalnia się od podatku import towarów:

1) przywożonych przez państwowe jednostki organizacyjne, organizacje

społeczne lub jednostki organizacyjne statutowo powołane do prowadzenia

działalności charytatywnej lub do realizacji pomocy humanitarnej, jeżeli są

przeznaczone do bezpłatnego:

a) rozdania ofiarom klęski żywiołowej lub katastrofy lub

b) oddania do dyspozycji ofiarom klęski żywiołowej lub katastrofy

i pozostają własnością tych jednostek;

2) przywożonych przez jednostki ratownictwa, przeznaczonych na ich potrzeby,

w związku z prowadzonymi przez nie działaniami.

2. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się wyłącznie do organizacji

społecznych i jednostek organizacyjnych, w których procedury księgowe

umożliwiają kontrolę wykorzystania zwolnionych od podatku towarów.

3. Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

materiałów i sprzętu przeznaczonych do odbudowy terenów dotkniętych klęską

żywiołową lub katastrofą.

4. Towary, o których mowa w ust. 1, mogą być użyczane, wydzierżawiane,

wynajmowane lub odstępowane wyłącznie do celów określonych w ust. 1 pkt 1 i 2,

po uprzednim zawiadomieniu organu celnego.

5. W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób,

wynajmu, użyczenia, wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów

zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 towary te są opodatkowane podatkiem

według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem ich

wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

20.09.2018

©Telksinoe s. 115/353

6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, uznaje się, że obowiązek

podatkowy z tytułu importu towarów nie powstaje, jeżeli:

1) towary będą używane w celu, który uprawniałby do skorzystania ze

zwolnienia od podatku na podstawie ust. 1, oraz

2) organ celny, który przyjął zgłoszenie celne dotyczące dopuszczenia do obrotu

towaru zwolnionego od podatku, zostanie niezwłocznie poinformowany

o odstąpieniu.

7. Towary użyte przez organizację uprawnioną do zwolnienia do celów

innych niż określone w ust. 1 są opodatkowane podatkiem w wysokości

obowiązującej w dniu, w którym zostaną wykorzystane w innym celu,

z uwzględnieniem ich wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

Art. 64. 1. Zwalnia się od podatku import:

1) odznaczeń przyznanych przez rządy państw trzecich osobom mającym

miejsce zamieszkania na terytorium kraju;

2) pucharów, medali i podobnych przedmiotów o charakterze symbolicznym,

które zostały przyznane na terytorium państwa trzeciego osobom mającym

miejsce zamieszkania na terytorium kraju, w uznaniu zasług za działalność

w dowolnej dziedzinie lub zasług związanych ze szczególnymi

wydarzeniami, jeżeli są przywożone na terytorium kraju przez osobę

nagrodzoną;

3) pucharów, medali i podobnych przedmiotów o charakterze symbolicznym

ofiarowanych nieodpłatnie przez władze państw obcych lub osoby mające

siedzibę na terytorium państwa trzeciego, przywożonych w celu przyznania

ich na terytorium kraju za zasługi określone w pkt 2;

4) pucharów, medali oraz pamiątek o charakterze symbolicznym i o niewielkiej

wartości, przeznaczonych do bezpłatnego rozdania osobom mającym miejsce

zamieszkania na terytorium państwa trzeciego podczas kongresów lub

podobnych imprez o charakterze międzynarodowym odbywających się na

terytorium kraju, jeżeli ich ilość nie wskazuje na przeznaczenie handlowe.

2. Zwolnienie od podatku stosuje się, jeżeli osoba zainteresowana

udokumentuje, że spełnia warunki określone w ust. 1.

Art. 65. 1. Zwalnia się od podatku import towarów:

20.09.2018

©Telksinoe s. 116/353

1) przywożonych na terytorium kraju przez osoby, które składały oficjalną

wizytę na terytorium państwa trzeciego i otrzymanych w związku z tą wizytą

jako podarunki od przyjmujących je władz;

2) przywożonych przez osoby przybywające na terytorium kraju z oficjalną

wizytą, z zamiarem wręczenia ich w charakterze podarunków władzom

polskim;

3) przesyłanych jako podarunki, w dowód przyjaźni lub życzliwości, przez

władze lub przedstawicieli państw obcych oraz zagraniczne organizacje

prowadzące działalność o charakterze publicznym, które mieszczą się na

terytorium państwa trzeciego, polskim władzom lub organizacjom

prowadzącym działalność o charakterze publicznym.

2. Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do:

1) napojów alkoholowych;

2) tytoniu i wyrobów tytoniowych.

3. Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się, jeżeli łącznie

są spełnione następujące warunki:

1) towar stanowi podarunek o charakterze okazjonalnym;

2) ilość lub rodzaj towaru nie wskazuje na przeznaczenie handlowe.

Art. 66. Zwalnia się od podatku, na zasadzie wzajemności, import:

1) darów ofiarowanych panującym i głowom państw oraz osobom, które zgodnie

z przepisami międzynarodowymi korzystają z takich samych przywilejów;

2) towarów przeznaczonych do wykorzystania lub użycia przez panujących

i głowy państw obcych oraz ich oficjalnych przedstawicieli w okresie ich

oficjalnego pobytu na terytorium kraju.

Art. 67. 1. Zwalnia się od podatku import próbek towarów mających

nieznaczną wartość i mogących służyć jedynie uzyskaniu zamówień na towary tego

samego rodzaju, które mają być przywiezione na terytorium kraju.

2. Za próbkę towaru, o której mowa w ust. 1, uważa się niewielką ilość

towaru, reprezentującą określony rodzaj lub kategorię towarów, pod warunkiem że

sposób prezentacji i jakość czynią je bezużytecznymi dla celów innych niż

promocja.

20.09.2018

©Telksinoe s. 117/353

3. Organ celny, przyjmując zgłoszenie celne obejmujące próbki, o których

mowa w ust. 1, może uzależnić zwolnienie tych próbek od podatku od pozbawienia

ich wartości handlowej przez przedarcie, przedziurkowanie, naniesienie nie-

usuwalnych i widocznych znaków lub w inny sposób pozwalający na zachowanie

przez ten towar charakteru próbek.

Art. 68. Zwalnia się od podatku import materiałów drukowanych

o charakterze reklamowym, w szczególności katalogi, cenniki, instrukcje obsługi

lub ulotki handlowe dotyczące towarów przeznaczonych do sprzedaży lub

wynajmu albo związane ze świadczeniem usług przewozowych, handlowych,

bankowych lub ubezpieczeniowych, przywożonych przez osobę mającą siedzibę na

terytorium państwa trzeciego, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1) na materiałach w sposób widoczny jest umieszczona nazwa przedsiębiorstwa,

które produkuje, sprzedaje lub wynajmuje towary albo oferuje usługi, do

których one się odnoszą;

2) przesyłka zawiera jeden dokument albo jeden egzemplarz każdego

dokumentu, jeżeli składa się ona z wielu dokumentów;

3) w przypadku przesyłek zawierających wiele kopii jednego dokumentu ich

łączny ciężar brutto nie przekracza 1 kg;

4) przesyłka nie znajduje się w serii przesyłek przekazywanych przez nadawcę

temu samemu odbiorcy.

Art. 69. Zwalnia się od podatku import towarów innych niż określone

w art. 68 spełniających wyłącznie funkcje reklamowe i nieposiadających wartości

handlowej, przesyłanych nieodpłatnie przez dostawcę swoim odbiorcom.

Art. 70. 1. Zwalnia się od podatku, z zastrzeżeniem ust. 3, import:

1) niewielkich próbek towarów wytwarzanych na terytorium państwa trzeciego,

jeżeli łącznie spełniają następujące warunki:

a) są bezpłatnie przywożone z terytorium państwa trzeciego lub są

uzyskiwane na imprezach, o których mowa w ust. 2, z towarów

przywiezionych z terytorium państwa trzeciego,

b) są przeznaczone wyłącznie do bezpłatnego rozdania,

c) mogą być używane wyłącznie w celu reklamy i mają niewielką wartość

jednostkową,

20.09.2018

©Telksinoe s. 118/353

d) ich wartość i ilość, biorąc pod uwagę liczbę zwiedzających i wystawców,

pozostaje w odpowiednich proporcjach do charakteru imprezy,

e) nie nadają się do obrotu handlowego i, jeżeli ich charakter na to pozwala,

znajdują się w opakowaniach zawierających mniejszą ilość towaru niż

najmniejsze opakowania takiego towaru znajdujące się w obrocie

handlowym;

2) towarów przywożonych wyłącznie w celu demonstracji maszyn i urządzeń

wytwarzanych na terytorium państwa trzeciego, jeżeli:

a) są przeznaczone do zużycia lub ulegają zniszczeniu w trakcie trwania

imprezy oraz

b) ich wartość i ilość, biorąc pod uwagę liczbę zwiedzających i wystawców,

pozostaje w odpowiednich proporcjach do charakteru imprezy;

3) materiałów o niewielkiej wartości przeznaczonych do budowy, wyposażenia

i dekoracji stoisk wystawców zagranicznych, w szczególności farby, lakiery,

tapety i inne materiały, jeżeli zostaną zużyte lub zniszczone;

4) drukowanych materiałów, katalogów, prospektów, cenników, plakatów

reklamowych, ilustrowanych i nieilustrowanych kalendarzy, nieoprawionych

fotografii i innych towarów dostarczonych bezpłatnie, w celu wykorzystania

ich do reklamy towarów wytwarzanych na terytorium państwa trzeciego,

jeżeli:

a) są przeznaczone do bezpłatnego rozdania,

b) ich wartość i ilość, biorąc pod uwagę liczbę zwiedzających i wystawców,

pozostaje w odpowiednich proporcjach do charakteru imprezy.

2. Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się pod

warunkiem, że towary są przeznaczone na:

1) wystawy, targi, salony i podobne imprezy o charakterze handlowym,

przemysłowym, rolnym lub rzemieślniczym;

2) wystawy lub imprezy organizowane w celach charytatywnych;

3) wystawy lub imprezy organizowane w celach naukowych, technicznych,

rzemieślniczych, artystycznych, edukacyjnych, kulturalnych, sportowych,

religijnych, związanych z działalnością związków zawodowych,

turystycznych lub w celu promowania współpracy międzynarodowej;

4) spotkania przedstawicieli organizacji międzynarodowych;

20.09.2018

©Telksinoe s. 119/353

5) uroczystości i spotkania o charakterze oficjalnym lub upamiętniającym

określone zdarzenia.

3. Niekonfekcjonowane próbki środków spożywczych i napojów, spełniające

warunki określone w ust. 1 pkt 1, podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli są

bezpłatnie konsumowane na imprezach, o których mowa w ust. 2.

4. Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, nie dotyczy:

1) napojów alkoholowych;

2) tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3) paliw stałych, ciekłych i gazowych.

Art. 71. 1. Zwalnia się od podatku import towarów przeznaczonych do badań,

analiz lub prób mających na celu określenie ich składu, jakości lub innych

parametrów technicznych, przeprowadzanych w celu uzyskania informacji lub

w ramach testów o charakterze przemysłowym lub handlowym, jeżeli są spełnione

łącznie następujące warunki:

1) towary poddawane badaniom, analizom lub próbom zostaną w całości zużyte

lub zniszczone w trakcie ich wykonywania;

2) badania, analizy lub próby nie stanowią promocji handlowej;

3) ilości towarów ściśle odpowiadają celowi, do którego realizacji są

przywożone.

2. Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się również do

importu towarów, które nie uległy zniszczeniu lub zużyciu w trakcie badań, analiz

lub prób, pod warunkiem że produkty powstałe po ich przeprowadzeniu za zgodą

organu celnego zostaną:

1) całkowicie zniszczone lub pozbawione wartości handlowej lub

2) staną się przedmiotem zrzeczenia na rzecz Skarbu Państwa, bez obciążania go

kosztami, lub

3) zostaną wywiezione z terytorium Unii Europejskiej.

3. Jeżeli towary powstałe po przeprowadzeniu badań, analiz lub prób są

dopuszczane do obrotu, podlegają one opodatkowaniu podatkiem według stawek

obowiązujących w dniu zakończenia tych badań, analiz lub prób, z uwzględnieniem

wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny. Jeżeli osoba

zainteresowana, za zgodą organu celnego i na warunkach określonych przez organ

celny, przetworzy pozostałe produkty na odpady lub złom, wysokość podatku

20.09.2018

©Telksinoe s. 120/353

określa się, uwzględniając stawki i wartości właściwe dla tych produktów w dniu

ich powstania.

Art. 72. Zwalnia się od podatku import znaków, wzorów, szkiców lub

projektów oraz towarzyszącej im dokumentacji i wniosków patentowych,

przeznaczonych dla instytucji właściwych do spraw ochrony praw autorskich lub

patentów.

Art. 73. Zwalnia się od podatku import:

1) folderów, broszur, książek, czasopism, przewodników, oprawionych lub

nieoprawionych plakatów, nieoprawionych fotografii i powiększeń

fotograficznych, ilustrowanych lub nieilustrowanych map geograficznych,

ilustrowanych kalendarzy, których głównym celem jest zachęcanie do

wyjazdów zagranicznych, w szczególności do uczestnictwa w spotkaniach

lub imprezach o charakterze kulturalnym, turystycznym, sportowym,

religijnym lub zawodowym, pod warunkiem że towary te:

a) są przeznaczone do bezpłatnego rozdania oraz

b) nie zawierają więcej niż 25% powierzchni prywatnej reklamy, oraz

c) mają charakter materiałów promocyjnych;

2) wykazów i spisów hoteli zagranicznych wydawanych przez urzędowe

instytucje turystyczne lub pod ich patronatem oraz rozkładów jazdy środków

transportu działających na terytorium państwa trzeciego, jeżeli dokumenty te

nie zawierają więcej niż 25% powierzchni prywatnej reklamy;

3) materiałów wysyłanych akredytowanym przedstawicielom lub

korespondentom instytucji turystycznych i nieprzeznaczonych do rozdania,

a w szczególności roczniki, spisy abonentów telefonicznych lub teleksowych,

spisy hoteli, katalogi targowe, próbki wyrobów rzemieślniczych o nieznacznej

wartości, dokumentacja na temat muzeów, uniwersytetów, uzdrowisk lub

innych podobnych instytucji.

Art. 74. 1. Zwalnia się od podatku, z zastrzeżeniem ust. 2, import:

1) dokumentów przysyłanych bezpłatnie organom władzy publicznej;

2) publikacji rządów państw obcych oraz publikacji organizacji

międzynarodowych przeznaczonych do bezpłatnego rozdania;

20.09.2018

©Telksinoe s. 121/353

3) dokumentów wyborczych, w szczególności kart do głosowania, list

wyborczych w wyborach organizowanych przez organy mające swoje

siedziby na terytorium państwa trzeciego;

4) przedmiotów mających służyć jako dowody lub do podobnych celów przed

sądami lub innymi organami władzy publicznej;

5) wzorów podpisów i drukowanych okólników zawierających podpisy, które są

przesyłane w ramach zwyczajowej wymiany informacji między służbami

publicznymi lub organami bankowymi;

6) urzędowych wydawnictw przeznaczonych dla Narodowego Banku Polskiego;

7) raportów, sprawozdań z działalności, ulotek informacyjnych, prospektów,

blankietów przedpłat i innych dokumentów przedsiębiorstw mających swoją

siedzibę na terytorium państwa trzeciego i przeznaczonych dla posiadaczy lub

subskrybentów papierów wartościowych emitowanych przez te

przedsiębiorstwa;

8) zapisanych nośników, w szczególności w formie perforowanych kart,

zapisów dźwiękowych i mikrofilmów, wykorzystywanych do przekazywania

informacji, przesyłanych bezpłatnie odbiorcy, jeżeli zwolnienie nie

spowoduje naruszenia warunków konkurencji;

9) akt, dokumentacji archiwalnych, formularzy i innych dokumentów, które

mają być wykorzystane w trakcie międzynarodowych spotkań, konferencji

lub kongresów oraz sprawozdań z tych imprez;

10) planów, rysunków technicznych, odbitek, opisów i innych podobnych

dokumentów przywożonych w celu uzyskania lub realizacji zamówień poza

terytorium Unii Europejskiej lub w celu uczestnictwa w konkursach

organizowanych na terytorium kraju;

11) dokumentów przeznaczonych do wykorzystania w trakcie egzaminów

organizowanych na terytorium kraju przez instytucje mające swoją siedzibę

poza terytorium Unii Europejskiej;

12) formularzy przeznaczonych do wykorzystania jako urzędowe dokumenty

w międzynarodowym ruchu pojazdów lub w transporcie towarów,

odbywających się na podstawie umów międzynarodowych;

13) formularzy, etykiet, biletów i podobnych dokumentów wysyłanych przez

przedsiębiorstwa przewozowe lub przedsiębiorstwa hotelarskie, mające

20.09.2018

©Telksinoe s. 122/353

siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej, biurom podróży mającym

siedzibę na terytorium kraju;

14) formularzy, biletów, konosamentów, listów przewozowych lub innych

dokumentów handlowych lub urzędowych, które zostały użyte w obrocie

gospodarczym;

15) urzędowych druków dokumentów wydawanych przez władze państw trzecich

lub organy międzynarodowe oraz druków odpowiadających

międzynarodowym wzorom w celu ich dystrybucji, przesyłanych przez

stowarzyszenia mające siedzibę na terytorium państwa trzeciego

odpowiednim stowarzyszeniom mającym siedzibę na terytorium kraju;

16) fotografii, slajdów i mat stereotypowych do fotografii, w tym zawierających

opisy, przesyłanych agencjom prasowym lub wydawcom gazet lub

czasopism;

17) towarów określonych w załączniku nr 7 do ustawy produkowanych przez

Organizację Narodów Zjednoczonych lub jedną z jej specjalistycznych

agencji bez względu na cel, w jakim mają być wykorzystane;

18) artykułów kolekcjonerskich i dzieł sztuki, o charakterze edukacyjnym,

naukowym lub kulturalnym, które nie są przeznaczone na sprzedaż i które są

importowane przez muzea, galerie i inne instytucje, pod warunkiem że

artykuły te są przywożone bezpłatnie, a jeżeli za opłatą, to nie są dostarczone

przez podatnika;

19) publikacji oficjalnych wydawanych z upoważnienia państwa eksportującego,

instytucji międzynarodowych, władz i organów regionalnych lub lokalnych

na mocy prawa obowiązującego w państwie eksportującym, a także druków

rozprowadzanych w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego albo

wyborami narodowymi w państwie, w którym te druki są tworzone przez

zagraniczne organizacje polityczne, oficjalnie uznane za takie organizacje,

w zakresie, w jakim te publikacje i druki podlegały opodatkowaniu

w państwie eksportującym i nie były objęte zwrotem podatku.

2. Zwolnienie od podatku stosuje się, jeżeli dokumenty i towary określone

w ust. 1 nie mają wartości handlowej.

Art. 75. Zwalnia się od podatku import materiałów wykorzystywanych do

mocowania i zabezpieczania towarów w trakcie ich transportu z terytorium

20.09.2018

©Telksinoe s. 123/353

państwa trzeciego na terytorium kraju, w szczególności sznurów, słomy, płótna,

papieru, kartonu, drewna, tworzywa sztucznego, które ze swojej natury nie służą

do powtórnego użytku.

Art. 76. Zwalnia się od podatku import ściółki, nawozów, pasz,

przywożonych w środkach transportu wykorzystywanych do przewozu zwierząt

z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, przeznaczonych dla zwierząt

w trakcie ich transportu.

Art. 77. 1. Zwalnia się od podatku import:

1) paliwa przewożonego w standardowych zbiornikach:

a) prywatnych środków transportu,

b) środków transportu przeznaczonych do działalności gospodarczej,

c) specjalnych kontenerów

– w ilości do 200 litrów na środek transportu;

2) paliwa w przenośnych zbiornikach przewożonych przez prywatne środki

transportu, przeznaczone do zużycia w tych pojazdach, nie więcej jednak niż

10 litrów;

3) niezbędnych do eksploatacji środków transportu smarów znajdujących się

w tych środkach.

2. Na potrzeby stosowania zwolnienia, o którym mowa w ust. 1:

1) za standardowy zbiornik uważa się zbiornik paliwa, który:

a) jest montowany na stałe przez producenta we wszystkich środkach

transportu lub cysternach takiego samego typu jak dany środek transportu

lub cysterna i który pozwala na bezpośrednie wykorzystanie paliwa do

napędu środka transportu lub funkcjonowania systemu chłodzenia

i innych systemów działających w środku transportu lub cysternie, lub

b) jest przystosowany do środków transportu pozwalających na

bezpośrednie wykorzystanie gazu jako paliwa lub do działania innych

systemów, w które może być wyposażony środek transportu, lub

c) jest montowany na stałe przez producenta we wszystkich kontenerach

tego samego typu co dany kontener i którego stałe wmontowanie

umożliwia bezpośrednie wykorzystanie paliwa do pracy w czasie

20.09.2018

©Telksinoe s. 124/353

transportu systemów chłodzenia i innych systemów, w jakie kontenery

specjalne mogą być wyposażone;

2) za środek transportu przeznaczony do działalności gospodarczej uważa się

każdy mechaniczny pojazd drogowy wykorzystywany w działalności

gospodarczej, w tym ciągnik z naczepą lub bez naczepy, który ze względu na

rodzaj, budowę lub wyposażenie jest przeznaczony do przewozu towarów lub

więcej niż dziewięciu osób razem z kierowcą, a także specjalistyczny

mechaniczny pojazd drogowy;

3) za kontener specjalny uważa się każdy kontener wyposażony w specjalnie

zaprojektowane instalacje systemów chłodzenia, systemów natleniania,

systemów izolacji cieplnej lub innych systemów;

4) za prywatny środek transportu uważa się każdy mechaniczny pojazd drogowy

inny niż wymieniony w pkt 2.

3. Towary, o których mowa w ust. 1, są zwolnione od podatku, jeżeli są

wykorzystywane wyłącznie przez środek transportu, w którym zostały

przywiezione. Towary te nie mogą zostać usunięte z tego środka transportu ani być

składowane, chyba że jest to konieczne w przypadku jego naprawy, oraz nie mogą

zostać odpłatnie lub nieodpłatnie odstąpione przez osobę korzystającą ze

zwolnienia.

4. W przypadku naruszenia warunków, o których mowa w ust. 3, wysokość

podatku określa się według stanu i wartości celnej towaru w dniu naruszenia tych

warunków oraz według stawek obowiązujących w tym dniu.

Art. 78. Zwalnia się od podatku import towarów przywożonych z terytorium

państwa trzeciego przez upoważnione organizacje w celu wykorzystania ich do

budowy, utrzymania lub ozdoby cmentarzy, grobów i pomników upamiętniających

ofiary wojny pochowane na terytorium kraju.

Art. 79. Zwalnia się od podatku import:

1) trumien zawierających zwłoki i urn z prochami zmarłych, jak również

kwiatów, wieńców i innych przedmiotów ozdobnych zwykle im

towarzyszących;

2) kwiatów, wieńców i innych przedmiotów ozdobnych przywożonych przez

osoby mające miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, udające

20.09.2018

©Telksinoe s. 125/353

się na pogrzeby lub przybywające w celu udekorowania grobów znajdujących

się na terytorium kraju, jeżeli ich ilość nie wskazuje na przeznaczenie

handlowe.

Art. 80. Zwalnia się od podatku import towarów przeznaczonych do użytku:

1) urzędowego obcych przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów

konsularnych oraz misji specjalnych na terytorium kraju, a także organizacji

międzynarodowych mających siedzibę lub placówkę na terytorium kraju,

2) osobistego uwierzytelnionych w Rzeczypospolitej Polskiej szefów

przedstawicielstw dyplomatycznych państw obcych, osób należących do

personelu dyplomatycznego tych przedstawicielstw i misji specjalnych, osób

należących do personelu organizacji międzynarodowych oraz innych osób

korzystających z przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów lub

powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych, jak również

pozostających z nimi we wspólnocie domowej członków ich rodzin,

3) osobistego urzędników konsularnych państw obcych oraz pozostających

z nimi we wspólnocie domowej członków ich rodzin,

4) osobistego osób niekorzystających z immunitetów, a należących do

cudzoziemskiego personelu przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów

konsularnych oraz misji specjalnych na terytorium kraju

– na zasadzie wzajemności i pod warunkiem nieodstępowania towarów przez okres

3 lat od dnia dopuszczenia ich do obrotu osobom innym niż wymienione w pkt 1–

4.

Art. 81. Zwolnienia, o których mowa w art. 47–80, stosuje się w przypadku

zastosowania zwolnień od cła, z wyjątkiem art. 56 i art. 74 ust. 1 pkt 19.

Art. 82. 1. W odniesieniu do organizacji międzynarodowych, które na

terytorium kraju prowadzą działalność w zakresie zadań publicznych określonych

w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie, mogą być zastosowane zwolnienia od podatku na warunkach

określonych w rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 2.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw zagranicznych, może, w drodze rozporządzenia,

zwolnić od podatku organizacje międzynarodowe, które na terytorium kraju

20.09.2018

©Telksinoe s. 126/353

prowadzą działalność w zakresie zadań publicznych określonych w ustawie z dnia

24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, i są

zwolnione od analogicznych podatków w innych krajach, uwzględniając:

1) konieczność prawidłowego określenia ilości i wartości towarów objętych

zwolnieniem;

2) sytuację gospodarczą państwa;

3) przepisy Unii Europejskiej.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze

rozporządzenia, wprowadzić inne niż określone w art. 43–81 zwolnienia od

podatku, a także określić szczegółowe warunki stosowania tych zwolnień,

uwzględniając:

1) specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu

gospodarczego niektórymi towarami;

2) przebieg realizacji budżetu państwa;

3) potrzebę uzyskania dostatecznej informacji o towarach będących

przedmiotem zwolnienia;

4) przepisy Unii Europejskiej.

Rozdział 4

Szczególne przypadki zastosowania stawki 0%

Art. 83. 1. Stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do:

1) dostaw:

a) jednostek pływających używanych do żeglugi na pełnym morzu i

przewożących odpłatnie pasażerów lub używanych do celów

handlowych, przemysłowych lub do połowów, w tym w szczególności:

– pełnomorskich liniowców pasażerskich, pełnomorskich statków

wycieczkowych i tym podobnych jednostek pływających do

przewozu osób; pełnomorskich promów wszelkiego typu (PKWiU

ex 30.11.21.0),

– pełnomorskich tankowców do przewozu ropy naftowej, produktów

przerobu ropy naftowej, chemikaliów oraz gazów skroplonych

(PKWiU ex 30.11.22.0),

20.09.2018

©Telksinoe s. 127/353

– pełnomorskich chłodniowców, z wyłączeniem tankowców (PKWiU

ex 30.11.23.0),

– pozostałych statków pełnomorskich do przewozu ładunków suchych

(stałych), z wyłączeniem barek morskich bez napędu (PKWiU ex

30.11.24.0),

– pełnomorskich statków rybackich, pełnomorskich statków

przetwórni oraz pełnomorskich pozostałych jednostek pływających

do przetwarzania lub konserwowania produktów rybołówstwa

(PKWiU ex 30.11.31.0),

– pchaczy pełnomorskich i holowników pełnomorskich (PKWiU ex

30.11.32.0),

– pełnomorskich lodołamaczy (PKWiU ex 30.11.33.0),

b) używanych na morzu statków ratowniczych morskich i łodzi

ratunkowych (PKWiU ex 30.11.33.0),

c) jednostek pływających używanych do rybołówstwa przybrzeżnego

(PKWiU ex 30.11.31.0);

2) importu:

a) jednostek pływających używanych do żeglugi na pełnym morzu i

przewożących odpłatnie pasażerów lub używanych do celów

handlowych, przemysłowych lub do połowów, w tym w szczególności:

– pełnomorskich liniowców pasażerskich, pełnomorskich łodzi

wycieczkowych oraz podobnych jednostek pływających,

zaprojektowanych głównie do przewozu osób; pełnomorskich

promów wszelkiego rodzaju (CN 8901 10 10),

– pełnomorskich tankowców (CN 8901 20 10),

– pełnomorskich chłodniowców, innych niż objęte podpozycją 8901

20 (CN 8901 30 10),

– pozostałych jednostek pływających pełnomorskich do przewozu

towarów oraz pozostałych jednostek pływających pełnomorskich do

przewozu zarówno osób, jak i towarów, z wyłączeniem barek

morskich bez napędu (CN ex 8901 90 10),

– pełnomorskich statków rybackich, pełnomorskich statków

przetwórni oraz pełnomorskich pozostałych jednostek pływających

20.09.2018

©Telksinoe s. 128/353

do przetwarzania lub konserwowania produktów rybołówstwa (CN

8902 00 10),

– pchaczy pełnomorskich (CN 8904 00 91) i holowników

pełnomorskich (CN ex 8904 00 10),

– pełnomorskich lodołamaczy (CN ex 8906 90 10),

b) używanych na morzu statków ratowniczych morskich (CN ex 8905 90

10) i łodzi ratunkowych (CN ex 8906 90 10),

c) jednostek pływających używanych do rybołówstwa przybrzeżnego (CN

ex 8902 00 90);

3) dostaw części do jednostek pływających, o których mowa w pkt 1, i

wyposażenia tych jednostek, jeżeli są w nie wbudowywane lub służą ich

eksploatacji;

4) importu części do jednostek pływających, o których mowa w pkt 1, i

wyposażenia tych jednostek, jeżeli są w nie wbudowywane lub służą ich

eksploatacji;

5) importu środków transportu lotniczego oraz części zamiennych do nich

i wyposażenia pokładowego przez przewoźników lotniczych wykonujących

głównie przewozy w transporcie międzynarodowym;

6) dostaw środków transportu lotniczego oraz części zamiennych do nich

i wyposażenia pokładowego dla przewoźników lotniczych wykonujących

głównie przewozy w transporcie międzynarodowym;

7) usług w zakresie kontroli i nadzoru ruchu lotniczego, świadczonych na rzecz

przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie

międzynarodowym;

8) usług związanych z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą

pasażerów i ładunków oraz innych o podobnym charakterze usług

świadczonych na rzecz przewoźników lotniczych wykonujących głównie

przewozy w transporcie międzynarodowym;

9) usług świadczonych na obszarze portów morskich polegających na obsłudze

środków transportu morskiego lub służących bezpośrednim potrzebom ich

ładunków;

9a) usług świadczonych na obszarze portów morskich, związanych z transportem

międzynarodowym, polegających na obsłudze środków transportu lądowego

20.09.2018

©Telksinoe s. 129/353

oraz żeglugi śródlądowej lub służących bezpośrednim potrzebom ich

ładunków;

10) dostaw towarów służących bezpośrednio zaopatrzeniu statków:

a) używanych do żeglugi na pełnym morzu oraz przewożących pasażerów

za opłatą lub używanych dla celów gospodarczych, przemysłowych lub

do połowów,

b) używanych do ratownictwa lub do udzielania pomocy na morzu, lub do

połowów przybrzeżnych, z wyłączeniem dostaw prowiantu na pokład

statków do połowów przybrzeżnych,

c) marynarki wojennej, wypływających z kraju do zagranicznych portów

i przystani;

11) usług ratownictwa morskiego, nadzoru nad bezpieczeństwem żeglugi

morskiej i śródlądowej oraz usług związanych z ochroną środowiska

morskiego i utrzymaniem akwenów portowych i torów podejściowych;

12) usług najmu, dzierżawy, leasingu lub czarteru jednostek pływających, o

których mowa w pkt 1, oraz najmu, dzierżawy, leasingu lub czarteru

wyposażenia tych jednostek;

13) usług najmu, dzierżawy, leasingu lub czarteru środków transportu lotniczego

oraz najmu, dzierżawy, leasingu lub czarteru wyposażenia tych środków

wykorzystywanych przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie

przewozy w transporcie międzynarodowym;

14) usług związanych z obsługą statków wymienionych w klasie PKWiU ex

30.11 należących do armatorów morskich, z wyjątkiem usług świadczonych

na cele osobiste załogi;

15) usług polegających na remoncie, przebudowie lub konserwacji statków

wymienionych w klasie PKWiU ex 30.11 oraz ich części składowych;

16) usług polegających na remoncie, przebudowie lub konserwacji środków

transportu lotniczego oraz ich wyposażenia i sprzętu zainstalowanego na nich,

używanych przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy

w transporcie międzynarodowym;

17) pozostałych usług świadczonych na rzecz armatorów morskich lub innych

podmiotów wykonujących przewozy środkami transportu morskiego

20.09.2018

©Telksinoe s. 130/353

służących bezpośrednim potrzebom jednostek pływających, o których mowa

w pkt 1, lub ich ładunków;

18) dostaw towarów służących zaopatrzeniu środków transportu lotniczego

używanych przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy

w transporcie międzynarodowym;

19) usług polegających na wykonywaniu czynności bezpośrednio związanych

z organizacją eksportu towarów, a w szczególności wystawianiu dokumentów

spedytorskich, konosamentów i załatwianiu formalności celnych;

20) usług związanych bezpośrednio z importem towarów, w przypadku gdy

wartość tych usług została włączona do podstawy opodatkowania, zgodnie

z art. 30b ust. 4, z wyjątkiem usług:

a) w zakresie ubezpieczenia towarów,

b) dotyczących importu towarów zwolnionych od podatku;

21) usług związanych bezpośrednio z eksportem towarów:

a) dotyczących towarów eksportowanych polegających na ich pakowaniu,

przewozie do miejsc formowania przesyłek zbiorowych, składowaniu,

przeładunku, ważeniu, kontrolowaniu i nadzorowaniu bezpieczeństwa

przewozu,

b) świadczonych na podstawie umowy maklerskiej, agencyjnej, zlecenia

i pośrednictwa, dotyczących towarów eksportowanych;

22) dostaw towarów do wolnych obszarów celnych lub składów celnych:

a) ustanowionych na terenie lotniczego, morskiego lub rzecznego przejścia

granicznego, przeznaczonych do odprzedaży podróżnym,

b) przeznaczonych do wywozu dla odbiorcy poza terytorium Unii

Europejskiej i objętych procedurą wywozu w rozumieniu przepisów

celnych, w tym także w celu ich kompletacji, pakowania lub formowania

przesyłek zbiorowych;

23) usług transportu międzynarodowego;

24) usług polegających na naprawie, uszlachetnianiu, przerobie lub przetwarzaniu

towarów;

25) dostaw towarów nabywanych przez podmioty mające siedzibę lub miejsce

zamieszkania albo pobytu na terytorium państwa trzeciego, niebędące

podatnikami w rozumieniu art. 15, jeżeli towary te są przeznaczone do

20.09.2018

©Telksinoe s. 131/353

przerobu, uszlachetnienia lub przetworzenia na terytorium kraju, a następnie

do wywozu z terytorium Unii Europejskiej, w przypadku gdy podatnik:

a) przekaże nabyty przez podmiot towar podatnikowi, który dokonuje

przerobu, uszlachetnienia lub przetworzenia tego towaru,

b) posiada dowód, że należność za towar została zapłacona i przekazana na

rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium

kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-

-kredytowej, której jest członkiem;

26) dostaw sprzętu komputerowego:

a) dla placówek oświatowych,

b) dla organizacji humanitarnych, charytatywnych lub edukacyjnych w celu

dalszego nieodpłatnego przekazania placówkom oświatowym

– przy zachowaniu warunków, o których mowa w ust. 13–15.

1a. Przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy

w transporcie międzynarodowym, o których mowa w ust. 1 pkt 5–8, 13, 16 i 18,

rozumie się przewoźników lotniczych posiadających siedzibę działalności

gospodarczej na terytorium kraju, u których udział:

1) przychodów z działalności w transporcie międzynarodowym w przewozach

ogółem,

2) zrealizowanej liczby lotów w transporcie międzynarodowym w przewozach

ogółem,

3) liczby pasażerów lub ilości przewożonych towarów, lub ilości przewożonych

przesyłek w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem

– wynosił w każdej z tych trzech kategorii w poprzednim roku podatkowym co

najmniej 60%.

1b. W przypadku przewoźników lotniczych rozpoczynających w trakcie

danego roku podatkowego działalność polegającą na międzynarodowych

przewozach lotniczych określenie udziału w każdej z trzech kategorii, o których

mowa w ust. 1a, jest dokonywane na podstawie danych prognozowanych na dany

rok podatkowy.

1c. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego ogłasza do dnia 31 marca danego

roku podatkowego, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Urzędu

Lotnictwa Cywilnego, listę przewoźników lotniczych wykonujących głównie

20.09.2018

©Telksinoe s. 132/353

przewozy w transporcie międzynarodowym, o których mowa w ust. 1a, na okres od

dnia 1 kwietnia danego roku podatkowego do dnia 31 marca następnego roku

podatkowego, na podstawie danych uzyskanych od przewoźników lotniczych.

1d. Przewoźnicy lotniczy przekazują Prezesowi Urzędu Lotnictwa Cywilnego

dane potwierdzające spełnienie kryteriów, o których mowa w ust. 1a, najpóźniej do

dnia 20 lutego danego roku podatkowego.

1e. Na wniosek przewoźnika rozpoczynającego działalność w trakcie danego

roku podatkowego, Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego uwzględnia tego

przewoźnika na liście przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy

w transporcie międzynarodowym, jeżeli spełnia kryteria, o których mowa

w ust. 1a, na podstawie prognozowanych danych uzyskanych od tego przewoźnika.

Wpis na listę jest dokonywany na okres od pierwszego dnia miesiąca następującego

po dniu ogłoszenia obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa

Cywilnego do dnia 31 marca następnego roku podatkowego.

1f. Przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy

w transporcie międzynarodowym, o których mowa w ust. 1 pkt 5–8, 13, 16 i 18,

rozumie się również przewoźników lotniczych nieposiadających siedziby

działalności gospodarczej na terytorium kraju:

1) uprawnionych do wykonywania przewozów w transporcie

międzynarodowym na podstawie odpowiedniego aktu właściwego organu

państwa siedziby tego przewoźnika, w szczególności koncesji lub certyfikatu

przewoźnika lotniczego, lub

2) wpisanych na listę przewoźników lotniczych wykonujących głównie

przewozy w transporcie międzynarodowym ogłoszoną przez właściwy organ

państwa siedziby danego przewoźnika.

2. Opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają czynności,

o których mowa w ust. 1 pkt 7–18 i 20–22, w przypadku prowadzenia przez

podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały

wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tym przepisie.

2a. Do usług służących bezpośrednim potrzebom ładunków, o których mowa

w ust. 1 pkt 9, 9a i 17, zalicza się załadunek, wyładunek, przeładunek oraz inne

usługi wykonywane na tych ładunkach niezbędne do wykonania usługi transportu

tych ładunków, z wyjątkiem usług składowania tych ładunków, z tym że usługi

20.09.2018

©Telksinoes. 133/353

składowania ładunków, które stanowią część załadunku, wyładunku lub

przeładunku, w części wykonywanej w okresie nieprzekraczającym:

1) 20 dni dla ładunków przewożonych w kontenerach,

2) 60 dni dla pozostałych ładunków

– zalicza się do usług służących bezpośrednim potrzebom ładunków.

3. Przez usługi transportu międzynarodowego, o których mowa w ust. 1

pkt 23, rozumie się:

1) przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów:

a) z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu

(przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej,

b) z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do

miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium kraju,

c) z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do

miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej,

jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju

(tranzyt),

d) z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza

terytorium Unii Europejskiej lub z miejsca wyjazdu (nadania) poza

terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na

terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli

trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju;

2) przewóz lub inny sposób przemieszczania osób środkami transportu

morskiego, lotniczego i kolejowego:

a) z miejsca wyjazdu na terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza

terytorium kraju,

b) z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu na

terytorium kraju,

c) z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza

terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez

terytorium kraju (tranzyt);

3) usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej, związane z usługami,

o których mowa w pkt 1 i 2.

20.09.2018

©Telksinoe s. 134/353

4. Nie jest usługą, o której mowa w ust. 3, przewóz osób lub towarów

w przypadku gdy miejsce wyjazdu (nadania) i miejsce przyjazdu (przeznaczenia)

tych osób lub towarów znajduje się na terytorium kraju, a przewóz poza terytorium

kraju ma wyłącznie charakter tranzytu.

5. Dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług, o których mowa

w ust. 1 pkt 23, są w przypadku transportu:

1) towarów przez przewoźnika lub spedytora – list przewozowy lub dokument

spedytorski (kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski,

konosament żeglugi śródlądowej), stosowany wyłącznie w komunikacji

międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie wynika, że

w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło

przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez

przewoźnika (spedytora), z zastrzeżeniem pkt 2;

2) towarów importowanych – oprócz dokumentów, o których mowa w pkt 1,

dokument potwierdzony przez urząd celno--skarbowy, z którego

jednoznacznie wynika fakt wliczenia wartości usługi do podstawy

opodatkowania z tytułu importu towarów;

3) towarów przez eksportera – dowód wywozu towarów;

4) osób – międzynarodowy bilet lotniczy, promowy, okrętowy lub kolejowy,

wystawiony przez przewoźnika na określoną trasę przewozu dla konkretnego

pasażera.

6. Dokument, o którym mowa w ust. 5 pkt 3, powinien zawierać co najmniej:

1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby lub miejsca zamieszkania

eksportera towarów;

2) określenie towarów i ich ilości;

3) potwierdzenie wywozu przez właściwy organ celny.

7. Przez usługi, o których mowa w ust. 1 pkt 24, rozumie się usługi:

1) świadczone bezpośrednio przez podatnika, który sprowadził z terytorium

państwa trzeciego na terytorium kraju towary objęte procedurą

uszlachetniania czynnego w celu ich naprawy, uszlachetnienia, przerobu lub

przetworzenia, jeżeli towary te zostaną wywiezione z terytorium kraju poza

terytorium Unii Europejskiej zgodnie z warunkami określonymi w przepisach

celnych;

20.09.2018

©Telksinoe s. 135/353

2) polegające na pośredniczeniu między podmiotem mającym siedzibę lub

miejsce zamieszkania albo pobytu na terytorium państwa trzeciego

niebędącym podatnikiem, w rozumieniu art. 15, a podatnikiem, o którym

mowa w pkt 1, gdy pośrednik otrzymuje prowizję lub inne wynagrodzenie od

którejkolwiek ze stron zawartego kontraktu dotyczącego usług określonych

w pkt 1, pod warunkiem posiadania kopii dokumentów potwierdzających

powrotny wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii

Europejskiej;

3) świadczone przez innych podatników na zlecenie podatnika, o którym mowa

w pkt 1, polegające wyłącznie na naprawie, uszlachetnieniu, przerobie lub

przetworzeniu towarów sprowadzonych w tym celu przez podatnika

określonego w pkt 1, pod warunkiem:

a) uzyskania oświadczenia od zleceniodawcy, że towar, który powstał

w wyniku wykonania tej usługi, zostanie wywieziony z terytorium kraju

poza terytorium Unii Europejskiej,

b) posiadania szczegółowego rozliczenia tych usług zgodnie z treścią

dokumentów celnych, których kopie powinny być w posiadaniu tych

podatników, potwierdzających powrotny wywóz towarów z terytorium

kraju poza terytorium Unii Europejskiej;

4) polegające na naprawie, uszlachetnieniu, przerobie lub przetworzeniu

towarów sprowadzonych z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju,

które zostały objęte procedurą uszlachetniania czynnego w rozumieniu prze-

pisów celnych, świadczone przez podatników na zlecenie podmiotów

mających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu na terytorium

państwa trzeciego niebędących podatnikami, w rozumieniu art. 15, w ramach

kontraktów wielostronnych, jeżeli:

a) naprawiony, uszlachetniony, przerobiony lub przetworzony przez tych

podatników towar został sprowadzony z terytorium państwa trzeciego na

terytorium kraju przez podatnika będącego również stroną tego

kontraktu,

b) podatnik posiada szczegółowe rozliczenie wykonanych usług zgodnie

z dokumentami celnymi potwierdzającymi wywóz towarów z terytorium

20.09.2018

©Telksinoe s. 136/353

kraju poza terytorium Unii Europejskiej oraz kopie tych dokumentów

celnych.

8. Przepisy ust. 7 pkt 2–4 stosuje się, jeżeli podatnik spełni określone w nich

warunki oraz otrzyma całość lub co najmniej 50% zapłaty przed upływem 60 dni,

licząc od daty wywozu z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej towaru

będącego przedmiotem świadczonych usług, z tym że spełnienie warunków także

po upływie tego terminu uprawnia podatnika do dokonania korekty kwoty podatku

należnego w złożonej deklaracji podatkowej, w której wykazano usługę.

9. Przez usługi, o których mowa w ust. 1 pkt 24, rozumie się również usługi

polegające na przerobie, uszlachetnieniu lub przetworzeniu, świadczone na

zlecenie podmiotów mających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza

terytorium kraju, w przypadku gdy:

1) wykonywane przez podatnika usługi dotyczą towarów nabytych lub

zaimportowanych w tym celu na terytorium Unii Europejskiej;

2) podatnik posiada dowód, że należność za usługę została zapłacona

i przekazana na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na

terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie

oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem;

3) podatnik posiada dokument potwierdzający wywóz towaru z terytorium kraju

poza terytorium Unii Europejskiej, którego usługa dotyczy.

10. Przepis ust. 9 stosuje się pod warunkiem, że podatnik otrzyma dokument

potwierdzający wywóz towaru z terytorium kraju poza terytorium Unii

Europejskiej, nie później jednak niż 40. dnia, licząc od daty wykonania usługi;

otrzymanie dokumentu potwierdzającego wywóz towaru z terytorium kraju poza

terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym uprawnia podatnika do

dokonania korekty kwoty podatku należnego w złożonej deklaracji podatkowej,

w której wykazano usługę.

11. Jeżeli towar, który powstał w wyniku czynności, o których mowa w ust. 9,

został zbyty na terytorium kraju, podatnicy, którzy dokonali tych czynności, są

obowiązani do zapłacenia podatku według stawki właściwej dla dostawy tego

towaru, przy czym podatek ustala się od wartości rynkowej towaru pomniejszonej

o kwotę podatku.

20.09.2018

©Telksinoe s. 137/353

12. Przepis ust. 1 pkt 25 stosuje się pod warunkiem, że podatnik otrzyma

zapłatę, nie później jednak niż 40. dnia, licząc od dnia wydania towaru; otrzymanie

zapłaty w terminie późniejszym uprawnia podatnika do dokonania korekty kwoty

podatku należnego.

13. Opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają towary

wymienione w załączniku nr 8 do ustawy.

14. Dokonujący dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26, stosuje stawkę

podatku 0%, pod warunkiem:

1) posiadania stosownego zamówienia potwierdzonego przez organ nadzorujący

daną placówkę oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami – w przypadku

dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26 lit. a;

2) posiadania kopii umowy o nieodpłatnym przekazaniu sprzętu komputerowego

placówce oświatowej oraz posiadania stosownego zamówienia

potwierdzonego przez organ nadzorujący placówkę oświatową, zgodnie

z odrębnymi przepisami – w przypadku dostawy, o której mowa w ust. 1

pkt 26 lit. b.

15. Dostawca obowiązany jest przekazać kopię dokumentów, o których mowa

w ust. 14, do właściwego urzędu skarbowego.

16. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić,

w drodze rozporządzenia:

1) dokumenty, o których mowa w ust. 5 pkt 2,

2) dane, które powinny zawierać dokumenty, o których mowa w ust. 5 pkt 3,

3) wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 5 pkt 2,

4) dokumenty, dane, które powinna zawierać dokumentacja, o której mowa

w ust. 2

– uwzględniając specyfikę wykonywania niektórych czynności, konieczność

zapewnienia prawidłowej identyfikacji usługi na potrzeby rozliczenia podatku oraz

przepisy Unii Europejskiej.

Rozdział 5

Szczególne przypadki określania wysokości podatku należnego

Art. 84. 1. Podatnicy świadczący usługi w zakresie handlu, którzy dokonują

sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej od podatku lub opodatkowanej według

20.09.2018

©Telksinoe s. 138/353

różnych stawek, a nie są obowiązani prowadzić ewidencji, o której mowa

w art. 111 ust. 1, mogą w celu obliczenia kwoty podatku należnego dokonać

podziału sprzedaży towarów w danym okresie rozliczeniowym w proporcjach

wynikających z udokumentowanych zakupów z tego okresu, w którym dokonano

zakupu. Do obliczenia tych proporcji przyjmuje się wyłącznie towary przeznaczone

do dalszej sprzedaży według cen uwzględniających podatek.

2. Jeżeli podatnik podjął lub wznowił działalność wymienioną w ust. 1,

podział sprzedaży może być dokonany przy zastosowaniu do obrotu danego okresu

rozliczeniowego procentowych wskaźników podziału udokumentowanych

zakupów, dokonanych w okresie rozliczeniowym przed zakończeniem okresu

rozliczeniowego, w którym podjęto lub wznowiono działalność.

Art. 85. W przypadku świadczenia przez podatnika usług, w tym w zakresie

handlu i gastronomii, kwota podatku należnego może być obliczana jako iloczyn

wartości dostawy i stawki:

1) 18,03% – dla towarów i usług objętych stawką podatku 22%;

2) 6,54% – dla towarów i usług objętych stawką podatku 7%;

3) 4,76% – dla towarów i usług objętych stawką podatku 5%.

DZIAŁ IX

Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe

Rozdział 1

Odliczenie i zwrot podatku

Art. 86. 1. W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do

wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,

przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku na-

liczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz

art. 124.

2. Kwotę podatku naliczonego stanowi:

1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika

z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

20.09.2018

©Telksinoe s. 139/353

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub

wykonaniem usługi;

2) w przypadku importu towarów – kwota podatku:

a) wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego,

b) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a,

c) wynikająca z deklaracji importowej, w przypadku, o którym mowa

w art. 33b;

3) zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa w art. 116 ust. 6;

4) kwota podatku należnego z tytułu:

a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 lub

8 podatnikiem jest ich usługobiorca,

b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 lub

7 podatnikiem jest ich nabywca,

c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9,

d) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11;

5) (uchylony)

6) różnica podatku, o której mowa w art. 30c ust. 2 i art. 37;

7) u podatnika, o którym mowa w art. 16, kwota stanowiąca równowartość 22%

kwoty należnej z tytułu dostawy nowego środka transportu, nie wyższa jednak

niż kwota podatku zawartego w fakturze stwierdzającej nabycie tego środka

lub dokumencie celnym, albo podatku zapłaconego przez tego podatnika od

wewnątrzwspólnotowego nabycia tego środka.

2a. W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do

celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów

innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma

zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 –

w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów

i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę

podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem

określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów

działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób

określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej

przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

20.09.2018

©Telksinoe s. 140/353

2b. Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice

wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć,

jeżeli:

1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku

naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego

proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności

gospodarczej czynności opodatkowane oraz

2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na

działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza,

z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8

ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym

mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do

działalności gospodarczej nie jest możliwe.

2c. Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać

w szczególności następujące dane:

1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane

z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób

wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą

działalnością;

2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane

z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin

roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą

i poza tą działalnością;

3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika

z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej

działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym

charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego

podatnika działalności innej niż gospodarcza;

4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej

w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności

gospodarczej i poza tą działalnością.

2d. W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym

mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.

20.09.2018

©Telksinoe s. 141/353

2e. Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie

działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu

obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a,

przyjmuje dane wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej

z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu.

2f. Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do

wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za

poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.

2g. Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę

zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a

i 10 stosuje się odpowiednio.

2h. W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji

wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie

z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie

będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności

i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej

reprezentatywny sposób określenia proporcji.

3. (uchylony)

4. (uchylony)

5. (uchylony)

5a. (uchylony)

5b. (uchylony)

5c. (uchylony)

6. (uchylony)

7. (uchylony)

7a. (uchylony)

7b. W przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw

wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej

majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów

wykonywanej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów

osobistych, o których mowa w art. 8 ust. 2, gdy przypisanie tych nakładów

w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku

20.09.2018

©Telksinoe s. 142/353

naliczonego oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość

jest wykorzystywana do celów działalności gospodarczej.

8. Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego

o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub

nabyte towary i usługi dotyczą:

1) dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium

kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były

wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których

wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami;

2) (uchylony)

3) dostawy towarów, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16.

9. Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego

o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub

nabyte towary i usługi dotyczą czynności zwolnionych od podatku na podstawie

art. 43 ust. 1 pkt 7 oraz pkt 37–41, wykonywanych na terytorium kraju,

w przypadku gdy miejscem świadczenia tych usług zgodnie z art. 28b lub art. 28l

jest terytorium państwa trzeciego lub gdy usługi dotyczą bezpośrednio towarów

eksportowanych, pod warunkiem że podatnik posiada dokumenty, z których

wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

10. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku

naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych

lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek

podatkowy.

10a. (uchylony)

10b. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku

naliczonego w przypadkach, o których mowa w:

1) ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za

okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny;

2) ust. 2 pkt 4 lit. c – powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik:

a) otrzyma fakturę dokumentującą dostawę towarów, stanowiącą u niego

wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie trzech miesięcy od

upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał

obowiązek podatkowy,

20.09.2018

©Telksinoe s. 143/353

b) uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego

nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany

rozliczyć ten podatek, nie później niż w terminie 3 miesięcy od upływu

miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał

obowiązek podatkowy;

3) ust. 2 pkt 4 lit. a, b i d – powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik

uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji

podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek, nie później

niż w terminie 3 miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do

nabytych towarów lub usług powstał obowiązek podatkowy.

10c. Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do całości lub części zapłaty

uiszczanej przed dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi.

10d. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku

naliczonego powstaje:

1) w przypadku stosowania w imporcie towarów uproszczenia, o którym mowa

w art. 182 unijnego kodeksu celnego – za okres rozliczeniowy, w którym

podatnik dokonał wpisu do rejestru zgłaszającego; obniżenie kwoty podatku

należnego następuje pod warunkiem dokonania przez podatnika zapłaty

podatku wykazanego w dokumencie celnym stanowiącym zgłoszenie

uzupełniające dotyczące tego okresu rozliczeniowego, z zastrzeżeniem art.

33a;

2) w przypadku decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 –

w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał decyzję; obniżenie kwoty

podatku należnego następuje pod warunkiem dokonania przez podatnika

zapłaty podatku wynikającego z decyzji.

10e. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku

naliczonego w odniesieniu do nabytych przez małego podatnika towarów i usług,

w okresie stosowania przez niego metody kasowej, powstaje nie wcześniej niż

w rozliczeniu za okres, w którym podatnik dokonał zapłaty za te towary i usługi.

10f. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku

naliczonego w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 16, powstaje

w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu

dokonanej przez niego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

20.09.2018

©Telksinoe s. 144/353

10g. W przypadku nieotrzymania w terminie, o którym mowa w ust. 10b

pkt 2 lit. a, faktury dokumentującej dostawę towarów, stanowiącą u podatnika

wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, podatnik jest obowiązany do

odpowiedniego pomniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres,

w którym upłynął ten termin.

10h. Otrzymanie przez podatnika faktury dokumentującej dostawę towarów,

stanowiącą u podatnika wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie

późniejszym niż określony w ust. 10b pkt 2 lit. a, upoważnia podatnika do

odpowiedniego powiększenia podatku naliczonego w rozliczeniu za okres

rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał tę fakturę.

10i. W przypadku uwzględnienia przez podatnika kwoty podatku należnego

w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek, w

terminie późniejszym niż określony w ust. 10b pkt 2 lit. b i pkt 3, podatnik może

odpowiednio zwiększyć kwotę podatku naliczonego w rozliczeniu za okres

rozliczeniowy, w odniesieniu do którego nie upłynął jeszcze termin do złożenia

deklaracji podatkowej.

11. Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego

w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku

należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów

rozliczeniowych.

12. (uchylony)

12a. (uchylony)

13. Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę

podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może

on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji

podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku

należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym

powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

13a. Jeżeli podatnik w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów, dostawy towarów oraz świadczenia usług, dla których zgodnie

z art. 17 podatnikiem jest nabywca towarów lub usług, nie dokonał obniżenia

kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których

mowa w ust. 10 i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie

20.09.2018

©Telksinoe s. 145/353

korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia

kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od końca

roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

14. W przypadku podatników obowiązanych do dokonywania korekt kwot

podatku naliczonego, o których mowa w art. 91 ust. 1 i 2, część kwoty podatku

naliczonego obniżającą kwotę podatku należnego oblicza się w oparciu o proporcję

właściwą dla roku podatkowego, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty

podatku należnego niezależnie od terminu obniżenia kwoty podatku.

15. Do uprawnienia, o którym mowa w ust. 13, stosuje się odpowiednio

art. 81b Ordynacji podatkowej.

16. (uchylony)

17. (uchylony)

18. (uchylony)

19. Jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności

opodatkowanych na terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza

terytorium kraju kwotę podatku naliczonego może przenieść do rozliczenia na

następny okres rozliczeniowy.

19a. W przypadku gdy nabywca towaru lub usługi otrzymał fakturę

korygującą, o której mowa w art. 29a ust. 13 i 14, jest on obowiązany do

zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym tę

fakturę korygującą otrzymał. Jeżeli podatnik nie obniżył kwoty podatku należnego

o kwotę podatku naliczonego określonego w fakturze, której korekta dotyczy,

a prawo do takiego obniżenia mu przysługuje, zmniejszenie kwoty podatku

naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu za okres, w którym podatnik dokonuje

tego obniżenia.

19b. W przypadku, o którym mowa w art. 29a ust. 15 pkt 4, nabywca towaru

lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego

w rozliczeniu za okres, w którym dowiedział się o warunkach, na jakich transakcja

została zrealizowana.

20. (uchylony)

21. (uchylony)

22. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze

rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia

20.09.2018

©Telksinoe s. 146/353

proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych

podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na

podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem

tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia

działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

Art. 86a. 1. W przypadku wydatków związanych z pojazdami

samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2,

stanowi 50% kwoty podatku:

1) wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;

2) należnego z tytułu:

a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem

jest ich usługobiorca,

b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem

jest ich nabywca,

c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

3) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;

4) wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej

w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa

w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34.

2. Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa

w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu

ich części składowych;

2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub

innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż

wymienione w pkt 3;

3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu,

wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji

tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub

używaniem tych pojazdów.

3. Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:

a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub

20.09.2018

©Telksinoe s. 147/353

b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie

z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów

o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;

2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych

z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie

tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania

wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

4. Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do

działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza

określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo

potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją

przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych

z działalnością gospodarczą lub

2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych

z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów

niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

5. Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się

w przypadku pojazdów samochodowych:

1) przeznaczonych wyłącznie do:

a) odprzedaży,

b) sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,

c) oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy,

leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze

– jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów

stanowi przedmiot działalności podatnika;

2) w odniesieniu do których:

a) kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik

oblicza zgodnie z ust. 1 lub

b) podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku

należnego o kwotę podatku naliczonego od w ydatków z nimi

związanych.

20.09.2018

©Telksinoe s. 148/353

6. Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia

wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności

gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu

wyłącznie do tej działalności.

7. Ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:

1) numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;

2) dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;

3) stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia

prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na

dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;

4) wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego

wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:

a) kolejny numer wpisu,

b) datę i cel wyjazdu,

c) opis trasy (skąd – dokąd),

d) liczbę przejechanych kilometrów,

e) imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem

– potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego

w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest

ona podatnikiem;

5) liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego

oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.

8. W przypadku gdy pojazd samochodowy jest udostępniany osobie

niebędącej pracownikiem podatnika, wpis, o którym mowa w ust. 7 pkt 4:

1) jest dokonywany przez osobę, która udostępnia pojazd;

2) obejmuje:

a) kolejny numer wpisu,

b) datę i cel udostępnienia pojazdu,

c) stan licznika na dzień udostępnienia pojazdu,

d) liczbę przejechanych kilometrów,

e) stan licznika na dzień zwrotu pojazdu,

f) imię i nazwisko osoby, której udostępniony został pojazd.

9. Do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:

20.09.2018

©Telksinoe s. 149/353

1) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd

siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków

ścianą lub trwałą przegrodą:

a) klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do

podrodzaju: wielozadaniowy, van lub

b) z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;

2) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę

kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu

ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;

3) pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych

przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:

a) agregat elektryczny/spawalniczy,

b) do prac wiertniczych,

c) koparka, koparko-spycharka,

d) ładowarka,

e) podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,

f) żuraw samochodowy

– jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym

wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym.

10. Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9:

1) pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego

przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego

zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego

pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań;

2) pkt 3 stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie

z przepisami o ruchu drogowym.

11. W przypadku gdy w pojeździe samochodowym, dla którego wydano

zaświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 1, zostały wprowadzone zmiany,

w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 9 pkt 1 lub

2, uznaje się, że pojazd nie jest wykorzystywany wyłącznie do działalności

gospodarczej:

1) od dnia wprowadzenia zmian,

2) jeżeli nie można określić dnia wprowadzenia zmian:

20.09.2018

©Telksinoe s. 150/353

a) od okresu rozliczeniowego, w którym podatnik po raz pierwszy odliczył

podatek naliczony od wydatków związanych z tym pojazdem

samochodowym, z zastrzeżeniem lit. b,

b) od okresu rozliczeniowego następującego po okresie rozliczeniowym,

dla którego podatnik wykaże, że pojazd samochodowy spełniał

wymagania, o których mowa w ust. 9 pkt 1 lub 2

– chyba że zachodzi przypadek, o którym mowa w ust. 4 pkt 1.

12. Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej

pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu

pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację

o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek

związany z tymi pojazdami.

13. W przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12,

uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności

gospodarczej podatnika dopiero od dnia jej złożenia.

14. W przypadku zmiany wykorzystywania pojazdu samochodowego

podatnik jest obowiązany do aktualizacji informacji, o której mowa w ust. 12,

najpóźniej przed dniem, w którym dokonuje tej zmiany.

15. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór informacji, o której mowa w ust. 12, uwzględniając potrzebę

zawarcia w niej danych pozwalających na identyfikację pojazdu samochodowego,

w szczególności marki, modelu pojazdu i jego numeru rejestracyjnego, jak również

daty poniesienia pierwszego wydatku związanego z danym pojazdem, oraz

uwzględniając potrzebę umożliwienia prawidłowej aktualizacji złożonej

informacji.

16. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić,

w drodze rozporządzenia, inne niż określone w ust. 9 pojazdy samochodowe,

o których mowa w ust. 4 pkt 2, uznawane za wykorzystywane wyłącznie do

działalności gospodarczej podatnika, wymagania dla tych pojazdów

samochodowych oraz dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań,

uwzględniając specyfikę ich konstrukcji oraz ich zastosowanie, a w przypadku

pojazdów mających więcej niż jeden rząd siedzeń – również wymóg, aby

dopuszczalna masa całkowita była większa niż 3 tony.

20.09.2018

©Telksinoe s. 151/353

17. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić,

w drodze rozporządzenia, inne niż wskazane w ust. 5 przypadki, w których nie

stosuje się warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, uwzględniając

specyfikę prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej oraz

konieczność przeciwdziałania nadużyciom wynikającym z wykorzystywania

pojazdów do celów innych niż związane z działalnością gospodarczą.

Art. 87. 1. W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa

w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku

należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego

za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

2. [Zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni

od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w

banku mającym siedzibę na terytorium kraju albo na rachunek podatnika

w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazany

w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na

wskazany przez podatnika rachunek banku mającego siedzibę na terytorium kraju

lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako

zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie

złożonego przez podatnika do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do

złożenia deklaracji podatkowej, pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu

podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-

kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu. < Zwrot różnicy

Zmiana w ust. 2

podatku, z zastrzeżeniem ust. 6 i 6a, następuje w terminie 60 dni od dniaw art. 87 wejdzie

w życie z dn.

złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika 1.07.2018 r. (Dz.

w banku mającym siedzibę na terytorium kraju albo na rachunek podatnika U. z 2018 r. poz.

62).

w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem,

wskazany w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych

przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku mającego

siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek spółdzielczej kasy

oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank

lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika do

naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej,

pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego,

20.09.2018

©Telksinoe s. 152/353

potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową

udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu.> Jeżeli zasadność zwrotu

wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może

przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika

dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli

celno-skarbowej lub postępowania podatkowego. Jeżeli przeprowadzone przez

organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim,

urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości

odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia

płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

2a. W przypadku wydłużenia terminu na podstawie ust. 2 zdanie drugie, urząd

skarbowy na wniosek podatnika dokonuje zwrotu różnicy podatku w terminie

wymienionym w ust. 2 zdanie pierwsze, jeżeli podatnik wraz z wnioskiem złoży

w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe w kwocie odpowiadającej

kwocie wnioskowanego zwrotu podatku. Jeżeli wniosek wraz z zabezpieczeniem

został złożony na 13 dni przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, lub

później, zwrotu dokonuje się w terminie 14 dni od dnia złożenia tego

zabezpieczenia.

2b. Weryfikacja zasadności zwrotu różnicy podatku może obejmować

sprawdzenie rozliczenia podatnika, rozliczeń innych podmiotów biorących udział

w obrocie towarami lub usługami, będącymi przedmiotem rozliczenia podatnika,

oraz sprawdzenie zgodności tych rozliczeń z faktycznym przebiegiem transakcji.

2c. Naczelnik urzędu skarbowego przedłuża podatnikowi termin zwrotu

różnicy podatku, o którym mowa w ust. 2, 5a i 6, na podstawie żądania zgłoszonego

przez Komendanta Głównego Policji, Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Prokuratora Generalnego w

związku z prowadzonym postępowaniem na okres wskazany w żądaniu, nie dłuższy

niż 3 miesiące. Żądanie zawiera uzasadnienie. Przepis ust. 2 zdanie trzecie stosuje

się odpowiednio.

3. (uchylony)

3a. (uchylony)

4. (uchylony)

20.09.2018

©Telksinoe s. 153/353

4a. Zabezpieczenie majątkowe, o którym mowa w ust. 2a, może być złożone

w formie:

1) gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej;

2) poręczenia banku;

3) weksla z poręczeniem wekslowym banku;

4) czeku potwierdzonego przez krajowy bank wystawcy czeku;

5) papierów wartościowych na okaziciela o określonym terminie wykupu

wyemitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski, bankowych

papierów wartościowych i listów zastawnych o określonym terminie wykupu,

wyemitowanych we własnym imieniu i na własny rachunek przez podmiot

mogący być gwarantem lub poręczycielem zgodnie z przepisami Ordynacji

podatkowej.

4b. Zabezpieczenie majątkowe, o którym mowa w ust. 2a, dotyczące zwrotu

podatku w wysokości nie większej niż wyrażonej w złotych kwocie

odpowiadającej równowartości 1000 euro, może być złożone w formie weksla.

Przeliczenia kwoty wyrażonej w euro dokonuje się według średniego kursu euro

ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy okresu

rozliczeniowego, którego dotyczy zwrot podatku, w zaokrągleniu do pełnych

złotych.

4c. Do zabezpieczeń majątkowych, o których mowa w ust. 2a, przepisy

art. 33e–33g Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

4d. Naczelnik urzędu skarbowego odmawia przyjęcia zabezpieczenia, jeżeli

stwierdzi, że złożone zabezpieczenie:

1) nie zapewni pokrycia w całości wypłacanej kwoty zwrotu, o której mowa

w ust. 2a, lub

2) nie zapewni w sposób pełny pokrycia w terminie wypłacanej kwoty zwrotu –

w przypadku zabezpieczenia z określonym terminem ważności.

4e. Zabezpieczenie majątkowe zostaje zwolnione w dniu następującym po

dniu:

1) zakończenia przez organ podatkowy weryfikacji, o której mowa w ust. 2 –

w przypadku zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 2a;

20.09.2018

©Telksinoe s. 154/353

2) w którym upłynęło 180 dni od dnia złożenia deklaracji podatkowej, w której

była wykazana kwota zwrotu podatku – w przypadku, o którym mowa

w ust. 5a.

4f. Zwolnienia zabezpieczenia nie dokonuje się:

1) w przypadku wszczęcia, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej:

a) postępowania podatkowego w zakresie rozliczenia, którego dotyczy

zabezpieczenie – do czasu zakończenia tego postępowania, lub

b) kontroli podatkowej w zakresie rozliczenia, którego dotyczy

zabezpieczenie – do upływu terminu 3 miesięcy od dnia zakończenia

kontroli, jeżeli w tym terminie nie wszczęto postępowania podatkowego;

2) w przypadku wszczęcia kontroli celno-skarbowej w zakresie rozliczenia,

którego dotyczy zabezpieczenie – do upływu terminu 3 miesięcy od dnia

zakończenia tej kontroli, a jeżeli w tym terminie doszło do przekształcenia

kontroli celno--skarbowej w postępowanie podatkowe w zakresie rozliczenia,

którego dotyczy zabezpieczenie – do zakończenia tego postępowania;

3) w przypadku stwierdzenia, że podatnik w złożonej deklaracji podatkowej

wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego

nienależną lub wyższą od kwoty należnej i ją otrzymał – do czasu

uregulowania powstałej zaległości podatkowej.

5. Na umotywowany wniosek, podatnikom dokonującym dostawy towarów

lub świadczenia usług poza terytorium kraju i niedokonującym sprzedaży

opodatkowanej, przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, o której mowa

w art. 86 ust. 8 pkt 1, w terminie określonym w ust. 2 zdanie pierwsze. Przepisy

ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a–2c oraz ust. 4a–4f stosuje się odpowiednio.

5a. W przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym

czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych

w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje, na jego umotywowany wniosek

złożony wraz z deklaracją podatkową, zwrot kwoty podatku naliczonego,

podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną

działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie

180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na pisemny

wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu

pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym

20.09.2018

©Telksinoe s. 155/353

zabezpieczenie majątkowe. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a–2c oraz

ust. 4a–4f stosuje się odpowiednio.

6. Na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd

skarbowy jest obowiązany dokonać zwrotu różnicy podatku, o której mowa w ust.

2, w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia, w przypadku gdy łącznie

spełnione są następujące warunki:

1) kwoty podatku naliczonego, wykazane w deklaracji podatkowej, z

wyłączeniem kwoty podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa

w ust. 1, nierozliczonej w poprzednich okresach rozliczeniowych i wykazanej

w deklaracji, wynikają z:

a) faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości

zapłacone za pośrednictwem rachunku bankowego podatnika w banku

mającym siedzibę na terytorium kraju albo rachunku podatnika w

spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem,

wskazanego w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w

odrębnych przepisach,

b) faktur, innych niż wymienione w lit. a, dokumentujących należności,

jeżeli łączna kwota tych należności nie przekracza 15 000 zł,

c) dokumentów celnych, deklaracji importowej oraz decyzji, o których

mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34, i zostały przez podatnika zapłacone,

d) importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a,

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, świadczenia usług, dla

którego podatnikiem jest ich usługobiorca, lub dostawy towarów, dla

której podatnikiem jest ich nabywca, jeżeli w deklaracji podatkowej

została wykazana kwota podatku należnego od tych transakcji,

2) kwota podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w ust. 1,

nierozliczona w poprzednich okresach rozliczeniowych i wykazana w

deklaracji nie przekracza 3000 zł,

3) podatnik złoży w urzędzie skarbowym dokumenty potwierdzające zapłatę

podatku za pośrednictwem rachunku bankowego podatnika albo rachunku

podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, o których

mowa w ust. 2,

20.09.2018

©Telksinoe s. 156/353

4) podatnik przez kolejne 12 miesięcy poprzedzających bezpośrednio okres, w

rozliczeniu za który występuje z wnioskiem o zwrot w terminie 25 dni:

a) był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,

b) składał za każdy okres rozliczeniowy deklaracje, o których mowa w art .

99 ust. 1–3

– przy czym przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a–2c oraz ust. 4a–4f stosuje

się odpowiednio.

<6a. Na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd Dodane ust. 6a i

6b w art. 87

skarbowy jest obowiązany dokonać zwrotu różnicy podatku, o której mowa wejdą w życie z

dn. 1.07.2018 r.

w ust. 2, na rachunek VAT podatnika w terminie 25 dni, licząc od dnia (Dz. U. z 2018 r.

złożenia rozliczenia. poz. 62).

6b. Zwrot różnicy podatku, o którym mowa w ust. 6a, jest dokonywany

przez urząd skarbowy przy użyciu komunikatu przelewu, o którym mowa

w art. 108a ust. 3, w którym urząd skarbowy wskazuje w miejsce informacji,

o których mowa w art. 108a ust. 3:

1) pkt 1 i 2 – kwotę odpowiadającą zwracanej kwocie różnicy podatku;

2) pkt 3 – okres rozliczeniowy, którego dotyczy wniosek o zwrot;

3) pkt 4 – numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na

potrzeby podatku.>

7. Różnicę podatku niezwróconą przez urząd skarbowy w terminach,

o których mowa w ust. 2 zdanie pierwsze i ust. 5a, traktuje się jako nadpłatę

podatku podlegającą oprocentowaniu w rozumieniu przepisów Ordynacji

podatkowej.

8. (uchylony)

9. (uchylony)

10. Do zwrotu różnicy podatku podatnikowi, o którym mowa w art. 16, stosuje

się odpowiednio przepisy ust. 2–2c, 6 i 7.

10a. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, powinno zawierać co najmniej:

1) datę wystawienia;

2) imię i nazwisko lub nazwę podatnika, nazwę banku lub spółdzielczej kasy

oszczędnościowo-kredytowej udzielających kredytu oraz ich adresy;

3) numery identyfikacji podatkowej podatnika i banku lub spółdzielczej kasy

oszczędnościowo-kredytowej;

20.09.2018

©Telksinoe s. 157/353

4) rachunek banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, na który

ma być przekazany zwrot;

5) wskazanie deklaracji podatkowej, której dotyczy upoważnienie;

6) wskazanie kwoty zwrotu podatku, która ma być przekazana jako

zabezpieczenie kredytu;

7) podpis podatnika.

11. (uchylony)

12. (uchylony)

13. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić,

w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowy sposób przyjmowania zabezpieczeń, o których mowa w ust. 2a,

2) inne niż wymienione w ust. 4a formy zabezpieczeń oraz sposób ich przy-

jmowania

– uwzględniając konieczność zabezpieczenia zwracanej kwoty podatku.

Art. 88. 1. Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje

się do nabywanych przez podatnika:

1) (uchylony)

2) (uchylony)

3) (uchylony)

4) usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:

a) (uchylona)

b) nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez

podatników świadczących usługi przewozu osób;

5) (uchylony)

1a. Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do

wydatków, o których mowa w art. 29a ust. 7 pkt 3.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

3a. Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu

różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne

w przypadku gdy:

1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:

a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący,

20.09.2018

©Telksinoe s. 158/353

b) (uchylona)

2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest

zwolniona od podatku;

3) (uchylony)

4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:

a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej

tych czynności,

b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych

pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,

c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58

i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;

5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi

przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;

6) (uchylony)

7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku

do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku

na fakturze – w części dotyczącej tych czynności.

3b. Przepis ust. 3a stosuje się odpowiednio do duplikatów faktur.

4. Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się

również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni,

zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2

pkt 7.

5. (uchylony)

6. Nie stanowi podstawy do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku

należnego kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c,

w przypadku opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym

mowa w art. 25 ust. 2, na terytorium kraju z powodu podania numeru, o którym

mowa w art. 97 ust. 10, w sytuacji gdy towary w momencie zakończenia ich

wysyłki lub transportu znajdują się na terytorium państwa członkowskiego innym

niż terytorium kraju.

Art. 88a. (uchylony)

Art. 89. 1. W odniesieniu do:

20.09.2018

©Telksinoe s. 159/353

1) przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz członków

personelu tych przedstawicielstw i urzędów, a także innych osób zrównanych

z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli

nie są obywatelami polskimi i nie mają stałego pobytu na terytorium kraju,

2) Sił Zbrojnych Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego oraz Sił

Zbrojnych Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego uczestniczących

w Partnerstwie dla Pokoju, wielonarodowych Kwater i Dowództw i ich

personelu cywilnego,

3) podmiotów nieposiadających siedziby działalności gospodarczej, stałego

miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywano

transakcji gospodarczych, stałego miejsca zamieszkania lub zwykłego miejsca

pobytu na terytorium kraju, niedokonujących sprzedaży na terytorium kraju,

4) podatników i podmiotów zagranicznych, zidentyfikowanych na potrzeby

procedury szczególnej rozliczania VAT, o której mowa w dziale XII

w rozdziałach 6a i 7, nieposiadających na terytorium kraju siedziby

działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności

gospodarczej

– mogą być zastosowane zwroty podatku na warunkach określonych w ust. 1a–1g

oraz w rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 2, 3 i 5.

1a. Podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 3, mogą ubiegać się o zwrot

podatku w odniesieniu do nabytych przez nie na terytorium kraju towarów i usług

lub w odniesieniu do towarów, które były przedmiotem importu na terytorium

kraju, jeżeli te towary i usługi były przez te podmioty wykorzystywane do

wykonywania czynności dających prawo do obniżenia kwoty podatku należnego

o kwotę podatku naliczonego na terytorium państwa, w którym rozliczają one

podatek od wartości dodanej lub podatek o podobnym charakterze, innym niż

terytorium kraju.

1b. W przypadku gdy towary lub usługi, od których podatnik podatku od

wartości dodanej lub innego podatku o podobnym charakterze ubiega się o zwrot

podatku, były wykorzystywane tylko częściowo do wykonywania czynności

dających prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku

naliczonego na terytorium państwa, w którym rozlicza on podatek od wartości

dodanej lub podatek o podobnym charakterze, innym niż terytorium kraju –

20.09.2018

©Telksinoe s. 160/353

podatnikowi przysługuje zwrot podatku w proporcji, w jakiej towary lub usługi

związane są z wykonywaniem czynności dających prawo do obniżenia kwoty

podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Podatnik ubiegający się o zwrot

podatku jest obowiązany w składanym wniosku przy określaniu wnioskowanej

kwoty zwrotu podatku uwzględnić proporcję obliczoną zgodnie ze zdaniem

pierwszym.

1c. Podmiotom, o których mowa w ust. 1 pkt 3, nie przysługuje zwrot podatku

w odniesieniu do kwot podatku:

1) zafakturowanych niezgodnie z przepisami ustawy oraz przepisami

wykonawczymi wydanymi na jej podstawie;

2) dotyczących czynności, o których mowa w art. 2 pkt 8 lit. b i art. 13;

3) w odniesieniu do których, zgodnie z przepisami ustawy oraz przepisami

wykonawczymi wydanymi na jej podstawie, nie przysługuje podatnikom,

o których mowa w art. 15, prawo do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy

podatku należnego.

1d. Podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 3, składają wnioski o dokonanie

zwrotu podatku:

1) za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w przypadku gdy podmioty

te posiadają siedzibę działalności gospodarczej na terytorium państwa

członkowskiego innym niż terytorium kraju;

2) na piśmie, zgodnie ze wzorem określonym w rozporządzeniu wydanym na

podstawie ust. 5, w przypadku gdy podmioty te nie posiadają siedziby

działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego innym niż

terytorium kraju.

1e. W przypadku gdy proporcja, o której mowa w ust. 1b, ulegnie zmianie po

złożeniu wniosku o zwrot podatku – podatnik:

1) uwzględnia zmianę tej proporcji oraz dokonuje odpowiedniej korekty kwot

podatku do zwrotu wynikającej ze zmiany tej proporcji we wniosku o zwrot

podatku składanym w roku podatkowym następującym po roku podatkowym,

za który lub którego część złożony został ten wniosek;

2) składa korektę wniosku o zwrot podatku, jeżeli w roku podatkowym

następującym po roku podatkowym, za który lub którego część złożony został

ten wniosek, podatnik nie występuje o zwrot podatku.

20.09.2018

©Telksinoe s. 161/353

1f. Od kwoty podatku niezwróconej przez urząd skarbowy podmiotom,

o których mowa w ust. 1 pkt 3, w terminach określonych w rozporządzeniu

wydanym na podstawie ust. 5 naliczane są odsetki.

1g. Kwoty zwrotu podatku uzyskane nienależnie przez podmioty, o których

mowa w ust. 1 pkt 3, podlegają zwrotowi do urzędu skarbowego wraz z należnymi

odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. W przypadku

niezwrócenia kwoty zwrotu podatku uzyskanej nienależnie wraz z należnymi

odsetkami, podmiotom, o których mowa w ust. 1 pkt 3, nie przysługują żadne

dalsze zwroty do wysokości niezwróconej kwoty wraz z odsetkami.

1h. Podatnik, o którym mowa w art. 15, ubiegający się o zwrot podatku od

wartości dodanej w odniesieniu do nabytych przez niego towarów i usług lub

w odniesieniu do zaimportowanych przez niego towarów wykorzystywanych do

wykonywania czynności dających prawo do obniżenia kwoty podatku należnego

o kwotę podatku naliczonego na terytorium kraju, składa wniosek za pomocą

środków komunikacji elektronicznej o dokonanie takiego zwrotu za pośrednictwem

właściwego dla podatnika naczelnika urzędu skarbowego do właściwego państwa

członkowskiego.

1i. Wniosek o dokonanie zwrotu, o którym mowa w ust. 1h, nie jest

przekazywany do właściwego państwa członkowskiego w przypadku gdy

w okresie, do którego odnosi się wniosek, podatnik:

1) nie był podatnikiem, o którym mowa w art. 15;

2) dokonywał wyłącznie dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych

od podatku innych niż transakcje, do których stosuje się art. 86 ust. 9;

3) był podatnikiem, u którego sprzedaż była zwolniona od podatku na podstawie

art. 113.

1j. Naczelnik urzędu skarbowego wydaje postanowienie, na które służy

zażalenie, o nieprzekazaniu do właściwego państwa członkowskiego wniosku

o dokonanie zwrotu, o którym mowa w ust. 1h. Podatnik jest powiadamiany

o wydaniu postanowienia również za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

1k. W przypadku gdy towary lub usługi, od których podatnik, o którym mowa

w art. 15, ubiega się o zwrot podatku od wartości dodanej, były wykorzystywane

tylko częściowo do wykonywania na terytorium kraju czynności dających prawo

do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, podatnik

20.09.2018

©Telksinoe s. 162/353

ubiegający się o zwrot podatku jest obowiązany przy określaniu wnioskowanej

kwoty zwrotu podatku uwzględnić odpowiednio:

1) proporcję lub udział procentowy obliczone zgodnie z art. 86 ust. 2g i 7b,

art. 90, art. 90a, art. 90c i art. 91 lub

2) zasady wymienione w art. 86a.

1l. W przypadku gdy proporcja, o której mowa w ust. 1k, ulegnie zmianie po

złożeniu wniosku o zwrot podatku od wartości dodanej – podatnik:

1) uwzględnia zmianę tej proporcji oraz dokonuje odpowiedniej korekty kwot

podatku do zwrotu wynikającej ze zmiany tej proporcji we wniosku o zwrot

podatku od wartości dodanej składanym w roku podatkowym następującym

po roku podatkowym, za który lub którego część złożony został ten wniosek;

2) składa korektę wniosku o zwrot podatku od wartości dodanej, jeżeli w roku

podatkowym następującym po roku podatkowym, za który lub którego część

złożony został ten wniosek, podatnik nie występuje o zwrot podatku od war-

tości dodanej.

1m. Przepisy ust. 1a–1g stosuje się odpowiednio do podatników i podmiotów

zagranicznych, o których mowa w ust. 1 pkt 4, z tym że mogą się oni również

ubiegać o zwrot podatku w odniesieniu do nabytych przez nich na terytorium kraju

towarów i usług lub w odniesieniu do towarów, które były przedmiotem importu

na terytorium kraju, jeżeli te towary i usługi były przez nich wykorzystywane do

świadczenia na terytorium kraju usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych lub

usług elektronicznych na rzecz osób niebędących podatnikami, o których mowa

w art. 28a.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw zagranicznych, określi, w drodze rozporządzenia,

przypadki i tryb zwrotu podatku przedstawicielstwom dyplomatycznym, urzędom

konsularnym oraz członkom personelu tych przedstawicielstw i urzędów, a także

innym osobom zrównanym z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów

międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają stałego pobytu

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zwrot taki wynika z porozumień

międzynarodowych lub zasady wzajemności.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu

z Ministrem Obrony Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, przypadki

20.09.2018

©Telksinoe s. 163/353

i tryb zwrotu podatku Siłom Zbrojnym Państw-Stron Traktatu

Północnoatlantyckiego oraz Siłom Zbrojnym Państw-Stron Traktatu

Północnoatlantyckiego uczestniczących w Partnerstwie dla Pokoju, wielo-

narodowym Kwaterom i Dowództwom i ich personelowi cywilnemu.

4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych przy wydawaniu

rozporządzeń, o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia:

1) porozumienia międzynarodowe;

2) konieczność prawidłowego udokumentowania zwracanych kwot podatku;

3) potrzebę zapewnienia informacji o towarach i usługach, od których nabycia

podatek jest zwracany;

4) przepisy Unii Europejskiej.

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia:

1) warunki, terminy i tryb zwrotu podatku podatnikom i podmiotom, o których

mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, oraz sposób naliczania i wypłaty odsetek od kwot

podatku niezwróconych w terminie,

2) wzór wniosku o zwrot podatku składany przez podmioty, o których mowa

w ust. 1d pkt 2,

3) informacje, jakie powinien zawierać wniosek o zwrot podatku składany za

pomocą środków komunikacji elektronicznej,

4) sposób opisu niektórych informacji zawartych we wniosku o zwrot podatku,

5) sposób i przypadki potwierdzania złożenia wniosku o zwrot podatku,

6) przypadki, w których podatnik ubiegający się o zwrot powinien złożyć

dodatkowe dokumenty, oraz rodzaje tych dokumentów,

7) przypadki, w których podatnikom i podmiotom, o których mowa w ust. 1

pkt 3 i 4, dokonującym sprzedaży przysługuje zwrot podatku,

8) tryb zwrotu podatku w przypadkach, o których mowa w ust. 1e

– uwzględniając konieczność prawidłowego udokumentowania zakupów, od

których przysługuje zwrot podatku, potrzebę zapewnienia prawidłowej informacji

o wysokości zwracanych kwot podatku i niezbędnych informacji o podmiocie

ubiegającym się o zwrot podatku jako podmiocie uprawnionym do otrzymania tego

zwrotu, potrzebę zapewnienia prawidłowego naliczania odsetek za zwłokę,

20.09.2018

©Telksinoe s. 164/353

potrzebę wykorzystania środków komunikacji elektronicznej oraz przepisy Unii

Europejskiej.

6. W odniesieniu do organizacji humanitarnych, charytatywnych lub

edukacyjnych, których działalność jest zaliczana do działalności pożytku

publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r.

o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, oraz do niektórych grup

towarów mogą być zastosowane zwroty podatku na warunkach określonych

w rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 7.

7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze

rozporządzenia, warunki zwrotu podatku organizacjom humanitarnym,

charytatywnym lub edukacyjnym z tytułu eksportu towarów oraz warunki, jakie

muszą spełniać te organizacje, żeby otrzymać taki zwrot, uwzględniając:

1) sytuację gospodarczą państwa;

2) przebieg realizacji budżetu państwa;

3) konieczność prawidłowego określenia kwot zwracanego podatku;

4) konieczność zapewnienia informacji o eksporcie towarów;

5) przepisy Unii Europejskiej.

8. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, informacje, jakie powinien zawierać wniosek, o którym mowa

w ust. 1h, sposób opisu niektórych informacji, a także warunki i termin składania

wniosków, uwzględniając:

1) konieczność zapewnienia informacji o prawie podatnika do obniżenia kwoty

podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu zakupu towarów

i usług na terytorium kraju;

2) potrzebę zapewnienia niezbędnych do ubiegania się o zwrot podatku od

wartości dodanej informacji o podatniku jako podmiocie uprawnionym do

otrzymania tego zwrotu;

3) potrzebę zapewnienia prawidłowej informacji o wysokości żądanych kwot

zwrotu podatku;

4) potrzebę zapewnienia informacji dotyczących towarów i usług związanych

z wnioskowanymi kwotami zwrotu podatku;

5) przepisy Unii Europejskiej.

20.09.2018

©Telksinoe s. 165/353

Rozdział 1a

Rozliczenie podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności

Art. 89a. 1. Podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz

podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium

kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została

uprawdopodobniona. Korekta dotyczy również podstawy opodatkowania i kwoty

podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności, której nieściągalność została

uprawdopodobniona.

1a. Nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną,

w przypadku gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek

formie w ciągu 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego

w umowie lub na fakturze.

2. Przepis ust. 1 stosuje się w przypadku gdy spełnione są następujące

warunki:

1) dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika,

o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny,

niebędącego w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu

ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. z 2016 r.

poz. 1574, 1579, 1948 i 2260), postępowania upadłościowego lub w trakcie

likwidacji;

2) (uchylony)

3) na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której

dokonuje się korekty, o której mowa w ust. 1:

a) wierzyciel i dłużnik są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy

VAT czynni,

b) dłużnik nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego

w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne,

postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;

4) (uchylony)

5) od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły

2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona.

6) (uchylony)

20.09.2018

©Telksinoe s. 166/353

3. Korekta, o której mowa w ust. 1, może nastąpić w rozliczeniu za okres,

w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną, pod

warunkiem że do dnia złożenia przez wierzyciela deklaracji podatkowej za ten

okres wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie.

4. W przypadku gdy po złożeniu deklaracji podatkowej, w której dokonano

korekty, o której mowa w ust. 1, należność zastała uregulowana lub zbyta

w jakiejkolwiek formie, wierzyciel obowiązany jest do zwiększenia podstawy

opodatkowania oraz kwoty podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym

należność została uregulowana lub zbyta. W przypadku częściowego uregulowania

należności, podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego zwiększa się

w odniesieniu do tej części.

5. Wierzyciel obowiązany jest wraz z deklaracją podatkową, w której

dokonuje korekty, o której mowa w ust. 1, zawiadomić o tej korekcie właściwego

dla niego naczelnika urzędu skarbowego wraz z podaniem kwot korekty oraz

danych dłużnika.

6. (uchylony)

7. (uchylony)

8. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, wzór zawiadomienia, o którym mowa w ust. 5, uwzględniając

konieczność zapewnienia niezbędnych danych pozwalających na weryfikację

spełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 89b ust. 1, przez dłużnika.

Art. 89b. 1. W przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury

dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju

w terminie 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie

lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku

wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 150 dzień od

dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze.

1a. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli dłużnik uregulował należność

najpóźniej w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 150 dzień

od dnia upływu terminu płatności tej należności.

1b. Przepisu ust. 1 nie stosuje się również w przypadku, gdy dłużnik

w ostatnim dniu miesiąca, w którym upływa 150 dzień od dnia upływu terminu

płatności, jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy

20.09.2018

©Telksinoe s. 167/353

z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne, postępowania upadłościowego

lub w trakcie likwidacji.

2. W przypadku częściowego uregulowania należności w terminie 150 dni od

dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, korekta

dotyczy podatku naliczonego przypadającego na nieuregulowaną część należności.

Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.

3. (uchylony)

4. W przypadku uregulowania należności po dokonaniu korekty, o której

mowa w ust. 1, podatnik ma prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego

w rozliczeniu za okres, w którym należność uregulowano, o kwotę podatku,

o której mowa w ust. 1. W przypadku częściowego uregulowania należności

podatek naliczony może zostać zwiększony w odniesieniu do tej części.

5. (uchylony)

6. (uchylony)

Rozdział 2

Odliczanie częściowe podatku oraz korekta podatku naliczonego

Art. 90. 1. W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez

podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do

obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie

prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot

podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których

podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

2. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których

mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część

kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom,

w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku

należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

3. Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu

z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty

podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności,

w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku

20.09.2018

©Telksinoe s. 168/353

należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie

prawo.

4. Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku

rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy,

w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę

do najbliższej liczby całkowitej.

5. Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego

z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym

są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych

i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego

użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika –

używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

6. Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji

dotyczących:

1) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych

transakcji finansowych;

2) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41, w zakresie, w jakim

transakcje te mają charakter pomocniczy.

7. (uchylony)

8. Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu,

o którym mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym

był niższy niż 30 000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej

odliczeniu od kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną

szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego,

w formie protokołu.

9. Przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do

niego kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna.

9a. Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2–6 do obrotu nie wlicza się kwoty

podatku.

10. W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2–8:

1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,

wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż

500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;

20.09.2018

©Telksinoe s. 169/353

2) nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

10a. W przypadku jednostki samorządu terytorialnego proporcję, o której

mowa w ust. 2, ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki

samorządu terytorialnego. Przepisy ust. 3–6 i 8–10 stosuje się odpowiednio.

10b. Przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o

których mowa w ust. 10a, rozumie się:

1) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę

budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;

2) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.

11. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić,

w drodze rozporządzenia, metody obliczania proporcji inne niż określona w ust. 3

oraz warunki ich stosowania, uwzględniając uwarunkowania obrotu gospodarczego

oraz przepisy Unii Europejskiej.

12. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić,

w drodze rozporządzenia, przypadki, w których podatnik ma prawo uznać, że

proporcja określona zgodnie z ust. 2–8, która przekroczyła 98%, a kwota podatku

naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji,

w skali roku, była równa lub większa niż 500 zł, wynosi 100%, oraz warunki ich

stosowania, uwzględniając uwarunkowania obrotu gospodarczego oraz specyfikę

wykonywanych czynności.

Art. 90a. 1. W przypadku, o którym mowa w art. 86 ust. 7b, gdy w ciągu

120 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym nieruchomość stanowiąca część

przedsiębiorstwa podatnika została przez niego oddana do użytkowania, nastąpi

zmiana w stopniu wykorzystania tej nieruchomości do celów działalności

gospodarczej, dokonuje się korekty podatku naliczonego odliczonego przy jej

nabyciu lub wytworzeniu. Korekty, o której mowa w zdaniu pierwszym, dokonuje

się w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła ta zmiana, w kwocie

proporcjonalnej do pozostałego okresu korekty. Jeżeli podatnik wykorzystuje tę

nieruchomość w działalności gospodarczej również do czynności zwolnionych od

podatku bez prawa do odliczeń, korekta powinna uwzględniać proporcję określoną

w art. 90 ust. 3–10a, zastosowaną przy odliczeniu.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisu art. 8 ust. 2 nie stosuje się.

20.09.2018

©Telksinoe s. 170/353

Art. 90b. 1. W przypadku gdy w ciągu 60 miesięcy, licząc od miesiąca,

w którym odpowiednio nabyto, dokonano importu lub oddano do używania pojazd

samochodowy:

1) o którym mowa w art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a, nastąpi zmiana jego

wykorzystywania na wykorzystywanie do celów działalności gospodarczej

i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik jest obowiązany do

dokonania korekty kwoty podatku naliczonego odliczonej przy nabyciu,

imporcie lub wytworzeniu tego pojazdu;

2) w odniesieniu do którego kwotę podatku naliczonego stanowiła kwota,

o której mowa w art. 86a ust. 1, nastąpi zmiana jego wykorzystywania na

wykorzystywanie wyłącznie do działalności gospodarczej, podatnik jest

uprawniony do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego odliczonej

przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego pojazdu.

2. W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 1, nastąpi

sprzedaż pojazdu samochodowego, uznaje się, że wykorzystanie tego pojazdu

zostało zmienione na wykorzystanie wyłącznie do działalności gospodarczej, aż do

końca okresu korekty.

3. Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio również w przypadku,

o którym mowa w art. 86a ust. 13.

4. Na potrzeby korekty, o której mowa w ust. 1, uznaje się, że pojazd

samochodowy odpowiednio nie jest już wykorzystywany wyłącznie do działalności

gospodarczej albo jest wykorzystywany wyłącznie do takiej działalności

począwszy od miesiąca, w którym nastąpiła zmiana jego wykorzystywania.

Korekty tej dokonuje się w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła

zmiana, w kwocie proporcjonalnej do pozostałego okresu korekty.

5. W przypadku gdy podatnik wykorzystuje pojazd samochodowy

w działalności gospodarczej również do czynności zwolnionych od podatku bez

prawa do odliczeń, kwota korekty, o której mowa w ust. 1, powinna uwzględniać

proporcję określoną w art. 90, zastosowaną przy odliczeniu.

6. W przypadku pojazdów samochodowych o wartości początkowej

nieprzekraczającej 15 000 zł korekty, o której mowa w ust. 1, dokonuje się, jeżeli

zmiana ich wykorzystywania nastąpiła w okresie 12 miesięcy, licząc od miesiąca,

20.09.2018

©Telksinoe s. 171/353

w którym odpowiednio nabyto, dokonano importu lub oddano do używania ten

pojazd samochodowy. Przepisy ust. 2–5 stosuje się odpowiednio.

Art. 90c. 1. W przypadku nabytych towarów i usług, w odniesieniu do

których kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie z art. 86 ust. 2a, po

zakończeniu roku podatkowego, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do

obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa

w art. 86 ust. 1, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku odliczonego

przy ich nabyciu, uwzględniając dane dla zakończonego roku podatkowego.

Przepisy art. 91 ust. 2–9 stosuje się odpowiednio.

2. W przypadku gdy korekty podatku odliczonego dokonuje podatnik, dla

którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie

art. 86 ust. 22, może on uwzględnić dane za rok podatkowy poprzedzający

poprzedni rok podatkowy, jeżeli takie dane przyjęto w celu obliczenia kwoty

podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w art. 86 ust. 2a.

3. Dokonując korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik może przyjąć inny

sposób określania proporcji, niż został przyjęty dla danego roku podatkowego,

jeżeli byłby on bardziej reprezentatywny dla zakończonego roku.

Art. 91. 1. Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo

do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym

mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku

odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2–10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w

sposób określony w art. 90 ust. 2–6, 10 lub 10a lub przepisach wydanych na

podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

2. W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku

dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw

wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych

lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których

wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1,

podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw

wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym

zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa

20.09.2018

©Telksinoe s. 172/353

w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw

wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego

przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł,

przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po

zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

2a. Obowiązek dokonywania korekt w ciągu 10 lat, o którym mowa w ust. 2,

nie dotyczy opłat rocznych pobieranych z tytułu oddania gruntu w użytkowanie

wieczyste; w przypadku tych opłat przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

3. Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej

składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku

podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia

działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres

rozliczeniowy.

4. W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi

sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną

opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal

wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego

podatnika, aż do końca okresu korekty.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana

jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty

dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła

sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji

podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał

obowiązek podatkowy.

6. W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze

wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami

opodatkowanymi;

2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania

korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest

związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub

niepodlegającymi opodatkowaniu.

20.09.2018

©Telksinoe s. 173/353

7. Przepisy ust. 1–6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał

prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od

wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo

nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku

należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

7a. W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku

dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw

wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych

lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których

wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7,

dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3.

Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli

zmiana ta następuje w okresie korekty.

7b. W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a,

wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której

mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie

i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.

7c. Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika

z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do

wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do

obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których

takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się

w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta

zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego,

w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

7d. W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek

naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b,

w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych

z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje

pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do

których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje,

i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty

20.09.2018

©Telksinoe s. 174/353

podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy

rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.

8. Korekty, o której mowa w ust. 5–7, dokonuje się również, jeżeli towary

i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub

zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.

9. W przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części

przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1–8 jest dokonywana przez nabywcę

przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

10. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić,

w drodze rozporządzenia, dla grupy podatników, inne niż wymienione w ust. 1–9,

warunki dokonywania korekt związanych z odliczeniem kwoty podatku

naliczonego oraz zwolnić niektóre grupy podatników od dokonywania korekt,

uwzględniając:

1) specyfikę wykonywania niektórych czynności;

2) uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami i usługami;

3) konieczność zapewnienia prawidłowego odliczenia kwoty podatku

naliczonego.

Art. 92. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze

rozporządzenia, może określić:

1) (uchylony)

2) (uchylony)

3) przypadki, gdy kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce

dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług oraz warunki i tryb

dokonywania tego zwrotu.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając

rozporządzenia, o których mowa w ust. 1, uwzględnia:

1) specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu

gospodarczego niektórymi towarami;

2) konieczność prawidłowego udokumentowania czynności, od których

przysługuje zwrot podatku;

3) potrzebę zapewnienia jednakowego traktowania podmiotów

wykorzystujących w swojej działalności te same towary;

4) przepisy Unii Europejskiej.

20.09.2018

©Telksinoe s. 175/353

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw rolnictwa i ministrem właściwym do spraw

rozwoju wsi, może określić, w drodze rozporządzenia, listę towarów i usług lub

przypadki, w których nabycie towarów i usług przez podatników prowadzących

działalność rolniczą nie uprawnia do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę

podatku naliczonego w całości lub w części lub zwrotu różnicy podatku w całości

lub w części, uwzględniając specyfikę działalności rolniczej, a także mając na

uwadze uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami.

Art. 93. (uchylony)

Art. 94. (uchylony)

Art. 95. (uchylony)

DZIAŁ X

Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące. Zapłata podatku

Rozdział 1

Rejestracja

Art. 96. 1. Podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem

wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu

skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

2. W przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 15 ust. 4 i 5,

zgłoszenie rejestracyjne może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które

będą wystawiane faktury przy zakupie towarów i usług i które będą wystawiały

faktury przy sprzedaży produktów rolnych.

3. Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od

podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności

zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na

podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

3a. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, którzy ustanowili

przedstawiciela podatkowego, o którym mowa w art. 18d ust. 1.

4. Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w

zgłoszeniu rejestracyjnym rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a

20.09.2018

©Telksinoe s. 176/353

w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT

zwolnionego”, i na wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.

4a. Naczelnik urzędu skarbowego nie dokonuje rejestracji podmiotu jako

podatnika VAT bez konieczności zawiadamiania podmiotu, jeżeli:

1) dane podane w zgłoszeniu rejestracyjnym są niezgodne z prawdą lub

2) podmiot ten nie istnieje, lub

3) mimo podjętych udokumentowanych prób nie ma możliwości skontaktowania

się z tym podmiotem albo jego pełnomocnikiem, lub

4) podmiot albo jego pełnomocnik nie stawia się na wezwania naczelnika urzędu

skarbowego, lub

5) z posiadanych informacji wynika, że podatnik może prowadzić działania

z zamiarem wykorzystania działalności banków w rozumieniu art. 119zg

pkt 1 Ordynacji podatkowej lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-

-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi

w rozumieniu art. 119zg pkt 9 Ordynacji podatkowej.

4b. W przypadku zarejestrowania podatnika, którego zgłoszenie rejestracyjne

zostało złożone przez pełnomocnika, pełnomocnik odpowiada solidarnie wraz z

zarejestrowanym podatnikiem do kwoty 500 000 zł za zaległości podatkowe

podatnika powstałe z tytułu czynności wykonanych w ciągu 6 miesięcy od dnia

zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego.

4c. Przepisu ust. 4b nie stosuje się, jeżeli powstanie zaległości podatkowych

nie wiązało się z uczestnictwem podatnika w nierzetelnym rozliczaniu podatku w

celu odniesienia korzyści majątkowej.

5. Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie

sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego

zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa

w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT

zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż

zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4–41 lub

przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia

dokonywania tej sprzedaży;

20.09.2018

©Telksinoe s. 177/353

2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa

w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;

3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia,

o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku

rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;

4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku

rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej

wykonanej czynności.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

6. Jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT zaprzestał

wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu, jest on obowiązany zgłosić

zaprzestanie działalności naczelnikowi urzędu skarbowego; zgłoszenie to stanowi

dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru

jako podatnika VAT.

[7. Zgłoszenia o zaprzestaniu działalności w wyniku śmierci podatnika

dokonuje jego następca prawny.] Nowe brzmienie

ust. 7 w art. 96

<7. W przypadku śmierci podatnika naczelnik urzędu skarbowego wejdzie w życie z

dn. 25.11.2018 r.

wykreśla z urzędu podatnika z rejestru jako podatnika VAT.> (Dz. U. z 2018 r.

poz. 1629).

<7a. Podatnik będący osobą fizyczną jest obowiązany poinformować

właściwego naczelnika urzędu skarbowego o:

1) dokonaniu wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Dodane ust. 7a–

7d w art. 96

Gospodarczej zarządcy sukcesyjnego, o którym mowa w art. 9 ust. 1 wejdą w życie z

ustawy o zarządzie sukcesyjnym, w terminie 7 dni od dnia dokonania dn. 25.11.2018 r.

(Dz. U. z 2018 r.

tego wpisu; poz. 1629).

2) zmianach w zakresie wpisu, o którym mowa w pkt 1 – w terminie 7 dni

od dnia, w którym nastąpiła zmiana.

7b. Naczelnik urzędu skarbowego wykreśla z urzędu podatnika,

o którym mowa w art. 15 ust. 1a, z rejestru jako podatnika VAT

w przypadku:

1) zaprzestania przez osobę, która dokonała zgłoszenia, o którym mowa

w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach

ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, prowadzenia

przedsiębiorstwa w spadku pod firmą zmarłego przedsiębiorcy albo

20.09.2018

©Telksinoe s. 178/353

2) wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego –

w przypadku gdy zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony i dokonano

zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia

13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników

i płatników, albo

3) zaprzestania pełnienia funkcji przez zarządcę sukcesyjnego, albo

4) wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego.

7c. Osoba, która dokonała zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c

ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji

podatników i płatników, a w przypadku jej śmierci, ograniczenia lub utraty

zdolności do czynności prawnych – osoby, o których mowa w art. 14 ustawy

o zarządzie sukcesyjnym, dokonujące czynności, o których mowa w art. 13 tej

ustawy, są obowiązane do poinformowania naczelnika urzędu skarbowego

o zaistnieniu zdarzeń, o których mowa w ust. 7b pkt 1 i 2, niezwłocznie, nie

później niż w terminie 7 dni od dnia wystąpienia tych zdarzeń.

7d. Zarządca sukcesyjny, a w przypadku gdy zarządca sukcesyjny

przestał pełnić swą funkcję przed wygaśnięciem zarządu sukcesyjnego – osoby,

o których mowa w art. 14 ustawy o zarządzie sukcesyjnym, dokonujące

czynności, o których mowa w art. 13 tej ustawy, są obowiązani do Zmiana w ust. 8

w art. 96 wejdzie

poinformowania naczelnika urzędu skarbowego o zaistnieniu zdarzeń, w życie z dn.

25.11.2018 r. (Dz.

o których mowa w ust. 7b pkt 3 i 4, niezwłocznie, nie później niż w terminie U. z 2018 r. poz.

1629).

7 dni od dnia wystąpienia tych zdarzeń.>

8. W przypadku gdy zaprzestanie wykonywania czynności podlegających

opodatkowaniu nie zostało zgłoszone zgodnie z [ust. 6 i 7] , naczelnik

urzędu skarbowego wykreśla z urzędu podatnika z rejestru jako podatnika VAT.

<8a. Przepisu ust. 7 nie stosuje się w przypadku śmierci podatnika, gdy

Dodane ust. 8a i

właściwy naczelnik urzędu skarbowego został poinformowany zgodnie 8b w art. 96

wejdą w życie z

z ust. 7a. dn. 25.11.2018 r.

(Dz. U. z 2018 r.

8b. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego przywraca zarejestrowanie

poz. 1629).

podatnika, o którym mowa w ust. 7 lub art. 15 ust. 1a, w przypadkach,

o których mowa w ust. 7b pkt 1 i 3, jako podatnika VAT ze statusem takim,

jaki posiadał przed dniem wykreślenia, bez konieczności składania zgłoszenia

rejestracyjnego w przypadku:

20.09.2018

©Telksinoe s. 179/353

1) dokonania zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia

13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników

i płatników, w tym ponownego dokonania tego zgłoszenia,

2) gdy zarządca sukcesyjny poinformuje o ustanowieniu zarządu

sukcesyjnego,

3) gdy po wykreśleniu podatnika, zgodnie z ust. 7b pkt 3, zarządca

sukcesyjny poinformuje o jego powołaniu

– pod warunkiem złożenia niezwłocznie brakujących deklaracji za okresy

poprzedzające okres, w którym dokonano zgłoszenia lub złożono informację,

zgodnie z pkt 1–3.>

9. Naczelnik urzędu skarbowego wykreśla z urzędu podatnika z rejestru jako

podatnika VAT bez konieczności zawiadamiania o tym podatnika, jeżeli:

1) podatnik nie istnieje lub

2) mimo podjętych udokumentowanych prób nie ma możliwości skontaktowania

się z podatnikiem albo jego pełnomocnikiem, lub

3) dane podane w zgłoszeniu rejestracyjnym okażą się niezgodne z prawdą, lub

4) podatnik albo jego pełnomocnik nie stawia się na wezwania naczelnika urzędu

skarbowego, naczelnika urzędu celno-skarbowego, dyrektora izby

administracji skarbowej lub Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, lub

5) posiadane informacje wskazują na prowadzenie przez podatnika działań

z zamiarem wykorzystania działalności banków w rozumieniu art. 119zg

pkt 1 Ordynacji podatkowej lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-

-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi

w rozumieniu art. 119zg pkt 9 Ordynacji podatkowej.

9a. Wykreśleniu z urzędu z rejestru jako podatnik VAT podlega także

podatnik, który:

1) zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów

dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na okres co

najmniej 6 kolejnych miesięcy lub

2) będąc obowiązanym do złożenia deklaracji, o której mowa w art. 99 ust. 1, 2

lub 3, nie złożył takich deklaracji za 6 kolejnych miesięcy lub 2 kolejne

kwartały, lub

20.09.2018

©Telksinoe s. 180/353

3) składał przez 6 kolejnych miesięcy lub 2 kolejne kwartały deklaracje, o

których mowa w art. 99 ust. 1, 2 lub 3, w których nie wykazał sprzedaży lub

nabycia towarów lub usług z kwotami podatku do odliczenia, lub

4) wystawiał faktury lub faktury korygujące, dokumentujące czynności, które nie

zostały dokonane, lub

5) prowadząc działalność gospodarczą wiedział lub miał uzasadnione podstawy

do tego, aby przypuszczać, że dostawcy lub nabywcy biorący udział pośrednio

lub bezpośrednio w dostawie tego samego towaru lub usługi uczestniczą w

nierzetelnym rozliczaniu podatku w celu odniesienia korzyści majątkowej

– z zastrzeżeniem ust. 9b–9f.

9b. Jeżeli podatnik, o którym mowa w ust. 9a pkt 1, w okresie zawieszenia

działalności gospodarczej będzie wykonywał czynności, o których mowa w art. 5

ust. 1, jest on obowiązany przed dniem:

1) zawieszenia działalności gospodarczej albo

2) rozpoczęcia wykonywania takich czynności w okresie zawieszenia

działalności gospodarczej

– zawiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego, wskazując okres,

w którym będzie wykonywał te czynności.

9c. W przypadku złożenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 9b,

naczelnik urzędu skarbowego nie wykreśla podatnika z rejestru albo przywraca

zarejestrowanie podatnika jako podatnika VAT na okres wskazany w

zawiadomieniu. Jeżeli okres wskazany w zawiadomieniu jest krótszy od okresu

zawieszenia działalności gospodarczej, przepis ust. 9a pkt 1 stosuje się

odpowiednio.

9d. Przepis ust. 9a pkt 2 nie ma zastosowania, w przypadku gdy w wyniku

wezwania przez właściwego dla podatnika naczelnika urzędu skarbowego podatnik

udowodni, że prowadzi opodatkowaną działalność gospodarczą oraz złoży

niezwłocznie brakujące deklaracje.

9e. Przepis ust. 9a pkt 3 nie ma zastosowania, w przypadku gdy niewykazanie

sprzedaży lub nabycia towarów lub usług z kwotami podatku do odliczenia

wynikało, zgodnie z wyjaśnieniami podatnika, ze specyfiki prowadzonej

działalności gospodarczej.

20.09.2018

©Telksinoe s. 181/353

9f. Przepis ust. 9a pkt 4 nie ma zastosowania, w przypadku gdy wystawienie

faktury lub faktury korygującej było wynikiem pomyłki lub nastąpiło bez wiedzy

podatnika.

9g. Podatnik, o którym mowa w ust. 9a pkt 1, zostaje zarejestrowany bez

konieczności składania zgłoszenia rejestracyjnego ponownie jako podatnik VAT z

dniem wznowienia wykonywania działalności gospodarczej, ze statusem takim,

jaki posiadał przed dniem zawieszenia tej działalności.

9h. Naczelnik urzędu skarbowego przywraca zarejestrowanie podatnika,

o którym mowa w ust. 9 pkt 1–4 i ust. 9a pkt 2, jako podatnika VAT czynnego bez

konieczności składania zgłoszenia rejestracyjnego, jeżeli podatnik udowodni, że

prowadzi opodatkowaną działalność gospodarczą oraz, w przypadku niezłożenia

deklaracji pomimo takiego obowiązku, niezwłocznie złoży brakujące deklaracje.

9i. Naczelnik urzędu skarbowego przywraca zarejestrowanie podatnika, o

którym mowa w ust. 9a pkt 4, bez konieczności składania zgłoszenia

rejestracyjnego, jako podatnika VAT ze statusem takim, jaki posiadał przed dniem

wykreślenia, jeżeli podatnik wykaże, że prowadzi działalność gospodarczą, a

wystawienie faktury lub faktury korygującej, o których mowa w ust. 9a pkt 4, było

wynikiem pomyłki lub nastąpiło bez wiedzy podatnika.

9j. Naczelnik urzędu skarbowego prz ywraca zarejestrowanie podatnika,

o którym mowa w ust. 9 pkt 5, jako podatnika VAT czynnego bez konieczności

składania zgłoszenia rejestracyjnego, jeżeli podatnik udowodni, że prowadzone

przez niego działania nie są realizowane z zamiarem, o którym mowa

w ust. 9 pkt 5, albo wyjdą na jaw inne okoliczności lub dowody, z których wynikał

brak tego zamiaru.

10. Podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, u których następnie

sprzedaż została zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub którzy

następnie zgłosili, że będą wykonywać wyłącznie czynności zwolnione od podatku

na podstawie art. 43, pozostają w rejestrze jako podatnicy VAT zwolnieni.

10a. Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio, jeżeli w składanych przez 6

kolejnych miesięcy lub 2 kolejne kwartały deklaracjach, o których mowa w art. 99

ust. 1, 2 lub 3, podatnik wykazał wyłącznie sprzedaż zwolnioną od podatku.

10b. Przepisu ust. 10 nie stosuje się, jeżeli ze złożonych wyjaśnień w związku

z okolicznościami wskazanymi w ust. 10a wynika, że brak wykazanej w

20.09.2018

©Telksinoe s. 182/353

deklaracjach sprzedaży innej niż zwolniona od podatku związany jest ze specyfiką

prowadzonej działalności gospodarczej, a nie z zaprzestaniem wykonywania

sprzedaży innej niż zwolniona od podatku.

10c. Naczelnik urzędu skarbowego przywraca zarejestrowanie podatnika jako

podatnika VAT czynnego, bez konieczności składania zgłoszenia rejestracyjnego,

jeżeli podatnik wykaże, że brak wykazanej w deklaracjach sprzedaży innej niż

zwolniona od podatku związany jest ze specyfiką prowadzonej działalności

gospodarczej, a nie z zaprzestaniem wykonywania sprzedaży innej niż zwolniona

od podatku.

11. (uchylony)

12. Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik

jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni,

licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy

przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem

aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach

ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2017 r. poz. 869).

Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje

zmianę właściwości organu podatkowego.

<12a. W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1a, Dodany ust. 12a

w art. 96 wejdzie

obowiązki określone w ust. 5 i 12 wykonuje zarządca sukcesyjny. W okresie od w życie z dn.

otwarcia spadku do dnia ustanowienia zarządu sukcesyjnego albo wygaśnięcia 25.11.2018 r. (Dz.

U. z 2018 r. poz.

uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, a także w okresie od dnia, 1629).

w którym zarządca sukcesyjny przestał pełnić tę funkcję, do dnia powołania

kolejnego zarządcy sukcesyjnego albo wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego

obowiązek aktualizowania danych za przedsiębiorstwo w spadku wykonują

osoby, o których mowa w art. 14 ustawy o zarządzie sukcesyjnym, dokonujące

czynności, o których mowa w art. 13 tej ustawy.>

13. Na wniosek zainteresowanego naczelnik urzędu skarbowego jest

obowiązany potwierdzić, czy podatnik jest zarejestrowany jako podatnik VAT

czynny lub zwolniony. Zainteresowanym może być zarówno sam podatnik, jak

i osoba trzecia mająca interes prawny w złożeniu wniosku.

14. Na wniosek podatnika świadczącego usługi międzynarodowego przewozu

drogowego, polegającego na okazjonalnym przewozie osób autobusami

20.09.2018

©Telksinoe s. 183/353

zarejestrowanymi na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium

kraju, posiadającego siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce

prowadzenia działalności gospodarczej, z którego świadczy te usługi, na terytorium

państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w przypadku braku takiej

siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności

gospodarczej posiadającego stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce

pobytu na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju,

naczelnik urzędu skarbowego jest obowiązany do wydania kopii potwierdzenia

zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego w liczbie wskazanej we

wniosku.

Art. 96a. W przypadku świadczenia usług międzynarodowego przewozu

drogowego, polegającego na okazjonalnym przewozie osób autobusami

zarejestrowanymi na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium

kraju, przez podatników posiadających siedzibę działalności gospodarczej lub stałe

miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego świadczą te usługi, na

terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w przypadku

braku takiej siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia

działalności gospodarczej posiadających stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe

miejsce pobytu na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju,

kierujący pojazdem w trakcie wykonywania tych przewozów na terytorium kraju

jest obowiązany do:

1) posiadania potwierdzenia zarejestrowania tego podatnika jako podatnika VAT

czynnego lub kopii takiego potwierdzenia, o której mowa w art. 96 ust. 14 –

w przypadku obowiązku złożenia przez podatnika zgłoszenia rejestracyjnego,

o którym mowa w art. 96 ust. 1, albo

2) posiadania wydruku potwierdzenia, o którym mowa w art. 134a ust. 4 –

w przypadku złożenia przez podatnika zgłoszenia, o którym mowa

w art. 134a ust. 1.

Art. 96b. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej prowadzi w postaci

elektronicznej wykazy podmiotów:

20.09.2018

©Telksinoe s. 184/353

1) w odniesieniu do których naczelnik urzędu skarbowego nie dokonał rejestracji

albo które zostały wykreślone przez naczelnika urzędu skarbowego z rejestru

jako podatnicy VAT zgodnie z art. 96 ust. 9 albo 9a;

2) których rejestracja jako podatników VAT została przywrócona na podstawie

art. 96 ust. 9h–9j.

2. Wykazy są udostępniane w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie

podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów

publicznych w sposób umożliwiający sprawdzenie, czy podmiot znajduje się

w wykazie.

3. Wykazy zawierają następujące dane podmiotów, o których mowa w ust. 1:

1) firmę (nazwę) lub imię i nazwisko;

2) numer, za pomocą którego podmiot został zidentyfikowany na potrzeby

podatku, jeżeli taki numer został przyznany;

3) numer identyfikacyjny REGON, o ile został nadany;

4) numer PESEL, o ile podmiot posiada;

5) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile został nadany;

6) adres siedziby – w przypadku podmiotu niebędącego osobą fizyczną;

7) adres głównego miejsca prowadzenia działalności albo adres rejestracyj ny,

w przypadku braku adresu głównego miejsca prowadzenia działalności –

w odniesieniu do osoby fizycznej;

8) imiona i nazwiska osób wchodzących w skład organu uprawnionego do

reprezentowania podmiotu oraz ich numery identyfikacji podatkowej lub

numery PESEL;

9) imiona i nazwiska prokurentów oraz ich numery identyfikacji podatkowej lub

numery PESEL;

10) imię i nazwisko lub firmę (nazwę) wspólnika oraz jego numer identyfikacji

podatkowej lub numer PESEL;

11) daty rejestracji, odmowy rejestracji albo wykreślenia z rejestru oraz

przywrócenia zarejestrowania jako podatnika VAT;

12) podstawę prawną rejestracji, odmowy rejestracji albo wykreślenia z rejestru

oraz przywrócenia zarejestrowania jako podatnika VAT.

20.09.2018

©Telksinoe s. 185/353

3a. Wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zawiera dodatkowo daty

wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT na podstawie art. 96 ust. 6?

8.

4. Wykazy w zakresie dotyczącym podmiotów, o których mowa

w art. 96 ust. 9a pkt 1, nie zawierają danych, o których mowa w ust. 3 pkt 4.

5. Podanie do publicznej wiadomości wykazów nie narusza przepisów

o tajemnicy skarbowej.

6. Szef Krajowej Administracji Skarbowej wykreśla podmiot z wykazu,

o którym mowa w ust. 1 pkt 1, w przypadku:

1) dokonania przez naczelnika urzędu skarbowego rejestracji tego podmiotu jako

podatnika VAT, w tym na podstawie art. 96 ust. 9g;

2) gdy rejestracja tego podmiotu jako podatnika VAT została przywrócona na

podstawie art. 96 ust. 9c, 9h–9j i 10c.

6a. Szef Krajowej Administracji Skarbowej wykreśla podmiot z wykazu,

o którym mowa w ust. 1 pkt 2, w przypadku wykreślenia przez naczelnika urzędu

skarbowego podmiotu z rejestru jako podatnika VAT zgodnie z art. 96 ust. 9 albo

9a.

7. Szef Krajowej Administracji Skarbowej wykreśla podmiot z wykazu po

upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym podmiot został

umieszczony w wykazie.

Art. 97. 1. Podatnicy, o których mowa w art. 15, podlegający obowiązkowi

zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania

pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego

wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego

w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia

wykonywania tych czynności.

2. Przepis ust. 1 stosuje się również do podatników w rozumieniu

art. 15 innych niż wymienieni w ust. 1 i osób prawnych niebędących podatnikami

w rozumieniu art. 15, u których wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów przekroczyła kwotę, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, oraz tych, którzy

zamierzają skorzystać z możliwości określonej w art. 10 ust. 6.

3. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio również do podatników, o których

mowa w art. 15, innych niż wymienieni w ust. 1 i 2, którzy:

20.09.2018

©Telksinoe s. 186/353

1) nabywają usługi, do których stosuje się art. 28b, jeżeli usługi te stanowiłyby

u nich import usług;

2) świadczą usługi, do których stosuje się art. 100 ust. 1 pkt 4, dla podatników

podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi

podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej.

3a. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, którzy ustanowili

przedstawiciela podatkowego, o którym mowa w art. 18d ust. 1.

4. Naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podmiot, który dokonał

zawiadomienia zgodnie z ust. 1, jako podatnika VAT UE.

5. (uchylony)

6. (uchylony)

7. (uchylony)

8. (uchylony)

9. Naczelnik urzędu skarbowego potwierdza zarejestrowanie podmiotu,

o którym mowa w ust. 1–3, jako podatnika VAT UE.

10. Podmioty, o których mowa w ust. 1–3, zarejestrowane jako podatnicy

VAT UE, które uzyskały potwierdzenie zgodnie z ust. 9, podając numer, pod

którym są zidentyfikowane na potrzeby podatku, przy:

1) dokonywaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,

2) dokonywaniu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

3) świadczeniu usług, do których stosuje się art. 100 ust. 1 pkt 4, dla podatników

podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi

podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,

4) nabywaniu usług, do których stosuje się art. 28b, dla których są podatnikami

z tytułu importu usług

– są obowiązane do posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej

poprzedzonym kodem PL.

11. (uchylony)

12. (uchylony)

13. W przypadku zaprzestania przez podmiot zarejestrowany jako podatnik

VAT UE wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1 i 3, podmiot ten jest

obowiązany na piśmie zgłosić ten fakt naczelnikowi urzędu skarbowego przez

20.09.2018

©Telksinoe s. 187/353

aktualizację zgłoszenia rejestracyjnego; zgłoszenie składa się w terminie 15 dni,

licząc od dnia zaistnienia tej okoliczności.

14. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 13, stanowi dla naczelnika urzędu

skarbowego podstawę do wykreślenia podmiotu z rejestru jako podatnika VAT UE.

15. W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 1–3, złoży za 3 kolejne

miesiące lub kwartał deklaracje, o których mowa w art. 99 ust. 1, 2 lub 3, w których

nie wykazał sprzedaży lub nabycia towarów lub usług z kwotami podatku do

odliczenia, naczelnik urzędu skarbowego wykreśla z urzędu ten podmiot z rejestru

jako podatnika VAT UE i powiadamia go o wykreśleniu.

15a. Przepis ust. 15 stosuje się odpowiednio, gdy podmiot, o którym mowa w

ust. 1–3, przez okres 3 kolejnych miesięcy nie składał informacji

podsumowujących, o których mowa w art. 100, pomimo istnienia takiego