Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/152

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2017 r.

poz. 1201, 1475, 1954, 2491,

z 2018 poz. 138, 398, 1000, 1009, 1104.

U S T A W A

z dnia 17 czerwca 1966 r. r.

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji 1)

DZIAŁ I

Przepisy ogólne

Rozdział 1

Zasady ogólne

Art. 1. Ustawa określa:

1) sposób postępowania wierzycieli w przypadkach uchylania się zobowiązanych

od wykonania ciążących na nich obowiązków, o których mowa w art. 2;

2) prowadzone przez organy egzekucyjne postępowanie i stosowane przez nie

środki przymusu służące doprowadzeniu do wykonania lub zabezpieczenia

wykonania obowiązków, o których mowa w art. 2;

3) (uchylony)

4) zasady i sposób prowadzenia Rejestru Należności Publicznoprawnych oraz

udostępniania danych z tego rejestru.

Art. 1a. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) biegłym skarbowym – rozumie się przez to rzeczoznawcę w określonej

dziedzinie, uprawnionego do wyceny majątku zobowiązanego i wpisanego na

listę biegłych skarbowych prowadzoną przez izbę administracji skarbowej;

1a) centralnym biurze łącznikowym – rozumie się przez to jednostkę organizacyjną,

o której mowa w art. 9 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw

Wspólnot Europejskich:

1) dyrektywy 2001/44/WE z dnia 15 czerwca 2001 r. zmieniającej dyrektywę 76/308/EW G

w sprawie wzajemnej pomocy przy windykacji roszczeń wynikających z czynności

stanowiących część systemu finansowania Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji

Rolnej oraz opłat rolnych i ceł oraz w odniesieniu do podatku od wartości dodanej i podatków

akcyzowych (Dz. Urz. WE L 175 z 28.06.2001);

2) dyrektywy 2002/94/WE z dnia 9 grudnia 2002 r. ustalającej szczegółowe zasady wykonania

niektórych przepisów dyrektywy 76/308/EWG w sprawie wzajemnej pomocy przy windykacji

roszczeń dotyczących niektórych opłat, ceł, podatków i innych środków (Dz. Urz. WE L 337

z 13.12.2002).

Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie –

z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej – dotyczą

ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – wydanie specjalne.

25.06.2018

©Telksinoe s. 2/152

pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności

pieniężnych (Dz. U. poz. 1289, z 2015 r. poz. 211 oraz z 2016 r. poz. 1948),

zwanej dalej „ustawą o wzajemnej pomocy”;

2) czynności egzekucyjnej – rozumie się przez to wszelkie podejmowane przez

organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania

środka egzekucyjnego;

3) dłużniku zajętej wierzytelności – rozumie się przez to dłużnika zobowiązanego,

jak również bank, pracodawcę, podmiot prowadzący działalność maklerską,

trasata oraz inne podmioty realizujące, na wezwanie organu egzekucyjnego,

zajęcie wierzytelności lub innego prawa majątkowego zobowiązanego;

3a) dokumencie zabezpieczenia – rozumie się przez to dokument, o którym mowa

w art. 3 pkt 1 ustawy o wzajemnej pomocy;

4) egzekutorze – rozumie się przez to pracownika obsługującego organ

egzekucyjny, uprawnionego do dokonywania czynności egzekucyjnych;

4a) (uchylony)

4b) (uchylony)

4c) jednolitym tytule wykonawczym – rozumie się przez to dokument państwa

członkowskiego, o którym mowa w art. 3 pkt 4 ustawy o wzajemnej pomocy;

5) nieruchomości – rozumie się przez to również:

a) spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,

b) spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,

c) prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, w tym także

prawo do lokalu mieszkalnego w domu budowanym przez spółdzielnię

mieszkaniową w celu przeniesienia jego własności na członka spółdzielni;

5a) (uchylony)

6) opłacie komorniczej – rozumie się przez to opłatę wynoszącą 5% kwot

przekazanych wierzycielowi przez organ egzekucyjny lub przekazanych

wierzycielowi przez zobowiązanego w wyniku zastosowania środków

egzekucyjnych;

7) organie egzekucyjnym – rozumie się przez to organ uprawniony do stosowania

w całości lub w części określonych w ustawie środków służących

doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków

o charakterze pieniężnym lub obowiązków o charakterze niepieniężnym oraz

zabezpieczania wykonania tych obowiązków;

25.06.2018

©Telksinoe s. 3/152

8) organie rekwizycyjnym – rozumie się przez to organ egzekucyjny o tej samej

właściwości rzeczowej co organ egzekucyjny prowadzący egzekucję, któremu

organ egzekucyjny zlecił wykonanie czynności egzekucyjnych;

8a) (uchylony)

8b) (uchylony)

8c) państwie członkowskim – rozumie się przez to państwo będące członkiem Unii

Europejskiej inne niż Rzeczpospolita Polska;

8d) państwie trzecim – rozumie się przez to państwo niebędące członkiem Unii

Europejskiej;

9) poborcy skarbowym – rozumie się przez to pracownika obsługującego organ

egzekucyjny, uprawnionego do dokon ywania czynności egzekucyjnych

w egzekucji obowiązku o charakterze pieniężnym;

9a) (uchylony)

9b) (uchylony)

9c) (uchylony)

10) pracodawcy – rozumie się przez to podmioty wypłacające wynagrodzenia,

o których mowa w pkt 17;

11) składkach na ubezpieczenie społeczne – rozumie się przez to również składki na

ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy oraz na Fundusz Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych;

12) środku egzekucyjnym – rozumie się przez to:

a) w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych,

egzekucję:

– z pieniędzy,

– z wynagrodzenia za pracę,

– ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia

społecznego, a także z renty socjalnej,

– z rachunków bankowych,

– z innych wierzytelności pieniężnych,

– z praw z instrumentów finansowych w rozumieniu przepisów o obrocie

instrumentami finansowymi, zapisanych na rachunku papierów

wartościowych lub innym rachunku, oraz z wierzytelności z rachunku

pieniężnego służącego do obsługi takich rachunków,

– z papierów wartościowych niezapisanych na rachunku papierów

wartościowych,

25.06.2018

©Telksinoe s. 4/152

– z weksla,

– z autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych oraz z praw

własności przemysłowej,

– z udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością,

– z pozostałych praw majątkowych,

– z ruchomości,

– z nieruchomości,

b) w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym obowiązków o charakterze

niepieniężnym:

– grzywnę w celu przymuszenia,

– wykonanie zastępcze,

– odebranie rzeczy ruchomej,

– odebranie nieruchomości, opróżnienie lokali i innych pomieszczeń,

– przymus bezpośredni;

13) wierzycielu – rozumie się przez to podmiot uprawniony do żądania wykonania

obowiązku lub jego zabezpieczenia w administracyjnym postępowaniu

egzekucyjnym lub zabezpieczającym;

14) właściwym organie jednostki samorządu terytorialnego – rozumie się przez to

odpowiednio wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę lub marszałka

województwa;

15) wstrzymaniu czynności egzekucyjnych – rozumie się przez to wstrzymanie

wykonania wszystkich lub części zastosowanych środków egzekucyjnych, które

nie powoduje uchylenia dokonanych czynności egzekucyjn ych;

16) wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego – rozumie się przez to wstrzymanie

wykonania zastosowanych środków egzekucyjnych, które nie powoduje

uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych, oraz niepodejmowanie

nowych środków egzekucyjnych;

17) wynagrodzeniu – rozumie się przez to wynagrodzenia oraz niewyłączone spod

egzekucji inne świadczenia pieniężne związane z pracą lub funkcją wykonywaną

przez zobowiązanego na podstawie stosunku pracy oraz innej podstawie, jeżeli

z tego tytułu zobowiązany otrzymuje okresowe świadczenia pieniężne;

17a) zagranicznym tytule wykonawczym – rozumie się przez to dokument określony

w przepisach ustawy o wzajemnej pomocy;

18) zajęciu egzekucyjnym – rozumie się przez to czynność organu egzekucyjnego,

w wyniku której organ egzekucyjny nabywa prawo rozporządzania składnikiem

25.06.2018

©Telksinoe s. 5/152

majątkowym zobowiązanego w zakresie niezbędnym do wykonania obowiązku

objętego tytułem wykonawczym;

19) zajęciu zabezpieczającym – rozumie się przez to czynność organu

egzekucyjnego, w wyniku której organ egzekucyjny nabywa prawo

rozporządzania składnikiem majątkowym zobowiązanego w zakresie

niezbędnym do zabezpieczenia wykonania przez niego obowiązku objętego

dokumentem stanowiącym podstawę zabezpieczenia, ale która nie prowadzi do

przymusowego wykonania obowiązku;

20) zobowiązanym – rozumie się przez to osobę prawną albo jednostkę

organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej albo osobę fizyczną, która nie

wykonała w terminie obowiązku o charakterze pieniężnym lub obowiązku

o charakterze niepieniężnym, a w postępowaniu zabezpieczającym – również

osobę lub jednostkę, której zobowiązanie nie jest wymagalne albo jej obowiązek

nie został ustalony lub określony, ale zachodzi obawa, że brak zabezpieczenia

mógłby utrudnić lub udaremnić skuteczne przeprowadzenie egzekucji, a odrębne

przepisy na to zezwalają;

21) zwolnieniu spod egzekucji – rozumie się przez to niepodejmowanie lub

odstąpienie od egzekucji z całości lub części składników majątkowych

zobowiązanego.

Art. 2. § 1. Egzekucji administracyjnej podlegają następujące obowiązki:

1) podatki, opłaty i inne należności, do których stosuje się przepisy działu III

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz.

201, 648, 768 i 935);

1a) niepodatkowe należności budżetowe, do których stosuje się przepisy ustawy

z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1870,

z późn. zm.2));

1b) należności z tytułu przychodów z prywatyzacji;

2) grzywny i kary pieniężne wymierzane przez organy administracji publicznej;

3) należności pieniężne, inne niż wymienione w pkt 1 i 2, jeżeli pozostają we

właściwości rzeczowej organów administracji publicznej;

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948,

1984 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 60, 191, 659, 933, 935 i 1089.

25.06.2018

©Telksinoe s. 6/152

4) należności przypadające od jednostek budżetowych, wynikające z zastosowania

wzajemnego potrącenia zobowiązań podatkowych z zobowiązaniami tych

jednostek;

5) należności pieniężne przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie

innych ustaw;

6) wpłaty na rzecz funduszy celowych utworzonych na podstawie odrębnych

przepisów;

7) należności pieniężne z tytułu składek do Funduszu Żeglugi Śródlądowej oraz

składek specjalnych do Funduszu Rezerwowego;

8) należności pieniężne państwa członkowskiego wynikające z tytułu:

a) podatków i należności celnych pobieranych przez to państwo lub w jego

imieniu, przez jego jednostki podziału terytorialnego lub administracyjnego,

w tym organy lokalne, lub w imieniu tych jednostek lub organów, a także

w imieniu Unii Europejskiej,

b) refundacji, interwencji i innych środków stanowiących część całkowitego

lub częściowego systemu finansowania Europejskiego Funduszu

Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolniczego

Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), w tym kwot należnych

w związku z tymi działaniami,

c) opłat i innych należności pieniężnych przewidzianych w ramach wspólnej

organizacji rynku Unii Europejskiej dla sektora cukru,

d) kar, grzywien, opłat i dopłat administracyjnych związanych

z należnościami pieniężnymi, o których mowa w lit. a–c, nałożonych przez

organy właściwe do pobierania podatków i należności celnych lub właściwe

do prowadzenia postępowań administracyjnych dotyczących podatków

i należności celnych lub potwierdzonych przez organy administracyjne lub

sądowe na wniosek organów właściwych w sprawie podatków i należności

celnych,

e) opłat za zaświadczenia i podobne do zaświadczeń dokumenty wydane

w postępowaniach administracyjnych w sprawie należności pieniężnych,

o których mowa w lit. a,

f) odsetek i kosztów związanych z należnościami pieniężnymi, o których

mowa w lit. a–e, w związku z którymi możliwe jest zwrócenie się

o wzajemną pomoc na podstawie ustawy o wzajemnej pomocy,

25.06.2018

©Telksinoe s. 7/152

g) administracyjnych kar pieniężnych lub grzywien administracyjnych

nałożonych na pracodawcę delegującego pracownika z terytorium RP w

związku z naruszeniem przepisów dotyczących delegowania pracowników

w ramach świadczenia usług;

9) należności pieniężne przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie

ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita

Polska;

10) obowiązki o charakterze niepieniężnym pozostające we właściwości organów

administracji rządowej i samorządu terytorialnego lub przekazane do egzekucji

administracyjnej na podstawie przepisu szczególnego;

11) obowiązki z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wypłaty należnego

wynagrodzenia za pracę, a także innego świadczenia przysługującego

pracownikowi, nakładane w drodze decyzji organów Państwowej Inspekcji

Pracy;

12) obowiązki z zakresu ochrony danych osobowych, nakładane w drodze decyzji

Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.

§ 2. W zakresie nieuregulowanym odrębnymi przepisami, należności, o których

mowa w § 1, podlegają zabezpieczeniu w trybie i na zasadach określonych w dziale

IV.

§ 3. Poddanie obowiązku egzekucji administracyjnej nie przesądza o wyłączeniu

sporu co do jego istnienia lub wysokości przed sądem powszechnym, jeżeli

z charakteru obowiązku wynika, że do rozpoznania takiego sporu właściwy jest ten

sąd.

Art. 3. § 1. Egzekucję administracyjną stosuje się do obowiązków określonych

w art. 2, gdy wynikają one z decyzji lub postanowień właściwych organów, albo –

w zakresie administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego –

bezpośrednio z przepisu prawa, chyba że przepis szczególny zastrzega dla tych

obowiązków tryb egzekucji sądowej.

§ 1a. Egzekucję administracyjną stosuje się również do należności pieniężnych,

o których mowa w art. 2 § 1 pkt 5, wynikających z tytułów wykonawczych

wystawionych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych na

podstawie art. 44 ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach

udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1052 i 1854 oraz z 2016 r. poz. 2260), zwanej dalej „ustawą o poręczeniach

i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa”, oraz na podstawie art. 16 ustawy

25.06.2018

©Telksinoes. 8/152

z dnia 12 lutego 2009 r. o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom

finansowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1436), zwanej dalej „ustawą o udzielaniu przez

Skarb Państwa wsparcia instytucjom finansowym”.

§ 2. (uchylony)

Art. 3a. § 1. W zakresie zobowiązań powstałych w przypadkach określonych w

art. 8 i art. 21 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa,

długów celnych powstałych w przypadkach określonych w art. 77 ust. 1 oraz art. 81

ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9

października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z

10.10.2013, str. 1, z późn. zm.3)), podatków wykazanych w zgłoszeniu celnym, składek

na ubezpieczenie społeczne, opłat paliwowych, o których mowa w ustawie z dnia 27

października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym

(Dz. U. z 2017 r. poz. 1057), dopłat, o których mowa w ustawie z dnia 19 listopada

2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 471, 1948 i 2260 oraz z 2017 r.

poz. 88, 379 i 1089), a także opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o

których mowa w art. 6h ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i

porządku w gminach (Dz. U. z 2016 r. poz. 250, 1020, 1250 i 1920), stosuje się

również egzekucję administracyjną, jeżeli wynikają one odpowiednio:

1) z deklaracji lub zeznania złożonego przez podatnika lub płatnika;

2) ze zgłoszenia celnego złożonego przez zobowiązanego;

3) z deklaracji rozliczeniowej złożonej przez płatnika składek na ubezpieczenie

społeczne;

4) z informacji o opłacie paliwowej;

5) z informacji o dopłatach;

6) z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi;

7) z rozliczenia zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia

delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w

odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów

unijnego kodeksu celnego (Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 1, z późn. zm.4)).

Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 287 z 29.10.2013, str.

90.

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 69 z 15.03.2016, str. 1,

Dz. Urz. UE L 87 z 02.04.2016, str. 35 oraz Dz. Urz. UE L 111 z 27.04.2016, str. 1.

25.06.2018

©Telksinoe s. 9/152

§ 2. W przypadkach, o których mowa w § 1, stosuje się egzekucję

administracyjną, jeżeli:

1) w deklaracji, w zeznaniu, w zgłoszeniu celnym, w deklaracji rozliczeniowej, w

informacji o opłacie paliwowej, w informacji o dopłatach, w deklaracji o

wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub rozliczeniu

zamknięcia zostało zamieszczone pouczenie, że stanowią one podstawę do

wystawienia tytułu wykonawczego;

2) wierzyciel przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego przesłał

zobowiązanemu upomnienie, o którym mowa w art. 15 § 1.

Art. 4. Do obowiązków, które wynikają z decyzji, postanowień lub innych

orzeczeń niż określone w art. 3 i art. 3a, stosuje się egzekucję administracyjną tylko

wówczas, gdy odrębne ustawy tak stanowią.

Art. 5. § 1. Uprawnionym do żądania wykonania w drodze egzekucji

administracyjnej obowiązków określonych w art. 2 jest:

1) w odniesieniu do obowiązków wynikających z decyzji lub postanowień organów

administracji rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego –

właściwy do orzekania organ I instancji, z zastrzeżeniem pkt 4;

2) dla obowiązków wynikających z orzeczeń sądów lub innych organów albo

bezpośrednio z przepisów prawa – organ lub instytucja bezpośrednio

zainteresowana w wykonaniu przez zobowiązanego obowiązku albo powołana

do czuwania nad wykonaniem obowiązku, a w przypadku braku takiej jednostki

lub jej bezczynności – podmiot, na którego rzecz wydane zostało orzeczenie lub

którego interesy prawne zostały naruszone w wyniku niewykonania obowiązku;

3) dla obowiązków wynikających z tytułów wykonawczych wystawionych przez

ministra właściwego do spraw finansów publicznych na podstawie art. 44 ustawy

o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz

art. 16 ustawy o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom

finansowym – minister właściwy do spraw finansów publicznych;

4) w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez naczelnika

urzędu celno-skarbowego decyzji, postanowień lub mandatów karnych, z

przyjętych przez naczelnika urzędu celno-skarbowego zgłoszeń celnych,

deklaracji, informacji o opłacie paliwowej albo rozliczeń zamknięcia – właściwy

naczelnik urzędu skarbowego;

25.06.2018

©Telksinoe s. 10/152

4a) w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez Szefa Krajowej

Administracji Skarbowej decyzji lub postanowień – naczelnik urzędu

skarbowego właściwy według adresu siedziby Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej;

4b) w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez dyrektora izby

administracji skarbowej decyzji lub postanowień – naczelnik urzędu skarbowego

właściwy według adresu siedziby dyrektora izby administracji skarbowej;

5) w odniesieniu do grzywien nałożonych w drodze mandatu karnego

w postępowaniu w sprawach o wykroczenia, stanowiących dochód budżetu

państwa, z wyłączeniem grzywien nakładanych przez organy Inspekcji

Transportu Drogowego – właściwy naczelnik urzędu skarbowego.

§ 2. Uprawnione do żądania wykonania, w drodze egzekucji administracyjnej,

obowiązków, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a–f i pkt 9, jest również państwo

członkowskie lub państwo trzecie.

§ 2a. Uprawniona do żądania wykonania, w drodze egzekucji administracyjnej,

obowiązków, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, jest Państwowa Inspekcja Pracy.

§ 3. W postępowaniu egzekucyjnym wszczętym na wniosek państwa

członkowskiego lub państwa trzeciego nie stosuje się przepisów regulujących prawa

i obowiązki wierzyciela, chyba że ratyfikowana umowa międzynarodowa, której

stroną jest Rzeczpospolita Polska, lub przepisy ustawy stanowią inaczej.

§ 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, obowiązki pozostające we właściwości naczelnika urzędu

skarbowego uprawnionego do żądania ich wykonania w drodze egzekucji

administracyjnej oraz właściwość miejscową tego naczelnika urzędu skarbowego,

uwzględniając potrzebę sprawnego wykonywania tych zadań.

Art. 6. § 1. W razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku

wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków

egzekucyjnych.

§ 1a. Na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa

w § 1, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został

naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu

wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego

stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie.

25.06.2018

©Telksinoe s. 11/152

§ 1b. Przed podjęciem czynności zmierzających do zastosowania środków

egzekucyjnych wierzyciel może podejmować działania informacyjne wobec

zobowiązanego zmierzające do dobrowolnego wykonania przez niego obowiązku.

§ 1c. Wierzyciel może odstąpić od czynności zmierzających do zastosowania

środków egzekucyjnych, jeżeli nie upłynęło 12 miesięcy od dnia wydania

postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z przyczyny określonej

w art. 59 § 2, wydanego w sprawie prowadzonej na wniosek tego wierzyciela, na

podstawie tytułu wykonawczego obejmującego inne należności pieniężne

zobowiązanego, chyba że ujawniony zostanie majątek lub źródło dochodu

zobowiązanego przewyższające kwotę wydatków egzekucyjnych.

§ 1d. W przypadku, o którym mowa w § 1c, wierzyciel przed wszczęciem

postępowania w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej wzywa

zobowiązanego do złożenia oświadczenia o posiadanym majątku lub źródłach

dochodu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku gdy w wyniku

wezwania nie zostanie złożone oświadczenie lub w złożonym oświadczeniu nie

zostanie wykazany majątek lub źródła dochodu zobowiązanego przewyższające kwotę

wydatków egzekucyjnych, z którego możliwe jest prowadzenie egzekucji

administracyjnej, za dzień odstąpienia przyjmuje się dzień doręczenia tego wezwania.

Przepis art. 61 stosuje się odpowiednio.

§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia:

1) formy działań informacyjnych, o których mowa w § 1b, przypadki, w których

mogą być te działania podejmowane, oraz sposób ich ewidencjonowania, mając

na względzie zapewnienie efektywności tych działań;

2) elementy, jakie powinno zawierać wezwanie do złożenia oświadczenia oraz

oświadczenie, o których mowa w § 1d, mając na względzie zapewnienie

jednolitego i efektywnego działania wierzycieli;

3) tryb postępowania wierzycieli należności pieniężnych przy podejmowaniu

czynności, o których mowa w § 1, mając na względzie zapewnienie

terminowości i prawidłowości przesyłania zobowiązanemu upomnienia,

o którym mowa w art. 15 § 1, a także kierowania do organu egzekucyjnego

wniosków egzekucyjnych i tytułów wykonawczych.

Art. 7. § 1. Organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne przewidziane

w ustawie.

25.06.2018

©Telksinoe s. 12/152

§ 2. Organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą

bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród kilku takich środków – środki

najmniej uciążliwe dla zobowiązanego.

§ 3. Stosowanie środka egzekucyjnego jest niedopuszczalne, gdy egzekwowany

obowiązek o charakterze pieniężnym lub niepieniężnym został wykonany albo stał się

bezprzedmiotowy.

Art. 8. § 1. Nie podlegają egzekucji administracyjnej:

1) przedmioty urządzenia domowego, pościel, bielizna i ubranie niezbędne dla

zobowiązanego i będących na jego utrzymaniu członków rodziny, a także

ubranie niezbędne do pełnienia służby lub wykonywania zawodu;

2) zapasy żywności i opału, niezbędne dla zobowiązanego i będących na jego

utrzymaniu członków rodziny na okres 30 dni;

3) jedna krowa lub dwie kozy albo trzy owce, potrzebne do wyżywienia

zobowiązanego i będących na jego utrzymaniu członków rodziny, wraz

z zapasem paszy i ściółki do najbliższych zbiorów;

4) narzędzia i inne przedmioty niezbędne do pracy zarobkowej wykonywanej

osobiście przez zobowiązanego, z wyłączeniem środka transportu, oraz surowce

niezbędne do tej pracy na okres 7 dni;

5) przedmioty niezbędne do pełnienia służby przez zobowiązanego lub do

wykonywania przez niego zawodu;

6) pieniądze w kwocie 760 zł;

7) wkłady oszczędnościowe złożone w bankach na zasadach i w wysokości

określonej przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1988, z późn. zm.5));

8) oszczędności członka kasy złożone w kasie w wysokości określonej przepisami

ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-

-kredytowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1910, z późn. zm.6));

9) dokumenty osobiste, po jednej obrączce zobowiązanego i jego współmałżonka,

wykonanej z metali szlachetnych, ordery i odznaczenia oraz przedmioty

niezbędne zobowiązanemu i członkom jego rodziny do nauki lub wykonywania

praktyk religijnych, a także przedmioty codziennego użytku, które mogą być

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948,

1997 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 85, 724, 768, 791 i 1089.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948 i

1997 oraz z 2017 r. poz. 60, 85, 245, 768 i 1089.

25.06.2018

©Telksinoe s. 13/152

sprzedane znacznie poniżej ich wartości, a które dla zobowiązanego mają

znaczną wartość użytkową;

10) kwoty otrzymane na pokrycie wydatków służbowych, w tym kosztów podróży

i wyjazdów;

11) kwoty otrzymane jako stypendia;

12) (uchylony)

13) rzeczy niezbędne ze względu na ułomność fizyczną zobowiązanego lub

członków jego rodziny;

14) kwoty otrzymane z tytułu obowiązkowych ubezpieczeń majątkowych;

15) środki pochodzące z dotacji przyznanej z budżetu państwa na określone cele

i znajdujące się na wyodrębnionym rachunku bankowym prowadzonym dla

obsługi bankowej dotacji oraz środki pochodzące z programów finansowanych

z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, wypłacone w formie zaliczki, chyba

że wierzytelność egzekwowana powstała w związku z realizacją projektu, na

który środki te były przeznaczone;

16) rzeczy służące w kościołach i innych domach modlitwy do odprawiania

nabożeństwa lub do wykonywania innych praktyk religijnych albo będące

obiektami kultu religijnego, choćby były kosztownościami lub dziełami sztuki;

17) (uchylony)

18) sumy przyznane orzeczeniem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, jeżeli

egzekwowana wierzytelność przysługuje Skarbowi Państwa.

§ 1a. W przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 15, egzekucji nie podlegają

również sumy już wypłacone oraz środki trwałe, wartości niematerialne i prawne

powstałe w ramach realizacji projektu, na który były przeznaczone środki pochodzące

z programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa

w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych,

przez okres jego realizacji wskazany w umowie o dofinansowanie projektu.

§ 2. Za przedmioty niezbędne zobowiązanemu i członkom jego rodziny,

w rozumieniu § 1 pkt 1, nie uważa się w szczególności:

1) mebli stylowych i stylizowanych;

2) telewizorów do odbioru programu w kolorze, chyba że zobowiązany wykaże, że

od roku produkcji telewizora upłynęło więcej niż 5 lat;

3) stereofonicznych radioodbiorników;

4) urządzeń służących do nagrywania lub odtwarzania obrazu lub dźwięku;

25.06.2018

©Telksinoe s. 14/152

5) komputerów i urządzeń peryferyjnych, chyba że są one niezbędne

zobowiązanemu do pracy zarobkowej wykonywanej przez niego osobiście;

6) futer ze skór szlachetnych;

7) dywanów wełnianych i ze skór naturalnych;

8) porcelany, szkła ozdobnego i kryształów;

9) sztućców z metali szlachetnych;

10) dzieł sztuki.

Art. 8a. § 1. Jeżeli zobowiązanym jest rolnik prowadzący gospodarstwo rolne,

egzekucji nie podlegają również:

1) jeden koń wraz z uprzężą, jedna krowa, dwie kozy, jeden tryk i dwie owce, jedna

maciora oraz dziesięć sztuk drobiu;

2) jedna jałówka lub cieliczka w przypadku braku krowy;

3) zapasy paszy i ściółki dla inwentarza, o którym mowa w pkt 1 i 2, aż do

najbliższych zbiorów;

4) jeden pług, jeden zespół bron, jeden kultywator, jeden kierat, jedna sieczkarnia,

jeden wóz, jedne sanie robocze;

5) zboże lub inne ziemiopłody, niezbędne do najbliższych siewów lub najbliższego

sadzenia w gospodarstwie rolnym zobowiązanego;

6) zwierzęta gospodarskie w drugiej połowie okresu ciąży i w okresie odchowu

potomstwa oraz to potomstwo w okresie: źrebaki do 5 miesięcy, cielęta do

4 miesięcy, jagnięta do 3 miesięcy, prosięta do 2 miesięcy i koźlęta do

5 miesięcy;

7) zakontraktowane zwierzęta rzeźne, jeżeli ich waga nie odpowiada warunkom

handlowym albo termin dostawy nie upłynął lub nie upływa w miesiącu

przeprowadzenia egzekucji;

8) jeden ciągnik na 25 ha powierzchni gruntów, nie mniej jednak niż jeden ciągnik

na gospodarstwo rolne, wraz z urządzeniami towarzyszącymi niezbędnymi do

uprawy, pielęgnacji, zbioru i transportu ziemiopłodów;

9) jeden silnik elektryczny;

10) podstawowe maszyny i narzędzia rolnicze w ilości niezbędnej do pracy

w gospodarstwie rolnym zobowiązanego;

11) podstawowy sprzęt techniczny niezbędny do zakończenia cyklu danej

technologii produkcji w gospodarstwie specjalistycznym zobowiązanego;

12) zapasy paliwa i części zamienne niezbędne do normalnej pracy ciągnika

i maszyn rolniczych na okres do zakończenia cyklu produkcyjnego;

25.06.2018

©Telksinoe s. 15/152

13) nawozy oraz środki ochrony roślin w ilości niezbędnej na dany rok gospodarczy

dla gospodarstwa rolnego zobowiązanego;

14) stado użytkowe kur niosek w okresie pierwszych 6 miesięcy nośności;

15) stado podstawowe zwierząt futerkowych oraz zwierzęta futerkowe, co do których

hodowca zawarł umowę kontraktacyjną na dostawę skór z tych zwierząt;

16) zapasy paszy i ściółki dla inwentarza, o którym mowa w pkt 6, 7, 14 i 15, aż do

najbliższych zbiorów;

17) zapasy opału na okres 6 miesięcy;

18) zaliczki kontraktacyjne.

§ 2. Egzekucji nie podlega ponadto nadwyżka inwentarza żywego ponad ilości

określone w § 1, jeżeli naczelnik urzędu skarbowego, po uzgodnieniu z wójtem

(burmistrzem, prezydentem miasta), uzna ją za niezbędną do prowadzenia tego

gospodarstwa rolnego, a dłużnik zobowiąże się do spłacenia egzekwowanej

należności w terminie lub w ratach określonych przez wierzyciela. W przypadku

niedotrzymania przez zobowiązanego warunków spłaty należności podjęte zostaną

dalsze czynności egzekucyjne.

§ 3. W przypadku, o którym mowa w § 2, egzekucji nie podlega także taka ilość

paszy, jaka jest niezbędna do utrzymania inwentarza żywego objętego wyłączeniem.

§ 4. Wyłącza się spod egzekucji zajęte zwierzęta gospodarskie, wpisane do ksiąg

zwierząt zarodowych albo uznane za rozpłodniki odpowiednie do dalszej hodowli,

jeżeli nie mogą być sprzedane osobie, która wykaże, że posiada gospoda rstwo rolne,

w którym istnieją warunki do dalszej hodowli.

§ 5. Wierzytelność pieniężna, przypadająca rolnikowi z tytułu umowy

kontraktacji, może być zajęta egzekucyjnie do wysokości 25% należności za

dostarczony towar bez uwzględnienia ewentualnych potrąconych pożyczek i zaliczek

kontraktacyjnych.

§ 6. Przepis § 5 stosuje się odpowiednio do świadczeń w naturze przypadających

rolnikowi z tytułu umowy kontraktacyjnej.

Art. 9. § 1. Wynagrodzenie ze stosunku pracy podlega egzekucji w zakresie

określonym w przepisach Kodeksu pracy.

§ 11. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do zasiłków dla bezrobotnych,

dodatków aktywizacyjnych, stypendiów oraz dodatków szkoleniowych, wypłacanych

na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do należności członków rolniczych

spółdzielni produkcyjnych i członków ich rodzin z tytułu pracy w spółdzielni oraz

25.06.2018

©Telksinoes. 16/152

wszystkich świadczeń powtarzających się, których celem jest zapewnienie

utrzymania.

§ 3. Przepisu § 1 nie stosuje się do wierzytelności członków rolniczych

spółdzielni produkcyjnych z tytułu udziału w dochodach spółdzielni przypadających

im od wniesionych do spółdzielni wkładów.

§ 4. Dochody wymienione w § 1 i 2 oblicza się wraz ze wszystkimi dodatkami

i wartością świadczeń w naturze, lecz po potrąceniu podatków należnych od tych

dochodów.

Art. 10. § 1. Świadczenia pieniężne przewidziane w przepisach o zaopatrzeniu

emerytalnym podlegają egzekucji w zakresie określonym w tych przepisach.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do emerytur i rent otrzymywanych

z zagranicy, po przeliczeniu ich przez dłużnika zajętej wierzytelności na złote według

kursu banku z dnia wpłacenia do organu egzekucyjnego zajętych kwot.

§ 3. Do egzekucji z rent przysługujących z tytułu wypadku przy pracy lub

choroby zawodowej i z rent zasądzonych przez sąd lub ustalonych umową za utratę

zdolności do pracy albo za śmierć żywiciela lub wypłacanych z dobrowolnego

ubezpieczenia rentowego oraz do egzekucji ze świadczeń pieniężnych,

przysługujących z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa,

stosuje się przepisy o egzekucji ze świadczeń przewidzianych w przepisach o

zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin7).

§ 4. Nie podlegają egzekucji świadczenia alimentacyjne, świadczenia pieniężne

wypłacane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, świadczenia rodzinne,

dodatki rodzinne, pielęgnacyjne, porodowe, dla sierot zupełnych, zasiłki dla

opiekunów, świadczenia z pomocy społecznej, świadczenie wychowawcze oraz

jednorazowe świadczenie, o którym mowa w art. 10 ustawy z dnia 4 listopada 2016 r.

o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem” (Dz. U. poz. 1860).

§ 5. Nie podlegają egzekucji świadczenia, dodatki i inne kwoty, o których mowa

w art. 31 ust. 1, art. 80 ust. 1 i 1a, art. 81, art. 83 ust. 1 i 4, art. 84 pkt 2 i 3 i art. 140

ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy

zastępczej (Dz. U. z 2017 r. poz. 697), oraz środki finansowe na utrzymanie lokalu

mieszkalnego w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego, o których

mowa w art. 83 ust. 2 i art. 84 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu

Obecnie przepisy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, stosownie do

art. 192 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 887, 1948, 2036 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 2, 38 i 715).

25.06.2018

©Telksinoe s. 17/152

rodziny i systemie pieczy zastępczej, w części przysługującej na umieszczone

w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka dzieci i osoby, które osiągnęły

pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej.

Art. 11. (uchylony)

Art. 12. W przypadku gdy w wyniku zbiegu egzekucji administracyjnej

i egzekucji sądowej administracyjny organ egzekucyjny prowadzi obie egzekucje,

przepisy art. 8–10 stosuje się również do należności podlegających egzekucji sądowej,

chyba że określone w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego ograniczenia

egzekucji są mniejsze.

Art. 13. § 1. Organ egzekucyjny, na wniosek zobowiązanego i ze względu na

jego ważny interes, może zwolnić, na czas oznaczony lub nieoznaczony, z egzekucji

w całości lub części określone składniki majątkowe zobowiązanego.

§ 2. Na postanowienie w sprawie zwolnienia z egzekucji składników

majątkowych zobowiązanego służy zobowiązanemu zażalenie.

Art. 14. § 1. Przeciwko osobom, które korzystają z przywilejów i immunitetów

dyplomatycznych i w zakresie przewidzianym przez ustawy, umowy lub powszechnie

ustalone zwyczaje międzynarodowe nie podlegają orzecznictwu organów polskich, nie

może być prowadzona egzekucja administracyjna, chyba że chodzi o sprawę, w której

osoby te podlegają orzecznictwu polskich organów administracyjnych.

§ 2. Przeciwko osobom wymienionym w § 1, które podlegają orzecznictwu

organów polskich w rezultacie zrzeczenia się ich przywileju lub immunitetu przez

państwo wysyłające lub odpowiednią organizację międzynarodową, może być

prowadzona egzekucja administracyjna tylko w przypadku wyraźnego zrzeczenia się

przywileju lub immunitetu także w odniesieniu do egzekucji administracyjnej.

§ 3. Jednakże gdy w przypadkach określonych w § 2 prowadzenie egzekucji jest

dozwolone, niedopuszczalna jest egzekucja z mienia przeznaczonego do użytku

służbowego ani też stosowanie środków egzekucyjnych w stosunku do osoby

zobowiązanego.

§ 4. W przypadku wątpliwości co do stosowania przepisów § 1–3 organ

egzekucyjny zwraca się do ministra właściwego do spraw zagranicznych, który

rozstrzyga w drodze postanowienia, czy zobowiązany korzysta z immunitetów

i przywilejów, o których mowa w § 1.

Art. 15. § 1. Egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel,

po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu

25.06.2018

©Telksinoe s. 18/152

pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem

skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy

szczególne inaczej stanowią. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero

po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia.

§ 2. Koszty upomnienia obciążają zobowiązanego i, z zastrzeżeniem § 3, są

pobierane na rzecz wierzyciela. Obowiązek uiszczenia kosztów upomnienia przez

zobowiązanego powstaje z chwilą doręczenia upomnienia. Koszty te podlegają

ściągnięciu w trybie określonym dla kosztów egzekucyjnych.

§ 3. Jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym, koszty

upomnienia są pobierane na rzecz komórki organizacyjnej wierzyciela, do której zadań

należy prowadzenie egzekucji.

§ 3a. Przepisów § 1–3 nie stosuje się do egzekucji należności pieniężnych

państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, o których mowa w art. 2 ustawy

o wzajemnej pomocy.

§ 3b. Przepisów § 1–3 nie stosuje się do egzekucji należności pieniężnych, o

których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g.

§ 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość kosztów upomnienia. Wysokość kosztów upomnienia nie może przekraczać

czterokrotnej wysokości kosztów związanych z doręczeniem upomnienia jako

przesyłki poleconej.

§ 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, inne niż określone w § 3a należności pieniężne, których egzekucja

może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia, kierując się celowością

doręczenia upomnienia oraz potrzebą zapewnienia efektywności czynności

wierzyciela zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych.

Art. 16. Zastosowanie środka egzekucyjnego w postępowaniu egzekucyjnym

nie stoi na przeszkodzie wymierzeniu kary w postępowaniu karnym, w sprawach

o wykroczenia lub dyscyplinarnym za niewykonanie obowiązku.

Art. 17. § 1. O ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej,

rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko

w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie

postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub

Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu

25.06.2018

©Telksinoe s. 19/152

odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie, w

terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia.

§ 1a. O ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, do zażaleń na postanowienia,

o których mowa w art. 34 § 2, wydanych przez wierzycieli, dla których organem

wyższego stopnia jest minister, stosuje się odpowiednio art. 127 § 3 Kodeksu

postępowania administracyjnego, z tym że termin do wniesienia zażalenia wynosi

7 dni od dnia doręczenia postanowienia.

§ 1b. Do zażaleń na postanowienia wydane w pierwszej instancji przez organy

sprawujące nadzór w rozumieniu przepisów art. 23 albo Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej stosuje się odpowiednio art. 127 § 3 Kodeksu postępowania

administracyjnego, z tym że termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od dnia

doręczenia lub ogłoszenia postanowienia.

§ 2. Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Organ

egzekucyjny lub organ odwoławczy może jednak w uzasadnionych przypadkach

wstrzymać postępowanie egzekucyjne do czasu rozpatrzenia zażalenia.

§ 3. Organem właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia

jest:

1) organ wyższego stopnia;

2) dyrektor izby administracji skarbowej lub samorządowe kolegium odwoławcze,

jeżeli postanowienie zostało wydane przez ten organ;

3) Szef Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli postanowienie zostało wydane

przez dyrektora izby administracji skarbowej, z tym że w tym przypadku

postępowanie może być wszczęte wyłącznie z urzędu.

Art. 17a. W przypadku wniesienia podania, z którego wynika, że organem

właściwym w sprawie jest organ państwa członkowskiego lub państwa trzeciego,

podanie podlega zwrotowi wnoszącemu podanie, wraz z pouczeniem, że w sprawie

będącej przedmiotem podania powinien wnieść podanie do organu właściwego

państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, zgodnie z przepisami

obowiązującymi w tym państwie. Zwrot podania następuje w formie postanowienia,

na które służy zażalenie.

Art. 17b. Właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego może upoważnić

kierownika nieposiadającej osobowości prawnej jednostki organizacyjnej tej jednostki

samorządu terytorialnego do wykonywania w jego imieniu praw i obowiązków

25.06.2018

©Telksinoe s. 20/152

wierzyciela. Na wniosek kierownika upoważnienie może być udzielone również

pracownikowi tej jednostki.

Art. 18. Jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu

egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania

administracyjnego.

Rozdział 1a

Rejestr Należności Publicznoprawnych

Art. 18a. § 1. Rejestr Należności Publicznoprawnych, zwany dalej „rejestrem”,

jest prowadzony w systemie teleinformatycznym przez Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej.

§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w

drodze rozporządzenia, inny organ Krajowej Administracji Skarbowej do prowadzenia

rejestru, mając na względzie konieczność zapewnienia sprawnego funkcjonowania

tego rejestru oraz sprawność procesów wymiany informacji.

§ 3. Administratorem danych zgromadzonych w rejestrze jest organ prowadzący

rejestr.

Art. 18b. § 1. W rejestrze gromadzi się informacje o należnościach pieniężnych,

podlegających egzekucji administracyjnej, dla których wierzycielem jest naczelnik

urzędu skarbowego albo jednostka samorządu terytorialnego, jeżeli należności te

wynikają:

1) z dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1;

2) z decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia, które jest ostateczne;

3) z prawomocnego wyroku, postanowienia lub mandatu karnego wydanego na

podstawie przepisów Kodeksu karnego skarbowego lub Kodeksu karnego;

4) z mandatu karnego wydanego w postępowaniu w sprawach o wykroczenia;

5) bezpośrednio z przepisu prawa.

§ 2. Rejestr zawiera dane dotyczące:

1) zobowiązanego będącego:

a) osobą fizyczną, obejmujące:

– imię i nazwisko,

– numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności

(PESEL), jeżeli został nadany,

– datę urodzenia, jeżeli nie został nadany numer PESEL,

b) osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, obejmujące:

25.06.2018

©Telksinoe s. 21/152

– imię i nazwisko,

– firmę,

– numer PESEL, jeżeli został nadany, numer identyfikacji podatkowej

(NIP) lub numer identyfikacji w Krajowym Rejestrze Urzędowym

Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON),

c) osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną,

obejmujące:

– firmę lub nazwę,

– NIP lub numer REGON,

d) nierezydentem w rozumieniu przepisów Prawa dewizowego będącym osobą

fizyczną, obejmujące:

– imię i nazwisko,

– NIP albo kraj wydania i numer paszportu lub numer identyfikacyjny

nadany w innym kraju, w szczególności numer podatkowy lub numer

ubezpieczeniowy, jeżeli nierezydent nie posiada identyfikatora

podatkowego,

– datę urodzenia, jeżeli nierezydent nie posiada NIP, paszportu lub

numeru identyfikacyjnego nadanego w innym kraju,

e) nierezydentem w rozumieniu przepisów Prawa dewizowego będącym osobą

fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, obejmujące:

– imię i nazwisko, firmę lub nazwę,

– NIP albo kraj wydania i numer paszportu lub numer identyfikacyjny

nadany w innym kraju, w szczególności numer podatkowy lub numer

ubezpieczeniowy, jeżeli nierezydent nie posiada numeru identyfikatora

podatkowego,

– datę urodzenia albo adres miejsca prowadzenia działalności

gospodarczej, w tym adres głównego miejsca prowadzenia działalności

gospodarczej, jeżeli nierezydent nie posiada NIP, paszportu lub numeru

identyfikacyjnego nadanego w innym kraju,

f) nierezydentem w rozumieniu przepisów Prawa dewizowego będącym osobą

prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, obejmujące:

– firmę lub nazwę,

– NIP albo numer identyfikacyjny nadany w innym kraju, w

szczególności numer podatkowy, jeżeli nierezydent nie posiada numeru

identyfikatora podatkowego,

25.06.2018

©Telksinoe s. 22/152

– adres siedziby, jeżeli nierezydent nie posiada NIP lub numeru

identyfikacyjnego nadanego w innym kraju;

2) oznaczenia wierzyciela;

3) wysokości należności pieniężnej i odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie,

jeżeli pobiera się odsetki, wraz z rodzajem i podstawą prawną tej należności;

4) informacji określonych w art. 18f § 1 i 2.

Art. 18c. § 1. Przed wprowadzeniem do rejestru danych, o których mowa w art.

18b § 2, wierzyciel doręcza zobowiązanemu zawiadomienie o zagrożeniu

ujawnieniem w rejestrze.

§ 2. Zawiadomienie, o którym mowa w § 1, może być doręczone wraz z

upomnieniem, o którym mowa w art. 15 § 1.

§ 3. Dane, o których mowa w art. 18b § 2, mogą być wprowadzone do rejestru

nie wcześniej niż po upływie 30 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu

zawiadomienia, o którym mowa w § 1.

§ 4. Przepisy § 1–3 nie mają zastosowania, jeżeli wysokość należności

pieniężnej, o której dane mają być wprowadzone do rejestru, wraz z odsetkami z tytułu

niezapłacenia jej w terminie jest niższa niż czterokrotna wysokość kosztów

upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1.

Art. 18d. § 1. Wierzyciel wprowadza do systemu teleinformatycznego, w

którym jest prowadzony rejestr, dane, o których mowa w art. 18b § 2.

§ 2. Nie wprowadza się do rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, w

przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję,

postanowienie lub inne orzeczenie, o którym mowa w art. 18b § 1 pkt 2, do czasu

zakończenia prawomocnym orzeczeniem postępowania sądowoadministracyjnego.

§ 3. Wszczęcie postępowania w trybie nadzwyczajnym w sprawie ostatecznej

decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia, o którym mowa w art. 18b § 1 pkt 2,

nie stanowi przeszkody do wprowadzenia do rejestru danych, o których mowa w art.

18b § 2.

§ 4. Jednostka samorządu terytorialnego, reprezentowana przez organ

wykonawczy, wprowadza do rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, jeżeli

posiada na to zgodę wyrażoną w uchwale, odpowiednio rady gminy, rady powiatu albo

sejmiku województwa. Uchwała określa rodzaj należności pieniężnej jednostki

samorządu terytorialnego, o której dane są przekazywane do rejestru.

25.06.2018

©Telksinoe s. 23/152

§ 5. Wierzyciel wprowadza do rejestru, zmienia w rejestrze lub wykreśla z

rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, za pośrednictwem funkcjonalności

systemu teleinformatycznego, w którym prowadzony jest rejestr, dostępnej na stronie

podmiotowej urzędu obsługującego organ prowadzący rejestr, z zastrzeżeniem art.

18l.

§ 6. W przypadku stwierdzenia niezgodności danych, o których mowa w art. 18b

§ 2 pkt 1, wprowadzonych do rejestru z dan ymi zawartymi w rejestrze PESEL,

Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej lub rejestrze

przedsiębiorców lub rejestrze stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i

zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej

w Krajowym Rejestrze Sądowym, organ prowadzący rejestr:

1) nie ujawnia danych, o których mowa w art. 18b § 2, oraz

2) powiadamia wierzyciela, który wprowadził dane do rejestru, o niezgodności tych

danych.

Art. 18e. Organ prowadzący rejestr ujawnia w rejestrze dane, o których mowa w

art. 18b § 2, gdy łączna kwota należności pieniężnych wraz odsetkami z tytułu

niezapłacenia ich w terminie wynosi nie mniej niż 5000 zł.

Art. 18f. § 1. Wierzyciel wprowadza do rejestru znane mu informacje dotyczące:

1) odroczenia terminu zapłaty należności pieniężnej;

2) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej;

3) wszczęcia postępowania upadłościowego;

4) wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego;

5) wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji, postanowienia lub innego

orzeczenia, o którym mowa w art. 18b § 1 pkt 2;

6) wszczęcia postępowania administracyjnego, postępowania podatkowego albo

postępowania sądowoadministracyjnego, jeżeli wszczęcie nastąpiło po

ujawnieniu danych, o których mowa w art. 18b § 2;

7) wszczęcia postępowania w trybie nadzwyczajnym w sprawie ostatecznej decyzji,

postanowienia lub innego orzeczenia, o których mowa w art. 18b § 1 pkt 2;

8) wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 18i;

9) umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 2, w przypadku

gdy nie upłynęło 5 lat od dnia, w którym postanowienie o umorzeniu tego

postępowania stało się ostateczne;

10) śmierci lub ustania bytu prawnego zobowiązanego.

25.06.2018

©Telksinoe s. 24/152

§ 2. Wierzyciel wprowadza do rejestru znane mu informacje dotyczące ustania

okoliczności, o których mowa w § 1 pkt 1–9.

§ 3. Informacje, o których mowa w § 1 i 2, wprowadzone do rejestru, podlegają

ujawnieniu w rejestrze, w przypadku, o którym mowa w art. 18e.

Art. 18g. Wierzyciel wprowadza do rejestru zmianę lub wykreśla z rejestru dane,

o których mowa w art. 18b § 2, niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od dnia

powzięcia przez niego wiadomości o okoliczności uzasadniającej zmianę lub

wykreślenie tych danych.

Art. 18h. Wykreślenie z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2,

następuje w przypadku, gdy:

1) obowiązek zapłaty należności pieniężnej wygaśnie;

2) wierzycielem nie jest podmiot, o którym mowa we wprowadzeniu do wyliczenia

w art. 18b § 1, lub nie są spełnione warunki określone w art. 18b § 1, art. 18c § 1

lub 3 lub art. 18d § 4;

3) utraci wykonalność wyrok, postanowienie albo mandat, z którego wynika

należność pieniężna ujawniona w rejestrze;

4) zostanie ustalony następca prawny zobowiązanego, w przypadku, o którym

mowa w art. 18f § 1 pkt 10;

5) sprzeciw, o którym mowa w art. 18i, zostanie uwzględniony w całości.

Art. 18i. § 1. Zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu w

sprawie:

1) zagrożenia ujawnieniem w rejestrze;

2) wprowadzenia danych, o których mowa w art. 18b § 2, do systemu

teleinformatycznego, w którym jest prowadzony rejestr.

§ 2. Sprzeciw wnosi się do wierzyciela.

§ 3. Prawo wniesienia sprzeciwu przysługuje od dnia doręczenia zawiadomienia,

o którym mowa w art. 18c § 1, albo od dnia wprowadzenia do rejestru danych, o

których mowa w art. 18b § 2, bez tego zawiadomienia i trwa do dnia, do którego te

dane znajdują się w rejestrze.

§ 4. W sprzeciwie określa się żądanie oraz wskazuje się okoliczności i dowody

uzasadniające sprzeciw.

§ 5. Prawo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w § 1 pkt 1, przysługuje

wyłącznie w przypadku, gdy zobowiązany kwestionuje istnienie lub wysokość

należności pieniężnej lub odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie.

25.06.2018

©Telksinoe s. 25/152

§ 6. Postępowanie w sprawie sprzeciwu staje się bezprzedmiotowe w przypadku

wykreślenia z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, których ten sprzeciw

dotyczy.

§ 7. Jeżeli okoliczność, na której oparto sprzeciw, jest lub była przedmiotem

rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub

sądowym albo zobowiązany kwestionuje w całości lub w części wymagalność

należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w decyzji,

postanowieniu lub innym orzeczeniu, od którego przysługują środki zaskarżenia,

wierzyciel wydaje postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego sprzeciwu.

§ 8. Jeżeli sprzeciw wniesiony jednocześnie z zarzutami, o których mowa w art.

33 § 1, oparto na okoliczności będącej przedmiotem tych zarzutów, postępowanie

wszczęte sprzeciwem staje się bezprzedmiotowe.

§ 9. Wniesienie sprzeciwu nie stanowi podstawy do wykreślenia z rejestru

danych, o których mowa w art. 18b § 2.

§ 10. W przypadku uwzględnienia sprzeciwu wierzyciel wprowadza do rejestru

zmianę albo wykreśla z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, w odpowiednim

zakresie.

§ 11. Wniesienie sprzeciwu nie stanowi przeszkody do wszczęcia lub

prowadzenia egzekucji administracyjnej należności pieniężnej, o której dane są

wprowadzone do rejestru.

§ 12. Postępowanie w sprawie sprzeciwu nie wyłącza odpowiedzialności za

naruszenie obowiązków wynikających z przepisów o ochronie danych osobowych.

§ 13. Na postanowienie wierzyciela o odmowie uwzględnienia sprzeciwu

przysługuje zażalenie. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za

pośrednictwem wierzyciela, który wydał zaskarżone postanowienie.

§ 14. Od postanowienia w przedmiocie rozpoznania zażalenia, o którym mowa

w § 13, przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Art. 18j. § 1. Podmiotowi zainteresowanemu lub podmiotowi, o którym mowa

w art. 18q § 2, udostępnia się z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, z

zastrzeżeniem § 2 i 3.

§ 2. Dane, o których mowa w art. 18b § 2 pkt 1 lit. a tiret drugie i trzecie, lit. b

tiret trzecie, lit. d tiret drugie i trzecie, lit. e tiret drugie i trzecie oraz lit. f tiret drugie i

trzecie, udostępnia się podmiotowi zainteresowanemu lub podmiotowi, o którym

mowa w art. 18q § 2, wyłącznie w przypadku, w którym stanowią one przyjęte

kryterium wyszukania zobowiązanego.

25.06.2018

©Telksinoe s. 26/152

§ 3. Dane, o których mowa w art. 18b § 2 pkt 3, są udostępniane podmiotowi

zainteresowanemu lub podmiotowi, o którym mowa w art. 18q § 2, w postaci łącznej

kwoty należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia ich w terminie.

Art. 18k. § 1. Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępnia się

zobowiązanemu lub podmiotowi zainteresowanemu, po jego uwierzytelnieniu, w

sposób, o którym mowa w art. 3f § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja

podatkowa, za pośrednictwem portalu podatkowego, o którym mowa w art. 3 pkt 14

tej ustawy.

§ 2. Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępniane zobowiązanemu

obejmują również wysokość należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu

niezapłacenia jej w terminie, rodzaj i podstawę prawną należności pieniężnej oraz

oznaczenie wierzyciela, który wprowadził do rejestru dane o tej należności.

§ 3. Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępnia się podmiotowi, o którym

mowa w art. 18q § 2, za pośrednictwem funkcjonalności systemu teleinformatycznego

udostępnionej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego organ prowadzący

rejestr.

Art. 18l. Wierzycielowi lub podmiotowi, o którym mowa w art. 18q § 2,

będącemu organem Krajowej Administracji Skarbowej, w zakresie niezbędnym do

wykonywania zadań i uprawnień określonych w niniejszym rozdziale, zapewnia się

dostęp do systemu teleinformatycznego, w którym prowadzony jest rejestr, za

pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 35 ust. 1 ustawy

z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z

późn. zm.8)).

Art. 18m. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia,

sposób i tryb korzystania z rejestru przez zobowiązanego, podmiot zainteresowany

oraz podmiot, o którym mowa w art. 18q § 2, w tym uzyskani a z rejestru danych, o

których mowa w art. 18b § 2, oraz tryb i sposób wprowadzania danych do rejestru, a

także formaty danych wymagane przy wprowadzaniu danych, mając na względzie

potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności dan ych

zawartych w rejestrze, konieczność zapewnienia ochrony tych danych przed

nieuprawnionym dostępem oraz umożliwienie sprawnego korzystania z rejestru.

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 2255 oraz z 2017 r. poz. 88,

244, 379, 708, 768 i 1086.

25.06.2018

©Telksinoe s. 27/152

Art. 18n. § 1. Dane, o których mowa w art. 18b § 2, dotyczące zobowiązanego,

o którym mowa w art. 18b § 2 pkt 1 lit. a lub d, udostępnia się z rejestru, jeżeli podmiot

zainteresowany oświadczy za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, w którym

prowadzony jest rejestr, że posiada ważne, pisemne upoważnienie tego

zobowiązanego.

§ 2. Upoważnienie jest ważne nie dłużej niż przez 60 dni od dnia jego udzielenia.

Art. 18o. § 1. Udostępnienie z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2,

jest bezpłatne.

§ 2. Wydruk treści danych udostępnionych z rejestru nie stanowi dokumentu

urzędowego.

Art. 18p. § 1. Zobowiązanemu udostępnia się bezpłatnie, za pośrednictwem

systemu teleinformatycznego, w którym jest prowadzony rejestr, informacje o:

1) podmiocie zainteresowanym lub podmiocie, o którym mowa w art. 18q § 2 pkt 6

lub 7, który wystąpił o udostępnienie danych, o których mowa w art. 18b § 2,

2) dacie wystąpienia podmiotu zainteresowanego lub podmiotu, o którym mowa w

art. 18q § 2 pkt 6 lub 7, o udostępnienie danych, o których mowa w art. 18b § 2

– dotyczących tego zobowiązanego.

§ 2. Informacje, o których mowa w § 1, organ prowadzący rejestr przechowuje

przez okres 5 lat od dnia następującego po dniu udostępnienia danych, o których mowa

w art. 18b § 2.

§ 3. Podmiot, o którym mowa w art. 18q § 2 pkt 6 lub 7, udziela zobowiązanemu

bezpłatnie informacje o podmiocie, na rzecz którego wyszukał w rejestrze dane, o

których mowa w art. 18b § 2.

Art. 18q. § 1. Organ prowadzący rejestr wyraża zgodę na ułatwiony sposób

wyszukiwania zobowiązanych w rejestrze obejmujący więcej niż jednego

zobowiązanego.

§ 2. Zgoda, o której mowa w § 1, może być udzielona na wniosek:

1) wierzyciela,

2) sądowego lub administracyjnego organu egzekucyjnego,

3) sądu,

4) organu prokuratury,

5) Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

6) instytucji utworzonej na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997

r. – Prawo bankowe,

25.06.2018

©Telksinoe s. 28/152

7) biura informacji gospodarczej działającego na podstawie ustawy z dnia 9

kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych

gospodarczych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1015 i 1188, z 2015 r. poz. 396, z 2016 r.

poz. 1948 oraz z 2017 r. poz. 819 i 933)

– zwanych dalej „podmiotami uprawnionymi”.

§ 3. Organ prowadzący rejestr wyraża zgodę, o której mowa w § 1, w drodze

postanowienia, jeżeli ułatwiony sposób wyszukiwania zobowiązanych w rejestrze jest

niezbędny podmiotowi uprawnionemu do realizacji zadań ustawowych albo

uzasadniony wykonywaniem ustawowo określonych uprawnień oraz podmiot

uprawniony spełnia łącznie następujące wymagania:

1) posiada urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto i kiedy uzyskał

dane, o których mowa w art. 18b § 2;

2) posiada zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające

wykorzystanie danych niezgodnie z celem ich uzyskania.

§ 4. Organ prowadzący rejestr odmawia, w drodze postanowienia, wyrażenia

zgody, o której mowa w § 1, jeżeli podmiot uprawniony nie spełnia wymagań, o

których mowa w § 3.

§ 5. Organ prowadzący rejestr cofa, w drodze postanowienia, zgodę, o której

mowa w § 1, jeżeli podmiot uprawniony przestał spełniać wymagania, o których mowa

w § 3.

§ 6. Na postanowienie, o którym mowa w § 4 albo 5, służy zażalenie. Zażalenie

wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu prowadzącego rejestr.

§ 7. Od podmiotów uprawnionych, o których mowa w § 2 pkt 1–5, nie wymaga

się upoważnienia, o którym mowa w art. 18n § 1.

§ 8. Podmiot uprawniony, o którym mowa w § 2 pkt 6 lub 7, jest obowiązany

uzyskać oświadczenie podmiotu, na rzecz którego wyszukuje dane w rejestrze, o

posiadaniu przez niego upoważnienia, o którym mowa w art. 18n § 1.

§ 9. Podmiot uprawniony, o którym mowa w § 2 pkt 1–5, prowadzi rejestr

zobowiązanych, o których uzyskał z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2.

Podmiot uprawniony, o którym mowa w § 2 pkt 6 lub 7, prowadzi rejestr

zobowiązanych i podmiotów, na rzecz których wyszukał z rejestru dane, o których

mowa w art. 18b § 2.

Art. 18r. Dostęp do danych, o których mowa w art. 18b § 2, zawartych w

rejestrze zapewnia się osobom upoważnionym przez wierzycieli oraz organ

prowadzący rejestr w zakresie, w jakim jest to niezbędne do nadzoru, konserwacji i

25.06.2018

©Telksinoes. 29/152

rozwijania systemów informatycznych wierzycieli i systemu teleinformatycznego, w

ramach którego prowadzony jest rejestr.

Art. 18s. § 1. Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępnione z rejestru,

mogą być przechowywane przez okres do 90 dni od dnia ich uzyskania.

§ 2. Podmiot, który uzyskał z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, nie

może ich ujawnić innym podmiotom.

§ 3. Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się do podmiotów uprawnionych, o których

mowa w art. 18q § 2 pkt 1–5.

§ 4. Podmioty, o których mowa w art. 18q § 2 pkt 6 i 7, mogą ujawnić dane, o

których mowa w art. 18b § 2, wyłącznie podmiotowi, na rzecz którego wyszukały dane

w rejestrze.

§ 5. Przepisu § 1 nie stosuje się do instytucji ustawowo obowiązanych do oceny

zdolności kredytowej lub oceny ryzyka operacyjnego.

Art. 18t. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się

przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 18u. Udostępnienie danych zawartych w rejestrze nie stanowi naruszenia

przepisów o tajemnicy skarbowej, o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997

r. – Ordynacja podatkowa.

Rozdział 2

Organy egzekucyjne

Art. 19. § 1. Naczelnik urzędu skarbowego jest organem egzekucyjnym

uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych w egzekucji

administracyjnej należności pieniężnych oraz do zabezpieczania takich należności

w trybie i na zasadach określonych w dziale IV, z zastrzeżeniem § 2–8.

§ 2. Właściwy organ gminy o statusie miasta, wymienionej w odrębnych

przepisach oraz gminy wchodzącej w skład powiatu warszawskiego9) jest organem

egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych,

z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości, w egzekucji administracyjnej należności

pieniężnych, dla których ustalania lub określania i pobierania jest właściwy ten organ.

Od dnia pierwszych wyborów do Rady m.st. Warszawy i do rad dzielnic w m.st. Warszawie

utworzonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego

Warszawy (Dz. U. poz. 361) – m.st. Warszawy, stosownie do art. 31 tej ustawy.

25.06.2018

©Telksinoe s. 30/152

§ 2a. Organ egzekucyjny, o którym mowa w § 2, może upoważnić kierownika

nieposiadającej osobowości prawnej jednostki organizacyjnej gminy do działania

w jego imieniu jako organ egzekucyjny. Na wniosek kierownika upoważnienie może

być udzielone również pracownikowi tej jednostki.

§ 3. Przewodniczący organu orzekającego w sprawach o naruszenie dyscypliny

finansów publicznych w pierwszej instancji jest organem egzekucyjnym

uprawnionym do stosowania egzekucji z wynagrodzenia za pracę ukaranego,

w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych z tytułu kar pieniężnych

i kosztów postępowania orzeczonych w tych sprawach.

§ 4. Dyrektor oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wyznaczony przez

ministra właściwego do spraw finansów publicznych jest organem egzekucyjnym

uprawnionym do stosowania egzekucji z wynagrodzenia za pracę, ze świadczeń

z ubezpieczenia społecznego, z renty socjalnej, z wierzytelności pieniężnych oraz

z rachunków bankowych, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych

z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i należności pochodnych od składek oraz

nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia społecznego lub innych świadczeń

wypłacanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, które nie mogą być potrącane

z bieżących świadczeń.

§ 4a. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze

rozporządzenia, siedziby i właściwość rzeczową oraz miejscową dyrektorów

oddziałów Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wyznaczonych do działania jako

organy egzekucyjne, uwzględniając strukturę organizacyjną Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych oraz dostępność systemu teleinformatycznego obsługującego egzekucję

administracyjną.

§ 5. (uchylony)

§ 6. (uchylony)

§ 7. Dyrektor oddziału regionalnego Agencji Mienia Wojskowego jest organem

egzekucyjnym uprawnionym do stosowania egzekucji z wynagrodzenia za pracę albo

ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego, w egzekucji

administracyjnej należności pieniężnych z tytułu opłat za używanie lokalu i opłat

pośrednich oraz odszkodowań od żołnierzy i osób wspólnie z nimi zajmujących lokale

mieszkalne znajdujące się w dyspozycji Agencji Mienia Wojskowego.

25.06.2018

©Telksinoe s. 31/152

§ 8. Organem egzekucyjnym w egzekucji administracyjnej należności

pieniężnych może być ponadto inny organ w zakresie określonym odrębnymi

ustawami.

Art. 20. § 1. Organem egzekucyjnym w zakresie egzekucji administracyjnej

obowiązków o charakterze niepieniężnym jest:

1) wojewoda;

2) właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego w zakresie zadań własnych,

zadań zleconych i zadań z zakresu administracji rządowej oraz obowiązków

wynikających z decyzji i postanowień z zakresu administracji publicznej

wydawanych przez samorządowe jednostki organizacyjne;

3) kierownik wojewódzkiej służby, inspekcji lub straży w odniesieniu do

obowiązków wynikających z wydawanych w imieniu własnym lub wojewody

decyzji i postanowień;

4) kierownik powiatowej służby, inspekcji lub straży w odniesieniu do obowiązków

wynikających z wydawanych w zakresie swojej właściwości decyzji

i postanowień.

§ 2. Ponadto w przypadkach określonych szczególnymi przepisami jako organ

egzekucyjny w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze

niepieniężnym działa każdy organ Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu lub Straży Granicznej, Prezes Urzędu Ochrony Danych

Osobowych, organ Państwowej Inspekcji Pracy wydający decyzję w pierwszej

instancji, organ straży pożarnej kierujący akcją ratowniczą, a także inne organy

powołane do ochrony spokoju, bezpieczeństwa, porządku, zdrowia publicznego lub

mienia społecznego.

§ 3. Organem egzekucyjnym w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków

o charakterze niepieniężnym, wynikających z decyzji z zakresu administracji

rządowej wydanych przez przedsiębiorstwa państwowe i inne państwowe jednostki

organizacyjne, spółdzielnie, a także przez stowarzyszenia, organizacje zawodowe

i samorządowe oraz inne organizacje społeczne jest wojewoda.

Art. 21. (uchylony)

Art. 22. § 1. Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji

należności pieniężnych z nieruchomości ustala się według miejsca jej położenia. Jeżeli

jednak nieruchomość położona jest na obszarze właściwości dwóch lub większej

liczby organów – egzekucję prowadzi organ, na którego obszarze znajduje się większa

25.06.2018

©Telksinoe s. 32/152

część nieruchomości, a jeżeli nie można w powyższy sposób ustalić właściwości,

egzekucję z nieruchomości prowadzi organ wyznaczony przez ministra właściwego

do spraw finansów publicznych.

§ 2. Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji należności

pieniężnych z praw majątkowych lub ruchomości ustala się według miejsca

zamieszkania lub siedziby zobowiązanego, z zastrzeżeniem § 2a–3a.

§ 2a. Jeżeli zobowiązany ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terenie

państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, organem egzekucyjnym, w egzekucji

należności pieniężnych z praw majątkowych lub ruchomości, jest organ będący

jednocześnie wierzycielem. W przypadku gdy wierzyciel nie jest jednocześnie

organem egzekucyjnym, właściwość miejscową organu egzekucyjnego ustala się

według siedziby wierzyciela.

§ 3. Jeżeli znany przed wszczęciem egzekucji majątek zobowiązanego lub

większa jego część nie znajduje się na terenie działania organu egzekucyjnego

ustalonego zgodnie z § 2 albo 2a, właściwość miejscową organu egzekucyjnego ustala

się według miejsca położenia składników tego majątku.

§ 3a. Jeżeli nie jest możliwe ustalenie organu egzekucyjnego zgodnie z § 2–3,

właściwość tego organu ustala się według siedziby lub miejsca zamieszkania dłużnika

zobowiązanego, który jest obciążony prawem majątkowym względem

zobowiązanego.

§ 4. Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji obowiązków

o charakterze niepieniężnym ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby

zobowiązanego, a w braku zamieszkania lub siedziby w kraju – według miejsca jego

pobytu, z zastrzeżeniem § 5.

§ 5. Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji obowiązków

o charakterze niepieniężnym ustala się:

1) w sprawach o odebranie rzeczy lub opróżnienie budynków i pomieszczeń –

według miejsca wykonania obowiązku;

2) w sprawach dotyczących nieruchomości oraz obiektów budowlanych – według

miejsca położenia tej nieruchomości lub obiektu budowlanego, z tym że jeżeli

nieruchomość lub obiekt budowlany są położone na obszarze właściwości dwóch

lub większej liczby organów – egzekucję prowadzi organ, na którego obszarze

znajduje się większa część nieruchomości lub obiektu budowlanego, a jeżeli nie

można w powyższy sposób ustalić właściwości, egzekucję z nieruchomości

prowadzi organ wyznaczony przez organ, o którym mowa w art. 23 § 1;

25.06.2018

©Telksinoe s. 33/152

3) w sprawach dotyczących wykonywanej działalności gospodarczej, jeżeli stałe

miejsce wykonywania tej działalności znajduje się poza miejscem zamieszkania

lub siedziby zobowiązanego – według stałego miejsca wykonywania działalności

gospodarczej.

Art. 23. § 1. Nadzór nad egzekucją administracyjną sprawują organy wyższego

stopnia w stosunku do organów właściwych do wykonywania tej egzekucji.

§ 2. W przypadku braku organu wyższego stopnia w stosunku do organów

egzekucyjnych, o których mowa w art. 19, nadzór nad egzekucją należności

pieniężnych sprawuje właściwy miejscowo dyrektor izby administracji skarbowej,

z zastrzeżeniem § 3.

§ 3. W stosunku do organów egzekucyjnych będących organami samorządu

terytorialnego nadzór nad egzekucją należności pieniężnych sprawuje samorządowe

kolegium odwoławcze.

§ 3a. (uchylony)

§ 4. Organy sprawujące nadzór są jednocześnie:

1) organami odwoławczymi dla postanowień wydanych przez nadzorowane organy

egzekucyjne;

2) organami sprawującymi kontrolę przestrzegania w toku czynności

egzekucyjnych przepisów ustawy przez wierzycieli i nadzorowane organy

egzekucyjne.

§ 5. (uchylony)

§ 6. Organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych

przypadkach, wstrzymać z urzędu, na czas określony, czynności egzekucyjne lub

postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ.

§ 7. (uchylony)

§ 8. Na postanowienie o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych lub

wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego służy zażalenie wierzycielowi

niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.

Art. 24. (uchylony)

Art. 25. § 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych sprawuje

zwierzchni nadzór i kontrolę przestrzegania w toku czynności egzekucyjnych

przepisów ustawy przez wierzycieli i organy egzekucyjne w zakresie egzekucji

należności pieniężnych.

25.06.2018

©Telksinoe s. 34/152

§ 2. Właściwi ministrowie, centralne organy administracji rządowej oraz inne

centralne organy administracji publicznej, a także organy sprawujące nadzór nad

jednostkami samorządu terytorialnego, prowadzą kontrolę przestrzegania w toku

czynności egzekucyjnych przepisów ustawy – przez wierzycieli i organy egzekucyjne

w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym.

Rozdział 3

Zasady prowadzenia egzekucji

Art. 26. § 1. Organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na

wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego,

sporządzonego według ustalonego wzoru.

§ 1a. Za tytuł wykonawczy uznaje się również jednolity tytuł wykonawczy oraz

zagraniczny tytuł wykonawczy.

§ 1b. Do jednolitego tytułu wykonawczego oraz zagranicznego tytułu

wykonawczego nie stosuje się przepisów § 2–4 i 6, art. 27, art. 27a, art. 28b i art. 29.

§ 1c. Wnioski egzekucyjne i tytuły wykonawcze mogą być przekazywane do

organu egzekucyjnego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo

z użyciem środków komunikacji elektronicznej.

§ 1d. W przypadku tytułu wykonawczego otrzymanego przez organ egzekucyjny

przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków

komunikacji elektronicznej sporządza się jego wydruk. Na wydruku umieszcza się

potwierdzenie zgodności danych zawartych w wydruku tytułu wykonawczego

z treścią tytułu wykonawczego otrzymanego przy wykorzystaniu systemu

teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej ze

wskazaniem daty dokonania wydruku oraz imienia, nazwiska, stanowiska służbowego

i podpisem osoby dokonującej potwierdzenia, działającej z upoważnienia organu

egzekucyjnego.

§ 2. Wzór, o którym mowa w § 1, określa w drodze rozporządzenia minister

właściwy do spraw finansów publicznych. Wzór ten zawiera treść określoną w art. 27,

a ponadto umożliwia elektroniczne przetwarzanie danych zawartych w tytule

wykonawczym.

§ 3. Obowiązek wystawienia tytułu wykonawczego według wzoru, o którym

mowa w § 1, spoczywa również na wierzycielu, którego należność pieniężna wynika

z orzeczenia sądu zaopatrzonego w klauzulę wykonalności.

25.06.2018

©Telksinoe s. 35/152

§ 4. Jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym, przystępuje

z urzędu do egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego przez siebie wystawionego.

§ 5. Wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą:

1) doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego lub

2) doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu

wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło

przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego.

§ 5a. Jeżeli zobowiązany ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terenie

państwa członkowskiego, w przypadkach, o których mowa w § 5, zamiast odpisu

tytułu wykonawczego można doręczyć odpis tytułu wykonawczego w postaci

elektronicznej kopii dokumentu.

§ 5b. W przypadku tytułów wykonawczych otrzymanych przez organ

egzekucyjny przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem

środków komunikacji elektronicznej doręczenie wydruku tytułu wykonawczego,

o którym mowa w § 1d, uznaje się za doręczenie odpisu tytułu wykonawczego.

§ 6. W przypadku przekształcenia zajęcia zabezpieczającego w zajęcie

egzekucyjne zobowiązanemu doręcza się odpis tytułu wykonawczego.

Art. 26a. (uchylony)

Art. 26b. § 1. Odpis tytułu wykonawczego sporządzony przez wierzyciela

zawiera adnotację „odpis tytułu wykonawczego”.

§ 2. Odpis tytułu wykonawczego sporządzony przez organ egzekucyjny zawiera

adnotację „odpis zgodny z oryginałem”, datę sporządzenia, imię i nazwisko oraz

podpis pracownika, który sporządził odpis.

Art. 26c. § 1. W razie potrzeby prowadzenia egzekucji przez więcej niż jeden

organ egzekucyjny lub zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową,

w tym hipoteką morską przymusową, wierzyciel wydaje dalszy tytuł wykonawczy.

§ 2. Dalszy tytuł wykonawczy poza wymogami, o których mowa w art. 27,

zawiera także numer porządkowy oraz oznaczenie celu, dla którego został wydany.

§ 3. Po wydaniu dalszego tytułu wykonawczego wierzyciel występuje do organu

egzekucyjnego o nadanie temu tytułowi wykonawczemu klauzuli o skierowaniu

dalszego tytułu wykonawczego do egzekucji.

§ 4. Zobowiązanemu nie doręcza się odpisu dalszego tytułu wykonawczego.

25.06.2018

©Telksinoe s. 36/152

Art. 26d. § 1. W przypadku utraty tytułu wykonawczego, po wszczęciu

egzekucji administracyjnej, wierzyciel ponownie wydaje tytuł wykonawczy po

uprzednim wydaniu postanowienia o utracie pierwotnego tytułu wykonawczego.

§ 2. Na ponownie wydanym tytule wykonawczym wierzyciel umieszcza

adnotację o jego wydaniu oraz oznaczenie postanowienia o utracie pierwotnego tytułu

wykonawczego.

§ 3. Po ponownym wydaniu tytułu wykonawczego wierzyciel występuje do

organu egzekucyjnego o nadanie temu tytułowi klauzuli o skierowaniu tytułu

wykonawczego do egzekucji.

§ 4. Zobowiązanemu nie doręcza się odpisu ponownie wydanego tytułu

wykonawczego.

Art. 27. § 1. Tytuł wykonawczy zawiera:

1) oznaczenie wierzyciela;

1a) oznaczenie organu albo organów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. d

ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach

świadczenia usług (Dz. U. poz. 868);

2) wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także

NIP lub numeru PESEL, jeżeli zobowiązany taki numer posiada;

3) treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku

oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji

należności pieniężnej – także określenie jej wysokości, terminu, od którego

nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju

i stawki tych odsetek;

4) wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową albo

przez ustanowienie zastawu skarbowego lub rejestrowego lub zastawu

nieujawnionego w żadnym rejestrze, ze wskazaniem terminów powstania tych

zabezpieczeń;

5) wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej,

jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia

należności pieniężnej;

6) wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej;

7) datę wystawienia tytułu, podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe

osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela;

8) pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego

o zmianie miejsca pobytu;

25.06.2018

©Telksinoe s. 37/152

9) pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie

zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia

postępowania egzekucyjnego;

10) klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji

administracyjnej;

11) wskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności

pieniężnych;

12) datę doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagane,

podstawę prawną braku tego obowiązku;

13) datę doręczenia zobowiązanemu powiadomienia o wniosku o egzekucję

administracyjnej kary pieniężnej lub grzywny administracyjnej, o którym mowa

w art. 18 ust. 1 ustawy, o której mowa w pkt 1a;

14) datę, do której można prowadzić egzekucję należności pieniężnej, o której mowa

w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g.

§ 2. Jeżeli tytuł wykonawczy dotyczy należności spółki nieposiadającej

osobowości prawnej, w tytule wykonawczym podaje się również imiona i nazwiska

oraz adresy wspólników.

§ 3. (uchylony)

§ 4. Tytuł wykonawczy przekazywany do organu egzekucyjnego przy

wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji

elektronicznej zawiera kwalifikowany podpis elektroniczny.

Art. 27a. § 1. W tytule wykonawczym wykazuje się należności pieniężne po

zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się również do odsetek z tytułu niezapłacenia w terminie

należności pieniężnej i kosztów egzekucyjnych.

§ 3. Zaokrąglenie następuje w ten sposób, że kwoty wynoszące:

1) mniej niż 5 groszy pomija się;

2) 5 i więcej groszy podwyższa się do pełnych dziesiątek groszy.

§ 4. Zaokrąglenie, o którym mowa w § 1 i 2, stosuje się w każdym przypadku

częściowej realizacji egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu

niezapłacenia jej w terminie oraz kosztów egzekucyjnych.

§ 5. Różnice występujące w końcowym rozliczeniu kwot uzyskanych

z egzekucji, wynikające z zaokrąglenia, traktuje się odpowiednio jako kwoty należne

albo umorzone z mocy prawa.

25.06.2018

©Telksinoe s. 38/152

Art. 27b. (uchylony)

Art. 27c. Jeżeli egzekucja ma być prowadzona zarówno z majątku wspólnego

zobowiązanego i jego małżonka, jak i z ich majątków osobistych, tytuł wykonawczy

wystawia się na oboje małżonków.

Art. 28. We wniosku o wszczęcie egzekucji administracyjnej wierzyciel może

wskazać środek egzekucyjny. Wierzyciel powinien wskazać środek egzekucyjny, gdy

wniosek dotyczy egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym.

Art. 28a. W przypadku przejścia obowiązku objętego tytułem wykonawczym na

następcę prawnego zobowiązanego, postępowanie egzekucyjne jest kontynuowane,

a dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy. Zastosowanie dalszych

środków egzekucyjnych może jednak nastąpić po wystawieniu przez wierzyciela

nowego tytułu wykonawczego i skierowaniu go do organu egzekucyjnego wraz

z urzędowym dokumentem wykazującym przejście dochodzonego obowiązku na

następcę prawnego.

Art. 28b. § 1. Jeżeli w trakcie postępowania egzekucyjnego zostanie wydana

decyzja, postanowienie lub inne orzeczenie określające lub ustalające inną wysokość

należności pieniężnej niż objęta tytułem wykonawczym albo zostanie złożona korekta

dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1, powodująca zwiększenie wysokości

należności pieniężnej, wierzyciel niezwłocznie sporządza zmieniony tytuł

wykonawczy.

§ 1a. Jeżeli w trakcie postępowania egzekucyjnego należności pieniężnej, o

której mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, organ państwa członkowskiego wyda decyzję lub

inne orzeczenie ustalające inną wysokość należności niż objęta tytułem

wykonawczym, wierzyciel niezwłocznie sporządza zmieniony tytuł wykonawczy.

§ 2. W przypadku złożenia korekty dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1,

powodującej zmniejszenie wysokości należności pieniężnej organ egzekucyjny

kontynuuje postępowanie egzekucyjne, przy czym czynności egzekucyjne ograniczają

się do kwoty pozostałej do wyegzekwowania.

Art. 28c. W przypadku skierowania do organu egzekucyjnego zmienionego

tytułu wykonawczego, zmienionego jednolitego tytułu wykonawczego lub

zmienionego zagranicznego tytułu wykonawczego, dokonane czynności egzekucyjne

pozostają w mocy, a uprzednio wszczęta egzekucja administracyjna jest

kontynuowana przez realizację zastosowanych środków egzekucyjnych oraz

stosowanie kolejnych środków egzekucyjnych.

25.06.2018

©Telksinoe s. 39/152

Art. 29. § 1. Organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji

administracyjnej; organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności

i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.

§ 2. Organ egzekucyjny nie przystępuje do egzekucji i zawiadamia wierzyciela

o przyczynach nieprzystąpienia do egzekucji, jeżeli:

1) obowiązek, którego dotyczy tytuł wykonawczy, nie podlega egzekucji

administracyjnej;

2) organ egzekucyjny uprawdopodobni, że nie uzyska się kwoty przewyższającej

wydatki egzekucyjne;

3) tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 § 1 i 2.

§ 2a. Na wniosek wierzyciela niebędącego jednocześnie organem

egzekucyjnym, złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia

o przyczynach nieprzystąpienia do egzekucji, organ egzekucyjny wydaje

postanowienie o nieprzystąpieniu do egzekucji lub przystępuje do egzekucji. Na

postanowienie o nieprzystąpieniu do egzekucji wierzycielowi przysługuje zażalenie.

§ 3. (uchylony)

Art. 29a. § 1. Jeżeli dochodzenie należności pieniężnych na wniosek państwa

członkowskiego lub państwa trzeciego stwarza szczególne problemy, powoduje

powstanie znacząco wysokich wydatków egzekucyjnych lub wiąże się ze zwalczaniem

zorganizowanej grupy albo związku mających na celu popełnienie przestępstwa, organ

egzekucyjny może wystąpić do centralnego biura łącznikowego o uzgodnienie

z państwem członkowskim lub państwem trzecim zakresu oraz sposobu pokrycia

wydatków egzekucyjnych powstałych lub mogących powstać w ramach udzielania

pomocy na podstawie ustawy o wzajemnej pomocy, przedstawiając jednocześnie:

1) szczegółowe zestawienie wydatków egzekucyjnych;

2) numer rachunku bankowego organu egzekucyjnego, na który ma być przekazana

kwota wydatków.

§ 2. Do momentu uzgodnienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny może

nie podejmować czynności egzekucyjnych.

Art. 30. Organ egzekucyjny w egzekucji obowiązku o charakterze

niepieniężnym może zastosować inny środek egzekucyjny niż wskazany we wniosku,

jeżeli jest mniej uciążliwy dla zobowiązanego, a prowadzi bezpośrednio do wykonania

obowiązku. O powyższym organ egzekucyjny zawiadamia wierzyciela niebędącego

jednocześnie organem egzekucyjnym.

25.06.2018

©Telksinoe s. 40/152

Art. 31. § 1. Organ egzekucyjny może zlecić organowi rekwizycyjnemu

wykonanie czynności egzekucyjnych w zakresie składników majątku zobowiązanego

znajdujących się na terenie działania tego organu. Organ egzekucyjny zlecający

wykonanie czynności egzekucyjnych sporządza odpis tytułu wykonawczego

oznaczając cel, któremu ma służyć, i jego liczbę porządkową, a także określa kwotowo

zakres zlecenia.

§ 1a. Organ rekwizycyjny wykonuje prawa i obowiązki organu egzekucyjnego

w zakresie zleconych czynności egzekucyjnych.

§ 2. Egzekutor obowiązany jest przed rozpoczęciem czynności egzekucyjnych

bez wezwania okazać zobowiązanemu zaświadczenie organu egzekucyjnego lub

legitymację służbową, upoważniające do czynności egzekucyjnych.

Art. 32. Organ egzekucyjny lub egzekutor, przystępując do czynności

egzekucyjnych, doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został

wcześniej doręczony.

Art. 32a. § 1. Jeżeli zostało wszczęte postępowanie w sprawie istnienia lub

wysokości dochodzonej należności pieniężnej, wierzyciel zawiadamia o tym organ

egzekucyjny, wskazując, w jakim zakresie egzekwowana należność pieniężna nie

została zaskarżona.

§ 2. Zawiadomienie, o którym mowa w § 1, powoduje zawieszenie

postępowania egzekucyjnego w części dotyczącej przedmiotu sporu do czasu

ostatecznego zakończenia postępowania, o ile wierzyciel nie wystąpi z uzasadnionym

wnioskiem o dalsze prowadzenie postępowania egzekucyjnego lub podjęcie

zawieszonego postępowania egzekucyjnego.

§ 3. W okresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, o którym mowa w § 2,

organ egzekucyjny może dokonać zabezpieczenia na podstawie tytułu wykonawczego,

stanowiącego podstawę wszczęcia tego postępowania, na wniosek wierzyciela lub

z urzędu.

§ 3a. W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit.

g, przepisu § 3 nie stosuje się.

§ 4. Przepisy § 1–3 nie mają zastosowania do postępowania egzekucyjnego

wszczętego na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego na podstawie decyzji

nieostatecznej, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Art. 32b. § 1. W przypadkach określonych w art. 32a § 1, jeżeli w toku

postępowania egzekucyjnego wystąpiono z wnioskiem o odzyskanie należności

25.06.2018

©Telksinoe s. 41/152

pieniężnych do państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, organ egzekucyjny

informuje to państwo o okolicznościach, o których mowa w art. 32a § 1, wskazując,

w jakim zakresie należność pieniężna objęta wnioskiem nie została zaskarżona.

§ 2. Organ egzekucyjny może wystąpić, z urzędu lub na wniosek wierzyciela,

z wnioskiem o podjęcie środków zabezpieczających zaskarżoną część należności

pieniężnych na zasadach określonych w ustawie o wzajemnej pomocy lub

z uzasadnionym wnioskiem o dalsze odzyskiwanie tych należności.

Art. 32c. § 1. Jeżeli wszczęto procedurę wzajemnego porozumiewania, a wynik

tej procedury może mieć wpływ na egzekwowany obowiązek będący przedmiotem

wniosku państwa członkowskiego lub państwa trzeciego o odzyskanie należności

pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a–f i pkt 9, postępowanie

egzekucyjne ulega zawieszeniu do czasu zakończenia procedury wzajemnego

porozumiewania, chyba że zachodzi potrzeba natychmiastowego wyegzekwowania

tych należności w związku z oszustwem lub niewypłacalnością.

§ 2. W okresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego w przypadku, o którym

mowa w § 1, organ egzekucyjny może z urzędu lub na wniosek wierzyciela dokonać

zabezpieczenia należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a–f i pkt

Art. 33. § 1. Podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji

administracyjnej może być:

1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie,

wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku;

2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku

z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej;

3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku

wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4;

4) błąd co do osoby zobowiązanego;

5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym;

6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka

egzekucyjnego;

7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa

w art. 15 § 1;

8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego;

9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny;

25.06.2018

©Telksinoe s. 42/152

10) niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27,

a w zagranicznym tytule wykonawczym – wymogów określonych

w art. 102 ustawy o wzajemnej pomocy.

§ 2. W egzekucji należności pieniężnych, o których mowa w:

1) art. 2 § 1 pkt 8 lit. a–f – zobowiązanemu przysługują zarzuty określone w § 1 pkt

6, 8 i 9;

2) art. 2 § 1 pkt 8 lit. g i pkt 9 – zobowiązanemu przysługują zarzuty określone w §

1 pkt 6 i 8–10.

Art. 34. § 1. Zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1–7, 9 i 10, a przy

egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym – także na podstawie art. 33 § 1

pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie

zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 § 1

pkt 1–5 i 7, stanowisko wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążące. W

przypadku egzekucji należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a–

f i pkt 9, stanowiska wierzyciela nie wymaga się.

§ 1a. Jeżeli zarzut zobowiązanego jest lub był przedmiotem rozpatrzenia

w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym albo

zobowiązany kwestionuje w całości lub w części wymagalność należności pieniężnej

z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługują

środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie o niedopuszczalności

zgłoszonego zarzutu.

§ 2. Na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela przysługuje zażalenie.

§ 3. (uchylony)

§ 4. Organ egzekucyjny, po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie

stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu,

wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeżeli zarzuty są

uzasadnione – o umorzeniu postępowania egzekucyjnego albo o zastosowaniu mniej

uciążliwego środka egzekucyjnego.

§ 5. Na postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów służy zobowiązanemu

oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym zażalenie.

Art. 35. § 1. Zgłoszenie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia

egzekucji administracyjnej na podstawie art. 33 § 1 pkt 1–7, 9 i 10 zawiesza

postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia

w przedmiocie zgłoszonego zarzutu, o ile wierzyciel po otrzymaniu zarzutu nie

25.06.2018

©Telksinoe s. 43/152

wystąpi z uzasadnionym wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania

egzekucyjnego.

§ 2. W okresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny

może dokonać na podstawie tytułu w ykonawczego zabezpieczenia na wniosek

wierzyciela lub z urzędu.

§ 2a. W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit.

g, przepisu § 2 nie stosuje się.

§ 3. Jeżeli w toku postępowania egzekucyjnego wystąpiono o pomoc do państwa

członkowskiego lub państwa trzeciego z wnioskiem o odzyskanie należności

pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a–f i pkt 9, organ egzekucyjny

informuje to państwo o okolicznościach, o których mowa w § 1.

§ 4. W przypadku określonym w § 3 organ egzekucyjny może, z urzędu lub na

wniosek wierzyciela, wystąpić z wnioskiem o podjęcie środków zabezpieczających

należności pieniężne na zasadach określonych w ustawie o wzajemnej pomocy lub

z uzasadnionym wnioskiem o dalsze odzyskiwanie tych należności.

Art. 35a. Jeżeli ze względu na rodzaj egzekwowanej należności dopuszczalne

jest kwestionowanie istnienia lub wysokości tej należności w drodze powództwa,

a zobowiązany wniesie takie powództwo do sądu, wierzyciel po otrzymaniu

powództwa zawiadamia o tym organ egzekucyjny, żądając wstrzymania postępowania

egzekucyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd.

Art. 36. § 1. W zakresie niezbędnym do wszczęcia lub prowadzenia

postępowania egzekucyjnego oraz udzielania pomocy na podstawie ustawy

o wzajemnej pomocy organ egzekucyjny lub wierzyciel, o którym mowa w art. 5,

może żądać od uczestników postępowania informacji i wyjaśnień, jak również

zwracać się o udzielenie informacji do organów administracji publicznej oraz

jednostek organizacyjnych im podległych lub podporządkowanych, a także innych

podmiotów.

§ 1a. Informacje i wyjaśnienia, o których mowa w § 1, udzielane są nieodpłatnie

przez uczestników postępowania egzekucyjnego oraz organy administracji publicznej

i jednostki im podległe lub przez nie nadzorowane.

§ 1b. Udostępnianie informacji przez organy i jednostki, o których mowa w § 1a,

oraz dłużników zajętej wierzytelności nie narusza obowiązku zachowania przez nich

tajemnicy określonej w odrębnych przepisach.

25.06.2018

©Telksinoe s. 44/152

§ 1c. Na żądanie organu egzekucyjnego lub centralnego biura łącznikowego

banki są obowiązane do przekazywania informacji dotyczących zobowiązanego lub

podmiotu, o którym mowa w art. 3 pkt 8 ustawy o wzajemnej pomocy, w zakresie:

1) posiadanych rachunków bankowych lub posiadanych pełnomocnictw do

dysponowania rachunkami bankowymi, liczby tych rachunków lub

pełnomocnictw, obrotów i stanów tych rachunków, z podaniem wpływów,

obciążeń rachunków i ich tytułów oraz odpowiednio ich nadawców i odbiorców;

2) posiadanych rachunków pieniężnych, rachunków papierów wartościowych lub

posiadanych pełnomocnictw do dysponowania takimi rachunkami, liczby tych

rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków;

3) zawartych umów kredytowych lub umów pożyczki, z podaniem wysokości

zobowiązań wynikających z tych kredytów lub pożyczek, celów, na jakie zostały

udzielone, i sposobu zabezpieczenia ich spłaty, a także umów depozytowych

i umów udostępniania skrytek sejfowych;

4) nabytych za pośrednictwem banków akcji Skarbu Państwa lub obligacji Skarbu

Państwa, a także obrotu tymi papierami wartościowymi;

5) obrotu wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi lub innymi

papierami wartościowymi.

§ 1d. Przepis § 1c stosuje się odpowiednio do spółdzielczych kas

oszczędnościowo-kredytowych oraz podmiotów prowadzących rachunki papierów

wartościowych lub inne rachunki, na których zapisane są instrumenty finansowe,

a także rachunki pieniężne.

§ 2. Od wykonania żądania określonego w § 1 można uchylić się w takim

zakresie, w jakim według przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego można

odmówić zeznań w charakterze świadka albo odpowiedzi na zadane pytanie.

§ 3. Zobowiązany, przeciwko któremu wszczęto postępowanie egzekucyjne, jest

obowiązany do powiadomienia, w terminie 7 dni, organu egzekucyjnego o każdej

zmianie miejsca swego pobytu, trwającej dłużej niż jeden miesiąc. O obowiązku tym

oraz o skutkach jego zaniechania poucza się zobowiązanego przy doręczaniu mu

tytułu wykonawczego.

Art. 37. (uchylony)

Art. 37a. (uchylony)

Art. 38. § 1. Kto, nie będąc zobowiązanym, rości sobie prawa do rzeczy lub

prawa majątkowego, z którego prowadzi się egzekucję administracyjną, może

25.06.2018

©Telksinoe s. 45/152

wystąpić do organu egzekucyjnego – w terminie czternastu dni od dnia uzyskania

wiadomości o czynności egzekucyjnej skierowanej do tej rzeczy lub tego prawa –

z żądaniem ich wyłączenia spod egzekucji, przedstawiając lub powołując dowody na

poparcie swego żądania.

§ 2. Organ egzekucyjny rozpozna żądanie i wyda postanowienie w sprawie

wyłączenia w terminie czternastu dni od dnia złożenia żądania. Termin ten może być

przedłużony o dalsze czternaście dni, gdy zbadanie dowodów w tym terminie nie było

możliwe.

§ 3. Do czasu wydania postanowienia w sprawie wyłączenia organ egzekucyjny

zaniecha dalszych czynności egzekucyjnych w stosunku do rzeczy lub prawa

majątkowego, których wyłączenia żądano; jednakże dokonane czynności egzekucyjne

pozostają w mocy.

§ 4. Przepisy § 1–3 stosuje się odpowiednio w przypadku zgłoszenia roszczeń do

rzeczy lub praw majątkowych zajętych w celu zabezpieczenia.

Art. 39. Jeżeli w egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym rzecz lub

prawo majątkowe, których wyłączenia spod egzekucji żądano, zostały również objęte

środkiem egzekucyjnym wskazanym przez wierzyciela, organ egzekucyjny doręcza

mu postanowienie o wyłączeniu. Na to postanowienie przysługuje wierzycielowi

zażalenie. Do czasu rozstrzygnięcia zażalenia dokonane czynności egzekucyjne

pozostają w mocy.

Art. 40. § 1. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie odmowy

wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub prawa majątkowego przysługuje zażalenie

osobie, o której mowa w art. 38 § 1.

§ 2. Na ostateczne postanowienie w sprawie odmowy wyłączenia rzeczy lub

prawa majątkowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Osobie, której

żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa nie zostało uwzględnione, przysługuje natomiast

prawo żądania zwolnienia ich od zabezpieczenia lub egzekucji administracyjnej

w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Osoba ta odpis pozwu

o zwolnienie kieruje równocześnie do organu egzekucyjnego.

Art. 41. § 1. Do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia żądania w sprawie

wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub prawa majątkowego i w okresie 14 dni po tym

rozstrzygnięciu oraz w okresie od dnia skierowania do organu egzekucyjnego pozwu,

o którym mowa w art. 40 § 2, do dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu w sprawie

25.06.2018

©Telksinoe s. 46/152

wyłączenia spod egzekucji objęte żądaniem wyłączenia rzeczy nie mogą być

sprzedane, a prawa majątkowe wykonywane.

§ 2. Jeżeli rzecz objęta żądaniem wyłączenia ulega szybkiemu zepsuciu, może

ona być sprzedana w trybie przewidzianym dla sprzedaży ruchomości w przepisach

o egzekucji należności pieniężnych przed rozstrzygnięciem żądania wyłączenia,

a osiągniętą ze sprzedaży kwotę składa się do depozytu organu egzekucyjnego.

W przypadku nieuwzględnienia żądania wyłączenia egzekucję prowadzi się do kwoty

złożonej do depozytu.

Art. 42. W postępowaniu dotyczącym egzekucji należności pieniężnej osoba,

która żąda wyłączenia rzeczy lub prawa majątkowego, może wpłacić do depozytu

organu egzekucyjnego kwotę, na jaką zostały one oszacowane, albo kwotę równą

należności pieniężnej łącznie z kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny uchyli

wówczas czynności egzekucyjne odnośnie do rzeczy lub prawa, których żądanie

wyłączenia dotyczy, co nie wpływa na dalszy tok postępowania o wyłączenie. W razie

uwzględnienia żądania wyłączenia, kwota złożona do depozytu podlega zwrotowi.

Jeżeli żądanie wyłączenia nie zostanie uwzględnione, egzekucję prowadzi się do

kwoty złożonej do depozytu.

Art. 43. Jeżeli w postępowaniu dotyczącym egzekucji należności pieniężnej

zostało zgłoszone, zgodnie z art. 38 § 1, żądanie wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub

prawa majątkowego z tej przyczyny, że znajduje się we władaniu innej osoby na

podstawie umowy zastawu lub prawa użytkowania ustanowionego w wyniku umowy

o dożywocie, a żądanie to nie zostało uwzględnione, wierzytelność zabezpieczona

zastawem oraz wartość prawa użytkowania podlega zaspokojeniu z kwoty uzyskanej

z egzekucji, z uwzględnieniem prawa pierwszeństwa zaspokojenia przysługującego

z mocy ustawy należności pieniężnych.

Art. 44. Żądanie wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub prawa majątkowego nie

może być zgłoszone, jeżeli z rzeczy lub prawa przeprowadzona została egzekucja

przez sprzedaż rzeczy lub wykonanie prawa majątkowego.

Art. 45. § 1. Organ egzekucyjny i egzekutor są obowiązani odstąpić od

czynności egzekucyjnych, jeśli zobowiązany okazał dowody stwierdzające

wykonanie, umorzenie, wygaśnięcie lub nieistnienie obowiązku, odroczenie terminu

wykonania obowiązku, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnych, albo gdy

zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego. Organ egzekucyjny zawiadamia

wierzyciela o odstąpieniu od czynności egzekucyjnych.

25.06.2018

©Telksinoe s. 47/152

§ 2. Organ egzekucyjny i egzekutor są obowiązani odstąpić od egzekucji ze

składnika majątkowego zobowiązanego, jeżeli okazał on dowody stwierdzające

częściowe wykonanie obowiązku lub umorzenie należności pieniężnej, a wartość

zajętego składnika majątkowego znacznie przekracza kwotę ostatecznie dochodzonej

należności i zobowiązany posiada inne składniki majątkowe, z których egzekucja

może być prowadzona.

§ 3. Organ egzekucyjny zawiadamia wierzyciela o odstąpieniu od czynności

egzekucyjnych i na jego żądanie wydaje postanowienie w sprawie odstąpienia od

czynności egzekucyjnych. Na postanowienie to przysługuje zażalenie wierzyci elowi

niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.

Art. 46. § 1. Organ egzekucyjny i egzekutor może w razie potrzeby wezwać,

w pilnych przypadkach także ustnie, pomocy organu Policji, Straży Granicznej,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Agencji Wywiadu, jeżeli natrafił na opór,

który uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie egzekucji, albo jeżeli istnieje

uzasadnione przypuszczenie, że na taki opór natrafi. Jeżeli opór stawia żołnierz

w czynnej służbie wojskowej, należy wezwać pomocy właściwego organu

wojskowego, chyba że zwłoka grozi udaremnieniem egzekucji, a na miejscu nie ma

organu wojskowego.

§ 2. Organy wymienione w § 1 nie mogą odmówić udzielenia egzekutorowi

pomocy.

§ 3. Sposób udzielania pomocy organowi egzekucyjnemu i egzekutorowi przy

wykonywaniu czynności egzekucyjnych, przypadki, w których wymagana jest pomoc

organów, sposób postępowania, tryb występowania o udzielenie pomocy, sposób jej

realizacji, a także sposób dokumentowania wykonywanych czynności i rozliczania ich

kosztów określi, w drodze rozporządzenia:

1) Minister Obrony Narodowej – w przypadku udzielania pomocy przez

Żandarmerię Wojskową lub wojskowe organy porządkowe;

2) minister właściwy do spraw wewnętrznych – w przypadku udzielania pomocy

przez Policję lub Straż Graniczną;

3) Prezes Rady Ministrów – w przypadku udzielania pomocy przez Agencję

Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Agencję Wywiadu.

Art. 47. § 1. Jeżeli cel egzekucji prowadzonej w sprawie należności pieniężnej

lub wydania rzeczy tego wymaga, organ egzekucyjny zarządzi otwarcie środków

25.06.2018

©Telksinoe s. 48/152

transportu zobowiązanego, lokali i innych pomieszczeń zajmowanych przez

zobowiązanego oraz schowków w tych środkach, lokalach i pomieszczeniach.

§ 2. Przeszukania rzeczy, środków transportu, lokali i innych pomieszczeń oraz

schowków dokonuje komisja powołana przez organ egzekucyjny. Z dokonanych

czynności spisuje się protokół. Zakończeniem czynności jest zabezpieczenie

przeszukiwanego środka transportu, pomieszczenia lub lokalu. Protokół z dokonanych

czynności przekazuje się niezwłocznie zobowiązanemu.

§ 3. Zarządzenie, o którym mowa w § 1, doręcza się zobowiązanemu.

Art. 48. § 1. Egzekutor może przeszukać odzież na osobie zobowiązanego oraz

teczki, walizy i tym podobne przedmioty, które zobowiązany ma przy sobie, jeżeli

egzekucja dotyczy należności pieniężnej lub wydania rzeczy.

§ 2. Przeszukanie odzieży na osobie zobowiązanego oraz jego teczek, waliz i tym

podobnych przedmiotów poza mieszkaniem, przedsiębiorstwem, zakładem lub

gospodarstwem zobowiązanego może nastąpić tylko na podstawie pisemnego

polecenia organu egzekucyjnego. Egzekutor obowiązany jest okazać polecenie organu

egzekucyjnego zobowiązanemu przed przystąpieniem do czynności egzekucyjnych.

§ 3. Jeżeli w czasie dokonywania czynności egzekucyjnych, o których mowa

w § 1 i 2, egzekutor zauważy, że zobowiązany oddał poszukiwane przedmioty swemu

domownikowi lub innej osobie do ukrycia, egzekutor może przeszukać odzież tej

osoby oraz jej teczki, walizy i tym podobne przedmioty, jakie ona ma przy sobie.

§ 4. Przeszukanie odzieży powinno być dokonane tylko przez osobę tej samej

płci co osoba przeszukiwana.

§ 5. Przeszukania odzieży na żołnierzu w czynnej służbie wojskowej albo

funkcjonariuszu Policji, Służby Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby

Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży Granicznej

przeprowadza w obecności egzekutora odpowiednio żołnierz Żandarmerii Wojskowej

lub wojskowego organu porządkowego albo osoba wyznaczona przez przełoż onego

funkcjonariusza.

Art. 49. § 1. Podczas przeszukania ma prawo być obecny zobowiązany.

§ 2. Jeżeli zobowiązany lub inna obecna przy przeszukaniu osoba zachowuje się

niewłaściwie lub przeszkadza w dokonywaniu czynności egzekucyjnych, egzekutor

może upomnieć, a po bezskutecznym upomnieniu wydalić z miejsca dokonywania

czynności egzekucyjnych tę osobę.

25.06.2018

©Telksinoe s. 49/152

Art. 49a. Przeszukanie rzeczy dokonywane jest zgodnie z celem tej czynności,

z zachowaniem umiaru i poszanowania godności osób, których ta czynność dotyczy,

oraz bez wyrządzania niepotrzebnych szkód i dolegliwości.

Art. 49b. § 1. Jeżeli podczas przeszukania egzekutor natrafi na dokument

opatrzony klauzulą tajności, egzekutor odstępuje od jego egzekucji.

§ 2. Rzeczy, których posiadanie jest zabronione, przekazuje się właściwemu

urzędowi lub instytucji.

Art. 50. § 1. W lokalach i innych pomieszczeniach organów państwowych oraz

na terenach kolejowych i lotnisk można dokonywać czynności egzekucyjnych tylko

po uprzednim zawiadomieniu tych organów państwowych lub zarządców

(komendantów) tych obiektów. Przepis ten nie dotyczy przypadków, gdy z mocy

szczególnych przepisów organy egzekucyjne właściwe są do działania na terenach

kolejowych oraz lotnisk.

§ 2. W obrębie budynków wojskowych i zajmowanych przez Policję, Służbę

Ochrony Państwa, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencję Wywiadu,

Służbę Kontrwywiadu Wojskowego, Służbę Wywiadu Wojskowego, Centralne Biuro

Antykorupcyjne lub Straż Graniczną oraz na okrętach wojennych można dokonywać

czynności egzekucyjnych tylko po uprzednim zawiadomieniu odpowiednio

właściwego komendanta lub kierownika jednostki i w asyście wyznaczonego organu

wojskowego lub organu Policji, Służby Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby

Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży Granicznej.

§ 3. Sposób asystowania przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych,

uwzględniając w szczególności przypadki i miejsca, w których wymagana jest asysta

organów, sposób postępowania przy wykonywaniu asysty, tryb powiadamiania

właściwych organów, wymagane dokumenty, sposób dokumentowania

wykonywanych czynności i rozliczania ich kosztów, określi, w drodze

rozporządzenia:

1) Minister Obrony Narodowej – w przypadku wykonywania asysty przez Służbę

Kontrwywiadu Wojskowego, Służbę Wywiadu Wojskowego, Żandarmerię

Wojskową lub wojskowe organy porządkowe;

2) minister właściwy do spraw wewnętrznych – w przypadku wykonywania asysty

przez Policję, Służbę Ochrony Państwa lub Straż Graniczną;

25.06.2018

©Telksinoe s. 50/152

3) Prezes Rady Ministrów – w przypadku wykonywania asysty przez Agencję

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencję Wywiadu lub Centralne Biuro

Antykorupcyjne.

§ 4. Przeszukania rzeczy osoby obowiązanej do zachowania tajemnicy

zawodowej dokonuje się w obecności przedstawiciela organizacji zawodowej, do

której osoba ta przynależy.

Art. 51. § 1. Na wniosek zobowiązanego, a także gdy egzekutor uzna to za

konieczne, może być przywołany świadek do obecności przy czynnościach

egzekucyjnych.

§ 2. Egzekutor przywołuje co najmniej dwóch świadków, jeżeli zobowiązany nie

może być obecny przy czynnościach egzekucyjnych na skutek wydalenia z miejsca

dokonywania czynności egzekucyjnych lub z innych przyczyn, chyba że zachodzi

obawa, iż wskutek upływu czasu potrzebnego na przywołanie świadków egzekucja

będzie udaremniona.

§ 3. Świadkami mogą być także pełnoletni członkowie rodziny i domownicy

zobowiązanego.

§ 4. Świadkowie nie otrzymują wynagrodzenia.

Art. 52. § 1. Jeśli cel egzekucji tego wymaga, organ egzekucyjny zezwoli

pisemnie egzekutorowi na dokonanie czynności egzekucyjnej w dni wolne od pracy

lub w porze nocnej pomiędzy godziną 21 a godziną 7. Egzekutor jest obowiązany

okazać zezwolenie organu egzekucyjnego zobowiązanemu przed przystąpieniem do

czynności egzekucyjnych.

§ 2. Czynności egzekucyjne mogą być dokonywane w porze nocnej tylko

w obecności świadka.

Art. 53. § 1. Jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, egzekutor sporządza

protokół z czynności egzekucyjnych, który zawiera:

1) oznaczenie miejsca, czasu i rodzaju czynności;

2) imiona i nazwiska osób uczestniczących w czynności;

3) sprawozdanie z przebiegu czynności;

4) zgłoszone przez obecnych wnioski i oświadczenia;

5) podpisy obecnych lub wzmiankę o przyczynie braku podpisów;

6) podpis egzekutora.

§ 2. Odpis protokołu, o którym mowa w § 1, doręcza się niezwłocznie

zobowiązanemu.

25.06.2018

©Telksinoe s. 51/152

Art. 54. § 1. Zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne

organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania

egzekucyjnego.

§ 2. Na przewlekłość postępowania egzekucyjnego skarga przysługuje również

wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym, a także pod-

miotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku nie-

wykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu w wykonaniu obowiązku.

§ 3. (uchylony)

§ 4. Skargę na czynności egzekucyjne, o której mowa w § 1, wnosi się

w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia zobowiązanego o czynności egzekucyjnej,

o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej.

§ 5. W sprawie skarg, o których mowa w § 1 i 2, postanowienie wydaje organ

egzekucyjny. Na postanowienie o oddaleniu skargi przysługuje zażalenie.

§ 5a. W przypadku uwzględnienia skargi na czynności egzekucyjne organ

egzekucyjny uchyla zakwestionowaną czynność egzekucyjną lub usuwa stwierdzone

wady czynności.

§ 6. Wniesienie skargi, o której mowa w § 1, nie wstrzymuje postępowania

egzekucyjnego. Organ egzekucyjny lub organ nadzoru może jednak, w drodze

postanowienia, wstrzymać w uzasadnionych przypadkach prowadzenie postępowania

egzekucyjnego.

Art. 55. (uchylony)

Art. 55a. 1. Jeżeli egzekucja prowadzona wobec podmiotu wpisanego w

Krajowym Rejestrze Sądowym dotyczy należności podatkowych i celnych, do poboru

których jest zobowiązany naczelnik urzędu skarbowego albo innych należności

pieniężnych, do poboru których właściwy jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a nie

zostały one uregulowane w terminie 60 dni od daty wszczęcia egzekucji, organ

egzekucyjny składa wniosek o wpisanie do Krajowego Rejestru Sądowego daty

wszczęcia egzekucji tych należności, wysokości pozostałych do wyegzekwowania

kwot oraz daty i sposobu zakończenia egzekucji.

2. Zgłaszanie okoliczności podlegających wpisowi do Krajowego Rejestru

Sądowego może odbywać się z użyciem środków komunikacji elektronicznej.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, Ministrem

Sprawiedliwości i ministrem właściwym do spraw cyfryzacji może określić, w drodze

25.06.2018

©Telksinoe s. 52/152

rozporządzenia, sposób sporządzania odpisów dokumentów oraz sposób zgłaszania

okoliczności, o których mowa w ust. 2, mając na względzie potrzebę zapewnienia

bezpiecznego, sprawnego i skutecznego przekazywania tych informacji.

Art. 55b. W wypadku postępowania egzekucyjnego dotyczącego nawiązki na

rzecz Skarbu Państwa lub przepadku, jeżeli jego przedmiotem jest kwota pieniężna,

naczelnik urzędu skarbowego jest obowiązany w przypadku częściowego lub

całkowitego wykonania zobowiązania lub jego wygaśnięcia niezwłocznie, nie później

jednak niż w terminie 7 dni od dnia powzięcia tych informacji, przekazać je

wierzycielowi. Wierzyciel występuje do biur informacji gospodarczej, działających na

podstawie ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych

i wymianie danych gospodarczych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1015 i 1188, z 2015 r.

poz. 396, z 2016 r. poz. 1948 oraz z 2017 r. poz. 819 i 933), z żądaniem aktualizacji

informacji gospodarczych, przekazując do biura aktualne dane.

Rozdział 4

Zawieszenie i umorzenie postępowania egzekucyjnego

Art. 56. § 1. Postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub

w części:

1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo

rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej;

2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą

zmarłego;

3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku

jego przedstawiciela ustawowego;

4) na żądanie wierzyciela;

5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.

§ 2. Zawieszenie postępowania egzekucyjnego, dotyczącego obowiązku

o charakterze niepieniężnym, z przyczyny określonej w § 1 pkt 2 i 3 może nastąpić

tylko w przypadkach, gdy nie zagraża to interesowi społecznemu.

§ 3. Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zawieszenia

postępowania egzekucyjnego.

§ 4. Na postanowienie organu egzekucyjnego o zawieszeniu postępowania lub

o odmowie zawieszenia tego postępowania służy zażalenie.

25.06.2018

©Telksinoe s. 53/152

Art. 57. § 1. Organ egzekucyjny podejmuje zawieszone postępowanie

egzekucyjne po ustaniu przyczyny zawieszenia, zawiadamiając o tym zobowiązanego.

Jednocześnie organ egzekucyjny przystępuje do czynności egzekucyjnych.

§ 1a. W przypadku zawieszenia postępowania egzekucyjnego w związku

z rozłożeniem na raty spłat należności pieniężnej, organ egzekucyjn y podejmuje

zawieszone postępowanie w zakresie wskazanym przez wierzyciela.

§ 2. W razie zawieszenia postępowania z przyczyny określonej w art. 56 § 1

pkt 2 – organ egzekucyjny podejmie zawieszone postępowanie, gdy organ ten zostanie

zawiadomiony przez wierzyciela o ustaleniu według przepisów prawa cywilnego

spadkobierców zmarłego zobowiązanego, na których przeszedł egzekwowany

obowiązek, lub osób, na których rzecz zostały uczynione zapisy windykacyjne.

Wierzyciel może również, nie czekając na sądowe stwierdzenie nabycia spadku lub

przedmiotu zapisu windykacyjnego albo sporządzenie aktu poświadczenia

dziedziczenia, wskazać osobę, którą uważa za spadkobiercę zmarłego zobowiązanego,

lub osobę, na której rzecz został uczyniony zapis windykacyjny, odpowiedzialną za

egzekwowany obowiązek. Jednakże organ egzekucyjny obowiązany jest zastosować

się do postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku, postanowienia częściowego

stwierdzającego nabycie przedmiotu zapisu windykacyjnego lub zarejestrowanego

aktu poświadczenia dziedziczenia, jeżeli postanowienie to lub wypis zarejestrowanego

aktu poświadczenia dziedziczenia zostaną mu złożone przed zakończeniem

postępowania egzekucyjnego.

§ 3. Jeżeli szczególne przepisy przewidują wydanie przez wierzyciela decyzji

o odpowiedzialności za zmarłego zobowiązanego innej osoby, jako spadkobiercy lub

zapisobiercy, organ egzekucyjny może podjąć postępowanie egzekucyjne, zawieszone

z przyczyny określonej w art. 56 § 1 pkt 2, po wydaniu takiej decyzji.

Art. 58. § 1. W przypadku zawieszenia postępowania egzekucyjnego pozostają

w mocy dokonane czynności egzekucyjne, z tym że w okresie zawieszenia z przyczyn

określonych w art. 56 § 1 pkt 1 i 4 mogą być dokonywane, za zgodą organu

egzekucyjnego, wypłaty z rachunków bankowych zobowiązanego po przedstawieniu

przez niego dokumentów świadczących o konieczności poniesienia danych

wydatków.

§ 2. Organ egzekucyjny może jednak uchylić dokonane czynności egzekucyjne,

jeżeli to jest uzasadnione ważnym interesem zobowiązanego, interes wierzyciela nie

stoi temu na przeszkodzie, a osoby trzecie na skutek tych czynności nie nabyły praw.

25.06.2018

©Telksinoe s. 54/152

Uchylenie dokonanych czynności nie powoduje umorzenia należnych za nie kosztów

egzekucyjnych.

§ 3. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie uchylenia czynności

egzekucyjnych przysługuje zażalenie zobowiązanemu oraz wierzycielowi

niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.

Art. 59. § 1. Postępowanie egzekucyjne umarza się:

1) jeżeli obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania;

2) jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego

powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał;

3) jeżeli egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku

wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo

bezpośrednio z przepisu prawa;

4) gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego lub gdy egzekucja nie może być

prowadzona ze względu na osobę zobowiązanego;

5) jeżeli obowiązek o charakterze niepieniężnym okazał się niewykonalny;

6) w przypadku śmierci zobowiązanego, gdy obowiązek jest ściśle związany

z osobą zmarłego;

7) jeżeli egzekucja administracyjna lub zastosowany środek egzekucyjny są

niedopuszczalne albo zobowiązanemu nie doręczono upomnienia, mimo iż

obowiązek taki ciążył na wierzycielu;

8) jeżeli postępowanie egzekucyjne zawieszone na żądanie wierzyciela nie zostało

podjęte przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania;

9) na żądanie wierzyciela;

10) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.

§ 2. Postępowanie egzekucyjne może być umorzone w przypadku stwierdzenia,

że w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnej nie uzyska się

kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne.

§ 2a. W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 i 9,

postępowanie egzekucyjne umarza się w przypadkach określonych w § 1 pkt 4, 6, 7, 9

i 10 oraz w § 2.

§ 3. W przypadkach, o których mowa w § 1 i 2, organ egzekucyjny wydaje

postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego, chyba że

umorzenie postępowania egzekucyjnego następuje na podstawie art. 34 § 4.

§ 4. Postanowienie, o którym mowa w § 3, wydaje się na żądanie zobowiązanego

lub wierzyciela albo z urzędu.

25.06.2018

©Telksinoe s. 55/152

§ 5. Na postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego

przysługuje zażalenie zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie

organem egzekucyjnym.

Art. 60. § 1. Umorzenie postępowania egzekucyjnego z przyczyny, o której

mowa w art. 59 § 1 pkt 1–8 i 10, powoduje uchylenie dokonanych czynności

egzekucyjnych, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Pozostają jednak w mocy

prawa osób trzecich nabyte na skutek tych czynności.

§ 2. Organ egzekucyjny wydaje w razie potrzeby postanowienie dotyczące

uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych wskutek umorzenia postępowania

egzekucyjnego.

§ 3. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie uchylenia dokonanych

czynności egzekucyjnych lub odmowy uchylenia tych czynności służy zażalenie.

Art. 61. W razie umorzenia postępowania egzekucyjnego z przyczyny

określonej w art. 59 § 2 wszczęcie ponownej egzekucji może nastąpić wówczas, gdy

zostanie ujawniony majątek lub źródła dochodu zobowiązanego przewyższające

kwotę wydatków egzekucyjnych.

wejdzie w życie z

przez naczelnika urzędu skarbowego albo dyrektora oddziału Zakładu dn. 1.02.2019 r.

(Dz. U. z 2018 r.

Ubezpieczeń Społecznych, z przyczyny określonej w art. 59 § 2, odpowiednio Szef poz. 398).

Krajowej Administracji Skarbowej albo Zakład Ubezpieczeń Społecznych

przekazuje za pośrednictwem systemu teleinformatycznego do Centralnego

Rejestru Restrukturyzacji i Upadłości informacje, o których mowa w art. 5

ust. 2a ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U.

z 2017 r. poz. 1508 oraz z 2018 r. poz. 149 i 398), oraz zmienia w tym rejestrze

albo usuwa z tego rejestru informacje błędne lub nieaktualne.>

Rozdział 5

Zbieg egzekucji

Art. 62. § 1. W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej do tej

samej rzeczy albo prawa majątkowego egzekucje do tej rzeczy albo prawa

majątkowego prowadzi łącznie sądowy organ egzekucyjny albo organ egzekucyjny,

który jako pierwszy dokonał zajęcia, a w razie niemożności ustalenia tego

pierwszeństwa – organ, który dokonał zajęcia na poczet należności w wyższej kwocie.

25.06.2018

©Telksinoe s. 56/152

§ 2. W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie

jednolitego tytułu wykonawczego państwa członkowskiego Unii Europejskiej albo

zagranicznego tytułu wykonawczego określonych w ustawie o wzajemnej pomocy

i egzekucji sądowej do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego – egzekucje do tej

rzeczy albo prawa majątkowego prowadzi łącznie administracyjny organ egzekucyjny.

Art. 62a. Zbieg egzekucji administracyjnej i sądowej nie wstrzymuje czynności

egzekucyjnych.

Art. 62b. § 1. Jeżeli zgodnie z art. 62 prowadzenie łącznie egzekucji należy do

sądowego organu egzekucyjnego, organ egzekucyjny:

1) sporządza i przekazuje sądowemu organowi egzekucyjnemu odpisy tytułu

wykonawczego z oznaczeniem celu, któremu ma służyć, dokumentu zajęcia oraz

innych dokumentów niezbędnych do prawidłowego przeprowadzenia egzekucji;

2) zwraca wierzycielowi niewykorzystaną zaliczkę;

3) przekazuje sądowemu organowi egzekucyjnemu kwoty uzyskane wskutek

zajęcia rzeczy albo prawa majątkowego, do których nastąpił zbieg egzekucji

administracyjnej i sądowej, w przypadku gdy kwoty te nie zostały wypłacone

wierzycielowi przed przekazaniem sądowemu organowi egzekucyjnemu

odpisów, o których mowa w pkt 1;

4) zawiadamia zobowiązanego lub dłużnika zajętej wierzytelności o przekazaniu

egzekucji sądowemu organowi egzekucyjnemu i umorzeniu opłaty za czynność

egzekucyjną, dokonaną w egzekucji, w której wystąpił zbieg.

§ 2. Organ egzekucyjny opatruje odpis tytułu wykonawczego adnotacją

o wysokości należnych kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu

egzekucyjnym, w którym powstał zbieg, oraz zakresie, w jakim należność została

zaspokojona.

Art. 62c. Organ egzekucyjny, zawiadamia wierzyciela, zobowiązanego

i dłużnika zajętej wierzytelności o przekazaniu egzekucji sądowemu organowi

egzekucyjnemu.

Art. 62d. § 1. Organ egzekucyjny, który przejął prowadzenie łącznie egzekucji

do rzeczy albo prawa majątkowego, do których nastąpił zbieg, prowadzi je w trybie

egzekucji administracyjnej.

§ 2. Organ egzekucyjny, który przejął prowadzenie łącznie egzekucji do rzeczy

albo prawa majątkowego zawiadamia zobowiązanego i dłużnika zajętej

wierzytelności o wysokości opłaty obliczonej zgodnie z art. 64 § 1a.

25.06.2018

©Telksinoe s. 57/152

§ 3. Na żądanie sądowego organu egzekucyjnego organ egzekucyjny, który

przejął prowadzenie łącznie egzekucji, informuje o jej przebiegu.

Art. 62e. W przypadku kolejnego zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej

do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego egzekucję sądową przejmuje organ

egzekucyjny, który prowadzi łącznie egzekucje w wyniku pierwszego zbiegu

egzekucji. Przepisy art. 62a?62d i art. 62f stosuje się odpowiednio.

Art. 62f. § 1. Organ egzekucyjny prowadzący łącznie egzekucje kończy,

w formie postanowienia, egzekucję sądową z rzeczy albo prawa majątkowego,

przejętą od sądowego organu egzekucyjnego, jeżeli jej dalsze prowadzenie jest

niemożliwe, niecelowe lub jeżeli jest oczywiste, że nie uzyska się kwoty wyższej od

kosztów tej egzekucji. W postanowieniu organ egzekucyjny uchyla również czynności

egzekucyjne podjęte w ramach tej egzekucji. Postanowienie doręcza się

wierzycielowi, zobowiązanemu, dłużnikowi zajętej wierzytelności oraz sądowemu

organowi egzekucyjnemu, od którego przejęto egzekucję.

§ 2. Na postanowienie, o którym mowa w § 1, zażalenie przysługuje

wierzycielowi niebędącemu organem egzekucyjnym oraz zobowiązanemu.

Art. 63. § 1. W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnych do tej samej

rzeczy albo prawa majątkowego, prowadzonych przez organy egzekucyjne, przepisy

art. 62–62c, art. 62d § 1 i 3, art. 62e oraz art. 62f stosuje się odpowiednio.

§ 2. Spór o właściwość między organami egzekucyjnymi rozstrzyga, na wniosek

organu egzekucyjnego pozostającego w sporze, dyrektor izby administracji skarbowej

właściwy ze względu na siedzibę organu egzekucyjnego, który pierwszy dokonał

zajęcia, a w razie niemożności ustalenia tego pierwszeństwa – dyrektor izby

administracji skarbowej właściwy ze względu na siedzibę organu egzekucyjnego,

który dokonał zajęcia na poczet należności w wyższej kwocie.

Art. 63a. § 1. Doręczenia pomiędzy organami egzekucyjnymi oraz pomiędzy

organem egzekucyjnym a komornikiem sądowym dokonuje się z użyciem środków

komunikacji elektronicznej. Jeżeli doręczenie za pomocą środków komunikacji

elektronicznej jest niemożliwe z przyczyn technicznych, w czasie niezbędnym do

przywrócenia ich funkcjonowania doręczenia dokonuje się w postaci papierowej.

§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu

z Ministrem Sprawiedliwości oraz ministrem właściwym do spraw informatyzacji

określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania i dokonywania doręczeń

z użyciem środków komunikacji elektronicznej odpisów dokumentów w przypadku

25.06.2018

©Telksinoes. 58/152

wystąpienia zbiegu egzekucji, mając na względzie bezpieczeństwo posługiwania się

dokumentami w postaci elektronicznej oraz sprawność i skuteczność egzekucji.

Rozdział 6

Koszty egzekucyjne

Art. 64. § 1. Organ egzekucyjny, z zastrzeżeniem § 2, w egzekucji należności

pieniężnych pobiera za dokonane czynności egzekucyjne opłaty w następującej

wysokości, z zastrzeżeniem art. 64d:

1) za pobranie pieniędzy na miejscu u zobowiązanego – 5% kwoty pobranej

należności, nie mniej jednak niż 2 zł 50 gr;

2) za zajęcie świadczeń z ubezpieczenia społecznego – 4% kwoty egzekwowanej

należności, nie mniej jednak niż 1 zł 40 gr;

3) za zajęcie wynagrodzenia za pracę – 4% egzekwowanej należności, nie mniej

jednak niż 2 zł 50 gr;

4)10) za zajęcie innych niż wymienione w pkt 2 i 3 wierzytelności pieniężnych lub

innych praw majątkowych – 5% kwoty egzekwowanej należności, nie mniej

jednak niż 4 zł 20 gr;

5) za zajęcie ruchomości – 6% kwoty egzekwowanej należności, nie mniej jednak

niż 6 zł 80 gr;

6) za zajęcie nieruchomości – 8% kwoty egzekwowanej należności, nie więcej

jednak niż 34 200 zł;

7) za odebranie zajętych ruchomości od zobowiązanego – 5% kwoty wartości

szacunkowej tych ruchomości, nie mniej jednak niż 6 zł 80 gr;

8) za odebranie pomieszczeń w zajętej nieruchomości – w wysokości i na zasadach

określonych w art. 64a § 1 pkt 6;

9) za ogłoszenie sprzedaży zajętych ruchomości w drodze licytacji lub przetargu

ofert lub za czynności przygotowawcze do sprzedaży egzekucyjnej w inny

sposób – 6 zł 80 gr;

10) za ogłoszenie sprzedaży zajętej nieruchomości – 10 zł;

11) za przeprowadzenie licytacji lub dokonanie sprzedaży egzekucyjnej w inny

sposób – 5% kwoty uzyskanej ze sprzedaży, nie mniej jednak niż 6 zł 80 gr;

10)

Uznany za niezgodny z Konstytucją z dniem 16 sierpnia 2016 r. w zakresie, w jakim nie określa

maksymalnej wysokości opłaty za dokonane czynności egzekucyjne, na podstawie wyroku

Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2016 r. sygn. akt SK 31/14 (Dz. U. poz. 1244).

25.06.2018

©Telksinoe s. 59/152

12) za spisanie protokołu o udaremnieniu przez zobowiązanego przeprowadzenia

egzekucji z zajętych ruchomości lub praw majątkowych przez ich usunięcie,

zbycie lub uszkodzenie – 10% wartości szacunkowej tych ruchomości, nie mniej

jednak niż 13 zł 50 gr;

13) za wezwanie pomocy Policji, Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby

Wywiadu Wojskowego, Żandarmerii Wojskowej lub wojskowych organów

porządkowych – 13 zł 50 gr;

14) za spisanie na miejscu u zobowiązanego protokołu o stanie majątkowym

zobowiązanego – 10% kwoty egzekwowanej należności, nie więcej jednak niż

3 zł.

§ 1a. W przypadku przejęcia prowadzenia egzekucji sądowej, w wyniku zbiegu

egzekucji do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego, organ egzekucyjny pobiera

opłatę za prowadzenie egzekucji w wysokości, o której mowa w § 1 pkt 2–6.

W podstawie obliczenia opłaty uwzględnia się należności pieniężne wskazane przez

sądowy organ egzekucyjny w odpisie tytułu wykonawczego, w tym odsetki z tytułu

niezapłacenia należności w terminie.

§ 2. Organ egzekucyjny pobiera opłaty za czynności egzekucyjne, jeżeli nie

później niż po upływie 14 dni od dnia dokonania pierwszego zajęcia nieruchomości,

rzeczy lub prawa majątkowego nadał w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy

z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2016 r. poz. 1113, 1250, 1823

i 1948) za pokwitowaniem lub doręczył zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego

lub zawiadomienie o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego.

§ 3. Opłaty za czynności egzekucyjne, o których mowa w § 1 pkt 1–6, oblicza się

oddzielnie od każdego tytułu wykonawczego, który był podstawą dokonania

czynności egzekucyjnych.

§ 4. Opłaty za zajęcia, o których mowa w § 1 pkt 2–6, pobiera się tylko raz

w toku postępowania egzekucyjnego, chociażby takie same czynności były następnie

ponawiane.

§ 5. Jeżeli w celu wyegzekwowania tej samej należności pieniężnej dokonano

czynności egzekucyjnych, o których mowa w § 1 pkt 2–6, za dokonanie kolejnej

czynności egzekucyjnej pobiera się opłatę egzekucyjną pomniejszoną o opłatę za

wcześniej dokonaną czynność egzekucyjną, nie mniej jednak niż 6 zł 80 gr.

25.06.2018

©Telksinoe s. 60/152

§ 6.11) Organ egzekucyjny pobiera opłatę manipulacyjną z tytułu zwrotu

wydatków za wszystkie czynności manipulacyjne związane ze stosowaniem środków

egzekucyjnych. Opłata wynosi 1% kwoty egzekwowanych należności pieniężnych

objętych każdym tytułem wykonawczym, nie mniej jednak niż 1 zł 40 gr.

W podstawie obliczenia opłaty uwzględnia się również odsetki z tytułu niezapłacenia

należności w terminie przypadające w dniu wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

§ 7. Jeżeli wysokość opłaty egzekucyjnej jest określona stosunkowo do

egzekwowanej lub pobranej należności pieniężnej, w podstawie obliczenia opłaty

uwzględnia się również odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie

przypadające w dniu podjęcia czynności egzekucyjnej lub sporządzenia dokumentu

stanowiącego podstawę dokonania czynności egzekucyjnej.

§ 8.12) Zapłata egzekwowanej należności po dokonaniu czynności

egzekucyjnych nie zwalnia od obowiązku uiszczenia opłaty manipulacyjnej oraz opłat

za czynności egzekucyjne i wydatków egzekucyjnych.

§ 9. Obowiązek uiszczenia opłat, o których mowa w § 1 i 6, powstaje:

1) za pobranie pieniędzy – z chwilą pobrania;

2) za zajęcie wierzytelności pieniężnych lub innych praw majątkowych u dłużnika

zajętej wierzytelności – z chwilą doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności

zawiadomienia o zajęciu;

3) za zajęcie wierzytelności pieniężnych lub innych praw majątkowych w inny

sposób niż określony w pkt 2 – z chwilą zawiadomienia zobowiązanego

o zajęciu;

4) za zajęcie ruchomości – z chwilą podpisania protokołu zajęcia przez poborcę

skarbowego;

5) za zajęcie nieruchomości – z chwilą doręczenia zobowiązanemu wezwania,

o którym mowa w art. 110c § 2;

6) za odebranie zajętych ruchomości od zobowiązanego lub odebranie pomieszczeń

w zajętej nieruchomości – z chwilą podpisania przez poborcę skarbowego

protokołu ich odebrania;

11)

Uznany za niezgodny z Konstytucją z dniem 16 sierpnia 2016 r. w zakresie, w jakim nie określa

maksymalnej wysokości opłaty manipulacyjnej, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego ,

o którym mowa w odnośniku 10.

12)

Uznany za niezgodny z Konstytucją z dniem 16 sierpnia 2016 r. w zakresie, w jakim nie przewiduje

możliwości obniżenia opłaty, o której mowa w art. 64 § 1 pkt 4 i opłaty manipulacyjnej w r azie

umorzenia postępowania z uwagi na dobrowolną zapłatę egzekwowanej należności po dokonaniu

czynności egzekucyjnych, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, o którym mowa

w odnośniku 10.

25.06.2018

©Telksinoe s. 61/152

7) za ogłoszenie o licytacji ruchomości lub za czynności przygotowawcze do

sprzedaży egzekucyjnej zajętych ruchomości w inny sposób lub ogłoszenie

sprzedaży zajętej nieruchomości – z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu

obwieszczenia o licytacji lub zawiadomienia o dokonaniu czynności

przygotowawczych do sprzedaży w inny sposób;

8) za przeprowadzenie licytacji lub dokonanie sprzedaży egzekucyjnej w inny

sposób – z chwilą podpisania przez poborcę skarbowego protokołu sprzedaży;

9) za spisanie protokołu o udaremnieniu egzekucji – z chwilą podpisania przez

poborcę skarbowego tego protokołu;

10) za wezwanie pomocy organów, o których mowa w § 1 pkt 13 – z chwilą

przybycia funkcjonariusza na miejsce wykonywania czynności egzekucyjnej;

11) za spisanie protokołu o stanie majątkowym zobowiązanego – z chwilą

podpisania protokołu przez poborcę skarbowego lub innego upoważnionego

pracownika oraz przez zobowiązanego lub świadka przywołanego do tej

czynności.

§ 10. Obowiązek uiszczenia opłaty manipulacyjnej powstaje z chwilą doręczenia

zobowiązanemu odpisu tytułu w ykonawczego. Jeżeli pierwszą czynnością

egzekucyjną jest zajęcie wierzytelności pieniężnej lub innego prawa majątkowego u

dłużnika zajętej wierzytelności, obowiązek uiszczenia opłaty manipulacyjnej powstaje

równocześnie z obowiązkiem uiszczenia opłaty za zajęcie.

Art. 64a. § 1. Organ egzekucyjny w egzekucji obowiązków o charakterze

niepieniężnym pobiera opłaty za dokonane czynności egzekucyjne w następującej

wysokości, z zastrzeżeniem art. 64d:

1) za wydanie postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia – 10%

kwoty nałożonej grzywny, nie więcej jednak niż 68 zł; w przypadku

wielokrotnego nakładania grzywien opłatę pobiera się osobno od każdego

postanowienia;

2) za wydanie postanowienia o:

a) zastosowaniu wykonania zastępczego,

b) wezwaniu zobowiązanego do wydania rzeczy ruchomej albo dokumentu,

c) wezwaniu zobowiązanego do wykonania obowiązku wydania

nieruchomości albo opróżnienia lokalu,

d) wezwaniu zobowiązanego do wykonania obowiązku wskazanego w tytule

wykonawczym, z zagrożeniem zastosowania przymusu bezpośredniego

– 6 zł 80 gr;

25.06.2018

©Telksinoe s. 62/152

3) za odebranie rzeczy ruchomej – 6 zł 80 gr;

4) za odebranie dokumentu – 4 zł 20 gr;

5) za odebranie nieruchomości – 68 zł;

6) za opróżnienie lokalu i innych pomieszczeń – 6 zł 80 gr od każdej izby; za

opróżnienie pomieszczeń mieszkalnych nie pobiera się odrębnej opłaty od

pomieszczeń pomocniczych, jak przedpokoje, korytarze, werandy, łazienki,

spiżarnie, a za opróżnienie pomieszczeń gospodarczych, w szczególności garaży

i stajni, pobiera się opłatę za każde pomieszczenie jak za izbę;

7) za czynności dotyczące sprzedaży licytacyjnej, za spisanie protokołu

o udaremnieniu przeprowadzenia egzekucji oraz za wezwanie pomocy organów,

o których mowa w art. 64 § 1 pkt 13, pobiera się odpowiednio opłaty określone

w art. 64 § 1 pkt 7, 9 i 11–13.

§ 2. Obowiązek uiszczenia opłat, o których mowa w § 1, powstaje:

1) za wydanie postanowień wymienionych w pkt 1 i 2 – z chwilą doręczenia

zobowiązanemu postanowienia;

2) za czynności wymienione w pkt 3–6 – z chwilą podpisania przez egzekutora

protokołu czynności egzekucyjnych;

3) za czynności wymienione w pkt 7 – z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu

obwieszczenia o licytacji, z chwilą podpisania protokołu przeprowadzenia

licytacji, z chwilą przybycia funkcjonariusza organów, o których mowa w art. 64

§ 1 pkt 13, na miejsce wykonywania czynności egzekucyjnych lub z chwilą

podpisania protokołu o udaremnieniu przeprowadzenia egzekucji.

Art. 64b. § 1. Wydatkami egzekucyjnymi są koszty faktycznie poniesione przez

organ egzekucyjny w związku z prowadzeniem egzekucji, a w szczególności na

opłacenie:

1) przejazdu i delegacji poborcy lub egzekutora;

2) przewozu, załadowania, rozładowania, przechowania, utrzymania i dozoru

zwierząt oraz ruchomości odebranych albo usuniętych z opróżnionych

budynków, lokali i pomieszczeń;

3) przymusowego otwarcia środków transportu, pomieszczeń i schowków;

4) należności świadków, biegłych i rzeczoznawców;

5) ogłoszenia w prasie;

6) sporządzenia dokumentów;

7) prowadzenia zarządu zajętej nieruchomości;

25.06.2018

©Telksinoe s. 63/152

8) prowizji i opłat pobieranych w związku z realizacją zajęcia przez dłużnika zajętej

wierzytelności lub przekazywaniem dochodzonych kwot do organu

egzekucyjnego;

9) kosztu uzyskania informacji o majątku dłużnika;

10) wykonania zastępczego;

11) zastosowania przymusu bezpośredniego.

§ 2. Przez wydatki egzekucyjne rozumie się również koszty przekazania

wyegzekwowanych kwot w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie

jednolitego tytułu wykonawczego albo zagranicznego tytułu wykonawczego.

Art. 64c. § 1. Opłaty, o których mowa w art. 64 § 1 i 6 oraz w art. 64a, wraz

z wydatkami poniesionymi przez organ egzekucyjny stanowią koszty egzekucyjne.

Koszty egzekucyjne, z zastrzeżeniem § 2–4, obciążają zobowiązanego.

§ 2. Jeżeli tytuł wykonawczy zawiera wady uniemożliwiające przeprowadzenie

postępowania egzekucyjnego, które nie mogły być znane organowi egzekucyjnemu

w chwili skierowania tego tytułu do egzekucji, wierzyciel niebędący jednocześnie

organem egzekucyjnym obowiązany jest uiścić, tytułem zwrotu wydatków

poniesionych przez organ egzekucyjny, kwotę wynoszącą 3 zł 40 gr.

§ 2a. Przepisu § 2 nie stosuje się do państwa członkowskiego lub państwa

trzeciego.

§ 2b. Przepisu § 2 nie stosuje się do Państwowej Inspekcji Pracy.

§ 3. Jeżeli po pobraniu od zobowiązanego należności z tytułu kosztów

egzekucyjnych okaże się, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne

z prawem, należności te, wraz z naliczonymi od dnia ich pobrania odsetkami

ustawowymi, organ egzekucyjny zwraca zobowiązanemu, a jeżeli niezgodne

z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji spowodował wierzyciel, obciąża nimi

wierzyciela.

§ 3a. (uchylony)

§ 3b. (uchylony)

§ 4. Wierzyciel pokrywa koszty egzekucyjne, jeżeli nie mogą być one ściągnięte

od zobowiązanego.

§ 4a. (uchylony)

§ 4b. Nieściągnięte od zobowiązanego wydatki egzekucyjne, poniesione w

postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie jednolitego tytułu

wykonawczego, zagranicznego tytułu wykonawczego albo tytułu wykonawczego

25.06.2018

©Telksinoe s. 64/152

obejmującego należności pieniężne, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, organ

egzekucyjny lub rekwizycyjny pokrywa bezpośrednio z budżetu państwa.

§ 4c. (uchylony)

§ 4d. Nie obciąża się kosztami egzekucyjnymi oraz kwotą, o której mowa w § 2,

wierzyciela będącego naczelnikiem urzędu skarbowego, ministrem właściwym do

spraw finansów publicznych, ministrem właściwym do spraw instytucji finansowych

albo ministrem właściwym do spraw budżetu, jeżeli organem egzekucyjnym

prowadzącym postępowanie był naczelnik urzędu skarbowego. Wydatki egzekucyjne

poniesione przez organ egzekucyjny są pokrywane z budżetu państwa.

§ 4e. Koszty egzekucyjne zabezpieczone zastawem skarbowym lub hipoteką

przymusową mogą być pokryte również przez aktualnego właściciela przedmiotu

zastawu skarbowego lub hipoteki przymusowej niebędącego zobowiązanym.

§ 5. Egzekucja kosztów egzekucyjnych następuje w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przy egzekucji kosztów

egzekucyjnych nie pobiera się opłat za czynności egzekucyjne.

§ 6. Koszty egzekucyjne powstałe w egzekucji należności pieniężnej są

dochodzone na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego na tę należność, chyba

że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej.

§ 6a. Organ egzekucyjny zawiadamia:

1) zobowiązanego o wysokości kosztów egzekucyjnych na wniosek złożony

w terminie 6 miesięcy od dnia:

a) wyegzekwowania wykonania obowiązku, a w przypadku wyegzekwowania

obowiązku w egzekucji z nieruchomości – od dnia, w którym postanowienie

o przyznaniu własności nieruchomości stało się ostateczne,

b) w którym postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego stało

się ostateczne;

2) wierzyciela o wysokości kosztów egzekucyjnych w terminie miesiąca od dnia

doręczenia wierzycielowi ostatecznego postanowienia umarzającego

postępowanie egzekucyjne, jeżeli koszty egzekucyjne obciążają wierzyciela.

§ 7. Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów

egzekucyjnych na wniosek wierzyciela lub zobowiązanego, złożony w terminie 14 dni

od dnia doręczenia zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych, o którym

mowa w § 6a. Na postanowienie to przysługuje zażalenie.

§ 7a. W przypadkach określonych w art. 80 i art. 81 ustawy o wzajemnej

pomocy organ egzekucyjny może wystąpić do państwa członkowskiego lub państwa

25.06.2018

©Telksinoe s. 65/152

trzeciego o przekazanie na rachunek tego organu wydatków egzekucyjnych

poniesionych w związku z realizacją wniosku o odzyskanie należności pieniężnych

wraz z wypłaconymi odsetkami od zwróconych należności pieniężnych,

przedstawiając ich zestawienie, jeżeli wszczęcie lub prowadzenie egzekucji

administracyjnej należności pieniężnych będących przedmiotem zwrotu spowodowało

państwo członkowskie lub państwo trzecie.

§ 7b. W przypadku, o którym mowa w § 7a, nie wydaje się postanowienia

o wysokości wydatków egzekucyjnych obciążających wierzyciela.

§ 8. (uchylony)

§ 9. Środki pieniężne pochodzące z wyegzekwowanych kosztów egzekucyjnych,

w tym powstałych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie

jednolitego tytułu wykonawczego albo zagranicznego tytułu wykonawczego,

przypadają na rzecz tego organu, który je uzyskał.

§ 10. Jeżeli koszty egzekucyjne zostały pokryte przez wierzyciela, środki

pieniężne uzyskane z tego tytułu przypadają na rzecz organu, który dokonał czynności

egzekucyjnych powodujących powstanie tych kosztów, z zastrzeżeniem § 11.

§ 11. Jeżeli czynności egzekucyjne powodujące powstanie kosztów, o których

mowa w art. 64 § 1 pkt 2–6 i § 6, zostały dokonane przez więcej niż jeden organ

egzekucyjny lub rekwizycyjny, uzyskane z tego tytułu środki pieniężne rozdziela się

między te organy w proporcji odpowiadającej stosunkowi wyegzekwowanych przez

nie kwot do kwot wyegzekwowanych w całym postępowaniu egzekucyjnym. Przepis

art. 64 § 3 stosuje się odpowiednio.

§ 11a. W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnych do tej samej rzeczy

albo prawa majątkowego koszty egzekucyjne przypadają na rzecz tych organów

egzekucyjnych, które dokonały poszczególnych czynności powodujących powstanie

tych kosztów.

§ 12. Rozliczenia, o którym mowa w § 11, dokonuje organ egzekucyjny

kończący postępowanie egzekucyjne, nie później niż w terminie 30 dni od dnia

zakończenia postępowania egzekucyjnego. Rozliczenie może być dokonane za zgodą

wierzyciela przez potrącenie wzajemnych należności. Na postanowienie w sprawie

rozliczenia kosztów przysługuje zażalenie organom, których dotyczy to rozliczenie.

Art. 64d. § 1. Kwoty opłat za czynności egzekucyjne ulegają podwyższaniu

w stopniu odpowiadającym wzrostowi cen towarów i usług konsumpcyjnych

wynikającemu ze wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem

ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w formie komunikatu

25.06.2018

©Telksinoe s. 66/152

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,

z uwzględnieniem zaokrąglenia, o którym mowa w art. 27a.

§ 2. Podwyższanie kwot opłat za czynności egzekucyjne następuje z ostatnim

dniem kwartału następującego po kwartale, w którym wzrost cen towarów i usług

konsumpcyjnych, liczony od dnia 1 stycznia 2002 r. przekroczył 20% lub

wielokrotność tej wielkości.

§ 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze

obwieszczenia, podwyższone kwoty opłat za czynności egzekucyjne w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

§ 4. Przepisy § 1–3 stosuje się również do innych należności lub wartości

określonych w ustawie kwotowo.

Art. 64e. § 1. Organ egzekucyjny może umorzyć w całości lub w części

przypadające na jego rzecz koszty egzekucyjne.

§ 2. Koszty egzekucyjne mogą być umorzone, jeżeli:

1) stwierdzono nieściągalność od zobowiązanego dochodzonego obowiązku lub

gdy zobowiązany wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów egzekucyjnych

bez znacznego uszczerbku dla swojej sytuacji finansowej;

2) za umorzeniem przemawia ważny interes publiczny;

3) ściągnięcie tylko kosztów egzekucyjnych spowodowałoby niewspółmierne

wydatki egzekucyjne.

§ 3. Koszty egzekucyjne powstałe w egzekucji należności pieniężnych mogą być

umorzone w przypadkach określonych w § 2 pkt 1, jeżeli obciążenie wierzyciela

obowiązkiem uiszczenia tych kosztów byłoby gospodarczo nieuzasadnione.

§ 4. W przypadku częściowego umorzenia kosztów egzekucyjnych umarza się

przede wszystkim opłaty za czynności egzekucyjne.

§ 4a. Organ egzekucyjny z urzędu umarza koszty z tytułu opłat, o których mowa

w art. 64 § 1 i 6, jeżeli opłaty te nie mogą być ściągnięte od zobowiązanego i powstały

w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie jednolitego tytułu

wykonawczego, zagranicznego tytułu wykonawczego albo tytułu wykonawczego

obejmującego należności pieniężne, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g. Nie

wydaje się postanowienia w sprawie umorzenia kosztów egzekucyjnych.

§ 4b. Przepis § 4a stosuje się odpowiednio do wydatków egzekucyjnych

poniesionych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie:

1) jednolitego tytułu wykonawczego albo zagranicznego tytułu wykonawczego,

chyba że organ egzekucyjny uzyskał zwrot tych wydatków od państwa

25.06.2018

©Telksinoe s. 67/152

członkowskiego lub państwa trzeciego w przypadkach określonych w art. 29a

lub w przypadkach określonych w art. 80 i art. 81 ustawy o wzajemnej pomocy;

2) tytułu wykonawczego obejmującego należności pieniężne, o których mowa w

art. 2 § 1 pkt 8 lit. g.

§ 4c. Organ egzekucyjny z urzędu umarza niewyegzekwowane koszty z tytułu

opłaty, o której mowa w art. 64 § 1 pkt 2–6, naliczonej w egzekucji, w której doszło

do zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej, w przypadku przejęcia prowadzenia

łącznie egzekucji przez sądowy organ egzekucyjny. Nie wydaje się postanowienia

w sprawie umorzenia kosztów egzekucyjnych.

§ 4d. Organ egzekucyjny z urzędu umarza niewyegzekwowane koszty z tytułu

opłaty, o której mowa w art. 64 § 1a, jeżeli opłata nie może być ściągnięta od

zobowiązanego. Nie wydaje się postanowienia w sprawie umorzenia kosztów

egzekucyjnych.

§ 5. Na postanowienie w sprawie umorzenia kosztów egzekucyjnych służy

zażalenie zobowiązanemu i wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem

egzekucyjnym.

Art. 64f. Organ egzekucyjny, ze względu na ważny interes zobowiązanego,

może rozłożyć na raty zapłatę przypadających na jego rzecz kosztów egzekucyjnych.

Na postanowienie w sprawie rozłożenia na raty spłaty kosztów egzekucyjnych

przysługuje zażalenie.

Art. 65. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, sposób ustalania i dokumentowania wydatków egzekucyjnych,

w szczególności sposób ustalania i rozliczania wydatków wspólnych, poniesionych

w związku z egzekucją u dwu lub więcej zobowiązanych oraz przypadki, w których

wydatki ustala się w formie zryczałtowanej. Określając sposób ustalania

i dokumentowania wydatków egzekucyjnych minister uwzględnia rodzaj wydatków

oraz ich udział w prowadzonych egzekucjach.

Art. 66. § 1. Wierzyciel ponosi wydatki związane z przekazaniem mu

egzekwowanej należności lub przedmiotu.

§ 2. Wydatki, o których mowa w § 1, organ egzekucyjny pokrywa

z wyegzekwowanych kwot.

§ 3. Wierzyciel, na rzecz którego organ egzekucyjny dokonał czynności

egzekucyjnych, jest obowiązany, z zastrzeżeniem § 4, do uiszczenia opłaty

komorniczej.

25.06.2018

©Telksinoe s. 68/152

§ 4. Nie pobiera się opłaty komorniczej od:

1) kwot wpłaconych po wystąpieniu wierzyciela z żądaniem zawieszenia albo

umorzenia postępowania egzekucyjnego;

2) należności ściągniętych przez organ egzekucyjny będący jednocześnie ich

wierzycielem;

3) należności dochodzonych na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego

przez naczelnika urzędu skarbowego, ministra właściwego do spraw finansów

publicznych, ministra właściwego do spraw instytucji finansowych albo ministra

właściwego do spraw budżetu;

4) należności dochodzonych na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego,

zagranicznego tytułu wykonawczego albo tytułu wykonawczego obejmującego

należności pieniężne, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g.

§ 5. Opłata komornicza przypada na rzecz tego organu, który dokonał ściągnięcia

należności pieniężnej lub zastosował środki egzekucyjne, w wyniku których należność

została zapłacona.

§ 6. Do opłaty komorniczej stosuje się odpowiednio przepisy § 2 oraz art. 64c

§ 11 i 12.

§ 7. Jeżeli wierzyciel uchyla się od uiszczenia opłaty komorniczej, opłata ta,

w części, w jakiej nie została potrącona przez organ egzekucyjny, podlega

przymusowemu ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej, po uprzednim

doręczeniu upomnienia z zagrożeniem egzekucją, a następnie wystawieniu tytułu

wykonawczego.

§ 8. Państwowe jednostki budżetowe, których należności dochodzone w trybie

egzekucyjnym stanowią dochód budżetu państwa, z zastrzeżeniem § 4, są

upoważnione do przeznaczania odpowiedniej części uzyskanych z egzekucji

wpływów na pokrycie opłaty komorniczej i wydatków, o których mowa w § 1.

Rozdział 7

(uchylony)

25.06.2018

©Telksinoes. 69/152

DZIAŁ II

Egzekucja należności pieniężnych

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 67. § 1. Z zastrzeżeniem art. 68 § 1, podstawę zastosowania środków

egzekucyjnych, o których mowa w art. 1a pkt 12 lit. a, stanowi zawiadomienie

o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności albo

protokół zajęcia prawa majątkowego, albo protokół zajęcia i odbioru ruchomości, albo

protokół odbioru dokumentu, sporządzone według wzoru określonego w drodze

rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Określając

wzór, minister uwzględni uwarunkowania wynikające z elektronicznego

przetwarzania danych zawartych w tym zawiadomieniu lub protokołach.

§ 1a. Zawiadomienia o zajęciu i inne pisma w ramach stosowanego środka

egzekucyjnego mogą być doręczane przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego

albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej. W takim przypadku nie stosuje

się wzoru, o którym mowa w § 1.

§ 2. Zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika

zajętej wierzytelności zawiera:

1) oznaczenie zobowiązanego, wierzyciela i organu egzekucyjnego;

2) oznaczenie dłużnika zajętej wierzytelności;

3) określenie stosowanego środka egzekucyjnego;

4) numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę do zajęcia;

5) kwotę należności, okres, za który należność została ustalona lub określona,

termin płatności należności, rodzaj i stopę odsetek z tytułu niezapłacenia

należności w terminie oraz kwotę odsetek naliczonych do dnia wystawienia

zawiadomienia;

6) kwotę należnych kosztów egzekucyjnych;

7) wezwanie dłużnika zajętej wierzytelności do realizacji zajęcia lub

powiadomienia organu egzekucyjnego o przeszkodzie w realizacji zajęcia;

8) pouczenie zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności o skutkach zajęcia;

9) datę wystawienia zawiadomienia, podpis z podaniem imienia, nazwiska

i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci organu

egzekucyjnego.

25.06.2018

©Telksinoe s. 70/152

§ 2a. Jeżeli zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego doręcza się dłużnikowi

zajętej wierzytelności przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo

z użyciem środków komunikacji elektronicznej:

1) w zawiadomieniu o zajęciu nie umieszcza się podpisu z podaniem imienia,

nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci organu

egzekucyjnego;

2) zawiadomienie o zajęciu zawiera numer PESEL lub NIP zobowiązanego, o ile są

znane organowi egzekucyjnemu;

3) zawiadomienie o zajęciu opatruje się kwalifikowanym podpisem

elektronicznym.

§ 2b. W przypadkach, o których mowa w § 1a, organ egzekucyjny sporządza

wydruk zawiadomienia o zajęciu. Doręczenie zobowiązanemu wydruku

zawiadomienia o zajęciu uznaje się za doręczenie odpisu tego zawiadomienia.

§ 2c. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia,

sposób sporządzania i dokonywania doręczeń dokumentów przesyłanych w ramach

stosowanego środka egzekucyjnego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego

albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej, mając na względzie

bezpieczeństwo posługiwania się dokumentami w postaci elektronicznej oraz

sprawność i skuteczność egzekucji.

§ 3. Do protokołu zajęcia prawa majątkowego stosuje się odpowiednio § 4.

§ 4. Protokół zajęcia i odbioru ruchomości zawiera treść określoną w § 2 pkt 1,

4–6 i 9 oraz w art. 53 § 1 pkt 5, a ponadto:

1) wyszczególnienie zajętych ruchomości z podaniem ich ilości, rodzaju jednostki

miary i wartości szacunkowej ruchomości, jeżeli jej oszacowanie nie zostało

zastrzeżone dla biegłego skarbowego;

2) adnotację, które z zajętych ruchomości mogą być sprzedane bezpośrednio po

zajęciu, a także które ruchomości poborca pozostawia pod dozorem

zobowiązanego lub osoby zastępującej zobowiązanego, a które odbiera;

3) pouczenie zobowiązanego o skutkach zajęcia ruchomości i przysługującym mu

prawie zaskarżenia w postaci zgłoszenia zarzutów;

4) pouczenie dozorcy o skutkach przyjęcia ruchomości pod dozór.

§ 5. Protokół odebrania dokumentu zawiera treść określoną w § 2 pkt 1, 4–6 i 9

i § 4 pkt 3 oraz w art. 53 § 1 pkt 1, 2 i 4–6, a ponadto:

1) oznaczenie lub opis odebranego dokumentu;

25.06.2018

©Telksinoe s. 71/152

2) wartość szacunkową prawa majątkowego związanego z tym dokumentem.

Art. 67a. § 1. Organ egzekucyjny może z mocy samego zajęcia wierzytelności

lub innego prawa majątkowego albo ruchomości wykonywać wszelkie prawa

zobowiązanego w zakresie niezbędnym do prowadzenia egzekucji.

§ 2. Zobowiązany udziela organowi egzekucyjnemu wszelkich wyjaśnień,

potrzebnych do dochodzenia należności pieniężnej.

Art. 67b. O ile dalsze przepisy nie stanowią inaczej, organ egzekucyjny zwraca

się do biegłego skarbowego o oszacowanie wartości zajętej ruchomości lub prawa

majątkowego.

Art. 67c. § 1. Uprawnienia do oszacowania wartości ruchomości lub prawa

majątkowego zobowiązanego mogą być nadane osobie, która:

1) korzysta w pełni z praw publicznych;

2) posiada:

a) dyplom ukończenia wyższej, średniej lub zasadniczej szkoły o profilu

technicznym lub artystycznym lub dyplom mistrza, w zawodzie lub

kierunku odpowiadającym rodzajowi majątku, którego wartość podlega

oszacowaniu,

b) opinię właściwego stowarzyszenia, organizacji zawodowej, szkoły wyższej

lub innej instytucji stwierdzającej posiadanie przez tę osobę teoretycznych

i praktycznych wiadomości w danej gałęzi techniki, sztuki, rzemiosła,

a także innych umiejętności niezbędnych do oszacowania wartości majątku.

§ 2. Z wnioskiem o nadanie uprawnień do szacowania wartości majątku

zobowiązanego kandydat na biegłego skarbowego występuje do dyrektora izby

administracji skarbowej.

§ 3. Do wniosku, o którym mowa w § 2, dołącza się:

1) kopię dokumentu oraz opinię, o których mowa w § 1 pkt 2;

2) informację określającą zakres uprawnień, o które kandydat się ubiega;

3) dokumenty stwierdzające tożsamość kandydata oraz jego niekaralność;

4) opinię zakładu pracy, jeżeli kandydat jest pracownikiem.

§ 4. Na postanowienie dyrektora izby administracji skarbowej, odmawiające

dokonania wpisu na listę biegłych skarbowych, przysługuje zażalenie.

§ 5. Podstawę do podjęcia czynności biegłego skarbowego stanowi wpis

kandydata na listę prowadzoną przez izbę administracji skarbowej.

25.06.2018

©Telksinoe s. 72/152

§ 6. W prowadzonej przez izbę administracji skarbowej liście biegłych

skarbowych uwzględnia się:

1) imię i nazwisko biegłego skarbowego i jego adres zamieszkania;

2) zakres przyznanych uprawnień;

3) termin wpisania na listę;

4) wzór uwierzytelnionego podpisu biegłego skarbowego.

§ 7. Lista biegłych skarbowych jest prowadzona według wzoru określonego

przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, dostosowanego do

techniki informatycznej.

§ 8. Lista biegłych skarbowych jest dostępna dla zainteresowanych w siedzibie

odpowiedniej izby administracji skarbowej.

§ 9. W styczniu każdego roku izba administracji skarbowej przekazuje

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych listę biegłych skarbowych, a

także zawiadamia niezwłocznie o każdym przypadku wpisania lub wykreślenia z listy

biegłego skarbowego.

§ 10. Skreślenie z listy biegłych skarbowych następuje:

1) na własną prośbę;

2) w przypadku:

a) pozbawienia praw publicznych lub utraty innych warunków do pełnienia tej

funkcji albo stwierdzenia, że z chwilą dokonania wpisu na listę biegły

skarbowy warunkom tym nie odpowiadał i nadal nie odpowiada,

b) śmierci biegłego skarbowego,

c) stwierdzenia nienależytego wykonywania funkcji biegłego skarbowego.

§ 11. Na postanowienie dyrektora izby administracji skarbowej w sprawie

skreślenia biegłego skarbowego z listy biegłych skarbowych przysługuje zażalenie.

§ 12. Biegły skarbowy może odmówić dokonania szacunku wartości majątku

zobowiązanego znajdującego się na terenie działania izby administracji skarbowej, na

listę której został wpisany, tylko z ważnych przyczyn.

§ 13. Biegły skarbowy, wydając opinię, używa tytułu biegłego skarbowego z

oznaczeniem izby administracji skarbowej, na listę której został wpisany.

§ 14. Biegły skarbowy jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić izbę

administracji skarbowej o:

1) każdej zmianie swojego adresu;

2) zamierzonej przerwie w wykonywaniu czynności biegłego skarbowego przez

okres dłuższy niż 3 miesiące.

25.06.2018

©Telksinoe s. 73/152

§ 15. Biegłemu skarbowemu za oszacowanie wartości ruchomości lub prawa

majątkowego zobowiązanego przysługuje wynagrodzenie zgodne z zakresem

wykonanej pracy w wysokości określonej przez ministra właściwego do spraw

finansów publicznych w drodze rozporządzenia. Określając wysokość

wynagrodzenia, minister uwzględnia rodzaj i czas pracy oraz wysokość poniesionych

przez biegłego skarbowego wydatków związanych z oszacowaniem wartości

ruchomości lub prawa majątkowego.

Art. 67d. § 1. Organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o wyznaczonym

terminie oszacowania wartości ruchomości lub prawa majątkowego przez biegłego

skarbowego i przesyła zobowiązanemu odpis protokołu oszacowania.

§ 2. Jeżeli zobowiązany nie zgadza się z oszacowaniem przez biegłego

skarbowego wartości ruchomości lub prawa majątkowego, może wystąpić do organu

egzekucyjnego z wnioskiem o dokonanie tego oszacowania przez biegłego sądowego.

§ 3. Jeżeli wartość zajętej ruchomości lub prawa majątkowego oszacowana przez

biegłego sądowego nie różni się co najmniej o 25% od wartości oszacowanej przez

biegłego skarbowego, koszty oszacowania przez biegłego sądowego ponosi

zobowiązany.

§ 4. Wniesienie przez zobowiązanego wniosku, o którym mowa w § 2,

wstrzymuje sprzedaż zajętych rzeczy.

Art. 68. § 1. Jeżeli zobowiązany na wezwanie poborcy skarbowego płaci

dochodzoną należność pieniężną, poborca wystawia pokwitowanie odbioru pieniędzy.

Pokwitowanie to wywiera ten sam skutek prawny, co pokwitowanie wierzyciela. Za

pokwitowaną należność pieniężną organ egzekucyjny ponosi odpowiedzialność

wobec wierzyciela.

§ 2. Do czynności egzekucyjnych, o których mowa w § 1, nie stosuje się

przepisów art. 53.

§ 3. W przypadku odebrania pieniędzy w wyniku przeszukania pomieszczeń

i schowków, środków transportu oraz odzieży, teczek, waliz i podobnych przed-

miotów stosuje się odpowiednio przepis § 1.

Art. 68a. Wpłata dokonana przez dłużnika zajętej wierzytelności do organu

egzekucyjnego wywiera ten sam skutek, co wpłata dokonana przez zobowiązanego do

rąk wierzyciela.

Art. 68b. § 1. Stwierdzenie nabycia w postępowaniu egzekucyjnym praw

własności lub innych praw albo ruchomości następuje w drodze postanowienia.

25.06.2018

©Telksinoe s. 74/152

§ 2. Postanowienie, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny wydaje na żądanie

nabywcy, a jeżeli do wykonywania praw lub dysponowania ruchomościami niezbędne

jest posiadanie dowodu nabycia – z urzędu.

Art. 68c. (uchylony)

Art. 68d. Prawa majątkowe i ruchomości nabyte w postępowaniu egzekucyjnym

są wolne od obciążeń.

Art. 69. § 1. Gdy zobowiązanym do uiszczenia należności pieniężnej jest

państwowa jednostka budżetowa, wierz yciel w celu otrzymania tej należności składa

tytuł wykonawczy bezpośrednio tej państwowej jednostce, z której działalnością

wiąże się egzekwowana należność. Jednostka ta jest obowiązana bezzwłocznie

należność uiścić. Jeżeli należność nie zostanie uiszczona w terminie 7 dni od dnia

złożenia tytułu wykonawczego, jednostka nadrzędna zobowiązanego, na wniosek

wierzyciela, zarządza pokrycie należności ze środków zobowiązanego.

§ 2. W zakresie zarządzenia, o którym mowa w § 1, jednostce nadrzędnej

przysługują uprawnienia jednostki budżetowej do dysponowania środkami

zgromadzonymi na jej rachunku.

§ 3. Przepis § 1 nie ma zastosowania do należności z tytułu składek na

ubezpieczenie społeczne, zobowiązań podatkowych oraz należności, o których mowa

w art. 2 § 1 pkt 4.

Art. 69a. § 1. W razie zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej albo

egzekucji administracyjnych do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego, gdy zajęte

kwoty nie wystarczają na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych, dłużnik

zajętej wierzytelności:

1) przekazuje należność na rzecz tego organu, który pierwszy dokonał zajęcia,

a w razie niemożności ustalenia tego pierwszeństwa – na rzecz organu, który

dokonał zajęcia na poczet należności pieniężnych w wyższej kwocie;

2) pod rygorem odpowiedzialności za szkodę, niezwłocznie zawiadamia o zbiegu

egzekucji właściwe organy egzekucyjne, wskazując datę doręczenia

zawiadomień o zajęciach dokonanych przez te organy i wysokość należności, na

poczet których zajęcia zostały dokonane.

§ 2. W razie zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej albo egzekucji

administracyjnych do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego, gdy zajęte kwoty nie

wystarczają na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych, zobowiązany

w przypadku zbiegu egzekucji do ruchomości albo prawa majątkowego, którego

25.06.2018

©Telksinoes. 75/152

warunkiem wykonywania jest posiadanie dokumentu, pod rygorem odpowiedzialności

za szkodę, niezwłocznie zawiadamia o zbiegu egzekucji właściwe organy

egzekucyjne, wskazując datę doręczenia zawiadomień o zajęciach dokonanych przez

te organy i wysokość należności, na poczet których zajęcia zostały dokonane.

Art. 70. § 1. Dłużnik zajętej wierzytelności jest obowiązany do naliczenia

odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie, należnych od następnego dnia

po dniu wystawienia przez organ egzekucyjny zawiadomienia o zajęciu wierzytelności

lub prawa majątkowego do dnia przekazania organowi egzekucyjnemu środków

pieniężnych uzyskanych z zajęcia, z zastrzeżeniem § 2.

§ 2. Jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności przekazuje organowi egzekucyjnemu

środki pieniężne za pośrednictwem rachunku bankowego, nalicza odsetki, o których

mowa w § 1, do dnia obciążenia rachunku bankowego zobowiązanego przekazywaną

kwotą.

§ 3. Organ egzekucyjny w okresie realizacji zajęcia jest obowiązany

powiadamiać dłużnika zajętej wierzytelności o każdorazowej zmianie stawki odsetek

z tytułu niezapłacenia należności w terminie.

§ 4. Dłużnik zajętej wierzytelności nie odpowiada za nieprawidłowe obliczenie

odsetek, jeżeli organ egzekucyjny nie powiadomił go w porę o zmianie, o której mowa

w § 3.

§ 5. Przepisy § 1–4 stosuje się do dłużników zajętej wierzytelności

obowiązanych do prowadzenia ksiąg podatkowych w rozumieniu Ordynacji

podatkowej.

Art. 70a. (uchylony)

Art. 70b. (uchylony)

Art. 70c. Zajęcie wierzytelności nie narusza uprawnień wynikających

z zamieszczonej w umowie klauzuli kompensacyjnej, o której mowa w ustawie z dnia

2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych (Dz. U. z 2016 r. poz.

891).

Art. 71. § 1. Jeżeli egzekucja administracyjna należności pieniężnych staje się

bezskuteczna, organ egzekucyjny lub wierzyciel może zwrócić się do sądu o nakazanie

zobowiązanemu wyjawienia majątku, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania

cywilnego.

§ 2. O nakazanie wyjawienia przez zobowiązanego majątku można zwrócić się

także przed wszczęciem egzekucji administracyjnej lub w toku tej egzekucji, jeżeli

25.06.2018

©Telksinoe s. 76/152

zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że egzekwowana należność pieniężna nie

będzie mogła być zaspokojona ze znanego majątku zobowiązanego ani też z jego

wynagrodzenia za pracę lub z przypadających mu okresowo świadczeń za okres

6 miesięcy.

§ 3. Podstawą żądania wyjawienia przez zobowiązanego majątku są dokumenty

stanowiące podstawę wszczęcia egzekucji administracyjnej lub dokonania

zabezpieczenia w trybie przepisów działu IV. W tym przypadku nie nadaje się

sądowej klauzuli wykonalności.

Art. 71a. § 1. Organy egzekucyjne uprawnione są do przeprowadzania u

dłużników zajętej wierzytelności, z wyłączeniem banków, kontroli prawidłowości

realizacji zastosowanego środka egzekucyjnego, z zastrzeżeniem § 2.

§ 2. Jeżeli środek egzekucyjny zastosowany został przez organ egzekucyjny,

o którym mowa w art. 19 § 3, 4, 7 i 8, kontrolę prawidłowości realizacji

zastosowanego środka egzekucyjnego przeprowadza, z urzędu lub na wniosek tego

organu, naczelnik urzędu skarbowego.

§ 3. Udostępnienie organowi egzekucyjnemu dokumentów i informacji

niezbędnych do przeprowadzenia kontroli prawidłowości realizacji zastosowanego

środka egzekucyjnego nie narusza obowiązku zachowania przez dłużników zajętej

wierzytelności tajemnicy określonej w odrębnych przepisach.

§ 4. Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności dłużnika zajętej

wierzytelności lub osoby odpowiedzialnej za realizację zajęcia.

§ 5. Osoba dokonująca czynności kontrolnych obowiązana jest okazać pisemne

upoważnienie organu egzekucyjnego do dokonywania tych czynności.

§ 6. Kopię protokołu z czynności kontrolnych doręcza się dłużnikowi zajętej

wierzytelności lub osobie odpowiedzialnej za realizację zajęcia.

§ 7. Jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności nie zgadza się z ustaleniami zawartymi

w protokole, może zgłosić niezwłocznie do protokołu odpowiednie wyjaśnienia lub

zastrzeżenia albo w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia przedłożyć je w formie

pisemnej.

§ 8. Przepisy § 1–7 stosuje się odpowiednio do zobowiązanego.

§ 9. Jeżeli w wyniku kontroli stwierdzono, że dłużnik zajętej wierzytelności

bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności albo części

wierzytelności organowi egzekucyjnemu, organ ten wydaje postanowienie, w którym

określa wysokość nieprzekazanej kwoty. Na postanowienie w sprawie wysokości

nieprzekazanej kwoty przysługuje zażalenie.

25.06.2018

©Telksinoe s. 77/152

Art. 71b. Jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności bezpodstawnie uchyla się od

przekazania zajętej wierzytelności albo części wierzytelności organowi

egzekucyjnemu, zajęta wierzytelność albo część wierzytelności może być ściągnięta

od dłużnika zajętej wierzytelności w trybie egzekucji administracyjnej. Podstawą

wystawienia tytułu wykonawczego jest postanowienie, o którym mowa w art. 71a § 9.

Tytuł wykonawczy wystawia organ egzekucyjny, który dokonał u dłużnika zajętej

wierzytelności zajęcia wierzytelności.

Art. 71c. § 1. Organ egzekucyjny na wniosek zobowiązanego może, w drodze

decyzji, odroczyć termin zapłaty należności pieniężnych albo rozłożyć na raty zapłatę

należności pieniężnych dochodzonych na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego

albo zagranicznego tytułu wykonawczego wraz z odsetkami naliczonymi zgodnie

z przepisami działu III ustawy – Ordynacja podatkowa.

§ 2. Do udzielania ulg, o których mowa w § 1, stosuje się odpowiednio przepisy

działów III i IV ustawy – Ordynacja podatkowa.

§ 3. O udzieleniu ulg, o których mowa w § 1, organ egzekucyjny informuje

państwo członkowskie lub państwo trzecie.

Rozdział 2

Egzekucja z wynagrodzenia za pracę

Art. 72. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wynagrodzenia za pracę przez

przesłanie do pracodawcy zobowiązanego zawiadomienia o zajęciu tej części jego

wynagrodzenia, która nie jest zwolniona spod egzekucji, na pokrycie egzekwowanych

należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie

i kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa pracodawcę, aby

nie wypłacał zajętej części wynagrodzenia zobowiązanemu, lecz przekazał ją

organowi egzekucyjnemu aż do pełnego pokrycia egzekwowanych należności

pieniężnych.

§ 2. Zajęcie wynagrodzenia za pracę jest dokonane z chwilą doręczenia

pracodawcy zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1. Zajęcie to zachowuje

moc również w przypadku zmiany stosunku pracy lub zlecenia, nawiązania nowego

stosunku pracy lub zlecenia z tym samym pracodawcą, a także w przypadku przejęcia

pracodawcy przez innego pracodawcę.

§ 3. W stosunku do egzekwowanej należności pieniężnej nieważne są

rozporządzenia wynagrodzeniem przekraczające część wolną od zajęcia, dokonane po

jego zajęciu, a także przed tym zajęciem, jeżeli są wymagalne po zajęciu.

25.06.2018

©Telksinoe s. 78/152

§ 4. Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ

egzekucyjny:

1) zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wynagrodzenia za pracę, doręczając

mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis

wezwania przesłanego do pracodawcy, pouczając ponadto zobowiązanego, że

nie może odbierać wynagrodzenia poza częścią wolną od zajęcia ani

rozporządzać nim w żaden inny sposób;

2) wzywa pracodawcę, aby:

a) w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia złożył za okres

3 miesięcy poprzedzających zajęcie, za każdy miesiąc oddzielnie,

zestawienie otrzymanego w tym czasie wynagrodzenia zobowiązanego

z wyszczególnieniem wszystkich jego składników,

b) składał, w przypadku zaistnienia przeszkód do wypłacenia wynagrodzenia

za pracę, oświadczenie o rodzaju tych przeszkód, a w szczególności podał,

czy inne osoby roszczą sobie prawa do zajętego wynagrodzenia, czy

i w jakim sądzie toczy się sprawa o to wynagrodzenie oraz czy i o jakie

roszczenia została skierowana do tego wynagrodzenia egzekucja przez

innych wierzycieli;

3) poucza pracodawcę o określonych w art. 71b, art. 168c i art. 168e skutkach

niestosowania się do wezwań, o których mowa w pkt 1 i 2.

Art. 73. (uchylony)

Art. 74. (uchylony)

Art. 75. § 1. Jeżeli w czasie prowadzenia egzekucji z wynagrodzenia za pracę

zobowiązany przestał pracować u pracodawcy, u którego dokonano zajęcia

wynagrodzenia, pracodawca ten niezwłocznie zawiadamia o tym organ egzekucyjny

oraz we wzmiance o zajęciu wynagrodzenia w wydanym zobowiązanemu

świadectwie pracy wskazuje organ egzekucyjny, numer sprawy egzekucyjnej

i wysokość potrąconych już kwot.

§ 2. Jeżeli nowe miejsce pracy zobowiązanego jest znane dotychczasowemu

pracodawcy, pracodawca ten przesyła niezwłocznie dokumenty dotyczące zajęcia

wynagrodzenia zobowiązanego nowemu pracodawcy i zawiadamia o tym organ

egzekucyjny. Doręczenie tych dokumentów nowemu pracodawcy ma skutki prawne

zajęcia wynagrodzenia zobowiązanego u tego pracodawcy.

25.06.2018

©Telksinoe s. 79/152

§ 3. Nowy pracodawca, któremu zobowiązany przedstawił świadectwo pracy ze

wzmianką o zajęciu wynagrodzenia, zawiadamia niezwłocznie o zatrudnieniu

dawnego pracodawcę oraz organ egzekucyjny.

Art. 76. (uchylony)

Art. 77. (uchylony)

Art. 78. (uchylony)

Rozdział 3

Egzekucja ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia

społecznego oraz renty socjalnej

Art. 79. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia świadczeń z zaopatrzenia

emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego zobowiązanego, a także z renty

socjalnej, zwanych dalej „świadczeniami”, przez przesłanie do organu rentowego

właściwego do spraw wypłaty zobowiązanemu świadczeń zawiadomienia o zajęciu tej

części przysługujących zobowiązanemu świadczeń, która nie jest zwolniona spod

egzekucji, na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych wraz z odsetkami

z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi. Organ

egzekucyjny jednocześnie wzywa organ rentowy, aby nie wypłacał zajętej części

świadczenia zobowiązanemu, lecz przekazał ją organowi egzekucyjnemu aż do

pełnego pokrycia egzekwowanych należności pieniężnych.

§ 2. Zajęcie świadczeń jest dokonane z chwilą doręczenia organowi rentowemu

zawiadomienia o zajęciu. Zajęcie to zachowuje moc również w przypadku zmiany

organu rentowego właściwego do wypłaty świadczeń.

§ 3. W stosunku do egzekwowanej należności pieniężnej nieważne są

rozporządzenia świadczeniami przekraczające część wolną od zajęcia, dokonane po

ich zajęciu, a także przed tym zajęciem, jeżeli są wymagalne po zajęciu.

§ 4. Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ

egzekucyjny:

1) zawiadamia zobowiązanego o zajęciu przysługujących mu świadczeń,

doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony,

i odpis zawiadomienia przesłanego do organu rentowego, pouczając ponadto

zobowiązanego, że nie może odbierać świadczeń poza częścią wolną od zajęcia,

ani rozporządzać nimi w żaden inny sposób;

2) wzywa organ rentowy, aby:

25.06.2018

©Telksinoe s. 80/152

a) w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia podał wysokość

przysługujących zobowiązanemu miesięcznych świadczeń i zawiadamiał

o każdej zmianie ich wysokości,

b) składał, w przypadku zaistnienia przeszkód do wypłacenia świadczeń,

oświadczenie o rodzaju tych przeszkód, a w szczególności podał, czy inne

osoby roszczą sobie prawa do zajętych świadczeń, czy i w jakim sądzie

toczy się sprawa o te świadczenia oraz czy i o jakie roszczenia została

skierowana do tych świadczeń egzekucja przez innych wierzycieli;

3) poucza organ rentowy o określonych w art. 71b, art. 168c i art. 168e skutkach

niestosowania się do wezwań, o których mowa w pkt 1 i 2.

§ 5. Przy egzekucji ze świadczeń stosuje się odpowiednio przepis art. 75.

Rozdział 4

Egzekucja z rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych

Art. 80. [§ 1. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku

bankowego przez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności

pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej

należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej

wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa

bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku

bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz bezzwłocznie przekazał zajętą

kwotę organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności albo

zawiadomił organ egzekucyjny, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania,

o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu rachunku

bankowego zobowiązanego.]

<§ 1. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku Nowe brzmienie

§ 1 w art. 80

bankowego przez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności wejdzie w życie z

dn. 9.07.2018 r.

pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej (Dz. U. z 2018 r.

należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie poz. 1104).

dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny

jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał

wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz

niezwłocznie po upływie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia przekazał

zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności

25.06.2018

©Telksinoe s. 81/152

albo zawiadomił organ egzekucyjny o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym

również o nieprowadzeniu rachunku bankowego zobowiązanego.>

§ 2. Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego jest

dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa

w § 1, i obejmuje również kwoty, które nie były na rachunku bankowym w chwili

zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia.

§ 3. Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ

egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku

bankowego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej

doręczony, i odpis zawiadomienia skierowanego do banku o zakazie wypłaty zajętej

kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego.

Art. 81. § 1. Zajęcie wierzytelności jest skuteczne w odniesieniu do rachunków

bankowych zobowiązanego prowadzonych przez bank, niezależnie od tego, czy organ

egzekucyjny wskazał w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 80 § 1, numery tych

rachunków.

§ 1a. Zajęcie wierzytelności jest skuteczne w odniesieniu do rachunku

bankowego prowadzonego dla kilku osób fizycznych, którego współposiadaczem jest

zobowiązany. Przepis art. 80 § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 2. Jeżeli zobowiązanym jest jednostka budżetowa, zajęciu podlega wyłącznie

rachunek wydatków.

§ 3. Jeżeli wierzytelności z innych rodzajów rachunków bankowych

zobowiązanego niż lokata terminowa, nie pokrywają dochodzonej należności, bank

realizuje zajęcie wierzytelności z rachunku tej lokaty w ostatniej kolejności.

§ 4. Wynikający z zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego zakaz wypłat

z tego rachunku bez zgody organu egzekucyjnego nie dotyczy wypłat na bieżące

wynagrodzenia za pracę oraz na zasądzone alimenty i renty o charakterze

alimentacyjnym zasądzone tytułem odszkodowania. Wypłata na wynagrodzenia za

pracę może nastąpić po złożeniu bankowi odpisu listy płac lub innego wiarygodnego

dowodu, a wypłata alimentów lub renty o charakterze alimentacyjnym – tytułu

stwierdzającego obowiązek zobowiązanego do płacenia alimentów lub renty. Bank

dokonuje wypłat alimentów lub renty do rąk osoby uprawnionej do tych świadczeń.

§ 5. Przepis § 4 stosuje się również do podatku dochodowego od osób fizycznych

oraz składek na ubezpieczenie społeczne, należnych od dokonywanych wypłat na

bieżące wynagrodzenia.

25.06.2018

©Telksinoe s. 82/152

<§ 6. Nie podlegają zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego będącego Dodane § 6–11 w

art. 81 wejdą w

przedmiotem blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego w rozumieniu życie z dn.

30.04.2018 r. (Dz.

art. 119zg pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

U. z 2017 r. poz.

§ 7. Zakaz zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, o którym mowa2491).

w § 6, nie dotyczy zajęcia na poczet dochodzonych należności podatkowych lub

celnych.

§ 8. Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego dokonane przed

ustanowieniem blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego w rozumieniu

art. 119zg pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa nie

podlega realizacji do czasu uchylenia tej blokady.

§ 9. Bank w rozumieniu art. 119zg pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –

Ordynacja podatkowa niezwłocznie informuje organ egzekucyjny o:

1) wstrzymaniu realizacji zajęcia dokonanego przez ten organ;

2) niemożności dokonania zajęcia w związku z blokadą rachunku podmiotu

kwalifikowanego w rozumieniu art. 119zg pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia

1997 r. – Ordynacja podatkowa, wskazując termin upływu blokady.

§ 10. W okresie trwania blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego

w rozumieniu art. 119zg pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja

podatkowa bank w rozumieniu art. 119zg pkt 1 tej ustawy realizuje zajęcie

wierzytelności z rachunku bankowego:

1) dokonane w celu egzekucji należności podatkowych lub celnych;

2) w przypadku przejęcia, w wyniku zbiegu egzekucji administracyjnej

i sądowej, egzekucji zasądzonych alimentów i renty o charakterze

alimentacyjnym zasądzonej tytułem odszkodowania oraz wynagrodzenia ze

stosunku pracy wraz z zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych

oraz składkami na ubezpieczenia społeczne należnymi od dokonywanych

wypłat – do wysokości nieprzekraczającej kwoty minimalnego

wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia

10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U.

z 2017 r. poz. 847).

§ 11. W okresie wstrzymania realizacji zajęcia, o którym mowa w § 8,

przepis § 4 stosuje się odpowiednio, z tym że kwota wypłacana z rachunku

podmiotu kwalifikowanego nie może przekroczyć kwoty minimalnego

wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia

10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.>

25.06.2018

©Telksinoe s. 83/152

Art. 82. (uchylony)

Art. 83. (uchylony)

Art. 84. § 1. Jeżeli przed zajęciem wierzytelności z rachunku bankowego

zobowiązanego w trybie art. 80 zostanie ujawniony dokument potwierdzający

posiadanie rachunku bankowego, zwany dalej „dokumentem”, organ egzekucyjny

dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego związanego z tym

dokumentem przez wpisanie jej do protokołu zajęcia.

§ 2. W protokole, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny podaje wysokość

egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia

należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi.

§ 3. Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego związanego z dokumentem

jest skuteczne wobec zobowiązanego z chwilą podpisania przez poborcę skarbowego

protokołu zajęcia, o którym mowa w § 1.

§ 4. Organ egzekucyjny zawiadamia niezwłocznie zobowiązanego o zajęciu jego

wierzytelności w części, w jakiej nie została zwolniona spod egzekucji, doręczając mu

odpis tytułu wykonawczego oraz odpis protokołu zajęcia wierzytelności z rachunku

bankowego związanego z dokumentem. Jednocześnie organ egzekucyjny poucza

zobowiązanego, że nie może realizować zajętej wierzytelności poza częścią wolną od

egzekucji ani rozporządzać nią w żaden inny sposób.

§ 5. Niezależnie od zawiadomienia, o którym mowa w § 4, organ egzekucyjny

przesyła do banku zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej z rachunku

bankowego. Przepisy art. 80 stosuje się odpowiednio.

Art. 85. § 1. Jeżeli dokument jest tego rodzaju, że bez jego okazania

zobowiązany nie może realizować wierzytelności z rachunku bankowego, organ

egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego związanego

z tym dokumentem przez jego odbiór.

§ 2. Organ egzekucyjny potwierdza odbiór dokumentu protokołem odbioru

dokumentu. Przepisy art. 84 § 2–4 stosuje się odpowiednio.

§ 3. Niezależnie od zajęcia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny przesyła

do banku zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej z rachunku bankowego.

Przepisy art. 80 stosuje się odpowiednio.

Art. 86. § 1. Organ egzekucyjny poucza wierzyciela, żeby w terminie 14 dni od

dnia zajęcia, o którym mowa w art. 85 § 1, wystąpił do sądu o umorzenie dokumentu

i zawiadomił o tym właściwy oddział banku przez doręczenie mu w tym samym

25.06.2018

©Telksinoe s. 84/152

terminie odpisu złożonego do sądu wniosku w sprawie wszczęcia postępowania

o umorzenie dokumentu.

§ 2. W przypadku nieotrzymania zawiadomienia o wszczęciu postępowania

o umorzenie dokumentu właściwy oddział banku, po upływie 21 dni od dnia

doręczenia zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego, odwołuje

wstrzymanie wypłat z tego rachunku, o czym zawiadamia posiadacza rachunku.

§ 3. Sąd rozpatruje wniosek o umorzenie dokumentu na zasadach i w trybie

przewidzianych w przepisach o umarzaniu utraconych dokumentów. W postępowaniu

w sprawie umorzenia dokumentu nie mogą być zgłaszane zarzuty dotyczące

zasadności roszczenia wierzyciela. Koszty postępowania obciążają właściciela

dokumentu. Sąd przesyła właściwemu oddziałowi banku wypis prawomocnego

postanowienia w sprawie umorzenia dokumentu.

§ 4. W przypadku umorzenia dokumentu, właściwy oddział banku wystawia

w jego miejsce nowy, aktualny dokument, który wydaje właścicielowi. W przypadku

nieuwzględnienia wniosku o umorzenie dokumentu, właściwy oddział banku

niezwłocznie odwołuje wstrzymanie wypłat z rachunku bankowego i zawiadamia

o tym właściciela.

Art. 86a. § 1. Wskutek zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, bank

wstrzymuje wszelkie wypłaty z zajętego rachunku i niezwłocznie zawiadamia

o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego inne oddziały banku, inne banki,

placówki pocztowe w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo

pocztowe i inne podmioty uprawnione do dokonywania wypłat zobowiązanemu

z zajętego rachunku. Zajęcie nie dotyczy kwot wolnych od egzekucji.

§ 2. Inne banki, placówki pocztowe w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada

2012 r. – Prawo pocztowe i inne podmioty uprawnione do dokonywania wypłat,

o których mowa w § 1, po zawiadomieniu ich o zajęciu, ponoszą względem

wierzyciela odpowiedzialność za dokonane wypłaty.

§ 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw łączności i Ministrem Sprawiedliwości określi,

w drodze rozporządzenia, tryb zawiadamiania oddziałów banków, placówek

pocztowych w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe

i innych podmiotów uprawnionych do dokon ywania wypłat z zajętego rachunku

w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zapewniający prawidłowe orzekanie

o ich odpowiedzialności za dokonane wypłaty.

25.06.2018

©Telksinoe s. 85/152

Art. 86b. Zawiadomienia i wezwania, o których mowa w przepisach niniejszego

rozdziału, przesyła się do banku i organu egzekucyjnego przy wykorzystaniu systemu

teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego.

Jeżeli wykorzystanie tego systemu jest niemożliwe z przyczyn technicznych, w czasie

niezbędnym do przywrócenia jego funkcjonowania zawiadomienia i wezwania

doręcza się na piśmie.

Art. 87. Przepisy dotyczące egzekucji z rachunków bankowych i wierzytelności

z rachunku bankowego związanego z dokumentem stosuje się odpowiednio

w egzekucji z rachunków prowadzonych przez spółdzielcze kasy oszczędnościowo-

-kredytowe, z wyłączeniem przepisu art. 86b.

Art. 88. (uchylony)

Rozdział 5

Egzekucja z innych wierzytelności pieniężnych i innych praw majątkowych

Oddział 1

Egzekucja z innych wierzytelności pieniężnych

Art. 89. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności pieniężnej

innej, niż określona w art. 72–85, przez przesłanie do dłużnika zobowiązanego

zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego i jednocześnie

wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby należnej od niego kwoty do wysokości

egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności

w terminie i kosztami egzekucyjnymi bez zgody organu egzekucyjnego nie uiszczał

zobowiązanemu, lecz należną kwotę przekazał organowi egzekucyjnemu na pokrycie

należności.

§ 2. Zajęcie wierzytelności jest dokonane z chwilą doręczenia dłużnikowi zajętej

wierzytelności zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1. Zajęcie

wierzytelności z tytułu dostaw, robót i usług dotyczy również wierzytelności, które nie

istniały w chwili zajęcia, a powstaną po dokonaniu zajęcia z tytułu tych dostaw, robót

i usług.

§ 3. Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ

egzekucyjny:

1) wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia

zawiadomienia złożył oświadczenie dotyczące tego, czy:

a) uznaje zajętą wierzytelność zobowiązanego,

25.06.2018

©Telksinoe s. 86/152

b) przekaże organowi egzekucyjnemu z zajętej wierzytelności kwoty na

pokrycie należności lub z jakiego powodu odmawia tego przekazania,

c) – i w jakim sądzie lub przed jakim organem toczy się albo toczyła się sprawa

o zajętą wierzytelność;

2) zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu zajętej kwoty odebrać ani też

rozporządzać nią lub ustanowionym dla niej zabezpieczeniem;

3) doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej

doręczony, a także odpis wniosku, o którym mowa w art. 90 § 1.

Art. 89a. § 1. Zajęcie wierzytelności z tytułu nadpłaty lub zwrotu podatku

w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa obejmuje

także wierzytelności przyszłe, wynikające z nadpłaty lub zwrotu podatku powstałych

w ciągu roku od dnia dokonania zajęcia.

§ 2. Dłużnik zajętej wierzytelności składa oświadczenie, o którym mowa

w art. 89 § 3 pkt 1, jednocześnie z przekazaniem organowi egzekucyjnemu kwoty na

pokrycie dochodzonych należności albo informuje o braku swojej właściwości, jeżeli

nie jest dłużnikiem wierzytelności.

§ 3. Zawiadomienie o zajęciu i inne pisma w ramach egzekucji z nadpłaty lub

zwrotu podatku sporządza się i doręcza z użyciem środków komunikacji

elektronicznej w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 67 § 2c.

Art. 90. § 1. Jeżeli organowi egzekucyjnemu jest wiadomo, że zajęta

wierzytelność jest zabezpieczona przez wpis w księdze wieczystej lub przez złożenie

dokumentu do zbioru dokumentów, składa on do sądu właściwego do prowadzenia

księgi wieczystej wniosek o wpis o zajęciu wierzytelności lub o złożenie tego wniosku

do zbioru dokumentów. Do wniosku organu egzekucyjnego dołącza się odpis tytułu

wykonawczego.

§ 2. Jeżeli zajęta wierzytelność należy się zobowiązanemu od organów będących

jednocześnie jednostkami budżetowymi lub samorządowymi zakładami budżetowymi

albo od funduszy, których są dysponentami, za dłużnika zajętej wierzytelności uważa

się organ właściwy do wydania polecenia wypłaty.

Art. 91. Jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności uchyla się od przekazania zajętej

kwoty organowi egzekucyjnemu, mimo że wierzytelność została przez niego uznana

i jest wymagalna, stosuje się odpowiednio przepisy art. 71b.

Art. 92. W egzekucji z kwot będących przedmiotem krajowych przekazów

pocztowych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące egzekucji z innych

25.06.2018

©Telksinoe s. 87/152

wierzytelności pieniężnych. Za wierzyciela zajętej wierzytelności uważa się w tym

przypadku adresata przekazu, a za dłużnika zajętej wierzytelności – placówkę

pocztową w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, która

obowiązana jest wypłacić kwotę przekazu adresatowi.

Oddział 2

Egzekucja z praw z instrumentów finansowych zapisanych na rachunkach

papierów wartościowych

lub innych rachunkach oraz z wierzytelności z rachunków pieniężnych

Art. 93. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia praw z instrumentów

finansowych w rozumieniu przepisów o obrocie instrumentami finansowymi,

zapisanych na rachunku papierów wartościowych lub innym rachunku, oraz

wierzytelności z rachunku pieniężnego zobowiązanego przez przesłanie do podmiotu

prowadzącego te rachunki, zwanego dalej „prowadzącym rachunki”, zawiadomienia

o zajęciu praw z instrumentów finansowych oraz wierzytelności z rachunku

pieniężnego zobowiązanego do wysokości dochodzonych należności, o których mowa

w § 2.

§ 2. Organ egzekucyjny wzywa prowadzącego rachunki, aby przekazał organowi

egzekucyjnemu z rachunku pieniężnego zobowiązanego środki do wysokości

egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności

w terminie i kosztami egzekucyjnymi, a jeżeli środki na rachunku pieniężnym nie są

wystarczające do pokrycia egzekwowanych kwot, aby dokonał na żądanie organu

egzekucyjnego sprzedaży zajętych instrumentów finansowych i uzyskaną ze

sprzedaży kwotę wpłacił organowi egzekucyjnemu albo zawiadomił ten organ

w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o przeszkodzie w dokonaniu

realizacji zajęcia, w tym również o nieprowadzeniu rachunku pieniężnego, rachunku

papierów wartościowych lub innego rachunku zobowiązanego.

§ 3. Zajęcie praw z instrumentów finansowych oraz wierzytelności z rachunku

pieniężnego jest dokonane z chwilą doręczenia prowadzącemu rachunki

zawiadomienia o zajęciu tych praw i obejmuje również prawa i wierzytelności, które

nie zostały zapisane lub nie znajdowały się na rachunkach zobowiązanego w chwili

zajęcia.

§ 4. Zajęcie praw z instrumentów finansowych oraz wierzytelności z rachunku

pieniężnego jest skuteczne także wtedy, gdy zawiadomienie, o którym mowa w § 1,

zawiera tylko imię i nazwisko lub firmę oraz adres zobowiązanego.

25.06.2018

©Telksinoe s. 88/152

§ 5. Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ

egzekucyjny:

1) zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego praw z instrumentów finansowych

i wierzytelności z rachunku pieniężnego, doręczając mu odpis tytułu

wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia

skierowanego do prowadzącego rachunki o zajęciu praw z instrumentów

finansowych i wierzytelności z rachunku pieniężnego, jak również zawiadamia

zobowiązanego, że nie wolno mu zajętymi prawami rozporządzać;

2) wzywa zobowiązanego, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia,

o którym mowa w pkt 1, poinformował organ egzekucyjny, w jakiej kolejności

i po jakiej cenie instrumenty finansowe mają być zbywane.

§ 6. W przypadku, o którym mowa w § 5 pkt 2, organ egzekucyjny, stosownie do

dyspozycji zobowiązanego, wystawia zlecenie sprzedaży instrumentów finansowych

będących przedmiotem obrotu zorganizowanego w rozumieniu przepisów o obrocie

instrumentami finansowymi.

§ 7. Jeżeli zobowiązany w wyznaczonym terminie nie wskazał ceny lub

kolejności zbycia instrumentów finansowych lub jeżeli w terminie 5 kolejnych dni

transakcyjnych sprzedaż instrumentów finansowych zgodnie z dyspozycją

zobowiązanego nie dojdzie do skutku, organ egzekucyjny wystawia zlecenie

sprzedaży instrumentów finansowych po cenie umożliwiającej realizację zlecenia

w obrocie zorganizowanym.

§ 8. Organ egzekucyjny ustala zakres i kolejność sprzedaży instrumentów

finansowych na podstawie notowań z dnia poprzedzającego dzień zlecenia ich

sprzedaży w obrocie zorganizowanym.

§ 9. W pierwszej kolejności sprzedaży podlegają instrumenty finansowe, których

ceny w dniu poprzedzającym dzień zlecenia sprzedaży zapewniały najwyższy dochód

lub najniższą stratę liczoną w stosunku do wartości nominalnej tych instrumentów.

§ 10. Jeżeli w pierwszym dniu transakcyjnym po upływie okresu, o którym

mowa w § 7, sprzedaż instrumentów finansowych nie dojdzie do skutku lub uzyskana

ze sprzedaży kwota nie wystarcza na pokrycie dochodzonych należności, organ

egzekucyjny zleca dokonanie sprzedaży uzupełniających, stosując zasady określone

w § 8 i 9.

Art. 94. § 1. Do zajęcia instrumentów finansowych zapisanych na rachunku

papierów wartościowych lub innym rachunku, lecz niebędących przedmiotem obrotu

zorganizowanego, stosuje się odpowiednio przepisy art. 93 § 1, 3, 4 i § 5 pkt 1.

25.06.2018

©Telksinoes. 89/152

§ 2. Po otrzymaniu zawiadomienia o zajęciu instrumentów finansowych,

o których mowa w § 1, prowadzący rachunki niezwłocznie przesyła organowi

egzekucyjnemu wyciąg z rachunków zobowiązanego.

§ 3. Sprzedaż instrumentów finansowych, o których mowa w § 1, następuje na

rzecz osób fizycznych w trybie przepisów działu II rozdziału 6 oddziału 2.

Art. 94a. Prowadzący rachunki dokonuje zapisu instrumentów finansowych

nabywcy na jego rachunku na podstawie postanowienia, o którym mowa w art. 68b.

Art. 94b. W przypadku dokonania przez prowadzącego rachunki wypłaty

zobowiązanemu zajętych kwot lub kwot uzyskanych ze sprzedaży zajętych praw

z instrumentów finansowych albo wykonania rozporządzeń zobowiązanego

powodujących nieskuteczność prowadzonej egzekucji, stosuje się odpowiednio

przepis art. 71b.

Art. 94c. (uchylony)

Art. 94d. Przepisów niniejszego oddziału nie stosuje się do rachunku zbiorczego

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami

finansowymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 1636, z późn zm.13)).

Oddział 3

Egzekucja z papierów wartościowych niezapisanych na rachunku papierów

wartościowych

Art. 95. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia papierów wartościowych

niezapisanych na rachunku papierów wartościowych przez odbiór dokumentu, którego

posiadanie jest koniecznym warunkiem wykonywania prawa z tych papierów.

Przepisy art. 84 § 2–4 stosuje się odpowiednio.

§ 2. Zajęte papiery wartościowe niezapisane na rachunku papierów

wartościowych organ egzekucyjny przekazuje do sprzedaży podmiotowi

posiadającemu zezwolenie Komisji Nadzoru Finansowego na podejmowanie

czynności związanych z obrotem takimi papierami, a w przypadku jego braku lub gdy

sprzedaż w tym trybie wiązałaby się z poniesieniem zbyt dużych kosztów, sprzedaje

je w trybie określonym przepisami działu II rozdziału 6 oddziału 2.

§ 3. Zlecając sprzedaż papierów wartościowych podmiotowi, o którym mowa

w § 2, organ egzekucyjny stosuje zasady określone w art. 93 § 8–9.

13)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948 i

1997 oraz z 2017 r. poz. 724, 768, 791 i 1089.

25.06.2018

©Telksinoe s. 90/152

§ 4. Jeżeli sprzedaż papierów wartościowych zobowiązanego następuje w trybie

przepisów działu II rozdziału 6 oddziału 2, a oszacowanie wartości zajętych papierów

wartościowych przez biegłego skarbowego wiązałoby się ze zbyt dużymi kosztami,

organ egzekucyjny, za zgodą zobowiązanego, przyjmuje cenę wywołania

w wysokości ceny nominalnej papierów wartościowych.

Oddział 4

Egzekucja z weksla

Art. 96. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia weksla, w rozumieniu ustawy

z dnia 28 kwietnia 1936 r. – Prawo wekslowe (Dz. U. z 2016 r. poz. 160), przez odbiór

weksla, stosując odpowiednio zasady określone w art. 84.

Art. 96a. Jednocześnie z zajęciem weksla organ egzekucyjny:

1) wzywa trasata, aby należnej od niego sumy wekslowej nie uiszczał prawnemu

posiadaczowi weksla, lecz należną sumę wpłacił w terminie wykupu weksla

organowi egzekucyjnemu;

2) zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu rozporządzać zajętym wekslem ani

też odebrać od trasata sumy wekslowej.

Art. 96b. § 1. Organ egzekucyjny może wykonywać wszelkie prawa

zobowiązanego w zakresie realizacji zajętego weksla.

§ 2. Zobowiązany udziela organowi egzekucyjnemu wszelkich wyjaśnień

potrzebnych do dochodzenia praw przeciwko trasatowi.

Art. 96c. Organ egzekucyjny przedstawia weksel do zapłaty w trybie

określonym w przepisach ustawy – Prawo wekslowe lub sprzedaje w trybie

określonym przepisami działu II rozdziału 6 oddziału 2.

Art. 96d. § 1. Jeżeli egzekucja z weksla jest dokonywana w formie sprzedaży,

organ egzekucyjny, z zastrzeżeniem § 2, indosuje weksel na nabywcę. Dokonany

przez organ egzekucyjny indos wywiera skutki indosu wpisanego przez

zobowiązanego.

§ 2. Jeżeli na wekslu zostały umieszczone wyrazy „nie na zlecenie” lub inne

zastrzeżenie równoznaczne, organ egzekucyjny może przenieść weksel na nabywcę

tylko w formie i ze skutkami zwykłego przelewu.

Art. 96e. (uchylony)

25.06.2018

©Telksinoe s. 91/152

Art. 96f. § 1. Jeżeli egzekucja z weksla w trybie określonym w art. 96c okaże się

nieskuteczna, zajęcie weksla staje się zajęciem wierzytelności zabezpieczonej

wekslem.

§ 2. Do wierzytelności, o której mowa w § 1, stosuje się odpowiednio przepisy

działu II rozdziału 5 oddziału 1.

Oddział 5

Egzekucja z autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych oraz z praw

własności przemysłowej

Art. 96g. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia:

1) autorskiego prawa majątkowego i praw pokrewnych,

2) patentu,

3) prawa ochronnego na wzór użytkowy,

4) prawa z rejestracji wzoru zdobniczego,

5) prawa z rejestracji znaku towarowego,

6) prawa do używania znaku towarowego powszechnie znanego

niezarejestrowanego,

7) prawa z rejestracji topografii układu scalonego,

8) prawa do projektu racjonalizatorskiego

oraz korzyści z tych praw, przez wpisanie ich do protokołu zajęcia i podpisanie

protokołu przez poborcę skarbowego, a także zobowiązanego lub świadków.

§ 2. Zajęcie praw, o których mowa w § 1 pkt 2–5, 7 i 8, może również nastąpić

przez przesłanie do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej zawiadomienia

o zajęciu prawa.

§ 3. Zajęciu nie podlega:

1) autorskie prawo majątkowe służące twórcy za jego życia, z wyjątkiem

wymagalnych wierzytelności;

2) prawo do utworu nieopublikowanego, jeżeli spadkobiercy sprzeciwiają się

egzekucji z tego prawa i sprzeciw ten jest zgodny z ujawnioną wolą twórcy

nierozpowszechniania utworu;

3) patent i prawo ochronne na wzór użytkowy o charakterze tajnym.

§ 4. Zajęcie jest skuteczne z chwilą podpisania protokołu zajęcia przez osoby,

o których mowa w § 1, albo doręczenia Urzędowi Patentowemu Rzeczypospolitej

Polskiej zawiadomienia o zajęciu, jeżeli było wcześniejsze.

§ 5. Organ egzekucyjny niezwłocznie po dokonaniu zajęcia:

25.06.2018

©Telksinoe s. 92/152

1) doręcza zobowiązanemu protokół zajęcia;

2) doręcza odpis tytułu wykonawczego, jeżeli uprzednio nie został on

zobowiązanemu doręczony;

3) zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu rozporządzać zajętymi prawami;

4) przesyła do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o dokonanie

we właściwym rejestrze wpisu o zajęciu prawa, jeżeli przedmiotem zajęcia są

prawa objęte tymi rejestrami.

Art. 96h. § 1. Poborca skarbowy zamieszcza w protokole zajęcia opis zajętych

praw i jeżeli jest to możliwe – wartość szacunkową zajętych praw.

§ 2. Jeżeli oszacowanie przez poborcę skarbowego wartości zajętych praw nie

jest możliwe lub zajęcie jest dokonane przez doręczenie Urzędowi Patentowemu

Rzeczypospolitej Polskiej zawiadomienia o zajęciu, organ egzekucyjny zwraca się do

biegłego skarbowego o oszacowanie wartości tych praw.

§ 3. Na oszacowanie dokonane przez poborcę skarbowego zobowiązanemu

przysługuje prawo wniesienia do organu egzekucyjnego zarzutu – w terminie 7 dni od

dnia zajęcia. W przypadku nieuwzględnienia zarzutu zobowiązanego, organ

egzekucyjny zwraca się do biegłego skarbowego o oznaczenie wartości zajętych praw.

§ 4. Sprzedaż zajętych praw następuje w trybie przepisów działu II

rozdziału 6 oddziału 2.

§ 5. (uchylony)

Art. 96i. W egzekucji z wierzytelności z praw, o których mowa w art. 96g § 1,

stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące egzekucji z innych wierzytelności

pieniężnych.

Oddział 6

Egzekucja z udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością

Art. 96j. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia udziału w spółce

z ograniczoną odpowiedzialnością, zwanej dalej „spółką”, oraz wierzytelności z tego

prawa przez przesłanie do spółki zawiadomienia o zajęciu udziału i wezwanie jej, aby

żadnych należności przypadających zobowiązanemu z tytułu zajętego udziału do

wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia

należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi nie uiszczała zobowiązanemu, lecz

należne kwoty przekazała organowi egzekucyjnemu na pokrycie należności.

§ 2. Zajęcie udziału oraz wierzytelności z tego prawa jest dokonane z chwilą

doręczenia spółce zawiadomienia, o którym mowa w § 1.

25.06.2018

©Telksinoe s. 93/152

§ 3. Organ egzekucyjny jednocześnie z przesłaniem spółce zawiadomienia

o zajęciu:

1) kieruje do sądu rejestrowego wniosek o dokonanie w Krajowym Rejestrze

Sądowym wpisu o zajęciu udziału;

2) zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu odebrać należności, o których

mowa w § 1, ani rozporządzać zajętym udziałem;

3) doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej

doręczony, a także odpis wniosku, o którym mowa w pkt 1.

Art. 96k. § 1. Jeżeli egzekucja z należności przysługujących zobowiązanemu

z tytułu zajętego udziału nie prowadzi do pełnego pokrycia dochodzonej należności,

organ egzekucyjny występuje do właściwego sądu rejestrowego o zarządzenie

sprzedaży zajętego udziału.

§ 2. Jeżeli sąd nie zarządzi sprzedaży zajętego udziału, pozostają w mocy

dokonane czynności egzekucyjne.

§ 3. Jeżeli sąd zarządzi sprzedaż udziału, a umowa spółki:

1) nie zawiera ograniczeń zbycia udziału albo

2) zawiera ograniczenia zbycia udziału, lecz spółka, w terminach i na zasadach

określonych w Kodeksie spółek handlowych, nie wystąpi o dokonanie

oszacowania wartości zajętego udziału albo wystąpi o takie oszacowanie, ale nie

wskaże osoby, która nabędzie udział, albo osoba wskazana przez spółkę nie

wpłaci organowi egzekucyjnemu ustalonej ceny

– organ egzekucyjny sprzedaje zajęty udział, stosując odpowiednio przepisy rozdziału

6 oddziału 2, z zastrzeżeniem § 4.

§ 4. Jeżeli sąd rejestrowy dokonał oszacowania wartości zajętego udziału, organ

egzekucyjny przyjmuje kwotę oszacowania jako cenę wywołania.

Oddział 7

Egzekucja z pozostałych praw majątkowych

Art. 96l. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia innych praw majątkowych niż

określone w art. 89–96k, przez:

1) odbiór dokumentu, jeżeli warunkiem wykonywania prawa majątkowego jest

posiadanie dokumentu, albo

2) zawiadomienie dłużnika zobowiązanego, jeżeli zajęte prawo majątkowe jest tego

rodzaju, że jest oznaczony podmiot obciążony względem zobowiązanego.

25.06.2018

©Telksinoe s. 94/152

Art. 96m. W egzekucji z pozostałych praw majątkowych stosuje się

odpowiednio przepisy działu II rozdziału 5 oddziału 1, z tym że w przypadku

sprzedaży stosuje się przepisy dotyczące sprzedaży ruchomości.

Rozdział 6

Egzekucja z ruchomości

Oddział 1

Zajęcie

Art. 97. § 1. Do egzekucji z ruchomości zobowiązanego poborca skarbowy

przystępuje przez ich zajęcie.

§ 2. Zajęciu podlegają ruchomości zobowiązanego, znajdujące się zarówno

w jego władaniu, jak i we władaniu innej osoby, jeżeli nie zostały wyłączone spod

egzekucji lub od niej zwolnione.

§ 3. Ruchomości przysłane jako krajowe przesyłki pocztowe pod adresem

zobowiązanego podlegają zajęciu w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia

23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe obowiązanej do doręczenia tych przesyłek.

Zajęcie tych ruchomości jest równoznaczne z ich doręczeniem adresatowi. Poborca

skarbowy dokonuje otwarcia zajętej przesyłki pocztowej w obecności przedstawiciela

placówki pocztowej.

§ 4. Można dokonać zajęcia ruchomości stanowiącej współwłasność łączną

spółki nieposiadającej osobowości prawnej lub współwłasność w częściach

ułamkowych, której zobowiązany jest współwłaścicielem, jeżeli pozostali współwłaś-

ciciele wyrażą zgodę na sprzedaż takiej ruchomości. Po sprzedaży ruchomości

każdemu z pozostałych współwłaścicieli organ egzekucyjny przekazuje kwotę

uzyskaną ze sprzedaży odpowiadającą ich części ułamkowej we współwłasności lub

udziałowi określonemu w umowie spółki.

§ 4a. Jeżeli organ egzekucyjny nie uzyskał zgody, o której mowa w § 4,

dokonuje zajęcia udziału zobowiązanego we współwłasności. Zajęcie części

ułamkowej współwłasności ruchomości następuje w sposób przewidziany dla zajęcia

ruchomości, lecz sprzedaży podlega tylko zajęty udział zobowiązanego.

§ 4b. Innym współwłaścicielom lub każdemu z nich przysługuje prawo nabycia

zajętego udziału zobowiązanego po cenie oszacowania tego udziału. Jeżeli zamiar

nabycia zajętego udziału zgłosi więcej niż jeden współwłaściciel, organ egzekucyjny

sprzedaje udział temu współwłaścicielowi, który zaoferował najwyższą cenę.

25.06.2018

©Telksinoe s. 95/152

§ 5. Nie podlegają zajęciu ruchomości o wartości ponad kwotę potrzebną do

zaspokojenia egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia

należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi, jeżeli zobowiązany posiada inną

podlegającą egzekucji ruchomość o wartości wystarczającej na zaspokojenie tych

należności, a sprzedaż egzekucyjna tej ruchomości nie nastręcza trudności.

Art. 98. § 1. Zajęcie ruchomości następuje przez wpisanie jej do protokołu

zajęcia i podpisanie protokołu przez poborcę skarbowego. Protokół podpisują także

zobowiązany lub świadkowie.

§ 2. Zobowiązanemu doręcza się odpis protokołu zajęcia, a także odpis tytułu

wykonawczego, jeżeli uprzednio nie został on zobowiązanemu doręczony.

§ 3. Na każdej zajętej ruchomości poborca skarbowy umieszcza znak,

ujawniający na zewnątrz jej zajęcie.

§ 4. W przypadku zajęcia środka transportu podlegającego rejestracji na

podstawie odrębnych przepisów, organ egzekucyjny niezwłocznie zawiadamia

właściwy organ prowadzący rejestrację o dokonanym zajęciu.

Art. 99. § 1. Poborca skarbowy zamieszcza w protokole zajęcia opis każdej

zajętej ruchomości według cech jej właściwych, a ponadto oznacza jej wartość

szacunkową, o ile przepisy § 2 i 3 nie stanowią inaczej. Przy sporządzaniu protokołu

zajęcia zobowiązanemu przysługuje prawo przedstawienia rachunków i innych

dowodów dla oznaczenia wartości szacunkowej zajętej ruchomości.

§ 2. Zobowiązanemu przysługuje w terminie 5 dni od daty zajęcia ruchomości

prawo wniesienia do organu egzekucyjnego skargi na oszacowanie dokonane przez

poborcę skarbowego. W tym przypadku organ egzekucyjny jest obowiązany wezwać

biegłego skarbowego do oszacowania wartości zajętej ruchomości.

§ 3. Zajęte wyroby użytkowe ze złota, platyny i srebra nie mogą być oszacowane

poniżej wartości kruszcu, z którego zostały wytworzone. Oszacowanie wartości takich

ruchomości następuje przez biegłego skarbowego. Dotyczy to również oszacowania

wartości zajętych innych kosztowności, a także maszyn i innych urządzeń

produkcyjnych oraz środków transportu.

§ 4. Organ egzekucyjny może wezwać biegłego skarbowego dla oszacowania

wartości innych zajętych ruchomości, jeżeli uzna to za potrzebne. Organ egzekucyjny

może również w tych przypadkach zwrócić się o wyrażenie opinii do instytucji

zajmującej się badaniem cen.

25.06.2018

©Telksinoe s. 96/152

Art. 100. § 1. Poborca skarbowy pozostawi zajętą ruchomość w miejscu zajęcia

pod dozorem zobowiązanego lub dorosłego jego domownika albo innej osoby, u której

ruchomość zajął. Jeżeli zajęta ruchomość nie może być pozostawiona w miejscu

zajęcia, a nie ma innej osoby, której by można było oddać zajętą ruchomość pod dozór,

zostanie ona wzięta pod dozór organu egzekucyjnego.

§ 2. Poborca skarbowy może po zajęciu ruchomości odebrać ją zobowiązanemu

i oddać pod dozór innej osoby lub organu egzekucyjnego, jeżeli zobowiązany nie daje

rękojmi należytego przechowania zajętej ruchomości, odmawia podpisania protokołu

zajęcia, a także gdy usuwał lub usuwa ruchomości zajęte albo zagrożone zajęciem.

§ 3. Jeżeli zajęta ruchomość stanowi zabytek w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2014 r.

poz. 1446, z późn. zm.14)), poborca skarbowy oddaje ją pod dozór państwowej lub

samorządowej instytucji kultury. Dozór nad zajętymi ruchomościami ze złota, platyny

i srebra oraz innymi kosztownościami niebędącymi zabytkami sprawuje organ

egzekucyjny.

§ 4. Osoba lub instytucja, pod której dozorem pozostają zajęte ruchomości,

sprawuje obowiązki dozorcy. Poborca skarbowy doręcza dozorcy odpis protokołu

zajęcia.

Art. 101. § 1. Zobowiązanemu albo domownikowi razem z nim mieszkającemu

służy prawo zwykłego używania zajętej ruchomości, pozostawionej pod ich dozorem,

byleby przez to ruchomość nie straciła na wartości. To samo stosuje się, gdy

ruchomość zobowiązanego zajęto u innej osoby i pozostawiono pod jej dozorem,

jeżeli osoba ta była uprawniona do używania tej ruchomości.

§ 2. W innych przypadkach dozorca nie ma prawa używania zajętej ruchomości,

chyba że jej używanie jest konieczne dla utrzymania jej wartości. W razie używania

przez dozorcę zajętego inwentarza żywego, wartość uzyskiwanych pożytków podlega

zaliczeniu na koszty dozoru.

Art. 102. § 1. Dozorca obowiązany jest przechowywać zajętą ruchomość z taką

starannością, aby nie straciła na wartości, oraz wydać ją na wezwanie organu

egzekucyjnego lub poborcy skarbowego. Dozorca obowiązany jest zawiadomić organ

egzekucyjny o zamierzonej zmianie miejsca przechowania ruchomości.

14)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 397, 774

i 1505, z 2016 r. poz. 1330, 1887 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60 i 1086.

25.06.2018

©Telksinoe s. 97/152

§ 2. Organ egzekucyjny przyzna, na żądanie dozorcy, zwrot koniecznych

wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenie za dozór, chyba

że dozorcą jest jedna z osób wymienionych w art. 101 § 1.

§ 3. Organ egzekucyjny określa też wydatki i wynagrodzenie za dozór w razie

przechowywania zajętych ruchomości w pomieszczeniach przez ten organ

utrzymywanych.

§ 4. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zwrotu wydatków

związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenia za dozór służy

wierzycielowi, zobowiązanemu oraz dozorcy zażalenie.

Art. 103. § 1. Dozorca nie odpowiada za uszkodzenie, zniszczenie lub zaginięcie

zajętej ruchomości, wynikłe wskutek przypadku lub siły wyższej.

§ 2. Za uszkodzenie, zniszczenie lub zaginięcie zajętej ruchomości w czasie

transportu odpowiada organ egzekucyjny, chyba że wynikły wskutek przypadku lub

siły wyższej.

Oddział 2

Sprzedaż

Art. 104. § 1. Sprzedaż zajętych ruchomości nie może nastąpić wcześniej niż

siódmego dnia od daty zajęcia.

§ 2. Sprzedaż zajętych ruchomości może nastąpić bezpośrednio po zajęciu,

jeżeli:

1) ruchomości ulegają łatwo zepsuciu albo sprawowanie nad nimi dozoru lub ich

przechowywanie powodowałoby koszty niewspółmierne do ich wartości;

2) zajęto inwentarz żywy, a zobowiązany odmówił zgody na przyjęcie go pod

dozór;

3) egzekucja dotyczy zobowiązania, na którego pokrycie organ egzekucyjny przyjął

od zobowiązanego, będącego rolnikiem, przelew jego należności za przyszłe

dostawy towarowe, a dostawy te z winy zobowiązanego w terminie nie zostały

wykonane.

Art. 105. § 1. Zajęte ruchomości, z zastrzeżeniem § 2 i 3, organ egzekucyjny:

1) sprzedaje w drodze licytacji publicznej;

2) sprzedaje po cenie oszacowania podmiotom prowadzącym działalność

handlową;

3) przekazuje do sprzedaży podmiotom prowadzącym sprzedaż komisową tego

rodzaju ruchomości;

25.06.2018

©Telksinoe s. 98/152

4) sprzedaje w drodze przetargu ofert;

5) sprzedaje z wolnej ręki.

§ 2. Zajęte przedmioty stanowiące zabytek w rozumieniu przepisów ustawy,

o których mowa w art. 100 § 3, organ egzekucyjny, w uzgodnieniu z właściwym ze

względu na miejsce zajęcia tych przedmiotów wojewódzkim konserwatorem

zabytków, a w przypadku materiałów bibliotecznych – dyrektorem Biblioteki

Narodowej w Warszawie, zgłasza w celu nabycia instytucji, o której mowa w art. 100

§ 3, lub przedsiębiorcy zajmującemu się obrotem tymi przedmiotami. Oszacowanie

wartości takich przedmiotów następuje w trybie przewidzianym w art. 99 § 3.

§ 3. Przekazanie, o którym mowa w § 1 pkt 3, i sprzedaż na warunkach

określonych w § 2 następuje po cenie oszacowania.

§ 4. Zajęte waluty obce lub inne wartości dewizowe organ egzekucyjny sprzedaje

bankowi prowadzącemu ich skup.

Art. 105a. § 1. Licytacja publiczna odbywa się w terminie i miejscu

wyznaczonym przez organ egzekucyjny.

§ 2. Organ egzekucyjny ogłasza o licytacji przez obwieszczenie. Obwieszczenie

zawiera:

1) miejsce i termin licytacji;

2) określenie ruchomości, które mają być sprzedane, z podaniem ich rodzaju

i kwoty oszacowania;

3) miejsce i termin, w którym można oglądać ruchomości przed licytacją;

4) imię i nazwisko lub firmę oraz adres zobowiązanego.

§ 3. Najpóźniej na 3 dni przed dniem licytacji, a w przypadkach określonych

w art. 104 § 2 – najpóźniej na godzinę przed rozpoczęciem licytacji, organ

egzekucyjny umieszcza obwieszczenie o licytacji w miejscu, w którym ma odbyć się

licytacja, na tablicy ogłoszeń organu egzekucyjnego i w innych miejscach, gdzie

umieszczenie takiego obwieszczenia uzna za celowe.

§ 4. Odpis obwieszczenia o licytacji organ egzekucyjny doręcza zobowiązanemu

najpóźniej na 3 dni przed dniem licytacji.

§ 5. Jeżeli szacunkowa wartość sprzedawanej ruchomości przewyższa kwotę

4500 zł, organ egzekucyjny zamieszcza ponadto obwieszczenie o licytacji w prasie,

a w szczególności w dzienniku poczytnym w danej miejscowości.

§ 6. Przepisu § 5 nie stosuje się w przypadkach, gdy sprzedaż może nastąpić

bezpośrednio po zajęciu ruchomości.

25.06.2018

©Telksinoe s. 99/152

§ 7. Licytacji nie można rozpocząć później niż w dwie godziny po terminie

oznaczonym w obwieszczeniu o licytacji.

Art. 105b. § 1. Jeżeli szacunkowa wartość sprzedawanej ruchomości przekracza

kwotę 4500 zł, osoby przystępujące do przetargu obowiązane są złożyć organowi

egzekucyjnemu wadium w wysokości 1/10 kwoty oszacowania.

§ 2. Wadium zalicza się na cenę sprzedaży lub zwraca, chyba że niniejsza ustawa

stanowi inaczej.

Art. 105c. § 1. Licytacja odbywa się ustnie i rozpoczyna się od wywołania ceny.

Zaoferowana cena przestaje wiązać uczestnika licytacji, jeżeli inny uczestnik

zaoferował cenę wyższą, zwaną dalej „postąpieniem”. Poborca skarbowy przyzna

własność sprzedanej ruchomości, zwane dalej „przybiciem”, osobie, która

zaoferowała najwyższą cenę, jeżeli po trzykrotnym wezwaniu do dalszych postąpień

nikt więcej nie zaoferował.

§ 2. Licytację uważa się za niedoszłą do skutku, jeżeli nie weźmie w niej udziału

przynajmniej dwóch uczestników, jak również gdy żaden z uczestników nie

zaoferował nawet ceny wywołania.

§ 3. Ponowna licytacja może być wyznaczona po podaniu o tym do publicznej

wiadomości w terminach i w sposób określony w art. 105a § 3–5.

§ 4. Jeżeli kwota uzyskana ze sprzedaży części zajętych ruchomości wystarcza

na zaspokojenie egzekwowanych należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia

należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi, poborca skarbowy przerywa

licytację, a organ egzekucyjny zwalnia pozostałe ruchomości spod zajęcia.

§ 5. Przepisu § 4 nie stosuje się do ruchomości zajętych w postępowaniu celnym.

Art. 105d. § 1. Nabywca jest obowiązany uiścić natychmiast po udzieleniu mu

przybicia przynajmniej cenę wywołania lub przedłożyć poborcy skarbowemu czek

potwierdzony wystawiony na organ egzekucyjny na kwotę wynoszącą co najmniej

cenę wywołania ruchomości. Jeżeli tej ceny nie uiści lub nie przedłoży czeku

potwierdzonego, traci prawo wynikłe z przybicia i nie może uczestniczyć w dalszej

licytacji. Poborca skarbowy wznawia niezwłocznie licytację tej samej ruchomości,

rozpoczynając ją od ceny wywołania.

§ 2. Różnicę między ceną nabycia a kwotą, na którą wystawiony został czek

potwierdzony lub wpłaconą po udzieleniu przybicia, nabywca ureguluje, pod rygorem

przewidzianym w § 1, do godziny dwunastej dnia następnego. Nabywca, który w tym

25.06.2018

©Telksinoe s. 100/152

terminie nie zapłaci reszty ceny, traci prawo wynikłe z przybicia i prawo do zwrotu

kwoty uregulowanej w czasie licytacji gotówką lub czekiem potwierdzonym.

§ 3. Osoby, które utraciły prawo wynikłe z przybicia, tracą prawo do zwrotu

kwoty wpłaconej tytułem wadium.

Art. 106. § 1. Cena wywołania w pierwszym terminie licytacji wynosi

3/4 wartości szacunkowej ruchomości. Jeżeli licytacja w pierwszym terminie nie

dojdzie do skutku, ruchomości mogą być sprzedane w drugim terminie licytacyjnym.

Cena wywołania w drugim terminie licytacyjnym wynosi połowę wartości

szacunkowej ruchomości. Sprzedaż licytacyjna nie może nastąpić za cenę niższą od

ceny wywołania.

§ 2. O terminie i miejscu licytacji organ egzekucyjny zawiadamia

zobowiązanego najpóźniej na trzy dni przed dniem licytacji. W przypadkach

określonych w art. 104 § 2 zawiadomienie takie następuje przed rozpoczęciem

licytacji.

Art. 107. § 1. Prawo własności zajętych ruchomości, będących przedmiotem

licytacji, nabywa osoba, która z zachowaniem przepisów o przeprowadzaniu licytacji

zaoferowała najwyższą cenę, uzyskała przybicie i zapłaciła całą cenę w terminie.

Nabywca nie może domagać się unieważnienia licytacji i nabycia ruchomości ani też

obniżenia ceny jej nabycia z powodu jej wad, mylnego oszacowania lub innej

przyczyny.

§ 2. Nabywca, który stał się właścicielem nabytej ruchomości, natychmiast ją

odbiera, z zastrzeżeniem § 2c. Jeżeli nabywca nie odbierze natychmiast nabytej

ruchomości, obowiązany jest uiścić koszty jej przechowywania od dnia licytacji do

dnia odbioru. Wysokość kosztów określa organ egzekucyjny.

§ 2a. Zobowiązany, wierzyciel oraz uczestnik licytacji mogą zgłosić do

protokołu licytacji skargę na naruszenie przepisów o przeprowadzaniu licytacji.

Skarga podlega rozpatrzeniu w terminie 7 dni od dnia zgłoszenia.

§ 2b. W sprawie skargi na naruszenie przepisów o przeprowadzaniu licytacji

postanowienie wydaje organ egzekucyjny. Na postanowienie organu egzekucyjnego

oddalające skargę służy zażalenie.

§ 2c. Wniesienie skargi wstrzymuje wydanie sprzedanej rzeczy nabywcy do

czasu rozpatrzenia skargi. Nie dotyczy to rzeczy łatwo psujących się oraz rzeczy

wydanych nabywcy przed wniesieniem zażalenia.

25.06.2018

©Telksinoe s. 101/152

§ 2d. Nabywca może zrzec się nabytej rzeczy i żądać zwrotu zapłaconej ceny,

jeżeli w terminie, o którym mowa w § 2a, skarga nie została rozpatrzona, a nabywcy

rzecz nie została wydana.

§ 3. Licytacja, przeprowadzona z naruszeniem przepisów o jej publicznym

charakterze, o cenie wywołania i nabycia oraz o wyłączeniu od udziału w licytacji,

podlega unieważnieniu przez organ egzekucyjny lub jego organ nadzorczy.

Unieważnienie licytacji może jednak nastąpić tylko wtedy, gdy ruchomości sprzedane

znajdują się jeszcze we władaniu nabywcy.

§ 4. W licytacji nie mogą uczestniczyć:

1) zobowiązany;

2) poborca skarbowy prowadzący licytację, jego małżonek i dzieci;

3) pracownicy obsługujący organ egzekucyjny, ich małżonkowie i dzieci, a jeżeli

w danej miejscowości jest więcej organów egzekucyjnych – także pracownicy

tych innych organów;

4) osoby obecne na licytacji w charakterze urzędowym;

5) osoby, które przekazały zajęte ruchomości na rzecz Skarbu Państwa, oraz

członkowie ich rodzin określeni w pkt 2.

Art. 107a. § 1. Organ egzekucyjny organizuje, za zgodą wierzyciela

i zobowiązanego, przetarg ofert, jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że

w wyniku sprzedaży zajętej ruchomości w drodze licytacji publicznej nie uzyska się

korzystnej ceny.

§ 2. W przetargu ofert nie mogą uczestniczyć osoby, o których mowa w art. 107

§ 4.

§ 3. Każdy oferent może złożyć jedną ofertę.

Art. 107b. § 1. Organ egzekucyjny zaprasza do udziału w przetargu ofert,

zamieszczając ogłoszenia w sposób i w miejscach wskazanych w art. 105a § 3 i 5.

§ 2. Ogłoszenie o przetargu ofert zawiera co najmniej:

1) nazwę i adres organu egzekucyjnego;

2) ruchomości, które mają być sprzedane, z podaniem ich rodzaju oraz wartości

szacunkowej i ceny wywołania;

3) miejsce i termin składania ofert;

4) miejsce i termin otwarcia ofert;

5) miejsce i termin, w którym można oglądać ruchomości;

6) imię i nazwisko lub firmę oraz adres zobowiązanego.

25.06.2018

©Telksinoe s. 102/152

§ 3. Wyznaczony przez organ egzekucyjny termin do zgłaszania oferowanej ceny

za ruchomości zgłoszone do sprzedaży w drodze przetargu ofert nie może być krótszy

niż 3 dni od daty podania ogłoszenia o przetargu ofert do publicznej wiadomości.

§ 4. Cena wywołania przy sprzedaży w drodze przetargu ofert wynosi

3/4 wartości szacunkowej ruchomości. Sprzedaż ta nie może nastąpić za cenę niższą

od ceny wywołania.

Art. 107c. § 1. Oferty otwiera w miejscu i terminie określonym w ogłoszeniu

o przetargu komisja powołana przez organ egzekucyjny.

§ 2. W przetargu ofert uczestniczą oferenci obecni przy otwieraniu ofert.

§ 3. Imię i nazwisko lub firma oraz adres oferenta, którego oferta jest otwierana,

a także cena podana w ofercie ogłaszane są osobom obecnym oraz odnotowywane

w protokole postępowania przetargowego.

§ 4. Przy dokonywaniu wyboru oferty wybiera się ofertę z najkorzystniejszą

ceną.

§ 5. Wynik przetargu ogłasza się niezwłocznie po otwarciu wszystkich ofert.

Art. 107d. § 1. Przy sprzedaży zajętych ruchomości w drodze przetargu ofert

stosuje się odpowiednio przepisy art. 105b, 105c i art. 107 § 1–3, z tym że przez datę

licytacji rozumie się dzień otwarcia ofert.

§ 2. Jeżeli sprzedaż zajętych ruchomości w drodze przetargu ofert nie dojdzie do

skutku, organ egzekucyjny sprzedaje je w drodze licytacji publicznej.

Art. 107e. § 1. Licytacja publiczna może odbywać się w formie elektronicznej

(licytacja elektroniczna).

§ 2. Licytacja elektroniczna odbywa się za pośrednictwem systemu

teleinformatycznego prowadzonego przez:

1) jednostkę podległą ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych lub

przez niego nadzorowaną lub

2) podmiot wybrany w trybie przepisów o zamówieniach publicznych przez:

a) ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub

b) właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego – w przypadku licytacji

elektronicznej prowadzonej przez organ, o którym mowa w art. 19 § 2 i 2a,

albo inny organ jednostki samorządu terytorialnego uprawniony do

prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie odrębnych ustaw.

§ 3. W przypadku licytacji elektronicznej organy egzekucyjne są uprawnione do

przetwarzania danych osobowych zobowiązanego w systemie teleinformatycznym.

25.06.2018

©Telksinoe s. 103/152

§ 4. W przypadku licytacji elektronicznej wadium składa się za pośrednictwem

systemu teleinformatycznego. Koszt złożenia wadium ponosi uczestnik licytacji

elektronicznej.

§ 5. Cenę nabycia ruchomości uiszcza się za pośrednictwem systemu

teleinformatycznego nie później niż w dniu następującym po zawiadomieniu o

przybiciu. Jeżeli ten dzień przypada w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy,

cenę uiszcza się w dniu następującym po dniu lub dniach wolnych od pracy. Koszt

uiszczenia ceny ponosi nabywca.

§ 6. Nabywca, który nie uiści ceny nabycia w terminie, o którym mowa w § 5,

traci prawo wynikłe z przybicia.

§ 7. Ruchomość nabyta w drodze licytacji elektronicznej może być doręczona

nabywcy, na jego wniosek, za pośrednictwem wskazanego przez niego operatora

pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo

innego podmiotu świadczącego usługi w zakresie doręczania ruchomości, jeżeli przed

jej wydaniem nabywca uiści koszty doręczenia, w tym koszty przygotowania

ruchomości do transportu oraz jej załadunku.

§ 8. W przypadku, o którym mowa w § 7, momentem odbioru ruchomości jest

jej wydanie operatorowi pocztowemu albo innemu podmiotowi świadczącemu usługi

w zakresie doręczania ruchomości.

§ 9. W licytacji elektronicznej ruchomości, której posiadanie jest uzależnione

jest od spełnienia warunków określonych odrębnymi przepisami, może brać udział

wyłącznie podmiot dopuszczony do tej licytacji przez organ egzekucyjny. Wniosek o

dopuszczenie do licytacji elektronicznej wraz z elektroniczną kopią dokumentu

potwierdzającego spełnienie tych warunków składa się za pośrednictwem systemu

teleinformatycznego. O niedopuszczeniu do licytacji elektronicznej rozstrzyga organ

egzekucyjny, w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

§ 10. Dostęp do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w § 2 pkt 1, może

zostać zawieszony podmiotowi, który:

1) uzyskał przybicie w drodze licytacji elektronicznej i nie zapłacił ceny nabycia;

2) nie odebrał ruchomości nabytej w drodze licytacji elektronicznej.

§ 11. Postanowienie o zawieszeniu dostępu do systemu teleinformatycznego

wydaje organ egzekucyjny, który przeprowadził licytację elektroniczną.

§ 12. Na postanowienie o zawieszeniu dostępu do systemu teleinformatycznego

przysługuje zażalenie.

25.06.2018

©Telksinoe s. 104/152

§ 13. Zawieszenie dostępu, o którym mowa w § 10, obowiązuje przez okres 3 lat

od dnia doręczenia ostatecznego postanowienia o zawieszeniu.

§ 14. Dostęp do systemu teleinformatycznego wygasa, jeżeli w okresie 5

kolejnych lat podmiot nie korzysta z tego dostępu.

§ 15. Do licytacji elektronicznej stosuje się odpowiednio przepisy art. 105a § 1,

2 i 4, art. 105b, art. 105c § 2, art. 105d § 3, art. 106 § 1 oraz art. 107 § 1, 2, 3 i 4.

§ 16. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia:

1) warunki udziału w licytacji elektronicznej,

2) dodatkowe elementy, jakie powinno zawierać obwieszczenie o licytacji

elektronicznej, oraz warunki publikacji tego obwieszczenia,

3) termin licytacji elektronicznej,

4) tryb i sposób prowadzenia licytacji elektronicznej,

5) warunki dostępu do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w § 2, w tym

otrzymania, zawieszenia i wygaśnięcia dostępu

– mając na względzie zapewnienie sprawnej obsługi systemu teleinformatycznego,

ochrony praw uczestników licytacji elektronicznej, sprawności i skuteczności

egzekucji z ruchomości, bezpieczeństwa posługiwania się dokumentami w postaci

elektronicznej oraz dostępności do systemu teleinformatycznego.

§ 17. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze

obwieszczenia, w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw finansów

publicznych, jednostkę podległą lub nadzorowaną wyznaczoną do prowadzenia

systemu teleinformatycznego, o którym mowa w § 2 pkt 1, lub podmiot wybrany w

trybie przepisów o zamówieniach publicznych, o którym mowa w § 2 pkt 2 lit. a.

Art. 108. § 1. Zajęte ruchomości, które nie zostały sprzedane w trybie

wskazanym w art. 105 § 1 pkt 1–4, a w przypadku sprzedaży licytacyjnej – w drugim

jej terminie, organ egzekucyjny sprzedaje z wolnej ręki po cenie określonej przez ten

organ, jednak nie niższej od 1/3 ich wartości szacunkowej.

§ 2. Zajęte ruchomości, niesprzedane w trybie § 1, organ egzekucyjny sprzedaje

po cenie stosowanej przy skupie przedmiotów używanych lub skupie surowców

wtórnych jednostkom organizacyjnym ochrony zdrowia i pomocy społecznej,

placówkom oświatowym, instytucjom kultury oraz organizacjom charytatywnym,

jeżeli mogą być przez te podmioty wykorzystane przy realizacji ich zadań statutowych.

§ 3. Zajęte ruchomości, niesprzedane w trybie § 2, organ egzekucyjny sprzedaje

jednostkom prowadzącym skup przedmiotów używanych lub surowców wtórnych.

25.06.2018

©Telksinoe s. 105/152

Art. 108a. Zajęte ruchomości, które nie zostały sprzedane w trybie określonym

w art. 108, organ egzekucyjny zwraca zobowiązanemu.

Art. 109. § 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi,

w drodze rozporządzenia, szczególny tryb postępowania przy:

1) sprzedaży zajętych ruchomości ulegających szybkiemu zepsuciu, zapewniający

ich niezwłoczną sprzedaż;

2) przechowywaniu i sprzedaży zajętych ruchomości ze szlachetnych metali,

kamieni szlachetnych i półszlachetnych, pereł naturalnych i hodowlanych, korali

i bursztynów, zapewniający prawidłową wycenę zajętych ruchomości oraz

zapobiegający ich kradzieży.

§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej,

określi, w drodze rozporządzenia, szczególny tryb postępowania przy

przechowywaniu i sprzedaży zajętych broni, amunicji, materiałów wybuchowych

i innych przedmiotów, na których posiadanie jest wymagane zezwolenie,

wykluczający możliwość dostania się tych ruchomości do osób nieuprawnionych.

Art. 110. (uchylony)

Art. 111. (uchylony)

Rozdział 7

Egzekucja z nieruchomości

Oddział 1

Zasady ogólne

Art. 110. § 1. (uchylony)

§ 1a. (uchylony)

§ 2. (uchylony)

§ 3. (uchylony)

§ 3a. Organ egzekucyjny podejmuje czynności egzekucyjne związane

z egzekucją administracyjną z nieruchomości po otrzymaniu zaliczki na pokrycie

przewidywanych wydatków od wierzyciela niebędącego naczelnikiem urzędu

skarbowego, państwem członkowskim, państwem trzecim lub Państwową Inspekcją

Pracy, zwanego dalej „wierzycielem finansującym”. Przepis art. 29a stosuje się

odpowiednio.

25.06.2018

©Telksinoe s. 106/152

§ 4. Wierzyciel finansujący wpłaca zaliczkę do organu egzekucyjnego

sukcesywnie, w miarę podejmowania przez ten organ kolejnych czynności

egzekucyjnych. Wysokość poszczególnych wpłat zaliczki określa organ egzekucyjny

na podstawie przewidywanych wydatków, z tym że jeżeli do egzekucji

z nieruchomości przystąpili kolejni wierzyciele finansujący – również dla tych

wierzycieli, rozdzielając kwotę zaliczki między wszystkich wierzycieli finansujących

w proporcji odpowiadającej stosunkowi ich należności pieniężnych do łącznej kwoty

należności pieniężnych wierzycieli finansujących, z zastrzeżeniem § 5.

§ 5. Łączna kwota zaliczki należna od jednego wierzyciela finansującego nie

może być większa niż 5% egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami

z tytułu niezapłacenia jej w terminie i nie większa niż 11 400 zł, z tym że kwotę

odsetek przyjmuje się na dzień ustalenia pierwszej zaliczki.

§ 6. Organ egzekucyjny zwraca zaliczkę wierzycielowi przy podziale kwot

uzyskanych z egzekucji do wysokości wyegzekwowanych kwot na pokrycie

wydatków egzekucyjnych.

§ 7. W przypadku niewpłacenia zaliczki, o której mowa w § 4, organ

egzekucyjny wzywa wierzyciela finansującego do jej wpłacenia w terminie 7 dni od

dnia doręczenia wezwania, a po bezskutecznym upływie tego terminu nie przystępuje

do egzekucji z nieruchomości.

Art. 110a. Jeżeli nieruchomość położona jest na obszarze działania kilku

organów egzekucyjnych, organ prowadzący egzekucję powiadamia o wszczęciu,

a następnie o ukończeniu egzekucji inne organy egzekucyjne, na których obszarze

działania nieruchomość jest położona.

Art. 110b. Uczestnikami postępowania egzekucyjnego z nieruchomości są:

1) zobowiązany;

2) wierzyciele egzekwujący;

3) osoby, którym przysługują ograniczone prawa rzeczowe lub roszczenia albo

prawa osobiste zabezpieczone na nieruchomości;

4) organ, który zawarł umowę o oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste,

jeżeli przedmiotem egzekucji jest użytkowanie wieczyste.

Oddział 2

Zajęcie

Art. 110c. § 1. Organ egzekucyjny przystępuje do egzekucji administracyjnej

z nieruchomości przez zajęcie nieruchomości.

25.06.2018

§ 2. Zajęcie następuje przez wezwanie zobowiązanego, aby zapłacił

egzekwowaną należność pieniężną wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej

w terminie i kosztami egzekucyjnymi w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania,

pod rygorem przystąpienia do opisu i oszacowania wartości nieruchomości.

Zobowiązanemu wraz z wezwaniem doręcza się odpis tytułu wykonawczego, o ile nie

został wcześniej doręczony.

§ 3. Równocześnie z wysłaniem zobowiązanemu wezwania, o którym mowa

w § 2, organ egzekucyjny składa do sądu właściwego do prowadzenia księgi

wieczystej wniosek o wpis o wszczęciu egzekucji lub o złożenie tego wniosku do

zbioru dokumentów.

§ 4. Zajęcie nieruchomości jest dokonane z chwilą doręczenia zobowiązanemu

wezwania, o którym mowa w § 2, z tym że dla zobowiązanego, któremu nie doręczono

wezwania, jak też w stosunku do osób trzecich, nieruchomość jest zajęta z chwilą

dokonania wpisu w księdze wieczystej lub złożenia wniosku organu egzekucyjnego

do zbioru dokumentów, z zastrzeżeniem § 5.

§ 5. Dla każdego, kto wiedział o wszczęciu egzekucji, skutki zajęcia powstają

z chwilą, gdy o wszczęciu egzekucji powziął wiadomość, chociażby wezwanie nie

zostało jeszcze zobowiązanemu wysłane ani wpis w księdze wieczystej nie był jeszcze

dokonany.

§ 6. W przypadku gdy miejsce pobytu zobowiązanego lub innego uczestnika

postępowania egzekucyjnego nie jest znane, organ egzekucyjny występuje do

właściwego sądu o ustanowienie kuratora do zastępowania osoby nieobecnej. Kurator

wykonuje swoje czynności także w interesie innych osób, którym w dalszym toku

postępowania doręczenia nie będą mogły być dokonane. Kurator może jednak

reprezentować równocześnie tylko osoby, których interesy nie są sprzeczne.

Art. 110d. § 1. Organ egzekucyjny łączy postępowania egzekucyjne

prowadzone co do kilku nieruchomości tego samego zobowiązanego lub co do kilku

części tej samej nieruchomości, jak również postępowania egzekucyjne dotyczące

części nieruchomości i jej całości, jeżeli odpowiada to celowi egzekucji i nie ma

przeszkód natury prawnej lub gospodarczej.

§ 2. Jeżeli nieruchomości są położone na obszarze działania różnych organów

egzekucyjnych, połączenie zarządza ten organ, który pierwszy wszczął egzekucję.

§ 3. Postępowanie egzekucyjne można rozdzielić, jeżeli w dalszym jego toku

odpadną przyczyny, które spowodowały połączenie.

25.06.2018

Art. 110e. § 1. Zajęcie obejmuje nieruchomość i to wszystko, co może stanowić

przedmiot obciążenia hipoteką, a także pożytki z nieruchomości.

§ 2. Jeżeli egzekucję prowadzi się w celu dochodzenia należności z umów

ubezpieczenia lub wierzytelności zabezpieczonych hipoteką, zajęcie obejmuje także

prawa wynikające z umów ubezpieczenia przedmiotów wymienion ych w § 1.

Art. 110f. § 1. Rozporządzenie nieruchomością po jej zajęciu nie ma wpływu na

dalsze postępowanie egzekucyjne. Nabywca może uczestniczyć w postępowaniu

w charakterze zobowiązanego. W każdym przypadku czynności egzekucyjne są

ważne w stosunku do nabywcy.

§ 2. Rozporządzenia przedmiotami podlegającymi zajęciu razem

z nieruchomością po ich zajęciu są nieważne. Nie dotyczy to rozporządzeń zarządcy

nieruchomości w zakresie jego ustawowych uprawnień.

§ 3. Obciążenie nieruchomości przez zobowiązanego po jej zajęciu oraz

rozporządzenie opróżnionym miejscem hipotecznym jest nieważne. W razie wpisania

hipoteki przymusowej po zajęciu nieruchomości zabezpieczona nią wierzytelność nie

korzysta z pierwszeństwa zaspokojenia przewidzianego dla należności

zabezpieczonych hipotecznie.

Art. 110g. § 1. Zajętą nieruchomość pozostawia się w zarządzie zobowiązanego,

do którego stosuje się wówczas przepisy o zarządcy.

§ 2. Jeżeli prawidłowe sprawowanie zarządu tego wymaga, organ egzekucyjny

odbiera zobowiązanemu zarząd i ustanawia innego zarządcę.

§ 3. Przepis § 2 stosuje się również do zarządcy ustanowionego przez organ

egzekucyjny.

§ 4. Zarządca może zatrudnić zobowiązanego i jego rodzinę za wynagrodzeniem.

§ 5. Zobowiązanemu, któremu odebrano zarząd, pozostawia się pomieszczenia

w zajętej nieruchomości, jeżeli z nich korzystał w chwili zajęcia. Organ egzekucyjny

może jednak zarządzić, w formie postanowienia, odebranie pomieszczeń, jeżeli

zobowiązany lub jego domownik przeszkadza zarządcy w wykonywaniu zarządu.

§ 6. Zobowiązany, w stosunku do którego organ egzekucyjny zarządził

odebranie pomieszczeń, może wytoczyć powództwo o pozostawienie pomieszczeń

w jego użytkowaniu. Do powództwa stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu

postępowania cywilnego dotyczące powództwa o zwolnienie zajętego przedmiotu od

egzekucji administracyjnej.

25.06.2018

§ 7. Jeżeli sąd oddalił powództwo, o którym mowa w § 6, organ egzekucyjny

występuje z wnioskiem o odebranie pomieszczeń do właściwego organu

egzekucyjnego w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze

niepieniężnym. Podstawą wszczęcia egzekucji jest orzeczenie sądowe oddalające

powództwo, zaopatrzone w klauzulę wykonalności.

§ 8. Organ egzekucyjny wydaje w sprawach dotyczących ustanowienia bądź

odebrania zarządu postanowienie, na które przysługuje zażalenie.

Art. 110h. § 1. Jeżeli zarządca przy obejmowaniu zarządu napotyka przeszkody,

organ egzekucyjny wprowadza go w zarząd nieruchomością. Do wprowadzenia

w zarząd nieruchomością stosuje się odpowiednio art. 46.

§ 2. Po ustanowieniu zarządcy organ egzekucyjny wzywa osoby korzystające

z nieruchomości, aby przypadające od nich zaległe, bieżące i przyszłe świadczenia,

które stanowią dochód z nieruchomości, uiszczały do rąk zarządcy. W wezwaniu

należy uprzedzić, że uiszczenie do rąk zobowiązanego będzie bezskuteczne

w stosunku do wierzyciela.

Art.110i. § 1. Zarządca zajętej nieruchomości jest obowiązany wykonywać

czynności potrzebne do prowadzenia prawidłowej gospodarki. Ma on prawo pobierać

zamiast zobowiązanego wszelkie pożytki z nieruchomości, rozporządzać nimi

w granicach zwykłego zarządu oraz prowadzić sprawy, które przy wykonywaniu

takiego zarządu okażą się potrzebne. W sprawach wynikających z zarządu

nieruchomością zarządca może pozywać i być pozywany.

§ 2. Zarządcy wolno zaciągać tylko takie zobowiązania, które mogą być

zaspokojone z pożytków z nieruchomości i są gospodarczo uzasadnione.

§ 3. Czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu zarządca może

wykonywać tylko za zgodą zobowiązanego, a w jej braku – za zezwoleniem organu

egzekucyjnego, który przed wydaniem postanowienia wysłuchuje zobowiązanego

i zarządcę, chyba że zwłoka groziłaby powstaniem szkody.

§ 4. Zarząd nie ma wpływu na umowy dotyczące nieruchomości obowiązujące

w chwili jego ustanowienia. Zarządcy wolno jednak wypowiadać takie umowy

z zachowaniem obowiązujących przepisów oraz zawierać umowy na czas określony.

Do zawarcia umowy dotyczącej nieruchomości jest wymagana zgoda zobowiązanego,

a w jej braku – zezwolenie organu egzekucyjnego.

25.06.2018

Art. 110j. § 1. Zarządca składa organowi egzekucyjnemu w wyznaczonych

przez ten organ terminach, co najmniej raz w roku oraz po ukończeniu zarządu,

sprawozdania ze swoich czynności oraz udokumentowane sprawozdania rachunkowe.

§ 2. Organ egzekucyjny po wysłuchaniu wierzycieli, zobowiązanego i zarządcy

oraz po rozpatrzeniu sprawozdań zatwierdza sprawozdania zarządcy albo odmawia ich

zatwierdzenia w całości lub w części.

§ 3. W przypadku odmowy zatwierdzenia sprawozdania przepisy art. 110g § 2

i 3 stosuje się odpowiednio.

§ 4. Zarządca jest odpowiedzialny względem wszystkich uczestników za

należyte wykonywanie swoich obowiązków.

Art. 110k. § 1. Zarządca może żądać wynagrodzenia oraz zwrotu wydatków,

które w związku z zarządem poniósł z własnych środków. Wysokość wynagrodzenia

określa organ egzekucyjny odpowiednio do nakładu pracy i dochodowości

nieruchomości.

§ 2. Wynagrodzenie, o którym mowa w § 1, nie należy się zarządcy, który jest

zobowiązanym. Może on tylko pokrywać z pożytków z nieruchomości

najkonieczniejsze potrzeby własne i rodziny w rozmiarze, jaki oznacza organ

egzekucyjny, oraz swoje wydatki związane z zarządem.

§ 3. Organ egzekucyjny w sprawach dotyczących wynagrodzenia oraz zwrotu

wydatków zarządcy wydaje postanowienie, na które przysługuje zażalenie.

§ 4. Roszczenia o wynagrodzenie za sprawowanie zarządu i o zwrot

poniesionych w związku z zarządem wydatków przedawniają się po upływie 30 dni

od dnia ustąpienia z zarządu lub jego ustania.

Art. 110l. § 1. Z pożytków z nieruchomości zarządca pokrywa w następującej

kolejności:

1) koszty egzekucji wraz ze swoim wynagrodzeniem oraz zwrot własnych

wydatków;

2) bieżące należności pracowników zatrudnionych w nieruchomości lub

w znajdującym się na niej przedsiębiorstwie należącym do zobowiązanego;

3) bieżąco przypadające w czasie zarządu alimenty przyznane prawomocnym

wyrokiem sądu od zobowiązanego, z wyjątkiem alimentów przysługującym

członkom rodziny zobowiązanego pozostającym z nim we wspólnym

gospodarstwie domowym w chwili wszczęcia egzekucji;

25.06.2018

4) bieżące zobowiązania podatkowe oraz bieżące należności z tytułu ubezpieczenia

społecznego pracowników, o których mowa w pkt 2;

5) zobowiązania związane z wykonywaniem zarządu;

6) należności z tytułu ubezpieczenia nieruchomości, jej przynależności i pożytków.

§ 2. Nadwyżkę dochodów, po pokryciu zobowiązań, o których mowa w § 1,

zarządca przekazuje do depozytu organu egzekucyjnego. Nadwyżkę dołącza się do

kwoty uzyskanej przez organ egzekucyjny za sprzedaż nieruchomości. Jeżeli

egzekucja ulega umorzeniu, nadwyżkę tę otrzymuje zobowiązany.

Oddział 3

Opis i oszacowanie wartości nieruchomości

Art. 110m. § 1. Po upływie terminu określonego w wezwaniu zobowiązanego

do zapłaty dochodzonych należności organ egzekucyjny dokonuje opisu

i oszacowania wartości zajętej nieruchomości.

§ 2. Przed przystąpieniem do opisu i oszacowania wartości zajętej

nieruchomości organ egzekucyjny żąda od właściwych organów:

1) wyciągu – a w przypadku potrzeby odpisu księgi wieczystej albo zaświadczenia

sądu wystawionego na podstawie zbioru dokumentów prowadzonego dla

nieruchomości, zawierającego wskazanie jej właściciela i wykaz ujawnionych

w tym zbiorze obciążeń, jeżeli zaś nieruchomość jest objęta ewidencją gruntów

i budynków – także wyciągu z ich rejestru;

2) podania adresów miejsc zamieszkania uczestników postępowania.

§ 3. Jeżeli nieruchomość nie ma księgi wieczystej lub zbioru dokumentów, organ

egzekucyjny jest obowiązany uzyskać inny dokument stwierdzający własność

nieruchomości zobowiązanego.

Art. 110n. § 1. Jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze przeznaczonym

w planie miejscowym na cele publiczne, organ egzekucyjny przed przystąpieniem do

opisu i oszacowania wartości nieruchomości wzywa właściwą jednostkę samorządu

terytorialnego do oświadczenia w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia wezwania,

czy skorzysta z prawa pierwokupu. Jeżeli jednostka samorządu terytorialnego nie

skorzystała z prawa pierwokupu albo organowi egzekucyjnemu w wyznaczonym

terminie nie zostanie doręczone oświadczenie w tej sprawie, prawo pierwokupu

wygasa.

§ 2. Jeżeli oświadczenie, o którym mowa w § 1, zostało doręczone organowi

egzekucyjnemu w wyznaczonym terminie, organ ten oznacza cenę nabycia

25.06.2018

w wysokości odpowiadającej wartości zajętej nieruchomości, określonej przez

rzeczoznawcę majątkowego.

§ 3. Postanowienie w sprawie wysokości ceny nabycia wywiera skutki przybicia.

Do ceny nabycia stosuje się odpowiednio art. 112 § 1.

§ 4. Postanowienie w sprawie wysokości ceny nabycia doręcza się jednostce,

o której mowa w § 1, zobowiązanemu i wierzycielowi. Na postanowienie to

przysługuje zażalenie.

§ 5. Jeżeli jednostce samorządu terytorialnego nie przysługuje prawo

pierwokupu nieruchomości lub prawo to wygasło, przepisy § 1–4 stosuje się

odpowiednio do prawa pierwokupu wpisanego do księgi wieczystej na rzecz innych

osób.

Art. 110o. § 1. O terminie opisu i oszacowania wartości nieruchomości organ

egzekucyjny zawiadamia znanych mu uczestników postępowania egzekucyjnego.

§ 2. Organ egzekucyjny wzywa ponadto, przez obwieszczenie publiczne

wywieszone w siedzibie urzędu skarbowego oraz urzędu właściwej jednostki

samorządu terytorialnego, uczestników, o których nie ma wiadomości, oraz inne

osoby, które roszczą sobie prawa do nieruchomości i jej przynależności, aby przed

ukończeniem opisu zgłosiły swoje prawa.

§ 3. Zawiadomienia i obwieszczenia dokonywane są nie później niż na 14 dni

przed rozpoczęciem opisu.

Art. 110p. § 1. Na wniosek zobowiązanego, zgłoszony nie później niż podczas

opisu i oszacowania wartości nieruchomości, jak również z urzędu, może być

wystawiona na licytację wydzielona na podstawie przepisów o gospodarce

nieruchomościami część zajętej nieruchomości, której cena wywoławcza wystarcza na

zaspokojenie wierzyciela egzekwującego. O prowadzeniu egzekucji z wydzielonej

części nieruchomości organ egzekucyjny rozstrzyga po oszacowaniu wartości

nieruchomości.

§ 2. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie prowadzenia egzekucji

z wydzielonej części nieruchomości i oszacowania jej wartości przysługuje zażalenie.

§ 3. W przypadku prowadzenia egzekucji z wydzielonej części nieruchomości

dalsze postępowanie co do reszty nieruchomości zawiesza się do czasu zakończenia

licytacji wydzielonej części.

Art. 110r. § 1. W protokole opisu i oszacowania wartości nieruchomości organ

egzekucyjny podaje:

25.06.2018

1) oznaczenie nieruchomości, w tym numer ewidencyjny działki, obręb,

powierzchnię, a także oznaczenie księgi wieczystej lub w przypadku jej braku –

zbioru dokumentów;

2) obiekty budowlane ze wskazaniem ich przeznaczenia gospodarczego oraz

przynależności nieruchomości, jak również zapasy objęte zajęciem;

3) stwierdzone prawa i obciążenia;

4) umowy ubezpieczenia;

5) osoby, w których posiadaniu znajduje się nieruchomość, jej przynależności

i pożytki;

6) sposób korzystania z nieruchomości przez zobowiązanego;

7) określenie wartości nieruchomości z podaniem jego podstaw;

8) zgłoszone prawa do nieruchomości;

9) inne okoliczności istotne dla oznaczenia lub oszacowania wartości

nieruchomości.

§ 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy sposób przeprowadzenia opisu i oszacowania wartości

nieruchomości, mając na uwadze zapewnienie prawidłowej wyceny nieruchomości

i uwzględniając przepisy o gospodarce nieruchomościami.

Art. 110s. § 1. Do oszacowania wartości zajętej nieruchomości organ

egzekucyjny wyznacza rzeczoznawcę majątkowego, o którym mowa w przepisach

o gospodarce nieruchomościami.

§ 2. Przy oszacowaniu wartości nieruchomości podaje się wartość:

1) gruntów;

2) obiektów budowlanych;

3) przynależności i pożytków.

§ 3. W przypadku, o którym mowa w art. 110p, przy oszacowaniu wartości

nieruchomości podaje się wartość składników określonych w § 2 w odniesieniu do

wydzielonej części nieruchomości.

§ 4. Wartości, o których mowa w § 2 i 3, podaje się z uwzględnieniem oraz bez

uwzględnienia praw, które pozostają w mocy bez zaliczenia na cenę nabycia, oraz

wartości praw nieokreślonych sumą pieniężną obciążających nieruchomość,

w szczególności świadczeń z tytułu takich praw.

25.06.2018

Art. 110t. Jeżeli zostały zgłoszone prawa osób trzecich do gruntu, obiektów

budowlanych, przynależności lub pożytków albo gdy składniki takie znajdują się we

władaniu osób trzecich, oznacza się:

1) wartość spornego składnika i wartość całości nieruchomości po wyłączeniu tego

składnika;

2) wartość całości nieruchomości z uwzględnieniem i bez uwzględnienia praw,

które pozostają w mocy bez zaliczenia na cenę nabycia;

3) wartości praw nieokreślonych sumą pieniężną, obciążających nieruchomość,

w szczególności świadczeń z tytułu takich praw.

Art. 110u. § 1. Zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości mogą

być wnoszone przez wszystkich uczestników postępowania egzekucyjnego w terminie

14 dni od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Na

postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie opisu i oszacowania wartości

nieruchomości przysługuje zażalenie.

§ 2. Jeżeli w stanie nieruchomości, w okresie pomiędzy sporządzeniem opisu

i oszacowaniem jej wartości a wyznaczonym terminem licytacji, zajdą istotne zmiany,

organ egzekucyjny może przeprowadzić dodatkowy opis i oszacowanie wartości

nieruchomości.

Oddział 4

Obwieszczenie o licytacji

Art. 110w. § 1. Zajętą nieruchomość organ egzekucyjny sprzedaje w drodze

licytacji publicznej.

§ 2. Termin licytacji nie może być wyznaczony wcześniej niż po upływie 30 dni

od dnia doręczenia zobowiązanemu opisu i oszacowania wartości nieruchomości.

§ 3. O licytacji organ egzekucyjny zawiadamia przez publiczne obwieszczenie,

w którym podaje:

1) termin i miejsce licytacji;

2) oznaczenie nieruchomości, która ma być sprzedana, ze wskazaniem miejsca jej

położenia i przeznaczenia gospodarczego oraz księgi wieczystej lub zbioru

dokumentów ze wskazaniem sądu, w którym są prowadzone;

3) oszacowaną wartość nieruchomości i cenę wywoławczą;

4) firmę lub imię i nazwisko zobowiązanego;

25.06.2018

5) wysokość wadium, jakie licytant przystępujący do przetargu powinien złożyć,

z zaznaczeniem że wadium składa się w gotówce albo w postaci czeku

potwierdzonego wystawionego na organ egzekucyjny;

6) czas, w którym w terminie 14 dni przed dniem licytacji będzie wolno oglądać

nieruchomość oraz przeglądać w urzędzie skarbowym akta postępowania

egzekucyjnego;

7) wzmiankę, że prawa osób trzecich nie będą przeszkodą do licytacji i przyznania

nabywcy własności nieruchomości bez zastrzeżeń, jeżeli osoby te nie wystąpiły

wcześniej o wyłączenie nieruchomości lub jej przynależności spod egzekucji;

8) wyjaśnienie, że użytkowanie, służebności i prawa dożywotnika, jeżeli nie są

ujawnione w księdze wieczystej lub przez złożenie dokumentu do zbioru

dokumentów i nie zostaną zgłoszone najpóźniej na 3 dni przed rozpoczęciem

licytacji, nie będą uwzględnione w dalszym toku egzekucji i wygasną z chwilą,

w której postanowienie o przyznaniu własności stanie się ostateczne.

§ 4. Obwieszczenie o licytacji doręcza się:

1) uczestnikom postępowania;

2) właściwej jednostce samorządu terytorialnego oraz organom ubezpieczeń

społecznych z wezwaniem, aby najpóźniej w dniu licytacji zgłosiły zestawienie

podatków i innych danin publicznych, należnych na dzień licytacji;

3) osobom mającym prawo pierwokupu nieruchomości, jeżeli prawo to zostało

wpisane do księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości.

§ 5. Obwieszczenie o licytacji wywiesza się w siedzibach urzędu skarbowego

oraz urzędu właściwej jednostki samorządu terytorialnego co najmniej na 30 dni przed

jej terminem, a jeżeli wartość nieruchomości została oszacowana na kwotę wyższą niż

83 600 zł – także w dzienniku poczytnym w danej miejscowości.

§ 6. Na wniosek i koszt zobowiązanego lub wierzyciela organ egzekucyjny może

zarządzić ogłoszenie o licytacji również w inny wskazany przez nich sposób.

§ 7. W ogłoszeniu w dzienniku podaje się oznaczenie nieruchomości, termin

i miejsce licytacji, oszacowaną wartość nieruchomości i cenę wywoławczą oraz

wysokość wadium, jakie licytant powinien złożyć.

§ 8. Jeżeli egzekucja dotyczy jednej lub kilku nieruchomości położonych na

obszarze działania różnych organów egzekucyjnych, obwieszczenie wywiesza się

ponadto w siedzibach właściwych urzędów skarbowych, a jeżeli obwieszczenie ma

być także ogłoszone w prasie, ogłasza się je w dziennikach poczytnych

w miejscowościach, w których te urzędy się znajdują.

25.06.2018

Art. 110y. § 1. Z chwilą obwieszczenia o licytacji nieruchomości wchodzącej

w skład gospodarstwa rolnego współwłaścicielowi tej nieruchomości, który nie jest

dłużnikiem osobistym, przysługuje prawo przejęcia nieruchomości na własność za

cenę nie niższą od oszacowanej wartości nieruchomości. Wniosek o przejęcie składa

się nie później niż 3 dnia poprzedzającego dzień licytacji.

§ 2. Jeżeli kilku współwłaścicieli zgłosi wniosek o przejęcie, pierwszeństwo

przysługuje temu z nich, który prowadzi gospodarstwo rolne lub pracuje w nim. Jeżeli

warunek ten spełnia kilku współwłaścicieli albo nie spełnia go żaden z nich, organ

egzekucyjny przyznaje pierwszeństwo temu współwłaścicielowi, który daje najlepszą

gwarancję należytego prowadzenia gospodarstwa rolnego.

§ 3. O pierwszeństwie przejęcia nieruchomości rozstrzyga organ egzekucyjny,

wydając postanowienie o przybiciu. Na postanowienie to przysługuje zażalenie.

§ 4. Jeżeli nikt nie skorzysta z prawa przejęcia nieruchomości na podstawie

przepisów § 1–3, albo jeżeli przedmiotem egzekucji nie jest nieruchomość wchodząca

w skład gospodarstwa rolnego, organ egzekucyjny po dokonaniu obwieszczeń

przedstawia akta organowi nadzoru. W przypadku spostrzeżenia niedokładności lub

wadliwości postępowania organ nadzoru poleci organowi egzekucyjnemu ich

usunięcie.

Art. 110z. § 1. Na czynności organu egzekucyjnego dotyczące obwieszczenia

o licytacji przysługuje skarga. Skargę można wnieść w terminie 14 dni od dnia

ogłoszenia o licytacji.

§ 2. W sprawie skargi, o której mowa w § 1, postanowienie wydaje organ

egzekucyjny.

§ 3. Na postanowienie organu egzekucyjnego oddalające skargę przysługuje

zażalenie.

Oddział 5

Wadium

Art. 111. § 1. Wadium wynosi jedną dziesiątą części oszacowanej wartości

nieruchomości.

§ 2. Z zastrzeżeniem § 5 i 6, wadium składa:

1) przystępujący do licytacji;

2) osoba, która składa wniosek o przejęcie nieruchomości, o którym mowa

w art. 110y § 1, art. 111h § 2 i art. 111i § 3.

25.06.2018

§ 3. Osoba, o której mowa w § 1 pkt 2, składa wadium w terminie złożenia

wniosku o przejęcie nieruchomości.

§ 4. Wadium składa się w gotówce lub w postaci czeku potwierdzonego

wystawionego na organ egzekucyjny.

§ 5. Nie składa wadium osoba, której przysługuje ujawnione w opisie

i oszacowaniu prawo do nieruchomości lub jej przynależności, jeżeli jego wartość nie

jest niższa od wysokości wadium i zostało ono stwierdzone w protokole opisu

i oszacowania wartości nieruchomości.

§ 6. Jeżeli wartość prawa, o którym mowa w § 5, jest niższa od wysokości

wadium, wysokość wadium obniża się do różnicy między pełnym wadium a wartością

prawa.

Art. 111a. Wadium złożone przez licytanta, któremu udzielono przybicia,

zatrzymuje się; pozostałym licytantom zwraca się je niezwłocznie.

Art. 111b. § 1. Nabywca, który nie wykonał w terminie warunków licytacyjnych

co do zapłaty ceny, traci wadium.

§ 2. Od nabywcy nieskładającego wadium, który nie wykonał warunków

licytacyjnych, ściąga się wadium w trybie egzekucji administracyjnej.

§ 3. Z wadium utraconego przez nabywcę lub od niego ściągniętego pokrywa się

koszty egzekucji związane ze sprzedażą.

Oddział 6

Licytacja

Art. 111c. § 1. Licytacja odbywa się publicznie, w obecności i pod nadzorem

kierownika komórki organizacyjnej urzędu skarbowego prowadzącej egzekucję

administracyjną, zwanego dalej „komornikiem skarbowym”.

§ 2. Po wywołaniu licytacji poborca skarbowy podaje do wiadomości obecnych:

1) przedmiot licytacji;

2) cenę wywoławczą;

3) wysokość wadium;

4) termin uiszczenia ceny nabycia;

5) prawa obciążające nieruchomość, które będą utrzymane w mocy z zaliczeniem

i bez zaliczenia na cenę nabycia;

6) zmiany w stanie faktycznym i prawnym nieruchomości, jeżeli zaszły po jej

opisie i oszacowaniu wartości.

25.06.2018

§ 3. Przedmiotem licytacji jest nieruchomość według stanu objętego o pisem

i oszacowaniem wartości z uwzględnieniem zmian, o których mowa w § 2 pkt 6.

§ 4. Jeżeli przedmiotem licytacji jest kilka nieruchomości lub kilka części jednej

nieruchomości, zobowiązany ma prawo wskazać kolejność, w jakiej ma być

przeprowadzona licytacja poszczególnych nieruchomości lub ich części.

Art. 111d. § 1. W licytacji nie mogą uczestniczyć:

1) zobowiązany;

2) pracownicy obsługujący organ egzekucyjny;

3) małżonkowie, dzieci, rodzice i rodzeństwo osób, o których mowa w pkt 1 i 2;

4) osoby obecne na licytacji w charakterze urzędowym;

5) licytant, który nie wykonał warunków poprzedniej licytacji tej samej

nieruchomości;

6) osoby, które mogą nabyć nieruchomość tylko za zezwoleniem organu

administracji publicznej, a zezwolenia tego nie przedstawiły.

§ 2. Stawienie się jednego licytanta wystarcza do przeprowadzenia licytacji.

§ 3. Pełnomocnictwo do udziału w licytacji stwierdzone jest dokumentem

z podpisem urzędowo lub notarialnie poświadczonym. Podpisy na pełnomocnictwach

udzielonych przez państwowe jednostki organizacyjne lub jednostki samorządu

terytorialnego oraz na pełnomocnictwach udzielonych adwokatom, radcom prawnym

lub doradcom podatkowym nie wymagają poświadczenia.

Art. 111e. Cena wywoławcza, za którą nieruchomość można nabyć w pierwszej

licytacji, wynosi trzy czwarte oszacowanej wartości nieruchomości.

Art. 111f. § 1. Licytacja odbywa się ustnie.

§ 2. Postąpienie nie może wynosić mniej niż jeden procent ceny wywołania,

z zaokrągleniem wzwyż do pełnych złotych.

§ 3. Zaoferowana cena przestaje wiązać, gdy inny licytant zaoferował cenę

wyższą.

§ 4. Po ustaniu postąpień poborca skarbowy, uprzedzając obecnych, że po

trzecim obwieszczeniu dalsze postąpienia nie będą przyjęte, obwieszcza trzykrotnie

ostatnio zaoferowaną cenę, zamyka licytację i wymienia licytanta, który zaoferował

najwyższą cenę.

§ 5. Jeżeli należność wierzyciela wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej

w terminie i kosztami egzekucyjnymi zostanie uiszczona przed zamknięciem licytacji,

25.06.2018

poborca skarbowy zamyka licytację, a organ egzekucyjny uchyla zajęcie

nieruchomości.

Art. 111g. Jeżeli przedmiotem licytacji jest kilka nieruchomości lub kilka części

nieruchomości, poborca skarbowy wstrzymuje licytację pozostałych nieruchomości

lub ich części z chwilą, gdy osiągnięto kwotę wystarczającą na zaspokojenie

dochodzonej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie

i kosztami egzekucyjnymi, a organ egzekucyjny uchyla zajęcie nieruchomości.

Art. 111h. § 1. Jeżeli nikt nie przystąpił do licytacji, a przedmiotem licytacji jest

nieruchomość wchodząca w skład gospodarstwa rolnego, współwłaściciel tej

nieruchomości niebędący dłużnikiem osobistym, ma prawo przejęcia nieruchomości

na własność za cenę nie niższą od trzech czwartych oszacowanej wartości

nieruchomości. Przepis art. 110y § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

§ 2. Wniosek o przejęcie nieruchomości należy zgłosić w terminie 7 dni od dnia

licytacji.

§ 3. Jeżeli nikt nie przystąpił do licytacji, a przedmiotem egzekucji jest

własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do

lokalu użytkowego lub prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni

mieszkaniowej, wierzyciel hipoteczny, inny niż urząd skarbowy, może przejąć to

prawo za cenę nie niższą od trzech czwartych oszacowanej wartości nieruchomości;

wniosek o przejęcie należy zgłosić w terminie 7 dni od dnia licytacji.

Art. 111i. § 1. Jeżeli nikt nie zgłosił wniosku, o którym mowa w art. 111h, organ

egzekucyjny wyznacza drugą licytację, na której cena wywoławcza wynosi 70%

oszacowanej wartości nieruchomości.

§ 2. Jeżeli nikt nie przystąpił do drugiej licytacji, przejęcie nieruchomości na

własność może nastąpić za cenę nie niższą od 70% wartości nieruchomości, przy czym

prawo przejęcia przysługuje wierzycielowi egzekwującemu lub hipotecznemu,

z wyjątkiem urzędu skarbowego, oraz współwłaścicielowi.

§ 3. Wniosek o przejęcie nieruchomości wierzyciel lub współwłaściciel składa

do organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia licytacji.

§ 4. Jeżeli kilku wierzycieli składa wniosek o przejęcie, pierwszeństwo

przysługuje temu, kto zaoferował cenę wyższą, a przy równych cenach – temu, czyja

należność jest większa.

25.06.2018

Art. 111j. § 1. Jeżeli po drugiej licytacji żaden z wierzycieli lub współwłaścicieli

nie przejął nieruchomości na własność, organ egzekucyjny wyznacza trzecią licytację,

na której cena wywoławcza wynosi 65% oszacowanej wartości nieruchomości.

§ 2. Jeżeli nikt nie przystąpił do trzeciej licytacji, przejęcie nieruchomości na

własność może nastąpić przez osoby, o których mowa w art. 111i § 2, za cenę nie

niższą od 65% wartości nieruchomości. Do przejęcia nieruchomości na własność

stosuje się odpowiednio przepisy art. 111i § 3 i 4.

Art. 111k. § 1. Jeżeli po trzeciej licytacji żaden z wierzycieli nie przejął

nieruchomości na własność, uchyla się zajęcie nieruchomości. Nowa egzekucja z tej

samej nieruchomości może być wszczęta nie wcześniej niż po upływie 12 miesięcy od

dnia uchylenia zajęcia nieruchomości.

§ 2. Jeżeli wniosek o wszczęcie nowej egzekucji złożono przed upływem 3 lat od

trzeciej licytacji, organ egzekucyjny dokonuje nowego opisu i oszacowania wartości

nieruchomości tylko na wniosek zobowiązanego. Zobowiązany może złożyć taki

wniosek przed upływem 14 dni od dnia ponownego doręczenia mu wezwania do

zapłaty, o czym należy go uprzedzić przy doręczeniu wezwania.

Art. 111l. Skargę na czynności poborcy skarbowego w toku licytacji aż do jej

zamknięcia zgłasza się ustnie komornikowi skarbowemu, który przyjmuje skargę do

protokołu i natychmiast ją rozstrzyga, chyba że nie jest to możliwe. Rozstrzygnięcie

komornika skarbowego ma moc postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

Oddział 7

Przybicie

Art. 111m. § 1. Po zamknięciu licytacji organ egzekucyjny wydaje

postanowienie o przybiciu na rzecz licytanta, który zaoferował najwyższą cenę.

§ 2. Postanowienie o przybiciu ogłasza się niezwłocznie po zamknięciu licytacji,

z zastrzeżeniem § 3.

§ 3. Jeżeli skargi lub zażalenia wniesione w toku postępowania egzekucyjnego

nie są jeszcze ostatecznie rozstrzygnięte, organ egzekucyjny wstrzymuje wydanie

postanowienia o przybiciu do czasu ich rozstrzygnięcia.

§ 4. Gdy przejęcie nieruchomości na własność ma nastąpić po niedojściu do

skutku licytacji, organ egzekucyjny udziela przybicia na rzecz przejmującego po

wysłuchaniu wnioskodawcy.

§ 5. Postanowienie o przybiciu zawiera firmę lub imię i nazwisko nabywcy,

oznaczenie nieruchomości, datę licytacji i cenę nabycia.

25.06.2018

Art. 111n. § 1. Organ egzekucyjny odmawia przybicia, jeżeli ostateczne

rozstrzygnięcia skarg lub zażaleń wniesionych w toku postępowania egzekucyjnego

potwierdzą naruszenie przepisów postępowania w toku licytacji i jeżeli uchybienia te

mogły mieć istotny wpływ na wynik licytacji albo, jeżeli uczestnik nie otrzymał

zawiadomienia o licytacji, chyba że będąc na licytacji nie wystąpił ze skargą na to

uchybienie.

§ 2. Organ egzekucyjny odmawia przybicia również wtedy, gdy postępowanie

egzekucyjne podlegało umorzeniu lub zawieszeniu.

§ 3. Organ egzekucyjny wyznacza ponowną licytację:

1) jeżeli odmówi przybicia z przyczyn, o których mowa w § 1;

2) po ustaniu przyczyny zawieszenia.

Art. 111o. § 1. Jeżeli przybicie nie następuje niezwłocznie po zamknięciu

licytacji, organ egzekucyjny na wniosek licytanta, który zaoferował najwyższą cenę,

może, w przypadku gdy zarządcą jest zobowiązany, odebrać mu zarząd i ustanowić

innego zarządcę.

§ 2. W sprawie odebrania zarządu organ egzekucyjny wydaje postanowienie na

wniosek nabywcy. Nabywca może być na własne żądanie ustanowiony zarządcą, jeżeli

oprócz wadium złożył w gotówce nie mniej niż piątą część ceny nab ycia albo jeżeli

do tej wysokości przysługuje mu prawo zaliczenia swej wierzytelności na poczet ceny

nabycia.

§ 3. W przypadku wygaśnięcia skutków przybicia bez równoczesnego

umorzenia egzekucji, organ egzekucyjny wydaje postanowienie co do osoby zarządcy,

jeżeli dotychczasowym zarządcą był nabywca.

Art. 111p. Jeżeli nabywca nie uzyska przyznania własności, należność

przypadająca jemu z tytułu zarządu pokrywa się z kwot pieniężnych złożonych na

poczet ceny poza wadium.

Art. 111r. § 1. Postanowienie o przybiciu doręcza się wierzycielowi,

dłużnikowi, nabywcy i osobom, które w toku licytacji zaskarżyły czynności związane

z udzieleniem przybicia, jak też zarządcy, który nie jest dłużnikiem, a postanowienie

o odmowie przybicia – wierzycielowi, dłużnikowi i licytantowi, który zaoferował

najwyższą cenę.

§ 2. Na postanowienie organu egzekucyjnego co do przybicia przysługuje

zażalenie.

25.06.2018

Art. 111s. Jeżeli nabywca nie wykonał w terminie warunków licytacyjnych co

do zapłaty ceny, wygasają skutki przybicia. Uiszczoną część ceny zwraca się.

Następstwa te organ egzekucyjny stwierdza postanowieniem, na które przysługuje

zażalenie.

Art. 111t. Wyznaczenie ponownej licytacji może nastąpić, gdy postanowienie

stwierdzające wygaśnięcie przybicia stanie się ostateczne.

Oddział 8

Przyznanie własności

Art. 112. § 1. Z chwilą gdy postanowienie o przybiciu stało się ostateczne, organ

egzekucyjny wzywa licytanta, który uzyskał przybicie, aby w terminie 14 dni od

otrzymania wezwania złożył do depozytu organu egzekucyjnego cenę nabycia

z potrąceniem wadium złożonego w gotówce. Na wniosek nabywcy organ

egzekucyjny może wyznaczyć dłuższy termin uiszczenia ceny nabycia,

nieprzekraczający jednak 3 miesięcy.

§ 2. Nabywca może zaliczyć na poczet ceny własną wierzytelność lub jej część,

jeżeli znajduje ona pokrycie w cenie nabycia.

§ 3. Za zgodą wierzyciela, którego wierzytelność znajduje pokrycie w cenie

nabycia, nabywca może tę wierzytelność zaliczyć na poczet ceny. Zgoda wierzyciela

stwierdzona jest dokumentem z podpisem urzędowo lub notarialnie poświadczonym

albo wyrażona do protokołu nie później niż w terminie, w którym nabywca ma

obowiązek uiścić cenę nabycia.

Art. 112a. Kwota przypadająca zobowiązanemu w chwili zajęcia na podstawie

umowy ubezpieczenia przechodzi na nabywcę w całości. O kwotę tę podwyższa się

cenę nabycia.

Art. 112b. § 1. Jeżeli postanowienie o przybiciu stało się ostateczne i nabywca

uiścił cenę nabycia albo postanowienie o ustaleniu ceny nabycia stało się ostateczne

i jednostka lub osoba, o których mowa w art. 110n, uregulowała całą cenę nabycia,

organ egzekucyjny wydaje postanowienie o przyznaniu własności.

§ 2. Na postanowienie o przyznaniu własności przysługuje zażalenie.

§ 3. Postanowienie o przyznaniu własności, które stało się ostateczne, przenosi

własność na nabywcę i jest tytułem do ujawnienia na rzecz nabywcy prawa własności

w katastrze nieruchomości oraz przez wpis w księdze wieczystej lub podlega złożeniu

25.06.2018

do zbioru dokumentów. Postanowienie o przyznaniu własności jest także tytułem

egzekucyjnym do wprowadzenia nabywcy w posiadanie nieruchomości.

§ 4. Z chwilą kiedy postanowienie o przyznaniu własności stało się ostateczne,

do nabywcy należą pożytki z nieruchomości. Od tej chwili nabywca ponosi również

daniny publiczne przypadające z nieruchomości, których płatność przypada w dniu,

w którym postanowienie o przyznaniu własności stało się ostateczne, lub po tym dniu.

§ 5. (uchylony)

Art. 112c. § 1. Z chwilą gdy postanowienie o przyznaniu własności staje się

ostateczne, wygasają wszelkie prawa i skutki ujawnienia praw i roszczeń osobistych,

ciążące na nieruchomości. W miejsce tych praw powstaje prawo do zaspokojenia

z ceny nabycia w kolejności przewidzianej w przepisach o podziale kwoty uzyskanej

z egzekucji.

§ 2. Pozostają w mocy bez potrącenia ich wartości z ceny nabycia:

1) prawa ciążące na nieruchomości z mocy ustawy;

2) służebności, o których mowa w art. 1000 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego.

§ 3. Pozostają również w mocy ujawnione przez wpis w księdze wieczystej lub

przez złożenie dokumentu do zbioru albo nieujawnione w ten sposób, lecz zgłoszone

najpóźniej na 3 dni przed terminem licytacji użytkowanie, służebności i prawa

dożywotnika, jeżeli przysługuje im pierwszeństwo przed wszystkimi hipotekami lub

jeżeli nieruchomość nie jest obciążona hipotekami albo jeżeli wartość użytkowania,

służebności lub praw dożywotnika znajduje pełne pokrycie w cenie nabycia. Jednakże

w ostatnim przypadku wartość tych praw będzie zaliczona na cenę nabycia.

Art. 112d. Na wniosek właściciela nieruchomości władnącej, zgłoszony

najpóźniej na 3 dni przed terminem licytacji, organ egzekucyjny może postanowić, że

służebność gruntowa, która nie znajduje pełnego pokrycia w cenie nabycia, będzie

utrzymana w mocy, jeżeli jest dla nieruchomości władnącej konieczna, a nie obciąża

w sposób istotny wartości nieruchomości obciążonej.

Art. 112e. Z chwilą gdy postanowienie o przyznaniu własności stało się

ostateczne, nabywca wstępuje w prawa i obowiązki zobowiązanego wynikające

z umów dotyczących nieruchomości stosownie do przepisów prawa normujących te

umowy.

Art. 112f. § 1. Postanowienie o przyznaniu własności, które stało się ostateczne,

wraz z planem podziału kwoty uzyskanej z egzekucji jest tytułem do wykreślenia

25.06.2018

w księdze wieczystej lub w zbiorze dokumentów wszelkich praw, które według planu

podziału wygasły.

§ 2. Na podstawie postanowienia o przyznaniu własności wykreśla się wszystkie

hipoteki obejmujące nieruchomość, jeżeli w postanowieniu stwierdzono zapłacenie

przez nabywcę całej ceny nabycia gotówką lub czekiem potwierdzonym.

Art. 112g. Nabywca nie może żądać unieważnienia nabycia ani zmniejszenia

ceny z powodu wad nieruchomości lub przedmiotów razem z nią nabytych.

Art. 113. (uchylony)

Rozdział 8

Egzekucja z ułamkowej części nieruchomości oraz użytkowania wieczystego

Art. 114. Do egzekucji z ułamkowej części nieruchomości i do egzekucji

z użytkowania wieczystego stosuje się odpowiednio przepisy o egzekucji

z nieruchomości, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.

Art. 114a. O zajęciu ułamkowej części nieruchomości organ egzekucyjny

zawiadamia także pozostałych współwłaścicieli, a o zajęciu użytkowania wieczystego

– także właściciela nieruchomości oraz właściwy organ administracji publicznej.

Art. 114b. § 1. Jeżeli przedmiotem egzekucji jest użytkowanie wieczyste,

zajęcie obejmuje użytkowanie wieczyste gruntu wraz z jego pożytkami oraz

znajdujące się na gruncie obiekty budowlane stanowiące własność użytkownika

wieczystego wraz z:

1) ruchomościami, będącymi własnością użytkownika wieczystego, a potrzebnymi

do korzystania z przedmiotu użytkowania wieczystego zgodnie z jego

przeznaczeniem, jeżeli pozostają z tym przedmiotem w faktycznym związku,

odpowiadającym temu celowi;

2) wyposażeniem obiektów budowlanych stanowiących własność użytkownika

wieczystego;

3) prawami wynikającymi z umów ubezpieczenia przedmiotów zajęcia, a także

należnościami z tych umów już przypadającymi.

§ 2. Zajęcie obejmuje także przedmioty, o których mowa w § 1 pkt 1 i 2,

wprowadzone później oraz później wzniesione obiekty budowlane i posadzone

rośliny, jak również prawa z umów ubezpieczenia później zawartych.

Art. 114c. Gdy przedmiotem zarządu jest ułamkowa część nieruchomości,

zarządca działa tylko w granicach uprawnień zobowiązanego jako współwłaściciela.

25.06.2018

Art. 114d. W przypadku prowadzenia egzekucji z użytkowania wieczystego,

jeżeli właściwy organ wystąpił z żądaniem rozwiązania umowy użytkowania

wieczystego, wstrzymuje się czynności egzekucyjne w egzekucji z nieruchomości.

Organ egzekucyjny podejmuje egzekucję z nieruchomości, jeżeli sąd orzeknie, że brak

jest podstaw do rozwiązania umowy użytkowania wieczystego. W przypadku

rozwiązania umowy użytkowania wieczystego organ egzekucyjny uchyla zajęcie

nieruchomości.

Art. 114e. W przypadku prowadzenia egzekucji z ułamkowej części

nieruchomości, opisowi i oszacowaniu wartości podlega cała nieruchomość.

Wartością takiej części nieruchomości jest odpowiednia część oszacowanej wartości

całej nieruchomości.

Art. 114f. Jeżeli egzekucja jest prowadzona z użytkowania wieczystego,

w protokole opisu i oszacowania wartości nieruchomości podaje się końcową datę

użytkowania wieczystego oraz ujawniony w księdze wieczystej sposób korzystania

z gruntu przez użytkownika wieczystego.

Art. 114g. Jeżeli przedmiotem egzekucji jest użytkowanie wieczyste,

postanowienie o przyznaniu tego prawa nie narusza ograniczonych praw rzeczowych

na nieruchomości powstałych przed jej oddaniem w użytkowanie wieczyste.

Art. 114h. § 1. Jeżeli przedmiotem licytacji jest ułamkowa część nieruchomości,

pozostają w mocy, bez potrącenia ich wartości z ceny nabycia, obciążenia tej części

ułamkowej nieruchomości ujawnione przez wpis w księdze wieczystej lub przez

złożenie dokumentu do zbioru dokumentów.

§ 2. Pozostają w mocy również obciążenia części ułamkowej nieruchomości

nieujawnione w sposób, o którym mowa w § 1, lecz zgłoszone najpóźniej na 3 dni

przed terminem licytacji, jeżeli zostały ustanowione przed dniem powstania

współwłasności.

Art. 114i. Postanowienie o przyznaniu własności ułamkowej części

nieruchomości nie narusza obciążających ją hipotek wpisanych przed powstaniem

współwłasności.

25.06.2018

Rozdział 9

Podział kwoty uzyskanej z egzekucji

Oddział 1

Zasady ogólne

Art. 115. § 1. Z kwoty uzyskanej z egzekucji zaspokaja się w następującej

kolejności:

1) koszty egzekucyjne i koszty upomnienia;

2) należności zabezpieczone hipoteką morską lub przywilejem na statku morskim;

3) należności zabezpieczone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym

i zastawem skarbowym albo korzystające z ustawowego pierwszeństwa oraz

prawa, które ciążyły na nieruchomości przed dokonaniem w księdze wieczystej

wpisu o wszczęciu egzekucji lub przed złożeniem do zbioru dokumentów

wniosku o dokonanie takiego wpisu;

4) należności, do których stosuje się przepisy działu III Ordynacji podatkowej, oraz

należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, o ile nie zostały

zaspokojone w trzeciej kolejności;

5) (uchylony)

6) inne należności i odsetki, z zastrzeżeniem § 2a i 3.

§ 2. Przy podziale kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości lub egzekucji

przejętej po wystąpieniu zbiegu egzekucji administracyjnej z sądową, po kosztach

egzekucyjnych i kosztach upomnienia zaspokaja się należności alimentacyjne,

a następnie należności za pracę za okres 3 miesięcy, do wysokości minimalnego

wynagrodzenia za pracę określonego w odrębnych przepisach, oraz renty z tytułu

odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci

i koszty zwykłego pogrzebu zobowiązanego, a po należnościach zabezpieczonych

hipoteką morską, przywilejem na statku morskim, hipoteką, zastawem, zastawem

rejestrowym i zastawem skarbowym albo korzystających z ustawowego

pierwszeństwa oraz prawach, które ciążyły na nieruchomości przed dokonaniem

w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji lub przed złożeniem do zbioru

dokumentów wniosku o dokonanie takiego wpisu – należności za pracę

niezaspokojone w kolejności wcześniejszej.

§ 2a. Wraz z należnościami wymienionymi w § 1 pkt 2 i 3 są zaspokajane

roszczenia o świadczenia uboczne objęte zabezpieczeniem na mocy odrębnych

przepisów.

25.06.2018

§ 3. Odsetki za zwłokę od należności pieniężnych, do których mają zastosowanie

przepisy działu III ustawy – Ordynacja podatkowa, zaspokaja się w kolejności

określonej dla tych należności.

§ 4. Jeżeli przedmiotem egzekucji jest własnościowe spółdzielcze prawo do

lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub prawo do domu

jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, wierzytelność spółdzielni

mieszkaniowej z tytułu niewniesionego wkładu budowlanego związana z tym prawem

zaspokaja się przed należnością zabezpieczoną hipotecznie na tym prawie.

§ 5. Należności wymienione w § 1 pkt 2 i 3 zaspokaja się do wysokości kwoty

uzyskanej ze sprzedaży rzeczy albo z realizacji prawa zbywalnego obciążonego. Jeżeli

uzyskana kwota nie wystarcza na zaspokojenie wszystkich zabezpieczonych

należności, należności te zaspokaja się w kolejności odpowiadającej przysługującemu

im pierwszeństwu, a jeżeli mają równe pierwszeństwo albo nie stosuje się do nich

zasady pierwszeństwa – proporcjonalnie w stosunku, w jakim pozostają do siebie.

§ 5a. Jeżeli z kwoty uzyskanej z egzekucji zaspokojeniu podlegają zarówno

wierzytelności zabezpieczone hipoteką, jak i prawa lub roszczenia ciążące na

nieruchomości, o pierwszeństwie między hipoteką a tymi prawami lub roszczeniami

rozstrzyga chwila, od której liczy się skutki wpisu hipoteki, prawa lub roszczenia do

księgi wieczystej.

§ 5b. Roszczenia nabywcy wynikające z odstąpienia od umowy deweloperskiej,

o której mowa w art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw

nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 555 i

996), lub z przekształcenia roszczenia z umowy deweloperskiej w toku postępowania

restrukturyzacyjnego lub upadłościowego, podlegają zaspokojeniu z kwoty uzyskanej

z egzekucji z nieruchomości, na której prowadzone jest przedsięwzięcie

deweloperskie, na takich samych zasadach, jak roszczenie z umowy deweloperskiej,

z pierwszeństwem wynikającym z ujawnienia w księdze wieczystej przysługującego

nabywcy roszczenia z umowy deweloperskiej także w przypadku, gdy wpis

o ujawnieniu tego roszczenia został wykreślony.

§ 6. Jeżeli kwota przeznaczona do podziału nie wystarcza na zaspokojenie

w całości wszystkich należności, należności dalszej kolejności zaspokaja się dopiero

po zupełnym zaspokojeniu należności wcześniejszej kolejności, a gdy kwota nie

wystarcza na pokrycie w całości wszystkich należności tej samej kolejności,

należności te zaspokaja się proporcjonalnie do wysokości każdej z nich.

25.06.2018

Art. 115a. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje podziału kwoty uzyskanej ze

sprzedaży rzeczy albo wykonania prawa majątkowego, do których wystąpił zbieg

egzekucji.

§ 2. Jeżeli kwoty uzyskane ze sprzedaży rzeczy albo wykonania prawa

majątkowego wystarczają na zaspokojenie wierzycieli, organ egzekucyjny

bezzwłocznie przekazuje wierzycielom przypadające im kwoty.

§ 3. W przypadku gdy kwoty uzyskane ze sprzedaży rzeczy albo wykonania

prawa majątkowego nie wystarczają na zaspokojenie wierzycieli, organ egzekucyjny

informuje wierzycieli o sposobie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji.

§ 4. Wierzyciel może złożyć wniosek o wydanie postanowienia w sprawie

podziału kwoty uzyskanej z egzekucji. Wniosek składa się do organu egzekucyjnego

w terminie 7 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w § 3. We wniosku

wskazuje się przyczyny, z powodu których wierzyciel nie zgadza się z podziałem.

§ 5. Wniosek o wydanie postanowienia w sprawie podziału kwoty uzyskanej

z egzekucji rozpatruje organ egzekucyjny po uprzednim zawiadomieniu wierzycieli

uczestniczących w podziale o złożonym wniosku i o możliwości wzięcia czynnego

udziału w tym postępowaniu. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie

podziału kwoty uzyskanej z egzekucji przysługuje wierzycielom i zobowiązanemu

zażalenie.

§ 6. W przypadku złożenia wniosku o wydanie postanowienia w sprawie

podziału kwoty uzyskanej z egzekucji, kwoty uzyskane z egzekucji wpłaca się na

wydzielony rachunek bankowy organu egzekucyjnego z oprocentowaniem

udzielanym przez bank dla wkładów wypłacanych na każde żądanie.

§ 7. Jeżeli nie złożono wniosku o wydanie postanowienia w sprawie podziału

kwoty uzyskanej z egzekucji w terminie określonym w § 4 lub postanowienie

w sprawie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji stało się ostateczne, organ

egzekucyjny przekazuje wierzycielom przypadające im kwoty.

§ 8. Jeżeli egzekucja jest prowadzona z prawa majątkowego wykonywanego

okresowo, organ egzekucyjny informuje też, w jakim procencie przypada na każdego

wierzyciela udział w kwotach uzyskanych z egzekucji. Jeżeli nastąpiła zmiana

podstaw podziału, organ egzekucyjny informuje wierzycieli o nowym podziale

udziałów wierzycieli w kwotach uzyskanych z egzekucji. Przepisy § 4?7 stosuje się

odpowiednio. Organ egzekucyjny przekazuje wierzycielowi przypadające mu

należności pieniężne, jeżeli wynoszą one więcej niż 20 zł, chyba że dochodzone

należności pieniężne nie przekraczają tej kwoty.

25.06.2018

Oddział 2

Zasady szczególne dotyczące podziału kwoty uzyskanej z egzekucji

z nieruchomości

Art. 115b. Organ egzekucyjny sporządza plan podziału kwoty uzyskanej ze

sprzedaży nieruchomości niezwłocznie, gdy postanowienie o przyznaniu własności

nieruchomości staje się ostateczne.

Art. 115c. § 1. W podziale kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości oprócz

wierzycieli egzekwujących uczestniczą:

1) wierzyciele składający tytuł wykonawczy z dowodem doręczenia dłużnikowi

wezwania do zapłaty i wierzyciele, którzy uzyskali zabezpieczenie powództwa,

jeżeli zgłosili się najpóźniej w dniu uprawomocnienia się postanowienia

o przyznaniu własności nieruchomości;

2) osoby, które przed zajęciem nieruchomości nabyły do niej prawa stwierdzone

w protokole opisu i oszacowania wartości nieruchomości lub prawa których

zostały zgłoszone i udowodnione najpóźniej w dniu uprawomocnienia się

postanowienia o przyznaniu własności;

3) pracownicy co do stwierdzonych dokumentem należności za pracę, jeżeli zgłosili

swe roszczenia przed sporządzeniem planu podziału.

§ 2. (uchylony)

§ 3. Jeżeli wierzytelność hipoteczna nie jest stwierdzona tytułem wykonawczym,

należność przypadającą wierzycielowi hipotecznemu pozostawia się w depozycie

organu egzekucyjnego.

Art. 115d. § 1. Jeżeli przy sporządzaniu planu podziału okaże się, że nabywca,

uiszczając cenę, potrącił wierzytelność, która się w niej nie mieści, organ egzekucyjny

postanowieniem zobowiązuje nabywcę do uzupełnienia ceny w terminie 7 dni. Na

postanowienie to przysługuje zażalenie.

§ 2. W planie podziału organ egzekucyjny wymienia osoby, dla których jest

przeznaczona kwota przypadająca od nabywcy. W tej części plan podziału stanowi dla

nich tytuł egzekucyjny przeciwko nabywcy.

§ 3. Wierzyciel, któremu przysługuje roszczenie przeciwko nabywcy, nabywa

z mocy prawa hipotekę na sprzedanej nieruchomości. Ujawnienie hipoteki w księdze

wieczystej lub w zbiorze dokumentów następuje na wniosek wierzyciela.

Art. 115e. § 1. Jeżeli hipoteka nie jest wyczerpana i może jeszcze służyć

zabezpieczeniu wierzyciela, reszta kwoty pozostaje w depozycie organu

25.06.2018

egzekucyjnego aż do ustania stosunku prawnego uzasadniającego korzystanie

z hipoteki.

§ 2. W przypadku hipoteki zabezpieczającej wiele wierzytelności, gdy łączna

kwota wierzytelności przewyższa sumę wymienioną we wpisie hipoteki, a wierzyciel

nie wskazał do dnia, w którym postanowienie o przyznaniu własności stało się

ostateczne, które z wierzytelności i w jakiej wysokości mają zostać zaspokojone,

zaspokaja się wszystkie wierzytelności proporcjonalnie do ich wysokości.

Art. 115f. Jeżeli wierzytelność jest zabezpieczona na kilku nieruchomościach

łącznie, wierzyciel powinien przed uprawomocnieniem się postanowienia

o przyznaniu własności złożyć oświadczenie, czy i w jakiej wysokości żąda

zaspokojenia z każdej ze sprzedanych nieruchomości. Jeżeli w powyższym terminie

tego nie uczyni, a podzielona ma być suma uzyskana tylko z jednej nieruchomości,

jego wierzytelność przyjmuje się do rozrachunku w całości; jeżeli natomiast

podziałowi podlegają kwoty uzyskane ze sprzedaży kilku łącznie obciążonych

nieruchomości, na wierzytelność łącznie zabezpieczoną przypada z każdej z kwot

podlegających podziałowi taka część, jaka odpowiada stosunkowi kwoty pozostającej

po zaspokojeniu należności z wcześniejszą kolejnością do sumy tych kwot.

Art. 115g. § 1. Kwotę wydzieloną na zaspokojenie wierzytelności, której

uiszczenie jest zależne od warunku zawieszającego albo od wyniku sporu, w którym

wierzyciel uzyskał zabezpieczenie powództwa, pozostawia się w depozycie organu

egzekucyjnego.

§ 2. Kwotę wydzieloną na zaspokojenie wierzytelności, której uiszczenie jest

zależne od warunku rozwiązującego, wydaje się wierzycielowi bez zabezpieczenia.

Jeżeli jednak obowiązek zabezpieczenia zwrotu ciąży na wierzycielu z mocy

istniejącego między nim a zobowiązanym stosunku prawnego, organ egzekucyjny

pozostawia wydzieloną kwotę w depozycie organu egzekucyjnego.

DZIAŁ III

Egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym

Rozdział 1

Przepisy wspólne

Art. 116. (uchylony)

Art. 117. Organy określone w art. 20 § 2, w granicach swojej właściwości do

nakładania obowiązków o charakterze niepieniężnym, mogą stosować środki

25.06.2018

egzekucyjne wskazane w art. 1a pkt 12 lit. b tiret drugie, trzecie i piąte również w celu

wyegzekwowania wydanych bezpośrednio ustnych poleceń, bez potrzeby

wystawienia tytułu wykonawczego i doręczenia zobowiązanemu postanowienia

o zastosowaniu środka egzekucyjnego, jeżeli zwłoka w wykonaniu obowiązku

groziłaby niebezpieczeństwem dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ciężkimi

szkodami dla gospodarstwa narodowego lub jeżeli wymaga tego szczególny inte res

społeczny.

Art. 118. Zobowiązany do wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym

może być wezwany do wyjawienia, gdzie znajduje się przedmiot, którego egzekucja

dotyczy. Przepisy art. 71 stosuje się odpowiednio.

Rozdział 2

Grzywna w celu przymuszenia

Art. 119. § 1. Grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy

spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo

obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności, której z powodu jej

charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego.

§ 2. Grzywnę nakłada się również, jeżeli nie jest celowe zastosowanie innego

środka egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym.

Art. 120. § 1. Grzywna w celu przymuszenia może być nakładana zarówno na

osoby fizyczne, jak i osoby prawne, a także na jednostki organizacyjne nieposiadające

osobowości prawnej.

§ 2. Gdy zobowiązanym jest osoba fizyczna działająca przez ustawowego

przedstawiciela, przedsiębiorstwo państwowe lub inna państwowa jednostka

organizacyjna, organizacja spółdzielcza, samorządowa, zawodowa lub inna społeczna

osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej,

grzywnę nakłada się na ustawowego przedstawiciela zobowiązanego lub na osobę, do

której należy bezpośrednie czuwanie nad wykonywaniem przez zobowiązanego

obowiązków tego rodzaju, jakim jest egzekwowany obowiązek. Jednocześnie może

być nałożona grzywna na zobowiązaną osobę prawną lub jednostkę organizacyjną,

jeżeli jest to niezbędne dla przymuszenia wykonania obowiązku.

Art. 121. § 1. Grzywna w celu przymuszenia może być nakładana kilkakrotnie

w tej samej lub wyższej kwocie, z zastrzeżeniem § 4.

25.06.2018

§ 2. Z zastrzeżeniem § 5 każdorazowo nałożona grzywna nie może przekraczać

kwoty 10 000 zł, a w stosunku do osób prawnych i jednostek organizacyjnych

nieposiadających osobowości prawnej kwoty 50 000 zł.

§ 3. Grzywny nakładane wielokrotnie nie mogą łącznie przekroczyć kwoty

50 000 zł, a w stosunku do osób prawnych i jednostek organizacyjnych

nieposiadających osobowości prawnej kwoty 200 000 zł.

§ 4. Jeżeli egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku

wynikającego z przepisów prawa budowlanego, grzywna w celu przymuszenia jest

jednorazowa, chyba że dotyczy obowiązku utrzymania obiektu budowlanego w stanie

nieoszpecającym otoczenia.

§ 5. Wysokość grzywny, o której mowa w § 4, stanowi, w przypadku obowiązku

przymusowej rozbiórki budynku lub jego części, iloczyn powierzchni zabudowy

budynku lub jego części, objętego nakazem przymusowej rozbiórki, i 1/5 ceny 1 m2

powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ogłoszonej przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów do obliczania premii

gwarancyjnej dla posiadaczy oszczędnościowych książeczek mieszkaniowych.

Art. 122. § 1. Grzywnę w celu przymuszenia nakłada organ egzekucyjny, który

doręcza zobowiązanemu:

1) odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32;

2) postanowienie o nałożeniu grzywny.

§ 2. Postanowienie o nałożeniu grzywny powinno zawierać:

1) wezwanie do uiszczenia nałożonej grzywny w oznaczonym terminie

z pouczeniem, że w przypadku nieuiszczenia grzywny w terminie zostanie ona

ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych;

2) wezwanie do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym

w terminie wskazanym w postanowieniu, z zagrożeniem, że w razie

niewykonania obowiązku w terminie będą nakładane dalsze grzywny w tej samej

lub wyższej kwocie, a w przypadku obowiązku wynikającego z przepisów prawa

budowlanego lub z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy będzie orzeczone

wykonanie zastępcze.

§ 3. Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia

w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo

wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny.

25.06.2018

Art. 123. Przepisy art. 122 z zastrzeżeniem art. 121 § 4 stosuje się również

w przypadkach nakładania dalszych grzywien w celu przymuszenia, gdy zobowiązany

mimo wezwania nie wykonał obowiązku określonego w tytule wykonawczym.

Art. 124. § 1. Nałożone grzywny w celu przymuszenia, nieuiszczone w terminie,

podlegają ściągnięciu w trybie egzekucji należności pieniężnych, określonym

w niniejszej ustawie.

§ 2. Obowiązek uiszczenia nałożonych grzywien nie przechodzi na

spadkobierców lub prawonabywców zobowiązanego.

Art. 125. § 1. W razie wykonania obowiązku określonego w tytule

wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu

przymuszenia podlegają umorzeniu.

§ 2. Postanowienie w sprawie umorzenia grzywny wydaje organ egzekucyjny na

wniosek zobowiązanego. Na postanowienie o odmowie umorzenia grzywny służy

zażalenie.

Art. 126. Na wniosek zobowiązanego, który wykonał obowiązek, grzywny

uiszczone lub ściągnięte w celu przymuszenia mogą być w uzasadnionych

przypadkach zwrócone w wysokości 75% lub w całości. Państwowe organy

egzekucyjne mogą zwrócić grzywnę po uzyskaniu zgody organu wyższego stopnia.

Rozdział 3

Wykonanie zastępcze

Art. 127. Wykonanie zastępcze stosuje się, gdy egzekucja dotyczy obowiązku

wykonania czynności, którą można zlecić innej osobie do wykonania za

zobowiązanego i na jego koszt.

Art. 128. § 1. W celu zastosowania środka egzekucyjnego określonego

w art. 127 organ egzekucyjny doręcza zobowiązanemu:

1) odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32;

2) postanowienie, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym zostanie w trybie

postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo przez inną osobę za

zobowiązanego, na jego koszt i niebezpieczeństwo.

§ 1a. Postanowienie, o którym mowa w § 1 pkt 2, zawiera również wskazanie

przybliżonej kwoty kosztów wykonania zastępczego.

§ 2. W postanowieniu o zastosowaniu wykonania zastępczego organ

egzekucyjny może wezwać zobowiązanego do wpłacenia w oznaczonym terminie

25.06.2018

określonej kwoty tytułem zaliczki na koszty wykonania zastępczego, z pouczeniem,

że w przypadku niewpłacenia kwoty w tym terminie zostanie ona ściągnięta w trybie

egzekucji administracyjnej należności pieniężnych.

§ 3. W postanowieniu o zastosowaniu wykonania zastępczego organ

egzekucyjny może również nakazać zobowiązanemu dostarczenie posiadanej

dokumentacji, a także posiadanych materiałów i środków przewozowych,

niezbędnych do zastępczego wykonania egzekwowanej czynności, z zagrożeniem

zastosowania odpowiednich środków egzekucyjnych w razie uchylenia się

zobowiązanego od dostarczenia tych dokumentów, materiałów i środków

przewozowych.

§ 4. Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia

w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo

wniesienia zażalenia na postanowienie o zastosowaniu wykonania zastępczego.

Art. 129. Organ egzekucyjny może wydawać postanowienia w sprawie

wezwania zobowiązanego do wpłacenia zaliczek na koszty wykonania zastępczego

oraz w sprawie dostarczenia dokumentacji, materiałów i środków przewozowych

także w toku zastępczego wykonania egzekwowanego obowiązku. Do tych

postanowień stosuje się przepisy art. 128.

Art. 130. Jeżeli w postanowieniu w sprawie wykonania zastępczego nie

wskazano osoby, której zostało zlecone zastępcze wykonanie egzekwowanego

obowiązku, organ egzekucyjny zleci wykonanie egzekwowanych czynności

określonej przez siebie osobie w terminie nie dłuższym niż miesiąc i zawiadomi o tym

zobowiązanego.

Art. 131. Wykonawca odpowiada wobec zobowiązanego za rzetelne wykonanie

robót, celowe zużycie materiałów dostarczonych przez zobowiązanego oraz

prawidłowe korzystanie z jego środków przewozowych. Zobowiązany może

dochodzić swoich roszczeń bezpośrednio od wykonawcy.

Art. 132. § 1. Zobowiązany ma prawo wglądu w czynności wykonawcy oraz

zgłaszania do organu egzekucyjnego wniosków co do sposobu wykon ywania tych

czynności.

§ 2. Zobowiązany może w toku czynności egzekucyjnych zgłosić do organu

egzekucyjnego wniosek o zaniechanie dalszego stosowania wykonania zastępczego,

jeżeli wykonawca na to się godzi, a zobowiązany złożył oświadczenie, że

egzekwowany obowiązek wykona w terminie przez organ egzekucyjny wskazanym.

25.06.2018

Organ egzekucyjny uwzględni wniosek, jeżeli uzna to oświadczenie za niebudzące

wątpliwości. Organ egzekucyjny może uzależnić wyrażenie zgody na wniosek

zobowiązanego od złożenia przez niego zabezpieczenia wykonania egzekwowanego

obowiązku w formie, jaką uzna za wskazaną.

§ 3. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie wniosku o zaniechanie

dalszego stosowania wykonania zastępczego służy zobowiązanemu zażalenie.

Art. 133. § 1. O zakończeniu czynności egzekucyjnych w drodze wykonania

zastępczego i o wykonaniu egzekwowanego obowiązku organ egzekucyjny

zawiadamia zobowiązanego. Równocześnie doręcza mu wykaz kosztów wykonania

zastępczego, z wezwaniem do uiszczenia na pokrycie tych kosztów odpowiedniej

kwoty w oznaczonym terminie, z uprzedzeniem, że w razie nieuiszczenia tej kwoty

w terminie, zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności

pieniężnych.

§ 2. Jeżeli koszty wykonania zastępczego są wysokie albo gdy wykonanie

zastępcze trwa dłuższy okres, organ egzekucyjny może przed zakończeniem egzekucji

doręczać zobowiązanemu wykazy poczynionych już kosztów z wezwaniem do ich

pokrycia w oznaczonym terminie. Przepisy § 1 stosuje się odpowiednio.

Art. 134. Jeżeli zobowiązany nie wpłacił w oznaczonym terminie określonej

w postanowieniu o zastosowaniu wykonania zastępczego kwoty tytułem zaliczki na

koszty wykonania zastępczego (art. 128 § 2) lub kwoty na pokrycie kosztów

wykonania zastępczego wskazanej w wykazach doręczonych zobowiązanemu w myśl

art. 133, organ egzekucyjny wszczyna egzekucję tych należności stosownie do

przepisów o egzekucji administracyjnej należności pieniężnych.

Art. 135. W sprawach kosztów wykonania zastępczego, nieuregulowanych

w art. 127–134, stosuje się przepisy art. 64c–65.

Rozdział 4

Odebranie rzeczy ruchomej

Art. 136. § 1. Jeżeli zobowiązany uchyla się od obowiązku wydania oznaczonej

rzeczy ruchomej, rzecz ta może być mu przez organ egzekucyjny odebrana w celu

wydania jej wierzycielowi. Dotyczy to również obowiązku wydania rzeczy na

określony okres czasu.

25.06.2018

§ 2. Odrębne przepisy określają przypadki, w których środek egzekucyjny

przewidziany w § 1 może być zastosowany przy egzekucji obowiązku wydania rzeczy

ruchomej oznaczonej tylko co do rodzaju lub gatunku.

§ 3. Środek egzekucyjny określony w § 1 stosuje się również, gdy egzekwowany

jest obowiązek zniszczenia rzeczy ruchomej, nakazany ze względów sanitarnych lub

innych względów społecznych, a także gdy egzekwowany obowiązek polega na

ujawnieniu posiadania oznaczonej rzeczy ruchomej.

Art. 137. § 1. Organ egzekucyjny stosuje środek egzekucyjny określony

w art. 136 również, gdy podlegająca odebraniu rzecz ruchoma znajduje się we

władaniu innej osoby, jeżeli rzecz ta nie została wyłączona spod egzekucji (art. 38).

§ 2. Gdy egzekwowany jest obowiązek zniszczenia rzeczy ruchomej, nakazany

ze względów sanitarnych lub innych społecznych, rzecz ta podlega odebraniu w trybie

określonym w art. 136 również, gdy własność rzeczy przeszła z zobowiązanego na

inną osobę.

Art. 138. Odebrania rzeczy dokonuje egzekutor wyznaczony przez organ

egzekucyjny (art. 31).

Art. 139. § 1. Egzekutor, przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza

zobowiązanemu:

1) odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32;

2) postanowienie organu egzekucyjnego o wezwaniu zobowiązanego do wydania

rzeczy określonej w tytule wykonawczym, z zagrożeniem, że w razie

niewykonania obowiązku zostanie zastosowany środek egzekucyjny w celu

odebrania tej rzeczy.

§ 2. Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia

w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo

wniesienia zażalenia na postanowienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego

odebrania rzeczy.

Art. 140. Odebraną rzecz wydaje się wierzycielowi lub osobie przez niego do

odbioru rzeczy upoważnionej, a gdy nie jest to możliwe, odebraną rzecz oddaje się na

skład na koszt i niebezpieczeństwo wierzyciela.

25.06.2018

Rozdział 5

Odebranie nieruchomości. Opróżnienie lokalu i innych pomieszczeń

Art. 141. § 1. Jeżeli egzekwowany jest obowiązek wydania nieruchomości albo

opróżnienia lokalu mieszkalnego lub użytkowego albo innego pomieszczenia, stosuje

się środek egzekucyjny prowadzący do odebrania zobowiązanemu nieruchomości albo

usunięcia zobowiązanego z zajmowanego lokalu lub pomieszczenia, w celu wydania

tej nieruchomości lub opróżnionego lokalu (pomieszczenia) wierzycielowi. Dotyczy

to również obowiązku wydania nieruchomości na oznaczony okres czasu.

§ 2. Egzekucję prowadzi się przeciw zobowiązanemu, członkom jego rodziny

i domownikom oraz innym osobom zajmującym nieruchomość lub lokal

(pomieszczenie), które mają być opróżnione i wydane.

Art. 142. Odebrania nieruchomości lub opróżnienia lokalu i pomieszczeń

dokonuje egzekutor, wyznaczony przez organ egzekucyjny.

Art. 143. § 1. Egzekutor przystępując do czynności egzekucyjnych doręcza

zobowiązanemu:

1) odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32;

2) postanowienie organu egzekucyjnego o wezwaniu do wykonania obowiązku

wydania nieruchomości albo opróżnienia lokalu (pomieszczenia) określonego

w tytule wykonawczym, z zagrożeniem, że w razie niewykonania obowiązku

zostanie zastosowany środek egzekucyjny w celu odebrania nieruchomości lub

opróżnienia lokalu (pomieszczenia).

§ 2. Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia

w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo

wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie zastosowania środka

egzekucyjnego.

Art. 144.15) Egzekutor usuwa z nieruchomości lub lokalu (pomieszczenia), które

mają być opróżnione lub wydane wierzycielowi, znajdujące się tam ruchomości,

z wyjątkiem tych, które łącznie z nieruchomością (lokalem, pomieszczeniem)

podlegają wydaniu wierzycielowi, i wzywa osoby przebywające na tej nieruchomości

lub w tym lokalu (pomieszczeniu) do jego opuszczenia, z zagrożeniem zastosowania

15)

Utracił moc z dniem 20 października 2017 r. w zakresie, w jakim odnosi się do egzekucji z

nieruchomości lub lokalu (pomieszczenia) służących zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych

zobowiązanego, na podstawie wyroku TK z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt K 27/15 (Dz. U.

poz. 1954).

25.06.2018

przymusu bezpośredniego, a w razie oporu podejmuje odpowiednie kroki w celu

zastosowania przymusu bezpośredniego.

Art. 145. Gdy nieruchomość podlegająca wydaniu albo lokal (pomieszczenie)

podlegające opróżnieniu są zamknięte, egzekutor zarządzi ich otwarcie, przy

zastosowaniu przepisów art. 46 i 51.

Art. 146. Ruchomości usunięte z nieruchomości lub lokalu (pomieszczenia)

egzekutor oddaje zobowiązanemu lub osobie dorosłej spośród jego członków rodziny

i domowników albo na przechowanie innej osobie lub na skład, na koszt

i niebezpieczeństwo zobowiązanego, albo zarządzi przeniesienie tych ruchomości na

koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanego na inną jego nieruchomość lub do innego

lokalu (pomieszczenia) zajmowanego przez zobowiązanego lub przydzielonego mu

w myśl obowiązujących przepisów.

Art. 147. Jeżeli zobowiązany mimo wezwania nie odebrał w zakreślonym

terminie ruchomości oddanych na przechowanie lub złożonych na skład, a koszty

przechowania lub składu mogą być wyższe niż wartość tych ruchomości, organ

egzekucyjny, na wniosek osoby, u której znajdują się te ruchomości, może je sprzedać,

stosując odpowiednio przepisy art. 105–107.

Rozdział 6

Przymus bezpośredni

Art. 148. § 1. Przymus bezpośredni polega na doprowadzeniu do wykonania

obowiązku podlegającego egzekucji drogą zagrożenia zastosowania lub drogą

zastosowania bezpośrednio skutecznych środków, nie wyłączając siły fizycznej,

w celu usunięcia oporu zobowiązanego i oporu innych osób, które stoją na

przeszkodzie wykonaniu obowiązku.

§ 2. W szczególności przymus bezpośredni stosuje się w celu doprowadzenia do

wykonania przez zobowiązanego opuszczenia nieruchomości, lokalu (pomieszczenia),

wydania rzeczy, zaniechania czynności lub nieprzeszkadzania innej osobie

w wykonywaniu jej praw, a także w przypadkach, gdy ze względu na charakter

obowiązku stosowanie innych środków egzekucyjnych nie jest możliwe.

Art. 149. Organ egzekucyjny wyznacza egzekutora (art. 31) w celu

przeprowadzenia egzekucji przez zastosowanie przymusu bezpośredniego.

Art. 150. § 1. Egzekutor, przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza

zobowiązanemu:

25.06.2018

1) odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32;

2) postanowienie organu egzekucyjnego o wezwaniu zobowiązanego do wykonania

obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym, z zagrożeniem zastosowania

przymusu bezpośredniego.

§ 2. Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia

postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na

postanowienie w sprawie zastosowania środka egzekucyjnego.

§ 3. Jeżeli zwłoka w wykonaniu obowiązku może zagrozić zdrowiu lub życiu

albo spowodować niemożność lub znaczne utrudnienie w dochodzeniu wykonania

przez zobowiązanego obowiązku, a także w innych przypadkach określonych

w odrębnych przepisach, może być niezwłocznie zastosowany przymus bezpośredni

wykonania obowiązku wynikającego z przepisu prawa, po ustnym wezwaniu organu

egzekucyjnego, bez uprzedniego upomnienia zobowiązanego oraz bez doręczenia mu

odpisu tytułu wykonawczego i postanowienia o wezwaniu do wykonania obowiązku

(§ 1).

§ 4. Określone w § 3 zasady stosowania przymusu bezpośredniego dotyczą

również organów celnych przy sprawowaniu kontroli celnej.

Art. 151. Egzekutor może zastosować przymus bezpośredni również w toku

postępowania egzekucyjnego, które zostało wszczęte w celu zastosowania innego ze

środków egzekucyjnych, wymienionych w art. 1a pkt 12 lit. b, gdy ten środek

egzekucyjny okazał się bezskuteczny, a zastosowanie przymusu bezpośredniego może

doprowadzić do wykonania egzekwowanego obowiązku. W tym przypadku przepisu

art. 150 § 1 nie stosuje się, natomiast egzekutor powinien ustnie uprzedzić

zobowiązanego, że w razie dalszego uchylania się od wykonania obowiązku zastosuje

przymus bezpośredni.

Art. 152. Egzekutor może w toku czynności egzekucyjnych zastosować

przymus bezpośredni również do innej osoby niebędącej zobowiązanym, jeżeli jej

działalność lub wstrzymywanie się od działalności albo jej zachowanie się stanowi

przeszkodę w doprowadzeniu do wykonania egzekwowanego obowiązku.

Art. 153. § 1. Przymus bezpośredni w stosunku do żołnierza w czynnej służbie

wojskowej albo funkcjonariusza Policji, Służby Ochrony Państwa, Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego

lub Straży Granicznej może być zastosowany tylko przez odpowiednio Żandarmerię

25.06.2018

Wojskową lub wojskowy organ porządkowy albo organ Policji, Służby Ochrony

Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby

Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura

Antykorupcyjnego lub Straży Granicznej.

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, gdy ze względów sanitarnych lub innych

społecznych zachodzi potrzeba natychmiastowego wykonania egzekwowanego

obowiązku, a Żandarmerii Wojskowej lub wojskowego organu porządkowego albo

właściwego organu Policji, Służby Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby

Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży Granicznej

nie ma na miejscu.

Art. 153a. Jeżeli przepisy szczególne przewidują przymusowe doprowadzenie

żołnierza w czynnej służbie wojskowej, doprowadzenia tego dokonuje Żandarmeria

Wojskowa lub wojskowy organ porządkowy.

DZIAŁ IV

Postępowanie zabezpieczające

Rozdział 1

Przepisy wspólne

Art. 154. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zabezpieczenia należności

pieniężnej lub wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym, jeżeli brak

zabezpieczenia mógłby utrudnić lub udaremnić egzekucję, w szczególności jeżeli

stwierdzono:

– brak płynności finansowej zobowiązanego,

– unikanie wykonania przez zobowiązanego obowiązku przez nieujawnianie

zobowiązań powstających z mocy prawa lub nierzetelne prowadzenie ksiąg

podatkowych,

– dokonywanie przez zobowiązanego wyprzedaży majątku,

– niezłożenie oświadczenia, o którym mowa w art. 39 § 1 ustawy – Ordynacja

podatkowa, mimo wezwania do jego złożenia albo niewykazanie

w złożonym oświadczeniu wszystkich rzeczy lub praw podlegających

ujawnieniu.

25.06.2018

§ 2. Zabezpieczenie może być dokonane także przed terminem płatności

należności pieniężnej lub przed terminem wykonania obowiązku o charakterze

niepieniężnym.

§ 3. Zabezpieczenie należności pieniężnych może dotyczyć również przyszłych

powtarzających się świadczeń.

§ 4. Zajęcie zabezpieczające przekształca się w zajęcie egzekucyjne:

1) z dniem wystawienia tytułu wykonawczego, pod warunkiem że nastąpiło nie

później niż przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia ostatecznej decyzji lub

innego orzeczenia podlegającego wykonaniu w sprawie, w której dokonano

zabezpieczenia, bądź doręczenia postanowienia o nadaniu rygoru

natychmiastowej wykonalności;

2) z dniem wygaśnięcia decyzji, o której mowa w art. 61 ust. 3 ustawy z dnia

19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1880 i 1948 oraz z 2017 r.

poz. 379 i 1086) pod warunkiem wystawienia tytułu wykonawczego nie później

niż przed upływem 14 dni od dnia jej wygaśnięcia;

3) z dniem podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego w przypadkach

określonych w art. 32a § 2, art. 32c § 1 i art. 35 § 1, a także w przypadkach

określonych w art. 79 ust. 5 ustawy o wzajemnej pomocy.

§ 5. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego i wstrzymania

wykonania decyzji, o której mowa w § 4 pkt 1, zajęcie zabezpieczające przekształca

się w zajęcie egzekucyjne z dniem wystawienia tytułu wykonawczego, pod

warunkiem że nastąpiło nie później niż przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia

odpisu prawomocnego orzeczenia o oddaleniu lub odrzuceniu skargi bądź umorzeniu

postępowania sądowego.

§ 6. Zajęcie zabezpieczające nie przekształca się w zajęcie egzekucyjne

w przypadku uchylenia przez organ odwoławczy lub sąd administracyjny decyzji

stanowiącej podstawę do dokonania zabezpieczenia, o ile wydanie nowej decyzji

nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji nie nastąpi w terminie 6 miesięcy od dnia doręczenia

decyzji organu odwoławczego lub prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego

organowi właściwemu do wydania decyzji.

§ 7. W dniu przekształcenia się zajęcia, o którym mowa w § 4 i 5, powstają

skutki związane z zastosowaniem środka egzekucyjnego.

§ 8. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej lub organ egzekucyjny, na wniosek

wierzyciela, nie postanowi inaczej, zabezpieczenie, o którym mowa

25.06.2018

w art. 164 § 1 pkt 2–5, wygasa po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia decyzji lub

innego orzeczenia podlegającego wykonaniu w sprawie, w której dokonano

zabezpieczenia, albo doręczenia postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej

wykonalności, chyba że wierzyciel wystawił tytuł wykonawczy na zabezpieczoną

należność pieniężną.

Art. 155. Zabezpieczenie może być dokonane również przed ustaleniem albo

określeniem kwoty należności pieniężnej lub obowiązku o charakterze niepieniężnym,

jeżeli brak zabezpieczenia mógłby utrudnić lub udaremnić skuteczne przeprowadzenie

egzekucji, a przepisy odrębne zezwalają na takie zabezpieczenie.

Art. 155a. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zabezpieczenia:

1) na wniosek wierzyciela i na podstawie wydanego przez niego zarządzenia

zabezpieczenia;

2) na wniosek wierzyciela i na podstawie wydanego przez niego tytułu

wykonawczego, w przypadkach określonych w art. 32a § 3 i art. 35 § 2;

3) na wniosek państwa członkowskiego i na podstawie zarządzenia zabezpieczenia,

zagranicznego tytułu wykonawczego, dokumentu zabezpieczenia albo

jednolitego tytułu wykonawczego określonych w przepisach ustawy o wzajemnej

pomocy, w zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8

lit. a–f;

4) na wniosek państwa członkowskiego lub państwa trzeciego i na podstawie

zarządzenia zabezpieczenia albo zagranicznego tytułu wykonawczego

wystawionych zgodnie z przepisami ustawy o wzajemnej pomocy, w zakresie

należności, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 9.

§ 1a. Organ egzekucyjny może z urzędu dokonać zabezpieczenia na podstawie

tytułu wykonawczego, w przypadkach określonych w art. 32a § 3, art. 32c § 2 i art. 35

§ 2 oraz w przypadkach określonych w art. 79 ust. 5 ustawy o wzajemnej pomocy.

§ 2. (uchylony)

§ 3. Jeżeli wniosek o zabezpieczenie jest zgłaszany po wszczęciu albo

zakończeniu postępowania podatkowego lub kontrolnego, we wniosku tym

wyszczególnia się składniki majątkowe zobowiązanego, które mogą być przedmiotem

zabezpieczenia.

Art. 155b. § 1. Organ egzekucyjny lub egzekutor, przystępując do czynności

zabezpieczających, doręcza zobowiązanemu odpowiednio:

1) odpis zarządzenia zabezpieczenia;

25.06.2018

2) dokument zabezpieczenia;

3) odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, wraz

z zawiadomieniem o przystąpieniu do zabezpieczenia;

4) zawiadomienie o przystąpieniu do zabezpieczenia, jeżeli odpis tytułu

wykonawczego został doręczony w egzekucji administracyjnej.

§ 1a. W przypadku gdy doręczenie odpisu zarządzenia po doręczeniu decyzji

o zabezpieczeniu, o której mowa w art. 33 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –

Ordynacja podatkowa, mogłoby utrudnić lub udaremnić dokonanie zabezpieczenia,

organ egzekucyjny lub egzekutor wraz z odpisem zarządzenia zabezpieczenia doręcza

zobowiązanemu tę decyzję o zabezpieczeniu.

§ 2. W przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 4, nie stosuje się przepisów art. 33

i art. 34.

Art. 156. § 1. Zarządzenie zabezpieczenia zawiera:

1) oznaczenie wierzyciela;

2) wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także

NIP lub PESEL, jeżeli zobowiązany taki numer posiada;

3) podanie treści obowiązku podlegającego zabezpieczeniu, podstawy prawnej tego

obowiązku, a w przypadku zabezpieczania należności pieniężnej – także

określenie jej wysokości;

4) wskazanie podstawy prawnej zabezpieczenia obowiązku;

5) wskazanie okoliczności świadczących o wystąpieniu możliwości utrudnienia

bądź udaremnienia egzekucji;

6) datę wydania zarządzenia zabezpieczenia, nazwę wierzyciela, który je wydał,

oraz imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej do działania

w imieniu wierzyciela;

7) klauzulę organu egzekucyjnego o przyjęciu zarządzenia zabezpieczenia do

wykonania;

8) pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie

zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów;

9) sposób i zakres zabezpieczenia obowiązku o charakterze niepieniężnym.

§ 2. W przypadku zabezpieczania należności pieniężnych, zarządzenie

zabezpieczenia, o którym mowa w § 1, sporządza się według wzoru określonego

w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Wzór zarządzenia zabezpieczenia powinien zawierać dane, o których mowa w § 1,

a ponadto umożliwiać elektroniczne przetwarzanie tych danych.

25.06.2018

Art. 157. § 1. Jeżeli obowiązek, którego dotyczy zarządzenie zabezpieczenia,

nie podlega zabezpieczeniu w trybie administracyjnym lub zarządzenie

zabezpieczenia nie zawiera treści określonej w art. 156 § 1, organ egzekucyjny nie

przystępuje do zabezpieczenia. Na postanowienie organu egzekucyjnego odmawiające

dokonania zabezpieczenia przysługuje wierzycielowi niebędącemu jednocześnie

organem egzekucyjnym zażalenie.

§ 2. Organ egzekucyjny może uzależnić nadanie klauzuli o przyjęciu zarządzenia

zabezpieczenia do wykonania od złożenia przez wierzyciela kaucji na zabezpieczenie

roszczeń zobowiązanego o naprawienie szkód spowodowanych wskutek wykonania

zarządzenia zabezpieczenia.

Art. 157a. Organ egzekucyjny może w każdym czasie uchylić lub zmienić

sposób lub zakres zabezpieczenia. Na postanowienie w sprawie zmiany lub uchylenia

zabezpieczenia służy zażalenie.

Art. 158. W przypadku potrzeby organ egzekucyjny może stosować kilka

sposobów zabezpieczenia.

Art. 159. § 1. Organ egzekucyjny na żądanie zobowiązanego uchyla

zabezpieczenie obowiązku o charakterze niepieniężnym, jeżeli wniosek o wszczęcie

postępowania egzekucyjnego nie został zgłoszony w terminie 3 miesięcy od dnia

dokonania tego zabezpieczenia.

§ 1a. O uchyleniu zabezpieczenia organ egzekucyjny wydaje postanowienie. Na

postanowienie to przysługuje zażalenie zobowiązanemu i wierzycielowi niebędącemu

jednocześnie organem egzekucyjnym.

§ 2. Termin określony w § 1 może być przez organ egzekucyjny przedłużony na

wniosek wierzyciela o okres do 3 miesięcy, jeżeli z uzasadnionych przyczyn

postępowanie egzekucyjne nie mogło być wszczęte.

§ 3. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie przedłużenia terminu

określonego w § 1 lub odmowy przedłużenia tego terminu służy wierzycielowi

i zobowiązanemu zażalenie.

Art. 160. § 1. Zabezpieczenie nie może zmierzać do tego, aby stanowiło

wykonanie obowiązku.

§ 2. W drodze zabezpieczenia nie można stosować przeciw zobowiązanemu

przymusu bezpośredniego.

Art. 161. Zajęte w celu zabezpieczenia ruchomości, o których mowa w art. 104

§ 2 pkt 1 i 2, albo które mogą stracić na wartości w przypadku ich przechowywania,

25.06.2018

mogą być sprzedane bezpośrednio po ich zajęciu. Zajęte w celu zabezpieczenia inne

ruchomości mogą być sprzedane w drodze egzekucji administracyjnej, jeżeli w razie

niesprzedania straciłyby znacznie na wartości albo jeżeli dozór zajętych przedmiotów

powoduje znaczne koszty. Dotyczy to również zajętego w celu zabezpieczenia

inwentarza żywego, w razie gdy dłużnik odmawia przyjęcia go pod dozór. Uzyskana

ze sprzedaży kwota podlega złożeniu do depozytu organu egzekucyjnego.

Art. 162. § 1. W razie zbiegu postępowania zabezpieczającego prowadzonego

przez organ egzekucji administracyjnej i organ egzekucji sądowej, przepisów

art. 62 nie stosuje się, chyba że w myśl przepisów Kodeksu postępowania cywilnego

rzecz stanowiąca przedmiot zabezpieczenia podlega sprzedaży.

§ 2. W razie zbiegu postępowania zabezpieczającego prowadzonego przez dwa

lub więcej organów egzekucji administracyjnej, ma odpowiednie zastosowanie art. 63.

Art. 163. § 1. Przepisy art. 64c stosuje się odpowiednio do opłat za czynności

zabezpieczenia i wydatków związanych z postępowaniem zabezpieczającym, jeżeli

postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte.

§ 2. Organ egzekucyjny obciąża wierzyciela opłatami za czynności

zabezpieczające oraz wydatkami związanymi z zabezpieczeniem, jeżeli postępowanie

egzekucyjne nie zostało wszczęte wskutek braku wniosku, o którym mowa w art. 159

§ 2, lub wniosek ten nie został uwzględniony, a jeżeli nie zostało wszczęte z innych

powodów – wydatkami związanymi z postępowaniem zabezpieczającym. Przepisy

art. 64c § 6a pkt 2 i § 7 stosuje się odpowiednio.

§ 2a. Nie pobiera się opłat, o których mowa w § 2, jeżeli wierzyciel jest

jednocześnie organem egzekucyjnym dokonującym zabezpieczenia.

§ 3. Organ egzekucyjny może zażądać od wierzyciela wpłaty zaliczki na

pokrycie wydatków związanych z postępowaniem zabezpieczającym i uzależnić

zabezpieczenie od wpłacenia tej zaliczki.

§ 4. Przepisy art. 65 stosuje się również do wydatków postępowania

zabezpieczającego.

Rozdział 2

Zabezpieczenie należności pieniężnych

Art. 164. § 1. Organ egzekucyjny dokonuje zabezpieczenia należności

pieniężnej przez:

1) zajęcie pieniędzy, wynagrodzenia za pracę, wierzytelności z rachunków

bankowych, innych wierzytelności i praw majątkowych lub ruchomości;

25.06.2018

2) obciążenie nieruchomości zobowiązanego hipoteką przymusową, w tym przez

złożenie dokumentów do zbioru dokumentów w przypadku nieruchomości, która

nie ma urządzonej księgi wieczystej;

3) obciążenie statku morskiego lub statku morskiego w budowie zastawem

wpisanym do rejestru okrętowego (hipoteka morska przymusowa);

4) ustanowienie zakazu zbywania i obciążania nieruchomości, która nie ma

urządzonej księgi wieczystej albo której księga wieczysta zginęła lub uległa

zniszczeniu;

5) ustanowienie zakazu zbywania spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego,

spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego lub prawa do domu

jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej.

§ 2. Jeżeli organ egzekucyjny nie jest jednocześnie wierzycielem, obciążenia

nieruchomości hipoteką przymusową lub statku morskiego (statku morskiego

w budowie) hipoteką morską przymusową dokonuje wierzyciel, a jeżeli wierzycielem

jest państwo członkowskie lub państwo trzecie – organ egzekucyjny działający we

własnym imieniu i na rzecz tego państwa.

§ 2a. Podstawą wpisu hipoteki przymusowej dla zabezpieczenia należności

państw członkowskich lub państw trzecich jest: dokument zabezpieczenia państwa

członkowskiego, jednolity tytuł wykonawczy państwa członkowskiego, zagraniczny

tytuł wykonawczy albo zarządzenie zabezpieczenia określone w przepisach ustawy

o wzajemnej pomocy.

§ 2b. W przypadku gdy dokument, o którym mowa w § 2a, przekazany został do

organu egzekucyjnego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo

z użyciem środków komunikacji elektronicznej, podstawą wpisu hipoteki

przymusowej jest wydruk tego dokumentu sporządzony zgodnie z art. 26 § 1d.

§ 2c. W przypadku gdy dokument, o którym mowa w § 2a, sporządzony jest

w języku urzędowym państwa członkowskiego lub państwa trzeciego albo języku

uzgodnionym zgodnie z art. 32 ustawy o wzajemnej pomocy, do wniosku o wpis

hipoteki przymusowej organ egzekucyjny dołącza również tłumaczenie tego

dokumentu sporządzone zgodnie z art. 31 ust. 1 lub 3 ustawy o wzajemnej pomocy.

§ 3. Przed skierowaniem wniosku do sądu o ustanowienie hipoteki przymusowej

lub do izby morskiej o ustanowienie hipoteki morskiej przymusowej wierzyciel

występuje do organu egzekucyjnego o nadanie tytułowi wykonawczemu lub

zarządzeniu zabezpieczenia klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do

egzekucji lub zarządzenia zabezpieczenia do wykonania.

25.06.2018

§ 4. Do zajęcia zabezpieczającego stosuje się odpowiednio przepisy o zajęciu

egzekucyjnym pieniędzy, wynagrodzenia za pracę, świadczeń z zaopatrzenia

emerytalnego oraz ubezpieczenia społecznego, renty socjalnej, egzekucję

z rachunków bankowych, innych wierzytelności pieniężnych, praw z papierów

wartościowych zapisanych na rachunku papierów wartościowych oraz

z wierzytelności z rachunku pieniężnego, papierów wartościowych niezapisanych na

rachunku papierów wartościowych, weksla, autorskich praw majątkowych i praw

pokrewnych oraz własności przemysłowej, udziału w spółce z ograniczoną

odpowiedzialnością, pozostałych praw majątkowych oraz ruchomości.

§ 5. Zajęcie zabezpieczające nie może dotyczyć rzeczy lub praw zwolnionych

z egzekucji.

Art. 165. § 1. Wydane w formie dokumentu papiery wartościowe zajęte w celu

zabezpieczenia należności pieniężnych podlegają złożeniu do depozytu organu

egzekucyjnego.

§ 2. Zajęte pieniądze w celu zabezpieczenia wpłaca się na wydzielony

oprocentowany rachunek bankowy organu egzekucyjnego z oprocentowaniem

udzielonym przez bank dla wkładów wypłacanych na każde żądanie, z zastrzeżeniem

§ 3.

§ 3. Jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że zabezpieczenie trwać będzie dłużej

niż 3 miesiące, zajęte pieniądze, na wniosek zobowiązanego, wpłaca się na rachunek

lokaty terminowej.

§ 4. Zajęta wierzytelność po nadejściu terminu jej płatności przez dłużnika tej

wierzytelności zrealizowana jest w celu zabezpieczenia przez przekazanie jej na

rachunek, o którym mowa w § 2. Tak samo przekazywane są zajęte w celu

zabezpieczenia wynagrodzenia za pracę i inne należności płatne w przyszłości, bez

ponawiania ich zajęcia aż do wysokości należności zabezpieczonej.

Art. 166. Na wniosek zobowiązanego, zabezpieczenie należności pieniężnej

może być dokonane przez złożenie kaucji. Jeżeli zobowiązany składa wniosek

o przyjęcie kaucji w gotówce albo wniosek o przyjęcie kaucji w innej postaci zostanie

uwzględniony przez organ egzekucyjny, organ ten określa kwotę kaucji, nie wyższą

jednak od należności podlegającej zabezpieczeniu.

Art. 166a. § 1. Zobowiązany nie może rozporządzać składnikiem majątkowym

zajętym w celu zabezpieczenia, z zastrzeżeniem § 2 i 3.

25.06.2018

§ 2. W okresie zabezpieczenia mogą być dokonywane za zgodą organu

egzekucyjnego wypłaty z zajętego w celu zabezpieczenia rachunku bankowego

zobowiązanego, po przedstawieniu przez niego wiarygodnych dokumentów

świadczących o konieczności poniesienia tych wydatków dla wykonywania

działalności gospodarczej.

§ 3. Zajęcie zabezpieczające nie pozbawia zobowiązanego prawa do polecenia

zapłaty zabezpieczonej należności pieniężnej ze środków pieniężnych znajdujących

się na rachunku, o którym mowa w art. 165 § 2.

Art. 166b. W postępowaniu zabezpieczającym stosuje się odpowiednio przepisy

działu I i art. 168d.

Art. 166c. § 1. W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1

pkt 8 lit. a–f i pkt 9, w postępowaniu zabezpieczającym nie stosuje się przepisów art.

154 § 1–3, 5 i 6, art. 155, art. 156, art. 157 i art. 163 § 2–3.

§ 2. W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g,

nie stosuje się przepisów działu IV.

Rozdział 3

Zabezpieczenie obowiązków o charakterze niepieniężnym

Art. 167. § 1. Organ egzekucyjny w zarządzeniu zabezpieczenia wykonania

obowiązku o charakterze niepieniężnym określa środek zabezpieczania lub inną

czynność, które stosownie do okoliczności są zastosowane.

§ 2. Przy wyborze środka zabezpieczenia organ egzekucyjny uwzględni interesy

stron w takiej mierze, aby wierzycielowi zapewnić wykonanie obowiązku,

a zobowiązanego nie obciążać ponad potrzebę.

Art. 168. Organ egzekucyjny może w razie potrzeby zastosować także środki

zabezpieczenia przewidziane w art. 164 § 1. W szczególności może być dokonane

zajęcie pieniędzy, wynagrodzenia za pracę, wierzytelności z rachunków bankowych

i wkładów oszczędnościowych oraz innych wierzytelności, jeżeli w ten sposób

zabezpieczy się pokrycie przez zobowiązanego kosztów wykonania zastępczego.

25.06.2018

DZIAŁ IVA

Odpowiedzialność za naruszenie przepisów ustawy

Rozdział 1

Odpowiedzialność odszkodowawcza

Art. 168a. Osoba, która rości sobie prawo do rzeczy lub prawa majątkowego,

z których przeprowadzono egzekucję przez sprzedaż rzeczy lub wykonanie prawa

majątkowego, może dochodzić od zobowiązanego odszkodowania na podstawie

przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących odpowiedzialności za wyrządzoną

szkodę.

Art. 168b. § 1. Zobowiązany może dochodzić odszkodowania od organu

egzekucyjnego lub wierzyciela na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego za szkody

wyrządzone wskutek niezgodnego z przepisami prawa wszczęcia lub prowadzenia

egzekucji administracyjnej lub postępowania zabezpieczającego.

§ 2. W przypadku należności pieniężnych określonych w art. 2 § 1 pkt 8

i 9 przez wierzyciela, o którym mowa w ust. 1, rozumie się centralne biuro

łącznikowe.

§ 3. Zobowiązany może dochodzić odszkodowania od wierzyciela lub organu

prowadzącego rejestr, na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego, za szkodę

wyrządzoną na skutek niezgodnego z prawem ujawnienia w rejestrze danych, o

których mowa w art. 18b § 2.

Art. 168c. § 1. Dłużnik zajętej wierzytelności, który nie wykonał lub

nienależycie wykonał ciążące na nim obowiązki, o których mowa w art. 69a § 1, lub

obowiązki związane z realizacją egzekucyjnego lub zabezpieczającego zajęcia

wierzytelności lub prawa majątkowego, odpowiada za szkody wyrządzone z tego

powodu wierzycielowi na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego.

§ 2. Wierzyciel może dochodzić odszkodowania od zobowiązanego na

podstawie przepisów Kodeksu cywilnego za szkody wyrządzone wskutek

niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 69a

§ 2.

25.06.2018

Rozdział 2

Odpowiedzialność porządkowa

Art. 168d. § 1. Na osobę, która wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi odmawia

udzielenia organowi egzekucyjnemu informacji lub wyjaśnień niezbędnych do

prowadzenia egzekucji albo udziela fałszywych informacji lub wyjaśnień, może być

nałożona kara pieniężna do wysokości 3800 zł.

§ 2. Jeżeli żądanie udzielenia informacji lub wyjaśnień było skierowane do osoby

prawnej lub innej jednostki organizacyjnej, karę pieniężną nakłada się na pracownika

odpowiedzialnego za udzielenie informacji lub wyjaśnień, a gdyby ustalenie takiego

pracownika było utrudnione – karę pieniężną nakłada się na odpowiedzialnego

kierownika.

§ 3. Karę, o której mowa w § 1, można nałożyć również na zobowiązanego,

który nie powiadamia organu egzekucyjnego o zmianie miejsca swego pobytu lub

zajęciu przez inny organ egzekucyjny ruchomości, a także prawa majątkowego,

którego warunkiem wykonywania jest posiadanie dokumentu, a także na zarządcę

nieruchomości, który bez usprawiedliwionej przyczyny nie składa sprawozdania lub

nie wykonuje polecenia organu egzekucyjnego.

§ 4. W przypadku uchybienia obowiązkowi, o którym mowa w § 1, przez

żołnierza, zamiast nałożenia kary pieniężnej występuje się do dowódcy jednostki

wojskowej, w której żołnierz ten pełni służbę, z wnioskiem o pociągnięcie go do

odpowiedzialności dyscyplinarnej.

Art. 168e. § 1. Na dłużnika zajętej wierzytelności, który nie w ykonuje lub

nienależycie wykonuje ciążące na nim obowiązki związane z egzekucją lub

zabezpieczeniem wierzytelności lub prawa majątkowego, można nałożyć karę

pieniężną do wysokości 3800 zł.

§ 2. Kara, o której mowa w § 1, może być powtarzana w przypadku uchylania się

od wykonania, w dodatkowo wyznaczonych terminach, obowiązków wynikających

z zajęcia egzekucyjnego lub zabezpieczającego.

§ 3. Jeżeli dłużnikiem zajętej wierzytelności jest osoba prawna lub jednostka

organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, karę pieniężną nakłada się na

wyznaczonego pracownika, a jeżeli nie został wyznaczony – kierownika bezpośrednio

odpowiedzialnego za realizację zajęcia, a w spółce prawa handlowego –

odpowiedzialnego członka zarządu, natomiast w spółce cywilnej – odpowiedzialnego

wspólnika.

25.06.2018

§ 4. Postanowienie w sprawie nałożenia kary pieniężnej wydaje organ

egzekucyjny, z zastrzeżeniem § 5.

§ 5. Jeżeli egzekucję z wierzytelności prowadzi organ egzekucyjny, o którym

mowa w art. 19 § 3, 4, 7 i 8, postanowienie w sprawie nałożenia kary pieniężnej

wydaje naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na siedzibę tego organu.

§ 6. Na postanowienie o nałożeniu kary pieniężnej przysługuje zażalenie.

§ 7. Kara pieniężna nałożona w związku z egzekucją prowadzoną przez organ, o

którym mowa w art. 19 § 3, 4, 7 i 8, przypada na rzecz tego organu.

Rozdział 3

Odpowiedzialność karna

Art. 168f. Kto występuje o udostępnienie z rejestru danych, o których mowa w

art. 18b § 2, bez wymaganego upoważnienia zobowiązanego, o którym mowa w art.

18b § 2 pkt 1 lit. a lub d, którego dane dotyczą albo oświadczenia podmiotu, na rzecz

którego wyszukuje dane w rejestrze, o posiadaniu takiego upoważnienia, podlega

grzywnie do 30 000 zł.

Art. 168g. Kto przechowuje uzyskane z rejestru dane, o których mowa w art. 18b

§ 2, z naruszeniem przepisu art. 18s § 1, podlega grzywnie do 30 000 zł.

Art. 168h. Kto ujawnił dane, o których mowa w art. 18b § 2, dotyczące

zobowiązanego, o którym mowa w art. 18b § 2 pkt 1 lit. a lub d, z naruszeniem

przepisu art. 18s § 2 lub 4, podlega grzywnie do 30 000 zł.

DZIAŁ V

Przepisy wprowadzające i końcowe

Art. 169. Postępowanie egzekucyjne i zabezpieczające, toczące się w dniu

wejścia w życie niniejszej ustawy, będzie prowadzone w dalszym ciągu w myśl

przepisów tej ustawy i przez organy w niej wskazane.

Art. 170. § 1. Pozostają w mocy przepisy ustaw szczególnych dotyczące

administracyjnego postępowania zabezpieczającego na podstawie orzeczenia

prokuratora, sądu, organów administracji celnej lub organów kontroli administracji

publicznej o zabezpieczeniu rzeczy, w stosunku do których może być orzeczony

przepadek.

§ 2. W postępowaniu o zabezpieczenie, o którym mowa w § 1, postanowienie

o wyłączeniu wydaje naczelnik urzędu skarbowego, stosując przepisy niniejszej

25.06.2018

ustawy. Na postanowienie o wyłączeniu przysługuje prawo wniesienia zażalenia

organowi, który wydał postanowienie o zabezpieczeniu, oraz wierzycielowi. Do czasu

rozstrzygnięcia zażalenia dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy.

Art. 171. (pominięty)

Art. 172. (pominięty)

Art. 173. (uchylony)

Art. 174. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, rozciągnąć

stosowanie w całości lub w części przepisów działu II rozdziału 6 w zakresie

przechowywania, oszacowania i sprzedaży zajętych ruchomości na określone

ruchomości, które stały się własnością Skarbu Państwa albo powiatu na podstawie

przepisów o likwidacji mienia, o przepadku mienia, z tytułu spadków lub z innych

tytułów albo gdy Skarb Państwa na podstawie szczególnych przepisów jest

upoważniony do sprzedaży cudzej ruchomości. Rozporządzenie to w szczególności

określi przypadki, w których może nastąpić nieodpłatne przekazanie ruchomości przez

Skarb Państwa albo powiat lub ich niszczenie, a także sposób rozliczania wydatków

związanych z przechowywaniem lub sprzedażą ruchomości niestanowiących

własności Skarbu Państwa.

25.06.2018