Wyszukiwarka ustaw

2017 Pozycja 1139

©Telksinoe s. 1/63

Opracowano na podstawie:

Dz. U. z 2017 r.

poz. 1139,

z 2018 r. poz. 1443.

U S T A W A

z dnia 11 maja 2017 r.

o zmianie ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw 1)

Art. 1. W ustawie z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa

i Prokuratury (Dz. U. z 2017 r. poz. 146) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Tworzy się Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury, zwaną dalej

„Krajową Szkołą”, której celem jest kształcenie i doskonalenie kadr sądów

powszechnych i prokuratury.”;

2) w art. 2:

a) w ust. 1:

– pkt 1–4 otrzymują brzmienie:

„1) prowadzenie aplikacji sędziowskiej i aplikacji prokuratorskiej,

których celem jest uzyskanie przez aplikantów niezbędnej wiedzy

i praktycznego przygotowania do zajmowania stanowisk sędziego

i asesora sądowego, prokuratora i asesora prokuratury;

2) szkolenie i doskonalenie zawodowe sędziów, asesorów sądowych,

prokuratorów i asesorów prokuratury w celu uzupełnienia ich

specjalistycznej wiedzy i umiejętności zawodowych;

3) szkolenie i doskonalenie zawodowe referendarzy sądowych,

asystentów sędziów, asystentów prokuratorów, kuratorów

zawodowych oraz urzędników sądów i prokuratury w celu

podniesienia ich kwalifikacji zawodowych;

1)

Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze, ustawę

z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych, ustawę z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów

i prokuratury, ustawę z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych

aktów prawnych, ustawę z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, ustawę z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie

Sądownictwa, ustawę z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa

i Prokuratury oraz niektórych innych ustaw, ustawę z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy –

Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw, ustawę z dnia 5 sierpnia

2015 r. o opiniodawczych zespołach sądowych specjalistów, ustawę z dnia 28 stycznia 2016 r. –

Prawo o prokuraturze oraz ustawę z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks

postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw.

14.09.2018

©Telksinoe s. 2/63

4) prowadzenie analiz i badań służących ustaleniu kompetencji

i kwalifikacji wymaganych na stanowiskach pracy w sądach

i prokuraturze w celu ich wykorzystania w działalności

szkoleniowej;”,

– dodaje się pkt 5 w brzmieniu:

„5) prowadzenie analiz i badań służących ustaleniu potrzeb

szkoleniowych osób zajmujących w sądach i prokuraturze

stanowiska wymienione w pkt 2 i 3.”,

b) w ust. 2:

– wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Krajowa Szkoła realizuje zadania w szczególności przez:”,

– pkt 1–4 otrzymują brzmienie:

„1) opracowywanie programów aplikacji sędziowskiej i aplikacji

prokuratorskiej oraz organizowanie tych aplikacji;

2) przygotowywanie i organizowanie egzaminów sędziowskiego,

prokuratorskiego i referendarskiego;

3) opracowywanie programów i organizowanie szkoleń i innych

cyklicznych form doskonalenia zawodowego;

4) koordynowanie działalności szkoleniowej sądów i prokuratury;”,

– pkt 6 otrzymuje brzmienie:

„6) współpracę międzynarodową;”,

– po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu:

„6a) współdziałanie z jednostkami naukowymi, jednostkami

badawczo-rozwojowymi oraz innymi podmiotami w zakresie

działalności szkoleniowej oraz innych form doskonalenia

zawodowego;”,

– pkt 9 otrzymuje brzmienie:

„9) wykonywanie innych zadań związanych z doskonaleniem kadr

sądów i prokuratury, a także z potrzebami sądownictwa

i prokuratury, wskazanych przez Ministra Sprawiedliwości

i Prokuratora Krajowego.”,

c) po ust. 2 dodaje się ust. 2a–2c w brzmieniu:

„2a. Prezesi sądów powszechnych oraz prokuratorzy kierujący

powszechnymi jednostkami organizacyjnymi prokuratury współpracują

z Dyrektorem Krajowej Szkoły przy realizacji zadań Krajowej Szkoły.

14.09.2018

©Telksinoe s. 3/63

2b. Akta prawomocnie zakończonych postępowań przygotowawczych

i sądowych mogą być udostępniane Krajowej Szkole dla celów

dydaktycznych, z wyjątkiem akt obejmujących informacje niejawne.

Dyrektor Krajowej Szkoły może upoważnić wykładowcę Krajowej Szkoły

lub koordynatora zajęć do wystąpienia w imieniu Krajowej Szkoły o kopie

tych akt.

2c. W przypadku akt mających postać elektroniczną kopie akt

przekazuje się Krajowej Szkole na informatycznym nośniku danych.

W przypadku protokołu sporządzonego za pomocą urządzenia

rejestrującego dźwięk albo obraz i dźwięk Krajowej Szkole udostępnia się

zapis dźwięku albo obrazu i dźwięku przy użyciu urządzenia służącego do

odtworzenia zapisu, za pomocą konta w systemie teleinformatycznym albo

na informatycznym nośniku danych.”;

3) w art. 6:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. W skład Rady Programowej, zwanej dalej „Radą”, wchodzi

Dyrektor Krajowej Szkoły i nie więcej niż 12 członków powoływanych

przez Ministra Sprawiedliwości, w tym:

1) członek wskazany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej;

2) 2 członków wskazanych przez Ministra Sprawiedliwości spośród

sędziów;

3) 2 członków wskazanych przez Prokuratora Krajowego spośród

prokuratorów;

4) członek wskazany przez Krajową Radę Prokuratorów przy

Prokuratorze Generalnym;

5) członek wskazany przez Krajową Radę Sądownictwa;

6) członek wskazany przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego;

7) członek wskazany przez Prezesa Naczelnego Sądu

Administracyjnego;

8) 3 członków wskazanych przez podstawowe jednostki organizacyjne

szkół wyższych prowadzące kształcenie na kierunku prawo.”,

b) uchyla się ust. 2 i 5,

c) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Minister Sprawiedliwości nie później niż na 3 miesiące przed

dniem upływu kadencji członków Rady zwraca się do Prezydenta

14.09.2018

©Telksinoes. 4/63

Rzeczypospolitej Polskiej, Prokuratora Krajowego, Krajowej Rady

Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym, Krajowej Rady

Sądownictwa, Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, Prezesa Naczelnego

Sądu Administracyjnego i podstawowych jednostek organizacyjnych szkół

wyższych prowadzących kształcenie na kierunku prawo o wskazanie

kandydatów na członków Rady. Wskazanie kandydatów następuje

najpóźniej na 30 dni przed dniem upływu kadencji członków Rady.”;

4) w art. 7 uchyla się ust. 3;

5) w art. 10:

a) w ust. 1:

– pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2) uchwalanie założeń do rocznych harmonogramów działalności

szkoleniowej Krajowej Szkoły;

3) uchwalanie założeń do programów aplikacji;”,

– uchyla się pkt 4,

– pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5) opiniowanie rocznych planów wydawniczych Krajowej Szkoły;”,

– uchyla się pkt 6 i 7,

– uchyla się pkt 9,

– pkt 10 i 11 otrzymują brzmienie:

„10) opiniowanie kandydatów na wykładowców Krajowej Szkoły;

11) opiniowanie rocznego sprawozdania z działalności Krajowej

Szkoły, przedstawianego przez Dyrektora Krajowej Szkoły;”,

– uchyla się pkt 12,

– dodaje się pkt 14 w brzmieniu:

„14) opiniowanie projektu zarządzenia Dyrektora Krajowej Szkoły

w przedmiocie ustalenia indywidualnego toku odbywania

aplikacji oraz indywidualnego toku szkolenia.”,

b) uchyla się ust. 2;

6) w art. 12:

a) w ust. 5a pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) nienależycie wykonuje obowiązki związane z pełnioną funkcją;”,

b) po ust. 5a dodaje się ust. 5b i 5c w brzmieniu:

„5b. Kadencja Dyrektora Krajowej Szkoły wygasa z chwilą jego

śmierci.

14.09.2018

©Telksinoe s. 5/63

5c. W razie odwołania Dyrektora Krajowej Szkoły lub wygaśnięcia

jego kadencji Minister Sprawiedliwości wyznacza spośród zastępców

Dyrektora osobę, której powierza pełnienie obowiązków Dyrektora

Krajowej Szkoły do czasu powołania Dyrektora. Osoba ta powinna spełniać

wymagania określone w ust. 3.”;

7) w art. 14 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Minister Sprawiedliwości wyznacza spośród zastępców Dyrektora

osobę, której powierza pełnienie obowiązków Dyrektora Krajowej Szkoły na

czas jego zawieszenia w czynnościach służbowych. Osoba ta powinna spełniać

wymagania określone w art. 12 ust. 3.”;

8) w art. 15:

a) w ust. 2:

– pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) ustalanie regulaminu organizacyjnego Krajowej Szkoły;”,

– pkt 4–8 otrzymują brzmienie:

„4) zapewnianie realizacji procesów dydaktycznych oraz ustalanie

regulaminu działalności szkoleniowej Krajowej Szkoły;

5) ustalanie programu aplikacji;

6) ustalanie i realizowanie rocznych harmonogramów działalności

szkoleniowej Krajowej Szkoły;

7) opracowywanie i realizowanie rocznych planów wydawniczych

Krajowej Szkoły;

8) realizowanie zadań związanych z przygotowywaniem

i przeprowadzaniem naboru na aplikację sędziowską i aplikację

prokuratorską, a także prowadzeniem tych aplikacji oraz

przygotowywaniem i przeprowadzaniem egzaminów

sędziowskiego, prokuratorskiego i referendarskiego;”,

b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3. Dokument, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, w zakresie zgodności

z planem finansowym wymaga zatwierdzenia przez Ministra

Sprawiedliwości.”;

9) art. 15a otrzymuje brzmienie:

„Art. 15a. 1. Szkolenia zawodowe i inne formy doskonalenia zawodowego

sędziów, asesorów sądowych, prokuratorów, asesorów prokuratury, referendarzy

sądowych, asystentów sędziów, asystentów prokuratorów, kuratorów

14.09.2018

©Telksinoe s. 6/63

zawodowych oraz urzędników sądów i prokuratury odbywają się zgodnie

z rocznym harmonogramem działalności szkoleniowej, o którym mowa

w art. 15 ust. 2 pkt 6, zwanym dalej „harmonogramem”.

2. Uwzględniając uzasadnione potrzeby, Krajowa Szkoła – niezależnie od

szkoleń i innych form doskonalenia zawodowego ujętych w harmonogramie –

może, po zasięgnięciu opinii Rady, organizować dodatkowe szkolenia i inne

formy doskonalenia zawodowego, zawiadamiając o tym zainteresowanych.

3. Minister Sprawiedliwości może zlecić Krajowej Szkole organizację

szkoleń i innych form doskonalenia zawodowego, nieuwzględnionych

w harmonogramie, lub opracowanie ich programów, pokrywając wydatki

z budżetu państwa z części „Sprawiedliwość”.

4. Minister Sprawiedliwości na wniosek prezesa sądu apelacyjnego lub

z własnej inicjatywy może zlecić Krajowej Szkole przeprowadzenie

dodatkowych szkoleń i innych form doskonalenia zawodowego,

nieuwzględnionych w harmonogramie, dla sędziów, asesorów sądowych,

referendarzy sądowych, asystentów sędziów, kuratorów zawodowych oraz

urzędników sądów.

5. Na wniosek Prokuratora Krajowego Krajowa Szkoła, po zasięgnięciu

opinii Rady, może organizować dodatkowe szkolenia i inne formy doskonalenia

zawodowego, nieuwzględnione w harmonogramie, dla prokuratorów, asesorów

prokuratury, asystentów prokuratorów oraz urzędników prokuratury.

6. Wydatki związane z przeprowadzeniem szkoleń, o których mowa

w ust. 4 i 5, są pokrywane z budżetu państwa z części „Sądy powszechne”

z budżetu części obszaru apelacji, z którego sędziowie, asesorzy sądowi,

referendarze sądowi, asystenci sędziów, kuratorzy zawodowi oraz urzędnicy

sądów będą uczestniczyć w przeprowadzanych szkoleniach, albo części

„Powszechne jednostki organizacyjne prokuratury”.”;

10) w art. 15b uchyla się ust. 2–4;

11) art. 16 otrzymuje brzmienie:

„Art. 16. Minister Sprawiedliwości sprawuje nadzór nad organizacją

aplikacji sędziowskiej i aplikacji prokuratorskiej.”;

12) w art. 17:

a) w ust. 4:

– wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Zgłoszenie do konkursu zawiera:”,

14.09.2018

©Telksinoe s. 7/63

– pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) kopię dowodu uiszczenia opłaty za udział w konkursie;”,

– pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5) oświadczenie o korzystaniu z pełni praw cywilnych

i obywatelskich.”,

b) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:

„4a. Zamiast dokumentów, o których mowa w ust. 4 pkt 2, można

złożyć zaświadczenie, z którego wynika, że kandydat zdał wszystkie

egzaminy i odbył praktyki przewidziane w planie wyższych studiów

prawniczych oraz ma wyznaczony termin egzaminu magisterskiego.

Warunkiem dopuszczenia takiego kandydata do udziału w konkursie jest

złożenie przez niego, nie później niż na 14 dni przed terminem

przeprowadzenia konkursu, dokumentów, o których mowa w ust. 4 pkt 2.”,

c) uchyla się ust. 5,

d) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Dokumenty, o których mowa w ust. 4 i 4a, składa się w formie

elektronicznej. Odstąpienie od obowiązku składania dokumentów w formie

elektronicznej może nastąpić na podstawie zarządzenia Dyrektora Krajowej

Szkoły.”;

13) w art. 18:

a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) pracy pisemnej sprawdzającej umiejętności dokonywania wykładni

i stosowania prawa, stosowania argumentacji prawniczej oraz

kwalifikowania stanów faktycznych do zakresów właściwych norm

prawnych.”,

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Do drugiego etapu konkursu zostają dopuszczeni kandydaci,

stosownie do liczby uzyskanych punktów, w liczbie odpowiadającej sumie

dwukrotności limitów przyjęć na aplikację sędziowską i aplikację

prokuratorską w danym roku. Przepis art. 25 ust. 2 zdanie drugie stosuje się

odpowiednio.”;

14) w art. 19 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. Minister Sprawiedliwości, na wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły,

powołuje zespół konkursowy, który opracowuje test oraz zadania na drugi etap

konkursu.

14.09.2018

©Telksinoe s. 8/63

2. W skład zespołu konkursowego wchodzi:

1) sekretarz wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród

pracowników Krajowej Szkoły lub osób do niej delegowanych;

2) 2 sędziów lub prokuratorów będących wykładowcami Krajowej Szkoły,

wskazanych przez Dyrektora Krajowej Szkoły, specjalistów

z poszczególnych dziedzin prawa, z których wiedza podlega sprawdzeniu

w toku konkursu;

3) 4 sędziów wskazanych przez Ministra Sprawiedliwości, specjalistów

z poszczególnych dziedzin prawa, z których wiedza podlega sprawdzeniu

w toku konkursu;

4) 3 prokuratorów wskazanych przez Prokuratora Generalnego, po

uzgodnieniu z Prokuratorem Krajowym, specjalistów z poszczególnych

dziedzin prawa, z których wiedza podlega sprawdzeniu w toku konkursu;

5) pracownik naukowy, naukowo-dydaktyczny lub dydaktyczny szkoły

wyższej działającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który posiada

co najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego z zakresu nauk

prawnych, wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród nauczycieli

akademickich będących wykładowcami Krajowej Szkoły.”;

15) w art. 20:

a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. Konkurs przeprowadza komisja konkursowa powoływana przez

Ministra Sprawiedliwości na wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły.

Członkami komisji konkursowej mogą być osoby, których wiedza,

doświadczenie zawodowe i autorytet dają rękojmię prawidłowego

przebiegu konkursu.

2. W skład komisji konkursowej wchodzi:

1) sekretarz wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród

sędziów, prokuratorów i referendarzy sądowych delegowanych do

Krajowej Szkoły;

2) 2 sędziów lub prokuratorów będących wykładowcami Krajowej

Szkoły, wskazanych przez Dyrektora Krajowej Szkoły, specjalistów

z poszczególnych dziedzin prawa, z których wiedza podlega

sprawdzeniu w toku konkursu;

14.09.2018

©Telksinoe s. 9/63

3) 4 sędziów wskazanych przez Ministra Sprawiedliwości, specjalistów

z poszczególnych dziedzin prawa, z których wiedza podlega

sprawdzeniu w toku konkursu;

4) 3 prokuratorów wskazanych przez Prokuratora Generalnego, po

uzgodnieniu z Prokuratorem Krajowym, specjalistów

z poszczególnych dziedzin prawa, z których wiedza podlega

sprawdzeniu w toku konkursu;

5) sędzia, przedstawiciel Krajowej Rady Sądownictwa;

6) prokurator, przedstawiciel Krajowej Rady Prokuratorów przy

Prokuratorze Generalnym.”,

b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. Jeżeli wymagają tego względy organizacyjne związane z dużą

liczbą kandydatów, liczba członków komisji konkursowej, o których mowa

w ust. 2 pkt 3 i 4, może zostać zwiększona, lecz nie więcej niż dwukrotnie.”,

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Przewodniczącego komisji konkursowej oraz jego zastępcę

wyznacza Minister Sprawiedliwości spośród członków komisji.

Przewodniczący komisji konkursowej albo jego zastępca kieruje pracami

komisji.”,

d) ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie:

„5. Jeżeli wymagają tego względy organizacyjne związane z dużą

liczbą kandydatów, przebieg testu nadzorują zespoły powołane przez

Ministra Sprawiedliwości w uzgodnieniu z prezesem sądu apelacyjnego lub

prokuratorem regionalnym, właściwymi ze względu na miejsce

przeprowadzania testu.

6. W skład zespołów wchodzą urzędnicy sądów i prokuratury

z obszarów właściwości sądów apelacyjnych lub prokuratur regionalnych,

o których mowa w ust. 5.”,

e) po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu:

„6a. W pracach komisji konkursowej uczestniczy przedstawiciel

Ministra Sprawiedliwości w charakterze obserwatora.”;

16) w art. 21 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. W przypadku złożenia przez kandydata, nie później niż na 21 dni przed

terminem pierwszego etapu konkursu, pisemnego oświadczenia o odstąpieniu od

14.09.2018

©Telksinoe s. 10/63

udziału w konkursie Dyrektor Krajowej Szkoły, na wniosek kandydata, zwraca

2/3 uiszczonej opłaty.”;

17) w art. 22 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. O miejscu na liście kwalifikacyjnej decyduje suma punktów

uzyskanych przez kandydatów w konkursie. Jeżeli 2 lub więcej kandydatów

uzyska taką samą liczbę punktów, wszystkich tych kandydatów umieszcza się na

jednym miejscu na liście kwalifikacyjnej.”;

18) art. 23 otrzymuje brzmienie:

„Art. 23. 1. Kandydat umieszczony na liście kwalifikacyjnej może,

w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia tej listy w Biuletynie Informacji Publicznej,

złożyć do Dyrektora Krajowej Szkoły wniosek o przyjęcie na aplikację

sędziowską lub aplikację prokuratorską, dołączając oryginał lub urzędowo

poświadczony odpis dokumentu potwierdzającego ukończenie wyższych

studiów prawniczych w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskanie tytułu

zawodowego magistra lub zagranicznych studiów prawniczych uznanych

w Rzeczypospolitej Polskiej, zaświadczenie, że jest zdolny – ze względu na stan

zdrowia – do pełnienia obowiązków sędziego lub prokuratora, oraz aktualną

fotografię odpowiadającą wymaganiom stosowanym przy wydawaniu dowodów

osobistych.

2. Wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, oraz badanie

kandydata na aplikanta aplikacji sędziowskiej i aplikacji prokuratorskiej odbywa

się na zasadach obowiązujących kandydata na stanowisko sędziowskie.”;

19) w art. 24 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5) której stan zdrowia pozwala na pełnienie obowiązków sędziego albo

prokuratora.”;

20) w art. 25 ust. 8 otrzymuje brzmienie:

„8. W przypadku niepodjęcia przez aplikanta aplikacji sędziowskiej albo

aplikacji prokuratorskiej w terminie 7 dni od dnia jej rozpoczęcia oraz rezygnacji

aplikanta z odbywania aplikacji sędziowskiej albo aplikacji prokuratorskiej

w terminie 30 dni od dnia jej rozpoczęcia Dyrektor Krajowej Szkoły informuje

kolejnego kandydata umieszczonego na liście kwalifikac yjnej o zwolnionym

miejscu i możliwości złożenia wniosku o przyjęcie na aplikację w terminie

14 dni od dnia powiadomienia o zwolnionym miejscu. Przepisy ust. 1, 2 i 4–

7 stosuje się odpowiednio.”;

21) po art. 26 dodaje się art. 26a w brzmieniu:

14.09.2018

©Telksinoe s. 11/63

„Art. 26a. 1. Aplikant aplikacji sędziowskiej i aplikant aplikacji

prokuratorskiej otrzymują legitymację aplikanta Krajowej Szkoły.

2. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze zarządzenia, wzór

legitymacji aplikanta Krajowej Szkoły.”;

22) art. 27 otrzymuje brzmienie:

„Art. 27. 1. Aplikacja sędziowska i aplikacja prokuratorska trwają

36 miesięcy i rozpoczynają się nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia

ogłoszenia list, o których mowa w art. 25 ust. 3.

2. Dyrektor Krajowej Szkoły określa, w drodze zarządzenia, termin

rozpoczęcia aplikacji sędziowskiej i aplikacji prokuratorskiej. Zarządzenie to

zamieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej.

3. W trakcie aplikacji sędziowskiej i aplikacji prokuratorskiej aplikanci

odbywają zajęcia w Krajowej Szkole oraz praktyki zgodnie z programem

aplikacji.

4. Dyrektor Krajowej Szkoły wyznacza aplikantowi patrona koordynatora,

który służy aplikantowi pomocą merytoryczną oraz nadzoruje i koordynuje

prawidłowy przebieg jego praktyk, zgodnie z programem aplikacji.

5. Na czas odbywania przez aplikanta praktyk Dyrektor Krajowej Szkoły,

na wniosek patrona koordynatora, wyznacza aplikantowi patrona każdej

z praktyk, który zapoznaje aplikanta z czynnościami należącymi do zakresu jego

obowiązków w trakcie praktyki. Niezwłocznie po jej zakończeniu patron

praktyki przedstawia patronowi koordynatorowi pisemną opinię wraz z oceną

przebiegu praktyki.

6. Dyrektor Krajowej Szkoły może, na wniosek aplikanta, ustalić

indywidualny tok odbywania aplikacji, jeżeli uzna, że choroba, wypadek losowy

lub inna udokumentowana przez aplikanta przyczyna uniemożliwiają mu

odbywanie zajęć lub praktyk zgodnie z programem aplikacji. W ramach

indywidualnego toku odbywania aplikacji aplikant ma obowiązek przystąpić do

wszystkich przewidzianych w programie aplikacji sprawdzianów.

7. Dyrektor Krajowej Szkoły może, na wniosek aplikanta, ustalić

indywidualny tok szkolenia, jeżeli aplikant przed podjęciem aplikacji co

najmniej 3 lata zajmował stanowisko referendarza sądowego, asystenta sędziego

lub asystenta prokuratora. W takim przypadku czas trwania aplikacji

sędziowskiej albo aplikacji prokuratorskiej może zostać skrócony, jednak nie

14.09.2018

©Telksinoe s. 12/63

więcej niż o 12 miesięcy. Aplikant może złożyć taki wniosek przed upływem

30 dni od dnia rozpoczęcia aplikacji.”;

23) uchyla się art. 28–31;

24) w art. 32:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Aplikanci przystępują do egzaminu sędziowskiego nie później niż

w terminie miesiąca od dnia ukończenia aplikacji sędziowskiej. O terminie

tego egzaminu Dyrektor Krajowej Szkoły obwieszcza w Biuletynie

Informacji Publicznej co najmniej na 4 miesiące przed dniem zakończenia

aplikacji sędziowskiej.”,

b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Jeżeli w danym roku egzamin, o którym mowa w ust. 1, nie jest

przeprowadzany, Minister Sprawiedliwości może wyznaczyć jeden termin

egzaminu sędziowskiego. O terminie tego egzaminu Dyrektor Krajowej

Szkoły obwieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej co najmniej na

6 miesięcy przed dniem egzaminu.”,

c) ust. 4–9 otrzymują brzmienie:

„4. Warunkiem zdania egzaminu sędziowskiego jest uzyskanie co

najmniej 60% możliwych do zdobycia punktów zarówno z części pisemnej,

jak i części ustnej egzaminu, lecz nie mniej niż 50% z każdej dziedziny

w części ustnej egzaminu. Do części ustnej egzaminu nie może zostać

dopuszczony zdający, który za rozwiązanie jednego z zadań praktycznych

uzyskał mniej niż 30% możliwych do zdobycia punktów.

5. Zadania praktyczne na część pisemną oraz kazusy na część ustną

egzaminu sędziowskiego opracowuje zespół egzaminacyjny powołany

przez Ministra Sprawiedliwości na wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły.

6. W skład zespołu egzaminacyjnego wchodzi:

1) przewodniczący wskazany przez Ministra Sprawiedliwości spośród

sędziów;

2) sekretarz wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród

pracowników Krajowej Szkoły lub osób do niej delegowanych;

3) 7 sędziów wskazanych przez Ministra Sprawiedliwości, specjalistów

z poszczególnych dziedzin prawa objętych zakresem egzaminu;

14.09.2018

©Telksinoe s. 13/63

4) sędzia wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród sędziów

będących wykładowcami Krajowej Szkoły, specjalista

z poszczególnych dziedzin prawa objętych zakresem egzaminu.

7. Przewodniczący zespołu egzaminacyjnego kieruje jego pracami.

8. Egzamin sędziowski przeprowadza komisja egzaminacyjna

powołana przez Ministra Sprawiedliwości na wniosek Dyrektora Krajowej

Szkoły.

9. W skład komisji egzaminacyjnej wchodzi:

1) przewodniczący wskazany przez Ministra Sprawiedliwości spośród

sędziów;

2) sekretarz wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród sędziów

delegowanych do Krajowej Szkoły;

3) 7 sędziów wskazanych przez Ministra Sprawiedliwości, specjalistów

z poszczególnych dziedzin prawa objętych zakresem egzaminu;

4) sędzia wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród sędziów

będących wykładowcami Krajowej Szkoły, specjalista

z poszczególnych dziedzin prawa objętych zakresem egzaminu.”,

d) po ust. 9 dodaje się ust. 9a i 9b w brzmieniu:

„9a. W pracach komisji egzaminacyjnej uczestniczy przedstawiciel

Ministra Sprawiedliwości w charakterze obserwatora.

9b. W pracach komisji egzaminacyjnej może uczestniczyć

przedstawiciel Krajowej Rady Sądownictwa w charakterze obserwatora.”,

e) ust. 11 otrzymuje brzmienie:

„11. Przewodniczący komisji egzaminacyjnej kieruje jej pracami.”;

25) po art. 32 dodaje się art. 32a w brzmieniu:

„Art. 32a. 1. Dyrektor Krajowej Szkoły zasięga o każdym z aplikantów,

którzy przystąpili do egzaminu sędziowskiego lub zgłosili zamiar uczestniczenia

w wyborze wolnych stanowisk asesorskich na podstawie art. 33a ust. 6 lub

nieobsadzonych stanowisk asesorskich, o których mowa w art. 33b ust. 6,

informacji z Krajowego Rejestru Karnego oraz informacji od właściwego ze

względu na miejsce zamieszkania lub pobytu aplikanta komendanta

wojewódzkiego Policji albo Komendanta Stołecznego Policji. We wniosku do

komendanta wojewódzkiego Policji albo Komendanta Stołecznego Policji

wskazuje się imię, nazwisko i numer PESEL aplikanta. Komendant wojewódzki

Policji oraz Komendant Stołeczny Policji uzyskują i sporządzają informacje

14.09.2018

©Telksinoe s. 14/63

w oparciu o dane zawarte w policyjnych systemach teleinformatycznych,

a następnie przedstawiają Dyrektorowi Krajowej Szkoły pisemne informacje

o aplikancie w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku.

2. Minister Sprawiedliwości nie później niż na miesiąc przed terminem

egzaminu sędziowskiego ogłasza, w drodze zarządzenia, wykaz wolnych

stanowisk asesorskich przewidzianych dla egzaminowanych aplikantów

aplikacji sędziowskiej zawierający informacje o wydziałach, do których

stanowiska te zostały przydzielone. Dyrektor Krajowej Szkoły zamieszcza

zarządzenie w Biuletynie Informacji Publicznej.”;

26) art. 33 otrzymuje brzmienie:

„Art. 33. 1. Dyrektor Krajowej Szkoły może udzielić aplikantowi aplikacji

sędziowskiej, na jego wniosek, zezwolenia na przystąpienie do egzaminu

sędziowskiego w terminie późniejszym, jeżeli uzna, że choroba, wypadek

losowy lub inna udokumentowana przez aplikanta przyczyna uniemożliwiają

przystąpienie do egzaminu w terminie, o którym mowa w art. 32 ust. 1, lub jego

ukończenie.

2. Wniosek o zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, składa się nie później

niż w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uzasadniającej nieprzystąpienie

do egzaminu sędziowskiego, nie później jednak niż w terminie 18 miesięcy od

dnia zakończenia egzaminu.

3. Aplikant, który nie przystąpił do egzaminu sędziowskiego

w wyznaczonym terminie i nie uzyskał zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, lub

odstąpił bez usprawiedliwienia od egzaminu w czasie jego trwania albo nie zdał

egzaminu, może przystąpić ponownie do egzaminu sędziowskiego tylko raz.

4. Aplikanci, o których mowa w ust. 1 i 3, przystępują do egzaminu

sędziowskiego w terminie wyznaczonym na podstawie art. 32 ust. 1 lub 1a,

jednak nie później niż w terminie 36 miesięcy od dnia ukończenia aplikacji

sędziowskiej.”;

27) po art. 33 dodaje się art. 33a–33c w brzmieniu:

„Art. 33a. 1. Dyrektor Krajowej Szkoły, w terminie 14 dni od dnia

zakończenia egzaminu sędziowskiego, sporządza i ogłasza w Biuletynie

Informacji Publicznej listę klasyfikacyjną egzaminowanych aplikantów aplikacji

sędziowskiej. Lista ta zawiera imiona i nazwiska egzaminowanych aplikantów

aplikacji sędziowskiej, liczbę punktów uzyskanych na egzaminie przez każdego

14.09.2018

©Telksinoe s. 15/63

aplikanta oraz liczbę porządkową wskazującą jego miejsce na liście. Warunkiem

umieszczenia na tej liście jest złożenie egzaminu sędziowskiego.

2. O kolejności na liście, o której mowa w ust. 1, decyduje suma punktów

uzyskanych przez aplikanta z egzaminu sędziowskiego.

3. W przypadku równej liczby punktów uzyskanych przez 2 lub więcej

aplikantów o kolejności na liście, o której mowa w ust. 1, decyduje średnia

arytmetyczna punktów uzyskanych przez aplikanta ze wszystkich sprawdzianów

w czasie aplikacji, a jeżeli liczba punktów jest taka sama, o kolejności decyduje

wynik losowania.

4. Dyrektor Krajowej Szkoły przedstawia egzaminowanemu aplikantowi

aplikacji sędziowskiej wykaz wolnych stanowisk asesorskich, o których mowa

w art. 32a ust. 2.

5. Egzaminowanemu aplikantowi aplikacji sędziowskiej przysługuje wybór

jednego z wolnych stanowisk asesorskich, o których mowa w art. 32a ust. 2,

według kolejności miejsca zajmowanego na liście, o której mowa w ust. 1.

Najpóźniej w chwili przedstawienia propozycji dokonania wyboru stanowiska

asesorskiego aplikant może wskazać dalsze miejsce na tej liście, z którego

dokona wyboru. W takim przypadku kolejność na liście, o której mowa w ust. 1,

ulega przesunięciu w sposób zapewniający zastąpienie miejsca zwolnionego.

6. Egzaminowanego aplikanta aplikacji sędziowskiej zajmującego na liście,

o której mowa w ust. 1, miejsce, z którego nie przysługiwał wybór wolnego

stanowiska asesorskiego, umieszcza się, na jego wniosek, na liście, o której

mowa w ust. 1, sporządzanej w 3 kolejnych latach. W takim przypadku

podstawą ustalenia miejsca na tej liście jest liczba punktów uzyskanych przez

aplikanta z egzaminu sędziowskiego. Wniosek składa się do Dyrektora Krajowej

Szkoły nie później niż do dnia rozpoczęcia egzaminu sędziowskiego w danym

roku. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

7. Na wniosek aplikanta, który z przyczyn losowych nie złożył

oświadczenia o wyborze stanowiska asesorskiego, Dyrektor Krajowej Szkoły

może wydać decyzję przyznającą aplikantowi prawo uczestniczenia w kolejnym

wyborze stanowisk asesorskich na zasadach określonych w ust. 6.

8. Od decyzji, o której mowa w ust. 7, aplikantowi przysługuje odwołanie

do Ministra Sprawiedliwości w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Rozpoznanie odwołania następuje w terminie 14 dni od dnia jego wniesienia.

14.09.2018

©Telksinoe s. 16/63

9. Od decyzji Ministra Sprawiedliwości wydanej po rozpoznaniu odwołania

przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 14 dni

od dnia doręczenia tej decyzji.

10. Aplikant aplikacji sędziowskiej może dokonać wyboru stanowiska

asesorskiego przez ustanowionego w tym celu pełnomocnika. Pełnomocnictwo

wymaga formy pisemnej.

11. Dyrektor Krajowej Szkoły przedstawia Ministrowi Sprawiedliwości

listę, o której mowa w ust. 1, wskazując wybrane przez poszczególnych

aplikantów stanowiska asesorskie. Do tej listy Dyrektor Krajowej Szkoły dołącza

uzyskane o każdym z aplikantów informacje, o których mowa w art. 32a ust. 1.

12. Listę, o której mowa w ust. 1, ze wskazaniem wybranych przez

poszczególnych aplikantów stanowisk asesorskich z obszaru danej apelacji,

Dyrektor Krajowej Szkoły przekazuje właściwemu prezesowi sądu

apelacyjnego.

13. Niezłożenie przez aplikanta aplikacji sędziowskiej oświadczenia

o wyborze stanowiska asesorskiego w trybie, o którym mowa w ust. 5–7,

powoduje utratę możliwości mianowania na stanowisko asesorskie.

Art. 33b. 1. W razie nieobsadzenia przez aplikantów aplikacji sędziowskiej

wszystkich wolnych stanowisk asesorskich, o których mowa w art. 32a ust. 2,

Minister Sprawiedliwości może zarządzić przeznaczenie nieobsadzonych

stanowisk asesorskich w wydziałach karnych do objęcia przez aplikantów

aplikacji prokuratorskiej, którzy zdali w danym roku egzamin prokuratorski.

2. W przypadku wydania zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, Dyrektor

Krajowej Szkoły ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej listę

nieobsadzonych stanowisk asesorskich, o których mowa w ust. 1, i wzywa

aplikantów aplikacji prokuratorskiej do zgłoszenia zamiaru objęcia tych

stanowisk w terminie 14 dni.

3. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 2, Dyrektor Krajowej Szkoły

sporządza i ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej listę klasyfikacyjną

egzaminowanych aplikantów aplikacji prokuratorskiej ubiegających się

o stanowiska asesorskie, o których mowa w ust. 1. Lista ta zawiera imiona

i nazwiska egzaminowanych aplikantów aplikacji prokuratorskiej, liczbę

punktów uzyskanych na egzaminie prokuratorskim przez każdego aplikanta oraz

liczbę porządkową wskazującą jego miejsce na liście. Warunkiem umieszczenia

na tej liście jest złożenie egzaminu prokuratorskiego.

14.09.2018

©Telksinoe s. 17/63

4. Najpóźniej w chwili dokonywania wyboru stanowiska asesorskiego,

o którym mowa w ust. 1, aplikant aplikacji prokuratorskiej przedstawia

zaświadczenie, że jest zdolny – ze względu na stan zdrowia – do pełnienia

obowiązków sędziego. Wydanie zaświadczenia oraz badanie aplikanta aplikacji

prokuratorskiej odbywa się na zasadach obowiązujących kandydata na

stanowisko sędziowskie.

5. W przypadku równej liczby punktów uzyskanych przez 2 lub więcej

aplikantów o kolejności na liście, o której mowa w ust. 3, decyduje średnia

arytmetyczna punktów uzyskanych przez aplikanta ze wszystkich sprawdzianów

w czasie aplikacji, a jeżeli liczba punktów jest taka sama, o kolejności decyduje

wynik losowania.

6. Egzaminowanemu aplikantowi aplikacji prokuratorskiej przysługuje

wybór jednego z nieobsadzonych stanowisk asesorskich, o których mowa

w ust. 1, według kolejności miejsca zajmowanego na liście, o której mowa

w ust. 3.

7. Najpóźniej w chwili przedstawienia propozycji dokonania wyboru

stanowiska asesorskiego, o którym mowa w ust. 1, aplikant może wskazać dalsze

miejsce na liście, o której mowa w ust. 3, z którego dokona wyboru. W takim

przypadku kolejność na tej liście ulega przesunięciu w sposób zapewniający

zastąpienie miejsca zwolnionego.

8. Aplikant aplikacji prokuratorskiej może dokonać wyboru stanowiska

asesorskiego, o którym mowa w ust. 1, przez ustanowionego w tym celu

pełnomocnika. Pełnomocnictwo wymaga formy pisemnej.

9. Dyrektor Krajowej Szkoły przedstawia Ministrowi Sprawiedliwości

listę, o której mowa w ust. 3, wskazując wybrane przez poszczególnych

aplikantów aplikacji prokuratorskiej stanowiska asesorskie. Do tej listy Dyrektor

Krajowej Szkoły dołącza uzyskane o każdym z aplikantów informacje, o których

mowa w art. 32a ust. 1.

Art. 33c. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy tryb dokonywania wyboru stanowisk asesorskich przez

egzaminowanych aplikantów aplikacji sędziowskiej i aplikacji prokuratorskiej,

uwzględniając potrzebę sprawnego przeprowadzania przez Dyrektora Krajowej

Szkoły rekrutacji na stanowiska asesorskie.”;

28) w art. 34:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

14.09.2018

©Telksinoe s. 18/63

„1. Aplikanci przystępują do egzaminu prokuratorskiego nie później

niż w terminie miesiąca od dnia ukończenia aplikacji prokuratorskiej.

O terminie tego egzaminu Dyrektor Krajowej Szkoły obwieszcza

w Biuletynie Informacji Publicznej co najmniej na 4 miesiące przed dniem

zakończenia aplikacji prokuratorskiej.”,

b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Warunkiem zdania egzaminu prokuratorskiego jest uzyskanie co

najmniej 60% możliwych do zdobycia punktów zarówno z części pisemnej,

jak i części ustnej egzaminu, lecz nie mniej niż 50% z każdej dziedziny

w części ustnej egzaminu. Do części ustnej egzaminu nie może zostać

dopuszczony zdający, który za rozwiązanie jednego z zadań praktycznych

uzyskał mniej niż 30% możliwych do zdobycia punktów.”,

c) ust. 2–5 otrzymują brzmienie:

„2. Do egzaminu prokuratorskiego, zespołu egzaminacyjnego

opracowującego zadania i kazusy na egzamin prokuratorski oraz komisji

egzaminacyjnej powołanej do przeprowadzenia egzaminu

prokuratorskiego, a także do ich członków stosuje się odpowiednio przepisy

art. 19 ust. 5–8 oraz art. 32 ust. 2, 3, 5, 8 i 10, a do aplikantów – przepis

art. 33.

3. Przewodniczący zespołu egzaminacyjnego i przewodniczący

komisji egzaminacyjnej kierują odpowiednio pracami zespołu oraz komisji.

4. W skład zespołu egzaminacyjnego wchodzi:

1) przewodniczący wskazany przez Prokuratora Generalnego spośród

prokuratorów;

2) sekretarz wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród

pracowników Krajowej Szkoły lub osób do niej delegowanych;

3) 7 prokuratorów wskazanych przez Prokuratora Generalnego, po

uzgodnieniu z Prokuratorem Krajowym, specjalistów

z poszczególnych dziedzin prawa i nauk pokrewnych objętych

zakresem egzaminu;

4) prokurator wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród

prokuratorów będących wykładowcami Krajowej Szkoły, specjalista

z poszczególnych dziedzin prawa i nauk pokrewnych objętych

zakresem egzaminu.

5. W skład komisji egzaminacyjnej wchodzi:

14.09.2018

©Telksinoe s. 19/63

1) przewodniczący wskazany przez Prokuratora Generalnego spośród

prokuratorów;

2) sekretarz wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród

prokuratorów delegowanych do Krajowej Szkoły;

3) 7 prokuratorów wskazanych przez Prokuratora Generalnego, po

uzgodnieniu z Prokuratorem Krajowym, specjalistów

z poszczególnych dziedzin prawa i nauk pokrewnych objętych

zakresem egzaminu;

4) prokurator wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród

prokuratorów będących wykładowcami Krajowej Szkoły, specjalista

z poszczególnych dziedzin prawa i nauk pokrewnych objętych

zakresem egzaminu.”,

d) dodaje się ust. 6 i 7 w brzmieniu:

„6. W pracach komisji egzaminacyjnej uczestniczy przedstawiciel

Ministra Sprawiedliwości w charakterze obserwatora.

7. W pracach komisji egzaminacyjnej może uczestniczyć

przedstawiciel Krajowej Rady Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym

w charakterze obserwatora.”;

29) w art. 35:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Dyrektor Krajowej Szkoły, w terminie 14 dni od dnia zakończenia

egzaminu prokuratorskiego, sporządza i przekazuje Prokuratorowi

Generalnemu listę klasyfikacyjną egzaminowanych aplikantów aplikacji

prokuratorskiej. Lista ta zawiera imiona i nazwiska egzaminowanych

aplikantów aplikacji prokuratorskiej, liczbę punktów uzyskanych na

egzaminie przez każdego aplikanta oraz liczbę porządkową wskazującą jego

miejsce na liście. Warunkiem umieszczenia na tej liście jest złożenie

egzaminu prokuratorskiego.”,

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Prokurator Generalny przedstawia egzaminowanemu aplikantowi

aplikacji prokuratorskiej propozycję pracy na stanowisku asesora

prokuratury w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury według

kolejności miejsca zajmowanego na liście, o której mowa w ust. 1.”;

30) art. 36 otrzymuje brzmienie:

14.09.2018

©Telksinoe s. 20/63

„Art. 36. Dyrektor Krajowej Szkoły wydaje dyplom ukończenia aplikacji

oraz dyplom złożenia egzaminu sędziowskiego, prokuratorskiego

i referendarskiego.”;

31) w art. 39 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) uczestniczenie w zajęciach i praktykach przewidzianych w programie

aplikacji;”;

32) art. 40 otrzymuje brzmienie:

„Art. 40. 1. Dyrektor Krajowej Szkoły, w drodze decyzji, zawiesza

aplikanta w jego prawach i obowiązkach, jeżeli:

1) prowadzone jest przeciwko aplikantowi postępowanie o przestępstwo

umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo

skarbowe;

2) przy wszczęciu lub w toku postępowania o częściowe lub całkowite

ubezwłasnowolnienie aplikanta sąd ustanowił doradcę tymczasowego.

2. Dyrektor Krajowej Szkoły, w drodze decyzji, może zawiesić aplikanta

w jego prawach i obowiązkach, jeżeli:

1) prowadzone jest przeciwko aplikantowi postępowanie o przestępstwo

nieumyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub nieumyślne przestępstwo

skarbowe;

2) wniósł o to sam aplikant z powodu długotrwałej choroby lub z innych

ważnych przyczyn;

3) aplikant nie kontynuuje aplikacji ze względu na ważne okoliczności

uniemożliwiające jej odbywanie, przez okres dłuższy niż 30 dni.

3. W okresie zawieszenia nie wypłaca się przyznanego aplikantowi

stypendium.

4. Dyrektor Krajowej Szkoły uchyla decyzję o zawieszeniu w przypadku,

o którym mowa w:

1) ust. 1 pkt 1 – jeżeli postępowanie zostało umorzone lub zakończyło się

uniewinnieniem;

2) ust. 2 pkt 1 – jeżeli postępowanie zostało umorzone lub zakończyło się

uniewinnieniem, lub jeżeli Dyrektor Krajowej Szkoły nie stwierdzi podstaw

do skreślenia z listy aplikantów na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 1a;

3) ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 3 – po ustaniu przyczyny zawieszenia;

4) ust. 2 pkt 2 – na wniosek aplikanta.

14.09.2018

©Telksinoe s. 21/63

5. Od decyzji Dyrektora Krajowej Szkoły o zawieszeniu aplikantowi

przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości w terminie 14 dni od dnia

jej doręczenia. Rozpoznanie odwołania następuje w terminie 14 dni od dnia jego

wniesienia. Od decyzji Ministra Sprawiedliwości przysługuje skarga do

wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej

decyzji.

6. Po uchyleniu decyzji o zawieszeniu aplikant kontynuuje aplikację od

etapu, na którym została ona przerwana, jeżeli umożliwia to program aplikacji.

W pozostałych przypadkach Dyrektor Krajowej Szkoły ustala aplikantowi

indywidualny tok szkolenia, z tym że w jego ramach aplikant ma obowiązek

przystąpić do wszystkich przewidzianych w programie aplikacji

sprawdzianów.”;

33) uchyla się art. 40a;

34) w art. 41:

a) w ust. 1:

– pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) przestał spełniać wymagania określone w art. 24 ust. 1 pkt 1, 2

i 5;”,

– po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:

„2a) został prawomocnie skazany za umyślne przestępstwo ścigane

z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;”,

– uchyla się pkt 5–7,

– pkt 8 otrzymuje brzmienie:

„8) nie zaliczył sprawdzianu;”,

– dodaje się pkt 9 w brzmieniu:

„9) nie zaliczył praktyki.”,

b) uchyla się ust. 1a,

c) w ust. 2:

– po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:

„1a) został prawomocnie skazany za nieumyślne przestępstwo ścigane

z oskarżenia publicznego lub nieumyślne przestępstwo

skarbowe;”,

– pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) opuścił z przyczyn nieusprawiedliwionych ponad 30 dni zajęć lub

praktyk objętych programem aplikacji, przy czym za dzień

14.09.2018

©Telksinoe s. 22/63

nieobecności uważa się także nieobecność na zajęciach lub

praktyce w wymiarze przekraczającym 4 godziny;”,

– uchyla się pkt 3,

– pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) został dwukrotnie ukarany karą nagany;”,

– dodaje się pkt 5–7 w brzmieniu:

„5) rażąco naruszył obowiązki aplikanta;

6) w sposób rażący uchybił godności aplikanta lub jego zachowanie

godzi w dobre imię Krajowej Szkoły;

7) pozostawał zawieszony w prawach i obowiązkach aplikanta przez

okres przekraczający łącznie 3 lata.”;

35) po art. 41 dodaje się art. 41a–41c w brzmieniu:

„Art. 41a. 1. Dyrektor Krajowej Szkoły przyznaje aplikantowi, na jego

wniosek, stypendium na czas odbywania aplikacji.

2. Wysokość stypendium aplikanta nie może przekroczyć wysokości

najniższego wynagrodzenia zasadniczego referendarza sądowego.

3. Aplikant zachowuje prawo do pobierania przysługującego mu

stypendium do dnia poprzedzającego nawiązanie stosunku służbowego na

stanowisku asesora sądowego albo asesora prokuratury, jednak nie dłużej niż

przez okres 3 miesięcy od dnia ukończenia aplikacji.

4. Aplikantowi zawieszonemu w prawach i obowiązkach z powodu:

1) długotrwałej choroby powodującej niezdolność do odbywania aplikacji

przez okres dłuższy niż 30 dni,

2) konieczności sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem własnym

długotrwale chorym, legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności

albo orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności, albo małżonkiem

legitymującym się orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności

– wypłaca się 80% stypendium, jednak łącznie nie dłużej niż przez okres

12 miesięcy w toku całej aplikacji.

5. Aplikantowi zawieszonemu w prawach i obowiązkach z powodu

urodzenia dziecka i konieczności sprawowania w związku z tym osobistej opieki

nad dzieckiem wypłaca się 80% stypendium nie dłużej niż przez okres

12 miesięcy od dnia urodzenia dziecka.

6. Aplikantka zawieszona w prawach i obowiązkach z powodu stanu

zdrowia powodującego niezdolność do odbywania aplikacji przypadającą

14.09.2018

©Telksinoe s. 23/63

w okresie ciąży zachowuje prawo do pobierania przyznanego stypendium

w pełnej wysokości.

7. Do wniosku o zawieszenie z przyczyn, o których mowa w ust. 4 pkt 1

i ust. 6, aplikant dołącza zaświadczenie lekarskie wystawione na zwykłym

druku, zaś do wniosku o zawieszenie z przyczyn, o których mowa w ust. 4 pkt 2,

zaświadczenie lekarskie wystawione na zwykłym druku lub orzeczenie

o niepełnosprawności albo orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydane dla

osoby, nad którą aplikant sprawuje opiekę.

8. Do wniosku o zawieszenie z przyczyny, o której mowa w ust. 5, aplikant

dołącza odpis skrócony aktu urodzenia dziecka wraz z oświadczeniem

o konieczności sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem własnym i rezyg-

nacji drugiego z rodziców ze świadczeń związanych z rodzicielstwem, o których

mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2016 r.

poz. 372, z późn. zm.2)), w całości lub części.

Art. 41b. 1. Stypendium nie przysługuje za dni nieusprawiedliwionej

nieobecności aplikanta na zajęciach, przy czym za każdą godzinę

nieusprawiedliwionej nieobecności potrąca się 1% stypendium.

2. Za dni usprawiedliwionej nieobecności aplikanta na zajęciach z przyczyn

innych niż określone w art. 41a ust. 6 wypłaca się 80% stypendium,

proporcjonalnie do okresu trwania nieobecności.

3. Ilekroć przy ustalaniu wysokości stypendium za okres usprawiedliwionej

nieobecności okres ten jest oznaczony w miesiącach, za miesiąc uważa się

30 dni.

4. Podstawę wymiaru stypendium za jeden dzień usprawiedliwionej

nieobecności stanowi 1/30 część stypendium.

Art. 41c. 1. Aplikant, który pobierał stypendium w okresie aplikacji

sędziowskiej albo aplikacji prokuratorskiej, zwraca je, jeżeli:

1) został skreślony z listy aplikantów;

2) nie zdał egzaminu sędziowskiego albo prokuratorskiego;

3) nie przyjął propozycji pracy na stanowisku asesora sądowego albo asesora

prokuratury albo zrezygnował z tego stanowiska, albo utracił urząd

i stanowisko asesora sądowego.

2)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 960,

1265, 1579 i 2020 oraz z 2017 r. poz. 396 i 992.

14.09.2018

©Telksinoe s. 24/63

2. Aplikant nie ma obowiązku zwrotu stypendium w przypadku:

1) skreślenia z listy aplikantów z przyczyn wynikających ze stanu zdrowia

albo konieczności sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem do lat

dwóch, albo konieczności sprawowania przez aplikanta samotnie

wychowującego dziecko osobistej opieki nad dzieckiem posiadającym

orzeczenie o niepełnosprawności albo orzeczenie o stopniu

niepełnosprawności;

2) niepodjęcia lub rezygnacji z zatrudnienia albo utraty urzędu i stanowiska,

o którym mowa w ust. 1 pkt 3, z przyczyn wynikających ze stanu zdrowia;

3) gdy w okresie 6 lat po dniu ukończenia aplikacji co najmniej przez 3 lata

był zatrudniony w sądownictwie powszechnym lub prokuraturze.

3. W przypadku zatrudnienia na stanowisku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3,

lub zatrudnienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, stypendium podlega zwrotowi

w wysokości proporcjonalnej do okresu niepozostawania w zatrudnieniu.

4. Aplikant zwraca stypendium wypłacone na podstawie art. 41a ust. 4 i 5

w wysokości, w jakiej zostało ono pobrane nienależnie.

5. Decyzję w przedmiocie zwrotu stypendium wydaje Dyrektor Krajowej

Szkoły. W decyzji o zwrocie stypendium Dyrektor Krajowej Szkoły określa

wysokość i termin zwrotu stypendium nie krótszy niż 30 dni od dnia doręczenia

decyzji.

6. Prezes właściwego sądu lub prokurator kierujący powszechną jednostką

organizacyjną prokuratury informuje Dyrektora Krajowej Szkoły

o okolicznościach, o których mowa w ust. 1 pkt 3.

7. Dyrektor Krajowej Szkoły może, w szczególnie uzasadnionych

przypadkach, umorzyć, w całości lub części, należność z tytułu zwrotu

stypendium.

8. Od decyzji w przedmiocie zwrotu stypendium albo umorzenia należności

z tytułu zwrotu stypendium aplikantowi przysługuje odwołanie do Ministra

Sprawiedliwości w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Rozpoznanie

odwołania następuje w terminie 14 dni od dnia jego wniesienia.

9. Od decyzji Ministra Sprawiedliwości przysługuje skarga do

wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej

decyzji.”;

36) art. 47 otrzymuje brzmienie:

14.09.2018

©Telksinoe s. 25/63

„Art. 47. 1. Aplikant nie może podejmować zatrudnienia lub zajęcia,

z wyjątkiem zatrudnienia na stanowisku dydaktycznym, naukowo-

-dydaktycznym lub naukowym oraz zajęcia o charakterze naukowym,

dydaktycznym lub publicystycznym, jeżeli wykonywanie tego zatrudnienia lub

zajęcia nie przeszkadza w wykonywaniu obowiązków aplikanta.

2. Aplikant zawiadamia Dyrektora Krajowej Szkoły o zamiarze podjęcia

zatrudnienia lub zajęcia.

3. Dyrektor Krajowej Szkoły może wyrazić sprzeciw wobec zamiaru

podjęcia przez aplikanta zatrudnienia lub zajęcia, jeżeli uzna, że będzie to

przeszkadzało w wykonywaniu obowiązków aplikanta.

4. Od sprzeciwu, o którym mowa w ust. 3, aplikantowi przysługuje

odwołanie do Ministra Sprawiedliwości w terminie 14 dni od dnia doręczenia

sprzeciwu.”;

37) po art. 47 dodaje się art. 47a w brzmieniu:

„Art. 47a. Okres aplikacji wlicza się do okresów zatrudnienia, od których

zależą uprawnienia pracownicze, pod warunkiem ukończenia aplikacji.”;

38) art. 49 otrzymuje brzmienie:

„Art. 49. 1. Dyrektor Krajowej Szkoły powołuje patronów koordynatorów

oraz patronów praktyk spośród sędziów, prokuratorów i referendarzy sądowych,

za ich zgodą. Za sprawowanie patronatu przysługuje wynagrodzenie.

2. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy tryb wyznaczania patronów koordynatorów oraz patronów praktyk,

zakres ich obowiązków oraz sposób sprawowania patronatu nad aplikantami,

uwzględniając zakres wiedzy teoretycznej i praktycznej niezbędnej do

zajmowania stanowiska sędziego i prokuratora, a także specyfikę tych urzędów.

3. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość

wynagrodzenia patronów koordynatorów oraz patronów praktyk, w wymiarze

nie większym niż 15% podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego

sędziego i prokuratora, uwzględniając zakres i nakład ich pracy.”;

39) w art. 52:

a) pkt 2–4 otrzymują brzmienie:

„2) organizację, tryb i sposób odbywania aplikacji sędziowskiej oraz

aplikacji prokuratorskiej, sposób ustalania systemu punktowego oceny

sprawdzianów i ich poprawiania oraz systemu punktowego oceny

przebiegu praktyk, objętych programem aplikacji, a także wzory

14.09.2018

©Telksinoe s. 26/63

dyplomów ukończenia aplikacji sędziowskiej i aplikacji

prokuratorskiej, mając na względzie zakres wiedzy teoretycznej

i praktycznej niezbędnej do zajmowania stanowiska odpowiednio

sędziego i prokuratora oraz konieczność jednolitej i obiektywnej

oceny wiedzy i kwalifikacji aplikantów, a także umieszczenie na

dyplomach informacji o okresie odbywania aplikacji;

3) zakres, tryb i sposób przeprowadzania egzaminów sędziowskiego

i prokuratorskiego oraz tryb powoływania i działania zespołów

egzaminacyjnych i komisji egzaminacyjnych, a także wzory

dyplomów złożenia egzaminów sędziowskiego i prokuratorskiego,

mając na uwadze zakres odbytej aplikacji, potrzebę przeprowadzenia

pisemnej i ustnej części egzaminów sędziowskiego

i prokuratorskiego, konieczność zagwarantowania właściwej

organizacji i odpowiedniego poziomu merytorycznego tych

egzaminów oraz zapewnienia jednakowych warunków ich składania

przez wszystkich aplikantów, a także umieszczenie na dyplomach

liczby punktów uzyskanych z egzaminu;

4) wysokość stypendium, a także tryb jego wypłacania i zwrotu, mając na

uwadze rodzaj aplikacji i warunki jej odbywania, a w szczególności

miejsce zamieszkania;”,

b) uchyla się pkt 4a,

c) pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5) wysokość opłaty egzaminacyjnej za przystąpienie do egzaminu

prokuratorskiego, uiszczanej przez osoby niebędące aplikantami

Krajowej Szkoły – nie wyższą niż równowartość minimalnego

wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia

10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę –

uwzględniając konieczność prawidłowego i efektywnego

przeprowadzenia egzaminu;”;

40) po rozdziale 4 dodaje się rozdział 4a w brzmieniu:

„Rozdział 4a

Egzamin referendarski

Art. 52a. 1. Do egzaminu referendarskiego może przystąpić osoba, która:

1) posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych

i obywatelskich;

14.09.2018

©Telksinoe s. 27/63

2) ukończyła wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskała

tytuł zawodowy magistra lub zagraniczne studia prawnicze uznane

w Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Egzamin referendarski sprawdza wiedzę prawniczą i umiejętności,

niezbędne do wykonywania obowiązków referendarza sądowego.

Art. 52b. 1. Minister Sprawiedliwości, w zależności od potrzeb kadrowych

sądów, zarządza przeprowadzenie egzaminu referendarskiego i jednocześnie

powołuje zespół egzaminacyjny oraz komisję egzaminacyjną.

2. Termin i miejsce przeprowadzenia egzaminu referendarskiego wyznacza

Dyrektor Krajowej Szkoły na dzień przypadający nie później niż w okresie

6 miesięcy od dnia ogłoszenia zarządzenia, o którym mowa w ust. 1.

3. Dyrektor Krajowej Szkoły w Biuletynie Informacji Publicznej

obwieszcza termin i miejsce przeprowadzenia egzaminu referendarskiego.

4. Wniosek o dopuszczenie do egzaminu referendarskiego składa się do

Dyrektora Krajowej Szkoły w terminie 30 dni od dnia obwieszczenia, o którym

mowa w ust. 3, uiszczając wymaganą opłatę. Opłata stanowi dochód Krajowej

Szkoły.

5. Do wniosku dołącza się kopię dokumentu potwierdzającego ukończenie

wyższych studiów prawniczych w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskanie tytułu

zawodowego magistra lub zagranicznych studiów prawniczych uznanych

w Rzeczypospolitej Polskiej albo zaświadczenie o zdanym egzaminie

magisterskim, kopię dowodu osobistego, oświadczenie o posiadaniu pełni praw

cywilnych i obywatelskich, a także kopię dowodu uiszczenia opłaty, o której

mowa w ust. 4. Przepisy art. 17 ust. 4a i 6 stosuje się odpowiednio.

6. W przypadku złożenia przez kandydata, nie później niż 21 dni przed

terminem pierwszego etapu egzaminu referendarskiego, pisemnego

oświadczenia o odstąpieniu od udziału w egzaminie Dyrektor Krajowej Szkoły,

na wniosek kandydata, zwraca 2/3 uiszczonej opłaty.

7. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość

opłaty egzaminacyjnej za przystąpienie do egzaminu referendarskiego, nie

wyższą niż równowartość minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa

w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za

pracę, uwzględniając konieczność prawidłowego i efektywnego

przeprowadzenia egzaminu.

14.09.2018

©Telksinoe s. 28/63

Art. 52c. 1. Egzamin referendarski składa się z części pisemnej i części

ustnej.

2. Zadania praktyczne na część pisemną oraz kazusy na część ustną

egzaminu referendarskiego opracowuje zespół egzaminacyjny powołany przez

Ministra Sprawiedliwości.

3. W skład zespołu egzaminacyjnego wchodzi:

1) przewodniczący wskazany przez Ministra Sprawiedliwości spośród

sędziów;

2) sekretarz wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród

pracowników Krajowej Szkoły lub osób do niej delegowanych;

3) 3 sędziów wskazanych przez Ministra Sprawiedliwości, specjalistów

z poszczególnych dziedzin prawa objętych zakresem egzaminu;

4) 2 referendarzy sądowych wskazanych przez Ministra Sprawiedliwości,

specjalistów z poszczególnych dziedzin prawa objętych zakresem

egzaminu.

4. Przewodniczący zespołu egzaminacyjnego kieruje jego pracami.

5. Egzamin referendarski przeprowadza komisja egzaminacyjna powołana

przez Ministra Sprawiedliwości.

6. W skład komisji egzaminacyjnej wchodzi:

1) przewodniczący wskazany przez Ministra Sprawiedliwości spośród

sędziów;

2) sekretarz wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród

pracowników Krajowej Szkoły lub osób do niej delegowanych;

3) 3 sędziów wskazanych przez Ministra Sprawiedliwości, specjalistów

z poszczególnych dziedzin prawa objętych zakresem egzaminu;

4) 2 referendarzy sądowych wskazanych przez Ministra Sprawiedliwości,

specjalistów z poszczególnych dziedzin prawa objętych zakresem

egzaminu.

7. Członkiem komisji egzaminacyjnej nie może być członek zespołu

egzaminacyjnego.

8. Przewodniczący komisji egzaminacyjnej kieruje jej pracami.

9. Do członków zespołu egzaminacyjnego oraz członków komisji

egzaminacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 19 ust. 5–8.

14.09.2018

©Telksinoe s. 29/63

10. W pracach zespołu egzaminacyjnego i komisji egzaminacyjnej

uczestniczy przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości w charakterze

obserwatora.

Art. 52d. Warunkiem zdania egzaminu referendarskiego jest uzyskanie co

najmniej 60% możliwych do zdobycia punktów zarówno z części pisemnej, jak

i części ustnej egzaminu, lecz nie mniej niż 50% z każdej dziedziny w części

ustnej egzaminu.

Art. 52e. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia,

zakres, tryb i sposób przeprowadzania egzaminu referendarskiego oraz tryb

powoływania i działania zespołu egzaminacyjnego i komisji egzaminacyjnej,

a także wzór dyplomu złożenia egzaminu referendarskiego, mając na uwadze

potrzebę przeprowadzenia pisemnej i ustnej części egzaminu referendarskiego,

konieczność zagwarantowania właściwej organizacji i odpowiedniego poziomu

merytorycznego egzaminu referendarskiego oraz zapewnienia jednakowych

warunków jego składania przez wszystkich zdających, a także umieszczenie na

dyplomie liczby punktów uzyskanych z egzaminu.”;

41) art. 53 otrzymuje brzmienie:

„Art. 53. 1. Wykładowcami Krajowej Szkoły mogą być sędziowie,

prokuratorzy i nauczyciele akademiccy oraz inne osoby posiadające

specjalistyczną wiedzę z określonej dziedziny, a także sędziowie i prokuratorzy

w stanie spoczynku, których wiedza oraz doświadczenie zawodowe

i dydaktyczne dają gwarancję należytego wykonywania powierzonej im funkcji.

Do wyboru wykładowców Krajowej Szkoły nie stosuje się przepisów ustawy

z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2015 r.

poz. 2164, z późn. zm.3)).

2. W przypadku uzasadnionej potrzeby, w celu ujednolicania treści

dydaktycznych przedstawianych w czasie zajęć oraz sposobu oceny

sprawdzianów, Dyrektor Krajowej Szkoły może powołać koordynatora zajęć

spośród wykładowców Krajowej Szkoły wyróżniających się wiedzą

i doświadczeniem zawodowym, prowadzących zajęcia co najmniej od 2 lat.

3. Za sprawowanie funkcji koordynatora zajęć przysługuje wynagrodzenie.

3)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 831, 996,

1020, 1250, 1265, 1579, 1920 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 933.

14.09.2018

©Telksinoe s. 30/63

4. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 3, nie przysługuje w przypadku,

gdy koordynatorem zajęć jest sędzia, prokurator lub referendarz sądowy

delegowany do Krajowej Szkoły.

5. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość

wynagrodzenia koordynatora zajęć w wymiarze nie większym niż 40%

wynagrodzenia zasadniczego sędziego i prokuratora w stawce pierwszej,

uwzględniając zakres obowiązków koordynatora zajęć i nakład jego pracy.”;

42) art. 53a otrzymuje brzmienie:

„Art. 53a. 1. Dyrektor Krajowej Szkoły przedstawia Radzie do

zaopiniowania kandydatów na wykładowców Krajowej Szkoły spośród osób,

które zgłosiły swoją kandydaturę do prowadzenia zajęć w Krajowej Szkole.

2. Kandydatów na wykładowców Krajowej Szkoły zaopiniowanych przez

Radę Dyrektor Krajowej Szkoły przedstawia Ministrowi Sprawiedliwości.”;

43) w art. 53b:

a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. Minister Sprawiedliwości może zgłosić sprzeciw wobec

kandydatów na wykładowców Krajowej Szkoły w terminie 21 dni od dnia

przedstawienia mu kandydatów. Sprzeciw jest wiążący.

2. W przypadku kandydatów na wykładowców Krajowej Szkoły

będących prokuratorami lub prokuratorami w stanie spoczynku decyzję

w sprawie zgłoszenia sprzeciwu Minister Sprawiedliwości podejmuje, po

zasięgnięciu opinii Prokuratora Krajowego, w terminie 21 dni od dnia

przedstawienia mu kandydatów. Sprzeciw jest wiążący.”,

b) dodaje się ust. 3–5 w brzmieniu:

„3. Niezajęcie stanowiska w terminie, o którym mowa w ust. 1 lub 2,

oznacza brak sprzeciwu.

4. Kandydat na wykładowcę, wobec którego nie zgłoszono sprzeciwu,

wchodzi w skład kadry dydaktycznej Krajowej Szkoły.

5. W uzasadnionych przypadkach Dyrektor Krajowej Szkoły może

ponownie przedstawić Radzie kandydata na wykładowcę Krajowej Szkoły

do zaopiniowania. Przepisy ust. 1–4 oraz art. 53a ust. 2 stosuje się

odpowiednio.”;

44) uchyla się art. 53c;

45) po art. 53c dodaje się art. 53d i art. 53e w brzmieniu:

14.09.2018

©Telksinoe s. 31/63

„Art. 53d. Sędziom i prokuratorom będącym wykładowcami w Krajowej

Szkole na czas prowadzenia zajęć w Krajowej Szkole przysługuje zwolnienie

z obowiązku świadczenia pracy w sądzie lub prokuraturze w wymiarze do 6 dni

w stosunku rocznym, bez zachowania prawa do wynagrodzenia.

Art. 53e. 1. Wykładowcy Krajowej Szkoły podlegają opiniowaniu przez

Radę w zakresie należytego wypełniania obowiązków wykładowcy

i przydatności do realizacji procesów dydaktycznych Krajowej Szkoł y.

2. Dyrektor Krajowej Szkoły przedstawia Radzie do zaopiniowania

wykładowcę Krajowej Szkoły nie wcześniej niż na 120 i nie później niż na 90 dni

przed upływem 3 lat od wydania przez Radę poprzedniej opinii o tym

wykładowcy.

3. W szczególnie uzasadnionych okolicznościach lub na wniosek Ministra

Sprawiedliwości Dyrektor Krajowej Szkoły przedstawia Radzie wykładowcę

Krajowej Szkoły do zaopiniowania przed terminem, o którym mowa w ust. 2.

4. Rada wydaje opinię o wykładowcy Krajowej Szkoły w terminie 60 dni

od dnia przedstawienia wykładowcy do zaopiniowania.

5. Wykładowców Krajowej Szkoły zaopiniowanych przez Radę Dyrektor

Krajowej Szkoły przedstawia Ministrowi Sprawiedliwości. Przepisy art. 53b

ust. 1–4 stosuje się odpowiednio.

6. Wykładowca Krajowej Szkoły, wobec którego został zgłoszony

sprzeciw, zostaje wyłączony ze składu kadry dydaktycznej Krajowej Szkoły.”;

46) w art. 54:

a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:

„1a. Pracownik Krajowej Szkoły nie może podejmować dodatkowego

zarobkowego zajęcia ani zatrudnienia bez pisemnej zgody Dyrektora

Krajowej Szkoły.

1b. Pracownik Krajowej Szkoły nie może wykonywać czynności lub

zajęć sprzecznych z obowiązkami wynikającymi ze stosunku pracy lub

podważających zaufanie do Krajowej Szkoły.”,

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Do pracowników Krajowej Szkoły stosuje się odpowiednio

przepisy art. 9, art. 10, art. 12–12c i art. 14a ustawy z dnia 18 grudnia

1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury oraz art. 10, art. 17 ust. 1–3,

art. 22, art. 23 i art. 26–28 ustawy z dnia 16 września 1982 r.

14.09.2018

©Telksinoes. 32/63

o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1511, 2074

i 2261).”;

47) w art. 56 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Dyrektor Krajowej Szkoły przetwarza dane osobowe aplikantów,

kandydatów na aplikantów, wykładowców, kandydatów na wykładowców

Krajowej Szkoły oraz osób objętych szkoleniem lub doskonaleniem zawodowym

prowadzonym przez Krajową Szkołę, a także dane osobowe zawarte w aktach

udostępnianych Krajowej Szkole dla celów dydaktycznych, w zakresie

niezbędnym do realizacji zadań Krajowej Szkoły.”;

48) uchyla się art. 65.

Art. 2. W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów

powszechnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2062, z późn. zm.4)) wprowadza się następujące

zmiany:

1) w art. 2:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Zadania z zakresu wymiaru sprawiedliwości wykonują

sędziowie.”,

b) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:

„§ 1a. W sądach rejonowych zadania z zakresu wymiaru

sprawiedliwości wykonują także asesorzy sądowi, którym powierzono

pełnienie obowiązków sędziego, z wyłączeniem:

1) stosowania tymczasowego aresztowania w postępowaniu

przygotowawczym wobec zatrzymanego przekazanego do dyspozycji

sądu wraz z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania;

2) rozpoznawania zażaleń na postanowienia o odmowie wszczęcia

śledztwa lub dochodzenia, na postanowienia o umorzeniu śledztwa lub

dochodzenia i na postanowienia o umorzeniu dochodzenia i wpisaniu

sprawy do rejestru przestępstw;

3) rozstrzygania spraw z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego.”,

c) § 2a otrzymuje brzmienie:

„§ 2a. Zadania, o których mowa w § 2, mogą wykonywać asesorzy

sądowi. Zadania te mogą wykonywać również sędziowie, jeżeli ich

4)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948,

2103 i 2261 oraz z 2017 r. poz. 38, 60 i 803.

14.09.2018

©Telksinoe s. 33/63

wykonywanie przez referendarzy sądowych lub asesorów sądowych nie jest

możliwe.”;

2) w art. 11:

a) § 2 i 2a otrzymują brzmienie:

„§ 2. Wydziałem kieruje przewodniczący wydziału, którym jest prezes

albo wiceprezes sądu lub inny sędzia. W przypadkach szczególnie

uzasadnionych, biorąc pod uwagę racjonalne wykorzystanie kadr

sądownictwa powszechnego oraz potrzeby wynikające z obciążenia

zadaniami, funkcję przewodniczącego wydziału można powierzyć

asesorowi sądowemu.

§ 2a. Przewodniczącym wydziału ksiąg wieczystych oraz wydziału

gospodarczego do spraw rejestru zastawów jest referendarz sądowy.

W przypadkach szczególnie uzasadnionych, biorąc pod uwagę racjonalne

wykorzystanie kadr sądownictwa powszechnego oraz potrzeby wynikające

z obciążenia zadaniami, funkcję przewodniczącego wydziału ksiąg

wieczystych można powierzyć sędziemu.”,

b) § 5 otrzymuje brzmienie:

„§ 5. Prezes sądu może powierzyć sędziemu funkcję zastępcy

przewodniczącego wydziału, jeżeli przemawiają za tym wielkość lub zakres

zadań wydziału. W wydziale ksiąg wieczystych oraz wydziale

gospodarczym do spraw rejestrowych funkcję zastępcy przewodniczącego

wydziału powierza się referendarzowi sądowemu. Przepisy § 3 i 3a stosuje

się odpowiednio.”;

3) w art. 16 uchyla się § 5;

4) w art. 20 w pkt 8 dodaje się przecinek i dodaje się pkt 9 w brzmieniu:

„9) wyznacza jeden sąd okręgowy właściwy do rozpoznawania spraw z zakresu

ochrony unijnych znaków towarowych i wzorów wspólnotowych (sąd

unijnych znaków towarowych i wzorów wspólnotowych)”;

5) w art. 20a:

a) § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. W razie zwolnienia stanowiska sędziowskiego lub asesorskiego

w sądzie działającym na obszarze danej apelacji prezes sądu apelacyjnego,

w terminie czternastu dni od dnia zwolnienia stanowiska, zawiadamia o tym

Ministra Sprawiedliwości. Minister Sprawiedliwości, na podstawie

14.09.2018

©Telksinoe s. 34/63

kryteriów, o których mowa w § 1, oraz mając na względzie zapewnienie

stanowisk asesorskich egzaminowanym aplikantom aplikacji sędziowskiej:

1) przydziela stanowisko danemu albo innemu sądowi, w razie potrzeby

po przekształceniu odpowiednio w stanowisko sędziowskie lub

asesorskie, albo

2) stanowisko znosi.”,

b) po § 2a dodaje się § 2b w brzmieniu:

㤠2b. W przypadku przydzielenia stanowiska asesorskiego Minister

Sprawiedliwości przydziela stanowisko wydziałowi lub wydziałom po

zasięgnięciu opinii prezesa właściwego sądu. Przepis art. 22a § 4 stosuje się

odpowiednio.”,

c) § 3–5 otrzymują brzmienie:

„§ 3. Stanowisko asesorskie przekształca się z mocy prawa

w stanowisko sędziowskie z chwilą powołania zajmującego je asesora

sądowego do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim.

§ 4. O wolnych stanowiskach sędziowskich Minister Sprawiedliwości

obwieszcza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski”.

§ 5. O wolnym stanowisku sędziowskim nie obwieszcza się, jeżeli

jego obsadzenie następuje w drodze przeniesienia służbowego sędziego

równorzędnego sądu lub w trybie określonym w art. 74 albo przeniesienia

służbowego asesora sądowego.”;

6) w art. 22 uchyla się § 1b;

7) w art. 22a:

a) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:

„§ 1a. Asesorów sądowych przydziela się do wydziałów, zgodnie

z wyborem dokonanym w trybie art. 33a ust. 5 ustawy z dnia 23 stycznia

2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury (Dz. U. z 2017 r.

poz. 146 i 1139).”,

b) § 4 otrzymuje brzmienie:

„§ 4. Prezes sądu może ustalić nowy podział czynności w całości lub

części w każdym czasie, jeżeli przemawiają za tym względy, o których

mowa w § 1. W przypadku asesorów sądowych, o których mowa w § 1a,

zmiana zakresu obowiązków skutkująca przeniesieniem do innego wydziału

sądu jest możliwa w przypadkach szczególnie uzasadnionych, nie wcześniej

14.09.2018

©Telksinoe s. 35/63

niż po upływie roku służby i tylko raz w okresie powierzenia pełnienia

obowiązków sędziego.”;

8) w art. 31 w § 1 uchyla się pkt 4a;

9) w art. 31a w § 1 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie:

„3) jest zwierzchnikiem służbowym i dokonuje czynności z zakresu prawa

pracy oraz reprezentuje sąd w tym zakresie wobec pracowników sądu,

z wyłączeniem sędziów, asesorów sądowych, referendarzy sądowych,

kuratorów zawodowych, asystentów sędziów oraz kierowników

i specjalistów opiniodawczych zespołów sądowych specjalistów;

4) określa, w porozumieniu z prezesem sądu, rozmieszczenie i liczbę

poszczególnych stanowisk w wydziałach sądu, na których są zatrudniani

pracownicy sądu, z wyłączeniem sędziów, asesorów sądowych,

referendarzy sądowych, kuratorów zawodowych i asystentów sędziów;”;

10) w art. 37:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Czynności z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego

prezes sądu może powierzyć sędziemu wizytatorowi, a także,

z zastrzeżeniem art. 37c, wiceprezesowi sądu, przewodniczącemu

wydziału, a także, w uzasadnionych przypadkach, innemu wyznaczonemu

sędziemu lub referendarzowi sądowemu. Osoby sprawujące wewnętrzny

nadzór administracyjny mają prawo wglądu w czynności sądów, mogą

żądać wyjaśnień oraz usunięcia uchybień oraz być obecne na rozprawie

toczącej się z wyłączeniem jawności.”,

b) § 7 otrzymuje brzmienie:

„§ 7. Po upływie pięciu lat od dnia zwrócenia uwagi prezes sądu,

z urzędu, zarządza usunięcie z akt osobowych sędziego lub asesora

sądowego dokumentów, o których mowa w § 6. Jednocześnie z usunięciem

dokumentów z akt osobowych, wszelkie dane dotyczące zwrócenia uwagi

usuwa się z wykazu służbowego, o którym mowa w art. 67 § 1. Jeżeli

jednak w tym okresie stwierdzono kolejne uchybienie w zakresie

sprawności postępowania sądowego, skutkujące zwróceniem uwagi, lub

wytknięto uchybienie w trybie art. 40 § 1, dopuszczalne jest tylko

jednoczesne usunięcie wszystkich dokumentów i danych.”;

11) w art. 37c uchyla się § 5;

12) w art. 40 § 4 otrzymuje brzmienie:

14.09.2018

©Telksinoe s. 36/63

„§ 4. Po upływie pięciu lat od wytknięcia uchybienia w trybie określonym

w § 1 prezes sądu, z urzędu, zarządza usunięcie z akt osobowych sędziego lub

asesora sądowego dokumentów, o których mowa w § 3. Jednocześnie z

usunięciem dokumentów z akt osobowych wszelkie dane dotyczące wytknięcia

uchybienia usuwa się z wykazu służbowego, o którym mowa w art. 67 § 1. Jeżeli

jednak w tym okresie stwierdzono kolejną oczywistą obrazę przepisów przy

rozpoznawaniu sprawy przez sąd odwoławczy, skutkującą wytknięciem

uchybienia, lub zwrócono uwagę w trybie art. 37 § 4, dopuszczalne jest tylko

jednoczesne usunięcie wszystkich dokumentów i danych.”;

13) w art. 41 § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady

Sądownictwa, określi, w drodze rozporządzenia, regulamin wewnętrznego

urzędowania sądów powszechnych określający wewnętrzną organizację

i porządek funkcjonowania sądów, porządek czynności w sądach, porządek

urzędowania organów sądów i wykonywania zadań sędziów, asesorów

sądowych i referendarzy sądowych pełniących funkcje kierownicze, tok

czynności administracyjnych w sprawach należących do właściwości sądów,

dopuszczalne systemy i rozkład czasu urzędowania oraz warunki udostępniania

pomieszczeń dla uczestników postępowania, świadków i innych osób

przebywających w sądach, uwzględniając zasady sprawności, racjonalności,

ekonomicznego i szybkiego działania oraz potrzeby zapewnienia rzetelnego

wykonywania zadań powierzonych sądom.”;

14) w art. 45:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Sędziego lub asesora sądowego w jego czynnościach może

zastąpić sędzia lub asesor sądowy tego samego sądu, a także sędzia

delegowany na podstawie art. 77 § 1 albo 8.”,

b) dodaje się § 3 w brzmieniu:

„§ 3. W sprawach rozpoznawanych w składzie jednego sędziego

sędzia może powierzyć aplikantowi Krajowej Szkoły Sądownictwa

i Prokuratury, po 24 miesiącach aplikacji sędziowskiej, prowadzenie pod

swoim nadzorem poszczególnych czynności w trakcie posiedzenia jawnego

lub rozprawy, w tym zadawanie pytań świadkom, biegłym i stronom oraz

innym osobom wysłuchiwanym przez sąd, z wyłączeniem możliwości

wydawania orzeczeń.”;

14.09.2018

©Telksinoe s. 37/63

15) w art. 46 § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. W składzie sądu może brać udział tylko jeden sędzia innego sądu.

Sędzia sądu niższego nie może być przewodniczącym składu sądu. Minister

Sprawiedliwości może jednak przyznać sędziemu sądu rejonowego,

delegowanemu do sądu okręgowego, prawo przewodniczenia w sprawach

rozpoznawanych przez ten sąd w pierwszej instancji, w składzie jednego

sędziego i dwóch ławników albo w składzie jednego sędziego.”;

16) w art. 57a:

a) § 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„§ 1. Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, który zajmuje

stanowisko sędziego sądu powszechnego, sędziego sądu administracyjnego

albo sędziego sądu wojskowego, do karty zgłoszenia dołącza wykaz

sygnatur akt stu spraw sądowych różnych kategorii, w których

rozpoznawaniu brał udział, a w przypadku mniejszej liczby spraw – wykaz

sygnatur akt wszystkich spraw.

§ 2. Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, który zajmuje

stanowisko prokuratora, do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu

spraw, w których prowadził lub nadzorował postępowanie

przygotowawcze, sporządził akt oskarżenia lub środki zaskarżenia albo

występował przed sądem lub składał pisma procesowe, a w przypadku

mniejszej liczby spraw – wykaz sygnatur akt wszystkich spraw.”,

b) uchyla się § 6,

c) § 7 otrzymuje brzmienie:

„§ 7. Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie zajmujący

stanowisko sędziego albo prokuratora, który w okresie poprzedzającym

obwieszczenie był delegowany do pełnienia czynności administracyjnych w

Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej podległej

Ministrowi Sprawiedliwości lub przez niego nadzorowanej, do karty

zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw określonych w § 1 lub 2

lub spraw zarejestrowanych w referacie kandydata lub przez niego

nadzorowanych w okresie delegowania, a także opis wykonywanych

w okresie delegowania czynności wraz z opinią przełożonych.”,

d) § 11 otrzymuje brzmienie:

„§ 11. Do kandydata na wolne stanowisko sędziowskie, który

wykonywał więcej niż jeden z zawodów wskazanych w przepisach § 1–5

14.09.2018

©Telksinoe s. 38/63

i 10, stosuje się przepisy § 1–5 i 7, z tym że łączna liczba zamieszczonych

w wykazie sygnatur akt spraw lub odpisów opinii prawnych i innych

dokumentów, o których mowa w tych przepisach, nie może przekraczać

dwustu.”;

17) w art. 57ac § 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„§ 1. Jeżeli zgłoszenie na wolne stanowisko sędziowskie nie spełnia

wymogów formalnych, o których mowa w art. 57 § 6 i 7 oraz art. 57a § 1–5 i 7,

prezes właściwego sądu wzywa kandydata do jego uzupełnienia w terminie

siedmiu dni.

§ 2. Jeżeli swoją kandydaturę zgłosiła osoba, która nie spełnia warunków

do objęcia stanowiska sędziego sądu powszechnego, o których mowa

w art. 61 § 1 pkt 1 oraz 3–7 lub § 2 i 5 albo w art. 63 i art. 64, albo zgłoszenie

nastąpiło po upływie terminu, o którym mowa w art. 57 § 1, lub zgłoszenie nie

zostało uzupełnione w wyznaczonym terminie albo wobec zgłaszającego

kandydaturę toczy się inne postępowanie w sprawie powołania do pełnienia

urzędu na stanowisku sędziowskim, prezes właściwego sądu zawiadamia

zgłaszającego o pozostawieniu zgłoszenia bez rozpatrzenia, za pośrednictwem

systemu teleinformatycznego, podając przyczynę pozostawienia zgłoszenia bez

rozpatrzenia.”;

18) w art. 57b:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko sędziego

sądu powszechnego, sędziego sądu administracyjnego oraz sędziego sądu

wojskowego obejmuje badanie poziomu merytorycznego orzecznictwa oraz

sprawności i efektywności podejmowanych czynności i organizowania

pracy przy rozpoznawaniu spraw lub wykonywaniu innych powierzonych

zadań lub funkcji, z uwzględnieniem stopnia obciążenia wykonywanymi

zadaniami i ich złożoności, realizacji procesu doskonalenia zawodowego,

a także kultury urzędowania, obejmującej kulturę osobistą i kulturę

organizacji pracy oraz poszanowania praw stron lub uczestników

postępowania przy rozpoznawaniu spraw lub wykonywaniu innych

powierzonych zadań lub funkcji.”,

b) § 6 otrzymuje brzmienie:

„§ 6. Do oceny kwalifikacji kandydata dołącza się oceny pracy oraz

indywidualne plany rozwoju zawodowego, o których mowa w art. 106c,

14.09.2018

©Telksinoe s. 39/63

a także odpisy znajdujących się w aktach osobowych prawomocnych

wyroków orzekających karę dyscyplinarną oraz dokumentów, dotyczących

zwrócenia uwagi lub wytknięcia uchybienia, o których mowa w art. 37 § 4

i art. 40 § 1 ustawy oraz art. 65 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie

Najwyższym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1254, 2103 i 2261 oraz z 2017 r.

poz. 38).”;

19) uchyla się art. 57c i art. 57d;

20) art. 57e otrzymuje brzmienie:

„Art. 57e. § 1. Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko

prokuratora jest dokonywana pod względem prawidłowości i poziomu

merytorycznego, jak również efektywności wykonywania powierzonych

obowiązków służbowych, z uwzględnieniem stopnia obciążenia wykonywanymi

zadaniami i ich złożoności, a także podnoszenia kwalifikacji zawodowych

i kultury urzędowania obejmującej kulturę osobistą oraz sposób zachowania

wobec uczestników postępowania i współpracowników. Przepisy art. 57b § 2

i 4 stosuje się odpowiednio. Sędzia dokonujący oceny kwalifikacji może objąć

badaniem także akta spraw nieujęte w wykazie oraz zwracać się do prezesów

sądów lub jednostek organizacyjnych prokuratury o wskazanie sygnatur

i przedstawienie akt takich spraw.

§ 2. Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się

opinie przełożonych, a także odpisy znajdujących się w aktach osobowych

prokuratora prawomocnych wyroków orzekających karę dyscyplinarną lub

prawomocnych decyzji o wymierzeniu kary porządkowej upomnienia, jak

również odpisy prawomocnych decyzji prokuratora przełożonego, zawierających

wytknięcie uchybienia w razie oczywistej obrazy prawa, chyba że uprawniony

organ zarządził usunięcie tych wyroków lub decyzji z akt osobowych.”;

21) w art. 57i § 4 otrzymuje brzmienie:

„§ 4. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady

Sądownictwa, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i sposób

dokonywania oceny kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko sędziowskie,

mając na uwadze konieczność zachowania metodyki uwzględniającej specyfikę

wykonywanego przez kandydata zawodu lub zajmowanego stanowiska oraz

potrzebę jej dostosowania do zakresu analizy i kryteriów wskazanych

w ustawie.”;

22) w art. 61:

14.09.2018

©Telksinoe s. 40/63

a) w § 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie:

„7) zajmując stanowisko asesora sądowego, pełnił obowiązki sędziego co

najmniej przez trzy lata.”,

b) uchyla się § 3 i 4,

c) § 5 otrzymuje brzmienie:

„§ 5. Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany

ten, kto zajmował jedno ze stanowisk określonych w § 2 pkt 2–4 w okresie

pięciu lat przed zgłoszeniem na wolne stanowisko sędziowskie.”,

d) uchyla się § 6 i 7;

23) w art. 73 § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem Krajowej Rady Sądownictwa

w terminie miesiąca od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Odwołanie

przysługuje sędziemu, prezesowi właściwego sądu oraz Ministrowi

Sprawiedliwości, a w sprawach, w których wniosek został złożony przez

kolegium właściwego sądu – także temu kolegium.”;

24) po art. 75a dodaje się art. 75b w brzmieniu:

„Art. 75b. § 1. O zamiarze obwieszczenia o wolnym stanowisku

sędziowskim Minister Sprawiedliwości ogłasza w Biuletynie Informacji

Publicznej.

§ 2. Sędzia zainteresowany przeniesieniem na inne miejsce służbowe może

w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia, o którym mowa w § 1, złożyć

wniosek o przeniesienie. Wniosek składa się wyłącznie za pośrednictwem

systemu teleinformatycznego.

§ 3. Minister Sprawiedliwości wydaje decyzję w przedmiocie wniosku

sędziego o przeniesienie na inne miejsce służbowe, mając na względzie

racjonalne wykorzystanie kadr sądownictwa powszechnego, potrzeby

wynikające z obciążenia zadaniami poszczególnych sądów, a także okoliczności

wynikające z uzasadnienia wniosku.

§ 4. Wniosek sędziego o przeniesienie na inne miejsce służbowe

niespełniający wymogów, o których mowa w § 2, pozostawia się bez

rozpoznania. W przypadku nieuwzględnienia wniosku sędzia może złożyć

kolejny wniosek o przeniesienie nie wcześniej niż po upływie 3 lat, chyba że

przyczyną nieuwzględnienia wniosku był jedynie brak wystarczającej liczby

wolnych stanowisk sędziowskich w odniesieniu do liczby wniosków. Wniosek

złożony przed upływem tego terminu pozostawia się bez rozpoznania.

14.09.2018

©Telksinoe s. 41/63

§ 5. Minister Sprawiedliwości może z urzędu zwrócić się do sędziego,

który uprzednio składał wniosek o przeniesienie na inne miejsce służbowe,

o wyrażenie zgody na przeniesienie na wnioskowane lub inne miejsce służbowe.

§ 6. W przypadku obsadzenia wolnego stanowiska sędziowskiego przez

przeniesienie sędziego na inne miejsce służbowe Minister Sprawiedliwości

ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej dokonanie przeniesienia.”;

25) w art. 77:

a) po § 3a dodaje się § 3b w brzmieniu:

„§ 3b. Minister Sprawiedliwości, na wniosek Dyrektora Krajowej

Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, może delegować sędziego, za jego

zgodą, do pełnienia obowiązków lub określonej funkcji, lub odbycia stażu

trwającego dłużej niż miesiąc, poza granicami państwa w ramach

współpracy międzynarodowej Krajowej Szkoły Sądownictwa

i Prokuratury, zgodnie z kwalifikacjami sędziego, na czas określony, nie

dłuższy niż cztery lata, z możliwością ponownego delegowania na kolejny

okres nieprzekraczający czterech lat.”,

b) § 4 otrzymuje brzmienie:

„§ 4. Sędzia delegowany na podstawie § 1 pkt 2 oraz § 2a, na czas

nieokreślony, może być odwołany z delegowania, lub z niego ustąpić za

trzymiesięcznym uprzedzeniem. W pozostałych przypadkach delegowania

sędziego odwołanie lub ustąpienie sędziego następuje bez zachowania

okresu uprzedzenia.”;

26) art. 77a otrzymuje brzmienie:

„Art. 77a. Sędziemu delegowanemu do wykonania czynności służbowych

w innej miejscowości niż miejscowość, w której znajduje się jego miejsce

służbowe lub miejsce delegowania, o którym mowa w art. 77 § 1–3b,

przysługują należności określone w przepisach w sprawie wysokości oraz

warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu

w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży

służbowej na obszarze kraju.”;

27) w art. 78a § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Sędzia delegowany na podstawie art. 77 § 3a i 3b ma prawo do

wynagrodzenia zasadniczego przysługującego mu na zajmowanym stanowisku

sędziowskim oraz dodatku za długoletnią pracę, a także do świadczeń

odszkodowawczych z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, jeżeli

14.09.2018

©Telksinoe s. 42/63

zdarzenie powodujące powstanie prawa do tych świadczeń zaistniało w czasie

pełnienia obowiązków lub funkcji poza granicami państwa. W okresie

delegowania do pełnienia funkcji sędzia otrzymuje dodatek funkcyjny określony

w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 91 § 8.”;

28) w art. 81 dodaje się § 4 w brzmieniu:

„§ 4. Wyrażenie przez sędziego zgody na pociągnięcie go do

odpowiedzialności w trybie określonym w § 3 wyłącza odpowiedzialność

dyscyplinarną.”;

29) w art. 82a:

a) § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Po objęciu pierwszego stanowiska sędziowskiego sędzia, który

nie zajmował stanowiska asesora sądowego, odbywa szkolenie z zakresu

metodyki pracy sędziego organizowane przez Krajową Szkołę Sądownictwa

i Prokuratury. Prezes sądu kieruje sędziego na szkolenie w najbliższym

terminie przewidzianym w harmonogramie działalności szkoleniowej

Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury na dany rok.”,

b) uchyla się § 4;

30) art. 82b otrzymuje brzmienie:

„Art. 82b. Sędziemu, za jego zgodą, może zostać powierzony obowiązek

sprawowania patronatu nad przebiegiem praktyk aplikantów Krajowej Szkoły

Sądownictwa i Prokuratury.”;

31) w art. 91 § 13 otrzymuje brzmienie:

„§ 13. Składki, o której mowa w § 10, nie przekazuje się, jeżeli sędzia

zrzekł się urzędu w związku z powołaniem na stanowisko prokuratorskie. Jeżeli

stosunek służbowy prokuratora ulega następnie rozwiązaniu lub wygaśnięciu

w sposób, o którym mowa w art. 93 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo

o prokuraturze (Dz. U. poz. 177, z późn. zm.5)), składkę należną za okres

pełnienia służby na stanowisku sędziowskim przekazuje się na zasadach

określonych w § 10–12.”;

32) w art. 93:

a) § 1 i 2 otrzymują brzmienie:

5)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1579, 2103, 2149 i 2261 oraz

z 2017 r. poz. 38 i 1139.

14.09.2018

©Telksinoe s. 43/63

„§ 1. Sędziemu można udzielić płatnego urlopu dla poratowania

zdrowia w celu przeprowadzenia zaleconego leczenia, jeżeli leczenie to

wymaga powstrzymania się od pełnienia służby.

§ 2. Urlop dla poratowania zdrowia nie może przekraczać sześciu

miesięcy.”,

b) dodaje się § 4 w brzmieniu:

㤠4. W przypadku odmowy udzielenia urlopu dla poratowania

zdrowia sędziemu przysługuje w terminie 14 dni od dnia otrzymania

odmowy odwołanie do Sądu Najwyższego.”;

33) w art. 94 § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. W okresie nieobecności w pracy z powodu choroby sędzia otrzymuje

80% wynagrodzenia, nie dłużej jednak niż przez okres roku, a po upływie tego

okresu, do czasu zakończenia postępowania w sprawie o przeniesienie w stan

spoczynku – 75% wynagrodzenia.”;

34) w art. 95:

a) § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. W razie uzyskania zgody, o której mowa w § 2, sędziemu

przysługuje zwrot kosztów przejazdu z miejsca zamieszkania do siedziby

sądu, wydziału zamiejscowego oraz ośrodka zamiejscowego utworzonego

poza siedzibą sądu, ustalonych na zasadach obowiązujących przy ustalaniu

wysokości należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży

służbowej na obszarze kraju.”,

b) dodaje się § 4 w brzmieniu:

„§ 4. Zwrot kosztów, o których mowa w § 3, nie przysługuje, jeżeli

zmiana miejsca służbowego nastąpiła w wyniku orzeczenia kary

dyscyplinarnej, o której mowa w art. 109 § 1 pkt 4, oraz orzeczenia sądu

dyscyplinarnego o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe ze

względu na powagę stanowiska, chyba że przeniesienie było niezawinione

przez sędziego.”;

35) art. 103 otrzymuje brzmienie:

„Art. 103. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb

ustalania i wypłacania uposażeń sędziom w stanie spoczynku oraz uposażeń

rodzinnych członkom rodzin sędziów i sędziów w stanie spoczynku oraz terminy

przekazania do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, o których mowa

14.09.2018

©Telksinoe s. 44/63

w art. 91 § 10 i 11, mając na względzie w szczególności konieczność

zapewnienia osobom uprawnionym ciągłości źródeł utrzymania oraz udogodnień

w odbiorze uposażeń i uposażeń rodzinnych.”;

36) art. 106h i art. 106i otrzymują brzmienie:

„Art. 106h. Na stanowisko asesora sądowego może być mianowany ten,

kto:

1) spełnia warunki określone w art. 61 § 1 pkt 1–4;

2) ukończył aplikację w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury;

3) złożył egzamin sędziowski lub prokuratorski.

Art. 106i. § 1. Asesorów sądowych mianuje Minister Sprawiedliwości na

czas nieokreślony, na podstawie list, o których mowa w mowa w art. 33a ust. 11

i art. 33b ust. 9 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole

Sądownictwa i Prokuratury.

§ 2. W akcie mianowania Minister Sprawiedliwości wyznacza miejsce

służbowe (siedzibę) asesora sądowego, zgodnie z jego wyborem dokonanym

w trybie art. 33a ust. 5 albo art. 33b ust. 6 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r.

o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury.

§ 3. Asesor sądowy składa ślubowanie wobec Ministra Sprawiedliwości

według następującej roty:

„Ślubuję uroczyście jako asesor sądowy służyć wiernie

Rzeczypospolitej Polskiej, stać na straży prawa, obowiązki asesora

sądowego wypełniać sumiennie, sprawiedliwość wymierzać zgodnie

z przepisami prawa, bezstronnie według mego sumienia, dochować

tajemnicy prawnie chronionej, a w postępowaniu kierować się

zasadami godności i uczciwości.”; składający ślubowanie może dodać

na końcu zwrot: „Tak mi dopomóż Bóg”.

§ 4. Stosunek służbowy asesora sądowego nawiązuje się po doręczeniu mu

aktu mianowania.

§ 5. Asesor sądowy zgłasza się w celu objęcia stanowiska w ciągu

czternastu dni od dnia otrzymania aktu mianowania.

§ 6. W razie nieusprawiedliwionego nieobjęcia stanowiska asesorskiego

w terminie określonym w § 5 mianowanie traci moc. Okoliczność tę stwierdza

Minister Sprawiedliwości.

§ 7. Minister Sprawiedliwości przedstawia Krajowej Radzie Sądownictwa

wykaz mianowanych asesorów sądowych wraz z przekazanymi przez Dyrektora

14.09.2018

©Telksinoe s. 45/63

Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury informacjami, o których mowa

w art. 32a ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole

Sądownictwa i Prokuratury, oraz wnioskiem o powierzenie pełnienia

obowiązków sędziego. Przepis art. 58 § 6 stosuje się odpowiednio.

§ 8. Jeżeli Krajowa Rada Sądownictwa w terminie miesiąca od dnia

przedstawienia wykazu i wniosku, o których mowa w § 7, nie zgłosi sprzeciwu,

asesor sądowy pełni obowiązki sędziego przez okres 4 lat od dnia upływu

miesięcznego terminu, a w przypadku zgłoszenia sprzeciwu, od dnia uchylenia

uchwały wyrażającej sprzeciw.

§ 9. Uchwałę Krajowej Rady Sądownictwa wyrażającą sprzeciw doręcza

się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o którym mowa

w art. 57 § 2, prezesowi sądu, w którym wyznaczono miejsce służbowe asesora

sądowego, i za pośrednictwem tego prezesa asesorowi sądowemu.

§ 10. Asesor sądowy w okresie, w którym nie pełni obowiązków sędziego,

wykonuje zadania z zakresu ochrony prawnej inne niż wymiar

sprawiedliwości.”;

37) w art. 106k:

a) § 1–3 otrzymują brzmienie:

„§ 1. Asesor sądowy jest nieusuwalny.

§ 2. Stosunek służbowy asesora sądowego wygasa w przypadku:

1) zgłoszenia sprzeciwu wobec pełnienia obowiązków sędziego przez

asesora sądowego – z dniem uprawomocnienia się uchwały Krajowej

Rady Sądownictwa;

2) niezłożenia przez asesora sądowego wniosku o powołanie do pełnienia

urzędu na stanowisku sędziowskim – z upływem okresu, na jaki

powierzono asesorowi pełnienie obowiązków sędziego;

3) powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim – z dniem

poprzedzającym powołanie na stanowisko sędziowskie;

4) nieprzedstawienia przez Krajową Radę Sądownictwa wniosku

o powołanie asesora sądowego do pełnienia urzędu na stanowisku

sędziowskim – z dniem uprawomocnienia się uchwały Krajowej Rady

Sądownictwa.

§ 3. Stosunek służbowy asesora sądowego rozwiązuje się z mocy

prawa, jeżeli zrzekł się on urzędu. Zrzeczenie się urzędu jest skuteczne po

upływie trzech miesięcy od dnia złożenia Ministrowi Sprawiedliwości

14.09.2018

©Telksinoe s. 46/63

oświadczenia, chyba że na wniosek asesora sądowego Minister

Sprawiedliwości określi inny termin. O zrzeczeniu się urzędu przez asesora

sądowego Minister Sprawiedliwości zawiadamia Krajową Radę

Sądownictwa.”,

b) po § 3 dodaje się § 3a w brzmieniu:

„§ 3a. Cofnięcie przez asesora sądowego wniosku o powołanie do

pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim jest równoznaczne ze

złożeniem oświadczenia o zrzeczeniu się urzędu.”;

38) w art. 106l:

a) uchyla się § 1,

b) w § 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Przeniesienie asesora sądowego na inne miejsce służbowe może nastąpić,

także bez jego zgody, w przypadkach:”,

c) § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Decyzję o przeniesieniu asesora sądowego wydaje Minister

Sprawiedliwości, z tym że przeniesienie z przyczyn, o których mowa

w § 2 pkt 1, może nastąpić, jeżeli uwzględnienie wniosku asesora sądowego

co do nowego miejsca służbowego nie jest możliwe.”;

39) uchyla się art. 106n–106x;

40) po art. 106x dodaje się art. 106xa w brzmieniu:

„Art. 106xa. § 1. Przed upływem 36 miesięcy pełnienia obowiązków

sędziego asesor sądowy może złożyć prezesowi właściwego sądu okręgowego

wniosek o powołanie na stanowisko sędziego sądu rejonowego. Przepisy

art. 57 § 2–6 i 8, art. 57a § 1, art. 57ab § 2, art. 57ac–57af oraz art. 58 § 4 stosuje

się odpowiednio.

§ 2. W razie złożenia wniosku, o którym mowa w § 1, prezes sądu

okręgowego, w terminie nie dłuższym niż siedem dni od dnia upływu

36 miesięcy pełnienia przez asesora sądowego obowiązków sędziego, zarządza

dokonanie oceny kwalifikacji asesora sądowego. Przepisy art. 57ah § 3, art. 57b,

art. 57i § 1 i 3 oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 57i

§ 4 stosuje się odpowiednio.

§ 3. Oceny kwalifikacji asesora sądowego dokonuje sędzia wizytator

wyznaczony przez prezesa właściwego sądu apelacyjnego w drodze losowania

spośród sędziów z obszaru danej apelacji, o których mowa w art. 37c § 3,

z wyłączeniem sędziów sądu okręgowego, w którego okręgu ma siedzibę sąd,

14.09.2018

©Telksinoe s. 47/63

w którym asesor sądowy pełni służbę. Jeżeli asesor sądowy pełnił obowiązki

sędziego w wydziałach cywilnym i karnym, wyznacza się więcej niż jednego

sędziego wizytatora.

§ 4. Prezes właściwego sądu okręgowego zapoznaje asesora sądowego

z oceną kwalifikacji, zamieszczając ją w systemie teleinformatycznym. Asesor

sądowy ma prawo do złożenia temu prezesowi uwag do oceny kwalifikacji,

w terminie 21 dni od daty zamieszczenia oceny kwalifikacji w systemie

teleinformatycznym.

§ 5. Po upływie terminu, o którym mowa w § 4, lub złożeniu przez asesora

sądowego uwag do oceny kwalifikacji prezes sądu okręgowego przedstawia do

zaopiniowania kolegium sądu okręgowego kandydaturę asesora sądowego na

wolne stanowisko sędziego sądu rejonowego, wraz z oceną kwalifikacji

i ewentualnymi uwagami asesora sądowego, a następnie ustala termin

zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu, w czasie którego kandydatura będzie

oceniana.”;

41) w art. 106y:

a) uchyla się § 2,

b) § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. W przypadku powierzenia asesorowi sądowemu funkcji

przewodniczącego wydziału, przysługuje mu z tego tytułu dodatek

funkcyjny ustalany w sposób określony w przepisach wykonawczych

wydanych na podstawie art. 91 § 8.”,

c) uchyla się § 6;

42) w art. 106z:

a) § 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„§ 1. Asesorowi sądowemu można udzielić płatnego urlopu dla

poratowania zdrowia w celu przeprowadzenia zaleconego leczenia, jeżeli

leczenie to wymaga powstrzymania się od pełnienia służby.

§ 2. Urlop dla poratowania zdrowia nie może przekraczać sześciu

miesięcy.”,

b) dodaje się § 4 w brzmieniu:

㤠4. W przypadku odmowy udzielenia urlopu dla poratowania

zdrowia asesorowi sądowemu przysługuje w terminie 14 dni od dnia

otrzymania odmowy odwołanie do Sądu Najwyższego.”;

43) w art. 106za § 1 otrzymuje brzmienie:

14.09.2018

©Telksinoe s. 48/63

„§ 1. Strojem urzędowym asesora sądowego jest strój urzędowy sędziego.

Przepis art. 84 § 1 stosuje się.”;

44) uchyla się art. 106zb;

45) art. 106ze otrzymuje brzmienie:

„Art. 106ze. § 1. Za wykroczenie asesor sądowy odpowiada tylko

dyscyplinarnie, z zastrzeżeniem § 2.

§ 2. Asesor sądowy może wyrazić zgodę na pociągnięcie go do

odpowiedzialności karnej za wykroczenia, o których mowa w § 3, w trybie

określonym w tym przepisie.

§ 3. W przypadku popełnienia przez asesora sądowego wykroczenia,

o którym mowa w rozdziale XI ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks

wykroczeń, przyjęcie przez asesora sądowego mandatu karnego albo uiszczenie

grzywny, w przypadku ukarania mandatem karnym zaocznym, o którym mowa

w art. 98 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania

w sprawach o wykroczenia, stanowi oświadczenie o wyrażeniu przez niego

zgody na pociągnięcie go do odpowiedzialności w tej formie.

§ 4. Wyrażenie przez asesora sądowego zgody na pociągnięcie go do

odpowiedzialności w trybie określonym w § 3 wyłącza odpowiedzialność

dyscyplinarną.”;

46) w art. 106zf uchyla się § 2 i 4;

47) art. 106zg otrzymuje brzmienie:

„Art. 106zg. Do asesorów sądowych stosuje się odpowiednio przepisy

art. 67, art. 82, art. 85–90, art. 95 i art. 97.”;

48) art. 107a otrzymuje brzmienie:

„Art. 107a. Asesor sądowy za przewinienia służbowe, w tym za oczywistą

i rażącą obrazę przepisów prawa i uchybienia godności urzędu (przewinienia

dyscyplinarne) oraz za swoje postępowanie przed objęciem stanowiska, jeżeli

przez nie okazał się niegodny urzędu asesora sądowego, odpowiada

dyscyplinarnie tak jak sędzia. Przepisy art. 108–133a stosuje się odpowiednio.”;

49) w art. 131:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. W przypadkach przewidzianych w art. 75 § 2 pkt 3 lub

w sprawie zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych, lub uchylenia

zarządzenia o przerwie w wykonywaniu czynności, o której mowa

w art. 130 § 1, po wysłuchaniu rzecznika dyscyplinarnego oraz

14.09.2018

©Telksinoe s. 49/63

w przypadku, o którym mowa w art. 37 § 5, sąd dyscyplinarny wydaje

uchwałę. Wysłuchuje także sędziego, jeżeli stawił się na posiedzenie,

a w przypadku, o którym mowa w art. 37 § 5 – także prezesa właściwego

sądu.”,

b) § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Na uchwałę odmawiającą uwzględnienia zastrzeżenia, o którym

mowa w art. 37 § 5, sędziemu przysługuje zażalenie.”,

c) § 5 otrzymuje brzmienie:

„§ 5. Zażalenie rozpoznaje sąd dyscyplinarny drugiej instancji.”;

50) w art. 147 § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. W sądach do wykonywania określonych w ustawach czynności

należących do sądów w zakresie ochrony prawnej, innych niż wymiar

sprawiedliwości, są zatrudniani referendarze sądowi i starsi referendarze sądowi,

zwani dalej „referendarzami”.”;

51) w art. 149 w § 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5) zdał egzamin referendarski, sędziowski, prokuratorski, notarialny,

adwokacki lub radcowski lub ukończył aplikację sędziowską albo aplikację

prokuratorską.”;

52) w art. 151b § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Przepisy art. 45 § 1, art. 82a § 1 i 3, art. 87–89, art. 92 § 1 i 2, art. 93

oraz art. 97 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do referendarzy, z tym że urlopu,

o którym mowa w art. 93, udziela prezes właściwego sądu apelacyjnego.”;

53) uchyla się art. 151c;

54) w art. 155 uchyla się § 7 i 7a;

55) w art. 155ca dodaje się § 4 w brzmieniu:

„§ 4. Asystent sędziego w pierwszym roku pracy, w ramach stażu

asystenckiego, odbywa szkolenie z zakresu metodyki pracy organizowane przez

Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury. Prezes sądu kieruje asystenta na

szkolenie w najbliższym terminie przewidzianym w harmonogramie działalności

szkoleniowej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury na dany rok.”;

56) w art. 175a w § 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) referendarzy sądowych, asystentów sędziów, dyrektorów sądów oraz ich

zastępców, kuratorów zawodowych, urzędników oraz innych pracowników

sądów,”;

57) uchyla się art. 177a.

14.09.2018

©Telksinoe s. 50/63

Art. 3. W ustawie z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U.

z 2016 r. poz. 1999 i 2261) w art. 76 ust. 1a otrzymuje brzmienie:

„1a. Aplikanci odbywają w trakcie aplikacji szkolenie z zakresu działania

sądownictwa powszechnego i prokuratury. Prezes Naczelnej Rady Adwokackiej

zawiera z Ministrem Sprawiedliwości porozumienie w sprawie odbywania przez

aplikantów szkolenia z zakresu działania sądownictwa powszechnego

i prokuratury, zgodnie z regulaminem aplikacji, w którym ustala się plan

szkolenia, mając na uwadze zarówno praktyczne, jak i teoretyczne zapoznanie

aplikantów ze sposobem funkcjonowania sądownictwa powszechnego

i prokuratury, sposób jego odbywania i czas trwania, a także wysokość

wynagrodzenia za przeprowadzenie szkolenia.”.

Art. 4. W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2016 r.

poz. 233, 1579 i 2261) w art. 32 ust. 3a otrzymuje brzmienie:

„3a. Aplikanci odbywają w trakcie aplikacji szkolenie z zakresu działania

sądownictwa powszechnego i prokuratury. Prezes Krajowej Rady Radców

Prawnych zawiera z Ministrem Sprawiedliwości porozumienie w sprawie

odbywania przez aplikantów szkolenia z zakresu działania sądownictwa

powszechnego i prokuratury. W porozumieniu ustala się w szczególności

ramowy program szkolenia uwzględniający zajęcia teoretyczne i praktyczne,

sposób ich odbywania i czas trwania, a także wysokość wynagrodzenia za

przeprowadzenie szkolenia.”.

Art. 5. W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury

(Dz. U. z 2017 r. poz. 246) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 11a ust. 9 otrzymuje brzmienie:

„9. W okresie delegowania do Ministerstwa Sprawiedliwości lub Krajowej

Szkoły Sądownictwa i Prokuratury urzędnik otrzymuje dodatek funkcyjny

z tytułu delegowania.”;

2) w art. 11b ust. 9 otrzymuje brzmienie:

„9. W okresie delegowania do Prokuratury Krajowej, Ministerstwa

Sprawiedliwości lub Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury urzędnik

otrzymuje dodatek funkcyjny z tytułu delegowania.”.

Art. 6. W ustawie z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych

i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 296 i 1579) w art. 10

w ust. 2 w pkt 4 w lit. l przecinek zastępuje się średnikiem i uchyla się lit. m.

14.09.2018

©Telksinoe s. 51/63

Art. 7. W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1793, z późn. zm.6))

wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 85 ust. 18 otrzymuje brzmienie:

„18. Za osobę, o której mowa w art. 66 ust. 1 pkt 36, korzystającą ze

świadczenia określonego w art. 41a ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r.

o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury (Dz. U. z 2017 r. poz. 146

i 1139), składkę jako płatnik oblicza, pobiera z dochodu ubezpieczonego

i odprowadza Krajowa Szkoła Sądownictwa i Prokuratury.”;

2) w art. 86 w ust. 1 pkt 15 otrzymuje brzmienie:

„15) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 36, niekorzystających ze

świadczenia określonego w art. 41a ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r.

o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, opłaca Krajowa Szkoła

Sądownictwa i Prokuratury;”.

Art. 8. W ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa

(Dz. U. z 2016 r. poz. 976 i 2261) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3:

a) w ust. 1:

– pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1) rozpatrywanie i ocena kandydatów do pełnienia urzędu na

stanowiskach sędziów Sądu Najwyższego oraz stanowiskach

sędziowskich w sądach powszechnych, sądach administracyjnych

i sądach wojskowych oraz na stanowiskach asesorów sądowych

w sądach administracyjnych;

2) przedstawianie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej

wniosków o powołanie sędziów w Sądzie Najwyższym, sądach

powszechnych, sądach administracyjnych i sądach wojskowych

oraz o powołanie asesorów sądowych w sądach

administracyjnych;”,

– po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:

„2a) wyrażanie sprzeciwu wobec pełnienia przez asesorów sądowych

w sądach powszechnych obowiązków sędziego;”,

b) w ust. 2 pkt 7 i 8 otrzymują brzmienie:

6)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1807,

1860, 1948, 2138, 2173 i 2250 oraz z 2017 r. poz. 60, 759, 777, 844, 858 i 1089.

14.09.2018

©Telksinoe s. 52/63

„7) wskazuje jednego członka Rady Programowej Krajowej Szkoły

Sądownictwa i Prokuratury;

8) wyraża opinię w sprawach powołania i odwołania Dyrektora Krajowej

Szkoły Sądownictwa i Prokuratury.”;

2) w art. 22 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Rada określa w regulaminie szczegółowy tryb swojego działania,

z uwzględnieniem zastosowania systemu teleinformatycznego obsługującego

postępowanie w sprawie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku

sędziowskim, o którym mowa w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo

o ustroju sądów powszechnych, zwanego dalej „systemem

teleinformatycznym”.”;

3) w art. 30 ust. 2a otrzymuje brzmienie:

„2a. W sprawach indywidualnych dotyczących powołania do pełnienia

urzędu na stanowisku sędziego sądu powszechnego Przewodniczący zwraca się

o przedstawienie akt osobowych kandydata oraz innych dokumentów do

organów i instytucji objętych systemem teleinformatycznym za pośrednictwem

tego systemu. Akta osobowe kandydata oraz dokumenty, o których

przedstawienie zwrócił się Przewodniczący, mogą być przedstawione za

pośrednictwem systemu teleinformatycznego.”;

4) w art. 32 ust. 1a otrzymuje brzmienie:

„1a. Pisma i inne dokumenty w rozpatrywanych przez Radę sprawach

indywidualnych dotyczących powołania do pełnienia urzędu na stanowisku

sędziego sądu powszechnego, a także uchwały Rady podjęte w tych sprawach

doręcza się kandydatom za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.

Doręczenie uznaje się za skuteczne z chwilą zalogowania się kandydata do

systemu teleinformatycznego lub po upływie 14 dni od dnia umieszczenia pisma

w systemie teleinformatycznym.”;

5) w art. 33 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Wyjaśnienia kandydata do objęcia stanowiska sędziego sądu

powszechnego oraz materiały uzupełniające mogą być składane także za

pośrednictwem systemu teleinformatycznego.”;

6) w art. 36 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Jeżeli na stanowisko sędziowskie albo asesorskie swoje kandydatury

zgłosiły osoby wykonujące zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza albo

zajmujące stanowisko prokuratora, radcy, starszego radcy lub wiceprezesa

14.09.2018

©Telksinoe s. 53/63

Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, o posiedzeniu zespołu

zawiadamia się odpowiednio: Naczelną Radę Adwokacką, Krajową Radę

Radców Prawnych, Krajową Radę Notarialną, Krajową Radę Prokuratorów przy

Prokuratorze Generalnym oraz Prezesa Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej

Polskiej.”;

7) po art. 37 dodaje się art. 37a w brzmieniu:

„Art. 37a. 1. Jeżeli na stanowisko sędziowskie zgłosił się asesor sądowy,

uchwała o nieprzedstawieniu wniosku o powołanie do pełnienia urzędu sędziego

może zostać podjęta dopiero po uprzednim rozpatrzeniu zgłoszonych przez

asesora uwag do oceny kwalifikacji w trybie określonym w art. 5 ust. 1 pkt 3.

W takim przypadku lustracji pracy asesora sądowego dokonuje trzech sędziów

wizytatorów wyznaczonych w drodze losowania spośród sędziów wizytatorów

z obszaru innej apelacji niż ta, na obszarze której ma siedzibę sąd, w którym

asesor sądowy pełni służbę, w terminie nie dłuższym niż sześćdziesiąt dni.

2. Sędziowie wizytatorzy po rozpatrzeniu uwag podtrzymują ocenę

kwalifikacji asesora sądowego, do której zgłoszono uwagi, albo dokonują oceny

odmiennej. Stanowisko sędziów wizytatorów sporządza się na piśmie wraz

z uzasadnieniem i doręcza się asesorowi sądowemu.

3. Uwagi asesora sądowego złożone po terminie, o którym mowa

w art. 106xa § 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów

powszechnych, pozostawia się bez rozpatrzenia.”;

8) w art. 43 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Jeżeli uchwały, o której mowa w art. 37 ust. 1, nie zaskarżyli wszyscy

uczestnicy postępowania, uchwała ta staje się prawomocna w części obejmującej

rozstrzygnięcia o nieprzedstawieniu wniosku o powołanie do pełnienia urzędu

sędziego tych uczestników postępowania, którzy nie wnieśli odwołania.”.

Art. 9. W ustawie z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o Krajowej Szkole

Sądownictwa i Prokuratury oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 694 oraz

z 2016 r. poz. 633) w art. 15 uchyla się ust. 1, 2 i 4.

Art. 10. W ustawie z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju

sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1224 oraz z 2016 r.

poz. 633) uchyla się art. 24–25a.

Art. 11. W ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o opiniodawczych zespołach

sądowych specjalistów (Dz. U. poz. 1418) w art. 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

14.09.2018

©Telksinoe s. 54/63

„2. Za wieloletnią pracę kierownik zespołu lub specjalista otrzymują

nagrodę jubileuszową w wysokości:

1) po 20 latach pracy – 75% miesięcznego wynagrodzenia;

2) po 25 latach pracy – 100% miesięcznego wynagrodzenia;

3) po 30 latach pracy – 150% miesięcznego wynagrodzenia;

4) po 35 latach pracy – 200% miesięcznego wynagrodzenia;

5) po 40 latach pracy – 300% miesięcznego wynagrodzenia;

6) po 45 latach pracy – 400% miesięcznego wynagrodzenia.”.

Art. 12. W ustawie z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze (Dz. U.

poz. 177, 1579, 2103, 2149 i 2261 oraz z 2017 r. poz. 38) wprowadza się następujące

zmiany:

1) w art. 106:

a) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:

„§ 1a. Prokurator Generalny może delegować prokuratora, za jego

zgodą, do pełnienia czynności lub prowadzenia zajęć szkoleniowych

w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury.”,

b) po § 7 dodaje się § 7a w brzmieniu:

„§ 7a. Prokurator Generalny, na wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły

Sądownictwa i Prokuratury, może delegować prokuratora, za jego zgodą, do

pełnienia obowiązków lub określonej funkcji, lub odbycia stażu trwającego

dłużej niż miesiąc, poza granicami państwa w ramach współpracy

międzynarodowej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, zgodnie

z kwalifikacjami prokuratora, na czas określony, nie dłuższy niż 4 lata,

z możliwością ponownego delegowania na kolejny okres nieprzekraczający

4 lat.”;

2) w art. 107:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Prokurator delegowany na podstawie art. 106 § 1 na czas

nieokreślony lub art. 106 § 7 i 7a na okres dłuższy niż rok może być

odwołany z delegacji lub z niej ustąpić za 3-miesięcznym uprzedzeniem.

Prokurator delegowany na podstawie art. 106 § 7 na okres nie dłuższy niż

rok może ustąpić z delegacji za miesięcznym uprzedzeniem.”,

b) w § 2 we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „na podstawie art. 106 § 7”

zastępuje się wyrazami „na podstawie art. 106 § 7 i 7a”;

3) w art. 113:

14.09.2018

©Telksinoe s. 55/63

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Prokurator delegowany na podstawie art. 106 § 7 i 7a ma prawo

do wynagrodzenia zasadniczego albo uposażenia przysługującego na

zajmowanym stanowisku prokuratora oraz dodatku za długoletnią pracę,

a także do świadczeń odszkodowawczych z tytułu wypadków przy pracy

i chorób zawodowych, jeżeli zdarzenie powodujące powstanie prawa do

tych świadczeń zaistniało w czasie pełnienia obowiązków lub funkcji poza

granicami państwa. W okresie delegowania prokurator może otrzymać

dodatek funkcyjny.”,

b) w § 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Prokuratorowi delegowanemu na podstawie art. 106 § 7 i 7a w czasie

pełnienia obowiązków lub funkcji poza granicami państwa przysługują

wypłacane w walucie polskiej lub obcej:”;

4) w art. 115 § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. W okresie nieobecności w pracy z powodu choroby prokurator

otrzymuje 80% wynagrodzenia, nie dłużej jednak niż przez okres roku, a po

upływie tego okresu, do czasu zakończenia postępowania w sprawie

o przeniesienie w stan spoczynku – 75% wynagrodzenia.”;

5) w art. 121 § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. W przypadku uzyskania zgody, o której mowa w § 2, prokuratorowi

przysługuje zwrot kosztów przejazdu z miejsca zamieszkania do jednostki

organizacyjnej prokuratury oraz ośrodka zamiejscowego jednostki

organizacyjnej prokuratury, ustalonych na zasadach obowiązujących przy

ustalaniu wysokości należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży

służbowej na obszarze kraju. Zwrot kosztów nie przysługuje, jeżeli zmiana

miejsca służbowego nastąpiła w wyniku orzeczenia kary dyscyplinarnej

przeniesienia na inne miejsce służbowe.”;

6) w art. 179:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Asystent prokuratora, który ukończył wyższe studia prawnicze

i uzyskał tytuł magistra, po przepracowaniu 5 lat na tym stanowisku może

przystąpić do egzaminu prokuratorskiego. Asystent prokuratora, który

złożył egzamin notarialny, adwokacki lub radcowski, może przystąpić do

egzaminu prokuratorskiego po przepracowaniu 4 lat na stanowisku

asystenta prokuratora. Wniosek o dopuszczenie do egzaminu

14.09.2018

©Telksinoe s. 56/63

prokuratorskiego asystent prokuratora zgłasza dyrektorowi Krajowej

Szkoły Sądownictwa i Prokuratury na 3 miesiące przed terminem

egzaminu, uiszczając wymaganą opłatę. W przypadku złożenia przez

asystenta prokuratora, nie później niż 14 dni przed terminem egzaminu

prokuratorskiego, pisemnego oświadczenia o odstąpieniu od udziału w

egzaminie, dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, na

wniosek kandydata, zwraca 2/3 uiszczonej opłaty.”,

b) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:

„§ 1a. O złożeniu wniosku o dopuszczenie do egzaminu

prokuratorskiego asystent prokuratora niezwłocznie zawiadamia

Prokuratora Krajowego.”;

7) w art. 183 § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Aplikant prokuratorski, po ukończeniu 12 miesięcy aplikacji

prokuratorskiej może występować przed sądem rejonowym w charakterze

oskarżyciela publicznego w sprawach o przestępstwa zagrożone karą

nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia wolności lub karą łagodniejszego rodzaju

oraz o wykroczenia, a także przed tym sądem w postępowaniu wykonawczym.”.

Art. 13. W ustawie z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks

postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 437 i 2103)

w art. 28 wyrazy „z dniem 1 lipca 2017 r.” zastępuje się wyrazami „z dniem 1 stycznia

2018 r.”.

Art. 14. Rada Programowa Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury,

powołana na podstawie przepisów dotychczasowych, działa w dotychczasowym

składzie do czasu powołania nowego składu Rady, nie dłużej jednak niż przez

6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 15. 1. Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, w terminie

14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, sporządzi i ogłosi w Biuletynie

Informacji Publicznej listę klasyfikacyjną kandydatów na stanowisko asesora

sądowego. Na listę tę wpisuje się:

1) aplikantów Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, którzy zdali egzamin

sędziowski oraz nie zostali skreśleni z listy aplikantów aplikacji sędziowskiej;

2) referendarzy sądowych i asystentów sędziów, którzy w latach 2011–2016 zdali

egzamin sędziowski.

14.09.2018

©Telksinoe s. 57/63

2. Lista, o której mowa w ust. 1, zawiera imiona i nazwiska kandydatów, liczbę

punktów uzyskanych na egzaminie sędziowskim przez każdego z kandydatów oraz

liczbę porządkową wskazującą ich miejsce na liście. Na liście nie umieszcza się osób,

które do dnia jej sporządzenia zostały powołane do pełnienia urzędu sędziego.

O kolejności na liście decyduje suma punktów uzyskanych z egzaminu

sędziowskiego. W przypadku równej liczby punktów uzyskanych przez dwóch lub

więcej kandydatów o kolejności na liście decyduje wynik losowania.

3. Minister Sprawiedliwości określa, w drodze zarządzenia, wykaz wolnych

stanowisk asesorskich przewidzianych dla kandydatów umieszczonych na liście,

o której mowa w ust. 1, zawierający informacje o wydziałach, do których stanowiska

te zostały przydzielone. Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury

zamieszcza zarządzenie w Biuletynie Informacji Publicznej.

4. Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury zamieszcza

w Biuletynie Informacji Publicznej komunikat o terminie i miejscu odebrania od

kandydatów umieszczonych na liście, o której mowa w ust. 1, oświadczeń

o dokonaniu wyboru stanowiska asesora sądowego – nie później niż na miesiąc przed

tym terminem.

5. Najpóźniej w chwili dokonywania wyboru stanowiska asesora sądowego

kandydat, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, przedstawia zaświadczenie, że jest zdolny –

ze względu na stan zdrowia – do pełnienia obowiązków sędziego. Wydanie

zaświadczenia oraz badanie kandydata na stanowisko asesora sądowego odbywa się

na zasadach obowiązujących kandydata na stanowisko sędziowskie.

6. Wybór stanowiska asesora sądowego odbywa się jawnie według kolejności

zajmowanej na liście, o której mowa w ust. 1. Najpóźniej w chwili dokonywania

wyboru kandydat może wskazać na liście dalsze miejsce, z którego dokona wyboru.

W takim przypadku kolejność na tej liście ulega przesunięciu w sposób zapewniający

zastąpienie miejsca zwolnionego. Kandydat może dokonać wyboru przez

pełnomocnika. Pełnomocnictwo wymaga formy pisemnej.

7. Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury zasięga o każdym

z kandydatów, którzy złożyli oświadczenie o wyborze stanowisk asesorów sądowych,

informacji z Krajowego Rejestru Karnego oraz informacji od właściwego ze względu

na miejsce zamieszkania lub pobytu kandydata komendanta wojewódzkiego Policji

albo Komendanta Stołecznego Policji. We wniosku do komendanta wojewódzkiego

Policji albo Komendanta Stołecznego Policji wskazuje się imię, nazwisko i numer

PESEL kandydata. Komendant wojewódzki Policji oraz Komendant Stołeczny Policji

14.09.2018

©Telksinoe s. 58/63

uzyskują i sporządzają informacje w oparciu o dane zawarte w policyjnych systemach

teleinformatycznych, a następnie przedstawiają Dyrektorowi Krajowej Szkoły

Sądownictwa i Prokuratury pisemną informację w terminie 14 dni od dnia wpływu

wniosku.

8. Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury przedstawia

Ministrowi Sprawiedliwości listę, o której mowa w ust. 1, wskazując wybrane przez

poszczególnych kandydatów stanowiska asesorów sądowych. Do tej listy Dyrektor

Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury dołącza uzyskane o każdym

z kandydatów informacje, o których mowa w ust. 7.

9. Listę, o której mowa w ust. 1, ze wskazaniem wybranych przez

poszczególnych kandydatów stanowisk asesorów sądowych z obszaru danej apelacji,

Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury przekazuje prezesowi

właściwego sądu apelacyjnego.

10. Egzaminowani aplikanci aplikacji sędziowskiej, którzy złożyli egzamin

sędziowski w latach 2015 i 2016 i dokonali wyboru stanowiska asesora sądowego,

kończą odbywanie aplikacji sędziowskiej z dniem poprzedzającym nawiązanie

stosunku pracy na stanowisku asesora sądowego. Egzaminowani aplikanci aplikacji

sędziowskiej, którzy złożyli egzamin sędziowski w latach 2015 i 2016 i nie dokonali

wyboru stanowiska asesora sądowego, odbywają aplikację na dotychczasowych

zasadach.

11. Kandydaci umieszczeni na liście, o której mowa w ust. 1, którzy nie dokonali

wyboru stanowiska asesora sądowego, mogą ubiegać się o wolne stanowiska

sędziowskie na zasadach obowiązujących przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy w okresie 5 lat od dnia jej wejścia w życie.

12. Do kandydatów, którzy dokonali wyboru stanowiska asesora sądowego,

stosuje się przepisy art. 22a § 1a i art. 106i ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

13. Kandydat, o którym mowa w ust. 1, zatrudniony w chwili dokonywania

wyboru stanowiska asesora sądowego na stanowisku referendarza sądowego lub

asystenta sędziego, w przypadku wygaśnięcia stosunku służbowego asesora sądowego

na podstawie art. 106k § 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 2, może powrócić na

poprzednio zajmowane stanowisko, jeżeli spełnia warunki mianowania na stanowisko

referendarza sądowego albo zatrudnienia na stanowisku asystenta sędziego.

Uprawnienie to wykonuje się przez złożenie prezesowi właściwego sądu oświadczenia

w terminie 30 dni od dnia wygaśnięcia stosunku służbowego asesora sądowego.

14.09.2018

©Telksinoe s. 59/63

Art. 16. 1. Aplikacja ogólna, aplikacja sędziowska i aplikacja prokuratorska

rozpoczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy odbywają się na podstawie

przepisów dotychczasowych.

2. Do aplikacji sędziowskiej i aplikacji prokuratorskiej rozpoczynających się

w 2018 r., stanowiących kontynuację aplikacji ogólnej, stosuje się przepisy ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 21 sierpnia 2015 r.

3. Do aplikantów aplikacji, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy

art. 41–41c ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

W odniesieniu do aplikantów, którzy zostali zawieszeni w prawach i obowiązkach

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, prawo do pobierania stypendium,

o którym mowa w art. 41a ust. 4–6 ustawy zmienianej w art. 1, przysługuje od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy. Stypendium jest wypłacane od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy pod warunkiem, że w tym dniu zachodzą przesłanki do jego wypłaty

określone w art. 41a ust. 4–6 ustawy zmienianej w art. 1, i okres zawieszenia trwa

krócej niż 12 miesięcy. Stypendium jest wypłacane za okres od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy do dnia upływu 12 miesięcy, licząc od dnia zawieszenia.

4. Do aplikantów aplikacji sędziowskich, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje

się przepisy art. 32a ust. 1 oraz art. 33a ustawy zmienianej w art. 1. Do aplikantów

aplikacji prokuratorskich, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy art. 32a

ust. 1 i art. 33b ustawy zmienianej w art. 1.

5. Do egzaminów sędziowskich i prokuratorskich stosuje się przepisy art. 32,

art. 32a ust. 2, art. 33 i art. 34 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, z tym że egzamin sędziowski i egzamin prokuratorski w 2017 r.

przeprowadza się w terminach wynikających z przepisów dotychczasowych, a skład

zespołów egzaminacyjnych i komisji egzaminacyjnych powołanych przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy nie ulega zmianie.

6. Do aplikantów aplikacji, o których mowa w ust. 1 i 2, wobec których została

wydana decyzja o zawieszeniu w prawach i obowiązkach aplikanta, po uchyleniu tej

decyzji stosuje się przepis art. 40 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, o ile jest możliwa kontynuacja tych aplikacji na podstawie

przepisów dotychczasowych. W pozostałych przypadkach aplikanci aplikacji,

o których mowa w ust. 1 i 2, kontynuują aplikację na podstawie przepisów ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przy czym na wniosek

aplikanta Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury może ustalić

14.09.2018

©Telksinoe s. 60/63

indywidualny tok szkolenia, skracając czas trwania aplikacji nie więcej niż

o 12 miesięcy.

7. Aplikantom aplikacji ogólnej, którzy zostali zawieszeni w prawach

i obowiązkach z powodu ciąży, macierzyństwa lub długotrwałej choroby

uniemożliwiającej kontynuowanie i ukończenie aplikacji ogólnej, a wobec których

Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury wydał decyzję o uchyleniu

decyzji o zawieszeniu, przysługuje prawo wyboru aplikacji sędziowskiej albo

aplikacji prokuratorskiej. Wybór ten jest dokonywany do dnia rozpoczęcia aplikacji

sędziowskiej i aplikacji prokuratorskiej, których przebieg reguluje ustawa zmieniana

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Wyboru, o którym mowa w zdaniu

poprzedzającym, dokonuje się na zasadach określonych w art. 23 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przy czym Dyrektor Krajowej

Szkoły Sądownictwa i Prokuratury wydaje decyzję o przyjęciu na aplikację

sędziowską albo aplikację prokuratorską, kierując się miejscem, które aplikant

zajmował na liście kwalifikacyjnej kandydatów na aplikację ogólną. W przypadku

przyjęcia na aplikację sędziowską albo aplikację prokuratorską limit miejsc na tej

aplikacji ulega podwyższeniu.

8. W przypadku uwzględnienia skargi, o której mowa w art. 29 ust. 5 ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 21 sierpnia 2015 r.,

przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio.

9. W przypadku uwzględnienia skargi, o której mowa w art. 23 ust. 3 ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 21 sierpnia 2015 r.,

przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio.

10. Przepis art. 45 § 3 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio do aplikanta aplikacji sędziowskiej, który

ukończył aplikację ogólną oraz odbył co najmniej 12 miesięcy aplikacji sędziowskiej,

o której mowa w ust. 1 i 2.

Art. 17. Nabór na aplikację sędziowską i aplikację prokuratorską rozpoczęty

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzi się na podstawie przepisów

dotychczasowych do ustalenia listy kwalifikacyjnej kandydatów na aplikantów

aplikacji sędziowskiej i aplikacji prokuratorskiej włącznie.

Art. 18. 1. Osoba, która na podstawie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 9

oraz art. 65 ustawy zmienianej w art. 1 w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy

14.09.2018

©Telksinoe s. 61/63

spełnia wymagania do powołania na stanowisko sędziego sądu rejonowego,

zachowuje to prawo przez 7 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Osoba, która na podstawie art. 61 § 5 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu

dotychczasowym, w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy spełnia wymagania do

powołania na stanowisko sędziego sądu rejonowego ze względu na zajmowanie

stanowiska asesora prokuratury przez okres co najmniej 3 lat, zachowuje to prawo

przez 7 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 19. 1. Osoba, która w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy jest

zatrudniona na stanowisku referendarza sądowego i spełnia warunek, o którym mowa

w art. 151c § 1 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, może do

dnia 31 grudnia 2023 r. przystąpić do egzaminu sędziowskiego, w terminach

przewidzianych dla aplikantów aplikacji sędziowskiej.

2. Osoba, która w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy jest zatrudniona na

stanowisku referendarza sądowego i nie spełnia warunku, o którym mowa w art. 151c

§ 1 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, może po spełnieniu

tego warunku, do dnia 31 grudnia 2023 r. przystąpić do egzaminu sędziowskiego,

w terminach przewidzianych dla aplikantów aplikacji sędziowskiej.

3. Osoba, która w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy jest zatrudniona na

stanowisku asystenta sędziego i spełnia warunek, o którym mowa w art. 155 § 7

ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, lub warunek, o którym

mowa w art. 15 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 9, może do dnia 31 grudnia 2023 r.

przystąpić do egzaminu sędziowskiego, w terminach przewidzianych dla aplikantów

aplikacji sędziowskiej.

4. Osoba, która w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy jest zatrudniona na

stanowisku asystenta sędziego i nie spełnia warunku, o którym mowa w art. 155 § 7

ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, lub warunku, o którym

mowa w art. 15 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 9, może po spełnieniu tego warunku,

do dnia 31 grudnia 2023 r. przystąpić do egzaminu sędziowskiego, w terminach

przewidzianych dla aplikantów aplikacji sędziowskiej.

5. Wniosek o dopuszczenie do egzaminu sędziowskiego referendarz sądowy lub

asystent sędziego, o których mowa w ust. 1–4, składa do Dyrektora Krajowej Szkoły

Sądownictwa i Prokuratury na 3 miesiące przed terminem egzaminu, uiszczając

wymaganą opłatę.

14.09.2018

©Telksinoe s. 62/63

6. W przypadku nieprzystąpienia przez referendarza sądowego lub asystenta

sędziego, o których mowa w ust. 1–4, do egzaminu sędziowskiego Dyrektor Krajowej

Szkoły Sądownictwa i Prokuratury zwraca 2/3 uiszczonej opłaty.

7. Wysokość opłaty egzaminacyjnej za przystąpienie do egzaminu

sędziowskiego wynosi 75% minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa

w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. z 2017 r. poz. 847).

Art. 20. 1. Osoba, o której mowa w art. 19 ust. 1–4, może być powołana na

stanowisko sędziego sądu rejonowego, jeżeli spełnia wymagania określone

w art. 61 § 1 pkt 1–6 ustawy zmienianej w art. 2, w okresie 5 lat od dnia złożenia

egzaminu sędziowskiego.

2. Do zgłoszeń oraz oceny kwalifikacji referendarzy sądowych, asystentów

sędziów i asesorów prokuratury, którzy zgłosili swoje kandydatury na wolne

stanowiska sędziowskie, o których obwieszczono po dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

3. Do gromadzenia, poświadczania i przechowywania dokumentów, na

podstawie których dokonywana jest ocena kwalifikacji kandydata zajmującego

stanowisko asystenta sędziego, stosuje się dotychczasowe przepisy wykonawcze

wydane na podstawie art. 57i § 4 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 2.

Art. 21. (uchylony)

Art. 22. W przypadku zatrudnienia osoby, o której mowa w art. 19 ust. 1–4,

w niepełnym wymiarze czasu pracy okresy, o których mowa w art. 151c § 1

i art. 155 § 7 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym, oraz

art. 15 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 9, podlegają proporcjonalnemu wydłużeniu.

Art. 23. 1. Przy ustalaniu łącznego okresu zawieszenia w prawach

i obowiązkach aplikanta Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, o którym

mowa w art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 1, uwzględnia się okres

zawieszenia od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. W przypadku osoby zawieszonej w prawach i obowiązkach aplikanta

Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy

i nadal zawieszonej po upływie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, przy ustalaniu łącznego okresu zawieszenia w prawach i obowiązkach

aplikanta Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, o którym mowa

14.09.2018

©Telksinoe s. 63/63

w art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 1, uwzględnia się również okres

zawieszenia przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 24. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

art. 52 pkt 1 i 3 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 52 pkt 1 i 3 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres

12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 41 § 1 oraz

art. 57i § 4 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 2 zachowują moc do dnia wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 41 § 1 oraz art. 57i § 4 ustawy

zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż

przez okres 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 103 ustawy

zmienianej w art. 2 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 103 ustawy zmienianej w art. 2, w

brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 25. Do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 20 pkt 9 ustawy zmienianej w art. 2, jednak nie dłużej niż przez okres

12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, Sąd Okręgowy w Warszawie

pozostaje sądem właściwym do rozpoznawania spraw z zakresu ochrony unijnych

znaków towarowych i wzorów wspólnotowych.

Art. 26. Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia,

z wyjątkiem:

1) art. 1 pkt 35, w zakresie dodawanego art. 41a ust. 2, oraz art. 12 pkt 6, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.;

2) art. 13, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

14.09.2018