Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2017 Pozycja 1054
©Telksinoe s. 1/31
Opracowano na podstawie: t.j.
Dz. U. z 2017 r. poz. 1054,
z 2018 r. poz. 1616, 1633,
z 2019 r. poz. 730.
U S T A W A
z dnia 25 czerwca 2009 r.
o rolnictwie ekologicznym
Art. 1. Ustawa określa zadania oraz właściwość organów administracji
publicznej i jednostek organizacyjnych w rolnictwie ekologicznym w zakresie
wykonania przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca
2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych
i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz. Urz. UE L
189 z 20.07.2007, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem
nr 834/2007”, oraz przepisów Unii Europejskiej wydanych w trybie przepisów tego
rozporządzenia.
Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) certyfikat – certyfikat, o którym mowa w art. 29 ust. 1 rozporządzenia
nr 834/2007;
2) producent ekologiczny – podmiot gospodarczy w rozumieniu art. 2 lit. d
rozporządzenia nr 834/2007;
3) produkcja ekologiczna – produkcję ekologiczną w rozumieniu art. 2
lit. a rozporządzenia nr 834/2007;
4) produkty – produkty wymienione w art. 1 ust. 2 rozporządzenia nr 834/2007;
5) przepisy dotyczące rolnictwa ekologicznego – przepisy rozporządzenia
nr 834/2007 i przepisy Unii Europejskiej wydane w trybie przepisów tego
rozporządzenia oraz przepisy ustawy i aktów wykonawczych do ustawy;
6) produkty rolnictwa ekologicznego – produkty uznane za ekologiczne
w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 834/2007;
7) środki do produkcji ekologicznej – produkty i substancje, o których mowa
w art. 16 ust. 1 lub 4 rozporządzenia nr 834/2007;
8) wprowadzanie do obrotu:
30.04.2019
©Telksinoe s. 2/31
a) w odniesieniu do produktów – wprowadzanie na rynek w rozumieniu
art. 3 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne
zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski
Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego p rocedury
w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002,
str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15,
t. 6, str. 463, z późn. zm.),
b) w odniesieniu do środków do produkcji ekologicznej – czynności
w rozumieniu art. 3 ust. 8 rozporządzenia, o którym mowa w lit. a.
Art. 3. Do postępowania w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych
w drodze decyzji, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego,
chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.
Art. 4. 1. Zgłoszenie podjęcia działalności w zakresie rolnictwa
ekologicznego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 rozporządzenia nr 834/2007,
przyjmują podmioty upoważnione do działania w rolnictwie ekologicznym jako
jednostki certyfikujące, zwane dalej „jednostkami certyfikującymi”.
2. (uchylony)
3. Zgłoszenie podjęcia działalności w zakresie rolnictwa ekologicznego,
o którym mowa w art. 28 ust. 1 rozporządzenia nr 834/2007, składa się na
formularzu opracowanym przez Głównego Inspektora Jakości Handlowej
Artykułów Rolno-Spożywczych, zwanego dalej „Głównym Inspektorem”,
i udostępnionym na stronie internetowej administrowanej przez Inspekcję Jakości
Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwaną dalej „Inspekcją”.
4. Jednostka certyfikująca może wystąpić o uzupełnienie lub wyjaśnienie,
w wyznaczonym terminie, informacji zawartych w zgłoszeniu podjęcia
działalności w zakresie rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w art. 28 ust. 1
rozporządzenia nr 834/2007, lub w dokumentach do niego dołączonych, jeżeli jest
to niezbędne do stwierdzenia spełniania określonych w przepisach dotyczących
rolnictwa ekologicznego warunków do prowadzenia tej działalności.
5. Podjęcie działalności w zakresie rolnictwa ekologicznego przez podmioty
gospodarcze zajmujące się wyłącznie handlem detalicznym, o których mowa
30.04.2019
©Telksinoe s. 3/31
w art. 28 ust. 2 rozporządzenia nr 834/2007, nie wymaga zgłoszenia podjęcia
działalności w zakresie rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w art. 28
ust. 1 rozporządzenia nr 834/2007.
6. Jednostka certyfikująca przekazuje Głównemu Inspektorowi, do 10. dnia
każdego miesiąca, wykaz producentów ekologicznych:
1) którzy dokonali zgłoszenia podjęcia działalności w zakresie rolnictwa
ekologicznego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 rozporządzenia nr 834/2007,
i spełnili warunki do prowadzenia tej działalności określone w przepisach
dotyczących rolnictwa ekologicznego,
2) którzy zostali wyłączeni z kontroli, o której mowa w art. 7 ust. 1,
prowadzonej przez tę jednostkę,
3) którzy dokonali zmian w zgłoszeniu podjęcia działalności w zakresie
rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 rozporządzenia
nr 834/2007, w zakresie określonym w art. 63 ust. 3 rozporządzenia Komisji
(WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiającego szczegółowe
zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie
produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu
do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz. Urz. UE L
250 z 18.09.2008, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem
nr 889/2008”,
4) u których stwierdziła wystąpienie sytuacji, o której mowa w art. 27 ust. 5 lit. d
zdanie drugie rozporządzenia nr 834/2007,
5) którym odmówiła wydania certyfikatu
– według stanu za poprzedni miesiąc.
7. Wykaz, o którym mowa w ust. 6:
1) zawiera informacje określone w art. 63 ust. 3 rozporządzenia nr 889/2008;
2) przekazuje się na formularzach opracowanych i udostępnionych jednostkom
certyfikującym przez Głównego Inspektora za pośrednictwem środków
komunikacji elektronicznej, a w przypadku udostępnienia jednostkom
certyfikującym oprogramowania lub systemu teleinformatycznego do
przekazania tego wykazu – z zastosowaniem tego oprogramowania lub
systemu.
30.04.2019
©Telksinoe s. 4/31
8. W przypadku, o którym mowa w ust. 6 pkt 3, Główny Inspektor
w formularzach, o których mowa w ust. 7 pkt 2, może wskazać informacje
określone w art. 63 ust. 3 rozporządzenia nr 889/2008, które nie podlegają
przekazaniu.
Art. 5. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa upoważnia, w drodze
decyzji, podmiot ubiegający się o upoważnienie do działania jako jednostka
certyfikująca.
2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, jest określany zakres upoważnienia
i nadawany numer identyfikacyjny.
3. Podmiot ubiegający się o upoważnienie do działania jako jednostka
certyfikująca składa wniosek do ministra właściwego do spraw rolnictwa,
określając zakres wnioskowanego upoważnienia.
4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, dołącza się dokumenty i informacje
niezbędne do stwierdzenia spełniania, w zakresie objętym wnioskiem, wymagań
określonych w art. 27 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 834/2007.
5. Minister właściwy do spraw rolnictwa przed wydaniem decyzji, o której
mowa w ust. 1, może wystąpić do:
1) Głównego Inspektora o:
a) wydanie opinii dotyczącej spełniania przez podmiot ubiegający się
o upoważnienie do działania jako jednostka certyfikująca wymagań
określonych w art. 27 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 834/2007 w zakresie
objętym wnioskiem, o którym mowa w ust. 3,
b) przeprowadzenie działań sprawdzających w zakresie niezbędnym do
potwierdzenia spełniania przez podmiot ubiegający się o upoważnienie
do działania jako jednostka certyfikująca wymagań określonych
w art. 27 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 834/2007 w zakresie objętym
wnioskiem, o którym mowa w ust. 3; do działań sprawdzających stosuje
się przepisy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
dotyczące postępowania kontrolnego;
2) podmiotu ubiegającego się o upoważnienie do działania jako jednostka
certyfikująca o uzupełnienie lub wyjaśnienie, w wyznaczonym terminie,
informacji zawartych we wniosku, o którym mowa w ust. 3.
30.04.2019
©Telksinoe s. 5/31
6. Po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw
rolnictwa przekazuje Głównemu Inspektorowi kopie dokumentów, które były
podstawą wydania tej decyzji.
7. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze decyzji, odmawia
podmiotowi ubiegającemu się o upoważnienie do działania jako jednostka
certyfikująca udzielenia tego upoważnienia, jeżeli podmiot ten nie spełnia
w zakresie objętym wnioskiem, o którym mowa w ust. 3, wymagań określonych
w art. 27 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 834/2007.
8. Do zmiany upoważnienia do działania jako jednostka certyfikująca
przepisy ust. 1–7 stosuje się odpowiednio.
Art. 6. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym do
cofnięcia upoważnienia jednostce certyfikującej w przypadkach określonych
w art. 27 ust. 8 i ust. 9 lit. d rozporządzenia nr 834/2007. Cofnięcie upoważnienia
może nastąpić w całości lub w części, w jakiej jednostka certyfikująca nie spełnia
wymagań wynikających z zakresu upoważnienia określonego w decyzji, o której
mowa w art. 5 ust. 1.
2. Minister właściwy do spraw rolnictwa może cofnąć w całości
upoważnienie jednostce certyfikującej w przypadku nieprzekazania wykazu
producentów, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1, lub przekazania go po terminie,
lub przekazania go niezgodnie z określoną formą lub sposobem.
3. Cofnięcie upoważnienia jednostce certyfikującej następuje w drodze
decyzji, przy czym cofnięcie upoważnienia na podstawie ust. 1 następuje na
wniosek Głównego Inspektora.
4. Minister właściwy do spraw rolnictwa przekazuje Głównemu Inspektorowi
informację o cofnięciu upoważnienia jednostce certyfikującej na podstawie ust. 1
lub 2.
5. Główny Inspektor informuje producentów ekologicznych objętych przez
daną jednostkę certyfikującą kontrolą, o której mowa w art. 7 ust. 1, o cofnięciu
upoważnienia tej jednostce na podstawie ust. 1 lub 2, w zakresie cofniętego
upoważnienia.
6. W przypadku cofnięcia upoważnienia jednostce certyfikującej na
podstawie ust. 1 lub 2, certyfikaty wydane przez tę jednostkę zachowują ważność
30.04.2019
©Telksinoe s. 6/31
przez okres nie dłuższy niż 90 dni od dnia, w którym decyzja o cofnięciu
upoważnienia jednostce certyfikującej stała się ostateczna.
7. Od dnia, w którym decyzja o cofnięciu upoważnienia jednostce
certyfikującej stała się ostateczna, do dnia objęcia producentów ekologicznych
systemem kontroli, o którym mowa w art. 27 rozporządzenia nr 834/2007, przez
inną jednostkę certyfikującą uprawnienia jednostki certyfikującej w zakresie
kontroli producentów ekologicznych i wydanych im certyfikatów wykonuje
Inspekcja.
8. Kontrola, o której mowa w ust. 7, jest prowadzona w ramach systemu
kontroli, o którym mowa w art. 27 rozporządzenia nr 834/2007, na zasadach
i w sposób określony na podstawie tego artykułu i w przepisach wydanych na
podstawie tego artykułu oraz w przepisach o jakości handlowej artykułów rolno-
-spożywczych dotyczących postępowania kontrolnego.
9. W przypadku cofnięcia upoważnienia jednostce certyfikującej na
podstawie ust. 1 lub 2 niezwłocznie przekazuje ona Głównemu Inspektorowi
znajdujące się w jej posiadaniu:
1) dokumenty, o których mowa w art. 92 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia
nr 889/2008, oraz
2) informacje zawarte w wykazie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1
– dotyczące działalności producentów ekologicznych, którzy byli objęci kontrolą
przez tę jednostkę certyfikującą, w zakresie, w jakim cofnięto upoważnienie tej
jednostce, za okres 5 lat poprzedzających cofnięcie tego upoważnienia,
a w przypadku producentów ekologicznych objętych kontrolą przez okres krótszy
niż 5 lat – za okres od dnia zgłoszenia podjęcia działalności w rolnictwie
ekologicznym przez danego producenta ekologicznego do dnia cofnięcia
upoważnienia jednostce certyfikującej.
Art. 7. 1. Jednostki certyfikujące działają w zakresie udzielonego im
upoważnienia, w tym prowadzą kontrolę w ramach systemu kontroli, o którym
mowa w art. 27 rozporządzenia nr 834/2007, na zasadach i w sposób określony na
podstawie tego artykułu i w przepisach wydanych na podstawie tego artykułu.
30.04.2019
©Telksinoe s. 7/31
2. Jednostka certyfikująca powiadamia Głównego Inspektora i pozostałe
jednostki certyfikujące o wystąpieniu sytuacji, o której mowa w art. 30
ust. 2 rozporządzenia nr 834/2007, w terminie 14 dni od dnia jej stwierdzenia.
Art. 8. 1. Inspekcja sprawuje nadzór nad jednostkami certyfikującymi oraz
nadzór nad produkcją ekologiczną.
2. W ramach nadzoru nad jednostkami certyfikującymi Główny Inspektor
sprawdza prawidłowość działania jednostek certyfikujących w zakresie przepisów
dotyczących rolnictwa ekologicznego, w tym:
1) prowadzi analizy danych i informacji dostarczanych przez jednostki
certyfikujące;
2) prowadzi audyty i dokonuje inspekcji jednostek certyfikujących w zakresie
stosowania przez nie procedur kontrolnych, posiadanych środków
technicznych i kwalifikacji posiadanych przez osoby prowadzące kontrolę,
o której mowa w art. 7 ust. 1, oraz dokonuje sprawdzenia dokumentów
dotyczących kontroli;
3) przekazuje jednostkom certyfikującym wnioski pokontrolne;
4) nakazuje wykonanie odpowiednich działań naprawczych związanych
z funkcjonowaniem jednostek certyfikujących;
5) może żądać od jednostek certyfikujących wszelkich dodatkowych danych
i informacji związanych ze sprawowanym nadzorem;
6) może sprawdzić u producentów ekologicznych prawidłowość kontroli,
o której mowa w art. 7 ust. 1, prowadzonej przez jednostki certyfikujące.
2a. Jeżeli w ramach nadzoru nad jednostkami certyfikującymi Główny
Inspektor stwierdzi wystąpienie sytuacji, o której mowa w art. 27 ust. 8 zdanie
drugie rozporządzenia nr 834/2007, może, w drodze decyzji, zakazać jednostce
certyfikującej przyjmowania zgłoszeń podjęcia działalności w zakresie rolnictwa
ekologicznego, o których mowa w art. 28 ust. 1 tego rozporządzenia,
w określonym zakresie i terminie, wskazując obowiązek wykonania przez tę
jednostkę odpowiednich działań naprawczych.
2b. Jeżeli jednostka certyfikująca nie dokona odpowiednich działań
naprawczych w terminie określonym w decyzji, o której mowa w ust. 2a, Główny
30.04.2019
©Telksinoe s. 8/31
Inspektor występuje z wnioskiem o cofnięcie upoważnienia jednostce
certyfikującej, o którym mowa w art. 6 ust. 3.
3. Główny Inspektor w ramach nadzoru nad produkcją ekologiczną, oprócz
kontroli prowadzonej przez Inspekcję na podstawie przepisów o jakości handlowej
artykułów rolno-spożywczych, może sprawdzić u producentów ekologicznych,
w zakresie produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. a lub b rozporządzenia
nr 834/2007, czy produkcja ekologiczna jest zgodna z przepisami dotyczącymi
rolnictwa ekologicznego.
4. Przepisu ust. 3 nie stosuje się do producentów ekologicznych
wprowadzających wyłącznie do obrotu detalicznego produkty wymienione w art. 1
ust. 2 lit. a lub b rozporządzenia nr 834/2007.
5. Nadzór nad:
1) jednostkami certyfikującymi jest sprawowany na zasadach i w sposób
określony na podstawie art. 27 rozporządzenia nr 834/2007 i przepisów
wydanych na podstawie tego artykułu oraz przepisów o jakości handlowej
artykułów rolno-spożywczych dotyczących postępowania kontrolnego;
2) produkcją ekologiczną jest sprawowany na podstawie przepisów o jakości
handlowej artykułów rolno-spożywczych dotyczących postępowania
kontrolnego.
6. Główny Inspektor może powierzyć prowadzenie czynności, o których
mowa w ust. 2 pkt 2 i 6 oraz ust. 3, wojewódzkiemu inspektorowi jakości
handlowej artykułów rolno-spożywczych, zwanemu dalej „wojewódzkim
inspektorem”, właściwemu ze względu na miejsce, w którym mają być prowadzone
te czynności.
7. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 6 oraz ust. 3, producenci
ekologiczni zapewniają pracownikom Inspekcji dostęp do jednostek
produkcyjnych w rozumieniu art. 2 lit. f rozporządzenia nr 889/2008 oraz
udostępniają dokumenty i informacje, a także udzielają pomocy w zakresie
niezbędnym do sprawdzenia skuteczności kontroli, o którym mowa w art. 27 ust. 9
lit. b rozporządzenia nr 834/2007.
Art. 9. 1. Inspekcja gromadzi i przechowuje dane i informacje
o producentach ekologicznych.
30.04.2019
©Telksinoe s. 9/31
2. Główny Inspektor udostępnia, na wniosek zainteresowanego podmiotu,
dane i informacje dotyczące produkcji ekologicznej i producentów ekologicznych.
3. Jednostka certyfikująca:
1) ogłasza na administrowanej przez tę jednostkę stronie internetowej wykaz
producentów ekologicznych,
2) udostępnia, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, na
wniosek zainteresowanego podmiotu, wykaz producentów ekologicznych
– objętych kontrolą, o której mowa w art. 7 ust. 1, prowadzoną przez tę jednostkę.
4. Wykaz, o którym mowa w ust. 3, zawiera, oprócz informacji, o których
mowa w art. 28 ust. 5 rozporządzenia nr 834/2007, dane i informacje dotyczące
produktów rolnictwa ekologicznego wytworzonych przez każdego z producentów
ekologicznych. Dane i informacje obejmują przynajmniej wielkość produkcji
ekologicznej poszczególnych produktów rolnictwa ekologicznego wytworzonych
przez każdego z tych producentów.
5. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze
rozporządzenia, wzór wykazu, o którym mowa w ust. 3, mając na względzie
zapewnienie porównywalności danych i informacji ogłaszanych lub
udostępnianych przez jednostki certyfikujące, objętych tym wykazem.
6. W przypadku zmiany przez producenta ekologicznego jednostki
certyfikującej, jednostka certyfikująca, pod kontrolą której znajdował się
dotychczas ten producent, albo Główny Inspektor – w przypadku, o którym mowa
w art. 6 ust. 7 – przekazują jednostce certyfikującej, do której zgłosił się producent
ekologiczny, znajdujące się w ich posiadaniu:
1) dokumenty, o których mowa w art. 92 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia
nr 889/2008, oraz
2) informacje zawarte w wykazie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1
– dotyczące działalności tego producenta w zakresie rolnictwa ekologicznego, za
okres 5 lat poprzedzających zmianę przez tego producenta ekologicznego jednostki
certyfikującej, a w przypadku gdy producent ekologiczny był objęty kontrolą przez
okres krótszy niż 5 lat – za okres od dnia zgłoszenia podjęcia działalności
w rolnictwie ekologicznym przez tego producenta ekologicznego do dnia
pozostawania tego producenta pod kontrolą danej jednostki certyfikującej.
30.04.2019
©Telksinoe s. 10/31
7. Przekazanie jednostce certyfikującej, do której zgłosił się producent
ekologiczny, dokumentów i informacji, o których mowa w ust. 6, następuje na
wniosek tej jednostki, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku.
8. Informacje, o których mowa w art. 92 ust. 1 lub 5 rozporządzenia
nr 889/2008, są przekazywane jednostce certyfikującej na jej wniosek, w terminie
14 dni od dnia złożenia wniosku.
Art. 10. 1. Inspekcja wykonuje zadania i posiada kompetencje określone dla
odpowiedniego organu państwa członkowskiego w rozumieniu art. 2
pkt 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1235/2008 z dnia 8 grudnia 2008 r.
ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE)
nr 834/2007 w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów
ekologicznych z krajów trzecich (Dz. Urz. UE L 334 z 12.12.2008, str. 25, z późn.
zm.).
2. Zadania i kompetencje, o których mowa w ust. 1, są wykonywane na
zasadach i w sposób określony w art. 32 i 33 rozporządzenia nr 834/2007
i w przepisach wydanych na podstawie tych artykułów oraz w przepisach o jakości
handlowej artykułów rolno-spożywczych dotyczących postępowania kontrolnego.
Art. 11. 1. Wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce
prowadzenia działalności przez producenta ekologicznego, w drodze decyzji:
1) wydaje pozwolenie na zastosowanie odstępstw od warunków produkcji
ekologicznej w przypadkach określonych w rozporządzeniu nr 889/2008, na
wniosek o ich zastosowanie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 5;
2) odmawia wydania, zmienia lub cofa pozwolenie, jeżeli w wyniku
prowadzonych czynności stwierdzi, że nie zostały spełnione przesłanki do
zastosowania odstępstw wymienionych w pkt 1.
2. Główny Inspektor, w drodze decyzji:
1) wydaje pozwolenie na zastosowanie odstępstw, o których mowa w art. 29
ust. 1, w wierszu pierwszym pkt 6 załącznika II do rozporządzenia
nr 889/2008 oraz w pkt 3 lit. a załącznika VI do tego rozporządzenia, na
wniosek o ich zastosowanie;
30.04.2019
©Telksinoe s. 11/31
2) odmawia wydania, zmienia lub cofa pozwolenie na zastosowanie odstępstw
wymienionych w pkt 1, na zasadach określonych w rozporządzeniu
nr 889/2008.
3. Wnioski, o których mowa w ust. 1, składa się na formularzu opracowanym
przez Głównego Inspektora, udostępnionym na stronie internetowej
administrowanej przez Inspekcję.
4. Do wniosków, o których mowa w ust. 1 i 2, dołącza się opinię jednostki
certyfikującej dotyczącą spełniania przesłanek do zastosowania wnioskowanego
odstępstwa.
5. Niezależnie od odstępstw od warunków produkcji ekologicznej, których
zastosowanie wymaga uzyskania pozwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lub
ust. 2 pkt 1, mogą być zastosowane ogólne odstępstwa od warunków produkcji
ekologicznej, jeżeli jest to niezbędne do rozpoczęcia lub utrzymania produkcji
ekologicznej przez producentów ekologicznych.
6. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze
rozporządzenia, ogólne odstępstwa od warunków produkcji ekologicznej, mając na
względzie zakres tych odstępstw dopuszczonych na podstawie przepisów
dotyczących rolnictwa ekologicznego i warunki ich zastosowania przy zachowaniu
celów i zasad produkcji ekologicznej określonych w tych przepisach.
Art. 12. 1. Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa:
1) jest organem właściwym do utworzenia komputerowej bazy danych, o której
mowa w art. 48 rozporządzenia nr 889/2008, obejmującej informacje
o produktach wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. d rozporządzenia nr 834/2007,
a następnie administruje tą bazą danych na zasadach określonych w rozdziale
7 w tytule II rozporządzenia nr 889/2008;
2) na wniosek dostawcy rejestruje w bazie danych, o której mowa w pkt 1,
informacje o produktach wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. d rozporządzenia
nr 834/2007, zmienia lub cofa rejestrację w tej bazie danych;
2a) w drodze decyzji odmawia rejestracji w bazie danych, o której mowa w pkt 1,
informacji o produktach wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. d rozporządzenia
nr 834/2007, zmienia lub cofa rejestrację w tej bazie danych – w przypadku
gdy dostawca nie spełnia warunków określonych
30.04.2019
©Telksinoe s. 12/31
w art. 50 ust. 1 rozporządzenia nr 889/2008 lub jeżeli nie są spełnione
wymagania określone w art. 45 tego rozporządzenia;
3) opracowuje i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa roczne,
zbiorcze sprawozdanie dotyczące stosowania, na podstawie ust. 4,
w rolnictwie ekologicznym produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. d
rozporządzenia nr 834/2007, niespełniających wymagań określonych
w przepisach dotyczących rolnictwa ekologicznego, zawierające informacje
wymienione w art. 54 rozporządzenia nr 889/2008.
2. Wniosek o rejestrację lub zmianę rejestracji w bazie danych, o której mowa
w ust. 1, składa się na formularzu opracowanym przez Głównego Inspektora
Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa i udostępnionym na stronie internetowej
administrowanej przez Inspekcję Ochrony Roślin i Nasiennictwa.
3. Producent ekologiczny ubiegający się o pozwolenie na zastosowanie
w rolnictwie ekologicznym produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. d
rozporządzenia nr 834/2007, niespełniających wymagań określonych w przepisach
dotyczących rolnictwa ekologicznego, składa wniosek do wojewódzkiego
inspektora ochrony roślin i nasiennictwa właściwego ze względu na miejsce
prowadzenia działalności przez tego producenta.
4. Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa, w drodze decyzji, na
zasadach określonych w art. 45 rozporządzenia nr 889/2008, wydaje, odmawia
wydania, zmienia lub cofa pozwolenie na zastosowanie w rolnictwie ekologicznym
produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. d rozporządzenia nr 834/2007,
niespełniających wymagań określonych w przepisach dotyczących rolnictwa
ekologicznego.
5. Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa przekazuje
Głównemu Inspektorowi kopie decyzji, o których mowa w ust. 4, w terminie 7 dni
od dnia, w którym stały się one ostateczne.
Art. 13. W sprawach dotyczących pozwoleń, o których mowa w art. 11 ust. 1
i 2 oraz art. 12 ust. 4, a także rejestracji w bazie danych, o której mowa w art. 12
ust. 1, nie pobiera się opłat.
Art. 14. 1. Inspekcja Handlowa współpracuje z Inspekcją przy sprawowaniu
nadzoru, o którym mowa w art. 8, w zakresie wprowadzania do obrotu
30.04.2019
©Telksinoe s. 13/31
detalicznego produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. a lub b rozporządzenia
nr 834/2007.
2. Główny Inspektor przekazuje Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji
i Konsumentów posiadane informacje o producentach ekologicznych, którzy
prowadzą działalność w zakresie wprowadzania do obrotu detalicznego produktów
wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. a lub b rozporządzenia nr 834/2007, w zakresie
określonym w art. 63 ust. 3 rozporządzenia nr 889/2008.
3. Wojewódzki inspektor inspekcji handlowej właściwy ze względu na
miejsce prowadzonej – na zasadach określonych w odrębnych przepisach – kontroli
podmiotu prowadzącego działalność w zakresie wprowadzania do obrotu
detalicznego produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. a lub b rozporządzenia
nr 834/2007, przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi właściwemu ze względu na
miejsce prowadzenia tej działalności dane i informacje o wykrytych w trakcie
kontroli naruszeniach i podejrzeniach naruszenia przepisów dotyczących rolnictwa
ekologicznego w zakresie tych produktów.
4. Szczegółowe warunki i sposób współpracy przy sprawowaniu nadzoru,
o którym mowa w art. 8, w zakresie wprowadzania do obrotu detalicznego
produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. a lub b rozporządzenia nr 834/2007,
określa porozumienie zawarte między Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji
i Konsumentów a Głównym Inspektorem.
Art. 15. 1. Inspekcja Weterynaryjna współpracuje z Inspekcją przy
sprawowaniu nadzoru, o którym mowa w art. 8, w zakresie produktów
wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. c rozporządzenia nr 834/2007.
2. Główny Inspektor przekazuje Głównemu Lekarzowi Weterynarii
posiadane informacje o producentach ekologicznych, którzy prowadzą działalność
w zakresie produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. c rozporządzenia
nr 834/2007, w zakresie określonym w art. 63 ust. 3 rozporządzenia nr 889/2008.
3. Powiatowy lekarz weterynarii właściwy ze względu na miejsce
prowadzonej – na zasadach określonych w odrębnych przepisach – kontroli
produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. c rozporządzenia
nr 834/2007 przekazuje Głównemu Inspektorowi dane i informacje o wykrytych
30.04.2019
©Telksinoe s. 14/31
w trakcie kontroli naruszeniach i podejrzeniach naruszenia przepisów dotyczących
rolnictwa ekologicznego w zakresie tych produktów.
4. Powiatowy lekarz weterynarii właściwy ze względu na siedzibę zakładu
w rozumieniu art. 3 lit. d rozporządzenia (WE) nr 183/2005 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiającego wymagania
dotyczące higieny pasz (Dz. Urz. UE L 35 z 08.02.2005, str. 1), na wniosek
Głównego Inspektora, prowadzi kontrolę w tym zakładzie w zakresie produktów
wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. c rozporządzenia nr 834/2007.
5. Szczegółowe warunki i sposób współpracy przy sprawowaniu nadzoru,
o którym mowa w art. 8, w zakresie produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. c
rozporządzenia nr 834/2007, określa porozumienie zawarte między Głównym
Lekarzem Weterynarii a Głównym Inspektorem.
Art. 16. 1. Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa
współpracuje z Inspekcją przy sprawowaniu nadzoru, o którym mowa w art. 8,
w zakresie produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. d rozporządzenia
nr 834/2007.
2. Główny Inspektor przekazuje Głównemu Inspektorowi Ochrony Roślin
i Nasiennictwa posiadane informacje o producentach ekologicznych, którzy
prowadzą działalność w zakresie produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. d
rozporządzenia nr 834/2007, w zakresie określonym w art. 63
ust. 3 rozporządzenia nr 889/2008.
3. Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa właściwy ze względu
na miejsce prowadzonej – na zasadach określonych w odrębnych przepisach –
kontroli produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. d rozporządzenia nr 834/2007
przekazuje Głównemu Inspektorowi dane i informacje o wykrytych w trakcie
kontroli naruszeniach i podejrzeniach naruszenia przepisów dotyczących rolnictwa
ekologicznego w zakresie tych produktów.
4. Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa właściwy ze względu
na miejsce prowadzonej kontroli, na wniosek Głównego Inspektora, prowadzi
kontrolę w zakresie produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. d rozporządzenia
nr 834/2007.
30.04.2019
©Telksinoe s. 15/31
5. Szczegółowe warunki i sposób współpracy przy sprawowaniu nadzoru,
o którym mowa w art. 8, w zakresie produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. d
rozporządzenia nr 834/2007, określa porozumienie zawarte między Głównym
Inspektorem Ochrony Roślin i Nasiennictwa a Głównym Inspektorem.
Art. 17. 1. Jednostka certyfikująca przekazuje:
1) Głównemu Inspektorowi oraz Prezesowi Agencji Restrukturyzacji
i Modernizacji Rolnictwa, za pośrednictwem środków komunikacji
elektronicznej w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego
kwalifikowanym podpisem elektronicznym, do dnia 30 listopada każdego
roku, wykaz producentów, o których mowa w ustawie z dnia 18 grudnia
2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw
rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2017 r.
poz. 1853), którzy spełnili określone wymagania dotyczące produkcji
ekologicznej zgodnie z przepisami dotyczącymi rolnictwa ekologicznego,
według stanu na dzień 15 listopada tego roku;
2) Głównemu Inspektorowi do dnia 31 stycznia każdego roku – wykaz, a do dnia
31 marca każdego roku – sprawozdanie, o których mowa w art. 27
ust. 14 rozporządzenia nr 834/2007, które zawierają dane i informacje
zebrane przez tę jednostkę, wynikające z posiadanego przez nią zakresu
upoważnienia do działania w rolnictwie ekologicznym.
1a. Jeżeli w wyniku kontroli przeprowadzonej przez jednostkę certyfikującą
zostanie stwierdzona konieczność uzupełnienia lub zmiany danych zawartych
w wykazie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jednostka certyfikująca uzupełnia lub
zmienia ten wykaz, według stanu na dzień 31 grudnia tego roku, i przekazuje go
Głównemu Inspektorowi oraz Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji
Rolnictwa w sposób i w formie określonej w ust. 1 pkt 1, w terminie do dnia
14 stycznia roku następującego po roku przekazania tego wykazu.
2. Zgłoszenia błędów lub pomyłek w informacjach zawartych w:
1) wykazie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, dokonuje się do ostatniego dnia
lutego roku następującego po roku przekazania tego wykazu;
2) wykazie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dokonuje się do ostatniego dnia
lutego roku, w którym ten wykaz został przekazany;
30.04.2019
©Telksinoe s. 16/31
3) sprawozdaniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dokonuje się do 30 kwietnia
roku, w którym to sprawozdanie zostało przekazane.
3. Wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, dla celów postępowania
dowodowego w postępowaniu prowadzonym w sprawach związanych
z udzielaniem pomocy finansowej producentom ekologicznym, na podstawie
przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących
z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej,
przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków
Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich
w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013
oraz przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków
Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich
w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020, stanowi
dokument urzędowy w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania
administracyjnego.
4. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,
wzór formularza wykazu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, oraz sposób jego
przekazywania, mając na względzie uzyskanie informacji związanych
z udzielaniem pomocy finansowej producentom ekologicznym na podstawie
przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących
z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej,
przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków
Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich
w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013 oraz
przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków
Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich
w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020.
5. Wykaz i sprawozdanie, o których mowa w ust. 1 pkt 2, sporządza się na
formularzach opracowanych i udostępnionych przez Głównego Inspektora
jednostkom certyfikującym i przekazuje za pośrednictwem środków komunikacji
elektronicznej, a w przypadku udostępnienia jednostkom certyfikującym
30.04.2019
©Telksinoe s. 17/31
oprogramowania lub systemu teleinformatycznego do przekazania tego wykazu lub
sprawozdania – z zastosowaniem tego oprogramowania lub systemu.
Art. 17a. 1. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zapewnia
Głównemu Inspektorowi oraz jednostkom certyfikującym dostęp do
administrowanych przez nią danych o producentach ekologicznych
zgromadzonych w systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw
rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, o którym mowa
w ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów,
ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności
w zakresie niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania systemu nadzoru
i kontroli w rolnictwie ekologicznym.
2. Dane, o których mowa w ust. 1, są udostępniane na wniosek Głównego
Inspektora albo jednostki certyfikującej nieodpłatnie, na podstawie zawartych
porozumień.
3. Główny Inspektor ma dostęp do danych, o których mowa w ust. 1,
i wykorzystuje udostępnione dane do realizacji zadań określonych w art. 8.
4. Jednostki certyfikujące mają dostęp do danych, o których mowa w ust. 1,
tylko w odniesieniu do producentów, którzy dokonali zgłoszenia do tych jednostek
podjęcia działalności w zakresie rolnictwa ekologicznego, o którym mowa
w art. 28 ust. 1 rozporządzenia nr 834/2007, i wykorzystują udostępnione dane do
realizacji zadań określonych w art. 7 ust. 1.
Art. 18. 1. Środki do produkcji ekologicznej oraz produkty i substancje,
o których mowa w art. 16 ust. 5 rozporządzenia nr 834/2007, których stosowanie
nie prowadzi do naruszenia celów lub zasad określonych w tytule II tego
rozporządzenia lub ogólnych kryteriów tego artykułu mogą być oznakowane
określeniem „ekologiczny” lub pochodną tego określenia lub określeniem „eko”
lub „bio”.
2. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze
rozporządzenia, jednostki organizacyjne oceniające i potwierdzające zgodność
środków do produkcji ekologicznej, o których mowa:
30.04.2019
©Telksinoe s. 18/31
1) w art. 16 ust. 1 rozporządzenia nr 834/2007, z wymaganiami określonymi
w przepisach dotyczących rolnictwa ekologicznego, w tym zakres
potwierdzania tej zgodności, oraz prowadzące wykazy tych środków,
2) w art. 16 ust. 4 rozporządzenia nr 834/2007, z wymaganiami określonymi
w przepisach dotyczących rolnictwa ekologicznego, w tym zakres
potwierdzania tej zgodności, oraz prowadzące wykazy tych środków
– biorąc pod uwagę doświadczenie tych jednostek w prowadzeniu takich badań
oraz kwalifikacje i doświadczenie zawodowe osób oceniających
i potwierdzających zgodność środków do produkcji ekologicznej w tych
jednostkach.
Art. 19. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze
rozporządzenia, warunki produkcji ekologicznej, w zakresie pozostawionym do
określenia przez państwo członkowskie lub właściwy organ państwa
członkowskiego w przepisach rozporządzenia nr 834/2007 lub w przepisach Unii
Europejskiej wydanych w trybie przepisów tego rozporządzenia, mając na
względzie zakres dopuszczalnych odstępstw, obowiązywanie okresów
przejściowych oraz zachowanie celów i zasad przewidzianych w tych przepisach.
2. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze
rozporządzenia:
1) warunki produkcji ekologicznej w zakresie nieokreślonym w przepisach
rozporządzenia nr 834/2007 lub w przepisach Unii Europejskiej wydanych
w trybie przepisów tego rozporządzenia, mając na względzie zachowanie
celów i zasad przewidzianych w tych przepisach;
2) warunki stosowania w rolnictwie ekologicznym środków do produkcji
ekologicznej do celów innych niż wymienione w art. 16 ust. 1 rozporządzenia
nr 834/2007, mając na uwadze warunki określone w art. 16 ust. 4 tego
rozporządzenia;
3) warunki lub sposób znakowania w rozumieniu art. 2 lit. k rozporządzenia
nr 834/2007 lub kontroli produktów rolnictwa ekologicznego w zakresie
żywienia zbiorowego w rozumieniu art. 2 lit. aa rozporządzenia nr 834/2007,
mając na względzie zapewnienie wiarygodności i przejrzystości kontroli
w rolnictwie ekologicznym;
30.04.2019
©Telksinoe s. 19/31
4) rodzaje nieprawidłowości lub naruszeń przepisów dotyczących rolnictwa
ekologicznego i minimalne środki, jakie jednostki certyfikujące są
obowiązane stosować, mając na względzie zapewnienie wiarygodności
i przejrzystości kontroli w rolnictwie ekologicznym.
Art. 19a. 1. W ramach kontroli, o której mowa w art. 7 ust. 1, jednostki
certyfikujące mogą zlecić wykonanie analiz, o których mowa w art. 65
ust. 2 rozporządzenia nr 889/2008, w laboratoriach urzędowych, o których mowa
w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych
w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz
regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L
165 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,
rozdz. 3, t. 45, str. 200), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 882/2004”, lub
w laboratoriach referencyjnych, o których mowa w art. 33 rozporządzenia
nr 882/2004, wyznaczonych zgodnie z ust. 3.
2. Koszty wykonania analiz, o których mowa w ust. 1, są finansowane przez
jednostki certyfikujące lub producentów ekologicznych zgodnie
z art. 28 rozporządzenia nr 882/2004.
3. Wyniki oraz dane dotyczące wyników przeprowadzonych analiz w zakresie
określonym w ust. 1 są przekazywane przez laboratoria urzędowe i referencyjne do
Głównego Inspektora, który je gromadzi oraz przetwarza.
4. Minister właściwy do spraw rolnictwa:
1) wyznaczy, w drodze rozporządzenia, laboratoria urzędowe i referencyjne,
o których mowa w ust. 1, oraz określi zakres wykonywanych przez
poszczególne laboratoria analiz, mając na względzie przepisy
art. 12 rozporządzenia nr 882/2004 oraz zapewnienie realizacji zadań
określonych w art. 33 tego rozporządzenia;
2) określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb gromadzenia,
przetwarzania i przekazywania danych dotyczących wyników
przeprowadzonych analiz, mając na względzie zapewnienie efektywnej
kontroli produktów rolnictwa ekologicznego oraz szybkiego przepływu
informacji dotyczących wyników tych analiz.
30.04.2019
©Telksinoe s. 20/31
5. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze
rozporządzenia, wymagania dotyczące wykonywanych analiz i stosowanych metod
badawczych jakie powinny spełniać laboratoria urzędowe i referencyjne,
uwzględniając ich specyfikę wynikającą z rodzaju przeprowadzanych przez nie
analiz.
Art. 20. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze decyzji, uznaje
prywatne normy, o których mowa w art. 42 rozporządzenia nr 834/2007.
Art. 21. 1. Kontrola, o której mowa w art. 7 ust. 1, jest prowadzona przez
osoby, które zostały wpisane do rejestru, w zakresie rodzajów specjalizacji do
prowadzenia tej kontroli określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 13,
oraz spełniające obowiązek podnoszenia wiedzy, o którym mowa w ust. 4, zwane
dalej „inspektorami rolnictwa ekologicznego”.
2. Rejestr inspektorów rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w ust. 1,
prowadzi Główny Inspektor.
3. Do rejestru inspektorów rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w ust. 1,
może być wpisana osoba:
1) która posiada wiedzę teoretyczną i praktyczną niezbędną do prowadzenia
kontroli, o której mowa w art. 7 ust. 1, potwierdzoną egzaminem zdanym
przed komisją kwalifikacyjną powołaną przez Głównego Inspektora albo
2) wobec której decyzja o uznaniu kwalifikacji, wydana na podstawie przepisów
o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach
członkowskich Unii Europejskiej, stała się ostateczna.
4. Osoba wpisana na podstawie egzaminu, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, do
rejestru inspektorów rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w ust. 1, jest
obowiązana do podnoszenia wiedzy z zakresu rolnictwa ekologicznego.
4a. Osoba, o której mowa w ust. 1, wypełnia obowiązek podnoszenia wiedzy
poprzez udział w szkoleniach organizowanych przez jednostkę certyfikującą lub
przeprowadzenie odpowiedniej liczby kontroli.
5. Osobie wpisanej do rejestru inspektorów rolnictwa ekologicznego,
o którym mowa w ust. 1, Główny Inspektor wydaje zaświadczenie o wpisie do tego
rejestru zawierające informacje o rodzajach specjalizacji do prowadzenia kontroli,
o której mowa w art. 7 ust. 1, oraz imienną pieczęć.
30.04.2019
©Telksinoe s. 21/31
5a. Jednostka certyfikująca jest obowiązana do przechowywania
i udostępniania Głównemu Inspektorowi dokumentacji potwierdzającej odbycie
szkoleń lub przeprowadzenie odpowiedniej liczby kontroli przez inspektora
rolnictwa ekologicznego.
6. Skreślenie z rejestru inspektorów rolnictwa ekologicznego, o którym mowa
w ust. 1, następuje w przypadku:
1) śmierci;
2) wykazania, w ramach sprawowanego nadzoru, o którym mowa w art. 8,
nierzetelnego lub stronniczego prowadzenia kontroli, o której mowa w art. 7
ust. 1.
7. Skreślenie z rejestru inspektorów rolnictwa ekologicznego, o którym mowa
w ust. 1, w zakresie rodzajów specjalizacji do prowadzenia kontroli, o której mowa
w art. 7 ust. 1, następuje w przypadku:
1) rezygnacji złożonej przez inspektora rolnictwa ekologicznego w zakresie tych
rodzajów specjalizacji;
2) wykazania, w ramach sprawowanego nadzoru, o którym mowa w art. 8,
oczywistej nieudolności lub niedbałości przy prowadzeniu kontroli, o której
mowa w art. 7 ust. 1, w zakresie tych rodzajów specjalizacji.
3) (uchylony)
8. Wpisu albo skreślenia z rejestru inspektorów rolnictwa ekologicznego,
o którym mowa w ust. 1, w przypadkach określonych w ust. 6 pkt 2 i ust. 7
pkt 2 dokonuje się na podstawie decyzji wydanej przez Głównego Inspektora.
9. Skreślenie z rejestru inspektorów rolnictwa ekologicznego, o którym mowa
w ust. 1, w przypadkach określonych w ust. 6 pkt 1 i ust. 7 pkt 1 następuje z mocy
prawa, bez wydawania decyzji.
10. Rejestr inspektorów rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w ust. 1,
jest prowadzony na stronie internetowej administrowanej przez Inspekcję.
11. Rejestr inspektorów rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w ust. 1,
zawiera imiona i nazwiska osób wpisanych do tego rejestru oraz informację
o zakresie rodzajów specjalizacji do prowadzenia kontroli, o której mowa w art. 7
ust. 1.
30.04.2019
©Telksinoe s. 22/31
12. Za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, pobiera się
opłatę, która stanowi dochód budżetu państwa.
13. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1) rodzaje specjalizacji do prowadzenia kontroli, o której mowa w art. 7 ust. 1,
2) szczegółowy zakres zagadnień, których znajomość jest wymagana do
uzyskania poszczególnych rodzajów specjalizacji do prowadzenia kontroli,
o której mowa w art. 7 ust. 1,
3) warunki i sposób przeprowadzenia egzaminu, o którym mowa w ust. 3 pkt 1,
w tym jego dokumentowanie,
4) sposób powoływania i skład komisji kwalifikacyjnej,
5) wzór zaświadczenia o wpisie do rejestru inspektorów rolnictwa
ekologicznego, o którym mowa w ust. 1, oraz wzór imiennej pieczęci, o której
mowa w ust. 5,
6) wysokość i sposób wnoszenia opłat za przeprowadzenie egzaminu, o którym
mowa w ust. 3 pkt 1, oraz wysokość wynagrodzenia członków komisji
kwalifikacyjnej,
7) szczegółowe wymagania dla szkoleń, o których mowa w ust. 4a, w tym ich
zakres, czas trwania i częstotliwość udziału w nich osób wpisanych do rejestru
inspektorów rolnictwa ekologicznego oraz liczbę kontroli przeprowadzonych
przez inspektora, potwierdzających spełnienie obowiązku podnoszenia
wiedzy, o którym mowa w ust. 4, a także szczegółowe wymagania dla
dokumentacji potwierdzającej odbycie tych szkoleń lub przeprowadzenie
odpowiedniej liczby tych kontroli
– mając na względzie rzetelność i przejrzystość przeprowadzania egzaminu,
o którym mowa w ust. 3 pkt 1, rzeczywiste koszty przeprowadzenia egzaminu
i funkcjonowania komisji kwalifikacyjnej, zapewnienie właściwego
funkcjonowania systemu kontroli, o którym mowa w art. 27 rozporządzenia
nr 834/2007, oraz spełniania przez jednostki certyfikujące warunków określonych
w art. 27 ust. 5 lit. b ppkt (ii) tego rozporządzenia.
Art. 22. Minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym
w sprawie przekazywania informacji oraz występowania do Komisji Europejskiej
30.04.2019
©Telksinoe s. 23/31
i państw członkowskich w zakresie określonym w przepisach dotyczących
rolnictwa ekologicznego.
Art. 23. Na zasadach określonych w przepisach o finansach publicznych,
z uwzględnieniem przepisów o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy
publicznej, z budżetu państwa można:
1) udzielać dotacji na:
a) prowadzenie badań dotyczących rolnictwa ekologicznego,
b) dofinansowanie badań związanych z uznaniem środka do produkcji
ekologicznej za spełniający wymagania określone w przepisach
dotyczących rolnictwa ekologicznego,
c) dofinansowanie kosztów kontroli producentów ekologicznych,
d) dofinansowanie działań promocyjnych i informacyjnych w rolnictwie
ekologicznym,
e) dofinansowanie zadań związanych z wykonywaniem analiz na zawartość
substancji niedozwolonych do stosowania w rolnictwie ekologicznym,
f) dofinansowanie wykonywania analiz oraz badań związanych
z wykonywaniem analiz na zawartość organizmów genetycznie
zmodyfikowanych w uprawach i produktach rolnictwa ekologicznego;
2) dofinansować realizację umów lub porozumień zawieranych w ramach
międzynarodowej współpracy dotyczącej koordynacji badań dotyczących
rolnictwa ekologicznego.
Art. 24. 1. Jednostka certyfikująca, która:
1) nie przekazuje wykazu, o którym mowa w art. 4 ust. 6, lub przekazuje go po
terminie, lub przekazuje go niezgodnie z określoną formą lub sposobem, lub
przekazuje ten wykaz zawierający nieprawdziwe lub niekompletne
informacje, które mogą istotnie wpływać na możliwość sprawowanego
nadzoru, o którym mowa w art. 8,
2) nie wykonuje obowiązku powiadomienia określonego w art. 7 ust. 2 lub
wykonuje ten obowiązek po terminie,
3) nie przekazuje danych lub informacji, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 5,
lub przekazuje nieprawdziwe lub niekompletne dane lub informacje,
30.04.2019
©Telksinoe s. 24/31
4) nie ogłasza lub nie udostępnia wykazu, o którym mowa w art. 9 ust. 3, lub
ogłasza lub udostępnia go niezgodnie z określoną formą lub sposobem, lub
ogłasza lub udostępnia ten wykaz zawierający nieprawdziwe lub
niekompletne dane lub informacje, które mogą utrudnić porównywalność
danych lub informacji objętych tym wykazem,
5) nie przekazuje wykazu lub sprawozdania, o których mowa w art. 17 ust. 1
pkt 2, lub przekazuje je po terminie, lub przekazuje je niezgodnie z określoną
formą lub sposobem, lub przekazuje ten wykaz lub to sprawozdanie
zawierające nieprawdziwe lub niekompletne dane lub informacje, które mogą
istotnie wpływać na możliwość sprawowania nadzoru, o którym mowa
w art. 8
– podlega karze pieniężnej w wysokości stanowiącej równowartość do
dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce
narodowej za rok poprzedzający rok wymierzenia tej kary, ogłaszanego przez
Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie przepisów o emeryturach
i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zwanego dalej „przeciętnym
wynagrodzeniem”.
2. Jednostka certyfikująca, która:
1) wydaje certyfikat dla produktów niespełniających wymagań określonych
w przepisach dotyczących rolnictwa ekologicznego lub dla produktów
nieznajdujących się w zakresie upoważnienia określonym w decyzji, o której
mowa w art. 5 ust. 1,
2) uznaje okres, w którym była prowadzona produkcja ekologiczna, lub okres
konwersji w rozumieniu art. 2 lit. h rozporządzenia nr 834/2007 niezgodnie
z przepisami dotyczącymi rolnictwa ekologicznego lub dla produktów
nieznajdujących się w zakresie upoważnienia określonym w decyzji, o której
mowa w art. 5 ust. 1,
3) prowadzi kontrolę, o której mowa w art. 7 ust. 1, niezgodnie z zasadami lub
sposobem określonym na podstawie art. 27 rozporządzenia nr 834/2007 lub
z zasadami lub sposobem określonym na podstawie tego artykułu lub
w przepisach wydanych na podstawie tego artykułu,
30.04.2019
©Telksinoe s. 25/31
4) nie wykonuje działań naprawczych, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 4,
5) działa niezgodnie z zakresem udzielonego upoważnienia,
6) nie przekazuje wykazu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1, lub przekazuje
go po terminie, lub przekazuje go niezgodnie z określoną formą lub
sposobem, lub przekazuje ten wykaz zawierający nieprawdziwe lub
niekompletne dane lub informacje, które mogą istotnie wpływać na udzielaną
producentom ekologicznym pomoc finansową,
7) prowadzi kontrolę, o której mowa w art. 7 ust. 1, za pośrednictwem osób
niewpisanych do rejestru inspektorów rolnictwa ekologicznego, o którym
mowa w art. 21 ust. 1, lub w zakresie niezgodnym z zakresem rodzajów
specjalizacji do prowadzenia tej kontroli albo wpisanych do tego rejestru, ale
niespełniających obowiązku podnoszenia wiedzy, o którym mowa w art. 21
ust. 4,
8) nie wywiązuje się wobec producenta ekologicznego z obowiązków
określonych w przepisach dotyczących rolnictwa ekologicznego
– podlega karze pieniężnej w wysokości stanowiącej równowartość do
dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia.
3. Kara pieniężna:
1) o której mowa w ust. 1, nie może być wyższa niż 5% przychodu jednostki
certyfikującej osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok
wymierzenia tej kary;
2) o której mowa w ust. 2, nie może być wyższa niż 10% przychodu jednostki
certyfikującej osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok
wymierzenia tej kary.
4. Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1 lub 2, jest wymierzana przez
Głównego Inspektora w drodze decyzji.
5. Przepisu ust. 3 nie stosuje się, jeżeli jednostka certyfikująca nie osiągnęła
przychodu w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok wymierzenia kar
pieniężnych.
6. Postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej, o której mowa
w ust. 2 pkt 6, Główny Inspektor wszczyna na wniosek Prezesa Agencji
Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
30.04.2019
©Telksinoe s. 26/31
Art. 25. 1. Osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna
nieposiadająca osobowości prawnej, która:
1) uniemożliwia organowi Inspekcji prowadzenie czynności kontrolnych
w ramach nadzoru, o którym mowa w art. 8, podlega karze pieniężnej
w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia;
2) utrudnia organowi Inspekcji prowadzenie czynności kontrolnych w ramach
nadzoru, o którym mowa w art. 8, podlega karze pieniężnej w wysokości do
piętnastokrotnego przeciętnego wynagrodzenia;
3) wprowadza do obrotu:
a) środek do produkcji ekologicznej niespełniający wymagań określonych
na podstawie art. 16 ust. 1 lub 4 rozporządzenia nr 834/2007,
b) produkt lub substancję, o których mowa w art. 16 ust. 5 rozporządzenia
nr 834/2007, prowadząc do naruszenia celów lub zasad określonych
w tytule II tego rozporządzenia lub ogólnych kryteriów tego artykułu
– które zostały oznakowane w sposób mogący wprowadzać w błąd co do
spełniania wymagań określonych na podstawie art. 16 rozporządzenia
nr 834/2007, w tym przez oznakowanie określeniem „ekologiczny” lub
pochodną tego określenia lub określeniem „eko” lub „bio”, lub zostały
oznakowane w sposób mogący wprowadzać w błąd, co do możliwości
stosowania w rolnictwie ekologicznym, podlega karze pieniężnej
w wysokości do 200% korzyści majątkowej uzyskanej lub którą mógłby
uzyskać za wprowadzony do obrotu środek, produkt lub substancję;
4) wprowadza do obrotu produkt rolnictwa ekologicznego jako produkt
rolnictwa ekologicznego, który, wbrew obowiązkowi wynikającemu
z art. 23–26 rozporządzenia nr 834/2007, nie został oznakowany lub został
oznakowany z naruszeniem art. 23–26 tego rozporządzenia, podlega karze
pieniężnej w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia;
5) wprowadza do obrotu produkt:
a) jako produkt rolnictwa ekologicznego, który nie spełnia wymagań
określonych w przepisach rozporządzenia nr 834/2007 lub w przepisach
Unii Europejskiej wydanych w trybie przepisów tego rozporządzenia lub
30.04.2019
©Telksinoe s. 27/31
b) który został oznakowany jako produkt rolnictwa ekologicznego,
z naruszeniem art. 23–26 rozporządzenia nr 834/2007
– podlega karze pieniężnej w wysokości do 200% korzyści majątkowej
uzyskanej lub którą mógłby uzyskać za wprowadzone do obrotu produkty, nie
niższej jednak niż 500 zł;
6) działa jako jednostka certyfikująca bez wymaganego upoważnienia, podlega
karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego
wynagrodzenia.
2. Osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca
osobowości prawnej, która wprowadza ponownie do obrotu produkt, środek lub
substancję tego samego rodzaju, która nie odpowiada wymaganiom określonym
odpowiednio w przepisach wymienionych w ust. 1 pkt 3, 4 lub 5 ze względu na to
samo naruszenie, podlega karze pieniężnej ustalonej – w zależności od
stwierdzonego naruszenia – odpowiednio zgodnie z ust. 1 pkt 3, 4 lub 5,
podwyższonej o wysokość kar wymierzonych w okresie 24 miesięcy przed dniem
rozpoczęcia czynności kontrolnych.
3. Kara pieniężna:
1) o której mowa w:
a) ust. 1 pkt 1, 2 lub 6, jest wymierzana przez Głównego Inspektora
w drodze decyzji,
b) ust. 1 pkt 3, 4 lub 5, jest wymierzana przez właściwego ze względu na
miejsce przeprowadzania czynności kontrolnych wojewódzkiego
inspektora w drodze decyzji,
c) ust. 1 pkt 4 lub 5, jest wymierzana przez właściwego ze względu na
miejsce przeprowadzania czynności kontrolnych w zakresie
wprowadzania do obrotu detalicznego produktów wymienionych w art. 1
ust. 2 lit. a lub b rozporządzenia nr 834/2007 wojewódzkiego inspektora
inspekcji handlowej w drodze decyzji;
2) o której mowa w ust. 2, jest wymierzana przez organ, którego właściwość
została określona zgodnie z pkt 1, w drodze decyzji.
4. Niezależnie od wymierzenia kary pieniężnej podmiot wprowadzający do
obrotu:
30.04.2019
©Telksinoe s. 28/31
1) środek, produkt lub substancję, o których mowa w ust. 1 pkt 3, lub produkt,
o którym mowa w ust. 1 pkt 5, jest obowiązany do:
a) niezwłocznej zmiany oznakowania na oznakowanie, które nie
wprowadza w błąd co do:
– spełniania przez ten środek, produkt lub substancję wymagań
określonych w przepisach rozporządzenia nr 834/2007 lub
rozporządzenia nr 889/2008, w tym niezawierające określenia
„ekologiczny” lub pochodnej tego określenia lub określenia „eko”
lub „bio” lub
– możliwości stosowania w rolnictwie ekologicznym tego środka,
produktu lub substancji, lub
b) niezwłocznego wycofania tego środka, produktu lub substancji z obrotu
na własny koszt;
2) produkt rolnictwa ekologicznego jako produkt rolnictwa ekologicznego,
który, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 23–26 rozporządzenia
nr 834/2007, nie został oznakowany lub został oznakowany z naruszeniem
art. 23–26
tego rozporządzenia w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, jest
obowiązany do niezwłocznego oznakowania zgodnie z obowiązkiem
wynikającym z art. 23–26 rozporządzenia nr 834/2007 lub do niezwłocznej
zmiany oznakowania na oznakowanie zgodne z tymi przepisami, lub do
niezwłocznego wycofania tego produktu na własny koszt.
Art. 26. 1. Kary pieniężne, o których mowa w art. 24 i art. 25, wymierza się
przy uwzględnieniu stopnia szkodliwości czynu, zakresu naruszenia,
dotychczasowej działalności podmiotu dokonującego naruszenia i wielkości jego
obrotów.
2. Termin zapłaty kar pieniężnych, o których mowa w art. 24 i 25, wynosi
30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna.
3. Kary pieniężne, o których mowa w art. 24 i 25, stanowią dochód budżetu
państwa i są wnoszone na rachunek bankowy Głównego Inspektoratu Jakości
Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, wojewódzkiego inspektoratu jakości
30.04.2019
©Telksinoe s. 29/31
handlowej artykułów rolno-spożywczych albo wojewódzkiego inspektoratu
inspekcji handlowej.
4. Do kar pieniężnych, o których mowa w art. 24 i 25, w zakresie
nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648 i
768).
5. W przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niskiego stopnia
zawinienia, niewielkiego zakresu naruszenia lub braku stwierdzenia istotnych
uchybień w dotychczasowej działalności podmiotu dokonującego naruszenia,
można odstąpić od wymierzenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 24 i 25.
Art. 26a. Jeżeli naruszenie, o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 3, 4 lub 5 lub
ust. 2, wyczerpuje jednocześnie znamiona naruszenia, o którym mowa w art. 40a
ust. 1 pkt 3 lub 4 lub ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości
handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1604, 1948, 1961
i 2007 oraz z 2017 r. poz. 624) lub art. 58b ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o
rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów rolnych i środków spożywczych
oraz o produktach tradycyjnych (Dz. U. z 2005 r. poz. 68, z 2008 r. poz. 1056 i
1368 oraz z 2016 r. poz. 1001), karę pieniężną wymierza się na podstawie
przepisów ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-
spożywczych.
Art. 26b. Jeżeli naruszenie, o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 3, 4 lub 5 lub
ust. 2, dotyczy świeżych owoców i warzyw, których jakość handlowa jest objęta
zakresem regulacji przepisów Unii Europejskiej, i naruszenie to wyczerpuje
jednocześnie znamiona naruszenia, o którym mowa w art. 40a ust. 1 pkt 3 lub ust. 3
ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz
rynku chmielu (Dz. U. z 2018 r. poz. 1131 i 1633) lub art. 58b ustawy z dnia
17 grudnia 2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów rolnych
i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych (Dz. U. z 2017 r.
poz. 1168 oraz z 2018 r. poz. 1633), karę pieniężną wymierza się na podstawie
przepisów ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców
i warzyw oraz rynku chmielu.
Art. 27. (pominięty)
30.04.2019
©Telksinoe s. 30/31
Art. 28. 1. Certyfikaty zgodności wydane na podstawie przepisów
dotychczasowych zachowują ważność do dnia upływu terminu ich ważności.
2. Do okresu konwersji w rozumieniu art. 2 lit. h rozporządzenia
nr 834/2007 zalicza się udokumentowany okres przestawiania na produkcję
metodami ekologicznymi rozpoczęty przed dniem wejścia w życie ustawy.
3. Warunki, jakie powinny być spełnione przy produkcji ekologicznej,
wynikające z prywatnych norm uznanych zgodnie z art. 20 stosuje się do dnia
wejścia w życie przepisów określających warunki, jakie powinny być spełnione
w tym zakresie zgodnie z art. 38 lit. a rozporządzenia nr 834/2007 lub określonych
na podstawie art. 19 ust. 2 pkt 1. Z dniem wejścia w życie tych przepisów, uznanie
prywatnych norm, o którym mowa w art. 20, podlega zmianie lub cofnięciu
w zakresie, w jakim wymagania te zostaną określone zgodnie z art. 38
lit. a rozporządzenia nr 834/2007 lub na podstawie art. 19 ust. 2 pkt 1.
4. Do dnia 31 grudnia 2010 r. kontrola, o której mowa w art. 7 ust. 1, może
być prowadzona przez osoby, które nie zostały wpisane do rejestru inspektorów
rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w art. 21 ust. 1.
5. Upoważnienia wydane jednostkom certyfikującym na podstawie przepisów
dotychczasowych zachowują ważność, pod warunkiem że jednostki certyfikujące
upoważnione na podstawie przepisów dotychczasowych przedłożą ministrowi
właściwemu do spraw rolnictwa dokumenty i informacje niezbędne do
stwierdzenia spełnienia wymagań określonych w art. 27 ust. 5 i 6 rozporządzenia
nr 834/2007, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
6. Na podstawie dokumentów i informacji, o których mowa w ust. 5, minister
właściwy do spraw rolnictwa wyda zaświadczenie potwierdzające spełnienie
wymagań określonych w art. 27 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 834/2007 lub,
w drodze decyzji, cofnie upoważnienie jednostce certyfikującej w zakresie,
w jakim jednostka ta nie spełnia wymagań określonych w art. 27 ust. 5
i 6 rozporządzenia nr 834/2007.
7. Do wydania zaświadczenia albo decyzji, o których mowa w ust. 6, art. 5
ust. 5 stosuje się odpowiednio.
8. Po wydaniu zaświadczenia albo decyzji, o których mowa w ust. 6, minister
właściwy do spraw rolnictwa przekazuje Głównemu Inspektorowi:
30.04.2019
©Telksinoe s. 31/31
1) kopie dokumentów, które były podstawą wydania tego zaświadczenia –
w przypadku spełnienia wymagań określonych w art. 27 ust. 5
i 6 rozporządzenia nr 834/2007 lub
2) informację o cofnięciu upoważnienia jednostce certyfikującej – w przypadku
niespełnienia wymagań określonych w art. 27 ust. 5 i 6 rozporządzenia
nr 834/2007, w zakresie, w jakim jednostka ta nie spełnia wymagań
określonych w art. 27 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 834/2007.
9. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 6, przepisy art. 6
ust. 5–8 stosuje się odpowiednio.
10. Zachowuje się numery identyfikacyjne nadane jednostkom
certyfikującym przed dniem wejścia w życie ustawy.
Art. 29. (pominięty)
Art. 30. Traci moc ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o rolnictwie
ekologicznym (Dz. U. poz. 898 oraz z 2007 r. poz. 541 i 1033).
Art. 31. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia1),
z wyjątkiem art. 24 ust. 2 pkt 7, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.
1)
Ustawa została ogłoszona w dniu 23 lipca 2009 r.
30.04.2019
Do góry