Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2017 Pozycja 1050
©Telksinoe s. 1/35
Opracowano na podstawie: t.j.
Dz. U. z 2017 r. 1050,
z 2018 r. poz. 650.
U S T A W A
z dnia 29 listopada 2000 r.
o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa reguluje zasady obrotu z zagranicą towarami, technologiami
i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla
utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, zasady kontroli
i ewidencji tego obrotu oraz odpowiedzialności za niezgodny z prawem obrót tymi
towarami, technologiami i usługami.
Art. 1a. (uchylony)
Art. 2. Obrót z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu
strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania
międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa jest dozwolony na zasadach
określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r.
ustanawiającym wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa
i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania (Dz. Urz. UE L
134 z 29.05.2009, str. 1), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 428/2009”, ustawach
oraz umowach i innych zobowiązaniach międzynarodowych.
Art. 3. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) produkty podwójnego zastosowania – produkty podwójnego zastosowania
w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia nr 428/2009;
2) uzbrojenie – broń, amunicję, materiały wybuchowe, wyroby, ich części
i technologie, wskazane w wykazie określonym w przepisach wydanych na
podstawie art. 6a ust. 3;
3) towary o znaczeniu strategicznym – towary o znaczeniu strategicznym dla
bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju
23.04.2018
©Telksinoe s. 2/35
i bezpieczeństwa, będące produktami podwójnego zastosowania lub
uzbrojeniem;
4) (uchylony)
4a) (uchylony)
4b) obszar celny Unii Europejskiej – obszar celny w rozumieniu art. 4
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9
października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269
z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.1));
4c) kraj trzeci – państwo, którego terytorium znajduje się poza obszarem celnym
Unii Europejskiej;
5) wywóz – wywóz w rozumieniu art. 2 pkt 2 rozporządzenia nr 428/2009;
5a) usługa pośrednictwa – usługę pośrednictwa w rozumieniu art. 2 pkt
5 rozporządzenia nr 428/2009 lub – w przypadku uzbrojenia – działania
dotyczące przemieszczania uzbrojenia pomiędzy dwoma państwami, przy
czym żadnym z tych państw nie jest Rzeczpospolita Polska, polegające na:
a) negocjowaniu, doradztwie handlowym oraz pomocy w zawieraniu
umów,
b) uczestnictwie, w jakiejkolwiek formie, w czynnościach związanych
z wywozem, przywozem, tranzytem lub zawarciem umowy leasingu,
darowizny, pożyczki, użyczenia oraz wniesieniem aportu do spółki,
c) zakupie, sprzedaży lub transferze;
5b) pomoc techniczna – jakiekolwiek wsparcie techniczne, związane
z naprawami, rozwojem, wytwarzaniem, testowaniem, utrzymaniem lub
innymi usługami technicznymi dotyczącymi towarów o znaczeniu
strategicznym, które może przyjąć formy udzielania instrukcji, szkolenia,
przekazywania wiedzy roboczej lub usług konsultingowych;
6) przywóz – wprowadzenie towaru o znaczeniu strategicznym na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej z kraju trzeciego;
7) tranzyt – tranzyt w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia 428/2009 lub –
w przypadku uzbrojenia – przemieszczanie pomiędzy państwem
członkowskim Unii Europejskiej, z wyłączeniem Rzeczypospolitej Polskiej,
1)
Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 287 z 29.10.2013,
str. 90.
23.04.2018
©Telksinoe s. 3/35
i krajem trzecim lub pomiędzy krajami trzecimi, przez terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
7a) transfer wewnątrzunijny – przekazanie lub przemieszczenie towaru
o znaczeniu strategicznym od podmiotu w jednym państwie członkowskim do
podmiotu w innym państwie członkowskim bez opuszczania obszaru celnego
Unii Europejskiej;
8) obrót:
a) wywóz,
b) transfer wewnątrzunijny,
c) usługę pośrednictwa,
d) pomoc techniczną,
e) przywóz,
f) tranzyt;
8a) podmiot – osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną
nieposiadającą osobowości prawnej, o ile posiada zdolność prawną;
8b) dostawca – podmiot uprawniony do przekazania uzbrojenia;
8c) odbiorca – podmiot uprawniony do odbioru uzbrojenia;
8d) eksporter – eksportera w rozumieniu art. 2 pkt 3 rozporządzenia nr 428/2009
lub – w przypadku uzbrojenia:
a) podmiot zamieszkujący albo mający siedzibę na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, który:
– w momencie przyjmowania deklaracji wywozowej pozostaje
w stosunku umownym z odbiorcą w kraju trzecim i jest uprawniony
do wywozu uzbrojenia lub
– jest uprawniony do wywozu uzbrojenia, w sytuacji gdy nie została
zawarta umowa eksportowa lub strona umowy nie działa we
własnym imieniu,
b) umawiającą się stronę zamieszkującą albo mającą siedzibę na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku gdy prawo dysponowania
uzbrojeniem przynależy podmiotowi zamieszkującemu albo
posiadającemu siedzibę poza Rzecząpospolitą Polską, na podstawie
umowy, na której opiera się wywóz;
23.04.2018
©Telksinoe s. 4/35
8e) importer – podmiot zamieszkujący albo mający siedzibę na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, który jest uprawniony do odbioru towaru
o znaczeniu strategicznym z kraju trzeciego;
8f) pośrednik – pośrednika w rozumieniu art. 2 pkt 6 rozporządzenia 428/2009
lub – w przypadku uzbrojenia – podmiot wykonujący usługę pośrednictwa
w odniesieniu do uzbrojenia;
8g) użytkownik końcowy – podmiot deklarujący wykorzystanie towaru
o znaczeniu strategicznym do własnej działalności;
8h) zezwolenie indywidualne – zezwolenie w rozumieniu art. 2 pkt
8 rozporządzenia nr 428/2009 lub, w przypadku uzbrojenia, a także innych niż
wywóz form obrotu produktami podwójnego zastosowania, zezwolenie
udzielone jednemu podmiotowi w odniesieniu do jednego końcowego
użytkownika, importera lub odbiorcy w innym państwie, dotyczące
określonej ilości i wartości jednoznacznie określonych towarów o znaczeniu
strategicznym;
8i) zezwolenie globalne – zezwolenie w rozumieniu art. 2 pkt 10 rozporządzenia
nr 428/2009 lub, w przypadku uzbrojenia, a także innych niż wywóz form
obrotu produktami podwójnego zastosowania, zezwolenie udzielone jednemu
podmiotowi w odniesieniu do jednego lub większej liczby końcowych
użytkowników, importerów lub odbiorców w innym państwie lub państwach,
dotyczące określonych typów lub kategorii towarów o znaczeniu
strategicznym;
9) (uchylony)
10) organ kontroli obrotu – ministra właściwego do spraw gospodarki;
11) organy opiniujące – ministra właściwego do spraw zagranicznych, ministra
właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do spraw finansów
publicznych, Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Szefa Służby
Wywiadu Wojskowego, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa
Agencji Wywiadu, a w odniesieniu do materiałów jądrowych, technologii
jądrowych oraz innych produktów podwójnego zastosowania, w zakresie
których jest właściwy ze względu na zakres swojego działania – także Prezesa
Państwowej Agencji Atomistyki;
12) organ monitorujący – Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;
23.04.2018
©Telksinoe s. 5/35
13) przedsiębiorca – przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646).
Art. 4. Przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wywóz
z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz przewóz przez terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej broni i amunicji przez osoby fizyczne, na potrzeby inne
niż handlowe i przemysłowe, regulują odrębne przepisy.
Art. 5. Do spraw uregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się przepisy
Kodeksu postępowania administracyjnego, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
Rozdział 2
Zezwolenia na obrót towarami o znaczeniu strategicznym
Art. 6. 1. Pomoc techniczna w zakresie produktów podwójnego zastosowania
może być świadczona na podstawie i w zakresie określonym w zezwoleniu.
2. Zezwolenie na pomoc techniczną nie jest wymagane, gdy pomoc ta jest
świadczona na rzecz podmiotu zamieszkującego albo posiadającego siedzibę na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub gdy pomoc dotyczy towarów o znaczeniu
strategicznym, na których transfer wewnątrzunijny rozpoczynający się z terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej nie jest wymagane zezwolenie.
Art. 6a. 1. Obrót uzbrojeniem może być dokonywany na podstawie
i w zakresie określonym w zezwoleniu.
2. Zezwolenie na transfer wewnątrzunijny uzbrojenia wydane przez właściwe
organy państw członkowskich Unii Europejskiej jest ważne na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej. W przypadku wydania takiego zezwolenia nie jest
wymagane zezwolenie na transfer wewnątrzunijny uzbrojenia przez terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
3. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia,
wykaz uzbrojenia, na obrót którym jest wymagane zezwolenie, uwzględniając przy
jego sporządzaniu formy obrotu określone w art. 3 pkt 8 oraz wykazy
międzynarodowe, w szczególności wspólny wykaz uzbrojenia przyjęty przez Radę
Unii Europejskiej.
Art. 6b. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, listę krajów,
z którymi obrót określonymi towarami o znaczeniu strategicznym jest zakazany lub
23.04.2018
©Telksinoe s. 6/35
ograniczony, uwzględniając bezpieczeństwo publiczne oraz prawa człowieka,
a w przypadku uzbrojenia również potrzeby obronności lub bezpieczeństwa
Rzeczypospolitej Polskiej oraz zobowiązania Rzeczypospolitej Polskiej
wynikające z umów i porozumień międzynarodowych oraz ze zobowiązań
sojuszniczych, w tym porozumień, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 2 lit. b i c.
Art. 6c. Przywóz lub transfer wewnątrzunijny na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej produktów podwójnego zastosowania nie wymaga uzyskania zezwolenia.
Art. 7. 1. Na wywóz produktów podwójnego zastosowania, transfer
wewnątrzunijny produktów wymienionych w załączniku IV do rozporządzenia nr
428/2009 oraz pomoc techniczną wydaje się zezwolenie indywidualne, zezwolenie
globalne lub krajowe zezwolenie generalne. Na usługi pośrednictwa w zakresie
produktów podwójnego zastosowania wydaje się zezwolenie indywidualne.
2. Na obrót uzbrojeniem wydaje się zezwolenie indywidualne lub krajowe
zezwolenie generalne. Na transfer wewnątrzunijny uzbrojenia, usługi pośrednictwa
i pomoc techniczną w zakresie uzbrojenia może zostać wydane także zezwolenie
globalne.
Art. 8. 1. W zakresie, w którym zostało udzielone krajowe zezwolenie
generalne na obrót towarami o znaczeniu strategicznym nie jest wymagane
zezwolenie indywidualne lub zezwolenie globalne.
2. Minister właściwy do spraw gospodarki może określić, w drodze
rozporządzenia, przypadki, a w szczególności kraje, podmioty oraz towary
o znaczeniu strategicznym, w odniesieniu do których udziela krajowego
zezwolenia generalnego, oraz szczegółowe warunki, na jakich dokonywany może
być obrót objęty krajowym zezwoleniem generalnym, biorąc pod uwagę
konieczność zapewnienia bezpieczeństwa obrotu towarami o znaczeniu
strategicznym.
3. Prowadzenie obrotu na podstawie krajowego zezwolenia generalnego
wymaga złożenia oświadczenia o terminie jego rozpoczęcia. Oświadczenie należy
złożyć organowi kontroli obrotu co najmniej na miesiąc przed rozpoczęciem
obrotu.
23.04.2018
©Telksinoe s. 7/35
Art. 9. 1. Zezwolenie indywidualne lub zezwolenie globalne wydaje organ
kontroli obrotu na wniosek podmiotu zamieszkującego albo posiadającego siedzibę
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwany dalej „wnioskiem o zezwolenie”.
2. Wniosek o zezwolenie zawiera:
1) oznaczenie wnioskodawcy w tym jego nazwę, adres siedziby albo adres
zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP);
3) określenie rodzaju i zakresu wykonywanej przez wnioskodawcę działalności
gospodarczej, jeżeli jest przedsiębiorcą;
4) oznaczenie podmiotów będących partnerami handlowymi wnioskodawcy
przy realizacji wnioskowanego obrotu, w tym ich nazwy, adresy siedzib albo
adresy zamieszkania, oraz ich roli w tym obrocie;
5) określenie towarów o znaczeniu strategicznym będących przedmiotem
obrotu, w tym ich wartość, ilość oraz numer kontrolny, określony w wykazie
określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 6a ust. 3 lub
w załącznikach do rozporządzenia nr 428/2009;
6) oznaczenie producenta towarów o znaczeniu strategicznym, które będą
przedmiotem obrotu oraz końcowych użytkowników, w tym ich nazw
i adresów;
7) informację o sposobie wykorzystania towarów o znaczeniu strategicznym
przez końcowego użytkownika;
8) określenie kraju końcowego przeznaczenia;
9) w przypadku wywozu lub transferu wewnątrzunijnego – oświadczenie, że
wnioskodawca podejmie niezbędne działania, aby towary o znaczeniu
strategicznym, które będą przedmiotem obrotu, dotarły do końcowego
użytkownika;
10) numer poświadczenia oświadczenia końcowego użytkownika wydanego
przez organ kontroli obrotu, jeśli importer lub końcowy użytkownik
zobowiązał się do uzyskania uprzedniej zgody właściwego zagranicznego
organu na określone dysponowanie towarem o znaczeniu strategicznym
będącym przedmiotem wniosku lub jego częścią składową.
3. Wniosek o zezwolenie na wywóz zawiera także oznaczenie:
1) kraju pochodzenia towaru o znaczeniu strategicznym;
23.04.2018
©Telksinoe s. 8/35
2) państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym znajduje się lub będzie
umiejscowiony produkt podwójnego zastosowania;
3) państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym zostanie złożone
zgłoszenie celne lub zgłoszenie do powrotnego wywozu produktu
podwójnego zastosowania.
4. Wniosek o zezwolenie na usługi pośrednictwa zawiera także:
1) określenie usługi pośrednictwa;
2) informację o umiejscowieniu towaru o znaczeniu strategicznym w kraju
trzecim.
5. Wniosek o zezwolenie na pomoc techniczną zawiera dodatkowo określenie
rodzaju pomocy technicznej.
6. Do wniosku o zezwolenie na obrót towarami o znaczeniu strategicznym
wnioskodawca jest obowiązany dołączyć:
1) oświadczenie o posiadaniu koncesji lub zezwoleń uprawniających do
posiadania towaru o znaczeniu strategicznym lub prowadzenia działalności
związanej z wnioskowanym obrotem, jeżeli posiadanie takich koncesji lub
zezwoleń jest wymagane na podstawie przepisów innych ustaw, wraz
z dokładnymi cechami identyfikacyjnymi tych dokumentów;
2) projekt umowy lub umowę dotyczącą obrotu, jeśli taka umowa jest wymagana
w odniesieniu do danego obrotu albo list intencyjny lub zapytanie ofertowe;
3) kopię certyfikatu, o którym mowa w art. 11 ust. 5, w przypadku gdy jego
posiadanie jest wymagane;
4) certyfikat importowy lub oświadczenie końcowego użytkownika
w przypadku wywozu lub transferu wewnątrzunijnego; nie dotyczy to
przypadków, gdy krajem końcowego przeznaczenia towaru jest
Rzeczpospolita Polska;
5) zgodę właściwego zagranicznego organu na określone dysponowanie
towarem, w przypadku gdy importer lub końcowy użytkownik zobowiązał się
do uzyskania takiej zgody albo oświadczenie, że wnioskodawca nie posiada
wiedzy w zakresie zobowiązania, o którym mowa w ust. 2 pkt 10.
7. Do dokumentu sporządzonego w języku obcym należy dołączyć
tłumaczenie tego dokumentu na język polski sporządzone przez tłumacza
przysięgłego.
23.04.2018
©Telksinoe s. 9/35
8. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia:
1) wzory wniosków o zezwolenie na wywóz, transfer wewnątrzunijny, na usługę
pośrednictwa i na pomoc techniczną w zakresie towarów o znaczeniu
strategicznym, a także na przywóz i tranzyt uzbrojenia, oraz wzory wniosków
o wydanie certyfikatu importowego i poświadczenia oświadczenia
końcowego użytkownika,
2) wzory zezwoleń indywidualnych i zezwoleń globalnych na wywóz, na usługę
pośrednictwa, na przywóz i na tranzyt uzbrojenia oraz na pomoc techniczną
i na transfer wewnątrzunijny w zakresie towarów o znaczeniu strategicznym
– mając na uwadze rodzaje towarów oraz formy obrotu.
Art. 10. 1. Organ kontroli obrotu, na wniosek podmiotu, udziela wiążącego
wyjaśnienia w sprawie konieczności uzyskania zezwolenia na określony obrót
towarami o znaczeniu strategicznym w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia
wniosku. W uzasadnionych przypadkach termin ten może zostać przedłużony do
6 miesięcy.
2. Przed udzieleniem wyjaśnienia, o którym mowa w ust. 1, organ kontroli
obrotu może wystąpić do organów opiniujących o zajęcie stanowiska. Do
stanowiska organów opiniujących stosuje się odpowiednio art. 12 ust. 2 i art. 12a.
3. Organ kontroli obrotu może zażądać od wnioskodawcy przekazania
dodatkowych wyjaśnień lub dokumentów w celu wyjaśnienia okoliczności
związanych z przedmiotem wniosku.
Art. 11. 1. Przedsiębiorca wnioskujący o zezwolenie na obrót uzbrojeniem
lub korzystający z krajowego zezwolenia generalnego na obrót uzbrojeniem jest
obowiązany utworzyć i stosować wewnętrzny system kontroli i zarządzania
obrotem uzbrojeniem, zwany dalej „wewnętrznym systemem kontroli”.
2. W ramach wewnętrznego systemu kontroli należy określić w szczególności
zadania organów przedsiębiorstwa, podstawowe zadania na stanowiskach pracy
w zakresie kontroli i zarządzania obrotem, zasady doboru pracowników,
archiwizacji danych, kontroli wewnętrznej, realizacji zamówień oraz szkolenia.
3. Wewnętrzny system kontroli podlega certyfikacji zgodności
z wymaganiami międzynarodowych norm ISO 9000 i wymaganiami określonymi
w ust. 2.
23.04.2018
©Telksinoe s. 10/35
4. Certyfikację, o której mowa w ust. 3, przeprowadzają upoważnione
jednostki kontrolujące posiadające akredytację w ramach krajowego systemu
akredytacji utworzonego na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie
oceny zgodności (Dz. U. z 2016 r. poz. 655 i 1228 oraz z 2017 r. poz. 32).
5. Certyfikat zgodności stwierdzający zgodność funkcjonowania
wewnętrznego systemu kontroli z wymaganiami określonymi w ust. 2, wydają
upoważnione jednostki, o których mowa w ust. 4.
6. Certyfikat zgodności jest ważny przez okres 3 lat.
7. W okresie ważności certyfikatu zgodności upoważnione jednostki,
o których mowa w ust. 4, przeprowadzają w siedzibie przedsiębiorcy 3 kontrole
zgodności funkcjonowania wewnętrznego systemu kontroli z wymaganiami
określonymi w ust. 2.
8. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia,
wykaz jednostek certyfikujących upoważnionych do prowadzenia certyfikacji
zgodności i kontroli zgodności funkcjonowania wewnętrznego systemu kontroli,
spośród jednostek akredytowanych w krajowym systemie akredytacji, mając na
uwadze zapewnienie jednolitości wewnętrznych systemów kontroli
przedsiębiorców.
Art. 12. 1. Wydanie zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia globalnego
następuje w drodze decyzji administracyjnej.
2. Organ kontroli obrotu przed wydaniem zezwolenia indywidualnego lub
zezwolenia globalnego występuje, w formie pisemnej lub za pośrednictwem
systemu elektronicznego, do organów opiniujących o zajęcie stanowiska co do
istnienia przeciwwskazań do wydania takiego zezwolenia. O wystąpieniu do
organów opiniujących organ kontroli obrotu informuje wnioskodawcę.
3. Organ kontroli obrotu przed wydaniem zezwolenia indywidualnego lub
zezwolenia globalnego może zażądać od wnioskodawcy informacji
umożliwiających weryfikację danych zawartych we wniosku o zezwolenie.
4. Wnioskodawca jest obowiązany zgłaszać organowi kontroli obrotu
wszelkie zmiany dotyczące danych zawartych we wniosku, w terminie 14 dni od
dnia ich powstania.
23.04.2018
©Telksinoe s. 11/35
Art. 12a. 1. Stanowisko, o którym mowa w art. 12 ust. 2, organy opiniujące
przekazują organowi kontroli obrotu, w formie pisemnej lub za pośrednictwem
systemu elektronicznego pozwalającego na identyfikację osoby upoważni onej do
wydania takiego stanowiska, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia o to
stanowisko przez organ kontroli obrotu.
2. Jeżeli szczególny charakter sprawy będącej przedmiotem stanowiska,
o którym mowa w art. 12 ust. 2, nie pozwala na jego wydanie przez organy
opiniujące w terminie określonym w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art.
36–38 Kodeksu postępowania administracyjnego.
3. Terminu na zajęcie przez organy opiniujące stanowiska, o którym mowa
w art. 12 ust. 2, nie wlicza się do terminu na wydanie decyzji w sprawie wydania
zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia globalnego.
4. Organy opiniujące, przygotowując stanowisko, o którym mowa w art.
12 ust. 2, uwzględniają przesłanki odmowy, zmiany lub cofnięcia zezwolenia,
o których mowa w art. 15, art. 16 ust. 1 i 2 oraz art. 17 ust. 1 pkt 3.
5. Przepis art. 12 ust. 3 stosuje się odpowiednio do organów opiniujących.
6. Stanowisko organów opiniujących nie wymaga formy postanowienia i nie
podlega zaskarżeniu.
Art. 12b. Organ kontroli obrotu przed wydaniem zezwolenia indywidualnego
lub zezwolenia globalnego ustala, czy w ciągu ostatnich 3 lat właściwy organ
innego państwa lub państw członkowskich Unii Europejskiej odmówił wydania
zezwolenia na obrót towarem o znaczeniu strategicznym o zasadniczo
identycznych parametrach oraz do tego samego końcowego użytkownika lub
odbiorcy co we wniosku o zezwolenie. W takim przypadku organ kontroli obrotu
konsultuje się z właściwym organem państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
który odmówił wydania takiego zezwolenia, a jeżeli organ kontroli obrotu wyda
zezwolenie – informuje o tym ten organ, dołączając szczegółowe uzasadnienie
swojej decyzji.
Art. 13. W przypadku gdy podmiot uzyska informację lub ma uzasadnione
podstawy do przypuszczenia, że wystąpiły lub mogą wystąpić nieprawidłowości
w obrocie towarami o znaczeniu strategicznym jest obowiązany podjąć wszelkie
możliwe czynności mające na celu przywrócenie stanu zgodnego z prawem lub
23.04.2018
©Telksinoe s. 12/35
zapobiegnięcie nieprawidłowościom oraz zawiadomić organ kontroli obrotu
o nieprawidłowościach.
Art. 14. 1. Zezwolenie indywidualne lub globalne oraz uprawnienia z nich
wynikające są niezbywalne.
2. Zezwolenie indywidualne oraz zezwolenie globalne są dokumentami
mającymi znaczenie dla kontroli wykonywanych przez organy celne.
3. Oryginał zezwolenia indywidualnego lub globalnego dołącza się do
zgłoszenia celnego lub do zgłoszenia do powrotnego wywozu.
4. Wydanie zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia globalnego na obrót
może być uzależnione od spełnienia dodatkowych wymagań i warunków
określonych przez organ kontroli obrotu, a w szczególności od złożenia przez
zagranicznego końcowego użytkownika oświadczenia końcowego użytkownika
lub przedstawienia certyfikatu importowego, o których mowa w art. 23.
5. W zezwoleniu indywidualnym lub zezwoleniu globalnym określa się
termin jego ważności. Zezwolenie indywidualne jest ważne nie dłużej niż rok,
a zezwolenie globalne nie dłużej niż 3 lata.
6. Za wydanie zezwolenia indywidualnego lub globalnego nie pobiera się
opłaty.
Art. 15. 1. Organ kontroli obrotu odmawia, w drodze decyzji
administracyjnej, wydania zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia globalnego
na obrót produktami podwójnego zastosowania, jeżeli:
1) wymagają tego potrzeby obronności lub bezpieczeństwa Rzeczypospolitej
Polskiej;
2) wymagają tego zobowiązania Rzeczypospolitej Polskiej wynikające z umów
międzynarodowych i porozumień sojuszniczych;
3) podmiot nie daje rękojmi zgodnego z prawem prowadzenia obrotu;
4) produkty te mogą być, w całości lub w części, wykorzystane do nielegalnego
lub sprzecznego z interesem Rzeczypospolitej Polskiej wdrażania, produkcji,
eksploatacji, obsługi, utrzymania, przechowywania, wykrywania,
identyfikacji lub rozprzestrzeniania broni masowego rażenia,
a w szczególności broni chemicznej, biologicznej lub jądrowej, a także
23.04.2018
©Telksinoe s. 13/35
wdrażania, produkcji, utrzymania i przechowywania środków zdolnych do
przenoszenia takiej broni.
2. Organ kontroli obrotu może odmówić, w drodze decyzji administracyjnej,
wydania zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia globalnego na obrót
produktami podwójnego zastosowania, jeżeli:
1) istnieje ryzyko zmiany końcowego użycia lub miejsca przeznaczenia tych
produktów;
2) podmiot naruszył przepisy dotyczące obrotu towarami o znaczeniu
strategicznym.
Art. 16. 1. Organ kontroli obrotu odmawia, w drodze decyzji
administracyjnej, wydania zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia globalnego
na obrót uzbrojeniem, jeżeli:
1) wymagają tego potrzeby obronności lub bezpieczeństwa Rzeczypospolitej
Polskiej;
2) jego udzielenie byłoby niezgodne z międzynarodowymi zobowiązaniami
Rzeczypospolitej Polskiej, wynikającymi z umów i porozumień
międzynarodowych, a w szczególności z międzynarodowymi
zobowiązaniami:
a) do wprowadzania embarga na broń lub sankcji nałożonych przez
Organizację Narodów Zjednoczonych, Unię Europejską oraz
Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie,
b) w ramach Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej,
sporządzonego w Moskwie, Waszyngtonie i Londynie dnia 1 lipca
1968 r. (Dz. U. z 1970 r. poz. 60), Konwencji o zakazie prowadzenia
badań, produkcji i gromadzenia zapasów broni bakteriologicznej
(biologicznej) i toksycznej oraz o ich zniszczeniu, sporządzonej
w Moskwie, Londynie i Waszyngtonie dnia 10 kwietnia 1972 r. (Dz. U.
z 1976 r. poz. 1) oraz Konwencji o zakazie prowadzenia badań,
produkcji, składowania i użycia broni chemicznej oraz o zniszczeniu jej
zapasów, sporządzonej w Paryżu dnia 13 stycznia 1993 r. (Dz. U.
z 1999 r. poz. 703),
c) w ramach Grupy Australijskiej, Reżimu Kontroli Technologii
Rakietowych, Komitetu Zanggera, Grupy Dostawców Jądrowych,
23.04.2018
©Telksinoe s. 14/35
Porozumienia z Wassenaar i Haskiego kodeksu postępowania przeciwko
proliferacji rakiet balistycznych;
3) istnieje ryzyko, że przeznaczone do wywozu uzbrojenie mogłoby zostać użyte
do:
a) represji wewnętrznych,
b) działań stanowiących naruszenie międzynarodowego prawa
humanitarnego;
4) istnieje ryzyko, że przeznaczone do wywozu uzbrojenie mogłoby zostać użyte
w celu wywołania lub przedłużenia konfliktu zbrojnego lub zaostrzenia
istniejących napięć lub konfliktów w państwie końcowego użytkownika;
5) istnieje ryzyko, że przeznaczone do wywozu uzbrojenie będzie używane przez
państwo zagranicznego odbiorcy przeciwko innemu państwu,
w szczególności gdy istnieje konflikt zbrojny między państwem
zagranicznego odbiorcy a innym państwem lub istnieje prawdopodobieństwo
zaistnienia takiego konfliktu, lub państwo zagranicznego odbiorcy ma
roszczenia terytorialne przeciwko innemu państwu, które w przeszłości
próbowało zrealizować lub groziło ich zrealizowaniem za pomocą siły;
6) podmiot nie daje rękojmi zgodnego z prawem prowadzenia obrotu;
7) istnieje ryzyko, że przeznaczone do wywozu uzbrojenie mogłoby być
w całości lub w części wykorzystane do nielegalnej lub sprzecznej
z interesem Rzeczypospolitej Polskiej produkcji, eksploatacji, obsługi,
konserwacji, przechowywania lub identyfikacji uzbrojenia.
2. Organ kontroli obrotu może odmówić, w drodze decyzji administracyjnej,
wydania zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia globalnego na obrót
uzbrojeniem, jeżeli:
1) jego udzielenie miałoby negatywny wpływ na:
a) interesy związane z obroną i bezpieczeństwem Rzeczypospolitej
Polskiej, innych państw członkowskich Unii Europejskiej oraz państw
sojuszniczych i sprzymierzonych,
b) poszanowanie praw człowieka,
c) pokój, bezpieczeństwo i stabilność w regionie;
23.04.2018
©Telksinoe s. 15/35
2) istnieje ryzyko, że przeznaczone do wywozu uzbrojenie zostanie użyte
przeciwko siłom zbrojnym państw członkowskich Unii Europejskiej oraz
państw sojuszniczych i sprzymierzonych;
3) państwo końcowego użytkownika:
a) popiera terroryzm lub międzynarodową przestępczość zorganizowaną,
b) nie przestrzega międzynarodowych zobowiązań, w szczególności
dotyczących niestosowania siły oraz międzynarodowego prawa
humanitarnego,
c) nie jest zaangażowane w sprawy nierozprzestrzeniania broni jądrowej
oraz kontroli zbrojeń i rozbrojenia, w szczególności nie podpisało, nie
ratyfikowało lub nie wprowadziło w życie Układu
o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej i konwencji, o których mowa
w ust. 1 pkt 1 lit. b;
4) istnieje ryzyko, że nastąpi zmiana końcowego użytkownika i końcowego
przeznaczenia lub ponownego wywozu uzbrojenia na niepożądanych
warunkach;
5) przeznaczone do wywozu uzbrojenie nie odpowiada technicznym
i ekonomicznym możliwościom państwa odbiorcy;
6) podmiot naruszył przepisy dotyczące obrotu towarami o znaczeniu
strategicznym.
3. Organ kontroli obrotu informuje właściwe organy państw członkowskich
Unii Europejskiej o odmowie wydania zezwolenia na obrót uzbrojeniem
z przyczyn określonych w ust. 1 i 2, dołączając uzasadnienie odmowy jego
wydania.
Art. 17. 1. Organ kontroli obrotu może, w drodze decyzji administracyjnej,
cofnąć lub zmienić zezwolenie indywidualne lub zezwolenie globalne, jeżeli:
1) zaistnieją przesłanki, o których mowa w art. 15 i art. 16 ust. 1 i 2;
2) podmiot dokonuje obrotu wbrew warunkom określonym w zezwoleniu
indywidualnym lub zezwoleniu globalnym;
3) podmiot utracił rękojmię zgodnego z prawem prowadzenia obrotu.
2. Przed wydaniem decyzji w sprawie cofnięcia lub zmiany zezwolenia
indywidualnego lub zezwolenia globalnego organ kontroli obrotu może wystąpić
23.04.2018
©Telksinoes. 16/35
do organów opiniujących o zajęcie stanowiska. Do stanowiska stosuje się
odpowiednio art. 12 ust. 2 i art. 12a.
3. Cofnięcie lub zmiana zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia
globalnego z przyczyn leżących po stronie podmiotu następuje bez odszkodowania.
Art. 17a. 1. Organ kontroli obrotu jest organem właściwym w zakresie:
1) wykonywania obowiązków informacyjnych określonych w art. 4 ust. 1–3 i 6,
art. 5 ust. 1, art. 8 ust. 2 i 3, art. 9 ust. 4 lit. b i c i ust. 6, art. 11 ust. 2, art. 13,
art. 17 ust. 2 i art. 25 rozporządzenia nr 428/2009;
2) rozstrzygania o konieczności uzyskania zezwolenia na wywóz produktów
podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I do
rozporządzenia nr 428/2009 w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust.
4 rozporządzenia nr 428/2009;
3) wydawania zakazu tranzytu w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust.
1 rozporządzenia nr 428/2009;
4) przedstawienia Komisji Europejskiej wykazu, o którym mowa w art. 10 ust.
4 rozporządzenia nr 428/2009;
5) zasięgania i wydawania opinii w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust.
1 rozporządzenia nr 428/2009;
6) występowania do właściwego organu państwa członkowskiego Unii
Europejskiej o nieudzielanie zezwolenia albo jego unieważnienie,
zawieszenie, modyfikację lub odwołanie w przypadku, o którym mowa w art.
11 ust. 2 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 428/2009, a także prowadzenia
konsultacji, zgodnie z art. 11 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia nr 428/2009,
z właściwym organem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, który
wystąpił do organu kontroli obrotu o nieudzielanie zezwolenia, jego
unieważnienie, zawieszenie, modyfikację lub odwołanie;
7) wykonywania zadań, o których mowa w art. 13 ust. 2 rozporządzenia nr
428/2009;
8) podejmowania decyzji o zawieszeniu wywozu z terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej produktów podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku
I do rozporządzenia nr 428/2009 objętych ważnym zezwoleniem
w przypadku spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 16 ust. 3 lit. a i b
rozporządzenia nr 428/2009;
23.04.2018
©Telksinoe s. 17/35
9) zasięgania opinii właściwego organu innego państwa członkowskiego Unii
Europejskiej w przypadku, o którym mowa w art. 16 ust. 4 rozporządzenia nr
428/2009;
10) wzywania:
a) eksportera lub pośrednika zgodnie z art. 20 ust. 3 rozporządzenia nr
428/2009 do okazania, w trybie Kodeksu postępowania
administracyjnego, zapisów lub rejestrów oraz dokumentów określonych
w art. 20 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 428/2009,
b) podmiotu dokonującego transferu wewnątrzunijnego do okazania,
w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego, dokumentów
i rejestrów, o których mowa w art. 22 ust. 8 rozporządzenia nr 428/2009;
11) udzielania dodatkowych informacji w przypadku określonym w art. 22 ust.
9 rozporządzenia nr 428/2009;
12) informowania Komisji Europejskiej i właściwych organów państw
członkowskich Unii Europejskiej o podjętych środkach zgodnie z art. 22 ust.
5 rozporządzenia nr 428/2009;
13) wyznaczania przedstawiciela Rzeczypospolitej Polskiej do Grupy
Koordynacyjnej do spraw Produktów Podwójnego Zastosowania, o której
mowa w art. 23 rozporządzenia nr 428/2009.
2. Organ kontroli obrotu przed wydaniem decyzji w sprawie konieczności
uzyskania zezwolenia na wywóz produktów podwójnego zastosowania
niewymienionych w załączniku I do rozporządzenia nr 428/2009 w przypadku,
o którym mowa w art. 4 ust. 4 rozporządzenia nr 428/2009, oraz w sprawie zakazu
tranzytu, o którym mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 428/2009, może
wystąpić do organów opiniujących o zajęcie stanowiska. Przepisy art. 12 ust. 2 i art.
12a stosuje się odpowiednio.
Art. 18. (uchylony)
Art. 19. (uchylony)
Art. 20. 1. Wywóz, przywóz lub tranzyt towarów o znaczeniu strategicznym
jest realizowany w wyznaczonych urzędach celno-skarbowych.
2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia, wykaz urzędów celno-skarbowych, o których mowa w ust. 1,
23.04.2018
©Telksinoe s. 18/35
mając na względzie zapewnienie właściwej kontroli wywozu, przywozu i tranzytu
towarów o znaczeniu strategicznym.
3. Organ kontroli obrotu informuje Komisję Europejską o urzędach celno-
skarbowych upoważnionych do dokonywania czynności celnych w zakresie
wywozu, przywozu i tranzytu towarów o znaczeniu strategicznym.
Art. 21. 1. Organ kontroli obrotu prowadzi rejestr udzielonych zezwoleń
indywidualnych i zezwoleń globalnych oraz podmiotów korzystających z zezwoleń
generalnych, zwany dalej „rejestrem”.
2. (uchylony)
3. Wpisu zezwolenia indywidualnego lub globalnego do rejestru dokonuje się
niezwłocznie po udzieleniu danego zezwolenia. Wpisu podmiotu dokonuje się
niezwłocznie po złożeniu oświadczenia, o którym mowa w art. 8 ust. 3.
4. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia,
sposób prowadzenia rejestru, uwzględniając w szczególności rodzaje udzielonych
zezwoleń oraz ilość i wartość towarów o znaczeniu strategicznym objętych
zezwoleniem.
Rozdział 2a
Monitorowanie przywozu lub transferu wewnątrzunijnego produktów
podwójnego zastosowania wykorzystywanych w telekomunikacji lub do
ochrony informacji
Art. 21a. Przywóz lub transfer wewnątrzunijny na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej wykorzystywanych w telekomunikacji lub do ochrony
informacji produktów podwójnego zastosowania określonych w części 1
„Telekomunikacja” poz. 5A001a lub 5A001b4 lub w części 2 „Ochrona
informacji” kategorii 5 załącznika nr I do rozporządzenia nr 428/2009 podlega
monitorowaniu przez organ monitorujący.
Art. 21b. 1. Podmiot zamieszkujący albo mający siedzibę na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej przed dokonaniem przywozu lub transferu
wewnątrzunijnego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktów podwójnego
zastosowania określonych w art. 21a, jest obowiązany zgłosić organowi
monitorującemu, w formie pisemnej, zamiar dokonania przywozu lub transferu
wewnątrzunijnego tych produktów, zwany dalej „zgłoszeniem”.
23.04.2018
©Telksinoe s. 19/35
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podmiotów zagranicznych.
3. Jednostka organizacyjna podległa Ministrowi Obrony Narodowej, jest
obowiązana dokonać zgłoszenia również Szefowi Służby Kontrwywiadu
Wojskowego.
4. Zgłoszenie doręcza się organowi monitorującemu nie później niż na 14 dni
przed przewidywanym dniem przywozu lub transferu wewnątrzunijnego na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
5. Dokonane zgłoszenie jest dokumentem mającym znaczenie dla kontroli
wykonywanej przez organ celny.
Art. 21c. 1. Zgłoszenie zawiera:
1) oznaczenie podmiotu zgłaszającego, określenie adresu siedziby albo adresu
miejsca zamieszkania;
2) oznaczenie podmiotu uprawnionego do odbioru produktu podwójnego
zastosowania, określenie adresu siedziby albo adresu miejsca zamieszkania;
3) oznaczenie producenta i końcowego użytkownika, określenie adresu siedziby
albo adresu miejsca zamieszkania;
4) określenie produktu podwójnego zastosowania, który będzie przedmiotem
przywozu lub transferu wewnątrzunijnego na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, jego opis, określenie ilości i wartości;
5) informację o sposobie wykorzystania produktu podwójnego zastosowania
przez końcowego użytkownika;
6) określenie kraju końcowego przeznaczenia;
7) oświadczenie, że podmiot podejmie niezbędne działania, aby produkt,
o którym mowa w zgłoszeniu, dotarł do końcowego użytkownika.
2. Podmiot zamieszkujący albo mający siedzibę na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany powiadamiać organ monitorujący
o każdej zmianie danych, o których mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia jej
powstania.
3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do nabywcy w przypadku
przeniesienia na niego prawa własności produktu podwójnego zastosowania
określonego w zgłoszeniu.
4. W przypadku przywozu lub transferu wewnątrzunijnego na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej towarów i technologii związanych z ochroną informacji
23.04.2018
©Telksinoe s. 20/35
niejawnych podmiot zamieszkujący albo mający siedzibę na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany dołączyć do zgłoszenia kopię koncesji
na wykonywanie działalności w zakresie obrotu towarami i technologiami
o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, o której mowa w ustawie z dnia
22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie
wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami
i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. z 2017 r.
poz. 290), o ile jest wymagana.
5. W przypadku braków formalnych zgłoszenia organ monitorujący wzywa
podmiot zamieszkujący albo mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
6. Termin, o którym mowa w ust. 5, może zostać przedłużony na uzasadniony
wniosek podmiotu zamieszkującego albo mającego siedzibę na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej złożony przed jego upływem.
7. W przypadku nieusunięcia braków formalnych zgłoszenia w terminie,
o którym mowa w ust. 5 lub 6, organ monitorujący uznaje to zgłoszenie za
niedokonane.
8. Do dokumentu załączonego do zgłoszenia sporządzonego w języku obcym
należy dołączyć tłumaczenie tego dokumentu na język polski.
9. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór zgłoszenia,
mając na względzie dane, o których mowa w ust. 1, oraz rodzaje produktów
podlegających przywozowi lub transferowi wewnątrzunijnemu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 21d. Organ monitorujący informuje Szefa Agencji Wywiadu
o przywozie lub transferze wewnątrzunijnym na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej urządzeń kryptograficznych, przekazując informację o importerze lub
odbiorcy oraz rodzaju przywożonych lub transferowanych urządzeń.
Rozdział 2b
Świadectwo wiarygodności odbiorcy
Art. 21e. Wiarygodność przedsiębiorcy zamieszkującego albo mającego
siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będącego odbiorcą uzbrojenia
przekazywanego w ramach zezwoleń generalnych na transfer wewnątrzunijny
23.04.2018
©Telksinoe s. 21/35
wydanych przez właściwe organy innych państw członkowskich Unii Europejskiej,
poświadcza świadectwo wiarygodności odbiorcy wydawane przez Szefa Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zwanego dalej „Szefem ABW”, w drodze decyzji
administracyjnej.
Art. 21f. Świadectwo wiarygodności odbiorcy wydane przez właściwy organ
innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej jest
ważne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 21g. 1. Świadectwo wiarygodności odbiorcy wydaje się na wniosek
przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 21e.
2. Wniosek o wydanie świadectwa wiarygodności odbiorcy zawiera:
1) dane identyfikujące odbiorcę;
2) oświadczenie o strukturze kapitałowej i powiązaniach kapitałowych
odbiorcy;
3) numer koncesji na obrót uzbrojeniem, o której mowa w ustawie z dnia
22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie
wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz
wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym.
3. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku
o wydanie świadectwa wiarygodności odbiorcy, mając na uwadze dane, o których
mowa w ust. 2, oraz rodzaje uzbrojenia.
Art. 21h. 1. Świadectwo wiarygodności odbiorcy wydaje się, jeżeli
przedsiębiorca:
1) prowadzi na obszarze Unii Europejskiej działalność gospodarczą związaną
z uzbrojeniem, w szczególności związaną z integracją systemów
i podsystemów;
2) wyznaczy pracownika wykonującego czynności kierownicze,
odpowiedzialnego za transfery wewnątrzunijne i wywóz uzbrojenia;
3) dołączy do wniosku, o którym mowa w art. 21g ust. 1:
a) pisemne zobowiązanie do przestrzegania i egzekwowania warunków
związanych z końcowym zastosowaniem i wywozem lub transferem
wewnątrzunijnym uzbrojenia,
23.04.2018
©Telksinoe s. 22/35
b) pisemne zobowiązanie do przekazania Szefowi ABW dokumentów
niezbędnych do weryfikacji informacji, o których mowa w lit. d oraz
w art. 21g ust. 2, i potwierdzenia spełnienia warunków, o których mowa
w pkt 1 i 2, oraz do dostarczenia informacji dotyczących końcowych
użytkowników i ostatecznego przeznaczenia uzbrojenia będącego
przedmiotem wywozu lub transferu wewnątrzunijnego z terytorium i na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
c) kopię certyfikatu zgodności, o którym mowa w art. 11 ust. 5,
d) wykaz umów na obrót uzbrojeniem zawartych w okresie 6 miesięcy
poprzedzających złożenie wniosku,
e) pisemne zobowiązanie do informowania Szefa ABW o zmianach danych
objętych wnioskiem.
2. Szef ABW, przed wydaniem świadectwa wiarygodności odbiorcy, może
wystąpić do organu kontroli obrotu, Szefa Agencji Wywiadu, Szefa Centralnego
Biura Antykorupcyjnego, Szefa Służby Wywiadu Wojskowego, Szefa Służby
Kontrwywiadu Wojskowego, Komendanta Głównego Policji, Komendanta
Głównego Straży Granicznej, ministra właściwego do spraw zagranicznych oraz
ministra właściwego do spraw finansów publicznych o przekazanie stanowiska
o braku przeciwwskazań do wydania świadectwa wiarygodności odbiorcy.
Przepisy art. 12 ust. 2 i art. 12a stosuje się odpowiednio.
3. Szef ABW, wydając świadectwo wiarygodności odbiorcy, może odstąpić
od uzasadnienia decyzji albo ograniczyć uzasadnienie, ze względu na interes
bezpieczeństwa państwa lub porządek publiczny.
Art. 21i. Organy administracji rządowej, organy państwowe, organy
samorządu terytorialnego, sądy oraz przedsiębiorcy prowadzący działalność
w zakresie użyteczności publicznej, na żądanie Szefa ABW, udzielają informacji
w zakresie niezbędnym do wydania lub cofnięcia świadectwa wiarygodności
odbiorcy.
Art. 21j. Świadectwo wiarygodności odbiorcy jest wydawane na okres 5 lat.
Art. 21k. 1. Świadectwo wiarygodności odbiorcy zawiera:
1) oznaczenie organu, który wystawił świadectwo;
2) nazwę i adres odbiorcy;
23.04.2018
©Telksinoe s. 23/35
3) poświadczenie wiarygodności odbiorcy wydane na podstawie art. 21h ust. 1;
4) datę wydania i okres ważności świadectwa.
2. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór świadectwa
wiarygodności odbiorcy, uwzględniając dane, o których mowa w ust. 1.
Art. 21l. Szef ABW prowadzi kontrolę w zakresie spełniania przez odbiorcę
warunków i zobowiązań określonych w art. 21h ust. 1. Przepisy art. 30 i art.
32 stosuje się odpowiednio.
Art. 21m. Szef ABW, w drodze decyzji administracyjnej, odmawia wydania
świadectwa wiarygodności odbiorcy albo cofa świadectwo wiarygodności
odbiorcy, gdy odbiorca nie spełnia warunków określonych w art. 21h ust. 1 lub
naruszył przepisy dotyczące obrotu towarami o znaczeniu strategicznym. Przepis
art. 21h ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Art. 21n. Kopię decyzji o cofnięciu świadectwa wiarygodności odbiorcy Szef
ABW przekazuje organowi kontroli obrotu.
Art. 21o. Organ kontroli obrotu informuje Komisję Europejską oraz właściwe
organy państw członkowskich Unii Europejskiej o przypadkach cofnięcia
świadectwa wiarygodności odbiorcy.
Art. 21p. 1. Szef ABW prowadzi wykaz certyfikowanych odbiorców
mających miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
2. Wykaz, o którym mowa w ust. 1, Szef ABW przesyła organowi kontroli
obrotu, który przesyła go Komisji Europejskiej, Parlamentowi Europejskiemu oraz
właściwym organom państw członkowskich Unii Europejskiej.
Art. 21q. Minister właściwy do spraw zagranicznych informuje właściwe
organy państw członkowskich Unii Europejskiej o zagrożeniu nieprzestrzeganiem
warunków krajowego zezwolenia generalnego na transfer wewnątrzunijny
uzbrojenia przez odbiorcę w innym państwie, który uzyskał świadectwo
wiarygodności odbiorcy, lub o naruszeniu przez niego bezpieczeństwa publicznego
lub istotnych interesów w zakresie bezpieczeństwa państwa oraz, o ile to
konieczne, zwraca się do tych organów o wyjaśnienia w tej sprawie.
23.04.2018
©Telksinoe s. 24/35
Rozdział 3
Certyfikat importowy i oświadczenie końcowego użytkownika
Art. 22. 1. W przypadku gdy właściwe organy kraju zagranicznego
eksportera tego wymagają, organ kontroli obrotu, na wniosek podmiotu, może
wydać certyfikat importowy lub poświadczyć oświadczenie końcowego
użytkownika.
1a. W przypadku gdy właściwe organy kraju zagranicznego eksportera tego
wymagają, organ kontroli obrotu, w ramach poświadczenia oświadczenia
końcowego użytkownika, może zobowiązać się do uznania ograniczeń i warunków
związanych z obrotem towarami o znaczeniu strategicznym określonych przez te
organy.
1b. Organ kontroli obrotu może odmówić wydania zezwolenia na obrót
z zagranicą towarami o znaczeniu strategicznym objęty oświadczeniem końcowego
użytkownika mającego siedzibę albo miejsce zamieszkania w Rzeczypospolitej
Polskiej, jeżeli nie zostaną spełnione warunki i ograniczenia określone przez
właściwe organy kraju zagranicznego eksportera.
2. Do wniosku o wydanie certyfikatu importowego lub poświadczenia
oświadczenia końcowego użytkownika stosuje się odpowiednio przepisy art. 9 ust.
2, 6 i 7.
2a. Organ kontroli obrotu przed wydaniem certyfikatu importowego lub
poświadczeniem oświadczenia końcowego użytkownika może wystąpić do
organów opiniujących o zajęcie stanowiska. Przepisy art. 12 ust. 2 i art. 12a stosuje
się odpowiednio.
3. Certyfikat importowy oraz poświadczone oświadczenie końcowego
użytkownika są dokumentami przeznaczonymi do okazania właściwym władzom
poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej i zaświadczają o wiarygodności
podmiotu i o objęciu kontrolą przez właściwe organy Rzeczypospolitej Polskiej
transakcji w zakresie przywozu lub transferu wewnątrzunijnego na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej towarów o znaczeniu strategicznym.
3a. Podmioty dostarczające towary o znaczeniu strategicznym mające
siedzibę albo miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są
obowiązane do udokumentowanego informowania podmiotów odbierających
23.04.2018
©Telksinoe s. 25/35
towary o znaczeniu strategicznym o warunkach zezwolenia na obrót towarami
o znaczeniu strategicznym, w tym o ograniczeniach w zakresie dysponowania
towarem o znaczeniu strategicznym. W przypadku wydanego przez organ kontroli
obrotu poświadczenia oświadczenia końcowego użytkownika w odniesieniu do
towaru o znaczeniu strategicznym lub jego części stanowiących przedmiot obrotu,
do informacji należy dołączyć numer i datę poświadczenia oraz nazwę końcowego
użytkownika.
4. (uchylony)
5. (uchylony)
6. Organ kontroli obrotu może odmówić wydania certyfikatu importowego
lub odmówić poświadczenia oświadczenia końcowego użytkownika, jeżeli nie jest
możliwe potwierdzenie faktów, o których mowa w ust. 3, z powodu braku rękojmi
zgodnego z prawem prowadzenia obrotu towarami o znaczeniu strategicznym lub
niestosowania przez podmiot wewnętrznego systemu kontroli.
7. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia,
wzór certyfikatu importowego, uwzględniając dane, o których mowa w ust. 8.
8. Wzór certyfikatu, o którym mowa w ust. 7, zawiera w szczególności:
nazwę importera lub odbiorcy, nazwę zagranicznego eksportera, ich siedziby
i adresy, nazwę i opis towaru o znaczeniu strategicznym, numer kontrolny, ilość
i wartość, opis ostatecznego wykorzystania towaru o znaczeniu strategicznym oraz
oświadczenie, że importer lub odbiorca:
1) zobowiązał się, iż wprowadzi wymienione w certyfikacie towary o znaczeniu
strategicznym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i niezwłocznie
powiadomi organ kontroli obrotu o zmianach w warunkach kontraktu;
2) złożył oświadczenie, że jest świadomy, że dalszy wywóz lub transfer
wewnątrzunijny z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zmiana końcowego
użytkownika lub deklarowanego końcowego wykorzystania towaru
o znaczeniu strategicznym wymagają uprzedniej zgody organu kontroli
obrotu;
3) w uzgodnieniu z końcowym użytkownikiem zobowiązał się do umożliwienia
przeprowadzenia przez organ kontroli obrotu, przy ewentualnym udziale
przedstawicieli władz kraju zagranicznego eksportera, kontroli zgodności
wykorzystania towarów o znaczeniu strategicznym z warunkami zezwolenia
23.04.2018
©Telksinoe s. 26/35
w miejscu ich wykorzystania w całym okresie pozostawania na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 23. 1. Na potrzeby wywozu lub transferu wewnątrzunijnego z terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej towarów o znaczeniu strategicznym organ kontroli
obrotu żąda od podmiotu dostarczenia certyfikatu importowego lub oświadczenia
końcowego użytkownika poświadczonego przez właściwe organy kraju
zagranicznego importera lub odbiorcy.
2. Oświadczenie końcowego użytkownika jest wystawiane przez
zagranicznego końcowego użytkownika i zawiera treść wymaganą przez organ
kontroli obrotu.
3. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2, powinno być także poświadczone
przez zagranicznego importera i właściwe władze kraju końcowego przeznaczenia.
3a. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2, jest dokumentem, w którym
zagraniczny końcowy użytkownik oraz importer lub odbiorca zobowiązuje się do
przestrzegania postanowień w zakresie dysponowania oraz wykorzystywania
towarów o znaczeniu strategicznym objętych oświadczeniem.
4. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2, zawiera w szczególności:
1) nazwę i adres eksportera lub dostawcy;
2) określenie towaru o znaczeniu strategicznym, jego opis, oznaczenie, ilość
i wartość oraz numer kontrolny;
3) opis końcowego zastosowania towaru o znaczeniu strategicznym;
4) określenie kraju końcowego przeznaczenia;
5) nazwę i adres zagranicznego końcowego użytkownika;
6) zobowiązanie końcowego użytkownika do nieprzekazywania uzbrojenia
odbiorcom w kraju objętym embargiem na broń, jeżeli przedmiotem obrotu
jest uzbrojenie;
7) zobowiązanie końcowego użytkownika do nieprzekazywania tow aru
o znaczeniu strategicznym żadnemu innemu podmiotowi bez uprzedniej
zgody organu kontroli obrotu;
8) poświadczenie przez właściwy organ kraju końcowego użytkownika przyjęcia
przez końcowego użytkownika zobowiązań, o których mowa w pkt 6 lub 7,
oraz oświadczenie właściwego organu kraju końcowego użytkownika, że
23.04.2018
©Telksinoe s. 27/35
końcowy użytkownik jest upoważniony do posiadania towarów o znaczeniu
strategicznym;
9) zobowiązanie właściwego organu kraju końcowego użytkownika, że bez
wcześniejszej zgody tego organu nie zostanie udzielone zezwolenie na:
wywóz, sprzedaż, pożyczenie lub dysponowanie towarami o znaczeniu
strategicznym objętymi oświadczeniem w inny sposób niż określony
w oświadczeniu końcowego użytkownika;
10) nazwę i adres zagranicznego importera lub odbiorcy;
11) zobowiązanie importera lub odbiorcy do nieprzekazywania uzbrojenia
odbiorcom z kraju przeznaczenia objętego embargiem na broń, jeżeli
przedmiotem obrotu jest uzbrojenie;
12) zobowiązanie importera lub odbiorcy do nieprzekazywania towaru
o znaczeniu strategicznym żadnemu innemu odbiorcy niż końcowy
użytkownik bez uprzedniej zgody organu kontroli obrotu;
13) poświadczenie przez właściwy organ kraju importera lub odbiorcy przyjęcia
przez importera lub odbiorcę zobowiązań, o których mowa w pkt 11 lub 12,
oraz oświadczenie właściwego organu kraju importera lub odbiorcy, że im-
porter lub odbiorca jest upoważniony do posiadania towarów o znaczeniu
strategicznym;
14) wskazanie pośrednich nabywców, o ile występują.
5. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2, może nie zawierać jednego lub
więcej elementów wymienionych w ust. 4 pkt 7–9, 12 i 13, w przypadku gdy
państwo końcowego użytkownika lub importera posiada system kontroli obrotu,
w szczególności jest członkiem międzynarodowych porozumień, o których mowa
w art. 16 ust. 1 pkt 2 lit. b i c, oraz jeżeli:
1) stopień zaawansowania technologicznego towaru o znaczeniu strategicznym
jest niski i towar o znaczeniu strategicznym nie jest śmiercionośny lub nie jest
kluczową częścią składową lub komponentem takiego towaru lub
2) końcowy użytkownik ma status organu lub podmiotu państwowego.
6. W przypadku wywozu uzbrojenia do końcowych użytkowników
posiadających siedzibę poza obszarem Unii Europejskiej, z wyłączeniem
końcowych użytkowników posiadających siedzibę w krajach określonych w części
2 załącznika IIa do rozporządzenia nr 428/2009, polskie przedstawicielstwo
23.04.2018
©Telksinoe s. 28/35
dyplomatyczne lub urząd konsularny potwierdzają autentyczność podpisu osoby
reprezentującej zagraniczny organ właściwy do spraw kontroli obrotu,
poświadczającej oświadczenie, o którym mowa w ust. 2, oraz zgodność tego
oświadczenia z prawem miejsca jego wystawienia.
Art. 24. 1. Podmiot, który otrzymał certyfikat importowy, jest uprawniony, w
terminie 30 dni od dnia zwolnienia lub odbioru towaru o znaczeniu strategicznym,
wystąpić do naczelnika urzędu celno-skarbowego właściwego ze względu na
siedzibę końcowego użytkownika tego towaru z wnioskiem o wydanie certyfikatu
weryfikacji dostawy stwierdzającego, że towar objęty certyfikatem został przez ten
podmiot faktycznie i w sposób zgodny z przepisami prawa wprowadzony na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Do wydania certyfikatu weryfikacji dostawy stosuje się odpowiednio
przepisy działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego.
3. Podmiot jest obowiązany zwrócić właściwemu organowi celnemu koszty
poniesione przez ten organ w toku postępowania w sprawie wydania certyfikatu
weryfikacji dostawy.
4. Certyfikat weryfikacji dostawy zawiera w szczególności:
1) nazwę importera lub odbiorcy, nazwę eksportera lub dostawcy, ich siedziby
i adresy;
2) nazwę i opis towaru o znaczeniu strategicznym;
3) numer kontrolny, ilość i wartość, opis ostatecznego wykorzystania towaru
o znaczeniu strategicznym;
4) numer zgłoszenia celnego, numer konosamentu, listu przewozowego lub
innego dokumentu potwierdzającego przywóz towarów o znaczeniu
strategicznym oraz potwierdzenie, że importer lub odbiorca przedstawił
wiarygodne dowody dokonania dostawy i wprowadził wymienione
w certyfikacie towary o znaczeniu strategicznym na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia, wzór certyfikatu weryfikacji dostawy oraz sposób
ewidencjonowania wydanych certyfikatów, uwzględniając elementy określone
w ust. 4 oraz mając na uwadze zapewnienie możliwości weryfikacji
zaewidencjonowanych danych.
23.04.2018
©Telksinoe s. 29/35
6. W przypadku wywozu lub transferu wewnątrzunijnego z terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej towarów o znaczeniu strategicznym, organ kontroli
obrotu może żądać od podmiotu dostarczenia certyfikatu weryfikacji dostawy
wydawanego przez właściwe organy kraju importera lub odbiorcy.
Rozdział 4
Ewidencja obrotu towarami o znaczeniu strategicznym oraz informacja
dotycząca tego obrotu
Art. 25. 1. Podmiot dokonujący obrotu towarami o znaczeniu strategicznym
jest obowiązany do prowadzenia ewidencji tego obrotu.
2. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, zawiera w szczególności następujące
dane:
1) opis towaru o znaczeniu strategicznym oraz jego oznaczenie;
2) ilość i wartość towaru o znaczeniu strategicznym;
3) daty obrotu;
4) nazwę i adres eksportera lub dostawcy oraz importera lub odbiorcy;
5) końcowe przeznaczenie i oznaczenie końcowego użytkownika;
6) dowód, że informacja na temat ograniczeń eksportowych związanych
z zezwoleniem na transfer została przekazana odbiorcy towarów o znaczeniu
strategicznym.
3. Podmiot dokonujący obrotu towarami o znaczeniu strategicznym, jest
obowiązany do przechowywania zapisów, rejestrów oraz dokumentów
gromadzonych w ramach ewidencji, o której mowa w ust. 1, przez okres 5 lat,
licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano obrotu.
4. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe informacje gromadzone w ewidencji, o której mowa w ust. 1, oraz
sposób jej prowadzenia, mając na względzie warunki, jakim powinien odpowiadać
wewnętrzny system kontroli oraz zakres danych, o których mowa w ust. 2.
Art. 26. 1. Podmiot dokonujący obrotu w ramach zezwoleń generalnych jest
obowiązany przekazać organowi kontroli obrotu coroczną informację o realizacji
tego obrotu, w terminie do końca I kwartału następnego roku.
2. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia,
zakres informacji, o których mowa w ust. 1, uwzględniając dane zawarte
23.04.2018
©Telksinoe s. 30/35
w ewidencji, o których mowa w art. 25 ust. 2, oraz rodzaje towarów o znaczeniu
strategicznym.
Art. 27. Na wniosek organów opiniujących organ kontroli obrotu przekazuje
tym organom informacje o realizacji obrotu towarami o znaczeniu strategicznym.
Art. 27a. 1. Podmiot dokonujący wywozu uzbrojenia jest obowiązany
przekazać ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych roczny raport
z faktycznego wykonania tego wywozu, w terminie do końca kwietnia następnego
roku.
2. Raport, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:
1) nazwę, ilość i wartość uzbrojenia będącego przedmiotem wywozu;
2) kategorię kontrolną;
3) numery wykorzystanych zezwoleń;
4) kraj końcowego użytkownika.
Art. 27b. Minister właściwy do spraw zagranicznych określi, w drodze
rozporządzenia, wzór raportu, o którym mowa w art. 27a ust. 1, uwzględniając
informacje, o których mowa w art. 27a ust. 2, oraz rodzaje uzbrojenia.
Art. 27c. 1. Minister właściwy do spraw zagranicznych sporządza roczne
sprawozdanie dotyczące wywozu uzbrojenia, które przekazuje właściwym
organom państw członkowskich Unii Europejskiej, w terminie do końca III
kwartału następnego roku.
2. Minister właściwy do spraw zagranicznych publikuje sprawozdanie,
o którym mowa w ust. 1, w terminie do końca III kwartału następnego roku.
Rozdział 5
Kontrola obrotu
Art. 28. 1. Obrót podlega kontroli.
2. Kontrola obejmuje w szczególności:
1) przestrzeganie zgodności obrotu z zezwoleniem, w tym weryfikację transakcji
po jej dokonaniu;
2) działanie wewnętrznego systemu kontroli;
3) prawidłowość prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 25.
23.04.2018
©Telksinoe s. 31/35
3. Kontrolę przeprowadza organ kontroli obrotu przy współdziałaniu
organów, o których mowa w art. 29 ust. 2.
4. Organ kontroli obrotu może zwrócić się o przeprowadzenie kontroli do
innego właściwego państwowego organu kontrolnego.
Art. 29. 1. Do prowadzenia kontroli, o której mowa w art. 28 ust. 1, organ
kontroli obrotu może powołać zespół kontrolny, zwany dalej „zespołem”.
2. Na wniosek organu kontroli obrotu organy opiniujące delegują do prac
w zespole funkcjonariuszy, żołnierzy lub pracowników podległych albo
nadzorowanych jednostek organizacyjnych. W skład zespołu organ kontroli obrotu
może także powołać biegłych i ekspertów, za ich zgodą.
3. Organ kontroli obrotu, powołując zespół, wyznacza jego kierownika, który
koordynuje przebieg czynności kontrolnych oraz sporządza protokół pokontrolny.
4. Czynności kontrolne są wykonywane na podstawie upoważnienia do
przeprowadzenia kontroli wydanego przez organ kontroli obrotu.
5. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia,
wzór upoważnienia do przeprowadzenia kontroli. Wzór upoważnienia powinien
zawierać w szczególności: wskazanie osoby, rodzaj i numer dokumentu
tożsamości, datę ważności upoważnienia oraz informację, że na żądanie posiadacza
upoważnienia wykonującego czynności kontrolne kontrolowany jest obowiązany
udzielać informacji i okazywać dokumenty.
Art. 30. 1. Członkowie zespołu są uprawnieni w szczególności do:
1) wstępu na teren nieruchomości, obiektu, lokalu lub ich części, gdzie jest
wykonywana przez kontrolowanego działalność, w dniach i godzinach,
w których jest ona wykonywana lub powinna być wykonywana;
2) żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych
nośników informacji oraz udostępnienia danych mających związek
z przedmiotem kontroli.
2. Kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy dokonuje się
w obecności kontrolowanego albo osoby przez niego upoważnionej.
2a. W przypadku nieobecności osób, o których mowa w ust. 2, czynności
kontrolne mogą być wykonywane w obecności innego pracownika
kontrolowanego, który może być uznany za osobę, o której mowa w art. 97 ustawy
23.04.2018
©Telksinoe s. 32/35
z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r. poz. 459), lub
w obecności przywołanego świadka, którym powinien być funkcjonariusz
publiczny, niebędący jednak pracownikiem organu przeprowadzającego kontrolę.
3. Kierownik zespołu przekazuje kontrolowanemu protokół pokontrolny, do
którego kontrolowany ma prawo zgłosić uwagi, w terminie 14 dni od dnia jego
otrzymania.
4. Protokół pokontrolny wraz z uwagami zgłoszonymi przez kontrolowanego
kierownik zespołu przekazuje organowi kontroli obrotu.
Art. 31. 1. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w obrocie, organ
kontroli obrotu wzywa podmiot do przywrócenia stanu zgodnego z ustawą
w terminie miesiąca od dnia doręczenia wezwania.
2. Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, organ
kontroli obrotu cofa, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia indywidualne
lub zezwolenia globalne. W przypadku zezwoleń generalnych organ kontroli
obrotu wydaje decyzję administracyjną zakazującą podmiotowi korzystania
z zezwolenia. O wydaniu decyzji organ kontroli obrotu informuje organy
opiniujące.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, podmiot może otrzymać następne
zezwolenie indywidualne lub zezwolenie globalne lub skorzystać z zezwolenia
generalnego nie wcześniej niż po upływie roku odpowiednio od dnia, w którym
decyzja o cofnięciu zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia globalnego lub
decyzja o zakazie korzystania z zezwolenia generalnego stała się ostateczna.
Art. 32. Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się
przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.
Rozdział 6
Przepisy karne i kary pieniężne
Art. 33. 1. Kto dokonuje obrotu bez zezwolenia lub, chociażby nieumyślnie,
wbrew warunkom określonym w zezwoleniu, podlega karze pozbawienia wolności
od roku do lat 10.
2. Jeżeli sprawca, dokonujący obrotu wbrew warunkom określonym
w zezwoleniu, działa nieumyślnie i przywrócił stan, o którym mowa w art. 31 ust.
23.04.2018
©Telksinoe s. 33/35
1, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do
lat 2.
2a. Kto zamieszcza nieprawdziwe lub niepełne informacje we wniosku
o wydanie zezwolenia na obrót podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności
albo pozbawienia wolności do lat 2.
3. Karze określonej w ust. 1 podlega, kto dopuszcza do popełnienia czynu
określonego w ust. 1 lub 2.
4. W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1, 2 lub 3 sąd może
orzec przepadek towarów o znaczeniu strategicznym lub innych przedmiotów
służących lub przeznaczonych do popełnienia albo pochodzących bezpośrednio lub
pośrednio z przestępstwa, w tym środków płatniczych i papierów wartościowych,
chociażby nie stanowiły one własności sprawcy.
Art. 34. Kto nie wypełnia obowiązku, o którym mowa w art. 26 ust. 1,
podlega karze grzywny.
Art. 35. Kto utrudnia przeprowadzenie kontroli, o której mowa w art. 28 ust.
1, podlega karze grzywny.
Art. 35a. Kto nie wypełnia obowiązku, o którym mowa w art. 21c ust. 2,
podlega karze grzywny.
Art. 36. Orzekanie w sprawach, o których mowa w art. 34, 35 i 35a, następuje
w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania
w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2016 r. poz. 1713 i 1948 oraz z 2017 r. poz.
708).
Art. 37. Osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej
osobowości prawnej, o ile posiada zdolność prawną, która dokonuje obrotu bez
ważnego zezwolenia, organ kontroli obrotu wymierza, w drodze decyzji
administracyjnej, karę pieniężną w wysokości do 200 000 zł.
Art. 37a. Podmiotowi dokonującemu przywozu lub transferu
wewnątrzunijnego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktów podwójnego
zastosowania określonych w art. 21a, bez zgłoszenia zamiaru dokonania przywozu
lub transferu wewnątrzunijnego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej organowi
23.04.2018
©Telksinoe s. 34/35
monitorującemu, organ kontroli obrotu wymierza, w drodze decyzji
administracyjnej, karę pieniężną w wysokości do 100 000 zł.
Art. 37b. Podmiotowi, który nie wypełnia obowiązków, o których mowa
w art. 8 ust. 3, art. 22 ust. 3a, art. 25 ust. 1 i art. 27a ust. 1, organ kontroli obrotu
wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości do
100 000 zł.
Art. 38. Osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej
osobowości prawnej, o ile posiada zdolność prawną, która dokonuje obrotu wbrew
warunkom określonym w zezwoleniu lub zamieszcza nieprawdziwe lub niepełne
informacje we wniosku o wydanie zezwolenia organ kontroli obrotu wymierza,
w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości do 100 000 zł.
Art. 39. Osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej
osobowości prawnej, o ile posiada zdolność prawną, która nie wypełnia
obowiązków lub warunków, o których mowa w art. 26 ust. 1, organ kontroli obrotu
wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości do
50 000 zł.
Art. 40. 1. Kary pieniężnej nie wymierza się, jeżeli od dnia, w którym
stwierdzono zaistnienie podstaw odpowiedzialności określonej w art. 37–39,
upłynęło 5 lat.
2. Wymierzonej kary pieniężnej nie pobiera się po upływie 5 lat od dnia,
w którym decyzja o jej wymierzeniu stała się ostateczna.
Art. 41. 1. Termin płatności kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym
decyzja o jej wymierzeniu stała się ostateczna.
2. Kara pieniężna nieuiszczona w terminie podlega, wraz z odsetkami za
zwłokę, przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym w przepisach
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Art. 42. W przypadku gdy zapłata wymierzonej kary pieniężnej w terminie
określonym w art. 41 ust. 1 znacznie ograniczy lub uniemożliwi dalsze
prowadzenie działalności gospodarczej przez podmiot, organ kontroli obrotu może
na wniosek podmiotu wydać decyzję administracyjną o odroczeniu terminu
płatności lub rozłożeniu kary pieniężnej na raty, na okres nie dłuższy niż rok.
23.04.2018
©Telksinoe s. 35/35
Rozdział 7
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 43–46. (pominięte)
Rozdział 8
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 47–50. (pominięte)
Art. 51. Traci moc ustawa z dnia 2 grudnia 1993 r. o zasadach szczególnej
kontroli obrotu z zagranicą towarami i technologiami w związku z porozumieniami
i zobowiązaniami międzynarodowymi (Dz. U. poz. 598, z 1996 r. poz. 496,
z 1997 r. poz. 554 i 1026 oraz z 1999 r. poz. 775 i 931).
Art. 52. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem:
1) art. 8 ust. 2, który wchodzi w życie po upływie 3 lat od dnia ogłoszenia2);
2) art. 9 ust. 4 pkt 1 i 4 i art. 10 ust. 1, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2003 r.
2)
Ustawa została ogłoszona w dniu 28 grudnia 2000 r.
23.04.2018
Do góry