Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/23

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2017 r.

poz. 1023, 1529, 1566,

z 2018 r. poz. 756.

U S T A W A

z dnia 9 października 2015 r.

o rewitalizacji

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa zasady oraz tryb przygotowania, prowadzenia i oceny

rewitalizacji.

Art. 2. 1. Rewitalizacja stanowi proces wyprowadzania ze stanu kryzysowego

obszarów zdegradowanych, prowadzony w sposób kompleksowy, poprzez

zintegrowane działania na rzecz lokalnej społeczności, przestrzeni i gospodarki,

skoncentrowane terytorialnie, prowadzone przez interesariuszy rewitalizacji na

podstawie gminnego programu rewitalizacji.

2. Interesariuszami rewitalizacji, zwanymi dalej „interesariuszami”, są

w szczególności:

1) mieszkańcy obszaru rewitalizacji oraz właściciele, użytkownicy wieczyści

nieruchomości i podmioty zarządzające nieruchomościami znajdującymi się

na tym obszarze, w tym spółdzielnie mieszkaniowe, wspólnoty mieszkaniowe

i towarzystwa budownictwa społecznego;

2) mieszkańcy gminy inni niż wymienieni w pkt 1;

3) podmioty prowadzące lub zamierzające prowadzić na obszarze gminy

działalność gospodarczą;

4) podmioty prowadzące lub zamierzające prowadzić na obszarze gminy

działalność społeczną, w tym organizacje pozarządowe i grupy nieformalne;

5) jednostki samorządu terytorialnego i ich jednostki organizacyjne;

6) organy władzy publicznej;

7) podmioty, inne niż wymienione w pkt 6, realizujące na obszarze rewitalizacji

uprawnienia Skarbu Państwa.

10.05.2018

©Telksinoe s. 2/23

Art. 3. 1. Przygotowanie, koordynowanie i tworzenie warunków do

prowadzenia rewitalizacji, a także jej prowadzenie w zakresie właściwości gminy,

stanowią jej zadania własne.

2. Zadania, o których mowa w ust. 1, gmina realizuje:

1) w sposób jawny i przejrzysty, z zapewnieniem aktywnego udziału

interesariuszy na każdym etapie (partycypacja społeczna);

2) w sposób zapobiegający wykluczeniu mieszkańców obszaru rewitalizacji

z możliwości korzystania z pozytywnych efektów procesu rewitalizacji,

w szczególności w zakresie warunków korzystania z gminnego zasobu

mieszkaniowego;

3) z uwzględnieniem zasad uniwersalnego projektowania w rozumieniu

art. 2 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej

w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 1169).

3. Realizując zadania, o których mowa w ust. 1, gmina współpracuje

z powiatem, województwem, administracją rządową oraz innymi podmiotami

realizującymi na obszarze rewitalizacji uprawnienia Skarbu Państwa.

Art. 4. 1. W celu opracowania diagnoz służących:

1) wyznaczeniu obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji,

2) sporządzeniu albo zmianie gminnego programu rewitalizacji,

3) ocenie aktualności i stopnia realizacji gminnego programu rewitalizacji

– wójt, burmistrz albo prezydent miasta prowadzi analizy, w których wykorzystuje

obiektywne i weryfikowalne mierniki i metody badawcze dostosowane do

lokalnych uwarunkowań.

2. Podmioty, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r.

o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764), gromadzące

i przetwarzające dane inne niż dane osobowe w zakresie niezbędnym do

opracowania diagnoz, o których mowa w ust. 1, niezwłocznie udostępniają te dane

właściwemu wójtowi, burmistrzowi albo prezydentowi miasta na zasadach

określonych w tej ustawie.

10.05.2018

©Telksinoe s. 3/23

Rozdział 2

Partycypacja społeczna

Art. 5. 1. Partycypacja społeczna obejmuje przygotowanie, prowadzenie

i ocenę rewitalizacji w sposób zapewniający aktywny udział interesariuszy, w tym

poprzez uczestnictwo w konsultacjach społecznych oraz w pracach Komitetu

Rewitalizacji, o którym mowa w art. 7.

2. Przygotowanie, prowadzenie i ocena rewitalizacji, o których mowa

w ust. 1, polegają w szczególności na:

1) poznaniu potrzeb i oczekiwań interesariuszy oraz dążeniu do spójności

planowanych działań z tymi potrzebami i oczekiwaniami;

2) prowadzeniu, skierowanych do interesariuszy, działań edukacyjnych

i informacyjnych o procesie rewitalizacji, w tym o istocie, celach, zasadach

prowadzenia rewitalizacji, wynikających z ustawy, oraz o przebiegu tego

procesu;

3) inicjowaniu, umożliwianiu i wspieraniu działań służących rozwijaniu dialogu

między interesariuszami oraz ich integracji wokół rewitalizacji;

4) zapewnieniu udziału interesariuszy w przygotowaniu dokumentów

dotyczących rewitalizacji, w szczególności gminnego programu rewitalizacji;

5) wspieraniu inicjatyw zmierzających do zwiększania udziału interesariuszy

w przygotowaniu i realizacji gminnego programu rewitalizacji;

6) zapewnieniu w czasie przygotowania, prowadzenia i oceny rewitalizacji

możliwości wypowiedzenia się przez interesariuszy.

3. W toku przygotowania, prowadzenia i oceny rewitalizacji dąży się, aby

działania, o których mowa w ust. 2, skutkowały wypowiedzeniem się przez

wszystkich interesariuszy, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 1, oraz wszystkich

interesariuszy prowadzących na obszarze rewitalizacji działalność, o której mowa

w art. 2 ust. 2 pkt 3 i 4.

Art. 6. 1. Konsultacje społeczne prowadzi wójt, burmistrz albo prezydent

miasta.

2. O rozpoczęciu konsultacji społecznych oraz formach, w jakich będą

prowadzone, powiadamia się nie później niż w terminie 7 dni przed dniem ich

przeprowadzenia, w sposób zapewniający udział w nich możliwie szerokiego grona

10.05.2018

©Telksinoe s. 4/23

interesariuszy, co najmniej poprzez obwieszczenie, ogłoszenie w sposób

zwyczajowo przyjęty w danej gminie oraz ogłoszenie na stronie podmiotowej

gminy w Biuletynie Informacji Publicznej.

3. Formami konsultacji społecznych są:

1) zbieranie uwag w postaci papierowej lub elektronicznej, w tym za pomocą

środków komunikacji elektronicznej, w szczególności poczty elektronicznej

lub formularzy zamieszczonych na stronie podmiotowej gminy w Biuletynie

Informacji Publicznej;

2) spotkania, debaty, warsztaty, spacery studyjne, ankiety, wywiady,

wykorzystanie grup przedstawicielskich lub zbieranie uwag ustnych.

4. Konsultacje społeczne prowadzi się z wykorzystaniem formy, o której

mowa w ust. 3 pkt 1, oraz co najmniej dwóch form, o których mowa w ust. 3 pkt 2.

5. Termin wyznaczony na składanie uwag nie może być krótszy niż 30 dni,

licząc od dnia powiadomienia, o którym mowa w ust. 2.

6. Konsultacje społeczne prowadzi się w sposób ułatwiający zrozumienie

prezentowanych treści i odniesienie się do nich, a w przypadku gdy jest to

uzasadnione specyfiką konsultowanych treści, z użyciem wizualizacji oraz

sporządzonych w języku niespecjalistycznym skrótów i zestawień informacji

zawartych w dokumentach poddawanych konsultacjom.

7. Niezwłocznie po zakończeniu każdej z form konsultacji społecznych

opracowuje się informację podsumowującą jej przebieg, zawierającą dane

o miejscu i czasie jej przeprowadzenia i omówienie jej przebiegu, a w przypadku

formy, o której mowa w ust. 3 pkt 1 – również wszystkie uwagi wraz

z odniesieniem się do nich.

8. Projekty dokumentów poddawanych konsultacjom społecznym, a także

projekty dokumentów uwzględniające zmiany wprowadzone w wyniku konsultacji

społecznych oraz informacje, o których mowa w ust. 7, ogłasza się na stronie

podmiotowej gminy w Biuletynie Informacji Publicznej oraz, na żądanie osób

zainteresowanych, udostępnia się w siedzibie urzędu gminy.

9. Zamieszczenie na stronie podmiotowej gminy w Biuletynie Informacji

Publicznej informacji, o których mowa w ust. 7, dotyczących wszystkich

przeprowadzonych form konsultacji społecznych kończy te konsultacje.

10.05.2018

©Telksinoe s. 5/23

10. Po wyznaczeniu obszaru rewitalizacji konsultacje społeczne w formach,

o których mowa w ust. 3 pkt 2, prowadzi się na tym obszarze lub, jeżeli nie jest to

możliwe, w jego najbliższym sąsiedztwie.

Art. 7. 1. Komitet Rewitalizacji stanowi forum współpracy i dialogu

interesariuszy z organami gminy w sprawach dotyczących przygotowania,

prowadzenia i oceny rewitalizacji oraz pełni funkcję opiniodawczo-doradczą wójta,

burmistrza albo prezydenta miasta. Dopuszcza się powołanie osobnych Komitetów

Rewitalizacji dla wyznaczonych podobszarów rewitalizacji.

2. Zasady wyznaczania składu oraz zasady działania Komitetu Rewitalizacji

ustala się, uwzględniając funkcję Komitetu, o której mowa w ust. 1, oraz

zapewniając wyłanianie przez interesariuszy ich przedstawicieli.

3. Zasady, o których mowa w ust. 2, określa, w drodze uchwały, rada gminy

przed uchwaleniem gminnego programu rewitalizacji albo w terminie nie dłuższym

niż 3 miesiące, licząc od dnia jego uchwalenia. Podjęcie uchwały jest poprzedzone

konsultacjami społecznymi. Uchwała nie stanowi aktu prawa miejscowego.

4. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta niezwłocznie po podjęciu przez radę

gminy uchwały, o której mowa w ust. 3, powołuje, w drodze zarządzenia, Komitet

Rewitalizacji.

5. W przypadku gdy Komitet Rewitalizacji został powołany przed

uchwaleniem gminnego programu rewitalizacji, w programie tym określa się

niezbędne zmiany w uchwale, o której mowa w ust. 3, w tym dotyczące powołania

Komitetu Rewitalizacji dla podobszaru rewitalizacji objętego tym programem.

6. Zmiana uchwały, o której mowa w ust. 3, w sposób zgodny z gminnym

programem rewitalizacji, następuje niezwłocznie po uchwaleniu tego programu. Po

zmianie uchwały wójt, burmistrz albo prezydent miasta zmienia zarządzenie

powołujące Komitet Rewitalizacji.

7. Obsługę organizacyjną Komitetu Rewitalizacji zapewnia wójt, burmistrz

albo prezydent miasta.

8. W przypadku gdy Komitet Rewitalizacji zajmuje stanowisko w drodze

głosowania, przedstawiciele gminy, gminnych jednostek organizacyjnych, w tym

gminnych osób prawnych, nie biorą udziału w głosowaniu, jeżeli dotyczy ono

projektów dokumentów, których opracowanie jest zadaniem wójta, burmistrza albo

prezydenta miasta.

10.05.2018

©Telksinoe s. 6/23

Rozdział 3

Obszar zdegradowany i obszar rewitalizacji

Art. 8. 1. W przypadku gdy gmina zamierza realizować zadania własne,

o których mowa w art. 3 ust. 1, rada gminy wyznacza, w drodze uchwały, z własnej

inicjatywy albo na wniosek wójta, burmistrza albo prezydenta miasta, obszar

zdegradowany i obszar rewitalizacji.

2. W przypadku gdy uchwała, o której mowa w ust. 1, podejmowana jest

z inicjatywy rady gminy, powierza ona wójtowi, burmistrzowi albo prezydentowi

miasta przeprowadzenie konsultacji społecznych dotyczących projektu tej uchwały.

Art. 9. 1. Obszar gminy znajdujący się w stanie kryzysowym z powodu

koncentracji negatywnych zjawisk społecznych, w szczególności bezrobocia,

ubóstwa, przestępczości, niskiego poziomu edukacji lub kapitału społecznego,

a także niewystarczającego poziomu uczestnictwa w życiu publicznym

i kulturalnym, można wyznaczyć jako obszar zdegradowany w przypadku

występowania na nim ponadto co najmniej jednego z następujących negatywnych

zjawisk:

1) gospodarczych – w szczególności niskiego stopnia przedsiębiorczości, słabej

kondycji lokalnych przedsiębiorstw lub

2) środowiskowych – w szczególności przekroczenia standardów jakości

środowiska, obecności odpadów stwarzających zagrożenie dla życia, zdrowia

ludzi lub stanu środowiska, lub

3) przestrzenno-funkcjonalnych – w szczególności niewystarczającego

wyposażenia w infrastrukturę techniczną i społeczną lub jej złego stanu

technicznego, braku dostępu do podstawowych usług lub ich niskiej jakości,

niedostosowania rozwiązań urbanistycznych do zmieniających się funkcji

obszaru, niskiego poziomu obsługi komunikacyjnej, niedoboru lub niskiej

jakości terenów publicznych, lub

4) technicznych – w szczególności degradacji stanu technicznego obiektów

budowlanych, w tym o przeznaczeniu mieszkaniowym, oraz

niefunkcjonowaniu rozwiązań technicznych umożliwiających efektywne

korzystanie z obiektów budowlanych, w szczególności w zakresie

energooszczędności i ochrony środowiska.

10.05.2018

©Telksinoe s. 7/23

2. Obszar zdegradowany może być podzielony na podobszary, w tym

podobszary nieposiadające ze sobą wspólnych granic, pod warunkiem stwierdzenia

na każdym z podobszarów występowania koncentracji negatywnych zjawisk

społecznych oraz gospodarczych, środowiskowych, przestrzenno-funkcjonalnych

lub technicznych, o których mowa w ust. 1.

Art. 10. 1. Obszar obejmujący całość lub część obszaru zdegradowanego,

cechujący się szczególną koncentracją negatywnych zjawisk, o których mowa

w art. 9 ust. 1, na którym z uwagi na istotne znaczenie dla rozwoju lokalnego gmina

zamierza prowadzić rewitalizację, wyznacza się jako obszar rewitalizacji.

2. Obszar rewitalizacji nie może być większy niż 20% powierzchni gminy

oraz zamieszkały przez więcej niż 30% liczby mieszkańców gminy. Obszar

rewitalizacji może być podzielony na podobszary, w tym podobszary

nieposiadające ze sobą wspólnych granic.

3. Niezamieszkałe tereny poprzemysłowe, w tym poportowe

i powydobywcze, tereny powojskowe albo pokolejowe, na których występują

negatywne zjawiska, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1–4, mogą wejść w skład

obszaru rewitalizacji wyłącznie w przypadku, gdy działania możliwe do

przeprowadzenia na tych terenach przyczynią się do przeciwdziałania negatywnym

zjawiskom społecznym, o których mowa w art. 9 ust. 1.

Art. 11. 1. Wniosek o wyznaczenie obszaru zdegradowanego i obszaru

rewitalizacji zawiera wskazanie granic tych obszarów wykonane na mapie w skali

co najmniej 1:5000, sporządzonej z wykorzystaniem treści mapy zasadniczej,

a w przypadku jej braku – z wykorzystaniem treści mapy ewidencyjnej

w rozumieniu ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1629 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60).

2. Do wniosku załącza się ponadto diagnozę, o której mowa w art. 4 ust. 1

pkt 1, potwierdzającą spełnienie przez obszar zdegradowany i obszar rewitalizacji

przesłanek ich wyznaczenia.

3. Przed złożeniem wniosku, o którym mowa w ust. 1, wójt, burmistrz albo

prezydent miasta przeprowadza konsultacje społeczne projektu uchwały, o której

mowa w art. 8, oraz wprowadza do niego zmiany wynikające z przeprowadzonych

konsultacji.

10.05.2018

©Telksinoe s. 8/23

4. Załącznikiem do uchwały, o której mowa w art. 8, jest mapa w skali co

najmniej 1:5000, sporządzona z wykorzystaniem treści mapy zasadniczej,

a w przypadku jej braku – z wykorzystaniem treści mapy ewidencyjnej,

w rozumieniu ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne,

na której wyznacza się obszar zdegradowany i obszar rewitalizacji.

5. W uchwale, o której mowa w art. 8, rada gminy może ustanowić:

1) na rzecz gminy prawo pierwokupu wszystkich nieruchomości położonych na

obszarze rewitalizacji;

2) na obszarze rewitalizacji zakaz wydawania decyzji o warunkach zabudowy,

o której mowa w art. 59 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r. poz. 778, 904, 961, 1250

i 1579 oraz z 2017 r. poz. 730), dla wszystkich albo określonych w tej uchwale

zmian sposobu zagospodarowania terenu wymagających tej decyzji, w tym

zmian sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, jeżeli stan

zagospodarowania obszaru rewitalizacji oraz stopień jego pokrycia

miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego wskazują, że

nieustanowienie zakazu może doprowadzić do niekorzystnych zmian

w zagospodarowaniu obszaru rewitalizacji, pogłębiających niekorzystne

zjawiska, o których mowa w art. 9 ust. 1.

6. W przypadku gdy w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie uchwały,

o której mowa w art. 8, nie weszła w życie uchwała, o której mowa w art. 25,

uprawnienia i zakazy, o których mowa w ust. 5, tracą moc.

Art. 12. Jeżeli w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego gminy lub innym dokumencie strategicznym dotyczącym rozwoju

gminy, przyjętym uchwałą rady gminy, określono obszary charakteryzujące się

cechami obszarów zdegradowanych, o których mowa w art. 9 ust. 1, lub obszarów

rewitalizacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 i 3, dopuszcza się podjęcie uchwały

w sprawie wyznaczenia obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji bez

konieczności sporządzania i załączenia do wniosku diagnozy, o której mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 1. W takim przypadku do wniosku załącza się informację

o spełnieniu wymagań, o których mowa w zdaniu pierwszym.

Art. 13. Uchwała, o której mowa w art. 8, stanowi akt prawa miejscowego.

10.05.2018

©Telksinoe s. 9/23

Rozdział 4

Gminny program rewitalizacji

Art. 14. 1. Gminny program rewitalizacji przyjmuje, w drodze uchwały, rada

gminy.

2. Gminny program rewitalizacji jest sporządzany dla obszaru rewitalizacji

wyznaczonego w drodze uchwały, o której mowa w art. 8.

3. W przypadku podziału obszaru rewitalizacji na podobszary, gminny

program rewitalizacji jest opracowywany z podziałem na podobszary.

Art. 15. 1. Gminny program rewitalizacji zawiera w szczególności:

1) szczegółową diagnozę obszaru rewitalizacji, o której mowa w art. 4 ust. 1

pkt 2, obejmującą analizę negatywnych zjawisk, o których mowa w art. 9

ust. 1, oraz lokalnych potencjałów występujących na terenie tego obszaru;

2) opis powiązań gminnego programu rewitalizacji z dokumentami

strategicznymi gminy, w tym strategią rozwoju gminy, studium uwarunkowań

i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz strategią

rozwiązywania problemów społecznych;

3) opis wizji stanu obszaru po przeprowadzeniu rewitalizacji;

4) cele rewitalizacji oraz odpowiadające im kierunki działań służących

eliminacji lub ograniczeniu negatywnych zjawisk, o których mowa w art. 9

ust. 1;

5) opis przedsięwzięć rewitalizacyjnych, w szczególności o charakterze

społecznym oraz gospodarczym, środowiskowym, przestrzenno-

-funkcjonalnym lub technicznym, w tym:

a) listę planowanych podstawowych przedsięwzięć rewitalizacyjnych, wraz

z ich opisami zawierającymi w odniesieniu do każdego przedsięwzięcia:

nazwę i wskazanie podmiotów je realizujących, zakres realizowanych

zadań, lokalizację, szacowaną wartość, prognozowane rezultaty wraz ze

sposobem ich oceny w odniesieniu do celów rewitalizacji, o ile dane te

są możliwe do wskazania,

b) charakterystykę pozostałych dopuszczalnych przedsięwzięć

rewitalizacyjnych, realizujących kierunki działań, o których mowa

w pkt 4;

10.05.2018

©Telksinoe s. 10/23

6) mechanizmy integrowania działań, o których mowa w pkt 4, oraz

przedsięwzięć rewitalizacyjnych;

7) szacunkowe ramy finansowe gminnego programu rewitalizacji wraz

z szacunkowym wskazaniem środków finansowych ze źródeł publicznych

i prywatnych;

8) opis struktury zarządzania realizacją gminnego programu rewitalizacji,

wskazanie kosztów tego zarządzania wraz z ramowym harmonogramem

realizacji programu;

9) system monitorowania i oceny gminnego programu rewitalizacji;

10) określenie niezbędnych zmian w uchwałach, o których mowa w art. 21

ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów,

mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U.

z 2016 r. poz. 1610);

11) określenie niezbędnych zmian w uchwale, o której mowa w art. 7 ust. 3;

12) wskazanie, czy na obszarze rewitalizacji ma zostać ustanowiona Specjalna

Strefa Rewitalizacji, o której mowa w art. 25, wraz ze wskazaniem okresu jej

obowiązywania;

13) wskazanie sposobu realizacji gminnego programu rewitalizacji w zakresie

planowania i zagospodarowania przestrzennego, w tym:

a) wskazanie zakresu niezbędnych zmian w studium uwarunkowań

i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy,

b) wskazanie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego

koniecznych do uchwalenia albo zmiany,

c) w przypadku wskazania konieczności uchwalenia miejscowego planu

rewitalizacji, o którym mowa w art. 37f ust. 1 ustawy z dnia 27 marca

2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – wskazanie

granic obszarów, dla których plan ten będzie procedowany łącznie

z procedurą scaleń i podziałów nieruchomości, a także wytyczne

w zakresie ustaleń tego planu;

14) załącznik graficzny przedstawiający podstawowe kierunki zmian

funkcjonalno-przestrzennych obszaru rewitalizacji sporządzony na mapie

w skali co najmniej 1:5000 opracowanej z wykorzystaniem treści mapy

zasadniczej, a w przypadku jej braku – z wykorzystaniem treści mapy

10.05.2018

©Telksinoe s. 11/23

ewidencyjnej w rozumieniu ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo

geodezyjne i kartograficzne.

2. W ramach opisu, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, w gminnym programie

rewitalizacji zamieszcza się przedsięwzięcia rewitalizacyjne służące realizacji celu

publicznego określonego w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce

nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r. poz. 2147 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 624 i 820)

lub przedsięwzięcia prywatne.

3. Przedsięwzięcia rewitalizacyjne zamieszczone w gminnym programie

rewitalizacji mogą być realizowane również poza obszarem rewitalizacji, jeżeli

wynika to z ich specyfiki.

4. W przypadku gdy w związku z rewitalizacją następuje czasowa lub trwała

zmiana miejsca zamieszkania osób na miejsce położone poza obszarem

rewitalizacji, w gminnym programie rewitalizacji uwzględnia się przedsięwzięcia

rewitalizacyjne obejmujące te osoby.

5. Przepis ust. 4 nie narusza przepisów regulujących właściwość miejscową

organów administracji publicznej.

Art. 16. 1. Zamieszczenie w gminnym programie rewitalizacji, w ramach

listy, o której mowa w art. 15 ust. 1 pkt 5 lit. a, przedsięwzięcia rewitalizacyjnego,

którego realizacja stanowi zadanie podmiotu publicznego innego niż gmina,

wymaga zgody tego podmiotu.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przedsięwzięcie rewitalizacyjne

realizuje się na warunkach określonych w gminnym programie rewitalizacji.

Art. 16a. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania

przestrzennego oraz mieszkalnictwa może określić, w drodze rozporządzenia,

kryteria i wskaźniki dla obszarów rewitalizacji umożliwiające finansowanie

gminnych programów rewitalizacji ze środków pochodzących z budżetu Unii

Europejskiej lub budżetu państwa, uwzględniając występowanie na tych obszarach

negatywnych zjawisk, o których mowa w art. 9 ust. 1.

Art. 17. 1. Rada gminy, z własnej inicjatywy albo na wniosek wójta,

burmistrza albo prezydenta miasta, podejmuje uchwałę o przystąpieniu do

sporządzenia gminnego programu rewitalizacji.

10.05.2018

©Telksinoe s. 12/23

2. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta, po podjęciu przez radę gminy

uchwały o przystąpieniu do sporządzenia gminnego programu rewitalizacji,

kolejno:

1) ogłasza informację o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzenia

gminnego programu rewitalizacji na stronie podmiotowej gminy w Biuletynie

Informacji Publicznej, w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości,

w prasie lokalnej oraz przez obwieszczenie;

2) sporządza projekt gminnego programu rewitalizacji;

3) przeprowadza konsultacje społeczne projektu gminnego programu

rewitalizacji;

4) występuje o zaopiniowanie projektu gminnego programu rewitalizacji:

a) w każdym przypadku przez:

– zarząd właściwego powiatu – w zakresie zgodności ze strategią

rozwoju powiatu,

– zarząd właściwego województwa – w zakresie zgodności z planem

zagospodarowania przestrzennego województwa i strategią rozwoju

województwa,

– właściwego wojewodę – w zakresie zgodności z zadaniami

rządowymi służącymi realizacji celu publicznego określonego

w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce

nieruchomościami,

– właściwe organy wojskowe, ochrony granic oraz bezpieczeństwa

państwa – w zakresie wymagań bezpieczeństwa i obronności,

– właściwego komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej

Straży Pożarnej – w zakresie ochrony przeciwpożarowej,

– właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego,

– właściwą gminną komisję urbanistyczno-architektoniczną,

– operatorów sieci uzbrojenia terenu, w tym zarządców dróg oraz linii

i terenów kolejowych,

– Komitet Rewitalizacji, jeżeli został powołany,

– Krajowy Zasób Nieruchomości, o którym mowa w ustawie z dnia

20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz. U.

poz. 1529) – w zakresie sposobu zagospodarowania oraz

10.05.2018

©Telksinoe s. 13/23

przedsięwzięć związanych z nieruchomościami wchodzącymi

w skład Zasobu Nieruchomości,

b) w przypadku gdy jest to uzasadnione specyfiką obszaru rewitalizacji

przez:

– właściwego regionalnego dyrektora ochrony środowiska –

w zakresie form ochrony przyrody,

– właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków – w zakresie

form ochrony zabytków,

– właściwego dyrektora urzędu morskiego – w zakresie

zagospodarowania pasa technicznego, pasa ochronnego oraz

morskich portów i przystani,

– właściwy organ nadzoru górniczego – w zakresie zagospodarowania

terenów górniczych,

– właściwy organ administracji geologicznej – w zakresie

zagospodarowania terenów osuwisk,

[– właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej –

w zakresie zagospodarowania obszarów szczególnego zagrożenia

powodzią,]

<– właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej Nowe brzmienie

tiret szóstego w

Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie – lit. b w pkt 4 w

ust. 2 w art. 17

w zakresie zagospodarowania obszarów szczególnego zagrożenia wejdzie w życie z

dn. 1.01.2018 r.

powodzią,> (Dz. U. z 2017 r.

– ministra właściwego do spraw zdrowia – w zakresie poz. 1566).

zagospodarowania obszarów ochrony uzdrowiskowej,

– Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe – w zakresie

nieruchomości Skarbu Państwa będących w trwałym zarządzie tego

Gospodarstwa;

5) wprowadza zmiany wynikające z przeprowadzonych konsultacji społecznych

i uzyskanych opinii oraz przedstawia radzie gminy do uchwalenia projekt

gminnego programu rewitalizacji.

Art. 18. 1. Podmioty, o których mowa w art. 17 ust. 2 pkt 4, w zakresie

swojej właściwości rzeczowej lub miejscowej, opiniują projekt gminnego

programu rewitalizacji.

10.05.2018

©Telksinoe s. 14/23

2. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta wyznacza termin przedstawienia

opinii, nie krótszy niż 14 dni i nie dłuższy niż 30 dni, licząc od dnia doręczenia

projektu gminnego programu rewitalizacji.

3. Nieprzedstawienie opinii w wyznaczonym terminie uważa się za

równoznaczne z pozytywnym zaopiniowaniem projektu gminnego programu

rewitalizacji.

Art. 19. Gminny program rewitalizacji nie stanowi aktu prawa miejscowego.

Art. 20. 1. W przypadku gdy ustalenia gminnego programu rewitalizacji są

niezgodne ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego gminy, przeprowadza się postępowanie w sprawie zmiany tego

studium, w celu jego dostosowania do gminnego programu rewitalizacji.

2. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt zmiany studium

uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy,

uwzględniający ustalenia gminnego programu rewitalizacji, niezwłocznie po

uchwaleniu tego programu. Postępowanie w sprawie zmiany studium

uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy prowadzi się

w trybie określonym w przepisach ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym, przy czym:

1) przepisu art. 9 ust. 1 tej ustawy nie stosuje się;

2) ogłaszając o przystąpieniu do sporządzania projektu zmiany tego studium

w sposób określony w art. 11 pkt 1 tej ustawy, wójt, burmistrz albo prezydent

miasta nie określa formy, miejsca i terminu składania wniosków dotyczących

tego studium;

3) wójt, burmistrz albo prezydent miasta, sporządzając projekt zmiany tego

studium na podstawie art. 11 pkt 4 tej ustawy, nie rozpatruje wniosków

dotyczących studium.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dopuszcza się jednoczesne

prowadzenie postępowania w sprawie zmiany studium uwarunkowań i kierunków

zagospodarowania przestrzennego gminy oraz w sprawie uchwalenia albo zmiany

miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uchwalenie zmiany tego

studium następuje przed wyłożeniem do publicznego wglądu projektu miejscowego

planu zagospodarowania przestrzennego albo jego zmiany.

10.05.2018

©Telksinoe s. 15/23

4. Postępowanie w sprawie zmiany studium uwarunkowań i kierunków

zagospodarowania przestrzennego gminy oraz w sprawie uchwalenia albo zmiany

miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego można wszcząć przed

uchwaleniem gminnego programu rewitalizacji, a po sporządzeniu i zamieszczeniu

na stronie podmiotowej gminy w Biuletynie Informacji Publicznej projektu

gminnego programu rewitalizacji. Uchwalenie zmiany studium uwarunkowań

i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy następuje po uchwaleniu

gminnego programu rewitalizacji.

Art. 21. Niezwłocznie po uchwaleniu gminnego programu rewitalizacji, rada

gminy wprowadza przedsięwzięcia rewitalizacyjne zawarte w tym programie,

służące realizacji zadań własnych gminy, do załącznika do uchwały w sprawie

wieloletniej prognozy finansowej gminy, o którym mowa w art. 226 ust. 3 ustawy

z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1870, z

późn. zm.1)). Jeżeli dane dotyczące tych przedsięwzięć nie są wystarczające do

wpisania ich do załącznika do uchwały w sprawie wieloletniej prognozy finansowej

gminy, rada gminy wprowadza przedsięwzięcia do tego załącznika niezwłocznie

po ustaleniu niezbędnych danych.

Art. 22. 1. Gminny program rewitalizacji podlega ocenie aktualności i stopnia

realizacji, dokonywanej przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta co najmniej

raz na 3 lata, zgodnie z systemem monitorowania i oceny określonym w tym

programie.

2. Ocena sporządzona przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta podlega

zaopiniowaniu przez Komitet Rewitalizacji oraz ogłoszeniu na stronie

podmiotowej gminy w Biuletynie Informacji Publicznej.

3. W przypadku stwierdzenia, że gminny program rewitalizacji wymaga

zmiany, wójt, burmistrz albo prezydent miasta występuje do rady gminy

z wnioskiem o jego zmianę. Do wniosku załącza się opinię, o której mowa w ust. 2.

4. W przypadku stwierdzenia, w wyniku przeprowadzonej oceny stopnia

realizacji gminnego programu rewitalizacji, osiągnięcia celów rewitalizacji w nim

zawartych, rada gminy uchyla uchwałę w sprawie gminnego programu rewitalizacji

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948,

1984 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 60, 191 i 659.

10.05.2018

©Telksinoe s. 16/23

w całości albo w części, z własnej inicjatywy albo na wniosek wójta, burmistrza

albo prezydenta miasta.

Art. 23. 1. Zmiana gminnego programu rewitalizacji następuje w trybie,

w jakim jest on uchwalany.

2. Zmiana gminnego programu rewitalizacji nie wymaga uzyskania opinii,

o których mowa w art. 17 ust. 2 pkt 4, ani przeprowadzenia konsultacji

społecznych, jeżeli:

1) nie dotyczy przedsięwzięć rewitalizacyjnych, o których mowa w art. 15 ust. 1

pkt 5 lit. a;

2) nie wymaga zmiany uchwały, o której mowa w art. 25.

Art. 24. Koszty sporządzenia oraz zmiany gminnego programu rewitalizacji

pokrywane są z budżetu gminy.

Rozdział 5

Specjalna Strefa Rewitalizacji

Art. 25. 1. Na wniosek wójta, burmistrza albo prezydenta miasta rada gminy

podejmuje uchwałę w sprawie ustanowienia na obszarze rewitalizacji Specjalnej

Strefy Rewitalizacji, zwanej dalej „Strefą”.

2. Strefę ustanawia się w celu zapewnienia sprawnej realizacji przedsięwzięć

rewitalizacyjnych, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 5, na okres nie dłuższy niż

10 lat, bez możliwości przedłużenia.

3. Wniosek o ustanowienie Strefy składa się po uchwaleniu gminnego

programu rewitalizacji i zgodnie z jego ustaleniami.

4. Dopuszcza się podjęcie odrębnych uchwał, o których mowa w ust. 1, dla

podobszarów rewitalizacji.

Art. 26. Uchwała w sprawie ustanowienia na obszarze rewitalizacji Strefy

stanowi akt prawa miejscowego.

Art. 27. 1. Budowa lub przebudowa budynków służących rozwojowi

społecznego budownictwa czynszowego wykonywana na obszarze Strefy oraz

przewidziana w gminnym programie rewitalizacji w ramach przedsięwzięć

rewitalizacyjnych, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 5 lit. a, stanowi cel

10.05.2018

publiczny w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce

nieruchomościami.

2. Przez społeczne budownictwo czynszowe należy rozumieć budownictwo

spełniające wymagania, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 lipca

2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz. U. poz. 1529 i 2161 oraz

z 2018 r. poz. 756).

3. Lokalizację inwestycji wymienionych w ust. 1 określa się w miejscowym

planie zagospodarowania przestrzennego, wskazując dla nieruchomości

przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową, że realizacja zabudowy zgodnej

z tym planem następuje w ramach realizacji inwestycji celu publicznego

w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce

nieruchomościami.

Art. 28. 1. Na obszarze Strefy lokator jest obowiązany opróżnić, na czas

wykonywania robót budowlanych, lokal wchodzący w skład mieszkaniowego

zasobu gminy, jeżeli jest to niezbędne do realizacji przedsięwzięć

rewitalizacyjnych, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 5 lit. a, polegających na

remoncie, przebudowie albo budowie obiektu budowlanego.

2. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta na piśmie wskazuje lokatorowi

termin opróżnienia lokalu i przeniesienia lokatora do lokalu zamiennego

w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw

lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego.

Termin nie może być krótszy niż 60 dni, licząc od dnia doręczenia pisma

wskazującego lokal zamienny.

3. Po zakończeniu wykonywania robót budowlanych wójt, burmistrz albo

prezydent miasta udostępnia lokatorowi, w ramach istniejącego stosunku

prawnego, ten sam lokal, a jeżeli jest to niemożliwe z uwagi na przebudowę lokalu,

zmianę sposobu jego użytkowania lub brak zgody lokatora – zawiera z lokatorem

umowę najmu lokalu:

1) w tej samej miejscowości, o powierzchni, wyposażeniu i stanie technicznym

równych lub korzystniejszych niż w lokalu, o którym mowa w ust. 1;

2) spełniającego wymagania lokalu zamiennego w rozumieniu art. 2

pkt 6 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów,

mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego –

10.05.2018

w przypadku gdy powierzchnia, wyposażenie i stan techniczny lokalu,

o którym mowa w ust. 1, są mniej korzystne niż określone dla lokalu

zamiennego.

4. Warunków, o których mowa w ust. 3, w zakresie położenia, powierzchni,

wyposażenia i stanu technicznego lokalu nie stosuje się, jeżeli lokator wyrazi na to

zgodę.

5. Za zgodą lokatora, zawarcie nowej umowy najmu dotyczącej innego lokalu

może nastąpić przed opróżnieniem lokalu, o którym mowa w ust. 1.

6. Obowiązek pokrycia kosztów przeprowadzki spoczywa na gminie.

7. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta informuje lokatora

o przysługujących mu prawach związanych z realizacją przedsięwzięć

rewitalizacyjnych, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 5 lit. a, równocześnie ze

wskazaniem lokalu zamiennego w przypadku, o którym mowa w ust. 2.

Art. 29. 1. W przypadku, o którym mowa w art. 28 ust. 1, gdy lokator nie

opróżnił lokalu w terminie, o którym mowa w art. 28 ust. 2, wójt, burmistrz albo

prezydent miasta może wystąpić do wojewody z wnioskiem o wydanie decyzji

nakazującej opróżnienie lokalu.

2. Wojewoda wydaje decyzję nakazującą opróżnienie lokalu w terminie

30 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1. Na wniosek wójta,

burmistrza albo prezydenta miasta decyzji nadaje się rygor natychmiastowej

wykonalności, jeżeli jest to uzasadnione interesem gospodarczym gminy.

3. Od decyzji nakazującej opróżnienie lokalu, w terminie 14 dni od dnia jej

doręczenia, stronie służy odwołanie do ministra właściwego do spraw

budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz

mieszkalnictwa.

4. Do postępowania w sprawie wydania decyzji o opróżnieniu lokalu

prowadzonego na podstawie przepisów ustawy, w zakresie nieuregulowanym

w ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks

postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138).

5. Do egzekucji obowiązku wynikającego z decyzji, o której mowa w ust. 2,

stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Egzekucję

obowiązku wynikającego z decyzji przeprowadza się w terminie 30 dni od dnia

doręczenia lokatorowi zawiadomienia o wszczęciu postępowania egzekucyjnego,

10.05.2018

do lokalu zamiennego w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r.

o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu

cywilnego, wskazanego w tym wniosku.

Art. 30. W uchwale, o której mowa w art. 25, rada gminy może ustanowić na

obszarze Strefy zakaz wydawania decyzji o warunkach zabudowy, o której mowa

w art. 59 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu

przestrzennym, dla wszystkich albo określonych w tej uchwale zmian sposobu

zagospodarowania terenu wymagających tej decyzji, w tym zmian sposobu

użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, jeżeli stopień pokrycia obszaru

Strefy miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego wskazuje, że

nieustanowienie zakazu może doprowadzić do zmian w zagospodarowaniu Strefy

niezgodnych z gminnym programem rewitalizacji albo utrudniających jego

realizację.

Art. 31. 1. W odniesieniu do nieruchomości, o których mowa w art. 118a

ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, położonych na

obszarze Strefy, gmina w przypadku wywłaszczenia nieruchomości nie składa do

depozytu sądowego odszkodowania ustalonego zgodnie z przepisami tej ustawy.

2. W przypadku ustalenia osób, którym przysługują prawa rzeczowe do

nieruchomości podlegającej wywłaszczeniu, wypłata odszkodowania przez gminę

następuje w terminie 3 miesięcy od dnia wystąpienia przez te osoby z wnioskiem.

Art. 32. W przypadku postępowań administracyjnych związanych

z realizacją przedsięwzięć rewitalizacyjnych, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 5

lit. a, dotyczących położonych na obszarze Strefy nieruchomości, o których mowa

w art. 113 ust. 6 i 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce

nieruchomościami:

1) ustalenie kręgu stron postępowania następuje na podstawie danych zawartych

w księgach wieczystych, a jeżeli nie są prowadzone dla nieruchomości –

w katastrze nieruchomości;

2) doręczenie na adres wskazany w księgach wieczystych, a jeżeli nie są

prowadzone dla nieruchomości – w katastrze nieruchomości, uznaje się za

skuteczne.

10.05.2018

Art. 33. 1. Zaspokojenie roszczeń majątkowych dotyczących własności

nieruchomości położonych na obszarze Strefy objętych przedsięwzięciami

rewitalizacyjnymi służącymi realizacji celu publicznego, następuje poprzez

świadczenie pieniężne.

2. Wysokość świadczenia ustala się według stanu nieruchomości z dnia

wejścia w życie uchwały, o której mowa w art. 8.

3. W przypadku roszczeń, o których mowa w ust. 1, wójt, burmistrz albo

prezydent miasta może zaproponować właścicielowi nieruchomości nieruchomość

zamienną.

Art. 34. 1. W przypadku gdy na obszarze Strefy gminny program rewitalizacji

przewiduje w ramach przedsięwzięć rewitalizacyjnych, o których mowa w art. 15

ust. 1 pkt 5 lit. a, wykonywanie w odniesieniu do budynku robót budowlanych:

1) przepis art. 199 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U.

z 2017 r. poz. 459) stosuje się, przy czym sąd, orzekając, bierze pod uwagę

również potrzebę realizacji gminnego programu rewitalizacji;

2) z wnioskiem, o którym mowa w art. 24 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r.

o własności lokali (Dz. U. z 2015 r. poz. 1892), może wystąpić również wójt,

burmistrz albo prezydent miasta, w przypadku gdy gmina posiada co najmniej

połowę udziałów w nieruchomości; sąd, orzekając, bierze pod uwagę również

potrzebę realizacji gminnego programu rewitalizacji.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, roboty budowlane wykonywane

przez gminę stanowią realizację zadania własnego, o którym mowa w art. 3 ust. 1.

Art. 35. 1. W przypadku nieruchomości położonych na obszarze Strefy gmina

może udzielić ich właścicielom lub użytkownikom wieczyst ym dotacji

w wysokości nieprzekraczającej 50% nakładów koniecznych na wykonanie:

1) robót budowlanych polegających na remoncie lub przebudowie,

2) prac konserwatorskich i prac restauratorskich w rozumieniu art. 3 pkt 6

i 7 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. z 2014 r. poz. 1446, z późn. zm.2)) w odniesieniu do nieruchomości

niewpisanych do rejestru zabytków

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 397,

774 i 1505, z 2016 r. poz. 1330, 1887 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60.

10.05.2018

– jeżeli wnioskowane działania służą realizacji przedsięwzięć rewitalizacyjnych,

o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 5.

2. Szczegółowe zasady udzielania dotacji, w tym tryb postępowania

z wnioskami o udzielenie dotacji, oraz sposób jej rozliczania i warunki zwrotu,

rodzaj dokumentów niezbędnych do rozpatrzenia wniosku i rozliczenia dotacji oraz

postanowienia, jakie powinna zawierać umowa o udzielenie dotacji, a także sposób

gromadzenia informacji o udzielonych dotacjach określa się w uchwale w sprawie

ustanowienia Strefy.

3. Do dotacji stosuje się odpowiednio przepisy art. 77 ustawy z dnia 23 lipca

2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

Art. 36. 1. Podmiot, udzielając zamówienia, o którym mowa w art. 4d ust. 1

pkt 5 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z

2015 r. poz. 2164, z późn. zm.3)), zamieszcza ogłoszenie o udzielanym zamówieniu

na swojej stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej.

2. Zamówienie, o którym mowa w ust. 1, jest udzielane w sposób

zapewniający przejrzystość, równe traktowanie podmiotów zainteresowanych

wykonaniem zamówienia oraz z uwzględnieniem okoliczności mogących mieć

wpływ na jego udzielenie.

3. Stosując zasadę równego traktowania podmiotów, o której mowa w ust. 2,

podmiot udzielający zamówienia bierze pod uwagę cel udzielenia zamówienia,

którym jest aktywizacja osób mających miejsce zamieszkania na obszarze Strefy.

4. Podmiot udzielający zamówienia, o którym mowa w ust. 1, nie udostępnia

informacji związanych z tym zamówieniem, stanowiących tajemnicę

przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji,

jeżeli podmiot zainteresowany wykonaniem zamówienia, nie później niż przed

dniem zawarcia umowy o wykonanie tego zamówienia, zastrzegł, że nie mogą być

one udostępniane.

5. Podmiot udzielający zamówienia, o którym mowa w ust. 1, ogłasza

niezwłocznie na swojej stronie podmiotowej w Biuletynie Informacji Publicznej

informację o udzieleniu zamówienia, podając nazwę (firmę) albo imię i nazwisko

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 831,

996, 1020, 1250, 1265, 1579, 1920 i 2260.

10.05.2018

podmiotu, z którym zawarł umowę o wykonanie zamówienia, albo informację

o nieudzieleniu tego zamówienia.

6. (uchylony)

Rozdział 6

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 37–51. (pominięte)4)

Rozdział 7

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 52. 1. Do dnia 31 grudnia 2023 r. dopuszcza się realizację przedsięwzięć

wynikających z programu zawierającego działania służące wyprowadzeniu obszaru

zdegradowanego ze stanu kryzysowego, przyjmowanego uchwałą rady gminy, bez

uchwalania gminnego programu rewitalizacji. W takim przypadku wyznaczenie

w drodze uchwały obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji, Strefy, a także

uchwalenie miejscowego planu rewitalizacji nie jest dopuszczalne.

2. Jeżeli program, o którym mowa w ust. 1, uchwalony przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, zawiera co najmniej opis procesu wyprowadzania ze

stanu kryzysowego obszarów gminy oraz diagnozę pozwalającą na wyznaczenie

obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji, na jego podstawie może zostać

opracowany i uchwalony gminny program rewitalizacji.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, rada gminy, na wniosek wójta,

burmistrza albo prezydenta miasta, przed przystąpieniem przed sporządzania

gminnego programu rewitalizacji, podejmuje uchwałę w sprawie wyznaczenia

obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji, na podstawie diagnozy

pozwalającej na wyznaczenie tych obszarów zawartej w programie, o którym

mowa w ust. 1.

4. Po przyjęciu uchwały w sprawie wyznaczenia obszaru zdegradowanego

i obszaru rewitalizacji na podstawie ust. 3, wójt, burmistrz albo prezydent miasta

kolejno:

Zamieszczone w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 maja

2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o rewitalizacji (Dz. U. poz. 1023).

10.05.2018

1) opracowuje na podstawie programu, o którym mowa w ust. 1, projekt

gminnego programu rewitalizacji;

2) przeprowadza konsultacje społeczne projektu gminnego programu

rewitalizacji;

3) wprowadza zmiany wynikające z konsultacji społecznych oraz przedstawia

radzie gminy do uchwalenia projekt gminnego programu rewitalizacji.

Art. 53. Przepisy art. 33 stosuje się do postępowań wszczętych przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy dotyczących nieruchomości, które w wyniku

wejścia w życie uchwały, o której mowa w art. 25, znalazły się na obszarze

Specjalnej Strefy Rewitalizacji, jeżeli nie zostały zakończone przed dniem wejścia

w życie tej uchwały.

Art. 54. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia5),

z wyjątkiem art. 37, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

Ustawa została ogłoszona w dniu 3 listopada 2015 r.

10.05.2018