Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/24

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2017 r.

poz. 1021,

z 2018 r. poz. 2244.

U S T A W A

z dnia 16 kwietnia 2004 r.

o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą 1)

DZIAŁ I

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa określa zasady administrowania obrotem towarami z

zagranicą oraz, w zakresie uzupełniającym przepisy prawa wspólnotowego, zasady

obrotu towarami z krajami trzecimi dokonywanego na podstawie przepisów tego

prawa.

2. Przepisów ustawy nie stosuje się do obrotu towarami z zagranicą oraz do

obrotu towarami z krajami trzecimi w takim zakresie, w jakim obrót ten jest

uregulowany odrębnymi przepisami prawa.

Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) obszar celny Unii – obszar celny w rozumieniu art. 4 rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października

2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269

z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.2));

2) towar – rzecz ruchomą oraz energię;

3) towary rolno-spożywcze – towary rolne objęte Wspólną Polityką Rolną,

regulowaną przepisami wspólnotowymi, oraz towary przetworzone nieobjęte

załącznikiem I do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (towary z

grupy non-aneks I);

Niniejszą ustawą zmienia się ustawę z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy.

Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie

– z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej – dotyczą

ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – wydanie specjalne.

Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 287 z 29.10.2013,

str. 90.

11.01.2019

©Telksinoe s. 2/24

4) obrót towarami z zagranicą – przywóz towarów pochodzących z kraju

trzeciego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wywóz towarów do

kraju trzeciego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od

sposobu ich przemieszczania przez granicę;

5) obrót towarami z krajami trzecimi – przywóz towarów pochodzących z kraju

trzeciego na obszar celny Unii lub wywóz towarów do kraju trzeciego

z obszaru celnego Unii niezależnie od sposobu ich przemieszczania przez

granicę, a także związane z tym nadawanie upoważnień podmiotom

dokonującym takiego obrotu w zakresie towarów rolno-spożywczych;

6) kontyngent – określoną ilość lub wartość towaru, która może być

przywieziona na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wywieziona z tego

terytorium, w oznaczonym czasie;

7) transza – określoną, maksymalną lub minimalną, ilość lub wartość towarów,

na jaką może być udzielone pozwolenie;

8) okres odniesienia – okres poprzedzający złożenie wniosku o udzielenie

pozwolenia;

9) importer lub eksporter wspólnotowy – osobę, która ma siedzibę lub miejsce

zamieszkania na terytorium Wspólnoty Europejskiej;

10) importer lub eksporter tradycyjny – importera lub eksportera wspólnotowego,

który dokonywał obrotu z zagranicą towarem objętym kontyngentem, w

określonej minimalnej ilości lub o określonej minimalnej wartości, w okresie

odniesienia;

11) importer lub eksporter nietradycyjny – importera lub eksportera

wspólnotowego, który nie dokonywał obrotu z zagranicą towarem objętym

kontyngentem, w określonej minimalnej ilości lub o określonej minimalnej

wartości, w okresie odniesienia;

12) kwota gwarantowana – określoną ilość lub wartość towarów, zagwarantowaną

dla importerów lub eksporterów nietradycyjnych;

13) kraj trzeci – kraj niebędący członkiem Wspólnoty Europejskiej.

Art. 2a. Zadania, które zgodnie z ustawą wykonuje Dyrektor Generalny

Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, są wykonywane jako zadania

delegowane Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa zgodnie z przepisami o

Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

11.01.2019

©Telksinoe s. 3/24

DZIAŁ II

Obrót towarami z krajami trzecimi dokonywany na podstawie przepisów

prawa wspólnotowego

Art. 3. 1. Jeżeli z przepisów prawa wspólnotowego, w zakresie

administrowania obrotem towarami z krajami trzecimi, wynika obowiązek uzyska-

nia pozwolenia na przywóz lub wywóz warunkującego w szczególności:

1) dopuszczenie towaru do obrotu na obszarze celnym Unii,

2) dopuszczenie towaru do obrotu na obszarze celnym Unii z zastosowaniem

stawek celnych preferencyjnych,

3) wywóz towaru z obszaru celnego Unii,

4) wywóz towaru z obszaru celnego Unii z zastosowaniem refundacji,

5) korzystanie z procedury specjalnej,

6) czasowe składowanie towaru,

7) (uchylony)

8) (uchylony)

9) (uchylony)

10) powrotny wywóz towaru

– pozwolenie to jest wydawane w drodze decyzji administracyjnej.

2. Do dokumentów, które zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego

lub przepisami wydanymi na podstawie art. 3a dołącza się do wniosku o udzielenie

pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, sporządzonych w języku obcym należy,

na żądanie organu wydającego pozwolenie, dołączyć tłumaczenie tych

dokumentów na język polski sporządzone przez tłumacza przysięgłego.

Art. 3a. Jeżeli wynika to z przepisów prawa wspólnotowego w zakresie

administrowania obrotem towarami z krajami trzecimi, minister właściwy do spraw

gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia, warunki udzielenia i

wykorzystania pozwolenia na przywóz lub wywóz towarów, mając na uwadze

potrzebę zapewnienia szczególnej kontroli uzasadnionej specyfiką obrotu

określonymi towarami z zagranicą i uwzględniając przesłanki zawarte w przepisach

prawa wspólnotowego.

Art. 4. 1. Z zastrzeżeniem warunków i zasad określonych w przepisach

prawa wspólnotowego oraz z zastrzeżeniem ust. 2 w sprawach indywidualnych

11.01.2019

©Telksinoe s. 4/24

rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu

postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 10, art. 57 § 5, art. 58–60,

art. 75, art. 76 § 2 i 3, art. 77 § 2–4, art. 78–88 oraz art. 97–103.

2. W sprawach indywidualnych, w których wymóg uzyskania pozwolenia jest

wynikiem wprowadzenia nadzoru uprzedniego lub innej formy automatycznej

rejestracji w obrocie towarami z krajami trzecimi, pełnomocnik wnioskodawcy, na

żądanie organu wydającego pozwolenie, przekazuje organowi oryginał lub

urzędowo poświadczony odpis udzielonego pełnomocnictwa. Przepisu

art. 33 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

Art. 5. 1. Jeżeli przepisy prawa wspólnotowego nie stanowią inaczej,

minister właściwy do spraw gospodarki na wniosek importera lub eksportera

wspólnotowego, w drodze decyzji administracyjnej, udziela pozwolenia, odmawia

jego udzielenia, zmienia oraz cofa udzielone pozwolenie, z zastrzeżeniem ust. 2 i

2. W zakresie towarów rolno-spożywczych decyzje, o których mowa w ust. 1,

wydaje Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa.

3. Od decyzji Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia

Rolnictwa przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw rynków

rolnych.

Art. 6. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki, w zakresie obrotu

towarami z krajami trzecimi, podejmuje niezbędne działania w celu wykonania

przepisów prawa wspólnotowego, w szczególności zmierzające do wykonania

obowiązku lub zalecenia, nałożonego w tych przepisach prawa na kraje należące

do Wspólnoty Europejskiej. W tym celu może ogłosić, w drodze obwieszczenia w

Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, niezbędne

informacje o podejmowanych działaniach, umożliwiające skuteczne wykonanie

przepisów prawa wspólnotowego.

2. W zakresie towarów rolno-spożywczych działania, o których mowa w ust.

1, minister właściwy do spraw gospodarki podejmuje na wniosek i w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw rynków rolnych.

11.01.2019

©Telksinoe s. 5/24

Art. 7. 1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzeń,

w zakresie obrotu towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi:

1) wykaz podmiotów uprawnionych do wywozu towarów w ramach

pozawspólnotowych akcji humanitarnych, bez konieczności złożenia

zabezpieczenia wynikającego z przepisów prawa wspólnotowego,

2) wykaz międzynarodowych organów kontroli i nadzoru uprawnionych do

wystawiania dokumentów potwierdzających przywóz towarów do krajów

trzecich

– mając na uwadze zapewnienie skutecznego stosowania przepisów prawa

wspólnotowego.

2. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa przekazuje

do Komisji Europejskiej wymagane przez przepisy prawa wspólnotowego

informacje o działaniach podjętych w celu realizacji tych przepisów.

Art. 8. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki może określić, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe wymogi, jakie powinien spełniać wniosek o

udzielenie pozwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, składany z wykorzystaniem

systemu teleinformatycznego.

2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, należy określić w

szczególności instrukcję wypełniania, stosowania i przekazywania wniosków oraz

strukturę przesyłanych danych, mając na uwadze uproszczenie procedury

przyjmowania wniosków o udzielenie pozwoleń.

Art. 8a. 1. W przypadku towarów rolno-spożywczych, w zakresie

określonym przepisami prawa wspólnotowego, Dyrektor Generalny Krajowego

Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, w drodze decyzji administracyjnej, nadaje, na

wniosek importera lub eksportera wspólnotowego, upoważnienie w zakresie obrotu

towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi, odmawia jego nadania, zmienia

oraz cofa nadane upoważnienie.

2. Od decyzji Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia

Rolnictwa przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw rynków

rolnych.

11.01.2019

©Telksinoe s. 6/24

Art. 8b. Odmowa nadania upoważnienia, o którym mowa w art. 8a ust. 1,

następuje, jeżeli:

1) wnioskodawca nie spełnił wymogów określonych w przepisach wydanych na

podstawie art. 8e;

2) wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji przed upływem ter-

minu, o którym mowa w art. 8c ust. 3, pod warunkiem że cofnięcie poprzednio

nadanego upoważnienia nastąpiło z przyczyn, o których mowa w art. 8c ust.

1 pkt 3;

3) nie ustały przyczyny, o których mowa w art. 8c ust. 1 pkt 1 lub 2.

Art. 8c. 1. Cofnięcie nadanego upoważnienia, o którym mowa w art. 8a ust.

1, następuje:

1) jeżeli wynika to z zobowiązań lub porozumień międzynarodowych, których

stroną jest Rzeczpospolita Polska;

2) w przypadkach uzasadnionych względami porządku publicznego, bezpieczeń-

stwa publicznego, ochrony zdrowia i życia ludzi i zwierząt lub ochrony roślin;

3) jeżeli z czynności kontrolnych przeprowadzonych zgodnie z ustawą z dnia 10

lutego 2017 r. o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. poz. 623)

wynika, że importer lub eksporter wspólnotowy naruszył warunki, na jakich

wydano decyzję o nadaniu upoważnienia, lub nie usunął w wyznaczonym

terminie uchybień stwierdzonych w trakcie czynności kontrolnych.

2. W przypadku cofnięcia nadanego upoważnienia z przyczyn, o których

mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2, kolejna decyzja o nadaniu upoważnienia w zakresie

obrotu towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi może być wydana po

ustaniu przyczyn, dla których nastąpiło cofnięcie poprzednio nadanego

upoważnienia.

3. W przypadku cofnięcia nadanego upoważnienia z przyczyn, o których

mowa w ust. 1 pkt 3, wniosek importera lub eksportera wspólnotowego o nadanie

upoważnienia w zakresie obrotu towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi

może być złożony nie wcześniej niż po upływie roku od dnia cofnięcia tego

upoważnienia.

Art. 8d. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa

stwierdza wygaśnięcie decyzji o nadaniu upoważnienia, jeżeli z czynności

11.01.2019

©Telksinoe s. 7/24

kontrolnych przeprowadzonych zgodnie z ustawą z dnia 10 lutego 2017 r.

o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa wynika, że importer lub eksporter

wspólnotowy zaprzestał prowadzenia działalności objętej decyzją lub został

wykreślony z rejestru lub ewidencji prowadzonych na podstawie odrębnych

przepisów.

Art. 8e. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia:

1) wzór wniosku stosowany w postępowaniu o wydanie decyzji o nadaniu

upoważnienia w zakresie obrotu towarami rolno-spożywczymi z krajami

trzecimi,

2) wykaz dokumentów i informacji, które powinny być dołączone do wniosku,

3) wzór decyzji o nadaniu upoważnienia w zakresie obrotu towarami rolno-

spożywczymi z krajami trzecimi,

4) sposób i tryb ewidencjonowania wydanych decyzji o nadaniu upoważnienia

w zakresie obrotu towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi

– mając na uwadze zapewnienie skutecznego stosowania przepisów prawa

wspólnotowego w tym zakresie, a także maks ymalne uproszczenie i ujednolicenie

wymogów dotyczących dokumentów i informacji, które są niezbędne w

postępowaniu o wydanie decyzji o nadaniu upoważnienia w zakresie obrotu

towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi, i ich ewidencjonowania.

Art. 8f. 1. Importer lub eksporter wspólnotowy towarów rolno-spożywczych

objętych pozwoleniem na przywóz lub wywóz towarów rolno-spożywczych, w

ramach decyzji o nadaniu upoważnienia w zakresie obrotu towarami rolno-

-spożywczymi z krajami trzecimi, prowadzi dokumentację tych towarów

zawierającą:

1) rodzaj towaru rolno-spożywczego oraz nazwę kraju jego pochodzenia albo

przeznaczenia;

2) numer i datę zgłoszenia celnego potwierdzającego dopuszczenie do obrotu

albo wywóz danej partii towaru rolno-spożywczego;

3) wskazanie ilości lub masy każdej partii przywiezionego lub wywiezionego

towaru rolno-spożywczego;

11.01.2019

©Telksinoe s. 8/24

4) określenie rodzaju czynności, jakim został poddany towar rolno-spożywczy,

wraz z określeniem masy towaru poddanego tym czynnościom, o ile

obowiązek przeprowadzenia takich czynności wynika z przepisów prawa

wspólnotowego.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia,

dodatkowe wymogi dotyczące dokumentacji, o której mowa w ust. 1, mając na

uwadze zapewnienie skutecznego stosowania przepisów prawa wspólnotowego w

tym zakresie.

Art. 8g. Jeżeli wynika to z przepisów prawa wspólnotowego w zakresie

administrowania obrotem towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi,

minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia:

1) wzór wniosku stosowany w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na

przywóz lub wywóz towarów rolno-spożywczych,

2) wykaz dokumentów, które powinny być dołączone do wniosku,

3) wykaz dokumentów potwierdzających dokonanie czynności, jakim zostały

poddane towary rolno-spożywcze objęte pozwoleniem, oraz termin składania

tych dokumentów,

4) termin ważności pozwolenia na przywóz lub wywóz towarów rolno-

spożywczych

– mając na uwadze zapewnienie skutecznego stosowania przepisów prawa

wspólnotowego.

Art. 8h. Odmowa udzielenia pozwolenia na przywóz lub wywóz towarów

rolno-spożywczych następuje, jeżeli wnioskodawca nie spełnia wymogów

określonych w przepisach prawa wspólnotowego lub przepisach wydanych na

podstawie art. 8g.

Art. 8i. Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa

przekazuje Komisji Europejskiej oraz zainteresowanym władzom państw

członkowskich informacje dotyczące administrowania obrotem towarami rolno-

spożywczymi z krajami trzecimi w zakresie, o którym mowa w przepisach prawa

wspólnotowego.

11.01.2019

©Telksinoe s. 9/24

Art. 8j. 1. Organy celne przekazują informacje o dokonanym przywozie z

krajów trzecich towarów objętych środkami ochronnymi ustanowionymi na

podstawie:

1) art. 16 lub 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 3285/94 z dnia 22 grudnia 1994

r. w sprawie wspólnych reguł przywozu i uchylającego rozporządzenie (WE)

nr 518/94 (Dz. Urz. WE L 349 z 31.12.1994), ostatnio zmienionego rozpo-

rządzeniem Rady (WE) nr 2474/2000 z dnia 9 listopada 2000 r.

ustanawiającym, na podstawie art. 1 ust. 7 rozporządzenia (EWG) nr 3030/93,

wykaz wyrobów włókienniczych i odzieżowych, które zostaną włączone do

GATT 1994 dnia 1 stycznia 2002 r. oraz zmieniającym załącznik X do

rozporządzenia (EWG) nr 3030/93 i załącznik II do rozporządzenia (WE)

nr 3285/94 (Dz. Urz. WE L 286 z 11.11. 2000);

2) art. 15 lub 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 519/94 z dnia 7 marca 1994 r. w

sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich i uchyla-

jącego rozporządzenia (EWG) nr 1765/82, (EWG) nr 1766/82 oraz (EWG)

nr 3420/83 (Dz. Urz. WE L 67 z 10.03.1994), ostatnio zmienionego

rozporządzeniem Rady (WE) nr 427/2003 z dnia 3 marca 2003 r. w sprawie

mechanizmu tymczasowych środków ochronnych przy przywozie okre-

ślonych towarów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i

zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 519/94 w sprawie wspólnych reguł

przywozu z niektórych państw trzecich (Dz. Urz. UE L 65 z 08.03.2003);

3) art. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r.

w sprawie ochrony przed dumpingowym prz ywozem z krajów niebędących

członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz. Urz. WE L 56 z 06.03.1996), ostatnio

zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 461/2004 z dnia 8 marca 2004

r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 384/96 w sprawie ochrony przed

dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty

Europejskiej oraz rozporządzenie (WE) nr 2026/97 w sprawie ochrony przed

przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami

Wspólnoty Europejskiej (Dz. Urz. WE L 77 z 13.03.2004);

4) art. 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w

sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów

niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz. Urz. WE L 288

11.01.2019

©Telksinoe s. 10/24

z 21.10.1997), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE)

nr 461/2004 z dnia 8 marca 2004 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr

384/96 w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów nie-

będących członkami Wspólnoty Europejskiej oraz rozporządzenie (WE)

nr 2026/97 w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z

krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz. Urz. WE L 77 z

13.03.2004);

5) art. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 427/2003 z dnia 3 marca 2003 r. w

sprawie mechanizmu tymczasowych środków ochronnych przy przywozie

określonych towarów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i

zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 519/94 w sprawie wspólnych reguł

przywozu z niektórych państw trzecich (Dz. Urz. WE L 65 z 08.03.2003),

ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1985/2003 z dnia 10

listopada 2003 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 427/2003 w sprawie

mechanizmu tymczasowych środków ochronnych przy przywozie

określonych towarów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.

Urz. WE L 295 z 13.11.2003).

2. Informacje, o których mowa w ust. 1, są rejestrowane i przekazywane

zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 15 ust. 3, w zakresie określonym

w tych przepisach.

DZIAŁ III

Środki administrowania obrotem towarami z zagranicą

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 9. Środki administrowania obrotem towarami z zagranicą, o których

mowa w art. 10 ust. 1, są ustanawiane:

1) w przywozie z krajów trzecich:

a) zgodnie z art. 24 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 3285/94 z dnia 22

grudnia 1994 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu oraz uchylającego

rozporządzenie (WE) nr 518/94 (Dz. Urz. WE L 349 z 31.12.1994),

ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2474/2000 z dnia

9 listopada 2000 r. ustanawiającym, na podstawie art. 1 ust. 7

11.01.2019

©Telksinoe s. 11/24

rozporządzenia (EWG) nr 3030/93, wykaz wyrobów włókienniczych i

odzieżowych, które zostaną włączone do GATT 1994 dnia 1 stycznia

2002 r. oraz zmieniającym załącznik X do rozporządzenia (EWG)

nr 3030/93 i załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 3285/94 (Dz. Urz.

WE L 286 z 11.11.2000),

b) zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 519/94 z dnia

7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych

państw trzecich i uchylającego rozporządzenia (EWG) nr 1765/82,

(EWG) 1766/82 oraz (EWG) 3420/83 (Dz. Urz. WE L 67 z 10.03.1994),

ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 427/2003 z dnia 3

marca 2003 r. w sprawie mechanizmu tymczasowych środków

ochronnych przy przywozie określonych towarów pochodzących z

Chińskiej Republiki Ludowej i zmieniającym rozporządzenie (WE)

nr 519/94 w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych państw

trzecich (Dz. Urz. UE L 65 z 08.03.2003),

c) zgodnie z art. 26 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94 z dnia

7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu

wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich, nieobjętych

umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi

szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu (Dz. Urz.

WE L 67 z 10.03.1994), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Komisji

(WE) nr 2309/2003 z dnia 29 grudnia 2003 r. zmieniającym załączniki

IIIB, IV i VI do rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94 w odniesieniu do

kontyngentów wyrobów włókienniczych na 2004 r. (Dz. Urz. UE L 342

z 30.12.2003);

2) w wywozie do krajów trzecich:

a) zgodnie z art. 11 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2603/69 z dnia

20 grudnia 1969 r. ustanawiającego wspólne reguły wywozu (Dz. Urz.

WE L 324 z 27.12.1969), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady

(EWG) nr 3918/91 z dnia 19 grudnia 1991 r. zmieniającym

rozporządzenie (EWG) nr 2603/69 ustanawiające wspólne reguły

wywozu (Dz. Urz. WE L 372 z 31.12.1991),

11.01.2019

©Telksinoe s. 12/24

b) w przypadkach uzasadnionych koniecznością wprowadzenia

formalności dla stosowania umów zgodnych z Traktatem

ustanawiającym Wspólnotę Europejską.

Art. 9a. 1. W celu zapewnienia skutecznego stosowania przepisów prawa

wspólnotowego automatyczna rejestracja polegająca na rejestracji przez organ

celny przywozu towarów z krajów trzecich może być ustanowiona na przywóz

towarów podobnych lub konkurencyjnych w stosunku do towarów objętych środ-

kami ochronnymi ustanowionymi na podstawie przepisów, o których mowa w

art. 8j ust. 1.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki, ustanawiając automatyczną

rejestrację na przywóz towarów podobnych lub konkurencyjnych w stosunku do

towarów objętych środkami ochronnymi ustanowionymi na podstawie przepisów,

o których mowa w art. 8j, kieruje się potrzebą wyeliminowania przypadków

klasyfikacji towarowej mającej na celu uniknięcie zastosowania środków och-

ronnych.

Art. 10. 1. Środkami administrowania obrotem towarami z zagranicą są:

1) automatyczna rejestracja;

2) kontyngent;

3) zakaz.

2. Środki, o których mowa w ust. 1, są ustanawiane na czas określony.

Art. 11. Jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, w sprawach

indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się

przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 10, art. 57

§ 5, art. 58–60, art. 75, art. 76 § 2 i 3, art. 77 § 2–4, art. 78–88 oraz art. 97–103.

Art. 12. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii

Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, może określić, w drodze

rozporządzenia, z uwzględnieniem ust. 2, w przypadkach, o których mowa w art.

1) automatyczną rejestrację;

2) kontyngent;

3) zakaz.

11.01.2019

©Telksinoe s. 13/24

2. W zakresie towarów rolno-spożywczych rozporządzenie, o którym mowa

w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki wydaje również w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw rynków rolnych.

Rozdział 2

Automatyczna rejestracja

Art. 13. Automatyczna rejestracja polega na rejestracji przez organ celny

przywozu towarów z krajów trzecich lub wywozu towarów do krajów trzecich, lub

na obowiązku uzyskania pozwolenia na przywóz lub wywóz towarów.

Art. 14. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki, w rozporządzeniu o

ustanowieniu automatycznej rejestracji, może nałożyć obowiązek uzyskania

pozwolenia na przywóz lub wywóz towarów, określając równocześnie termin, od

którego należy składać i rozpatrywać wnioski o udzielenie pozwolenia.

2. Termin, o którym mowa w ust. 1, może biec od dnia ogłoszenia

rozporządzenia o ustanowieniu automatycznej rejestracji, z tym że organ

udzielający pozwoleń udziela ich od dnia wejścia w życie rozporządzenia.

3. W ramach automatycznej rejestracji pozwolenia są udzielane przy

zachowaniu następujących zasad:

1) rozpatruje się kompletne wnioski zgodnie z kolejnością ich otrzymania przez

organ udzielający pozwoleń;

2) pozwolenie jest udzielane na wnioskowaną ilość lub wartość towarów;

3) okres ważności pozwolenia wynosi 120 dni, chyba że w rozporządzeniu o

ustanowieniu automatycznej rejestracji określono inny termin, a

wnioskodawca nie wystąpił o udzielenie pozwolenia na krótszy okres, z

zastrzeżeniem art. 29 ust. 3.

4. Minister właściwy do spraw gospodarki, nakładając obowiązek uzyskania

pozwolenia, może równocześnie określić dodatkowe warunki udzielenia

i wykorzystania pozwolenia, a także dodatkowe dokumenty i informacje, które

powinny być dołączone do wniosku.

5. Określając dodatkowe warunki oraz dokumenty i informacje, o których

mowa w ust. 4, minister właściwy do spraw gospodarki uwzględnia potrzebę

zapewnienia szczególnej kontroli, uzasadnionej specyfiką obrotu towarami z

11.01.2019

©Telksinoe s. 14/24

zagranicą, uwzględniającą przesłanki określone w przepisach prawa

wspólnotowego, o których mowa w art. 9.

6. Minister właściwy do spraw gospodarki, nakładając obowiązek uzyskania

pozwolenia, może równocześnie określić przypadki, w których obrót ten nie

wymaga uzyskania pozwolenia.

7. Określając przypadki, w których obrót towarami z zagranicą nie wymaga

uzyskania pozwolenia, minister właściwy do spraw gospodarki uwzględnia

właściwości towarów, ich przeznaczenie, specyfikę obrotu tymi towarami z

zagranicą lub potrzebę uproszczenia procedury.

Art. 15. 1. Jeżeli w rozporządzeniu o ustanowieniu automatycznej rejestracji

nie został nałożony obowiązek uzyskania pozwolenia, przyjęcie zgłoszenia do

procedury dopuszczenia do obrotu lub procedury wywozu jest jednoznaczne

z zarejestrowaniem przez organ celny faktu dokonania obrotu z zagranicą towarem

objętym automatyczną rejestracją.

2. Organy celne przekazują informacje o dokonanym obrocie z zagranicą

towarami objętymi automatyczną rejestracją.

3. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb

przekazywania informacji, o których mowa w ust. 2, organy, którym te informacje

są przekazywane, a także sposób rejestrowania towarów objętych automatyczną

rejestracją, mając na względzie sprawny obieg tych informacji.

Rozdział 3

Kontyngent i zakaz

Art. 16. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki w rozporządzeniu o

ustanowieniu kontyngentu może równocześnie określić dodatkowe warunki

udzielenia i wykorzystania pozwolenia, a także dodatkowe dokumenty i

informacje, które powinny być dołączone do wniosku.

2. Określając dodatkowe warunki, dokumenty i informacje, o których mowa

w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki uwzględnia potrzebę zapewnienia

szczególnej kontroli, uzasadnionej specyfiką obrotu towarami z zagranicą,

uwzględniającą przesłanki określone w przepisach prawa wspólnotowego, o

których mowa w art. 9.

11.01.2019

©Telksinoe s. 15/24

3. Minister właściwy do spraw gospodarki, w rozporządzeniu, o którym mowa

w ust. 1, może określić przypadki, w których obrót towarami z zagranicą nie

wymaga uzyskania pozwolenia.

4. Określając przypadki, w których obrót towarami z zagranicą nie wymaga

uzyskania pozwolenia, minister właściwy do spraw gospodarki uwzględnia

właściwości towarów, ich przeznaczenie, specyfikę obrotu tymi towarami z

zagranicą lub potrzebę uproszczenia procedury.

Art. 17. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki, ustanawiając kontyngent

określi sposób jego rozdysponowania zgodnie z art. 18.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki, określając sposób

rozdysponowania kontyngentu, stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 1, może określić

wielkość transzy.

3. Minister właściwy do spraw gospodarki, określając sposób

rozdysponowania kontyngentu, stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 2 i 3, określi terminy

składania i rozpatrywania wniosków o udzielenie pozwolenia.

4. Minister właściwy do spraw gospodarki, określając sposób

rozdysponowania kontyngentu, stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 3, określi okres

odniesienia, kwotę gwarantowaną oraz minimalną ilość lub wartość towarów,

którymi obrót z zagranicą w okresie odniesienia jest warunkiem uznania za

importera lub eksportera tradycyjnego.

5. Minister właściwy do spraw gospodarki, określając sposób

rozdysponowania kontyngentu, stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 3, może określić

wielkość transzy dla importerów nietradycyjnych.

Art. 18. 1. Rozdysponowania kontyngentu dokonuje się w jeden z

następujących sposobów:

1) według kolejności otrzymania wniosków;

2) proporcjonalnie do wielkości wnioskowanych;

3) proporcjonalnie do ilości lub wartości obrotów zrealizowanych przez osobę

wnioskującą.

2. Minister właściwy do spraw gospodarki w rozporządzeniu o ustanowieniu

kontyngentu może określić inny niż określony w ust. 1 sposób rozdysponowania

11.01.2019

©Telksinoe s. 16/24

kontyngentu, polegający na łączeniu sposobów, o których mowa w ust. 1, lub

wybranych spośród nich elementów.

Art. 19. Rozdysponowanie kontyngentu według sposobu, o którym mowa

w art. 18 ust. 1 pkt 1, polega na udzieleniu pozwolenia, przy zachowaniu

następujących zasad:

1) rozpatruje się kompletne wnioski zgodnie z kolejnością ich otrzymania przez

organ udzielający pozwoleń;

2) wielkości określone w pozwoleniu nie mogą przekraczać wielkości

wnioskowanych;

3) okres ważności pozwolenia wynosi 120 dni, chyba że w rozporządzeniu o

ustanowieniu kontyngentu określono inny termin, a wnioskodawca nie

wystąpił o udzielenie pozwolenia na krótszy okres, z zastrzeżeniem art. 29 ust.

Art. 20. Rozdysponowanie kontyngentu według sposobu, o którym mowa

w art. 18 ust. 1 pkt 2, polega na udzieleniu pozwolenia, przy zachowaniu

następujących zasad:

1) rozpatruje się kompletne wnioski otrzymane przez organ udzielający

pozwoleń w terminach określonych w przepisach wydanych na podstawie art.

17 ust. 3;

2) wielkości określone we wniosku nie mogą przekraczać kontyngentu;

3) jeżeli suma wielkości określonych we wszystkich rozpatrywanych wnioskach

nie przekracza kontyngentu, wnioski te są uwzględniane;

4) jeżeli suma wielkości określonych we wszystkich rozpatrywanych wnioskach

przekracza kontyngent, kontyngent ten jest rozdysponowywany

proporcjonalnie do wielkości wnioskowanych, a wynik zaokrągla się do

drugiej cyfry po przecinku;

5) jeżeli pozwolenie ma być udzielone na przywóz lub wywóz określonej liczby

sztuk danego towaru, wynik obliczenia, o którym mowa w pkt 4, zaokrągla

się w dół do najbliższej liczby całkowitej;

6) wielkości określone w pozwoleniu nie mogą przekraczać wielkości

wnioskowanych;

11.01.2019

©Telksinoe s. 17/24

7) okres ważności pozwolenia wynosi 120 dni, chyba że w rozporządzeniu o

ustanowieniu kontyngentu określono inny termin, a wnioskodawca nie

wystąpił o udzielenie pozwolenia na krótszy okres, z zastrzeżeniem art. 29 ust.

Art. 21. Rozdysponowanie kontyngentu według sposobu, o którym mowa

w art. 18 ust. 1 pkt 3, polega na udzieleniu pozwolenia, przy zachowaniu

następujących zasad:

1) rozpatruje się kompletne wnioski otrzymane przez organ udzielający

pozwoleń w terminach określonych w przepisach wydanych na podstawie art.

17 ust. 3;

2) jeżeli suma wielkości określonych we wszystkich rozpatrywanych wnioskach

złożonych przez importerów lub eksporterów tradycyjnych nie przekracza

kontyngentu pomniejszonego o kwotę gwarantowaną, wnioski te są

uwzględniane;

3) jeżeli suma wielkości określonych we wszystkich rozpatrywanych wnioskach

złożonych przez importerów lub eksporterów tradycyjnych przekracza

kontyngent pomniejszony o kwotę gwarantowaną, kontyngent ten jest

rozdysponowywany na rzecz importerów lub eksporterów tradycyjnych

proporcjonalnie do ich udziału w sumie wielkości obrotów zrealizowanych

w okresie odniesienia, a wynik zaokrągla się do drugiej cyfry po przecinku;

4) jeżeli pozwolenie ma być udzielone na przywóz lub wywóz określonej liczby

sztuk danego towaru, wynik obliczenia, o którym mowa w pkt 3, zaokrągla

się w dół do najbliższej liczby całkowitej;

5) kontyngent jest rozdysponowywan y na rzecz importerów lub eksporterów

nietradycyjnych do wysokości kwoty gwarantowanej, według kolejności

otrzymania wniosków;

6) wielkości kontyngentu nierozdysponowane na rzecz importerów lub

eksporterów tradycyjnych powiększają kwotę gwarantowaną i są

rozdysponowywane na rzecz importerów lub eksporterów nietradycyjnych,

według kolejności otrzymania wniosków;

7) w przypadku niezłożenia wniosków przez importerów lub eksporterów

tradycyjnych kontyngent jest rozdysponowywany w całości na rzecz

11.01.2019

importerów lub eksporterów nietradycyjnych, według kolejności otrzymania

wniosków;

8) wielkości określone w pozwoleniu nie mogą przekraczać wielkości

wnioskowanych;

9) okres ważności pozwolenia wynosi 120 dni, chyba że w rozporządzeniu o

ustanowieniu kontyngentu określono inny termin, a wnioskodawca nie

wystąpił o udzielenie pozwolenia na krótszy okres, z zastrzeżeniem art. 29 ust.

Art. 22. Minister właściwy do spraw gospodarki, w rozporządzeniu o

ustanowieniu zakazu, może określić procedury celne oraz normy ilościowe lub

wartościowe, których zakaz nie dotyczy.

Rozdział 4

Pozwolenia

Art. 23. Pozwolenie na przywóz towarów z krajów trzecich lub wywóz

towarów do krajów trzecich jest wymagane, jeżeli przedmiotem obrotu są towary

objęte:

1) kontyngentem, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 3 i 4;

2) automatyczną rejestracją, o ile został nałożony obowiązek uzyskania

pozwolenia.

Art. 24. Obowiązkowi uzyskania pozwolenia nie podlegają towary zwolnione

od należności celnych na podstawie odrębnych przepisów.

Art. 25. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki na wniosek importera lub

eksportera wspólnotowego, w drodze decyzji administracyjnej, udziela pozwolenia,

odmawia jego udzielenia, zmienia oraz cofa udzielone pozwolenie, z zastrzeżeniem

ust. 2 i 3.

2. W zakresie towarów rolno-spożywczych decyzje, o których mowa w ust. 1,

w ramach środków administrowania obrotem towarami z zagranicą, wydaje

Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa.

3. Od decyzji Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia

Rolnictwa przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw rynków

rolnych.

11.01.2019

Art. 26. 1. Odmowa udzielenia pozwolenia następuje:

1) jeżeli organ udzielający pozwoleń otrzyma wniosek po upływie terminu

określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 17 ust. 3;

2) jeżeli wniosek o udzielenie pozwolenia jest niekompletny;

3) jeżeli wielkości określone we wniosku przekraczają kontyngent, dla którego

określono sposób rozdysponowania proporcjonalnie do wielkości

wnioskowanych;

4) jeżeli wnioskodawca nie spełnił wymogów określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 31;

5) w przypadku wcześniejszego rozdysponowania kontyngentu.

2. Odmowa udzielenia kolejnych pozwoleń w ramach tego samego

kontyngentu albo automatycznej rejestracji następuje w przypadku niedokonania

zwrotu poprzednio udzielonego pozwolenia w terminie 2 miesięcy od dnia upływu

terminu jego ważności, chyba że udzielenie pozwolenia zostało uzależnione od

złożenia kaucji.

Art. 27. Cofnięcie pozwolenia następuje:

1) jeżeli wymagają tego zobowiązania lub porozumienia międzynarodowe,

których stroną jest Rzeczpospolita Polska;

2) w przypadkach uzasadnionych względami porządku publicznego,

bezpieczeństwa publicznego, ochrony zdrowia i życia ludzi i zwierząt lub

ochrony roślin.

Art. 28. 1. Na wniosek importera lub eksportera wspólnotowego udziela się

pozwoleń cząstkowych.

2. Suma ilości lub wartości towarów, na jakie udziela się pozwoleń

cząstkowych, jest równa wielkości, na jaką zostałoby udzielone pozwolenie.

3. Jeżeli z wnioskiem o udzielenie pozwoleń cząstkowych występuje osoba,

której udzielono pozwolenia, organ udzielający pozwoleń:

1) zatrzymuje pozwolenie, stosownie do którego udziela się pozwoleń

cząstkowych;

2) pomniejsza łączną wielkość pozwoleń cząstkowych o wielkość już

wykorzystaną;

11.01.2019

3) określa termin ważności pozwoleń cząstkowych, który musi być zgodny z

terminem ważności pozwolenia.

4. Ilekroć w ustawie jest mowa o pozwoleniu, należy przez to rozumieć

odpowiednio wszystkie pozwolenia cząstkowe.

Art. 29. 1. Pozwolenia udziela się na czas określony.

2. Pozwolenia udziela się na określoną ilość lub wartość towarów.

3. Pozwolenia udziela się na okres nie dłuższy niż termin obowiązywania

środka administrowania obrotem towarami z zagranicą.

4. Pozwolenie jest ważne od dnia jego udzielenia.

5. Kolejne pozwolenie na ten sam towar w ramach tego samego kontyngentu

albo automatycznej rejestracji może być udzielone po dokonaniu zwrotu

poprzednio udzielonego pozwolenia.

Art. 30. Pozwolenie podlega zwrotowi w terminie 2 miesięcy od dnia upływu

terminu jego ważności.

Art. 31. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze

rozporządzenia:

1) wzory wniosków stosowanych w postępowaniu o udzielenie pozwoleń,

2) wykaz dokumentów i informacji, które powinny być dołączone do wniosku,

3) sposób udzielenia i wykorzystania pozwoleń,

4) wzory pozwoleń,

5) sposób i tryb ewidencjonowania udzielonych pozwoleń

– mając na względzie maksymalne uproszczenie i ujednolicenie wymogów

dotyczących dokumentów i informacji, które są niezbędne w postępowaniu o

udzielenie pozwoleń, i ich ewidencjonowania.

2. Określając dokumenty, informacje oraz sposób udzielenia i wykorzystania

pozwoleń, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, minister właściwy do spraw

gospodarki uwzględnia w szczególności potrzebę zapewnienia szczególnej kontroli

uzasadnionej specyfiką obrotu towarami z zagranicą, uwzględniającą przesłanki

określone w przepisach prawa wspólnotowego, o których mowa w art. 9.

11.01.2019

Rozdział 5

Kaucja

Art. 32. Minister właściwy do spraw gospodarki, w rozporządzeniu o

ustanowieniu automatycznej rejestracji albo kontyngentu, może uzależnić

udzielenie pozwolenia od złożenia przez wnioskodawcę kaucji w określonej

wysokości. Kaucję złożoną przez osobę trzecią na rzecz wnioskodawcy uznaje się

za złożoną przez wnioskodawcę.

Art. 33. Kaucja podlega zwrotowi w terminie 21 dni od dnia zwrotu

udzielonego pozwolenia, chyba że wnioskodawca, ubiegający się o udzielenie

kolejnego pozwolenia na ten sam towar w ramach tego samego kontyngentu albo

automatycznej rejestracji, wystąpi o uznanie uprzednio złożonej kaucji, z a

zabezpieczenie kolejnego pozwolenia, o którego udzielenie wnioskuje. W takim

przypadku termin 21 dni biegnie od dnia zwrotu takiego kolejnego pozwolenia.

Art. 34. W przypadku wykorzystania udzielonego pozwolenia w wysokości

co najmniej 95% kaucja podlega zwrotowi w całości, o ile zwrot tego pozwolenia

nastąpił nie później niż w terminie 2 miesięcy od dnia upływu terminu jego

ważności.

Art. 35. W przypadku wykorzystania udzielonego pozwolenia w wysokości

do 95% kaucja podlega przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa w stopniu równym

różnicy między 95% wielkości, na jakie zostało udzielone pozwolenie, a stopniem

faktycznego wykorzystania pozwolenia, o ile zwrot tego pozwolenia nastąpił nie

później niż w terminie 2 miesięcy od dnia upływu terminu jego ważności.

Art. 36. 1. Kaucja podlega przepadkowi w całości na rzecz Skarbu Państwa

w przypadkach:

1) niepełnego wykorzystania udzielonego pozwolenia, w wysokości

nieprzekraczającej 5%;

2) niedokonania zwrotu udzielonego pozwolenia w terminie 2 miesięcy od dnia

upływu terminu jego ważności;

3) wykorzystania udzielonego pozwolenia niezgodnie z przeznaczeniem.

2. Kaucja nie podlega przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa:

11.01.2019

1) w przypadku uchylenia rozporządzenia o ustanowieniu automatycznej

rejestracji albo kontyngentu przed upływem terminu, na który automatyczna

rejestracja albo kontyngent został ustanowiony – w odniesieniu do pozwoleń,

których termin ważności wykracza poza termin wejścia w życie

rozporządzenia o uchyleniu automatycznej rejestracji albo kontyngentu;

2) w przypadkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 38.

Art. 37. Jeżeli pozwolenie zostało udzielone na przywóz lub wywóz

określonej liczby sztuk danego towaru, wynik obliczenia, o którym mowa w art.

34, 35 oraz 36 ust. 1 pkt 1, zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Art. 38. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze

rozporządzenia:

1) formy, w jakich kaucja może być składana,

2) szczegółowy tryb pobierania kaucji oraz jej zwrotu, w tym przypadki, w

których wycofanie wniosku o udzielenie pozwolenia nie powoduje przepadku

kaucji,

3) kwotę kaucji, do wysokości której organ udzielający pozwoleń nie pobiera

kaucji

– uwzględniając potrzebę zapewnienia prawidłowego wykorzystania udzielonych

pozwoleń oraz maksymalnego uproszczenia trybu pobierania i zwrotu kaucji.

Art. 39. Od kwoty zwróconej kaucji nie płaci się odsetek.

DZIAŁ IIIA

Kary pieniężne

Art. 39a. 1. Karze pieniężnej podlega ten, kto, będąc importerem nasion

konopi nieprzeznaczonych do siewu, oznaczonych kodem CN 1207 99 91:

1) nie poddaje ich czynnościom, o których mowa w art. 17a ust. 2 rozporządzenia

Komisji (WE) nr 245/2001 z dnia 5 lutego 2001 r. ustanawiającego szczegó-

łowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1673/2000 w sprawie

wspólnej organizacji rynków lnu i konopi uprawianych na włókno (Dz. Urz.

WE L 35 z 06.02.2001), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Komisji

(WE) nr 1401/2003 z dnia 6 sierpnia 2003 r. zmieniającym rozporządzenie

11.01.2019

(WE) nr 245/2001 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporzą-

dzenia Rady (WE) nr 1673/2000 w sprawie wspólnej organizacji rynku lnu i

konopi uprawianych na włókno (Dz. Urz. WE L 199 z 07.08.2003), lub nie

czyni

tego w sposób lub w terminach, o których mowa w art. 17a ust. 2 tego rozpo-

rządzenia;

2) nie przekazuje w terminie, o którym mowa w przepisach wydanych na

podstawie art. 8g pkt 3, dokumentów potwierdzających wykonanie czynności,

o których mowa w art. 17a ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) 245/2001, o

którym mowa w pkt 1;

3) nie prowadzi dokumentacji, o której mowa w art. 8f.

2. Kara pieniężna wynosi 60% wartości celnej przywiezionych nasion konopi,

objętych pozwoleniem na przywóz towarów rolno-spożywczych.

3. Wysokość kary pieniężnej ustala, w drodze decyzji administracyjnej,

Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa.

4. Od decyzji Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia

Rolnictwa przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw rynków

rolnych.

5. Do egzekucji kary pieniężnej stosuje się przepisy o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

6. Wpłacone kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa.

DZIAŁ IV

Zmiany w przepisach obowiązujących i przepisy końcowe

Art. 40. (pominięty)3)

Art. 41. Wnioski o udzielenie pozwolenia na obrót towarami z krajami

trzecimi przyjęte przed dniem wejścia w życie ustawy, w celu wykonania prawa

wspólnotowego, uznaje się za przyjęte zgodnie z przepisami ustawy. Za zgodne z

przepisami ustawy uznaje się również działania organów państwa zmierzające do

wykonania w tym zakresie przepisów prawa wspólnotowego.

Zamieszczony w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 maja

2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o administrowaniu obrotem towarowym

z zagranicą (Dz. U. poz. 1021).

11.01.2019

Art. 42. Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą

Polską członkostwa w Unii Europejskiej4), z wyjątkiem art. 40, który wchodzi w

życie z dniem 2 maja 2004 r.

Rzeczpospolita Polska uzyskała członkostwo w Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r.

11.01.2019